muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11354, Karar No: 2010/14909, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11354 E.  ,  2010/14909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda "taşınmazda devlet tarafından yapılmış bir tesis bulunmadığı, fiilen sulu tarım yapıldığı, çiftçinin kendi imkanları ile arazisine ulaştırdığı suyun kullanıldığı" belirtilmekle yetinilmiş, taşınmaz, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmazın sulu tarla kabul edilip sulu tarım arazilerinde münavebeye alınabilecek ürünlere göre değerlendirme yapan rapor esas alınarak hüküm kurulması,

2-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, iklim koşulları, arazinin topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 olarak alınmaktadır.

Dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu açıkça saptandıktan sonra, yukarıda açıklandığı gibi belirlenen bu niteliğine uygun kapitalizasyon faiz oranının esas alınması gerekirken, %5 oranına göre kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

Dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu açıkça saptandıktan sonra, yukarıda açıklandığı gibi belirlenen bu niteliğine uygun kapitalizasyon faiz oranının esas alınması gerekirken, %5 oranına göre kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

3-Karayolları Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı, talep olmadığı da gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tescili ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/435, Karar No: 2015/2781, Tarih: 02.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/435 E.  ,  2015/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "tapu iptali ve tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ömerli Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/02/2012 gün ve 2009/61 E. 2012/21 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan Mal Müdürlüğünce(Hazine) istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 22/11/2012 gün ve 2012/5732 E. 2012/13146 K. sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulunca işin esasının görüşülmesinden önce mahkemece direnmeye konu kısa kararın 6. bendinde yargılama giderinin tamamının davalılardan alınmasına karar verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararda bu husus açıklanarak yargılama giderleri ile ilgili bendin tarafların haklılık durumlarına göre düzeltildiği belirtilerek yargılama giderinin bir kısmının davacı üzerinde bırakılıp, bir kısmının davalı yandan alınması karşısında kurulan hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. (mülga 1086 s. HUMK m.388) maddesi uyarınca kısa karar- gerekçeli karar çelişkisi niteliğinde bulunup bulunmadığı hususu önsorun olarak tartışılmıştır.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

...nun 294.maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece kısa kararda yargılama giderinin davalılardan alınmasına karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda tarafların haklılık durumlarına göre bir kısmının davacı üzerinde bırakılmasına, bir kısmının da davalılardan alınmasına karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili oluşturulmuştur.

Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak Yargıtay yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Bu aykırılık kamu düzenine ilişkin olup diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur (10.4.1992 gün 1991/7-4 K. sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı).

Bu nedenle mahkemece yapılacak iş, tefhim edilen kısa karara uygun gerekçeli karar ve buna uygun hüküm oluşturmak olup buna aykırı direnme kararı usul yönünden bozulmalıdır.

Bu nedenle mahkemece yapılacak iş, tefhim edilen kısa karara uygun gerekçeli karar ve buna uygun hüküm oluşturmak olup buna aykırı direnme kararı usul yönünden bozulmalıdır.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, iztek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 02.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12852, Karar No: 2014/6837, Tarih: 19.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12852 E.  ,  2014/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/4, 62, 51/1-3-6 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'da taksirli suçlar için kusur indiriminin düzenlenmediği gözetilmeden sanığa verilen cezadan TCK'nın 22/4. maddesi gereğince kusur oranında indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın yetkilisi ve proje sorumlusu olduğu ... İnşaat Taahhüt Ticaret Limited Şirketi'nin Bahcelievler Belediyesi ile yaptığı sözleşme ile yapımını üstlendiği inşaatta gece bekçisi olarak çalışan 1939 doğumlu ...'ın merdiven boşluğundan bir alt kata düşerek hayatını kaybetmesi şeklinde gelişen olayda, merdiven boşluklarında düşmeyi önleyici önlem almamak suretiyle sanığın asli kusurlu olduğu yönündeki bilirkişi raporunun oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunduğu, sanığın ölenin yakınlarının zararını giderdiğine ilişkin bilgi, beyan ve belge bulunmadığı anlaşıldığından CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5411, Karar No: 2013/5967, Tarih: 30.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5411 E.  ,  2013/5967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “çekişmeli taşınmazların tapuda kayıtlı olup olmadıklarının araştırılması; taşınmazın, doğusunda bulunan ... deresinin aktif yatağında olup olmadığının, dere yatağından ya da taşkın sahasından ayrılma olup olmadığının jeoloğ bilirkişisinden rapor alınmak suretiyle tespit edilmesi ve davacı adına 26.07.1972 tarihinden sonra kazandırıcı zamanaşmı zilyetliği nedeniyle taşınmaz tescili yapılıp yapılmadığının tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve 25.06.2008 havale tarihli fen bilirkişisi raporunun eki krokide 236 parsel sayılı taşınmazın doğu ve kuzey hududunda bulunan kırmızı kalemle boyalı 2.418,00 metrekare yüzölçümündeki bölüm ile aynı raporda (A) harfi ile gösterilen 2.485,00 metrekare yüzölçümündeki bölümün davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına,

