muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13246, Karar No: 2022/14241, Tarih: 03.11.2022

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının çalışmasının Yönetmelik kapsamında olmadığını, bu husus göz önüne alındığında davacının fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacağına hak kazanamadığını, zira davacının çalıştığı yerde İdarece tüm ölçümlemelerin ... sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olarak yapıldığını, çalışanların sağlığını olumsuz yönde etkileyecek ortama izin verilmediğini, davacının fiili çalışmaları haftalık 45 saatin altında olmasına rağmen kendisine haftalık 45 saat çalışmış gibi ücret ödemesi yapıldığını, bunun üzerine bir de fazla çalışma ücretine hükmedilmesinin mükerrer ödemeye yol açacağını, fazla çalışma ücretinin %80 zamlı hesaplanmasının doğru olmadığını, hesaplanan tüm alacaklara ve hesaplama yöntemlerine itiraz ettiklerini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmak suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"... Eldeki uyuşmazlıkta ilk önce çözülmesi gereken husus, davacının/davacıların çalışmalarının anılan Yönetmelik kapsamında geçip geçmediği olup gönderme kararımız doğrultusunda işyerinde konusunda uzman ... güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetince ana dosya üzerinden tek bir keşif yapılarak, (ana dosya olan Dairemizin 2022/2240 E. sayılı dosyası)bilirkişi heyetinden rapor aldırıldığı, alınan raporda davacının yaptığı işin, Yönetmelikte belirtilen işlerin gürültülü işler kapsamında olduğu hususları ayrıntılı olarak gösterildiği belirlenmiş olup, mahkemece davacıların yaptıkları ... itibariyle Yönetmelik kapsamında oldukları sonucuna varılmasında isabetsizlik görülmemiştir. Davacı/davacılar sendika üyesi olup, işyerinde uygulanmakta olan ve yararlandıkları anlaşılan toplu ... sözleşmelerinin 25, 52/c ve 52/son maddeleri uyarınca Yönetmelik kapsamında oldukları anlaşılmakla kısa çalışma primine de hak kazandıklarının mahkemece kabulünde hata bulunmamaktadır. Fazla çalışma alacağı ile ilgili olarak da, ibraz edilen puantaj kayıtlarına göre davacının günde 8,5 saat çalıştırıldığı görülmekle, davacının anılan yönetmelik kapsamında olduğu anlaşılmakla günde 7,5 saati aşan çalışmalar fazla çalışma olarak kabul edileceğinden, dosya kapsamı ve hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespit ve hesaplamaların dosya kapsamına uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Zira davacının günde yarım saat fazla çalışma yaptığı, TİS hükümleri uyarınca saat ücretinin %80 zamlı ücret esas alınarak hesaplama yapıldığı, fazla çalışma süresine isabet eden verimliliği teşvik primi tutarının fazla çalışma alacağından mahsup edildiği belirlenmekle, yapılan hesaplamada hata saptanmamıştır. Öncelikle talep konusu alacakların dayanağı toplu ... sözleşmesi olduğundan en yüksek işletme kredisi faizi işletilmesi yerindedir. Faiz başlangıç tarihleri yönünden ise, fazla çalışma alacağının toplu ... sözleşmesinin 54/c ve 51/b bentleri uyarınca ücret ile birlikte ödenmesi gerekeceğinden hükme esas alınan karar eki sayılan bilirkişi raporundaki tespit edilen temerrüt tarihlerinden itibaren yürütülmesi yerindedir. Öte taraftan kısa çalışma primi alacağı yönünden toplu ... sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmediğinden, bu alacağa dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ayrıca yerinde olmuştur.

..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Yönetmelik kapsamına giren işlerde çalışıp çalışmadığı, buna göre kısa çalışma primi ve fazla çalışma alacağının hesaplanması hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. Yönetmelik'in "Günde ancak 7,5 saat çalışılabilecek işler" başlıklı 4 üncü maddesinin "Gürültülü işler" başlıklı (p) bendi, "gürültü düzeyi en yüksek maruziyet etkin değerini (8h=85 dB (A) ) aşan işler" hükmünü, "Pnömokonyoz yapan tozlu işler" başlıklı (s) bendinin (I) numaralı alt bendi ise "pnökomonyoz yapan tozların bulunduğu işyerlerindeki işler" hükmünü, "Fazla çalışma yasağı" başlıklı 7 nci maddesi de "Bu Yönetmelik kapsamına giren işlerde fazla çalışma yapılamaz." hükmünü içermektedir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Uyuşmazlık konusu dönemde işyerinde yürürlükte olan toplu ... sözleşmesinin "Primler" başlıklı 52 nci maddesinin "Kısa çalışma primi" başlıklı (c) bendi şöyledir:

"Verilmesini gerektiren sebeplerin geçici olarak ortadan kalkması halinde kalktığı sürece kesilmek, devamlı olarak ortadan kalkması halinde tamamen kesilmek, müktesep bir hak sayılmamak ve başkaca bir ödemeyi etkilememek üzere "Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik" kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi ödenir."

