muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4919, Karar No: 2011/4656, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4919 E.  ,  2011/4656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ...vek.Av.... ile davalı ...Ş vek.Av.... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Bergama İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 25.11.2010 gün ve 252-286 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, 15.03.2011 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiklerini bildirmeleri üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davacı ... vekili Av.... ... 15.03.2011 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve vekaletnamesinden temyizden feragata yetkili olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin vazgeçme nedeniyle reddi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan feragat nedeniyle temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13496, Karar No: 2022/6742, Tarih: 04.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13496 E.  ,  2022/6742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Kasko sigortası poliçesinde dain-i mürtehin olarak görünen Türkiye Garanti Bankası A.Ş ...... Şubesi dain-i mürtehin olarak görülmektedir. Buna göre Türkiye Garanti Bankası A.Ş ..... Şubesi'ne yazı yazılarak; davaya ve tazminatın davacıya ödenmesine muvafakat edip etmediği,kredi alacağının ve dain-mürtehin kaydının devam edip etmediği, devam ediyorsa; sigortalının kullandığı kredinin kaç TL olduğu, tamamının ödenip ödenmediği, tamamı ödenmedi ise ne kadarının ödendiği, ödenmeyen taksitler var ise hangi aylara ilişkin ve ne kadar olduğunun, davacılar hakkında herhangi bir icra takibi başlatılıp başlatılmadığı hususlarının sorularak, alınacak yazının evraka eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 04/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32909, Karar No: 2018/3309, Tarih: 10.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/32909 E.  ,  2018/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-h, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Kayıtlı MERNİS bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin de olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tesbitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği, bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde,

