muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8025, Karar No: 2017/1647, Tarih: 07.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/8025 E.  ,  2017/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1-5271 sayılı CMK'nın 193. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen şartlar bulunmadığı halde sanık ... hakkında sorgusu yapılmadan beraat kararı verilmesi,

2-Katılan adına cep telefonu hattını bilgisi ve rızası dışında başka operatöre taşıma abonelik sözleşmesi düzenlediği iddia olunan sanıkların; sanıklardan ... imzaların kendisine ait olmadığı gibi üzerlerinde iş yerinin kaşesinin de olmadığını savunması, suça konu hattın üst bayi olarak aktivasyonunu iş yerinde yaptıklarını, sözleşmeyi ise alt bayi olan diğer sanık ...'nin sahibi olduğu Serkan İletişim isimli iş yerinde yapıldığını ileri sürmesi, diğer sanık ... ise soruşturma aşamasında alınan beyanında, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması ve sözleşme üzerindeki imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda bir inceleme yapılmamış olması, suça konu sözleşme aslı üzerinde sanık ...'nin işyeri olan Serkan İletişim'e ait kaşe izi bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, suça konu hatta ilişkin sözleşmelerdeki yazı ve imzaların sanıklara, suç tarihlerinde sanıkların işyerlerinde çalışan kişilerin eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınmasından sonra, sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suçun subutu halinde; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanıklara önödeme önerisinde bulunulması suretiyle hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1972, Karar No: 2024/6887, Tarih: 16.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1972 E.  ,  2024/6887 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Avrupa Birliği ve Mali Yardımlar Dairesinde proje izleme uzmanı olarak çalıştığını, yaptığı işin değişik kuruluşlarda yapılan proje takip işi olduğunu, davacıya belirli süreli sözleşmesi imzalatılmasına rağmen işin belirsiz süreli olduğunu, davacıya işe başladığı tarihten itibaren 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) gereği hak kazandığı her yıl iki ücret tutarında ilave tediye ödenmediğini ileri sürerek ilave tediye ücreti, damga vergisi kesintisi ile fark ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’i ileri sürmüş ve davacının onaylanması uygun bulunan Avrupa Birliği ile Türkiye Cumhuriyeti arasında akdedilen IPA Çerçeve Anlaşması ve Türkiye’deki insan kaynaklarının geliştirilmesi bileşeni altında katılım öncesi mali yardım (IPA) aracından sağlanan topluluk desteğine yönelik insan kaynaklarının geliştirilmesi, operasyonel programı ile ilgili olarak Türkiye Cumhuriyeti ile Avrupa Birliği Komisyonu arasında imzalanan Finansman Anlaşması kapsamında çalıştığını, ilgili program fonlarının Avrupa Birliği kaynaklarından karşılandığını ve ilgili Finansal Anlaşmasının 36 ncı maddesi kapsamında IPA çerçevesinde davacının doğrudan harcama bütçesi kapsamındaki personelden olduğunu, bu nedenle 6772 sayılı Kanun kapsamında ilave tediye ücret alacağına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işveren nezdinde proje izleme uzmanı olarak çalıştığını, davalı Bakanlığın 6772 sayılı Kanun kapsamında kaldığı ve davacının ilave tediye hakkının da bulunduğu, bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; 6772 sayılı Kanun bağlamında ilave tediye ödemesinin genel bütçe kapsamındaki sürekli işçi kadrosu veya geçici işçi pozisyonlarında çalışan kişiler için geçerli olduğunu ve davacının bu kapsamda çalışan işçi olarak değerlendirilemeyeceğini, davalı Bakanlık