muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3592, Karar No: 2021/17540, Tarih: 14.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3592 E.  ,  2021/17540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanığın ... ilçesine gittiği, burada suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdure ile buluştuğu, mağdure ile beraber kaçmaya karar vererek ... Köyü'ne gittikleri, burada 2 gün kaldıktan sonra yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f, 5 maddesinde düzenlenen kişiyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın TCK.nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 14.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4774, Karar No: 2016/5848, Tarih: 26.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/4774 E.  ,  2016/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : 3402 SY'NIN 41.MD.Sİ UYARINCA YAPILAN DÜZELTME İŞLEMİNİN İPTALİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro Müdürlüğü'nce 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca re’sen yapılan düzeltme işlemi sırasında Şirintepe Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı ... adına kayıtlı olan 2 parsel sayılı 4250 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 3.784,93 metrekare yüzölçümlü olarak belirlenerek tapu kaydında düzeltme yapılmasına karar verilmiştir. Davacı ..., düzeltme işlemi sırasında adına kayıtlı taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 24.09.2013 tarihli düzeltme kararının kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi gereğince Kadastro Müdürlüğünce re'sen yapılan düzeltme işleminin iptali istemiyle açılmıştır. Mahkemece, Kadastro Müdürlüğünce yapılan düzeltme işleminin 41. maddede yer alan ölçü, sınırlandırma, tersimat ve hesaplamalardan doğan hata olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. 07.04.2014 tarihinde yapılan ilk keşif sonucunda düzenlenen 25.04.2014 havale tarihli bilirkişi raporu takeometrik ölçü cetveli getirtilmeden düzenlenmiş, davacı vekilinin bilirkişi raporuna itirazları üzerine gidilen ikinci keşif sonucu düzenlenen 30.10.2014 tarihli bilirkişi raporunda bu eksiklik giderilmiş olup raporda 1997 yılında yapılan kamulaştırma işleminin grafik paftasına işlenirken kırık noktaların koordinatlandırılmadığı, kamulaştırılan alanın pafta üzerinden hesaplanarak köşe noktalarının koordinatlandırıldığı, köşe noktalarının karayolları tarafından grafik paftasına tersim edilen kamulaştırma hattı ile örtüşmediği, dolayısı ile hatanın alan hesabından kaynaklanmadığı, Kadastro Müdürlüğü tarafından çizilen kamulaştırma sınırı ile karayolları tarafından çizilen kamulaştırma sınırı arasında 490,17 metrekarelik boşluğun oluştuğu belirtilmiştir. Hal böyle olunca; mahkemece, oluşturulacak üç kişilik harita mühendisi uzman bilirkişi kurulu huzuru ile yeniden keşif yapılarak kamulaştırma ve tesis kadastro haritaları uygulanmak sureti ile 30.10.2014 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen 490,17 metrekarelik boşluğun bulunup bulunmadığı, böyle bir boşluk alanın varlığı halinde tesis kadastro haritasında gösterilen taşınmaz içinde kalıp kalmadığı belirlenmeli, söz konusu boşluğun kamulaştırma haritası içinde kaldığının anlaşılması halinde Karayolları Genel Müdürlüğü davaya dahil edilerek taraf koşulu sağlanmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21835, Karar No: 2018/9517, Tarih: 19.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21835 E.  ,  2018/9517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, 13.07.2016 tarihli "temyiz isteğinin reddine ilişkin" ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek ek karara yönelik 18.07.2016 tarihli temyiz dilekçesinde ceza evinde olduğundan ve mahkemece belirtilen giderleri ödeyecek gücü olmadığından bahisle adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı erkeğin hali hazırda ceza evinde olduğu, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı erkeğin ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmayan temyiz ilam harcının ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.09.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/19985, Karar No: 2012/285, Tarih: 18.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19985 E.  ,  2012/285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ağaca yaş, cins ve verim durumu dikkate alınarak maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

Bozma kararı ile eski hüküm tamamen ortadan kalktığından yeniden hüküm kurulması gerekirken;

