muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12732, Karar No: 2013/4538, Tarih: 08.03.2013

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalının tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı şirketin ve kişinin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadıkları, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunup bulunmadığı üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''inin de buna göre değerlendirilmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eyleminin dolandırıcılık olarak nitelendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

...- Kabule göre de davalı taraf, davacının sahibi olduğu hisselerin bir kısmını üçüncü kişilere devrederek bedelini almış olduğunu savunmuş olmasına rağmen mahkemece bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması da doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) ve (...) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 08.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5417, Karar No: 2018/1814, Tarih: 06.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/5417 E.  ,  2018/1814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ile genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktalarında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, mahkemece, tarafların göstermiş oldukları tanıklar dinlenilmeden 07/01/2014 tarihli bilirkişi raporuna itibarla, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınması hatalıdır. Her ne kadar, davacı vekili, emsal olarak gösterdiği dava dosyalarında dinlenen tanıkların beyanlarının, eldeki dava dosyası için de geçerli olduğunu iddia etmiş ise de; salt iddiaya dayanılarak sonuca gidilmesi mümkün değildir. Taraflar vekillerinin, tanıkların dinlenilmelerinden vazgeçtiklerine dair bir beyanları da bulunmamaktadır. Bu halde, tarafların tanıkları usulünce çağrılarak dinlenilmeli ve fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik talepler yeniden değerlendirilmelidir.

Diğer taraftan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal dava dosyalarından hareketle haftalık beş saat üzerinden fazla çalışma hesabı yapılması gerektiği mütalaa edilmiş ise de, emsal dava dosyalarında fazla çalışma ücretine yönelik verilen kararların, Dairemizce, haftalık bir saat fazla çalışma yapıldığının esas alınması gerektiği açıklanarak bozulduğu anlaşılmaktadır (Örneğin Dairemizin 2017/6442 esas ve 2017/7915 karar sayılı kararı). Bu halde, emsal dava dosyası denetiminde, kararın kanun yolu incelemesinden geçip geçmediği, geçmişse neticesi gibi hususlara da dikkat edilmesi gereklidir.

Ayrıca, davacının çalıştığı işyerinin niteliği gözönünde bulundurulduğunda, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde işyerinin açık olup olmadığı, açık ise söz konusu günlerde evrak kayıt işlerinin yapılmaya devam edip etmediği meseleleri üzerinde de durulmalıdır. Davacının alt işveren bünyesinde evrak kayıt elemanı olarak çalışmış olduğu gözetilerek, davalı kuruma müzekkere yazılmalı, anılan tatil günlerinde işyerinin açık olup olmadığı, açık ise söz konusu günlerde evrak kayıt işlerinin yapılmaya devam edip etmediği gibi hususlar hakkında bilgi istenilmeli; alınacak cevabi yazı ile dinlenilecek tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12899, Karar No: 2013/15384, Tarih: 22.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12899 E.  ,  2013/15384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak iddiasına ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7033, Karar No: 2021/14973, Tarih: 23.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7033 E.  ,  2021/14973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 11/07/2016 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 23.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2554, Karar No: 2024/5790, Tarih: 15.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/2554 E.  ,  2024/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

