muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18758, Karar No: 2014/19887, Tarih: 23.06.2014

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10603, Karar No: 2014/17087, Tarih: 27.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10603 E.  ,  2014/17087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/388-2014/198

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davalının müvekkilleri aleyhine başlattıkları takip dosyasında, %70 faiz oranı talep edildiğini, bu faiz oranının fahiş olduğu gibi, davacı R.. S..’nın davalı alacaklıya 02.01.2009 tarihli tahsil makbuzu ile yaptığı 11.000 TL’lik ödemenin icra dosyasına bildirilmediğini ve davacı Ahmet Kürşat Sınır'ın da 6000 TL ödemesinin yansıtılmadığını ileri sürerek, şimdilik 17.000 TL olan ve yasal olmayan fahiş faizden borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı R.. S..’nın 11.000 TL ödemesinin doğru olduğunu, tahsil harcını borçlu davacı ödemediği için icra dosyasına yansıtılmadığını, diğer davacının ödemelerini kabul etmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonucunda, bilirkişi raporu ve mahkeme hesaplamasına göre davanın kabulüne, taleple bağlı kalınarak dava tarihi itibariyle davacıların icra dosyasından, dosya alacaklarına 17.000 TL borçlu olmadıklarının tespitine ve takip dosyasında takip tarihine kadar ve takipten sonra uygulanan faiz oranının iptali ile bu tarihlerde geçerli reeskont avans faizinin uygulanmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Dairemiz Bozma ilamında; “Takipten sonra davadan önce davacılardan R.. S..'nın 02.01.2009 tarihinde 11.000 TL ödeme yaptığına dair davalı alacaklıdan alınan aynı tarihli tahsilat makbuzunda tahsil harcını davacı R.. S..'nın ödeyeceği ve icra dosyasındaki borçtan düşüleceği şerhi bulunmaktadır. Söz konusu tahsilat makbuzu uyarınca davacı borçlunun ödemesini tahsil harcını yatırmak suretiyle icra dairesine bildirmesi gerekirken, bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi sebebiyle dava açıldıktan sonra davalı alacaklı, takip dosyasına 01.06.2010 tarihinde davacı borçlu R.. S..'nın ödemesi gereken tahsil harcını borçlulardan tahsili konusundaki haklarını saklı tutarak aldığı bedeli, yaptığı tahsilatı bildirmiştir. Bu durumda davacı R.. S..’nın takipten sonra davadan önce, ödediği bu miktarla da borçlu olmadığı inancında ise, bu miktar yönünden istirdat, fazlası için menfi tespit davası açabileceğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi, mahkeme gerekçesiyle hükmün çelişkili olması sebebiyle hükmün bozulması gerekmiştir'' denilmiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; borçlulardan davacı Ramazan Sandıklı'nın 11.000 TL' lik harici ödemesi dava açıldıktan sonra icra dosyasına yansıtıldığından davacıların bu kısma ilişkin talepleri haklı görülmüş olup bu yönden davanın kısmen kabulü ile dosya alacaklısı olan davalıya 11.000,00 TL borçlu olmadığının tespitine, icra takip dosyasında takip tarihine kadar ve takipten sonra uygulanan faiz oranının iptali ile bu tarihlerde geçerli olmak üzere avans faizinin uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar aleyhlerindeki icra takibinde talep edilen borca mahsuben davalı asile 11.000 TL ödeme yapıldığına dair 02.01.2009 tarihli tahsilat makbuzunu delil olarak dosyaya sunmuştur. Tahsilat makbuzunun altındaki imza inkar edilmemiştir. Her ne kadar tahsilat makbuzunda sözü edilen ödeme dava tarihinden önce yapılmış ise de davacı tarafça bu ödeme davadan sonra icra dosyasına bildirilmiş olduğundan dava bu kısım yönünden açıklanan nedenle konusuz kalmıştır. Mahkemece belirtilen bu yön gözetilerek davanın kısmen konusuz kaldığı dikkate alınıp dava tarihindeki haklılık durumu da değerlendirilmek suretiyle uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, istek halinde peşin harçların iadesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2860, Karar No: 2019/2706, Tarih: 17.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/2860 E.  ,  2019/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2017 tarih ve

