muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8355, Karar No: 2016/25556, Tarih: 19.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/8355 E.  ,  2016/25556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun, diğer hacizlerle birlikte döner sermaye gelirinin tamamı haczedilmiş olup, borçlu, icra mahkemesine başvurarak, 1/4'ü aşan kısımlar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 83. maddesi uyarınca; maaş ve ücretlerin borçlu ve ailesinin geçinmesi için icra müdürünce lüzumlu olarak takdir edilen miktar indirildikten sonra kalan kısmın haczi mümkün olup, haczedilecek bu miktar, maaş veya ücretin 1/4'ünden az olamaz.

02.11.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan 666 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile, 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ek 9. madde eklenmiştir. Bu maddeye göre, 161 nolu Devlet Memurları Kanunu genel tebliğinde de belirtildiği üzere, 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3. maddesine göre yapılan ek ödeme ile mevzuatı uyarınca yapılmakta olan tüm kurumsal ek ödemeler, ikramiye ödemeleri ve fazla çalışma ücreti gibi çeşitli adlar altında yapılan ilave ödemeler kaldırılmış ve yerine tek bir ödeme getirilmiştir. Yine 161 nolu tebliğde belirtildiği üzere 375 Sayılı KHK’nin ek 9. maddesinin 1. fıkrasına göre, bu fıkrada sayılan personele, 15.01.2012 tarihinden itibaren yapılacak ek ödeme, en yüksek Devlet memuru aylığına (9500 gösterge rakamı ile memur aylık katsayısının çarpımı sonucu bulunacak tutara), 375 Sayılı KHK'ye ekli (1) Sayılı cetvelde yer alan kadro, görev ve pozisyon oranlarına karşılık gelen oranların uygulanması sureti ile hesaplanacaktır.

Aynı maddenin 2. fıkrasında ise, ek ödemeye hak kazanılmasında ve bu ödemenin yapılmasında aylıklara ilişkin hükümlerin uygulanacağı açıkça düzenlenmiş olup, bu ödemenin hesap şeklinin, ilgili mevzuatları uyarınca ödenmekte olan zam, tazminat, ödenek, döner sermaye ödenmesi, ikramiye, ücret ve her ne ad altında olursa olsun yapılan benzeri ödemelerin hesabında dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

375 Sayılı KHK'nin ek 9. maddesinin 1. fıkrasına göre bu düzenleme, maddede belirtilen personele yapılan toplam ödeme tutarı dikkate alınarak aynı veya benzer kadro ve görevlerde bulunanlar arasında ücret dengesi sağlamak amacında olup, yukarıda belirtilen hesap şekline göre personele ek ödeme yapılması hükme bağlanmıştır.

375 Sayılı KHK'nin ek 9. maddesinin 1. fıkrasına göre bu düzenleme, maddede belirtilen personele yapılan toplam ödeme tutarı dikkate alınarak aynı veya benzer kadro ve görevlerde bulunanlar arasında ücret dengesi sağlamak amacında olup, yukarıda belirtilen hesap şekline göre personele ek ödeme yapılması hükme bağlanmıştır.

Yukarıda yapılan yasal düzenlemeden de anlaşılacağı üzere ek ödeme, maaştan ayrı olarak yapılmakla birlikte, maaştan sayılan, ödenmesi süregelen, herhangi bir koşulun gerçekleşmesine bağlı bulunmayan, personel arası maaş ve ücret dengesizliğini gidermek amacı ile kanunda belirtilen hesaplama şekline göre tespit edilip her ay yapılan ödemelerdir. Bu nedenle, maaş gibi İİK’nun 83. maddesi çerçevesinde kısmen haczedilebilir.

Somut olayda, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Biyoloji Genetik Bilim Dalında öğretim görevlisi olarak görev yapan borçlunun maaşının 1/4'üne ve 666 Sayılı KHK’nin 1. maddesi ile değiştirilen 375 Sayılı KHK'nin Ek 3. maddesi gereği yapılan ek ödemenin(döner sermaye) tamamına haciz konulduğu görülmüştür.

Yukarıda açıklanan ilke ve kurallar uyarınca, 375 Sayılı KHK gereğince maaştan sayılan ek ödemenin maaş gibi İİK'nun 83/2. maddesi çerçevesinde ¼'den az olmamak üzere haczi mümkündür.

