muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/88, Karar No: 2013/892, Tarih: 07.02.2013

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde 1995 yılında 93 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılıp sonuçları 10.06.1996 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 07/02/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13803, Karar No: 2014/18142, Tarih: 23.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/13803 E.  ,  2014/18142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2014/75-2014/190

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Genel haciz yoluyla takipte borçlu belediyeye ait hesaba konulan hacze yönelik olarak borçlunun şikayet yoluyla icra mahkemesine yaptığı başvuruda haczedilmezlik iddiasında bulunduğu ve mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre, asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır. Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; " ... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine, havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda borçlu belediyenin, Türkiye Halk Bankası’nda bulunan hesabına haciz konulduğu görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, haczedilen hesapla ilgili kayıtlar ve hesap ekstresi bankadan getirtilmeli ve Belediyeden hesaptaki paralar hakkında ayrıntılı bilgi alındıktan sonra bu hesaba yatan paraların kimin tarafından ve ne amaçla yatırıldığı bilirkişi aracılığıyla incelenmeli ve haczedilen paraların niteliği belirlenmelidir. Hesaptaki paraların, vergi, resim, harç veya bu hükümde olmaları halinde haczedilemeyeceği düşünülmelidir. Hesapların yukarıda açıklandığı üzere havuz hesabı olduğunun belirlenmesi halinde ise haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmelidir.

O halde mahkemece; yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece; yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1010, Karar No: 2015/12541, Tarih: 23.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1010 E.  ,  2015/12541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar H.. S.., T.. S.. ve A.. S.. ile davalılar Y.. Y.. ve A.. Y.. arasındaki dava hakkında Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.04.2014 gün ve 2007/316 Esas ve 2014/122 Karar sayılı hükmün Dairenin 08.09.2014 gün ve 2014/14789 Esas ve 2014/11325 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu davacılardan H.. S..’ın yaralandığını belirterek davacı H.. S.. için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000,00 TL maddi, 120.000,00 TL manevi, davacılardan A.. S.. ve T.. S.. için de 20.000,00‘er TL manevi tazminat olmak üzere toplam 180.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 66.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; maddi tazminat talebinin kabulü, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile taleple bağlı kalınarak 66.000,00 TL maddi tazminat talebinin, mahkemece TBK'nin 76. maddesi gereğince verilen 30.05.2013 tarihli 30.000,00 TL geçici ödeme kararı göz önünde bulundurularak bakiye 36.000,00 TL maddi tazminatın ve 100.000,00 TL manevi tazminatın, davacılar T.S. ve A.. S.. için de 20.000,00’er TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, karar davalı A.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiş ve temyiz eden davalı A.. Y.. yararına bozulmuş, davacılar vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonunda;

1-Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve duruşma için gerekli masrafın yatırılmaması nedeniyle temyiz incelemesinin duruşmasız yapılmasına, dosya kapsamındaki ihtiyati haciz kararına yönelik olarak yapılan temyiz incelemesi sonucu

