muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/423, Karar No: 2013/11426, Tarih: 03.07.2013

Taraflar arasında 01.02.2008 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin 500 TL olduğu, ait olduğu ayın ilk beş gününde peşin olarak ödeneceği, TEFE-TÜFE ortalaması oranında artış yapılacağı kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar. Davacı, kiralananın 23.10.2009 tarihinde tahliye edildiğini belirterek bu tarihe kadar ödenmeyen ya da eksik ödenen kira bedelleriyle dönem sonuna kadar olan kira bedelleri karşılığı 4.850 TL alacağın yasal faiziyle tahsilini istemiştir. Davalı kiracının kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte davacı kiraya verenin bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını

önlemesi için kendisine düşen ödevi yapmak durumundadır. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Kiralananın anahtarı yöntemine uygun teslim edilmediği sürece kiralananın kiracının işgalinde olduğunun kabulü gerekir. Yasal anahtar teslimi bizzat anahtarı kiraya verene vermek suretiyle veya tevdi mahalli tayini suretiyle yapılır. Davalı dava konusu kiralananın anahtarının 14/09/2009 tarihinde teslim edildiğini bildirmiş ise de buna ilişkin bir belge sunamamıştır. Bu konuda ibraz etmiş olduğu yeni kiraladığını iddia ettiği taşınmaza ilişkin abonelik kayıtları bu anlamda yazılı belge olarak kabul edilemez.Anahtar teslimi konusunda yemin teklif etme hakkı olduğu davalıya hatırlatılarak yeminle ispatlandığı takdirde davalının bildirdiği tarihin, aksi takdirde davacının bildirdiği 23.10.2009 tarihinin anahtar teslim tarihi olarak kabul edilip sonuca gidilmesi gerekir. Bu durumda davalı kiracı anahtar teslim tarihine kadar ödenmeyen ya da eksik ödenen kira paraları ile anahtar teslim tarihinden sonrası yönünden taşınmazın yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar olan boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından sorumludur. Mahkemece yeniden kiraya verilebilecek süre konusunda keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak ve sözleşmedeki artış koşulu da gözetilmek suretiyle başlangıçtan itibaren ödenmesi gereken kira miktarının tesbiti ile kiracı tarafından bankamatik aracılığıyla ödendiği iddia olunan kira paralarının da araştırılarak ödenen miktarın belirlenmesi, bu şekilde tahliye tarihi itibariyle ödenmesi gereken kira alacağı belirlenip bu tarihten sonrası için de yeniden kiraya verilebilecek süre kadar kira alacağının bu miktara eklenmesi suretiyle kira alacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 03/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9018, Karar No: 2019/7547, Tarih: 20.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/9018 E.  ,  2019/7547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 161 ada 29 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 21.05.1969 tarih ve 952 sıra numaralı tapu kaydı, 161 ada 30 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 21.05.1969 tarih ve 950 sıra numaralı tapu kaydı, 161 ada 31 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 21.05.1969 tarih ve 707 sıra numaralı tapu kaydı, çekişmeli taşınmazlara komşu 161 ada 28 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 21.05.1969 tarih ve 851 sıra numaralı tapu kaydı ve 161 ada 25 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 15.07.1969 tarih ve 41 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile haritalarının,

2- Tespite esas 21.05.1969 tarih, 950 ve 952 sıra numaralı tapu kayıtlarının uygulandığı 161 ada 29 ve 30 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yörede 19 nolu Toprak Tevzii Komisyonunun çalışma yaptığı anlaşıldığından, bu taşınmazlar ile komşu taşınmazlara ait belirtmelik tutanakları, tablendikatif cetvelleri ile çekişmeli taşınmazlar ve çevresini gösterir tevzii haritaları ve varsa belirtmelikte yazılı kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin,

3- Çekişmeli 161 ada 31 parsel sayılı taşınmazın oluşumundan itibaren tedavüllü tapu kaydının (tapu kütük sayfasının onaylı örneği ile birlikte) onaylı örneğinin,

4- Çekişmeli taşınmazlara komşu 161 ada 24, 26, 27, 34 ve 39 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa tespite dayanak belgelerin ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15337, Karar No: 2014/16947, Tarih: 09.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15337 E.  ,  2014/16947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Havza Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :13.02.2013

No :2005/1-2013/46

Dava, trafik - iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve diğer ödemelerin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Ö.Un Gıda Tic. Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanunun kusur sorumluluğunu esas alan 26. maddesine dayanan rücu davalarında kusurun belirlenmesinde, zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatı açısından uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir. Değerlendirmede, işverenin işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasının zorunlu kılındığı gözetilmelidir. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Somut olay hakkında işbu davada kusur raporu alınmadığı, tazminat dosyasında Adli Tıp tarafından sürücü hakkında düzenlenen kusur raporunun esas alındığı anlaşılmakla, mahkemece öncelikle yapılacak iş, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde yöntemince kusur raporu alınmasıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması, usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Öz Un Gıda Tic. Ltd.Şti vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan Öz Un Gıda Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 09.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21930, Karar No: 2012/26244, Tarih: 06.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/21930 E.  ,  2012/26244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı koca Alman Mahkemesinin kararına göre 31.10.2008 tarihinden geçerli olmak üzere eşine nafaka vermeyi kabul ettiğine ve bu kabulü esas alınarak yabancı mahkemece kadın lehine nafakaya hükmedildiğine göre, bu tarih itibarıyla davalı-davacı kadının haklı sebeple birlik dışında yaşadığının kabulü gerekmesine, bu tarihten itibaren dört ay geçmeden 08.01.2009 tarihinde gönderilen ihtar kararının sonuç doğurmayacağına göre, kocanın terk sebebine dayalı boşanma davasının reddedilmesinin bu sebeple sonucu bakımından doğru olmasına ve tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile kocanın mali gücü dikkate alınarak kadın lehine yoksulluk nafakası takdir edilmiş olmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere onama sonucu bakımından oybirliği, onama gerekçesi yönünden oyçokluğuyla karar verildi.06.11.2012 (Salı)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Kanunun açık hükmüne aykırılık oluşturan bölümleri dışında Yargıtay hükmün temyiz incelemesini temyiz dilekçesinde gösterilen temyiz sebeplerine bağlı kalarak yapar (HMK.md.369/HMK.md.435/1). Temyiz, her iki davaya yönelik olmayıp; kadının davasına yönelik hükmün; kusur belirlemesi, tazminatlar ve tedbir nafakası bölümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır. Boşanma hükmü ve yoksulluk nafakası temyiz edilmemiştir. Kanunun açık hükümlerine aykırılık bulunmadığından; boşanma ile yoksulluk nafakasına ilişkin hükmün re'sen temyiz incelenmesine tabi tutulamayacağı görüşündeyim. Mahkemenin sınırlanan bu temyiz sebeplerine yönelik hükmü usul ve yasaya uygundur. Çoğunluğun onama düşüncesine katılmakla birlikte; hükmün temyiz edilen bölümlerinin açıkladığım değişik gerekçeyle onanması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/8595, Karar No: 2019/8005, Tarih: 07.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/8595 E.  ,  2019/8005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 14.10.2014 günlü celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin, 06.11.2014 günlü duruşma tutanağında ise üye hakim Gamze Kafkas'ın (174438) ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5082, Karar No: 2024/6237, Tarih: 14.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/5082 E.  ,  2024/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/99 E., 2022/132 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, 18.10.2022 tarihli karara karşı davacı ... vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dava dosyası Dairemize gönderilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 374. ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. Yargıtayın 23.05.1956 tarihli ve 8/9 sayılı İçtihatları Birleştirme kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi bulunduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

Mahkemece davanın reddine dair verilen nihai nitelikteki kararın, bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Mahkemece evvelce verilen kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmasının 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği, bir başka söyleyişle bu durumun yargılamanın iadesi talebinin reddine dair nihai hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı açıktır.

