muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1395, Karar No: 2020/3035, Tarih: 14.10.2020

Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun, birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek ve bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Senetler ve çekler ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli halefleri yönünden delil niteliğinde olup, temel ilişkinin ve kambiyo ilişkisinin dışında kalan davacı üçüncü kişi bakımından bu nitelikte bir ispat vasıtası olarak kabul edilemez. Öte yandan, alacağın miktarına göre diğer tarafın açık muvafakati bulunmadığı sürece tanık dinlenemez ve tanık beyanına dayalı olarak hüküm kurulamaz. Davalı alacaklının savunma ve delilleri çerçevesinde alacağın gerçek olup olmadığının tartışılması, davalı ile borçlu arasındaki hukuki ilişkinin ve davalının alacağının doğum tarihinin değerlendirilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacının alacaklı olduğu ... 17. İcra Müdürlüğünün 2013/14318 E. sayılı dosyasında, davacı alacaklının 29.10.2010 tarihinde Büyükçekmece 2. Aile Mahkemesinde açtığı boşanma ve tazminat davasında kesinleşen karara dayalı olarak 21.12.2013 tarihinde ilamlı takip talebinde bulunduğu, icra emrinin borçluya 29.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği, bedeli paylaşıma konu araç kaydına 30.12.2013 tarihinde haciz konulduğu, davalının alacaklı olduğu ... 11. İcra Müdürlüğünün 2011/5080 E. sayılı dosyasında, davalı alacaklının bonoya dayalı olarak 28.04.2011 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip talebinde bulunduğu, ödeme emrinin borçluya 10.05.2011 tarihinde tebliğ edildiği, bedeli paylaşıma konu araç kaydına 20.10.2011 tarihinde haciz konulduğu, 12.10.2012 tarihinde satış talep edilerek avansın yatırıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, özellikle davacı takibinin dayanağı olan ilamın dava tarihinin davalı takibinden önceki tarihli olduğu hususu dikkate alınarak, yukarıda anılan ilke doğrultusunda, muvazaanın olmadığına dair davalı alacaklının savunma ve delilleri çerçevesinde alacağının gerçek olup olmadığının tartışılması ve özellikle davalı borçlu Banu'nun muvazaanın varlığına ilişkin kabul beyanı da dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, davalı ... üzerinde olan ispat yükünün, davacıda olduğu anlamına gelecek şekilde muvazaanın ispatlanamadığı gerekçesiyle ve alacağın gerçek alacak olduğunu gösteren delillerin ne olduğu belirtilip, tartışılmadan yanılgılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10033, Karar No: 2016/7113, Tarih: 28.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/10033 E.  ,  2016/7113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin, 10.05.2016 günü yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, sanığın yasal süresinden sonra 13.06.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6287, Karar No: 2013/8710, Tarih: 03.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6287 E.  ,  2013/8710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 141 ada 4 parsel sayılı 8564,33 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ...’ın zilyetliğini terk ettiği gerekçesiyle tarla niteliğiyle davalı Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmazın anneleri ...’dan kaldığı ve zilyetliklerinde bulunduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu 141 ada 4 parsel sayılı taşınmazın Zekiye Yılmaz mirasçıları adına hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1971 yılında seri usûlle yapılıp, dava tarihinden önce kesinleşmiş olan orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına, mahalli bilirkişi, tutanak bilirkişi ve tanık beyanlarına göre dava konusu parselin davacıya dedelerinden kaldığı, öncesinde buğday ekildiği ve üzerinde armut ağaçları bulunduğu, 5-6 yıl önce hastalık nedeniyle tüm armutların kuruduğu ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 03/10/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2407, Karar No: 2019/5411, Tarih: 04.12.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/2407 E.  ,  2019/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının usul bozması üzerine yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde, davacı asil ... ve vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... ve davalı şirket müdürü ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan davacı asil davalı şirket müdürü ve avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 2012 Haziran ayında 2011 yılı mahsulü fındık alım satımı konusunda sözlü anlaşma yapıldığını ve bu alışverişin teminatı olarak müvekkilinin boş bonoyu imzalayıp davalıya verdiğini, davalının fındık teslim etmemesine rağmen senedi doldurarak icra takibi yaptığını, takibin haksız ve yasaya aykırı olup, takip nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığını iddia ederek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip konusu alacağın imzası ve miktarı itiraz edilmeyen senede dayalı olup, davacının iddiasını yazılı delille ispatlaması gerektiğini, senedin satılıp teslim edilen fındık bedeli karşılığı düzenlendiğini, senedin teminat senedi olmadığını savunarak, davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde, davaya konu 10.06.2012 tanzim tarihli, 25.06.2012 vade tarihli 722.150,00 TL bedelli bonoda bedeli malen ahzolunmuştur ibaresinin yer aldığı, 10.06.2012 tarihli 432536 seri numaralı faturada borcun Ekim, Kasım, Aralık, Ocak aylarında 4 taksitte ödeneceğinin kararlaştırıldığı, faturada taraflara ait imzanın bulunmadığı, faturanın davalıya teslim edildiğine ilişkin bir belgenin bulunmadığı, davacının ticari defter kayıtlarına göre 31.12.2012 yılı sonu itibariyle davalı şirkete 150.308,20 TL borçlu olduğu, davacının aynı zamanda çürük fındık alımı da yapıyor olması sebebi ile analiz için gönderilen fındıkların hangi fındıklar olduğunun tespit edilemediği, taraflar arasında 2008 yılı fındık ürününün alışı hususunda herhangi bir kaydın bulunmadığı, dava konusu faturanın davalı yanın ticari defter kayıtlarında yer aldığı, taraflar arasında kg.mı 5,500 TL'den 130 ton fındığın bedeli 4 taksitte ödenmesi şartı ile anlaşmaya varıldığı, anlaşmanın 2011 yılı fındık alımına ilişkin olduğu, taraflar arasında bu satışa ilişkin olarak bononun verildiği, bononun vade tarihinin 25.06.2012 olduğu, ancak davalı tarafından tanzim edilen faturada son taksit tarihinin 10 Ocak 2013 olduğu, bu hususun sözleşmede de yer aldığı, bu sebeple senet bedelinin 25.06.2012 tarihinde ödenmesi amacıyla verilmesinin taraf iradelerine uygun düşmediği, bu durumda senedin teminat senedi olarak kabul edilmesinin gerektiği, taraflarca noter vasıtası ile gönderilen ihtarname içeriklerine göre davalının davacıya 45.739 kg. fındığı teslim etmediği hususunda ihtilaf bulunmadığı, her ne kadar davacı davalı tarafça teslim edilen fındığın sözleşmeye konu fındık olmadığı yönünde iddiada bulunmuş ve bu hususta analiz raporu aldırılmış ise de analize konu fındığın davalı tarafından teslim edilen fındık olup olmadığı hususunun sabit olmadığı, davacının 04.02.2013 havale tarihli dilekçesinde 10.06.2012 tarihli sözleşme gereğince 10 gün içerisinde fındık teslimi olmadığını, ancak 21.06.2012 tarihinde 3 kamyon eski fındığın 2,500 TL'den satımı hususunda anlaştıklarını, bu şekilde 3 kamyon 59.528 kg. fındık aldığını belirttiği, ancak bu hususun ticari defter kayıtları ile sabit olmadığı, davacının 28.06.2012 tarih ve 2818 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile malı almaktan vazgeçtiğini davalı tarafa bildirmiş olmakla sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiği, 59.528 kg. fındığın davacıya teslim edildiğinin sabit olduğu, bu sebeple davacının davalı tarafa 59.528 kg. fındık bedeli olan 325.919,00 TL borçlu olduğu, bakiye senet ve fatura bedeli kadar borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm tafar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalının depoda kaldığını iddia ettiği fındıkla ilgili bir zarar doğmuşsa bunu ayrı bir dava konusu yapabilecek olmasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir edilen 2.037.00’şer TL duruşma vekalet ücretinin tarafların bir diğerinden alınıp yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, fazla yatırılan peşin harcın temyiz eden davacıya iadesine, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4813, Karar No: 2015/4773, Tarih: 22.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4813 E.  ,  2015/4773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

İflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. ... davacı 223. maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-Dosyada bulunan gazete nüshalarındaki tarihler okunaksız olduğundan sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde belirtilen ilanına ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

c-İflas idaresince verilen 06.11.2013 tarihli cevabi yazı ekinde 238 kayıt nolu başvuruya ilişkin belgelerin eklenmesi nedeniyle, 239 kayıt nolu başvuruya ilişkin olarak, davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK 223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmek üzere yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24718, Karar No: 2014/24813, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/24718 E.  ,  2014/24813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 8. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2014/82-2014/116

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine

karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 4.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5103, Karar No: 2020/2862, Tarih: 15.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/5103 E.  ,  2020/2862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etmek

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu'nun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen 6. maddesinin 3. fıkrası yollamasıyla 7. maddesinin 2. fıkrasına göre, 18 yaşını doldurmamış kişilere alkollü içki satılması veya sunulması sonucunda;

a) Çocuğun sağlığının tehlikeye sokulması halinde, 4250 sayılı Kanun'un 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendindeki idari para cezası ile birlikte, ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 194. maddesinde öngörülen cezaya hükmolunması,

b) Çocuğun sağlığının tehlikeye sokulmaması halinde ise 4250 sayılı Kanun'un 7. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince münhasıran idari para cezası verilmesi,

Gerektiğinden, sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2585, Karar No: 2024/3165, Tarih: 03.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2585 E.  ,  2024/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/737 E., 2024/864 K.

