muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11201, Karar No: 2024/13823, Tarih: 17.10.2024

ayrıca haricen öğrenildiğine göre Sendika ilk Genel Kurulunda Sendika Yönetim Kurulu asıl üyeliğine seçilen ..., Sendika Yönetim Kurulu üyesi ve başkan yardımcısı olmasına rağmen Sendika Yönetim Kurulu toplantılarına çağrılmadığını ve yönetimin aldığı kararlara iştirakinin sağlanmadığını; Yönetim Kurulu, kanun ve Tüzük'te öngörülen oluşum, toplanma usul ve esaslarına uygun hareket etmediğinden alınan kararların hukuken geçersiz olduğunu, 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunu’nun (4688 sayılı Kanun) 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ve Sendika Tüzüğü’nün 13/7 maddesi uyarınca Sendika şubesi açma, şubeleri birleştirme veya kapatma konularında yetkili organ, Sendika Genel Kurulu olup doğrudan Sendika Yönetim Kurulu kararıyla şube kapatılamayacağını, Sendika Yönetim Kuruluna yetki verilmesi durumunda, söz konusu yetkinin kullanılabilme esaslarının ise Genel Kurul kararı ile tespit edilmesi gerektiğini, somut olayda Hekimsen'in 20.06.2020 tarihli Genel Kurul toplantısında aynı yönde Sendika Yönetim Kuruluna kanun ve Tüzük çerçevesinde genel yetki verilmiş ise de bu yetkinin somut sınırları belirtilmediği gibi ilgili mevzuata göre doğrudan şube kapatma kararı münhasıran Genel Kurula ait olup bu yetkinin Yönetim Kuruluna da devredilemeyeceğini, davalı Sendika ...-Bilecik-Kütahya-Afyonkarahisar (Batı Anadolu) Şubesinin başlangıçtaki kuruluş şartlarını da kaybetmediğini, kaldı ki Genel Kurulca verilen bu yetkinin dahi 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesindeki objektif iyiniyet kuralları çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini, diğer taraftan şube kapatma kararında gösterilen gerekçelerin hiçbirinin maddi ve hukuki gerçeklere uymadığını, ortada usulüne uygun yapılmış bir denetim olmadığı gibi iddia edildiği gibi bir şube masraflarının da olmadığını, Sendika yönetimi sadece şube kapatmaya odaklandığından kapatılmasına karar verilen şubenin kendilerinin belirtiği gibi Denetim ve Disiplin kurulu sayılarının gerçeğe uygun olmadığının da açık olduğunu, illerin hekim sayısı ve Hekimsen'e üye olan hekim sayıları karşılaştırıldığında Sendika yönetiminin bu Şubeyi neye göre etkin ve faydalı bulmadıklarını anlamakta güçlük çekildiğini, Şube bünyesinde toplam 691 sendika üyesi varken Sendika Yönetim Kurulu tarafından önce usul ve kanuna aykırı olarak Şubeye bağlı illerin Şubeden ayrılmasına karar verildiğini, sonra da Şube üye sayısının 400'ün altına düştüğü gerekçesiyle Şubenin kapatılması yönünde karar verildiğini, öte yandan Sendika Olağan Genel Kurulu toplantısına 3-4 ay gibi bir süre kaldığı da dikkate alındığında bahsedilen Sendika Yönetim Kurulu kararının alınmasında hukuka uygunluk bulunmadığını, Sendika yönetiminin kendisine muhalif gördüğü Şube yöneticilerini saf dışı etmek için hukuk dışı yolla Şube kapatarak onları görevden alma yoluna gittiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davalı Sendikanın, Hekimsen ..

