muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9762, Karar No: 2016/8918, Tarih: 11.04.2016

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkânlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkân dâhilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili kısmi eda külli tespit istemli belirsiz alacak davası açmıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı definin hukuki sonucu olmadığından davacı vekilinin talep artırım dilekçesi üzerine davalı vekili tarafından ileri sürülen zamanaşımı definin dikkate alınarak sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Davacı dava açmadan önce dava konusu ettiği alacaklarının ödenmesi istemi ile davalılardan talepte bulunmuştur. Temerrüt ihtarı karşısında ihtarname ile talep ettiği alacaklardan kıdem tazminatı hariç diğerlerinin temerrüt tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken talep artırım tarihine göre hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8915, Karar No: 2012/24051, Tarih: 09.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8915 E.  ,  2012/24051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 23.01.2012 tarih, 2011/15282 Esas, 2012/1168 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43,90 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5567, Karar No: 2009/5875, Tarih: 17.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5567 E.  ,  2009/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin alacağının tahsili için girişilen icra takibinde, dava dışı borçlunun taşınmazı üzerine haciz konulması için 12.03.2007, 26.03.2007 ve 17.09.2007 tarihlerinde tapu sicil müdürlüğüne yazı yazıldığını, müdürlükçe verilen cevapta borçlunun adına kayıtlı taşınmaz bulunmadığının bildirildiğini; taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıya ait haczin 22.08.2007 tarihinde konulduğunun anlaşıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince sıra cetvelinin düzenlenmesinde haczin konulduğu tarihin dikkate alındığı, tapu sicil müdürlüğünün bu davada hasım gösterilemeyeceğini; haciz şerhi verilmesinde tapu sicil müdürlüğünün bir kusurunun bulunması ve zarar oluşması halinde bunun ancak genel mahkemelerde açılacak bir dava ile çözümlenebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11726, Karar No: 2012/18981, Tarih: 23.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/11726 E.  ,  2012/18981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/01/2010 gün ve 2008/55-2010/35 sayılı kararı bozan Daire’nin 15/05/2012 gün ve 2010/7512-2012/7760 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı ile müvekkillerinin murisi .....’nun dava dışı limitet şirketin kurucu ortakları olduklarını, %65 pay sahibi olan davalının 2004 yılından beri müşterek imza ile yetkili, 2006 yılından beri de tek imza ile yetkili müdür olarak görev yaptığını, diğer ortak tarafların murisinin 09.07.2007 tarihinde öldüğünü, müvekkillerinin paydaş olduklarını, öncesinde şirkette danışman çalıştırıldığını, şirketin açıklık, doğruluk ve iyiniyet kurallarına göre faaliyette bulunmasının amaçlandığını, ancak yapılan harici araştırmada 2.5.2007 tarih ve 77 sayılı şirketin sermayesinin artırılması kararı ile 02.05.2007 tarihli vasiyetnamedeki imzanın sahte olduğunun ortaya çıktığını, şirket kayıtlarının incelenmesinde çelişkiler olduğunun tespit edildiğini, şirkete ait paraların hissesini sonradan davalıya devir eden üçüncü ortak ile davalı adına açılan hesaplarda bulunduğunu, davalının bunları kendi adına geçirdiğini, yönetimde ağır kusur ve basiretsiz davranışlarının olduğunu, şirketi zarara soktuğunu, kayıtların usulsüz tutulduğunu ileri sürerek, müdürün görevden azline ve şirkete kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/7512 E, 2012/7760 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 23/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6338, Karar No: 2020/11076, Tarih: 04.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/6338 E.  ,  2020/11076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1) Katılan ...'ye yönelik eylemi nedeniyle; TCK’nın 157/1, 35/1-2, 31/3, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2) Müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle; 157/1, 43/1, 31/3, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükümler suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi her ne kadar sadece 12/03/2015 tarihi olarak gösterilmiş ise de, 11/03/2015 ve 12/03/2015 tarihleri olduğu dosya kapsamında anlaşılan suç tarihlerinin mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesi sırasında uygulama maddesinin “5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi delaletiyle uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 326/son. maddesi” olarak gösterilmemesi mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Açık kimliği tespit edilemeyen şahısların, 11/03/2015 tarihinde saat 11:00 sıralarında müşteki Mustafa’ya kendilerini polis olarak tanıttıkları, müştekinin kimlik bilgilerini de vererek güven telkin ettikleri, açık kimliği tespit edilemeyen 20-25 yaşlarında bir şahsın bir cep telefonu getirerek ikametinde müştekiye teslim ettiği, müştekinin verilen cep telefonu ile yönlendirildiği ve bankadan para çektiği, açık kimliği tespit edilemeyen şahsın çekilen parayı ve cep telefonunu alararak ayrıldığı, şahısların aynı gün 15:30 sıralarında müştekiyi tekrar arayarak bankada para çekmesini istedikleri, bu esnadan suça sürüklenen çocuğun müştekiye bir adet cep telefonu getirdiği, müştekinin verilen cep telefonu ile konuşuken şüphelendiği ve polisi arayacağını söylemesi üzerine şahsın telefonu kapattığı,