BİRLEŞEN 2015/892 ESAS SAYILI DOSYADA ŞİKAYETÇİ-BİRLEŞEN 2015/837 ESAS SAYILI

BİRLEŞEN 2015/837 ESAS SAYILI DOSYADA

BİRLEŞEN 2015/837 ESAS SAYILI DOSYADA

HÜKÜM/KARAR: Esastan ve Usulden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 23. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/831 E., 2019/695 K.

Asıl ve birleşen 2015/892 E. sayılı dosyalarda şikayetçiler vekilince; İstanbul 10. İcra Müdürlüğü 2010/859 E. sayılı takip dosyasından tanzim edilen 21.05.2015 tarihli sıra cetvelinde 2. derece ipotek alacaklısının payının, döviz alacağı için takipte istenen kur üzerinden hesap yapılmaması nedeniyle, fazla yazıldığını, bu sebeple 3. derece ipotek alacaklıları arasında yapılan paylaşıma esas tutarın hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen 2015/837 E. sayılı dosyada şikayetçi vekilince; sıra cetvelinde 2. derece ipotek alacaklısının döviz cinsinden olan alacağının hesabının satış tarihindeki kur üzerinden yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

İstanbul 23. İcra Hukuk Mahkemesince; asıl ve birleşen 2015/892 E. sayılı dosyalarda şikayetlerin kabulüne, birleşen 2015/837 E. sayılı dosyada ise, şikayetçinin hesabın satış tarihindeki kur üzerinden yapılması gerektiğine dair istemi ile herhangi bir sebep gösterilmeksizin 3. dereceden ipotek alacaklıları aleyhine şikayette bulunulmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı birleşen 2015/892 E. sayılı dosyada şikayetçi vekili ile şikayet olunanlar ICBC Bank A.Ş., Birleşim Varlık A.Ş. ve Credit Europa Bank N.V. vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından şikayet olunanlar Birleşim Varlık A.Ş. ve Credit Europa Bank N.V. vekillerinin başvurularının usulden, şikayet olunan ICBC Bank A.Ş. vekilinin başvurusunun esastan reddine, birleşen 2015/892 E. sayılı dosyada şikayetçinin şikayetinde haklı olması nedeniyle diğer şikayetçilerle aynı şekilde paylaşıma dahil edilmesi gerektiği belirtilerek, birleşen 2015/892 E. sayılı dosya bakımından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında karar verilmesine ve şikayetin 3. derece ipotek alacaklıları bakımından pasif husumet nedeniyle reddine, şikayet olunan ICBC Bank A.Ş. bakımından kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı birleşen 2015/837 E. sayılı dosyada şikayet olunan Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Kararı birleşen 2015/837 E. sayılı dosyada şikayet olunan Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, şikayet olunan vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2- HMK’nın 26. maddesinde; "(1) Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (2) Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır" şeklinde taleple bağlılık ilkesi düzenlenmiştir. Taleple bağlılık ilkesinin taşıdığı ilk anlam; tarafın talep etmediği husus hakkında mahkemenin karar veremeyeceğidir. Buna göre tarafın neyi talep edip etmediği ve hâkimin ne hakkında karar verip veremeyeceği dava dilekçesine bakılarak tespit edilir. Bu tespitin konusunu, istenilen hukukî sonuç oluşturur. Bu itibarla hâkimin karar verme sınırı dava dilekçesi ile belirlenmiş olur. Taleple bağlılık ilkesinin taşıdığı ikinci anlam ise; tarafın talebinden fazlasına mahkemece karar verilememesidir (HMK m. 26).

Somut olayda mahkemece; birleşen 2015/837 E. sayılı dosyada şikayetçi tarafından, sıra cetvelinde şikayet olunana ayrılacak payın satış tarihindeki kur esas alınarak hesap edilmesi gerektiği talebi ile şikayette bulunulmuş olup, HMK'nın 26. maddesine aykırı şekilde talep aşılmak suretiyle, bu şikayetçi payının da takip tarihi kur bilgileri esas alınarak belirlenmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece; birleşen 2015/837 E. sayılı dosyada şikayetçi payının, şikayet olunan alacağının satış tarihindeki kur üzerinden belirlenmesi akabinde oluşan bakiye satış bedeli üzerinden yapılacak garame hesabı ile tespiti gerektiği belirtilerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle yanılgılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen 2015/837 E. sayılı dosyada şikayet olunan Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.10.2024 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.