muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2700, Karar No: 2013/2771, Tarih: 18.02.2013

Davalı vekili, Zerek Pet. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin hissesinin davacı henüz 18 yaşında lise öğrencisi iken müvekkili tarafından davacıya verildiğini, davacının şirkete bir katkısının olmadığını, kaldı ki davacı tarafından 1996 tarihinde müvekkiline verilen vekaletme ile dava konusu işlemlerin yapılması mümkün iken sahte imzalı belge kullanılarak yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, yapılan işlemlerin usulüne uygun olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, limited şirketlere ait hisse devrinin ...'nun 520. maddesi uyarınca hisse devredecek ile devralan arasında noterden resmi şekilde hisse devri sözleşmesinin yapılması ve bundan sonra şirket ortaklarının hisse devrine muvafakat etmeleri halinde devir konusunda karar almalarının zorunlu bulunduğu ve şekil şartı olduğu, dava konusu hisse devrinin ise noterden hisse devri sözleşmesi yapılmadan 27.09.2010 tarihinde 31 nolu karar ile şirket ortaklarının sermaye paylarının yeniden oluşturulması şeklinde davacı hissesinin azaltıldığı, bu işlem limited şirketin hisse devri niteliğinde bulunduğundan geçerli bir hisse devrinin ortada bulunmadığı, karar defterinin ibraz edilmediği ve bu hisse devrinin gerçek bir hisse devri olup olmadığı tespit edilemediği gibi davacıya ait imza olup olmadığı da tespit edilemediğinden bu kararın yok hükmünde sayılması gerektiği, buna bağlı olarak yine aynı tarihte 32 nolu karar olarak önceki müdür ...'in yine münferiden şirket müdürü atanmasına ilişkin kararın da imza incelemesi yapılamadığı ve kararın doğruluğu tespit edilemediğinden bu kararın da yok hükmünde olduğuna karar verilmesi gerektiği, şirketin kuruluşundaki ve hisse değiştirilme kararından önceki hisse oranına ve davanın mahiyetine göre davalının müdürlük görevinden azli isteminin yerinde olmadığı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Zerek Petrol İnş.Taah.San.ve Tic.Ltd.Şti'nin 27.09.2010 tarih ve 31 sayılı kararı ile 27...2010 tarih ve 32 nolu kararının yok hükmünde olduğununu tespitine, müdürlük görevinden azli ile şirkete kayyum tayini isteminin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6855, Karar No: 2020/2344, Tarih: 02.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/6855 E.  ,  2020/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 75. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Ele geçirilen maddeyle ilgili ekspertiz raporu ve olay tutanağının dosyada bulunmadığı anlaşıldığından; sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dayanak teşkil eden İstanbul 21. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 19/07/2012 tarih, 2011/951 esas, 2012/1363 karar sayılı dava dosyası ile soruşturma evraklarının aslı ya da onaylı fotokopisinin, denetime olanak sağlamak üzere dosyada bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

B-Kabule göre,

1-Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

2--Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin bir bütün halinde ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe kanun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, bu nitelikte bir karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

2--Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin bir bütün halinde ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe kanun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, bu nitelikte bir karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3-Hükümden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanığa Bakırköy Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 13/12/2012 tarihli çağrı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; bu ihtardan sonra sanığın denetime başladığı, sanığın 14/06/2013 tarihli görüşmesine katılmaması nedeni ile 24/07/2013 tarihinde tebliğ edilen uyarı yazısı ile uyarıldığı, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 18/12/2013 tarih ve 63454 sayılı yazısı ile, sanığın tetkik ve muayeneleri sonucunda tedaviye uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine, uyarıya rağmen yükümlülükleri ihlal ettiği gerekçesi ile dosyanın kapatıldığı anlaşılmakla; bahsi geçen hastane yazısından uyumsuzluğun ne şekilde gerçekleştirildiği anlaşılmadığından; sanığın hastane randevularına gitmeyerek mi yoksa uyuşturucu madde kullanmaya devam etmek suretiyle mi tedaviye uyumsuzluk gösterdiğinin araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2746, Karar No: 2013/5335, Tarih: 11.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/2746 E.  ,  2013/5335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi S)

2-...