...-Bilecik-Kütahya-Afyonkarahisar (Batı Anadolu) Şubesine bağlı illerin ayrılmasına dair Merkez Yönetim Kurulunun 28.12.2023 tarihli ve 128 sayılı kararı ile bu Şubenin kapatılmasına ilişkin 23.01.2024 tarihli ve 133 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sendika yönetim kurulunda yedek üye konumunda olan kişinin disiplin kurulunda asıl üye veya başka bir organın asıl üyesi olan kişinin, diğer bir organa yedek üye olamayacağına ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığını, yönetim kurulu asıl üyeliğinde istifa olması nedeniyle boşalan asıl üyeliğe yedek üyeler arasından Dr. ...'ün Disiplin Kurulu asıl üyeliğinden 26.08.2022 tarihinde istifa ederek 03.09.2022 tarihinde geçtiğini, dolayısıyla Yönetim Kurulunun teşekkülünde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını, Yönetim Kurulunun toplantılarını nasıl yaptığı, çağrı usulünün nasıl gerçekleştiği davacı tarafları ilgilendiren bir husus olmayıp burada bir hukuka aykırılık olsa dahi bu konuda dava açma hak ve yetkisinin kendilerine bildirim yapılmadığı iddia edilen ...'a ait olduğunu, adı geçen Yönetim Kurulu üyesi, geçirdiği bir disiplin soruşturması nedeniyle Merkez Yönetim Kurulu kararıyla görevden kesin olarak uzaklaştırıldığından Yönetim Kurulu toplantılarına katılamayacağını, Sendikanın 20.06.2020 tarihli Genel Kurul divan defterinin (tutanağı) son sayfasında "Yeni Yönetim Kurulu aşağıdaki konularda Genel Kuruldan yetki almıştır" başlıklı maddenin (d) bendi ile 4688 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin (h) bendi uyarınca Yönetim Kurulunun sendika şubesi açma ve kapatma yetkilerini aldığını, Yönetim Kurulu kararından görüleceği üzere Batı Anadolu Şube seçimlerinde 5 yönetim, 3 denetleme ve 3 disiplin kurulu üyesi seçimi yapılması gerekirken Tüzük'e aykırı olarak 7 yönetim, 5 denetleme ve 5 disiplin kurulu üyesi seçimi yapılarak Şube teşkilatının Sendika Tüzüğü'ne aykırı olarak teşekkül ettirildiğini, üye sayısının 400’den 332 üyeye düştüğünü, bu hâliyle şube vasfını yitirdiğini, bir yandan üye kazandırma noktasında başarısız olunması, diğer yandan ilgili Şubenin sendikaya aylık maliyetinin 70.000,00 TL civarında olması karşısında Şubenin kapatılmasının sendika yönetiminin takdirinde olduğunu, Mahkemenin yerindelik denetimi yapamayacağını, kaldı ki Şubenin kapatılmasına ilişkin karar iptal edilse dahi yeniden şubenin açılmasının maddi imkânlar çeçevesinde mümkün olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Merkez Yönetim Kurulunun 05.07.2022 tarihli ve 76 sayılı kararı ile ...-Bilecik-Kütahya-Afyon Şubesinin "Odunpazarı/..." adresinde açılmasına karar verildiği, 28.12.2023 tarihli Yönetim Kurulu toplantısı ile "... Şubemiz açıldıktan sonra bu Şubeye 3 il daha bağlanmıştır. ...yönetim kurulumuz tekrar bu illerin ... Şubemizden ayrılmasını uygun bulmuştur." denilmiş ise de Sendika Tüzüğü'nde bir şubeye bağlı işyerlerinin başka bir şubeye bağlanması konusunda hangi organın yetkili olduğuna dair bir hüküm bulunmamakta olduğu gibi bu konuda Genel Kurul tarafından Merkez Yönetim Kuruluna yetki verilmesinin de söz konusu olmadığı, bu durumda 4688 sayılı Kanun'un “Genel kurulların görevleri” kenar başlıklı 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (n) bendi gereğince bir şubeye bağlı iş yerlerinin başka bir şubeye bağlanması konusunda genel kurul yetkili olduğundan, bu konuda Merkez Yönetim Kurulu tarafından alınan 28.12.2023 tarihli ve 128 sayılı kararın iptaline karar verilmesi gerektiği, bu itibarla Merkez Yönetim Kurulunca alınan 23.01.2024 tarihli kapatma kararının şartlarının ortadan kalktığı, Şube teşkilatının o dönemki Tüzük'e uygun olarak oluşturulduğu da göz önüne alındığında 23.01.2024 sayılı Şube kapatma kararının da iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesinde belirttiği sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesinde belirttiği sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlığın, genel yönetim kurulunun, bir şubenin faaliyet bölgesini belirleyip belirleyemeyeceği olduğu, genel yönetim kurulunun böyle bir yetki ile şubenin üye sayısını değiştirebileceği gibi şube genel kurulunun üye veya delegeler ile toplanıp toplanmayacağı, şube sendika yöneticilerinin bu görevlerini profesyonel veya amatör olarak sürdürmelerini dahi düzenleyebilme olanağına sahip olacağı, hatta şubenin faaliyet bölgesinin değiştirilmesi ile objektif iyiniyet kurallarına aykırı da olsa bir şubenin fiilen kapatılması sonucu doğurabileceği; kısacası, şubeye bağlı ilerin değiştirebilme yetkisinin, şubeler veya yöneticiler üzerinde bir baskı unsuru olarak kullanılabileceği, bu nedenle genel kurulun şubenin faaliyet bölgesini değiştirme konusunda genel yönetim kuruluna açık yetki vermesi gerektiği, genel kurulca verilecek bu yetkinin dahi 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesindeki objektif iyiniyet kuralları çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği; somut olayda Sendika Genel Kurulunca, Genel Yönetim Kuruluna genel olarak şube açma, şubeleri birleştirme veya kapatma yetkisi verildiği, ancak mevcut şubeye bağlı ilerin bir kısmının şubeden ayrılarak temsilcilik düzeyine düşürülmesine ilişkin açık bir yetki verilmediğinin görüldüğü, bu durumda Genel Yönetim Kurulunun şubeye bağlı ... illerinin şubeden ayrılması ve il temsilciliği düzeyinde hizmet verilmesi kararının Kanun, Tüzük ve genel kurul kararına aykırı olduğu, dosyaya ibraz edilen kayıt ve bilgilere göre dava konusu Genel Yönetim Kurulu kararlarının alınmasından önce Batı Anadolu (...) Şubesinin üye sayısı 703 (... 287 üye, Bilecik 118 üye, Kütahya 124 üye, Afyon 174 üye) iken kapatma kararı sonrası 23.01.2024 tarihinde ... il temsilciğinin üye sayısının 287, Bilecik il temsilciğinin üye sayısının 119, Kütahya il temsilciğinin üye sayısının 124, Afyonkarahisar il temsilciğinin üye sayısının 176 olduğunun görüldüğü, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 51 inci maddesinin son fıkrasında sendikaların yönetim ve işleyişlerinin demokrasi esaslarına aykırı olamayacağının vurgulandığı, açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre, dava konusu genel yönetim kurulu kararları ile Batı Anadolu (...) Şubesine bağlı ... illeri yetkisiz şekilde Şubeden ayrıldıktan sonra doğal olarak Şube üye sayısının düşmesi ve il temsilciliklerinin üye sayıları da gözetildiğinde, bu değişikliklere ilişkin objektif ve somut gerekçe ortaya konulup kanıtlanmadığından, iptali istenen yönetim kurulu kararları sendikaların işleyişinin demokratik esaslara aykırı olamayacağına dair ilkenin ihlali niteliğinde olduğu ve bu itibarla İlk Derece Mahkemesi kararının isabetli olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; cevap ve istinaf dilekçelerinde belirttiği sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sendika yönetim kurulunun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4688 sayılı Kanun'un "Genel kurulların görevleri" kenar başlıklı 12 nci maddesinin (h) bendi şöyledir:

