muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2423, Karar No: 2024/4569, Tarih: 01.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/2423 E.  ,  2024/4569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/194 E., 2022/335 K.

SUÇ :Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Beraat

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2021/194 Esas, 2022/335 Karar sayılı kararı ile sanık Musa Sayar hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine, sanık davada kendisini vekaletname verdiği müdafii aracılığıyla savunduğundan, karar tarihinde geçerli Avukatlık Asgari Ücret Tarifeleri dikkate alınmak suretiyle, lehine 10.250,00 TL maktu vekalet ücreti takdir edilerek, beraat kararı kesinleştiğinde ve talebi halinde bu miktarın Hazineden alınarak sanığa verilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 14.07.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.04.2023 tarihli ve 2022/27431 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41297 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41297 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya aslının, diğer sanık yönünden verilen mahkumiyet kararına karşı istinaf yoluna gidilmesi sebebiyle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Ceza Dairesine gönderileceği anlaşıldığından onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede,

Her ne kadar sanık hakkında yapılan yargılama sonunda beraatine karar verilip, sanık kendisini bir vekille temsil ettirdiği gerekçesiyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretinin hazineden tahsili ile sanığa verilmesine hükmedilmiş ise de;

1136 Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak çıkarılan karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinin, “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.”,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150. maddesinin 2 ve 3. fıkralarının, “..(2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir. (3) Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır.”,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150. maddesinin 2 ve 3. fıkralarının, “..(2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir. (3) Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır.”,

5320 sayılı Kanun'un Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır." ve Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi'ne istinadan çıkarılan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafi ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin 2022 Yılı Tarifesi'nin 4/ç maddesinin "(1) Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince yapılan hukuki yardımlara yönelik işlemlerde..ç) Ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için 1.997 TL.." şeklinde düzenlendiği,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23/09/2021 tarihli ve 2021/7912 esas, 2021/9053 karar sayılı ilamında ise "... beraatine karar verilen sanığa, bir müdafii seçmemesi nedeni ile 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafiin, ücreti vekaletinin Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin görevlendirilmeleri ile yapılacak ödemelerin usul ve esaslarına ilişkin yönetmeliğin 8. maddesi gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılandığı gözetilmeden, hukuki dayanaktan yoksun ve kabule göre de belirlenen tarifenin üzerinde yazılı şekilde... karar verilmesinde." şeklinde açıklamalara yer verildiği,

Dosya kapsamına göre, sanık Musa Sayar hakkında atılı suçtan yapılan yargılama sırasında sanığın vekaletnameli avukatı olan Avukat Mehmet Tekdemir'in, 13/09/2021 tarihli müdafilik görevinden çekildiğine ilişkin dilekçesini dosyaya sunması üzerine müdafilikten çekilme dilekçesinin sanığa tebliğine karar verildiği, her ne kadar çıkarılan tebligat belirtilen adres bulunamadığından bahisle 02/10/2021 tarihinde iade edilmiş ise de, sanığın 07/01/2022 tarihli dilekçe ile avukat atanmasını talep etmesi üzerine Bursa Baro Başkanlığınca bir vekil tayin edildiği, işbu talep dilekçesi nedeniyle sanığın vekillikten çekilme hususunda bilgisinin olduğu değerlendirildiği gözetildiğinde, sanık hakkında yapılan yargılamada duruşmalara görevlendirilen vekil tarafından takip edildiği, sanığın bu vekile ayrıca bir vekalet verdiğine ilişkin vekaletnameye dosyada rastlanılmadığı ve görevlendirilen zorunlu müdafiiye, ücreti vekaletinin Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılandığı gözetilmeden, yazılı şekilde fazla vekalet ücretine hükmedilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un müdafiin görevlendirilmesi başlıklı 150 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarının; "(1) Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Şüpheli veya sanık, müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir.(4) Zorunlu müdafilikle ilgili diğer hususlar, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü alınarak çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir." şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 13 üncü maddesinde; "(1) Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır. (2) Bu madde uyarınca yapılacak ödeme ve uygulamaya ilişkin usûl ve esaslar Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınmak suretiyle Adalet Bakanlığı tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir." denilmektedir.

3. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) Avukatlık ücret tarifesinin hazırlanması başlıklı 168 inci maddesinde; "Baronun yönetim kurulları, her yıl Eylül ayı içerisinde, yargı yerlerindeki işlemler ile diğer işlemlerden alınacak avukatlık ücretinin asgarî hadlerini gösteren birer tarife hazırlayarak Türkiye Barolar Birliğine gönderirler. Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle: 16/6/2009-5904/35 md.) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir. Bu tarife Adalet Bakanlığına ulaştığı tarihten itibaren bir ay içinde Bakanlıkça karar verilmediği veya tarife onaylandığı takdirde kesinleşir. Ancak Adalet Bakanlığı uygun bulmadığı tarifeyi bir daha görüşülmek üzere, gösterdiği gerekçesiyle birlikte Türkiye Barolar Birliğine geri gönderir. Geri gönderilen bu tarife, Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca üçte iki çoğunlukla aynen kabul edildiği takdirde onaylanmış, aksi halde onaylanmamış sayılır; sonuç Türkiye Barolar Birliği tarafından Adalet Bakanlığına bildirilir. 8 inci maddenin altıncı fıkrası hükümleri kıyasen uygulanır. Avukatlık ücretinin takdirinde, hukukî yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır." hükümleri yer almaktadır.

4. Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ceza davalarında ücret başlıklı 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası; "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklinde düzenlenmiştir.

5. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık Musa Sayar tarafından verilen 08.07.2020 tarihli vekaletname ile müdafi tayin edilen Av. Mehmet Tekdemir'in, 13.09.2021 tarihli dilekçesi ile istifa etmesini müteakip, sanığın 07.01.2022 tarihli dilekçesi ile kendisine avukat atanmasını talep ettiği ve barodan atanan müdafi Av. Necati Sezer'in duruşmaları takip ederek ücretinin Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik uyarınca ödendiği gözetilmeden, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 10.250,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2021/194 Esas, 2022/335 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Sanık Musa Sayar'ın beraatine ilişkin hüküm fıkrasından vekalet ücretine dair bölümün çıkartılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3739, Karar No: 2020/13, Tarih: 16.01.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/3739 E.  ,  2020/13 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 02.05.2017 tarih 2016/16203 esas 2017/3489 karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalılar vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 16/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4816, Karar No: 2014/9822, Tarih: 16.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4816 E.  ,  2014/9822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/114839

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2011

NUMARASI : 2011/70 Esas, 2011/199 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, tehdit

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Adli sicil kaydında yer alan Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/03/2003 gün, 2002/394 E. 2003/41 K. sayılı ilamıyla verilen hapis ve adli para cezalarının infazı ile incelemeye konu suç tarihi arasında 3 yıldan fazla süre geçtiği anlaşılmakla tebliğnamedeki eleştiri düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Başka bir olay nedeniyle ifadesi alınmak üzere karakola davet edilen sanığın S.. K..'ı tehdit ettiği, görevli polis memurlarının sanığı sakinleştirmek ve engel olmak istedikleri sırada "karışmayın be, istediğim yerde istediğimi yaparım, onların dediğiyle mi iş oluyor, hem siz kimsiniz" dediği, alkollü olduğu belirtilen sanığın hava alması için polis memurlarınca polis merkezinin dışına çıkarıldığı, bu esnada mağdur A.. S..'in göğsüne yumruk vurduğu, S.. D.., S.. M.. ve F.. Ö..'i ittirdiği şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda sanığın müştekilerin hangi görevini cebir, tehditle yaptırmadığı denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden TCK'nın 86/2,3-e maddesinde yer alan kamu görevlilerini kasten yaralama suçları tartışılmadan oluşa uygun düşmeyen, yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edilen sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3298, Karar No: 2021/8052, Tarih: 20.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3298 E.  ,  2021/8052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 10. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava; tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ... ada ... parsel sayılı 574,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 20 yılı aşkın bir zamandan beri ...’un zilyetliğinde iken 2001 yılında ...’a hibe ederek taşınmazın zilyetliğini devrettiği gerekçesiyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 1959/19 Esas sayılı ve ... Kadastro Mahkemesi’nin 2008/601 Esas sayılı dosyasında dinlenen tanıklarca dava konusu taşınmazın köy boşluğu olduğunun beyan edildiği, çekişmeli taşınmazın öncesinin köy boşluğu niteliğinde olduğunu, davalı adına oluşan tapu kaydının yolsuz olduğunu ve köy boşluğu olarak Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Davalı, çekişmeli taşınmazın çok uzun yıllardan beri dedesi, babası ve onun da ölümüyle kendisi tarafından kullanıldığını, dava konusu taşınmazın üzerinde 55 yıllık yapıların bulunduğunu, çeki şmeli taşınmaz ile ilgili olarak daha önce ... Kadastro Mahkemesi'nin 2008/601 Esas ve 2009/414 Karar sayılı dosyasında aynı gerekçelerle dava görüldüğünü, davanın lehine sonuçlandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, çekişmeli taşınmazın öteden beri davalı ve ailesinin zilyetliğinde bulunduğu ve köy halkının ortak kullanımında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; davacı Hazine vekili tarafından işin esasına, davalı vekili tarafından ise vekalet ücretine yönelik istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine, davalı vekilin isitinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine, 8.630,91 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