Taraflar arasındaki tespit davasında Balıkesir 1. İş Mahkemesi ve Edremit 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi S.) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sigortalılığın tespiti istemine ilişkindir.

Balıkesir 1. İş Mahkemesince, davalının yerleşim yerinin ve aracın çalıştırıldığı Kooperatif adresinin Havran ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Edremit 1. Asliye Hukuk mahkemesi ise, yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı gibi kesin de olmadığı, bu durumda yetki ilk itirazının cevap süresinde verilmesi gerektiği gerekçeleriyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davanın Balıkesir 1. Mahkemesinde04.10.2010 tarihinde açıldığı, davalı vekilinin 24.01.2011 tarihli dilekçesi ile yetki itirazını da içeren dilekçe sunduğu, 27.01.2011 tarihli 1. oturumda cevap dilekçesini tekrar ettiği anlaşılmaktadır.

506 ve 5510 sayılı Kanunların uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda; anılan kanunlarda hüküm bulunmaması nedeniyle yetkili mahkeme Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun genel hükümlerine göre belirlenmelidir. Nitekim 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 15’inci maddesinde de “bu kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun (HUMK) hükümlerinin uygulanacağı” hükmü öngörülmüştür.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7. maddesine göre de iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanır. HUMK’nun 478. maddesi uyarınca sözlü usulde ilk itirazların en geç, ilk oturumda esasa girmeden önce ileri sürülmesi gerekir. Kesin ve hak düşürücü nitelikteki bu sürenin hâkim tarafından re'sen dikkate alınması gerekir.

Dosya kapsamından, davalı tarafça ilk oturumda, süresinde yetki itirazında bulunulduğu, davacının çalışmasının Havran ilçesinde geçtiği, davalının yerleşim yerinin de Havran olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığı Edremit 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi S) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25. ve 26.) maddeleri gereğince Edremit 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi S) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6202, Karar No: 2006/8083, Tarih: 21.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/6202 E.  ,  2006/8083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 108 ada 4 parsel sayılı 750.33 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde aktif dere yatağı olmasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve çekişmeli parselin kısmen davacı, kısmen davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün tarım arazisi niteliğinde olduğu ve davalı tarafın dayanağını oluşturan tapu kaydı kapsamında kaldığı mahallinde yapılan keşif ve uygulamaya göre tespit edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 21.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9557, Karar No: 2011/1660, Tarih: 16.02.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/9557 E.  ,  2011/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, atılı eylem 01.01.2009 tarihinde 5252 sayılı kanunun geçici 1.maddesi ile TCK.nun 5 ve 2.maddeleri uyarınca suç olmaktan çıkarılmış ve bu nedenle el konulan eşya da suç konusu olmaktan çıktığından inceleme tarihinde söz konusu eşyanın bulundurulmasının da bizatihi suç olduğuna dair yasal bir düzenleme bulunmadığından el konulan eşyanın sanığa İADESİNE, 16.02.2011 günü diğer bozma nedenleri nedeniyle oybirliğiyle, eşyanın iadesi yönünden oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Ceza Hukukunun amacının; kişi hak ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğini, hukuk devletini, kamunun sağlığını ve çevreyi, toplum barışını korumak, suç işlenmesini önlemek olduğu, hiçbir ceza yasasının, bu hedefe aykırı olarak düzenlendiğinin kabul edilemeyeceği ve yorumlanamayacağı açıktır.

Bu amacın gerçekleştirilmesi için kullanılan araçlar, ceza ve güvenlik tedbirleri olup, 5237 sayılı TCK. Müsadereyi güvenlik tedbirleri bölümünde düzenlemiştir.