genel bütçeye tâbi olsa da yapılan sözleşmede hizmet bedeli olarak gösterilen miktarın kaynağının genel bütçe ve madde metninde sayılan diğer bütçelerden biri olmadığını, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacıya davalı İdarenin ilave tediye ödemekle yükümlü olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaların hatalı olduğunu belirterek İlk Derce Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile Avrupa Birliği ve Mali Yardımlar Daire Başkanlığı arasında iki ayrı belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığı, davalı işveren bünyesinde proje izleme uzmanı olarak çalıştığı anlaşılan davacının ücretinin ödenmesine ilişkin yöntemin sözleşmeyi belirli süreli hâle getirmeyeceği ve sözleşmelerin belirsiz süreli olduğu, taraflar arasında istihdam ilişkisi bulunduğundan ve davalı Kurum da 6772 sayılı Kanun kapsamında kaldığından davacının ilave tediye alacağına hak kazandığının anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf başvuru dilekçesindeki sebeplerle benzer gerekçelerle ve inceleme sırasında resen gözetilmesi gereken diğer nedenlerle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hesaplamaya esas ücret miktarının belirlenmesi ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/812, Karar No: 2014/20007, Tarih: 18.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/812 E.  ,  2014/20007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/10/2013 tarih ve 2012/305-2013/284 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16.12.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili davacıların muris ...’nın mirasçıları olduklarını, muris ...'ın ... ...Şubesi'nden 17.03.2006 tarihinde 4 yıl vadeli 136.000 TL bedelli tüketici kredisi kullandığını, kredi kullandıran dava dışı bankanın kredi kullandırım koşulu olması nedeniyle 17.03.2006 başlangıç tarihli muris için hayat sigortası yapıldığını, murisin sigorta süresi içerisinde vefat etmesi halinde...Emeklilik A.Ş. tarafından ödenecek hayat sigorta tazminatından öncelikle murisin o tarihte bankaya borçlu bulunduğu bakiye kredi ve faizinin ödeneceği, artan sigorta tazmin tutarının da mirasçılarına ödeneceğini, muris ...'ın, 17.03.2010 olan kredi vadesinin dolmasına 3 gün kala 14.03.2010 tarihinde vefat ettiğini, müvekkillerinin davalıya müracatı sonucunda davalının murisin kendilerine beyan edilmeyen ve önceden varolan hastalıkları nedeniyle vefat ettiğini bu nedenle bankaya olan bakiye borcun ödenmemesinin yanı sıra davacılara da herhangi bir ödemede bulunulmadığını, davacıların bankaya kalan bakiye borç tutarını da kendilerinin ödemek zorunda kaldığını, her ne kadar davalı sigorta şirketinin önceden varolan hastalıklar nedeniyle vefat ettiğini ileri sürmüş ise de, bu kişinin ani gelişen beyin ödemi rahatsızlığı sonucu vefat ettiğini, ileri sürerek 136.000 TL sigorta tazminatının davalı sigorta şirketine ihbar tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ile T.... Bankası T.A.O. arasında imzalanan grup hayat sigortası kapsamında bankadan kredi kullanan kişilerin isteğe bağlı olarak sigorta kapsamına alındığını, vefatları halinde teminat tutarları ile sınırlı olmak üzere kredi borcunun bankaya ödendiğini, kredi borcu dışında bir bakiye kalması halinde ise bu bakiyenin sigortalının lehtarına ödendiğini, sigorta sözleşmesinde bankanın akid sıfatıyla taraf olduğunu, davacıların murisi ...'ın 21/07/2009 tarihinde ... Bankası ...