muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4056, Karar No: 2024/6485, Tarih: 26.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/4056 E.  ,  2024/6485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2104 E., 2022/2746 K.

HÜKÜM/KARAR: Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/528 E., 2020/290 K.

Taraflar arasındaki haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının 02.06.2014 tarihinde davacıların babaları olan Doç. Dr. ...’i kasten öldürdüğünü, 5 adedi ayrı ayrı öldürücü nitelikte 14 adet kesici ve delici alet yaralamasıyla ve boğazını da kesmek suretiyle insafsızca öldürdüğünü, olaya ilişkin ceza yargılamasının Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/463 Esasından yapıldığını, davalının eylemi sabit görülerek cezalandırıldığını, müteveffanın başarılı bir akademisyen olduğunu, davacı ...’nın üniversiteyi yeni kazandığını, diğerlerinin de öğrenci olduklarını, davacı ...’nin 5 yaşındayken böyle korkunç bir olay sonucu babasını kaybettiğini, davacı ... ile ...’nın ergenlik dönemlerinde bu korkunç olayı gazetelerden, haberlerden öğrendiklerini, üzüntülerini ve yaşadıklarını anlatmanın mümkün olmadığını belirterek açılan belirsiz alacak davasında her biri ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi ve 400.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 03.12.2019 tarihli dilekçeyle taleplerini davacı ... için 258.263,84 TL'ye, davacı ... için 932.020,65 TL'ye ve davacı ... için 370.626,38 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ceza yargılamasında maddi gerçeğe ulaşılmadığını, delillerin eksik toplandığını ve yanlış değerlendirildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ceza yargılamasında maddi gerçeğe ulaşılmadığını, delillerin eksik toplandığını ve yanlış değerlendirildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan 24.02.2020 tarihli bilirkişi ek hesap raporunun denetime elverişli olduğu, ceza dosyası içeriğinden davalının müteveffayı karın bölgesinden bıçak darbeleriyle yaraladığı, müteveffanın yardım istemek için bağırması üzerine de boğazını kestiği, müteveffada 5 adedi ayrı ayrı öldürücü nitelikte 14 adet kesici ve delici alet yarası tespit edildiği, müteveffanın cesedinin üç gün boyunca odasında kaldığı ve koktuğu, fiilin işleniş biçiminin vahim nitelikte olduğu ve davacılarda derin ve ciddi manevi hasar bıraktığı gerekçelesiyle davacı ...’in maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 192.820,65 TL destekten yoksun kalma tazminatının, davacı ...’in manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 200.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ...’in maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, a- 280.273,54 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay (02.06.2014) tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak bu davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ...’in manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 200.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ...’in maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 826.034,03 TL destekten yoksun kalma tazminatının davacı ...’in manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 200.000,00 TL manevi tazminatın olay (02.06.2014) tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak anılan davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece müvekkillerinin usulü kazanılmış hakları nazara alınmadan yaptırılan bilirkişi incelemesine göre yapılan hesapta ve maddi tazminata ilişkin verilen ret kararında hukuka uygunluğun olmadığını, mahkemece rapora göre müvekkillerince talep artırımı verilmesine rağmen müvekkiller aleyhinde maddi tazminat ret kısımları için vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya uygunluğun olmadığını, istenen manevi tazminatların yaşanan olay, oluşan infial, müvekkillerin küçücük yaşlarında biricik babalarını bu şekilde kaybetmiş olmaları, halen kendi hayatlarında yaşadıkları derin izler ve tüm hayatlarının derinden ağır ve zor bir şekilde sarsılmış olması ve maalesef bu sarsıntının halen ağır şekilde devam etmesi ve yaşadıklarının tüm hayatlarına derin izler bırakması karşısında asla fahiş olmadığını, kararın redde ilişkin kısmının ve müvekkilleri aleyhinde hükmedilen vekalet ücretlerine ilişkin kısmın kaldırılarak davanın tamamen kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 24.02.2020 tarihli raporda anne babaya pay ayrılmasının yerinde olduğu, manevi tazminatın dosyasının yerinde olduğu, manevi tazminatın dosya kapsamına uygun olduğu, davanın kısmen ret - kabul durumuna göre takdir edilen vekalet ücretlerinde isabetsizlik bulunmadığı, kamu düzeni ve istinaf sebepleri çerçevesinde; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön ile kamu düzenine aykırılık hallerinin bulunmamasına; dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilip ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılığın olmamasına göre davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince 27.12.2018 tarihli bilirkişi raporu alınmış olup 19.11.2019 tarihli duruşmada taraflarına iki haftalık ıslah (talep arttırım) için süre verildiğini, müvekkilleri tarafından 03.12.2019 tarihli talep arttırım dilekçesi sunulduğunu, 17.12.2019 tarihli ara kararda ise mahkemece davalının bu yönde bilirkişi raporuna bir itirazı olmamasına rağmen; müteveffanın anne ve babasının sağ olduğunun anlaşıldığı gerekçesi ile dosyanın yeniden bilirkişiye gönderildiğini, müvekkiller tarafından 31.12.2019 tarihli dilekçe ile davalının destek payları hususunda bilirkişi raporuna bir itirazının olmadığı müvekkiller lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğunu, müvekkillerinin babalarının annesi ile babasının uzun yıllar önce boşanmış olduğu, dedenin maddi durumunun çok iyi olduğunu müteveffanın ise ancak annesi ile son bir kaç yıldır görüşmeye başladığının belirtildiği ancak mahkemece müvekkillerin usuli kazanılmış hakları nazara alınmadan yaptırılan bilirkişi incelemesine göre yapılan hesapta ve maddi tazminata ilişkin verilen ret kararında hukuka uygunluk bulunmadığını, mahkemece rapora göre müvekkillerince talep arttırımı verilmesine rağmen müvekkilleri aleyhinde maddi tazminatın ret kısımları için vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, manevi tazminata ilişkin talebin tümden kabulü gerektiğini, manevi tazminatın kısmen reddi nedeniyle müvekkilleri aleyhinde vekalet ücretine hükmedilmesinde de usul ve yasaya uygunluk bulunmadığını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kasten öldürme nedeniyle geride kalan davacı çocukların destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kasten öldürme nedeniyle geride kalan davacı çocukların destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun 41 ve 47 nci maddeleri (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 53 ve 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendime

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, davalının eyleminin Yargıtay tarafından onanarak kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile sabit olması ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Olay tarihinde yürürlükte olan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ncı maddesi (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47 nci maddesi) hükmüne göre hâkimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda; olay tarihi, olayın meydana geliş biçimi, davalının eyleminin ağırlığı, davacıların öldürülenin çocukları olmaları, ceza dosyası içeriğinden "davalının müteveffayı karın bölgesinden bıçak darbeleriyle yaraladığı, müteveffanın yardım istemek için bağırması üzerine de boğazını kestiği, müteveffada 5 adedi ayrı ayrı öldürücü nitelikte 14 adet kesici ve delici alet yarası tespit edildiği, müteveffanın cesedinin üç gün boyunca odasında kaldığı ve koktuğu", fiilin işleniş biçiminin vahim nitelikte olduğu, küçük yaşlarda olan davacıların olayı gazete ve haberlerden öğrenmeleri nedeniyle üzerlerinde derin ve ciddi manevi hasar bıraktığı ve yukarıdaki ilkeler ile özellikle olayın vehameti göz önüne alındığında davacının talebinin makul olduğu göz önüne alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarları çok azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacılara iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1332, Karar No: 2015/2422, Tarih: 04.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1332 E.  ,  2015/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Erzin Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın kabulüne dair verilen 06.11.2012 gün ve 2011/92 E. 2012/199 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 09.10.2013 gün ve 2013/9954 E. 2013/12965 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda ; önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği düşünüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "davanın direnme dolayısıyla yeniden kabulüne" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA , bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 04.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16946, Karar No: 2009/24912, Tarih: 14.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16946 E.  ,  2009/24912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 14.05.2009 tarih, 2828/10695 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

2004 Yılı Bütçe Kanununun faiz oranı ile ilgili hükmü Anayasa Mahkemesi'nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiş bulunmasına, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,40. TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/15571, Karar No: 2010/215, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15571 E.  ,  2010/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5051, Karar No: 2016/6661, Tarih: 10.11.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/5051 E.  ,  2016/6661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.02.2016 tarihinde ......Daire Başkanlığı'na, sanığa ait nüfus kayıt örneğinin gönderilmesine dair yazı yazıldığı halde, cevabi yazının beklenmediği, dosya arasında sanığın kimliğini ispata yarayacak herhangi bir kayıt bulunmadığının anlaşılması karşısında, yabancı uyruklu sanığın ilgili makamlar aracılığıyla nüfus kayıtları getirtilmeden ve/veya kimliğini yansıtan belgeler denetime olanak verecek şekilde dosyaya konulup duruşmada okunmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 209. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4727, Karar No: 2007/5370, Tarih: 17.09.2007

15. Hukuk Dairesi 2007/4727 E., 2007/5370 K.

**15. Hukuk Dairesi 2007/4727 E., 2007/5370 K.**

**- ESER SÖZLEŞMESİ

- HAKKI FESİH

- MENFİ ZARAR**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 98 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 108 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 355 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 44 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından İstenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, sözleşmenin feshi nedeniyle ödenenin iadesi ve zararın tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Davalı kusuru bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, peşin ödemenin tahsiline, dava tarihinde oluşmadığı anlaşılan zarar İsteminin reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 06.01.2004 tarihli eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Bu sözleşmede davacı işveren, davalı taşerondur. Davacı işveren 20.12.2004 tarihli ihtarla, taşeronun edimlerini yerine getirmediğini belirterek sözleşmeyi feshetmiştir. Alınan bilirkişi kurulu raporunda, işverenin fesihte haklı olduğu, avansı iade etmesi gerektiği gibi fiyat artışından kaynaklanan davacı zararını da ödemesi gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece, işin başkasına yaptırılmasına dair sözleşmenin dava tarihinden sonra 28.03.2005te yapılması nedeniyle fiyat farkının istenemeyeceği, ayrıca projede asıl işverence yapılan değişikliklerin davalıya ek külfet getirmesi karşısında davalının bunları yerine getirmesinin beklenemeyeceği gerekçeleriyle zarar istemi reddedilmiştir.

Kural olarak akdi fesihte haklı olan davacı bu nedenle uğramış olduğu zararını da isteyebilir (BK 108/11. madde). Davalının yapmadığı işlerin başka şirkete geç yaptırılmış olması nedeniyle zarann artmasına sebebiyet veren davacı, kuşkusuz bu gecikmesinden sorumludur (BK 98 ve 44. madde). O halde mahkemece yapılması gereken iş, fesihten itibaren makul sürede işlerin yeniden aynı şartlarda yaptırılması için gerekli bedel ile davalıya sözleşme yapılmamış olsaydı en yakın hangi fiyatla yapılabileceği (kaçırılan fırsat) ek raporla bilirkişiye hesaplattırılmalı, aradaki fark (menfi zarar) hüküm altına alınmalıdır. Bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.