Güvenlik tedbirinin, meydana gelen hukuka aykırılık nedeniyle kişinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, kişi hakkında ya da hukuka aykırılığın konusu veya bunun için hazırlanmış eşya hakkında uygulanabileceği,

Güvenlik tedbiri ile fiil veya failden meydana gelebilecek muhtemel tehlikeleri önlemek, kişiyi yeniden topluma kazandırmak ve özellikle yeni bir suç işlenmesine karşı toplumu korumanın amaçlandığı, geleceğin hedeflendiği,

Bir Güvenlik tedbiri olan müsadere ile eşyanın kişinin elinde bulunmasının yaratacağı tehlikeliliği bertaraf etmek, onda yaratacağı suç işleme potansiyelini yok etmek, yeni hukuka aykırılıkların önüne geçmek olduğu kabul edilmiştir.

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde “suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan, eşya kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir” hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde “suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan, eşya kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir” hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Uzun çalışma, araştırma ve emek ile meydana getirilen markanın, hiçbir hak ve yetkisi bulunmayan kişilerce kullanılmasının haksız maddi, manevi menfaat elde etmeye yönelik olduğu, marka sahibinin ise bu eylemler sebebiyle müşteri, itibar, maddi kazanç gibi zarara uğradığı veya bu tehlikelerle karşı karşıya olduğu, tam bir hukuka aykırılığın oluştuğu,

Taklit ürünlerin sınıfına göre toplumun mutlak tehlike ile karşı karşıya bırakıldığı, örneğin taklit ilaç nedeniyle kamu sağlığının, yedek parçalar sebebiyle trafik güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğü, bireylerin aldatıldığı, kalitesiz malların yüksek fiyatla satılmasıyla maddi kayba uğratıldığı,

Fail yönünden ise; taklit malın kendisine iadesiyle güvenlik tedbirinin esas amacı olan ileride suç işlenmesini önlemek gayesinin gözardı edilerek adeta yeniden suç işlemeye teşvik edileceği, keza 28.2.2009 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5833 sayılı Yasa ile iadeye konu eşyanın üretimi, satışı, satışa arzının suç olarak kabul edildiği, dolayısıyla kamu güvenliği, kamu sağlığı ve genel ahlak açısından tehlike yaratan bu tür eşyanın müsaderesinin gerektiği,

Tüm bu açıklamalar ile davanın ortadan kaldırılmasına dair karara katılmakla beraber, el konulan ve tescilli markanın taklidi olduğu sabit olan eşyanın müsaderesi yerine iadesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/5063, Karar No: 2016/3886, Tarih: 23.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5063 E.  ,  2016/3886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... Vek. Av. ...

2-... ve 12 davalı Vek. Av. ... ve diğer 554 davalı

Taraflar arasındaki kayıt terkini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, ..... borçlarını ödemede acze düşmesi üzerine .... sayılı ilamı ile iflasına karar verildiğini, müflisin en büyük alacaklılarından biri olan T..... ile alacaklı işçilerin vekili Av. ... ve .... vekili ..... iflas idare memurları olarak seçilip göreve başladıklarını, müvekkilinin müflisten olan alacaklarının 05.11.2012 tarihinde iflas masasına 580 kayıt no ile 2.221.709,74 TL, 581 kayıt no ile 200.063,90 TL, 582 kayıt no ile 198.698,09 TL, 583 kayıt no ile 30.097,34 TL ve 584 kayıt no ile 1.626,90 TL olarak kaydedildiğini, mezkur alacaklardan 580, 581 ve 583 no'lu olanların davalarının devam etmesi sebebiyle ihtilaflı alacak olarak 4. sıraya, 584 ve 582 no'lu olanların ise kabulü ile 4. sıraya kaydedilmesine karar verildiğini ve işbu kararların 20.05.2013 tarihinde müvekkiline tebliğ edildiğini, iflas idaresinin, sıra cetvelinin tanziminde açıkça İcra İflas Kanunu hükümlerine ve yerleşik içtihatlara aykırı hareket ettiğinden müvekkilinin itirazının herhangi bir süreye bağlı olmadığını, müflisin işçilerinin alacaklarının 1. sıraya kaydolması ve sıra cetvelinin buna göre yapılması kararı üzerine iflas idare memuru .... tarafından 24.01.2013 tarihinde muhalefet şerhi verildiğini, ancak iflas idare memuru.....nin katılmadığı 15.04.2013 tarihinde yapılan bir toplantıda, iflas dairesi müdürünün de imzaladığı tutanakla İİK'nın 206. maddesinin 1. sıra alacaklıları ile ilgili emredici nitelikte kanuni hükmüne aykırı olarak...... sayılı dosyasına konu iflasın açılmasına ilişkin .... sayılı kararı gereğince iflasın açılma tarihi 07.08.2012 tarihi olmasına rağmen, iflas idaresince Türkiye'de kesinleşmiş bir tenfiz kararı olmaksızın müflis hakkında..... 21.10.2010 tarih ve 42/10 istida no'lu iflas kararına atıfla mezkur mahkemenin karar tarihi olan 21.10.2010 tarihi iflasın

