muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21637, Karar No: 2023/724, Tarih: 15.02.2023

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, ticari ilişki karşılığında, suça konu Şekerbank Çerkezköy/Tekirdağ şubesine ait 28.02.2011 keşide tarihli, 24.500,00. TL bedelli sahte çeki temyiz dışı sanık ... 'a verdiği, son yetkili hamil olan katılan şirket tarafından bankaya ibraz edildiğinde çekin sahte olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında suçlamaları inkar ederek, suç tarihi itibari ile parke işiyle uğraştığını, temyiz dışı sanık ... ile daha öncesinden ticari ilişkisi bulunduğundan tanıdığını, her ne kadar suça konu çekin lehtarı olarak kendisi gözükmekte ise de, bahse konu çeki temyiz dışı sanığın kullandığı, o tarihte temyiz dışı sanığın adına çek yazdıracağını söylediği, kendisinin de bu teklifini kabul ettiği, adına çek yazdırdığını ve bu çeki Garanti Bankası Bayrampaşa Şubesindeki kendi çek hesabına koyduğu, ancak banka onay vermediğinden, temyiz dışı sanığın sahibi olduğu Ağlar Gıda Tarım adına cirolayıp iade ettiği şeklinde savunmada bulunmuştur.

3. Temyiz dışı sanık ... aşamalarda alınan savunmalarında özetle, sanık ...'ın savunmasını doğrulamayarak, suça konu çeki tahminen Ekim 2010 yılında İstanbul Sefa Köyde Sütaş bayisi olan sanık ...'dan aldığını, daha sonra da borcuna karşılık Şahin Şen'in yetkilisi olduğu Şenler Gıda şirketine cirolayarak verdiğini, çek karşılığını Şenler Gıdaya ödeyip, sanık ...'dan alacağını da aldığı şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Katılan şirket yetkilisi Şahin Şen'in soruşturma aşamasında alınan beyanında, Şenler Ticaret şirketinin yetkilisi olduğunu, suça konu çeki aldığı peynir karşılığında Ağalar Gıda Tarım şirketi yetkilisi temyiz dışı sanık ...'tan aldığı şeklinde beyanda bulunmuştur.

5. Suça konu çek ile ilgili olarak soruşturma aşamasında alınan uzmanlık raporlarına göre;

a. Kriminal Polis Laboratuvarları Daire Başkanlığından alınan 12.03.2013 tarihli uzmanlık raporuna göre; suça konu çekin sahte olduğu, aldatma niteliğinin bulunduğu, çekin arka yüzündeki 2.ciranta hanesindeki "ağalar gıda ..ltd.şti." ibareli kaşe üzerindeki atılı bulunan ciranta imzasının ... adlı şahsa ait olduğu, ön yüzdeki tanzimle ilgili el yazıları, keşideci imzası, arka yüzündeki 1.ciranta hanesindeki el yazıları ve ciranta imzasının ... yönünden ilgi ve irtibat tespit edilemediği,

b. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 26.11.2013 tarihli uzmanlık raporuna göre, çekin arka yüzündeki 1.ciranta hanesindeki imzanın ... eli mahsülü olduğu, ön yüzündeki keşideci imzası ile arka yüzündeki 2. ve 3. ciranta hanesindeki ciranta imzalarının elinden çıktığını gösterir nitelikte kaligrafik ve grafolojik bulgu tespit edilemediği rapor edilmiştir.

