muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1611, Karar No: 2025/4458, Tarih: 10.06.2025

c. Uygulamaya göre de; yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesinin uygulanması sırasında, suça sürüklenen çocuğun yaşı ile orantılı olarak bir ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle katılan ... vekili ile katılan ... vekillinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, İstanbul ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2024 tarihli ve 2023/204 Esas, 2024/571 Karar sayılı kararının "suç niteliği, vekalet ücreti ve eksik ceza tayini" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul ... 1.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

... ... hakkında, maktule ...’i kasten öldürmek suçundan, yerel mahkeme olan İstanbul ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2017 tarih ve 2017/68 Esas, 2017/274 Karar sayılı kararı ile TCK 81/1, 31/3 maddeleri gereğince 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, Hırsızlık suçundan ise TCK 142/1-b, 143, 31/3, 62 maddeleri gereğince neticeten 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın aleyhe istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 04.12.2017 tarih ve 2017/939 Esas ve 2017/982 Karar sayılı ilamı ile“İstinaf Başvurularının Esastan Reddine” karar verilmiştir. Böylece hırsızlık suçundan verilen hüküm kesinleşmiştir. Kasten öldürme suçu yönünden temyizyasa yoluna başvurulmuştur.

Kararın aleyhe temyizi üzerine, sayın dairemiz çoğunluğu ... ... hakkında, maktule ...’i nitelikli kasten öldürmek suçundan TCK 82/1-h. maddesinden mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği belirtilerek kararın Bozulmasına, karar vermiştir.

Kararının doğru olduğu ve ... ... hakkında TCK 81/1, 31/3. maddeleri uygulanarak verilen ceza doğru olduğundan kararın onanması gerektiğini düşündüğümüzden, aşağıdaki gerekçelerle sayın çoğunluk kararına muhalifiz. Şöyleki;

Kararın aleyhe temyizi üzerine, sayın dairemiz çoğunluğu ... ... hakkında, maktule ...’i nitelikli kasten öldürmek suçundan TCK 82/1-h. maddesinden mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği belirtilerek kararın Bozulmasına, karar vermiştir.

Kararının doğru olduğu ve ... ... hakkında TCK 81/1, 31/3. maddeleri uygulanarak verilen ceza doğru olduğundan kararın onanması gerektiğini düşündüğümüzden, aşağıdaki gerekçelerle sayın çoğunluk kararına muhalifiz. Şöyleki;

... ...'ın Tokat ili ... ilçesi ... Sağlık Meslek Lisesinde 3. sınıfta öğrenci iken ... isminde ...'lı bir kız ile tanıştığı, bu kızı çok sevdiği, ...’in ayrılarak, İstanbul ... ilçesinde bir lisede okumaya başladığı,... ile görüşmek istemediği, ...’nin bu olaya üzüldüğü için intihara kalkıştığı, sonra alkol kullanmaya başladığı, her gece alkol içmeye başladığı, intihara kalkışması sonucu ... Üniversitesi Hastanesi'nde tedavi gördüğü, iyileşince tekrar ...'ya geri döndüğü, ... ile görüşemeyince internet ortamında para karşılığı ilişkiye giren bayanlara ait sitelere girdiği, hesabının Eskort ... olduğu yazılı olan siteye girdiği, resmini görünce ...'e çok benzediği için ... takma adlı maktule ile görüşmeye başladığı, İstanbul'da olduğunu ve adresini öğrendiği,

İstanbul'a 05/02/2012 tarihinde geldiği, öncellikle ... isimli arkadaşını görmek istediği, ...’in "beni görmek için gelme" diye mesaj yazınca, bu mesaj üzerine üzülerek, intihar etmek istediği, sonradan intihardan vazgeçtiği, bu mesaj üzerine ... ile tekrar görüştüğü, ...'in verdiği Koşuyolu’nda bulunan adrese gece gittiği, kendisi ile ücret karşılığında ilişkiye girmek ve geceyi de onun evinde geçirmek üzere 300 TL’ye anlaştıkları, cinsel birleşme sonrası ... ile anlaştığı 300 TL'nin 100 TL'sini verdiği, geriye kalan 200 TL'sini ikametinde misafir etmediği için vermek istemediği, ancak kendisine hakaret içeren konuşmalar yapınca geri kalan parayı verip çıkmak istediği, maktulün sevgilisi ...’e ilişkin sözler söylemesi üzerine, ...’nin yanında taşıdığı bıçağı çıkararak maktuleyi değişik yerlerinden çok sayıda bıçaklayarak olay yerinde öldürdüğü, olayın akabinde maktulenin evinde bulunan 3 adet telefon ile komidin çekmecesinde bulunan bir miktar parayı aldıktan sonra, binayı terk etmeden önce şifoner üzerindeki aynaya ...'e hitaben "beni bırakmayacaktın" şeklinde yazı yazdığı ve evin kapısını kilitleyerek evden ayrıldığı, almış bulunduğu telefonlardan birisini Şirinevler Mahallesi'nde cep telefonu alıp alım satımı yapan bir kişiye satmak üzereyken civarda bulunan güvenlik güçlerinin şüphesi üzerine yapılan araştırma sırasında yakalandığı, maktulenin ölüm sebebine dair düzenlenen, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın otopsi raporunda, maktulenin vücudunda 66 adet kesici delici alet yarası, 1 adet boğazlama kesisi, çok sayıda kesik vasıfta yara tespit edildiği, maktulenin boğazlamaya bağlı büyük damar kesisinden gelişen dış kanama ve kesici delici alet yaralamasına bağlı kot kesisi ile birlikte iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü olayda;

1-Olayla İlgili Hukuki Değerlendirme;

a) TCK’nın 82/l-h bendinde, eylemin bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla işlenmesine ilişkin eylem müeyyide altına alınmıştır. Burada kasten öldürme “araç suç”, işlenmesi kastedilen diğer suç ise “amaç suç”tur. Fail, işlediği diğer suçu gizlemek, işlenmesini kolaylaştırmak, yakalanmamak veya diğer suçun delillerini ortadan kaldırmak için birini öldürürse, amaç suçun bağımsızlığını koruduğu gözetilmelidir. Dolayısıyla fail, her bir suçtan ayrı ayrı cezalandırılmalıdır. Maddenin tatbiki için amaç suçun tamamlanması gerekmez. Failin öldürme eylemini, “amaç” suçu gizlemek, suçun işlenmesini kolaylaştırmak, delillerini ortadan kaldırmak veya yakalanmamak için gerçekleştirmesi yeterlidir. Cinsel saldırı suçunu gizlemek amacıyla, nitelikli yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla, tanıklık yapmasını önlemek suç delillerini ortadan kaldırmak amacıyla gerçekleştirilen adam öldürme eylemlerinde nitelikli bu halin mevcut olduğu söylenebilir.

Konuyla ilgili Yargıtay Kararlarında;

Konuyla ilgili Yargıtay Kararlarında;

1. Ceza Dairesinin 01.07.2014 Tarih, 2388 Esas ve 3669 Sayılı Kararında; “Sanığın, maktulü kendisine hakaret etmesi ve basit şekilde yaralaması nedeni ile öldürdüğü daha sonra aniden gelişen kastla maktulün ölmesinden yararlanarak cep telefonunu almaktan ibaret eylemleri, haksız tahrik altında kasten öldürme ve kişinin ölmesinden yararlanarak geceleyin hırsızlık suçlarını oluşturur”.

1. Ceza Dairesinin 23.12.2014 Tarih, 5563 Esas ve 6518 sayılı Kararında; “Maktullerin evine girip tabanca ile ateş ederek her iki maktulü de öldürdükten sonra o an gelişen kast ile ölmelerinden yararlanarak maktullere ait para ve eşyaları almaktan ibaret eylemleri, her iki maktulü kasten öldürme ve hırsızlık suçlarını oluşturur”. Şeklinde belirtilmektedir.

b) CGK’nun 17.03.2022 tarih, 2017/1-955 Esas, 2022/179 sayılı kararında, CGK’nun 17.03.2022 tarih, 2020/1-451 Esas, 2022/181 sayılı kararında, CGK’nun 24.06.2021 tarih, 2019/7-4 Esas, 2021/310 sayılı kararında, CGK’nun 19.04.2022 tarih, 2018/4-530 Esas, 2022/275 sayılı kararında belirtildiği üzere; “Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in ..." olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir”. Şeklinde belirtilmiştir.

2- Tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde; ... ...’nın aşamalardaki istikrarlı savunmaları uyarınca, eski kız arkadaşı ...’e benzetmesi nedeniyle maktule ile irtibat kurduğu, para karşılığı cinsel ilişki yaşamak amacıyla maktulenin bulunduğu konutuna gittiği, cinsel ilişkiye girdikleri, kendisine ilişki nedeniyle anlaştıkları parayı da verdiği, devamında tam olarak belirlenemeyen bir nedenle tartışarak birçok yerinden bıçaklayarak maktuleyi öldürdüğü, öldürme olayından sonra, ani gelişen kast ile evin içerisinde maktuleye ait 3 adet cep telefonunu ve komidin çekmecesinde bulunan bir miktar parayı alarak hırsızladığı olayda, ...’nin maktuleyi öldürmeden önce yağma suçunu işlediğini gösteren bir delilin bulunmadığı, para karşılığı cinsel ilişkiye rıza dahilinde girildiği ve paranın maktuleye verildiği, cinsel ilişki öncesi yağma suçunun işlendiğine dair cebir, şiddet ve tehdite ilişkin bir delilin bulunmadığı, maktule öldükten sonra ani gelişen kastla ölen kişiden hırsızlık suçunun işlendiği, nitekim bu nitelikli hırsızlık suçundan ceza verildiği ve İstinaf mahkemesince esastan red edilerek bu hırsızlık suçunun kesinleştiği, dosyada bir tanığın bulunmadığı, ...’nin yağma amacıyla maktule ile iletişime geçip konutuna gittiğine ve yağma suçunu işlemek amacıyla maktuleyi öldürdüğüne dair her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı bir delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de dikkate alınarak ...’nin TCK 82/1-h maddesinden değil, TCK 81/1. maddesinden cezalandırılmasının doğru olduğu nedenle,bozma kararına muhalifiz.

