muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5743, Karar No: 2007/2640, Tarih: 02.04.2007

8. Ceza Dairesi 2006/5743 E., 2007/2640 K.

**8. Ceza Dairesi 2006/5743 E., 2007/2640 K.**

**- ADLİ PARA CEZASI

- BELLİ HAKLARI KULLANMAKTAN YOKSUN BIRAKILMA

- TAKDİRİ İNDİRİM NEDENLERİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Göçmen kaçakçılığı suçundan sanık Alanur 'un yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.9.2005 gün ve 967 esas, 784 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 9.6.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- Karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- Alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir takdiri ve yasal neden görülmediği gerekçesiyle hürriyeti bağlayıcı cezanın asgari hadden verilmesine karşın, adli gün para cezası belirlenirken TCK. nun 52. maddesinde gösterilen alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle fazla ceza tayini,

3- Sanığın, İstanbul'da çalışmak amacıyla yasadışı yollardan Türkiye'ye girmiş yabancı uyruklu 34 göçmeni Hatay İli Ovakent Beldesinde bulunan evinde birkaç gece barındırması şeklindeki eyleminin, göçmenlerin nihai amacı ve sanığın evinde kalış süreleri de dikkate alındığında, ülkede kalmalarına imkan sağlamaya teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilip sanık hakkında aynı yasanın 35. maddesinin de uygulanması gerektiği halde, suçun tamamlandığı kabul edilerek, fazla ceza tayini,

4- Duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz hal ve hareketi görülmeyen ve sabıkasız olan sanık hakkında, herhangi bir gerekçeye dayanılmaksızın "dosya kapsamına göre cezadan başkaca artırma ve eksiltme yapılmasına takdiren yer olmadığına" denilmek suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK.nun 321. maddesi gereğince hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 2.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11541, Karar No: 2007/126, Tarih: 18.01.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11541 E.  ,  2007/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine İcra Mahkemesi' nce sıra cetvelinin iptaline ve paranın davacı ... ile davalı arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Mercii Hakimliğince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemiyeceğine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14887, Karar No: 2014/13357, Tarih: 15.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14887 E.  ,  2014/13357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2011/580-2014/68

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin aracını davalıya ait kapalı otoparka bıraktığını, 24.09.2011 tarihinde meydana gelen su basması sonucu aracın kullanılmaz hale geldiğini aracın 5 gün sonra otoparktan çıkarıldığını aracın pert olduğunu, müvekkilinin aracı bordum katındaki otoparka bıraktığını, abone olduğunu, davalının tamamen kusurlu olduğunu belirterek 12.500 TL araç bedeli ile tespit masrafının (617 TL) 24.9.2011 tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili olay tarihinde meydana gelen şiddetli yağmur nedeniyle derelerin taştığını ve yakınındaki kapalı otoparka sel sularının dolduğunu, sular tahliye edilmeden araçların çıkartılamadığını, 50 cm çamur içinde kalan araçların iş makineleri ile çıkarılabildiğini, mücbir sebep olduğunu, kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 7.500 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına olay tarihinde il genelinde valilik oluru ile "Genel Hayata Etkili" kabul edilen yağışlar nedeniyle

Bakanlar Kurulu'nca alınan afet kararı olmamasına, mahkemeninde kabulünde olduğu gibi hukukçu bilirkişi raporunun aksine, Rize ve Doğu Karadeniz bölgesinin zaten aşırı yağış almasına, olay tarihindeki yağışların önceki yıllardaki yağışlarla benzerlik göstermesine, belediyecilik görevinin bu şartlar gözönünde tutularak yürütülmesinin gerekmesine otoparktaki sistemin yetersiz olmasına, bu nedenle daha önceden de meydana gelen aşırı yağışlar sebebiyle oluşan toprak kayması ve sel baskınlarının mücbir sebep olarak değerlendirilememesine göre davalı R.. B.. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalar sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı tarafından işletilen otoparka bırakılan davacıya ait aracın il genelinde meydana gelen şiddetli yağışlar sebebiyle otoparka dolan çamurlu sel sularının içinde kalarak zarar görmesine dayanılarak açılan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, davalı tarafından işletilen otoparka bırakılan davacıya ait aracın il genelinde meydana gelen şiddetli yağışlar sebebiyle otoparka dolan çamurlu sel sularının içinde kalarak zarar görmesine dayanılarak açılan maddi tazminat istemine ilişkindir.

