muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14533, Karar No: 2014/3895, Tarih: 04.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14533 E.  ,  2014/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2005/514-2013/339

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili; davacı şirketin kayden maliki olduğu 1122 parsel sayılı taşınmazda P.. B..nin 06.02.2003 tarih ve 128 sayılı encümen kararıyla imar uygulaması yapıldığını ve 1.776,78 metrekarelik kısmın. ada 4 parsel olarak davalı S.. D.. adına, 3.022,93 metrekarelik kısmın ,. ada 3 parsel olarak diğer davalı şirket adına tescil edildiğini, ancak anılan encümen kararının idari yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek; 7518 ada 3 ve 4 sayılı imar parsellerinin tapu kayıtlarının iptali ile davacı şirket adına tescili ve davalıların taşınmaza vaki müdahalelerinin önlenmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda “davanın reddine” karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imar uygulamasının idari yargı yerinde iptali nedeniyle tapu iptal ve tescil ile elatmanın önlenmesi isteklerine ilişkindir. Mahkemece; “imar uygulamasına tabi tutulan parsellerin imar uygulaması sonucu paylı mülkiyet şeklinde pek çok sayıda kişi adına kayıtlı olması nedeniyle yüzlerce parselin oluşturulduğu, kadastral parselin eski hale iadesi halinde yüzlerce parsel ve malikin olumsuz etkileneceği; yani verilecek karardan iyi niyetli pek çok kişinin zarar göreceği ve tazmini imkansız zararlara yol açacağı; sorunun ancak belediyece yapılacak imar uygulaması ile veya oluşan zararın tazmin yolu ile giderilebileceği; bunun haricinde verilecek kadastral parselin eski haline iadesi kararının fiilen uygulanma imkanının da bulunmadığı; hukuki ve fiili imkansızlığın söz konusu olduğu; ayrıca 3194 sayılı imar Yasası'nın 18. maddesi uyarınca, bir kimsenin kendisine veya yasanın himaye ettiği bir hakka dayanarak üçüncü bir şahsa ait bir taşınmaz üzerine ayrılmaz parça (mütemmim cüz) niteliğinde yapı inşa etmiş, ancak imar uygulaması sonucu bu yer davacıya ait imar parseli içerisinde kalmış ise, kendi arzu ve iradesi dışında idari kararla oluşan bir durum söz konusu olduğundan kusurlu sayılamayacağı; yapıların bedelleri ilgili parsel sahiplerince yapı sahibine ödenmediği veya aralarında bu yönde bir anlaşma yapılmadığı ya da ortaklığın giderilmesi davası açılmadığı sürece bu yapıların ömürlerini dolduruncaya kadar eski sahiplerine kullanma imkanı sağlandığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı şirkete ait 1122 parsel sayılı taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulduğu ve oluşturulan ..ada 5 sayılı imar parselinin 23.06.2003 tarihinde davacı şirket adına tescil edildiği; dava konusu . ada 3 ve 4 sayılı imar parsellerinin de aynı şuyulandırma işlemi kapsamında 415 ve 1337 ile 1338 sayılı parsellerden meydana getirildikleri ve 3 parsel sayılı taşınmazın imar düzenlemesiyle davalı şirket adına, 4 sayılı imar parselinin ise imar uygulaması sonrası satış suretiyle 27.06.2005 tarihinde davalı S.. D.. adına kayıtlı bulunduğu; ancak davacı şirketin açtığı dava sonucu İstanbul 4. İdare Mahkemesinin 29.07.2009 tarih ve 1077-1087 sayılı ilamıyla “1122 parsel sayılı taşınmazı da kapsayan alanda 3194 sayılı Yasa'nın 18. maddesi uyarınca düzenleme yapılmasına ilişkin Pendik Belediye Encümeninin 06.02.2003 tarih ve 128 sayılı kararının davacı taşınmazıyla ilgili kısmının iptaline” karar verildiği ve bu kararın deracattan geçmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; tapu sicilinin tutulması prensiplerinden biri tescil, diğeri sicilin aleniliği (güvenirliği), bir diğeri Hazinenin kusursuz sorumluluğu, sonuncusu ise geçerli bir hukuki sebebinin bulunması, yani kaydın illetten mücerret olmamasıdır. İmar şuyulandırmasının dayanağı olan idari işlemin iptal edilmesi ile sicilin dayanıksız kalacağı ve yolsuz tescil durumuna düşeceği açıktır. Böylesi bir durumda da, dayanıksız kalan (illetten mücerret) kaydın iptali ile kadastral parselin geometrik ve hukuki durumunun ihyasına karar verilmesi gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan; uygulama olanaksızlığının mahkeme kararının (idari yargı) yerine getirilmesine engel teşkil etmeyeceği; fiilen ortaya çıkan zorluklar ile infaza ilişkin sorunların, kesinleşen yargı kararları gereğince ilgili idare tarafından yeniden yapılacak imar uygulamalarıyla giderilebileceği açıktır. Başka bir ifadeyle, imar uygulamasının idari yargı yerinde iptali nedeniyle dayanağı kalmayan ve böylece yolsuz tescil durumuna düşen sicil kaydının iptali ile kadastral parsele (iptal edilen imar uygulaması öncesi hale) dönülmek suretiyle davacının hakkının teslim edilmesi gerekeceği; infaza ilişkin sorunların idareyi ilgilendireceği kuşkusuzdur. O halde, yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca; iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanması, yerinde keşif yapılmak suretiyle ihyası istenilen kadastral parsel sınırları üzerinde iptal edilen imar uygulaması ile oluşturulan alanların ve miktarlarının kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi, yine elatmanın önlenmesi istemi bakımından da usulüne uygun olarak araştırma ve inceleme yapılması; toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir. Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/169, Karar No: 2008/210, Tarih: 27.02.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/2-169 E.  ,  2008/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2007

