muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17180, Karar No: 2013/4241, Tarih: 06.03.2013

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; takip dayanağı faturalardan 18.12.2009 tarihli 2.160 TL bedelli olan faturanın açık fatura, diğer üç faturanın ise kapalı fatura olduğu, davalının fatura bedellerinin makbuz ve çekler ile ödendiğini, ibraname alındığını beyanla davanın reddini talep ettiği, davacı vekili ibraname altındaki imzayı kabul ederek, ibraname içeriğinde tahrifat yapıldığını ve hukuki sonuç doğurmayacağını beyan etmiş ise de, ibraname altındaki imzanın kabulü sebebiyle, yerleşik Yargıtay uygulamaları gereği açığa atılan imzanın üzerine sonradan yazılan metnin imza atanın iradesine uygun kabul edileceği, durumun aksini göstermedikçe yazılan metnin anlaşmaya aykırı olduğunu ispat yükünün açığa imza atan tarafa düştüğü, faturaların kapalı fatura olarak düzenlendiği, yine Yargıtay uygulamalarına göre kapalı fatura halinde borcun ödendiğine karine teşkil edeceğinden davada ispat yükünün davacı üzerinde olduğu, davacı ticari defterleri usulüne uygun tutulmadığından ve davalı defterlerinde aleyhe kayıt bulunmadığından HMK'nun 222. maddesi gereğince davacının kapalı üç adet faturaya ilişkin iddiasını ispatlayamadığı, ibraname dışında kalan takip dayanağı 18.12.2009 tarihli ve 2.160 TL bedelli fatura gelince; davacı vekilinin 02.06.2012 tarihli celsede davalı savunmalarında geçen çekle ilgili ödemeyi kabul ettiğini, ancak çekin başka bir hukuki ilişki için verildiğini iddia ettiği, çek bedeli dikkate alındığında ve bu çekin başka bir hukuki ilişki için verildiğine yönelik iddia ispatlanamadığından fatura bedelinin bu çekle ödendiğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacının da kabulünde olan kapalı faturaların ödemeye karine teşkil etmesine, açık fatura bedelinin ödenmesine ilişkin çekin başka bir ilişkiye ait bulunduğunun davacı tarafça kanıtlanamamış olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9249, Karar No: 2021/15050, Tarih: 27.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/9249 E.  ,  2021/15050 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk giderine yönelik hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 Sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafının yazılı şekilde hazine üzerinde bırakılması hatalıdır. Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının “Dava açılmadan önce yapılan 680,00.-TL arabuluculuk giderinin davalı kurumun harçtan muaf olması nedeni ile hazine üzerine bırakılmasına” şeklindeki 6 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine

“6- Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye gelir kaydedilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/10/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15522, Karar No: 2014/71, Tarih: 06.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15522 E.  ,  2014/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 27. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2011/245-2013/38