Değinilen düzenlemeler karşısında, 18.10.2022 tarihli mahkeme kararı 6100 sayılı HMK'nın 341. ve devamı maddeleri uyarınca istinaf yolu incelemesine tabi bulunduğundan, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE,

14.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7334, Karar No: 2017/1865, Tarih: 27.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/7334 E.  ,  2017/1865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre suça konu gaz tabancalarının namluları içinde dairesel yapıda, ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçalarının bulunduğu ve gaz ayırıcı parçalarının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun metal küre vb. bir cismin geçebileceği belirtilmesi ve özel nitelikte fişek de ele geçirilmemiş olması karşısında; suça konu tabancaların gaz ayırıcı parçaları üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı hususunda Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Laboratuvarından alınacak rapor ile tabancaların 6136 sayılı Yasanın kapsamında kalıp kalmadığının kesin olarak saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14077, Karar No: 2012/21386, Tarih: 05.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14077 E.  ,  2012/21386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/179, Karar No: 2021/692, Tarih: 28.12.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/179 E.  ,  2021/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 14.Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 409-96

Suça sürüklenen çocuk ...’nin çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1, 103/4, 103/6, 31/3, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/2, 109/3 a-f, 109/5, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis; teşebbüs aşamasında kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1, 103/4, 35/2, 31/3, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve mahsuba ilişkin Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.04.2013 tarihli ve 409-96 sayılı hükümlerin Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ve katılan mağdur vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 27.09.2018 tarih, 4706-5572 sayı ve oy çokluğuyla;

"...Mağdurun son eylemden yaklaşık bir buçuk yıl sonra 17.10.2010 tarihinde düzenlenen fotoğraf teşhis tutanağında sanığı teşhis etmesinin ardından 19.10.2010 günü babası nezaretinde sanığın fotoğrafı tekrar gösterildiğinde tanımadığını söylemesi, soruşturma evresinde yapılan canlı teşhis işlemlerinin Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun ek 6. maddesine aykırı olması, tanık ...'ın mağdurun anlatımlarını doğrulamaması, mağdurun ifadesine göre annesi İlknur'un eylemi gerçekleştiren kişiyi görmesine rağmen sanığa benzeyip benzemediği konusunda beyanının olmaması, mağdurun iki olayı benzer şekilde anlatmasına karşılık ayrıntı vermemesi, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi S.Aker;

" ...Olay tarihlerinde 8-9 yaşlarında bulunan mağdurun kollukta 17.10.2010 tarihinde düzenlenen fotoğraf teşhis tutanağında ve 06.12.2010 tarihli yapılan canlı teşhiste suça sürüklenen çocuğu teşhis etmesi, 09.02.2011 tarihli celsede 'Ben yüzünü unutamadım ki, bana bir defter getirdiler, bu defterde bulunan resimlerden adamı hemen tanıdım, tekrar ikinci kez bana bir defter gösterdiler, bu defterden de yine bu şahsı teşhis ettim, 3. sünde beni bir odaya götürdüler, camlı bir oda idi karşıda numara verilmiş 5 kişi vardı ben o kişilerin arasında da bu kişiyi teşhis ettim' şeklindeki beyanı ile duruşma salonunda suça sürüklenen çocuğun alınıp mağdura gösterilip tekrar dışarı çıkarılmasından sonra mağdura sorulduğunda 'Bu gelen kişi bu işi yapan çocuktu, kesin eminim, isterseniz başkalarının arasına koyun oradan da bunu bileyim' şeklindeki beyanları karşısında bir yıl içerisinde iki kez sanığın eylemine maruz kalan mağdurun sanığı teşhisinde usule aykırı bir yön bulunmadığı," düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

