muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10652, Karar No: 2016/9804, Tarih: 17.11.2016

para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1. fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanun'un 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02/06/2014 tarih ve 2013/114 E., 2014/214 K. sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarıncaBOZULMASINA, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4-d maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak ve mahkemenin suçu kabul ve takdirine bağlı kalınmak suretiyle hükümdeki adli para cezasına ilişkin uygulama çıkartılarak yerine, "5237 TCK'nın 158/1-f, son maddesi uyarınca 1.360 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 1133 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlüye tayin edilen adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi ile 1 gün karşılığı 50 TL'den hesaplanarak para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç olarak 56.650 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın adı geçen Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2016, Karar No: 2011/7524, Tarih: 23.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2016 E.  ,  2011/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi, tapu iptali ve tescil

... ile, ..., dahili davalı ....Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki elatmanın önlenmesi, tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Bigadiç Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 22.12.2010 gün ve 94/731 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, kadastro çalışmalarında 130 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kendisi, aynı ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı ... ve yine aynı ada 3 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tespit ve tescil edildiğini; ancak, 1977 yılındaki bir davaya konu olan yerin aslında kendisine ait olduğu halde, davalı Siyare'nin tapusu içerisine katılmış olduğunu, bu yerin bu kişinin tapusundan iptali ile kendisinin parseline ilavesi suretiyle adına tecilini istemiş; ayrıca, davalı ...'ın parselindeki, kadastrodan önce yapılan binanın saçaklık payının tecavüzlü olduğunu ve güneşini engellediğini ileri sürerek, men ve kal talep etmiş; bu talebini 1 nolu oturumda da açıkça beyan etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; mahallinde yapılan keşif zaptındaki ara karar gereğince davacıya verilen önel üzerine; köy tüzel kişiliği ve Hazine, dahili davalı olarak davaya katılmışlardır. Dahili davalı Hazine vekili keşifte, köy boşluğu olarak özgülemesi istenilen yer bakımından davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. Dahili davalı Köy Tüzel Kişiliği, yöntemine uygun bir biçimde dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamış ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 12.10.2010 tarihli rapor ve 16.12.2010 havale tarihli ek rapor dikkate alınarak, kırmızı renkle boyalı ve A harfi ile gösterilen 9.71 m2 yerin köy boşluğu olarak özel sicile yazılmasına, bu kısmın davalı ... tapusundan iptaline; davalı ...'in müdahalesinin men'i ile ek raporda kesik çizgi ile gösterilen 1.17 m2 miktarındaki 3.93 cm uzunluk ve 0.30 cm genişliğindeki saçağın kal'ine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya kapsamından;130 ada 2 sayılı parselin davacıya, aynı ada 1 sayılı parselin davalı ...'a ve 3 sayılı parselin davalı ...'e ait olduğu tartışmasızdır. Uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında davalı Siyare adına tespit ve tescil edilen 130 ada 1 parsel sayılı taşınmazın içerisinde kalan ve fen bilirkişisinin 12.10.2010 tarih 1/250 ölçekli krokisinde kırmızı renkle boyalı, aynı bilirkişinin ek raporunda A harfi ile gösterilen toplam 9.71 m2 yerin köy meydanı ya da köy boşluğu olup olmadığı ve diğer davalı ... adına tespit ve tescil edilen 130 ada 3 parsel üzerinde kadastrodan önce inşa edilen binanın köy boşluğuna bakan bölümdeki çatı saçağının tecavüzlü olup olmadığı ve davacının kendi parselindeki evine gelen güneşi engelleyip engellemediğinde toplanmaktadır.

