muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6232, Karar No: 2020/6184, Tarih: 22.10.2020

Olağanüstü temyiz de denilen bu kanun yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş bulunan kararlarda, gerek maddî hukuka ve gerek usul hukukuna ilişkin aykırılıkların giderilmesi için başvurulabilir.

Böylece kanunun eşit uygulanması ve sanığın aleyhine olmamak koşuluyla, hukuka aykırılıkların, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amaçlanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, Adalet Bakanınca bildirilen nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtay ceza dairesine verir.

Yargıtay ileri sürülen nedenleri yerinde görmezse istemi reddeder, yerinde görürse karar veya hükmü kanun yararına bozar" şeklindedir.

Madde gerekçesinde -kanunun eşit uygulanması ve sanığın aleyhine olmamak koşuluyla, hukuka aykırılıkların, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amaçlanmıştır.- cümlesinde kanunların eşit uygulanması ve hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından giderilmesinin önemine vurgu yapılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi, bireyin iradesi dışında başvurulan olağan üstü kanun yoludur. Bireyin başvurusu olmamasına rağmen hukuka aykırı kararın kesinleşmesi hukuk düzeni açısından sakıncalıdır.

5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen nedene dayalı olmayan ve 5271 sayılı CMK'nın 291 ve 296. maddelerine göre usulüne uygun temyiz dilekçelerinin 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde düzenlenen hukuka kesin aykırılık halleri yönünden inceleme yapılmaksızın 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince reddine karar verilmesi hukuka uygun değildir.

Hukuka aykırı olarak istinaf veya temyiz aşamasından geçmeksizin kesinleşen hüküm ve kararlara karşı kanun yararına bozma temyiz yolu açıktır. İlk derece mahkemesinin istinaf denetiminden geçen, temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde düzenlenen hukuka kesin aykırılık halleri yönünden inceleme yapılmaksızın 5271 Sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince reddine karar verilen ve bu şekilde kesinleşen kararlar yönünden kanun yararına bozma temyiz yoluna gidilmesi mümkün değildir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ilk derece mahkemesinin kararını kaldırarak 5271 Sayılı CMK'nın 280/1-e. maddesi gereğince yeniden hüküm kurulması halinde bu temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince reddedilmesi halinde kanaatimce bu karara karşı olağan üstü kanun yolu olan kanun yararına bozma temyiz yolu açıktır. Çünkü Bölge Adliye Mahkemesince yeniden kurulan hüküm, üst denetim merci olan Yargıtayca esastan incelenmemiştir.

Taraflarca talep olmamasına rağmen hukuka aykırı bir karar veya hükme karşı, olağan üstü kanun yolu olan kanun yararına bozma temyiz yolu açık iken; usulüne uygun temyiz

talebine rağmen kanunun açık hükmü dar ve kısıtlayıcı yorumlanarak kanun yararına bozma temyiz etme imkanını bulunmayan, hukuka kesin aykırı hükmün kesinleşmesini sağlamak beklenen hukuki sonuç olamaz.

Taraflarca talep olmamasına rağmen hukuka aykırı bir karar veya hükme karşı, olağan üstü kanun yolu olan kanun yararına bozma temyiz yolu açık iken; usulüne uygun temyiz

talebine rağmen kanunun açık hükmü dar ve kısıtlayıcı yorumlanarak kanun yararına bozma temyiz etme imkanını bulunmayan, hukuka kesin aykırı hükmün kesinleşmesini sağlamak beklenen hukuki sonuç olamaz.

Yapılan açıklamalar muvacehesinde;Sanık ... müdafii tarafından temyiz talebinin usulüne uygun olarak yapıldığı, ancak 5271 Sayılı CMK'nın 294. maddesine göre temyiz nedeni belirtilmediğinin anlaşılması karşısında;

Sanık ... hakkında; kurulan hükmün -5271 sayılı CMK'nın 289. maddesindeki hukuka kesin aykırılık hallerinin var olup olmadığının- tespiti açısından işin esasına re'sen girilerek hukuka kesin aykırılık veya aykırılıkların tespiti halinde; hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/5. maddesi gereğince bozulmasına, aksi halde temyiz talebinin 5271 sayılı CMK 298/1 maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Dairemizce oluşan çoğunluğun kanaatine belirtilen gerekçelerle katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2013/4230, Karar No: 2013/24002, Tarih: 10.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4230 E.  ,  2013/24002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2011/933-2012/1393

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum; 14.06.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan artışlarla birlikte gelir ve yapılan yardımların ilk davada hüküm altına alınan kısım dışında kalan bakiyesinin rücuan tahsili isteminde bulunmuş, Mahkemece, yapılan inceleme sonucunda, talep edilebilecek toplam Kurum zararının 13.978,74-TL olup, kesinleşen ilk davada bundan çok fazla miktarın hüküm altına alındığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve Esas: 2003/10, Karar: 2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekmektedir.

