muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1142, Karar No: 2022/8817, Tarih: 29.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/1142 E.  ,  2022/8817 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 43/1, 129/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.540,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2017 tarihli ve 2014/1533 esas, 2017/633 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/12/2021 gün ve 2021/135037 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"1-Dosya kapsamına göre;

5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesindeki “Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın atılı suçu içerir mesajlar atması şeklindeki eylemi nedeniyle hakaret suçunun alenen işlendiğinin kabul edilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın cezasında artırım yapılmasında,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi gereğince hükmolunan 90 gün adli para cezası üzerinden, anılan Kanun’un 125/4. maddesi gereği 1/6 oranında artırım yapılarak 105 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, aynı Kanun’un 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapıldığında 131 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, sanığa fazla ceza tayini ile 140 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun’un 129/1. maddesi gereği 1/3 oranında indirim yapılarak 87 gün adli para cezası yerine, sanığa fazla ceza tayini ile 93 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve sonrasında aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 72 gün adli para cezasına hükmedilmesi yerine 77 gün adli para cezasına hükmedilmesinden sonra, anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan para çevirme işlemi sonunda 1.440,00 Türk lirası yerine, 1.540,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında, isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

1) 1 numaralı istem yönünden,

5237 sayılı TCK’nın 125. maddesinin 1. fıkrasında; Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmüne yer verilmiş, aynı Kanun’un 4. fıkrasında da “Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.” hükmü düzenlenmiştir.

Aleniyet hakaret eyleminin herkesin duyabileceği, görebileceği ve sayısı belli olmayan birden fazla kişiler tarafından algılanabilir olması anlamına gelmektedir. Aleniyet nedeniyle artırım yapılmasının amaçlarından biri mağdurun onur ve şöhretinin, fiili başkalarının duyması veya duymasına açık olması nedeniyle daha fazla zarar görmesi diğeri ise hukuka aykırılık teşkil eden fiilin bizatihi aleni olarak icra edilmesidir.

İnceleme konusu somut olayda, sanığın müştekiye telefonla mesaj çekmek suretiyle hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde yer alan anlatımlara göre hakaret sözlerinin başkalarının muttali olacağı şekilde söylendiğine dair bir açıklık bulunmamaktadır. Bu nedenle sanık hakkında düzenlenen iddianamede TCK'nın 125/4. maddesine yer verilmemesine karşın, yargılama safhasında bu hususta ek savunma hakkı tanınmadan ve koşulları oluşmadığı halde aleniyet artırımı yapılarak fazla ceza verilmesi hukuka aykırıdır.

2) 2 numaralı istem yönünden, kabule göre;

İnceleme konusu somut olayda, sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verildiği, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca temel cezasının 90 gün adli para cezası olarak belirlendiği, TCK’nın 125/4. maddesi gereğince 1/6 artırım yapılarak 105 gün adli para cezası belirlenmesinin ardından aynı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım uygulanması sırasında 131 gün adli para cezası yerine 140 gün adli para cezasına hükmedildiği, aynı Kanun’un 129/1. maddesi uyarınca da 1/3 oranında indirim yapılarak 87 gün adli para cezası yerine 93 gün adli para cezası, aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca ise 1/6 indirim yapılarak 72 gün adli para cezası yerine 77 gün adli para cezası belirlenmesinden sonra aynı Kanun’un 52/2. maddesi uygulaması ile günlüğü 20,00 Tl üzerinden paraya çevrilerek sonuç cezanın 1.440,00 Tl adli para cezası yerine, 1.540,00 Tl adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2017 tarihli ve 2014/1533 esas, 2017/633 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı Yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, mahkemesince cezanın alt sınırdan takdir edildiği de gözetilerek, sanık hakkında TCK’nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün karşılığı belirlenen adli para cezasından, TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca ¼ artırım yapılarak sanığın 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3- TCK’nın 129/1. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 74 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4- TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak 61 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3- TCK’nın 129/1. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 74 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4- TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak 61 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5- TCK'nın 52/2. maddesi gereğince gün üzerinden belirlenen cezanın, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 Tl'den paraya çevrilerek, sanığın sonuç olarak 1.220,00 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 29/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/723, Karar No: 2018/4321, Tarih: 25.09.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/723 E.  ,  2018/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : . İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... . İcra Müdürlüğünün 2009/12401 Esas sayılı takip dosyası ile sıra cetveli düzenlendiğini, müvekkilinin alacağının ilama dayalı nafaka alacağı olduğunu, bu nedenle kendinden önce konulan hacze İİK'nun 100. ve 101. maddeleri çerçevesinde iştirak edebileceğini, nafaka alacağının imtiyazlı alacak olduğundan nafaka alacaklısına tam ödeme yapılması gerektiğini, müvekkilinin alacağının imtiyazlı alacak olarak kabul edilmediğini, müvekkilinin alacağının birinci sırada yer alması gereken alacak olduğunu ileri sürerek ... . İcra Müdürlüğü dosyasında hazırlanan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince davacının 12.712,48 TL'lik alacak tutarının adi alacak niteliğinde olmasına karşılık, bunun dışında kalan diğer alacaklarının ise işler aylar nafakası olduğu ve rüçhanlı olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenle rüçhanlı olan alacak kısmı yönünden hacze öncelikle iştirak etmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline yeniden sıra cetveli yapılmasına ilişkin kararına karşı yapılan karar, istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesince incelenen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayet olunanlar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanlar vekillerince yapılan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ... Otomotiv ... Ltd. Şti'den alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5892, Karar No: 2018/6915, Tarih: 21.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5892 E.  ,  2018/6915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 08.10.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11361, Karar No: 2011/19023, Tarih: 29.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/11361 E.  ,  2011/19023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hak saklı tutularak 44.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemenin 2007/531 E. Sayılı dava dosyasıda iş bu dosya ile birleştirilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde taraflar ve vekilleri gelmediler. Evrak üzerinde inceleme yapılarak işin karara bağlanması için saat 14.00’e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada, davacının hissedar bulunduğu taşınmazın, davalı şirket tarafından haksız kullanıldığı ileri sürülerek; 11 aylık ecrimisil bedeli karşılığı 44.000,00 TL'nin faiziyle birlikte tahsili talep edilmiştir.

Birleştirilen davada ise; 26/05/2006 – 26/12/2007 tarihleri arası için 95.000 TL ecrimisilin faiziyle tahsili talep edilmiştir.

Davalı, davanın ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu esas alınarak, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; 12/06/2005 tarihinden 26/05/2006 dava tarihine kadar geçen süre için ecrimisil bedeli 44.676,27 TL olarak hesaplandığı halde; önceki bilirkişi raporunda aynı dönemle ilgili olarak 21.846,38 TL olarak hesaplanmıştır. Belirlenen ecrimisil bedelleri arasında fahiş fark bulunmakta olup, çelişkiyi giderecek uzlaştırıcı raporun alınması gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

2-)Ecrimisil, kötüniyetli şagilin ödemekle sorumlu olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

