muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/289, Karar No: 2016/163, Tarih: 24.02.2016

Bazen illiyet bağının ispatı çok zor olabilir. Bu tür durumlarda, zarar verici olgunun, bina veya yapı eserinin yapılışındaki bozukluğa veya bakım eksikliğine bağlanması, hayatın olağan akışına uygun ise, hakim illiyet bağının varlığına karar verebilir (Erten Ali, Türk Borçlar Hukukuna Göre Bina ve İnşa Eseri Sahiplerinin Sorumluluğu, BK.58, Ankara 2000, s.205).

Burada sözü edilen illiyet bağı uygun illiyet bağıdır. Uygun illiyet bağı, olayların olağan akışına ve hayat tecrübesine göre, sebebin, meydana gelen sonucu yaratmaya elverişli olmasıdır. Uygun illiyet bağı, sorumluluğu, zarar veren bakımından öngörülebilir risklerle sınırlamaktadır. (Eren Fikret, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, İstanbul 2009, s.611, s.617) Başka deyişle, hayatın olağan akışı ve hayat tecrübesi bakımından öngörülemez zararlar uygun illiyet bağı kapsamında sorumluluğu doğurmayacaktır.

Bazı hallerde zararın ortaya çıkış biçimi, yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinin varlığını gösteren fiili bir karine oluşturur. Yapının yapımı ile ilgili mevzuata ve teknik kurallara uyulmadığı, alışılmış tedbirlerin alınmadığı ve resmi makamlarca yapılan denetimler sonucunda, bina ve yapı eserinin teknik niteliklerinin uygun görülmediği ispatlanırsa, bunlar eksikliğin ve illiyet bağının varlığına birer belirti sayılır. Keza, daha önce aynı zararların ortaya çıkması, zarar verici olaydan sonra yeni güvenlik tedbirlerinin alınmamış olması da birer belirti oluşturabilir (Koç Nevzat, Bina ve Yapı Eseri Maliklerinin Hukuki Sorumluluğu (BK.m.58), Ankara 1990, s. 45 v.d.).

İlliyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru veya üçüncü kişinin kusuru nedeniyle kesilebilir. Mülga BK’nun 58. maddesi kapsamında sorumluluğun doğabilmesi için illiyet bağının kesilmemiş olması gerekir. Doktrindeki kabul edilen görüşe göre illiyet bağının kesilmesi olasılığı dar yorumlanmalıdır. Her üç neden açısından da, illiyet bağının kesildiği iddiası, sorumlu kişiler tarafından açıkça ispatlanmadıkça kabul edilmemelidir. Bu bakımdan sorumluluktan kurtulmak oldukça zorlaştırılmıştır (Erten Ali, Türk Borçlar Hukukuna Göre Bina ve İnşa Eseri Sahiplerinin Sorumluluğu, BK.58, Ankara 2000, s.230; Baş Ece, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu Açısından Bina ve Yapı Eserlerinden Doğan Sorumluluk, XII Levha Yayınları, s.113; Deschenaux Henri, Tercier Pierre, Sorumluluk Hukuku, Çeviren Salim Özdemir, Ankara 1983, s.37).

İlliyet bağını kesen hallerden birinin varlığı veya zarara yapım bozukluğu veya bakım eksikliği dışında ve bunların bir katkısı olmaksızın mücbir sebepten üçüncü bir kişinin kusurundan kaynaklanan başka bir kazanın sebep olduğu kanıtlanmadığı takdirde ispat yükü yerine getirilmiş sayılır.

İlliyet bağını kesen hallerden birinin varlığı veya zarara yapım bozukluğu veya bakım eksikliği dışında ve bunların bir katkısı olmaksızın mücbir sebepten üçüncü bir kişinin kusurundan kaynaklanan başka bir kazanın sebep olduğu kanıtlanmadığı takdirde ispat yükü yerine getirilmiş sayılır.

Eldeki davada ise illiyet bağını kesen bu sebeplerden; zarara “üçüncü bir kişinin kusurundan kaynaklanan başka bir kazanın sebep olması” tartışılmaktadır. Kural olmakla birlikte, hiçbir kimse, aynı zarardan üçüncü kişinin de sorumlu olduğunu ileri sürerek, kendi sorumluluğundan kurtulamaz. Her biri, zincirleme sorumluluk kuralları uyarınca zararın tamamından sorumlu olur. Bununla birlikte, üçüncü kişinin kusurunun çok ağır olması veya olaya neden olan eylemin çok önemli olması nedeniyle, birinci eylemin geri plana itilmesi durumunda, sonuç değişebilir.

