muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13797, Karar No: 2017/5265, Tarih: 03.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/13797 E.  ,  2017/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2008/9051 E. sayılı dosyası alacağını, 09/03/2010 tarihinde takip alacaklısı ...'den temlik aldığını, ...'nin alacaklı olduğu ... 4. İcra Müdürlüğü’nün 2010/3059 E. sayılı dosyasından; alacağın temliki tarihinden sonra 01/04/2010 tarihinde ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2008/9051 E. sayılı dosyasında temlik eden ... Plastik.... AŞ.’nin alacağına haciz konulması için yazılan müzekkere uyarınca 1. İcra Müdürlüğü’nce sistem üzerinden dosya alacaklısına dikkat edilmeksizin konulan haczin kaldırılmasını talep ettiğini, bu talebinin ... 1. İcra Müdürlüğü'nce 19.01.2015 tarihinde reddine karar verildiğini, bu red kararının iptalini, ayrıca ... 4. İcra Müdürlüğü’nün 2010/3059 E. sayılı dosyasından yazılan yazı ile sehven konulan haczin kaldırılmasını, ... 4. İcra Müdürlüğün’deki alacaklıya ödenmeyen 1.050 TL’nin dosyaya iadesini ve alacaklı vekiline ödenen 771,92 TL’nin alacaklıdan istirdadını talep ettiği anlaşılmıştır. ... 4. İcra Müdürlüğü'nce konulan haczi uygulama durumunda olan ... 1. İcra Müdürlüğü'nün haczin kaldırılması talebinin reddine yönelik şikayeti reddeden mahkeme kararında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak şikayetçinin ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 01.04.2010 tarihli haciz müzekkeresinin iptali ile bu icra müdürlüğünce dosya alacaklısına ödenen para ile dosyaya haciz nedeniyle gelen paranın iadesine yönelik talebi yönünden 4. İcra Müdürlüğü'nün bağlı olduğu ... 3. İcra Mahkemesi'ne işbölümü dolayısı ile gönderme kararı vermesi gerekirken "davanın reddi" yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7465, Karar No: 2014/15169, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7465 E.  ,  2014/15169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/584-2014/52

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Davalı K Mak. Nak. İnş. Ç B San. Ve Tic. Ltd. Şti.nin adresinin ilgili Ticaret Sicili Memurluğundan araştırılarak tespit edilecek adreste Gerekçeli Kararın ve davacılar vekili temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2016/2993, Karar No: 2019/970, Tarih: 12.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2993 E.  ,  2019/970 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, görevsiz...... sunulan dava dilekçesinde, davalının yaptığı icra takibi sonucunda borçlu ......” adlı petrol tankerinin satışa çıkarıldığını ve davalının alacağına mahsuben gemiyi satın aldığını, aynı gemi üzerinde davacının ipoteğinin bulunduğunu ve ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlattıklarını, satışı yapan İcra Müdürlüğünce düzenlenen sıra cetveli ve derece kararında her iki dosya alacağının rüçhanlı olduğu ve davalıya ait takip dosyasının yediemin alacağından kaynaklanması nedeni ile önceliği olduğundan bahisle paranın tümünün bu dosya alacaklısına ödenmesine karar verildiğini, öncelikle sıra cetveli ve derece kararı düzenleme yetkisinin ilk haczi koyduran İcra Müdürlüğüne ait olduğunu, ayrıca geminin ceza kovuşturması nedeni ile yediemine teslim edildiğini, bu nedenle yediemin ücretinin devlet bütçesinden karşılanması gerektiğini, yediemin ücretinin öncelikli alacaklardan olmadığını ve davalının yediemin alacağının bulunmadığını ileri sürerek sıra cetveli ve derece kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, sıra cetvelinin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

....... görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Türk Ceza Kanunu'nda ve Ceza Muhakemesi Kanununda yedieminlik ücretinin yargılama gideri olarak sayılmadığı, dava konusu alacağın eski TTK'nın 1235/1. maddesine göre gemi alacağı olduğundan kanunen öncelikli olarak borçlunun deniz servetinden tahsil edilmesi gerektiği, gemi alacaklısı hakkı sahiplerinin gemi ve teferruatı üzerinde sahip oldukları kanuni rehin hakkının gemi siciline tescil talebinde bulunmaya veya tescile hacet kalmaksızın mücerret gemi alacaklısı hakkının doğumu ile vücut bulduğu, gemi alacaklısı hakkı bulunan deniz servetinin bedeli paylaştırılırken diğer bütün ve adi rehinli alacaklarla, ihtiyati veya icrai hacizle temin edilmiş alacaklardan önce gemi alacaklısı hakkının ödenmesi gerektiği, bu hak kanundan doğduğu ve tescilsiz kazanıldığı için haciz tarihlerinin sıra cetvelinde bir önemi olmadığı, geminin 8 yıldan bu yana yediemin olarak ...... bünyesinde muhafaza edildiği, alacağın miktarı yönünden uzun süren yediemin hizmetinin ödeme emrinde talep edilen miktarda kabul edilmesinin uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

.../...

S.2

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2996, Karar No: 2010/8183, Tarih: 08.06.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/2996 E.  ,  2010/8183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 s.y. KHK. ye Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, 10 ay süreyle işyerinin kapatılmasına, aynı süreyle ticaretten men edilmesine, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, atılı eylem 01.01.2009 tarihinde 5252 sayılı kanunun geçici 1.maddesi ile TCK.nun 5 ve 2.maddeleri uyarınca suç olmaktan çıkarılmış ve bu nedenle el konulan eşya da suç konusu olmaktan çıktığından inceleme tarihinde söz konusu eşyanın bulundurulmasının da bizatihi suç olduğuna dair yasal bir düzenleme bulunmadığından İADESİNE, 08.06.2010 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Ceza Hukukunun amacının; kişi hak ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğini, hukuk devletini, kamunun sağlığını ve çevreyi, toplum barışını korumak, suç işlenmesini önlemek olduğu, hiçbir ceza yasasının, bu hedefe aykırı olarak düzenlendiğinin kabul edilemeyeceği ve yorumlanamayacağı açıktır.

Bu amacın gerçekleştirilmesi için kullanılan araçlar, ceza ve güvenlik tedbirleri olup, 5237 sayılı TCK. Müsadereyi güvenlik tedbirleri bölümünde düzenlemiştir.

Güvenlik tedbirinin, meydana gelen hukuka aykırılık nedeniyle kişinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, kişi hakkında ya da hukuka aykırılığın konusu veya bunun için hazırlanmış eşya hakkında uygulanabileceği,

Güvenlik tedbiri ile fiil veya failden meydana gelebilecek muhtemel tehlikeleri önlemek, kişiyi yeniden topluma kazandırmak ve özellikle yeni bir suç işlenmesine karşı toplumu korumanın amaçlandığı, geleceğin hedeflendiği,

Bir Güvenlik tedbiri olan müsadere ile eşyanın kişinin elinde bulunmasının yaratacağı tehlikeliliği bertaraf etmek, onda yaratacağı suç işleme potansiyelini yok etmek, yeni hukuka aykırılıkların önüne geçmek olduğu kabul edilmiştir.

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde “suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan, eşya kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir” hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde “suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan, eşya kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir” hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Uzun çalışma, araştırma ve emek ile meydana getirilen markanın, hiçbir hak ve yetkisi bulunmayan kişilerce kullanılmasının haksız maddi, manevi menfaat elde etmeye yönelik olduğu, marka sahibinin ise bu eylemler sebebiyle müşteri, itibar, maddi kazanç gibi zarara uğradığı veya bu tehlikelerle karşı karşıya olduğu, tam bir hukuka aykırılığın oluştuğu,

