muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7363, Karar No: 2021/5779, Tarih: 22.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7363 E.  ,  2021/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1- 2009 takvim yılına ait defter-belgelerin 02.10.2012 tarihli ve AGB-A-2383/38-27 sayılı isteme yazısı ile 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerin de 09.11.2012 tarihli, AGB-A-2383/82-67 sayılı isteme yazısı ile talep edildiğinin tespit edilmesi karşısında; aynı isteme yazısı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının talep edilmesi halinde, tek bir “defter ve belge gizleme” suçunun oluşacağına ilişkin yerleşik uygulama ile 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait defter-belgelerin ibrazı talebini içerir yazıların birbirlerine yakın tarihli olması da dikkate alınarak, inceleme için talep edilen defter-belgelerin aynı yazı ile talep etme olanağı varken birbirlerine yakın tarihli iki ayrı yazıyla istenmesinin nedenleri Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile sanık hakkında TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9633, Karar No: 2023/210, Tarih: 17.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9633 E.  ,  2023/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; erkek eşin bağımsız konut sağlamadığını, eşini dışarı çıkarmadığını, ailesiyle görüştürmediğini, fiziksel şiddet uyguladığını, ailesinin hakaret ve baskılarına sessiz kaldığını, 21.08.2019 günü ailesine göndermeyip tokat atması üzerine kadının evden ayrıldığını, akabinde telefonda eşine ve aileye hakaret ettiğini, ailenin evine baskın yapıp olay çıkardığını iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına, kadın lehine aylık 750,00 TL tedbir/yoksulluk (ÜFE artışı ile birlikte) ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî (yasal faiz ile birlikte) tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığının fotoğraflar ve telefon kayıtları ile sabit olduğunu, tarafların evlenirken düğün borçları ödenene kadar erkeğin ailesi ile yaşama konusunda anlaştıklarını, kadının haksız yere evi terk ettiğini, erkeğin terk sonrası eşiyle görüşmek istediğinde ailenin hakaret ve tehditlerine maruz kaldığını, kadının babasının kızının sürekli ziyaret etmesini istediğini ve ev işlerini erkek eşin annesinin yaptığını iddia ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; eşine "pe...vengin çocuğu" diyen, sinkaflı küfürler eden ve evden ayrılmasının akabinde kaldığı eve baskına giden erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu; akrabalık veya diğer yakınlığın başlıbaşına tanık beyanlarını değerden düşürmeyeceği, erkeğin çalışmamasının kendisini yoksulluk nafakası ödeme yükümlülüğünden kurtarmadığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın lehine aylık 200,00 TL tedbir ve 250,00 TL yoksulluk nafakasına, yoksulluk nafakasına her yıl TÜİK'in belirlediği ÜFE oranında artış yapılmasına, 12.000,00 TL maddî, 12.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına ödenmesine ve tazminatlara kesinleşme tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, erkek eşin üzerine atılı kusurların ispatlanmadığını ve yeni çalışmaya başlayıp asgari ücret kazanan erkeğin nafaka ile sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, boşanma ve ferîlerine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde, istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kadın eşin açtığı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkân vermeyecek derecede geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik varsa kusurun kimden kaynaklandığı; boşanma davasının kabulünün doğru olup olmadığı ve kadın lehine tazminat ve nafakalara hükmedilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi hükümleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169, 174 ve 175 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7894, Karar No: 2012/2568, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7894 E.  ,  2012/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nun beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla;

1- Ticaret şirket yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden vergi beyannamelerini verip vermediği ve mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak ve ticari faaliyette bulunup bulunmadığı yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre yetkilisi sanıkların hukuki durumlarının takdir edilmesi,

2- Cezai sorumluluğun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, şirket ana sözleşmesi getirtilip, fiilin birlikte işlenmediğinin anlaşılması halinde, temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar da dikkate alınarak, suçun oluşumunda rolü olan temsilci belirlenip, buna göre hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken,

Eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36232, Karar No: 2013/21801, Tarih: 25.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/36232 E.  ,  2013/21801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/70495