Belirtmek gerekir ki, üçüncü kişinin kusuru gerekli objektif yoğunluğa, başka deyişle gerekli ağırlığa ulaşmadıkça, zarar görenin kusurunda olduğu gibi illiyet bağını kesmeye yetmeyecektir. Öteki deyişle, üçüncü kişinin kusuru yeterli ağırlığa ulaşıp, illiyet bağını kesmedikçe sonuç doğurmayacaktır.

Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 gün ve 2013/11-1082 E., 2014/680 K.; 16.09.2015 gün ve 2015/11-226 E., 2015/1766 K. sayılı ilamlarında da benimsenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacı sigorta şirketinin sigortalısının, davalı İl Özel İdaresine ait ........ adlı iş merkezinde 402, 404, 405, 407 nolu dükkanlarını işlettiği, çarşıda çıkan yangın nedeniyle sigortalıya ait işyerinin de zarar gördüğü, davacının sigortalısına yaptığı ödemeyi, bina maliki davalıdan da talep ettiği, yangının iş merkezinde 66-67 nolu işyeri kiracısının çalışanı tarafından elektriklerin kesildiği bir anda işyerindeki jeneratöre benzin doldurmaya çalışılırken çıktığı hususları dosyada bulunan bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacı eldeki davayı, bina malikinin kusursuz sorumluluğuna dayanarak açmıştır. ........adlı iş merkezinin malikinin davalı İl Özel İdaresi olduğu, yangın sonucu davacı sigortalısının zarara uğradığı mahkeme ile Özel Daire arasında tartışma konusu değildir. Özel Daire ile mahkeme arasındaki uyuşmazlık, aynı iş merkezinde bulunan başka bir işyeri çalışanının eylemi sonucu meydana gelen yangın olayının, davalı bina malikinin sorumluluğunu ortadan kaldıracak şekilde zarar ile arasındaki illiyet bağını kesip kesmediği noktasındadır.

Yukarıda da açıkça anlatıldığı gibi, illiyet bağının üçüncü kişinin eylemi ile kesilmesinde, asıl kural, illiyet bağının varlığıdır ve bu bağın kesildiğini davalı İl Özel İdaresi kanıtlamak zorundadır. Hakim illiyet bağının kesilip kesilmediğini değerlendirirken uygun illiyet bağının bulunup bulunmadığını değerlendirmeli ve üçüncü kişinin fiilinin illiyet bağını kestiğini çok dar yorumlamalıdır. Burada da dikkat edilmesi gereken husus hayatın olağan akışına ve binanın tahsis amacına göre meydana gelen zararın davalı bina maliki tarafından öngörülüp öngörülemeyeceği ve zararın önlenmesi için gerekli güvenlik ve emniyet tedbirlerini alıp almadığıdır.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, yanıcı, parlayıcı ve patlayıcı maddelerin yoğun olarak bulunduğu, yapısının değiştirilmek suretiyle dükkan sayısının artırıldığı, günlük insan trafiğinin yoğun olduğu bir iş merkezinin maliki olan davalı İl Özel İdaresinin, söz konusu iş merkezinde her an yangın çıkabileceğini öngörmesi, bunun için gerekli güvenlik ve emniyet tedbirlerini alarak, binaya merkezi jeneratör ve otomatik yangın söndürme sistemini kurdurması gerektiği belirgindir. Söz konusu binanın yapıldığı zamanın şartlarına uygun yapılmış olması ve gerekli izin ve ruhsatların alınmış olması yukarıda da açıklandığı üzere, bina malikinin sorumluluğunu ortadan kaldırmamaktadır.

Mahkemece, olay mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile ek raporlarda davalı İl Özel İdaresine iş merkezinde bulunan işyerlerinde benzinli jeneratör bulundurması nedeniyle % 40 oranında kusur verilmiş; ayrıca aynı iş merkezi ile diğer işyeri sahiplerinin açtığı alacak davalarında ve yangına sebebiyet verenler hakkında açılan ceza dava dosyasında alınan bilirkişi raporlarında da davalı İl Özel İdaresi kusurlu bulunmuştur.