...)Terkin yönünden eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

...)Kamulaştırma bedeli yerine sadece eski hükümde belirlenen bedel ile oluşan farkın “ek kamulaştırma bedeli” olarak hüküm altına alınması,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) .... bendinin çıkarılarak yerine (Davanın Kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 136 parsel sayılı taşınmazın ....486,53 m2 kısmının tapu kaydının iptali ile YOL OLARAK TERKİNİNE, )

b) .... bendinin çıkarılarak yerine (Kamulaştırma bedelinin 66.829,41-TL olarak tespiti ile daha önce davalıya ödenen miktar dikkate alınarak ....672,60-TL’nin davalıya ödenmesine,)

Cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ....01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6143, Karar No: 2019/4467, Tarih: 27.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/6143 E.  ,  2019/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 29.08.2006 tarihinden 08.04.2014 tarihine kadar davalı işyerinde aralıksız çalıştığını, ancak sigortasının eksik yatırıldığını, müvekkilinin 08.04.2014 tarih ve 3810 sayılı rapor ile ... ... Üniversitesi ...Tıp Merkezi Tıp Fakültesi Hastanesince uzun süre ayakta çalışmasının uygun olmadığının belirtildiğini, müvekkilinin davalı işyerinde sürekli ayakta çalıştığından rapora göre çalışmaya devam etmesinin uygun olmadığı defalarca sözlü olarak ve en son raporla işverene bildirildiğini, ancak işverenin olumlu cevap vermemesi, sigortasının eksik gösterilmesi, fazla mesai alacaklarının ödenmemesi ile birlikte diğer işçilik haklarının zamanında ve İş Kanunu'na göre verilmemesi sebepleriyle sözleşmesini haklı ve tek taraflı feshetmek zorunda kaldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, sağlık kurulu raporu gereği davacının davalı şirkette çalışmayı sürdürmesi halinde yapılan işin niteliğinden doğan sebeple sağlığı ve yaşayışının tehlikeye düşeceği gerekçesi ile davacının haklı nedenle iş akdine son verdiği kabul edilmiş ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı ile diğer alacak kalemi olan fazla mesai ücretinin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık anlatımları doğrultusunda davacının haftada 7 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Tanık anlatımlarına bakıldığında işyerinde çalışma saatlerinin 07.00-15.00 15.00-23.00 23.00-07.00 saatleri arasında olmak üzere 3 vardiya şeklinde olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı tanıkları davacının ayda 2 hafta tatili günü çalıştığını beyan etmişlerse de, davacı dava dilekçesinde haftanın 6 günü çalıştığını ifade ettiğinden; 3 vardiya sistemi ile haftada 6 gün çalışılan davalı yerde fazla mesai yapılamayacağı anlaşılmıştır. O halde, Mahkemece ispatlanamayan fazla mesai ücretinin reddine karar verilmesi gerekir iken, kabulü yönünde hüküm tesisi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/25047, Karar No: 2008/1839, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/25047 E.  ,  2008/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı SSK Başkanlığı aralarındaki iptal davası hakkında Eyup 1. İş Mahkemesinden verilen 16.10.2007 gün ve 19-717 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı ...'nın sigortalı gün sayılarını gösteren sigortalı hizmet cetvelleri ile kurumca düzenlenen tahsise esas bilgilerini içeren yazılarda gün sayıları arasında farklılıklar mevcut olduğundan, dosyadaki 20.11.2006 tarihli hizmet cetveli ile 30.4.2003 düzenleme tarihli tahsise esas bilgileri içeren yazı ve 15.3.2004 tarihli tahsise cevap yazısından birer suret de eklenerek Kuruma yazı yazılıp davacının doğru gün sayısının yıllara göre ayrıntılı olarak bildirilmesi istenerek alınacak eksiksiz cevabın eklenip gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16747, Karar No: 2019/14382, Tarih: 27.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16747 E.  ,  2019/14382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapağında, dosyada ek klasör olduğu yazılmış olmasına rağmen Dairemize gönderilen dava dosyası ekinde bahsi geçen klasör bulunmamaktadır. Bu sebeple, ek klasörün dosyaya eklendikten sonra dosyanın tüm ekleriyle birlikte eksiksiz şekilde tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16120, Karar No: 2016/8936, Tarih: 21.09.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/16120 E.  ,  2016/8936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, kasten yaralama, tehdit, hakaret ve mala zarar verme

HÜKÜM : -Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından hükümlülük; hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat,

-Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme, tehdit ve kasten yaralama suçlarından beraat,

-Katılan sanık ... hakkında tehdit, hakaret ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından beraat,

