muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3180, Karar No: 2018/11, Tarih: 17.01.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/3180 E.  ,  2018/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 12.03.2015 gün ve 2012/760 E- 2015/90 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 03.05.2016 gün ve 2015/15578 E., 2016/6975 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 05.04.2017 gün 1610-668 sayılı; 24.05.2017 gün 1265-1005 sayılı kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "Mahkememizce verilen 12/03/2015 tarih ve 2012/760 Esas 2015/90 Karar sayılı hükmünde direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma

nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 17.01.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17016, Karar No: 2012/24693, Tarih: 21.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/17016 E.  ,  2012/24693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 52/2-4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekiline 09/12/2011 tarihinde tebliğ edilen hüküm 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi gereğince 16/12/2011 tarihine kadar temyiz edilmesi gerekirken, 19/12/2011 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından süresinde olmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık müdafinin itirazlarının incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, olayda sanığın kusurunun bulunmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği belirtilmesine karşılık, şirket sahibi olması nedeniyle iş güvenliğine uygun yeterli önlemleri almaması nedeniyle kusurlu bulunan sanığın işyerinde mağdurun yaralanması nedeniyle sürücü belgesinin geçici süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkındaki hükmün, sürücü belgesinin geri alınması ile ilgili kısmının çıkartılarak, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2188, Karar No: 2010/8602, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2188 E.  ,  2010/8602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15478, Karar No: 2021/928, Tarih: 26.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/15478 E.  ,  2021/928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04/02/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17/08/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 141/1, 35, 31/3. maddelerinde belirtilen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 30/09/2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15950, Karar No: 2007/16643, Tarih: 31.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/15950 E.  ,  2007/16643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, tescil isteğine ilişkin olup, davada orman araştırması yapılmış ve orman idaresi taraf bulunduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 20.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 31.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3178, Karar No: 2018/10, Tarih: 17.01.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/3178 E.  ,  2018/10 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana 5. Aile Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.07.2015 gün ve 2015/57 E- 2015/519 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 12.01.2016 gün ve 2015/25214 E., 2016/355 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 05.04.2017 gün 1610-668 sayılı; 24.05.2017 gün 1265-1005 sayılı kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin davacı eş için hükmedilen yoksulluk nafakası talebinin kabulü yönündeki bozma ilamına direnilmesine," denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 17.01.2018 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/247, Karar No: 2021/4253, Tarih: 06.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/247 E.  ,  2021/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız eylem nedeniyle maddi tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı şirket tarafından yapımı üstlenilen Karakeçili-1 Regülatörü ve HES projesi çalışmaları sırasında davacı ... Köyü Sulama Kooperatifi'nin tasarrufunda bulunan sulama tesislerine zarar verdiğini, sondaj kuyusuna enerji naklini gerçekleştiren farklı tip ve büyüklüklerdeki 18 adet elektrik direğinin sökülerek kaldırıldığını, enerji nakli yapılmasının da engellendiğini, sulama tesislerine ait 5 adet küresel vana ile bunlara ait rögarlar ile tahmini 400 metrelik bir alanda döşeli 160'lık tabir edilen PVC boru hattının da sökülerek tahrip edildiğini, mevcut hali ile sulama tesisinin çalışamaz halde bırakıldığını belirterek davalı şirketin sulama tesislerine karşı gerçekleştirmiş olduğu haksız müdahalelerden kaynaklanan ve bunların bakım, onarım ve eski hale getirilmesine dönük ortaya çıkacak maddi zararın giderilmesi için fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah ile maddi tazminat talebini 109.077,87 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davalı şirketin Karakeçili 1 Regülatörü ve HES Projesi yapımı çalışmaları sırasında davacı .... Köyü Sulama Kooperatifi'ne ait sulama tesislerinin elektrik nakil hattına ve su pompalarına kendi kusuru ile zarar verdiği, zarardan davalı şirketin sorumlu olduğu, hükme esas alınan 02.04.2018 ve 12.09.2018 tarihli bilirkişi raporları ile zarar miktarının tespit edildiği gerekçesiyle tespit edilen bu bedeller üzerinden davanın kabulü ile 109.077,87 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince; dava konusu tesislere ilişkin olarak DSİ 7. Bölge Müdürlüğü ile davacı Kooperatif arasında imzalanmış olan 01/07/2005 tarihli Devir Sözleşmesi'nin 3. maddesinde, pompaj tesislerinin mülkiyetinin davacı ... Köyü Sulama Kooperatifi'ne ait olacağının ve Sözleşme'nin 4. maddesinde ise elektrik tesislerinin mülkiyetinin TEDAŞ (TEK)'a ait olacağının kararlaştırılmış olduğu, ayrıca dosya kapsamında bulunan YEDAŞ'a ait 04/05/2016 gün ve Y.D.05.01.04./1881 sayılı yazı içeriğinde de, yine dava konusu enerji nakil hatlarına ilişkin elektrik tesislerinin mülkiyetinin YEDAŞ'a ait olduğunun belirtildiği bu haliyle de mülkiyeti davacıya ait olmayıp YEDAŞ (TEDAŞ)'a ait enerji iletim hattına ilişkin zarara yönelik bu elektrik tesisleri yönünden mülkiyet hakkı bulunmayan davacı tarafın tazminat talep edemeyeceği, ancak davacı tarafça mülkiyet hakkı kendisine ait pompaj tesislerine yönelik zarar yönünden inşaat mühendisi bilirkişi tarafından hesaplanan miktarda tazminata hükmedilmesi gerektiği anlaşılmakla davanın kısmen kabulü ile davacı taraf yararına 12/09/2018 tarihli inşaat mühendisi bilirkişi raporunda belirtildiği gibi 37.525,85 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulü 37.525,85 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı kooperatif ile dava dışı Devlet Su İşleri VII. Bölge Müdürlüğü arasında 01/07/2005 tarihli “Devir Sözleşmesi” yapıldığı, Devir Sözleşmesi’nin 3. maddesinde pompaj tesislerinin intifa hakkının sözleşmenin imzalanmasıyla davacıya geçeceği, pompaj tesisinin bedelinin ödenmesi ile de mülkiyetinin davacıya geçeceği; Devir Sözleşmesi’nin 4. maddesinde ise elektrik tesislerinin işletmesinin geçici kabulü müteakip dava dışı TEDAŞ (TEK)’e ait olduğu, elektrik tesislerinin mülkiyetinin kesin kabulü müteakip dava dışı TEDAŞ (TEK)’e geçeceği ve Devir Sözleşmesi’nin 8. maddesinde devredilen tesisin bedelinin ödenmesi hususunun düzenlendiği, ödeme kalemleri arasında elektrik tesislerine ilişkin bedelin de olduğu anlaşılmıştır. 01/07/2005 tarihli Devir Sözleşmesinin 3. 4. ve 8. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar elektrik tesislerinin mülkiyetinin dava dışı TEDAŞ (TEK)’e geçeceği belirtilmişse de tesislerin intifa hakkı, elektrik direklerini kapsar şekilde davacı kooperatifte bulunmaktadır. Bununla birlikte, davacı kooperatif, Devir Sözleşmesi’nin 8. maddesi kapsamında elektrik tesis bedelini de taksitler halinde ödemekte olduğundan ve pompaj tesisi içinde yer alan direklere ilişkin hasar, davacı kooperatif bütçesinde zarar oluşturacağından davacının bu zararın da giderilmesini isteme hakkı bulunmaktadır.

Şu durumda, mahkemece kapsam belirlenip davacının kalan tazminat istemi yönünden de davalının sorumluluğuna karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden elektrik tesislerinde meydana gelen hasara ilişkin maddi tazminat talebinin tümden reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 06/07/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2426, Karar No: 2014/28266, Tarih: 27.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/2426 E.  ,  2014/28266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/273084

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2012

NUMARASI : 2007/239 (E) ve 2012/156 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müşahade altına alınması suretiyle Denizli Askeri Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Servisince düzenlenen 09.06.2006 tarihli raporda “atılı suç nedeniyle TCK'nın 32. maddesinin 1. fıkrasından istifade etmesinin uygun olacağı” bildirildiği halde, suç tarihinden çok sonra düzenlenen Denizli Devlet Hastanesinin 18.04.2012 tarihli raporunda “halen psikyatrik yönden sağlam olduğu, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteniğinde azalma olmadığının” belirtilmesi karşısında; askeri hastaneden müşahade evrakları da temin edilip Adlı Tıp Kurumuna gönderilerek, suç tarihi itibariyle atılı suç yönünden ceza ehliyeti konusunda kesin rapor alınıp, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/130, Karar No: 2016/455, Tarih: 30.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2016/130 E.  ,  2016/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Asliye Hukuk Mahkemesi

##########

##########

##########

Taraflar arasındaki "tazminat " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ....... Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/07/2013 gün ve 2012/240 E- 2013/402 K. sayılı kararın incelenmesi ... tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay ....Hukuk Dairesi'nin 08/09/2014 gün ve 2013/6531 E.-2014/4981 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

##########

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda kısmen direnilmesine, kısmen uyulmasına" şeklinde kısa karar oluşturulmakla yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.