muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22049, Karar No: 2014/7453, Tarih: 09.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22049 E.  ,  2014/7453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ....'nun baba adının nüfus kaydında ... olduğu halde 212 ada 22 ve 3 parsel sayılı taşınmazların malik sütununda " ..." olarak yazıldığını ileri sürüp mirasbırakanlarının baba adının tapuda nüfus kaydına uygun şekilde " .... " olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9058, Karar No: 2022/9420, Tarih: 29.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/9058 E.  ,  2022/9420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM :Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2021 tarih ve 2020/23 Esas – 2021/376 Karar sayılı;

Sanığın katılan ...’ı “nitelikli kasten yaralama” suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62/1, CMK’nin 283, TCK’nin 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın nitelikli kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eylem ile ceza arasındaki orantısızlığa, meşru müdafaaya, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine;

Ancak;

Suç tarihinde askerlik hizmetlerini ifa etmekte olan katılan ... ile sanık ...’ın hazır kıta olarak görev yaptıkları esnada yaşanan bir sınır

ihlaline müdahale etmek amacıyla karakolda bulunan Mercedes Unimog marka aracın kasasına bindikleri, tanık P.Onb. ... Emre Kartal’ın da bu esnada sanık ile katılanın arasına oturduğu ve bu suretle karakoldan çıkış yapıldığı, araçla yaklaşık olarak 500 metre kadar ilerlenmesine müteakip sanığın oturduğu yerden ayağa kalkarak aracın üst kısmında bulunan demir profillerden tutunmak ve aracın kasasından aşağıya doğru sarkmak suretiyle sınır istikametine doğru baktığı, bu durum üzerine katılanın “Otur lan yerine” diyerek sanığı uyardığı, sanığın ise "Oturmuyorum lan” şeklinde karşılık vermesi üzerine tartışmaya başladıkları, daha sonra katılanın oturduğu yerden ayağa kalkıp “Otur lan yerine” diyerek sanığı ittirdiği, bunun üzerine sanığın da elinde bulunan G-3 piyade tüfeğinin namlusu ile katılana vurduğu ve tüfeğin namlusunun uç kısmında bulunan alev gizleyen bölümünün katılanın sol gözüne isabet ettiği olayda;

1)Katılanın önce "lan" diyerek hitap etmek ardından iteklemek şeklindeki haksız fiilleri üzerine atılı suçu işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Hükmün, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilen cezasında, katılanın organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olması nedeniyle TCK’nin 87/2-b maddesi uyarınca artırım yapılan paragrafında, “iki kat artırım” yapıldığının belirtilmemesi,

2)Hükmün, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilen cezasında, katılanın organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olması nedeniyle TCK’nin 87/2-b maddesi uyarınca artırım yapılan paragrafında, “iki kat artırım” yapıldığının belirtilmemesi,

3)Kabule göre, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz incelemesi 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’na tabi olduğundan, hükümde sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/2-b maddeleri uyarınca verilen cezasının, kazanılmış hakkı nedeniyle “5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası”na indirilen paragrafında uygulama maddesinin 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı CMK’nin 283. maddesi olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 29/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/14118, Karar No: 2012/2714, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/14118 E.  ,  2012/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı-Karşı Davalı , davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline,

Davalı-Karşı Davacılar ise davacı işçilik alacakları iş akdini bildirim önellerine riayet etmeksizin feshetmesi nedeniyle ihbar tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, her iki davanın da kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı-karşı davalı ile davalılar-karşı davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, temyiz edenlerin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1453, Karar No: 2011/39674, Tarih: 24.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/1453 E.  ,  2011/39674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/109418

