muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17672, Karar No: 2016/20424, Tarih: 03.10.2016

Yedieminin, ücret alacağı için müstakil bir takip başlatması ve bu dosyadan taşınırın satılması halinde ise, artık İİK'nun 138/2. maddesinin uygulanması mümkün olmayıp, satış bedelinden öncelikle bu dosya alacağının ödenmesi söz konusu olamaz. Bu durumda icra müdürlüğünce yapılacak iş, satış bedelinin, sıra cetveli yapılmak üzere ilk haczi koyan icra dairesine gönderilmesinden ya da ilk haciz, satışın yapıldığı dosyadan konulmuş ise sıra cetveli yapmaktan ibarettir.

Somut olayda, tahsili istenen yedieminlik ücreti, muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından değil, ayrı bir takibin konusu yapılmış, takip itiraz edilmeksizin kesinleşmiş ve paraya çevirme aşaması tamamlanmıştır. Bu durumda, yedieminlik ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi mümkün olmayıp, satış tutarının, bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmeyeceğinin anlaşılması halinde, icra dairesince, alacaklıların bir sıra cetvelinin yapılması gerekir.

O halde, mahkemece, şikayetin kabulü ile yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre şikayetçinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/863, Karar No: 2012/6823, Tarih: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/863 E.  ,  2012/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18453, Karar No: 2013/13234, Tarih: 13.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/18453 E.  ,  2013/13234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosya kapsamına göre; yönetimindeki tescilsiz motosikleti ile gece vakti meskun mahalde iki yönlü yolda direksiyon hakimiyetini kaybederek yol üzerinde devrilmesi sonucu yaralanan ve motosikleti ile gezerken 1-2 bira içtiğini savunan sanığın, olaydan 1 saat sonra düzenlenen adli muayene raporuna göre, aşırı alkollü olduğu, raporu düzenleyen doktor tanığın ifadesinde, makineyle ölçüm dışı tespitlerde 200 ve üzeri promil miktarın yüksek derece olarak değerlendirildiğini, sanığın rapor sırasındaki halinden tavrından, yaptırılan denge testinden ve kokusundan mevcut alkol oranının tespitinin yapıldığını beyan ettiği anlaşılmakla, alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, kazanın sadece sanığın aldığı alkolün etkisi ile ... kullanamayacak duruma gelmesinden dolayı gerçekleştiğinin kabul edilemeyeceğinden bahisle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3203, Karar No: 2014/6282, Tarih: 14.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3203 E.  ,  2014/6282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2012/269-2013/1082

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabuülne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatiften istifa ettiğini, davalı kooperatifin ödeme yapmaması üzerine davalı hakkında Silifke İcra Dairesi'nin 2011/4964 sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi yaptıklarını, borca itiraz üzerine icra takibinin durduğunu, yapılan itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve %40 'dan az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacağının beş yıllık zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının, davalı kooperatife 1999 yılında üye olduğu, Silifke 2. Noterliği'nin 01.07.2002 tarih ve 3460 yevmiye numaralı yazısı ile kooperaf üyeliğinden istifa ettiği, 2003 yılında yapılan genel kurulda çıkan üyelerin ödemelerinin 2004 yılı bilançosundan sonra yapılmasına karar verildiği, davacının Silifke 1. Noterliği'nin 25.03.2005 tarih ve 2589 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile 2004 yılı mali bütçesinden kendisine ödeme yapılmasını istediği, kooperatifin hemen ödeme yapılamayacağını bildirdiği, yine davacının Silifke 1. Noterliği'nin 21.10.2011 tarih ve 13510 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle ödeme yapılmasını talep ettiği, kooperatif tarafından ödeme yapılmaması üzerine davacı tarafından Silifke İcra Müdürlüğünün 2011/4964 sayılı dosyası ile ilamsız icra takibine başlandığı, böylelikle, davacının zamanaşımı süresi içerisinde değişik tarihlerde davalı kooperatifden alacağını istemesine rağmen kooperatifin her defasında ileri bir tarihte borcu ödeyeceğini bildirerek Kooperatifler Kanunu'nun 17/2. maddesinde düzenlenen 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmasına neden olduğu, bu nedenle davalının zamanaşımı def'inde bulunmasının iyiniyet kurallarıyla bağdaşmayacağı, davacının, davalı kooperatiften 5.660.00 TL asıl alacak ve 4.187,31 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 9.847,31 TL alacağının bulunduğu gerekçesiyle, bu miktar yönünden itirazın iptaline ve davacıya % 20 icra inkâr tazminatı ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle dava dilekçesinin davalı kooperatife 08.05.2012 tarihinde tebliğ edilmesine davalının ise 12.09.2012 tarihinde verdiği cevap dilekçesi ile zamanaşımı definde bulunmasına, böylelikle HMK'nın 317 ve 319. maddesi gereğince zamanaşımı definin süresi içerisinde ileri sürülmemiş olmasına ve HMK'nın 141/1. maddesi gereğince davacı tarafın açık muvafakatının da bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22592, Karar No: 2014/6096, Tarih: 31.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22592 E.  ,  2014/6096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/182834

