muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6065, Karar No: 2020/2545, Tarih: 08.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6065 E.  ,  2020/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen dosyada sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davada şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekili, şikayet olunanın alacaklı olduğu İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2014/29633 E. sayılı takip dosyasında 16.01.2015 ve 10.032015 tarihlerinde sıra cetvelleri düzenlendiğini, sıra cetvellerinde 1. sırada şikayet olunanın yer aldığını ve tüm bedelin şikayet olunana verildiğini, bedeli paylaşıma konu üçüncü şahıslarda borçlu lehine doğmuş alacaklar üzerinde müvekkilinin haciz tarihinin şikayet olunanın haciz tarihinden önceki tarihli olduğunu ileri sürerek, asıl ve birleşen dosyalarda sıra cetvellerinin iptalini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan vekili, asıl ve birleşen dosyada şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunanın takip dosyasında borçluya ödeme emrinin 20.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, söz konusu takip dosyasında ihtiyati hacizden sonra açılan icra takibinde ödeme emri tebliğinden sonra borçlu tarafından süresinde itiraz edilmemesi nedeniyle ihtiyati haczin kendiliğinden itiraz süresinin dolmasından sonra kesin hacze dönüşeceği, söz konusu takip dosyasında takibin kesinleşme tarihinin 26.11.2014 tarihi olduğu, şikayetçinin takip dosyasında şikayet dışı borçlunun ödeme emrine itiraz süresinden feragatının 3. şahısları tesir etmeyeceği, bu nedenle kesinleşme tarihinin 16.12.2015 tarihi olduğu, sıra cetvellerinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davalarda şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takiplerde takibin kesinleşme süresinin 10 gün olduğunun dikkate alınmamasının sonuca etkili bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7176, Karar No: 2015/9861, Tarih: 25.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7176 E.  ,  2015/9861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı asil tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı asilin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm, davacı vekiline 02.02.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz ise, 19.01.2012 tarihinde vuku bulmuştur. Davacı vekiline, temyiz posta masrafının yatırılması için verilen kesin süreye rağmen posta masrafının yatırılmaması dolaysıyla 12.04.2012 tarihinde ek kararla temyiz talebinin reddine dair karar verilmiş olup söz konusu ek karar davacı vekiline 31.01.2013 tarihinde tebliğ olmuştur. Davacı asil tarafından, 18.03.2015 tarihinde yeniden temyiz başvurusunda bulunulmuş ise de aynı tarihli ek kararla süre aşımı nedeniyle temyiz talebi reddedilmiş olup davacıya ek karar 18.03.2015 tarihinde tebliğ olmuştur. 2. Ek karar ise, davacı tarafından 23.03.2015 tarihinde yani süresinde temyiz edilmiştir.

O halde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, süre aşımından dolayı temyiz talebinin reddine dair karar verilen 2. Ek kararın yerinde olması nedeniyle, 18.03.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3963, Karar No: 2011/477, Tarih: 07.02.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/3963 E.  ,  2011/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

... ile ... aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının reddine dair... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 07.04.2010 gün ve 790/232 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya inceledi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...,... İlçesi, ...Köyü’nde bulunan 364 parsel sayılı taşınmazın annesi tarafından ........1976 tarih ve 9501 yevmiye numarasıyla... Noterliğinde düzenlenen zilyetlik devir senediyle satıcı İzzet Var’dan satın aldığını, satın aldığı tarihten itibaren annesiyle kendisinin zilyetliğinde bulunduğunu, ... Kaymakamlığının ........2008 gün ve 2008/... sayılı kararıyla araziyi kullanmaktan men edildiğini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, bu nedenle Kaymakamlığın verdiği men kararının düzeltilerek ...’ün müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde; ...Köyü’nün muhtarı olduğunu, dava konusu yerin davacının tapulu taşınmazının yanındaki köy boşluğu niteliğinde bir yer olup, kesinlikle davacının arazisine müdahale etmediğini, davacının köy boşluğuna müdahale etmesi nedeniyle... Kaymakamlığına iki kez başvuruda bulunduğunu, men kararı alındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın davacının tapulu taşınmazı dışında bulunan tapulama harici olarak bırakılan alan içerisinde kaldığını, halen bu kısmın davacı tarafından tasarruf edildiğini, etrafının fıraktı olarak tabir edilen dikenli tel ile çevrildiğini, içerisine kavak fidanı dikilip hendek kazıldığını, Kaymakamlıkça, men kararının alınması üzerine davacı tarafından eldeki davanın açıldığını, davalının herhangi bir tecavüzünün bulunmadığını gerekçe gös...k suretiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik,... Noterliğinde düzenlenen ........1976 tarih ve 9501 yevmiye numaralı düzenleme-zilyetlik devir senedi hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 683.maddesi gereğince çözümlenmesi gereken ayni hakka ilişkin müdahalenin önlenmesi isteğidir.

