muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6039, Karar No: 2014/2999, Tarih: 10.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6039 E.  ,  2014/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş (3 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7469, Karar No: 2009/8383, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7469 E.  ,  2009/8383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosyaya ibraz edilen bilirkişi krokisine göre davacı Hazinenin dayanağını oluşturan 17.10.1963 tarih ve 124 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilen 143 ada 2, 3, 4, 5; 157 ada 1 ila 22 ; 158 ada 1 ila 9 sayılı parseller ile bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ile varsa tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte dayanak belgelerin, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması,

2- Kadastro tespiti sırasında uygulanan 23.5.2000 tarih 7 ( geldisi 29.12.1950 tarih 4 ) sıra numaralı ve belirtmelik tutanağında uygulanan 29.12.1950 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin oluşum belgeleri ve varsa haritası ile birlikte dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3-Davacı Hazinenin dayanağını oluşturan 17.10.1963 tarih 124 sıra numaralı tapu kaydı ile davalıların dayanağını oluşturan 23.5.2000 tarih 7 sıra numaralı tapu kaydı ile belirtmelik tutanağında uygulanan 29.12.1950 tarih 3 sıra numaralı tapu kayıtlarının uygulandıkları (revizyon gördükleri) tüm taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin, kadastro tespitleri kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının ve her üç tapu kaydının uygulandığı taşınmazları ve komşu taşınmazlarını birlikte gösteren geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneği ile, tapu kayıtlarının uygulandığı taşınmazları bir bütün olarak kabul edildiğinde bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm komşu taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ve varsa dayanağını oluşturan kayıtlar getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10151, Karar No: 2021/13624, Tarih: 16.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10151 E.  ,  2021/13624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.07.2020 tarih, 2019/1-52 esas ve 2020/359 karar, 12.03.2020 tarih, 2018/1-337 esas ve 2020/176 karar, 23.10.2018 tarih, 2017/1-842 ve 2018/457 karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere; temyiz kanun yolu başvurusunda bulunulduktan sonra, ilgililerin temyiz başvurusundan "feragat" ya da "vazgeçme" vb. içerikli taleplerinin, kanun yoluna başvurma hakkından feragat kapsamında değil yapılan kanun yolu başvurusunun geri alınmasını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nın 266. maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve talep içeriğinin açıkça temyiz başvurusunun geri alınması diğer bir deyişle yapılan temyiz başvurusundan vazgeçme iradesini yansıtıp yansıtmadığına bakılmasının gerekeceği, iradenin açıkça yapılan temyiz başvurusundan vazgeçmeye yönelik olması hâlinde, temyiz davasının açılabilmesi için gerekli olan "istek" de ortadan kalkmış olacağından vazgeçilen bu temyiz davasından dolayı Yargıtayca temyiz incelemesinin yapılamayacağı, bu itibarla somut olayda sanığın temyiz isteminde bulunduktan sonra “Dosyamın onaylanmasını istiyorum.” ya da “... daha da mağdur olmamak için vermiş olduğunuz cezamı onaylatarak geriye kalan cezamı da açık cezaevinde geçirerek ailemi ve kendimi daha da mağdur etmemek için vermiş olduğunuz cezayı onaylatmak istiyorum.” şeklindeki dilekçeleri ile asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla kapalı ceza infaz kurumunda kalmamak için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına/öncelikle incelenmesine yönelik olduğu, dilekçelerinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı gibi müdafisinin de bu yönde bir talebinin olmadığı anlaşılmakla ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/09/2020 tarihli ek kararının kaldırılarak temyiz isteminin sanık ... hakkında kurulan hükümleri de kapsadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

İ
Yargıtay — Esas No: 2014/5180, Karar No: 2014/11377, Tarih: 26.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5180 E.  ,  2014/11377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/239-2013/518

Dava dilekçesinde, boşanma nedeni ile velayeti annede olan küçüğün soyadının değiştirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı N.. M.. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının eski eşi Sudan uyruklu A.E. ile olan evliliklerinden kızı S.. E..'ın dünyaya geldiğini, daha sonra aralarında çıkan anlaşmazlık nedeniyle boşandıklarını ve küçüğün velayetinin davacı anneye verildiğini, boşanmadan dolayı annenin soyadı ile çocuğun soyadının farklı hale geldiğini, "w" harfinin varlığının yanlış sözlü ve yazılı anlatıma neden olduğunu ileri sürerek 24.06.1998 doğumlu S.. E..'ın soyadının annesinin soyadı olan Güçler şeklinde değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; davacı ile A. E.ın evliliklerinden S.. E..'ın doğduğu, davacı Deniz ile A. E.ın Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/198-631 sayılı ve 18.01.1999 tarihinde kesinleşen kararı ile boşandıkları, mahkemece davalı baba ile çocuk arasında şahsi ilişki tesisine karar verildiği, çocuğun velayetinin davacı anneye bırakıldığı anlaşılmaktadır.

