muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2913, Karar No: 2019/1494, Tarih: 14.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/2913 E.  ,  2019/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 1441 Ada 17 Parsel sayılı taşınmaza davalının tecavüzde bulunduğunu, davalıya gönderilen ecrimisil ihbarnamesinin 03/11/2011 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen bu güne kadar her hangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 01/01/2011 -12/07/2011 tarihleri arasındaki dönem için 2.144,00 TL ecrimisilin işgalin başlangıç tarihinden itibaren kademeli olarak işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalıya tebligat ilanen yapılmış olup, davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, emniyet araştırması sonucu adresin terk edildiği gerekçesiyle davalıya ilanen tebligat yapılmıştır, halbuki dosya içerisinde bulunan kira kontratında davalının TC kimlik numarası bulunmaktadır ve ayrıca gerekçeli karar davalının MERNİS adresine tebliğ edilmiştir. Mahkemece, usulüne uygun tebligat yapılmadan, davalının hukuki dinlenilme hakkı engellenmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14 .02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2021/1434, Karar No: 2021/11828, Tarih: 21.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1434 E.  ,  2021/11828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte İstanbul Anadolu 24. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/422 E. - 2018/297 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HKM'nın 361/1 maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairelerinden verilen temyizi kabil nihai kararlara karşı tebliğden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir.

Davacı idare vekiline gerekçeli kararın 28/12/2020 tarihinde, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin ise 10.01.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve davacı idare vekilince UYAP sistemi üzerinden gönderilen dilekçe ile 28/01/2021 tarihinde yasal süre geçtikten sonra temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşıldığından, süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra;

Davalı vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, İstanbul Anadolu 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/422 Esas - 2018/297 sayılı kararının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki İstanbul İli, Pendik İlçesi, Kurtköy Mahallesi 7572 ada 2 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (7) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14493, Karar No: 2014/18194, Tarih: 24.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/14493 E.  ,  2014/18194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...'nin kayden paydaşı olduğu 13 parça taşınmazın tapu kayıtlarında mirasbırakanın baba adının sehven “...” olarak yazıldığını ileri sürerek, anılan kayıtlarda mirasbırakanın baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13065, Karar No: 2019/19177, Tarih: 25.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/13065 E.  ,  2019/19177 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 08.10.2018 tarih 2017/1015 esas 2018/666 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.05.2019 tarih ve 2019/600-2019/8813 karar sayılı ilamı ile oybirliği ile Düzelterek Onama yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.12.2019 tarih ve 2019/105583 sayılı yazısı ile verilen kararın kaldırılarak zamanaşımı sebebiyle Düşme kararı verilmesi yönünde itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya 25.12.2019 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.12.2019 tarih ve 2019/105583 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 22.05.2019 tarih ve 2019/600-2019/8813 karar sayılı D.Onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın, türü ve süresine göre 765 sayılı TCK’nın 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 10 yıllık asli zamanaşımının mahkümiyet hükmünün kurulduğu 22.12.2015 tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik 2 yıl 4 ay 4 günlük sürede eklenmek suretiyle 26.04.2018 tarihinde, yani hükmün açıklanma tarihi olan 08.10.2018 tarihinden önce dolduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25320, Karar No: 2019/8362, Tarih: 16.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/25320 E.  ,  2019/8362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile aralarında muhtelif malzeme alımına ilişkin sözleşme olduğunu, malzeme ve faturaların davalıya teslim edildiğini ancak satım bedelinin ödenmediğini, bu nedenle icra takibi başlattığını ancak davalının haksız yere takip konusu borcun ferilerine itiraz ettiğini ileri sürerek; davalının takibe vaki itirazının iptaline, alacağın %20 sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, Döner Sermayeli İşletmeler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliği'nin Ödemelerin Yapılmasında Öncelik başlıklı 22.maddesi gereği ödemelerin bütçe nakit durumuna ve yönetmeliğe uygun olarak genelgede belirtilen öncelik sırasına göre yapılmakta olduğunu, henüz davacıya ödeme sırasının gelmediğini, ödemelerin bu şekilde mevzuata göre yapılması nedeniyle ihtarla veya icra takibiyle temerrüt durumunun oluşmayacağını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, asıl alacağın %20'si kadar icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı, 15/10/2014 tarihli icra takibine, davacının 6.203,76 TL alacağı olduğunu, ödemelerin nakit durumuna ve öncelik sırasına göre yapıldığını, davacının sırası geldiğinde ödemenin yapılacağını ancak her halükarda ödeme günü geldiğinde asıl alacaktan fazlasının ödenmeyeceğini belirterek davacının asıl alacağa takip tarihinden sonra faiz işletilmesi talebini kabul etmemiş, diğer bir ifadeyle borca kısmen itiraz etmiştir.

