muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16515, Karar No: 2017/4868, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16515 E.  ,  2017/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8113, Karar No: 2015/6465, Tarih: 03.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/8113 E.  ,  2015/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Ankara Asliye Hukuk mahkemesince hükme bağlanan dava, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan taşınmaz ve muhdesat bedellerinin tahsili isteğine ilişkindir.

04.12.2014 gün ve 6572 Sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 27.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca Adıyaman, Ağrı, Amasya, Ankara, Ardahan, Artvin, Bartın, Batman, Bayburt, Bingöl, Bitlis, Bolu, Çankırı, Çorum, Diyarbakır, Düzce, Edirne, Erzincan, Erzurum, Gaziantep, Giresun, Gümüşhane, Hakkari, Iğdır, İstanbul, Karabük, Kars, Kastamonu, Kırıkkale, Kırklareli, Kilis, Kocaeli, Mardin, Muş, Ordu, Rize, Sakarya, Samsun, Siirt, Sinop, Sivas, Şanlıurfa, Şırnak, Tekirdağ, Tokat, Trabzon, Tunceli, Van, Yalova, Yozgat, Zonguldak Mahkemelerince verilen kararlara ilişkin temyizen incelenme görevi 01.02.2015 tarihinden itibaren Yargıtay 5.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 5.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 3.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23670, Karar No: 2017/9, Tarih: 16.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/23670 E.  ,  2017/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının yaşlılık aylığına esas basamağının tespiti ile aylık miktarının belirlenmesi ve aylık farklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının talebine konu olan, 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. Maddesi ile eklenen Geçici 21. maddede “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmüne yer verilmiş ise de, anılan maddenin yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenmiş olması ve aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 106. maddesinin 2. bendi gereği yürürlükten kaldırılarak uygulama imkanının kalmamış olması karşısında, anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; mahkeme kararının gerekçe bölümündeki son iki paragrafın silinerek yerine, “Davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. Maddesi ile eklenen Geçici 21. maddenin “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmünün yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenerek aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 106. maddesinin 2. bendi gereği yürürlükten kaldırılması ve bu hali ile davacı yönünden uygulama imkanının kalmamış olması nedeni ile, davanın reddinin gerektiği kanaati ile aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.” cümlesinin yazılarak kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9149, Karar No: 2018/2321, Tarih: 22.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9149 E.  ,  2018/2321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekili ve şikayet olunan SGK vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlulara ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvellerinde üst sıraya alınan ...Bankası AŞ.’nin hacizlerinin düştüğünü, bu alacaklıya ait vekâlet ücretinin öncelikle ayrılmasının hatalı olduğunu ve müvekkilinin alacağının kamu alacağı vasfında olduğu hususunun gözden kaçırıldığını, dosya haczinin 06.07.1999 tarihli olduğunu ve 1. sırada yeralması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunanlardan ... Bankası A.Ş. vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dosya haczinin düşmediğini, şikayetçi alacağının da kamu alacağı vasfında olmadığını; savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... Belediye Başkanlığı vekili, müvekkilinin 12.4.2012 tarihi itibariyle alacağının kalmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... ve ... Vergi Dairesi vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikâyet olunanlardan ... Bankası A.Ş. vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dosya haczinin düşmediğini, şikayetçi alacağının da kamu alacağı vasfında olmadığını; savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... Belediye Başkanlığı vekili, müvekkilinin 12.4.2012 tarihi itibariyle alacağının kalmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... ve ... Vergi Dairesi vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemenin 26.02.2013 tarih ve 2012/183 E., 2013/154 K. sayılı ilamı ile şikayetin kabulüne dair verilen kararın şikâyet olunanlar ... Bankası AŞ. vekili, Hazine vekili ve ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 25.10.2013 tarih ve 2013/4494 E., 2013/6522 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; 03.01.2012 tarihinde borçlu hisselerinin satılarak paraya çevrildiği, 26.02.2012 tarihinde 7 adet sıra cetveli düzenlendiği, şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyalarına ilişkin olarak konulan hacizlerle ilgili takip dosyalarının ilk alacaklısı ... Bankası A.Ş. olup, bu alacağın 31.07.2001 tarihinde Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından temlik alındığı, 03.02.2006 tarihinde de alacağın davacıya temlik edildiği, ilk temlik alacaklısı Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu İİK hükümlerine göre takibe kaldığı yerden devam ettiği bu durumda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına olanak bulunmadığı, şikayetçinin kendi alacaklarının kamu alacağı olduğundan bahisle ...Bankası A.Ş.'nin birinci sırada gösterilen haczinden önce geldiğine ilişkin şikayetlerinin yerinde olmadığı, şikayetçinin avukatlık vekalet ücretinin satış bedelinden öncelikli ödenmesine yönelik şikayeti bakımından İcra ve İflâs Kanunu'nun 138 inci maddesi uyarınca bütün alacaklıları ilgilendiren haciz, muhafaza ve satış masraflarının satış bedelinden öncelikle ayrılması gerekir. Avukatlık ücreti bu kapsamda olmadığından şikayetin kabulüne, ...8. İcra Müdürlüğü'nün 1997/3807 E, sayılı takip dosyasından düzenlenen 26.02.2012 tarihli sıra cetvellerinin iptaline, karar verilmiştir.Kararı, şikayetçi vekili ve şikayet olunan SGK vekili temyiz etmiştir.Dava, sıra cetvelinin şikayet yoluyla iptali istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, SGK vekilinin tüm, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1-Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, SGK vekilinin tüm, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- İİK'nın 78/4. maddesi, "haciz talebi kanuni müddet içinde yapılmaz veya geri alındıktan sonra bu müddet içinde yenilenmezse dosya muameleden kaldırılır." hükmünü, aynı Kanun'un 110. maddesi, "Bir malın satılması kanuni müddet içinde istenmez veya talep geri alınıpta bu müddet içinde yenilenmezse o mal üzerindeki haciz kalkar." hükmünü içermekte olduğu, buna göre kanuni müddet içinde haciz istenildikten sonra süresinde satış istenip, avans yatırıldığında haciz ayaktadır.

