muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5339, Karar No: 2018/13401, Tarih: 18.12.2018

II-Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (2) numaralı bendi yönünden yapılan incelemede;

Kabahatli ...’ın gerçekleştirdiği eylemin yetki belgesi kapsamı dışında taşımacılık yapmak olduğu, bu kapsamda Malkara İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Denetleme Büro Amirliğinin, 26/03/2013 tarihli ve UBK-A-225533 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk lirası idarî para cezası, 29/06/2013 tarihli ve UBK-A-225571 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk lirası idarî para cezası, 23/02/2013 tarihli ve UBK-A-225565 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk lirası idarî para cezasına ilişkin tutanakların kesinleşmeden önce 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 32. maddesi ile kabahatlinin eylemine ilişkin lehine değişiklik yapılarak kabahatlinin eyleminin bin Türk lirası idari para cezasını gerektirdiği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, Malkara Sulh Ceza Hakimliğinin 08/12/2015 tarihli ve 2014/4 değişik iş sayılı kararının 26/03/2013 tarihli ve UBK-A-225533 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk lirası idarî para cezası, 29/06/2013 tarihli ve UBK-A-225571 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk lirası idarî para cezası, 23/02/2013 tarihli ve UBK-A-225565 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk lirası idarî para cezasına ilişkin tutanaklar bakımından CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre hükmolunan adli para cezalarının; 26/03/2013 tarihli ve UBK-A-225533 sayılı idari para cezası tutanağındaki miktarın 1.000,00 Türk lirası idarî para cezası, 29/06/2013 tarihli ve UBK-A225571 sayılı idari para cezası tutanağındaki miktarın 1.000,00 Türk lirası idarî para cezası ve 23/02/2013 tarihli ve UBK-A-225565 sayılı idari para cezası tutanağındaki miktarın 1.000,00 Türk lirası olarak düzeltilmesine, karardaki diğer yönlerin aynen saklı tutulmasına, infazın her üç idari para cezası bakımından da ayrı ayrı 1.000,00 Türk Lirası üzerinden yapılmasına,

III-Kanun yararına bozmaya konu ihbarnamenin (3) numaralı bendi yönünden yapılan incelemede;

(1) numaralı bozma sebebine göre kanun yararına bozma isteminin (3) numaralı nedeni yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 18/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9779, Karar No: 2024/12700, Tarih: 10.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/9779 E.  ,  2024/12700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/104 E., 2023/116 K.

KARAR : Esastan Ret

Taraflar arasında iş kazası kaynaklı tazminat alacağının mükerrer tahsilatına dayalı istirdat davası nedeniyle yapılan yargılama neticesinde Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Dairemizce verilen bozma kararına uyulması neticesinde davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Aynı zamanda Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda kararın bozulması üzerine uygulanacak temyiz kesinlik sınırı noktasında 14.11.2024 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi ile 6100 sayılı HMK'nın ek 1/3 üncü maddesi olarak getirilen düzenlemenin yürürlük tarihinin 7531 sayılı Kanun'un geçici 1/6 ncı maddesi gereği Yargıtayın bozma kararları üzerine bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yeniden verilen kararlar hakkında uygulanacağı iş bu kararın ise anılan Kanun yürürlüğünden önce verildiğinden uygulanmayacağı açıktır.

O halde (05.04.2023) karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri kapsamında, uygulanması gereken temyiz (kesinlik) sınırının HMK 362/1-a maddesinde işaret edilen miktar olarak değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda; bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul ve kısmen reddedilen tutarların karar tarih itibariyle yürürlükte bulunan 238.730,00 TL'lik kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle temyiz eden taraf vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı ve davalı taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

2.Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

3.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'nun muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ..., ...'ın oyları ve oy çokluğuyla

10.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davacı ve davalı taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

2.Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

3.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'nun muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ..., ...'ın oyları ve oy çokluğuyla

10.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Anayasa ile güvence altına alınan hukuki korunma ... (36 ncı madde) yalnızca şekli bir yargılama yapılmasını değil, bunun yanında adil ve doğru bir yargılamayı da gerektirmektedir. Adil yargılamanın teminatlarından biri de kanun yollarıdır. (... Akkaya –Modern Usul Hukukunda İstinaf)

Mahkeme kararlarının hukuka uygunluğunun bir üst mahkeme tarafından denetlenmesi Anayasal bir gerekliliktir.

Anayasa Mahkemesine göre de mahkeme ... sadece ilk derece mahkemesine başvurmayı değil temyiz yoluna başvurmayı da kapsar.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341. maddesinde ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, HMK’nın 361. maddesinde; bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilebilen kararları, 362. maddesinde ise bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilemeyen kararları düzenlenmiştir.

HMK’nın 373/4 maddesi gereğince, Yargıtayın bozma kararı üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uygun karar verildiği takdirde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

Bu gibi hallerde, ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yolu mevcut olmayıp, sadece temyiz yoluna başvuru mümkündür.

İlk derece mahkemesince yanlış ve hatalı kararlar verilebilmektedir. Bu hataların giderilebilmesi ancak kanun yoluna başvuru ile mümkün ... gelir. Kararın aleyhine olduğunu düşünen taraf kararın denetlenmesini ve düzeltilmesini kanun yoluna başvurarak isteyebilir. Kanun yolları hakimin yapabileceği hatalar karşısında taraflara tanınmış yasal bir güvencedir.

Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesi ile iki aşamalı kanun yolu sistemi söz konusu olmakla birlikte, HMK’nın 373/4 maddesi kapsamına giren ilk derece mahkeme kararlarında sadece temyiz yoluna başvuru mümkün olup, kanun yoluna incelenmesinde yüksek parasal sınırın uygulanması halinde çok sayıda dosyada ilk derece mahkemesi kararına ilişkin kanun yolu incelemesi mümkün olmayacaktır. Bu ise hak arama özgürlüğünün ağır ihlali anlamına gelir.

Hukuk davalarında asıl olanın her karar için denetim yoluna açık olmasıdır. Ancak HMK’da öngörülen parasal sınırların uygulanması gerektiği de açıktır.

HMK’da, bölge adliye mahkemesi kararları için öngörülen parasal sınırın, ilk derece mahkemesi kararları için uygulanması, yasanın lafzına ve ruhuna aykırıdır.

Mahkemeye erişim ..., kanun yoluna başvuru hakkını da içerir. Böylesi bir uygulama adil yargılanma hakkına, mahkemeye erişim hakkına ve hak arama özgürlüğüne aykırılık teşkil eder.

Yargıtayın temyiz incelemesi yapıp ilk derece mahkemesi kararını bozmasından sonra bozma üzerine verilen kararda temyiz incelemesi yapılması, mahkemeye erişim hakkının bir gereğidir.

Mahkemeye erişim ..., kanun yoluna başvuru hakkını da içerir. Böylesi bir uygulama adil yargılanma hakkına, mahkemeye erişim hakkına ve hak arama özgürlüğüne aykırılık teşkil eder.

Yargıtayın temyiz incelemesi yapıp ilk derece mahkemesi kararını bozmasından sonra bozma üzerine verilen kararda temyiz incelemesi yapılması, mahkemeye erişim hakkının bir gereğidir.

HMK’da, ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi halinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin dikkate alınması gerekir. Kanun yolu başvuru sınırlarının başvurulacak kanun yoluna göre değil, kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerekir. Hukuk Genel Kurulunun 24.06.2021 tarihli, 2021/4-307 Esas, 2021/833 Karar sayılı, 05.07.2023 tarihli, 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararlarında da bu husus vurgulanmıştır.

Kanunda açık bir hüküm bulunmayan yoruma açık tartışmalı konularda hakkın engellenmesi değil, hakkın yoluna açan bir uygulamanın geliştirilmesi gerekir.

Aksi halde bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle iki aşamalı kanun yolu sistemi uygulanan ülkemizde, istinaf inceleme sınırının çok üzerinde, ancak temyiz sınırının altında kalan çok sayıda ilk derece mahkemesi kararı esasa ilişkin hiçbir denetim yapılmadan kesinleşecek hak arama özgürlüğü ve mahkemeye erişim ... engellenmiş olacaktır.

Açıkladığım nedenlerden dolayı; ilk derece mahkemesi kararlarına ilişkin temyiz yolu başvurusunda, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin ve parasal sınırın uygulanması gerektiği, bölge adliye mahkemesi kararlarına ilişkin HMK’nın 362. maddesindeki parasal sınırların uygulanması halinde, ilk derece mahkemelerinin çok sayıda kararının hukukiliğinin denetlenme imkanı ortadan kalkacağından, çoğunluğun temyiz talebinin miktardan reddine ilişkin kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/185, Karar No: 2018/6881, Tarih: 20.09.2018

... adına Av. ... ile 1-)Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... 2-) ... 3-) ... adlarına Av. ... aralarındaki prime esas kazanç tutarının tespiti istemli dava hakkında Tekirdağ İş Mahkemesince verilen 3.12.2010 gün ve 2007/185E-2010/358K sayılı karar ile " davanın kabulü ile, davacının 1999 / II. Dönem için 84,17 TL, 1999 / III. Dönem için 336,68 TL, 2000 / I. Dönem için 418,46 TL, 2000 / II. Dönem için 328,46TL, 2000 / III. Dönem için 328,46 TL, 2001 / I. Dönem için 523,41 TL, 2001 / II. Dönem için 417,38 TL, 2001 / III. Dönem için 580,10 TL, 2002 / I. Dönem için 974,10 TL, 2002 / II. Dönem için 671,05 TL, 2002 / III. Dönem için 571,63 TL, 2003 / I. Dönem için 506,11 TL, 2003 / II. Dönem için 77,39 TL pirime esas fark kazancının olduğunun TESPİTİNE ” karar verilmiştir. Hükmün, Dairemizin 2.2.2012 gün 2011/2916E -2012/1233K sayılı ilamı ile "....yargı kararı ile hak kazanılan ücret niteliğindeki kazançların hak kazanıldığı dönemlerin prime esas kazançlarına dahil edilmesi isabetsiz olup, ödenmesi koşuluyla, ödemenin yapıldığı ayın prime esas kazanç matrahına dahil edilmesi; hizmet akdinin daha önceki bir tarihte sona ermiş olması karşısında ise, yapılan ödemelerin çalışmanın geçtiği son ayın prime esas kazancında gözetilmesi gerekir. Kabule göre; prime esas fark kazancın, hak kazanılan ayın matrahına dahil edilmesi gerekirken, dönemler halinde hesaplama yapılmış olması da isabetsiz" olduğu belirtilerek BOZULMASINA karar verilmiştir. Bozma sonrası, Tekirdağ İş Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde verdiği 8.3.2013 gün ve 2012/59-2013/79 sayılı karar ile "...yargı kararı ile hak kazanılan ücret niteliğindeki fazla mesai, hafta tatili niteliğindeki kazançlar fiilen davacıya ödenmediğinden, 506 sayılı yasanın 77/1-c bendi gereğince prime esas kazanç matrahına dahil edilmesi mümkün olmadığından, davacı tarafın talebi haklı ve yerinde görülmediği..." gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, kararın temyizi üzerine Dairemizce kararın Onanmasına karar verilmiştir. Onama kararı sonrası davacı başvurucu tarafından "benzer nitelikteki davalar Yargıtay 21. Hukuk Dairesince onandığı, onama kararı ile çelişir biçimde davanın reddedilmesi nedeniyle hukuk devleti, eşitlik ilkesi ile çalışma ve sosyal güvenlik hakkının ihlal edildiği iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurusu neticesinde, Anayasa Mahkemesi'nce "....Yargıtay kararları arasında çelişki olduğu, başvurucuların davalarının ne şekilde sonuçlanması gerektiğine dair herhangi bir çıkarım yapmak Anayasa Mahkemesince değerlendirme yetkisi dışında kalmakla bir nihai yargılama makamını oluşturan Yargıtay daireleri arasındaki yorum farklılıklarının benzer nitelikteki davaların karara bağlanması sürecindeki hukuki belirsizliğe yol açtığı ve başvurucular için öngörülemez nitelikte olduğu, Anayasanın 36

....Yargıtay kararları arasında çelişki olduğu, başvurucuların davalarının ne şekilde sonuçlanması gerektiğine dair herhangi bir çıkarım yapmak Anayasa Mahkemesince değerlendirme yetkisi dışında kalmakla bir nihai yargılama makamını oluşturan Yargıtay daireleri arasındaki yorum farklılıklarının benzer nitelikteki davaların karara bağlanması sürecindeki hukuki belirsizliğe yol açtığı ve başvurucular için öngörülemez nitelikte olduğu, Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkının ihlal edildiği sonucuna varılarak, hak ihlalinin giderilmesi için Yargıtay dairesine gönderilmek üzere Tekirdağ İş Mahkemesine gönderilmesine...." karar verilmiştir. Hak ihlalinin kaldırılması amacıyla dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakta olup, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru sonucunda verdiği ihlal kararları, soyut ve somut norm denetiminden farklı olarak, sadece başvuruda bulunan kişi ve başvuruya konu idari işlem ya da karar açısından geçerli ve bağlayıcıdır. Anayasa Mahkemesinin saptadığı hak ihlalinin, mahkeme kararından kaynaklandığını belirleyen ve Kuruluş Kanununun 50. maddesinin (2.) fıkrasında dayanarak aldığı "ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapılmasına” ilişkin kararı karşısında, Mahkemelerin ve Temyiz makamlarının başvuru konusu somut olay ve kişi bakımından artık başka türlü karar vermesine olanak yoktur.