../..

S.2.

../..

S.2.

açılma tarihi kabul edilerek, davalı işçi ücret alacaklarının usul ve yasaya aykırı olarak birinci sıradan sıra cetveline kaydedildiğini, Türkiye'de oluşturulan bir iflas idaresince ....verdiği iflas kararının yok sayılarak, tenfizi kesinleşmemiş yetkisiz bir yabancı mahkeme kararının sıra cetvelinde nazara alınmasının ve bu şekilde bir sıra cetveli tanziminin usul ve yasaya aykırı olduğunu, iflas idaresince işçi alacaklarının muvazaalı olduğu yönündeki itiraz ile mezkur alacakların muvazaalı olmasa dahi iflasın açıldığı 07.08.2012 tarihinden geriye doğru bir yıl içinde tahakkuk etmediğinden birinci sırada yer alamayacaklarına dair itirazın gereği gibi incelenmeksizin, 569 adet işçi alacağının sıra cetvelinde birinci sıraya kaydedilerek sıra cetveli tanziminin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetveline birinci sıradan kaydedilmiş 569 adet davalı işçi alacağından İİK'nın 206. maddesi hükmü şartlarını haiz olmayan ve varlığı ispat edilmemiş alacakların, İİK'nın 235/1. maddesi gereğince birinci sıradan silinmesine, varlığı ispat edilen alacakların 4. sıradan sıra cetveline kaydedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ile davalı .... davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İİK'nın 235. maddesindeki 15 günlük dava açma süresinin, sıra cetvelinin oluşturulması ile ilgili karar ilan tarihinden, tebliğ edilmişse tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı, görülmekte olan davada davacı alacaklı tarafça kararın tebliğinin istenilmediği ve tebligat giderinin de verilmediği, bu nedenle 15.04.2013 tarihli karar ve sıra cetvelinin kendisine tebliğ edilmediği, en son ilan 26.04.2013 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesinde yapılmış olup, davanın bu tarihten itibaren 15 günlük hak düşürücü süresi içinde açılmayıp, 24.05.2013 tarihinde açılmış bulunduğu, davacı vekili iflas idaresince alınan 15.04.2013 tarihli kararı ve bu karara dayanılarak oluşturulan sıra cetvelinin yasal koşullara ve kamu düzenine aykırı olduğundan yok hükmünde sayılacağının ve bu nedenle hak düşürücü süreye bağlı kalmaksızın her zaman iptalinin istenebileceğini ileri sürmüş ise de, getirtilerek incelenen karar örneğinden iflas idaresinin 15.04.2013 tarihli kararının İİK'nın 235. ve 223. maddelerine uygun olarak alındığı nazara alınarak, harç tahsil müzekkeresine göre işbu davanın 29.05.2013 tarihinde İİK'nın 235. maddesi uyarınca belirtilen süre geçtikten sonra açılmış olduğu gerekçesiyle, yasal süresinde açılmayan davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kayıt terkin istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kayıt terkin istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, davanın son ilan tarihinden itibaren İİK'nın 235. maddesindeki 15 günlük hak düşürücü süre içinde açılmış olmasına ilişkin özel dava şartının noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi kısmen değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

../..

S.3.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın gerekçesi kısmen değiştirilerek ve " Hüküm " fıkrasının 1. bendi çıkarılarak yerine, 1. bent olarak "Davanın HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca usulden reddine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.