MAHKEMESİ : Sinop Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2012

NUMARASI : 2011/143 (E) ve 2012/92 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın özel idare müdür vekili olarak görev yaptığı sırada kendisine tahsis edilen lojmana ödenek gelmeden tadilat yaptırıp ödenek tahsisinden sonra bakım onarım işleri yeni yapılıyormuş gibi gerçeğe aykırı belgeler düzenlendiği olayda, suçun 5237 sayılı TCK.nun 211. maddesindeki "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla" işlenip işlenmediğinin karar yerinde tartışıldıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca uygulama yapılırken temel cezanın yıl olması nedeniyle sonradan yapılacak artırım ve indirimler üzerinden hesaplanacak cezasının da yıl kapsamında kalanlar yıl olarak belirlenerek hüküm kurulması gerekirken sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 31.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15106, Karar No: 2014/12816, Tarih: 09.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/15106 E.  ,  2014/12816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292/1.maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, ... 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 28.06.2010 tarihli ve 2009/843 esas, 2010/224 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlü tarafından infazının denetimli serbestlik tedbiri hükümleri uygulanarak yapılmasına yönelik talepte bulunulması üzerine, talebin kabulü ile hükümlünün cezasının hak ederek salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin, ... İnfaz Hâkimliğinin 07.03.2013 tarihli ve 2013/535-534 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, 07.03.2013 tarihli ve 2013/535-534 sayılı kararın ortadan kaldırılmasına, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarihli ve 2013/202 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27.05.2013 gün ve 33869 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2013 gün ve KYB. 2013-199285 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

... Ağır Ceza Mahkemesince, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 8/e maddesi gereğince kapalı veya açık kurumlardan firar edenlerin açık kurumlara ayrılamayacağı, bu nedenle hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/a maddesine eklenen geçici 4.maddesinden yararlanamayacağından bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler" kenar başlıklı 8.maddesinin (e) bendinde yer alan "Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler, ...açık kurumlara ayrılamaz." şeklindeki hükmün, kişinin infaz edilmekte olan cezası sırasında firir etmesi halinde, infaz edilmekte olan cezası bakımından açık infaz kurumuna ayrılamayacağına ilişkin olduğu, somut olayımızda, kasten öldürme ve bu suça iştirak suçundan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2006 tarihli ve 2005/534 esas, 2006/335 sayılı ilâmı ile verilen 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasının infazı sırasında cezaevinden firar etmesi nedeniyle, hükümlü ...'in ... 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 28.06.2010 tarihli ve 2009/843 esas, 2010/224 sayılı ilâmı ile 6 ay hapis cezasına mahkum edildiği ve bu cezasının infaz edilmekte olduğu, daha önce (kasten öldürme ve bu suça iştirak suçunun infazı sırasında) cezaevinden firar ettiğinden bahisle anılan Yönetmeliği'nin 8.maddesinin (e) maddesi dayanak gösterilerek, hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/a maddesinden yararlanamayacağı gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin înfazı Hakkında Kanun, 5237 Türk Ceza Kanunu ile bunun dışında kalan ve ceza hükmü içeren özel ceza yasalarıyla verilen ceza ve güvenlik tedbirlerinin uygulanmasındaki temel ilke ve amaçlar ile infaz şekilleri, infazın ertelenmesi, infazla ilgili kararlar, denetimli serbestlik, kamuya yararlı bir işte çalıştırma, koşullu salıverme, seçenekli yaptırımların uygulanması, tutuklama kararının yerine getirilmesi, özel infaz hükümleri, mükerrirlere özgü infaz rejimi gibi tüm ceza yasalarından verilen cezaların infazına ilişkin usul ve esasları düzenleyen, temel bir yasadır.

