muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5149, Karar No: 2019/8367, Tarih: 10.07.2019

Dosya içeriğine göre; Erzurum 1 Trafo Merkezi yerine aynı ismi alacak yeni trafo merkezi kurulduğundan dolayı eski açık şalt sahasındaki çalışır durumda olan 154/66 kV güç trafosu, 66 kV kesici ve fazların akım trafolarının temizlik ve bakımları yapıldıktan sonra koruma ve kumanda sistemlerinin yeni trafo merkezine nakledilme işlemi planlandığı, grup müdür yardımcısı olan sanık ...’in olaydan 3 gün önce işletme mühendisi sanık ...’ya 66 kiloluk 3 adet kesicinin bakımlarının yapılmasını söylediği, ...’nın da Erzurum 1 Eski Trafo 66kV güç trafosu ve 66 kv Hat 1 ve Hat 2 fiderlerinin koruma ve kumanda sisteminin Erzurum Yeni 1 Trafo merkezine aktarılma işlemi için 15.12.2010 tarihine kadar çalışma izni isteği formunu düzenlediği, formun not kısmında Erzurum 1-Tortum (hat 1- hat 2) enh ile tek taraflı besleneceğinin belirtildiği, aynı zamanda sanık ...’in 07.12.2010 günü bakım ekip şefi Gürsel’e bu tarihler arasında 154/66 kV Trafo ve 66 kV Hat 1 ve Hat 2 fiderlerinin 15.12.2010 tarihi saat 16.00 ya kadar açık olacağını bu tarihler arasında 66kV kesiciler ile 154/66 güç trafosunun bakımını yapmaları gerektiğini söylediği, 09.12.2010 günü bakım ekibini aradığı ve ekip şefi sanık ...’in izinli olması nedeniyle sorumlu başteknisyen Ergün Ünlü’ye 66 kv Hat1, Hat2, ve trafo kesicilerinin ve 154/66 kv güç trafosunun bakımı yapılması için ekip görevlendirmesini istediği, Ergün Ünlü’nün ölen kazalı işçiye bilgi verdiği, 27.12.2010 tarihli Ergün Ünlü tarafından dosyaya sunulan tutanakta ölen işçiyi ekip sorumlusu olarak görevlendirdiğini, 66kv hat 1 ve hat 2 ayırıcısına kadar enerjili olduğunu söylediğini belirttiği, olaydan 1 gün önce ölenin yanında ekip arkadaşı ile birlikte sahada çalıştıkları, olay günü izinden dönen bakım şefi Gürsel’i arayan işletme mühendisi Kemal’in önceki gün başlayan kesicilerin ve güç trafosunun arıza ve bakım işinin bitip bitmediğini bitmemiş ise devam edilmesini söylediği, sanık ...’in de bunun üzerine ekip odasına giderek kimin görevli olduğunu sorduğu, ölenin kendisine işlerin bitmediğini söylemesi üzerine devam etmelerini söylediği, bunun üzerine şalt sahasına giden ...'in iş sahasında elektrik akımına kapılarak öldüğünün anlaşıldığı,

