muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26246, Karar No: 2014/3298, Tarih: 05.02.2014

Katılan ......'un ikinci (olumlu) fotoğraf teşhisi nedeniyle 18.01.2011 günü ...'deki evinde arama yapılan ve yakalanan sanığın aynı gün ...'ya getirildiği,

Katılan ......'un olumlu canlı teşhisine ilişkin 18.01.2011 tarihli tutanağa göre; teşhise katılan 6 kişi arasından sanık ...'ı kesin ve net olarak teşhis ettiğini, teşhisinde kesinlikle yanılmadığını beyan ettiği,

Mahkemenin 26.04.2011 tarihli oturumunda; katılan ...'ın...'un, huzurda hazır bulunan sanığı tereddütsüz olarak teşhis ettiğini, (karşılıklı konuşma ortamı sağlandıktan sonra) konuşmalarından da bu kişi olduğu kanısına vardığını, sanığın olay günü gözlük takdığını, sakallı ve şapkalı olduğunu, 18.01.2011 tarihli canlı teşhis tutanağının doğru olduğunu söylediği, yine 07.12.2010 tarihli tutanak (ilk fotoğraf teşhisi) kendisine okunup çelişki giderilmeye çalışıldığında ise, bir haftada ancak ayılabildiğini, bu kişinin (...'nun) olabileceğini ifade ettiğini, kesin o kişi diyemediğini, gösterilen fotoğraftaki kişinin (...'nun) suçun faili olmadığını belirttiği,

24.01.2011 inceleme tarihli SGD-11-000041 uzmanlık numaralı raporda; olay yeri olan metro içinden elde edilen güvenlik kamerası görüntüleri ile mukayese konusu sanığa ait fotoğraflar arasında morfolojik (yüzün anatomik karakteristiğinin incelenmesi) yöntemler kullanılarak yapılan karşılaştırmalı inceleme neticesinde; genel vücut yapısı ve kafa anatomisi yönlerinden uyum görüldüğünün, söz konusu kayıtlardaki şahıs görüntüleri ile mukayese konusu sanığa ait fotoğrafların ''mümkün'' derecesinde aynı şahsa ait olduğu kanaatine varıldığının; ancak tetkik konusu görüntülerin kayıt çözünürlüğünün düşük olması, hedef şahsın güvenlik kamerasına göre uygun açı ve pozisyonda bulunmaması ve buna bağlı olarak şahsın yüzüne ait diğer morfolojik yapıların (kaş, göz, burun, kulak, yanak, ağız ve çene yapıları) net olarak görülememesi nedeniyle, daha ileri derecede bir kanaat beyanında bulunulması mümkün olmadığının belirtildiği,

06.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda; şüpheli şahıslara ait güvenlik kamerası görüntüleri ile bilirkişi tarafından kaydedilen sanığa ait mukayese fotoğraflar arasında morfolojik (yüzün anatomik karakteristiğinin incelenmesi) ve antropolojik (yüzde bulunan yapılar arasındaki mesafe ölçümü) metotlar kullanılarak yapılan karşılaştırmalı incelemede; metro içi görüntülerinde yer alan beyaz kasketli şahıs ile sanık arasında yüzde bulunan uzuvlar açısından bir inceleme yapılmak istendiğinin, ancak beyaz kasketli şahsın kameraya uygun açı ve mesafede olmaması nedeniyle kaydın adli bir inceleme için elverişli görüntüler içermediğinin tespit edildiği, bu nedenle yüzde bulunan uzuvların değerlendirildiği herhangi bir incelemenin yapılması mümkün olmadığının; ancak söz konusu metro içi görüntülerde şüpheli şahsın şikâyetçi şahıs (katılan ......) ile yan yana yürüdüğünün anlaşılıp, buradan hareketle yapılan boy mukayesesi incelemesinde, görüntüdeki kasketli şüpheli şahsın, şikâyetçi şahıstan daha uzun olduğunun tespit edilerek, bu nedenle metro içi görüntülerdeki şahsın sanık ... olmadığı kanaatine varıldığının belirtildiği,