Eldeki davada; kurum tarafından, 11.04.2012 tarihli yazıyla 01.06.2008 onay tarihli ilk peşin sermaye değerli gelirin 69.362,28-TL ; 08.05.2012 tarihli yazıyla 28.08.2007 onay tarihli ilk peşin sermaye değerli gelirin 6.936,71-TL olarak bildirildiği, çelişkinin giderilmesinin istenilmesi üzerine, 24.08.2012 tarihli yazıyla 17.02.2007 tarihinde geçerli olan 28.08.2007 onay tarihli ilk peşin sermaye değerli gelirin 69.362,28-TL olarak bildirildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; Mahkemece, kesinleşen ilk rücu davasında dosya arasında alınan peşin sermaye değerli gelir tablosunda 17.02.2007 gelire giriş tarihi itibariyle geçerli olan ilk peşin değerin 69.362,28-TL, sosyal yardım zammı tutarının ise 351,71-TL olduğu da değerlendirilip, çelişkinin giderildiği 24.08.2012 tarihli yazıyla bildirilen ilk peşin değere itibar edilip açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davacı kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5363, Karar No: 2014/2838, Tarih: 06.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5363 E.  ,  2014/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15036, Karar No: 2024/10216, Tarih: 27.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/15036 E.  ,  2024/10216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 02.02.2016

EK KARAR TARİHİ : 10.02.2016

SAYISI : 2015/42 E., 2016/7 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat, temyiz talebinin reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdurlar vekilleri, mağdur ... vekili (ek karar)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama (asıl ve ek karar)

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında mağdur ile katılan mağdurlara karşı çocuğun cinsel istismarı, ... ve ...'e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine, ek karar ile mağdur ... vekilinin temyiz talebinin reddine dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdurlar Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, müsnet suçların sübut bulduğuna, muhalefet şerhine uygun şekilde mahkumiyet kararı verilmesi talebine ilişkindir