Dosya içeriğinde çalışma izni verme formunun bulunmadığı, TEİAŞ iş güvenlik yönetmeliğine göre yük tevzi işletme müdürlüğünce izin verilince iş emrinin düzenleneceği ve Ekip Şefine veya sorumlusuna verileceği, görev emri alan Ekip Şefi veya sorumlusunun ekibi ile birlikte çalışma mahalline gideceği ve TM İşletme Teknisyenine iş emrini ibraz edeceği, işletme Teknisyeninin iş emrine istinaden YTİM’den manevra isteğinde bulunacağı, çalışma yerinin hazırlanmasından ve İGF-1 de belirtilen güvenlik önlemlerinin alınmasından sonra çalışmalara başlanacağının belirtildiği, mahkemece tanık olarak dinlenen işletme teknisyeninin beyanında kendilerine müsaadenin geldiğini ancak çalışacak ekibin yanlarına gelmemesi nedeniyle güvenlik şeridi çekmediklerini, topraklama yapmadıklarını, normalde o gün orada çalışma yapılacağının yazıyla bildirildiğini ekip gelmeden kontrol edemediklerini söylediği, sanık ...’in iş mahkemesinde tanık sıfatı ile alınan beyanında olay günü Eski Erzurum 1 de ki trafo merkezinin kilitli olduğunu, ölenin ve ekip arkadaşının kumanda odasını kapalı görüp şalt sahalarının kilitli olmadığını gördüklerinde enerji olmadığı zannına kapılmış olabileceklerine söylediği, sanık ...’in iş mahkemesinde tanık olarak alınan beyanında kumanda operatörünün ve teknisyenlerin yeni merkezdeki trafo binasında olduğunu, ikisi arasında 100-200 metre olduğunu söylediği, tanık Metin’in olaydan önceki gün ve olay günü çalışmaya başlayacaklarını trafoya uğrayıp görevlilere bildirmediklerini, trafo ile onarım yerinin uzak olduğunu söylediği, hazırlık aşamasında keşif mahallinde ise çalışma alanında hiçbir önlemin alınmadığını, tablocu görevlendirilmediğini, kumanda operatörü olmadığını, tablocuyu görevlendirenlerin grup müdürü, müdür yardımcısı ve işletme mühendisi olduğunu söylediği, bütün bu beyanlar doğrultusunda sanık ..

...’in çalışma izni isteği formuna yönelik yük tevzi işletme müdürlüğünden gelen cevabın temin edilmesi, yönetmelikte belirtilen iş emrini düzenleme sorumlusunun, çalışma öncesinde ve sonrasında alınması gereken önlemleri almak, aldırmak ve denetimi yapmakla sorumlu olan kişilerin tespit edilmesi, sorumluluk ve denetimin kapsamının TEİAŞ iş güvenliği yönetmeliği ve kuvvetli akım yönetmelikleri irdelenerek tanıkların beyanları da değerlendirilmek suretiyle yeniden değerlendirilmesi, bu kapsamda ölenin görevlendirmesine ilişkin silsilede yer alan kişilerin sorumlulukların da yeniden belirlenmesi ve çalışma sahasında alınması zorunlu tedbir ve güvenlik önlemlerini almayan, alınmasını denetlemeyen kişilerin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından dosyanın teknik üniversitelerin dosya konusu olayla ilgili bölümlerinden seçilecek elektrik mühendisi ile iş güvenliği uzmanlarından oluşacak üç kişilik bilirkişi heyetine tevdii edilerek görüş alınması, sanıklar haricinde başka yetkililere kusur atfedilmesi halinde ilgili şahıs veya şahıslar hakkında suç duyurusunda bulunularak haklarında iddianame tanzim edilmesi halinde dosyaların birleştirilerek yargılama devam edilmesi, haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi halinde ise soruşturma evrakının denetime olanak verecek şekilde dosya arasına alınarak sanıkların hukuki durumlarının tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanıklar hakkında TCK’nın 85/1 maddesi gereğince ile belirlenen 2 yıl 5'er ay hapis cezaları üzerinden aynı yasanın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 5 gün yerine, 1 yıl 12 ay 5 gün hapis cezası tayin edilerek sonuç adli para cezasının eksik belirlenmesi;

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15900, Karar No: 2013/15705, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/15900 E.  ,  2013/15705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmediği,sanığın karar ve temyiz tarihinde 18 yaşından büyük olduğu anlaşıldığından sanığın annesinin temyiz hakkı bulunmadığından temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 22.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/995, Karar No: 2024/7067, Tarih: 03.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/995 E.  ,  2024/7067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1200 E., 2020/1525 K.

SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak verilen beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/1, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekili ve sanık müdafinin istinaf başvuruları üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kendi çatısına delik açmak marifetiyle gözetleme yaparak atılı suçu işlediğine, pazarda katılanı takip ettiğine dair tanıklar olduğuna, sanık tarafında çelişkili ifadelerin bulunduğuna, keşifte perdelerin rahatlıkla görülebilir olduğunun ortaya çıktığına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE ve KARAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kendi çatısına delik açmak marifetiyle gözetleme yaparak atılı suçu işlediğine, pazarda katılanı takip ettiğine dair tanıklar olduğuna, sanık tarafında çelişkili ifadelerin bulunduğuna, keşifte perdelerin rahatlıkla görülebilir olduğunun ortaya çıktığına, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE ve KARAR

