muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25902, Karar No: 2013/27439, Tarih: 02.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/25902 E.  ,  2013/27439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde

Tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunduğu halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve buna bağlı olarak hapis cezası yerine adli para cezası tercih edilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 29.maddesine göre indirim yapılırken indirim oranının ¼ ten eksik olamayacağının gözetilmemesi sureti ile sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin tatbikine ilişkin 3. fıkrasındaki ''100 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''90 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına'', ibaresi eklenerek, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 52. maddesine göre sonuç adli para cezasını belirleyen 5. fıkrasından ''2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin çıkarılarak yerine ' 1.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi eklenerek, sonuç cezanın 1.800 TL adli para cezası olarak belirlenmesi sureti ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükmünde 5237 sayılı TCK'nin 29.maddesine göre indirim yapılırken indirim oranının ¼ ten eksik olamayacağının gözetilmemesi sureti ile sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini ,

2)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükmünde 5237 sayılı TCK'nin 29.maddesine göre indirim yapılırken indirim oranının ¼ ten eksik olamayacağının gözetilmemesi sureti ile sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini ,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin tatbikine ilişkin 3. fıkrasındaki ''150 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''135 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına'', ibaresi eklenerek, 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin 4.fıkrasındaki ''125 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin çıkarılarak ''112 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi eklenerek, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 52. maddesine göre sonuç adli para cezasını belirleyen 6. fıkrasından ''2500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''2.240TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi eklenerek, sonuç cezanın 2.240 TL adli para cezası olarak belirlenmesi sureti ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18429, Karar No: 2015/6036, Tarih: 16.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/18429 E.  ,  2015/6036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın sebebiyet verdiği kazada müvekkillerinin yaralandığını açıklayıp ... için 1.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, ... için 1.000,00 TL maddi, 75.000,00 TL manevi, ... için 1.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile ..şirketi davacılara ödeme yaptığından ...' ye yönelik davanın reddine, davalılardan sigorta şirketinin davacılara yaptığı ödemeye göre diğer davalılara yönelik davanın da reddine, davacıların 15.000,00'er TL'lik manevi tazminat davasının kabulüne, davalılar ... ve .. müştereken ve müteselsilen alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu cismani zarar nedeni ile maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilen bir yükümlülüğünün gerekçeli kararda hüküm altına alınmamış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK.’nun 381.- 389. maddelerinde (6100 sayılı HMK m. 294 - 297), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK m. 297/II); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut uyuşmazlıkta, yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 29.05.2012 tarihli kısa kararda ..Sigorta şirketi davacılara ödeme yaptığından ona yönelik davanın reddine, davalılardan sigorta şirketinin davacılara yaptığı ödemeye göre onlara yönelik davanın da reddine" denildiği ve tüm davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verildiği manevi tazminat talepleri hakkındaki kararın kısa kararda

erekçeli kararda ise manevi tazminata ilişkin her bir davacı yararına tazminata hükmedildiği görülmektedir. Bu durum Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/3.maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bozma neden ve şekline göre davacılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu aşamada davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 16/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4785, Karar No: 2022/4803, Tarih: 24.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4785 E.  ,  2022/4803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 13.12.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6718, Karar No: 2023/2255, Tarih: 20.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/6718 E.  ,  2023/2255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2017 tarih ve 2016/73 (E) ve 2017/201 (K)

sayılı kararı ile; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 29/06/2021 tarih ve 2018/635 E. 2021/2559 K. sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince beraat kararının kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası atfıyla birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince 3 yıl hapis cezasının günlüğü 30,00 TL olmak üzere netice ceza olarak 32.850,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.10.2021 havale tarihli ve 2021/111045 sayılı, temyiz isteminin esastan reddi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;

1. Cezaların şahsiliği ilkesinin ihlal edilmiş olduğuna, eksik incelemeye,

2. Sanığın adını söyleyen ve tek teşhis eden kişinin aradan 15 sene geçmesinden sonra gelip geçerken iki üç sefer gördüğü sanığın adını söylemesi ve bu çürük" (!) delille ölüme sebebiyet vermekten ötürü hüküm kurulmasının çok ağır bir karar olduğuna,

3. Sanığın müteahhit olmadığına, yol yapma işi üstlenmediğine,

4. Sanığın ölüme sebebiyet verme gibi her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delille suçlu bulunması hukuka ve adalete aykırı olduğuna,

5. Tayin edilen cezaya, beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna,

3. Sanığın müteahhit olmadığına, yol yapma işi üstlenmediğine,

4. Sanığın ölüme sebebiyet verme gibi her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delille suçlu bulunması hukuka ve adalete aykırı olduğuna,

5. Tayin edilen cezaya, beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hatalı olduğuna,

6. Sanığın yaşı ve isnat edilen eylem dikkate alındığında hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2017 tarih ve 2016/73 (E) ve 2017/201 (K) sayılı kararı ile;

"...Mahkememizce yapılan yargılamanın neticesinde; Sanık ... hakkında "Taksirle Ölüme

Neden Olma"suçunu işlediği iddiasıyla 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın anılan suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden evrensel bir hukuk kuralı olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine..." gerekçeleri ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiş olup, bu karara karşı katılanların istinaf başvurusunda bulundukları anlaşılmıştır.