Maddenin dördüncü fıkrası ise şöyledir:

" Bu maddede belirtilen primler fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma yapılan süreler için ödenmez."

Maddenin dördüncü fıkrası ise şöyledir:

" Bu maddede belirtilen primler fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma yapılan süreler için ödenmez."

3. Davalı işyerinde uyuşmazlık konusu dönemi kapsayan toplu ... sözleşmelerinin 25 inci maddesine göre işyerlerinde normal çalışma süresinin Yönetmelik kapsamı dışındaki işler için günde 8,5 saat, haftada 5 gün ve 42,5 saat olduğu, işçilere bu çalışmalar karşılığında 45 saat üzerinden ücret ödendiği, Yönetmelik kapsamındaki işçiler bakımından ise günlük çalışma süresinin anılan Yönetmelik'te belirtilen azami süre kadar olduğu, bu kapsamdaki işçilerin de haftada 5 gün çalıştırıldıkları ve bu şekilde haftalık 37,5 saat çalışmalarının karşılığında 45 saat üzerinden ücret ödendiği anlaşılmaktadır. Toplu ... sözleşmesinin 52 nci maddesinin (c) bendinde Yönetmelik kapsamında istihdam edilen işçilerin fiili çalışma sürelerine %14 kısa çalışma primi, aynı maddenin (ç) bendinde işçilerin çalıştıkları normal mesai günleri için ... başında kaldıkları saat başına saat ücretlerinin %15'i oranında verimliliği teşvik primi ödeneceği hükmü getirilmiş; maddenin devamındaki dördüncü fıkrada ise bu maddede sayılan primlerin fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma süreleri için ödenmeyeceği düzenlemesiyle tüm primler bu kapsama alınmıştır.

4. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda Yönetmelik kapsamında bulunduğu belirlenen davacı işçinin fazla çalışma ücret alacağı, toplu ... sözleşmesinin 52 nci maddesinde yer alan primlerin fazla çalışma süreleri için ödenemeyeceği yönündeki düzenleme dikkate alınarak bu çalışması sebebiyle ödenen verimliliği teşvik primi mahsup edilmek suretiyle hesaplanmıştır. Kısa çalışma priminin de günlük 7,5 saat veya daha az çalışılan saatler için hesaplandığı belirtilmiş ise de puantaj kayıtları ile bilirkişi raporundaki hesaplamalar karşılaştırıldığında, davacının günlük fiili çalışmasının tamamı için kısa çalışma primi hesaplanarak 7,5 saati aşan çalışmalar için de kısa çalışma primi hesaplandığı ve günlük 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısmının da fazla çalışma ücret alacağından mahsup edilmediği tespit edilmiş olup yapılan bu hesaplama hatalı bulunmuştur. Bu nedenle Mahkemece, yeni bir bilirkişi raporu aldırılarak puantaj kayıtları üzerinde yapılacak detaylı inceleme ile kısa çalışma primi alacağı günlük 7,5 saat veya daha az çalışılan saatler için hesaplanmalı veya fiilen çalışılan tüm süre için hesaplanır ise bu durumda 7,5 saati aşan fazla çalışma süresine isabet eden kısım fazla çalışma ücret alacağından mahsup edilmelidir. Hatalı bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21228, Karar No: 2012/25227, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21228 E.  ,  2012/25227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1’ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Pilon alanının bedeline ayrıca hükmedileceğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Harçlar Kanununun 1 sayılı tarifesinin nispi harç bölümünün (f) bendi uyarınca nispi harcın maktu harçtan aşağı olamayacağı düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3558, Karar No: 2006/4407, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3558 E.  ,  2006/4407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçelerinde, kamulaştırma bedelinin arttırıl- ması ve indirilmesi ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece bedel artırım davalarının kısmen kabulü, bedel indirim davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar vekili mahkeme kararını 10.3.2005 havale tarihli dilekçe ile temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve davalı vekilinden harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Dava konusu ... ada ... parsel numaralı taşınmazın değerlendirme (25.4.2001) bilirkişi raporlarında emsal alınan Beyceğiz mahallesi ... ada 4 ve 17, 9 ada ... parsel ile ... mahallesi 113 ada 20 parsel sayılı taşınmazların satış tarihleri itibariyle İmar Yasasının 18. maddesi uyarınca düzenleme ortaklık payı düşülmesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğünden ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmasından ve alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35700, Karar No: 2016/33, Tarih: 11.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/35700 E.  ,  2016/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/11902