Katılanların aşamalarda değişmeyen ve birbiriyle örtüşen beyanlarının yanı sıra, yerel mahkemece mahallinde yapılan keşif gözlemi uyarınca da sanığa ait evin teras bölümü ile katılanlara ait teras bölümünün bitişik olduğu, arada 1-1.5 metre uzunluğunda tuğla duvar örülü olduğu, iki bina terasının açık olduğu ve karşılıklı bakıldığında rahatlıkla bir diğer tarafın göründüğü, iddialara konu olan deliğe ilişkin yapılan gözlemde ise dosyada yer alan fotoğraflardaki şekilde bir delik bulunduğu, deliğin ağzının kapatıldığı ancak keşif esnasında açıldığı, buna göre ilk etapta delikten bakıldığında yalnızca mevcut haline göre katılanların evinin içerisinden terasa çıkan merdiven boşluğunun görüldüğü, bu suretle sözü edilen merdivenden inip çıkan şahısların da rahatça görünebileceği, mevcut hali ile söz konusu delikten katılanların teras kısmının doğrudan görünmediği, ancak halihazırda sanığın iddiasında sözü edilen kabloların deliğin içerisinden geçirilmediği, iki ayrı siyah kablonun iki ayrı uçta sallanmakta olduğu, katılanların evinin teras bölümüne geçildiğinde gerekli fotoğraflamalar yaptırıldığı, aşağıya inildiğinde katılanların iddialarına konu olan banyodan çıkıldığında sanık tarafından gözetlenme iddiasına ilişkin olarak, katılan ...’in odasının içerisine girerek banyodan çıktığında sanık tarafından ne şekilde gözetlendiğini gösterdiği anlaşılmakla, buna göre perdelerinin kalın olmadığı, yakından ve dikkatli bakıldığında içerde bulunan bir şahsın görülebileceği gözlenlendiği,

Katılanların beyanları bu yönü ile doğrulanmış olmakla birlikte katılan ...'nin benzer eylemlerinden dolayı sanığa kaynar su dökerek kendisini yaraladığı ve buna ilişkin davalarının Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinde görülmekte olduğu, ...'nin neden böyle bir eylemde bulunduğuna dair sanık ve akrabaları olan tanıklar tarafından net bir açıklama getirilemediği, katılan ...'nin durduk yerde sanığı kaynar su ile yakmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi, beyanlarında sanığın benzer şekildeki rahatsız edici davranışlarından ötürü yaptığını ifade ettiği, kaldı ki katılanların kendi namus ve iffetlerinin söz konusu olduğu böyle hassas bir konuda aynı zamanda komşuları olan sanığa durduk yere iftira atmalarının da hayatın olağan akışına uygun olmadığı, taraflarla herhangi bir yakınlığı olmadığı anlaşılan tanık ...'nın beyanında, bir gün evinin salonunda otururken ..., ... ve ...'ın eşinin ...'nin çatısında oturduklarını, sırtlarının sanığın bacasına dönük olduğunu, sanığın onları izlediğini net olarak gördüğünü, kendisinin onların karşı binasında oturduğunu, sanığın tek başına izlediğini, anne babasından duyduğu kadarıyla yağmur yağdığı bir gün sanığın katılanların çatısına geçerek onların çamaşırlarını topladığını ifade ettiği, tanık ...'nın beyanında, ... ile her yere beraber gittiklerini, beraber pazara da gittiklerini, sanığın devamlı olarak kendilerini takip ettiğini, olay tarihinde de çatıda oturduklarını, sanığın sürekli oradan baktığını, oradaki delikten de baktığını, delikten baktığını gözüyle birebir gördüğünü, bir tarihte orada börek yaptıklarını, deliği kapat diye söylediğini, buna rağmen deliği yine kendilerinin kapattığını, sanık ...'yi yalnız görünce sözlü tacizlerde bulunduğunu ifade ettiği, tanık ...'in beyanında, ...'nin anlattığı kadarıyla bildiğini, iki tarafın da komşusu olduğunu, iki tarafla da husumeti olmadığını, ...'nin bu olaylardan söz ederek kendisini şahit göstereceklerini söylediğini, buna ilişkin mesajlaşmalarının doğru olduğunu, mesajlaşmaları ve olayları ilk anlatmasının yakma olayından önce olduğunu, ...'nin yaktığını sonradan duyduğunu ifade ettiği,