2525 sayılı Soyadı Kanunu'nun 4. maddesinin ikinci fıkrasının “evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuk anasına tevdi edilmiş olsa bile babasının seçtiği veya seçeceği soyadı alır” şeklindeki birinci cümlesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesinden sonra bilhassa boşanmalar sebebiyle somut olayda olduğu gibi zaruri nedenlerle velayetin anneye bırakılması hallerinde velayet hakkına sahip annelerin çocuklarına kendi soyadlarını vermek amacıyla bu tür soyadı değişikliği davalarını açtıkları görülmektedir.

2525 sayılı Kanunun 4.maddesindeki düzenlemenin, Yasanın genel gerekçesinden de anlaşılacağı gibi ilk defa soyadı alınması ile ilgili olduğu ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 321. maddesindeki hüküm karşısında, bu kuralın günümüzde sadece bazı istinai durumlarda uygulanabilmesinin söz konusu olduğu Anayasa Mahkemesince de kabul edilmektedir. Yüksek Mahkeme sözü edilen maddeyi Türk Medeni Kanunu'nun 335 ve 336. maddeleriyle Anayasa'nın 10. ve 41. maddelerine aykırılığı nedeniyle iptal etmiştir. Tüm bu maddeler, velayet hakkının kullanılmasında kadın ve erkeğin birbirlerine eşit oldukları ilkesini ön plana çıkarmaktadır. Eski 743 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun eşitliğe aykırı hükümleri, bu yasanın yürürlükten kaldırılmasıyla son bulmuştur.

Birleşmiş Milletler Siyasi ve Medeni Haklar Sözleşmesi hükümleri ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında da çok geçerli nedenlerin varlığı dışında yalnızca cinsiyete dayalı bir farklı muamelenin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 14. maddesinde düzenlenen ayrımcılık yasağını ihlal ettiği kabul edilmektedir. Eşitlik ilkesi, Anayasa Mahkemesinin kararında da değinildiği gibi aynı konumda bulunan kadın ve erkeğin yasalar önünde eşit haklara sahip olmasını gerektirmekte, diğer bir ifadeyle kadın veya erkeğin kendi lehine bir üstünlük yarışına girmesine hukuk düzeni izin vermemektedir. Anayasa Mahkemesince iptal edilen yasa maddesi Kanunun kabul edildiği 21.06.1934 tarihinin koşullarına göre misyonunu tamamlamış bulunmaktadır. Esasen aradan geçen zaman içinde yukarıda kısmen değinilen hukuki gelişmeler karşısında iptalinden başka bir çare de kalmamıştır. Bununla birlikte Anayasa Mahkemesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki “Çocuk, ana ve baba evli ise ailenin soyadını taşır." hükmünün Anayasaya aykırı olmadığına karar vermiştir. Buradaki “aile” deyiminden babanın anlaşılacağı Anayasa Mahkemesince de kabul edilmiştir (Anayasa Mahkemesinin 02.07.2009 gün ve 2005/114-2009/105 sayılı kararı). Buna karşılık Türk Medeni Kanununun sözü edilen bu maddesindeki “evli değilse ananın” ibaresi Anayasanın 10 ve 41. maddelerine aykırı bulunarak baba lehine iptal edilmiştir. Bu maddenin iptalinden önce anne ve babanın sonradan evlenmesi (Türk Medeni Kanunu'nun 292. maddesi) ya da aynı Kanunu'nun 27. maddesine bağlı haklı nedenlerden dolayı soyadının değiştirilmesi halleri dışında çocuğun babanın soyadını alma imkanı bulunmamaktaydı.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında bir çocuğa soyadı verilmesi için o çocuğun doğum tarihinde annesi ile babasının evli olup olmadığına bakmak gerekir. Doğum gününde anne ve baba evli ise çocuk babanın, diğer bir anlatımla ailenin soyadını alacaktır. Çocuğun soyadı bu surette belirlendikten sonra, onun soyadını velayet hakkına vs. nedenlere dayanarak değiştirmek Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki düzenleme karşısında mümkün değildir. Ancak çocuk, ergin olduktan sonra Türk Medeni Kanununun 27. maddesindeki koşulların varlığı halinde soyadını her zaman değiştirmek hakkına sahiptir. Velayet hakkı anne ve baba için normal şartlarda çocuğun ergin olmasına yani onsekiz yaşını tamamlamasına kadar devam

eden geçici bir haktır. Boşanma nedeniyle velayet hakkının sırf anneye verilmiş olması çocuğun soyadının değiştirilmesi için haklı bir neden sayılmadığı gibi hukuki mevzuat da buna cevaz vermemektedir. Bir an için mevzuatın böyle bir duruma izin verdiği kabul edilse dahi sonradan gelişen sebeplerden dolayı çocuğun yararı açısından velayetin babaya yeniden verilmesi hallerinde bu kez baba, velayet hakkına dayanarak tekrar çocuğun soyadını değiştirmek isteyecektir. Madem ki velayet kimde ise çocuk onun soyadını taşıyacaktır, o halde baba bu haktan mahrum edilemez. Böyle bir uygulamanın nüfus kayıtlarının güvenilirliğini ve istikrarını zedeleyeceği ve asıl bu gibi uygulamaların çocuğun ruh hali üzerinde çok derin ve etkili travma yaratacağı açıktır. Yargı mercilerinin bu durumu ve çocuğun yüksek yararını gözeterek anne ile babanın ya da ailelerin hukuken oluşmuş statüleri değiştirmeye çalışmalarına izin vermemesi gerekir.

Somut olaya gelince; soyadının değiştirilmesi istenen S.. E..'ın doğum tarihinde anne ve babası resmen evlidir. Çocuk evlilik içinde doğmuştur ve Türk Medeni Kanunu'nun 321.maddesine göre ailenin, diğer bir deyimle babanın soyadını almıştır. Böylece bu çocuk reşit oluncaya veya baba Türk Medeni Kanunu'nun 27. maddesindeki koşulları kanıtlayarak soyadını değiştirmedikçe soyadını değiştirme konusu yasal olarak kapanmıştır. Çocuğun anne ve babasının 18.01.1999 tarihinde boşanmış olması sadece boşanma ve velayet hakkı nedeniyle anneye böyle bir dava açma hakkı bahşetmez. Davacının dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların hukuki bir dayanağı bulunmadığı gibi soyadı değişikliğinin çocuğun evlilik içinde doğmakla kazandığı meşru statüye ve onun yüksek menfaatlerine zarar vereceği gerçeği karşısında mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11239, Karar No: 2010/15318, Tarih: 30.11.2010

18. Hukuk Dairesi 2010/11239 E., 2010/15318 K.

**18. Hukuk Dairesi 2010/11239 E., 2010/15318 K.**

**- NÜFUS KAYDININ DÜZELTİLMESİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı E.. D.. ile davalı Nüfus Müdürlüğü arasındaki davada U.. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 17/3/2009 günlü ve 2009/44 Esas, 2009/117 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/9/2010 gün ve Hukuk-2010/204513 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 3/4/1970 doğumlu olduğu halde kendisinden önce doğan ve ölen aynı adı taşıyan kardeşinin kimliği ile yaşadığını ileri sürerek nüfus kütüğünde 3/4/1968 olan doğum tarihinin 3/4/1970 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1- Doğum tarihinin düzeltilmesi istenilen davacının nüfusa kaydedilmediği, kendisinden önce doğan ve nüfusa 3/4/1968 doğum tarihi ile tescil edilen, ölü olduğu halde kaydı düşülmediğinden sağ görünen kardeşinin kaydını kullandığının anlaşılması üzerine doğum ve ölüm olaylarının nüfus kütüğüne işlenmesinin nüfus idaresine verilmiş idari bir görev olduğu gözetilerek HUMK.nun 7/1. maddesi gereğince görev yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de, mahkemece davacının doğum tarihi 3/4/1970 olarak düzeltilmiş ise de, nüfus kaydına göre 3/4/1968 tarihinde nüfusa tescil edilmiştir. Bir kimsenin doğmadan önce nüfus kütüğüne tescili mümkün değildir.

