muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19179, Karar No: 2024/11801, Tarih: 16.10.2024

5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olamayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve somut olayda, elde edilen haksız menfaat miktarının şikâyetçi ...'a karşı gerçekleşen eylem yönünden 150,00 TL ve katılan ...'a karşı gerçekleşen eylem yönünden 650,00 TL olduğu dikkate alınarak; adli para cezasına esas temel gün sayılarının 15 ve 65 gün yerine 5 gün belirlenerek uygulama yapılması ve sonrasında 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesinin son cümlesi uyarınca sonuç adli para cezalarının doğrudan 300,00 ve 1.300,00 TL'ye çıkartılması suretiyle fazla ceza tayini,Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından; sanık hakkında şikayetçi ...'a karşı nitelikli dolandırıcılık suçundan takdir ve tayin olunan adli para cezasına ilişkin "5", "4", "80,00", "Sanık için tesbit olunacak adli para cezası haksız elde ettiği menfaatin iki katından az olamayacağından sanığın netice para cezasının TCK.nın 158/1-f-son maddesi gereğince 300,00 TL ADLİ PARA CEZASI OLARAK BELİRLENMESİNE" ve "Sanığın neticeten 2 YIL 6 AY HAPİS VE 300,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibarelerinin çıkartılıp yerlerine sırasıyla "15", "12", "240,00" ve "Sanığın neticeten 2 YIL 6 AY HAPİS VE 240,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibarelerinin yazılması, sanık hakkında katılan ...'a karşı nitelikli dolandırıcılık suçundan takdir ve tayin olunan adli para cezasına ilişkin "5", "4", "80,00", "Sanık için tesbit olunacak adli para cezası haksız elde ettiği menfaatin iki katından az olamayacağından sanığın netice para cezasının TCK.nın 158/1-f-son maddesi gereğince 1.300,00 TL ADLİ PARA CEZASI OLARAK BELİRLENMESİNE" ve "Sanığın neticeten 2 YIL 6 AY HAPİS VE 1.300,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibarelerinin çıkartılıp yerlerine sırasıyla "65", "54", "1.080,00" ve "Sanığın neticeten 2 YIL 6 AY HAPİS VE 1.080,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibarelerinin yazılması ve aleyhe temyiz bulunmaması gözetilerek gün adli para cezası yönünden infazın 4 gün üzerinden yapılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11006, Karar No: 2015/9291, Tarih: 24.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/11006 E.  ,  2015/9291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/21038

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2012/444 (E) ve 2012/274 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13905, Karar No: 2007/628, Tarih: 29.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13905 E.  ,  2007/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.04.2002 gününde verilen dilekçe ile hasılat kirası sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hasılat kira ilişkisinden kaynaklanan kar yoksunluğu zararı ve işletmede kalan eşyaların aynen iadesi olanaklı görülmezse eşya bedellerinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece kar yoksunluğu zararının tahsiline, daha önce yaptırılan bilirkişi incelemesi ile varlığı bilirkişi tarafından saptanan işletme eşyalarının aynen olmadığı takdirde bedellerinin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalılar temyiz etmiştir.

1-Düzenlemesi Borçlar Kanunun 270 ve devamı maddelerinde yapılan hasılat kira ilişkisinde kiralayanın kiralananı akitte yazılı maksada uygun bir şekilde kiracıya teslim etmesi ve kira süresince bu halde bulundurması gerekir. Davacıya 01.02.2001 günlü sözleşmeyle ve bir yıl için kiralanan içkili gazinonun işletilmesi yetkili merciler tarafından verilen ruhsatla mümkündür. Buna rağmen davalılardan ... tarafından sağlanan ruhsatın kullanılmasına olanak sağlayan 08.02.2001 günlü vekaletten davacı 02.08.2001 günlü azilnameyle azledilmiş, sözleşme davalı tarafça eylemli olarak daha sonrada fiili biçimde feshedilip işyerine davacı sokulmamıştır. Fesihte davacının bir kusuru bulunmadığından, bilirkişilerin hesapladıkları yönteme uygun kar yoksunluğu zararının hüküm altına alınmasında yasaya aykırı bir yön yoktur. Açıklanan nedenle davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazların yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Somut uyuşmazlıkta 01.02.2001 günlü sözleşmeyle davacıya kiralanan «faal içkili gazino»dur. Kira sözleşmesinin ilk sayfasında iki vitrin, buzdolabı, bir adet 100 Kg. buz makinası ile kontrat içindeki listede yeralan demirbaşlar ve taşınırların kiralayana teslim edildiği yazılı olduğu gibi, bir kısım tanıklarda bu hususu doğrulamıştır. Kiralanan şeyin cinsi içkili gazino olduğuna ve kiralanan şeyin şimdiki durumu sözleşmede «faal içkili gazino» olarak yazıldığına göre burada kiralayan davalılar lehine iş yerinin bütün demirbaşlarıyla davacıya kiralandığına dair fiili karine vardır. Bu karinenin aksini iddia eden davacının içkili gazino olan iş yerine diğer bazı demirbaşları sonradan kendisince getirildiğini, özellikle bilirkişinin eşya tespit raporunda yazılı olanların kendisine ait olduğunu ispat etmesi gerekir. Dava konusu edilen miktara göre bunun tanıkla ispat olanağı yoktur. Mahkemece değinilen bu husus gözden kaçırılarak demirbaşların davacı kiracıya ait olduğunun kabulü suretiyle bu bölüm istemin de hükmü altına alınması doğru olmamış, kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12123, Karar No: 2018/10735, Tarih: 23.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12123 E.  ,  2018/10735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

