muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20343, Karar No: 2017/2552, Tarih: 09.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20343 E.  ,  2017/2552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ....02.2010 tarihinde asıl dava davalısı ...’ın sürücüsü, birleşen dava davalısının trafik sigortacısı olduğu aracın yaya olan müvekkili ...’e çarparak meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin ağır yaralandığını ileri sürerek asıl dosyada ....000 TL maddi tazminatın asıl dava davalılarından, birleşen davada ....000 TL maddi tazminatın, birleşen dava davalısı ... şirketinden tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ... ..., meydana gelen kazada kusurunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ... Ve ... A.Ş. vekili, müvekkili sistem kayıtlarında yapmış olduğu araştırma neticesinde davacılar adına kayıtlı herhangi bir poliçeye yahut sözleşmeye rastlamadığı gibi tazminat talebine de ulaşılamadığını, iş bu davada taraf olmasının hukuken imkanının olmadığını, husumet itirazlarının kabulü ile müvekkili şirkete yöneltilen davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen dosyada davalı ...Ş vekili, müvekkilinin sorumluluğunun tedavi giderleri için kişi başına 50.000,00 TL, daimi maluliyet halinde kişi başına 50.000,00 TL olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kısmen kabulüne, 38.311,... TL maddi tazminatın; ....311,....TL'sinden birleşen davanın davalısı olan ...

... A.Ş'den ve ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak ...'ya velayeten ... ve ...'a verilmesine, davalı ... yönünden fazla istemin reddine, ....000,00.-TL maddi tazminatın ise; sadece birleşen doSyanın davalısı olan .... ... A.Ş'den birleşen davanın açıldığı ....02.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak ...'ya velayetin ... ve ...'a verilmesine, .... Emeklilik ve Hayat Sig. A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, asıl davada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre asıl davada davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı ....963,03 TL kalan onama harcının temyiz eden asıl dava davalısı ...'den alınmasına ........2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12924, Karar No: 2014/9365, Tarih: 07.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/12924 E.  ,  2014/9365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/09/2012

NUMARASI : 2012/368-2012/298

Taraflar arasında görülen tespit davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapuda malik olarak gözüken kişi ile davacı S... K.. 'ün (S... K..) aynı kişi olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı idarece temyiz edilmiştir.

Davacı ilgili tapu müdürlüğüne yönelik olarak açtığı davada, 14.07.1980 tarihinde vekili aracılığı ile satın aldığı ve halen zilyedi bulunduğu 4817 parsel sayılı taşınmazın tapu kütüğünde malik olarak gözüken S... E.. simli kişi ile Yunan uyruklu Batı Trakya Türk Azınlığına mensup 1.1.1942 doğumlu H.. ve L.. oğlu S.. K..'ün( S.. K..) aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 4817 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın M.. G.. adına kayıtlı iken 14.7.1980 tarihinde vekil Ö.. U.. tarafından L.. oğlu S.. E.. adına satın alındığı, tescile dayanak İzmir 3.Noterliğinin 7.7.1980 tarihli düzenleme vekaletnamesinde, İzmir, Bornova, A... Köyü, .. cilt, ... hane ve .. sayfada nüfusa kayıtlı L.. ve H.. oğlu S... E.. tarafından vekil Ö.. r'e taşınmaz satın almak için yetki verildiği görülmektedir. Ne var ki, vekaletnamede belirtilen ve vekil eden S.. E..'un ( ya da S.. K..'ün) nüfus kayıt bilgileri nüfus idaresinden araştırılmış ve bu kişinin kaydına rastlanmadığı bildirilmiştir. Diğer bir deyişle, davacının Yunan uyruklu olduğu, Türkiye Cumhuriyeti nüfus kaydında kayıtlı olmadığı, yani vekaletnamenin sahte olduğu anlaşılmaktadır. Öyle ise, olayda nam-ı müstear (takma ad) hukuksal nedenine dayanıldığının kabulünde zorunluluk vardır.