Taklit ürünlerin sınıfına göre toplumun mutlak tehlike ile karşı karşıya bırakıldığı, örneğin taklit ilaç nedeniyle kamu sağlığının, yedek parçalar sebebiyle trafik güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğü, bireylerin aldatıldığı, kalitesiz malların yüksek fiyatla satılmasıyla maddi kayba uğratıldığı,

Fail yönünden ise; taklit malın kendisine iadesiyle güvenlik tedbirinin esas amacı olan ileride suç işlenmesini önlemek gayesinin gözardı edilerek adeta yeniden suç işlemeye teşvik edileceği, keza 28.2.2009 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5833 sayılı Yasa ile iadeye konu eşyanın üretimi, satışı, satışa arzının suç olarak kabul edildiği, dolayısıyla kamu güvenliği, kamu sağlığı ve genel ahlak açısından tehlike yaratan bu tür eşyanın müsaderesinin gerektiği,

Tüm bu açıklamalar ile davanın ortadan kaldırılmasına dair karara katılmakla beraber, el konulan ve tescilli markanın taklidi olduğu sabit olan eşyanın müsaderesi yerine iadesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/5796, Karar No: 2014/8175, Tarih: 30.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5796 E.  ,  2014/8175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki Kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan17/03/2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı-davalı ... mirasçıları ve davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, tayin olunan 30/09/2014 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... ve arkadaşları vekili ile karşı taraftan Orman Yönetimi vekili geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 06.04.1963 tarih 31 sıra, 08.03.1968 tarih 82 sıra, 22.01.1973 tarih 47 sıra, 20.03.1973 tarih 127 sıra, 25.01.1974 tarih 92 sıra, 06.03.1974 tarih 13 sıra ve 27.10.1975 tarih 50 sıra sayılı tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm geldi ve gittileri ile varsa krokisinin;

2) Dava konusu taşınmazların tesbitine dayanak alınan ve yukarıda belirtilen tapu kayıtlarının kadastro sırasında başkaca revizyon görüp görmediği, görmüş ise tüm revizyon gördüğü parselleri ve geniş çevresini bir arada gösterir kadastro paftasının;

3) Kadastro Mahkemesine ait 2006/11 Esas sayılı dosyanın;

4) Dava konusu 102 ada 142, 143, 145, 146, 147 ve 148 parsel sayılı taşınmazlara dıştan komşu parsellerin kadastro tesbit tutanakları, varsa dayanak belgelerinin;

5) Yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

bu dosyada yer alması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5676, Karar No: 2021/11225, Tarih: 29.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/5676 E.  ,  2021/11225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2021/295-2021/37

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava konusu 2008/12388 ve 2010/21560 takip sayılı ödeme emrine konu idari para cezaları yönünden verilen karar eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olup hatalıdır.

İdari para cezasına konu ödeme emri bakımından davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 102. maddesi olup, 5510 sayılı Kanunun 102. maddesinde davalı Kurum tarafından verilen idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; idari para cezasını gerektiren şartlar oluştuğunda Kurum tarafından verilecek idari para cezası ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde, idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Ne var ki; Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacaktır.

Eldeki davada ise, Mahkemece, davaya konu 2008/12388 ve 2010/21560 takip sayılı ödeme emrinin 2005/8 ve 2006/10. aylara ilişkin idari para cezası bakımından, ödeme emrinin idari para cezasını konu edindiği dikkate alınarak, 5510 sayılı Yasanın 102. maddesindeki prosedür de gözetilerek, uyuşmazlık çözüme kavuşturulmalıdır.

Eldeki davada ise, Mahkemece, davaya konu 2008/12388 ve 2010/21560 takip sayılı ödeme emrinin 2005/8 ve 2006/10. aylara ilişkin idari para cezası bakımından, ödeme emrinin idari para cezasını konu edindiği dikkate alınarak, 5510 sayılı Yasanın 102. maddesindeki prosedür de gözetilerek, uyuşmazlık çözüme kavuşturulmalıdır.

