muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3738, Karar No: 2013/11545, Tarih: 29.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3738 E.  ,  2013/11545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece gerekçeli kararda suç isminin Taksirle Öldürme yerine Görevi kötüye kullanma olarak yazılması mahallinde giderilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş olup, bozma nedeni yapılmamıştır.

Ölen ...'in alkollü olarak sevk ve idare ettiği oto ile 31.07.2005 günü saat 06.00 sıralarında Burdur Gökçebağ Köyü Çerçin 1. Köprüsünden geçerken yol çizgileri ile belirlenmiş kaplamadan seyrine devam etmeyip, yolun sağında bulunan düşük banket üzerinden gitmek istediği sırada aracını köprü altındaki boşluğa düşürmesi sonucu kendisi ve aracında yolcu olarak bulunan ...'nın ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda, kazanın meydana geldiği yol noktasında herhangi bir yol çalışmasının bulunmadığı, Karayolları Genel Müdürlüğü 13. Bölge Müdürlüğünün 28.07.2011 tarih ve 23072 sayılı yazıları ile yol yapım öncesi Burdur Şube şefliği tarafından düzenlenen işaretleme evanteri ile Burdur 1. Asliye Hukuk mahkemesinin 2005/75 D.iş sayılı tespit dosyası ve idarenin kusurunun bulunduğu gerekçesi ile açılan tazminat davasının reddine dair kesinleşen Isparta İdare Mahkemesinin 2008/349 esas 2009/647 karar sayılı dosyası birlikte incelendiğinde; mahalli Cumhuriyet Savcısınca olay yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen tutanakta, kaza yerinde yol yapım çalışması yapıldığı ve yeterince işaret ve uyarı levhası konulmadığı için ölenin kaza yaptığı dolayısıyla idarenin ve idare yetkilisi olan sanığın kusurlu olduğu bildirilmiş ise de; kaza mahallinin yol çalışması yapılan yer olmadığı, kaza yerinden önce yapılan çalışmaya ilişkin olarak gerekli uyarı işaret ve levhalarının bulunduğu, olayın oluş şeklinin tam anlamıyla aydınlandığı ve ek rapor almanın dosyaya bir yenilik katmayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin sanığın kusurlu olduğuna ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3947, Karar No: 2018/8480, Tarih: 30.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3947 E.  ,  2018/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında, yüklenen suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1. Sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanun’un 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak, kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' hükmünün yer alması karşısında; 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalardan, sanıktan mal veya hizmet aldığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Başkanlıklarından sorulmak suretiyle, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı VUK'nin 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2. Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3. Kabule göre de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3. Kabule göre de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,30.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/734, Karar No: 2012/2059, Tarih: 29.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/734 E.  ,  2012/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 24.12.2009 gün ve 2008/214\_Esas 2009/352 Karar sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 3.10.2011 gün ve 7062-9675 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairece onanmıştır.Her nekadar Daire onama kararında "....muvazaa iddiası kanıtlanamadığına göre..." şeklinde gerekçe yazılmış ise de, "kanıtlanamadığı"ibaresi maddi hataya dayalı olup, anılan açıklamanın "... muvazaa iddiası kanıtlandığına göre..." şeklinde olacağı açıktır.Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır.Bu nedenle karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2647, Karar No: 2020/2267, Tarih: 12.05.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/2647 E.  ,  2020/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 23.03.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2705, Karar No: 2023/12825, Tarih: 27.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2705 E.  ,  2023/12825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/782 E., 2016/474 K.

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, düşme, ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi onama

1. Sanık ... Hakkında Mağdur ...'e (...) Karşı Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Karşı, Sanık ... Hakkında Mağdur ...'e (Suna) Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Karşı Temyiz Talebi Hakkında

Mağdurun, 17.12.2015 tarihli duruşmada sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur ... (Suna) vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Sanık ... (Suna) Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama ve Hakaret Suçlarından, Mağdur ...'a Karşı Hakaret Suçundan Kurulan Hükümlere Karşı Temyiz Talepleri Hakkında

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2015/782 Esas, 2016/474 Karar sayılı kararında sanık ... (Suna) müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... (Suna) müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

III. Sanık ... (Suna) Hakkında Mağdur ...'a Karşı Tehdit Suçundan, Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Karşı Temyiz Talepleri Hakkında

III. Sanık ... (Suna) Hakkında Mağdur ...'a Karşı Tehdit Suçundan, Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Karşı Temyiz Talepleri Hakkında

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan açılmış bir dava olmadığı halde dava yapılmayan eylemden dolayı düşme kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1 inci cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunu oluşturduğu, hükümden sonra 24.11.2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi gereğince suçun uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre işlem yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2015/782 Esas, 2016/474 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... (Suna) müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/347, Karar No: 2020/2746, Tarih: 12.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/347 E.  ,  2020/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK’nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde gündüz vakti, saat 07:30 sıralarında Afyonkarahisar istikametinden gelip, İzmir istikametine gitmekte olan 34390 sefer sayılı, makinistliğini sanıklar ... ve ...'ün yaptığı yük treninin meskun mahalde hemzemin geçit yakınlarında, demir yolunu karşıdan karşıya geçmek isteyen ...'a çarptığı, ...’nin öldüğü, 11.11.2011 tarihli bilirkişi raporu, 15/10/2012 tarihli bilirkişi heyet raporu ve 30.04.2014 tarihli Adli Tıp İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporu ile sanıkların tali kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit ve kabul edildiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde, “Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına” karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, suç tarihi itibariyle makinist olarak görev yapmakta olan sanıkların mesleğinin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmediği gözetilmeden, sanıklar hakkında 3 ay süre ile makinistlik mesleğinin icrasının yasaklanması şeklinde güvenlik tedbirine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 8. paragrafının çıkarılması, suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3305, Karar No: 2012/30736, Tarih: 20.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/3305 E.  ,  2012/30736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi gereğince, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gereği,

2) Kabule göre ise;

5237 sayılı TCK'de nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nisbi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanununun 91/1-2 maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç para cezanın 1 TL'nin altında kalıp, 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin para birimi hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 TL'nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından, adli para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C. savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2147, Karar No: 2022/563, Tarih: 18.01.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/2147 E.  ,  2022/563 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : ... vd.

...

Taraflar arasındaki taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1-6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Anılan maddelerde adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olunması ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olunmamasıdır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin kendisi ile ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım isteğinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı belgelendirilerek belirlenecektir. Somut olayda hükmü temyiz eden davalının, kendisi ile ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından ve yargılama safahatında adli yardım talebi kesin olarak reddedildiğinden, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın mahkemesince Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davalı vekiline İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir haftalık kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde tamamlanması halinde Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 18/01/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2025/2015, Karar No: 2025/4706, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2015 E.  ,  2025/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk