muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7365, Karar No: 2022/7072, Tarih: 20.06.2022

Kanuna aykırı, sanık müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün 1412 sayılı CMUK’un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 20/06/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 1. maddesindeki avukatlığın kamu hizmeti ve yargının kurucu unsurlarından olduğuna ilişkin belirleme, 2. maddesinde yazılı amacı, 76/1 ve 109/1-2. maddelerindeki baroların ve Türkiye Barolar Birliğinin kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları olduğuna ilişkin hükümler ile 5237 sayılı TCK’nin 6/1-c maddesindeki tanım ve gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde; avukatların, 1136 sayılı Kanun'un 35/1 ve 35/A maddelerinde yazılı ve münhasıran avukatlar tarafından yapılabilecek iş ve işlemler ile uzlaştırma işlemi ve barolar ile Türkiye Barolar Birliğinin organlarında ifa ettikleri görevleri yönünden kamu görevlisi oldukları kabul edilmelidir (Gökcan, Hasan Tahsin/Artuç, Mustafa. Ceza Hukukunda Kamu Görevlisi ve Özel Soruşturma Usulleri, 4. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2016, s.57). Öğretide de kabul edildiği üzere; TCK’nin 6. maddesi kapsamında, kamusal faaliyet yaptıkları, dolayısıyla kamu görevlisi oldukları konusunda, anılan maddenin gerekçesi karşısında bir kuşku bulunmayan avukatın, görevi sebebiyle kendisine teslim edilen müvekkiline ait parayı veya başka bir eşyayı müvekkiline vermemesi durumunda, zimmet suçunun oluşacağı ifade edilmektedir (Akçin, İhsan. Kamu İdaresinin Güvenirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar, 2.Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2019), s.50-51; Artuk, Mehmet Emin/Gökcen, Ahmet/Alşahin, M.Emin/Çakır, Kerim. Ceza Hukuku Özel Hükümler, 18. Baskı, Ankara, (2019), s. 976-977; Artuç, Mustafa. Malvarlığına Karşı Suçlar, 3. Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2018), s.732; Mahmutoğlu, Fatih Selami. Türk Ceza Kanunu Genel Hükümler Şerhi. Beta İstanbul (2017), s. 66 (Dipnot 14); Aldemir, Hüsnü. Uygulamada Avukatlık Hukuku, Adalet Yayınevi Ankara (2018), s.700; Gökcan, Hasan Tahsin. Açıklamalı Avukatlık Yasası, 3. Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2012), s.181). Bu nedenle öğreti ve uygulamada kabul edildiği, TCK'nin 247. maddesinin gerekçesinde de ifade edildiği üzere, zimmete geçirilen malın Devlete veya özel kişilere ait olmasının suçun oluşması bakımından öneminin bulunmadığı, kamu görevlisi olan avukatların 01/01/2009 tarihinden sonra görevleri nedeniyle zilyetliği kendilerine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü oldukları malları uhdelerinde tutmaları halinde 5237 sayılı TCK’nin 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun faili olabilecekleri kabul edilmelidir. Bu itibarla işin esası incelenerek bir karar verilmesi görüşünde olduğumdan aksi yöndeki çoğunluk kabulüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/4779, Karar No: 2016/14108, Tarih: 20.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/4779 E.  ,  2016/14108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR

Davanın kabulüne dair hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 434/2. maddesine göre, temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. Temyiz harcının kaynağı HUMK.nun 434/2. maddesi ve 07.07.1965 tarih 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kurulu Kararıdır. Bu İçtihatı Birleştirme Kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının 1/4'ünün peşin olarak alınması gerekir.

Davalı vekili, hükmü temyiz isteğinde bulunmuş; dosya arasında bulunan 19.01.2015 tarihli 8545 sıra nolu makbuzla 27,70-TL maktu temyiz karar harcı ile yine aynı tarihli 8546 sıra nolu makbuzla 85,40-TL nispi temyiz karar harcı alındığı görülmüştür. Bu açıklamalara göre, “temyiz karar harcı” eksik alındığından HUMK.nun 434/3. maddesi gereğince davalı vekiline eksik yatırılan nispi temyiz karar harcının yedi gün içinde yatırılması için muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz karar harcının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen nispi temyiz karar harcı tamamlanmadığı taktirde mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı'nın kapsamının gözönünde bulundurulması, anılan kararın temyizi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahal Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20082, Karar No: 2014/14024, Tarih: 06.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20082 E.  ,  2014/14024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/242165