6. Mahkemece, suça konu çek üzerinde gözlem yapılarak aldatıcılık niteliğinin varlığı tespit edilmiş, sanığın sahte olduğunu bildiği çeki katılana vermek suretiyle haksız menfaat elde ettiği, bu surette nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

6. Mahkemece, suça konu çek üzerinde gözlem yapılarak aldatıcılık niteliğinin varlığı tespit edilmiş, sanığın sahte olduğunu bildiği çeki katılana vermek suretiyle haksız menfaat elde ettiği, bu surette nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, ticari ilişki karşılığında, suça konu Şekerbank Çerkezköy/Tekirdağ şubesine ait 28.02.2011 keşide tarihli, 24.500,00. TL bedelli sahte çeki temyiz dışı sanık ... 'a verdiği, son yetkili hamil olan katılan şirket tarafından bankaya ibraz edildiğinde çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanık ...'ın savunmasında suça konu çeki, temyiz dışı sanık ...'un talebi üzerine hatır çeki olarak verdiğini beyan etmesine karşın, temyiz dışı sanık ...'ın aşamalarda alınan beyanında suça konu çeki ticaret yaptığı sanıktan aldığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin ve resmi belgede sahtecilik suçu yönünden olağanüstü zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 tarihli ve 6/8-69 sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğan borç için sonradan yapılan hileli hareketlerin dolandırıcılık suçuna vücut vermeyeceği hususu da dikkate alınarak, suça konu çeki hangi ticari ilişkiye istinaden hangi tarihte sanıktan alındığının ve sanıkla aralarındaki ticari ilişkiye dair yazılı belge veya tanığının olup olmadığının ciro sıralamasında bulunanlara sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2. Kabule göre de;

a. Temyiz dışı sanık ...'ın, soruşturma aşamasında 02.02.2012 tarihinde emniyette alınan ifadesinde, sanık ...'dan alacağını aldığını beyan etmiş olması karşısında, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının araştırılıp tartışılmaması,

b. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 7.Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2015 tarihli ve 2014/67 Esas, 2015/397 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/318, Karar No: 2019/3265, Tarih: 25.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/318 E.  ,  2019/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece ortak çocuk 2014 doğumlu Rümeysa ile davalı baba arasında yatılı olmayacak şekilde her ayın 2. ve 4. hafta sonu salı günü saat 17:00 ile 19:00 arasında, dini bayramların 2. günü saat 10:00 ile 14:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. Kişisel ilişki düzenlenirken göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun üstün yararıdır. Çocuğun üstün yararı belirlenirken bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Mahkemece taraflarla ve ortak çocuk ile görüşülerek rapor tanzim edilmiş, bilirkişi, raporda baba tarafından uygun şartlar sağlandığında yeniden değerlendirme yapılması ve yatılı ilişki konusunda karar verilmesinin uygun olacağına yönelik kanaat bildirmiştir. Davalı baba temyiz dilekçesinde ise ortak çocuğun artık yazları yatılı kalacak yaşa geldiğini, ikametgahını ve işini düzelttiğini bu nedenle yatılı ilişki tesisine hazır olduğunu belirtmektedir. Gerçekleşen bu durum karşında, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi uyarınca psikolog, pedegog ve sosyal çalışmacından oluşan uzmanlara inceleme yaptırılarak rapor alınması ve diğer delillerle birlikte değerlendirildikten sonra, gerçekleşecek sonucu uyarınca kişisel ilişki konusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.03.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/15738, Karar No: 2017/4856, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15738 E.  ,  2017/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4415, Karar No: 2014/4737, Tarih: 13.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/4415 E.  ,  2014/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2012

NUMARASI : 2009/293-2012/265

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK.'nun 06/02/2013 gün ve 2012/21 - 746 E. - 2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan M.. B..'na iadesine, 13/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1058, Karar No: 2010/5867, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/1058 E.  ,  2010/5867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının taşınmazda kiracı olduğunu, ödenmeyen 2007 yılı Haziran ayı kira bedelinin tahsili icin ... 3.İcra Müdürlüğü'nün 2007/13041 sayılı dosyası ile yaptıkları icra takibinde 07.06.2007 tarihinde, ödenmeyen 2007 yılı Ağustos ayı ile muaccel hale gelen kalan aylar kirası için ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2007/15745 sayılı dosyası ile yaptıkları icra takibinde 10.08.2007 tarihinde ihtarlı ödeme emri gönderdiklerini, böylece davalının bir kira dönemi içinde iki haklı ihtara sebebiyet verdiğini ileri sürerek kiralananın tahliyesini istemiş, davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, sözleşmede muacceliyet şartı bulunduğundan, esasen ilk ihtarda istenebilecek hale gelen diğer aylar kira parasının ikinci ihtara konu edilmesinin ikinci ihtarı haklı kılmayacağından bahisle davanın reddine karar vemiştir.