20/12/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9743, Karar No: 2021/3347, Tarih: 05.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9743 E.  ,  2021/3347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Beraat

I-''Defter ve belgeleri gizlemek'' suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında defter ve belgeleri gizlemek suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; dosya kapsamında bulunan vergi raporlarında 07.12.2007 tarihli 6953 sayılı ticaret sicil gazetesinde sanığın 10 yıllığına şirketin müdürlüğüne seçildiğininin belirtildiği ayrıca dosya kapsamında bulunan 06.12.2007 tarihli imza sirkülerinde de sanığın 10 yıllığına şirket müdürü olarak seçildiğinin belirtilmesi karşısında; dosyada mevcut 11.04.2013 tarih, 2013-A-807/4 sayılı Vergi İnceleme Raporunda Bursa Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü'nün defter ve belgelerinin ibrazına ilişkin 17.05.2012 tarih 807/23-2, 24-3 sayılı yazısının sanığın MERNİS adresinde eşi ...'a 24.05.2012 tarihinde tebliğ edildiğinin belirtildiği ancak defter belge isteme yazısının ve bu yazının tebliğine ilişkin tebliğ belgesinin dosya arasında bulunmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; dosya kapsamından varlığı anlaşılan ancak dosya arasında bulunmayan 17.05.2012 tarih 807/23-2, 24-3 sayılı defter ve belge isteme yazısı ve tebliğ belgesi asıllarının ya da onaylı suretlerinin ilgili vergi dairesinden getirtilerek dosya arasına konulması, söz konusu yazıda hangi belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

II-''2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın ''Ben Aşık Petrol Nakliye İnşaat Gıda San. Tic. Ltd. Şirketinin ortağı oldum, yüzde bir hissesi benimdi, diğer yüzde doksan dokuz hisse de...'e aitti, benim bu şirketin işleyişi ile ilgili hiçbir bilgim yoktur, sadece ortak oldum, bana aylık vereceklerdi, aylık 500,00 TL vereceklerdi, bana hiçbir kuruş para vermediler, kandırdılar, kaybolup gittiler, sonra bu kişiye ulaşamadım, kandırıldım, bu olay nedeniyle maddi zararım oldu...'' şeklindeki savunması karşısında maddî gerçeğin ve suçun unsurlarının tespiti için;

1-Sahteliği iddia olunan fatura asıllarının temin edilip dosya içerisine konulması, faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-Sanık faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

1-Sahteliği iddia olunan fatura asıllarının temin edilip dosya içerisine konulması, faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-Sanık faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Sanığın mükellefiyetiyle ilgili iş yerine ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, sanığın iş yeri ile faturaları kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

5- Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eyleminden dava açılmış olmasına karşın, hangi yıldan kurulduğu da belirtilmeden tek bir beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.