muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/27893, Karar No: 2023/259, Tarih: 24.01.2023

3. Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2017 tarihli ve 2017/106 Esas, 2017/392 sayılı Kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.11.2021 tarihli ve 2021/1581 Esas, 2021/10069 sayılı Kararı ile sanığın Bank ... hesap hareketlerine ilişkin bilirkişi raporu alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi, suç adının hatalı olarak yazılması, kurulan hükümde delalet, uygulama ve artırırım maddelerinin yanlış gösterilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2017 tarihli ve 2017/106 Esas, 2017/392 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5327 sayılı Kanun'un 220/7 nci maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın hesap hareketlerinin talimat ile hareket edip örgüte yardım maksadıyla yapılmadığına, buna dair yeterli delil olmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, atılı suçun işlenmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğu iddiasıyla hazırlanan iddianame kapsamında mahkemece yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince "...Mahkememizin 25/10/2017 tarih ve 2017/106 esas ve 2017/392 karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 23/11/2021 tarih ve 2021/1581 esas 2021/10069 karar sayılı ilamı ile bozularak dosya mahkememize iade edilmiş ve yukarıdaki esas sırasına kaydı yapılarak yargılamaya devam olunmuştur.

Sanık savunması, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile ilgili açıklamalar, açılmış bulunan kamu davaları, bu davalardaki itirafçı sanık beyanları, Milli Güvenlik Kurulu Kararları, inceleme tutanakları, cevabi yazılar, Bankasya kayıtları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

17-25 Aralık sürecinde Bank Asyanın FETÖ/PDY ile bağlantılı olması durumu nedeniyle devlet tarafından incelemeye alındığı, o dönemki açık haber kaynaklarında yayınlandığı gibi bu örgüte yönelik soruşturmalarda ele geçen bilgilere göre de o süreçte ...'in örgüt üyelerine Bank ...'ya destek olmak amacıyla bu bankada hesap açtırmaları ve var olan hesaplara para yatırmaları talimatı verdiği; bu talimat sonrasında binlerce örgüt üyesi tarafından yeni hesaplar açtırıldığı veya var olan hesaplara paralar yatırıldığı,

Her ne kadar sanık ... hakkında FETÖ silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan TCK 314/2 madde gereğince cezalandırılması talebi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de ByLock raporunda ByLock uygulamasının GSM hattı ile değil adsl hattı ile kullanıldığının belirtildiği, sanığa ait dijital materyal export raporunda ByLock programına veya bylock kalıntısına rastlanmadığının belirtildiği, dosya kapsamına göre sanığın adı geçen örgütte hiyerarşik yapıya dahil olduğuna ve örgüt üyesi olduğuna örgütle organik bağ kurarak sürekli, çeşitli ve yoğunluk gerektiren eylemlerde bulunduğuna dair mahkumiyetine yeterli kesin delil olmadığı ancak sanığın eyleminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım etme suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, yapılan değerlendirmede ise; iddianamede suça delil olarak gösterilen Bank ... hesap hareketlerinin bilirkişi tarafından incelenmesi sonucunda alınan 09.03.2022 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın 2013 Ağustos-Aralık ayları arasında hesap bakiyesi 0 TL iken 29.01.2014 tarihinde yeni yatan 2.000 TL bakiye ile katılım hesabı açtığı, bu hesabın 18.06.2014 tarihinde kapatıldığı, 18.06.2014 tarihinde hesabına 2.700 USD bakiye yatırıldığı, yine 21.02.2014 tarihinde yeni yatan 1.500 USD ile katılım hesabı açtığı, 06/08/2015 tarihinde bu katılım hesabının kapatıldığı, 22.08.2014 tarihinde yeni yatan 43.537 TL bakiye ile katılım hesabı açtığı, 13.04.2015 tarihinde bu katılım hesabının kapatıldığı, 03.10.2014 tarihinde yeni yatan 1.500 TL bakiye ile katılım hesabı açtığı,13.04.2015 tarihinde bu katılım hesabının kapatıldığı, 13.04.2015 tarihinde 30.704,86 USD bakiye ile katılım hesabı açtığı, hesabın 16.12.2015 tarihine kadar devam ettiği, 22.05.2015 tarihinde 4.540 EURO bakiye ile katılım hesabı açtığı, bu hesabın 22.01.2016 tarihine kadar devam ettiği,

