muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/21641, Karar No: 2007/16490, Tarih: 26.11.2007

2. Hukuk Dairesi 2006/21641 E., 2007/16490 K.

**2. Hukuk Dairesi 2006/21641 E., 2007/16490 K.**

**- EKSİK İNCELEME İLE HÜKÜM TESİSİ

- KISITLAMA KARARI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 405 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 409 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 419 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Türk Medeni Kanununun 419/2. maddesinde; gerek duyulduğunda henüz ergin olmayanlarında kısıtlanmasına karar verilebileceği, ancak bu halde kısıtlama kararının ergin olduktan sonra sonuç doğuracağı hükme bağlanmıştır.

Davacının kızı Zeynep 15.01.2001 doğumlu olup, Muş Devlet Hastanesince verilen sağlık kurulu raporunda, çalışma gücünü %50 oranında kayıp ettiği bildirilmiştir. Çalışma gücünün kaybı, tek başına Türk Medeni Kanununda sayılan kısıtlama nedeni değildir. Davacı, kızının beyin özürlü olduğunu ileri sürdüğüne göre mahkemece yapılacak iş; Türk Medeni Kanununun 409/2. maddesine hükmüne göre; tam teşekküllü bir hastaneden, adı geçen hakkında Türk Medeni Kanununun 405. maddesinde belirtilen kısıtlanmasını gerektirir nitelikte bir hastalığının bulunup bulunmadığına ilişkin resmi sağlık kurulu raporu almak, kısıtlanmasını gerektirecek nitelikte bir akıl hastalığının varlığı halinde velayet altında olduğu da gözetilerek, hemen kısıtlama kararı verilmesini gerektiren nedenler ve olgular tartışılıp değerlendirilerek , ulaşılacak sonuç uyarınca bir karar vermekten ibarettir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi .26.11.2007 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2012/6660, Karar No: 2012/12647, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6660 E.  ,  2012/12647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15962, Karar No: 2014/11955, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15962 E.  ,  2014/11955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2011/462-2013/480

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı işveren vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8864, Karar No: 2021/2654, Tarih: 24.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8864 E.  ,  2021/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda; Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının, şüpheliye tebliğ edilmekle birlikte tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edililerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin 05/02/2015 tarihli yazısı ile sanığın 04/02/2015 tarihinde yapılan 5’li idrar tarama testi sonucu THC pozitif çıktığının bildirilmesi üzerine yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle dosyasının kapatıldığı, ancak bahsi geçen hastane yazısına ilişkin idrar analiz raporunun dosya içerisinde yer almadığı anlaşılmakla bu raporun aslı veya onaylı suretinin getirtilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi,

4-)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/39201, Karar No: 2019/1100, Tarih: 04.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/39201 E.  ,  2019/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Bursa Kriminal Polis Laboratuvarlığı Müdürlüğü’nün 22.04.2011 tarihli raporuna göre, sanığın olay sırasında kullanmış olduğu silahın, ses ve gaz fişeği atan yarı otomatik tabanca olduğu, namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, katı cisim atılmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, mevcut durumu itibariyle ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağlandığı, bu sebeple ses ve gaz fişeklerinin yanı sıra, ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olup, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz ateşli silahlardan olduğu, özellikle namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası ve tahdit parçası gibi teknik özelliklerinde, sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi, sanığın savunmasında, suça konu silahı 18 yaşından beri kullandığını ve kuru sıkı olarak bildiğini beyan etmesi, olayda özel nitelikte fişek de ele geçmemiş olması karşısında; sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

./..

.2.

2-Kabule göre de;

a-Sanığın adli sicil kaydında geçmiş hükümlülüğünün olmaması, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçları nedeniyle dosyaya yansıyan ve talep edilen somut (maddi) bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel oluşturmaması ve sanığın yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak, hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesi gözetilerek, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken, “katılanın uğradığı zararın giderilmediği, katılanın şikayetinin sürüyor olduğu” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle, her iki suçtan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-Sanık hakkında, tehdit suçundan, kısa süreli olmayan erteli hapis cezasına hükmedilmesine karşın, TCK’nın 53/3. maddesinde belirtilen nitelikte hak yoksunluklarına karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/380, Karar No: 2019/43, Tarih: 22.01.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/380 E.  ,  2019/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 161-254

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı TCK'nın 188/3, 52/2-4, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis ve 1.250 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21.04.2015 tarihli ve 7-157 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 07.04.2016 tarih ve 16416-3665 sayı ile;

"Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde bulunmayan sanığın savunmasının aksine, ele geçen uyuşturucu maddeyle ilgisi olduğuna ve diğer sanığın suçuna iştirak ettiğine dair, kuşkuyu aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığından, 'Şüpheden sanık yararlanır' ilkesi de gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 19.07.2016 tarih ve 161-254 sayı ile;

"...Mahkememizin 21.04.2015 tarih ve 2015/7 esas, 2015/157 karar sayılı kararıyla uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan her iki sanığın mahkumiyetlerine karar verilmiş, dava dışı sanık ..... ..... açısından temyizden vazgeçme sebebiyle hüküm kesinleşmiş, sanık ... açısından ise temyiz üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 07.04.2016 tarih 2015/16416 esas 2016/3665 Cumhuriyet savcısının sanık ... yönünden temyizi üzerine Yargıtay 9. CD.'nin 07.04.2016 tarih ve 2015/16416 esas, 2016/3665 karar sayılı kararıyla; 'Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde bulunmayan sanığın savunmasının aksine, ele geçen uyuşturucu maddeyle ilgisi olduğuna ve diğer sanığın suçuna iştirak ettiğine dair, kuşkuyu aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığından' şüpheden sanık yararlanır' ilkesi de gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkememizce Yargıtay Bozma ilamına uyulmasına yer olmadığına ve önceki hükümde ısrar edilmesine karar verilmiştir.

Bir davada uyuşturucu madde ticareti suçlaması gibi ağır bir suçlama ile karşı karşıya olan sanığın husu.....i yüklenmek kolay bir husus değildir. Bu türden dosyalarda Mahkememizce sıkça tecrübe edildiği gibi soruşturma aşamasında somut bilgi veren kişiler aleni olan kovuşturma aşamasında genellikle beyanlarından dönmekte, ifadelerinin baskıya dayalı olduğunu, ya da öyle demek istemediklerini beyan etmektedirler. Davaya konu olan olayda tesadüfen yakalanan dava dışı sanık ..... eniştesi olan ve hiç bir husumeti bulunmayan sanık ...'nin adını (Cezadan indirim imkanı olduğunu öğrendikten sonra) vermiştir.

Mahkememizce sadece dava dışı kalan sanık .....'ın soyut beyanlarıyla sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi söz konusu olmayıp sanık .....'ın savunmaları HTS kayıtlarıyla ve tanık beyanlarıyla denetlenmiştir. Bozma öncesi aşamada dinlenilen tanıklar..... ve .... sanık ...'nin yazın köye geldiğini ve bilmedikleri bir yeşil ot topladığını gördüklerini beyan ederek ..... .....'nın savunmalarını destekler bilgiler vermişlerdir. Diğer yandan telefon kayıtlarının incelenmesinden özellikle suç tarihi olan 25.12.2014 tarihinde ve özellikle sanık .....'ın yolculuğa çıktığı saatlerde sanık .....'ın sanık ...'yi 2 defa aradığı görülmüştür. Oysa sanık ... sanık .....la telefon görüşmesinin olmadığını savunmuştu.

Tüm bu sebeplerle yani sanığın ilk ifadesinde dava dışı sanık .....'la hiç konuşmadığını söylemesine rağmen, geçmişte telefon görüşmeleri olduğu gibi özellikle sanık .....'ın yolculuk yaptığı sırada da arabada telefon görüşmelerinin olması, sanık .....'ın eniştesi olan ve bacısıyla evli olan sanık ...'ye iftira etmesi için bir sebebin bulunmaması, sanık .....'ın duruşmada gözlenen samimi tutumu, tanıklar .... ve.....'ın sanık ...'nin 2014 yılı yazında caminin etrafından çeşitli otlar toplayıp eve taşıdığına ilişkin beyanları dikkate alındığında sanık ...'nin savunmalarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı..." şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek, önceki hükümde olduğu gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2016 tarihli ve 321434 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 1318-2039 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 01.03.2017 tarih ve 45-426 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ..... ..... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ..... ..... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay, Üst Arama, Yakalama, El Koyma ve Tartı Tespit Tutanağına göre; Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü Narkotik Büro Amirliğine bağlı ekipler ile terminal polis merkezinde görevli ekiplerce, Erzurum 1. Sulh Ceza Hakimliğinin önleme araması ve el koyma kararına istinaden 25.12.2014 tarihinde Erzurum Terminal Tesisi içerisinde Ağrı, Van ve Bingöl illerinden gelip yolcu almak ve indirmek için terminale giren otobüsler ile batı illerine uyuşturucu ve kaçak eşya sevkıyatı yapabilecek şahısların yakalanması amacıyla yapılan çalışmalarda, saat 15.20 sıralarında otogarın içerisinde sol elinde lacivert ve kırmızı renkli valiz, diğer elinde beyaz renkli bir çuval taşıyan şahsın durumundan şüphelenilerek yanına yaklaşıldığı, polis tanıtma kartları gösterildikten sonra yapılan kimlik kontrolünde şahsın inceleme dışı sanık ..... ..... olduğunun tespit edildiği, GBT sorgulaması yapılırken tedirgin hareketler sergilemesi üzerine önleme araması kararı uyarınca üzerinde ve valizinde arama yapılacağının söylendiği, yapılan üst aranmasında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmayan inceleme dışı sanığın valizinde yapılan aramada ise kırmızı ve sarı renkli poşetler içerisinde esrar olduğu değerlendirilen bitki parçalarının ele geçirildiği, polis noktasına çantasında ve beyaz renkli çuvalın içerisinde yapılan detaylı aramada başka bir suç unsuruna rastlanılmadığı,

Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen 30.12.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre; net 1414 gram kenevirden 636,3 gram esrar elde edilebileceği,

Erzurum 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 28.11.2014 tarihli ve 641 değişik iş sayılı önleme araması kararının olay tarihi ile yerini kapsadığı,