muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13311, Karar No: 2013/9261, Tarih: 17.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/13311 E.  ,  2013/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu motosiklete, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını, müvekkilinin ayağında ve kalçasında kırıklar meydana geldiğini, kaza sonrası çalışma gücünü büyük oranda kaybettiğini, iyileşme süresi içerisinde çalışamadığı için gelirinden yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 6.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 100,00 TL yol giderinin davalı sigorta şirketinden dava tarihinden, diğer davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 17.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3404, Karar No: 2012/5891, Tarih: 10.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3404 E.  ,  2012/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının kooperatif üyesi olduğunu, 05.10.1991-22.08.1999 tarihleri arasında yapılan genel kurul kararlarına göre ödemesi gereken toplam 1.753,33 TL tutarındaki aidat ve faizini ödememesi üzerine takip başlatıldığını, takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre; takip tarihi itibariyle davacının talep edebileceği alacak miktarının 1.695,22 TL olarak belirlendiği, davalının bu bedeli ödediğini ispat edemediği, alacağın likit olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın 1.695,22 TL'lik miktar yönünden iptaline, fazlaya ve icra inkar tazminatına ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, aidat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının borcu bilirkişi raporuna dayanılarak belirlenmiş ise de bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Anılan bilirkişi raporunda yasal faizin ne şekilde hesaplandığı denetlenemediği gibi, davalı tarafından ödenen 337,59 TL'nin asıl alacaktan mı, yoksa faizden mi düşüldüğü açıklanmadan toplam alacaktan düşürülmesi de doğru olmamıştır. Ayrıca kararda toplam alacak üzerinden takibin devamına demek suretiyle BK.'nun 104/2. maddesi hükmüne aykırı olarak faize faiz işletilmesi sonucunu doğuracak şekilde de karar verilmiştir. Bu itibarla mahkemece, takip konusu döneme ilişkin davacı kooperatifin genel kurul kararları, defter, kayıt ve belgeleri üzerinde kooperatifler konusunda uzman bir bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılarak, davalının asıl alacak ve işlemiş faiz borcu hesaplanarak, kazanılmış haklara da dikkat edilerek, davalı tarafından yapılan ödeme miktarları da düşüldükten sonra BK.'nun 104/2 maddesine uygun şekilde hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9640, Karar No: 2015/14657, Tarih: 10.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/9640 E.  ,  2015/14657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... sigortasına giriş tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Türkiye’de 02/08/2013 ile 26/08/2013 tarihleri arasında 25 gün 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında çalışması bulunan davacı, 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun hükümlerinden yararlanmak üzere davalı Kuruma yaptığı 20/08/2013 tarihli başvuru ve 10.10.2013 tarihli ödemeyle, 5201 günlük süreyi 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında borçlanmıştır. Davacının 10/10/2013 tarihli tahsis talep başvurusunun, Kurumca koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle reddedilmesi üzerine eldeki davanın açıldığı anlaşılmakta olup, mahkemece sigortalılık başlangıç tarihinin 01/09/1982 olduğunun ve 01.11.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespitine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının sigorta başlangıcı yönünden verilen karar isabetli ise de, kesin dönüş koşulları usulune uygun araştırılmadan yaşlılık aylığı talebinin kabulüne karar verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23. maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2. maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6. Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14. maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Bu halde, 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince, borçlanılan süreler gözetilerek yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için, yurtdışındaki çalışma veya çalışmaya dayalı yardım ilişkisinin sona ermesi gerekmekte olup; Mahkemece, yaşlılık aylığı talebinde bulunulan 10/10/2013 tarihi ve sonrası süre yönünden davacı için kesin dönüş şartının belirlenmesiyle ilgili olarak yurtdışından aylık alıp-almadığı veya yurtdışında çalışıp-çalışmadığı veyahut ikamete dayalı olarak yardım alıp-almadığı resmi belgeler, yeni tarihli TR-4 belgesi vs. ile kesin dönüş şartı araştırılıp, yine borçlanılan sürenin tahsise esas alındığı gözetilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.09.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8066, Karar No: 2013/14099, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8066 E.  ,  2013/14099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Ankara 7.İcra Müdürlüğünün 2009/13930 sayılı dosyasından, 17.03.2010 tarihinde yapılan haciz sırasında davalı 3.kişi lehine istihkak iddiasında bulunulduğunu, borçlu ve 3.kişi arasında danışıklı işyeri devri olduğunu belirterek, İİK'nun 99.maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, borçlu şirketin devrinin sözkonusu olmadığını her iki şirketin bağımsız varlıklarını devam ettirdiklerin haksız açılan davaların reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu vekili, davalı 3.kişi ile borçlunun farklı tüzel kişiliği olduğunu ve aralarında devir ilişkisi olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamındana davalı 3.kişi ve borçlu şirketler arasında bir devir ilişkisinin olmadığı, Mamak Belediyesi ile borçlu şirket arasında imzalanan hastane inşaatı sözleşmesi, borçlu şirketin gerekli şartları sağlayamadığını bildirmesi üzerine iptal edildiği, yeni sözleşmenin 3.kişi ile yapıldığı, hastanenin tüm kayıtlarının 3.kişi adına olduğu borçlunun haciz adresi ile bir ilgisinin saptanmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, İİK'nun 99.maddesine dayalı olarak açılan 3.kişinin istihkak iddiasının reddine ilişkindir.

Borç kaynağı bono, alacaklının borçluya sattığı tıbbi cihaz satışından kaynaklanmakta olup dava konusu haciz bonoda yazılı olan adreste yapılmaıştır. Davalı 3.kişi ve borçlu şirket ortakları arasında organik bağ bulunduğu, adreslerinin aynı olduğu dosya içerisinde mevcut Ticaret Sicil kayıtları ile sabit olmuştur. Yine davalılar tarafından sunulan borçtan sonra 25.02.2010 tarihinde noterce onaylanan protokolde borçluya ait tıbbi cihazlar davacıya satılmış ve haciz yapılan hastane işletmesine ruhsat alınıncaya kadar borçlu tarafından devam edileceği belirtilmiştir.

Dairemizce görülen emsal dosyalarda, 05.07.2012 tarihli haciz sırasında da halen borçlu şirkete ait belgelerin haciz mahallinde bulunduğunun tesbit edildiği görülmüştür. 2013/11951 Esas -11747 Karar)

Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde, davalı borçlu ve 3.kişi arasında borcun doğumundan sonra danışıklı işyeri devri yapıldığı, bu devrin alacaklının haklarını etkilemeyeceği, bir an için devrin danışıklı olmadığı düşünülse dahi devir İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi BK'nun 202.maddesi gereğince 3.kişinin devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından,davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde, davalı borçlu ve 3.kişi arasında borcun doğumundan sonra danışıklı işyeri devri yapıldığı, bu devrin alacaklının haklarını etkilemeyeceği, bir an için devrin danışıklı olmadığı düşünülse dahi devir İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi BK'nun 202.maddesi gereğince 3.kişinin devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından,davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12763, Karar No: 2016/9599, Tarih: 05.12.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/12763 E.  ,  2016/9599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında Kemaliye Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda Hazine adına kayıtlı bulunan eski 5452 parsel sayılı 13500 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 111 ada 89 parsel numarasıyla ve 10.384,61 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 3968 parsel sayılı 9300 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 111 ada 91 parsel numarasıyla ve 10.323,6 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, uygulama kadastrosu sırasında Hazineye ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalıya ait 111 ada 91 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ölü tespit maliki ... mirasçıları mahkeme tarafından davaya dahil edilmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 111 ada 91 parsel sayılı taşınmazın uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir

. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir

. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır. Somut olayda mahkemece, fen bilirkişisinden yukarıda açıklanan şekilde rapor ve harita alınmamış, tesis kadastrosu sırasında yapılan tersimat hatasının neden kaynaklandığı denetime açık şekilde belirlenmemiş, tesis kadastrosundaki ölçü krokisi, cetveli ve esas alınan açılar gösterilmemiştir. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.