muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/306, Karar No: 2025/569, Tarih: 15.01.2025

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; alt derecede kusurlu olan sanık hakkında verilen ... cezanın fazla olduğuna sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 22.02.2014 günü saat 11.00 sıralarında sanık sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki ... plakalı kamyonetle Şile yönünden gelip Pendik yönünde seyri sırasında olay yeri kavşağa girdiğinde aracının sağ ön kısımları ile, karşı yönden gelip Kurna Köyü tali yolu tarafına geçmek üzere sola dönüşle kavşağa giriş yapan diğer sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobilin sağ yan ön çamurluk ve kapı kısımlarının kavşak içinde çarpışması sonucu yolculardan ...'ın öldüğü ölümüyle, katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek vücudunda altı derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda sanığın tali kusurlu olduğu, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 28.01.2015 tarihli adli raporunda: sanık sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki kamyonetle seyri sırasında hızını mahal şartlarına göre ayarlaması gerektiği halde bahsedilen bu hususa riayet etmemiş, hız tahdit levhaları ve kavşağa rağmen, araçlarda meydana gelen hasar ve olayın oluş şeklinden de anlaşıldığı gibi, hızlı seyretmiş olup alt düzeyde tali kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece alt derecede tali kusurlu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Anadolu 9.Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3631, Karar No: 2008/8257, Tarih: 01.07.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3631 E.  ,  2008/8257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MESUDİYE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/02/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1995 yılında kadastro ile davalı belediye adına tespit ve tescil edilen ve üst katı belediye hizmet binası, alt katı dükkan olarak kullanılan 164 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki dere yatağı üzerine inşaa edildiğini ileri sürüp, tapu iptali ve tespit dışı bırakılması isteğinde bulunmuştur.

Davalı belediye vekili, ıslah çalışmaları ile derenin üstünün kapatılarak, köprü ve onun üzerine belediye hizmet binası ve dükkanların yapıldığını, 775 Sayılı Yasanın 3.maddesi gereğince kazanılmış haklarının bulunduğunu belirterek, davanın reddini istemiş; dahili davalı, iyiniyetli kazanımının korunması gerektiğini ifade edip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hakem sıfatıyla davanın reddine dair verilen kararın temyizi üzerine Dairece; "hakem kararları aleyhine itiraz olunabileceği" belirtilerek "temyiz dilekçesinin reddine" karar  verilmesi sonucunda mahkemece ek karar ile önceki karar kaldırılarak, davanın kabulüne ilişkin verilen karar bu kez Dairece "...4916 Sayılı Yasa ile değişik 3533 Sayılı Yasanın 4.maddesi uyarınca, davanın görev yönünden reddine karar  verilmesi..." gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, eldeki esasa kaydedilerek genel mahkeme sıfatıyla görülen davanın yargılaması neticesinde, çekişmeli taşınmazın aktif dere yatağı kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar,  davalı ve dahili davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 1.7.2008  Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edilen Hazine vekili Avukat G.Ş. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edenler vekili avukatlar gelmediler yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve sicil kaydının kütükten  terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 164 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 1994 yılında yapılan genel kadastro sırasında 3402 Sayılı Yasanın 14.maddesinde öngörülen koşuların davalı belediye başkanlığı lehine gerçekleştiğinden bahisle tespit edilerek davalı belediye adına 1.9.1995 tarihinde çap kaydının oluştuğu bilahare taşınmazda bulunan binada  29.5.2002 tarihde kat mülkiyeti kurularak bağımsız bölümlerin oluşturulduğu, bunlardan zemin kat 2 nolu işyerinin H. U. adına, diğer bağımsız bölümlerin ise davalı belediye adına tescil edildikleri anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, niteliği itibariyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisabına  olanak bulunmadığını ileri sürerek, eldeki davayı açmış olup, mahkemece de davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Gerçekten de, çekişmeli taşınmazın aktif dere yatağı üzerine yapılan binadan  ibaret  olduğu keşfen sabittir. Türk Medeni Kanununun 718 (eski 644.) maddesi hükmünde "arzın mülkiyeti kullanılmasında yarar  olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz  katmanları da kapsar ve yasal sınırlamalar  saklı kalmak üzere, üzerindeki yapılar, bitkiler ve kaynaklarda bu mülkiyet kapsamına girer" düzenlenmesine yer verilmiş olup, çekişme konusu binanın altından aktif olarak Eskidir Deresinin geçtiği ve derenin faal olduğu; böylesi bir yerin ise Türk Medeni Kanununun 715.maddesi hükmü gereğince kamu malı niteliğinde olup, hakkında sicil oluşturacak şekilde özel mülkiyete konu edilemeyeceği tartışmasızdır.

Öte yandan, bu tür yerlerin de 775 Sayılı Yasanın 4916 Sayılı Yasa ile iptal edilen 3.maddesi kapsamında bulunmadığı ve belediyeye geçen yerlerden olmadığı kuşkusuzdur.

Öyleyse  ise, belediye bakımından kazanılmış hak olgusunun varlığı da kabul edilemez.

Kaldı ki, çap kaydı belediyenin kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği ile iktisap ettiği gerekçesiyle belediye adına oluşturulmuştur. Oysa, gerek 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 14. ve gerekse 4721 Sayılı Yasanın 713/1. maddeleri hükmünde öngörülen kazandırıcı zaman aşımı  zilyetliği ile iktisap, gerçek kişiler ile kamu tüzel kişilerinden sadece köy hükmi şahsiyeti ile özel idarelere tanınan bir haktır. Buna göre, belediyelerin anılan madde düzenlemelerinden yararlanma olanağı yoktur.

O halde, belediye adına oluşan kaydın Türk Medeni Kanununun 1025.maddesi kapsamında yolsuz tescil niteliğinde bulunduğu sabittir.

Mahkemece, bu yasal düzenlemeler ve bu olgular gözetilmek suretiyle davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde  değildir, reddine.

Ancak, çekişmeli 164 ada 3 parsel  sayılı taşınmazın üzerine bina yapılarak kat mülkiyetine geçilmek suretiyle müstakil bağımsız bölümler oluştuğu gözetilerek, her bir bağımsız bölüm sicilleri yönünden hüküm kurulması gerekirken, zeminin mülkiyetini ortadan kaldırıp, bağımsız bölümlerin sicil kayıtlarının ayakta bırakılmasının doğru olduğu söylenemez.

Ancak, çekişmeli 164 ada 3 parsel  sayılı taşınmazın üzerine bina yapılarak kat mülkiyetine geçilmek suretiyle müstakil bağımsız bölümler oluştuğu gözetilerek, her bir bağımsız bölüm sicilleri yönünden hüküm kurulması gerekirken, zeminin mülkiyetini ortadan kaldırıp, bağımsız bölümlerin sicil kayıtlarının ayakta bırakılmasının doğru olduğu söylenemez.

Ayrıca, yukarıda da değinildiği üzere hakkında hüküm kurulan H.U.taşınmaz üzerindeki binada bağımsız bölüm malikidir. Kendisine, açılan davada husumet yöneltilmemiş, dahili dava yoluyla davaya iştiraki sağlanmıştır. Bir kimseye, dahili dava yoluyla taraf sıfatı kazandırılamayacağı ve onun hakkında hüküm kurulmasının da doğru olmadığı tartışmasızdır. Buna göre, kayıt maliki Hasan hakkında da usulü dairesinde dava açılması bakımından davacı Hazineye olanak tanınması, açıldığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi ve ondan sonra bir hüküm kurulması gerekirken bu hususunda mahkemece gözetilmemiş olması isabetsizdir.

O halde, davalı belediye ile H.U.un bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  1.7.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/748, Karar No: 2023/8381, Tarih: 04.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/748 E.  ,  2023/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı ve sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 15.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/629 Esas, 2015/791 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; ısrar şartı gerçekleşmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği özetle; tebligat eline ulaşmadığından tedavinin gereklerine uygun davranamadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; ısrar şartı gerçekleşmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği özetle; tebligat eline ulaşmadığından tedavinin gereklerine uygun davranamadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)

Mahkemece, olay tarihinde Bursa KOM Şube Müdürlüğüne bağlı narkotik büro amirliği görevlileri tarafından yapılan kontroller esnasında sanığın üzerinden uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanığın alınan savunmasında; keyif almak amacıyla esrar maddesi kullandığını, suç tarihinde tanımadığı bir kişiden 10,00 TL karşılığında bu esrar maddesini satın aldığını, uyuşturucu madde kullandığı sabit olan sanık hakkında dava açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, bu karar doğrultusunda denetimli serbestlik şube müdürlüğünce denetimli serbestlik tedbiri için sanığa 08.01.2015 tarihinde tebligat yapıldığı, ancak sanığın süresi içerisinde denetimli serbestlik şube müdürlüğüne müracaat etmediği, bu nedenle komisyon kararı ile sanık hakkında ihlal tutanağı

düzenlendiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

düzenlendiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın bildirdiği adresten taşınmış olması nedeniyle iade edilmesi üzerine, başka bir adrese tebligat yapıldığı bu adresten de iade edilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştirildiği dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve 15.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan

2. 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan

yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin;

Denetimli serbestlik çağrı yazısının, sanığın bilinen son adresine gönderildiği ve sanığın tanınmaması nedeniyle tebliğ imkansızlığından bahisle merciine iade edildiği, sanığın MERNİS adresine yeni bir tebligat çıkarılmadığı, söz konusu kararın önceki tebligatın iade edildiği adrese 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre 08.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği dolayısıyla yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve bu nedenle çağrı yazısının tebliğinin usulsüz olduğu anlaşıldığından; tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine hükmolunması,

3.Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı

Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde,

şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açıldığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,