Hâkimin nüfus kayıtlarında düzeltme yaparken, kayıtlar arasında çelişki meydana getirmemeye ve hayatın doğal akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeksizin nüfus kayıtlarında çelişki yaratacak şekilde hüküm kurulması,

Usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 30/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26709, Karar No: 2018/1049, Tarih: 06.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/26709 E.  ,  2018/1049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... köyü, ... mevkii, 76 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14190, Karar No: 2013/13041, Tarih: 03.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/14190 E.  ,  2013/13041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24001, Karar No: 2018/3995, Tarih: 02.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/24001 E.  ,  2018/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ...’nin, 69 adet okul ve sağlık ocağının jeolojik ve jeoteknik zemin etüd raporu hazırlanması için piyasadan fiyat topladığını, etüt başına 4.000,00 TL ile en düşük teklifin kendileri tarafından verildiğini, tekliften sonra şirket yetkililerinin çağrıldığını ve valilik talimatı gereği çalışmalara başlanılarak 69 adet zemin etüd raporunun şartnameye uygun olarak tamamlandığını ve raporlarının idareye teslim edildiğini, hazırlanan bu zemin etüd raporlarına istinaden düzenlenmiş olan raporlar kullanılarak okul ve sağlık ocaklarının yapımıyla ilgili olarak ihaleler düzenlenen ihaleler sonucu okul ve sağlık ocaklarının yapımına başlandığını, zemin etüd raporlarının şartnameye uygun olarak sonuçlandırılmış olmasına rağmen 27 adet işe etüd ücretin ödenmediğini, 42 adet işe ait ödemelerin İl Özel İdaresi ve Köylere Hizmet Götürme Birliği bütçelerinden ve diğer yöntemlerle şirkete ödendiğini, ancak 27 adet etüd projesi karşılığı her biri 4.000,00 TL olmak üzere toplam 108.000 TL’nin ödenmediğini, 22.10.2012 tarihinde gönderilen ihtarnameye rağmen de herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 108.000,00 TL’nın işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 108.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 108.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...’nce verilen talimat gereğince yapılacak olan 69 adet okul ve sağlık ocağının zemin etüd raporlarının hazırlanması ile ilgili bilirkişi raporları hazırladıklarını, raporları ilgili kurumlara teslim ettiklerini ve bu raporlar kullanılarak yapılan ihaleler sonucu okul ve sağlık ocaklarının yapımına başlandığını ancak ücretin bir kısmının ödenmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, zemin etüd raporlarına ilişkin davacı şirket tarafından bilirkişi raporlarının olup olmadığı, teslim edilip edilmediği dosyaya kazandırılmadan bilirkişi raporu alınmış olup, bilirkişi de bu hususlara değinmeden rapor düzenlemiştir. Bu haliyle yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Davacı şirketin iddia ettiği gibi zemin etüd raporlarının hazırlanıp hazırlanmadığı, teslim edilip edilmediği hususunda gerekli araştırmalar yapılıp bu hususun yerine getirilmiş olduğunun kabulü halinde ilgili odalardan raporların ne kadar bedelle düzenlenebileceği, buna ilişkin bir ücret düzenlemesi olup olmadığı da değerlendirilerek bu hususta konusunda uzman üç kişilik bir kuruldan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine uygun bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10275, Karar No: 2015/3551, Tarih: 11.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10275 E.  ,  2015/3551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkili aleyhine .... İcra Müdürlüğü'nün 2007/7092 esas sayılı dosyası ile yapılan takibe ödeme emri tebliğinin usulsüzlüğü nedeniyle itiraz edildiğini, takip kesinleşmiş gibi alacaklı vekili tarafından takibe konu edilen taşınmazın haczedilerek ihale yolu ile satıldığını, sıra cetveli düzenlenerek haciz alacaklılarına tebliğ edildiğini, .... İcra Müdürlüğü'nün 2007/331 esas sayılı dosyasında satışı yapılan taşınmazın müvekkiline ait olduğunu, sıra cetvelinin 3, 4 ve 13. sırasında kayıtlı olan dosyaların borçlusunun müvekkili olmadığını, kaldı ki müvekkilinin itirazı nedeniyle henüz kesinleşmeyen .... İcra Müdürlüğü'nün 2007/7092 esas sayalı dosyasında sıra cevtelinin düzenlenmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, sıra cetvleninin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayetçi vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre; borçlu sıfatındaki davacının sıra cetveline itiraz hakkının hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve Kanun'a uygun bulunan hükmün icra mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.