muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2603, Karar No: 2021/18996, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2603 E.  ,  2021/18996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22.01.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20.03.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müştekinin işyerinde bulunan kasasından para çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 15/08/2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17826, Karar No: 2018/6875, Tarih: 10.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/17826 E.  ,  2018/6875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vd vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vd vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10/04/2018 günü temyiz eden davacı idare ve davalı ... vd vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden diğer davalının yokluğunda duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çay bahçesi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 109 ada 7 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değidir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmazın niteliği, konumu ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranının % 250 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük alınmak suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden bir kısım davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.630,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 10/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10309, Karar No: 2023/7164, Tarih: 02.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10309 E.  ,  2023/7164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/103 E., 2015/352 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı

Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2013/103 Esas, 2015/352 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü madde uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddenin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir .

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2019 tarih 2015/416425 sayılı Tebliğnamesiyle dosya onama istemiyle Daire Başkanlığımıza gönedirlmiştir .

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanması istemine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin Temyiz İsteği

Müddeti muhafaza dilekçesi vermiş gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmemiştir.

3. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta ve yapılan teşebbüs nedeniyle yapılan indirim miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanması istemine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin Temyiz İsteği

Müddeti muhafaza dilekçesi vermiş gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmemiştir.

3. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta ve yapılan teşebbüs nedeniyle yapılan indirim miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "Sanıklardan ... ile mağdurenin duygusal anlamda arkadaş oldukları, mağdurenin iş aradığını ... a söylediği, ... ın da çamçeşmede bir kafe açıldığını, sahibi ile görüştüğünde kendisine iş verebileceğini söylemesi üzerine görüşmeye gitmek üzere mağdure ile ...'nın buluştukları, görüşme saatine zaman olduğunda birlikte oyalandıkları ve sanık ... ın arkadaşı ...'yi de alıp birlikte gitmek istemeleri üzerine ... evine uğradıkları mağdurenin ... ve ağabeyi ...'ı önceden tanıdığı, evde mağdure ve ...'ın bir odaya geçtikleri, ...'ın mağdure ile ilişkiye girmek istemesi üzerine mağdurun istememesine rağmen anal yoldan ilişkiye girdiği ...'nin "sıra bende benimle de ilişkiye gireceksin" diyerek mağdure ile ilişkiye girmek istediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine tokat atarak yatağa fırlatığı, "burası benim evim evime geldiysen benimle de ilişkiye gireceksin" diyerek ağzını kapatıp tokatladığı, mağdurenin bağırması üzerine odaya ...'nin ağabeyi ... ve ...'ın geldiği, ...'yi tutarak ona engel oldukları, mağdureyi evden çıkardığı, mağdurenin Pendik Devlet Hastahanesinde yapılan muayenede ekimoz ile fissur, dudağında hassasiyet tespit edildiği sanık ...'ın savunmasında mağdureyle ilişkiyi kabul ettiği, mağdure ve sanık ... ve tanık ...'ın anlatımlarıyla sanık ... eyleminin subut bulunduğu Marmara Üniversitesi Pendik Araştırma ve Eğitim Hastahanesinin 03.02.2015 tarihli raporuna göre olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu, ancak hangi sanığın eylemiyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğıunun tespit olunamayacağı bildirilmekle ...." sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan mahkumiyet kararı verilmiştir .

IV. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Mağdurenin ve velayet hakkına sahip annesi şikayetçinin 23.05.2013 tarihli duruşmada kamu davasına katılmak istemediklerini ve sanıktan şikayetçi olmadıklarını bildirmesi, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında mağdurenin katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla mağdure vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. Ret gerekçesi ve kapsamı nazara alındığında; mağdure vekilinin temyiz itirazlarının esastan reddiyle hükmün onanması yönündeki Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

2. Ret gerekçesi ve kapsamı nazara alındığında; mağdure vekilinin temyiz itirazlarının esastan reddiyle hükmün onanması yönündeki Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

İlk Derece Mahkemesi gerekçe ve tüm dosya kapsamına göre; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir .

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Sanığın sorgu beyanlarında mağdurenin yaşını on altı olarak bildiğine yönelik savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma kapsam ve gerekçesi nazara alındığında Tebliğnamedeki onama istemli görüşe iştirak edilmemiştir .

V. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2013/103 Esas, 2015/352 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafii Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2013/103 Esas, 2015/352 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık Müdafii Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2013/103 Esas, 2015/352 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3465, Karar No: 2018/7992, Tarih: 16.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3465 E.  ,  2018/7992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : a)Asıl Karar: Her üç sanık hakkında mahkumiyet

b) 23.02.2016 tarihli Ek Karar: Sanık ...'nin temyiz isteminin süre yönünden reddi

Sanık ... hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından da dava açıldığından, bu suçlarla ilgili mahkeme tarafından ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ...’nın yokluğunda verilen hükmün, savunmasında belirttiği adresine 21.05.2015 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, ancak adreste bulunmama sebebinin ve haber verilen komşunun adının mazbatada gösterilmemesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine yasal süresi içinde temyiz ettiği kabul edilip, 23.02.016 tarih ve 2014/530-2015/618 sayılı temyiz isteminin reddi kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

Sanık ...’ın adli sicil kaydında yer alan mahkûmiyete ilişkin ilamın, kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı örneğinin getirtilip TCK’nin 58. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan; sanık ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından; sanık ... hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında, yüklenen suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1. Sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanun’un 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak, kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' hükmünün yer alması karşısında; 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun’un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2. Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

2. Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; sanıkların savunmalarında adları geçen Ali İşeri ve ...’in, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) Ali İşeri ve ...’de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya Ali İşeri ve ...’e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, Ali İşeri ve ...’e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi veya kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara, Ali İşeri ve ...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3. 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2014 tarih ve 2014/15537 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında sadece “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık ... hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan da hüküm kurulması,

4. Kabule göre de;

a) Şikâyetçi kurum vekili tarafından sanık ... yönünden verilmiş bir katılma dilekçesi veya açıklanmış bir katılma beyanı bulunmadığı gözetilmeden, sanık ... aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...’nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, bozmanın, “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından” hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri temyiz edilmeyen diğer sanık ...’a CMUK'nin 325. maddesi gereğince SİRAYET ETTİRİLMESİNE, sanıklar ... ve ... hakkındaki İNFAZIN DURDURULMASINA, bu sanıklar infaz kurumuna alınmış ise başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadıkları taktirde salıverilmeleri için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 16.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7113, Karar No: 2016/9072, Tarih: 13.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7113 E.  ,  2016/9072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 11. Asliye Hukuk ve ... 5. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

... 11. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 6502 sayılı Kanun kapsamına girdiği ve tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 5. Tüketici Mahkemesi ise davalının yüklenici, davacıların arsa sahibi olduğu, 6502 sayılı Kanun anlamında tüketici ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendinde "Gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına ilişkin herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak Kanunun sistematiği nazara alındığında Kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununun 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Somut olayda dava, davacıların arsa sahibi olmaları nedeniyle kat karşılığ inşaat sözleşmesinde yer alan teknik şartnameye aykırı hareket edilmesinden kaynaklı ayıplı ifanın düzeltilmemesinden dolayı tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda dava, davacıların arsa sahibi olmaları nedeniyle kat karşılığ inşaat sözleşmesinde yer alan teknik şartnameye aykırı hareket edilmesinden kaynaklı ayıplı ifanın düzeltilmemesinden dolayı tazminat istemine ilişkindir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14406, Karar No: 2015/2561, Tarih: 19.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14406 E.  ,  2015/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/10/2013

NUMARASI : 2006/182-2013/397

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin tenfizi davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı S.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasında bulunması gereken hükmü temyiz eden S.. B.. vekilinin temyizden feragat yetkisini içeren vekaletnamesine rastlanılamamıştır. Sözü geçen belgenin, dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.