muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9807, Karar No: 2021/1148, Tarih: 16.02.2021

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden

hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükumet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda “paralel yapı” veya “terör örgütü” olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı, Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aynı değerlendirmelerin paylaşıldığı süreçten önce icra edilen faaliyetlerin, nitelik, içerik ve mahiyeti itibariyle silahlı terör örgütünün amacına hizmet ettiğinin somut delil ve olgularla ortaya konulmadıkça örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği değerlendirilerek;

5726 sayılı Kanunun 9/8. maddesi gereğince gizli tanık beyanlarının tek başına mahkûmiyet hükmüne esas alınamayacağı gözetilerek sanığın mütevelli heyeti üyesi olduğuna dair gizli tanık beyanlarını doğrulayan başkaca delil bulunmadığı da nazara alınarak; Ufuk Sağlık -Sen, Anadolu Tıbbiyeliler Derneği, Çorum Memurlar Derneği üyesi olan ve 23.09.2014 tarihinde örgüt liderinin talimatı doğrultusunda anılan örgütle irtibatlı Bank Asya’da hesap açtırarak para yatıran sanığın faaliyetlerinin, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığından, konusu suç oluşturmayan ancak örgüt liderinin talimatı doğrultusunda amaca hizmet eden söz konusu faaliyetlerinin kül halinde örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA,28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7212, Karar No: 2017/12178, Tarih: 06.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/7212 E.  ,  2017/12178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ... Linyitleri Müessese Müdürlüğü imtiyaz sahası içinde bulunan, etrafı açık ve faal durumdaki alan üzerindeki ocaktan çıkarılan kömür yığınından kömür çalmaya kalkışma şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı bulunan kullanım gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden sanık hakkında kurulan hükümde aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılmış ise de 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı da gözetilerek sonuç ceza değişmeyeceğinden bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 06/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1393, Karar No: 2013/5211, Tarih: 07.05.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1393 E.  ,  2013/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 01/11/2012 gün ve 2012/7840 - 11973 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı köy tüzel kişiliği tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı köy tüzel kişiliği, 07.10.2009 tarihli dilekçesiyle davalı gerçek kişilerin .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1987/1017 E. - 2000/527 K sayılı kesinleşmiş kararına ve bu kararında sundukları Haziran 1934 tarih 9 sıra numaralı tapu kaydına dayanarak, zilyet ettikleri yerin, Haziran 1934 tarih 9 nolu tapu kaydı kapsamında olmadığı gibi sözü edilen kararın kendilerini bağlamadığı, işgal ettikleri yerin köy tüzel kişiliğine ait olduğu, kesinleşmiş mahkeme kararına dayanarak kullandıkları yerden davalıların elatmalarının önlenmesini istemiştir. ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.04.2010 gün ve 2009/504-156 sayılı, taşınmazın kadastro tespiti sırasında, tespit harici bırakıldığı, daha sonra; davalılar ile şu an dava dışı olan Orman Genel Müdürlüğü arasında dava konusu edildiği, asliye hukuk mahkemesinin yargılamasında verilen hükmün Yargıtay incelemesinden de geçtiği ve taşınmazda Orman İşletme Müdürlüğünün el atmasının önlenmesine karar verildiği, bu yargılama sırasında davacıların dayandığı Haziran 1934 tarih 9 nolu tapu kaydının uygulanıp, tapu kaydı kapsamında kalan kısımda davalı orman idaresinin hakkı bulunmadığından, tapu kaydı kapsamında kalan kısım yönünden davanın kabulüne karar verildiği ve bu şekilde kesinleştiği anlaşılmakta olup; o dosyada köy muhtarlığı taraf olmadığından, köy muhtarlığı aleyhine kesin hüküm yasağı kapsamında değilse de, kuvvetli delil, hatta kesin delil hükmünde olduğundan ve davacı köy muhtarı her ne kadar davalıların o keşif sırasında dayandıkları tapu kaydının yanlış uygulandığını, esasında orayı kapsamadığını belirterek bunun tespitini talep etmiş ise de, dava konusu yer ile, 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 1987/1017 E. - 2000/527 K. sayılı dosyasında dava konusu olan yerin, aynı yer olduğu anlaşıldığından, davanın reddine ilişkin kararı, davacı köy tüzel kişiliğinin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.04.2010 gün ve 2009/504 - 156 sayılı kararı ile “İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre” onanmış, bu kez köy tüzel kişiliği kararın düzeltilmesini istemiştir.