2017/206 - 2017/227 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63 ile 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararına

yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. Maddesi gereğince REDDİNE,

1-Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükumet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda “paralel yapı” veya “terör örgütü” olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı, Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aynı değerlendirmelerin paylaşıldığı süreçten önce icra edilen faaliyetlerin, nitelik, içerik ve mahiyeti itibariyle silahlı terör örgütünün amacına hizmet ettiğinin somut delil ve olgularla ortaya konulmadıkça örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği değerlendirilerek;

Bu tarihten sonra gerçekleşen ve örgütsel faaliyet olarak kabul edilen hareketlerin örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, ancak örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgütle irtibatlı Bank Asya’daki hesabına para yatıran ve örgütte iltisaklı sendikaya üye olan sanığın eyleminin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

a)Silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olması, temadinin yakalanma ile sona erecek olması karşısında, suç tarihinin gerekçeli karar başlığına ''29/08/2016'' olan suç tarihinin ''2016'' olarak yazılmış olması,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu hususun dikkate alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın, ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin bilgi için ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2746, Karar No: 2019/3085, Tarih: 27.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/2746 E.  ,  2019/3085 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayet eden 3. kişi vekili icra mahkemesine başvurusunda; .....sayılı dosyasında borçlu olan .....aleyhine başlatılan takipte borçlu şirketin .....doğan hak ve  alacakları üzerine haciz konulduğunu, ......sayılı takip dosyasında ise şikayet eden tarafından  ....aleyhine takip başaltıldığını, bu dosyadan da borçlunun... Kurumundan doğan hak ve alacakları üzerine haciz konulduğunu, 2015/78310 E. sayılı dosyada borçluya ödeme emri tebliğ edlilemediği için bu takibin kesinleşmemesi nedeniyle bu dosyaya  gönderilmiş olan para üzerinde kesinleşen ilk haczin kendisinin alacaklı olduğu 2016/5351 E. sayılı dosyadan konulan haczin olacağı gerekçesiyle bu paranın 2016/5351 E. sayılı dosyaya gönderilmesi gerektiğini açıklayarak talepte bulunduğunu, bu talebin icra müdürlüğünce 09.06.2016 tarihinde reddedildiğini, anılan bu ret kararının kaldırılmasını, 2015/78310 E. sayılı dosyaya gelmiş ve gelecek olan paranın kendisinin alacaklı olduğu  2016/5351 E. sayılı dosyadaki kesinleşen haczinin ilk haciz olması nedeniyle bu dosyaya gönderilmesini, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde ise sıra cetveli düzenlenmesi yönünde işlem yapılmasına karar verilmesini talep ettiği, ilk derece mahkemesince ..... sayılı dosyasında yapılmış bır satış olmadığından bahisle İİK'nun 140. maddesi gereğince şikayetçinin talebinin icra müdürlüğünce reddinin yerinde olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verildiği, şikayetçi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi'nce, şikayet tarihi itibari ile henüz icra dosyasına söz konusu Kurumdan herhangi bir para gönderiminin bulunmadığı, sıra cetveli yapılabilmesi için dosyada yatırılmış bir  paranın bulunması gerektiği gerekçesi ile şikayetin reddi gerekirken icra dosyasında henüz satış olmadığı gerekçesi ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisinin  doğru olmadı belirtilerek ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak değişik gerekçe ile şikayetin reddine karar verildiği, hükmün şikayetçi tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Sıra cetveli yapılmaması bir hakkın yerine getirilmemesine ilişkin olup, İİK’nun 16. maddesine göre süresiz şikayete tabidir.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Sıra cetveli yapılmaması bir hakkın yerine getirilmemesine ilişkin olup, İİK’nun 16. maddesine göre süresiz şikayete tabidir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda .... sayılı dosyasına  .... gönderilen 07.04.2016 tarihli yazıda 62.353,46 TL tutarındaki alacağın.....nin öncelikli ödemesi 1. İcra müdürlüğününün 2015/78310 E. sayılı dosyasına yapıldığının bildirildiği, icra müdürlüğünün 09.06.2016 tarihli kararında da ilgili kurumca gönderilen paranın haciz sırasına göre gönderildiği tespit edilerek şikayet edenin talebinin reddine karar verildiği, Dairemiz'in 14.11.2018 tarihli geri çevirme kararında ise ... gönderilen 07.04.2016 tarihli yazıda 62.353,46 TL tutarındaki alacağın tahsilat makbuzunun istendiği, gönderilen tahsilat makbuzu incelendiğinde anılan miktardaki paranın ......sayılı dosyasına 28.03.2016 tarihinde gönderildiği, iş bu şikayetin ise 16.06.2016 tarihinde yapıldığı anlaşılmıştır.

Haciz müzekkeresi ya da haciz ihbarnamesi ile konulmuş hacze ilişkin olarak henüz dosyaya ilgili kurumdan para gelmemesi halinde sıra cetveli yapılamayacağı tabii ise de; ....... gönderilen 62.353,46 TL tutarındaki alacağın 28.04.2016 tarihinde dosyaya gönderildiği, şikayet tarihinden önce gönderilen bu para üzerinde birden fazla haciz olduğu da sabit olup böyle durumlarda icra müdürlüğünce, öncelikle İİK'nun 140. maddesi gereğince sıra cevteli yapılmalı ve alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını sürme hakkı tanınmalıdır. Alacağın rüçhanlı olup olmadığı ve öne sürdüğü diğer hususlar, sıra cevteli yapıldıktan sonra itiraz halinde tartışılacak hususlar  olup bu aşamada icra müdürlüğünün sıra cetveli düzenlemekten imtina etmesi mümkün değildir. Bir başka anlatımla alacaklıların itirazlarını ileri sürebilmesi için öncelikle sıra   cetveli yapılması gerekmektedir.

O halde ilk haczi koyan icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasının emredilmesine karar verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesinin şikayetin reddine dair kararı ile ilk  derece  mahkemesi  kararını  kaldırarak değişik gerekçe ile şikayetin reddine  karar veren Bölge Adliye Mahkemesi kararı doğru olmadığından bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

O halde ilk haczi koyan icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasının emredilmesine karar verilmesi gerekirken ilk derece mahkemesinin şikayetin reddine dair kararı ile ilk  derece  mahkemesi  kararını  kaldırarak değişik gerekçe ile şikayetin reddine  karar veren Bölge Adliye Mahkemesi kararı doğru olmadığından bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile, ....07.06.2017 tarih ve 2017/340 E.-2017/725 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2014/22549, Karar No: 2015/582, Tarih: 19.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/22549 E.  ,  2015/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında şüpheliye ait olduğu iddia olunan telefon ile ilgili olarak imei ve baz istasyonu bilgilerinin tespiti talebinin kabulüne dair .... Sulh Ceza Mahkemesinin 03/04/2014 tarihliye 2014/228 değişik iş sayılı kararını müteakip, söz konusu karara Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının itirazı üzerine Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 135. maddesinde 6526 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik yapılarak iletişim tespiti karan konusunda Ağır Ceza Mahkemelerinin yetkili kılındığından bahisle, Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin değerlendirilmesi için dosyanın Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine ilişkin anılan Mahkemenin 30/04/2014 tarihli ve 2014/285 değişik iş sayılı kararını müteakip, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının imei ve baz istasyonu bilgilerinin tespiti talebinin reddine dair, ..... Ağır Ceza Mahkemesinin 12/05/2014 tarihli ve 2014/1080 değişik iş sayılı kararına itirazın reddine ilişkin .... Ağır Ceza Mahkemesinin 29/05/2014 tarihli ve 2014/1199 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek .. Bakanlığınca verilen 27/10/2014 gün ve 2014/18369/63489 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/11/2014 gün ve 2014/364243 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; HTS kayıtlarıyla ilgili benzer bir olaya ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2011 tarihli ve 2011/6-140 esas, 2011/222 sayılı ilamında da, “...5271 sayılı CYY'nın 135. maddesinin birinci fıkrası uyarınca iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması ve sinyal bilgilerinin değerlendirilebilmesi koruma tedbirine başvurulabilmesi için gerekli olan ortak koşullar, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka suretle delil elde etmenin mümkün olmaması ve bu tedbirlerin ancak hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılan şüpheli ve sanık hakkında uygulanabilmesidir. Ayrıca,