2. Maktulün kesin ölüm sebebini belirleyen Adli Tıp Kurumu Kastamonu Adli Tıp Şube Müdürlüğüne

ait 12.02.2009 tarihli otopsi raporunda;

"...1- Kişiye ait kanda uyutucu- uyuşturucu, iç organ parçalarında aranan gruplara ait toksik (zehirli)

maddelerin bulunmadığı, kanda (33mg/dl)=(otozüçmiligram/desilitre) ETANOL (Etil Alkol) bulunduğu,

METANOL (Metil alkol) bulunmadığı,

2- Kişinin vücudunda ölümüne neden olabilecek nitelikte travmatik değişim olmadığı,

3- Otopsisinde trakeada köpük ve yosun tanecikleri görülen, mideden yaklaşık 700 cc sıvı boşaltılan;

histopatolojik incelemede akciğerde ödem saptanan; karaciğer, akciğer ve kemik iliğinde diatom görülen

kişinin ölümünün suda boğulmaya bağlı asfiksi sonucu meydana gelmiş olduğu..." kanaatinin bildirildiği

görülmektedir.

METANOL (Metil alkol) bulunmadığı,

2- Kişinin vücudunda ölümüne neden olabilecek nitelikte travmatik değişim olmadığı,

3- Otopsisinde trakeada köpük ve yosun tanecikleri görülen, mideden yaklaşık 700 cc sıvı boşaltılan;

histopatolojik incelemede akciğerde ödem saptanan; karaciğer, akciğer ve kemik iliğinde diatom görülen

kişinin ölümünün suda boğulmaya bağlı asfiksi sonucu meydana gelmiş olduğu..." kanaatinin bildirildiği

görülmektedir.

3. Olay günü Şahin Çatı köyü Haydarlı Mevkinde bulunan Bayat Çayında ...'nin boğulması olayıyla ilgili Taşköprü Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.10.2010 tarihinde ... hakkında kamu davası açıldığı, yargılama sonucu Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2013 tarihli ve 2010/146 esas 2013/29 karar sayılı kararında ...'ün beraatine karar verildiği, bu kararın katılanlar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 17.12.2014 tarih ve 2014/1364 esas, 2014/25958 karar sayılı onama ilâmında, "...Yol yapımı çalışması için gerekli olan çakıl ve kumun Bayat Çayından alınması sırasında doğal yapının bozulması ile meydana gelen gölette, mütevveffanın boğularak ölmesi ile neticelenen olayda, tanıklar ..., ... ve köy muhtarı ...'ın söz konusu çukurun 2006 yılında müteahhitlik yapan ... tarafından açıldığını belirtmeleri ve sanığın olayın meydana geldiği yerde çalışma yapmadığını, hatta yol yapımı çalışmasını 2007 yılında ihale ile aldığını beyan etmesi ile dosya içerisinde bulunan tüm belgeler birlikte değerlendirildiğinde, sanığın daha sonra su ile dolan olaya konu alandan çakıl ve kum çıkarttığına ve bu eylemi sonucunda mütevveffanın ölümüne yol açtığına ilişkin cezalandırılmasını gerektirecek nitelikte her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil elde edilemediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma içeren düşünceye iştirak edilmemiş, adı geçen ... hakkında zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür..." şeklinde belirtilmesi karşısında ... hakkında başlatılan soruşturma evrakına celp edilen tanık beyanlarından, olay tarihinde boğulma olayının meydana geldiği yerde müteahhitlik yapan kişinin ... olduğu, böylelikle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

4. Ölü muayenesi sırasında ifadesine başvurulan ve ölenin babası olan katılan ...'nin olay nedeni ile kimseden şikayetçi olmadığını belirttiği, daha sonra 29.08.2008 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği dilekçede ölüm olayının gerçekleştiği yerde 2007 yılında bir müteahhidin çalışma yaptığının belirtilmesi üzerine sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği, ölenin anne ve babası ... ve ...'nin şikayetçi olduğu ve katılma isteminde bulunması üzerine, Mahkemece 14.04.2016 tarihinde Mürvet Dere ve ...'nin katılanlar olarak davaya ve duruşmalara kabulüne karar verildiği görülmektedir.

5. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği ve talimatla alınan savunmasında, "...benim 2006 tarihinden beri kepçem ve kamyonum olduğu yazılıdır, ben kamyon ile nakliyecilik işi yapmaktayım, müteahitlik işim yoktur, o ifademde bahsi geçen kepçe loader türü bir kaldırma makinasıdır, bu davaya konu dere yatağından kum alma işini yapma yeteneği yoktur, benim yapı müteahhitliği, kum alma gibi hiç bir ticari faaliyetim olmamıştır, iddianamede ismi geçen ..., ..., ... isimli kişileri tanımam, hiç bir zaman Şahin Çatı Köyünden iş almadım, benim ticari işim esas olarak şeker fabrikasına pancar nakliyesinden ibarettir, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum..." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

6. Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2013 tarihli ve 2010/146 esas 2013/29 karar sayılı dosyasında mevcut ve Taşköprü Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenmiş 19.06.2008 tarihli Olay Yeri İnceleme Tutanağı ile jandarma görevlileri tarafından düzenlenmiş 20.06.2008 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporuna göre, olay yerinin Taşköprü ilçesi, Şahinçatı köyü, Haydarlı mevkiinde bulunan Bayat çayı olduğu, olayın gerçekleştiği yerin ana yoldan çaya bağlanan ve etrafında çokça göletin bulunduğu taşlık bir arazi olduğu, cesedin, yattığı yerden yaklaşık 7 metre ilerisinde ve yaklaşık derinliği 3,5-4 metre olan bir göletin içerisinde bulunduğu hususlarının tespit edildiği anlaşılmıştır.

7. Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2013 tarihli ve 2010/146 esas 2013/29 karar sayılı dosyasında mevcut raporlar incelendiğinde; bilirkişi polis memuru ... tarafından sunulan 28.10.2008 tarihli rapora göre, olay yerinin Taşköprü-Tosya karayolunun 34’üncü km.sinde bulunduğu, olayın gerçekleştiği yerin ana yoldan çaya bağlanan ve etrafında bir çok göletin bulunduğu taşlık bir arazi olduğu, ana yoldan çaya bağlanan tali yolda ve etrafında herhangi bir uyarıcı tabelanın bulunmadığı (kum ocağı, şantiye alanı, girilmez v.b.), olayın meydana geldiği göletin keşif günü itibarı ile 2-2,5 metre derinlikte olduğu, bu gölete bağlanan ikinci bir göletin olduğu ve buranın 1-1,5 metre derinliğinde, ikinci gölete bağlanan üçüncü bir göletin olduğu ve buranın da 50 cm. derinliğinde olduğu, bu göletlerin akan çay ile bağlantılı olduğunun tespit edildiği görülmüş, yine bilirkişi jeoloji yüksek mühendisi Kuddusi Kürkçüoğlu tarafından sunulan 07/11/2008 tarihli rapora göre de, olay yerinin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup gölet halini alan derin çukurların bulunduğu dere yatağı olduğu, dere yatağının muhtelif yerlerinden kum-çakıl malzemesi alındığının çıplak gözle görüldüğü, kum-çakıl malzemesi almak için gölet halini alan derin çukurların açıldığı ve etrafta hiç bir düzenleme yapılmaksızın buranın terk edildiği, olay yerindeki gölet halini alan iki ayrı çukurun etrafındaki dere yatağı eğiminin normal ve çevresi düz arazi olduğu için doğal olmadığı ve makineli çalışma ile açıldığı, çıkan kum-çakıl malzemesi etrafta görünmediği için başka amaçla taşınmış olabileceği, dere yatağından gelen suyun dere yatağının akış yönüne göre sol sahilinde önünün kesilerek ve kenardan kanal açılmak sureti ile akış yönünün değiştirildiği hususlarının belirlendiği anlaşılmıştır.

8. 04.10.2010 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre, olay yeri müteahhidinin kum-çakıl gibi malzemeleri almış olduğu yerde tabii yapıyı bozduğu halde, bu yeri terkederken bozulmuş olan tabii yapıyı insan ve hayvanlar için tehlikeli olmayacak şekilde düzeltmediği ve bu konuda herhangi bir tedbir almadığından asli kusurlu olduğu, ölen ...’nin de dikkatsiz ve tedbirsiz hareket ettiğinden dolayı tali kusurlu olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

9. Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2013 tarihli ve 2010/146 esas 2013/29 karar sayılı dosyasında mevcut, fen bilirkişine ait 24.12