BK'nun 58.maddesi hükmü uyarınca bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki o şeyin fera yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurdan dolayı sorumludur. Bu maddedeki sorumluluk objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan ağırlaştırılmış bir kusursuz sorumluluk halidir. Diğer yandan özel hukuk sorumluluğu bakımından her zaman kusur (kast veya ihmal) unsurlarının bulunması zorunlu değildir. Bu gibi hallerde, zararın hukuka aykırı bir davranıştan doğması yani objektif koşulun gerçekleşmesi yeterli olup, ayrıca subjektif koşula diğer antalımla kusura ihtiyaç yoktur. Kusursuz sorumluluk hallerinde durum böyledir. Zarar ihmalden de kaynaklanabilir ve ihmali yapan sorumlu olur. Davacı aracını, davalının işlettiği otoparka bırakmış, ve araç burada hasara uğramış olup, advacı ile davalı arasında BK'nun 463 vd.maddelerinde düzenlenen vedia (saklama) sözleşmesi ilişkisi kurulmuştur. BK'nun 463.maddesinde tanımlanan vedia sözleşmesi, öyle bir akittir ki, onunla müstevdi, mudi tarafından verilen şeki kabul ve onu emin bir mahalde hıfzetmeyi deruhte eder. Başka bir deyişle, saklama sözleşmesi ile saklayıcı saklatanca kendisine bırakılan taşınır bir mali kabul etme ve onu güvenli bir yerde koruma borcu altına girer. Davacı davalının sözleşmenin kendisine yüklediği güven ve özenle koruma borcuna aykırı davranması nedeniyle oluşan zararını istemiştir. Davalı Belediye, kendisine güvenerek gelen müşterilerini her türlü tehkikeye

karşı korumak üzere gerekli güvenlik önlemlerini almak zorunda olup, bunu yapmadığı takdirde, meydana gelen zarardan sorumludur. Davalı üzerine düşen tüm dikkat ve itinayı gösterse dahi bu hasarın keydana geleceğini ispat etmediği takdirde meydana gelen zararı ödediği otoparkın bordum katına ücreti mükabilinde bırakmış olay tarihinde şiddetli yağışlar nedeniyle, çamurlu sel suları otoparka dolmuş, araçlar 5 gün sonra otoparktan çıkarılabilmiştir. Davacı aracı pert olmuştur. Makine mühendisi ile inşaat mühendisi bilirkişi raporlarında; aracın bırakıldığı otoparkın bodrum katının yoldan 3,5 mt aşağıda katta bulunduğunu tek giriş ve çıkışının olduğu, olay tarihinde aşırı yağış neticesinde muhtemelen kapalı otoparka yakın yerden geçerek denize ulaşan Dalyan deresinin açıktan akan kısımlarında suyun yatağına sığmayarak taşması neticesinde, mahalleye yayılıp bu kısımda bulunan otoparkın bodrum katını basarak araçların su ve çamur içinde kalar hasarlanmasına sebebiyet verdiği dere yatağının belli kısımlarında kapalı bakslar olduğu, bu baksların yeterli kesit boyutlarında olmadığı, 120 cm çapında beton buzdan yapıldığı, baksa sığmayan suların yatağından taşarak yüzeysel olarak yayılıp aktığı otoparka ulaşarak bodrum katı bastığı, derenin zamanında tekniğine uygun olarak ıslah edilmemesinden davalı Belediyenin kusurlu ve sorumlu olduğu, otopark bina olarak yönetmeliğe uygun yapılmış ve muhtemel yağmur sularının rampa girişinde garaja ulaşmasını önlemek için üzeri demir ızgaralı açık kanal mevcut ise de; olay günü aşırı yağış neticesinde taşan dere sularını toplayarak otoparka girmesini engelemesinin mümkün olmadığını, olayın sel felaketi özelliğinde olması sebebiyle böyle olağanüstü haller için önceden otoparkta tedbir alınamayacağı, bodrum katta muhtemel su baskınlarında suyu tahliye edecek olan toplama çukuru ile bu çukura yerleştirilen pompa ve tahliye boru çapının yetersiz olduğu ancak olay esnasında otoparka dolan su ve çamur tabakasının pompa vb. tedbirlerle tahliyesinin mümkün olmadığı, derenin taşması sonucu, taşan su ve sürüklediği çamur tabakasının binanın zemin kattan bodrum kata inen merdiven boşluğundan ve otoparkın giriş rampasından bodrum kata dolduğu kusurun dere yatağının ıslahının yapılmamış olmasından kaynaklandığı otoparkın işletme yönetmeliğinin bulunmadığı su baskınının belli zaman aralığında meydana geldiği, bu zaman aralığında otoparkta aracı olan müşterilere ulaşılarak araçların tahliyesi mümkün iken bunun yapılmadığı belirtilerek davalı Belediyenin %60 oranında kusurlu olduğu, olay afet kapsamında mütalaa edildiğinden %40 oranındaki kusurunda afete verilmesi gerektiği, sovtaj indiriminden sonra 8.500 TL (12.500 TL araç değeri, 4

.500 TL (12.500 TL araç değeri, 4.000 TL sovtaj) davacı zararı bulunduğu belirtilmiş; mahkemece olay mücbir sebep olarak kabul edilemeyeceği, otoparktaki sistemin yetersiz olduğu, belediyenin önlem almakta yetersiz ve kusurlu bulunduğu ancak davacınında kendi tercihiyle ücreti daha az olan bodrum katına aracının bıraktığından bahisle BK'nun 44.maddesi gereğince tazminattan indirim yapılarak 7.500 TL yönünden dava kabul edilmiştir. Otopark ücreti Belediye meclisi tarafından belirlenmekte olup bordum kattaki otopark ücreti diğer katlardakinden daha düşüktür.

