muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/38529, Karar No: 2014/35722, Tarih: 13.11.2014

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4571, Karar No: 2010/7372, Tarih: 11.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/4571 E.  ,  2010/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddi suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Ankara 1. Çocuk Mahkemesinden verilen 09.10.2007 gün ve 2006/435 Esas, 2007/893 Karar sayılı hükme yönelik temyiz isteğinin reddine ilişkin 20.06.2008 gün ve aynı sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanığın yokluğunda verilen ve bildirdiği adrese 17.12.2007 günü tebliğ edilen hükmü CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra 23.05.2008 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşılmış ise de; kararda T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 20.02.2007 gün 2007/46-39, 13.02.2007 gün 2007/8-31 sayılı kararlarına göre gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hükümlerde yasa yolunun, süresinin, merciinin ve şeklinin belirtilmesi ve bu hususların karara yazılması zorunlu olduğu halde, kararda yasa yoluna başvuru şeklinin ve temyiz süresinin başlangıç tarihinin gösterilmediği, bu noksanlık CMK.nun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayıldığından, sanığın dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme yoluyla temyiz isteği niteliğinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteğinin reddine dair 20.06.2008 gün ve 2006/435 Esas, 2007/893 sayılı Kararın kaldırılmasına ve esastan inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20049, Karar No: 2020/14559, Tarih: 07.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/20049 E.  ,  2020/14559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’e gerekçeli kararın 20.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yasal temyiz süresinden sonra 23.05.2017 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu, mahkemesince yapılan değerlendirme sonucu sanığın talebinin 17.02.2020 tarihli ek karar ile süre yönünden reddedildiği, ek kararın tebliğ için ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’na müzekkere yazıldığı, sanığın ek kararı 20.02.2020 tarihinde temyiz ettiği, ek kararın tebliğine ilişkin tebliğ tebellüğ belgesinin dosya arasında bulunmadığı ve sanığın ek kararı temyizine ilişkin tebliğnamede görüş bulunmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle mahkemesince ek kararın sanığa tebliğine ilişkin tebliğ tebellüğ belgesinin temini ile dosya arasına alınması ve 17.02.2020 tarihli ek kararın sanık tarafından temyizine ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3761, Karar No: 2021/4435, Tarih: 13.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3761 E.  ,  2021/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davanın reddine ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından davacı vekilinin itirazının reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın yaya konumundaki davacıya çarpmasıyla oluşan kaza sonucunda davacının % 82 oranında malul kaldığını ve bakıcıya muhtaç hale geldiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.100,00 TL. bakıcı gideri tazminatının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacıya 15.864,85 TL. maluliyet tazminatı ödediklerini ve sorumluluklarının son bulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davacının maluliyetini gösteren 27.01.2017 tarihli raporda % 82 oranında maluliyet tespit edilmiş olmakla birlikte, maluliyete neden olan rahatsızlıkların bir kısmının (astım-kan yağındaki artış- çocukluktan kalan işitme kaybı- koah vs.) kazadaki yaralanma ile illiyet bağı bulunmadığının açıkça anlaşıldığı; anılan raporda evde bakım ücreti alamayacağı tespitinin de yapıldığı ve davacının sürekli bakım ihtiyacı içerisinde bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karara davacı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davaya konu kazadaki yaralanması nedeniyle bakıma muhtaç hale geldiğini iddia ederek, bakıcı gideri tazminatının tahsili isteminde bulunmuş; Hakem Heyeti tarafından, bakım ihtiyacının belirlenmesi konusunda araştırma yapılıp rapor alınmadan, davacının sunduğu raporda bakım ihtiyacına ilişkin tespit bulunmadığı ve iddia edilen maluliyet oranının belirlenmesindeki birtakım rahatsızlıkların kazadaki yaralanma ile illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54. maddesinde "Bedensel zararlar özellikle şunlardır: tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar, ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar" denilmek suretiyle, bedensel zarar halinde, zarar görenin talep edebileceği zarar türleri örnekseme yoluyla sayılmış olup, bedensel zarar sonucu doğan

Olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54. maddesinde "Bedensel zararlar özellikle şunlardır: tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar, ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar" denilmek suretiyle, bedensel zarar halinde, zarar görenin talep edebileceği zarar türleri örnekseme yoluyla sayılmış olup, bedensel zarar sonucu doğan

bakım ihtiyacı ve bunun için yapılacak giderin de madde kapsamında olduğu açıktır. Uğranılan bedensel zarar nedeniyle doğan bakım ihtiyacı ve yapılacak bakıcı giderinin doğru tespiti açısından ise, bakım ihtiyacının boyutunun belirlenmesi önem arzetmektedir.

Somut olayda; davacının uğradığı bedensel zarar nedeniyle, iyileşme sürecinde (geçici) ve tedavisinin bitiminden sonra sürekli bakım ihtiyacı bulunup bulunmadığı, varsa bu ihtiyacın oranı ve süresi konusunda herhangi bir araştırma yapılmaksızın, bakıcı gideri talebinin reddine karar verilmiştir. Davaya konu kazada, davacının sol kolunda oluşan kesi nedeniyle "ulnar sinir motor duyu hasarı ve baş parmakta hissizlik" oluşacak biçimde yaralandığı, sunulu uzman doktor bilirkişi heyeti raporuyla saptanmıştır. Yaralanmanın mahiyeti dikkate alındığında, davacının bakım ihtiyacının doğabileceği görülmektedir.

Açıklanan nedenlerle; dosyada eksik kalan tedavi belgeleri de temin edildikten sonra, davacının uğradığı bedensel zarar nedeniyle duyacağı geçici süreli ve sürekli bakım ihtiyacı ve yapılacak bakıcı giderinin tespiti bakımından, adli tıp uzmanı bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınıp, davacının geçici ve sürekli bakıcı gideri (davalı trafik sigortacısının sorumluluğunda olduğundan) talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA; dosyanın, hakem dosyasının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5225, Karar No: 2013/8853, Tarih: 07.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5225 E.  ,  2013/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1) Davacı idare harçtan muaf olduğu halde yazılı gerekçe ile harca hükmedilmesi,

2)Terkin yönünden eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin ikinci bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yatırılan harçların talep halinde yatırana iadesine) cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1.bendinin A harfi ile gösterilen bölümünden (tapudan TERKİNİNE yönelik ve bozmadan önce verilen hüküm kesinleştiğinden bu konuda yeniden değerlendirme yapılmasına yer olmadığına,) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (tapudan terkinine) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13408, Karar No: 2008/6544, Tarih: 06.05.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/13408 E.  ,  2008/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karabük l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :8.5.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden T.. E.. ile vekili Av. F.. Ş.. ve temyiz eden karşı taraf S.. E.. ile vekili Av. U.. V.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşılık davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşılık davacı kadının temyiz incelemesine gelince;

Yapılan soruşturma, toplanan deliller ve \* davacı-karşılık davalı kocanın tanıklarının anlatımlarından; kocanın sebepsiz yere cinsel ilişkiden kaçındığı, çevreye evliliği istemediğini beyan ettiği ve evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

S O N U Ç : Temyize konu kararın yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı-karşılık davacı kadın yararına BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL. vekalet ücretinin S..’tan alınıp T..’ya verilmesine, aşağıda yazılı harcın S..’a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcını yatıran T..’ya geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.06.05.2008 sa.
Yargıtay — Esas No: 2015/8418, Karar No: 2015/8045, Tarih: 05.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/8418 E.  ,  2015/8045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 23/12/2014

