muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/37876, Karar No: 2020/9261, Tarih: 05.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/37876 E.  ,  2020/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

.... Ticaret Sanayi A.Ş. Sahibi ve yetkilisi olan sanığın, aralarında ticari ilişki bulunan ...'dan ele geçirdiği Tekstilbank .... şubesine ait boş çek yaprağını onun imzasını taklit ettirerek kendi şirketi lehine 25/07/2008 keşide tarihli ve 24.300 TL bedelli olarak doldurup keşide ettirdikten sonra borcundan dolayı ...ye verdiği, Ankara 6. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2009/87 ve Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/76 esas sayılı dosyalarında yaptırılan bilirkişi incelemelerinde çekteki keşideci imzasının şikâyetçilerden ...'a ait olmadığının tespit edildiği, soruşturma sırasında yaptırılan bilirkişi incelemesinde ise birinci ve ikinci ciranta bölümündeki imzaların sanığa ait olduğunun belirlendiği, bu suretle sanığın atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa atılı resmi belgede sahtecilik suçunun TCK’nın 204/1. maddesi kapsamında kanunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, sanık hakkında TCK’nın 67/2-d maddesine göre zamanaşımını kesen son işlem olan 03/10/2012 tarihli mahkûmiyet hükmünden temyiz inceleme gününe kadar gerçekleştiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’ un 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inlemeye, suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16711, Karar No: 2009/20320, Tarih: 23.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/16711 E.  ,  2009/20320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 60.00'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 23.11.2009

KARŞI OY YAZISI

Davalı vekili temyiz dilekçesinin sonuç ve istek bölümünde “ aleyhimize daha erken usuli kazanılmış hak doğmaması için boşanma bölümüne ilişkin kararı temyiz ediyoruz.” açıklamasında bulunmuştur.

Temyiz nedenleri bölümünde ise kararın boşanma hükmü yönünden temyizi gerektiği açık ve seçik şekilde açıklanmıştır.

Değerli çoğunluğun hükmün boşanma bölümünün temyize gelmediğine ilişkin kabulüne açıklanan sebeple katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/3683, Karar No: 2015/7689, Tarih: 09.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3683 E.  ,  2015/7689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, hatalı hesaplanan yaşlılık aylığının yeniden hesaplanmasına ve Bağ-Kur basamağının düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5742, Karar No: 2013/3761, Tarih: 04.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/5742 E.  ,  2013/3761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, yakınanın evinin bulunduğu aile apartmanının dış kapısındaki iple açma kolundan kapıyı açıp içeriye girdikten sonra içeriden ipi alıp kapıyı sadece anahtarla açılacak şekle getirip yakınanın 3. katta bulunan dairesinin açık olan kapısından girdikleri, kilitli olan oda kapılarını açmaya çalışırken yakınanın eve gelerek sanıklara müdahale ettiği, daha sonra gelen kardeşi ile birlikte sanıkları yakaladıkları ve apartmanın merdiven boşluğuna çıkardıkları, sanıkların ellerinde bulunan ucu düzleştirilmiş anahtar ile kilit açmaya uygun hale getirilen 12 cm uzunluğundaki çelik şemsiye makas milini alt kattaki merdiven boşluğuna attıklarının, yakınan Özgür ve kardeşi olan tanık Özay'ın hazırlık soruşturması sırasındaki anlatımları, 05.11.2006 tarihli olay tutanağı ve görgü-tespit tutanakları, olay yeri basit krokisi ile 21.12.2006 tarihli bilirkişinin basit krokisinden anlaşılması karşısında; sanıkların atılı suçlardan hükümlülüğü yerine, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8352, Karar No: 2024/6260, Tarih: 04.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/8352 E.  ,  2024/6260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2002/622 E., 2003/224 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, ... Beldesi, ... Mahallesi, Bursa G23a2la/21b orman kadastro paftasında ve aynı paftada P.XIV olarak gösterilen kısım olan 2/B vasfındaki taşınmazların mülkiyetinin 775 sayılı kanun ve 2805 sayılı kanun gereği bedelsiz olarak Belediyeye intikalinin tesbitini ve taşınmaz üzerindeki 2/B şerhinin kaldırılmasını talep etmiştir. Tavzih dilkeçesi ile P.XIV nolu kısma giren kadastrel parsellerin düştükten sonra 16773.00 m2'lik tescil harici kısmın talep sonucuna göre sonuçlandırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, 16.12.2002 tarihli fen bilirkişi raporunda kırmızı ile boyalı 16.773,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın mülkiyetinin Belediyeye ait olduğunun tespitine, bu kısım yönünden orman sınırlanmasının iptaline ve şerhin silinmesine, itirazı kabil olmak üzere hakem sıfatıyla karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılmış orman kadastrosu bulunmaktadır. Dava konusu taşınmaz bu kadastro çalışmaları sırasında orman olduğundan bahisle tespit dışı bırakılmıştır. 17.09.1951 tarihinde ise taşınmazın bulunduğu alanda Maki Tefrik Komisyonunca maki sınırlama çalışmaları yapılmış olup, taşınmaz makilik alan olarak tefrik edilerek orman sınırları dışına çıkarılmıştır.

Mahkemece hakem sıfatıyla verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Şöyleki; 3533 sayılı Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdareler Kanunu'nun (3533 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi: ''Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir'' hükmüne amir olup taşınmazların aynına ilişkin davaların hakem sıfatıyla görülemeyecekleri açıkça düzenlemiştir.

