muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27276, Karar No: 2018/7298, Tarih: 02.04.2018

Davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak, davacının diğer davalı .... ile aralarında imzalanan “... Fabrikası Normal Ekmek ve Çeşit Ekmek Dağıtım Hizmeti Alımına İlişkin İhale Sözleşmesi” çerçevesinde şoför olarak çalıştığını, müvekkil şirketleri ile diğer davalı .... arasında 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca asıl-alt işveren ilişkisi kurulduğunu, davacının asıl işvereninin .... olduğunu, asıl işverenin alt işverenle birlikte işçinin kanundan ve sözleşmeden doğan haklarından sorumlu olduğunu, işin niteliği ile ihale şartnamesi ve sözleşmesi gereği her türlü kontrol, gözetim ve yaptırım yetkisinin asıl işveren olan diğer davalıya ait olduğunu, davacının aldığı aylık ücretin iş sözleşmesi, bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, işin nasıl yapılacağının, işçi ücretlerinin ve çalışma saatlerinin ihale sözleşmesi ve şartnamede belirlendiğini, ihale sözleşmesi ve eklerinde fazla mesai öngörülmediğini, fazla mesaiye gerek kalmayacak şekilde ihale sözleşmesi oluşturulduğunu, işçilerin günlük iş süreleri içinde ara vermeksizin çalışmalarının mümkün olmadığını, davacının uzun ara dinlenmeli çalıştığını, ara dinlenmeler için ücret ödenmesinin söz konusu olmadığını, davacının ilk servisi yaptığı saatin 05.30-08.00 arası olduğunu, 09.30-11.00 arası ikinci servisi yaptığını, 13.30-15.30 saatleri arasında üçüncü servisi yaptığını, 15.30 itibariyle çalışmasının sona erdiğini, 08.00-09.30 arası 1. ara dinlenme verildiğini ve burada 1 saat kahvaltı molası verildiğini, 11.30-13.30 arası ikinci ara dinlenme verildiğini ve burada da 1 saat öğle yemeği molası verildiğini, bu şekilde günde toplam 3,5 saat ara dinlenme olduğunu, Halk Ekmek büfelerinde 07.00 de ekmek satışına başlandığını, en geç 19.00 a kadar ekmek satıldığını, yapılan işin niteliği gereği fazla mesai yapılmadığını, davacının fazla mesai ücreti ödemesi aldığını, aylık ücretlerini ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin tahsil ettiğini, bordro ile tahakkuk ettirilen fazla mesai ücretinin ödendiğinin banka kaydı ile doğrulanması halinde bu ayların dışlanmasının Yargıtay kararları gereği olduğunu, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde 270 saatlik fazla çalışmanın mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 04.30 ile 17.00 saatleri arasında haftada 6 gün toplam 66 saat çalıştığını, fazla mesaisinin haftalık 21 saat olduğunu tanık beyanlarıyla ispatlamıştır. Dairemizin fazla çalışmanın günlük 3 saatten fazla olamayacağına ilişkin bir içtihadı yoktur. Olmayan içtihada atıfla 21 saat olarak ispatlanan fazla mesainin 18 saate çekilmesi hatalıdır.

3-Davacı vekili davalı işverenlere gönderdiği 08.10.2014 tarihli ihtarname ile davacının ödenmeyen fazla mesailerinin 7 gün içinde ödenmesini talep etmiş, bu ihtarname davalılara 10.10.2014 tarihinde tebliğ olmuştur. Buna göre davalı işverenler fazla mesai alacağı bakımından 18.10.2014 tarihi itibariyle temerrüde düşürülmüş olup, faiz başlangıcının temerrüt tarihi olması gerekirken dava-ıslah ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi ayrıca hatalıdır.

4-6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanun’un 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde taraflarca ne tür ve toplamda ne kadar yargılama gideri yapıldığının denetime elverişli şekilde açıklanmaması ve dökümünün yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Davacının çalışma saatleri içerisinde ne kadar ara dinlenmesi kullandığı uyuşmazlık konusudur.

