muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12373, Karar No: 2014/13633, Tarih: 08.12.2014

Davacı, 26/07/2013 tarihinde tahliye talepli olarak başlattığı takip ile 2013 yılının Nisan, Mayıs, Haziran ve Temmuz ayları kira bedeli olarak toplam 9.160 TL asıl alacak, 66,41 TL işlemiş faizin tahsilini talep etmiştir. Ödeme emri davalıya tebliğ edilmiş, itiraz edilmediğinden takip kesinleşmiştir. Davalı yargılama sırasında, dava dışı M.. Deri Konfeksiyon İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılan ödemeye ait, 2013 yılı kira ödemesi açıklaması ile yatırılan 10.000 TL bedelli dekont ibraz ederek dava konusu kira borcunun ödendiğini ileri sürmüştür. Mahkemece, davalı tarafından ibraz edilen söz konusu dekont ile takip konusu alacağın takipten önce ödendiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de davacı tarafından, davalı aleyhine önceki dönem kira alacağının tahsili için Kuşadası 2.İcra Müdürlüğünün 2013/1068 E sayılı dosyasında takip başlatıldığı, davalının dava konusu icra takibi dışında da borçları olduğu beyan edilmektedir. Türk Borçlar Kanunun 102. maddesine göre taraflar arasında birden fazla borç bulunması halinde “Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur.” hükmünü içermektedir. Dosya içerisindeki ödeme makbuzunda ödemenin 2013 yılı kirasına ilişkin olduğu belirtilmiş ancak hangi aya ait olduğu makbuzda belirtilmemiştir. Bu durumda; davacı tarafından, ödemenin Kuşadası 2.İcra Müdürlüğünün 2013/1068 E sayılı dosyasına konu alacağa mahsup edildiği iddia edildiğine göre mahkemece söz konusu takip dosyası getirtilerek, dosya borcunun ödenip ödenmediği üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25286, Karar No: 2014/17992, Tarih: 03.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/25286 E.  ,  2014/17992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 10. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/03/2012

NUMARASI : 2010/300-2012/162

DAVA :Taraflar arasındaki, ihbar tazminatı ile cezai şart alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatının duruşma talep etmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.06.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yaplımasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işveren, davalının 04/08/2003 tarihinde pazarlama satış bölümünde takım üyesi olarak çalışmaya başladığını, 24/04/2010 tarihli istifa dilekçesiyle iş sözleşmesini bildirimsiz olarak sona erdirdiğini, 8 haftalık bildirim öneline riayet etmediğini, davalı işçinin iş ilişkisinin sona erdiği tarihte aylık maktu brüt ücretinin 10.140,00 TL. olduğunu, ayrıca kendisine yılda 4 aylık ücreti tutarında ikramiye, ayda 466,28 TL. benzin parası, yemek bedeli olarak günlük 14,00 TL. değerinde fiş verildiğini ve davalı adına ayda toplam 507,56 TL. prim yatırıldığını iş sözleşmesinin 7 numaralı Özel Şartlar bendinin 4. Paragrafında rekabet yasağının düzenlendiğini, yine Şubat 2007 sonunda düzenlenen Mutabakat Protokolü adlı belge ile iş sırlarının korunması ve rekabet yasağı kaydı konularında yeni düzenlemeler yapıldığını, iş sırrının korunmasıyla ilgili maddeyle davalı işçinin sır saklama kaydına aykırı davrandığı takdirde son 12 aylık brüt ücreti tutarında cezai şart ödemeyi kabul ettiğini, 8. maddede yer alan rekabet yasağı kaydının ihlali durumunda da iş sözleşmesinin sona erdiği tarihteki aylık brüt ücretinin 8 katı tutarında cezai şart ödemeyi üstlendiğini, davalının fesih tarihinden önce çağrı merkezi ve süreç yönetimi birim müdürlüğü görevini yerine getirdiğini, görevi gereği bireysel müşterilerle ilgili yaptırılan her türlü araştırma ve piyasa değerlendirmeleri ile ilgili bilgilere ve özellikle bireysel abonelere ait olup da rakip GSM operatörleri tarafından bilinmesi istenmeyen her türlü iş sırrına sahip olduğunu, 28/04/2004 tarihinde şirketin GSM sektöründeki rakibi Avea ‘da çalışmaya başladığını, böylece mutabakat protokolünün 7. ve 8. maddelerinde düzenlenen sır saklama ve rekabet yasağı kayıtlarında aykırı hareket ettiğini iddia ederek 26.500,00 TL. ihbar tazminatının ve 81.000,00 TL. cezai şartın dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalı işçiden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı işveren arasındaki iş sözleşmesinin ikale (bozma sözleşmesi) ile sona erdiğini, davacı işverenin ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, istifa metninin hukuki bir değeri bulunmadığını, rekabet yasağı kaydının yer ve işin türü bakımından sınırlandırılmadığını, iş görme ediminin iş sırlarına nüfus etmesine imkan sağlamadığını, cezai şart miktarının fahiş olduğunu, 12.979,00 TL. eksik ödeme yapıldığını belirterek takas definde bulunduğunu, davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, rekabet yasağı kaydının sonuç doğurabilmesi için davalı işçinin işverenin müşteri çevresi veya iş sırları hakkında bilgi sahibi olması ve işçinin sahip olduğu bu bilginin kullanılmasının işverene önemli bir zarar verebilecek nitelikte bulunması gerektiği, davalının iş sırrına vakıf olduğunun işverence kanıtlanamadığı ve rekabet yasağı kaydı geçerli koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, rekabet yasağının ihlali iddiasına bağlı tazminat talebi reddedilmiş, ihbar tazminatı kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delilere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ”dir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir. İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Görev kamu düzenini ilgilendirmekte olup yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi hakim tarafından da resen nazara alınması gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.02.2013 gün ve 2012/9-854 E, 2013/292 K ve 25. 12.2013 gün ve 2013/13-412 E, 2013/1708 K sayılı kararlarında açıkça rekabet yasağı sözleşmesinden doğan uyuşmazlıklarda ticaret mahkemelerinin görevli olacağı kabul edilmiştir. Dairemiz uygulaması da Hukuk Genel Kurulu kararları çerçevesinde şekillenmiştir. Bu durumda görevin kamu düzenini ilgilendirmesi sebebiyle rekabet yasağı sözleşmesine dayanan istek bakımından tefrik kararı verilerek görev yönünden davanın reddine hüküm kurulması yönünde hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7622, Karar No: 2015/10917, Tarih: 11.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7622 E.  ,  2015/10917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/290987

MAHKEMESİ : Torbalı(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2011/946 (E) ve 2013/553 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

SUÇ TARİHİ : 12/05/2011

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve koşulları bulunmayan duruşma isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 318/1. Maddesi uyarınca reddine karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-) Sanık Ş.. S.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Tam akıl hastalığı sebebiyle cezai ehliyetinin bulunmadığından bahisle 5237 sayılı TCK'nın 32/1. ve 57/1. maddeleri uygulanan sanık hakkında aynı kanunun 57/2 tatbikine karar verilmemiş ise de; bu husus infaz aşamasında da gözetilebileceğinden bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, eyleme ve suça yönelik sanık Ş.. S.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA

2-) Sanık M.. H.. hakkında hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanık Ş.. S.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8528, Karar No: 2012/11173, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8528 E.  ,  2012/11173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine, davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... köyü sınırları içinde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmaları sırasında orman niteliğindeki taşınmazların sınırlandırılıp, Hazine adına tespit tutanağı düzenlenerek kısmî ilâna çıkartıldığını, yine bu çalışmalarda 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman olarak sınırlandırıldığını ve 1996 ilâ 2014 nolu orman sınır noktalarından doğu dereye kadar kalan taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman sınırları dışında bırakıldığını ile sürerek bu alanın orman sınırları içine alınarak orman niteliği ile Hazine adına tescilini talep etmiştir. Dava konusu yer hakkında 314 ada 10, 11, 12, 13 ve 7, 318 ada 1 ve 421 ada 1 parsel tutanakları ile kadastro tespit tutanakları düzenlenerek mahkemeye gönderilmiş, mahkemece, tutanakta yazılı kişiler davaya dahil edildikten sonra, davanın kısmen kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii, 314 ada 10, 11, 12 ve 13 sayılı parseller olarak tespit edilen taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline, 314 ada 7 parsel olarak tespit edilen taşınmazın fındık bahçesi vasfı ve 3/4 hisse ile ... oğlu ... , 1/4 hisse ise ... kızı ...adlarına, 318 ada 1 parsel olarak tespit edilen taşınmazın fındık bahçesi vasfıyla ... oğlu ... adına ve 421 ada 1 parsel olarak tespit edilen taşınmazın çay bahçesi vasfı ile ... oğlu ... adına ölü olduğu beyanlar hanesine yazılmak suretiyle kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve davalılar ... ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. Maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. Maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli resmi belgelere göre yapılan inceleme ve araştırma gereğince çekişmeli taşınmazlardan 314 ada 10,11,12 ve 13 parsellerin orman sayılan; 314 ada 7, 318 ada 1 ve 421 ada 1 parsellerin ise orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve

17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 3. bendinin hükümden çıkarılarak, yerine “6099 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” sözlerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalılar ... ve ...'ten onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları pesin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 03.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4749, Karar No: 2015/6382, Tarih: 24.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4749 E.  ,  2015/6382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 17. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/129-2014/532

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava iki haklı ihtar nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliyeye karar verilebilmesi için kiracıya bir yıldan kısa süreli kira sözleşmelerinde kira süresi içinde, bir yıl ve daha uzun süreli kira sözleşmelerinde ise bir kira yılı veya bir kira yılını aşan süre içinde kira bedelini ödemediği için yazılı olarak iki haklı ihtarda bulunulması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde iki haklı ihtar oluşmaz.Türk Borçlar Kanununun 352/2. maddesi uyarınca iki haklı ihtar nedeniyle açılacak tahliye davasının kira süresinin, bir yıldan uzun süreli kiralarda ihtarların yapıldığı kira yılının bitiminden başlayarak bir ay içinde açılması zorunludur.

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.02.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kira paralarının her ay peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklının 2013 yılı Şubat Mart, Nisan ayları kira parasının tahsili amacıyla 15.04.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi üzerine düzenlenen ödeme emri davalıya 17.04.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, icra dosyasına alacaklıya verilmek üzere 15.05.2013 tarihinde 1.354,11-TL yatırılmıştır. Yine 2013 Mayıs ve Haziran ayları kira parasının tahsili amacıyla 19.06.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi üzerine düzenlenen ödeme emri davalıya 01.07.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, borçlu 08.07.2013 tarihinde Mayıs ayı kira parasını 27.06.2013 tarihli dekontla ödediğini belirterek itiraz etmiş ve 30.07.2013 tarihinde de Haziran ayı kira parasını icra dosyasına yatırmıştır. Mahkemece yasal 30 günlük ödeme süresinde ödeme yapıldığı, icra takibindeki ihtarın davacıya iki haklı ihtar nedeniyle tahliye hakkı vermeyeceği düşünülerek davanın reddine karar verilmiştir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmeyecektir. İlk takibe konu Şubat, Mart, Nisan ayları kira bedelleri ile ikinci takibe konu Haziran ayı kirası ihtarların tebliğinden sonra ödenmiş olmakla, açıklanan ilkeler doğrultusunda iki haklı ihtar oluştuğundan kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18583, Karar No: 2015/4555, Tarih: 29.09.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/18583 E.  ,  2015/4555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet ve temyiz isteminin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın temyiz isteminin reddine dair verilen 10/04/2014 tarihli ek kararın sanığa tebliğ edilmediği, bu nedenle aynı konuda verilen diğer ek kararların hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, 10/04/2014 günlü ek karara yönelik yapılan incelemede,

Temyiz isteminin reddine ilişkin 10/04/2014 gün ve 2013/157 esas, 2013/1991 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...'nın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.