Yapılacak irdelemede; 5510 sayılı Kanunun 102. maddesi gereğince, işverenin kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiş ise de, idari para cezasının, neticede bir cezai yaptırım olup, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu tüzel kişilik hakkında düzenlenmesi nedeniyle, temsil ve ilzama yetkili kişi sıfatı ile hareket edenlerin şahsen sorumlu tutulamayacağı dikkate alınmalı, buna göre, Mahkemece, öncelikle, Kurum tarafından bizzat davacıya yönelik olarak ve onun adına düzenlenen idari para cezası kararı bulunup bulunmadığı araştırılarak, varlığı halinde, 5510 sayılı Yasanın 102. maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı irdelenmeli, prosedür işletilmiş (süresinde dava açılmış veya kuruma itiraz edilmiş) ise, idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, yapılacak araştırma sonucu, davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası kararının bulunmadığının belirlenmesi halinde ise, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu tüzel kişilik hakkında düzenlenen idari para cezasından davacının şahsen sorumlu olmayacağı gözetilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.09.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1108, Karar No: 2018/357, Tarih: 06.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1108 E.  ,  2018/357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, suçluyu kayırma

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a-Sanığın ...'i öldürmek suçundan TCK'nun 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

b-Sanığın vakim nitelikte silah ve mermileri taşımak suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/2, TCK'nun 62/1, 52, 53/1-2-3, 63, 54. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası, 8320 TL adli para cezası,

2- Sanık ... hakkında;

a- Sanığın öldürme suçuna yardım etmekten TCK'nun 81/1, 39/1, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 58/6, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası,

b- Sanığın ateşli silaha ait mermileri bulundurmak suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/4, TCK'nun 62/1, 53/1-2-3, 63, 58/6, 54 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası, 375 TL adli para cezası,

3- Sanık ... hakkında;

Öldürme suçuna yardım etmekten 5237 sayılı TCK 81/1, 39/1, 29/1, 62/1, 53/1-2-3,58/6, 63 maddeler uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası,

4- Sanık ... hakkında;

a- Sanığın öldürme suçuna yardım etmekten TCK'nun 81/1, 39/1, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 58/6, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası,

b- Sanığın ruhsatsız silah taşımak suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62/1, 53/1-2-3, 54. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, 375 TL adli para cezası,

5- Sanık ... hakkında;

Öldürme suçuna yardım etmekten TCK'nun 81/1, 39/1, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

6- Sanık ... hakkında;

Öldürme suçuna yardım etmekten TCK'nun 81/1, 39/1, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

7- Sanık ... hakkında;

Öldürme suçuna yardım etmekten TCK'nun 81/1, 39/1, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

8- Sanık ... hakkında;

Öldürme suçuna yardım etmekten TCK'nun 81/1, 39/1, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

9- Sanık ... hakkında;

Öldürme suçuna yardım etmekten TCK'nun 81/1, 39/1, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

10- Sanık ... hakkında;

Suçluyu kayırma suçundan TCK'nun 283/1-2, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

8- Sanık ... hakkında;

Öldürme suçuna yardım etmekten TCK'nun 81/1, 39/1, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

9- Sanık ... hakkında;

Öldürme suçuna yardım etmekten TCK'nun 81/1, 39/1, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası,

10- Sanık ... hakkında;

Suçluyu kayırma suçundan TCK'nun 283/1-2, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında maktul ...’i kasten öldürme, suçluyu kayırma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri gereğince dosyanın yapılan incelenmesinde; Ankara 11.Ağır Ceza Mahkemesi (CMK'nun 250. maddesi ile Görevli ve Yetkili)’nin 2017185 ve 2011/16 esas sayılı ceza dosyaları için verilen temyiz dilekçeleri, Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/204 esas sayılı dosyasının aslının, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/325 soruşturma 2007/25 iddianame numaralı iddianamesinin deliller kısmında belirtilen ifade tutanakları, otopsi tutanağı ve tüm evrakların dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla; tüm eksik evrakların tamamının dosya içerisine konularak Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.