Davalı taraf, işyerinde Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişi tarafından yapılan denetim sonucunda bilirkişi ve mahkemenin kabul ettiği 1,5 saatten daha fazla ara dinlenmesi tespiti yapıldığını ve buna ilişkin olarak rapor düzenlendiğini savunmaktadır. Öncelikle hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında sözü edilen Bölge Çalışma Müdürlüğü raporu getirtilerek, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olup olmadığı hususu bu rapordaki verilerle birlikte yeniden değerlendirilmeli, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olduğu sonucuna ulaşılırsa buna göre, böyle bir sonuca ulaşılamaz ise şimdiki gibi ara dinlenmesi 1,5 saat kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5761, Karar No: 2014/7591, Tarih: 13.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5761 E.  ,  2014/7591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davalı ... Ltd. Şti vekilince temyiz edilmiş, davacılar vekilincede cevap dilekçesiyle duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.05.2014 Salı günü davacılar vekili Avukat ... ile davalı ... Ltd. Şti vekili Avukat ...ve davalı ... vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların maliki, işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın davacıların desteği .....’in içerisinde bulunduğu park halindeki araca çarpması sonucu davacılar desteğinin vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, anne ... ve baba ...için ayrı ayrı 10.000 TL. maddi, 75.000 TL. manevi, kardeş ... ve ...için ayrı ayrı 20.000 TL. manevi, dede ... için 10.000 TL. manevi tazminatın sigorta şirketi limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davacı ... için 24.465,54 TL., baba ... için 16.142,77 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti vekili, kazaya neden olan aracın işleteni olmadıklarını, personel servis taşımacılığı için kiralandığını, aracın fiili ve ekonomik hakimiyetleri altında bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..... duruşmalara katılmamış, savunma yapmamıştır.

Diğer davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı ..... için 24.465,54 TL. baba ... için 16.142,77 TL. maddi tazminatın davalılardan tahsiline, davacı ... için 20.000 TL. baba ... için 20.000 TL.kardeşler ... için 5.000 TL. ...için 5.000 TL. dede ..... için 2.500 TL. manevi tazminatın davalılar ... Ltd. Şti ...ve ...dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Diğer davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı ..... için 24.465,54 TL. baba ... için 16.142,77 TL. maddi tazminatın davalılardan tahsiline, davacı ... için 20.000 TL. baba ... için 20.000 TL.kardeşler ... için 5.000 TL. ...için 5.000 TL. dede ..... için 2.500 TL. manevi tazminatın davalılar ... Ltd. Şti ...ve ...dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece karar başlığında davalı ... Ltd. Şti.’nin adı ... Ltd. Şti. olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. Toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasında ve davalı ..... Tur. Ltd. Şti.nin kazaya neden olan aracı kiralamış olması nedeniyle tazminattan sorumlu tutulmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... Ltd. Şti vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalı ... Ltd. Şti'den alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 4.754,83 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...Tic. Ltd. Şti'nden alınmasına 13.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/878, Karar No: 2014/3488, Tarih: 06.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/878 E.  ,  2014/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akhisar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2013/185-2013/287