Hükmü temyiz etmeyen sanık ...’ün mahkemede alınan sorgusunda ikamet adresi olarak “...” adresini verdiği, gerekçeli kararın bu adrese çıkartıldığı; ancak tebligatın sanığın adresten taşınması nedeniyle bila tebliğ iade edildiği, sanığın MERNİS adresi bulunmadığından daha önce aynı adrese kanuni usullere göre tebligat yapılmış olmamasına rağmen sanık ...’in sorgusunda beyan ettiği adrese Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebligat yapılması karşısında, yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın usulüne uygun bir şekilde temyiz kapsamında bulunmayan sanık ...’e tebliğ edilip, temyiz dilekçesi vermesi halinde, temyiz dilekçesi içeriğine göre de ek tebliğname de düzenlenmesinden sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3317, Karar No: 2022/10884, Tarih: 20.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3317 E.  ,  2022/10884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İş kazası sonucu sigortalının sürekli iş göremezliği nedeniyle uğradığı zarara ilişkin maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince; Dairemizce verilen bozma kararına uyularak ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen karara ilişkin hükmün taraf vekilleri tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi ve davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/09/2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı Şirket adına Av. Hakan Bezginli ile davacılar adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyulan bozma ilamında da belirtildiği üzere, insan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Uyulan bozma ilamında da belirtildiği üzere, insan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Somut olayda, sigortalının 10.11.2008 tarihinde vefat eden babası için işverenden izin aldığı, izin süresi içerisinde iken 13.11.2008 tarihinde ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil sevisine müracaat ettiği ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 1. Beyin Cerrahisi Kliniği Epikriz raporunda 13.11.2008 tarihinde beyin kanaması (Sağ MCA anevrizması rüptürü) şüphesiyle yatırıldığı, hasta hikayesinde: 5 gün önce şiddetli baş ağrısı olan hastanın o günden beri baş ağrılarının devam ettiği, hipertansiyon nedeniyle 2 yıl önce 1 ay süreyle ilaç kullandığı, 20.11.2008 tarihinde sağ MCA anevrizma klipajı ve 27.11.2008 tarihinde sol ICA anevrizmasına embolizasyonu yapılan hastanın 04.12.2008 tarihinde taburcu edildiği, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinin 27.11.2008 tarihli epikriz raporunda da sigortalının baş ağrısı şikayetinin olduğu, yüksek tansiyon nedeniyle baş ağrısı olan hastada anevrizma saptanması üzerine yatırıldığı, endovasküler serebral anevrizma tedavisinin 27/11/2008 tarihinde yapıldığının belirtildiği, davacının yargılamaya konu beyin kanamasının Dairemizce onanarak kesinleşen ... 7. İş Mahkemesinin 2012/126 E- 2013/204 K ile iş kazası olarak tespit edilmesi üzerine, SGK Kurum Sağlık Kurulu raporunda sürekli iş göremezlik oranının %51 olarak tespit edildiği, Bozma kararından önce İş Güvenliği Uzmanı 3 İnşaat Mühendisinden alınan 11.05.2013 tarihli kusur raporunda davalı işverene %60, davacı sigortalıya ise %40 oranında kusur verildiği, İlk Derece Mahkemesince verilen 28.04.2016 tarihli ilk kararda iş bu kusur oranına itibar edilerek esas hakkında karar verildiği, kararın davacı ve davalı taraflarca temyiz edilmesi üzerine, (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 17.04.2018 tarih ve 2016/18941 E- 2018/3937 K ile kusur incelemesi yönünde kararın bozulması üzerine, bozmaya uyan mahkemece 1 Nörolog Hekim, 1 Kardiyolog Hekim ile İş Güvenliği Uzmanından teşkil edilen heyetten alınan 17.05.2019 tarihli kök ve 20.11.2019 tarihli ek raporda yukarıda açıklanan olgular değerlendirilerek, davalı işvereninin, davacının yaptığı işe uygun sağlık raporunun alınmaması ve periyodik kontrollerinin yapılmaması, iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmemesi nedeniyle %60, davacı sigortalının ise tansiyon hastası olmasına karşın ilaçlarını kullanmaması, baş ağrısının şiddeti arttığında hemen hastaneye gitmemesi nedeniyle kalp krizinin meydana gelmesinde %40 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiş ise de yapılan kusur tespitinin yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, sigortalıda mevcut hipertansiyon rahatsızlığı ve bu rahatsızlık nedeniyle ilaçlarını kullanmadığının anlaşılması, öte yandan 10.11.2008 tarihinde babasını kaybetmiş olması nedeniyle duyduğu üzüntünün sigortalının mevcut bünyesi üzerindeki etkisi ile davalı tarafça sunulan uzman beyin ve sinir cerrah hekim mütalaasına göre, davacıda tespit edilen rahatsızlığın, ani geliştiği, dış etkene bağlı olmadığı ve muhtemelen sağlık problemleri nedenlerine bağlı olduğunun belirtilmiş olması karşısında, Nörolog ve Kardiyolog Hekim ile İş Güvenliği Uzmanından oluşturulacak heyetten alınacak kusur raporunda davalı işverenin davacının yaptığı işe göre uygun sağlık kurul raporu almaması, periyodik muayene yaptırmaması ve iş sağlığı ve güvenliği eğitimi vermemesi nedeniyle kusuru olduğu anlaşılmakla beraber, sigortalının bünyesel durumunun iş kazasının gerçekleşmesinde etkisinin ve giderek bu durumun olayın illiyet bağını oluşturarak, davalı kusuru ile mevcut illiyet bağını kesip kesmeyeceğinin rapor yerinde tartışılması, akabinde de (davacının kusur raporuna yönelik açık itirazı olmaması nedeniyle davalı lehine kusur oranları yönünden oluşan kazanılmış haklar gözetilerek) davacı ve davalı kusur oranlarının her türlü şüpheden uzak olarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde değerlendirme içermeyen rapora itibarla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Öte yandan bozmadan sonra yapılacak yargılamada, maddi tazminatın belirlenmesi noktasında, davalı işverenin kusurunun varlığının tespiti halinde, tespit edilecek bu oranının dosya kapsamında maddi tazminatın tespiti noktasında davalı taraf lehine usuli kazanılmış hakkın dayanağını oluşturduğu anlaşılan 15.02.2016 tarihli hesap raporuna uygulanması, ancak davacı sigortalının yargılama sırasında 26.11.2016 tarihinde öldüğünün (bilinen var iken; varsayıma göre hesap yapılamayacağı yönündeki ilke gözetilerek) raporda gözetilmesi, bu suretle de bilinen bakiye ömür sonu olarak ölüm tarihini esas alarak hesap yapılmasını sağlamak suretiyle tespit edilecek maddi tazminatı hesaplatmak ve davacıların maddi ve manevi tazminat istemleri hakkında bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları dikkate alınarak bu aşamada bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazları incelenmeksizin ilk derece mahkemesince verilen karar bozulmalıdır

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları dikkate alınarak bu aşamada bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazları incelenmeksizin ilk derece mahkemesince verilen karar bozulmalıdır

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, bozma sebebine göre bu aşamada davacı ve davalı tarafların sair temyiz itirazları incelenmeksizin BOZULMASINA, davacılar avukatı yararına takdir edilen 3.815,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya yükletilmesine, davalı avukatı yararına takdir edilen 3.815,00 TL duruşma avukatlık parasının davacılara yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 20.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16548, Karar No: 2014/15876, Tarih: 13.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16548 E.  ,  2014/15876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 5. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, davalı...un nüfus kaydında ana-baba adının düzeltilmesi talebine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olmayıp soybağının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın soybağı kurulmasıyla ilgili olmayıp nüfus kaydında düzeltim talebine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda ...'nca davaname ile, davalı ...'un nüfus kaydında ... ve ...'un çocuğu olarak göründüğü, bu kişilerin gerçek anne ve baba olmadıkları, gerçek annesinin ... olduğu, gerçek babasının ise tespit edilemediği iddiasıyla davalı ...'un nüfus kaydında anne adının ..., baba adının ise ...'ın babasının adı olarak düzeltilmesi talep edilmiştir.

Bu türden yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemle yasaya aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesinin nüfus kaydının düzeltilmesi davası olduğu ve görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu açıktır. (Hukuk Genel Kurulu 2013/18-354 E. 2013/1554 K. 13.11.2013 T.)

