muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19325, Karar No: 2015/20342, Tarih: 04.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/19325 E.  ,  2015/20342 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 1.7.2015 gün ve 6037 - 14124 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Davacı, davalı eş adına tapuda kayıtlı olan aile konutu niteliğindeki taşınmaza muvafakati olmadan ipotek konulması nedeniyle ipoteğin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalılardan ...'in temyizi üzerine Dairemizin 2015/6057 esas, 2015/14124 karar ve 01.07.2015 tarihli ilamı ile özetle “ ... ipotek davacının kardeşinin kullandığı kredinin teminatı için konulmuştur. Davacı bu durumu 2010 yılında öğrendiği halde hemen dava açmayıp, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlayınca 22.08.2013 tarihinde dava açmıştır. Bu hal, hakkın kötüye kulanılması niteliğindedir. Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken, dürüstlük kuralına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kulanılmasını hukuk düzeni korumaz (TMK.m.2). O halde davanın reddi gerekir. Bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması...” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına karşı davacı tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur. Her ne kadar ipotek doğrudan doğruya

2015/19325 2013/20342

aile konutundan faydalanma ve oturma hakkını engellemiyorsa da, hak sahibi eşin kötüniyetli ve muvazaalı işlemleri ile aile konutunun elden çıkarılma tehlikesi nedeniyle ipotek işlemine diğer eşin açık rızası şarttır. Somut olayda, davalı eş dava konusu aile konutu üzerinde davalılardan kooperatif lehine ipotek tesis etmiş, bu işlem sırasında davalı kooperatif tarafından davacı eşin açık rızası alınmamıştır. Yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde ipotek işleminin, hangi saikle yapıldığının da önemi bulunmamaktadır. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 194/1 maddesi eşin açık rızasını aradığından, yapılan işlemin geçerli olduğunu kabul etmek imkansızdır(HGK 15.04.2015 E.2013/2-2056, K.2015/1201). Daha sonra ipoteği temlik edilmesi de sonucu değiştirmez. O halde malik olmayan eşin açık rızası bulunmayan işlem kesin hükümsüz olduğuna göre davanın kabulüne yönelik mahkeme hükmünün onanması gerekir. Ne var ki ilk incelemede, bu durum gözden kaçırılmış olduğundan Dairemizin 2015/6057 esas, 2015/14124 karar ve 01.07.2015 tarihli ilamının kaldırılarak hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.m.440-442).

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeple Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri uyarınca karar düzeltme talebinin KABULÜNE, Dairemizin 2015/6057 esas, 2015/14124 karar ve 01.07.2015 tarihli ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarıda gösterilen sebeple ONANMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 04.11.2015 (Çrş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2012/6645, Karar No: 2012/8988, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6645 E.  ,  2012/8988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’un beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 01.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 17.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/763 Esas, 2012/568 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 01.11.2011 tarih ve 2011/4537 Esas, 2011/6932 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, borçlu şirketin vergi numarası da belirtilmek suretiyle mükellefiyetinin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden sorularak, re'sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar
Yargıtay — Esas No: 2012/13995, Karar No: 2012/20256, Tarih: 18.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13995 E.  ,  2012/20256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) İrtifak hakkı karşılığı, bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla, arazi niteliğindeki taşınmazın gelir metoduna göre bulunan zemin bedeline, arazide bulunan ancak araziye kapama bahçe niteliği vermeyen tüm ağaç ve fidanların, (İl Tarım Müdürlüğünden getirtilecek verilerin de nazara alınması suretiyle bulunacak) maktuen tespit edilecek bedeli eklenerek dava konusu taşınmazın belirlenen bedeli enerji nakil hattı nedeniyle meydana gelen % 6 değer düşüklüğü oranı ile çarpılarak irtifak hakkı karşılığı hesaplanmalıdır. Bu nedenle belirtilen yönteme uygun olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, yetersiz bilirkişi kurulu raporları hükme esas alınarak bedel tespiti,