"...Mağdur 17/10/2010 tarihinde Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan ifadesinde; 'Ben 7 yaşında yani yaklaşık 2 sene önce okuldan çıkarken arkadaşım ... ile yürürken yanımıza 1 kişi geldi, elinde bıçak vardı, bana doğru' arkadaşını göndermezsen bıçağı sana sokarım' dedi. Bende ...' ı yanımdan gönderdim. Camiinin tuvaletine soktu, daha sonra kendi iç çamaşırını çıkardı, benimkini de çıkardı ve canımı acıttı. Benim yüzüm duvara doğru dönüktü. Yaklaşık 2-3 dakika benim canımı acıtmaya devam etti, daha sonra elime yapış yapış bir şeyler geldi. Ben arkamdaki kişiye bu esnada tekme attım, iç çamaşırımı toplayarak kahvehaneye doğru kaçtım, pantolon kemerimi bile telaşla olay yerinde unutmuşum. 8-9 ay sonra aynı şahıs beni tekrar gördü ve bana yine bıçak gösterdi, beni bıçakla tehdit etti 'anneni öldürürüm' dedi ve beni tekrar caminin tuvaletine götürdü, fakat ben ayağına şiddetlice bastım ve kaçtım. Bu olaydan sonra bu tarz bir olay ile karşılaşmadık, fakat bu şahsı annem ile yürürken yolda bir kere gördüm, beni takip etmiş dolabilir diye düşündüm, bana ters ters bakıyordu. Annem olduğu için hiç bir şey yapamadı, 'anne işte bu adam' diye bağırdım, annem şahsın peşinden koştu ama yakalayamadı.' şeklinde, 09/02/2011 tarihli celsede 'Yanlış hatırlamıyorsam 200-2008 yılları olabilir arkadaşım ... ile Turgutlu’da Hacı Muharrem Camii’nin bulunduğu sokakta ... ile birlikte yürürken arkamdan birisi dürttü, baktığımda elinde bıçak olan biri 'Arkadaşını gönder, yoksa bıçağı böğrüne sokarım' dedi, bunun üzerine bende ...’a 'Arkadaşım, sen eve git, ben buradan eve gidiyorum' deyip yanından ayrıldım, bu elinde bulunan çocuk arkamdan bana bıçak dayayarak beni Hacı Muharrem Camii’nin tuvaletine götürdü, öğlen saatiydi, bu 27-28 yaşlarında olduğunu tahmin ettiğim kişi beni tuvalete soktu, pantolonunu indirdi, ben çükünü de gördüm, sonra benim pantolonumu da indirdi, benim arkamı döndürdü ve arkama soktu, çıkardı, 3 kere sokup çıkardı, sonra beni bıraktı, 2008 yılında bu anlattığım olaydan 1 yıl sonra yine öğlen vakti beni aynı yerde yakaladı, bu sefer yanımda kimse yoktu, bana 'İçeri girmezsen senin anneni öldürürüm' dedi ve bunun üzerine beraberce caminin tuvaletine doğru yürümeye başladık, tuvaletin içine girdik, ancak oda gibi tuvalet yapılan yerlere girmedik, bu arada ben sanığın ayağına bastım, sanık elindeki bıçağı düşürdü, bende bıçağa tekme atıp kaçtım... Ben utandım, annemi öldürmekle tehdit ettiğinden korktum, bundan dolayı bir şey söylemedim... Ben yüzünü unutamadım ki, bana bir defter getirdiler, bu defterde bulunan resimlerden adamı hemen tanıdım, tekrar ikinci kez bana bir defter gösterdiler, bu defterden de yine bu şahsı teşhis ettim, üçüncüsünde beni bir odaya götürdüler, camlı bir odaydı, karşıda numara verilmiş 5 kişi vardı, ben o kişilerin arasından da bu kişiyi teşhis ettim ..

... Ben utandım, annemi öldürmekle tehdit ettiğinden korktum, bundan dolayı bir şey söylemedim... Ben yüzünü unutamadım ki, bana bir defter getirdiler, bu defterde bulunan resimlerden adamı hemen tanıdım, tekrar ikinci kez bana bir defter gösterdiler, bu defterden de yine bu şahsı teşhis ettim, üçüncüsünde beni bir odaya götürdüler, camlı bir odaydı, karşıda numara verilmiş 5 kişi vardı, ben o kişilerin arasından da bu kişiyi teşhis ettim ... Hacı Muharrem Cami’nin tuvaletinde para alınmıyor, kapıda kimse beklemiyor, Manisa da ki camilerde tuvalette para alınmaz, sadece tren garındaki tuvaletlerde para alıyorlardı, ayrıca bu iki olayda da namaz saati değildi, tuvaletlerde de kimse yoktu, ayrıca biz arkadaşım Anıl ile biz yürürken sanık bizim yanımıza geldi, eli arkadaydı, arkadaki elinde bıçakla bana dürtüp bir eliyle sus, bunu gönder şeklinde hareket yaptı, bu nedenle ben ...’ı 'Ben eve gidiyorum' diyerek yanından ayrıldım, hatta ... sanığa 'Amca sen neye bakıyordun' dedi, o da 'Ben satılık ev arıyorum, ona bakıyordum' dedi, ...’da 'Buralarda satılık ev yok'... (Sanık yerine alınıp mağdura gösterildiğinde) ... Bu gelen kişi bu işi yapan çocuktu, kesin eminim, isterseniz başkalarının arasına koyun, oradan da bunu bileyim' şeklinde, tamamen birbiri ile uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.