muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7939, Karar No: 2006/10065, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/7939 E.  ,  2006/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı 27.4.2005 tarih ve 2005/10223 nolu ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, T.C.D.D.Y. Genel Müdürlüğü üst düzey yöneticisi olan davacıya davalı ...Başkanlığı tarafından çıkarılan ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, mahkemece dava konusuz kaldığından bir karar verilmesine yer olmadığına; dava açılmasına davalı Kurum sebebiyet verdiğinden nisbi avukatlık ücreti ile yargılama giderlerinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine hükmedilmiştir.

Somut olayda T.C.D.D. İşletmesi Genel Müdürlüğü davalı Kurumun prim borcundan dolayı 14.04.2005 yazısı ile Sosyal Sigortalar Kurumuna ödemesi gereken prim borçlarının idarenin finansman sıkıntısı nedeniyle ödenemeyeceğinin bildirildiği, davalı Kurumca da 27.04.2005 düzenleme tarihli 29.04.2005 günlü ödeme emirleri çıkartıldığı, üst düzey yönetici sıfatı nedeniyle davacıya aynı gün tebliğ edildiği, ancak 27.04.2005 tarih ve 25798 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5335 sayılı Kanun gereğince, " Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle, T.C. Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün ve bağlı ortaklıklarının S.S.K.'na olan prim, işsizlik sigortası, gecikme zammı, faiz, sosyal yardım zammı ve benzeri borçların tamamının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 2005 yılı bütçesinde yer alan ödenekten mahsup edileceği" hükmüne göre anılan primin bütçeden mahsup ile terkin edildiği, ...nun 22.02.2006 tarihli S.S.K.'nun ilgili yazısından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca dava açılmasına Sosyal Sigortalar Kurumunun sebebiyet verdiğinden söz edilemeyeceğinden avukatlık ücreti ve yargılama gideri ile sorumluluğu cihetine gidilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.U.M.K.'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 3. ve 4. bendlerinin silinerek yerine "Dava açılmasına davalı kurum sebebiyet vermediğinden davacı yararına yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davanın mahiyeti gereği davalı yararına avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13706, Karar No: 2017/25195, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13706 E.  ,  2017/25195 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7748, Karar No: 2021/15979, Tarih: 05.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7748 E.  ,  2021/15979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.11.2008 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 21.11.2009 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti, yolda yürümekte olan müştekinin sırt çantasından cüzdanını çekip almak suretiyle çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 142/2-b, 35 ve 31/2. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 11 yıl 3 aylık zamanaşımının, 13/08/2005 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13420, Karar No: 2012/3107, Tarih: 20.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13420 E.  ,  2012/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/04/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı tereke temsilcisi, davalılardan B..ve İ..'in miras bırakan S.. F.T..'ın ölümünden sonra sahte nüfus kaydına dayanarak aldıkları sahte veraset ilamı ile 1173 ada 2 parseldeki 25 no'lu dükkanı yolsuz olarak adlarına intikal ettirdiklerini ve vekilleri olan anneleri Arman vasıtasıyla kendileri ile işbirliği yapan diğer davalı B..'e düşük bir bedelle sattıklarını ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile muris  adına tescilini istemiştir.

Davalı B.., tapudaki kayda güvenerek taşınmazı iyiniyetle iktisap ettiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar B..ve İ.. de, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı B.. H. vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.03.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat İ. Y.. Ç. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmediği, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, sahtecilik hukuksal nedeninden kaynaklanan yolsuz tescile dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; S.. F.. T.'ın sonradan boşandığı A..'ın ilk evliliğinden olma çocukları İ.. ve B.'yı evlat edindiği, ancak bu hususun nüfus kayıtlarına geçmediği ve sözleşme bazında kaldığı, S..'ın A..'dan boşandıktan sonra kurulan evlatlık bağıtının İzmir  7. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan dava neticesinde 1998/845 E. 1998/774 K. sayılı karar ile feshedilerek kesinleştiği ve S..'ın 24.1.2002 tarihinde öldüğü, ne var ki, B.. ve İ..'in nüfusa yansımayan ve feshedilen evlatlık sözleşmesini S..n'ın ölümünden sonra kayda geçirttikleri ve İzmir 9. Sulh Hukuk Mahkemesinden aldıkları 2002/ 921 E. 2002/883 K. sayılı mirasçılık belgesine istinaden S..'ın maliki olduğu çekişme konusu ..ada ..parseldeki . no'lu dükkanı üzerlerine intikal ettirdikten sonra davalılardan B.. H..'e 13.9.2002 tarihinde satış suretiyle devrettikleri anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 27.12.1939 tarih, 11/60 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca S.. üzerindeki sicil kaydını kendi adlarına intikal ettiren B. ve İ.' in ilk el, onlardan edinen davalı B..'in ise ikinci el durumunda bulundukları, ilk eller adına oluşan kaydın yolsuz tescil niteliğini taşıdığından TMK'nun 1023 maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacakları, ancak onlardan, sicilin aleniliği ve güvenirliği prensibine istinaden edinen B..'in ikinci el konumunda bulunduğu için koşullarının gerçekleşmesi halinde aynı Yasanın 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanacağı açıktır.

Davalı B.., satışa aracılık yapan emlak komisyoncusu marifetiyle taşınmazı edindiğini ve komisyoncuya bedelini ödediğini bildirmiş ve gerçekten de taşınmazın satın alma tarihlerine tekabül eden tarihte de davalının banka mevduat hesabından paranın çekildiği banka kayıtları ile sabittir. Diğer taraftan, davalı B., İ. ve anneleri A. hakkında sahte işlemden dolayı diğer davalı son kayıt maliki B. hakkında da "cürüm eşyasını bilerek edinme" suçundan dolayı dava açıldığı, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesince 2003/689 E. 2005/355 K. sayılı karar ile A., B. ve İ.'in mahkûmiyetlerine ve davalı B.'in de; "müsnet suçu işlemediğinin anlaşıldığı " gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir. Her ne kadar, BK'nun 53. maddesi hükmüne göre ceza mahkemesince ittihaz edilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, beraatin gerekçesini teşkil eden maddi olgular yönünden hukuk hakiminin bağlı olacağı tartışmasızdır. Somut olaya bu düzenlemeler çerçevesinde bakıldığında özellikle, davalı B.. hakkında verilen beraat kararının gerekçesi eldeki dosya içindeki deliller ile birlikte değerlendirildiğinde, mahkum olan diğer davalılar ile el ve işbirliği içerisinde hareket ettiğini ve  kötüniyetli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmelerle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı B..' in temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 20.03.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11364, Karar No: 2014/11996, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11364 E.  ,  2014/11996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2010/258-2013/232

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalılarca sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18453, Karar No: 2015/3527, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18453 E.  ,  2015/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/7607 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 06/04/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13549, Karar No: 2006/13149, Tarih: 23.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13549 E.  ,  2006/13149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ            : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2006

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı oranının % 58 den % 76’a çıkması nedeniyle % 18 fark maluliyet için manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle % 76 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen Sağlık Bakanlığı Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesinin 07.03.2006 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının meslek hastalığı nedeniyle 28.06.1993 tarihinde % 58 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 13 yıl içerisinde % 18 artışla % 76 oranına ulaşmasının tıbben mümkün bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumu yada Tıp Fakültelerinin ilgili akademik tıp konseyinden rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde  taraflara  iadesine 23.11.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.