muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21156, Karar No: 2015/20606, Tarih: 26.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/21156 E.  ,  2015/20606 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av. ...

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı; davalıya ait işyerinde 15.05.2009 tarihinden, davalı işveren tarafından işten çıkarıldığı 04.04.2012 tarihine kadar mağaza müdürü olarak sabah 08:30'dan akşam 22:30'a kadar haftanın 7 günü aralıksız çalıştığını belirterek; kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, UBGT çalışması ücreti ve yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davacı hakkında Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/447 E. sayılı ceza dosyası ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan ceza davası açıldığını ve yargılamasının devam ettiğini; davacının şirkete ait müşterilerden aldığı paraları şirkete ödemeyerek kendine aldığının tutanaklar ve ceza dosyası ile sabit olduğunu; bu nedenle davacının hizmet akdinin 09.04.2012 tarihli noter ihtarıyla haklı olarak feshedildiğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda; Davalı taraf, davacının, şirket müşterilerinden aldığı paraları şirkete ödemeyerek zimmetine geçirdiği iddiası ile iş akdini 09.04.2012 tarihinde haklı nedenle feshettiğini savunmuştur. Mahkemece güven ilişkisinin zedelendiği, işverenden iş ilişkisini devam ettirmesinin beklenemeyeceği, iş akdinin işverence haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. İş akdinin, işverence geçerli nedenle feshi halinde işçi kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak, haklı nedenle feshi halinde hak kazanamayacaktır.

Mahkemece işverenin feshi için geçerli neden bulunduğundan söz edilip, sonra da davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini belirtmesi açık çelişki oluşturmuştur. Feshe konu olayla ilgili davacı hakkında Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/447 E. numarası ile ceza davası açılmış olup bu ceza davası halen derdest olup Yargıtay'da temyiz inceleme sırasını beklemektedir. Feshin haklı nedenlerle yapılıp yapılmadığının ceza davasının sonucuna bağlı olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle ceza davasında verilen kararın kesinleşmesinin beklenilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi bozma nedenidir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır

Somut olayda; davalı temyizi yönünden mahkemece hükme esas alınan davacı tanıklarının beyanlarına hangi nedenle itibar edildiğine ilişkin gerekçe yazılmamıştır. Davacı tanıkları ile davalı tanıklarının fazla mesai, UBGT ve hafta tatili açısından beyanları arasında bariz farklılıklar vardır. Davacı tanıkları, davalıya ait mağazada haftanın 7 günü saat 08:00-22:00/22:30 arası, resmi bayramlarda dahil olmak üzere çalışıldığını, dini bayramlarda 2 veya 3 gün tatil yapıldığını, davalı tanıkları ise davacının çalışma saatlerinin haftanın 6 günü sabah 08.30 gibi başladığını, kışları akşam saat 17.30-18.00, yazları akşam saat 19.00-19.30 gibi sona erdiğini, dini bayramlarda çalışmadıklarını ve resmi bayramların tamamında çalıştıklarını beyan etmişlerdir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının; haftanın 6 günü 08:00-22:00 saatleri arası çalıştığı ve 2 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı, çalışma süresi boyunca tüm hafta tatillerinde çalıştığı, dini bayramlarda 1,5 gün, resmi tatillerin ise tamamında mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden ve çalışılan işyerinin niteliği, çalışan sayısı ile işyerinin kapasitesi hususunda gerekli araştırma yapılmadan, yaz kış çalışma farklılığı da araştırılmadan fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacağı ile ilgili eksik inceleme sonucu karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1567, Karar No: 2015/12039, Tarih: 30.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1567 E.  ,  2015/12039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAYINDIR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2014

NUMARASI : 2013/117-2014/197

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ve birleşen dosya davacıları vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 30.06.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacılar ve birleşen dosya davacılarından Y.. T.. ile tüm birleşen dosya davacıları vekili Av. V.. S.. geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar dava dilekçesinde ve birleşen davada davacılar vekili dava dilekçesinde, muris C... S...'un yeğenleri olduklarını, murisin 24.09.1993 ve 14.08.1992 tarihli vasiyetnameler ile tüm mal varlığını davalı kardeşine vasiyet ettiğini, davalının murisi yanılttığını, aldattığını, korkuttuğunu, murisin cahilliğinden yararlandığını belirterek vasiyetnamelerin iptalini talep etmişlerdir.

Davalı vekili cevabında, muris C...S... ile davalının ilgilendiğini, aldatma ve kandırma olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece; TMK'nun 557. maddesindeki koşullar oluşmadığından bahisle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacılar ve birleşen dosya davacılar vekili temyiz etmiştir.

Tarafların ortak murisi C... S...un 14.08.1992 tarihinde düzenlediği vasiyetname ile malvarlığının tamamını davalı kardeşine vasiyet ettiği, 24.09.1993 tarihli ikinci vasiyetname ile aynı beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tanık beyanlarına göre, murisin akli dengesinin hep yerinde olduğu, kandırılacak biri olmadığı, kendi mal varlığını idare ettiği ve akıl sağlığının bulunduğu ifade edilmiştir.