2) Bedeline hükmedilen pilon yeri ve trafo alanının davalı idare adına tesciline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18275, Karar No: 2020/6067, Tarih: 12.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18275 E.  ,  2020/6067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13/02/2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu 271 ada 74 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 2 ve 4 numaralı bağımsız bölümlerdeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini ve söz konusu bağımsız bölümlerin kira gelirine ilişkin tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu 271 ada 74 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 2 ve 4 numaralı bağımsız bölümlerdeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, davacının tazminat talebine yönelik davasının harç yatırılmamış olması nedeniyle HMK m.150 gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olayda;

1-Dava konusu taşınmazlarda tapu kayıt maliki görünen ... ile davalı ...’ın aynı kişi olup olmadığı anlaşılamadığından, mahkemece adı geçen tapu malikiyle davalının aynı kişi olup olmadığının belirlenmesi, aynı kişi olması halinde tapuda isim tashihi için süre verilmesi aksi halde sağ ise kendisinin, ölü ise ibraz ettirilecek mirasçılık belgesine göre tespit edilecek mirasçılarının davada yer almasının sağlanması gerekir.

2-Yargılama sırasında tapu kayıt maliki ...’ye yapılan tebligatların Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’ne tebliğ edildiği anlaşıldığından ilgilinin kısıtlanıp kısıtlanmadığı araştırılmalı, vasi tayin edildiği takdirde vasi huzurunda davanın görülmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

2-Yargılama sırasında tapu kayıt maliki ...’ye yapılan tebligatların Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’ne tebliğ edildiği anlaşıldığından ilgilinin kısıtlanıp kısıtlanmadığı araştırılmalı, vasi tayin edildiği takdirde vasi huzurunda davanın görülmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3-Mahkemece 04.11.2014 tarihli celsede, davacı vekiline tazminat davasına ilişkin harcın depo edilmesi için kesin süre verildiği, davacı vekilinin 13.11.2014 tarihinde harcı yatırmış olduğu ancak mahkemece hatalı değerlendirme yapılarak tazminat davasına yönelik harç yatırılmadığı gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Ortaklığın giderilmesi davaları iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardan olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir. Mahkemece, vekil ile temsil olunan bir kısım davalılar yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir olunmaması ve davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden davacılar lehine tek vekalet ücreti takdiri gerekirken her bir davacı için vekil lehine vekalet ücreti takdiri de doğru görülmemiştir.

Mahkemece, eksik taraf teşkili ile yukarıda değinilen hususlar gözetilmeden işin esasına yönelik hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harçların yatıranlara iadesine, 12.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1401, Karar No: 2020/2731, Tarih: 23.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/1401 E.  ,  2020/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A) Davacı İstemi:Davacı vekili, davacının davalı şirket işçisi olarak ... ilçesinde bulunan maden iş yerinde 24/05/2011 tarihinde işe başlayarak çalışmakta iken aynı yıl Ağustos ayı içerisinde işyerine ait kulandığı makinelerin çürük olması ve kullanılmasının tehlike arz etmesi nedeni ile iş kazası geçirdiğini davacının davalıya ait iş yerinde 2011 yılı Ağustos ayında davacının bedeninin ağır surette zarar görmesine neden olan kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabı:

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; olayın SGK'ya ihbarı asıl davada yapılmadan ve SGK'nın olayın iş kazası olup olmadığı yolundaki değerlendirmesi bulunmadan peşinen açılan dava usulen sakat bir dava olduğunu, açıklanan nedenlerle yersiz, mesnetsiz açılan davanın usulden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda "davacı tarafından ispatlanamayan davanın reddine.." karar verilmiştir.

D)İstinaf nedenleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının yerinde olmadığını, müvekkilinin iş kazası geçirdiğinin sabit olduğunu, buna rağmen ret kararının kabul edilemeyeceğini beyan ile yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulünü istemiştir.