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür. Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, köy tüzel kişiliğinin dava ettiği yerin, asliye hukuk mahkemesi 1987/1017 E. - 2000/527 K sayılı kararın dayanağı

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür. Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, köy tüzel kişiliğinin dava ettiği yerin, asliye hukuk mahkemesi 1987/1017 E. - 2000/527 K sayılı kararın dayanağı

fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 24.04.2000 tarihli krokide taranarak gösterilen 91936 m2 yüzölçümündeki taşınmaz içinde kaldığı belirlenip, davacı köy tüzel kişiliği bu yerde davalılardan daha üstün bir hakkının bulunduğunu ispat edemediğinden, usûl ve kanuna da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 219.00.- TL. para cezası ile Harçlar Kanunu uyarınca 50.45.- TL. ret harcının düzeltme isteyenden alınmasına 07.05.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20044, Karar No: 2017/7311, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20044 E.  ,  2017/7311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4318, Karar No: 2017/3396, Tarih: 17.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/4318 E.  ,  2017/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...' a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı itiraz yolu açık olup, sanıkların savunmanlarının ve katılan vekilinin bu konudaki istemi üzerine, Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.05.2013 tarih 2013/ 879 Değişik İş sayılı kararı ile “itirazın reddine” karar verildiği ve itiraz üzerine verilen kararların 5271 sayılı CMK’nın 271/4.maddesi gereğince kesin olduğu anlaşıldığından; sanıklar ... ve ... savunmanlarının ve katılan ... vekilinin bu konudaki vaki taleplerinin inceleme dışı bırakılarak, sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak,

1- Yağma suçunun silahla, birden fazla kişi ile, konutta işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK' nın 149. maddesinin 1.fıkrasının (a), (c) bentleri yanında (d) bentinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli

./..

Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8880, Karar No: 2021/4680, Tarih: 05.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8880 E.  ,  2021/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Mahkemesi

Dava, fiili çalışmaya dayalı olmadığı gerekçesi ile bir kısım sigortalılığının geçersizliği nedeniyle Kurum tarafından yaşlılık aylığının iptal edilmesi üzerine davacı (karşı davalı) tarafından açılan kurum işleminin iptali ile yeniden aylık bağlanması ve birleşen Kurum (karşı davacı) tarafından yersiz aylıkların ve ... yardımının tahsili için açılan alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle kurumun açmış olduğu alacak davalarının reddine, davacının (karşı davalı) açmış olduğu kurum işleminin iptali ve yeniden aylık bağlanmasına ilişkin talebin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum (karşı davacı) avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut dosyada; davacı/karşı davalı ... tarafından açılan davanın kabulüne, davalı/karşı davacı Kurum tarafından açılan davaların reddine karar verilmesi yerinde ise de; davacı/karşı davalı ...'ın soy isminin ve mahkeme esas numarasının yanlış yazılması yerinde değildir. Bu itibarla davacı/karşı davalı ...'ın açtığı davanın esas numarası 2018/77 Esas olmasına rağmen 2013/200 Esas yazılması ve davacının soy adının yanlış yazılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün 1 nolu bendinde yer alan "2013/200" ibaresinin silinerek yerine; "2018/77" ibaresinin ve "Demirbaş" ibaresinin silinerek "Demirtaş" ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05..04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6258, Karar No: 2015/13237, Tarih: 03.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6258 E.  ,  2015/13237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2010/176-2013/304

