muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/866, Karar No: 2019/589, Tarih: 10.10.2019

d) Sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve süre ile halen tutuklu olup olmadığı,

Yazılır.

(3) Hükmün gerekçesi, tümüyle tutanağa geçirilmemişse açıklanmasından itibaren en geç onbeş gün içinde dava dosyasına konulur.

(4) Karar ve hükümler bunlara katılan hâkimler tarafından imzalanır.

(5) Hâkimlerden biri hükmü imza edemeyecek hâle gelirse, bunun nedeni mahkeme başkanı veya hükümde bulunan hâkimlerin en kıdemlisi tarafından hükmün altına yazılır.

(6) Hüküm fıkrasında, 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

(7) Hükümlerin nüshaları ve özetleri mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır ve mühürlenir",

Hükümlerine yer verilmiştir.

Buna göre, Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230 ve 232. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının karşı oy da dâhil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunlu olup, hüküm; başlık, sorun, gerekçe ve sonuç (hüküm) bölümlerinden oluşmalıdır. “Başlık” bölümünde; hükmü veren mahkemenin adı, mahkeme başkanının ve üyelerinin veya hâkimin, Cumhuriyet savcısının, zabıt kâtibinin, katılanın, mağdurun, varsa vekilinin ve kanuni temsilcisinin adı ve soyadı, sanığın açık kimliği ile varsa müdafisinin adı ve soyadı, beraat kararı dışında suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi, sanığın gözaltında veya tutuklu kaldığı tarih ve süre ile hâlen tutuklu olup olmadığı belirtilmeli, "sorun" bölümünde; iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ortaya konulmalı, "gerekçe" kısmında; mevcut deliller tartışılıp değerlendirildikten sonra, hükme esas alınan ve reddedilen deliller belirlenmeli, delillerle sonuç arasındaki bağ üzerinde durularak, niçin bu sonuca ulaşıldığı anlatılmak suretiyle hukuki nitelendirmeye yer verilmeli ve sonuç bölümünde açıklanan uygulamaların dayanaklarına değinilmeli, "sonuç (hüküm)" kısmında ise; CMK’nın 230 ve 232. maddeleri uyarınca aynı Kanun'un 223. maddesine göre verilen kararın ne olduğu, TCK’nın 61. ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre uygulanan kanun maddeleri ve hükmolunan ceza miktarı, yine aynı Kanun'un 53. ve devamı maddelerine göre, mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbiri, cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanaklar, kanun yollarına başvurma ve tazminat talep etme imkânının bulunup bulunmadığı, kanun yoluna başvurma mümkün ise kanun yolunun ne olduğu, şekli, süresi ve mercisi tereddüde yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmelidir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından mahkeme kararlarının "gerekçe" bölümü üzerinde ayrıca durulması gerekmektedir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi açısından mahkeme kararlarının "gerekçe" bölümü üzerinde ayrıca durulması gerekmektedir.

5271 sayılı CMK'nın 230. maddesi uyarınca, hükmün gerekçe bölümünde, suç oluşturduğu kabul edilen fiilin gösterilmesi, nitelendirilmesi ve sonuç (hüküm) bölümünde yer alan uygulamaların dayanaklarının gösterilmesi zorunludur. Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya muhtevasına uygun açıklamasıdır. Bu nedenle, gerekçe bölümünde hükme esas alınan veya reddedilen bilgi ve belgelerin belirtilmesi ve bunun dayanaklarının gösterilmesi, bu dayanakların da, geçerli, yeterli ve kanuni olması gerekmektedir. Kanuni, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, kanun koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfiliğe yol açacaktır. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime imkân sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Ayrıca, hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi, 5271 sayılı CMK'nın 289/1-9 ve 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 308/7. maddeleri uyarınca hukuka kesin aykırılık hâllerinden birini oluşturacaktır.

Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM); bir yargılamada hak ve özgürlüklerin gerçek anlamda korunabilmesi için davaya bakan mahkemelerin, tarafların dayanaklarını, iddialarını ve delillerini etkili bir biçimde inceleme görevi olduğunu belirtmektedir (Dulaurans/Fransa, B. No: 34553/97, 21/3/2000, § 33). AİHM; mahkemelerin davaya yaklaşma yönteminin, başvurucuların iddialarına yanıt vermekten ve temel şikâyetlerini incelemekten kaçınmaya neden olduğunu tespit ettiği durumları, davanın hakkaniyete uygun bir biçimde incelenme hakkı yönünden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 6. maddesinin ihlali olarak nitelendirmektedir (Kuznetsov/Rusya, B. No: 184/02, 11/4/2007, §§ 84, 85).

AİHM ayrıca, derece mahkemelerinin, kararların yapısı ve içeriği ile ilgili olarak özellikle delillerin kabulü ve değerlendirilmesinde geniş bir takdir yetkisine sahip olduğunu pek çok kararında yinelemiştir (Van Mechelen ve diğerleri/Hollanda, B. No: 21363/93, 21364/93, 21427/93 ve 22056/93, 23/4/1997, § 50; Barbera Messegue ve Jabardo/İspanya, B. No: 10590/83, 6/12/1988, § 68). Bu bağlamda, temel hak ve özgürlüklerin ihlâli sonucunu doğuracak derecede ve keyfî olmadıkça belirli bir kanıt türünün (tanık beyanı, bilirkişi raporu veya uzman mütalaası) kabul edilebilir olup olmadığına, değerlendirme şekline veya aslında başvurucunun suçlu olup olmadığına karar vermenin ilk derece mahkemelerinin görevi olduğunu vurgulamaktadır (Garcia Ruiz/İspanya, B. No: 30544/96, 21/1/1996, § 28; S.N./İsveç, B. No: 34209/96, 2/7/2002, § 44).

Bunun yanı sıra AİHM; derece mahkemelerinin kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt vermek zorunda olmamakla birlikte somut davanın özelliğine göre esas sorunları incelemiş olduğunun, açık ya da zımni anlaşılabilir bir şekilde gerekçeli kararında yer almasına önem vermektedir (Boldea/Romanya, B. No: 19997/02, 15/2/2007, § 30; Hiro Balani/İspanya, B. No: 18064/91, 9/12/1994, § 27). Zira mahkemelerin, tarafların temyiz hakkını kullanabilmeleri için gerekli olan “kararlarını hukuken geçerli hangi temele dayandırdıklarını yeterince açıklama” yükümlülüğü altında bulunduklarını belirtmektedir (Hadjianastassiou/Yunanistan, B. No: 12945/87, 16/12/1992, § 33).

Gerekçeli karar hakkı, kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlamakta; tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri ve ayrıca demokratik bir toplumda, kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması için de gerekli olmaktadır (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34).

Bir kararda tam olarak hangi unsurların bulunması gerektiği davanın niteliğine ve koşullarına bağlıdır. Muhakeme sırasında açık ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili olması, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte bulunması hâlinde, davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir gerekçe ile yanıt verilmesi gerekir (Sencer Başat ve diğerleri, § 35).

Aksi bir tutumla mahkemenin, davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında “ilgili ve yeterli bir yanıt” vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlaline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, § 39).

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 11798 sayılı kararında da aynı hususlar vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde,

Yerel Mahkemece CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına karar verilen, mahkûmiyet hükmünde;

Sanığın, hükmün açıklanmasına ve cezanın seçenek tedbire çevrilmesine ilişkin ifadelerine yer verilmiş olup esasa ilişkin savunmalarına ve şikâyetçinin önceki beyanlarına yer verilememesi suretiyle CMK’nın 230. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine,

“Sanığın olay tarihinde müştekiyi basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği kabul edilmiştir.” şeklindeki gerekçeyle yetinilerek hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğu açıklanmadan ve deliller tartışılıp değerlendirilmeden, kesinleştiğinde bir başka kararın varlığını gerektirmeden infaza esas alınabilecek nitelikte yeni bir karar verilmemesi suretiyle CMK’nın 230. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine,

Ulaşılan kanaat ile sanığın suç oluşturduğu kabul edilen fiilinin kararda belirtilmeyerek aynı madde ve fıkranın (c) bendine,

Ulaşılan kanaat ile sanığın suç oluşturduğu kabul edilen fiilinin kararda belirtilmeyerek aynı madde ve fıkranın (c) bendine,

Muhalefet edildiğinin anlaşılması karşısında; CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına karar verilen hükmün, Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde kanuni ve yeterli gerekçeyi içermediği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Özel Dairenin onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün, Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde kanuni ve yeterli gerekçeyi içermemesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 25.11.2015 tarihli ve 16389-33702 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- İstanbul Anadolu 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2014 tarihli ve 946-422 sayılı mahkûmiyet hükmünün, Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde kanuni ve yeterli gerekçeyi içermemesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 10.10.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4784, Karar No: 2010/5769, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4784 E.  ,  2010/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Uyuşmazlığın tekstil ürünü dikimini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına, aynı konuda açılan menfi tespit davasının temyiz incelemesinin Yüksek 15.Hukuk Dairesince yapılmış bulunmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 11.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10440, Karar No: 2013/22744, Tarih: 18.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/10440 E.  ,  2013/22744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi ( Kapatılan Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 765 sayılı TCK. 308/2-3, 61. md. 4 ay hapis ve 146 YTL adli para cezası

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Karar duruşmasına iştirak eden Cumhuriyet Savcısının isminin gerekçeli karara mahallinde eklenmesi, olanaklı görülmüş;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın daha önce kendisine 60 milyar TL (suç tarihine göre) borç verdiği parayı, katılan ...'dan 200.000 $ şeklinde geri alıp buna dair katılana imzalı belge verdiği, sanığın bu belgeyi verdiğini kabul ettiği,daha sonraki tarihlerde sanığın katılan ...'in daha önce gümrük işlerini yaptığı şirketlerin sorumluları katılanlar ... ve ...'ten, katılan ...'in ödediği meblağdan ayrı olarak bakiye kaldığı iddia edilen önce 300.000 $ parayı talep ettiği,bu nedenle sanığın önce 2003 yılı Ekim ayında katılan ...'yı bir lokantada görüp yanına giderek katılana hitaben öncelikle “Sizin daha önce iş verdiğiniz ...'den 200-300.000 $ alacağım kaldı, bunu siz ödeyeceksiniz.," dediği, mağdurun da o gün olay çıkmaması için sanığa “Sizi ... bey ile görüştürürüm.” dediği, daha sonraki tarihlerde sanığın telefonla mağdur ...'ya ulaştığı,mağdura hitaben “Ben doğuluyum, aşiretimiz ve kalabalık bir ailemiz var, 300.000 $ ödemezsen yolda başına kötü şeyler gelebilir. Sana 16.01.2004 tarihine kadar süre .” diye tehdit ettiği, mağdur bu parayı ödemeyince sonraki başka bir tarihte