İlke olarak kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde; taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest koşullarda getirebileceği kira parasının emsallerde değerlendirilerek saptanması, sonraki dönemler için ise bulunan bu miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak koşuluyla hesaplanacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazla ilgili 2010 yılı kirası takdir edilip, geriye doğru 5 yıl için endeks uygulaması yoluna gidilmiştir. Bu uygulama şekli, yukarıda belirtilen Yargıtay uygulamalarına aykırıdır. Mahkemece, açıklanan bu hususlarda eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazla ilgili 2010 yılı kirası takdir edilip, geriye doğru 5 yıl için endeks uygulaması yoluna gidilmiştir. Bu uygulama şekli, yukarıda belirtilen Yargıtay uygulamalarına aykırıdır. Mahkemece, açıklanan bu hususlarda eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9960, Karar No: 2007/12208, Tarih: 15.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9960 E.  ,  2007/12208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İcra Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun faize faiz istendiği yönündeki şikayeti hakkında olumlu-olumsuz karar verilmemesi ve 01.01.2005 ile 30.04.2005 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddesindeki oran esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, bu dönem içinde %38 faiz oranı üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1301, Karar No: 2024/3913, Tarih: 27.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1301 E.  ,  2024/3913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1176 E., 2023/1136 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2023/1176 Esas, 2023/1136 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin kanunî süresi içinde yapılan temyiz isteminden sonra sanığın ceza infaz kurumu aracılığı ile gönderdiği 29.04.2024 tarihli dilekçesi ve 02.05.2024 tarihli beyan tutanağı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 266/1 maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9386, Karar No: 2016/7761, Tarih: 31.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9386 E.  ,  2016/7761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

1-Davalı işveren tarafından delil olarak dayanılan ancak dosya içerinde bulunmayan 28.02.2015 tarihli imalathane olarak adlandırılan işyerinde, işçilerden ....in işten çıkarılması nedeniyle yaşanan arbedenin kolluk kuvvetlerinin müdahalesi ile önlendiği belirtilmiş olduğundan bu olaya ilişkin kolluk kuvveti tarafından tutulan tutanak ve varsa alınan ifadeler ile adli makamlarca ne gibi bir işlem yapıldığına ilişkin evrakların getirtilerek,

2-Fesih bildiriminde davacının 02.03.2015 günü iş başı yapmadığı ve rapor almaya gittiği beyan edildiğinden 02.03.2015 tarihinde davacının almış olduğu bir sağlık raporu olup olmadığı araştırılarak varsa sağlık raporunun,

3-İmalathane ve fabrika diye adlandırılan işyerlerindeki vardiya saatlerinin ve kaç vardiya halinde çalışma olduğunun davalı işverenden sorulup yazı cevabının,

4-Davalı işverenden işçilerin işi durdurması sonrasında üretimin devamı için başka bir firma ile anlaşıp anlaşmadığının ya da üretim için başka işçiler temin edilip edilmediğinin sorulup yazı cevabının,

5-Davalı işverenden işi bırakarak eylem yapan tüm işçilerin iş akdine son verilip verilmediğinin, iş akdine son verildiği halde tekrar işe alınan işçi olup olmadığının, iş akdine son verilmeyen ya da son verilip sonradan işe alınan işçilerin sendika üyesi olup olmadığının, iş akdi bu nedenle sona erdirilmesine karşın sendika üyesi olmayan işçilerin bulunup bulunmadığı nın sorularak listeler halinde verilmesi istenerek verilecek cevabın,

6-Davacının üyesi olduğu .... sendikasından açıkça isimleri belirterek verecekleri liste ile yetki tespitinden sonra kaç üyenin hangi tarihte istifa ettiği, istifa eden işçilerden kaçının çalışmaya devam ettiği, kaç üyenin hangi tarihte iş akdine son verildiği , müzekkereye cevap tarihi itibariyle kaç sendika üyesi çalışan işçilerinin bulunduğu, yetki tespitinden sonra sendikaya üye olan işçilerin bulunup bulunmadığı ve varsa üye olma tarihleri, yeni işçi alımı olup olmadığı ve varsa yeni alınan işçilerden sendikaya üye olanların bulunup bulunmadığı ve tarihleri sorulup verilecek yazı cevabının,

7- Davalı işverenden 3.3.2015 tarihinden sonra yeni işçi alımı yapıp yapmadığı, yapmış ise sayısı ve işe alma tarihleri bu işçilerin sendikaya üye olup olmadıkları ve olmuşlarsa tarihleri, 27.02.2015 tarihinden müzekkereye cevap verilecek tarihe kadar sendikalı olmadığı hald eiş akdine son verilen işçiler olup olmadığı, varsa tarihi ve nedeni sorularak liste halinde verilecek yazı cevabının,

8-İş ve Çalışma hürriyetinin ihlali nedeniyle Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/433 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak dosyanın onaylı bir suretinin getirtilip,

8-İş ve Çalışma hürriyetinin ihlali nedeniyle Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/433 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak dosyanın onaylı bir suretinin getirtilip,

9-Sendika hakların kullanılmasını engelleme suçu nedeniyle Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/710 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak onaylı bir suretinin getirtilip eklenerek, Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6663, Karar No: 2014/230, Tarih: 13.01.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6663 E.  ,  2014/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :24.11.2011

Numarası :2007/816-2011/451

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, fesih sonucu ödenmeyen iş bedeli, davalı iş sahibinin şantiyesinde kalan malzeme ile davacıya ait aletler ile şantiye binası ve kütük evler karşılığı uğranılan zararın giderilmesi ve alınan avans karşılığı davalı iş sahibine verilmiş olup karşılıksız kalan 40.000,00 TL'lik senedin iptâli istemlerine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle sözleşmede teminat senedi vereleceğine dair hüküm bulunmadığı gibi davacı yanca avans karşılığı teminat senedi verildiği ve davalı işyerinde davacıya ait malzemelerin kaldığının yasal delillerle kanıtlanamamış bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici ile davalı iş sahibi arasında, iş sahibinin, Karabiga/Çanakkale'deki mevcut tersane tesislerine kurulacak yeni tesislere ait çeşitli çelik konsktrisiyon imalâtı ve montaj işlerinin yapımı konusunda 27.09.2006 tarihli eser sözleşmesi ve bu sözleşmedeki işin süresi, bedeli ve konusunu değiştiren tarihsiz ek sözleşme imzalanmıştır. Yanlar arasındaki sözleşmenin devamı sırasında ve iş tamamlanmadan sonlandırıldığı anlaşılmaktadır. Asıl sözleşmenin 19, 38 ve 39. maddelerinde yüklenicinin inşaatta çalıştırdığı işçilerin SGK, İş Kanunu, Sağlık ve diğer ilgili mevzuatın gerektirdiği bütün mükellefiyetlerinin yükleniciye ait olduğu, bundan kaynaklanan prim ve borçları iş sahibinin ödeyip bedelini yüklenicinin hakedişlerinden düşme hakkına sahip olduğu da kararlaştırıldığından davalı iş sahibi, davacı yüklenicinin elemanlarına yaptığı ücret ödemeleri ile SGK primlerini hakedişlerden mahsup etmekte haklıdır. Ancak davacı dava dilekçesine ve delil listesine ekli 2 ve 12 nolu hakedişlerinin ödenmediğini de ileri sürmektedir. Bunlardan her ikiside 11.07.2007 tarihli 12 nolu hakediş fotokopisinde ödenecek miktar 121.254,00 TL, 2 nolu hakedişte ödenecek miktar 7.081,00 TL olarak görülmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda davalının davacıya ait işçilerin ücretlerini ödemesi sebebiyle hakediş alacağının kalmadığı belirtilmiş ise de rapor gerekçeli ve denetime elverişli değildir. Davalı iş sahibi yetkililerinin imzasını da taşıyan 2 ve 12 nolu hakedişlere yönelik bir itirazda bulunmamaktadır. Savunması ödemeye ilişkindir.

Bu durumda mahkemece sözleşmenin 19, 38 ve 39. maddelerine göre davalı iş sahibinin yüklenici adına işçileri ve SGK'ya yaptığı ödemeler ile defter kayıtları ile dosya kapsamıyla bu hakedişlere mahsuben yükleniciye yaptığı ödemeler mahsup edilerek davacının hakedişlerinden kalan ödenmeyen alacağı bulunup bulunmadığı ve miktar konusunda gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek hakediş bedeli alacağı yönünden de davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.