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan V.. E.. ve A.. B.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunan borçlu İ.. K..'nun hem şahsi mükellefiyeti, hem de dava dışı A... Gıda Ltd. Şti. 'nin %10 hissesine sahip şirket müdürü olması nedeniyle müvekkili kuruma vergi borcu bulunduğunu, şikayet olunana ait taşınmazların satışından sonra Akhisar 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2691 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, şikayet olunanın kendi mükellefiyetinden kaynaklanan vergi alacaklarına yer verildiği halde, A...Gıda Ltd. Şti. isimli şirketin vergi borcundan kaynaklanan kurum alacağına, şirket borçlarından şirket müdürünün şahsi malvarlığı ile sorumlu tutulmayacağı gerekçesiyle yer verilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile şikayet olunanın %10 hissesine isabet eden 5.576,00 TL alacağın da ilaveten müvekkile intikal etmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlardan İbrahim Kındırıoğlu, şikayetin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın alacağın miktarına ilişkin olduğu, yargılama yapma görevinin genel mahkemelere ait olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine dair karar, şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.04.2013 tarih ve 2435 E., 2689 K.sayılı ilamıyla, şikayetin, şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara yöneltilmesi gerektiğinden, sonunda hukuki durumları etkilenecek olan sıra cetvelinin ikinci ve üçüncü sırasında bulunan alacaklılar yönünden husumet tamamlandıktan sonra vergi dairesinin alacağının, 6183 sayılı Yasa'nın 10, 35 ve mükerrer 35. maddeleri ile Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesindeki koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak V.. E.. ve A.. B..'na tebligat yapılmıştır.

Şikayet olunan V.. E.. vekili, mahkemenin görevsiz olduğunu savunmuş, Belediye Başkanlığı vekili ise aleyhe olan hususları kabul etmediğini bildirmiştir.

Mahkemece dosya kapsamına göre; dava dışı A.. Gıda Ltd. Şirketi aleyhine vergi borcu nedeniyle başlatılan icra takibi ve 26.03.2008 tarihinde yapılan haciz sonrasında şirketin aciz halinde olduğu, bu nedenle şirketin ortağı ve müdürü olan İ.. K.. aleyhine icra takibi

Şikayet olunan V.. E.. vekili, mahkemenin görevsiz olduğunu savunmuş, Belediye Başkanlığı vekili ise aleyhe olan hususları kabul etmediğini bildirmiştir.

Mahkemece dosya kapsamına göre; dava dışı A.. Gıda Ltd. Şirketi aleyhine vergi borcu nedeniyle başlatılan icra takibi ve 26.03.2008 tarihinde yapılan haciz sonrasında şirketin aciz halinde olduğu, bu nedenle şirketin ortağı ve müdürü olan İ.. K.. aleyhine icra takibi

yapıldığı, Vergi Dairesi'nin alacağının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 10,35 ve mükerrer 35. maddeleri ile Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesindeki şartları taşıdığı, şikayet olunanın şirketteki %10 payına isabet eden 5.576,00 TL'nin şikayetçi alacağına eklenmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan V.. E.. ve Belediye Başkanlığı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve V.. E.. vekilinin süre tutum dilekçesi ile yetinip, bu dilekçede de herhangi bir temyiz nedeni göstermemiş bulunmasına göre, şikayet olunan V.. E.. vekilinin tüm, şikayet olunan A.. B.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet, haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Şikayet tarihi itibariyle yürürlükte olan TBK'nın 162 maddesi; "Birden çok borçludan herbiri, alakcaklıya karşı borcun tamamından sorumlu olmayı kabul ettiğini bildirirse, müteselsil borçluluk doğar. Böyle bir bildirim yoksa, müteselsil borçluluk ancak kanunda öngörülen hallerde doğar." hükmünü içermektedir.

Şikayet olunanlar ile şikayetçi arasında, şikayet olunanların müşterek ve müteselsil sorumluluğu öngören bir sözleşmeden ya da yasadan kaynaklanan bir hukuki ilişki ve neden bulunmadığı ve gerekçede dayanılan HUMK'nın 326/son madde hükmünün, koşulları varsa müteselsil sorumluluğa hükmedilebileceği anlamında düzenleme içerdiği gözetilmeden, mahkemece, şikayet olunan A.. B..'nın da yargılama giderleri ve vekalet ücretinden müştereken ve müteselsilen sorumlu olmasına karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu şikayet olunan yararına bozulması gerekmiş, 31.12.2012 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 15.07.2013 olarak yazılması da hatalı ise de, başlığın ilgili bölümünün aşağıdaki şekilde düzeltilmesi ve yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, hükmün, HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan V.. E.. vekilinin tüm, Belediye Başkanlığı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan "müştereken ve müteselsilen davalılardan" ibaresi ile 4 ve 5. bentlerinde yer alan, "müştereken ve müteselsilen karşı taraflardan" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine "şikayet olunanlardan İ.. K.. ile V.. E..'den müştereken ve müteselsilen, şikayet olunan A.. B..'ndan ise 1/3 oranında ve tahsilde tekerrür olmamak üzere " ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, gerekçeli karar başlığındaki dava tarihinin 31.12.2012 olarak düzeltilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden şikayet olunanın V.. E..'den alınmasına, şikayet olunanın A.. B..'ndan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6404, Karar No: 2020/7777, Tarih: 26.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/6404 E.  ,  2020/7777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

1-6100 sayılı HMK m. 310 “(1)Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...'un dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 11.09.2020 tarihli dilekçe ile davalı ...Ş. yönünden davadan feragat ettiğini bildirdiği ve vekaletnamesinde davadan feragate yetkili olduğu anlaşıldığından, İtiraz Hakem Heyetince davadan feragat hususunda ek karar verilmesi,

2-İtiraz Hakem Heyetince ek karar aşaması tamamlandıktan sonra davacı vekilinin davalı Halk Sigorta'ya yönelik temyiz istemi hakkında inceleme yapılması için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1069, Karar No: 2024/801, Tarih: 23.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/1069 E.  ,  2024/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/71 E. 2016/57 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Katılanın 10.08.2020 havale tarihli dilekçesi ile şikâyetten vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, şikâyetten vazgeçme nedeniyle davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı belirlenerek hükmün bu yönden incelenemeyeceği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 26.01.2016 tarihli ve 2014/71 Esas 2016/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün eksik inceleme,araştırma neticesi usul ve yasaya aykırı olarak verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, katılanın mülk sahibi olduğu iş yerinde mobilyacılık işiyle uğraştığı, taraflar arasında Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/18 Esas sayılı kiralananın tahliyesi davası bulunduğu, 18.06.2013 tarihli celsede sanık müdafii tarafından davaya konu sahte kira sözleşmesinin ibraz edildiği, katılanın başvurusu üzerine başlatılan soruşturma kapsamında aldırılan 13.11.2013 tarihli kriminal raporuna göre kira sözleşmesi üzerindeki yazıların sanığa ait olduğu, sanığın sahibi olduğu...Kereste Mobilya Şirketi adına atfen atılı bulunan imzanın da sanığın ürünü olduğu, katılan adına atfen atılı bulunan imzanın katılanın eli ürünü olmadığını, sanığın söz konusu kira sözleşmesini sahte olarak düzenleyip ve kullanmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Mahkeme tarafından tüm dosya kapsamının 13.11.2013 tarihli ve 21.08.2015 tarihli kriminal raporlar ile birlikte değerlendirilmesinde; inceleme konusu kira sözleşmesindeki yazılar ile sanığa ait mukayese yazılarının aynı olduğunun belirtildiği bu kapsamda katılanın ilgili kira sözleşmesinde kendisine ayrılan bölümdeki imzasının kendisine ait olmadığının sabit olduğu, söz konusu kira sözleşmesinden menfaati bulunan sanığın söz konusu imzayı taklit etmek suretiyle ilgili sözleşmeyi düzenlendiği ve bu sözleşmeyi mahkemeye ibraz etmek suretiyle kullandığı kanaatiyle temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, ancak ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle şikâyetten vazgeçme nedeniyle katılanın hükümsüz kaldığı gözetilerek vekâlet ücretine yönelik isabetsizliğin Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2014/71 Esas 2016/57 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 317 nci uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 26.01.2016 tarihli ve 2014/71 Esas 2016/57 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği hükmün, BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından "Katılan kendisini vekâletname ile temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 1800 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.