Taraflar arasındaki “Boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziosmanpaşa 3.Aile Mahkemesince davanın reddine dair verilen 14.07.2006 gün ve 2005/444 E., 2006/447 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 06.06.2007 gün ve 2006/20572 E., 2007/9513 K. sayılı ilamı ile; (...Davalı kadının sağlık kurulu raporuna göre vesayet altına alınmasına gerek olmadığı saptanmıştır.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, ev eşyalarına zarar verdiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:Taraf vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma davasıdır.

Davacı, davalının kusurlu davranışları sonucu evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını ileri sürerek boşanmalarına, çocukların velayetinin kendisine verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, evlilik birliğinin ilk yıllarda iyi olduğunu, ancak son yıllarda bozulmaya başladığını, davacının annesi ile aynı apartmanda oturduklarını, kayınvalidesinin sürekli işine karıştığını, kendisine hakaret ettiğini ve bu durumu eşine söylediği halde eşinin kendisinden idare etmesini istediğini, davacının annesinin davranışları nedeniyle davalının depresyona girmesine sebep olduğunu, çocuklarıyla birlikte başka bir evde yaşadığı taktirde hiçbir sorunun olmayacağına inandığını ve boşanmak istemediğini, boşanma kararı verilmesi halinde ise çocukların velayetinin kendisine bırakılmasını, müşterek çocuklar için ayrı ayrı 300 YTL, kendisi için 300 YTL.nafakaya, 50.000 YTL maddi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Yerel Mahkeme; ”Tanık beyanlarına, Bakırköy Prof.Dr.Mahzar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 18.5.2006 tarih 2006/10194 sayılı rapora ve olayların seyrine göre, davalının ruhsal rahatsızlığı nedeni gerçekleştirdiği eylemlerden, söylediği sözlerden sorumlu tutulması, bunlardan dolayı kusurlu sayılması mümkün görülmemiştir.” gerekçesi ile davanın reddine karar vermiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıdaki gerekçe ile bozulmuş, yerel mahkeme “Davalının olumsuz ve kusur olarak değerlendirilebilecek eylemlerinin tamamı atak dönemlerinde ve atak sebebi ile gerçekleşmiştir. Bunlara göre davalının hastalığının özelliğine göre eylemlerinden sorumlu tutulması mümkün görülmemiştir.” gerekçesi ile kararında direnmiştir.

Toplanan delillerden davalının “iki uçlu mizac bozukluğu” denilen bir hastalığı olduğu , hastalığın zaman zaman alevlenmelerle seyrettiği ve 2000 yılında başlayıp 6 yıldır sürdüğü, ancak yapılan tedavi sonucu davacının tam iyileşme durumuna girdiği, kısıtlanmasına gerek bulunmadığı anlaşılmaktadır. Söz konusu hastalığın zaman zaman ataklar halinde devam etmesi nedeniyle, davalının evlilik birliğinin yürümesine engel teşkil eden tüm davranışlarını hastalık nedeniyle yaptığı sonucuna varılamaz.Hastalık devresi dışında da aynı hareketlerine yer vermektedir. O halde davalı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği ve bu nedenle kusurlu olduğu kanaatine varılmıştır.

Ne var ki, davacı koca da, tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere eşini rahatsızlığı nedeniyle halk arasında hoca diye adlandırılan kişilere götürmüş olması, aynı apartmanda oturan annesinin davalı eşine karşı takındığı olumsuz tutuma sessiz kalması nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında etkili olmuştur.

Açıklanan nedenlerle tarafların eşit kusurlu sayılmaları gerekir. Tarafların eşit kusuru nedeniyle de, ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcuttur. Eşleri birlikte yaşamaya zorlamak kanunen mümkün değildir. Boşanmaya (TMK.md.166/1) karar verilecek yerde, davanın reddi doğru bulunmamıştır.

Bu nedenle usul ve yasaya aykırı direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 27.02.2008 gününde bozmada oybirliği sebebinde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9215, Karar No: 2010/4114, Tarih: 31.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/9215 E.  ,  2010/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.10.2005 gün ve 2004/101 Esas, 2005/220 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve incelemenin duruşmalı yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 07.03.2007 Çarşamba saat 14.00’e duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/9275, Karar No: 2012/16401, Tarih: 17.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9275 E.  ,  2012/16401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/06/2006 tarih ve 2005/237-2006/205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin çocuğu ve kardeşleri olan ...'in davalı ...'in sürücüsü, ...'in maliki olduğu otobüste yolcu olarak bulunduğunu, diğer davalı ...'nın maliki ve sürücüsü olduğu kamyonla kaza yapması sonucu ...'in vefat ettiğini, olay nedeniyle anne ve babanın destekten yoksun kaldığını, müvekkillerinin manevi üzüntüye kapıldığını ileri sürerek, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 1.000 TL maddi, 10.000 TL manevi, kardeşler için 7.500 TL ayrı ayrı manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan maddi tazminat talebini ıslah dilekçesiyle yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, kaza sonucu davacıların murisinin vefat ettiği, olay nedeniyle davacı anne ve babanın destekten yoksun kaldığı, davacıların manevi üzüntüye kapıldığı gerekçesiyle, davacı baba için 9.541,45 TL, davacı anne için 10.933,40 TL maddi, davacı baba ve anne için 5.000 TL, davacı kardeşler Burak, Ayşegül, ..., ... için 2.500 TL, davacı ... için 1500 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ve ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... ve ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.151,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25002, Karar No: 2015/27596, Tarih: 30.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/25002 E.  ,  2015/27596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, mandalina üreticisi olduğunu, ürettiği mandalinaları davalı alıcıya 75,000 TL bedel mukabilinde sattığını, ancak davalının bakiye 30,000 TL'ni ödemediğini ileri sürerek 30,000 TL'nin taksili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline kararı verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ürettiği mandalinaları satın alan davalıdan bakiye satış bedelinin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptalini istemiş, davaya bakan Asliye Hukuk Mahkesince Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Eldeki davanın taraflarından olan davalı taraf tacir ise de, davacı tacir olmadığı gibi, dava konusu ihtilaf Ticaret kanununda yer alan mutlak ticari davalardanda değildir. Bu itibarla davanın gürüm ve çözüm yeri Asliye Hukuk Mahkemesidir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykıdırı. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19036, Karar No: 2011/4409, Tarih: 14.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19036 E.  ,  2011/4409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu 514 parsel sayılı taşınmazın el atılmayan bölümlerinin niteliği ve yüzölçümüne göre bu kısımlarda değer kaybı olmadığı halde, değer düşüklüğü eklenerek fazla bedel tespit edilmişse de, talebe göre karar verildiğinden bu durum bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmazlar, dere yatağı içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11097, Karar No: 2015/11173, Tarih: 16.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/11097 E.  ,  2015/11173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/46764

MAHKEMESİ : Elazığ(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2011/684 (E) ve 2012/925 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

SUÇ TARİHİ : 19/10/2011

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Katılanlara yönelik hakaret eylemlerine ve yükletilen suça yönelik, katılanlar M.. A.. ve B.. T.. vekilinin temyiz iddiaları ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Katılan M.. A..'e yönelik yaralama suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın tüm aşamalarda, sanığın, elindeki bilgisayarı göğsüne doğru birkaç kez vurduğunu, kendisini korumaya çalışırken de parmağından yaralandığını belirtmesi, aldırılan adli raporunun aşamalardaki beyanlarıyla uyumlu olması ve olay yerine sonradan gelen müdür yardımcısı tanık M.. K..'ün de, olay yerine gittiğinde katılanın elinin kanadığını gördüğünü beyan etmesi karşısında, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan M.. A.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9968, Karar No: 2020/6249, Tarih: 23.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/9968 E.  ,  2020/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 18.08.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21114, Karar No: 2012/7128, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/21114 E.  ,  2012/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 18.10.2006 tarihli sözleşme ile taşınmaz satın aldığını, taşınmazın teslimi öncesinde ve teslim sırasında belirlediği ayıpların tespit edilerek konut tespit föyüne işlendiğini ancak giderilmediğini belirterek ayıpların tespiti ile taşınmazda meydana getirdiği değer kaybının değerlendirilerek toplam satış bedeli olan 114.495.85 TL'den indirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, Dava konusu davacıya satılan dairede herhangi bir ayıp bulunmadığını, ileri sürülen olguların gerçek olmadığını, Anılan proje kapsamındaki tüm imalatların onaylı projesine uygun olarak, ilan ve taahhüt edildiği biçimde tamamlanarak alıcılara teslim edildiğini, idare aleyhine karar verilmesi halinde yüklenici ve müşavir şirketlere rücu hakkı doğacağından davaya fer' i müdahil olarak katılmalarını, davanın adı geçen şirketlere ihbarına ve davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davaya konu taşınmazdaki ayıpların meydana getirdiği değer kaybı olarak 10.304 TL yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın almış olduğu taşınmazı teslim aldığı sırada tespit föyünde eksikliklerin belirlendiğini, bu eksiklikler dışında taşınmazın yapımında kullanılan demir, çimento ve diğer yapı malzemelerinde istenilen vasıfta olmadığını belirterek mevcut ayıpların taşınmazda meydana getirdiği değer kaybının satış bedelinden indirilmesini talep etmiştir.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır.

2011/21114-2012/7128