Tanık ...'in beyanında, Ağustos ayında denize gittiklerini, geri döndüklerinde çok sıcak olduğu için çatıya çıkmak istediğini, epeyce oturduklarını, lavaboya gitmek indiğini, yukarıya çıkarken teyzesi ... ve ... ile merdivenlerde karşılaştıklarını, çatıya tekrar çıkmasına izin vermediklerini, sebebini sorduğunda öfkeli bir şekilde sanığı kast ederek şeytan yine orada bakıyor diye söylediklerini, bunun üzerine aşağıya indiklerini, tekrar çatıya çıkmadıklarını ifade ettiği dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesinin kararında isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın hakkında atılı özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca bozma kararının içeriği doğrultusunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13337, Karar No: 2016/418, Tarih: 18.01.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13337 E.  ,  2016/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı ... oğlu ....'nın maliki olduğu 641, 486 ve 930 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında baba isminin sehven "..." olarak yazıldığını, ileri sürerek tapu kayıtlarının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 641, 486 ve 930 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında malikin baba isminin " ..." olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10448, Karar No: 2016/7908, Tarih: 20.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/10448 E.  ,  2016/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 151/1, 62. ve 52. maddeleri uyarınca doğrudan 2.000,00 TL adli para cezası)

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilen diğer sanık ...’ın yapmış olduğu 20.08.2015 tarihli temyiz başvurusunun Şebinkarahisar Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/08/2015 tarih ve 2015/79 E. 2015/202 K. sayılı ek kararı ile reddine karar verilmiş olduğu halde, ek karara karşı sanığın temyiz başvurusunda bulunmadığı anlaşılmakla, diğer sanıklar ... ve ...’ın temyiz taleplerinin reddine ilişkin 07/08/2015 tarihli ek karara karşı başvuruları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine dair 07/08/2015 gün ve 2015/79 E. 2015/202 K.sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7878, Karar No: 2018/12383, Tarih: 26.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/7878 E.  ,  2018/12383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Malkara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/12/2017 tarihli ve 2017/2630 soruşturma, 2017/1515 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 03/01/2017 tarihli ve 2017/5127 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 25/10/2018 gün ve 2835 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2018 gün ve KYB-2018-89024 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Her ne kadar Malkara Cumhuriyet Başsavcılığınca şikayete konu olayın hukuki ihtilaf kapsamında bulunduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; somut olayda, müştekiler Gülistan Site Yöneticiliği, ... ve ...'in şüphelilerin 05/06/2010 tarihinden 26/09/2017 tarihine kadar Gülistan Sitesinin yönetim kurulu üyeliğini ve denetçiliğini yaptıklarını, görevleri sırasında yapmış oldukları usulsüzlükler nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından site yönetimine 21/10/2016 tarihinde 24.154,00 Türk lirası ve 02/11/2016 tarihinde 55.609,00 Türk lirası idari yaptırım uygulandığını, ayrıca kurum tarafından idari para cezasına ve primlere konu borçlar nedeniyle gecikme zammı, taksit farkı, Tüfe/Üfe gibi adlar altında borçlar tahakkuk ettiklerini, siteyi zarara uğrattıklarını beyan etmeleri karşısında, Cumhuriyet savcısı tarafından soruşturmanın eksik yapıldığı, idari para cezasının uygulanmasında kusuru olan kişilerin tespiti sağlanarak ve söz konusu siteye ait gelir gider defterlerinin getirtilerek bilirkişi incelemesinin bu defterler üzerinden yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 03/01/2017 tarihli ve 2017/5127 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, yukarıda yazılı bozma nedenine göre; gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden bir karar vermek suretiyle müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına 26/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26482, Karar No: 2015/11272, Tarih: 02.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/26482 E.  ,  2015/11272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkeğin vasisi tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı vasi temyiz dilekçesiyle adli yardım talebinde bulunmuştur. Dosyadaki belgelerden adli yardım şartlarının oluştuğu anlaşılmakla Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/5. maddesi gereğince davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli müzaheretten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden vasiden alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.06.2015 (Salı)