Hemen belirtilmelidir ki, 05.02.1947 tarih, 20/6 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca, çeşitli sebep ve amaçlarla bir taşınmaz kaydına gerçek malik yerine başka bir nam ve bir sözleşmede akitlerden biri yerine üçüncü bir şahsın gösterilmesinin mümkün olduğu, bu gibi hallerde vekilin kendi namına ve müvekkili hesabına yaptığı tasarruflarda olduğu gibi hukuki bir durum veya herhangi bir maksatla üçüncü şahıslardan gerçeği gizleme gayesi güdülebileceği, “kötüniyetli ve haksız gizlemeler” dışında, belirtilen olasılıklara göre açılacak bir davanın, gerçekten, ya mevcut bir hakka dayanarak bir el değiştirme veya bir hakkın korunması niteliğini taşıyacağı; bu durumun da, temsil ve vekalet ilişkisinde, mülkiyette halefiyet esası olarak kabul edilmiş bir husus olup, halefiyeti düzeltme amacıyla öncelikle mülkiyetin vekile aidiyeti düşünülse bile, temsil hükümlerine aykırı olduğundan bunun korunması ve devamına hükmolunamayacağı, zira TBK'nin 509. maddesindeki “Vekilin, kendi adına ve vekâlet veren hesabına gördüğü işlerden doğan üçüncü kişilerdeki alacağı, vekâlet verenin vekile karşı bütün borçlarını ifa ettiği anda, kendiliğinden vekâlet verene geçer.” hükmünün bu düşünceyi doğruladığı, öte yandan gerek taşınır, gerek taşınmaz mallara ilişkin olsun nam-ı müstear hadiselerinde, meselenin bir istihkak ve mülkiyet davası niteliğini geçemeyeceğinden, ne resmi senet, ne de şekil meselesinin bahse konu olamayacağı, meselenin akitte ve isimde muvazaayı kapsamına alan TBK'nin 19.maddesi kapsamında düşünülmesinin kanunun amacına uygun düşeceğine, değinildikten sonra sonuçta, nam-ı müstear davalarının dinlenebilir ve yazılı delil ile ispatının mümkün olduğuna, hükmolunmuştur.

Öte yandan, taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine veya tespitine ilişkin taleplerdeki amaç, kayıt malikinin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydı ile uyumlu hale getirilmesi olduğundan bu tür işlerde verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmez. Kararın haksız veya hatalı görülmesi halinde ileri sürülen delillere göre yeniden düzeltme talebinde bulunulabilmesi, hükmün değiştirilebilmesi mümkündür.

HMK'nin geçici 1. maddesi gereğince “ Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından ” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

HMK'nin geçici 1. maddesi gereğince “ Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından ” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Diğer taraftan, çekişmesiz (hasımsız) olarak açılan bu tür davalarda, yapılan araştırma ile veya hak sahibi olduğunu iddia eden bir kişinin itirazı üzerine ortaya bir çekişme çıkarsa, mülkiyet aktarımına sebebiyet verebilmesi ihtimali ortaya çıktığından, artık bu davanın çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde görülebilmesine imkan bulunmamaktadır. Yargılama usulleri birbirinden farklı olduğundan ve çekişmesiz yargı işlerinde teknik anlamda bir hasım bulunmadığından, davaya görevsizlik kararı verilerek asliye hukuk mahkemesinde devam edilemez. Bu nedenle, davacı tarafından hak iddia eden kişi veya kişilere karşı yasal hasım sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde çekişmeli yargı usulüne göre açılabilecek ayrı bir davada ileri sürülebilir.

Somut olayda, eldeki dava, 15.3.2012 tarihinde tapu müdürlüğü hasım gösterilerek asliye hukuk mahkemesinde açılmıştır.

Davacı, taşınmaz üzerinde hukuki tasarrufta bulunmak amacıyla dava açmış ve tapu kütüğünde kayıtlı bulunan "Süleyman Ersoy" ile kendisinin aynı kişi olduğunun tespitini talep etmiştir. Davacının bu talebi namı müstear hukuksal nedenine dayalı olup ancak, tapu maliki olarak gözüken kişi, eğer bu kişi mevcut değilse atanacak kayyım aleyhine açılacak bir tapu iptali ve tescil davasında dinlenebilir. Davacının talebi mülkiyet aktarımını da içerdiğinden ve edâ davası açma imkânı bulunduğundan, bu iddiasının tespit davası olarak ileri sürülmesinin doğru olduğu da söylenemez. (HMK. m. 106/2)