Dairemizin, 25.10.2013 tarih ve 2013/4494 E, 2013/6522K sayılı bozma ilamında şikayetçi ... nin alacaklı olduğu dosyada ilk alacaklının T. Ticaret Bankası olduğu, bu alacak 31.07.2001 tarihinde Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından temlik alındığı, 03.02.2006 günü de şikayetçiye temlik edildiği, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu temlikten sonra İcra ve İflâs Kanunu'na göre yapılmış takibe devam ettiği, bu durumda şikayetçi takibi bakımından 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un uygulanmasına olanak bulunmamakta ise de, mahkemece bozmaya uyularak alınan bilirkişi raporlarına göre şikayetçi dosyasındaki ilk alacaklı ... Bankası'nın borçluya ait taşınmaza 27.01.1998 de ihtiyati haciz uyguladığı, 18.02.1998 tarihinde ödeme emrinin tebliğ edildiği, 06.07.1999 tarihinde haczin yenilendiği, 11.10.2000 tarihinde satış talebinde bulunulduğu, 11.06.2001 de satış avansı yatırıldığına göre bu haciz ayaktadır.Şikayet olunan ...Bankası dosyasında 17.11.1997 tarihli ihtiyati haciz uygulandığı 18.09.2000 tarihinde ihtiyati haczi kesin hacze dönüştüğü, 12.09.2002 tarihinde satış talebinde bulunulduğu, 13.09.2002 de satış avans yatırıldığı anlaşılmaktadır. Şikayetçinin haciz ve satış tarihleri şikayet olunanın haciz ve satış tarihlerinden öncedir. Mahkemece, şikayetin bu yönden de kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu yönüyle reddi doğru olmamıştır.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle SGK vekilinin tüm, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8208, Karar No: 2010/12047, Tarih: 05.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/8208 E.  ,  2010/12047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dilekçesinde; çeşitli rahatsızlıkları bulunan davacıların sürekli olarak ilaç kullanmaları ve doktor kontrolüne gitmeleri gerektiğini, ancak davacı ...’in Bağ-Kur’dan almakta olduğu aylık ile davacıların geçinemediğini ileri sürerek davacı ... için aylık 400 TL, davacı ... için ise aylık 350 TL yardım nafakası takdir edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacıların oğulları olan davalıyı sürekli olarak horlayıp azarlamak suretiyle eşinin yanında dahi küçük düşürdüklerini, bu nedenle davalının anne ve babası ile olan ilişkisine ara vermek zorunda kaldığını, davacıların kendilerine ait evde oturmaları ve davacı babanın yaşlılık aylığı alması karşısında yoksul olarak kabul edilemeyeceklerini, kaldı ki davacıların her türlü tedavi ve ilaç giderlerinin sosyal güvenlik kurumunca karşılanmakta olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacıların tespit edilen mali ve sosyal durumlarına göre dava ön koşulu olan yoksulluk içinde bulunmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TMK’ nun 364. maddesine göre; “Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.”

