muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6860, Karar No: 2022/1080, Tarih: 23.02.2022

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasında yer alan "hakkaniyete uygun yargılama" kavramı, aynı maddenin (3) numaralı fıkrasında yer alan "suç isnat edilmiş kişi"nin asgari haklarıyla doğrudan bağlantılıdır. Hakkında bir suç isnadı olan kişiye tanınmış anılan fıkradaki haklar, (1) fıkrada yer alan hakkaniyete uygun yargılama ilkesinin somut görünümleridir. Fakat hakkaniyete uygun yargılama çerçevesindeki haklar ve ilkeler, (3) numaralı fıkradaki kapsamlı olmayan listedeki minimum haklarla sınırlı değildir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Asadbeyli ve Diğerleri/Azerbaycan kararında belirtilmiş olduğu üzere, (3) numaralı fıkrada yer alan asgari şüpheli/sanık hakları, (1) numaralı fıkrada koruma altına alınmış olan daha genel nitelikteki "hakkaniyete uygun yargılanma" hakkının özel görünüm şekilleridir. Bu nedenle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin (3) numaralı fıkrasında yer alan özel güvencelerin, (1) numaralı fıkrada yer alan "hakkaniyete uygun yargılanma hakkı" ışığında değerlendirilmesi gerekir. Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Pélissier ve Sassi/Fransa kararında da belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin (3) numaralı fıkrasının (a-e) bentlerinde düzenlenen güvenceler arasında da bağ bulunmakta olup bunlardan her biri yorumlanırken diğerleri de dikkate alınmalıdır. Bu nedenle yalnızca (3) numaralı fıkrada sayılan haklara uygun olarak yapılan bir ceza yargılamasının, (1) numaralı fıkrada yer alan "hakkaniyete uygun yargılanma hakkı" ışığında değerlendirilmeden, hakkaniyete uygun ve dolayısıyla adil olduğu söylenemez.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin (3) numaralı fıkrasının (a) bendinde hakkında bir suç isnadında bulunulan kişinin "Kendisine karşı yöneltilen suçlamanın niteliği ve sebebinden ayrıntılı olarak haberdar edilmek" hakkı, kişinin savunmasını hazırlayabilmesi için getirilmiş bir güvencedir. 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasında güvence altına alınmış olan hakkaniyete uygun yargılanma hakkı ışığında, (3) numaralı fıkranın (a) bendi, cezai konularda hakkaniyete uygun bir yargılama yapılmasının temel ön koşulu olarak şüpheli veya sanığa detaylı bilgi verilmesini öngörmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin (3) numaralı fıkrasının (a) bendi, bilgilendirmenin şekline ilişkin herhangi bir yükümlülük içermemekle birlikte bu güvence, şüpheliye veya sanığa hakkındaki "suçlamayı bildirme" konusunda özel bir çaba gösterilmesi gerekliliğine işaret etmektedir. Bu nedenle (a) bendi uyarınca sanığa verilecek bilgi, kendisinin hangi fiil nedeniyle suçlandığını ve bu fiilin hukuki nitelemesinin ne olduğunu içermeli ve detaylı olmalıdır. Ceza kovuşturmasında esaslı bir yeri olan iddianamenin tebliğ edilmesiyle, sanığın, yazılı bir biçimde, suçlamaların maddi ve hukuki temelinden resmi olarak haberdar olduğu kabul edilmektedir.

Ayrıca, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin (a) bendi ile hakkında bir suç isnadında bulunulan kişinin "Savunmasını hazırlamak için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olmak" hakkına yer verilen (b) bentlerinin birbiriyle bağlantılı olduğunu; suçlamanın nedeni ve niteliği hakkında bilgilendirilme hakkının, şüphelinin veya sanığın savunmasını hazırlama hakkı ışığında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Savunmanın hazırlanması için gerekli zamana sahip olma hakkı, Anayasanın 36. maddesinde belirtilen "meşru vasıta ve yollardan yararlanmak" kavramının kapsamındadır. Bu hak gereğince sanığa ve müdafiine savunma için gerekli hazırlıkları yapabilecekleri zamanın verilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında dava dosyası ve yargılama süreci bir bütün olarak incelendiğinde;

İddia makamının esas hakkında mütalaasının 31.10.2019 tarihinde dosya içerisine gönderildiği, tutuklu bulunan sanıklar ..., ... ve ...'ya aynı gün Silivri Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla tebliğ edildiği, esas hakkında mütalaanın elektronik tebligat yoluyla 31.10.2019 tarihinde sanıklar müdafiilerinin e-posta adreslerine gönderildiği, 31.10.2019 tarihinde gönderinin tebligat alıcıları tarafından açıldığı, mevzuat gereği belirlenen süre sonunda 05.11.2019 tarihinde otomatik olarak okundu sayılarak sanıklar müdafiilerine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, öte yandan 04.11.2019 tarihinde yapılan karar duruşmasında bir kısım sanık ve müdafiilerinin esas hakkında mütalaaya karşı savunma hazırlamak için süre talebinde bulundukları, mahkeme başkanı tarafından bu taleplerinin reddedildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İddia makamının esas hakkında mütalaasının sanıklar müdafiilerine Ceza Muhakemesi Kanunu'nda öngörülen süreye riayet edilerek tebliğ edilmediği ve bu sebeple savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin itirazının KABULÜNE, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 14.04.2021 tarih ve 2020/1522 Esas 2021/2664 Karar sayılı onama kararının bu bakımdan KALDIRILMASINA,