B. Mağdur ... Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, usul ve esasa aykırı ek kararın kaldırılması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın da yerinde olduğu anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin asıl ve ek kararında katılan mağdurlar vekili ile mağdur ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ve ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/706, Karar No: 2022/3349, Tarih: 06.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/706 E.  ,  2022/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından maddi tazminat talebi ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden; davalı erkek tarafından ise katılma yoluyla tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- İlk derece mahkemesince velayeti davacı anneye verilen ortak çocuk 2017 doğumlu ... ile davalı baba arasında yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş, davalı erkek tarafından kişisel ilişki süresine yönelik istinaf talebinde bulunulmuş, istinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesi tarafından davalının bu yöndeki istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Mahkemece velayeti davacı anneye verilen ortak çocuk 2017 doğumlu ... ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin, çocuğun şu an ki yaşı da gözetildiğinde yetersiz kaldığı anlaşılmaktadır Kişisel ilişki düzenlenirken, çocuğun üstün yararının yanında, analık ve babalık duygularının tatmin edilmesine ve geliştirilmesine de özen gösterilmelidir. Çocukla ana baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç, çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu sebeple kişisel ilişki analık ve babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Kişisel ilişkiye dair ilamlar maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp, koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir. Bu bakımdan, babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, yatılı olacak şekilde daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Davacı kadın vekili dava dilekçesinde altınlarının bozulması sebebiyle uğradığı maddi zarar yönüyle 250.000 TL maddi tazminat 250.000 TL manevi tazminat ayrıca 5 adet 99,5 gram ...burma bilezik, 2 büyük altın (Cumhuriyet altınının bir büyüğü), 6 gram altın, 21 adet çeyrek altının aynen ya da bedelinin iadesini talep etmiş, cevaba cevapta müvekkilinin yaşadığı maddi kaybın giderimi için 250.000 TL maddi tazminat, manevi acı için 250 .000 TL manevi tazminat ile ayrı bir bent halinde ziynetlerin iadesini talep ettiği görülmüş olup , bu hale göre davacının sadece ziynet alacağına yönelik maddi tazminat talebi olmayıp TMK 174/1 maddesi kapsamında mevcut ve beklenen menfaat kaybı için maddi tazminat talebinin de bulunduğunun kabulü gerekir . Hal böyle iken bölge adliye mahkemesi tarafından davacı kadın yararına usuli kazanılmış haklar da gözetilerek TMK 174/1maddesi kapsamında uygun miktarda maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken davacının TMK 174/1 maddesi kapsamında maddi tazminat talebi bulunmadığından bahisle ilk derece mahkemesinin davacı kadın yararına hükmettiği 7.500TL maddi tazminata yönelik hükmün kaldırılarak , karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.06.04.2022(Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2020/11949, Karar No: 2021/11121, Tarih: 09.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11949 E.  ,  2021/11121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 09/11/2021 tarihinde davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2492, Karar No: 2021/780, Tarih: 03.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/2492 E.  ,  2021/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) verilen 20.12.2018 tarih ve 2018/319 E- 2018/693 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.04.2019 tarih ve 2019/288 E- 2019/362 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 02.02.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacının, davalı şirketin hakim ortağı %45 pay ve eşinin %0.1 paya sahip olduğunu, diğer hakim ortağının M. ... %45 pay, eşi ve oğlunun %0.1 payı olduğunu,%9.8 payın ise şirket müdürü iken vefat eden babaları ...'na ait olduğunu, babalarının ölümü üzerine dava dışı şirket ortağı M. ...'nun şirket müdürünün birinin ölümü üzerine karar alınmasına olanak bulunmadığından, organsızlık hali dikkate alınarak müdür seçimi için 2017 yılı olağan genel kurul toplantısını yapmak üzere ortağı yetkilendirerek izin verdiğini, şirketin 06.04.2018 tarihinde toplantıya çağrıldığını ve karar alındığını, 2017 genel kurulunun butlan ile malul olup, kararın yok hükmünde olduğunu ileri sürerek kayyım ile yönetilen şirkette mahkemece atanan yönetici kayyumun görevinin devamına veya yeniden kayyum atanmasına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; çağrının kanuna ve öngörülen usullere uygun yapıldığını, şirketin onama kayyımının bulunduğu kayyım denetiminin yapılmakta olduğunu, genel kurulda alınan kararların iptalini gerektiren bir durumun olmadığını savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi'nce; davanın 3 aylık yasal sürede açıldığı, toplantıya çağrının usulüne uygun yapıldığı, davacının vekili tarafından toplantıya katılmak için sunulan vekaletnamenin usul ve yasaya uygun düzenlenmiş olduğu, vekilin toplantıya katılımının engellenmesinin iyiniyet kurallarına aykırı olduğu, davacı ve eşinin toplantıya katılması halinde nisaba etki edebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirketin 31.05.2018 tarihli genel kurul kararlarının iptali ile yönetici kayyımın görevinin karar kesinleşip yeni bir müdür atanıncaya kadar devamına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; vekilin toplantıya katılımının engellenmesinin iyiniyet kurallarına aykırı olduğu, davacı ve eşinin toplantıya katılması halinde nisaba etki edebileceği, %9,8 hisse için temsil kayyımı atanmadığı ve toplantıda temsil edilmediği, limited şirketin anonim şirkete dönüştürülmesi kararında nisaba uyulmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf sebebleri yerinde görülmediğinden, istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1395, Karar No: 2022/3054, Tarih: 04.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1395 E.  ,  2022/3054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması neticesinde davanın kabulüne dair verilen hükmün Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozulması istenilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 06/07/2018 tarihinde davalı ile taşınmaz satış sözleşmesinin imzaladığını, bu sözleşme ile davalı İstanbul İli, Pendik İlçesi, ... Mah., 8 pafta, 1267 parsel, 100 numaralı bağımsız bölümü 30/06/2019 tarihinde teslim etmeyi ve kendisinin de taşınmaz bedeli olarak 375.000,00 + KDV ödemeyi taahhüt ettiğini, davalının taşınmazı sözleşme ile kararlaştırılan tarihte teslim etmediğini, sözleşme gereğince cezai şart talep etme hakkının olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; sözleşme ile kararlaştırılmış olan ceza koşulunu talep etme hakkını saklı tuttuğu göz önünde bulundurularak ve geciken her bir ay için sözleşme bedelinin %0,5'i (binde beş) oranında ceza koşulunun hesaplanarak şimdilik 1.875,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, sözleşmeye konu daire, taahhüt edilen teslim tarihinden sonra teslim edildiğine göre, sözleşmeye göre davacı tüketicinin, cezai şartı talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının 15/02/2022 tarihli yazısında; taraflar arasındaki sözleşmeye konu taşınmazın satış miktarı 375.000,00-TL olsa da uyuşmazlığın 1.875,00-TL'lik ceza koşulunun tahsiline yönelik olduğu ve ceza koşulunun tahsiline ilişkin uyuşmazlığın tüketici hakem heyetlerinin görev alanında kaldığı gözetilmeksizin yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kararın, 6100 sayılı HMK’nın 363 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

Dava, taşınmazın sözleşmede belirtilen tarihten sonra teslim edilmesi nedeniyle cezai şart talebine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık dava konusunun Tüketici Hakem Heyetine başvuru sınırında kalıp kalmadığına noktasında toplanmaktadır.

6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 68/1 maddesine göre; “Değeri iki bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tüketici hakem heyetlerine, üç bin Türk lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyük şehir statüsünda bulunan illerde ise iki bin Türk lirası ile üç bin Türk lirası arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılamaz.” Davacı süresinde teslim edilmeyen taşınmazın geç tesliminden kaynaklanan sözleşmede yer alan cezai şartın davalıdan tahsilini istemiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; davacı dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla; sözleşme ile kararlaştırılmış olan ceza koşulunu talep etme hakkını saklı tuttuğu göz önünde bulundurularak ve geciken her bir ay için sözleşme bedelinin % 0,5'i (binde beş) oranında ceza koşulunun hesaplanarak şimdilik 1.875,00-TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacının dava dilekçesinde fazlaya dair haklarını saklı tutmuş olduğu ve davalının taşınmazın teslimi gereken tarihten sonra 22.10.2020 tarihinde teslim ettiği, davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece, işin esası incelenerek sonuca göre bir karar vermesi usul ve yasaya uygun olduğundan Adalet Bakanlığı’nın bu yöne ilişen kanun yararına bozma talebinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Adalet Bakanlığı’na iadesine, 04.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.