muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6685, Karar No: 2012/8999, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6685 E.  ,  2012/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’nün beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 25.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 26.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/817 Esas, 2012/613 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı ilke olarak benimsenmekle birlikte, atılı suçun oluşabilmesi için gereken en önemli unsurlardan biri de, borçlu hakkında yapılan icra takibinin kesinleşmesinin zorunlu olmasıdır. Somut olayda, kambiyo senetlerine özgü yapılan takipte ödeme emri 10.04.2009 tarihinde tebliğ edilmiş olup, şikayetin, henüz takip kesinleşmeden 13.04.2009 tarihli dilekçe ile yapılması karşısında, isnat edilen suçun unsurlarının bu gerekçe ile oluşmaması nedeniyle kararın onanmasının gerekmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı değişik gerekçe ile yerinde görülmediğinden, 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3214, Karar No: 2023/2141, Tarih: 31.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3214 E.  ,  2023/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2482 E., 2022/536 K.

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/181 E., 2021/83 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinceİlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı borçlu aleyhine kambiyo takibi yaptıklarını, borçlunun ... İpekyolu Belediyesi nezdindeki alacaklarına haciz konulduğunu, düzenlene sıra cetvelinde 1. sırada ve 2. sıradaki alacaklıya pay ayrıldığını başkaca para kalmadığından diğer sıralara ödenme yapılmadığını, 2. sıradaki davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalının sıra cetvelinden çıkarılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kambiyo senedinin düzenlenmesi ile mücerret bir borç ilişkisi yaratıldığını, müvekkilinin alacağı temlik aldığını ve takibin de kesinleştiğini, bu nedenlerle müvekkilinin alacağının muvazaalı olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, ilk kesin haczin Elazığ 1. İcra Müdürlüğünün dosyasından konulduğunu bu nedenle sıra cetvelinin Elazığ 1. İcra Müdürlüğünce düzenlenmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı dosyasına konu senedin borçlu şirket yetkilisi ... tarafından eşi ...'in abisi olan ... adına tanzim edildiği, dosya alacağının daha sonra ... tarafından kardeşi davalı ...'e temlik edildiği, şirket yetkilisi ... tarafından verilen takibe itirazlarının bulunmadığına dair dilekçenin alacağı temlik eden ... tarafından gönderildiği, alacaklı ve borçlu arasında irtibatın bulunduğu, temlik alan davalı tarafından da firmanın nerelerden alacaklı olduğunun bilindiği ve gönderilen haciz ihbarnameleri gereğince dosyaya para yatırılmasının sağlandığıı, dava dışı firma ile davalı arasındaki senetten kaynaklı borç ve alacak ilişkisinin gerçek olmadığı, muvazaalı olduğu, gerekçesiyle ikinci sıradaki haciz işleminin iptali ile davalı ...'in sıra cetvelinden çıkarılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; sıra cetvelinin ilk haciz koyan icra müdürlüğünce düzenlenmesi gerektiğini, ilk kesin haczin Elazığ 1. İcra Müdürlüğünün dosyasından konulduğunu, sıra cetvelinin Elazığ 1. İcra Müdürlüğünce düzenlenmesi gerektiğini, sıra cetvelinin aslında bu nedenle iptalinin gerektiğini, mahkemece de bu nedenle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken davanın esasına girilmesinin hatalı olduğunu, mahkemenin muvazaa iddiasının kabulünü sadece tarafların akrabalık bağına dayandırdığını, mahkemece davanın kabulüne ilişkin yeteri kadar delil ortaya konulmadığını kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların alacaklarının birbirine çok yakın tarihlerde düzenlenen kambiyo senetlerinden kaynaklandığı, ispat yükü kendisinde olan davalı tarafın takip konusu ettiği alacağının gerçek bir alacak olduğunu, birbirini teyit eden ve takipten önce düzenlenmiş usulüne uygun delillerle ispatlayamadığı, bu konuda herhangi bir delil sunmadığı mahkemece, davalının alacağının muvazaalı olduğu tespitinin yerinde olduğu, dava konusu sıra cetvelinin ilk haczi koyan Elazığ 1. İcra Müdürlüğünün dosyasında düzenlenmesi gerektiğine ilişkin şikayet hakkı bulunan davalının bu yola başvurduğuna dair bir beyanın olmadığı gibi dosya kapsamında da bu yönde bir bilgi veya belgeye rastlanmadığı, ilk derece mahkemesince muvazaa nedeniyle sıra cetveline itiraz davalarında kurulması gereken hüküm şekline aykırı şekilde hüküm kurularak infazda tereddüt yaratılması doğru görülmediğinden ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurularak davanın kabulü ile davalıya ayrılan payın, davacının alacaklı olduğu dosyaya tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, İİK 142. maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, İİK 142. maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10240, Karar No: 2015/4558, Tarih: 15.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10240 E.  ,  2015/4558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlu hakkında bonodan kaynaklanan alacaklarını tahsil edememeleri nedeniyle icra takibi başlattıklarını, takip kapsamında ½ hissesi borçlu adına kayıtlı olan taşınmazın kaydına haciz konulduğunu, aynı taşınmaz üzerinde borçlunun eski eşi ve halen aynı evde yaşayan davalı tarafından, yine bonodan kaynaklanan takip nedeniyle haciz bulunduğunu, yapılan izale-i şüyu satışı neticesinde taşınmazın satıldığını, borçlu hissesine düşen bedel ile ilgili düzenlenen sıra cetveline de davalı alacağının 1. sıraya yazılarak satış bedelinin davalıya ödenmesine karar verildiğini, bu hali ile davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile 1. sıradaki davalı alacaklıya ayrılan payın 2. sırada yer alan müvekkili şirketin dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borçlu ile müvekkilinin 1998 yılında boşandıklarını, borçlunun ardından 3 ayrı evlilik daha yaptığını, şu anda bir Amerikalı ile evli olup Amerika'da yaşadığını, takibe konu bononun tanzim nedeninin borçlu ile müvekkilinin müşterek 3 çocuğunun bakım ve gözetiminin uzun yıllardır müvekkili tarafından borçlunun maddi katkısı olmaksızın yapılması ve bir kızlarının evlenmesi nedeniyle yapılan masraflardan kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre; ispat yükünün davalıda olduğu, davalının nüfus kayıtları, tanık beyanları ve fotoğraflar dışında alacağın gerçek olduğuna ilişkin usulüne uygun ve sonradan düzenlenmesi mümkün olmayan herhangi bir yazılı delil ibraz etmediği, davalı takibinin açıldığı tarihin ertesi günü borçlu tarafından bizzat gelinerek ödeme emri tebliğinin icra müdürlüğünde yapıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacının alacaklı olduğu takip dosyasına tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddia, kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır. Muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı olduğu ileri sürülen alacağın, kendisinden mal kaçırıldığı iddia edilen alacaktan daha sonra veya yakın tarihlerde doğmuş olması, diğer anlatımla kural olarak muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerekir. Daha önce doğan alacak, daha sonra doğan alacak için muvazaa oluşturamaz. Takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca

sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar değildir. Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun, birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek ve bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Senetler, faturalar ve çekler ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli halefleri yönünden kesin delil niteliğinde olup, temel ilişkinin ve kambiyo ilişkisinin dışında kalan davacı üçüncü kişi bakımından bu nitelikte bir ispat vasıtası olarak kabul edilemez. Öte yandan, alacağın miktarına göre diğer tarafın açık muvafatı bulunmadığı sürece tanık dinlenemez ve tanık beyanına dayalı olarak hüküm kurulamaz. Davalı alacaklının savunma ve delilleri çerçevesinde alacağın gerçek olup olmadığının tartışılması, davalı ile borçlu arasındaki hukuki ilişkinin ve davalının alacağının doğum tarihinin değerlendirilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacının alacaklı olduğu ... 9. İcra Müdürlüğü'nün 2010/871 Esas sayılı dosyasında, kambiyo senedine dayalı olarak 14.01.2010 tarihli ihtiyati haciz kararı uyarınca 19.01.2010 tarihinde icra takibine başlandığı, takip dayanağı bononun 10.10.2009 tanzim, 15.12.2009 vade tarihli olduğu, ödeme emrinin 27.01.2010 tarihinde tebliğ edildiği; davalının alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/2342 Esas sayılı dosyasında ise, davalı tarafça 01.12.2008 tanzim, 01.05.2009 vade tarihli bonoya dayalı olarak 02.12.2009 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus yolla icra takibine başlandığı, ödeme emrinin 03.12.2009 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, davacının takip talebinin dayanağı olan bononun en geç düzenlenebileceğinin kabulü gereken tarih olan ihtiyati haciz ve takip tarihlerinin, davalının takip talebinin dayanağı olan bononun en geç düzenlenebileceğinin kabulü gereken tarih olan takip tarihinden sonra olduğu, bu durumda davalı alacağının daha önce doğduğunun kabulü gerektiği, buna göre de, sonraki tarihte doğan davacı alacağı bakımından muvazaa yaratılamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10365, Karar No: 2015/2827, Tarih: 08.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/10365 E.  ,  2015/2827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/251478

MAHKEMESİ : Çumra Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2011

NUMARASI : 2009/156 (E) ve 2011/40 (K)

SUÇ : Mühür bozma

02.03.2009 tarihli iddianameyle sanık hakkında "hırsızlık ve mühür bozma" suçlarından kamu davası açılıp, mahkemece 26.01.2011 tarih ve 2009/156 esas, 2011/40 sayılı kararla her iki suçtan mahkumiyet kararı verildiği, kararların sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.07.2012 tarih ve 2-2011/323359 sayılı yazısı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında "mühür bozma" suçundan yeniden hüküm kurulmadığı, yeniden değerlendirme sonucu ''hırsızlık'' suçundan verilen 26.11.2012 tarihli ceza verilmesine yer olmadığına dair ek karara yönelik katılan vekili ve sanığın temyizinin de bulunmadığı anlaşılmakla,sanığın mühür bozma suçundan verilen 26.01.2011 tarihli ilk karara yönelik temyizine göre yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Sanık hakkında mühür bozma suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda her ne kadar mahkumiyet kararı verilmiş ise de, mühürleme tutanağı olarak kurum tarafından her hangi bir belge ibraz edilmediği anlaşılmakla, iddianame ve 27.02.2009 tarihli tespit tutanağına konu edilen sayaca ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş mühürleme tutanağının bulunup bulunmadığı katılan kurumdan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4767, Karar No: 2020/5965, Tarih: 19.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4767 E.  ,  2020/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkeğin temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı-karşı davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2020 (Per.)