Davada, vasiyetnamelerin iptali talep edilmiştir.

TMK'nun 557. maddesinde vasiyetnamenin iptal sebepleri sınırlı (tahdidi) olarak sayılmıştır. Dava konusu vasiyetnamelerin baskı, tehdit, korkutma ve aldatma ile düzenlendiği ispatlanamadığından, mahkemece; kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2420, Karar No: 2007/5447, Tarih: 22.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2420 E.  ,  2007/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı E.  O. vekili tarafından borçlu M. T.  hakkında 7.000,00 YTL. asıl alacak ve eklentilerinin tahsili için kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine geçilmiştir.

Borçlu vekili tarafından yasal süresinde İcra Mahkemesi'ne başvurularak sair itiraz nedenleri yanında, senedin başlangıçta 7.000.000 TL. bedelli olarak düzenlendiği, sonradan tahrif edilerek bu bölümün 7.000,00 YTL'ye dönüştürüldüğünün de ileri sürüldüğü görülmektedir.

Borçlu vekilinin bu iddiasının bilirkişi raporu ile doğrulandığı tesbit edilmiştir. Mahkemece bonoda yazı ile değer bildiren bölüme itibar edilmesi gerektiğinden bahisle itiraz reddedilmiştir. TTK'nun 690. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 588. maddesi gereğince bono bedeli hem yazı ve hemde rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile gösterilen bedele itibar olunur. Ancak, bu kural rakam ile değer bildiren bölümde tahrifat yapılmaması halinde uygulanır. Borçlunun tahrifat iddiası sabit olduğuna göre ve tahrif edilen bölümde borçlunun bunun kabul eden bir paraf imzası da bulunmadığı için anılan düzeltmenin ne amaçla yapıldığı hususu yargılamayı gerektirir.

O halde mahkemece takibin kabul edilen 7.000.000 TL. için devamı ve eklentilerle ilgili itirazın da anılan miktar esas alınarak değerlendirilmesi ve takibin fazlaya ilişkin bölümünün iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43535, Karar No: 2022/4772, Tarih: 22.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43535 E.  ,  2022/4772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yüzüne karşı 29.12.2020 tarihinde tefhim olunan hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.02.2021 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16326, Karar No: 2014/22242, Tarih: 14.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/16326 E.  ,  2014/22242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/303878

MAHKEMESİ : Selçuk Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2012

NUMARASI : 2012/250 (E) ve 2012/304 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dere yatağına tecavüz suçundan açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen köy halkından B.. S..'ın davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı cihetle; şikayetçi B.. S.. vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Katılan H.. H.. Vekilinin temyizine hasren yapılan incelemede;

Dava konusu yere ilişkin olarak varsa tapu kaydı ve krokileri getirtilip, mahallinde keşif yapılarak, taşınmazın niteliği, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve sanığın tecavüzünün bulunup bulunmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Katılan H.. H.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerin- de görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9732, Karar No: 2016/8097, Tarih: 29.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/9732 E.  ,  2016/8097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığından sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

20/06/2013 tarihli duruşmada verilen kısa kararda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemiş olmasına rağmen gerekçeli kararın hüküm fıkrasında hak yoksunluklarının yazılması nedeni ile çelişki yaratılmış olması,

Yasaya aykırı ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı dikkate alınarak gerekçeli kararın hüküm fıkrasından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin tüm kısımların çıkartılması ile kısa ve gerekçeli karara "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4952, Karar No: 2015/9070, Tarih: 08.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4952 E.  ,  2015/9070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine ve sanığın hukuki durumuna etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneği dosya kapsamına uygun bulunduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10056, Karar No: 2017/6807, Tarih: 10.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/10056 E.  ,  2017/6807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın görev yönünden reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili ...'un ... oğlu ...'den olma 24/10/1947 doğumlu olarak ... ili ... ilçesi ... Mahallesi hane 7 cilt 4 sahife 70 de nüfus kütüğüne kaydolduğunu,bu durumun ... Nüfus İdaresi tarafından verilen 27/04/1948 tarih ve no :835732 F sayılı önceki nüfus hüviyet cüzdanı ile belgelendiğini, daha sonra müvekkilinin talebi ve rızası olmaksızın, idari işlemle 27/08/1971 tarihinde ... İli ... İlçesi, ... mahallesi cilt 51 hane 535 aile sıra 0001 de tek başına yeniden nüfusa tescil edilmiş ve ailesi ile irtibatının her nasılsa kesilmiş olduğunu ileri sürerek, ikinci defa yapılan tescilin iptali ile babasına ait ve ailenin diğer fertlerinin bulunduğu, Isparta ili Uluborlu ilçesi Büyükçeşme mahallesi cilt no 5 hane no 47 kütüğe kaydının yapılmasını istemiş; Mahkemece, davacının ... İlçesinde nüfusa kayıtlı iken, kendi isteği olmadan idari işlemle Bakırköy ilçesi nüfusuna kaydedilip, ailesi ile bağlantısının kesildiği belirtilerek, baba hanesine kaydının yapılması talebinin, idari bir işlem olduğu gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle davacı tarafından ibraze dilen eski nüfus cüzdanından; davacının, ... ve ...'den olma ... 24 Ekim 1947 doğumlu olarak ... ad ve soyadı ile ... Vilayeti, ... Kazası, ... Mahallesi hane 47 cilt 4 sahife 70 te nüfusa kayıtlı olduğu, bu nüfus cüzdanının ... Nüfus Müdürlüğünce 27.04.1948 tarihinde düzenlendiği, nüfus cüzdanında “...” olarak geçen soyadının “...” olarak tashih edildiğinin gösterildiği, yine aynı cüzdanın “nüfus kütüğünde kayıtlı olduğu yeri” içeren sayfasının üzerine ise esas kaydının ...köy. ... Mah. Taşhan 68 3/15 haneye kayıtlıdır ibaresinin 27.08.1971 tarihinde not düşüldüğü anlaşılmaktadır. Hernekadar ... nüfus idaresi tarafından böyle bir kaydın bulunmadığı bildirilmiş ise de, ibraz edilen bu nüfus cüzdanı kişinin ... ilçesinde kayıtlı olduğuna bir işaret ve kuvvetli bir delildir.

Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinin hiçbir kaydı düzeltilemez ve kayıtların anlamını ve taşıdığı bilgileri değiştirecek şerhler konulamaz, ancak olayların aile kütüklerine tescili esnasında yapılan maddî hatalar nüfus müdürlüğünce dayanak belgesine uygun olarak düzeltilir, kişisel durumlardaki değişikliklerin nüfus kaydında belirtilmesi ve doğru olmayan kayıtların düzeltilmesi ile nüfus kayıtlarının düzeltilmesi anlaşılır. Kayıt düzeltilmesi, aile kütüğüne düşürülmüş nüfus kaydının bir kısmının düzeltilmesi veya değiştirilmesidir. Bu dava uygulamada nüfus kaydının düzeltilmesi davası olarak adlandırılmaktadır. Nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davalarda, resmi kayıt ve belgelere başvurulabileceği gibi, tanık dahil her türlü delile başvurulabilir. Bu bakımdan davacıya ait nüfus kaydının düzeltilmesi için açılan davaya esastan bakılarak toplanan ve toplanacak delillere göre bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2638, Karar No: 2015/23019, Tarih: 10.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/2638 E.  ,  2015/23019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/45794

MAHKEMESİ : Özalp 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

NUMARASI : 2009/430 (E) ve 2011/244 (K)

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay günü icra edilen gözetleme faaliyeti sırasında İran topraklarından Türkiye tarafına sınır ihlali yapıldığı tespit edilince bölgeye sevk edilen devriye timinin atlı gruba müdahale ettiği, takip sonucu hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen İran vatandaşı F. .., yargılama sırasında vefat eden sanık E.. B.. ve sanığın ele geçtiği, yanlarında herhangi bir eşya bulunmadığı, sanık T.. Ö..'ün aşamalarda mazot almak için İran'a gittiklerini, ancak sanık E.. B..'in attan düşerek ayağını kırması nedeniyle mazot almadan tekrar döndüklerini, sınırdan geçerken de yakalandıklarını beyan etmesi karşısında, icrai hareketlerin başlamaması keza olayda kaçak bir eşyanın ele geçmediği gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10600, Karar No: 2013/25137, Tarih: 21.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/10600 E.  ,  2013/25137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, bacak ağrısı şikayeti ile davalı ... Gazetesi hastanesine başvurduğunu, diğer davalı doktor ...'nın kendisini muayene ettiğini, bu davalının üç ayrı ilaçtan oluşan bir karışımı vücuduna enjekte etmesini müteakip bacağının tutularak hissizlik başladığını, tarifsiz acılar çektiğini, bilahare bulantı, kusma, karın ağrısı, karında şişkinlik vb.süregeldiğini, nöroloji doktorunun sağ bacakta aşırı tahribat olduğunu, tıbbi olarak yapılacak başka birşey bulunmadığını söylediğini, fizik tedavi merkezine yönlendirdiğini, tedavi olsa dahi kısmi ... göremezliğinin devam edeceğini, 3 yıl boyunca çalışamayacağını, ileri sürerek şimdilik 5.000,00-TL maddi tazminat ve çekmiş ve çekmekte olduğu acı ve üzüntülerin tazmini için 75.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 80.000,00 TL tazminatın 25.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın haksız ve yersiz açıldığını, davacıda meydana geldiği iddia edilen şikayetlerin subjektif mahiyette olup, hastanede yapılan enjeksiyona bağlı olup olmadığının belli olmadığını, yapılan tedavilerin usulüne uygun ve tıp kurallarına uygun olduğunu, taraflarına kusur izafe edilemeyeceğini, talebin fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddine dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.