-Katılan sanık ... hakkında tehdit, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından beraat,

-Katılan sanık ... hakkında tehdit, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından beraat,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilen sanıklar ... ve ... hakkında düzenlenen iddianamede anlatımın; sanıkların ... Sulh Hukuk Mahkemesi ilamın... İcra Müdür- lüğü 2009/24441 sayılı dosyasıyla infaz edilmesi sonrasında taşınmaza el koyduklarına yönelik olması karşısında, sanıklar hakkında resmen teslim olunan mala el konulma suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. ve eklenen Geçici 13. maddeleri uyarınca; iddianamedeki anlatım ve temyizin kapsamına göre, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.02.2016 gün ve 2016/1 sayılı kararının Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümlerine ilişkin 7. ve 9. fıkrası uyarınca temyiz incele- mesi, suçlardan en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunduğundan, temyiz inceleme görevi tehdit suçundan dolayı Yargıtay Yüksek (23.) Ceza Dairesine ait olmakla Daire- mizin (GÖREVSİZLİĞİNE), dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18916, Karar No: 2016/9627, Tarih: 20.10.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/18916 E.  ,  2016/9627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının paydaşı olduğu 234 ada 30 parsel sayılı taşınmazın mutlak korunması gereken 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığını, davalının, ... ve ...Koruma Kurulu'nca uygun bulanan projeye aykırı olarak taşınmaz üzerindeki binaya ilave oda inşa ettiğini, davalının bu eylemiyle 2863 sayılı Kanun hükümlerine aykırı hareket ettiğini ileri sürerek davalının inşa ettiği ilave odanın yıkımını istemiş, 27/01/2014 havale tarihli dilekçe ile diğer tapu kayıt maliklerinin davaya dahil edilmesini istemiştir.

Davalı ..., çekişmeli taşınmazın sit alanı içerisinde kaldığını bilmediğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalılar, davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamışlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile inşai ve fiziki müdahale ile odaya dönüştürülen 32 m2’lik yapının yıkımına karar verilmiştir.

Karar, dahili davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; dahili davalı ...'ün temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 512,30 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden dahili davalı ...'den hissesi oranında alınmasına, 20.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21803, Karar No: 2013/7326, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/21803 E.  ,  2013/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 14.330,96 TL tedavi giderinin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5434 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı alan ve 31/05/2007 tarihinde ... Sağlık Yatırımları A.Ş. Hastanesinde ilaçlı stent takılan davacının, ilaçlı stent bedeli olan 14.330.96 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, görevli yargı yolunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" dava şartı olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Yasa'nın 101. maddesine göre bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür.

5510 sayılı Yasa'nın "5434 sayılı Kanuna İlişkin Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 4. maddesinin 4. fıkrasına göre "Bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır."

5510 sayılı Yasa'nın 3. maddesinin 8. bendinde "Kişilerin öncelikle sağlıklarının korunmasını, sağlık riskleri ile karşılaşmaları halinde ise oluşan harcamaların finansmanını sağlayan sigorta" olarak tanımlanan "genel sağlık sigortasından" yararlanacak kişiler ve sağlanacak haklar, bu haklardan yararlanma şartları ile finansman ve karşılanma yöntemleri Yasa'nın 60-78.maddelerinde düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 3. maddesinin 8. bendinde "Kişilerin öncelikle sağlıklarının korunmasını, sağlık riskleri ile karşılaşmaları halinde ise oluşan harcamaların finansmanını sağlayan sigorta" olarak tanımlanan "genel sağlık sigortasından" yararlanacak kişiler ve sağlanacak haklar, bu haklardan yararlanma şartları ile finansman ve karşılanma yöntemleri Yasa'nın 60-78.maddelerinde düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın "Genel Sağlık Sigortası Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 12. maddesinde kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam edeceği ifade edilmiştir. Yasa koyucu iştirakçilik sıfatını 5510 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önce kazanmış olsa dahi tüm sigortalıların "genel sağlık sigortası" kapsamına alınmasını kararlaştırmış ancak Sosyal Güvenlik Kurumunca devir işlemleri tamamlanana kadar kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevlerinin, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde devamını uygun görmüştür.

18/12/2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan "Kamu Personelinin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkında Tebliğ; yine, 09/10/2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde, (5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin

15/01/2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15/10/2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir.

Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.