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3481, Karar No: 2009/13100, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3481 E.  ,  2009/13100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ve vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, astiğmat miyop rahatsızlığı olduğunu,4.10.2006 tarihinde davalıya başvurduğunu, hiçbir tetkik ve muayene yapılmadan doğrudan Lasik ameliyatın yapıldığını, sağ gözünde çok ağrı olunca sol gözünü yaptırmak istemediğini, buna rağmen davalının ısrarla sol gözünü de ameliyat ettiğini, gözlerinin hiç görmediğini, 2 gün sonra doktoru aradığını, 8.10.2006 da 2. ve sonrasında 3. kez ameliyat edildiğini, körlük durumu geçmeyince özel bir göz kliniğine gittiğini, gözlerinin geri dönülmez şekilde hasar gördüğünün tespit edildiğini, ancak kornea nakli ile düzeleceğinin bildirildiğini, bunun tamamiyle doktor hatasından kaynaklandığını, ameliyatın hijyenik koşullarda yapılmadığını, işlerini yapamayacak hale geldiğini ileri sürerek 1.000,00 YTL Maddi, 300.000,00 YTL manevi tazminatın faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının isteği üzerine her iki gözün lasik yöntemle 4.10.2005 tarihinde ameliyat edildiğini, 2. ve 3. kez ameliyat yapılmasının söz konusu olmadığını,sadece gözlerin antibiyotik sıvı ile yıkandığını, davacı şikayetlerinin ameliyatın komplikasyonu olduğunu, körlük 2009/3481-13100

durumunun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ameliyat sonrası görülen kornea bulanıklığının ameliyatın istenmeyen nadir de olsa ortaya çıkabilen komplikasyonu olduğu gerekçe gösterilerek düzenlenen Adli Tıp raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

durumunun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ameliyat sonrası görülen kornea bulanıklığının ameliyatın istenmeyen nadir de olsa ortaya çıkabilen komplikasyonu olduğu gerekçe gösterilerek düzenlenen Adli Tıp raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, 14.10.2006 tarihinde İzmir’den gelerek davalı muayenehanesine gittiğini, hiçbir ön tetkik ve inceleme yapılmadan üstelik hijyen olmayan koşullarda ameliyata alındığını, 2. gözün isteği dışında ısrarla ameliyat edildiğini, çok ağrı ve ızdırap çektiğini, 10 gün içinde 3 kez ameliyat edildiğini, gözünde geri dönülmez hasar olduğunun saptandığını, doktorun kusuru nedeniyle göremediğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat istemiyle eldeki davayı açmıştır.Mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp raporunda gerekçe gösterilmeksizin ,kornea bulanıklığının bu ameliyatın ender de olsa görülebilen komplikasyonu olduğunun bildirildiği, doktor isminin dahi yanlış yazıldığı, üstelik sadece bir göz Hastalıkları uzmanının bulunduğu ve doktorun davacıdaki göz hasarının ortaya çıkmasında kusurunun olup olmadığının hiç irdelenmediği, gözün bu ameliyata uygun olup olmadığı ile ön inceleme yapılmış olup olmadığına dair bir ön tetkik yapıldığına dair belge sunulmamış olmasına rağmen bu konuya dahi hiç değinilmediği görülmüştür.

Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386-390) Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve 2009/3481-13100

davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören doktor olan vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Ayrıca hakim HUMK.nun 286/1. maddesi hükmüne göre, bilirkişilerin vardığı sonuçla bağlı değildir. Adli Tip raporu yetersiz olup, yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca mahkemece yeniden Üniversiteden seçilecek 3 kişilik konusunda uzman bilirkişi heyetinden davacı iddiaları ve davalı savunmaları ışığında, dosyaya sunulan delil ve belgeler gözetilerek taraf ve yargı denetimine açık anlaşılabilir şekilde bilirkişi heyetinden rapor aldırılması, davacının görme kaybı ile ameliyat arasındaki illiyet bağının ne şekilde olduğunun ve görme kaybının ne oranda olduğunun açıklanması davacının gözünde oluşan hasarda davalı doktorun kusurunun olup olmadığı, ameliyat öncesi gözün bu ameliyata uygun olup olmadığı ile ilgili tetkik yapılmasının gerekip gerekmediği, gerekiyor ise bunların neler olduğu, her iki göze bu tür bir ameliyat uygulanmasında tıp kurallarına bir aykırılık bulunup bulunmadığının davalı doktordan buna ilişkin varsa delil ve belgelerinin sunulmasının istenmesi ve bunların sonucuna göre düzenlenen bilirkişi raporu değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yetersiz Adli Tıp raporu ile hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2- Bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA,2.bent gereği bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3180, Karar No: 2020/3368, Tarih: 25.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3180 E.  ,  2020/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.11.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27.11.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/2, 522, 523. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4. maddesi uyarınca hesaplanan 5 yıllık asli dava zamanaşımının, duran süre de dikkate alınarak 18.05.2006 tarihli mahkumiyet kararı tarihi ile 10.11.2015 olan ikinci hükmün verildiği tarih arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.