muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5667, Karar No: 2020/4546, Tarih: 29.09.2020

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK 'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK 'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. CMK 'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

a)Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden ve sanık beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b)Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk

görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Suç tarihinde de 18 yaşından küçük olan sanık hakkında 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası verilmiş olması karşısında, hükmolunan 3 yıldan az hapis cezasını gerektirir mahkûmiyet hükmü hakkında TCK'nın 51. maddesi gereğince erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

3-) 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesinin "çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez" şeklindeki düzenlemesine aykırı olarak, yaşı küçük sanık hakkında tayin olunan adli para cezasını ödememesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

4-) Sanık hakkında mahsup kararı verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Kabule göre de;

5-) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4-) Sanık hakkında mahsup kararı verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Kabule göre de;

5-) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

29/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1244, Karar No: 2019/5006, Tarih: 28.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/1244 E.  ,  2019/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı üniversitenin asıl işveren olduğu ...Tıp Fakültesi Hastanesinde temizlik işçisi olarak 08.11.1999-07.03.2006 tarihleri arasında çalıştığını, 07.03.2006 tarihinde zorla istifa ettirildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkeme'nin ilk kararının Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 17/02/2015 tarihli ilamı ile; "...1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Somut olayda, davacı iş aktinin 07/03/2006 tarihinde sona erdiğini iddia etmiş, Mahkeme tarafından bilirkişi raporu dayanak ve gerekçe yapılarak davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ücretleri hüküm altına alınmış ise de, dosyadaki bilgi ve belgeler ve özellikle hizmet dökümü ve davalı vekilinin 21/05/2012 havale tarihli dilekçesindeki açıklamalarından, davacının hizmet aktinin ihale bitimi olan 31/03/2006 tarihine kadar devam ettiği ve akabinde ihaleyi tekrar alan Avrupa Grubu ve Seven İnşaat Adi Ortaklığı işyerinde 01/04/2006 tarihinden itibaren çalışmaya devam ettiği ve çalışmasının 14/07/2006 tarihine kadar sürdüğü görülmektedir. Mahkeme tarafından davacının iş aktinin 07/03/2006 tarihinde sona erdiğine ilişkin davacının soyut iddiasına dayanılarak fesih kabul edilmiş ise de dosyadaki belgeler ve hizmet cetvelinde görülen çalışmalar davacıya sorulup açıklatılmamış ve alt işveren nezdindeki işyeri sicil dosyası getirtilmemiştir. Mahkeme tarafından, SGK kayıtları ve çalışma olgusu davacı asıla sorulup açıklatılmadan, alt işverendeki işçi şahsi sicil dosyası ve özellikle dava dilekçesinde belirtilen istifa dilekçesi getirtilmeden, kayden resmi belgelere göre devam eden çalışmanın 07/03/2006 tarihinde sona erdiğinin kabulü ve işyeri devri esaslarına göre değerlendirme yapılmadan eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır. 3-Davacının hizmet dökümünde 22/01/2001 tarihinden önce çalıştığı işyerleri ile 15/10/1999- 03/11/2001 tarihleri arasında çalıştığı görünen sair işyerlerinin ünvanı, davalı İdare ile ilişkisine dair SGK belgeleri ve gerekirse Ticaret Sicil Müdürlüğü belgeleri getirtilerek hizmet süresine dahil edilip edilmeyeceği irdelenmeden hizmet süresinin belirlenmesi hatalıdır. 4-Yıllık izin ücretinin net miktarının hesaplanmasında gelir vergisi ve damga vergisi yanında sigorta priminin ve işsizlik priminin de düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır..." gerekçesi ile bozulduğu, bozma ilamına uyulduğu, bozma ilamındaki tespit uyarınca, "yargıtay bozma ilamı doğrultusunda duruşmaya gelip beyanda bulunmadığı takdirde davaya konu olayda işyeri devri prensipleri gereğince 07.03