"Sendika şubesi açma, şubeleri birleştirme veya kapatma; sendika şubesi açma ve başlangıçtaki kuruluş şartlarını kaybeden şubeleri kapatma konularında yönetim kuruluna yetki verme."

3. 4688 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi şöyledir:

"Sendika şubeleri en az 400 üye ile kurulur."

4. 4688 sayılı Kanun'un "Diğer kanunların uygulanması" kenar başlıklı 43 üncü maddesi şöyledir:

"Bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde 2821 sayılı Sendikalar Kanunu, 2908 sayılı Dernekler Kanunu, 743 sayılı Türk Medeni Kanunu ile sendika ve konfederasyonlarda görev alacaklar hakkında kamu görevlilerinin tabi oldukları personel kanunlarının ilgili hükümleri uygulanır."

5. 4721 sayılı Kanun'un “Kararın iptali” kenar başlıklı 83 üncü maddesi de şöyledir:

“Toplantıda hazır bulunan ve kanuna veya tüzüğe aykırı olarak alınan genel kurul kararlarına katılmayan her üye, karar tarihinden başlayarak bir ay içinde; toplantıda hazır bulunmayan her üye kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her hâlde karar tarihinden başlayarak üç ay içinde mahkemeye başvurmak suretiyle kararın iptalini isteyebilir.