Sanığın kullanıldığı iddia edilen ..., ... no'lu telefon hatlarına ilişkin HTS raporlarına ve baz istasyonu sinyal verilerine göre; suç tarihi olan 06.10.2010 günü ... no'lu hattın ... ilindeki baz istasyonlarından sinyal kaydının bulunduğunun ve ... no'lu telefon hattına ilişkin ise herhangi bir veri yer almadığının anlaşıldığı,

Sanığın kullanıldığı iddia edilen ..., ... no'lu telefon hatlarına ilişkin HTS raporlarına ve baz istasyonu sinyal verilerine göre; suç tarihi olan 06.10.2010 günü ... no'lu hattın ... ilindeki baz istasyonlarından sinyal kaydının bulunduğunun ve ... no'lu telefon hattına ilişkin ise herhangi bir veri yer almadığının anlaşıldığı,

Sanığın her iki olaya ilişkin savunmalarında; ısrarla suçlamayı kabul etmediği, İstanbulda kirada evi olduğunu, emekli ve eski mesleğinin kuyumculuk olduğunu, halen kuyumcular için kuryelik yaptığını, işi gereği sadece ... ve ... İli arasında trenle seyahat ettiğini, iddia konusu suç tarihlerinde ... ilinde olmadığını, ...'de yaşadığını, en son 2008 yılında Ankaraya geldiğini, telefon baz istasyonu verilerinden de bu hususun anlaşılabileceğini, yakınan ve katılanın asıl faille ilgili verdiği eşgal bilgilerinin kendi eşgali ile uyuşmadığını, kendisinin sürekli başka bir kimseye benzetildiğini, bu nedenle benzer yağma iddialarıyla yargılandığını, bu yargılamalar sırasında da mağdurların kesin teşhisi bulunduğunu, ancak olay tarih ve saatinde başka yerlerde bulunduğunu güvenlik kamerası görüntüleriyle ve tanık beyanlarıyla ile ispatlayıp suçu işlemediği sabit görülerek beraat ettiğini, hakkında bu tür iddialar ortaya çıkınca korkarak yaptığı tüm seyahat, alışveriş ve para çekme işlemlerine ilişkin bilet ve fişleri sakladığını, bu beraat ettiği olaylar için çekilen fotoğraflarının emniyette saklanıp fotoğraf teşhislerinde mağdurlara gösterilmeye devam edildiğini savunarak, ... ile ... ... istasyonu arasındaki seyahatlerine ilişkin çok sayıda tren biletleri, alışveriş ve bankamatik işlemlerine ilişkin makbuzları ve benzer bir iddia ile yargılanıp suçu işlemediği sabit görülerek beraatine karar verilen 05.11.2010 tarihli ... 1. ... Ceza Mahkemesinin 2010/85-233 E.K. sayılı ilam örneğini dosyaya ibraz ettiği, sunulan bilet ve makbuzlar incelendiğinde suç tarihlerine ilişkin herhangi bir kayıt bulunmadığı,