İddia makamının esas hakkında mütalaasının karar tarihi itibariyle sanıklar müdafiilerine tebliğ edilmediği ve bu itibarla esas hakkında savunma hazırlayabilmeleri için yeterli süre ve olanaklarının da bulunmadığı anlaşıldığından; Çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi ve Anayasanın 36., Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak; adaletin selameti açısından sanıklar ve müdafiilerine esas hakkında mütalaaya karşı savunma yapma imkanı tanındıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak ve bu hakkın kullanılmasını etkisiz kılacak şekilde sanık ve müdafiilerine yeterli sürenin verilmemesi sonucu CMK’nın 176/4, 190/2. ve 216. maddelerine muhalefet edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki sair yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu sebepten BOZULMASINA,

2-)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının; esas hakkında mütalaanın sanıklar ve müdafiilerinin yüzüne karşı okunmadığı ve duruşma tutanağına geçirilmediğine, tanıklar ... ve ...'un duruşmaya celp edilip dinlenilmediğine, sanıkların BankAsya hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmadığına ilişkin itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden REDDİNE, 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99 maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen (2) ve (3) fıkra hükümleri uyarınca itirazın değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8670, Karar No: 2013/1791, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8670 E.  ,  2013/1791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2012 gün ve 2012/7 Esas, 2012/253 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma, cinsel ilişkiye dair bulgu görülemediğine ilişkin Kadın Doğum Uzmanı tarafından düzenlenen 23.03.2011 günlü, doktor raporu ile tüm dosya içeriği göz önüne alındığında sanığın olay tarihinde cinsel maksatla kaçırdığı mağdureyi ıssız bir yere getirmesinin ardından araç içerisinde mağdurenin pantolonunu sıyırıp organ sokmak suretiyle ilişkiye girmek istediği ve mağdurenin ağlaması üzerine başkaca bir engel neden olmaksızın eylemine son verdiği sabit olduğundan eylemine uyan TCK.nın 102/1. maddesi gereğince cezalandırılması ve mağdurenin dosya içerisinde yer alan ... Üniversitesi

Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinde görevli psikiyatri uzmanınca düzenlenen 10.10.2011 tarihli rapor ile ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilimdalı bünyesinde oluşturulan heyetçe tanzim edilen 17.04.2012 tarihli raporda olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesine karşılık anılan raporlarda mağdure ile ilgili olarak yaşantılama, aşırı uyarılmışlık ve kaçınma belirtilerine ilişkin muayene bulgularının yer almadığı anlaşıldığından, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte ... Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek yukarıda belirtilen bulguları da gösterir şekilde rapor aldırıldıktan sonra sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının takdiri gerekirken mevcut raporlarla yetinilmek suretiyle eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21076, Karar No: 2013/20561, Tarih: 11.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/21076 E.  ,  2013/20561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.05.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat, kadının kabul edilen ziynet ve para alacağı, kendi ziynet, para, çeyiz eşyası ve düğün giderleri ile vekalet ücreti yönünden, davacı-davalı (kadın) tarafından ise; kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafaka miktarları, ziynet ve para alacağı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.09.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı karşı davacı S. K. ile vekili gelmediler. Karşı taraf temyiz eden davacı karşı davalı S. T. vekili Av. Ş. Ç. geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı karşı davalı kadının ziynet ve para alacağına yönelik davası kısmen kabul kısmen reddedildiği halde kabul edilen bedel üzerinden, kendisini vekille temsil ettiren davacı karşı davalı kadın yararına, reddedilen bedel üzerinden ise davalı karşı davacı koca yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden nisbi vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple vekalet ücreti yönünden her iki taraf yararına BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990 TL. vekalet ücretinin S'dan alınıp duruşmaya gelen S'ya verilmesine, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.09.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/20227, Karar No: 2016/13496, Tarih: 04.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20227 E.  ,  2016/13496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından yoksulluk nafakası, iştirak nafakası, tazminatların miktarı ve kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye verilen 21.01.2014 doğumlu küçük ... ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin 4 yaşın bitimine kadar ve 4 ile 7 yaş sonraki dönemler için ayrı ayrı olmak üzere, kademeli bir kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Değişen koşullara göre, çocukların yaşları ve eğitim durumları gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlemesi ileriki yıllarda her zaman istenebilir. Kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken; gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden müşterek çocuk ile baba arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olması doğru değildir.