30.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1198, Karar No: 2019/995, Tarih: 12.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/1198 E.  ,  2019/995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 12/02/2019 tarihinde davalı vekili Av.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.074.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/1557, Karar No: 2018/455, Tarih: 19.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1557 E.  ,  2018/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 23.11.2015 gün ve 2015/67 Esas, 2015/7513 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... Turizm isimli şirkette Adana-Ulukışla arasında sefer yapmak üzere 51 EU 357 ve 51 EU 358 plaka sayılı araçları bulunduğunu, üyesi bulunduğu davalı kooperatifin ise, seferler için yine dava dışı .... Turizm ile anlaştığını, davalı kooperatifçe müvekkiline, .... Turizm ve ... Turizm arasındaki rekabetin sona erdirilmesi için araçlarını ... Turizm'den çekmesi halinde .... arasında durak verileceğinin belirtildiğini, müvekkilinin yükümlülüğünü yerine getirmesine rağmen davalının protokol gereği durağı vermediğini ileri sürerek, ...arası durak bedeli alacağından şimdilik 10.000,00 TL'nin ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili kooperatif arasında 28.03.2010 tarihinde protokol imzalandığını, protokol hükümlerinin davacı tarafça yerine getirilmediğini, zararın da belli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın konusu 28.03.2010 tarihli belgenin o tarihte dosyada mübrez olan davalı kooparatife ait kayıtlardan anlaşıldığı üzere kooparatif başkanı ve yönetim kurulu üyelerinden bir kısmının şahsi imzasını taşıdığı, bu belgede kooparatife ilişkin herhangi bir kaşenin ya da bunun yerini tutabilecek kooparatifin açık ismi yer alan bir yazının bulunmadığı, belgede kooperatifin unvanına yer verilmemiş olması nedeniyle 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 60. maddesi uyarınca belgenin kooperatifi bağlayamayacağı, bu nedenle davalının pasif husumet ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararı, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemiz’in 2015/67 E., 2015/7513 K. sayılı ilamı ile davalının protokol altındaki imzaları inkâr etmediği, husumeti benimsediği ve protokol içeriğindeki koşullara yönelik olarak davanın reddini istediği, imza sahiplerinin kooperatifi temsil ve ilzama yetkili oldukları gözetilerek, uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14693, Karar No: 2013/15942, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/14693 E.  ,  2013/15942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan 17.05.2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 27.09.2011 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/175, Karar No: 2019/7005, Tarih: 24.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/175 E.  ,  2019/7005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen, 24/09/2019 tarihinde davalı vekili Av.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.086,20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2011/46399, Karar No: 2013/30440, Tarih: 22.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/46399 E.  ,  2013/30440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı şirketin işyerinde ihale ile alınan iş kapsamında Yenikent Devlet Hastanesinde çalıştığını, iş akdinin İş Kanunu’nun 17. maddesine göre sona erdirildiğini, davalıların davacının işçilik alacaklarının ödenmesinden birlikte sorumlu olduklarını, bu nedenle müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davacı ile idare arasında bir iş ilişkisi bulunmadığını, davalı şirket ile hastane arasında hasta ve ziyaretçi yönlendirme hizmetleri ve güvenlik hizmetleri konusunda ihale sonucu sözleşme yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket temsilcisi, kendileri ile bir aylık ve üç aylık sözleşme imzaladıklarını, bu nedenle davacı için kıdem ve ihbar tazminatı hakkı doğmadığını, ihalenin Kamu İhale Kanununa göre yapıldığını, sözleşmeye göre hastanenin işçi çıkartmalarında ve alımlarında söz sahibi olduğunu, bu işçilerin hastanenin onayı ile işten çıkartıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece asıl işveren bakanlık ile son alt işveren davaya konu işçilik alacaklarından müştereken müteselsilen sorumlu tutulmuştur.

Kararı yasal süresi içinde davalılar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirketin tüm temyiz itirazlarıyla davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece karar harcının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Harçtan muafiyet 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir.

13. maddenin j (Ek bent: 21/01/1982 - 2588/3 md.) bendi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı ...’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı ...’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyize konu kararın hüküm fıkrasının IV. maddesinde yazılı olan, “…davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline” sözcüklerinin çıkarılarak yerine, “Harçlar Kanununun 13/j.maddesi uyarınca davalı ... harçtan muaf olduğundan davalı şirketten tahsiline” yazılmasına,

Hüküm fıkrasının VI. bendinde yazılı olan “…yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” sözcüklerinin çıkarılarak yerine, “ …yargılama giderinin, peşin harç ve ıslah harcından davalı ... sorumlu olmaksızın müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 22.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6874, Karar No: 2023/4790, Tarih: 05.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6874 E.  ,  2023/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/141 E., 2015/192 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2015 tarihli ve 2015/141 Esas, 2015/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın atılı suça işlediğine dair kesin, somut delil bulunmadığına, mağdure beyanınına dayanarak karar verildiğine, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, suçu ispat edecek delil bulunmadığına, sanığın kasti bir şey yapmadığına ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

02.12.2014 günü mağdure ...'in ikametine gitmek üzere minibüse bindiği, sanığın de aynı minibüs içerisinde mağdurenin arkasındaki koltukta bulunduğu, bu şekilde minibüsle seyahat halinde iken sanığın eli ile mağdurenin kalçasına dokunduğu, durumu farkeden mağdurenin yerinden kalktığı ve sanığa bağırarak ve siprey sıkarak tepki gösterdiği, minibüs şoförünün minibüsü durdurması ve kapısını açması üzerine sanığın minibüsten inerek uzaklaştığı, sanığın 18.03.2015 günü yine minibüs içerisinde bulunduğu esnada, başka dosyada mağdure Rumeysa Hilal tarafından görülerek, daha önce kendisine iki kere minibüste cinsel istismarda bulunduğundan bahisle sanık hakkında ihbar ve şikayette bulunması üzerine, sanığın yakalandığı, yakalanan sanığın usulünce yaptırılan teşhisinde mağdure ...'in sanığı teşhis ettiği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE