muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18565, Karar No: 2015/3639, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18565 E.  ,  2015/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit yaralama

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/12356 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 02/07/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3177, Karar No: 2024/5458, Tarih: 07.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3177 E.  ,  2024/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/174 E., 2022/218 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 06.12.1973 tarihli, cilt no 5, sahife no 52, sıra no 9 ve 06.12.1972 tarihli, cilt no 5, sahife no 53, sıra no 10 olan tapu kayıtlarına ve varsa dayanaklarına dosya arasında rastlanılamadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1) 06.12.1973 tarihli, cilt no 5, sahife no 52, sıra no 9 ve 06.12.1972 tarihli, cilt no 5, sahife no 53, sıra no 10 olan tapuların revizyon görüp görmediğinin tespiti ile buna ilişkin evrakın merciinden temin edilmesi,

2) 06.12.1973 tarihli, cilt no 5, sahife no 52 ve sıra no 9 olan tapu kaydının ve varsa bunların dayanak tapu kayıtlarının ve gittilerinin birbirini takip eder şekilde ve okunaklı olarak tamamının merciinden temin edilmesi,

2) 06.12.1972 tarihli, cilt no 5, sahife no 53, sıra no 10 olan tapu kaydının ve varsa bunların dayanak tapu kayıtlarının ve gittilerinin birbirini takip eder şekilde ve okunaklı olarak tamamının merciinden temin edilmesi ile eksiksiz olarak dosya arasına alınması ve sonrasında karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6419, Karar No: 2020/4411, Tarih: 28.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6419 E.  ,  2020/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ISPARTA 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetmli serbestlik tedbiri kararının sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiği, tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 05/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilinin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 28/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14561, Karar No: 2014/5862, Tarih: 12.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14561 E.  ,  2014/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 11.11.2013 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle ,

1- Davacının dayandığı ... Köyü 82 cilt no, 88 sahife no ve 60 sıra noda kayıtlı tapu kaydı ile 113 cilt no, 49 sahife no ve 57 sıra noda kayıtlı tapu kaydı ve 82 cilt no, 64 sahife no ve 39 sıra noda kayıtlı tapu kayıtlarının maliklerinden ... ın tüm mirasçılarını gösterir şekilde vukuatlı aile nüfus kayıt örneğinin,

2- Davacının dayandığı ... Köyü 82 cilt no, 88 sahife no ve 60 sıra noda kayıtlı tapu kaydı ile 113 cilt no, 49 sahife no ve 57 sıra noda kayıtlı tapu kaydı ve 82 cilt no, 64 sahife no ve 39 sıra noda kayıtlı tapu kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediğinin sorularak, varsa revizyon gördüğü parsellerin tutanak suretlerinin,

3- Dava konusu taşınmaza komşu ... Köyü 22 ve 26 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanak suretleri ile varsa dayanak kayıtlarının,

4- Dava konusu ... Köyü 25 parsel sayılı taşınmazın kadastro sonucu oluşan tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6566, Karar No: 2017/2790, Tarih: 20.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6566 E.  ,  2017/2790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili; ... 22. İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetvelindeki ilk iki sıradaki icra dosyalarından gönderilen haciz ihbarname tarihinde borçlunun vergi dairesi nezninde doğmuş bir alacağının mevcut olmaması nedeniyle haczin mümkün olmadığını ve söz konusu paranın alacaklılar tarafından 1 senelik sürede dosyaya gönderilmesinin talep edilmemesi nedeniyle sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili; şikayetnin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; ... Vergi Dairesince icra dosyasına bildirilen evrak kayıt tarihlerinin sıra cetvelinin ilk iki sırasındaki alacak için 24.12.2013, şikayetçinin alacağı için 31.12.2013 tarihi olduğu, ilk iki sıradaki alacak için haciz konduğu,YKM raporuna göre iade edilmesi gereken KDV tutarı Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık 2011 senesine ilişkin olsada tahakkuk tarihi 2014 olduğu, her ne kadar alacak 2014 senesinde ödenebilir hale gelse de ilk iki sıradaki alacaklar için konan haciz tarihinde müeccel alacak bulunmakla geçerli bir haczin varlığının kabulü gerektiği, ayrıca her ne kadar alacaklı tarafça 1 senelik sürede paranın dosyaya gönderilmesinin talep edilmediği ileri sürülmüş ise de 04.12.2014 tarihinde alacaklı vekilince bloke tutarın vergi dairesinden istenmesinin talep edildiği ve 08.01.2015 tarihinde paranın geldiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,20.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10709, Karar No: 2015/3546, Tarih: 05.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10709 E.  ,  2015/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 9. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2013/1462-2014/1014