1-) Sanığın, yakınan...'a yönelik 18.04.2009 tarihli yağma eylemiyle ilgili olarak; ilk ifadesinde olayın failine ilişkin herhangi bir eşgal bilgisi vermeyen, başka bir suç iddiası nedeniyle yakalanan sanığı, olayın üzerinden 1 yıl 7 ay geçtikten sonra 18.01.2011 günü emniyetteki fotoğraflardan teşhis eden yakınanın, bu teşhisi ise 07.02.2012 tarihli talimat ifadesinde doğrulamadığı ve 06.12.2012 tarihli mahkeme oturumda ise hazır bulunan sanığı kesin olarak teşhis ettiğini belirtmek suretiyle tek delil niteliğindeki teşhiste çelişkiye düştüğünün anlaşılması karşısında; yakınanın beyanlarına göre, suç tarih ve saati kapsayacak şekilde, ...i Üniversitesi Hastanesi, ...'in mezarlığı ile bu iki yer arasındaki yol güzergahı üzerinde bulunan kamu ve özel tüm kurumlara ait güvenlik kamerası ve mobese kamera görüntülerinin temini ile bunlar içinde sanık ve yakınanı birlikte veya sanığa ait görüntülerin olup olmadığı ve ... Emniyet Müdürlüğü'nce 18.01.2011 tarihli fotoğraf teşhisine esas alınan fotoğrafların dosyaya getirtilip, sanığa ait olup olmadığı, bu fotoğrafların hangi olay ve/veya olaylarla ilgili ve ne zaman emniyet kayıtlarına girdiği hususları araştırılmaksızın, ayrıca sanığın duruşmada gözlemlenip eşgal bilgilerinin (fiziksel özellikleri) tutanağa geçirilerek, yakınanın 07.02.2012 günlü talimat ifadesinde verdiği bilgilerle örtüşüp örtüşmediği tespit edilmeksizin;

2-) Sanığın, katılan ......'a yönelik 06.10.2010 tarihli yağma eylemiyle ilgili olarak; olaydan bir gün sonra sıcağı sıcağına yapılan ilk teşhiste, benzer suçlara karışan sabıkalılara ait fotoğraflar içinden suç tarihinde cezaevinde bulunan ... isimli şahsı fail olarak kesin teşhis ettiğini söyleyen katılan ...'ın, teşhisinin hatalı olduğunun tespit edilmesiyle birlikte olaydan yaklaşık 3 ay sonra tekrar fotoğraf teşhisi yaptırıldığında bu seferde sanığı kesin olarak teşhis ettiğini söylemesi üzerine hazır edilen sanığı canlı olarakta 6 kişi arasından teşhis ettiği, mahkemede de sanığa yönelik teşhisini doğrulayıp tekrar ettiği, ilk teşhisi ile diğerleri arasındaki çelişkiye makul bir açıklama getiremediği, olay yerinden elde edilen birisini sanığın ilaçlı olan diğerini ise katılanın içtiği iddia edilen meyve suyu kutularından elde edilen biyolojik örneklerde sanığa ait genotip yapıya rastlanmadığı, bilakis meyve kutularının birindeki pipetten katılan ...'a ait, diğerinden ise 5 ayrı yağma olayına karışan kimliği tespit edilemeyen bir şahsa ait genotipin tespit edildiği, olay yeri görüntülerine ilişkin düzenlenen iki ayrı bilirkişi raporunun da olay günü metro içinde katılanın yanında yürüyen failin sanık olduğuna dair kesin nitelikte görüş içermedikleri ve rapor içeriklerinin çeliştiğinin anlaşılması karşısında; 14.01.2011 tarihli fotoğraf