Mahkemesi : Aliağa Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 17/04/2013

Numarası : 2013/69 - 2013/249

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, geçen her saatte vücuttaki alkol düzeyinin 0.15 promil azaldığı ve olay sırasında sanığın yaklaşık 1.13 promil alkollü olduğunun bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada olaydan yaklaşık 1 saat 48 dakika sonra yapılan ölçüme göre 0.87 Promil alkollü olduğu anlaşılan ve olay sırasında 1.00 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8520, Karar No: 2010/6194, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8520 E.  ,  2010/6194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.08.2003-06.03.2006 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile sigorta haklarının tanınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacının , davalıya ait işyerinde 1.8.2003-6.3.2006 tarihleri arasında geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının davalı işyerinde 15.1.1991 tarihinden 2002 yılı 1. dönem sonuna kadar geçen çalışmalarının kuruma tam olarak bildirildiği, davalı ... ... işyerine kargo şirketlerince yapılan kargo tesliminde 2004 yılının 5.-12. ayları arasındaki ve 2006 yılının 3 ayına ait bir çok teslim belgelerinde teslim alan olarak davacının adı ve imzasının bulunduğu, davalı işverenin İdari İşler sorumlusunun 19.10.2004, 20.10.2004, 1.2.2005, 20.7.2005 tarihli yazılarında davacıya davalı ... adına bankadan para çekme yetkisinin verildiği, davalı ...’ın Banka Cari Hesap ekstresinde 1.4.2004-23.2.2006 tarihleri arasında hemen her ay davacının işlem yaptığına dair isminin kayıtlarda göründüğü, Banka hesap dökümünde davacıya davalı işyerince 1.9.2003-1.3.2004 tarihleri arasında maaş adı altında aylık ödemelerin yapıldığı, davalı işverenin davacının uyuşmazlık döneminde götürü usulde işler yaptığını iddia ettiği halde varsa bu yönde yapılan bir sözleşmeyi sunmadığı anlaşılmaktadır

Sigortalılığın oluşması yönünden ilk koşul, taraflar arasında hizmet akdinin varlığına ilişkindir. Hizmet akdi B.K. 313. maddesinde belirlendiği üzere ... sahibi ile işçi arasında yapılan belli veya belli olmayan bir süre için görülen ... karşılığı ücret ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Bu sözleşmede ana unsur ... ve ücrettir. 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdini sadece bu unsurlara bağlı olarak kabul etmek mümkün değildir. Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ana koşulları olmak üzere 506 sayılı Yasa'nın öngördüğü hizmet sözleşmesi" bir veya birden fazla işveren ile çalıştırılan arasında oluşturulan, süreli veya süresiz belli bir zaman dilimi içersinde, işveren emir ve gözetimi altında, ... görmeyi hüküm altına alan hukuksal ilişkidir.Sigortalılığın oluşumu yönünden ilk unsur ... görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir.

Önemli olan düzenli bir çalışma ilişkisinin varlığıdır. Düzenli çalışma ilişkisinin varlığı ... akdinin zaman unsurunu ortaya koyar. Çalışanın, hizmetini belli zaman dilimi içerisinde, işveren emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirilmesi, hizmet akdinin ikinci unsuru olan bağımlılık unsurunu oluşturur. Hizmetin fiilen verilmesi her durumda, zorunlu değildir. İşverenin emir ve gözetim altında hazır beklemek durumunda dahi bağımlılık unsuru gerçekleşmiş sayılır. Öte yandan, işverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren emir ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir.Belirtilen bu iki ana unsurun birlikte gerçekleşmesi durumunda 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdinin dolayısıyla sigortalılığın ilk koşulunun oluştuğu sonucuna varılır.

Sigortalılığın ikinci koşulu 506 sayılı Yasa'nın 5. ve 8. maddelerinde öngörülen işin görüldüğü bir işyerinin bulunmasıdır. Bir işyerinin varlığının saptanamaması durumunda sigortalılığın gerçekleştiğinden söz edilemez.

Üçüncü koşul eylemli çalışmanın varlığıdır. Yasal sigortalılıktan söz edebilmek için sigortalının işveren emir ve direktifleri altında, bil fiil, gösterilen işi yapması zorunludur. çalışmanın, kimi durumlarda, görülen işin, nitelik ve kapsamına göre devamlı sürmesi mümkün olmayabilir. Sigortalının, işveren emir ve nezareti altında verilecek işi yapmaya hazır bir şekilde beklemesi dahi bu koşulun gerçekleşmesi için yeterlidir.

Yasanın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasanın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Parça başına ücret, götürü ücret, part-time çalışma karşılığı yapılan ödeme biçimleri sigortalılık koşullarını etkilemez.

Sigortalılık statüsünün oluşumu için herhangi bir şekil koşulu öngörülmemiştir. Resmi veya yazılı bir sözleşme biçimi şart değildir. Asıl olan sigortalının çalışmaya başlama durumudur. Eylemli olarak gerçekleşen bu durum sonucu sigortalılık statüsü kendiliğinden oluşur.

Sigortalılık statüsünün oluşumu için herhangi bir şekil koşulu öngörülmemiştir. Resmi veya yazılı bir sözleşme biçimi şart değildir. Asıl olan sigortalının çalışmaya başlama durumudur. Eylemli olarak gerçekleşen bu durum sonucu sigortalılık statüsü kendiliğinden oluşur.

Somut olayda davacının 1991-2002 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının Kuruma bildirildiği de dikkate alınarak, uyuşmazlık dönemi içerisinde davacıya maaş adı altında aylık ödemelerin yapılması, davalı adına gelen bir çok kargoyu teslim alması, verilen yetki yazıları uyarınca davalı adına bankada işlem yapması ve davalı işyerinde çalıştığını beyan eden taraf tanıklarının beyanlarına göre de davacının işyerinde elektirikli aletlerin tamir işleri, bülten ve disklerin getir götür işlerini yaptığına dair tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, yukarıda açıklandığı üzere davacının davalı işyerinde hizmet aktinin unsurlarını içerisinde barındıracak şekilde birçok farklı işi yaptığı açıkça belli olduğundan, davacının 1.8.2003-6.3.2006 tarihleri arasındaki dönemde davalı işyerinde hizmet akti ile çalıştığının tespiti yerine yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 31.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15764, Karar No: 2016/6785, Tarih: 02.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/15764 E.  ,  2016/6785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... vekili ile ... ve ... vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmişse de, murafa pulu olmadığından murafa isteğinin reddine karar verilerek, dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olan araçta yolcu olarak bulunan müvekkillerinin desteği ...'in aracın karıştığı tek taraflı tarfik kazasında hayatını kaybettiğini ileri sürerek, davacı anne ve baba için 200.000'er TL, davacı kardeş için 100.000 TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı anne ve baba için 50.000'er TL, maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen (sigorta şirketi poliçe limite ile sorumlu olacak şekilde) ve 05.09.2009 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacı baba ... için 45.000,00 TL, davacı anne ... için 45.000,00 TL, toplam 90.000,00 TL maddi tazminatın sigorta şirketi poliçe limitiyle ve faizden dava tarihinden itibaren sorumlu olmak kaydıyla, diğer davalılar için kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, sigorta şirketi hakkındaki manevi tazminat talebinin reddine, davacılar anne ve baba için 40.000,00'er TL, davacı kardeş için 20.000,00 TL, toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delilllerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ... vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delilllerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ... vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece hükme esas alınan 14.01.2014 tarihli hesap bilirkişisi raporunda, kaza tarihinde 23 yaşında olan desteğin, anne ve babasına ait şirkette yönetici olarak çalıştığı kabul edilerek aylık geliri 7500 TL esas alınarak hesaplama yapılmıştır. Ancak dosya içinde yer alan SGK kayıtlarından desteğin ...'de asgari ücretli olarak çalıştığı gözükmektedir. Mahkemece daha önce alınan 1. ve 2. hesap bilirkişisi raporlarında bu yön gözetilerek desteğin geliri net asgari ücret esas alınarak hesaplama yapılmıştır. Desteğin davacı anne ve babasına ait şirkette yötetici olark çalıştıığı ve aylık gelirinin 7500 TL olduğuna dair resmi kayıt sözkonusu olmadığı halde desteğin geliri resmi kayıtlarda yer aldığı şekilde aylık net asgari ücret esas alınarak yapılan hesaplama gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, 14.1.2014 tarihli hesap bilirkişi gözetilerek karar verilmesi doğru değildir.

3-Dava dilekçesinde davacılar vekili davacı anne ve baba için 50.000'er TL maddi tazminat talep etmiş, davacılar vekili, 26.01.2011 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat taleplerinden 10.000 TL lik kısmını tedavi giderlerinin (kazadan sonra ölüm anına kadar geçen sürede yapılan tedavilere ilişkin)kapsadığını bildirmiştir. Mahkemece davacı anne ve baba için 45.000'er TL destekten yoksun kalma tazminatına karar verilmiş ancak davacılar vekilinin tedavi giderleri talebine ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de yanlış olmuştur.

4-Davalılar ... ve ... vekili, 2. ek bilirkişi raporundan sonra 41.727,34 TL tazminatın davacılar vekiline PTT havalesi ile ödendiği ancak hükmedilen tazminattan bu miktarın mahsup edilmediği itirazında bulunmuştur. Dosyaya davalılar vekili tarafından 30.05.2012 tarihli 3 adet ödeme makbuzu sureti eklenmiştir. Bu durumda mahkemece ödeme belgeleri de değerlendirilerek davalılarca yapılan ödemenin hükmedilecek tazminattan mahsubu gerekip gerekmediği tartışılıp tazminat miktarı belirlenmelidir. Karar bu yönüyle de eksik incelemeye dayalı olup bozmayı gerektirmiştir.

5-Mahkemece davacıların desteğinin davalı aracında hatır için taşındığı kabul edilerek hükmedilecek tazminat miktarından %10 hatır taşıması indirimi yapılmış sa da %10 hatır indirimi oran olarak düşük olmuştur. Bir miktar daha hatır taşıması indirimi yapılmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş vekilinin ve davalılar ..., ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2,4,5 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... yararına, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... yararına temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3789, Karar No: 2024/1752, Tarih: 27.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3789 E.  ,  2024/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/327 E., 2023/202 K.

HÜKÜM : Davanın Kabulü ile Sıra Cetvelinin İptali

1- Mahkeme ilk kararında, muvazaa nedeniyle sıra cetveline itiraz davasında davacının muvazaa iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı, davacı vekilince temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine Dairemizin (kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 21.03.2019 tarihli ve 2016/3292 E. ve 2019/1211 K. sayılı ilamıyla, muvazaa nedenine dayalı açılan sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü davalıda olduğu, davalının alacağının varlığını ve miktarını takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikteki delillerle ispatlaması gerektiği mahkemece davacının iddialarını ispat edemediğinden bahisle davanın reddine karar vermesi doğru görülmemiş karar bu gerekçelerle davacı yararına bozulmuştur.

3. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı tarafın dava konusu icra dosyasındaki alacağının, davalıların takibine konu çeklerinden önce doğmuş olduğu, çekin tek başına alacağın varlığını ve miktarını ispatlamaya yeterli olmadığı, davalılarca alacağın varlığının usulüne uygun deliller ile ispatlanması gerektiği, davalılarca başkaca bir delil sunulmadığı davacının sıra cetveline itiraz isteminin haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, bu karara karşı davalı ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış yine; davalıların alacaklarının varlığını takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikteki delillerle ispatlayamadığı anlaşıldığından davalı ... vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkeme kararına ilişkin davalı ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3964, Karar No: 2012/6358, Tarih: 02.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3964 E.  ,  2012/6358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında akdedilen finansal kiralama sözleşmelerinden doğan alacaklarının masaya kaydı için iflas idaresine başvurduklarını, ancak taleplerinin reddedildiğini ileri sürerek, alacağın masaya kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi vekili, sunulan belgelerin yeterli olmadığı ve alacağın yargılamayı gerektirdiği gerekçeleriyle alacağın reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, iflas idaresince tanzim edilen sıra cetvelinin 01.05.2010 tarihli Taraf Gazetesi ve 05.05.2010 tarihli Ticaret Sicili Gazetesinde ayrı ayrı ilan edildiği, masa ret kararının davacı vekiline, 13.05.2010 tarihinde tebliğ edildiği, davacının İİK’nun 223 üncü maddesinde gösterilen tebliğ giderini vermediği, bu durumda davanın son ilan tarihi olan 05.05.2010 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin son günü olan 20.05.2010 tarihinde mesai saati bitimine kadar açılmadığı gerekçesiyle, süresinde olmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.