Sonuç olarak; Yerel mahkemece ... hakkında verilen TCK 81/1, 31/3 maddeleri gereğince cezalandırılmasına dair verilen karar doğru olduğundan, yine Bölge Adliye Mahkemesince aleyhe istinaf üzerine, “İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi”ne, dair verilen karar doğru olduğundan, kararın Onanması gerekirken, ...’nin eyleminin nitelikli kasten öldürme olduğu ve TCK 82/1-h maddesinden cezalandırılması gerektiği belirtilerek, kararın Bozulmasına karar veren sayın çoğunluk kararına muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2009/9089, Karar No: 2010/6764, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9089 E.  ,  2010/6764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 13.11.1986 tarihinden itibaren ... sigortalılığının tespiti ile 5763 sayılı Yasa'dan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 13.11.1986 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun ve 5763 sayılı Yasa'dan yararlandırılması gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile, davacının 04.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 13.11.1986-07.09.1987, 20.05.1988-30.01.1990, 09.07.1992-30.07.1992, 08.05.2002-08.09.2005 tarihleri arasında vergi, 06.05.1986 tarihinden itibaren oda kaydının bulunduğu, Esnaf Sicil kaydının bulunmadığı 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak tescilinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

1479 sayılı Yasa’nın 4956 sayılı Yasa ile değişik 25. maddesi hükmüne göre “gelir vergisi mükellefi olan sigortalıların sigortalılıkları mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanların sigortalılıkları ise Esnaf ve Sanatkarlar Sicili ile birlikte Kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmak şartı ile talep tarihinden başlar.”

Somut olayda, davacının 16.05.1986 tarihinden itibaren oda kaydı mevcut ise de Esnaf ve Sanatkarlar Sicili kaydı bulunmadığı gibi sigortalı olmak için tescil talebinde de bulunmamıştır.

Mahkemece vergi kaydı nedeniyle 08.05.2002-08.09.2005 tarihleri arasında tespite karar vermesi gerekirken, oda kaydına dayalı olarak 04.10.2000 tarihinden itibaren davacının ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan dava dilekçesi ile süresi içinde 5763 sayılı Yasa'dan yararlanma hakkının saklı tutulmasını talep ettiği halde mahkemece bu yöndeki taleple ilgili olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsizdir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5374, Karar No: 2023/3272, Tarih: 12.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/5374 E.  ,  2023/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1339 E., 2022/1375 K.