09.12.2014 tarihli asıl kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte sanık hakkında seyirden yasaklama tedbirine de hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, yeniden seyirden yasaklama tedbirine hükmedilen ve temyiz yasa yolunun açık olduğu belirtilen 11.12.2014 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yolu açık olup, temyizinin mümkün bulunmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte spor müsabakalarını seyirden yasaklanma güvenlik tedbirine de karar verilmesinin bu sonucu değiştirmeyeceği cihetle, itiraz merciince verilen kararın da kesin nitelikte olduğu gözetilerek, dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11013, Karar No: 2007/16114, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11013 E.  ,  2007/16114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .....,Köyü 108 ada 10 parsel sayılı 14470.78 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın KISMEN KABULÜNE, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline, (A)= 13530.74 m2'lik bölümünün tesbit gibi davalı adına, (B)=940.08 m2'lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 09.07.1979 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 02.12.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahditi içinde, kısmen orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edelere ayrı ayrı yükletilmesine 10/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4718, Karar No: 2015/22528, Tarih: 15.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4718 E.  ,  2015/22528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Hukuk ( İŞ) Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2012/558-2014/1005

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 15.10.1993- 05.05.1999 tarihleri arasında davalı belediyede geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı Belediyeye ait 9931 sicil numaralı işyerinden davacı adına 15.10.1993 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği, bu işyerinden davacı adına 01.05.1994 tarihinden 1999 yılı 1. dönemine kadar çalışmaların bildirildiği, hizmet tespiti davası yönünden kesin delil teşkil etmeyen ancak kuvvetli delil niteliğinde olan Susuz Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/36 E. 2000/22 K. sayılı Dosyası üzerinde görülen işçilik alacakları davasında; “davacı vekilinin 17.05.1999 tarihli dilekçe ile, davacının 15.01.1993 – 05.05.1999 tarihleri arasında davalı Belediyede çalıştığını belirterek bir kısım işçilik alacakları için, davalı Belediye aleyhine dava açtığı, iş bu alacak davasında dinlenen tanıkların davacının çalışmaları ile ilgili somut bir beyanda bulunmadıkları, davalı Belediye aleyhine seri halde açılan tüm dosyalardaki davacılar yönünden çalışma koşulları yönünde beyanda bulundukları, alacak davasında hükme esas alınan Bilirkişi Raporunda; “davacının 15.10.1993 – 05.05.1999 tarihleri arasında çalıştığı (5 yıllık hak düşürücü süre olduğundan 17.05.1994 tarihinden itibaren) kabul edilerek hesaplama yapıldığı, Mahkemece 31.03.2000 tarihinde bu rapora göre hüküm kurulduğu, bu kararın temyizine dair dosyada bilgi olmadığı görülmüştür.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Somut olayda, Kuruma bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiği hususu araştırılmadan, işyerine ait dönem bordroları getirtilmeden, ihtilaflı dönemde davalı Belediyede şef, amir, müdür ve diğer çalışanlar arasından tanık seçilerek dinlenilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; Kurum kayıtlarına yansıtılmayan dönemlerdeki çalışmalarının, eylemli olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, davacının ücretinin kim tarafından ödendiğini tespit etmek, giderek işveren kuruluşun davacının çalıştığı dönemlerde görev yapan yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinlemek ve davacı çalışmalarının davalı işverene ait hangi işyerinde geçtiğini belirleyerek sonucuna göre bir karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11275, Karar No: 2013/10959, Tarih: 01.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11275 E.  ,  2013/10959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK.nun 207/1, 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası.

2-Sanık ... hakkında beraat.