Yine mahkemece, müşterek çocuğun velayeti anneye bırakılmış, müşterek çocuk ile baba arasında "aynı yerde oturmaları hali" ve "ayrı şehirde oturmaları" hali için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Taraflar ayrı yerde oturdukları ve ulaşım kolaylığı dikkate alındığında, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayrımına" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Kaldı ki, değişen koşullara göre kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir. Mahkemece mevcut şartlara göre çocuğun yaşı da nazara alınarak, babalık duygusunu tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun bir kişisel ilişki kurulması gerektiğinden, hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Davacı kadının yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasından ev hanımı olduğu tutanağa bağlanmış ise de; bir kısım tanık beyanlarında kadının halen Kur'an kursu öğretmenliği yaptığı beyan edilmiştir. Mahkemece, davacı kadının çalışıp çalışmadığı, çalışıyorsa gelirinin düzenli ve yeterli olup olmadığı araştırılarak yoksulluk nafakası istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.10.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2006/3806, Karar No: 2006/9297, Tarih: 21.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3806 E.  ,  2006/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

-K A R A R-

1- Dava konusu 146, 166, 303, 497 numaralı parsellere uygulanan tüm tapu kayıtları ile 146 nolu parsele komşu olan 145 nolu parsele uygulanan, Aralık 1962 tarih 52 sıra nolu tapu kaydı ile 149 nolu parsele uygulanan K.Sani 1310 tarih 236 sıra nolu tapu kaydının,

2- Dava konusu 497 nolu parsele komşu 67 nolu parsele uygulanan 2.2.1955 tarih 335 sıra nolu ve 68 nolu parsele uygulanan 2.2.1965 tarih 346 sıra nolu tapu kayıtlarının,

3- Dava konusu 166 nolu parsele komşu 100 nolu parsele uygulanan 2.2.1955 tarih 288 sıra nolu tapu kaydı ile 92 nolu parsele uygulanan 2.2.1995 tarih 374 sıra nolu tapu kaydının, 161 nolu parsele uygulanan K.Sani 1313 tarih 306 sıra nolu tapu kaydının ilk tesis tarihinden itibaren tüm intikalleri ile birlikte düzenli bir şekilde mercilerinden getirtilmesi,

4- Dava konusu taşınmazlara komşu olan 487 ve 126 parsellere uygulanan 1937 tarih 29 ve 41 tahrir numaralı vergi kayıtlarının Özel İdare Müdürlüğünden, getirtilerek evraka eklenmesi,

5- Dava konusu parsellere komşu olan tüm parsellerin kadastro tutanak örneklerinin merciinden getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25871, Karar No: 2024/668, Tarih: 23.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/25871 E.  ,  2024/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4611 E., 2020/3243 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ilgili sağlık kuruluşlarından aldığı raporlara ilişkin bir eksiklik varsa araştırılması talebine, askerlik hizmetini yerine getirdiğine, hakkındaki mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın, İzmir Askerî Hastanesince önce İstanbul GATA Hastanesine, oradan ......, Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevk edildiği, ...RSHH 'ce 18.09.2015 tarihinde sanığa 10 günlük rapor verildiği, ardından 28.09.2015 tarihinde 07.10.2015 tarihine kadar rapor verilerek 28.09.2015 tarihinin bir gün sonrasına yatış işlemi yapılacağının belirtildiği, sanığın hastaneye yatmadığı, raporunun bittiği 07.10.2015 tarihinden sonra İstanbul-Seferihisar arasında tanınması gereken 1 günlük yol süresi sonunda 09.10.2015 tarihine kadar birliğine katılması gerekirken birliğine katılmadığı, 17.10.2015 tarihinde

hırsızlık suçu nedeni ile yakalanarak, tutuklandığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında firar suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında özetle; uyuşturucu kullanımından dolayı Birliği tarafından önce GATA'ya oradan...Amatem merkezine sevk edildiğini, ilk raporunu Birliğine gönderdiğini, sonradan ailevi sıkıntıları olduğu için hastaneye gidip yeni rapor alamadığını, ilaç tedavilerini yaptırıp iyileştikten sonra teslim olduğunu ve atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Sanık hakkında 1632 sayılı Kanun'un 66/1-b maddesinin uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un (5271 sayılı Kanun) 226 maddesi uyarınca alınan ek savunması dava dosyasında mevcuttur.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın suça konu eyleminin sabit olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil olmaması sebebiyle beraatine karar verildiği verildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; sanık hakkında İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Hastanesince düzenlenen 13.07.2020 tarihli ve 3065 sayılı Sağlık Kurulu Raporunda suç tarihleri itibari ile sanığın askerliğe elverişli olduğunun belirtilmesi karşısında mahkumiyetine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; sanık hakkında İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Hastanesince düzenlenen 13.07.2020 tarihli ve 3065 sayılı Sağlık Kurulu Raporunda suç tarihleri itibari ile sanığın askerliğe elverişli olduğunun belirtilmesi karşısında mahkumiyetine karar verilmiştir.

Askerlik hizmetine tercih edilebilecek bir mazereti olmaksızın raporunun bittiği 07.10.2015 tarihinden sonra, tanınması gereken 1 günlük yol süresi sonunda 09.10.2015 tarihine kadar birliğine katılmayan sanığın,17.10.2015 tarihinde yakalanmakla ele geçmesi karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.