. 4-Yıllık izin ücretinin net miktarının hesaplanmasında gelir vergisi ve damga vergisi yanında sigorta priminin ve işsizlik priminin de düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır..." gerekçesi ile bozulduğu, bozma ilamına uyulduğu, bozma ilamındaki tespit uyarınca, "yargıtay bozma ilamı doğrultusunda duruşmaya gelip beyanda bulunmadığı takdirde davaya konu olayda işyeri devri prensipleri gereğince 07.03.2006 tarihi itibari ile iş akdinin feshedilmediği, üst işverenle çalışmaya devam ettiği yönünde işlem yapılacağı ve bu hali ile dosyanın karara çıkartılacağı ihtarına" şeklinde davacı isticvap yapıldığı, davetiye tebliğ edilmesine rağmen davacı duruşmaya gelmediği, davacı vekili beyanına göre davacı müvekkillerinin adresi tebligat yapılan adres olup, müvekkilleri ile görüştüklerini bu celseye gelmediğini, bir daha ki celse getireceklerini beyan ettiği, bozmadan sonra 7 celse davacıya ulaşılamamış olup, ihtaratlı tebliğ nedeniyle, tekrar süre verilmediği, ihtaratlı tebliğ uyarınca, davacı gelip beyanda bulunmadığından, dosyadaki bilgi ve belgeler ve özellikle hizmet dökümü ve davalı vekilinin 21/05/2012 havale tarihli dilekçesindeki açıklamalarından, davacının hizmet aktinin ihale bitimi olan 31/03/2006 tarihine kadar devam ettiği ve akabinde ihaleyi tekrar alan Avrupa Grubu ve Seven İnşaat Adi Ortaklığı işyerinde 01/04/2006 tarihinden itibaren çalışmaya devam ettiği ve çalışmasının 14/07/2006 tarihine kadar sürdüğü, davacının SGK kaydına göre çalışması kesintisiz olmakla, iş aktinin 07/03/2006 tarihinde sona erdiğine ilişkin beyan soyut kabul edilip itibar edilmediği, bu nedenle dava açtığı dönemde işyeri devri prensipleri gereğince fiilen çalışmasının devam ettiği kabul edilmekle, fesih olgusu olmadığı, işçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerektiği, bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayıldığı, iş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmadığı, prensipleri gereğince, davacının hizmet cetveline göre, davaya konu olayda fesih olgusu olmayıp, çalışma işyeri devri prensiplerine göre devam ettiğinden, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davacının isticvabı bakımından;

Bozma sonrasında davacıya çıkan ilk tebligat bila tebliğ dönmüş, davacı vekili müvekkiline ulaşamadığını belirtmiştir.

Davacı hakkında önce ihzar çıkarılmasına sonra zorla getirme emri çıkarılmasına karar verilmiştir.

Dava hukuk davası olup tanık sıfatı bulunmayan davacı hakkında ihzar ve/veya zorla getirme emri çıkarılması yerinde değildir.

Ardından 25/04/2017 tarihli celsede davacının mernis adresine isticvab davetiyesi çıkarılmasına karar verilmiş, ancak bu davetiyeye davacının 15/02/2017 tarihinde Uyap’tan zabıt katibi tarafından çıkarılan mernis adresinin değil, evvelce bila tebliğ gelen adresinin yazıldığı, tebligat üzerinde iade edilmemesi ve Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi belirtildiğinden 21. maddeye göre tebliğ yapıldığı görülmüştür. Bu tebligatta duruşma tarihi 20/06/2017 olarak yazılıdır. Davacı vekili 20/06/2017 tarihli celsede davacı ile görüştüğünü, davacının o celse gelemediğini, tebligatın doğru adreste yapıldığını, sonraki celsede davacıyı hazır edeceğini belirtmiş, aynı celsede dava reddedilmiştir.

İsticvab davetiyesinde "Yargıtay ilamı doğrultusunda isticvabına karar verildiği" ve 171. madde uyarınca ihtarat yazılmış olup, 6100 sayılı HMK.nın 171. maddesi:

"İsticvap olunacak tarafın davet edilmesi

MADDE 171- (1) İsticvabına karar verilen kimseye bizzat davetiye gönderilir ve belirlenen gün ve saatte isticvap olunmak üzere hazır bulunması gerektiği belirtilir. Davetiyede, ayrıca, isticvap konusu vakıalar gösterilir; ilgili tarafın geçerli bir özrü olmaksızın gelmediği veya gelip de sorulara cevap vermediği takdirde, isticvap konusu vakıaları ikrar etmiş sayılacağı ihtarı da yapılır.

(2) Çağrılan taraf özürsüz olarak gelmediği veya gelip de soruları cevapsız bıraktığı takdirde, mahkemece sorulan vakıalar ikrar edilmiş sayılır." şeklindedir.

"Dairemizin bozma ilamında davacının "SGK kayıtlarının, çalışma olgusunun davacıya sorularak açıklatılması" belirtilmiştir. Davacı zaten 07/03/2006 tarihinde iş aktinin sona erdiğini ileri sürmüş ve dava dilekçesinde ayrıca istifa dilekçesinden bahsetmiş olup, bununla birlikte çalışma olgusunun devam ettiği SGK kayıtlarından göründüğünden davacının bunları ikrar etmiş sayılması davanın reddi için yeterli gerekçe olmadığı gibi bozma ilamında davacının isticvabından da bahsedilmemiş, davacıya bu konuların sorularak açıklatılması belirtilmiştir. O halde , bozma ilamına göre davacının açıklama yapmaması halinde, dosyaya toplanan delillere göre karar verilmelidir.

Dairemizin ... Esas sayılı bozma ilamının 2. şıkkındaki belgelerin celbi için Mahkeme tarafından bir işlem yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanmamıştır.

Dairemizin ... Esas sayılı bozma ilamının 2. şıkkındaki belgelerin celbi için Mahkeme tarafından bir işlem yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanmamıştır.

Şöyle ki; Dairemizin ... Esas sayılı bozma ilamına göre davacının hizmet döküm cetvelinde 07/03/2006 tarihinde çalıştığı görünen alt işveren ile 07/03/2006 tarihinden 14/07/2006 tarihine kadar davacının çalıştığı hizmet döküm cetvelinde görünen işyerlerinin ünvanları dosyadaki SGK belgelerinden işyeri numaraları ve hizmet döküm cetvelindeki işyeri numaraları karşılaştırılarak tespit edilmelidir. Gerekir ise SGK'dan eksik belgeler celbedilmelidir. Zira, Dairemizin bozma ilamında tüm işyerlerinin ünvanları gerek görülmediği için belirtilmemiştir.

Ardından davacının 07/03/2006 (dahil) tarihinden 14/07/2006 tarihine dek çalıştığı SGK belgelerinden anlaşılan alt işverenlerden davacının varsa 07/03/2006 tarihinde verdiği istifa dilekçesi ile işyeri şahsi sicil dosyaları Mahkeme tarafından yazı ile istenmelidir. Dairemizin önceki bozma ilamının 2. şıkkında bu hususun belirtilmesine rağmen dosyada ilgili alt işverenliklere bu yönde yazılmış Mahkeme yazısı mevcut değildir. Bozma sonrasında Mahkeme tarafından müzekkere yazılan Atılım Şirketi'nin, halihazırda dosyada mevcut belgelere göre belirtilen alt işverenlerden olmadığı intibaı doğmaktadır.

Davacının yukarda belirtilen tarihlerde / tarih aralıklarında çalıştığı alt işverenlerin güncel ünvanları ve güncel merkez adresleri gerekir ise bu tarihlerde / tarih aralıklarında geçerli hizmet alım sözleşemeleri getirtilerek ve bu işverenlerin güncel ünvanları ile güncel merkez adresleri Ticaret Sicili Müdürlüklerinden sorularak tespit edilmeli, Mahkeme müzekkerelerini bu doğru ünvan ve adreslere yazmalı, müzekkerelerde işyerinin, varsa, davacının çalıştığı dönemdeki eski ünvanı da belirtilmelidir. Bahsedilen işverenler iş ortaklığı şeklinde iseler, ortaklığı oluşturan her bir işveren için bu işlemler ayrı ayrı yapılmalıdır.

Yukarıda belirtilen işlemlerin aynısı dosyada mevcut, ... Tıp Fakültesi Dekanlığı'nın, ... Rektörlüğü Hukuk Müşavirliğine hitaben yazıldığı 561 sayılı yazısındaki 01/01/2006-14/07/2006 tarihleri arasında çalıştığı bildirilen alt işverenler bakımından da gerçekleştirilmelidir.

Yukarıda belirtilen şekilde belgeler celbedildikten sonra Dairemizin ... Esas sayılı bozma ilamının gerekçe kısmında yer alan 4 adet şıkta belirtilen bozma gerekçeleri aynen yerine getirilmelidir. Bozma gereğinin yerine getirilmemesi tekrar bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15072, Karar No: 2013/3520, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/15072 E.  ,  2013/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Genel bütçeye dayalı olan davalı ... harçtan muaf olduğu halde davalının harçla sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7578, Karar No: 2025/2574, Tarih: 25.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7578 E.  ,  2025/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1728 Esas, 2024/402 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/54 Esas, 2022/9 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ..., Mahallesi 9902 ada 1 parsel sayılı taşınmazın irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafın cevap dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin yüksek belirlendiğini, emsalin uygun emsal olmadığını, yargılama sırasında Pendik Belediye Başkanlığınca Bölge Müdürlüğünün bilgisi dışında taşınmazın 30119,29 m²lik kısmı için ayırma çapı düzenlenerek imar uygulaması kapsamına alındığını, parselin tapu alanı ve irtifak alanında eksilme olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle pilon yerinin 324,00 m² olduğunu, ancak kararda pilon yerinin 324,00 m² yerine 323,92 m² olarak hatalı yazıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin ve dava konusu taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak hesaplanan değer düşüklüğü oranı üzerinden tespit edilen bedelde bir isabetsizlik olmadığı gibi pilon yerinin ve irtifak alanının davacı vekilinin talep ettiği alandan farklı olmasının nedeninin yargılama sırasında yapılan imar uygulamasından kaynaklandığı dikkate alındığında Mahkemenin kararında usul ve kanuna aykırılık görülmediğinden, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi ve yine aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergâhı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirlenmek suretiyle irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tespit edilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca

ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca

ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.