Somut olayda; ..., Asliye Hukuk Mahkemesinde hakem sıfatıyla açtığı davada, dava konusu yaptıkları taşınmazın maki tefrik komisyonu kararının kapsamında kaldığını açıklayarak, 775 sayılı Kanun ve 2981 sayılı Kanunlar gereğince orman sayılamayacağından bahisle bedelsiz olarak belediyeye intikalinin tespitini, taşınmazın orman vasfı dışına çıkarılmasını ve belediyeye bedelsiz olarak devrini talep etmiş olup, mülkiyete ilişkin bu talebin hakem sıfatıyla çözümlenmesi ve itiraz kanun yoluna tabi tutulması usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır. Bu nedenle, davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması ve göreve ilişkin olduğundan bu hususun Mahkemece resen gözetilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, 20.07.1966 tarihinde yürürlüğe giren 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun (775 sayılı Kanun) "Belediyelere Arsa Sağlanması" başlıklı 3 üncü maddesi, yasadaki istisna halleri ayrık ve yine kanunda belirtilen koşulları mevcut olmak kaydıyla, Hazinenin özel mülkiyetindeki ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazların bedelsiz olarak ilgili belediyelerin mülkiyetine geçeceğini öngörmüştür. Ancak, anılan Kanun hükmü, 03.07.2003 tarihli 4916 sayılı Kanunun 38 inci maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır.

Öte yandan, 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5272 sayılı Belediye Kanunu'nun (5272 sayılı Kanun) Geçici 1 inci maddesi ile de istisna kuralları getirilerek, bu ayrıcalıklar dışında kalan Hazineye ait taşınmaz malların yasada belirtilen koşulların gerçekleşmesi halinde ilgili belediyelere bedelsiz devredileceğine ilişkin düzenlemenin, 5281 sayılı Vergi Kanunlarının Yeni Türk Lirasına Uyumu ile Kanunu'nun (5281 sayılı Kanun) 31.12.2004 tarihli, 25687 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 45/10 uncu maddesi ile 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren Kanunun 44/7 inci maddesi hükmü ile yürürlükten kaldırıldığı, sözü edilen düzenlemenin ise Anayasa Mahkemesinin 18.01.2005 tarih ve 2004/118-2005/8 sayılı kararı ile iptali sonucu yürürlükten kalktığı anlaşılmakta olup, sonradan yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununda ise benzer bir hükme yer verilmediğinden, bu hususlar da ayrıca göz önünde tutularak (Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E:2006/10253- K:2006/12063, T:04.12.2006) karar verilmesi gerekirken hakem sıfatıyla karar verilmesi usul ve Kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28742, Karar No: 2015/8807, Tarih: 22.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28742 E.  ,  2015/8807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2011/488-2014/144

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6689, Karar No: 2014/21850, Tarih: 23.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/6689 E.  ,  2014/21850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın 2009 yılı Haziran ayı içerisinde şikayetçiler ile farklı zamanlarda ve yerlerde arasında geçen konuşmalar sırasında kendisinin belediyede çalıştığını, belediyedeki müdürler ile arasının iyi olduğunu söyleyerek katılan ...'ın özürlü oğlunun özürlüler okuluna kaydında ve yatalak babasının tedavisinde yardımcı olmak bahanesiyle 46 TL parasını, şikayetçi ...'un yatalak annesinin tedavisinde yardımcı olmak bahanesiyle 23 TL parasını, şikayetçi ...'nun hasta ve yatalak anne ve babasının tedavisinde yardımcı olmak bahanesiyle 23 TL parasını aldığı, ancak belediye nezdinde herhangi bir başvuruda dahi bulunmadığı, böylece sanığın her üç şahsı dolandırdığı, oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin sübut ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/462, Karar No: 2024/5825, Tarih: 14.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/462 E.  ,  2024/5825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/406 Esas, 2023/342 Karar

DAVA TARİHİ: 03.04.2015

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece bozma ilamına uyularak davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından 20.11.2023 havale tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiğinin beyan edilmesi üzerine, Mahkemece 21.11.2023 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda belirtilen 21.11.2023 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

Temyiz istemi, Mahkemenin 21.11.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre; feragat nedeniyle davanın reddi ile yargılama giderlerinin davacı taraf üzerinde bırakılarak, davalı idareler lehine hüküm altına alınan bedel gözetilerek, vekâlet ücreti takdir edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece verilen 21.11.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10469, Karar No: 2015/9492, Tarih: 26.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/10469 E.  ,  2015/9492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2015

NUMARASI : 2013/309-2015/52

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.06.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 20.10.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. B..B... B.. ile karşı taraftan davalı vekili Av. R.. Ş.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30238, Karar No: 2018/3872, Tarih: 27.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/30238 E.  ,  2018/3872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Diğer taraftan, HMK'nun 298/2. maddesinde de; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141.maddesi ile HMK.'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda sadece ; “Davaya konu icra dosyasından gönderilen ödeme emrinin incelenmesinde, ödeme emrinde hesap numaralarının bulunmadığı, davacının şikayetinde haklı olduğu anlaşılmakla, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline,..” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda, “..1-Davanın esası hakkında verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 2-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına, 3-Davacı vekili lehine takdir olunan 600,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,4-Davacı tarafından sarfedilen 277,90 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,...” hükmedildiği, bu suretle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir. 10.4.1992 tarih ve 1991/7 E.-1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir.

Bu durumda mahkemece, aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece, aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.