O halde, davalı kiracı çalışanının eylemi bu sorumluluğu ortadan kaldıracak derecede illiyet bağını kesmez. Yerel mahkemece, aynı yönlere işaret eden Özel Daire bozma kararına uyularak; davalı bina malikinin meydana gelen zarardan mülga 818 sayılı BK’nun 58. maddesi uyarınca sorumluluğu bulunduğu kabul edilmelidir.

Görüşmeler sırasında azınlıkta kalan bazı üyelerce, davacı sigorta şirketinin işyerlerini sigortalarken binayı mevcut hali ile gördüğü ve sigorta sözleşmesi yaptığı, ayrıca iş merkezinin inşa edildiği dönemin şartlarına uygun yapıldığı, davalı bina malikinden merkezi jeneratör ve otomatik yangın söndürme sistemi yapmasının beklenemeyeceği dolayısı ile yerel mahkeme kararının onanması gerektiği yönünde görüş bildirilmiş ise de, yukarıda açıklanan gerekçelerle Kurul çoğunluğu tarafından bu görüş kabul edilmemiştir.

Bu itibarla, mahkemece açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirme yapılarak ve ayrıca 12.11.2012 tarihinde kabul edilen ve 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri de gözetilmek suretiyle yapılacak yargılama sonucunda asıl davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma ilamında ve yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 24.02.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/45161, Karar No: 2016/2116, Tarih: 09.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45161 E.  ,  2016/2116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Davacının çalıştığı dönemleri kapsayan ve davalı ... ile ihbar olunan şirket arasında yapılmış bulunan hizmet alım sözleşmelerinin ve şartnamelerin tüm ekleriyle birlikte, ayrıca bilirkişi raporunda bahsi geçen ancak dosyada bulunmayan banka kayıtlarının eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10787, Karar No: 2015/10750, Tarih: 18.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10787 E.  ,  2015/10750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 25.05.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3827, Karar No: 2011/810, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3827 E.  ,  2011/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 132 ada 16, 17 ve 18 parsel sayılı 5704.60, 240.50 ve 5337.19 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmişlerdir. Davacılar tarafından davalılar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tesçil davası ... tarafından köy yolu boşluğu ve çeşmeönü boşluğu olan bölüm yönünden tesçil isteminin reddi isteğiyle davaya katıldıktan sonra davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 132 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti ve tutanağının iptali ile paftasında köy boşluğu olarak gösterilmesine, çekişmeli 132 ada 16 parsel sayılı taşınmazın davacı ... oğlu ... adına ve çekişmeli 132 ada 18 parsel sayılı taşınmazın davacı ... oğlu ... adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, adlarına tesçile karar verilen davacılar yararına edinme koşullarının oluştuğu mahallinde yapılan keşif ve uygulamalar, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dosyaya sunulan uzman bilirkişi raporlarıyla belirlendiğine göre çekişmeli 132 ada 16 ve 18 parel sayılı taşınmazlara yönelik bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,

2- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, dosyanın ekinde bulunan ve davacı ...'ün taraf olduğu dosyalarda verilip kesinleşmiş ilamların taraflar arasında kesin hüküm oluşturmasına göre çekişmeli 132 ada 17 parsel sayılı taşınmaza yönelik diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden temyiz itirazlarının reddi gerekir. Ancak; çekişmeli bu taşınmazın, tüm dosya içeriğine ve taraflar arasında görülüp kesinleşmiş önceki davalar sonucunda verilmiş kararlara göre, köye ait hizmet mallarından olduğunun kabulü ile çekişmeli bu taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/A maddesi uyarınca davalı ... adına tesçiline karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, bu isabetsizliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın hüküm bölümünün 2. fıkrasının sonundaki "kadastro tespiti ve tutanağının iptali ile paftasında köy boşluğu olarak gösterilmesine" sözcüklerinin hükümden çıkarılarak, yerine "davalı ... adına tapuya kayıt ve teçiline" sözcüklerinin yazılmasına ve kararın hüküm bölümünün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5583, Karar No: 2016/3132, Tarih: 23.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5583 E.  ,  2016/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, sıra cetvelinin ilk sırasında yer alan davalının alacağının müvekkilinin alacağını semeresiz bırakmak için anlaşmalı olarak senet tanzim etmek suretiyle oluşturulmuş muvazaalı alacak olduğunu ileri sürerek, borçlunun maaş haczin de ilk sıranın müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 24.04.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile şirket yetkilisi ....'ın kendi adına asaleten şirketi temsilen vekaletname vermesi ve icra dosyasında vekil olmaması nedeniyle davacının icra takip dosya alacaklısı .... olarak gösterilmesi gerekirken, sehven alacaklı ....'ın yetkili temsilcisi olduğu ... Ltd. Şti. olarak gösterildiğini, davacının ... Ltd. Şti. değil .... olduğunu, maddi hatayı bu şekilde düzelttiklerini beyan etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının muvazaalı değil gerçek bir alacak olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/147 esas sayılı dosyasındaki maaş haczine ilişkin sıraya itiraz ettiğini, ... 18. İcra Müdürlüğü'nün 2014/11602 esas sayılı dosyasındaki takip alacaklısının .... olduğu, keşidecisinin borçlu ... olduğunu, dava dilekçesinde ise itiraz eden olarak ....Ltd. Şti. olduğu, takip dosyasında ....'ın şahsi olarak takip yaptığı, ....' ın özel, davacı şirketin ise tüzel kişiliğe sahip ayrı şahıslar olduğu, HMK'nın 124/3. maddesinin bu davada uygulanabilir yeri olmadığı, karşı tarafında davacı tarafın değiştirilmesine muvafakat vermedikleri gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın 124/3. maddesi uyarınca "Maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edilir." hükmünü içermektedir. Mevcut dava ..... Ltd. Şti. adına temsilen, kendi adına asaleten vekaletname veren .... vekili tarafından açılmıştır. Davanın hukuki niteliği ise sıra cetveline itirazdır. Bu itirazın eldeki davaya dayanan ... 18. İcra Müdürlüğü'nün 2014/11602 E. sayılı icra takibi dosyasında alacaklı olan .... tarafından açılması tabiîdir. .... vekili ise adı geçen kişinin vekaletnamesi olmasına rağmen dava dilekçesinde davacı olarak .. ..Tic. Ltd. Şti.'nin adını yazmıştır. Bu durumun maddi bir hatadan kaynaklandığı ve davayı uzatma amacına matuf olmadığı, dolayısıyla da dürüstlük kuralına aykırı olmadığından, mahkemece taraf değişikliği talebinin kabul edilerek yargılamaya devamla bir hüküm tesisi gerekirken, yazılı şekilde davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4859, Karar No: 2008/5962, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4859 E.  ,  2008/5962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkilinin işçi olması nedeniyle alacağının 1.sıraya kaydı gerekirken, 4'ncü sıraya kaydedildiğini belirterek sıra cetvelinin düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece sıra cetvelinin son ilan tarihi olan 18.2.2007 gününden itibaren yasal süre geçirildikten sonra şikayette bulunulduğundan şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 29.05 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10767, Karar No: 2020/13561, Tarih: 26.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/10767 E.  ,  2020/13561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın, olay tarihinde ... Kalemine gelerek dosya fotokopisi istemesi nedeniyle mübaşir olarak görev yapmakta olan katılan ... ...’nun geldiğinde verebileceğinin yazı işleri müdürü tarafından söylenmesi üzerine katılan ... ...’nun gıyabındaki sözleri ile akabinde konuşmalarına dikkat etmesi konusunda kendisine müdahale ederek uyaran zabıt katibi katılan ...’a yönelik sözlerinin kaba ifade niteliğindeki olduğu, katılanların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Sanığın, katılanlara yönelik aynı kast altında hakaret etmesi ve iki eylem arasında geçen zaman gözetildiğinde kastın yenilendiğine dair bir emare de bulunmaması karşısında, hakaret suçundan tek hüküm kurulup, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanarak cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeden iki ayrı hüküm kurulması,

b) Sanığın, hakaret kabul edilen eylemini aleni sayılan, mahkeme kaleminde gerçekleştirmesine karşın, TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/45162, Karar No: 2016/2117, Tarih: 09.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45162 E.  ,  2016/2117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Davacının çalıştığı dönemleri kapsayan ve davalı ... ile ihbar olunan şirket arasında yapılmış bulunan hizmet alım sözleşmelerinin ve şartnamelerin tüm ekleriyle birlikte, ayrıca bilirkişi raporunda bahsi geçen ancak dosyada bulunmayan banka kayıtlarının eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.