muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1411, Karar No: 2017/175, Tarih: 21.03.2017

Gerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda, gerekse 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanununda kamu davasına katılma konusunda suç bakımından bir sınırlama getirilmemiş, ilke olarak şartların varlığı halinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Öğreti ve uygulamada kamu davasına katılma yetkisi bulunan kişinin “suçtan zarar görmesi” şartı aranmış, ancak kanunda “suçtan zarar gören” ve “mağdur” kavramlarının tanımı yapılmadığı gibi, zararın maddi ya da manevi olduğu hususu bir ayrıma tâbi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır.

Malen sorumlu; işlenmiş olan suçun hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddî ve malî sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişidir.

Mağdur; Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğünde, “haksızlığa uğramış kişi” olarak tanımlanmaktadır. Ceza hukukunda ise mağdur kavramı, suçun konusunun ait olduğu kişi ya da kişilerdir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde suçun maddi unsurları arasında yer alan mağdur, ancak gerçek bir kişi olabilecek, tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkün ise de bunlar mağdur olamayacaklardır. Suçtan zarar gören ile mağdur kavramları da aynı şeyi ifade etmemektedir. Mağdur suçun işlenmesiyle her zaman zarar görmekte ise de, suçtan zarar gören kişi her zaman suçun mağduru olmayabilecektir. Bazı suçlarda mağdur belirli bir kişi olmayıp; toplumu oluşturan herkes (geniş anlamda mağdur) olabilecektir. (Mehmet Emin Artuk-Ahmet Gökcen-A. Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2015, s.289; İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s. 214-217; Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s.106 - 107; Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan–Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, Ankara, 2010, 6. cilt, s.7702-7703)

Kamu davasına katılmak için aranan “suçtan zarar görme” kavramı kanunda açıkça tanımlanmamış, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında bu kavram “suçtan doğrudan zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Köy boşluğuna tecavüz suçunda korunan hukuki yarar, köy boşluğunun mülkiyet ve ortak kullanım hakkı olup, köy boşluğunu kullanma hakkına sahip köy tüzel kişiliği ile köy boşluğunun sahibi konumundaki Hazinenin suçtan zarar gören konumunda oldukları göz önüne alındığında, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve tüm köylünün yararlanmasına bırakılmış köy boşluğuna tecavüz suçlarında, Hazinenin doğrudan zarar gördüğü, buna bağlı olarak davaya katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin katılan Maliye Hazinesi temsilcisinin temyizine ilişkin ret kararının kaldırılmasına, dosyanın katılan Maliye Hazinesi temsilcisinin temyiz istemi yönünden incelenmesi amacıyla Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.05.2015 gün ve 33362-17656 sayılı, katılan Maliye Hazinesi temsilcisinin temyizine ilişkin ret kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, katılan Maliye Hazinesi temsilcisinin temyiz istemi yönünden incelenmesi amacıyla Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18330, Karar No: 2014/13014, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18330 E.  ,  2014/13014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2012/80-2013/302

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra ,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22604, Karar No: 2017/25567, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22604 E.  ,  2017/25567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4481, Karar No: 2012/3810, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4481 E.  ,  2012/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit isteminin reddine, işçilik alacaklarının reddine karar vermiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım

delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yerolmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 15/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5213, Karar No: 2023/5099, Tarih: 19.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5213 E.  ,  2023/5099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/399 Esas, 2022/331 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili ve davalı Halk Bankası A.Ş. Ağrı Şubesi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Ağrı Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne geçici görevle atanan davalı ...'ın imza yetkisi olmadığı halde idare ve mali şube müdürü ve il müdür vekilinin imzalarını taklit etmek suretiyle, sahte talimat oluşturarak kurumun hesabının bulunduğu diğer davalı Halk Bankası Ağrı Şubesinden kendi hesabına 35.200,17 TL para aktardığını, davalı ... hakkında ceza davası açıldığını, davalı bankanın da gerekli dikkati göstermediğini, evrakta ismi geçen şube müdür yardımcısının soy isminin bile yanlış yazıldığını, bankanın kurumdan teyit alması gerektiğini ileri sürerek 35.200,17 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Halk Bankası A.Ş. Ağrı Şubesi vekili cevap dilekçesinde; davalı ...'ın sahte imzalarla işlemi gerçekleştirdiğini, imzaların sahteliğinin ilk bakışta anlaşılamayacak mahiyette olduğunu, daha önce de kurum çalışanı birçok kişi tarafından evrak getirildiğini, diğer davalıya kimlik tespiti ile ilgili sorular sorulduğunu, kurum mutemedi ...'in abisi olduğunu söylemesi üzerine evraktaki çift imza kontrol edilerek işlem yapıldığını, bankanın basiretli bir tacir gibi üzerine düşeni yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ..., paranın şube tarafından hesabına aktarıldığını, kendisinin bilgisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 05.05.2016 tarih, 2015/743 E. ve 2016/456 K. sayılı kararı ile davalı ...'ın yetkili olmadığı halde sahte talimatla hesabına para aktardığının teftiş kurulu raporuyla ve soruşturmadaki ikrarıyla sabit olduğu, davalı ...'a banka tarafından kimliği sorulduğunda kurum mutemedi ...'ın abisi olduğunu söylemesi üzerine güven duyulduğu, imzaların sahte olduğunun ilk bakışta çıplak gözle ayırt edilemeyecek şekilde düzenlenerek banka görevlisinin yanıltıldığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın kabulüne, davalı banka hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 11.03.2019 tarih, 2017/5366 E. ve 2019/1928 K. sayılı kararı ile davalı ... tarafından sahte olarak hazırlanıp yine bu kişi tarafından bankaya elden teslim edilen havale talimatında şube müdür vekili ...'nun soyadının “AKSOY” olarak yazıldığı, ayrıca, davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde açıklandığı üzere, davalı banka ...'a kimliğini sorduğunda aynı kurumda çalışan ...'ın ağabeyi olduğunu söylemesi üzerine kimlik kontrolü yapılmadan dava konusu işlemin gerçekleştirildiği, davalı bankanın, basiretli bir tacir olarak yazıyı getiren diğer davalının kimliğini kontrol etme, havale talimatındaki yetkili kişilerin isim soyisim ve imzalarını da kontrol etme ve herhangi bir şüphe durumunda da kurumla irtibata geçerek teyit alma yükümlülüğünde olduğu, bu yükümlülüklerini yerine getirmeyen davalı bankanın da zararın meydana gelmesinde kusurlu olduğu, davacı kurumun da banka ile ilişkilerinde hangi görevlinin evrak getirip götürmede ve işlem yapmada yetkili olduğunu ihtilafa yer bırakmayacak şekilde belirlemesi gerekirken bu konuda ihmal gösterdiğinden müterafik kusurlu olduğu, bu durumda gerekirse bilirkişi raporu da alınmak suretiyle davacı ... davalı bankanın müterafik kusurları belirlenip sunucuna göre karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuyla, davalı bankanın, basiretli bir tacir olarak yazıyı getiren diğer davalının kimliğini kontrol etme, havale talimatındaki yetkili kişilerin isim soyisim ve imzalarını da kontrol etme ve herhangi bir şüphe durumunda da kurumla irtibata geçerek teyit alma yükümlülüğünde olduğu, bu yükümlülüklerini yerine getirmeyen davalı bankanın da zararın meydana gelmesinde kusurlu olduğu, davacı kurumun da banka ile ilişkilerinde hangi görevlinin evrak getirip götürmede ve işlem yapmada yetkili olduğunu ihtilafa yer bırakmayacak şekilde belirlemesi gerekirken bu konuda ihmal gösterdiğinden müterafik kusurlu olduğu, mahkemece benimsenen bilirkişi raporuyla davacı bankanın %80 oranında kusurlu bulunduğu, davacının gördüğü zararın, davalı banka ve diğer davalının hukuka aykırı fiilleriyle ortaya çıktığı, davacının da hal ve hareketleriyle, kendi zararının oluşmasında ve artmasında kusurlu olduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 52 nci maddesi uyarınca hükmedilecek tazminat tutarından davacıya izafe edilecek müterafik kusur oranında indirim yapılması gerektiğinden davanın kısmen kabulüne, 25.344,13 TL'sinden davalı Türkiye Halk Bankası A.Ş. ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak kaydıyla 28.160,14 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Halk Bankası A.Ş. Ağrı Şubesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili kurum tarafından davalı bankaya kimlerin yetkili olduğunun bildirildiğini, davalı banka ile yapılan 2012 tarihli protokol&sözleşmeye il müdür ve idari mali işler müdürü olarak imza atıldığını, yetkili kişilerin bunlar olduğunun banka tarafından bilindiğini, evrak getirip götüren kişi olarak bir kişinin bildirilmesinin banka tarafından istenilmediğini, bankanın imza ve imzada adı soyadı kısmında yazılanları kontrol etmesi gerektiğini, müvekkiline kusur atfı ile %20 oranında kusur indirimi yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla bilirkişi raporunda müvekkiline %10 oranında kusur atfedilmesine rağmen mahkemece %20 oranında kusurlu kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalı bankanın bilirkişi raporlarında %90 oranında kusurlu bulunmasına rağmen mahkemece davalı bankaya %80 oranında kusur atfedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, her iki davalının da müştereken ve müteselsilen %100 sorumlu olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Halk Bankası A.Ş. Ağrı Şubesi vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı ...'ın davaya konu olayı gerçekleştirdiğine dair ikrarının olmasına rağmen müvekkili bankanın sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin basiretli bir iş adamı gibi hareket ettiğini, davacının talimatı üzerindeki yetkili imzaların sahte olduğunu, ilk bakışta çıplak gözle ayırt edilemeyecek şekilde düzenlendiğini, davalı ...'ın Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/77 E. sayılı dosyasından dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan ceza aldığını, bozma ilamında tazminatın indirilebileceği veya tamamen kaldırılabileceği belirtildiği halde mahkemece neredeyse hiç indirim yapılmadığı, lehlerine tarifeye göre en az 5.100,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken düşük vekalet ücretine hükmedildiği, ayrıca aleyhlerine fazladan yargılama giderine hükmedildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sahte talimat ve usulsüz işlemlerle davacının hesabından para çekildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı Halk Bankası A.Ş. Ağrı Şubesi vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.