muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5150, Karar No: 2010/7427, Tarih: 29.06.2010

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81.maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

1- Somut olayda; Mahkemece Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/441 Esas sayılı dava dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre inşaatın % 19 seviyesinde yarım bırakıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, yargılamalar sırasında davacı bu raporun alınmasından sonra yüklenicinin inşaata devam ettiğini ve inşaatın tamamlandığını ileri sürmüştür. Bu durumda, mahallinde keşif yapılarak yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yüklenicinin edimlerini yerine getirip getirmediği hususunda HUMK.nun 275. maddesi uyarınca uzman bilirkişilerden rapor alınarak sonucunüa göre bir karar verilmesi gerekir.

Açıklanan bu yön göz önüne alınmadan dava tarihinden iki yıl önce düzenlendiği anlaşılan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

2- Bozma nedenine göre davalı yüklenici şirketlerin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesi gerekmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) bentte yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) bentte yazılı nedenlerle davalı yüklenicilerin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 750.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı ... Rektörlüğünden alınarak davacıya verilmesine, 29.06.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16220, Karar No: 2016/4980, Tarih: 23.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/16220 E.  ,  2016/4980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin bildirimsiz ve haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem tazminatının, ihbar tazminatının, fazla mesai ücretinin, yıllık ücretli izin alacağının, ulusal bayram ve hafta tatili alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı taraf davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı ... avukatları temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin .... fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 26, 27, 28, 29. maddelerinde ... bağlı kuruluşlar düzenlenmiştir. Buna göre bakanlığa bağlı kuruluşlar olan ..., ... ..., ... kurulmuştur.

... görevleri arasında, birinci basamak sağlık hizmetlerini yürütmek, bu hususta gerekli düzenlemeleri yapmak yer almaktadır.

659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname 6. maddesinde; “İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir” hükmüne yer verilmiş, 2. maddesinde de idare teriminin 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idarelerini ifade ettiği belirtilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde ...'nun yer aldığı görülmektedir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde ...'nun yer aldığı görülmektedir.

Somut olayda; dava doğrudan ... yöneltilerek açılmış, karar başlığında da davalı olarak ... gösterilmiştir. Davanın; yukarıda yer alan bağlı kuruluşlara ilişkin düzenlemeler çerçevesinde, ihaleleri gerçekleştiren, dava takip ehliyeti olan ... karşı görülmesi gerekirken ... karşı sonuçlandırılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilcide yanılma oluşturmakta olup, davanın ... yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2325, Karar No: 2013/6785, Tarih: 02.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2325 E.  ,  2013/6785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1, 269/3-a, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İftira suçunun tek bir fiil ile birden fazla mağdura karşı işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında tayin olunan cezanın TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

2- Soruşturma aşamasında iftirasından döndüğü anlaşılan sanık hakkında hükmedilen hapis cezasında etkin pişmanlık nedeniyle TCK'nın 269/2. maddesi yerine 269/3-a maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

3- Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/367 Esas, 2005/761 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün 09.04.2006 tarihinde infaz edildiği ve bu tarihten üç yıl geçtikten sonra suç işlenmesi nedeniyle tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden TCK'nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15733, Karar No: 2015/2597, Tarih: 10.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/15733 E.  ,  2015/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.07.2012 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 24.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/652, Karar No: 2024/5138, Tarih: 02.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/652 E.  ,  2024/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi ( Pendik (Kapatılan) 2. Aile Mahkemesi)

SAYISI : 2008/520 E., 2008/908 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı kadın tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 02.07.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde özetle, davalı kadın ile 2000 yılında evlendiklerini, bu evliliklerinden ortak çocukları olduğunu, davalı kadının kusurlu davranışları sebebiyle tarafları arasında geçimsizlik olduğunu ve tarafların ayrı yaşadığını iddia ederek davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında erkekten kaynaklı geçimsizlik olduğunu, tarafların fiilen ayrı yaşadıklarını iddia ederek boşanma talebinin kabulü ile ortak çocukların velâyetinin kendisine verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların geçimsiz oldukları, bir araya gelmek istemedikleri, evlilik birliğinin sarsıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle boşanmalarına ortak çocukların velâyetinin ise anneye verilmesine, ortak çocuklarla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın temyiz dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, adil yargılanma hakkının ihlal edildiği, boşanma davasına dair yapılan yargılamadan haberdar olmadığı, davadan karar tebliği ile bilgi sahibi olduğu, cevap dilekçesinin kendisi tarafından verilmediği, erkeğin o tarihlerde içinde ne yazdığını bilmediği bir kağıda imza attırdığı, erkeğin yurt dışına çalışmak için gittiği ve 2018 yılında ülkeye dönüş yaptığı ve ortak konuta geri döndüğü, ortak yaşamın devam ettiği ve davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek; hükmün tamamı yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma istemine ilişkin olup uyuşmazlık davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, uzun süre sonra tebliğin hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları; 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Davacı erkek tarafından, 02.07.2008 tarihinde evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle işbu yargılamaya konu boşanma davası açılmış ve Mahkemenin 24.12.2008 tarihli kararı ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerien karar verilmiştir. Karar, davacı erkek tarafından 09.09.2022 tarihinde tebliğe çıkarılmıştır. Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde, işbu davaya konu yargılamadan haberi olmadığı, adil yargılanma hakkının ihlal edildiği ve tarafların barışıp bir arada yaşamaya devam ettiği, kötü niyetli olarak kararın tebliğe çıkarıldığını iddia etmiştir. Somut olayda, Mahkeme kararının davacı erkek tarafından 14 yıl sonra tebliğe çıkarılması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup davalı kadının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar ve özellikle, tarafların dava açıldıktan sonra barışıp bir arada yaşayıp yaşamadıkları hususu da araştırılıp değerlendirilerek boşanma ve fer'îleri yönünden karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6540, Karar No: 2013/20365, Tarih: 26.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6540 E.  ,  2013/20365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 23.02.2005- 18.06.2009 tarihleri arasında pazarlama ve organizasyondan sorumlu müdür olarak hizmeti süresince 08.00-21.00 saatleri arasında Cumartesi günleri dahil çalıştığını, iş aktinin davalı işverence haksız nedenle sona erdirildiğini, tazminat, fazla mesai ve işçilik alacaklarının ihtarnameye rağmen ödenmediğini belirterek bu alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilirkişi tarafından yapılan fazla çalışma ücreti hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, bilirkişi ilk raporu ile 23.02.2005-21.03.2009 tarihleri arası için davacının haftalık 6 saat fazla mesai yaptığı kabulü ile toplam 1254 saat için fazla mesai ücret alacağı hesaplanmıştır. Mahkemece hükme esas alınan ve bilirkişi tarafından düzenlenen ek rapor ile aynı dönem için toplam 1272 saat için fazla mesai ücret alacağı hesaplanmıştır. Her iki rapor arasındaki açıklanan bu çelişki giderilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8169, Karar No: 2008/3249, Tarih: 26.02.2008

10. Ceza Dairesi 2006/8169 E., 2008/3249 K.

**10. Ceza Dairesi 2006/8169 E., 2008/3249 K.**

**- DAVAYA KATILMA

- KAMUNUN SAĞLIĞINA KARŞI SUÇLAR

- YARALAMA**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 237 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

**"İçtihat Metni"**

18 yaşını bitirmeyen küçüğe uyuşturucu madde vermek suçundan sanık Ş.. Y.. hakkında İ.. 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu, 22.02.2006 tarihinde 2005/188 esas ve 2006/22 karar sayı ile kurulan beraat hükmünün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın onama isteyen tebliğnamesi ile 06.06.2006 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Uyuşturucu ve uyarıcı madde suçlarının 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, kişilerin, CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılmalarına olanak bulunmaması; uyuşturucu veya uyarıcı maddeden dolayı yaralanan kişilerin, ancak taksirle ya da kasten yaralama suçundan açılan davaya katılmalarının mümkün olması; ayrıca katılmasına karar verilen Özgür'ün ve velisinin şikayetlerinin de bulunmaması nedeniyle, yasaya aykırı olarak verilen katılma kararı hükmü temyiz etme hakkı sağlamayacağından, Özgür vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE, 26.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22260, Karar No: 2014/13557, Tarih: 08.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/22260 E.  ,  2014/13557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Kuyumculuk işi ile uğraşan katılanın yanında çırak olarak çalışan sanığın, ....isimli iş yerinden katılana ait olan henüz eritilmemiş yarı mamul altınları alıp getirmesi amacıyla görevlendirildiği; ancak sanığın, 1100 gr ağırlığındaki söz konusu altınları, adı belirtilen iş yerinden teslim aldıktan sonra katılana ait iş yerine getirmesi gerekirken, hizmet ilişkisi gereği kendisine teslim edilen altınları piyasada satarak teslim amacının dışında tasarrufta bulunduğunun iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;5237 sayılı TCK' nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

Bu açıklama kapsamında; sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince mahkemenin takdirine göre temel cezanın alt hadden 5 gün adli para cezası olarak belirlenip, aynı kanunun 62. maddesi gereğince verilen cezadan 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra ortaya çıkan 4 gün adli para cezasının da aynı kanunun 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den hesap edilerek neticede 80 TL adli para cezası ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, sanığa 5 gün adli para cezası verildikten sonra aynı kanunun 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL den olmak üzere sanığın 100 TL para cezası ile cezalandırılıp, aynı kanunun 62.madde gereğince verilen para cezası üzerinden 1/6 oranında indirim yapılarak neticede itibariyle 83 TL para cezası ile cezalandırılarak sanığın ''3'' TL fazla para cezası ile cezalandırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62/1,52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 83 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine '' 5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2 maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,'' ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25338, Karar No: 2018/5325, Tarih: 15.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/25338 E.  ,  2018/5325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 13.04.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 21.04.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.