verilen 30.03.2014 gün ve 2013/20608 E, 2014/4744 K. sayılı bozma kararının, davalı A.. Y.. vekilinin tazminata ilişkin esas hükme yönelik temyizinden tamamen farklı olmasına ve esas hükme yönelik 08.09.2014 gün ve 2014/14789 E, 2014/11325 K. sayılı bozma ilamında ihtiyadi hacze yönelik önceki temyiz incelemesi üzerine verilen bozma kararının eki biçiminde yazılan ibarelerin maddi hata sonucu yazılmış olduğunun anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki 6100 sayılı HMK.nin geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisine uygun olmayan sair karar düzeltme isteklerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 11.07.2013 günlü kusura ilişkin raporunda davacı yolcu H.. S..’ın kendi can güvenliğini tehlikeye atacak şekilde alkol aldığını bildiği sürücü idaresindeki araca binmesi nedeniyle % 15 kusurlu sayıldığı ve hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda tazminat miktarından anılan kusur oranı indiriminin yapılmış olması nedeniyle, bozma ilamındaki davacı H.’ın sürücünün alkollü olduğunu bilerek araca binip binmediği, eğer sürücünün alkollü olduğu bilinerek araca binilmiş olduğunun saptanması halinde müterafik kusur nedeniyle tazminattan indirim yapılıp yapılmaması hususunun tartışılması biçimindeki bozma nedeni doğru görülmemiş, Dairemizin 08.09.2014 tarih, 2014/14789 esas, 2014/11325 karar sayılı ilamının bozmaya ilişkin kısmı ile maddi hataya yönelik bölümlerinin belirtilen şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair karar düzeltme nedenlerinin reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 08.09.2014 tarih, 2014/14789 esas, 2014 /11325 karar sayılı ilamının gerekçe bölümünün 3.paragrafındaki “…manevi tazminatın davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm…” ibaresinden sonra gelen “davacılar vekili ile davalılardan A.. Y.. tarafından temyiz edilmiş ise de Dairemizin 31.3.2014 tarih ve 2013/20608-2014/4744 sayılı kararı ile davacılar vekilinin temyizi yönünden incelenerek mahkeme kararı bozulmuş, davalı A.. Y..'nun temyizi hakkında bir karar verilmemiştir" ibaresi ile 4.paragraftaki “Mahkemece dosyanın yeniden Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede Dairemizin 31.3.2014 günlü kararına

aşağıdaki yazılı bentler ilave edilmiştir” ibarelerinin hükümden çıkartılmasına, yerlerine “davalı A.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir" ibaresinin eklenmesine, yine gerekçe bölümünün 2.bendinin 2.paragrafının 3.satırındaki “hatır için taşınıp taşınmadığının" ibaresinden sonra gelen “ve ayrıca araç sürücüsünün kaza sırasında alkollü olup olmadığının, kazada ölenin bu durumu bilerek araca binip binmediğinin mahkemece tespiti gerektiğini, bu hususların Borçlar Kanununun 43 ve 44.maddeleri” ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine “mahkemece tespiti gerektiğini, bu hususun Borçlar Kanununun 43.maddesi" ibaresinin eklenmesine, aynı paragrafın 16.satırındaki “amaçla yapıldığı" ibaresinden sonra gelen, sürücünün alkol durumu, alkollü olduğu bilinerek araca binilip binilmediği, yani olayın özel şartları göz önüne alınarak olayda hatır taşıması bulunduğu ve sürücünün alkollü olduğu bilinerek araca binilmiş olduğu saptandığı takdirde tazminattan Borçlar Kanununun 43. ve 44. maddeleri gereğince hakkaniyete uygun bir indirim yapılıp yapılmaması hususunun tartışılması gerekirken bu yönden eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru olmamıştır” ibaresinin hükümden çıkartılmasına ve yerine “araştırılarak olayda hatır taşıması bulunduğu saptandığı takdirde tazminattan Borçlar Kanununun 43. maddesi gereğince hakkaniyete uygun bir indirim yapılıp yapılmaması hususunun tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır” ibaresinin eklenmesine, ayrıca hükmün sonuç bölümünün 2.nolu bendindeki “temyiz itirazlarının” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “temyiz itirazının" ibaresinin eklenmesine ve yine aynı bentteki “…hükmün BOZULMASINA," ibaresinden sonra gelen “bu iki bendin Dairemizin 31.3.2014 tarihli kararına ilave edilmesine,” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, tashihi karar peşin harcın karar düzeltme isteyen davacılara geri verilmesine 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2693, Karar No: 2013/5481, Tarih: 03.10.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2693 E.  ,  2013/5481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM :Sanık ...:5237 Sayılı Yasanın 86/1-3(e) (iki kez), 87/1-d-son (iki kez), 62 (iki kez) 53/1-2-3 (iki kez).maddeleri uyarınca; 4 yıl 2 ay hapis cezası,

Sanıklar ... ve ...: 5237 Sayılı Yasanın 86/2-3(e), 87/1-c-son, 29, 62,53/1-2-3, 63, 54.maddeleri uyarınca;2 yıl 1 ay hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, CMK.nun 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar aynı Yasanın 231/12.maddesi uyarınca itiraza tabi kararlardan olduğundan ve temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu suçtan kurulan hükümlerin, mahallince incelenmek üzere temyiz incelemesi dışı tutulmasına karar verilmiştir.