Yine, açık kimlik ve adresi tespit edilemeyen şahısların, 12/03/2015 tarihinde katılan ...’e kendileri polis olarak tanıttıkları, operayon yaptıklarından bahisle para çekmesini istedikleri, katılan bankada para çekmek isterken durumdan şüphelenen sivil polislerin katılana dolandırıldığını söyledikleri, katılanın içi kağıt dolu zarf ile kendisini arayan şahısların söylediği yere geldiği, bu esnada katılan telefon şarjının bitmek üzere olduğunu söyleyince suça sürüklenen çocuğun irtibatın devamını sağlamak için katılana bir cep telefonu getirdiği, daha sonra tekrar gelip parayı vermesini istediği, katılanın zarfı vermekte tereddüt etmesi üzerine kaçarken çevrede tedbir alan polis ekiplerince yakalandığı, iddia edilen somut olaylarda;

Suça sürüklenen çocuk savunması, katılan ve müşteki beyanı, teşhis tutanağı, bilirkişi raporu, uzlaşma sağlanamadığına ilişkin rapor ile tüm dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinin yürürlükte bulunmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuk lehine olan aynı sayılı TCK'nın 157/1 maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suçun sübut bulmadğına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2203, Karar No: 2022/2964, Tarih: 09.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2203 E.  ,  2022/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 24. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk gideri bakımından hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında, arabuluculuk masrafının yazılı şekilde hazine üzerinde bırakılması hatalıdır.

Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının 5 numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; “5- Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin, davanın red/kabul oranına göre, hesaplanan 79,65 TL'sinin davacıdan, bakiye 600.35 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye gelir kaydedilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18490, Karar No: 2013/1301, Tarih: 24.01.2013

**15. Ceza Dairesi         2012/18490 E.  ,  2013/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan 01.02.2010 tarihli beraat hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 09.02.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1436, Karar No: 2011/115, Tarih: 17.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1436 E.  ,  2011/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 13/03/2009 gününde verilen dilekçe manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/01/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesi davanın reddine karar vermiş; hüküm, Dairemiz sayın çoğunluğu tarafından onanmıştır.Aşağıda belirteceğimiz sebep ve gerekçelerle Dairemizin bu kararına katılmamız mümkün değildir. Şöyle ki;

Davalılardan ...’in; 03.03.2009 tarihli ... Gazetesi’ndeki “GÜNCEL” isimli köşesinde 1. ve 18. sayfalarda kaleme aldığı “Ha Maganda Ha Kasımpaşalılık!” başlıklı yazının içeriğine ilişkin bir ihtilaf bulunmamaktadır.Uyuşmazlık, bu yazıda geçen ifadelerin davacının kişilik hakkına saldırı oluşturup oluşturmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı vekili, adı geçen davalının yazısındaki; “… Sinirden yerinde duramamasında, ... damdaki kedi gibi her gittiği yerde medyaya yüklenmesindeki tek neden; kimi saçma sapan ağır vergi cezaları gibi yaptırım veya saldırılardan başka elinde medyayı kendine çevireceğine inandığı olanakların olmaması … Eleştiriye, kendinden olmayan gazete veya gazetecilerden o kadar, o denli kayıtsız ki; Çankaya’dakini ...’ yeğlediğine inandığı ... ile arası limoni… Aylardır benden olanlar-olmayanlar gibi ilkel bir kuralla kafası yoğrulan bir siyaset adamının sergilediği davranışlar izleniyor.On parmağında on kara ve lâkin. Ana muhalefet lideri ...’ın “... Başbakan oldu ama adam olamadı” sözünden alınmış.Medyaya yüklenirken kullandığı üslubu “maganda (sözlük anlamı: giyim kuşamı yerinde; ama kaba görgüsüz erkek) üslubu Başbakan’a yakışmıyor deyişine çok kızmış.Oysa ha maganda, ha Kasımpaşalı!Aynı kapıya çıkan iki sözcük değil mi? Sanki herkes ...’ ye adam olduğunu söylemek, ...’nin adam olduğunu kabul etmek zorundaymış gibi…” şeklindeki ifadelerle; davacıyı maganda (görgüsüz, kaba, anlayışsız, terbiyesiz ve uyumsuz kimse) olduğunu, ... ...’ın müvekkili için söylediği sözün doğruyu yansıttığını, ortalama okuyucunun yazıdan bu anlamları çıkaracağını, böylece; eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını ileri sürmüştür.