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 27. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.02.2013 tarih ve 2011/245-2013/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı Y.. A... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, muhatabı davalı Halk Bankası şubesi olan ve hesap sahibi tarafından dava dışı T. Lojistik Hizm. Tic. A.Ş. lehine keşide edilen, 24.09.2010 vade tarihli, 17.682,80 TL meblağlı çekin müvekkili lehine tam ciro ile ciro edilip, kendisine teslim edilmek üzere kuryeye verildiğini, kuryenin 06.09.2010 tarihinde almış olduğu çeki düşürerek kaybettiğini, durumun davalı Halk Bankası A.Ş. S. Şubesine bildirildiğini, ayrıca mahkemeden alınan ödeme yasağı kararının da davalı muhatap bankaya 29.09.2010 tarihinde faks yolu ile 30.09.2010 tarihinde ise elden takipli müzekkere ile bildirildiğini, ancak dava konusu çekin, müvekkil firmanın cirosu olmadan kötüniyetli şahıslar tarafından cirolanarak davalı Yapı Kredi Bankası aracılığı ile takasa sunulup tahsil edildiğini, davalı bankaların gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek, müvekkili şirketin cirosunu içermeyen, ciro silsilesi bozuk olan, hamili meşru olmayan çeki ödeyerek müvekkilinin zarara uğramasına neden olduklarını ileri sürerek, 17.682,80 TL'nin 28.09.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı T.. A.. vekili, müvekkili bankanın yasaların kendisine vermiş olduğu görev ve yükümlülük doğrultusunda hareket ederek provizyonu verdiğini, bu nedenle bankalarına herhangi bir kusur atfedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Y.. A... vekili, müvekkili bankanın, muhatap banka konumunda bulunmaması nedeniyle kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin üzerine düşen dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirdiğini savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Davalı Y.. A... vekili, müvekkili bankanın, muhatap banka konumunda bulunmaması nedeniyle kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin üzerine düşen dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirdiğini savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava dışı F. Endüstri Ürünleri Ticaret A.Ş. tarafından T. Lojistik Hizm. Tic. A.Ş. lehine keşide edilen ve T. Lojistik Hizm. Tic. A.Ş. tarafından da davacı lehine tam ciro ile ciro edilen davalı Halk Bankası S. Şubesi’ne ait 24.09.2010 keşide tarihli, 17.682,80 TL bedelli çekin 06.09.2010 tarihinde düşürülmek suretiyle kaybedildiği, söz konusu çekin daha sonra davacı şirketin cirosu olmaksızın tedavül ettiği ve son hamili Savaş Çakıcı tarafından davalı Y. ve K. Bankası A.Ş. şubesine ibraz edilerek takas yoluyla 28.09.2010 tarihinde tahsil edildiği, ciro silsilesinin bozuk olduğu açıkça anlaşılan çekin davalı Yapı Kredi Bankası ve takas yetkililerince, protokol hükümleri doğrultusunda kontrol edilmediği, bozuk olan ciro silsilesinin görülmediği ve ciro silsilesi bozuk olan bir çekin yasal olmayan hamile ödenmesi sonucunda çekin gerçek ve yasal hamili olan davacının zarara uğramasına neden olunduğu, davalı Y.. A..’nin bu nedenle davacının uğradığı 17.682,80 TL zararı tazmin etmesi gerektiği, çekin tahsil amacıyla muhatap bankaya değil diğer davalı Y. K. Bankasına takas yoluyla tahsil için ibraz edilmesi dolayısıyla muhatap bankanın çek üzerinde fiili ve fiziki olarak inceleme imkanının bulunmaması nedeniyle, çekin yasal olmayan hamile ödenmesinde davalı T. Halk Bankası A.Ş’nin herhangi bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davalı Türkiye Halk Bankası A.Ş. hakkındaki davanın reddine, davalı Y.. A... hakkındaki davanın kabulü ile 17.682,80 TL'nın işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı Y.. A... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Y.. A... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ile davalı Y.. A... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Y.. A... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava, takas yoluyla üçüncü kişi tarafından tahsil edilen çekten dolayı alacak istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçeyle muhatap banka yönünden davanın reddine, diğer davalı Y.. A... yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası tarafından yayınlanan Bankalararası Takas Odaları Merkezi Yönetmeliği ve takas sistemine katılan bankaların imzaladıkları protokol hükümleri muhatap bankanın sorumluluğunu ortadan kaldırmamaktadır. Bu itibarla muhatap bankanın çek üzerinde fiili ve fiziki olarak inceleme imkanının bulunmaması dolayısıyla çekin meşru hamiline ödenmemesinde bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, muhatap banka yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan, taraflar arasındaki uyuşmazlık bankacılık işleminden kaynaklanmakta olup ticari iş mahiyetinde bulunduğundan mahkemece davacı yararına talep gibi ticari işler için geçerli avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı Y.. A... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 902,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Y.. A...'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4676, Karar No: 2022/12619, Tarih: 30.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/4676 E.  ,  2022/12619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi-alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklının icra mahkemesine başvurusunda, İstanbul ... 14. İcra Müdürlüğü’nün 2014/25887 E. sayılı takip dosyasından alacaklı olduğunu, farklı bir takip dosyası alacaklısı (haciz alacaklısı) tarafından açılan sıra cetveline itiraz davasında aleyhine hüküm kurulduğunu ve adına kayıtlı taşınmazlara ve banka hesaplarına haciz konulduğunu, sıra cetveline itiraz davası kesinleşmeksizin infazının mümkün olmadığından hacizlerin kaldırılmasının talep edildiği, ilk derece mahkemesince, şikayetin reddine karar verildiği, istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun HMK’nun 353/1-b(1) uyarınca esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

Takip dosyası incelendiğinde; şikayetçi alacaklı tarafından borçlu ... aleyhinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile 16.12.2014 tarihinde takip başlatıldığı, takip dosyasından yazılan talimatlar sonrası borçlunun iki taşınmazının ihale ile alacağa mahsuben şikayetçi alacaklıya ihale edildiği, daha sonra sıra cetvelinin düzenlendiği, sıra cetvelinin birinci sırasında şikayetçi alacaklının olduğu, davalı haciz alacaklısının sıra cetveline itiraz davası açtığı, İstanbul ... 28. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 19.07.2019 tarih ve 2018/393 E. - 2019/255 K. sayılı kararı ile asıl ve birleşen dosya yönünden 18.09.2018 ve 10.10.2018 tarihli sıra cetvellerinin birinci sırasındaki ... 14. İcra Müdürlüğü’nün 2014/25887 E. sayılı takip dosyasındaki alacağın muvazaa nedeni ile iptali ile sıradan çıkarılmasına, ... 7. İcra Müdürlüğü’nün 2016/615 E. sayılı takip dosyasındaki alacağın birinci sıraya alınmasına, davalı ... ve Hasan Hüseyin Kayahan’a ayrılan bedelin davacı (davalı haciz alacaklısı) tarafa ödenmesine karar verildiği, akabinde davalı haciz alacaklısı tarafından 19.09.2019 tarihinde bahsi geçen kararın şikayet konusu İstanbul ... 14. İcra Müdürlüğü’nün 2014/25887 E. sayılı takip dosyasına sunularak alacağa mahsuben alınan taşınmazların şikayetçi alacaklı adına kayıtlı olmaması halinde İİK’nun 361. maddesi uyarınca ihale bedeli olan 474.014,56 TL miktarında şikayetçi alacaklı adına kayıtlı olan taşınmazlar üzerine haciz konulmasının talep edildiği, icra müdürlüğünce haciz alacaklısının zarara uğramaması adına alacağa mahsuben yapılan bedel ile sınırlı olmak üzere İİK’nun 361. maddesi uyarınca şikayetçi alacaklıya ait taşınmazlar üzerine haciz konulmasına karar verildiği görülmüştür.

İİK’nun 361. maddesi; "İcra dairelerince borçludan fazla para tahsil olunarak alacaklıya verildiği yahut yanlışlıkla bir tarafa para tediye olunduğu hesap neticesinde anlaşılırsa verilen para ayrıca hükme hacet kalmaksızın o kimseden geri alınır.” şeklinde emredici bir düzenlemeyi içermektedir.

Anılan madde hükmü, ilamlı veya ilamsız tüm icra takiplerinde, her ne sebeple olursa olsun, borçludan fazla para tahsil edilen her durumda uygulama yeri ve alanı bulunan, özel bir hükümdür. Buna göre, icra daireleri, hesaplama sonucunda fazladan tahsil edildiği ortaya çıkan tutarları, ayrı bir mahkeme hükmüne gerek olmaksızın, borçluya geri vermekle yükümlüdürler. Açıktır ki, burada, icra müdürüne kanun tarafından verilmiş, özel bir görev ve daha da önemlisi cebri icra gücünün kullanılması kapsamındaki bir yetki söz konusudur. İcra müdürü, dayanağı ve şekli ne olursa olsun, girişilmiş bir icra takibinde, borçludan tahsil edilen paranın, tahsili gerekenden daha fazla olduğunun (veya yanlışlıkla bir tarafa para tediye olunduğunun) hesap sonucunda belirlediği durumlarda, cebri icra gücünü kullanarak, fazla tahsilatı borçluya geri verecektir (HGK’nun 2009/17-242 E., 2009/290 K. ve 24.06.2009 tarihli kararı). Şu halde İİK'nun 361. maddesi hükmünün uygulanabilmesi için icra dairesince "borçludan" tahsil edilmiş bir para mevcut olmalıdır.

Somut olayda; iade isteminde bulunan icra takibinin borçlusu olmayıp, borçlu hakkında ki başka bir takip dosyası alacaklısı olduğundan, İİK’nun 361. maddesine dayalı olarak iade talebinde bulunamaz. Sıra cetveline itiraz davası sonucu alacaklının ödemesi gereken paranın iadesi yargılamayı gerektirdiğinden, ancak haciz alacaklısı tarafından açılacak bir istirdat ya da sebepsiz zenginleşme nedenine dayalı alacak davasında ileri sürülebilir.

O halde, şikayetçi alacaklının taşınmazlarına ve banka hesaplarına haciz konulması usule aykırı olup, ilk derece mahkemesince, şikayetin kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçi-alacaklının temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nin 13.01.2022 tarih ve 2021/1545 E. - 2022/105 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA), İstanbul ... 6. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 28.01.2021 tarih ve 2019/565 E. - 2021/40 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10901, Karar No: 2016/6553, Tarih: 25.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/10901 E.  ,  2016/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 1107 ve 1108 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyada mevcut ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğüne ait 2013 yılına ait veri cetvelinde, bilirkişi kurulu tarafından değerlendirilen zeytinin üretim masrafı 810,30 TL, 2014 yılına ait veri cetvelinde ise 604 TL olarak bildirildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle bir yıl sonraki üretim masrafının düşmesinin ayrıntılı olarak gerekçelerinin bildirilmesi için ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytinin 2013 ve 2014 yılları itibarıyla sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari-azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını içeren ve gerçekçi istatistiki bilgilere dayanarak belirlenmiş bulunan veri cetvellerinin ... ili ve ... ilçesi çevre ilçelerin gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya arasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20215, Karar No: 2018/7692, Tarih: 20.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20215 E.  ,  2018/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat ve nafakaların miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kadının boşanmayı gerektiren kusurlu bir davranışının varlığı kanıtlanamamıştır. Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadın, dava dilekçesinde sadece boşanma talep etmiş, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinde bulunmamıştır. Davacı kadın tarafından ilk kez 22.06.2015 tarihli dilekçeyle maddi-manevi tazminat ve yoksulluk nafakası talebinde bulunulmuştur."İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi" başlıklı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 141. maddesi "(1). Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya

savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2). İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." şeklindedir. Bu durumda; davacı kadının ilk kez 22.06.2015 tarihli dilekçesinde yer alan maddi-manevi tazminat ile yoksulluk nafaka talebi, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. O halde; davacı kadının dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında yer almayan maddi-manevi tazminat ile yoksulluk nafaka istemleri, davalı erkeğin açık rızası bulunmadığına ve ıslah da söz konusu olmadığına göre artık incelenemez. Davacının maddi-manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.