Somut olayda asıl borca itiraz olmadığı gibi asıl borç da 12/06/2015 tarihinde ödenmiştir. Bu nedenle mahkemece asıl alacak üzerinden %20 icra inkar tazminatına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ancak, bu husus tekrar yargılama yapılmasına gerektirmediğinden "asıl alacağın %20'si oranındaki tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, kararın bu şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle "asıl alacağın %20si oranındaki tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin hükümden çıkartılarak kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18783, Karar No: 2015/3249, Tarih: 02.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18783 E.  ,  2015/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karamürsel Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.05.2014

NUMARASI :Esas no:2014/2 Karar no:2014/292

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20'nci ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21'nci ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30'ncu maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Olayda davalıya dava dilekçesi ve duruşma günlerinin tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın adreste bulunmama sebebi tevsik edilmemiştir. Ayrıca tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb.K. m.23/7,m.24/5). Bu haliyle davalıya yapılan tebligatlar geçersizdir. Bu durum hukuki dinlenilme hakkını (HMK. m. 27) zedeleyen önemli bir usul hatasıdır. Bu husus gözetilmeden davalının yokluğunda hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.03.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/9000, Karar No: 2006/16954, Tarih: 05.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9000 E.  ,  2006/16954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Nez'i

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

\* Anne ve babanın, deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi; ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklamaları halinde hakim velayet hakkını kaldırabilir. (TMK.md.348) Toplanan deliller yukarıda açıklanan şekilde bir durumun varlığına yeterli olmayıp, velayetin değiştirilmesine yol açar. (TMK.md.183,349) Öyle ise kanun hükmünün uygulanmasında hata yapılması bozmayı gerektirir.Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden duruşma yapılmasını gerektirmez. O halde kararın düzeltilerek onanması Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesine uygun düşer.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasından velayetin kaldırılmasına (nez'ine) ilişkin bölümlerin çıkartılmasına ve yerine " Türk Medeni Kanununun 183, 349 maddesi gereğince \* 2001 doğumlu...'ın velayetinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine" sözlerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının temyiz edene geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 05.12.2006 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku,...2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

- dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

- temsil kayyımı davaya katılmalı,

- temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/16891, Karar No: 2013/2934, Tarih: 07.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16891 E.  ,  2013/2934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın haczin İİK.nin 96-97 maddesine göre yapılmasına ilişkin 4.7.2012 tarihli memur işleminin iptali ile 2.7.2012 tarihli haczin İİK.nin 99. Maddesine göre yapılmış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Bursa 2.İcra müdürlüğünün 2012/6531 sayılı takip dosyasından 2.7.2012 tarihinde müvekkilinin işyerine gelinerek haciz yapıldığını, müvekkilinin borçlu şirket ile hiç bir bağının bulunmadığını haciz mahallinde borçluya ait herhangi bir belgenin ele gerilemediğini, borçluya haciz adresinde tebligat yapılmadığını ileri sürerek icra müdürlüğünün haczin İİK.nin 96-97 maddesine göre yapıldığına karar verilmesine dair işleminin iptali ile haczin İİK.nin 99.maddesine göre yapıldığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda haczin borçluya ödeme emri tebliğ edilen adreste yapılmadığı, mahcuzların borçluya aidiyetini gösterir yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle haczin İİK.nin 96-97 maddesine göre yapılmasına ilişkin 4.7.2012 tarihli memur işleminin iptali ile 2.7.2012 tarihli haczin İİK.nin 99. maddesine göre yapılmış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 737,77 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı alacaklıdan alınmasına 7.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9572, Karar No: 2022/6284, Tarih: 20.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/9572 E.  ,  2022/6284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'ne ve Adli Tıp Kurumu'na ait raporlarda, tabancanın, ateşli silah fişeklerinin istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel (ortasında boşluk bulunan) yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan, kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, bu sebeple, çapına uygun ses ve gaz fişeklerinden iken bu fişeklerin renkli plastik parçaların üzerine veya bu plastik parçalar çıkartılarak onların yerine saçma tanesi, kurşun metal küre vb. yerleştirilmek suretiyle tadil edilerek özel nitelik kazandırılmış fişekleri istimale elverişli olduğunun belirtilmesi, buna karşın, sanıkta, özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın, suça konu silahın, kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın, temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.