Ancak davalı vedia sözleşmesi gereğince teslim aldığı aracı her türlü tehlikeye karşı korumak için gerekli güvenlik önlemlerini almak, güvenli bir yerde korumak, güven ve özenle koruma borcunu yerine getirmek zorundadır. Bilirkişi raporlarında da tesbit edildiği gibi otoparktaki mevcut sistemde eksiklikler, yetersizlikler bulunmaktadır. Dere sularının taşması sonucu otoparkın çamurlu su ile dolduğunun kabulü halinde de ıslah çalışmaları yapmayan davalı belediye kusurlu ve sorumludur. Aracın otoparkın hangi katına bırakıldığının bir önemi bulunmamaktadır. Hangi katta olursa olsun otoparka bırakılan tüm araçların güven ve özenle korunması gerekmektedir. Bu nedenle davacının aracının ücreti daha az olan bodrum katına bırakması müterafik kusur olarak değerlendirilemez bu hal ve BK'nun 44.maddesine göre tazminattan indirim sebebi kabul edilemez.

Bu durumda mahkemece davalı belediyenin zararın meydana gelmesinde %100 oranında kusurlu olduğunun kabulü ile davacı aracında oluşan zarar karşılığı 8.500 TL tazminatın tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı R.. B.. vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı A.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 384,23 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10571, Karar No: 2015/23525, Tarih: 13.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10571 E.  ,  2015/23525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın katılan şirket ile aralarındaki ticari ilişki kapsamında verdiği suça konu 28/02/2009 keşide tarihli 569645 çek numaralı 7500TL bedelli çekin karşılıksız çıkması nedeniyle yapılan şikayet üzerine çekteki keşideci imzasının sanığa ait olmadığını beyan ettiği ve alınan bilirkişi raporunda çekteki imzanın sanığa ait olmadığının belirlendiği, çeki sahte olarak tanzim ettirip borcuna karşılık vermek suretiyle menfaat temin ettiği iddia edilen olayda; sanığın katılan şirket ile uzun süreden beri alış veriş yaptığı, dosyada ibraz edilen birden fazla çek verdiği ve ödediği, sanık tarafından katılan şirkete verilen çeklerdeki imzaların birbirinden farklı olduğu gibi suça konu çekteki keşideci imzası ile aynı imzaya sahip sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından ödenen çeklerin bulunduğu, suça konu çekle ilgili yapılan icra takibinde borca ve imzaya itiraz edilmediğinin anlaşılması karşısında sanığın beraatına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6146, Karar No: 2021/7301, Tarih: 21.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6146 E.  ,  2021/7301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

BİRLEŞEN DAVA : ANKARA 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ'NİN 2015/412 ESAS

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine-kabulüne dair verilen 24.06.2020 tarih ve 2020/523 E. - 2020/532 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacı şirketlerin ticari işlerinde birlikte hareket ettiklerini, aynı grup altında faaliyet gösterdiklerini, davacılardan ...’ın 2000/00596 numaralı çoklu endüstriyel tasarımın sahibi olduğunu, davalının davacının tescilli endüstriyel tasarımının aynı/benzerini izinsiz olarak "www.....com" alan adıyla hizmet veren internet sitesi üzerinden kullandığını ve satışa arz ettiğini, bu eylemin davacının tasarım tescilinden doğan haklarına tecavüz oluşturduğunu, TTK'nın 54. vd. maddeleri uyarınca davalının eylemlerinin aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalının eylemlerinin davacıya ait 2000/00596 numaralı tescilli tasarımdan doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, bu eylemlerin durdurulmasına ve önlenmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın ihlalin tespit edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davaya dayanak tasarımlarının yeni ve ayırt edici olmadıklarını, daha önce kamuya sunulmuş tasarımların aynısı ya da hiçbir ayırt edici özelliği bulunmayan benzeri olduklarını, davalının davacının tescilli ürününü bilerek veya davacıyı zarara uğratmak amacıyla kullanmadığını, web sayfasına koyulan dava konusu ürünün üretiminin davalı tarafından yapılmadığını, talep olması halinde müşterilerine sunmayı amaçladıklarını savunarak davanın reddini istemiş, birleşen davada ise aynı olgulara dayalı olarak davacı ... A.Ş. adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; davalının "www.....com" sitesinde yer alan ürün ile davacıya ait 2000/00596-2 numaralı tasarımın belirgin bir şekilde benzer olduğu ve dolayısıyla tasarım hakkına tecavüzün gerçekleştiği, karşı davada davacı tarafından sunulan delillerin büyük bir kısmının tarih içermediği, içerenlerin ise hükümsüzlüğü istenen tasarımın başvuru tarihinden sonraki tarihli oldukları, davaya konu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığı, bu nedenle 2000/00596-2 numaralı tasarımın hükümsüzlüğü koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, davacı adına tescilli 2000/00596-2 numaralı endüstriyel tasarımdan doğan haklarına davalının tecavüz ettiğinin ve haksız rekabette bulunduğunun tespitine, tecavüz teşkil eden fiillerin durdurulmasına, önlenmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın 11.08.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hükmün ilanına, fazlaya dair istemlerin reddine, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.