Davacı dava dilekçesinde; davalı olarak ...’ü (...Köyü-...) göstermiştir. Bu haliyle davanın ... ...’ün kişiliğine karşı açıldığı kanaati uyandırmaktadır. Kaymakamlıktan getirtilen men kararları, ekindeki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, davacı ...’un köye ait yol boşluğuna tecavüzde bulunduğu gerekçesiyle 3091 sayılı kanun hükümleri uyarınca muhtar olan eldeki davanın davalısı ... tarafından şikayette bulunulduğu anlaşılmaktadır. Davacı her ne kadar dava dilekçesinde, ... ...’ü davalı olarak göstermiş ise de; bunun temsilde hata

olduğunun ve aslında davanın ...Köyü Tüzel Kişiliğine karşı açıldığının kabulü gerekir. ...’ün muhtar olması ve Kaymakamlıktan gelen dosyalar arasında bulunan fezlekeyle idare kurulu kararında müşteki olarak ...-...Köyü-... ibarelerinin yer alması nedeniyle dava dilekçesinin davalı kısmında da bu ibarelerin aynen yazıldığının düşünüldüğü ve ...’ün köy adına muhtar sıfatıyla şikayette bulunduğu açık bir biçimde görülmektedir. Bu nedenle davanın ...’ün şahsına karşı değil, köy tüzel kişiliğine karşı açılan dava olduğunun kabulü zorunludur. Bu çerçevede araştırma ve inceleme yapılması gerekmektedir. ... tüm savunmalarında; davacının köye ait yol boşluğuna müdahalede bulunduğu gerekçesiyle şikayette bulunduğunu açıklamış ve kendisinin bir tecavüzünün olmadığını bildirmiştir. Tüm bu açıklamalar karşısında somut olayda temsilde hatanın yapıldığı bir gerçektir.

Öte yandan mahkemece, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu gerekçesine katılma olanağı bulunmamaktadır. Davacı dava dilekçesinde açıkça tanık beyanıyla keşif ve sair yasal delillere dayandığını açıklamıştır. Yargılama tutanakları üzerinde yapılan incelemede, mahkemece, tarafların tanık ve delillerini bildirmeleri için kendilerine süre ve imkan tanınmadığı saptanmıştır. Davacının tanık dinletmekten vazgeçmesi de söz konusu değildir. 01.03.2010 tarihli keşifte sadece bir yerel bilirkişinin dinlenmesiyle hüküm kurulmuştur. Zilyetlik ve tasarruf biçimi maddi olaylardan olup, sadece bir yerel bilirkişinin dinlenmesiyle karar verilemez. 3402 sayılı Kadastro Kanununun .../....maddesi uyarınca; zilyetliğin ve tasarruf biçiminin yerel bilirkişi ve tanıklar dahil her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Öncelikle davacının dayandığı noterde düzenlenen zilyetlik devir sözleşmesinin yapılacak keşifte uygulanması, dava konusu yapılan taşınmazın devir sözleşmesi kapsamında kalıp kalmadığının, köye ait yol ya da yol boşluğu veya köye boşluk olup olmadığının HUMK.nun 258 ve 259.maddeleri gereğince keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla saptanması, beyanlar arasında çelişki bulunduğu takdirde HUMK.nun 265.maddesi gereğince giderilmesine çalışılması, taşınmazı satın alan davacının annesinin sağ olup olmadığı, sağ ise davacının hangi sıfatla dava konusu yeri kullandığının, zilyetlik ve tasarruf biçiminin aynı şekilde, yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, davacının annesi ölmüş ise, TMK.nun 640/... ve 702/son maddelerinin gözönünde tutulması, uyuşmazlık konusu yerin TMK.nun 713/.... fıkrası uyarınca keşifte dinlenecek teknik bilirkişi tarafından ölçekli kroki kapsamına alınması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır. Kaldı ki verilen keşif ara kararlarının hiçbirinin yöntemine uygun bir biçimde alınmadığı ve HUMK.nun 163.maddesine uygun olmadığı açıktır.