O halde mahkemece, yukarıda belirtilen ilke ve kurallar uyarınca ve 375 Sayılı KHK gereğince maaştan sayılan ek ödemenin maaş gibi İİK'nun 83. maddesi çerçevesinde kısmen haczedilebileceği gözetilerek, ek ödemenin 1/4’ü dışında kalan kısmı üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1612, Karar No: 2015/75, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1612 E.  ,  2015/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2013/83-2013/137

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan direnme kararında yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "direnilmesine denilmekle” yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 14/01/2015 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2503, Karar No: 2015/13114, Tarih: 20.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2503 E.  ,  2015/13114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vek.Av.... ile davalılar 1-... 2-... vek. Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 16/09/2014 gün ve 2012/272 - 2014/227 E.K.sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay’a yapılacağı, 6100 sayılı 336/3.maddesinde hükme bağlanmış olup, aynı maddenin 2.fıkrasında “talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır”hükmüne yer verilmiştir.

Hükmü temyiz eden davalılar vekili, adli yardım talebinde bulunarak temyiz yoluna başvurma harcı ve nispi temyiz harcını yatırmamış ise de, dilekçe ekinde müvekkillerinin gelir kaynaklarına ve zorunlu giderlerine ilişkin bir belge sunmamıştır.

1-Hükmü temyiz eden davalılar vekili, HMK.nun 336/2.maddesinde öngörülen belgeleri mahkemeye sunmadığından dayanaksız olan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Gerekli temyiz harçları yatırılmadan temyiz incelemesi yapılamayacağından, nispi temyiz harcı ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılabilmesi için HMK.nun geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK.nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin adli yardım talebinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24228, Karar No: 2015/11181, Tarih: 16.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/24228 E.  ,  2015/11181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında soruşturma aşamasında ... Hastanesi'nce tanzim olunan 18/02/2013 tarihli raporda; "atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve fiil ile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiği" bildirilmiş olmasına karşılık, yargılama aşamasında düzenlenen 05/03/2013 tarihli sosyal inceleme raporunda " Suça sürüklenen çocuğun kendisini bir iki kelime ile ifade edebildiği, bilişsel, sosyal gelişimlerinin, sezgi, duyu-hareket şemalarının, olguları değerlendirme yeteneklerinin takvim yaşına uygun gelişmediği, dikkat, algısının kısa süreli, dağınık olduğu, toplumsal gelişimlerde, düşünsel işlevlerde tutukluk, yavaşlık, yetersiz içsel denetim, dış denetimlere bağlılıkta zayıflık yaşama, neden-sonuç ilişkisi kurabilme, sonuçları yorumlayabilme, kavramlaştırma yetisinin, yargılama, muhakeme yapabilme yeteneğinin gelişim çağına uygun olmadığı" şeklinde tespitlere yer verildiği, 11/04/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararla birlikte danışmanlık tedbiri kararına hükmolunduğu ve buna istinaden rehber öğretmen tarafından düzenlenen rapora ekli yine ... Hastanesi'nce heyet halinde tanzim olunan 02/12/2013 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda suça sürüklenen çocukta " hafif düzeyde mental retardasyon " teşhisi ile % 50 oranında özürlü olduğunun belirtildiği dikkate alınarak raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla; TCK'nın 31/1-2 maddesi uyarınca " işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği " ve TCK'nın 32. maddesi kapsamında "Suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte akıl hastalığı veya akıl zayıflığının olup olmadığının" dosya kapsamındaki tüm raporlar irdelenmek suretiyle Adli Tıp İhtisas Kurulu'ndan alınacak raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 16/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4665, Karar No: 2014/6512, Tarih: 12.11.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/4665 E.  ,  2014/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul/Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi : 26.03.2013

Numarası : 2013/84-63

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat .... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca davalı tarafından imâli kararlaştırılan makinenin teslim edilmediğinden bahisle iş bedeli karşılığı ödenenin istirdadına karar verilmesi istemiyle açılmıştır. Davalı makineyi davacıya teslim ettiğini, davacının vergi idaresi beyanında bildirdiği gibi gümrük belgeleri ile de bu hususun sabit olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın ıslah olunan miktar üzerinden kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında hadde volan yatakları ve şasesinin davalı tarafından imalâtı konusunda sözlü sözleşmenin varlığı ve 57.500,00 TL ödeme yapıldığı konusunda uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık, makinenin davacıya teslimi konusundadır. Davalı tarafından düzenlenen 09.09.2009 gün ve 14377 numaralı makineye ait fatura üzerine davacının malın ihracatı nedeniyle KDV iadesi almak üzere vergi dairesine başvurduğu mahkemeye verilen 10.02.2012 tarihli vergi dairesinin cevabi yazısından anlaşılmaktadır. Yine Gebze 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/5112 Esas sayılı dosyasında yapılan incelemede, davacı iş sahibinin alacaklısı Serhan Sevgi'nin yaptığı takip sonucu davalı elinde bulunan hadde makinesinin haczedilerek yediemine teslim edildiği, açılan dava sonucu davalının makine dışında mahçuzlarla ilgili karar ibrazı üzerine dava konusu malların kendisine teslim edildiği, yine alacaklının anılan mallar dışında kalan diğer mallar üzerindeki hacizlerin de fekkiyle borçluya teslimine karar verilmesi üzerine Pendik 2. İcra Dairesi'ne gönderilen talimat sonucu yediemine teslim edilen malların halen yedieminde bulunduğu dosyaya giren cevabi yazıdan anlaşılmaktadır. Bu haliyle makinenin davacı iş sahibinin borcu nedeniyle haczedilerek yediemine teslim edildiği ve daha sonra haciz kaldırılarak borçluya teslimine karar verildiğine göre makinenin davalı tarafından teslim edilmediğinin kanıtlanamadığı kabul edilemez. Makinenin yapılan hacizler sonucu davacı zilyetliğinde olması gerektiği açık seçik ortadadır. O halde tüm bu nedenlerle makinenin davacıya tesliminin kanıtlandığı gerekçesiyle iş bedelinin iadesi isteminin tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken, hukuki değerlendirmede bilirkişi raporu ile bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28987, Karar No: 2015/927, Tarih: 22.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/28987 E.  ,  2015/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan ... inşaa edilen .....yi 06.09.2003 tarihli sözleşme ile satın aldığını, satış ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, satış maketlerinde, mahal listesi ve krokide; kapalı otopark, futbol, voleybol, basket sahaları tenis kortları, çocuk oyun parkı, büfe, lokal gibi sosyal tesis ve alanların, etrafı çevrili site içinde bulunacağının belirtildiğini, inşaat tamamlandıktan sonra da bu tesislerin site alanına dahil edilerek etrafının duvarla çevrildiğini, ancak bu sosyal tesislerin ....'nin mülkiyetinde olan arazi üzerine inşaa edildiğinin 2011 yılında anlaşıldığını ve site yönetimi tarafından 19.12.2011 tarihli ihtar ile davalıya bildirildiğini, davalının eksik ve ayıplı ifası nedeni ile konutunun değer kaybettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.000,00- TL tazminatın dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının edimini eksik olarak yerine getirdiğinden oluşan değer kaybı 25.000,00 TL.nin dava tarihinden, 5.668,00 TL.nin ıslah tarihinden avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda açıklandığı üzere, tanıtım materyallerinde proje kapsamında ve vaziyet planı içersinde gösterilerek taahhüt edilen sosyal tesislerin inşaa edilmiş olduğu ancak bu alanların sitenin bulunduğu 25 nolu parsel dışında kamuya açık alanda kaldığı, bu şekilde taahhüt edilen şekilde edimlerin Yerine getirilmediği, bu durumun eksik ifa niteliğinde olduğu kabul edilerek, değer kaybına hükmedilmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda açıklandığı üzere, tanıtım materyallerinde proje kapsamında ve vaziyet planı içersinde gösterilerek taahhüt edilen sosyal tesislerin inşaa edilmiş olduğu ancak bu alanların sitenin bulunduğu 25 nolu parsel dışında kamuya açık alanda kaldığı, bu şekilde taahhüt edilen şekilde edimlerin Yerine getirilmediği, bu durumun eksik ifa niteliğinde olduğu kabul edilerek, değer kaybına hükmedilmiştir.

Davaya konu projenin imal edildiği 25 nolu parselin bitişiğindeki parsellerin Ümraniye Belediyesi'ne terk edilen alanlar olduğu ve açık ve kapalı otopark ile park alanı ve spor sahalarının terk edilen kamuya açık alanda inşaa edildiği ve dava konusu 37 nolu dairenin 26.12.2007 tarihinde davacı adına tapu devrinin yapıldığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Mahkemece, alınan bilirkişi raporunun ekli krokisi ile açıklandığı üzere, otopark alanı ve sosyal donatı ve spor alanlarının davaya konu 25 nolu parselde kurulu bulunan site sakinleri tarafından kullanıldığının belirtildiği görülmektedir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp kavramı ile eksik iş ise birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmaması yani hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4 maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Davacının 2003 yılında satın aldığı dairenin fiilen teslim edildiği, davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında 9.11.2012 tarihinde açtığı eldeki dava ile de, taahhüt edilen tesislerin kamunun kullanımına da açıldığı gerekçesi ile bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istediği anlaşılmaktadır.

Davacının dava dilekçesinde tanımladığı ve davalı tarafında da inşaa edildiği anlaşılan mevcut durumun satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yöndedir.

Hal böyle olunca, otopark vs. spor alanlarına ilişkin mahkemece ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 531,00 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.