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2009

NUMARASI : 2009/97 (E) ve 2009/253 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 19/12/2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı kanunun 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesinin 1. fıkrası (b) bendinde soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın uzlaşma kapsamında kalan suçlar arasında sayılması ve ayrıca 5560 sayılı Kanunun 45. maddesiyle uzlaşma için sanığın üzerine atılı suçu kabullenmesi koşulunu arayan 5237 sayılı TCK.nun 73/8. maddesinin yürürlükten kaldırılması karşısında, bu suç yönünden 5271 sayılı CMK.nun 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2079, Karar No: 2024/273, Tarih: 18.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2079 E.  ,  2024/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1648 E., 2023/164 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/305 E., 2022/596 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

İhtiyari dava arkadaşı olan davacılardan ... yönünden hükmedilen maddi ve manevi tazminatların toplamı 27.319,44 TL, davacı ... yönünden hükmedilen maddi ve manevi tazminatların toplamı 51.729,55 TL olup, temyize konu edilen bu miktarlar ayrı ayrı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin davacılardan ...'ye yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı vekilinin davacılardan ...........,yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinden ........,'ın eşi, ...'nin babaları olan ........,'nin 07.07.2010 tarihinde kendi nam ve hesabına çalıştığı esnada davalının sorumluluğundaki enerji nakil hattından elektrik akımına maruz kalarak vefat ettiğini, davalının enerji nakil hattını en az 2 metre mesafeden çekmesi gerekirken murisin çalışmakta olduğu binaya 1,60 metre mesafeden çektiğini, davalının hattı mevzuata uygun olarak çekmemesi, bakım ve onarımını yerine getirmemesi sebebiyle kazada sorumlu olduğunu, meydana gelen ölüm olayı nedeniyle müvekkillerinin desteklerini kaybettiklerini ve manevi olarak zarara uğradıklarını ileri sürerek; belirsiz alacak davası olmak üzere her bir müvekkili için ayrı ayrı 100.000,00 TL manevi tazminat ile şimdilik 3.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; enerji nakil hatlarının olayın meydana geldiği binanın yapımından çok önce tesis edildiğini, sorumluluğun binanın emniyet mesafesi gözetilmeden yapılmasına onay ve ruhsat veren kurumlara yüklenmesi gerektiğini, müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini, ceza davasında alınan bilirkişi raporunda davacının murisinin asli kusurlu olduğunun belirtildiğini, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı vekili; enerji nakil hatlarının olayın meydana geldiği binanın yapımından çok önce tesis edildiğini, sorumluluğun binanın emniyet mesafesi gözetilmeden yapılmasına onay ve ruhsat veren kurumlara yüklenmesi gerektiğini, müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini, ceza davasında alınan bilirkişi raporunda davacının murisinin asli kusurlu olduğunun belirtildiğini, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ...'ın eşi, diğer davacıların babası olan Veli'nin 07.07.2010 tarihinde meydana gelen kazada elektrik akımına kapılarak vefat ettiği, olayın meydana geldiği binanın önünden geçen 31,5 kV yüksek gerilim hattının Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'ne aykırı olacak şekilde binaya yatay mesafesinin 1.60 metre olduğu, davalının iddia ettiği gibi binanın enerji nakil hattından sonra inşa edilmiş olması halinde dahi Yönetmelik gereği enerji nakil hattı sahibi olan davalı şirketin enerji nakil hattının yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden sorumlu olup, bu hatları kişilerin can ve mal güvenliği açısından tehlike arz etmeyecek şekilde inşaat etmek, bulundurmak, bu hatlara güvenli yaklaşma sınırının aşılması tedbirini almakla yükümlü olduğu, davalı ... şirketinin ağır özen yükümlülüğü ve kusursuz sorumluluğu bulunduğu, davacılar murisinin kazanın oluşumunda %30 oranında bölüşük kusuru bulunmakta ise de, davalının kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldıracak, davalı ... ile eylem arasındaki nedensellik bağını kesecek nitelikte olmadığı, alınan tazminat bilirkişi raporunun hükme elverişli olduğu gerekçesiyle; davacılar tarafından açılan maddi tazminat davasının kabulü ile davacı ... için 327.676,08 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi, davacı ... için 12.319,44 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi, davacı ... için 36.729,55 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 07.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; olay sebebiyle savcılık tarafından alınan kusur bilirkişi raporunda muris ve dava dışı...un asli kusurlu, müvekkilinin ise tali kusurlu olduğunun tespit edildiğini, Mahkemece alınan raporda ise murisin %30, dava dışı ...'ın %30 ve müvekkilinin %40 kusurlu olduğunun belirtildiğini, bilirkişi raporuna yaptıkları itirazların değerlendirilmediği gibi raporlar arasındaki çelişkinin de giderilmediğini, murisin ağır kusuru sebebiyle müvekkili ile meydana gelen sonuç arasındaki illiyet bağının koptuğunu, kazanın meydana geldiği yapının ilgili elektrik hattının tesisinden sonraki bir tarihte kaçak olarak inşa edildiğini, daha sonra belediyeden hukuka aykırı biçimde denetim ve kontrol yapılmaksızın ruhsatlandırıldığını, tüm bunlar karşısında yaklaşma mesafesinin bizzat bina sahipleri tarafından ihlal edildiğini, murise ve 3. kişilere ait olan kusurun müvekkiline yüklenmesinin kabul edilemeyeceğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpması sonucunda davacıların desteğinin ölümünden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 58 inci maddesi.