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2008

NUMARASI : 2006/634

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Atılı suçu kabul etmeyen sanığın evindeki sayacın kontrol için sökülerek yapılan incelenmesinde, sayaç camından diske müdahale edildiğine dair muayene raporu üzerine tutanak tutulması karşısında; mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, sayacın başkalarının müdahalesine açık olup olmadığının tespisit ile elektrikle çalışan cihazların normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak, tüketim föyleriyle karşılaştırıp, tüketimin kurulu güç ile uyumlu olup olmadığı, suç tarihinin sayacın söküldüğü 19.01.2006 olduğu da gözetilerek, suç tarihinden sonra tüketimde belirgin bir artış bulunup bulunmadığı hususlarında bilirkişiden rapor alınması ve sanığın görem özürlü olmasının suçu işlemeye engel oluşturmayacağı hususu da gözetilerek ve gerekirke tutanak tanıkları dinlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken; eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18912, Karar No: 2014/6278, Tarih: 24.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18912 E.  ,  2014/6278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...'nin maliki olduğu 22 adet taşınmazın tapu kaydında soyadının yazılmadığını, ... olması gereken baba adının ise ... olarak yazıldığını ileri sürerek, soyadı ve baba adının nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiş, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10535, Karar No: 2014/8340, Tarih: 22.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/10535 E.  ,  2014/8340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ...'in gelmiş olmasıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında düzenlenen 22.03.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkilinin edimini yerine getirdiğini, yapılan sözleşmenin mevcut imar durumuna aykırı olduğunu, arsa sahibinin imar değişikliği için belediyeye yaptığı başvurunun sonucunun beklendiği sırada, arsa sahibinin sözleşmeyi feshetmeden başka bir yüklenici ile sözleşme yaptığını, arsa sahibinin sözleşme uyarınca imar durumunu sözleşmeye uygun hale getirerek arsayı teslim etmeden dava dışı şirketle sözleşme imzalaması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek yapılan masraflar nedeniyle 20.000,00 TL ve sözleşmenin ifasının haksız şekilde engellenmesi nedeniyle uğranılan zarar karşılığı sözleşmenin 7. maddesi ile kararlaştırılan 20.000,00 TL cezai şart alacağı olmak üzere toplam 40.000,00 TL' nin avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yüklenicinin sözleşmenin ifasına süresi içinde başlamaması nedeniyle sözleşmenin keşide edilen ihtarla haklı nedenle feshedildiğini, yüklenicinin sözleşme nedeniyle masraf yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmenin feshi için arsa sahibince açılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi nedeniyle sözleşme ayakta olduğu için sözleşmenin 7. maddesindeki cezai şart alacağına hükmedilemeyeceği, ancak arsa sahibinin dava dışı yükleniciyle yaptığı sözleşme uyarınca inşaatın yapılması nedeniyle yüklenicinin BK'nın 106-108. maddeleri uyarınca kâr kaybı nedeniyle uğradığı zararı isteyebileceği, önceki yükleniciye yapılan ödemelere ilişkin protokolde arsa sahibinin imzası bulunmadığından yapılan giderler nedeniyle istemde bulunamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile kâr mahrumiyeti nedeniyle 20.000,00 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 22.03.2004 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 7. maddesi uyarınca arsa sahibinin herhangi bir nedenle sözleşme hükümlerine uymaması halinde dahi dava konusu edilen cezai şartın ödeneceği kabul edilmiştir. Dava konusu edilen ve herhangi bir nedenle sözleşmeye aykırılık halinde dahi istenebilecek olan cezai şartın istenebilmesi için sözleşmenin ayakta bulunması gerekir. Diğer yandan, sözleşmenin 7. maddesinde, arsa sahibi tarafından sözleşmenin ifa edilmemesi halinde uğranılan zarar ve kâr mahrumiyetinin de talep konusu olan cezai şartın kapsamında kaldığı taraflarca kararlaştırılmıştır. Önceki yükleniciye yapıldığı iddia edilen ödemelerin ise usulüne uygun kanıtlanamadığı anlaşılmıştır. O halde, mahkemece, cezai şart istemine ilişkin davanın bu gerekçeyle kabulü gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK' nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekili ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin birbirlerinden alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19569, Karar No: 2016/12544, Tarih: 28.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19569 E.  ,  2016/12544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece kısa karar ile kısa karara uygun olarak düzenlenen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davalı-davacı kadın lehine 15.000 TL. maddi ve 15.000 TL. manevi tazminata hükmedilmesine rağmen, karar gerekçesinde davalı-davacı kadın lehine 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminata hükmedildiği belirtilmek suretiyle kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrası ile gerekçe arasında tazminatların miktarı yönünden çelişki yaratılması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple maddi ve manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.06.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/15671, Karar No: 2017/11298, Tarih: 22.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/15671 E.  ,  2017/11298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık ve başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sırasında mahkemenin görevsizliğine dair Antalya 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/11/2016 tarihli ve 2016/17 esas, 2016/6 sayılı kararına karşı sanıklar müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/12/2016 tarihli ve 2016/813 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/02/2017 gün ve 94660652-105-07-135-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2017 gün ve 2017/12038 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'in ... Global Çağrı Merkezi Limited Şirketi ve sanık ...'nin ise ...Danışmanlık Şirketi yetkilileri olarak hareket ederek, muhtelif tarihlerde telefonla aradıkları müştekiye, genel sağlık danışmanlık merkezinden aradıklarını, 'chek-up' taahhüdünü ihlal etmesi nedeniyle para cezası ödemesi gerektiğinden bahisle, müştekiyi kandırıp, kredi kartı bilgilerini temin ettikten sonra toplam 720,00 Türk lirası menfaat temin etmeleri şeklinde gerçekleşen eylemlerini, tacir ya da şirket yöneticisi sıfatlarıyla hareket ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri yönünde kuvvetli deliller bulunduğundan, bu haliyle sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-h maddesi kapsamında kalıp kalmadığını değerlendirme görev ve yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin yapılan itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ...’in Dünya Global Telekomünikasyon şirketinin sahibi olduğu ve çağrı merkezi olarak hizmet verdiği; diğer sanık ...'nin ise, Lider Danışmanlık firmasının sahibi olup, diş CHECK-UP pazarlaması yaptığı sırada, her ikisinin birlikte hareket ederek çağrı merkezi olarak şikâyetçiyi aradıkları ve "Genel sağlık danışmanlık merkezinden arıyoruz" diyerek CHECK-UP taahhüdünü bozması sebebiyle 340,00 TL cezası olup, ödemediği takdirde 2.500,00 TL ceza ödeyeceğini belirterek onu bu parayı ödemeye ikna ettikleri ve kartının şifresini istedikleri, şikâyetçinin şifreyi vermesi nedeniyle 340,00 TL çekim yapıldığı, bu olaydan bir iki ay sonra sanık ...’in bu kez aradığı şikâyetçiye “380,00 TL yatır, yoksa icra gelecek" demesi üzerine şikâyetçinin istenilen parayı da yatırdığının iddia edildiği olayda; sübutu halinde sanıkların eylemlerinin TCK’nın 158/1-h maddesinde yer alan dolandırıcılık ile aynı kanunun 245/1. maddesinde düzenlenen kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarını oluşturup oluşturmadığına dair delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, Antalya 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2016 gün ve 2016/17-6 sayılı görevsizlik kararına yönelik yapılan itirazın reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen, 08.12.2016 tarih ve 2016/813 değişik iş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 22.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.