Anılan yasanın 108. maddesinde, 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrürün infaz koşullarına ilişkin düzenlemelere yer verilmiş, 111 ve devamı maddelerinde de tutuklama kararının yerine getirilmesi, tutukluların hakları ve kısıtlayıcı önlemlere dair hususlar gösterilmiştir.

Tüm bu anlatımlardan da anlaşılacağı üzere, ceza hükmü içeren yasalar uyarınca verilen ceza ve güvenlik tedbirlerinin uygulama usul ve esaslarını düzenleyen ve içerisinde ceza hükmü içeren bir düzenlemenin de yer almadığı temel yasa niteliğindeki bu kanun özel ceza yasası olarak değerlendirilemez.

Nitekim, Yargıtay 11.CD’nin 20/11/2013 gün ve 2013/20450 esas, 2013/17234 karar sayılı, Yargıtay 1.CD’nin 27/01/2014 gün ve 2014/693-234 E.K sayılı, Yargıtay 8.CD’nin 17/03/2014 gün ve 2014/915-6613 E.K sayılı ve 10/02/2014 gün ve 2014/913-2593 E.K sayılı, Yargıtay 10.CD’nin 17/02/2014 gün ve 2014/904-1059 E.K sayılı ve 04/03/2013 gün 2012/28685 esas, 2013/2014 karar sayılı, Yargıtay 4.CD’nin 16/01/2014 gün ve 2012/36844 esas 2014/992 karar sayılı, Yargıtay 15.CD’nin 24/02/2014 gün ve 2014/2207-3249 E.K sayılı kararlarda olduğu üzere, 5275 sayılı Yasanın 108.maddesinde düzenlenen infaz sırasında tekerrür uygulaması ile ilgili ortaya çıkan hususlar yönünden verilen kararlara ilişkin kanun yolu incelemeleri Yargıtay’ın ilgili suça bakmakla görevli Dairesince yapılmakta, aynı şekilde yasanın 111 ve devamı maddelerinde yer alan tutuklama kararının yerine getirilmesi, tutukluların hakları ve kısıtlayıcı önlemlere ilişkin yerel mahkemelerce verilen ve temyize konu olmayan kararlar yönünden olağanüstü kanun yoluna başvurulması halinde de, yargılama konusunu oluşturan suça bakmakta olan Ceza Dairelerince karara bağlanmaktadır.

Bu uygulamanın aksi olduğu düşünülecek olursa, Yargıtay'ın ceza dairelerinin tamamının bakmakta olduğu her türlü suç ve kabahatin infazı ile ilgili tüm hukuka aykırılıkların çözümünün Dairemizce yapılması sonucu doğacaktır ki bu da Yargıtay Kanunundaki iş bölümüne ilişkin hükümlere aykırılık teşkil edecektir.

Bu uygulamanın aksi olduğu düşünülecek olursa, Yargıtay'ın ceza dairelerinin tamamının bakmakta olduğu her türlü suç ve kabahatin infazı ile ilgili tüm hukuka aykırılıkların çözümünün Dairemizce yapılması sonucu doğacaktır ki bu da Yargıtay Kanunundaki iş bölümüne ilişkin hükümlere aykırılık teşkil edecektir.

Yargıtay Kanunu’nun 6110 sayılı Kanunla değişik 14.maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca hazırlanan işbölümüne göre, Dairemizin görevi özel ceza yasalarından veya Kabahatler Kanunu’ndan doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suç ve kabahatlere ilişkin temyiz incelemesi görevinden ibaret olup; Kanun Yararına Bozma talebinin konusu olan dosyanın yapılan incelemesinde;

Hükümlü ... hakkında, ... Ağır Ceza Mahkemesince, kasten adam öldürme suçundan verilen hapis cezasının infazı sırasında , CEZAEVİNDEN FİRAR ETMESİ nedeniyle, adı geçen hakkında Çanakkale 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 28/06/2010 tarih ve 2009/843 esas, 2010/224 karar sayılı ilâmı ile 5237 Sayılı TCK.nun 292.maddesine aykırılıktan verilen 6 ay hapis cezasının infazıyla ilgili olarak, ... İnfaz Hakimliğinin 07.03.2013 tarihli kararı ile "hükümlünün, firar suçundan verilen cezasının, hak ederek salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesine” dair kararın yerinde olup olmadığı hususuna ilişkin bulunduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda; hükümlü hakkında hükmolunan ceza, Türk Ceza Kanununda düzenlenen firar suçuna ilişkin olup, bu cezanın infaz sırasında uygulanan ve temel yasa özellikleri taşıyan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun, özel ceza yasası kapsamında değerlendirilemeyeceği cihetle, Kanun Yararına Bozma istemine konu hükmün konusuna ve Yargıtay Kanunu’nun değişik 14.maddesi uyarınca, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 9.Ceza Dairesinin görevine dahil olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, görev konusundaki uyuşmazlığın çözümü için dosyanın Yargıtay Başkanlar Kurulu'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20212, Karar No: 2013/23084, Tarih: 03.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/20212 E.  ,  2013/23084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/879, Karar No: 2024/3109, Tarih: 02.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/879 E.  ,  2024/3109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1493 E., 2024/92 K.

KARAR : Şikayetin Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/496 E., 2016/992 K.

1-İlk derece mahkemesince, sıra cetveline şikayette, şikayetçi bankanın satış tarihine kadar olan alacağının sıra cetvelinde yer alabileceği, şikayetçiden tahsil edilen faiz bedelinin cetvele dahil edilerek alacaklılara dağıtımının uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekili ve şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından, satış bedelinden şikayetçiye ödenen payın, ödeme tarihinden iade tarihine kadar şikayetçi yedinde bulunması sebebiyle faiz talep edildiği, bu miktarın diğer alacaklılara dağıtılmasının doğru olduğu, paylaşımın İİK 138. maddesinde düzenlenmiş olan, paraların paylaştırılmasına uygun olduğundan şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun reddine, şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ... yararına vekalet ücreti yönünden kararın düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

3-İstinaf Mahkemesinin bu kararına karşı şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi'nin 15.10.2020 tarihli ve 2017/2365 E., 2020/3070 K. sayılı kararı ile borçluya ait taşınmazların satışı üzerine şikayetçiye ipotek alacağı ödendikten sonra şikayet üzerine sıra cetveli düzenlenecek dosyanın değiştiği, bu süre içerisinde şikayetçinin uhdesinde bulunan paranın icra müdürlüğünün talebi üzerine faizi ile birlikte dosyaya iade edilmesinin alacaklılar bakımından yeni bir hak doğurmayacağı, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 36. maddesi hükmü gereği ve icra müdürünün talebi üzerine şikayetçinin dosyaya yatırdığı faizin hacizli malın satışından elde edilen bir bedel olmadığı, İİK da satış bedelinin nemalandırılarak faiz tahsil edileceği hususu ihalenin feshi dışında düzenlenmediği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

4- Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyalarak, yapılan yargılama sonucunda, icra müdürünün talebi üzerine dosyaya şikayetçinin yatırdığı faizin, hacizli malın satışından elde edilen bir bedel olmadığı, bu nedenle İİK 138. maddesi uyarınca alacaklılara ödenecek bir para olarak düşünülemeyeceği, İİK’nunda satış bedelinin nemalandırılarak faiz tahsil edileceği hususunun ihalenin feshi kurumu dışında düzenlenmediğinden bu bedelin şikayetçiden yasal dayanağı olmadan tahsil edildiği, şikayetçiye ödenmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

5-Bu karara karşı süresinde şikayet olunanlar ... vekili ve ... vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: