muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5658, Karar No: 2024/4772, Tarih: 11.09.2024

O halde, mahkemece yapılacak iş: davanın tescil bölümünü elde tutarak, orman kadastrosuna itiraz bölümü yönünden ise, kadastro mahkemesinin görevli olduğundan söz edilerek görevsizlik kararı vermek ve dava konusu taşınmazın orman niteliğinin saptanması bakımından kadastro mahkemesinin vereceği kararın kesinleşmesini beklemek, ondan sonra tescil istemi yönünden doğacak sonuca göre bir karar vermekten ibaret olduğu" gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Orman kadastrosuna itiraza ilişkin kadastro mahkemesince yapılan yargılama sonucunda taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğuna dair verilen karar Yargıtay denetimindem geçerek kesinleşmiş, eldeki davada mahkemece dava konusu taşınmazın orman vasfında bulunmadığı, genel olarak tarım arazisi vasfında bulunduğu, davacı ... Müdürlüğünün taşınmazın tapusunun iptali orman vasfıyla Hazine adına tesciline dair talebinin dava konusu Tekirdağ ili Çerkezköy ilçesi ... Mahallesi 100 ada 21 parsel sayılı taşınmazın orman vasıf ve mahiyetinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve asli müdahiller tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davacı ... İdaresinin temyiz itirazları yönünden:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olup Orman İdaresinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Asli müdahillerin temyiz itirazlarına gelince,

Asli müdahiller 1999 yılında verdikleri dilekçe ile taşınmazın mirasbırakanları ...'a ait olduğunu ve halen kendi kullanımlarında bulunduğunu belirterek taşınmazın tapu kaydının iptali ile adlarına tescili istemiyle davaya katılmışlar, Mahkemece orman kadastrosuna itiraz davası yönünden görevsizlik kararı verildikten sonra Kadastro Mahkemesinde görülen orman kadastrosuna itiraz davasında da taraf olarak yer almışlar, bilahare eldeki davanın karar başlığından da asli müdahil olarak isimlerine yer verilmesine rağmen talepleri hakkında gerekçede herhangi bir ifadeye yer verilmediği gibi hüküm fıkrasında da talepleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

Bilindiği üzere 6100 sayılı Kanun'un 297/2 nci maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Mahkemece anılan kanun hükmüne aykırı olarak asli müdahil gerçek kişilerin talepleri hakkında hüküm fıkrasında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması açıkça usul ve kanuna aykırı olup, asli müdahillerin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: 1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacı ... İdaresinin temyiz isteminin REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; asli müdahillerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

İstek halinde peşin harcın temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16977, Karar No: 2016/3481, Tarih: 22.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/16977 E.  ,  2016/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.10.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tazminat isteminin kabulüne dair verilen 06.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 22.03.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6660, Karar No: 2015/11342, Tarih: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/6660 E.  ,  2015/11342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.06.2014 gün ve 2014/16087 Esas, 2014/21941 Karar sayılı kararı ile “…davacının ücretini ...’nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden aldığı, 5510 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olup hasren ... öğrencilerine hizmet vermek üzere çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple otuz işçi sayısının belirlenmesinde sadece bu iş yerinde çalışan işçi sayısı dikkate alınmalıdır” gerekçesi ile kararın bozulmasına ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca davanın kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, davalı işyerinin ...’ne ait olduğunu, bakanlığa ait tüm işyerlerindeki işçi sayısının dikkate alınması gerektiğini, emsal karar bulunduğunu, maddi hataya dayalı Dairemiz kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının onanmasını talep etmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

Davacının ücreti, ...’nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ödenmiş ise de, iş görme edimini davalı Bakanlığa ait okulda yerine getirdiği, Bakanlığın işçisi olduğu, Bakanlığın aynı iş kolunda birden fazla işyeri bulunduğu, bu işyerlerinde toplam çalışan sayısının otuz işçinin üzerinde olduğu, bu nedenle Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı anlaşılmıştır. Davacının iş sözleşmesi de geçerli nedenle feshedilmediğinden, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesi isabetli bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle

1-Maddi hataya dayalı Dairemizin 25.06.2014 gün ve 2014/16087 Esas, 2014/21941 Karar sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2290, Karar No: 2012/5106, Tarih: 14.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2290 E.  ,  2012/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, apartmanın genel gider alacaklarının tahsili amacıyla takip yaptıklarını ve borçluya ait taşınmaz üzerine haciz koyduklarını, alacağın 634 sayılı Yasa’nın 22 nci maddesi uyarınca imtiyazlı olduğunu ancak bedeli paylaşıma konu bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde bu imtiyazın dikkate alınmadığını, sıralamanın haciz tarihlerine göre yapılmasının hatalı olduğunu, alacak tutarlarının da ihale tarihine göre hesaplanması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan ... vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu bononun keşide ve takip tarihinin, şikâyetçinin haczinden daha önce olduğunu, 634 sayılı Yasa’nın 22 nci maddesi uyarınca şikayetçi alacağı için ipotek tesis edilmediğini, bu itibarla şikayetçi alacağının imtiyazlı olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikâyet olunan ... vekili, İİK’nun 140 ıncı maddesi uyarınca haciz tarihlerinin dikkate alınmasında yasaya aykırı yön bulunmadığını, miktara ilişkin iddianın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak şikâyetin reddini istemiş; dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açtıkları dava ile birleştirilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan... mirasçıları vekili, şikâyetin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak reddini istemiş; dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açtıkları dava ile birleştirilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi alacağının teminatını teşkil etmek üzere tapu kaydında alacağa ilişkin ipotek kaydının mevcut olmadığı, somut olayda İİK’nun 100 üncü maddesi şartlarının bulunmadığı ve şikayetçi alacağının aynı Yasa’nın 206 ncı maddesindeki imtiyazdan yararlanabilmesi için de ipotek tesis edilmiş olması gerektiği ve bu halde de alacağın üçüncü sırasında yer alacağı, şikayetçi lehine tesis edilmiş bir ipoteğin bulunmadığı ve sırasına itiraz edilen alacaklının birinci sırada olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

634 sayılı Yasa’nın 22 nci maddesinde düzenlenen yasal ipotek hakkı, ortak gider alacakları için, tescil tarihi itibariyle başlı başına bir teminat teşkil eder. İpotekle temin edilen bir alacağın İİK’nun 206 ncı maddesinde düzenlenen üçüncü sıraya değil, ilk sıraya dâhil edilmesi gerekir. Bu itibarla mahkemenin ipoteğin bulunması ve ancak bu halde alacağın üçüncü sıraya dâhil edileceğine dair gerekçesinde isabet yoktur.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

634 sayılı Yasa’nın 22 nci maddesinde düzenlenen yasal ipotek hakkı, ortak gider alacakları için, tescil tarihi itibariyle başlı başına bir teminat teşkil eder. İpotekle temin edilen bir alacağın İİK’nun 206 ncı maddesinde düzenlenen üçüncü sıraya değil, ilk sıraya dâhil edilmesi gerekir. Bu itibarla mahkemenin ipoteğin bulunması ve ancak bu halde alacağın üçüncü sıraya dâhil edileceğine dair gerekçesinde isabet yoktur.

Aynı maddede düzenlenen öncelik hakkı (ipoteğin tesis edilmediği hallerde) ortak gider alacaklarına doğrudan doğruya öncelik verse de bu öncelik, sadece aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara karşı ileri sürülebilir. Bunun için de İİK’nun 100 üncü maddesindeki şartların bulunması gerekir.

Bütün bu açıklamalar çerçevesinde şikayetçi alacağının haciz tarihine göre sıraya dahil edildiği sıra cetveli yasaya uygun olup, şikayetin reddi sonucu itibariyle doğru ise de karar gerekçesinin yukarıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün, HUMK’nun 438/son maddesi uyarında gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1028, Karar No: 2017/4773, Tarih: 06.06.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/1028 E.  ,  2017/4773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.01.2012 gününde verilen dilekçe ile sözleşmenin uyarlanması ikinci kademede tazminat talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 14.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.11.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekilleri Av. ... ve ... ile karşı taraftan davalı .... vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350 TL Yargıtay vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9618, Karar No: 2018/13316, Tarih: 13.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/9618 E.  ,  2018/13316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre geçerli bir tebligatın yapılmış olması gerekir. Sanığın mahkemeye bildirdiği adrese daha önce yapılmış usulüne uygun tebligat bulunmadığından 35. maddeye göre yapılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, 18/03/2016 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine dair 22.03.2016 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2016 gün ve 2016/950 esas, 2016/436 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca TCK’nın 142/2-h, 143.maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanığa, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiği gözetildiğinde tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında TCK’nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infazda nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4959, Karar No: 2018/6010, Tarih: 28.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4959 E.  ,  2018/6010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırı davranmak

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, atılı suçlamayı kabul etmediğini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise,  dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise,  dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler ile sanığın şirket işleri için vekalet verdiği Alper Karakurt adlı şahsın CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; Alper Karakurt’a sanık cezaevine girdikten sonra 2008, 2009 ve 2010 yıllarına ait sahte faturaların sanığın bilgisi dahilinde düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, kullanan şirket yetkilileri veya kişilere ise sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31991, Karar No: 2013/30816, Tarih: 17.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/31991 E.  ,  2013/30816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itizarlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinin tatbiki ile hükmolunan 120 ... karşılığı adli para cezası 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi uyarınca yarı oranında artırıldığında 180 ... karşılığı adli para cezasına hükmolunması gerekirken 240 ... karşılığı adli para cezasına ve buna bağlı olarak 5237 sayılı TCK'nin 62 ve 52. maddelerinin tatbiki ile sanık hakkında sonuç olarak 3.000 TL. adli para cezasına hükmolunması gerekirken 6.000 TL. adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı 86/3-a maddesinin tatbikine ilişkin (2) numaralı bendindeki "240 ... karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "180 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin tatbikine ilişkin (3) numaralı bendindeki "200 ... karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "150 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin ve 5237 sayılı TCK'nin 52/2 maddesinin tatbikine ilişkin (4) numaralı bendindeki "6000 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "3.000 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...