Sanığın yukarıda özetlenen hesap hareketleri içeriği ve bu hususta yapılan tespitler, sanığın talimat sonrası rutin bankacılık işlemlerinin dışında katılım hesabı açmak vb. yaptığı işlemler, bu katılım hesaplarının hepsinin örgüt liderinin talimatı sonrası ve bankanın TMSF'ye devrinden önce açılması, 2014 yılında örgüt liderinin talimatı sonrası 4 adet yeni yatan bakiye ile açtığı katılım hesapları, yine 2014 yılında toplam 7.552,7 usd bakiye döviz alım işlemi yaptığı hususları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın bu eylemleriyle örgütün finans kaynaklarından olan mezkur bankada FETÖ/PDY terör örgütü lideri ...'in 25.12.2013 tarihli çağrısından sonra örgüte yardım saikiyle para yatırarak örgüte bilerek ve isteyerek yardımda bulunduğu anlaşılmakla yukarıdaki açıklamalar ışığında sanığın "silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek" suçunu işlediği sübut bulmaktadır. Bu nedenle sanığın sübut bulan eylemine uyan TCK 314/2, 220/7, 3713 S.K. 5/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş..." şeklinde gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a) Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

b)BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilip, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebilir.

c) Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Eşi hakkında da aynı suçtan ceza soruşturması yapıldığı halde anılan örgütle irtibatını ortaya koyan hiç bir delil ikame olunamayan sanığın, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş.'de mevcut cari hesabı üzerinde 22.01.2016 tarihine kadar devam eden bankacılık işlemlerini, bizzat ve doğrudan TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bildiği FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım etme kastı ile gerçekleştirdiği hususunda her türlü şüpheyi ortadan kaldıracak kesinlikte delil bulunmadığından ispat edilemeyen müsnet suçtan beraati yerine, olgu ve delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulmasında hukuki isabet bulunmamaktadır.

d) Kabul ve uygulamaya göre de; silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddelerinin delalat maddesi olarak gösterilmesi gerektiği gözetilmeden doğrudan 314/2. maddesi gereğince uygulama yapılması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2017 tarihli ve 2017/106 Esas, 2017/392 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/4. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26764, Karar No: 2017/12712, Tarih: 04.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/26764 E.  ,  2017/12712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili 27.03.2017 tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiştir.

Davacılar vekilinin davadan feragati nedeniyle bu hususda karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17648, Karar No: 2014/13017, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17648 E.  ,  2014/13017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2012/812-2013/431

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra ,

2-Temyiz eden davalı taraf vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5391, Karar No: 2012/3816, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5391 E.  ,  2012/3816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ile ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit isteminin kabulüne işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, temyiz eden davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yer olmadığına, 15/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1101, Karar No: 2018/10147, Tarih: 14.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1101 E.  ,  2018/10147 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 2942 parsel sayılı taşınmaz maliki mirasbırakanı olan babası....tapu kaydında "...." yazılan baba isminin nüfus kayıtlarına uygun olarak "....." şeklinde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairece, “ ...mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Öncelikle tespite dayanak yapılan tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirilmeli, tüm ilçe nüfus kayıtlarında ......isimli kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Dosyada mevcut nüfus kayıtlarına göre de...... diğer tapu malikleri ile bağlantısı kurulamamaktadır......, tapu maliki ..... oğlu olduğunu,..... de dayısı olup, baba isminin.....olduğunu söylemiştir. Bu beyanlar kayıtlarla uygunluk göstermemektedir. Tapuda isim düzeltme davalarında mülkiyet nakline neden olunmadan tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus bilgilerine uydurulması gerekir. Bunun için de mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu açıklamalar ışığında az yukarıda açıklanan eksiklikler giderilmeli, tüm kayıtları getirilerek tapu malikleri arasında bağlantı sağlanmak suretiyle.......baba adı saptanmaya çalışılmalı kesin bir kanaat oluşmadığı takdirde taşınmaz başında mahalli bilirkişi ve tanıklar dinlenerek keşif yapılmalı, oluşacak duruma göre bir karar verilmelidir. Bunlar yapılmadan eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.