muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7140, Karar No: 2012/9919, Tarih: 07.06.2012

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve tarafların önceleri Halikarnas Şirketler Grubunun ortakları iken dava konusu tankerin davacıya ait marinada bulunduğu, ortaklığın ayrılması sonrasında yapılan paylaşımda da su tankerinin davalıya isabet ettiği hususunun tarafların kabulünde olmasına, mahkemece yapılan yargılama sonucunda ise ortaklığın son bulmasından sonra eski yerinde kalmaya devam eden su tankerinden, davacının çeşitli işlerde faydalandığının anlaşılmış bulunmasına, bu durum karşısında davacının, dava konusu su tankerinin marinasında kaldığı süre için ücret istemesinin mümkün bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23054, Karar No: 2017/25574, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23054 E.  ,  2017/25574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/671, Karar No: 2024/2356, Tarih: 01.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/671 E.  ,  2024/2356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1515 E., 2023/1375 K.

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 24.05.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/250 E., 2020/106 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, muvazaa nedeni ile sıra cetveline itiraz davasında davalının alacağının gerçek bir borç ilişkisine dayandığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle muvazaa nedeni ile sıra cetveline itiraz davasında ispat yükünün davalı alacaklıda olduğu, her zaman düzenlenmesi mümkün olan senedin alacağın varlığını ispata yeterli olmadığı dikkate alındığında, davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 01.07.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19467, Karar No: 2018/7109, Tarih: 08.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/19467 E.  ,  2018/7109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu %0 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu olayın davacının ihmalinden ileri geldiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, Kurum müfettişi tarafından yapılan tahkikat neticesinde yargılamaya konu kaza olayının iş kazası olarak kabul edildiği, aynı inceleme raporunda iş kazasının meydana gelişinde işverenin %100 oranında kusurlu olduğu yönünde tespit yapıldığı, yine Kurum tarafından davacının sürekli iş göremezlik oranının %0 olarak tespit edildiği, mahkemece kusur raporu alınmadığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İşverenin tazminattan sorumlu tutulması, İş Kanunun 77. maddesinde ve İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği’nde öngörülen önlemlerin işyerinde alınıp alınmadığının saptanması ile mümkündür. Başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığının, varsa kusurun oranının, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır.

Somut olayda mahkemenin, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden bilirkişi yerine geçerek sorunu çözümlediği açıktır.

Yapılacak iş, davacının kaza tarihi öncesi ve sonrasına ait temin edilebilen tüm tıbbi raporlarının dosyaya celp edilmesinden sonra konusunda uzman bilirkişi heyetinden İş Kanunu'nun 77. maddesi ve İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği hükümlerini göz önünde tutarak kusur raporu almak, sonrasında davacının yargılamaya konu kaza olayı ile ilgili geçici işgöremezlik durumunda kalıp kalmadığını, kalmış ise bu dönemin ne kadar süre devam ettiğini tespit ederek oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle bilirkişi kusur raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir,

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan ve özellikle bilirkişi kusur raporu alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir,

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14619, Karar No: 2016/865, Tarih: 27.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14619 E.  ,  2016/865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/05/2014 tarih ve 2011/484-2014/148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin elektronik ortamda internet teknolojilerine uygun yazılım ve program hazırlamak, satmak ve hazır program satın almak vs. işlerle iştigal ettiğini, İsviçre'den, 4 kap toplam ağırlığı 41,73 kg olan toplam 64.260,00 USD bedelli muhtelif elektronik malzeme ithal ettiğini, söz konusu malların davalı .... Şirketi'nin işlettiği antrepoda beklemekte iken, 09/09/2009 günü meydana gelen yağmur nedeniyle hasara uğradığını, davalı .... Şirketi'nin antrepo sahibi olarak, diğer davalının ise sigorta şirketi olması nedeniyle zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, 26/12/2008-26/12/2009 tarihleri arasında .... Şirketi ile aralarında İş Yeri Paket Sigorta Poliçesi bulunduğunu, sigortalının depoda malları bulanan üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğu kapsadığını, bunun kusura dayalı olduğunu, sigortalı-depo sahibinin sorumluluğunu gerektirmeyen ya da kusurunun bulunmadığı durumların poliçe kapsamı dışında kaldığını, somut olayın doğal afet kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, mücbir sebep hali olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... . vekili, ortada mücbir sebep bulunduğunu, davalının meydana gelen zarar ile illiyet bağı bulunmadığını işletilen antreponun, eşyanın güvenli şekilde muhafazasını sağlayacak bütün şartlara sahip olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı zararının mücbir sebep sonucu meydana geldiği, bu nedenle, davalı depolama şirketinin ve dolayısı ile sigorta şirketinin sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/01/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/01/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu 474 (6098 sayılı T.B.K 572) maddesinde "Ardiye sahibinin eşyayı bir komisyoncu gibi ihtimam ile muhafaza etmeğe mecbur olduğu,