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/704 (E) ve 2013/554 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanıklara yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususu infaz aşamasında resen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık U.. T.. ve sanık D.. C.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 11.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3304, Karar No: 2020/1364, Tarih: 11.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/3304 E.  ,  2020/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 53/6, 51/1-3-6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre, olay günü kapıları kilitli olan...'a ait trafo binasının duvarında bulunan delikten içeri giren 7, 9 ve 12 yaşlarındaki üç katılanın elektrik akımına kapılmaları neticesinde hayati tehlike geçirecek şekilde yanık ile yaralanmaları şeklinde meydana gelen olayda;

1-Koşulları oluşmadığı halde, söz konusu trafo binasının bakımından sorumlu olan şirketin sorumlu mühendisi olan sanığın atılı suçu bilinçli taksirle işlediğinden bahisle TCK'nın 22/3. maddesi uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için o mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, dosya içeriğine göre trafo binasının bakımından sorumlu olan şirketin sorumlu mühendisi olan elektrik elektronik mühendisi sanığın icra ettiği mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde soyut ifadelerle 3 ay süre ile elektrik mühendisliği yapmaktan yasaklanmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6284, Karar No: 2009/11120, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6284 E.  ,  2009/11120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava davacının meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremez duruma gelmesi nedeniyle manevi zararın giderilmesi istemi ile bir kısım işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının meslek hastalığı ile işyeri ortamı arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle manevi tazminat isteminin ve iş akdine kendi isteği ile son verdiğinden işçilik hakları istemi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Yapılan incelemede; 15.4.2003 tarihli Ankara Meslek Hastanesinin raporuna istinaden mesleki Pnomokonyoz şüphesi teshisi sonucu SSK'ca % 13 oranında maluliyet tesbit edildiği 28.8.2005 tarihinde kontrol kaydının olduğu, kontrol neticesinde maluliyet oranının değişmediğine meslek hastalığı başlangıç tarihinin 4.4.2003 tarihi olduğuna karar verildiği, davacının hizmet cetvelinde davalı işyerinde 14.8.1988 tarihinde çıraklık sözleşmesi ile işe girdiği 15.6.1994- 28.8.2000 tarihleri arasında çalıştığı, Çalışma Bakanlığı iş güvenliği müfettişlerinin 20.8.2003 yılı işyeri denetiminde işyerinde tozlu havasız ortamının olduğu, müfettişin 18.12.2004 tarihli raporunda ise işyerinde yoğun toz ortamı olmadığının rapor edildiği, davacınında 1.11.2001-2006 tarihleri arasında başka işverenlere ait işyerlerinde çalıştığı, davacının imzasının bulunduğu 5.7.1996 tarihli ibranamede askere gideceğini hiçbir alacağının olmadığını, 17.9.2000 tarihli ibranamede 1.3.1998-28.8.2000 tarihleri arasında bilcümle bütün ücretlerini aldığı hiçbir alacağı bulunmadığının belirtilerek imza edildiği görülmektedir.

Mahkemece işçilik alacakları yönünden davanın reddine karar verilmesi yerinde isede manevi tazminat istemi yönünden illiyet bağı olmadığı gerekçesine dayanılarak istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece işçilik alacakları yönünden davanın reddine karar verilmesi yerinde isede manevi tazminat istemi yönünden illiyet bağı olmadığı gerekçesine dayanılarak istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş; DaVacının davalı işyerinden ayrıldığı 28.8.2000-15.4.2003 tarihleri arasında hangi işyerlerinde ne gibi ortamda çalıştığı, meslek hastalığına hangi işyerinde çalışmasının etkili olduğu, meslek hastalığının başlangıç tarihinin ne olduğu, bu hastalığa yakalanma sebebinin pnomokonyozmu yoksa davacının içtiği sigaranın mı neden olduğu, davalı işyerinde çalışırken meslek hastalığına yakalanıp yakalanmadığının Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak belirlemek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.