6570 Sayılı Yasanın 7/e maddesi uyarınca iki haklı ihtar nedeniyle açılacak tahliye davasının yerleşik içtihatlar uyarınca kira sözleşmesinin bitiminden itibaren bir ay içerisinde açılması zorunludur.

İki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliyeye karar verilebilmesi için kiracının bir kira yılı içerisinde iki haklı ihtara sebebiyet vermiş olması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde ve bir yıldan kısa süreli sözleşmelerde iki haklı ihtar oluşmaz.

Olayımıza gelince; Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.01.2007 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 4. maddesinde “aynı dönem içinde kira bedelinin iki ay ödenmemesi halinde ödenmeyen aydan dönem sonuna kadar olan kira bedelleri muaccel hale gelir” koşuluna yer verilmiştir. Sözleşmenin bu maddesindeki muacceliyet koşulunun gerçekleşebilmesi aynı dönem içinde farklı iki aya ait kira bedelinin süresinde

ödenmemesine bağlıdır. İlk ihtara konu edilen 2007 yılı Haziran ayı kirasının ödenmemesi kalan aylar kirasını muaccel kılmayacağından sözleşmedeki muacceliyet şartının iki haklı ihtara engel olduğundan söz edilemez. Bu durumda mahkemece yargılamaya devam edilerek, ihtarın haklılığına ilişkin diğer koşulların da bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

ödenmemesine bağlıdır. İlk ihtara konu edilen 2007 yılı Haziran ayı kirasının ödenmemesi kalan aylar kirasını muaccel kılmayacağından sözleşmedeki muacceliyet şartının iki haklı ihtara engel olduğundan söz edilemez. Bu durumda mahkemece yargılamaya devam edilerek, ihtarın haklılığına ilişkin diğer koşulların da bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9399, Karar No: 2011/3590, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9399 E.  ,  2011/3590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların malik, sürücü ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu pert total olduğunu belirterek, 25.360.00 TL rayiç değerinden, 10.000.00 TL trafik sigortası ödemesi ve 5.000.00 TL davalı ... şirketince yapılan kısmi ödemenin mahsubundan sonra kalan 10.360.00 TL’nın, ihtarname tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ..., duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, aracın 20.000.00 TL rayiç değerinden, 5.000.00 TL sovtaj bedeli, 15.000.00 TL ZMSS ve İMSS poliçelerinden yapılan ödemeler dikkat alındığında davacının başkaca alacağının kalmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, davanın kısmen kabulü ile 8.272.50 TL’nın 13.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (davalı ... 5.000.00 TL’ndan sorumlu olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalılar, davacının gerçekten uğradığı zararı ödemekle yükümlüdürler. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, sigortalı aracın tamirinin ekonomik olmadığı, tam hasarlı kabul edilmesi gerektiği, kaza tarihindeki rayiç değerinin 23.272.50 TL, sovtaj (hurda) bedelinin 5.000.00 TL olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, aracın 23.272.50 TL rayiç değerinden 5.000.00 TL sovtaj bedeli ile 15.000.00 TL trafik ve ihtiyari mali sorumluluk sigortası ödemelerinin mahsubu ile kalan 3.272.50 TL’na hükmedilmesi gerekirken, fazla tazminata karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 18.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5092, Karar No: 2014/6023, Tarih: 17.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5092 E.  ,  2014/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 2002/4847 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ve 5565 sayılı "2007 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu" hükümlerine göre 2003/Ocak dönemine ilişkin %3,25, 2007/Ocak dönemine ilişkin %2,25 oranındaki zamların yaşlılık aylığına yansıtılması ve ödenmeyen zam farklarının faiziyle tahsili gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.