Temyizden vazgeçmeye yetkili olan katılan vekilinin 15.05.2009 tarihli sanıklar ... ve ... hakkındaki temyiz isteminden 26.12.2012 tarihli dilekçesi ile vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık ...'ın temyiz istemine hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:

1-Sanığın, müşteki ile aralarındaki sözleşme uyarınca düzenlenen ve bu sözleşmenin eki niteliğindeki suça konu bonoların üst kısımlarına elle yazılan “iş bu senet teminat senedi olup ciro edilemez, sözleşmenin parçasıdır” kayıtlarının bulunduğu bölümleri keserek nama yazılı senetleri emre yazılı senetler haline getirip ciro ettiğininin iddia ve kabul olunması, sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu bonoların ve müştekice ibraz edilen diğer 4 adet bononun üzerlerinde iddia edilen kayıtların bulunmadığını, müştekinin bu bonoların dayanağı olan sözleşme bedelini ödememesi nedeniyle senetleri ciro ederek tedavüle koyduklarını savunması, sanığın 25.03.2008 tarihli celsede örnek olarak ibraz edilen senetler üzerindeki şerhleri kendisinin yazdığına ilişkin beyanına karşın daha sonraki aşamalarda bu savunmasını reddederek yazıların kendisine ait olduğuna dair bir beyanda bulunmadığını savunması, müştekinin suça konu bonoların üzerine şerhlerin yazıldığına dair yazılı bir delil veya bonoların önceki hallerine ait fotokopilerini sunamamış olması, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, suça konu bonoların müşteki tarafından ibraz edilen ve üzerlerinde “iş bu senet teminat senedi olup ciro edilemez, özleşmenin parçasıdır” kayıtları bulunan mukayeseye esas bonolar arasında ebat farklarının bulunduğu tespit edilmiş ise de bonoların kesildiği iddia edilen kısımları üzerinde yapılan incelemede her hangi bir yazı kalıntısının tespit edilemediğinin, senetlerin üst kısımlarının sonradan kesilip kesilmediklerinin tespitinin mümkün olmadığının belirtilmesi, müşteki tarafından ibraz edilen ve üzerlerinde şerh bulunan 4 adet bono üzerindeki yazılar ile bu senetler üzerindeki diğer yazıların aynı kalem ile veya aynı zamanda yazılıp yazılmadıklarına ilişkin bir incelemenin yapılmamış olması, bu bonolarda düzenleme yerlerinin bulunmayıp borçlu imzasına ait kısımların ise yırtılmış

vaziyette olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanık ile müşteki arasında yapılan ve değişik Asliye Hukuk Mahkemelerinde dava konusu edilen sözleşmelerin içeriklerinde veya eklerinde düzenlenen bonoların ciro edilemeyeceğine dair kayıt bulunup bulunmadığı incelenip, müştekinin mahkemeye ibraz ettiği mukayeseye esas kabul edilen bonolar üzerindeki “iş bu senet teminat senedi olup ciro edilemez, sözleşmenin parçasıdır” kayıtlarının kimin eli ürünü olduğu, bu kayıtların senetler üzerine sonradan yazılıp yazılmadıkları , yazıların aynı kalem ile yazılıp yazılmadıkları , suça konu bonolar ile müştekice ibraz edilen bonolar üzerindeki yazıların kimin eli ürünü oldukları hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılıp ; suça konu bonoların gerçek bir hukuki ilişki nedeniyle sanık ve müşteki arasında tanzim edilmiş olması nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 211. maddesi hükümlerinin de uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; suça konu bonoların dosyada delil olarak saklanmaları yerine TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderelerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14658, Karar No: 2016/2083, Tarih: 24.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14658 E.  ,  2016/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Davanın reddi

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan davanın reddine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...Sığınma Evi Derneği Yönetim Kurulu Başkanı olan sanığın, dernekte ücretli olarak gündüz-gece annesi olarak çalışan şahıslara ve dernek yöneticisi olması nedeniyle ... Kaymakamlığı tarafından aylık ücret alan katılanlara verilmesi gereken ücreti vermeyip ya da eksik verip, hak sahipleri adına makbuzlara ücretler eksiksiz verilmiş gibi imza attığı, bir kısım paraları eksik ödeyip fazla ödemiş gibi imzaları almak suretiyle, bir kısım görevlilerin görevleri bitmiş olmasına rağmen görevden ayrılma tarihlerinden sonraki tarihlerde çalışmış gibi gösterip makbuzlar tanzim ederek ücret tahakkuk ettirdiği, tahakkuk ettirdiği paraları kendisinin aldığı ve sahiplenmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Bozma ilamından sonra mahkemenin sanık hakkında aynı suçlama nedeniyle dava açılarak ..... Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanığın beraatine karar verildiği, bu nedenle davanın mükerrir açıldığı gerekçe gösterilerek davanın reddi kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, her ne kadar her iki iddianamede de sanık ve suç tipi aynı olsa da anlatılan olayların ve suç tarihinin farklı olması sebebiyle, Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından 24/04/2014 tarih ve 2012/22082 esas, 2014/7977 sayılı kararla bozma kararı da göz önünde bulundurularak tüm delillerin tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1526, Karar No: 2017/9550, Tarih: 19.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/1526 E.  ,  2017/9550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.03.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.12.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı ...'ndan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.