Numarası : 2014/338-2014/470

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili, davacının belediye çalışanı olmadığı gibi belediye tarafından yapılan hizmet alım ihaleleri kapsamında bir çalışması da mevcut olmadığını, husumet itirazında bulunulduğunu; diğer davalı Şirket vekili ise davacının şirket nezdinde çalışmakta iken kafe sorumlularının bilgi ve onayı dışında çay kahve satışı yaptığı ve böylece işverenin güvenini kötüye kullandığının tespit edildiğini, durumun böyle olmasına ve iş akdinin bildirimsiz ve tazminatsız feshi gerekmesine rağmen davacının iş akdinin bildirimli olarak feshedilip ihbar ve kıdem tazminatının ödendiğini, personel sayısının aşırı derecede fazla olduğu, bu sayının şirketin karşılayamayacağı derecede ekonomik külfete yol açtığı, şirketin daha az sayıda personelle işlemlerini yürütülebileceği tespit edilerek personel sayısının azaltılmasına karar verildiği, bu doğrultuda da bir kısım personelin iş akitleri, mağdur edilmeyecek şekilde ve tazminatları ile sosyal hakları da ödenerek feshedildiğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının işe iadesine, davalılar arasındaki ilişki açık bir şekilde değerlendirilmeksizin davalı şirketin ana sözleşmesinde amaçlarının tamamen davalı kurumun görevi dahilinde bulunan bir takım hizmetleri yapmak ve sosyal gelişmeleri sağlamak olduğu anlaşıldığı, davalı şirketin, davalı kurum ile paralellik arzeden hedefleri gözettiği, davalı şirketin hakim ortağı ve yönetim kurulunda da ezici çoğunluğa sahip üye görevlendiren de davalı Belediye olduğu, bu nedenle davalı Belediyenin maddi taleplerden sorumlu tutulduğu belirtilerek hüküm kurulmuştur.

Davalı tarafça feshin geçerli nedenle yapıldığı ispat edilemediğinden Mahkemece davacının işe iadesine ilişkin olarak verilen karar yerinde olup davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya içeriğinden de anlaşıldığı üzere davalı M.. B.. ile davalı Mersin Büyükşehir İmar İnş...AŞ arasında herhangi bir hizmet alım sözleşmesi bulunmamaktadır.

Davalı tarafça feshin geçerli nedenle yapıldığı ispat edilemediğinden Mahkemece davacının işe iadesine ilişkin olarak verilen karar yerinde olup davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya içeriğinden de anlaşıldığı üzere davalı M.. B.. ile davalı Mersin Büyükşehir İmar İnş...AŞ arasında herhangi bir hizmet alım sözleşmesi bulunmamaktadır.

Bununla birlikte davalı şirketin 10.07.2012 tarihli Yönetim Kurulu kararının 17.maddesinde aynen, " mahalli idarelerin kendi kanunlarında yazılı görev ve yetkilerinden kanunen devredilebilir olanlarla ilgili her türlü mal ve hizmet alım iş ve işlemlerini yapmak" şeklinde karar alındığı, yine davalı şirketin hakim ortağının diğer davalı Büyükşehir Belediyesi olup yine şirketin Yönetim Kurulu üyelerinin baskın çoğunluğunun davalı Büyükşehir Belediyesince görevlendirildiği ve bu hali ile davalılar arasında açık bir organik bağın olduğunun kabulü kaçınılmaz ise de davacının ne iş yaptığı açık bir şekilde belirlenmeli, davacının çalıştığı kafe ve sosyal tesislerin mülkiyet durumu ile davalı şirketin bu tesisleri işletme hakkına dair tüm kayıtlar (encümen kararı, kira sözleşmesi vs) getirtilmeli ve neticesine göre davalılar arasındaki ilişkinin ne olduğu ( asıl-alt işveren veya birlikte istihdam vs gibi) açık bir şekilde belirlenmeli ve neticesine göre dava karara bağlanmalıdır.

Mahkemece, eksik araştırmaya dayalı yetersiz gerekçe ile davalıların işe iadenin maddi sonuçlarından birlikte sorumlu tutulmaları hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25117, Karar No: 2014/24838, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/25117 E.  ,  2014/24838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2014/22-2014/286

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine /dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine /dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 04.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21170, Karar No: 2011/5615, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21170 E.  ,  2011/5615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.04.2009 gün ve 2007/938 Esas, 2009/121 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 20.12.2009 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı Çek Kanunu ile 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı TCK.nun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.