Yasa'nın 117 (6098 sayılı T.B.K 136) maddesinde de "borçluya isnat olunamayan haller münasebetiyle borcun ifasının mümkün olmaması durumunda borcun sakıt olacağı" düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalılardan .... 'nin işletmecisi, diğer davalının da işyeri paket sigortacısı olduğu antrepoya davacı tarafından bırakılan mallar yoğun yağan yağmur nedeniyle .... deresinin taşması sonucu tam ziyaa uğramış, davacı tarafından açılan dava sonucunda "zararın mücbir sebepten kaynaklandığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz istemi de aynı gerekçe ile sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda red edilmiştir.

Zararın mücbir sebepten kaynaklandığına ilişkin çoğunluk görüşüne katılamıyorum.

Türk-İsviçre Borçlar Hukuku'nda mücbir sebep "kusurdan uzak, sezilemeyen, karşı konulamayan gerçek bir olay" olarak tarif edilmektedir.

Bu tarife göre mücbir sebebin unsurları;

a) Kusursuzluk

b) Sezilememezlik

c) Karşıkonulamazlık'tır.

Mücbir sebebin mevcudiyeti için kusursuzluk şarttır. Eğer olayın doğumuna sebep olan bir kusur varsa mücbir sebebin öteki unsurlarını araştırmaya gerek yoktur.

Diğer taraftan, bir olayın mücbir bir sebep sayılabilmesi için sezilememiş, kestirilememiş, önceden tahmin edilememiş olması da lazımdır.

Bu olayın aynı zamanda karşıkonulamaz, yenilemez olması da zaruridir.

Somut uyuşmazlığa dönüldüğünde;

Davalıların işletmecisi ve sigortacısı olduğu antrepo, .... dere yatağı içine ve 10 m. kadar yakınına inşa edilmiştir.

Yıllardan beri, yoğun yağmur halinde ... deresinin taştığı çevresinde bulunan işyeri ve binalara zarar verdiği herkes tarafından bilinen bir gerçektir.

Nitekim 13/10/2007 ve 26/10/2008 tarihlerinde de derenin taştığı, davalının işlettiği antrepodaki malların zarar gördüğü önceki yıllarda gerçekleşen olaylar nedeniyle 3. kişiler tarafından aynı davalı aleyhine aynı antrepo nedeniyle davaların açıldığı, dosyaya mübrez belgelerden anlaşılmaktadır.

Daha önce yaşanan sel taşkınları nedeniyle, aynı türden olaylar yaşandığından artık sel olayı sezilemeyen ve öngörülemeyen bir sebeb olmaktan çıkmıştır.

Geçmişte yaşadığı tüm olumsuzluklara rağmen, davalı işletmecinin hala aynı yerde antrepo işletmeciliğine devam etmesi sonucu gerçekleşen davaya konu olayda, artık davalının kusursuzluğundan da söz edilmemesi mümkün değildir.

Davalı antrepo işletmecisi yönünden mücbir sebeb koşulları, somut uyuşmazlık yönünden gerçekleşmemiştir.

Daha önce yaşanan sel taşkınları nedeniyle, aynı türden olaylar yaşandığından artık sel olayı sezilemeyen ve öngörülemeyen bir sebeb olmaktan çıkmıştır.

Geçmişte yaşadığı tüm olumsuzluklara rağmen, davalı işletmecinin hala aynı yerde antrepo işletmeciliğine devam etmesi sonucu gerçekleşen davaya konu olayda, artık davalının kusursuzluğundan da söz edilmemesi mümkün değildir.