DAVA TARİHİ : 22.04.2022

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/233 E., 2022/354 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; Samsun İcra Müdürlüğünün 2019/15 E. sayılı takip dosyasında 11.04.2022 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin alacaklı olduğu Çarşamba İcra Müdürlüğünün 2018/4383 E. sayılı takip dosyasından konulan ihtiyati haczin öncelikli olduğunu, müvekkilinin takip dosyasındaki kesin haciz tarihinin sıra cetvelinde yer verilmemesinin hatalı olduğunu, birden fazla ihtiyati haczin bulunması halinde kesin hacze dönüşme tarihlerine göre sıra cetveli düzenlenmesi gerektiğini, müvekkilinin takip dosyasının ihtiyati haciz ve kesin haciz tarihlerinin açıklanmadan oluşturulan sıra cetveline itiraz ettiklerini, şikayet olunanın takip dosyasından konulan haciz için en geç 21.07.2019 tarihine kadar satış avansının yatırılması gerektiğini, şayet bu durum tespit edilmediği takdirde şikayet olunanın haczinin düştüğünü, bu hususun araştırılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunanlardan ... vekili cevap dilekçesinde; sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu araç üzerine konulan haczin düşmediğini, süresi içerisinde satış talebinde bulunup satış avansını yatırdıklarını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlardan Samsun 19 Mayıs Vergi Dairesi Müdürlüğü şikayete cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Şikayet olunanlardan ... vekili cevap dilekçesinde; sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu araç üzerine konulan haczin düşmediğini, süresi içerisinde satış talebinde bulunup satış avansını yatırdıklarını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlardan Samsun 19 Mayıs Vergi Dairesi Müdürlüğü şikayete cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçinin takip dosyasında bedeli paylaşıma konu araç üzerine 28.12.2018 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, ödeme emrinin borçluya 08.01.2019 tarihinde tebliğ edildiği, ihtiyati haczin 18.01.2019 tarihinde kesin hacze dönüştüğü ancak 18.01.2019 tarihli haczin, İİK'nın 106. maddesi uyarınca 6 aylık yasal süre içinde satış talebinde bulunup satış avansı yatırılmadığından düştüğü, şikayetçinin 22.04.2019 tarihli haczinin ise şikayet olunanın süresinde satış talep edip satış avansını yatırdığı 20.01.2019 tarihli kesin haczinden sonraki tarihli olduğu, sıra cetvelinin haciz tarihlerine göre usulüne uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; ihtiyati hacizlerin kesin hacze dönüşme tarihlerinin tespitinin doğru olmasına rağmen kararın hatalı olduğunu, hacze iştirak edebilecek alacaklıların İİK'nın 100, 101 ve 268. maddelerine göre belirlendiği, hacizlerinin ilk sırada olması gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasında sıra cetveline konu 06 FK 0178 plaka sayılı araç üzerine konulan haciz 18.01.2019 tarihi itibariyle kesin hacze dönüşmüş ise de, şikayetçi alacaklının İİK'nın 106. maddesi uyarınca 6 aylık yasal süre içinde usulüne uygun satış talebi olmadığından satış tarihi itibari ile bu haczinin düşmüş olduğu, şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasında 02.01.2019 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, ödeme emrinin 10.01.2019 tarihinde borçluya tebliğ edildiği, 20.01.2019 tarihinde ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü, kesin haciz tarihinden itibaren şikayet olunan alacaklı vekilinin İİK'nın 106. maddesi uyarınca 6 aylık yasal süre içinde 26.06.2019 tarihinde satış talebinde bulunarak satış avansını yatırdığı, şikayete konu sıra cetvelinin usulüne uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; ilk ihtiyati haczin müvekkilinin takip dosyasında konulduğunu, -hacze iştirak edebilecek alacaklıların İİK'nın 100, 101 ve 268. maddelerine göre belirleneceğini, müvekkilinin ihtiyati haciz ve kesin haciz tarihleri açıklanmadan oluşturulan sıra cetvelinin hatalı olduğunu belirterek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 100, 106 ve 142 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden şikayetçiye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2934, Karar No: 2019/748, Tarih: 23.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/2934 E.  ,  2019/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın davalılardan ... bakımından davanın aktif husumet ehliyeti yokluğu sebebiyle reddine diğer davalı ... bakımından ise davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K... A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin 1249 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalılar tarafından taşınmaz üzerine iki katlı kargas bina inşa edildiğini belirterek davalıların el atmasının önlenmesine taşınmaz üzerinde bulunan binanın yıkılmasına karar verilmesini talep etmiştir

Davalılar vekili, taşınmaz üzerine yapılan iki katlı binanın davacının bilgisi ve rızası dahilinde yapıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini, ayrıca dava konusu binanın değerinin tespiti ile belirlenen bedelin davacı tarafından mahkeme veznesine depo edilmesine ve taraflarına ödenmesine kadar hapis hakkı kullandırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “.... davaya konu ...İlçesi...Köyü 1249 parsel sayılı taşınmazın, davacı tarafından 1995 yılında Hazineden satın alındığı, binanın ise dava tarihinden hemen önce davalılardan ... tarafından yaptırıldığı, daha öncesinde bu yerin özel mülkiyete konu olmadığı, ancak davacıların kök murisi tarafından zilyet olunduğu, kök murisin ölümü sonrasında malvarlığının mirasçıları arasında rızaen paylaşıldığı, dava konusu taşınmazın bu paylaşım sırasında davalılardan ...’e bırakıldığı, ancak 1995 yılında taşınmazın mülkiyeti davacı tarafından iktisap edilmekle davalının zilyetliğinin ve daha önce yapılan rızai taksimin bir hükmü kalmadığı, davacının mülkiyet hakkına dayanarak eldeki davayı açmakta haklı olduğu, nizalı inşaatın davalılardan ... tarafından yaptırıldığı, diğer davalı ...’ün ise taşınmaz ile doğrudan alakası olmadığı .......” gerekçeleriyle davalılardan ... bakımından açılan davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı ... bakımından ise davanın kabulü ile, 1249 parsel sayılı taşınmaza davalının vaki müdahalesinin men’ine, taşınmaz üzerinde bulunan ve fenci bilirkişi ...’ün 03.03.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda taralı olarak işaret edilen 87,85 m2 büyüklüğündeki binanın kal’ine, karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, çapa bağlı elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.