sanık ve yanındaki birkaç adamının şirkete gittiği, güvenlikçiler polis çağırınca sanığın içeri giremediği, bir gün sonra sanığın yine şirkete geldiği, güvenlikçi tanıklara “Bu parayı zorla da olsa alacağız, polis bize bir şey yapamaz.” dediği, 30.04.2004'te mağdur ... sahilde yürüdüğü bir sırada sanık ve kimliği belirsiz birkaç kişinin mağdurun yanına geldiği,sanığın mağdura hitaben “Yanlış yapıyorsun, polis seni kurtaramaz,1.5 milyon $ bana para vereceksin,yoksa sonun kötü olacak.” dediği, sanık ve yanındakilerin mağduru darp ettikleri,bu olaydan da birkaç gün sonra sanığın şirkete gidip güvenlikçi tanık Kamil ... “... bana 1.5 milyon $ para verecek, yoksa kafasını kopartacağım.” dediği, zaman zaman telefonla mağduru aradığında evini, çocuklarının gittiği okulu tespit ettiğini, takip ettiklerini, istediği zaman istediği şeyleri yapabileceklerini söyleyip tehdit ettiği, yine aynı süreçte sanığın, mağdur ...'ya ait şirketin mali sorumlusu katılan ...'in ofisine 2003 Aralık'ta giderek “Sizin gümrükçünüz ... işlerinizi yapmak üzere benden yüklü miktarlarda para aldı, verdiğim paraları da sizin firmanın işlerini yapacağını söylediği için verdim, şimdi bu paraları tahsil edemiyorum,bu paraları sizin ödemenizi istiyorum.” dediği, mağdur konunun kendi şirketleriyle ilgili olmadığını, ...ile artık çalışmadıklarını söylemesine karşın,sanığın bu defa ...'e “Benim bir sürü yeğenim var, onlardan birini feda ederim, bu parayı yine sizden alırım,benden kurtuluş yoktur, sizin patronlarınız dahil olmak üzere istediğim an istediğim kişiyi alırım, geçen gün lokantada ...'yı sıkıştırdım, ben her hareketinizi takip ediyorum, istediğim an ben sizi toplar alırım.” dediği, daha sonraki tarihlerde mağdur ..., böyle hukuki bir borçları bulunmadığını söylemek üzere sanığın telefonunu aradığında, sanığın telefonda “Sen yakın tarihte araba değiştirdin, siyah bir jip aldın, şayet bu para ödenmezse sizi pişman ederim,kan dökülecek.” dediği, daha sonra sanığın kendisini milletvekili gibi tanıtıp kızından mağdur ...'in cep telefonunu aldığı,cep telefonundan değişik tarihlerde arayıp alacak miktarını bazen 300 bin, bazen 1, bazen de 1.5 milyon $ şeklinde tarif edip istediği, sanık ile katılanlar ... ve ...'in hiçbir şekilde ticari bir ilişkilerinin bulunmadığı, dolayısıyla dosyada ispat edilmiş herhangi hukuki bir uyuşmazlığın da mevcut olmadığı, ticaretin hangi alanında faaliyet gösterdiği belirlenmemiş sanığın, dosya kapsamına faaliyetleri ve ticari hacmi yansıtılmış şirketlerin sorumluları katılanlar ... ve ... ile alacak borç ilişkisinin de bulunmadığı, katılan ...'e verilen borç paranın ise sanık tarafından fahiş bir faiz uygulanıp tahsil edilmesine karşın halen bu parayı kalan faizi veya bakiyesi adı altında sanığın katılanlardan istediğinin anlaşılması karşısında; eylemin yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

Uygulamaya göre de;

2-Sanığın, adli sicil kaydına göre Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2000 infaz tarihli ilamı ile verilmiş tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde, hakkında 765 sayılı TCK’nın 81/1. maddesi ile uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile katılanlar ..., ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3949, Karar No: 2014/10682, Tarih: 28.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3949 E.  ,  2014/10682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/174586

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2008

NUMARASI : 2004/4290 (E) ve 2008/352 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın birlikte suç işlediği ve yaşlarının büyük olması nedeniyle haklarında tefrik kararı verilip ayrı dava açılan sanıklar S. T., M.. A.. ve M.. M...'ın yargılamalarının yapıldığı, Bakırköy 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/4 Esas - 2008/103 karar sayılı dosyasında, mağdur A.. T..'ın 12.2.2007 tarihli oturumda sanıklardan birinin kendisine 5000 TL ödediğini, çakmağının ise sanıklar tarafından iade edilmediğini, şikayetçi olmadığını ve sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiğini ifade etmiş olması karşısında: sanık M.. S.. hakkında TCK'nın 168. madde hükümlerinin uygulanma olanağının takdiri zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. S.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7250, Karar No: 2006/8770, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7250 E.  ,  2006/8770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 26.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle

değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 6.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11630, Karar No: 2017/2366, Tarih: 23.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/11630 E.  ,  2017/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen menfi tespit davalarının yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hükümlerin asıl ve birleşen davacı vekilince duruşmalı, birleşen davalı ... vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davalı ... vek. Av. ... gelmiş diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Birleşen davalar bağımsızlıklarını korurlar. Bu sebeple her bir birleşen dava için ayrı ayrı HMK.’nun 297 ve 298. maddelerine uygun hüküm kurulması gerekmektedir. Eldeki somut davada ise mahkemenin yargılamayı sonuçlandırarak tefhim ettiği kısa kararda, “davanın reddine,” denildiği halde, gerekçeli kararda tefhim edilen kısa karardan farklı olarak “esas ve birleşen davanın reddine” denilerek, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hal HMK.’nun 298. maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre asıl ve birleşen davacı vekilinin ve birleşen davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.