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

NUMARASI : 2010/388-314

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı borçlu ve A.B. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlu şirket aleyhinde yapılan icra takibinde borca yeterli malvarlığı bulunamadığını, müvekkilinin borçluya ait taşınmazlar üzerinde kepçe ve benzeri araçlar üzerinde kazı ve hafriyat işi yaptığını, dava konusu alacağın da bu işten kaynaklandığını, bu taşınmazların dava dışı Halil Kasapoğlu'ndan borçlu tarafından satın alınmasına ve halen de borçlu şirket tarafından kullanılmasına rağmen borçlu şirket adına tescil edilmediğini alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla borçlu şirket yetkililerinin babası olan 3.kişi A.B. adına tescil edildiğini, yine borçlu şirket adına kayıtlı olan birkaç parça taşınmazın da diğer davalı 3.kişi S.Y.'e satıldığını, bu tasarruf işlemlerinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek tasarrufların iptali ile taşınmazlar üzerinde cebri icra yetkisi verilmesini talep etmiştir.

Bu dava ile birleşen davada ise davacı vekili, taşınmazları borçludan muvazaalı bir şekilde satın alan 3.kişi A. B.'in tasarrufun iptaline yönelik dava açılmasından hemen sonra dava konusu taşınmazları davalı S.B.'a değerinin çok altında bir bedelle satarak devir ettiğini ileri sürerek bu tasarrufların da iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu şirket ve davalı 3.kişi A. B. vekili, satışların gerçek olduğunu borçlunun ekonomik olarak dara düşmesi nedeniyle yapıldığını, satış değerlerinin düşük

olmasının taşınmazlar üzerindeki ipoteklerden kaynaklandığını, dava konusu değer taşınmazların ise bedelinin H.K.'na ödenememesi nedeniyle müvekkiline

devredilmediğini, muvazaa iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı 3.kişi S. Y., borçlu ile herhangi bir yakınlığının bulunmadığını, taşınmazları gerçek bedelini ödeyerek satın aldığını savunmuştur.

Birleşen davanın davalısı S.B. davaya cevap vermemiştir.

olmasının taşınmazlar üzerindeki ipoteklerden kaynaklandığını, dava konusu değer taşınmazların ise bedelinin H.K.'na ödenememesi nedeniyle müvekkiline

devredilmediğini, muvazaa iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı 3.kişi S. Y., borçlu ile herhangi bir yakınlığının bulunmadığını, taşınmazları gerçek bedelini ödeyerek satın aldığını savunmuştur.

Birleşen davanın davalısı S.B. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davacının üzerinde 2007 yılında hafriyat ve kazı işleri yaptığı taşınmazlardan, bedeli dava dışı H.K.'na ödenerek satın alınarak borçlu şirket adına tescil edilen bir kısım taşınmazın borcun doğum tarihinden sonra 29.08.2009 tarihinde borçlu şirket yetkilisi B. B.tarafından davalı 3.kişi S. Y.'e raicinin çok altında bir bedelle satış suretiyle devir edildiği, yine dava dışı H. K.'ndan satın alınıp da davalı borçlu şirket adına tescil edilmeyen bir kısım taşınmazın da 6.11.2009 tarihinde borçlu şirket yetkililerinin babası olan davalı 3.kişi A. B.'e raicinin çok altında bir bedelle satış suretiyle devir edildiği, A.B.'in de bu taşınmazları asıl davanın açıldığı tarihten sonra raicinin altında bedellerle birleşen davanın davalısı S. B.'a 12.7.2010 tarihinde devir ettiği, yapılan devirlerin gerçek olmayıp alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulü ile tasarrufların iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı borçlu ve A.B.vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı borçlu ve A.B.vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.509,94 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı borçlu ve A.B.'den alınmasına 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.