E)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince dosya kapsamı, delil durumu itibariyle,... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi 2017/527 Esas 2019/123 Karar sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz Nedenleri:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde yargılama boyunca açıklanan talepler, gösterilen deliller ve dosya kapsamı dikkate alınmadan talebin reddine karar verildiği belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Temyiz Nedenleri:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde yargılama boyunca açıklanan talepler, gösterilen deliller ve dosya kapsamı dikkate alınmadan talebin reddine karar verildiği belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden, davacının Kurum müfettişine beyanda bulunurken davaya konu olayı ayrıntılı şekilde anlattığı, ... Devlet Hastanesinin kendisine bakmaması üzerine iş aynı iş yerinde çalışan ... 'ın kendisini ... Devlet Hastanesine götürdüğünü, orada iğne yapıldığını, olay nedeniyle iş yerinde ustabaşı ... 'ın olay yerine çağrıldığını ve ustabaşının yatıp dinlenmesini söylediğini, rahatsızlığının gitmemesi üzerine ... Devlet Hastanesine gittiğini beyan ettiği, ... Devlet Hastanesinden gelen tedavi evrakının davacı iğne yapıldığı beyanını doğruladığı, evraktan davacıya İM enjeksiyon uygulandığının anlaşıldığı, doktor adı olarak ... 'in adının belirtildiği, ilgili evrak tarihinin 04/08/2011 olduğu, 2011 yılının Kasım ayından itibaren davacının tedavi evraklarının dosya içerisinde olduğu ancak bu evraklardaki rahatsızlığının kaza olayı ile ilgili olup olmadığının anlaşılamadığı, ... 'ın tanık olarak dinlenildiği ve olayı doğruladığı, olayın Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edilmediği anlaşılsa da eksik araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.Yapılacak iş, davacı tarafından davalı işverene karşı açıldığı belirtilen tazminat dosyasının onaylı bir örneğini dosya arasına almak, davacının davalı işyerinde çalıştığı süreye ilişkin olarak tüm dönem bordrolarını getirtip bordroların tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar (bu tanıklardan davacının dinlenmesini talep ettiği tanıklar ile ustabaşı olarak belirtilen ... 'ın da dinlenerek) saptanarak bunların ve gerektiğinde ... Devlet Hastanesinde davacıya müdahale eden doktorun da dava konusu edilen kaza olayları ile ilgili olarak bilgilerine başvurmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı ORTADAN KALDIRILMALI, ilk derece mahkemesi kararı BOZULMALIDIR.H) SONUÇ : Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/96, Karar No: 2012/2914, Tarih: 15.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/96 E.  ,  2012/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları adına kayıtlı 5 ada 8 sayılı kadastral parsel üzerinde bulunan yapıların ve taşınmazın bir kısmının imar uygulaması ile davalı adına tescil edilen taşınmaz içinde kaldığını, bu kısımların müstakil parsel olarak adlarına tescili yada 393 ada 8 sayılı imar parselinde paydaş kılınmaları suretiyle tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazların imar uygulaması ile oluştuğu ve imar uygulamasına karşı idari yargı yerinde dava açılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davadaki talebin imar uygulamasına yönelik olup, imar uygulamasına ilişkin idari işlemin ayakta olduğu ve iptal davası açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2,75 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 15.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4809, Karar No: 2014/7289, Tarih: 17.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4809 E.  ,  2014/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2013/20-2013/147

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 28.01.2014 gün ve 2013/7893 Esas, 2014/506 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası Keşan İcra Müdürlüğü'nün 2012/4121 E. sayılı dosyasında düzenlenen 17.01.2013 tarihli sıra cetvelinde şikayet olunana ipotek limitinden fazla pay ayrıldığını ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, üst sınır ipoteği ile teminat altına alınmış olan alacakların ipotek akit tablosunda öngörülen miktarın rüçhanlı alacak olarak sıra cetvelinde yer alacağı, ipotek limitini aşan kısım için ayrı ayrı takip yapılıp haciz konulmadığı sürece limit fazlası için pay ayrılamayacağı, şikayet olunanın ipotek limitinin 80.000,00 TL olduğu, bu miktarı aşan kısmın şikayet olunana ayrılmasının hatalı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile anılan sıra cetvelinin yeniden düzenlenerek üst sınır limitini aşan ve şikayet olunana fazladan ayrılan 33.568,00 TL' lik kısmının ilk sıradaki alacaklı olan şikayetçiye ödenmesine dair verilen karar şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 28.01.2014 gün ve 2013/7893 Esas, 2014/506 Karar sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 27,20 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.