04.06.2015 tarihinde psikolog tarafından düzenlenen "işlediği fiilin hukuki sorumluluğunu kavrayabilecek yaş ve olgunlukta olmadığı ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendiremediği" şeklindeki rapor sonrası, 6. Ceza Dairesinin 2020/5159 esas sayılı bozma kararına istinaden 28.05.2021 tarihli Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen rapor ile "fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyutta bir akli arızanın içinde bulunduğuna delalet edecek herhangi bir tıbbi bulgu ve belgeye rastlanmadığı" tespitinin yapılmış olması, ayrıca 17.08.2021 tarihinde de ... Devlet Hastahanesince usulüne uygun heyet raporu ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında "suç tarihinde üzerine atılı suçla ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiği, TCK.m.32 kapsamında değerlendirilmesinin uygun olmayacağı" tespitinin yapılmış olması karşısında, tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...'in ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5668, Karar No: 2007/7438, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5668 E.  ,  2007/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :...1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava satış bedelinin, önce kesinleşen ihtiyati haciz sahibi alacaklıya isabet ettirilmesi gerektiği iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesi'nce ilk kesinleşen ihtiyati haczin davacı yanca konulan ihtiyati haciz olduğu, sıra cetvelinin bu nedenle hukuka aykırı bulunduğu gibi, cetvel düzenleme görevinin de İzmir 5. İcra Müdürlüğü’ne ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacı yanca konulan ihtiyati haczin İcra ve İflas Kanunu'nun 264 ncü maddesi uyarınca 19.01.2004 (pazartesi) günü akşamı mesai saati sonu itibariyle kesinleşmiş olmasına ve aynı yasanın 106 ve 110 ncu maddeleri gereği, yasal iki yıllık süre dolmadan, 30.12.2005 günü satış istenmekle davacı haczinin düşmemiş bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına,12.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1708, Karar No: 2020/5411, Tarih: 21.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1708 E.  ,  2020/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : TCK’nın 73, CMK’nın 223/8. maddesi gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davanın düşürülmesine ilişkin hüküm katılan vekili temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ün... Devlet Hastanesinde kadın hastalıkları ve doğum uzmanı hekimi olarak, sanık ...'in doğumhanede görevli ameliyat hemşiresi, sanık ...'nın da ameliyat ebesi olarak görev yaptıkları, katılan ...'ın 13/04/2010 tarihinde... Devlet Hastanesinde miadında gebe ve ağrılı myom endikasyonu ile sezaryen ameliyata alındığı, ... 10 olan canlı bir bebek doğurtulduğu, aynı zamanda kişinin myomlarına yönelik operasyon uygulandığı, 16/04/2010 tarihinde kişide ani kusma ve mide ağrısı nedeniyle cerrahi konsültasyon istendiği, akut sigmoid torsiyonu düşünülerek ... Hastanesine sevk edildiği, sevk edildiği merkezde akut batin ön tanısı ile 18.04.2010 tarihinde ameliyata alındığı, ameliyat gözleminde sol üst kadranda yabancı cisim (pet) tespit edildiğinin anlaşıldığı, ilk ameliyat sebebiyle katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, katılanın ameliyat sonrası 21.04.2010 tarihine kadar tedavisinin ... hastanesinde devam ettiği, 22.04.2010 tarihinde tedavisinin sona ermesi nedeniyle...‘ye döndüğü, 18.04.2010 tarihinde yabancı cisim unutulduğunu öğrendiğinin anlaşılması karşısında;

Taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olduğu ve dosya içeriğine göre şikayetin TCK'nın 73/1. madde ve fıkrasında öngörülen 6 aylık süre geçtikten sonra 31.03.2011 tarihinde şikayet ettiği anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24240, Karar No: 2019/35948, Tarih: 17.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/24240 E.  ,  2019/35948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu kaçak sigaralar yönüyle TAPDK'nun, diğer eşyalar yönüyle Gümrük İdaresi'nin temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Her ne kadar sanık ... hakkında beraat kararı verilmiş ise de, sanığın kastının belirlenmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu 3 ve 4. maddeleri; Taşıma Yönetmeliğinin 34. maddesi gereğince göndericisi ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargonun içerisinde kaçak eşya bulunması halinde, bu kargoyu kabul eden kargo görevlisinin hukuki durumunun belirlenebilmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1. Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla, sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2. Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edildiği tespit edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayan veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3. Sanığın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4. Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının, sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5. Dava konusu işlemden önce sanık hakkında, aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

4. Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının, sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5. Dava konusu işlemden önce sanık hakkında, aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Dosya kapsamına göre, kargo nakil kamyonunda yapılan arama ve neticesinde kargo kolilerine elkoyma işlemi CMK'nun 116-119. ve 127. maddelerinde düzenlenen genel hükümlere tabi olup, CMK'nun 129. maddesinde düzenlenen postada arama/elkoyma olarak kabul edilemeyeceği bu itibarla usulüne uygun olarak yapıldığı kabul edilmekle; söz konusu kargo üzerinde olay tarihinde alıcısının ve göndericisinin ayrıntılı kimlik bilgileri ve adreslerinin yazılı olmadığı görülmekle, sanığın içerisinde dava konusu eşyaların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle ve gerektiğinde sanıklar hakkında aynı nitelikte açılmış tüm dosyaların birleştirilip TCK’nun 43. maddesi hükümleri de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Dava konusu eşyaların müsaderesi yada iadesi yönünde bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı olup, TAPDK vekilinin ve Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24917, Karar No: 2014/24824, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/24917 E.  ,  2014/24824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2014/61-2014/248

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 4.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.