teşhisine esas alınan fotoğrafların ve 18.01.2011 tarihli canlı teşhis tutanağının varsa fotoğraf ve/veya görüntülerinin dosyaya getirtilip, fotoğraf teşhisinde gösterilen fotoğrafların sanığa ait olup olmadığı, hangi olay ve/veya olaylarla ilgili ve ne zaman emniyet kayıtlarına girdiği ve canlı teşhise sanık dışında dahil olan diğer 5 kişinin fiziksel özellikleri ve giyimleri bakımından sanıkla aralarında belirgin farklılıklar bulunup bulunmadığı hususları araştırılmaksızın, DNA incelemesine ilişkin 08.10.2010 tarihli BYL-10-07597 sayılı uzmanlık raporundaki ... Emniyet Müdürlüğü'nün 25.03.2010, 06.10.2010, 13.04.2010 ve 15.07.2010 tarihli ve ... Emniyet Müdürlüğü'nün ise 26.07.2010 tarihli yazılarında bahsi geçen 5 ayrı faili meçhul yağma olayına ilişkin soruşturma dosyalarının, dava açılmış ise dava dosyalarının birer örneğinin getirtilerek, faillerinin tespit edilip edilmediği, içeriklerinde sanığa ilişkin herhangi bir iddia yada bilginin bulunup bulunmadığı hususları değerlendirilmeksizin, 24.01.2011 inceleme tarihli SGD-11-000041 uzmanlık numaralı rapor ile 06.05.2011 tarihli bilirkişi raporu arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde güvenlik kamerası görüntüleriyle uygun açıdan (yukarıdan) çekilmiş fotoğrafları kullanılarak katılan ...'ın yanındaki kişinin sanık olup olmadığı yönünde yeniden ve daha ayrıntılı rapor alınmaksızın; deliller ayrı ayrı ve gerektiğinde bir bütün olarak değerlendirilmeksizin, iddia savunma ve diğer delillerden birini diğerine üstün kılan nedenler karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, eksik kovuşturma ile yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10750, Karar No: 2011/28387, Tarih: 13.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/10750 E.  ,  2011/28387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında Bursa 5.İş Mahkemesinin 2007/551-901 karar sayılı ilamı ile icra takibi başlatılmıştır. Borçlu tarafından tehiri icra istemli olarak anılan karar temyiz edilmiş, dosyaya teminat mektubu yatırılarak tehiri icra kararı alınmış, anılan ilamın Yargıtayca bozulmasından sonra mahkemece 26.2.2009 tarih, 2008/274 E. - 2009/192 K.sayısı ile yeniden hüküm kurulması üzerine 22.2.2010 tarihinde yeniden icra emri hazırlanmıştır. Daha sonra icra takibi alacaklı vekilinin talebi üzerine yenilenmiş ve borçluya yenileme emri ile birlikte borç miktarı konusunda bildirimde bulunulmuştur. Borçlu vekili tarafından mahkemenin bozma sonrası verdiği karar da temyiz edilmiş ve dosya borcunun hesaplanmasında hataya düşüldüğü belirtilerek yeniden hesaplanması ve teminat mektubunun hesaplanan borç miktarına göre tesbiti talep edilmiş, icra müdürlüğünce talebin reddedilmesi üzerine anılan işlemin iptali yönünde mahkemeye başvurulmuştur.

Yukarıda özetlenen başvuru icra müdürlüğünce bozma ile yeni oluşan duruma göre hesap tablosu hazırlanmasına ilişkin olup mahkemece bu yönde işin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1748, Karar No: 2018/7441, Tarih: 16.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1748 E.  ,  2018/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A)Davacı İstemi;

Dava, davacının 21.04.2010 tarihinde yaşadığı kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

B)Davalıların Cevapları;

Davalı kurum cevabında; Davacı hakkında rapor düzenlendiği ve kurum açısından yapılacak bir işlem bulunmadığından davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili cevabında; Davacının hiç bir zaman çalışanları olmadığı gibi kazanın da davalının emir ve talimatı altındayken gerçekleşmdiğinden bahisle red talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı iş yerindeki çalışmaları sırasındaki 21/04/2015 tarihindeki yaralanması olayının iş kazası olduğunun tespitine. karar verilmiştir.

GEREKÇE

Dava konusu olayın iş kazası olup olmadığının tespiti açısından dosyada dinlenen tanıklar davacı ile birlikte davalı şirkete ait fabrika binasının çatı kaplama işinde çalıştıklarını, davacınınn üzerine bastığı çatı malzemesinin çürük olması nedeniyle malzemenin kırılmasından dolayı düştüğünü beyan etmiştir. 5510 sayılı yasanın 13. Maddesine göre olayın iş kazası sayılması için aşağıdaki hal ve durumlardan birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaylar olduğunun, bu olayların kazasının sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla, sigortalının işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzenden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, emzikli kadının sigortalının çocuğuna süt vermek için ayrıldığı zamanlarda, sigortalının işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında olan kazaların iş kazası olarak kabul edileceği bildirilmiş olup; davacının yaralanması olayı bu madde kapsamındadır. İş kazasının diğer koşulu kazanın işverene ait iş yerinde meydana gelmesidir. Kazadan hemen sonra polis tarafından tutulan olay yeri tespit tutanağı ve tanık beyanlarına göre kazanın davalıya ait iş yerinde meydana geldiği sabittir. Davacının işi kabala alması istisna akdinin varlığını ispatlamaz. Davacının davalı işveren tarafından sağlanan teknik destek ve iş verenin denetim ve sorumluluğunda iş yapması nedeniyle taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayalı olduğu sonuç ve kanaatine varılmış olduğundan davanın kabulü ile davacının 21.04.2015 tarihindeki yaralanması olayının iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce "Davalı vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

GEREKÇE:

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce "Davalı vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

GEREKÇE:

Tüm dosya kapsamından, özellikle dinlenen tanık beyanları, iddia edile kaza tarihinde düzenlenen bilgi alma ifade tutanağında, ifadenin Kutex tekstil fabrikasında alındığının, ifadeyi veren ve işyerinin kendisine ait olduğunu söyleyen şahsın, " işyerinin arka kısmına ek bina inşa ettirmekte olup, inşaatın çatı yapım aşamasında olduğu, bu konuda ... anlaştığı, onun yanında çalışanlardan birinin düştüğünü söylemeleri üzerine ambulans çağırıp yaralıları hastaneye gönderdiklerine dair beyanı ile polis memurları tarafından düzenlenen olay yeri basit krokisi ve davacı hakkında ... Üniversitesi sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen tıbbi raporda yer alan "düşme" tanısı karşısında, davacının 21.04.2015 tarihinde, 5510 sayılı Kanunun 13. Maddesi kapsamında, davalı şirkete ait işyerinde iş kazası geçirdiğinin sabit olduğunun anlaşılması karşısında, davanın kabulüne dair kararın vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

E) Temyiz;

Davalı şirket vekili; davacının davalı şirketin çalışanı olmadığı, kazanın şirket bünyesinde gerçekleşmediği, iş kazası koşulları oluşmadığını ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasını ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasını istemiştir.

E) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

5510 sayılı Yasanın 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalılığın oluşması yönünden ilk koşul hizmet akdinin unsurlarının bulunmasıdır.

Hizmet akdi, Borçlar Kanunu'nun 313. maddesinde belirlendiği üzere; iş sahibi ile işçi arasında yapılan belli veya belli olmayan bir süre için görülen iş karşılığı ücret ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Borçlar Kanunu'nun 353. maddesinde düzenlenen istisna akti ise; “İstisna, bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibi) vermeği taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizameder. ” şeklinde tanımlanmaktadır.

Hizmet akdi, Borçlar Kanunu'nun 313. maddesinde belirlendiği üzere; iş sahibi ile işçi arasında yapılan belli veya belli olmayan bir süre için görülen iş karşılığı ücret ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Borçlar Kanunu'nun 353. maddesinde düzenlenen istisna akti ise; “İstisna, bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibi) vermeği taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizameder. ” şeklinde tanımlanmaktadır.

İstisna akdinde müteahhit, eser meydana getirmekten ibaret bir iş görme edimini borçlanmaktadır. Bir iş görme borcu doğuran sözleşme olmakla beraber, burada önemli olan çalışmanın kendisinden ziyade bu çalışma neticesi ortaya çıkan ve objektif olarak gözlenmesi kabil sonuçtur . Müteahhit, iş sahibi ile akdi ilişkiye girerken bir sonuç (eser) meydana getirmeyi taahhüt etmektedir. Bu anlamda eser; bir iş görme faaliyetinin maddi veya maddi olmayan sonucudur. Kuşkusuz bağımsız bir varlığı değiştirmeye, işlemeye veya biçimlendirmeye yönelik edimler de eser kavramına dahil sayılır ve istisna sözleşmesinin konusunu oluştururlar. Ücret belli bir süre çalışıldığı için değil, netice için ödenmektedir. Müteahhidin, kararlaştırılan zamandan önce taahhüdünü yerine getirmesi, ücret üzerinde herhangi bir etki meydana getirmeyecektir. İstisna akdinde ekonomik risk müteahhit tarafından yüklenirken, hizmet akdinde işveren tarafından karşılanacaktır.

Hizmet akdini karakterize eden unsurlar; “ücret”, “bağımlılık” ve “zaman” olarak sıralanabilir. Hizmet akdinde belirli bir süre çalışmak ön planda iken, istisna akdinde zaman belirleyici olmayıp sonuç ön planda tutulmaktadır. Hizmet akdinde işçinin işi ifa, özen gösterme, sadakat borcuna karşılık, işverenin ücret ödeme, ihtimam ve yardım gibi borçları bulunmaktadır.

Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ayırıcı ve belirleyici özellikleridir. Çalışan, Borçlar Kanunu'nun 313. maddesinin öngördüğü çerçeve içinde, zaman ve bağımlılık unsurlarını gerçekleştirecek biçimde çalışmaktaysa, aradaki çalışma ilişkisi hizmet akdine dayanıyor demektir. Bilindiği üzere zaman unsuru çalışmanın, işgücünün belirli ya da belirli olmayan bir süre içinde, işveren veya vekilinin buyruğunda bulundurmayı kapsamaktadır.

Hiç kuşkusuz çalışan, bu süre içinde, işveren veya vekilinin buyruğu ve denetimi altında (bağımlı olarak) edimini yerine getirecektir. Burada söz konusu olan bağımlılık ise her an ve durumda çalışanı denetleme veya buyruğuna göre edimini yaptırma olanağını işverene tanıyan, çalışanın edimi ile ilgili buyruklar dışında, çalışma olanağı bulamayacağı nitelikte bir çalışmadır. Eğer ki çalışan, işgücünü belirli ya da belirli olmayan bir zaman için çalıştıranın buyruğunda bulundurmakla yükümlü olmayarak, işveren buyruğuna bağlı olmadan sözleşmedeki amaçları gerçekleştirecek biçimde edimini görüyorsa, sözleşmenin amacı bir eser meydana getirmekse çalışma ilişkisi istisna akdine dayanıyor demektir.

Somut olayda, davacı 5510 sayılı Kanun' un 4/a maddesine tabi çalıştığının ileri sürerek olayın davalı işveren ve davalı SGK yönünden 5510 s.k. 13. maddesi gereğince iş kazası olduğunun tespitini talep ettiği, dosya kapsamından anlaşıldığı üzere davacı ve üç arkadaşının 20.000 TL bedelle çatı onarım işini aldıkları, davalı şirket ile aralarında hizmet akdi olmayıp istisna akdi bulunduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 16.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5081, Karar No: 2024/259, Tarih: 10.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/5081 E.  ,  2024/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/738 E., 2016/47 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 20.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2016 tarihli ve 2015/738 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 25.01.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

" İddia, savunma ve tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesi neticesinde; sanık ..., ... ve Hasan Karakuzu'nun suç tarihi olan 26.01.2015 tarihinde ikamet ettikleri Turgutlu İlçesinde uyuşturucu madde satın alıp kullanarak buradan ... ve ...'ın dönüşümlü olarak kiralık olan 45 DS ... plaka sayılı araçla hırsızlık suçunu işlemek amacıyla Uşak İlini geçerek Kütahya İline gittikleri Kütahya İlinden Çavdarhisar İlçesini geçerek Gediz İlçesinde