Davacının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve ...,... TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12947, Karar No: 2010/27170, Tarih: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/12947 E.  ,  2010/27170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 276.maddesinde aynen; "tahliyesi istenen yerde kiracıdan başka bir şahıs bulunur ve işgalde haklı olduğuna dair resmi bir vesika gösteremezse derhal tahliye olunur.

Şu kadar ki, bu şahıs resmi bir vesika gösterememekle beraber daireye ibraz olunan mukavele tarihinden evvelki bir zamandan beri orayı işgal etmekte bulunduğunu beyan eder ve bu beyanı icra müdürü tarafından mahallinde yapılacak tahkikatla teeyyüt ederse müdür tahliyeyi tehirle üç gün içinde keyfiyeti tetkik merciine bildirir.

İcra Mahkemesi tarafları dinleyerek icabına göre tahliyeyi emreder veya taraflardan birinin yedi gün içinde mahkemeye müracaat etmesi lüzumuna karar verir. Bu müddet içinde mahkemeye müracaat edilirse, davanın neticesine göre hareket olunur. 36.madde hükümleri burada da uygulanır. Dava etmeyen taraf iddiasından vazgeçmiş sayılır..."  düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu durumda, İİK.nun 276/3.maddesine göre Mahkemece duruşma açılıp, tarafların beyan, belge ve delilleri toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre ve yukarıdaki ilkeler esas alınarak bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1320, Karar No: 2022/4006, Tarih: 27.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1320 E.  ,  2022/4006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, davacı-karşı davalı yararına hükmolunan maddi ve manevi tazminat ile miktarları, reddedilen tazminat talepleri ve kişisel ilişki ve velâyet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı-karşı davacı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı-karşı davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalı-karşı davacı erkeğe yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 27.04.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/1950, Karar No: 2022/19573, Tarih: 23.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1950 E.  ,  2022/19573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : ...

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ..., Cumhuriyet savcısı

1)Sanıkların, sahte gayrimenkul gösterme tutanağı ve komisyon sözleşmesi düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların aşamalardaki ısrarlı savunmalarında, suça konu belgede yazılı bulunan arsa malikini tanıdıklarını, belirtilen arsayı katılana gösterdiklerini, hatta alıcı ve satıcı tarafından kendilerine 2.000.TL tellaliye ücreti ödendiğini beyan etmeleri, sanık ...'nın arsa maliki tanık ... tarafından alıcının kredi işlemleri için kendisine üzerinde "...beyin dikkatine" ibaresi bulunan arsa tapusunu, katılan ...'ın ise arsanın alımı için yaptığı kredi başvurusuna ilişkin banka yazısını faks yoluyla gönderildiğini beyan edip buna ilişkin faks çıktılarını dosyaya sunmuş olması, yine tanık ...'ın arsanın satış işlemlerinin yapıldığı gün sanık ...'yı tapuda gördüğünü beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanıklar ile arsanın önceki maliki ... arasında suç tarihi ve öncesine ilişkin görüşme olup olmadığının tespiti bakımından anılan tarihlere ilişkin HTS kayıtlarının ilgili kurumdan istenmesi, savunma doğrultusunda katılan ve tanıklar ... ile ...'ın yeniden ayrıntılı beyanlarına başvurulması, bilhassa katılan tanık ...'ye arada herhangi bir sözleşme olmamasına rağmen kredi başvurusuna ilişkin banka cevabi yazısı ile tapu fotokopisinin fax yolu ile sanıklara neden gönderildiğinin, sanıklara herhangi bir ödeme yapıp yapmadıkları hususlarının sorulması, ayrıca taraflar arasında devam etmekte olan Gebze 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/424 Esas sayılı dava dosyası da celp edilip incelenerek esasa etkili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya konulması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesinde "hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında, sanıklar hakkında "sanıkların denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemeleri halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi suretiyle infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ..., sanık ... ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/19930, Karar No: 2014/7639, Tarih: 14.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19930 E.  ,  2014/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 28929 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında '....' olması gereken baba adının '...' yazıldığını ileri sürerek baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıt maliki ... oğlu ... ile davacının aynı kişi olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3431, Karar No: 2021/355, Tarih: 25.03.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3431 E.  ,  2021/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Kocaeli 6. İş Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin sigortalılık başlangıç tarihinin 01.02.1983 olduğunu, ancak 21.01.2010 tarihli tahsis talebinin Sosyal Güvenlik Kurumunun (SGK/Kurum) 24.02.2010 tarihli cevabi yazısı ile sigortalılık başlangıç tarihinin 01.08.1987, doğum tarihinin 03.02.1965, 30.01.2010 tarihine kadar prim gün sayısının 6931 olduğu, mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun (506 sayılı Kanun) Geçici 81. maddesinin B ve C bentlerinde öngörülen şartların gerçekleşmediği belirtilerek kabul edilmediğini, bu işleminin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.02.1983 olduğunun tespitine, 24.02.2010 tarihli Kurum işleminin iptaline ve dava tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile aylık bağlanmasına, aylık ve gelire hak edilen tarihten itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının 506 sayılı Kanun’un Geçici 81. maddesinde belirlenen yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli koşulları taşımadığını, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti talebi bakımından ise, davanın hak düşürücü süre içinde açıldığının tespiti hâlinde davacının iddia ettiği tarihte sözü edilen işyerinde çalışıp çalışmadığı konusunda resen araştırma yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının 506 sayılı Kanun’un Geçici 81. maddesinde belirlenen yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli koşulları taşımadığını, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti talebi bakımından ise, davanın hak düşürücü süre içinde açıldığının tespiti hâlinde davacının iddia ettiği tarihte sözü edilen işyerinde çalışıp çalışmadığı konusunda resen araştırma yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

6. Kocaeli 6. İş Mahkemesinin 28.03.2013 tarihli ve 2012/458 E., 2013/146 K. sayılı kararı ile; işe giriş bildirgesi verilmiş olduğundan 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmediği, çalışılan işyerinin konut olması nedeniyle komşu işyeri tanığı tespit edilemediği, işyerinden dönem bordrosu verilmediği, davacı tanıklarının davacının sözü edilen işyerinde çalıştığını doğruladıkları, Derince Belediyesi tarafından temin edilebilen ruhsat kayıtlarının gönderildiği, toplanan bu delillere göre davacının 01.02.1983 tarihinde dava dışı işyerinde çalıştığının anlaşıldığı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01.02.1983 olarak kabul edilmesi hâlinde 506 sayılı Kanun’un Geçici 81. maddesinin (bd) bendi uyarınca 25 yıl sigortalılık süresi, 47 yaş ve 5150 gün prim gün sayısı şartlarının yerine getirilmesi gerektiği, sigortalılık süresi ve prim gün sayısı koşullarını yerine getiren 03.02.1965 doğumlu davacının 47 yaşını 03.02.2012 tarihinde doldurduğu, bu nedenle 01.04.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.02.1983 olduğunun tespitine, 01.04.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Bozma Kararı:

7. Kocaeli 6. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını süresi içinde davalı SGK vekili temyiz etmiştir.

8. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 10.03.2014 tarihli ve 2014/3895 E., 2014/5120 K. sayılı kararı ile; "...Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

5510 sayılı Yasanın geçici 1. maddesi gereğince davanın yasal dayanaklarından olan 506 Sayılı Yasanın 62. maddesindeki, sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve yaşlılık aylığına hak kazanan sigortalıya bu isteğinden sonraki aybaşından başlanarak yaşlılık aylığı bağlanır, hükmü uyarınca davacının çalıştığı işten ayrılıp ayrılmadığı araştırılıp belirlendikten sonra yaşlılık aylığı bağlanması talebine ilişkin olarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı: