muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/198, Karar No: 2025/1090, Tarih: 17.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/198 E.  ,  2025/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1594 Değişik İş

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair ek karara itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2023 tarihli ve 2022/464 Esas, 2023/291 Karar sayılı ek kararı ile hükümlü müdafiinin yargılamanın yenilenmesi talebinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 311. maddesi uyarınca reddine ilişkin ek karara itirazın merci Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2023 tarihli ve 2023/1594 Değişik İş sayılı kararı ile reddine ilişkin kararın kesin olmakla 20.11.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 2024/21446 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9639 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2025 tarihli ve KYB-2025/9639 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, mağdurun yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralanması olayı ile ilgili olarak nitelikli kasten yaralama suçundan yapılan yargılama sonunda, Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2023 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine dair kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.09.2023 tarihli ve 2023/1144 esas, 2023/1265 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini takiben, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2023 tarihli reddine karar verildiği anlaşılmış ise de,

Somut olayda, müşteki tarafından 03.11.2023 tarihli dilekçe ekinde dosyaya sunulan Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesinin 03.11.2023 tarihli ve 2021297435 protokol numaralı raporunda, aynı gün yapılan muayenede yüzde skar olmadığı tespitine yer verildiğinin anlaşılması karşısında, yargılamanın yenilenmesi sebebi olarak ileri sürülen raporun tek hekim tarafından düzenlendiği de gözetilerek, sunulan delilin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 318 ilâ 321. maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirecek mahiyette olup olmadığının tespiti bakımından, bu husus delil başlangıcı olarak kabule değer görülerek, sanık hakkında heyet raporu alındıktan ve tüm delillerle birlikte değerlendirildikten sonra, yargılamanın yenilenmesinin kabul veya reddine karar verilmesinin uygun olacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, Hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi nedenleri başlıklı 311. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrasının (e) bendi; "(1) Kesinleşen bir hükümle sonuçlanmış bir dava, aşağıda yazılı hâllerde hükümlü lehine olarak yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülür:

...

e) Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa, ..." şeklinde düzenlenmiştir.

2. İnceleme konusu dava dosyasında; hükümlünün mahkûmiyetine karar verilmesinden sonra hükümlü müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi istemi mağdurun yüzünde sabit iz bulunmadığı yönünden araştırma yapılması gerektiğine ilişkindir. Hükmün kesinleşmesinden sonra mağdur hakkında Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesinde görevli plastik cerrah uzmanı tarafından düzenlenen 03.11.2023 tarihli adlî muayene raporunda mağdurda skar olmadığı görüşü bildirilmiş, Mahkemece hükümlü müdafiinin talebi 5271 sayılı Kanun'un 311. maddesindeki koşulları taşımadığı gerekçesiyle reddedilmiş, bu karara yapılan itiraz da merci tarafından yerinde görülmemiştir.

3. Yargılamanın yenilenmesi talebinde ileri sürülen yeni delil iddiasının, Mahkemece ve bu kararı denetleyen mercice, yargılamanın yenilenmesini gerektirecek nitelik ve ciddiyette görülmemiş ise de; mağdurun yüzünde sabit iz kalıp kalmadığı yönünden mağdurun muayene edilmek üzere Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun belirlenmesi gerekmekle, yargılamanın yenilenmesi talebinin, yeni delil niteliğinde olduğu dikkate alınmadan itirazın reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2023 tarihli ve 2023/1594 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4169, Karar No: 2019/4385, Tarih: 17.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/4169 E.  ,  2019/4385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit - istirdat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel Mahkemenin temyize konu kararının hüküm fıkrasında nisbi karar harcına hükmedilmemiştir. Davalının temyizi üzerine, karar harcının 1/4'ü oranındaki nispi temyiz harcı alınır. Somut olayda gerekçeli kararda herhangi bir harca hükmedilmediğinden davalı vekili maktu temyiz harcı yatırarak kararı temyiz etmiştir. Dairemizce yapılan ön inceleme sırasında hataen temyiz harcının eksik olduğu değerlendirilerek, DET (Dosya Eksiklik Talep) yazısı ile UYAP üzerinden yerel mahkemeye müzekkere yazılarak, yerel mahkeme tarafından davalıya muhtıra tebliğ edilmeden eksik harcın tamamlattırılması istenilmesine karşı mahkemece davalıya muhtıra tebliğ edildiği ve harcın tamamlanmadığı yönünde bilgi verildiği görülmüştür. Dairemizce davalıdan nispi temyiz harcı yatırılması istenilmesi ve mahkemece davalıya muhtıra çıkarılması sonuca etkili olmadığından davalı vekilinin temyiz talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece verilen 18.12.2014 tarihli karar, Dairemizin 2015/6895 esas ve 2016/15451 karar sayılı ve 05.12.2016 tarihli kararı ile bozulmuştur. Bozma kararı ile yerel mahkemenin bu kararı tamamen şekli anlamda ortadan kalktığı halde bozmaya uyulduktan sonra verilen temyiz incelemesine konu kararda bozma kapsamı dışında kalan hususların kesinleştiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve bozmada işaret edilen kötüniyet tazminatına yönelik talebin kabulü yönünde karar vermekle yetinilmiştir. Dairemizce yerel mahkeme kararının herhangi bir bölümü onanmış olmadığından kazanılmış haklar saklı kalmak ve bunlara dikkat etmek koşuluyla mahkemece HMK'nın 297/2 maddesine uygun yeni bir hüküm kurulması gerekir. Mahkemece bu hususa riayet edilmemiş olduğundan verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14125, Karar No: 2013/16989, Tarih: 02.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14125 E.  ,  2013/16989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin öğrenci olduğunu, herhangibir gelirinin olmadığını, geçiminin annesi tarafından karşılandığını ileri sürerek 150 TL, bu sebeple iştirak nafakasının 500 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iştirak nafakasının davacının 18 yaşını ikmal etmesiyle kalktığı anlaşıldığından aylık 200 TL yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar Mahkemece, davacının talebi yoksulluk nafakası hukuki nitelendirilmesi yapılarak hüküm tesisi cihetine gidilmiş ise de; dava niteliği itibari ile yardım nafakası talebine ilişkindir.

Nitekim yoksulluk nafakası TMK.nun 175.maddesinde düzenlenmiş olup, bu düzenlemeye göre “Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer tarafın mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.” hükmüne yer verilmiştir. Bu hüküm uyarınca eşler birbirlerinden yoksulluk nafakası talebinde bulunabilmektedirler.

TMK'nın 364/1 maddesi gereğince; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 328/2 maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

.../...

-2-

Tüm bu maddeler ışığında, okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Somut olayda; ergin olan davacının okuduğu tesbit edilmiş olup, takdir edilen nafaka miktarı hakkaniyete uygun bulunmuştur. Ancak, hükmedilen nafakanın niteliği yoksulluk değil, yardım nafakasıdır. Nafakanın nitelendirilmesinde yapılan bu yanlışlık mahal mahkemesince her zaman düzeltilebileceği için bozma sebebi yapılmamıştır.

Mahkeme kararının hüküm kısmında yer alan "yoksulluk" ibaresinin çıkarılarak "yardım" şeklinde yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 8.70 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/286, Karar No: 2016/5406, Tarih: 03.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/286 E.  ,  2016/5406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.09.2013 gününde verilen dilekçe ile kabul beyanının hile nedeniyle iptali istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 28.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6559, Karar No: 2014/3895, Tarih: 25.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6559 E.  ,  2014/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15531, Karar No: 2018/10535, Tarih: 05.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15531 E.  ,  2018/10535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca temel cezası olarak belirlenen 121 gün adli para cezasının, TCK'nin 86/3-a maddesi uyarınca (1/2) oranında artırıldığında “181 gün adli para cezası” yerine “183 gün adli para cezası”, yine TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirildiğinde “150 gün adli para cezası” yerine “152 gün adli para cezası” olarak belirlenmesi, akabinde TCK’nin 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL’den “3000,00 TL adli para cezası” ile cezalandırılması yerine “3040,00 TL” adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle hesaplama hatası yapılması sonucunda sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükmün TCK’nin 86/3-a maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapılan paragrafından “183 gün adli para cezası” ibaresinin çıkartılarak yerine “181 gün adli para cezası” ibaresinin eklenmesine, TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılan paragrafından “152 gün adli para cezası” ibaresinin çıkarılarak yerine “150 gün adli para cezası” ibaresinin eklenmesi, yine TCK’nin 52/2. maddesinin uygulandığı paragrafından “152 birim gün” ve “3040” TL ibaresinin çıkartılarak yerlerine “150 birim gün” ve “3000,00-TL” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1032, Karar No: 2011/10585, Tarih: 20.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1032 E.  ,  2011/10585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/10/2009 tarih ve 2006/347-2009/594 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı banka arasında imzalanan kartlı ödemeler sözleşmesi gereğince müvekkilinin işyerlerinde akpost makinesini kullanmaya başladığını, müvekkiline ait işyerine yabancı bir grubun geldiğini ve aldıkları ürünlerin bedellerini American Ekspress kredi kartı ile ödemek istediklerini, bunun üzerine müvekkilinin Akbank Pendik Şubesi müdür yardımcısı Memnune Çokçeken ile görüştüğünü, bu kişinin akpost makinesi onay verdiği sürece işlem yapılabileceğini ve provizyona gerek olmadığını söylediğini, müvekkilinin de bu beyan üzerine satışları yaptığını, satış işleminden yaklaşık bir ay sonra davalı bankanın söz konusu kartların çalıntı olduğu iddiasıyla müvekkili hakkında suç duyurusunda bulunduğunu, açılan davada müvekkilinin beraatına karar verildiğini, davalı bankanın müvekkili aleyhine açtığı istirdat davasının da reddedildiğini, söz konusu işlemler nedeniyle müvekkilinin hesabına geçen 6.437,70 TL üzerine davalı bankanın bloke koyduğunu, ihtara rağmen bu miktarın müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, 6.437,70 TL'nin 08.03.1998 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, taraflar arasındaki sözleşmeye göre davacının istihdam ettiği personel ile 3. kişiler tarafından mükerrer, sahte ve tahrif edilmiş her türlü satış belgesinden kaynaklanan zararları karşılamak zorunda olduğunu, çalıntı kredi kartları kullanılarak davacının işyerinde işlem yapıldığını, davacının bu miktarda mal satmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının slip bölmesi yaparak bankanın, kartın sahte veya çalıntı olup olmadığını kontrol etme olanağını ortadan kaldırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalı banka arasında American Ekspress kartları ödeme sözleşmesi imzalandığı, davacının akpost makinesinden kredi kartı ile gerçekleştirdiği işlemlerden 10.141,56 TL'lik kısmın davacı hesabına aktarıldığı, davacının 3.703,86 TL'yi hesabından çektiği, banka tarafından bakiye kısım üzerine bloke konulduğu, davalı tarafça davacıya karşı hesaptan çekilen paranın istirdadı için açılan davanın reddedildiği, davacı üye işyeri tarafından gerçekleştirilen satışlara ilişkin slip bedellerinin kart sahibi bankalarca davalı bankadan alındığına dair bir delil sunulmadığı, ayrıca davalı bankanın slip bedellerini yabancı bankadan tahsil ettiği, bu nedenle herhangi bir zararının doğmadığı, ayrıca alacağın sözleşmeye dayalı olması karşısında 10 yıllık zamanaşımı süresinin de dolmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 6.437,70 TL'nin 30.04.1998 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 34,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/564, Karar No: 2019/717, Tarih: 24.12.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/564 E.  ,  2019/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Çocuk Ağır Ceza

Sayısı : 270-440

Nitelikli yağma suçundan sanık ...'un TCK’nın 149/1-c, 168/3, 31/3, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.02.2013 tarihli ve 203-34 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 22.06.2016 tarih ve 4739-5353 sayı ile;

“...Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; yakınan ...'nun soruşturma aşamasındaki beyanında; sanığın kendisini yanına çağırdığını, sanığın yanında tanımadığı üç şahsın bulunduğunu, cebinde ne olduğunu sorduğunu, kendisinin cebinde cep telefonu olduğunu söylemesi üzerine cep telefonunu istediğini, cep telefonunu vermek istemeyince sanığın kendisini darbederek cep telefonunu zorla aldığını ve 'sakın polise ve ailene söyleme, eğer söylersen seni öldürürüm, cezaevine girer çıkar yine seninle uğraşırım' dediğini,

Mahkemede ise 'Sanıktan şikâyetçi olmadığını, aileler arasında barıştıklarını, durumu hallettiklerini, olay günü sanıkla karşılaştığını, sanığın yanına selam vermeye gittiğini, daha önce aralarında bir kavganın olduğunu, konuşma sırasında tekrar tartışmaya başladıklarını ve kavga ettiklerini, bu olaydan önce cep telefonunun kayıp olması sebebiyle karakola gidip sanık hakkında şikâyetçi olduğunu, sanığın cep telefonunu yağmaladığını söylediğini, kaybolan telefonunu bulamadığını, polis merkezinde vermiş olduğu ifadesini kabul etmediğini, kavgalı olmaları sebebiyle sanığa iftira attığını' söylediği;

Sanık ...'un ise tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediğini, yakınanı tanıdığını, aralarında daha önceden kavga ettikleri için husumet olduğunu, yakınanın telefonunu almadığını savunduğu, mağdurun değişen beyanı dikkate alındığında öncelikle çözümlenmesi gereken sorunun, sanığın suç teşkil eden haksız bir fiilinin olup olmadığı, var ise bunun hukuki nitelendirilmesinin ne olduğudur.

Hâl böyle olunca;

Yakınanın yağmalandığını iddia ettiği 05.. 2.. 5. 8. numaralı hattın kullanıldığı telefonun IMEI numarasının tespit edilip, bu telefon ile olaydan sonra herhangi bir arama yapılıp yapılmadığı etkin bir şekilde araştırılıp sonucuna göre iddia, savunma ve deliller bir bütün hâlinde değerlendirilip, hangi beyana hangi sebeplerle üstünlük tanındığı da karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan, eksik soruşturma ile yetinilip, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-) Sanık hakkında şartları oluşmadığı hâlde TCK'nın 168. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

3-) 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.