Diğer organların kararlarına karşı, dernek içi denetim yolları tüketilmedikçe iptal davası açılamaz.

Genel kurul kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlar saklıdır.”

6. Sendika Tüzüğü.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7428, Karar No: 2012/11443, Tarih: 12.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/7428 E.  ,  2012/11443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeniden inşaat nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, taraflar arasında 01/05/2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin bulunduğunu, kiralananın yıkılıp yeniden yapılacağını, avan projenin hazırlandığını, belediye tarafından yapılacak imar uygulaması nedeniyle kira akdinin devamının mümkün olmadığını belirterek kiralananın yeniden inşaat nedeniyle tahliyesini istemiştir. Davalı vekili, fiilen inşa edilmeyecek olan ticaret merkezinin kurulması için tahliye şartlarının oluşmadığını, dava konusu alanın hali hazırda çarşı olduğunu ve davalının da işletmesinin bulunduğu pek çok alandan oluştuğunu, uygulamanın keyfi olduğunu, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Hükme esas alınan 01/05/2004 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı şirketin cevap dilekçesinde de kabul ettiği gibi kiracı şirkettir. Sözleşmeyi imzalayan Yüksel dosyada bulunan imza sirküleri , bilgi ve belgelerden de tespit edildiği üzere şirketi temsile yetkilidir. Kiracının davalı şirket olduğu taraflarında kabulünde olduğundan bu durumda mahkeme tarafından işin esası incelenerek karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle red kararı verilmesi hatalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8128, Karar No: 2012/2478, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8128 E.  ,  2012/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, davacı Y.. B..'un geçirdiği iş kazası sonucu işgöremez duruma gelmesi nedeniyle davacının maddi ve manevi, eşinin ve çocuklarının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, davacı Y.. B.. için 37.029,93 TL maddi tazminatın, 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 30.08.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline, diğer davacıların manevi tazminata ilişkin taleplerinin reddine, karar vermiştir.

Somut olayda, davacı Y.. B..'da mevcut sürekli işgöremezlik oranının 10.10.2009 tarihinde kontrol edileceği sürekli iş göremezlik derecesi tespit kararı içeriğinden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerektiği açık-seçiktir.

05.10.2008 tarihli bilirkişi raporundan davalı işverinin %100 kusurlu olduğu, 30.06.2009 tarihli bilirkişi raporundan davalı işverinin %80, davacı Y.. B..'un %20 kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

Raporlar arasında mübayenet olduğu açıktır.

Yapılacak İş; Sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının değişip değişmediği yöntemince araştırmak, mübayenetin giderilmesi için işinde uzman iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden , İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle mübayenette giderilerek kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlemek, emsal ücret araştırması yaptırarak hesap raporu almak, dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara uğrayan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Ancak cismani zarar kavramına (B.K.46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu ögretide ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir.Öyleyse bir kişinin cismani zarara uğraması durumunda, onun (ana, baba, eş, çocuk gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa (örneğin eyleme uğrayan yakın kişi %100 işgöremez duruma gelmişse) onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara uğrama sözkonusudur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.4.1995 gün ve 1995/ 11-122,1995/430 23.9.1987 gün ve E.1987/9-183 K.1987/655 sayılı kararlarıda aynı esaslara dayanmaktadır.

Somut olayda, 30/08/2006 tarihinde 26 yaşında olan davacı Y.. B..'un geçirdiği işkazası sonucu ağır bir şekilde işgöremezliğe uğradığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacı eş ve çocukların ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır bir şekilde bozulduğunu söylemek mümkündür.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular nedeniyle, olayda uygun illiyet ve hukuka aykırılık bağı koşulları oluştuğundan davacı eş ve çocuklar yönünden manevi tazminat istenebileceğinin kabulü gerekirken talebin reddi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemenin, belirtilen maddi ve hukuksal olgular dikkate almadan hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının ve davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3758, Karar No: 2014/14927, Tarih: 17.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3758 E.  ,  2014/14927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir.Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin,kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için,ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın

aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür.Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp,yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler,internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir.Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.