Hâl böyle olunca, tapu kayıt maliki olarak görünen kişi veya kayyıma yöneltilerek çekişmeli yargı usulüne göre asliye hukuk mahkemesinde ayrı bir dava açılması gerekli olup, gerçek hasma karşı açılmış bir dava da bulunmadığından, davanın pasif sıfat yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile tapu müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün temyiz itirazları doğrultusunda (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5791, Karar No: 2013/14601, Tarih: 08.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/5791 E.  ,  2013/14601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanık hakkında diğer şartlar açısından da bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçenekli cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra bu cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/2, maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

a) Sanıkların savunması, tanıkların anlatımı ve tutanaklara göre sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f -4 maddesi kapsamında silahtan sayılan bir aletle gerçekleştirdiği kesin olarak belirlenmeden TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanarak sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

b) Mağdur sanık ... hakkında düzenlenen 15.12.2008 tarihli raporda “sol yanakta sağ göz dış yan kısmından başlayıp çene altına kadar uzanan dikiş atılmış 13 cm uzunluğunda kesi” olduğunun tespiti karşısında, bu yaranın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmayacağına dair yeniden adli rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

c) Sanığın adli sicil kaydında bulunan sabıkasının silinme koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılmasından ve diğer şartlar yönünden değerlendirme yapılarak sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanıkların savunması, tanıkların anlatımı ve tutanaklara göre sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi kapsamında silahtan sayılan bir aletle gerçekleştirdiği kesin olarak belirlenmeden TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanarak sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

b) Mağdur sanık ... hakkında düzenlenen 15.12.2008 tarihli raporda “sol yanakta sağ göz dış yan kısmından başlayıp çene altına kadar uzanan dikiş atılmış 13 cm uzunluğunda kesi” olduğunun tespiti karşısında, bu yaranın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmayacağına dair yeniden adli rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

4) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/302 E – 2007/129 K sayılı ilamının gerekçeli karar içeriğinde belirtilmiş olması nedeniyle tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

4) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/302 E – 2007/129 K sayılı ilamının gerekçeli karar içeriğinde belirtilmiş olması nedeniyle tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanıkların savunması, tanıkların anlatımı ve tutanaklara göre sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi kapsamında silahtan sayılan aletle gerçekleştirdiği kesin olarak belirlenmeden TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanarak sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

b)Mağdur sanık ... hakkında düzenlenen 15.12.2008 tarihli raporda “sol yanakta sağ göz dış yan kısmından başlayıp çene altına kadar uzanan dikiş atılmış 13 cm uzunluğunda kesi” olduğunun tespiti karşısında,bu yaranın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmayacağına dair yeniden adli rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

5) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/116 E – 2005/90 K sayılı ilamının gerekçeli karar içeriğinde belirtilmiş olması nedeniyle tebliğnamenin belirtilen husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanıkların savunması, tanıkların anlatımı ve tutanaklara göre sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi kapsamında silahtan sayılan aletle gerçekleştirdiği kesin olarak belirlenmeden TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanarak sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

b) Mağdur sanık ... hakkında düzenlenen 15.12.2008 tarihli raporda “sol yanakta sağ göz dış yan kısmından başlayıp çene altına kadar uzanan dikiş atılmış 13 cm uzunluğunda kesi” olduğunun tespiti karşısında, bu yaranın yüzde sabit iz nedeniyle olup olmayacağına dair yeniden adli rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 ve 326/son maddeleri gereğince sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak üzere kısmen istem gibi BOZULMASINA, 08/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10062, Karar No: 2012/20104, Tarih: 12.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10062 E.  ,  2012/20104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre hükmün, 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadı- ğından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/3. maddesi uyarınca gün adli para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki "30 gün adli para cezası" ibaresinin yerine "450 TL adli para cezası" TCK.nun 62. maddesinin uygulandığı bölümdeki "25 adli gün para cezası" yerine "375 TL adli para cezası" ibaresinin ilave edilmesi ve gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği bölümün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20366, Karar No: 2012/29934, Tarih: 17.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/20366 E.  ,  2012/29934 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO :

KARAR NO :

MAHKEMESİ : Kadıköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

NUMARASI : 2011/50-2011/1690

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının reddini/bozulmasını mutazammın 30.04.2012 tarih ve 2012/2723-14568 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu belediye tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendinin kaldırdığının kabulü zorunludur.  Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Yapı denetimi dışında kalıp havuz hesabına tabi tutulmayan diğer hesapların ise, haczini engelleyen açık bir düzenleme bulunmadığından nitelikleri gereği haciz yasağı kapsamında değillerdir.