2. 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesi.

3. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği’nin 5 ve 27 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpması sonucunda davacıların desteğinin ölümünden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 58 inci maddesi.

2. 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesi.

3. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği’nin 5 ve 27 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa yukarıda yer verilen hukuk kurallarının doğru şekilde uygulandığı, belirsiz alacak davası olarak açılan eldeki davada, uyuşmazlık konusu olay nedeniyle ortaya çıkan zarardan elektrik dağıtımını gerçekleştiren davalı ... şirketinin yapı maliki sıfatıyla kusursuz sorumlu olduğu, hükme esas alınan kusur raporunda tarafların kusur durumlarının çelişkiye yer vermeyecek şekilde tespit edildiği, alınan tazminat raporunun denetime elverişli olup destekten yoksun kalma nedeniyle davacının talep edebileceği maddi tazminat miktarının doğru şekilde belirlendiği, hüküm altına alınan manevi tazminat tutarı yönünden ise, davacının desteği olan eşini kaybetmesi nedeniyle yaşadığı elem ve üzüntü dikkate alındığında bu miktarın yerinde olduğu anlaşılmakla, davalı tarafı temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin davacılardan ...'ye yönelik temyiz isteminin miktar itibariyle ayrı ayrı reddine,

2. Davacılardan Güllüzar yönünden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3667, Karar No: 2014/9707, Tarih: 05.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3667 E.  ,  2014/9707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2013

NUMARASI : 2011/262-2013/478

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının davacı olan anne ve babasının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı anne yönünden 39.772,68 TL ve davacı baba yönünden 34.918,54 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Davanın bir yönüyle yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 24. maddesinde ana ve babaya gelir bağlanması şartları gösterilmiş olup 4958 sayılı yasanın 35. maddesi ile getirilen değişiklikten önce geçimi sigortalı tarafından sağlandığı belgelenen ana, babaya gelir bağlanacağı belirtilmesine rağmen 4958 sayılı yasanın 35. maddesi ile getirilen değişiklikle sigortalı tarafından hak sahiplerinin geçiminin sağlaması şartının kaldırıldığı, yerine “Sosyal Güvenlik kuruluşlarına tâbi çalışmayan veya 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere buralardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almayan ana ve babasına gelir bağlanması” koşulu getirilmiştir.

Dava nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkin olduğundan haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin belirlenen tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir. Bu bakımından davanın niteliği gözetilerek öncelikle hak sahiplerine SGK tarafından iş kazası nedeniyle gelir bağlanıp bağlanmadığının araştırılması gelir bağlanmış ise bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gelir bağlanmamış ise bu yön hak sahibinin tazminat hakkını doğrudan etkileyeceğinden hak sahibine gelir bağlanması için SGK Başkanlığına karşı dava açması için önel verilmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır.

Başka bir anlatımla, hak sahibi tarafından Kurum aleyhine açılan davada 506 sayılı Yasa'nın 24. maddesinin öngördüğü koşulların oluşmadığının saptanması durumunda, hak sahibine gelir bağlanmayacağı giderek hak sahibinin destekten yoksun kalma tazminatı isteme hakkına sahip olmayacağı açık seçiktir.