Yine aynı kanunun 365. maddesinin 2. fıkrasında ; “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir.” düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.6.1998 gün ve, 1998/656 E.688 K. sayılı ilamında da; “:...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür ( eğitim ) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların” yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir görev olarak düzenlemiştir.

Somut olayda, davacı baba 73 yaşında, davacı anne ise 69 yaşında olup davacı babanın almakta olduğu aylık 530 TL emekli aylığı ile geçinmeye çalışmaktadırlar. Davacıların, mevcut rahatsızlıkları nedeniyle sürekli olarak doktor kontrolü altında olmaları ve bazı ilaçları kullanmaları gerekmektedir. Bundan ayrı, davacı baba, rahatsızlığı nedeniyle bir gözünü kaybetmiş olup, diğer gözündeki rahatsızlığın ilerlemesinin önlenmesi için tedavi görmek zorundadır. Ülkemizdeki sağlık sektörünün mevcut hali ile günün ekonomik koşulları da dikkate alındığında davacıların yardıma muhtaç hale geldiği açıktır. Aile bağları davacı babanın kusuru ile zayıflamış ise de; davalı oğlun yardıma muhtaç duruma gelmiş olan anne ve babasına karşı asgari yaşama giderlerini karşılama borcu, dürüstlük kuralı gereği ortadan kaldırılamaz.

Şu halde mahkemece; davalının sosyal ve ekonomik durumu ile davacıların ihtiyaçları karşılaştırılarak, davacıların ihtiyaçlarını karşılayacak, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun yardım nafakalarına hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi cihetine gidilmesi doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14900, Karar No: 2013/15109, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14900 E.  ,  2013/15109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

1-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kapama kayısı bahçesinin kuru ve sulu şartlarda 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden istenmesi için geri çevirme yapılmış ise de gıda, tarım hayvancılık ilçe müdürlüğü tarafından hazırlanan veri cetveli dosyaya konulmadan, il müdürlüğüne ait veri cetveli eklenerek gönderildiği anlaşılmakla, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan, kapama kayısı bahçesinin 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösterir ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü tarafından hazırlanan veri cetvelinin getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu 112 ada 25 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “davalıdır" şerhinin dayanağı olan kadastro mahkemesine ait dosyanın mahkemesinden temini ile dosyaya konulmasından,

Sonra istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesi ile birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24685, Karar No: 2016/4409, Tarih: 29.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/24685 E.  ,  2016/4409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava rucüen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Dava, 17.06.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre; davalıya ait işyerinde motor ustası olarak çalışan sigortalı, dava dışı .........'a ait ..... .... kamyonu tamir ettiği sırada, kendi lifti ile yukarı kaldırılan kamyon kabini, liftin korozyon nedeniyle kırılması sonucu düşerek, sigortalının yaralanmasına sebebiyet vermiş, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davalı işverenin % 35, sigortalının % 35 ve dava dışı kamyon sahibi ......'ın % 30 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiş, kaza nedeniyle soruşturma yapan iş müfettişi raporunda ise; işverenin % 100 kusurlu olduğu kabul edilmiştir.

Bilindiği üzere; iş kazası nedeniyle tarafların kusur oran ve aidiyeti belirlenirken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceğini, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığını ve dayanağı mevzuat hükümlerini ayrıntılarıyla gösterilmeli, ihlal edilen mevzuat hükümleri belirlenirken, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkatinde neler olduğunun eksiksiz bilinmesinde, kusur raporuna ve dava dosyasına yansıtılmasında yasal zorunluluk vardır.

Mahkemece; tarafların kusur durumlarını oluşa ve kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre belirleyen, konusunda ve iş güvenliği alanında uzman bilirşilerden, çelişkiyi gideren kusur raporu alınması gerekirken, yetersiz raporu dayalı karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz rapora dayalı olarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.