Ancak, davacı 11.10.2010 tarihli keşifteki beyanı ile dava konusu Siyare'nin parselinde kalan yerin tamamanın köy boşluğu olduğunu açıklamıştır. Dosyada bulunan Bigadiç Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 20.04.1976 tarihli 1975/329 Esas – 1976/164 Karar sayılı karar fotokopisinde ise bu yerin köye ait boşluk olduğunun belirlendiği tartışmasızdır. Davacı keşifteki beyanı ile 130 ada 1 sayılı parsel içerisinde kalan yerin köy boşluğu olduğunu kabul ettiğine, dosyadaki bilgi ve ve belgeler ile bu husus kanıtlandığına göre Hazine ile köy tüzel kişiliğinin davaya katılmasının sağlanmasında adı geçenlerin hukuki yararlarının bulunduğunun kabulü gerekir. Ne var ki, bu gibi yerler TMK.nun 715, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddeleri kapsamında kalan yerler olduğundan tescile tabi değildirler (TMK m.999). Tüm bunlardan ayrı, hukukumuzda köy boşluğunun ya da köy meydanının özel siciline tesciline ilişkin herhangi bir hüküm veya düzenleme yoktur. Davacının, komşuluk hukukundan kaynaklanan güneşinin engellendiği iddiasına konu olan yerin, mahkemece hukuka aykırı olarak köy boşluğu olarak özel siciline kaydı düşünüldüğüne göre; artık bu yerden gelecek güneşi engelleyen bir durum söz konusu olmayacaktır. Kaldı ki, aynı yere yönelik davalı ...'ın çatısının tecavüzlü olması ve bu kişi aleyhine hüküm kurulması doğru değil ise de; temyize gelinmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak; davacının yararlanma hakkı nedeniyle davalı Siyare'ye yönelik davanın kabulü ve bu kısmın köy boşluğu olarak tescil harici bırakılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Açıklanan bu nedenlerle, dahili davalı Hazine vekilinin temyiz talebinin kamu düzeni ve yararı düşünülerek kabulü ile hükmün bu sebeple 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

- 2 -
Yargıtay — Esas No: 2012/23786, Karar No: 2012/43719, Tarih: 15.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/23786 E.  ,  2012/43719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesine ilişkin gösterilen gerekçe yasal ve yeterli bulunduğundan; ayrıca suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında duruşmaların kapalı yapılması ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanması gerektiği gözetilmeden, duruşmaların açık olarak yapılması, hükmün verildiği son duruşmada ise gizli duruşmaya devam olunduğunun belirtilmesine rağmen, kısa karardan önce açık yargılamaya son verildiğinin ve ayrıca kısa kararın da açıkça okunduğunun belirtilmesi giderilme olanağı bulunmadığından; yine 30/03/2012 tarihli keşif zabtında hiçbir imzanın bulunmamasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden; 20/03/2012 tarihli celsede müştekinin davaya katılmak istemediğini beyan etmesine rağmen hakkında katılma kararı verilmesi sonuca etkili olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,15/10/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8197, Karar No: 2021/3017, Tarih: 23.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8197 E.  ,  2021/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 23/03/2021 tarihinde davacı ve davalı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8063, Karar No: 2016/6910, Tarih: 10.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/8063 E.  ,  2016/6910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 19.05.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/627, Karar No: 2010/1655, Tarih: 04.02.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/627 E.  ,  2010/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-765 sayılı Türk Ceza Kanununun 80.maddesinde "Bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün bir kaç defa ihlal edilmesi, muhtelif zamanlarda vaki olsa bile bir suç sayılır. Fakat bundan dolayı terettüp edecek ceza altıda birden yarıya kadar artırılır." hükmünün bulunduğu ve sanığın sağlık giderleri ve sağlık ödemeleri hesabından gerçek olmayan işlemlerle bankaya ait parayı zimmetine geçirdiği kabul edildiğine ve değişik zamanlarda birden çok usulsüz işlemin yapılmış bulunmasına göre sanık lehine bulunan 765 sayılı TCK'nun 80.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

2-Suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3. maddesinin son cümlesinde zararın kovuşturma yapılmadan önce tamamıyla ödenmiş olması halinde cezaların yarısı, ödeme hükümden önce gerçekleştirilmiş ise üçte bir oranında indirileceği düzenlenmiş olup; sanığın banka zararını kovuşturma evresinde hükümden önce ödediği gözetilerek cezasından üçte bir oranında indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde yarısı oranında indirim yapılması,

3-Sanık hakkında 7.7.2000 - 31.12.2001 tarihleri arasında bankaya ait 6.811.628.900 lirayı zimmete geçirdiğinden bahisle kamu davası açılmış ise de, 12.6.2002 tarihli müfettiş raporunda zimmet miktarı 15.513.748.900 lira olarak belirtilmiş olup; Dairemizin 7.7.2003 gün ve 2003/6788-5786 sayılı bozma ilamıyla sanığın değişen aşamalardaki savunmaları da nazara alınarak zimmete geçirilen para miktarı tereddüte yer bırakmayacak şekilde saptanmadan, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi nedeniyle de karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiğine göre 2000 yılına ait işlemlerin tespiti bakımından bilgisayar ve muavin defter kayıtları ve varsa başka belgelerin getirtilmesi suretiyle zimmet ve zarar miktarı saptanıp, gerektiğinde ek iddianame ile dava açtırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken anılan bozma gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

4-01.11.2005 gün ve 25983 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 168.maddesinin A fıkrası ile "bu kanunun geçici maddelerindeki düzenlemeler hariç olmak üzere 18.6.1999 tarih ve 4389 sayılı Bankalar kanunu ile ek ve değişiklikleri" yürürlükten kaldırılmış olup, 5411 sayılı Bankacılık Kanunundaki düzenlemeler ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi hükmü birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesinin gerektiğinin gözetilmemesi,

4-01.11.2005 gün ve 25983 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 168.maddesinin A fıkrası ile "bu kanunun geçici maddelerindeki düzenlemeler hariç olmak üzere 18.6.1999 tarih ve 4389 sayılı Bankalar kanunu ile ek ve değişiklikleri" yürürlükten kaldırılmış olup, 5411 sayılı Bankacılık Kanunundaki düzenlemeler ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi hükmü birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesinin gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/9802, Karar No: 2007/11139, Tarih: 01.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9802 E.  ,  2007/11139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.1.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.5.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 6 parsel sayılı taşınmaz kaydında “...” yazılan baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir

Dayanağını Medeni Kanunun 1027. maddesinden alan tapuda baba adı düzeltilmesi istemine ilişkin davada Tapu Kayıtlarının düzgün tutulmasında kamu yararı bulunduğundan mülkiyet nakline meydan vermemek için tapu maliki ile adının düzeltilmesi istenen kişinin aynı şahıs olup olmadığının yöntemince araştırılarak şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanması gerekir. Ne var ki eldeki davada, nüfus müdürlüğünden yapılan araştırma sonucunda kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan ve aynı köy nüfusuna kayıtlı üç kişinin daha olduğu tespit edilmiş, fakat bu husus araştırılmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken; tespit edilen bu kişilerden ... ve ... oğlu 1930 doğumlu ...’ın sağ olduğu anlaşıldığından bizzat, ve ... oğlu 1906 doğumlu ...’ın ölü olduğu anlaşıldığından mirasçılarının, ... ve ... oğlu 1877 doğumlu ...’ın ölüm tarihi araştırılıp, eğer ölüm tarihi tespit tarihinden sonra ise bu kişinin de mirasçıları tespit edilerek, dinlenilip taşınmaz üzerinde hak iddia ederlerse getirdikleri deliller incelendikten sonra tüm dosya bir bütün olarak değerlendirilip sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Yukarıda açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra neticesine göre bir karar vermek gerektiği halde mülkiyet nakli oluştuğu kuşkusu yaratacak şekilde tesis edilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19914, Karar No: 2010/2633, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19914 E.  ,  2010/2633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6534, Karar No: 2022/5858, Tarih: 19.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6534 E.  ,  2022/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri 10.000,00 TL’yi geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000,00 TL’ye, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800,00 TL’ye, 01/01/2020 tarihinden itibaren de 72.070,00 TL, 01.01.2021 tarihinden itibaren 78.630,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Somut olayda dava muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir. Sıra cetveline giren paylaşıma konu tutar 65.472,39 TL’dir. Uyuşmazlık konusu miktar, bölge adliye mahkemesinin karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.