muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6589, Karar No: 2012/7809, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6589 E.  ,  2012/7809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ...'ün beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şiikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş, Dairemizin mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin... tarihli kararına Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca öncelikle Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine

göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve ... Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçunun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi gerekmektedir. Sanığın yöneticiliğini yaptığı borçlu şirketin ticareti gerçekten terk edip etmediği yönünde ... tarihli savunması da dikkate alınarak, daha önce zabıta araştırmasının yapıldığı tarih itirabiyle... İş Merkezi B Blok K.13 No: 2442 ... adresinde ticari faaliyette bulunup bulunmadığı, adresini geçici olarak değiştirip değiştirmediğine yönelik zabıta araştırması yaptırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibiBOZULMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24892, Karar No: 2022/1915, Tarih: 11.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/24892 E.  ,  2022/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18461, Karar No: 2015/3535, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18461 E.  ,  2015/3535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, hakaret, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/7635 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 08/04/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8671, Karar No: 2006/7781, Tarih: 10.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/8671 E.  ,  2006/7781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2006

Davacı, meslek hastalığı  sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri  tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı oranının % 0 dan % 11’e çıkması nedeniyle % 11. fark malüliyet için manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle % 11 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen SSK Zonguldak Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 14.03.2006 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının meslek hastalığı nedeniyle 02.09.1998 tarihinde  % 0 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 7 yıl içerisinde % 11 artışla % 11 oranına ulaşmasının tıbben mümkün bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan  rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde temyiz edenlre iadesine, 10.07.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34597, Karar No: 2013/29241, Tarih: 13.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/34597 E.  ,  2013/29241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının sevk ve idaresindeki araç ile kaza yaptığını, otuz günlük ücreti ile karşılanamayacak zarara sebebiyet verdiği için 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesi gereğince haklı sebeple feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma sonrası toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kazada yüzde yüz kusurlu olduğu otuz günlük ücret ile karşılanamayacak zarara sebebiyet verdiği iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İş sözleşmesinin haklı sebeple feshi için altı günlük hak düşürücü sürenin geçip geçmediği iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedilip feshedilmediği uyuşmazlık konusudur.

Dairemizin 01.06.2012 tarihli ve 2011/10469 esas, 2012/12091 karar numaralı ilamı ile mahkeme işe iade kararı kaza tutanağı getirtilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile davacının kusuru ve zarar miktarı tespit edildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak davacının yüzde yüz kusurlu olduğuna ilişkin bilirkişi raporu esas alınarak davacının otuz günlük ücreti ile karşılayamacak şekilde zarara sebep verdiği, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, şoför olarak çalışan davacının iş sözleşmesi davacının işverene ait aracı hasara uğratması sebebi ile 4857 sayılı Kanun'un 25/II maddesi uyarınca haklı sebeple feshedilmiştir. Feshe dayanak yapılan 4857 sayılı Kanun'un 25/II-ı maddesinde öngörülen haklı fesih sebebinin oluşabilmesi için işçinin kusurlu davranışı sonucu işverenin otuz günlük ücreti ile karşılayamayacak derecede zarara uğratması ve İşverenin zarara uğraması sonucu altı günlük hak düşürücü süre içinde iş sözleşmesini feshetmesi gerekir. Altı günlük hak düşürücü süre öncelikle meydana gelen zarar miktarının feshe yetkili makam tarafından öğrenilmesinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda davacının görevi sırasında işverene ait aracı hasara uğrattığı yüzde yüz kusurlu olduğu sabittir. Mahkemece yapılacak iş, kazanın ve kaza sonucu meydana gelen zarar miktarının feshe yetkili makamın bilgisine hangi tarihte ulaştığı belirlenmeli, zarar miktarı bakımından işverenin fesih hakkını kanuni süre içinde kullanıp kullanmadığı saptanmalı,iş sözleşmesinin haklı sebeple mi geçerli sebeple mi feshedildiğini tespit ederek hüküm kurulmalıdır. Belirtilen yön gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/578, Karar No: 2017/474, Tarih: 02.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/578 E.  ,  2017/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 28.05.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14328, Karar No: 2016/5901, Tarih: 30.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/14328 E.  ,  2016/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Balıkesir 1. Asliye Hukuk ve Balıkesir 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, dernek genel kurul toplantısının iptali ile kayyım heyeti atanarak yeniden genel kurul toplantısı yapılmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, kayyım heyeti atanması talebi yönünden sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Balıkesir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, davacının kayyım atanma talebi ile birlikte genel kurul kararının iptalini de talep ettiği, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Medenî Kanununun 75. maddesinde “Genel kurul, yönetim veya denetim kurulunun gerekli gördüğü hâllerde veya dernek üyelerinden beşte birinin yazılı başvurusu üzerine, yönetim kurulunca olağanüstü toplantıya çağrılır.

Yönetim kurulu, genel kurulu toplantıya çağırmazsa; üyelerden birinin başvurusu üzerine, sulh hâkimi, üç üyeyi genel kurulu toplantıya çağırmakla görevlendirir.” şeklinde düzenleme mevcuttur.

Somut olayda davacı, ... 44. Olağan Genel Kurul Toplantısına 15/05/2014 günü 20:30'da ... de ek 1 de belirtilen gündem maddeleri altında yapılacağının internetten ilân edildiğini, bu ilândan sonra ... başkan adaylarını açıkladığını, ... m. 12/I’de belirtildiği üzere genel kurula katılma hakkı bulunan üyelerin kim olduğunun tespiti ve katılımın sağlanması için 15 gün önceden hem yerel bir gazete hem de e-posta veya yazılı olarak üyelere gönderilmesi şartı olduğunu; ancak, hiçbir üyeye böyle bir çağrı yapılmamış olup yerel bir gazetede genel kurula katılacak üyelerin listesinin ilan edilmediğini, bu hususun Dernek Tüzüğü m. 12/I'i, MK m.77'yi ve Dernekler Yönetmeliği m. 14'ü ihlal ettiğini, Dernek Tüzüğü m.13/I'de belirtildiği üzere genel kurul toplantısına katılmaya hak kazanan gerçek kişi üyelerin toplantı günü üye kimlik kartı ile nüfus cüzdanı ve resmi makamlarca verilmiş kimliklerini görevlilere gösterip Genel Kurul Üye Katılım Listesi'nde adlarının karşısını imzalayarak salona girmesi gerektiğini; ancak, genel kurula ait kamera kayıtlarında da görüldüğü gibi görevlilerin genel kurula gelenlere delege kartları verilirken kimlik kontrolleri yapmadan, gelen kişinin beyanına güvenerek isminin olduğu yere imza attırılarak genel kurula giriş hakkı sağlandığını, bu hususun anılan tüzük maddesi ve Dernekler Yönetmeliği m. 15'i ihlal ettiğini, Genel Kurul toplantısının Dernek Yönetim Kurulu Başkanı tarafından 15.05.2014 saat 20.30'da başlayacağı şeklinde duyurulmasına rağmen bu saatte genel kurulun başlaması için gerekli olan çoğunluğun bulunmaması sebebiyle toplantının saat 21.14'te başladığını, divan başkanlığı oylamasında, oy kullanmaya hakkı olan delegelerden başka misafirlerin de hesaba katıldığını, hazirun cetvelinde hazır bulunan kişilerin sayısının sürekli farklı olarak telaffuz edildiğini, müvekkillerin hazirun cetvelinin salona getirilmesini istemesine rağmen cetvelin salona getirilmediğini, sponsorluk anlaşmasına ilişkin bir önergenin oylaması esnasında ret oyu olmasına rağmen oybirliği ile kabul edildiğinin beyan edildiğini, Dernek tüzüğü madde 11/3'e göre, genel kurulun önceki yıl 31 Aralık günü çalışma saati bitimine dek yıllık ödentisini ödeyen asil üyelerden oluşacağı, 11.02.2014 tarihinde dernek tarafından ... verilen üye listesinde 391 üyenin olduğunu; ancak genel kurulda 31.12.2013 tarihinden itibaren üye olan kişilerin de oy kullandığını, Genel kurul gündeminde tüzük değişikliği olduğu için MK m. 78'e genel kurulun toplantı yeter sayısının, katılım hakkı olan üyelerin üçte iki olması gerektiğini; ancak genel kurulda tüzük değişikliği maddesi oylanırken katılımın çok olmadığı ve oy kullananların da bir kısmının delege olmayıp misafir olarak gelen kişiler olduğunu, yapılan tüzük değişikliği ile ilgili olarak genel üyelerine toplantı öncesinde herhangi bir bilgi verilmediğini, Genel kurulda oy hakkı olmayan üyelerin veya üye olmayan kişilerin derneğin organlarına seçildiğini, bu durumun Dernek Tüzüğü m

. 16'yı ihlal ettiğini, Divanın tarafsız olmadığı hususlarını beyanla, davanın kabulüne, kanunlara ve hukuka aykırı olarak yapılan 15.05.2014 tarihli ...spor Derneği olağan genel kurulunun ve alınan bütün karaların iptal edilmesine, usulsüz olarak seçilen yönetim kurulunun yetkilerinin tedbiren atanacak 3 kişilik kayyum heyetine devir edilmesine, kayyum heyetinin de uygun gördüğü takdirde geçmiş dönemlerde ...spor Kulübü Başkanlığı yapmış kişilerden oluşturulmasına, ... Valiliği Dernekler İl Müdürlüğüne verilen üye listesinde 391 üyenin katılımı ile genel kurulun toplanmasına karar verilmesini talep etmiş olup ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince kayyım atanmasına ilişkin talep yönünden dosya tefrik edilmiş, genel kurul kararının iptali yönünden ise ... Karar sayılı dosyada yargılamaya devam edilerek genel kurul kararının iptaline karar verildiği, mercii tayinine ilişkin eldeki uyuşmazlığın kayyım atanma talebine ilişkin olduğu anlaşılmış olup uyuşmazlığın Balıkesir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Balıkesir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.