Davanın yasal dayanağı, sigortalı ve işverenin Sosyal Güvenlik Kurumuna ödeyecekleri primlerin matrahını teşkil eden sigortalı kazançlarının nelerden ibaret olduğu ve istisnalarını gösteren (mülga) 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 77/I. maddesidir.Anılan maddede prime esas kazançlar üç bent halinde gösterilmiştir. Buna göre; “Sigortalılarla işverenlerin bir ay için ödeyecekleri primlerin hesabında: a) Sigortalıların o ay için hakettikleri ücretlerin, b) Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin, c) İdare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin, Brüt toplamı esas alınır.” şeklinde düzenlenmiş olup, Dairemiz bozma ilamı kanuna uygun olmakla birlikte ne var ki başvurucu yönünden verilen hak ihlali kararı Dairemizi bağlayıcı olup başka türlü karar verme olanağı da bulunmamaktadır.

SONUÇ: Dairemizin 07.11.2013 gün 2013/8854E -2013/20473K sayılı ONAMA ilamının ortadan kaldırılmak suretiyle, Anayasa Mahkemesi kararı uyarıca davacının hak ihlali durumunun ortadan kaldırılmasına, davanın reddine dair 8.3.2013 gün ve 2012/59-2013/79 sayılı Mahkeme kararının Anayasa Mahkemesi kararı uyarınca irdelenmek ve değerlendirme yapılmak üzere BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 20.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4313, Karar No: 2019/6057, Tarih: 14.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/4313 E.  ,  2019/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

14.08.2016 (... ve İbrahim Kırgız yönünden)

Hüküm : Sanıklar ..., ... ile ... hakkında TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

Sanıklar ... ile ...... hakkında TMK'nın 3 ve 7/1 maddesi yollamasıyla TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62/1,

53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı,başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanıklar ..., ... ve ... yönünden dosyanın incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... yönünden silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin temadinin kesildiği yakalanma tarihi olan “13.08.2016” tarihi yerine “14.08.2016” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ..., ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesi neticesinde;

1)Sanık ... yönünden;

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesi neticesinde;

1)Sanık ... yönünden;

a)Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan tutuklu olarak yargılaması yapılan sanığın müdafisinin; iddia makamı tarafından esas hakkında mütalaanın sunulup mahkumiyet hükmünün kurulduğu 14.02.2018 tarihli oturumda “rahatsızlığından dolayı katılamayacağı” belirterek mazeret dilekçesi vermiş olması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 197. maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak adaletin selameti açısından sanık müdafiinin mazeretinin kabulü ile sözlü savunma yapma imkanı tanındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, sanığın esasa ilişkin son savunmasını yaparken müdafii bulundurulmaksızın yargılanmasının yapılıp hakkında mahkumiyet kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde CMK 101/3, 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi;

b)Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin temadinin kesildiği yakalanma tarihi olan “13.08.2016” tarihi yerine “14.08.2016” olarak yazılması,

2)Sanık ... yönünden;

Silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan müdafii yardımından faydalandırılmadan yargılanıp anılan suçtan mahkumiyetlerine karar verildiği görüldüğünden ceza muhakemesi hukukunda savunmanın ayrılmaz parçası olan “müdafilik” kavramı üzerinde durmak ve sanığa 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca müdafii atanmasının zorunlu olup olmadığının, bu bağlamda zikredilen yasa maddesinde şart koşulan beş yıllık ceza süresinin, suçun basit hali için öngörülen temel cezaya göre mi yoksa uygulanması zorunlu nitelikli haller ile cezayı ağırlaştırıcı nedenlerin de dikkate alınması suretiyle belirlenecek cezaya göre mi tespit edileceğinin irdelenmesi gerekmektedir.

Adil yargılamanın zımni gerekleri "hakkaniyete uygun yargılama" kavramından hareket ederek saptanmıştır. Bu gereklerden en önemlisi Anayasanın 36. maddesinde de açıkça ifade edilmiş olan "savunma hakkı"dır. Ceza yargılamasındaki savunma haklarının güvence altına alınması demokratik toplumun temel bir ilkesidir. Bu sebeple hakkaniyete uygun bir yargılamanın gerçekleştirilmesi için, yargılamanın yürütülmesi sırasında alınan önlemlerin, savunma hakkının yeterince ve tam olarak kullanılması ile uyumlu olması ve bu hakların teorik ve soyut değil, etkili ve pratik olacak şekilde yorumlanması gerekmektedir (Anayasa Mahkemesi B. No: 2013/4784, 7/3/2014, § 32).

Müdafii; şüpheli veya sanığın ceza muhakemesinde savunmasını yapan avukatı ifade eder (CMK m. 2/1-c).