Davalı antrepo işletmecisi yönünden mücbir sebeb koşulları, somut uyuşmazlık yönünden gerçekleşmemiştir.

Diğer taraftan, yağışın yoğun olduğu her yıl gerçekleşen, çevresindeki konut ve işyerlerine zarar veren sel'in, verdiği zararların ortadan kaldırılması veya asgari düzeye indirilmesi için .... Deresi ve yatağında, 2560 sayılı Yasa'dan doğan yetkilerini tam ve yeterince kullanmayan dava dışı ...'nin de meydana gelen zararda davalı ile birlikte kusuru bulunmaktadır.

Keza sürekli sel baskınlarına maruz kalan dere yatağına, antrepo yapılmasına ve işletilmesine izin veren, göz yuman, eksikliklerine rağmen davalı işletmeciyi bu yerden tahliye etmeyen yerel yönetimler ile ruhsatsız, projesiz, kaçak yapı yapanların ve bu yapılara elektrik-su veren, bölgelere yol yapanlarda davacının emtia zararlarından sorumludur.

Açıklanan nedenlerle, somut uyuşmazlık yönünden mücbir sebep koşulları gerçekleşmediğinden, davacının temyiz isteminin kabulü gerekirken, yazılı şekilde temyiz isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2017/2678, Karar No: 2018/4641, Tarih: 15.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/2678 E.  ,  2018/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında müşteki Osman ve Deniz'i yaralamaktan kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde;

Müşteki Deniz'in ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 22.11.2009 tarihli rapora göre,''sakallı bölgede arcus mandibula üzerinde mentuma yakın tarafta 2 cm'lik düzensiz kenarlı üzerinde sutür izleri bulunan, deri ile aynı seviyede ve fakat farklı renkte koyu üzerinde sakal çıkmayan nedbe dokusu'' olduğunun görülmesi karşısında suç tarihinden 6 ay geçmemişse de rapordaki bulgular yeterli bulunduğundan tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7566, Karar No: 2022/6671, Tarih: 07.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7566 E.  ,  2022/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07.04.2022 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kesinleşmemiş kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasında verilen ilama dayalı olarak icra marifetiyle tahsil edilen paranın istirdadı istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353-1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, ... tarafından davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine Arnavutköy İlçesi, Yeşilbayır Mahallesi, 919 ve 922 parsel sayılı taşınmazlara kamulaştırmasız el atıldığından bahisle tazminat istemiyle açılan davada Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/637 Esas ve 2012/222 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalı idarece temyizi üzerine Dairemizin 2012/15307 Esas ve 2012/23778 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde

Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 31.10.2013 tarih ve 2013/111 Esas ve 2013/360 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne, 919 ve 922 parsellerin el atılan bölümdeki davacı paylarının iptaline 152.077-TL’nin ödenmesine karar verildiği, davalı idare vekilince temyiz edilen karar bu kez Dairemizin 31.03.2014 tarih ve 2014/2650 Esas ve 2014/8923 Karar sayılı ilamı ile 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinde yapılan değişiklikle davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, karar Yargıtay incelemesinden geçerek 14.09.2017 tarihinde kesinleşmiş, safahat esnasıında davacı tarafça 06.06.2012 tarihinde Pendik 2. İcra Dairesi'nin 2012/8072 ve 2012-8074 Esas sayılı dosyalarında ilamlı icra takibi yapılarak alacak tahsil edilmiştir.

Bilindiği üzere İcra İflas Kanunu'nun 40/2. maddesi ne göre ‘Bir ilâm hükmü icra edildikten sonra bölge adliye mahkemesince kaldırılır veya yeniden esas hakkında karar verilir ya da Yargıtayca bozulup da aleyhine icra takibi yapılmış olan kimsenin hiç veya o kadar borcu olmadığı kesin bir ilâmla tahakkuk ederse, ayrıca hükme hacet kalmaksızın icra tamamen veya kısmen eski hâline iade olunur.’

Davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddi kararı İcra İflas Kanunu anlamında hiç veya o kadar borcu anlamında olmadığından ilk derece mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karara karşı yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353-1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irad kaydedilmesine, 07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.