2)Sanık ... müdafiinin süresinden sonra mağdur vekili sıfatıyla sanıklar ... ve ... aleyhine yaptığı temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3)Sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...’ı yüzünde sabit iz oluşturacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde; yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu gözetilmeksizin, temel cezanın TCK.nun 86/1.maddesi uyarınca belirlenmesi yerine aynı Yasanın 86/2.maddesi uyarınca belirlenmesi yasaya aykırı ise de, mağdurun yüzünde sabit iz olması nedeniyle, aynı Yasanın 87/1-son maddesi uygulanmak suretiyle sonuç cezanın 5 yıl hapis olarak tayin edilmiş olması karşısında bahsedilen aykırılıklar sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

4)TopIanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...’a karşı eylemleri ile sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...’ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...’ı kasten yaralama suçları yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin gerekçenin çelişkili ve yetersiz olduğuna, eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine, yasal savunma koşullarının oluştuğuna yönelen, sanık ... ve sanık ...'ın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a)Sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...’ı yüzünde sabit iz oluşturacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde; temel ceza belirlenip silah ve yüzünde sabit iz oluşması nedeniyle cezasında artırım yapıldıktan sonra “TCK.nun 87/1-c-son" maddesi uyarınca cezasının 5 yıl hapis olarak belirlenmesi yerine, madde numarasının “TCK.nun 87/1-d-son” olarak gösterilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkralarının “TCK.nun 87/1-c-son” olarak değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK.nun 322.maddesiyle tanınan yetkiye dayanarak DÜZELTİLEN, sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...’ı yaralama suçundan kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b)Sanık ...’ın mağdurlar ... ve ...’ı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

aa)Sanığın mağdur ...’ı sağ ön aksiler hat üzerinde olacak şekilde bıçak ile yaraladığı, tüp torokostomi ve kapalı su altı drenajı uygulanan mağdurun pnömotoraks nedeniyle hayati tehlike geçirdiği, mağdur ...’ı ise sağ hemitoraksta midklaviküler hat medialinde ve sağ apekste spruklavikuler oluk laterelinde olacak şekilde bıçak ile yaraladığı, toraksa nafiz yaralanma nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının ayrı ayrı kasten öldürmeye teşebbüs olduğu düşünülmeksizin, suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

bb)Mağdur-sanıklar ... ve ... ile mağdur-sanık ... ve yanında yer alan gelmeyen sanık ...'ın, olay sırasında karşılıklı olarak bıçak çektikleri ve ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığı anlaşılamadığından, sanık ... hakkında da haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

cc)Kabule göre de; Sanık ...’ın mağdurlar ... ve ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde, TCK.nun 86.maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 87/1-d maddesi gereğince verilen ceza bir kat arttırıldığında 2 yıl 12 ay olması gerekirken, 3 yıl hapis olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ... müdafiinin temyiz itirazla bu itibarla kabulüyle, sanık ...'ın CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 03/10/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12065, Karar No: 2006/13997, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/12065 E.  ,  2006/13997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10.05.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle tapu sicilinde yanlış yazıldığı belirtilen baba adına ilişkin "..." sözcüğünün hükmün gerekçesinde "..." olarak yazılması yasaya uygun biçimde kurulan hüküm fıkrasına göre infazda zorluk yaratacak bir olgu kabul edilmediğinden, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 28.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13909, Karar No: 2016/1931, Tarih: 09.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/13909 E.  ,  2016/1931 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO :..

KARAR NO :...

T.C.

YARGITAY

...Hukuk Dairesi

ESAS NO : ...

KARAR NO : ...

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı .... vek.. ile davalı ...vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Tekirdağ ... Mahkemesinden verilen 26/05/2014 gün ve ...-... E.K.sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 28/05/2015 gün ve...E.K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 3.20 TL harç ve takdiren 261,00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL

60,80 R.K.H.

57,60 P.H.

03,20 Kalan

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. A.D
Yargıtay — Esas No: 2012/7123, Karar No: 2014/4004, Tarih: 26.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7123 E.  ,  2014/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.