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı abonelik sözleşmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen kısa kararda; "Davacının davasının kabulüne, Ankara ili, Yenimahalle ilçesi, Susuz Mahallesi 3768 sokakta kain 44774 ada 3 parsel de bulunan A blok 45 numaralı daireye masrafı davacı tarafça karşılanmak suretiyle geçici elektrik aboneliğinin tesisine" şeklinde hüküm kurulmasına rağmen; gerekçeli kararın hüküm kısmında ise "Davacı davasının kabulüne, Ankara İli, Yenimahalle ilçesi, susuz mahallesi Iğdır cad Gök sokak 45834 ada 3 parselde bulunan binanın 6-2/6 numaralı dairesine masrafı davacı tarafça karşılanmak suretiyle geçici elektrik aboneliğinin tesisine" şeklinde hüküm oluşturulmuştur.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20921, Karar No: 2013/5127, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20921 E.  ,  2013/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;sanığın suç tarihinde ... Tarım İl Müdürlüğüne yaptığı başvuru dosyası ile ... ili Merkez Oruçbeyli köyünde bulunan taşınmazlar ile ilgili olarak zirai faaliyette bulunduğunu belirterek doğrudan gelir desteği almak için başvuruda bulunduğu, sanık tarafından zirai faaliyette bulunulduğu beyan edilen parsellerin hisseli parseller olduğu bu hisseli parsellerin kullanılması hususunda hisse sahipleri adına muvafakatnamelerin tanzim edildiği, muvafakatnamelerde ismi bulunan hissedarların ismi karşısında bulunan imzaların hissedarlara ait olmadığı sanığın hissedarlar yerine imza attığından bahisle dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; sanığın doğrudan gelir desteği ödemesi için müracaat ettiği arazilerin tamamında tarımsal faaliyette bulunduğunun sabit olması nedeniyle katılan aleyhine zararın oluşmadığı anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1256, Karar No: 2012/8496, Tarih: 03.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1256 E.  ,  2012/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Uyuşmazlık konusu 471 ada 41 sayılı parsel 07.12.2000 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 05.10.1933 tarih ve cilt 11, sayfa 30, sıra no 4 sayılı tapuya dayanılarak taşınmazın ½ 'sinin Mardinli Kalavzade Musa beye ait olduğu gerekçesiyle anılan kişi adına tapunun ½ payının da kime ait olduğu belirlenemediğinden Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Midyat Tapu Sicil Müdürlüğünün 22.01.2010 tarih ve...101/109 sayılı karşılık yazılarında ise; 471 ada 41 sayılı parselin 06.10.1033 tarih ve 4 sıra nolu tapu kaydının revizyon gördüğü söz konusu tapunun geldisi olan Temmuz 1338 tarih ve 37 sıra nolu tapu kaydının ise, eski yazıya dayandığından bu bakımdan dayanak kaydının çıkartılmadığı bildirilmiştir.

Bu nedenlerle dosya arasında bulunan Temmuz 338 tarih 37 sıra nolu tapu kaydının fotokopisiyle Tapu Sicil Müdürlüğünün yukarıda tarih ve sayısı verilen yazı örneğinin ve kadastro tutanağının okunaklı, onaylı fotokopileri eklenerek, 05.10.1933 tarih 4 sıra nolu tapu kaydının geldisi olan Temmuz 338 tarih 37 sıra nolu kaydının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm intikalleri ve pay sahipleri ile iktisap nedenlerini gösterir biçimde yeni Türkçeye çevrilmek suretiyle Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.