Şubesi’ne müracaat etmek sureti ile 89.000 TL'lik kredi kullanma talebinde bulunduğunu, kendisine hayat sigortası yapılmasının teklif edildiğini, müşteri tarafından bu teklifin kabul edildiğini, 16/06/2010 tarihli yazı ile müvekkili şirkete bildirildiğini, ancak Şube Müdürlüğü tarafından verilen bilgiden de anlaşılacağı gibi ... tarafından kullanılan 89.000 TL’lik kredi ile ilgili olarak Hayat Sigortası primi tahsil edilerek sigorta poliçesi düzenlenmesi gerekirken, murisin yine aynı şubede mevcut bir başka kredisine ilişkin taksit tahsilatı yapılırken sisteme sehven bu kredi numarasının yazılması nedeni ile 89.000 TL'lik kredi verine 2006 yılında başlayan kredi sözleşmesi üzerinden hatalı poliçe kaydı oluştuğunu, davacılar murisinin hayat sigortası başvuru tarihinin 21/07/2009 olduğunu, bu tarih itibariyle kullandırılan kredi tutarının 89.000 TL olduğunu, bu nedenle müvekkili ile dava dışı banka arasında yapılan sözleşme uyarınca 17/03/2009 tarihinde krediye bağlı teminat tutarının sadece 89.000 TL ile sınırlı olduğunu, davacılar murisine ait sigorta grup sertifikası yenilenmek suretiyle müvekkili şirket ve banka arasında 2009 yılı içerisinde kullanılmaya başlandığını, bu sertifika ile sigortalıdan sağlık beyanı alındığını, dolayısıyla 2009 yılı içerisinde kullanılmaya başlanılan bir belgenin 2006 yılında imzalanması imkanının olmadığını, ayrıca poliçe süresinin 1 yıl olduğunu, buna göre başlama tarihinin 17/03/2006 olduğunu, vefat tarihinin ise 14/03/2010 olduğundan teminat ödenmesinin de söz konusu olmayacağını, bir an için davacı talebi kabul edilse bile bu kredi ile ilgili sigorta başvuru tarihinin 21/07/2009 olduğu, bu tarih itibariyle banka riskinin 32.940,89 TL olması nedeniyle, teminâtın bu bedel ile sınırlı olduğunu, davacılar murisi ...'ın 14/03/2010 tarihinde vefatından sonra yapılan incelemede sigortalı ...'ın Eylül 2006 tarihinden bu yana sigorta öncesinde mevcut hastalıkları bulunduğuna ancak bu hastalıkların beyan edilmediğini, vefatın da bu hastalıklar nedeniyle gerçekleştiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre murise 07.03.2006 tarihinde kullandırılan 136.000 TL’lik kredi borcunun 4 yıl içerisinde ödenmesi konusunda anlaşma yapılarak 136.000 TL'nin tamamı için peşin olarak 2.720 TL prim alındığından ve son ödeme tarihi 17.03.2010 tarihi bulunduğundan 17.03.2010 tarihine kadar sigorta poliçe teminat süresinin devam ettiği, davalı tarafın iddia ettiği gibi 2009 yılında kullandırılan kredi için düzenlenmiş bir poliçenin tespit edilemediği, tıbbi belgelerde ölüm nedeni olarak sadece beyin ödeminin ölüm sebebi olarak gösterildiği, başkada bir bilgi ve kayıt bulunmadığı, bu nedenle ölüm sebebinin sigorta şirketinden saklanan hastalıktan dolayı olduğunun kabul edilemeyeceği, başka deyişle muristeki hastalıkla ölüm sebebi arasında illiyet bağı bulunduğunun ispatlanamadığı, ayrıca poliçe şartlarına göre sözleşme akdedilmesinden itibaren aralıksız ve itirazsız olarak iki yıl yürürlükte kalmışsa artık sigortacının sözleşmeden cayamayacağı, durumu öğrendiği tarihten itibaren 8 gün içinde prim farkını talep edebileceği, poliçenin 4 yıl muris vefat edene kadar yürürlükte bulunduğu ve davalının cayma hakkını kullanmadığından artık muristeki hastalık ile ölüm sebebi arasındaki illiyet bağının mevcut olup olmadığının bir öneminin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 136.000 TL'nin dava tarihi itibariyle işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6.767,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6104, Karar No: 2025/2188, Tarih: 20.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6104 E.  ,  2025/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/409 Esas, 2024/632 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/327 Esas, 2023/63 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi, Yağcı Mahallesi 2144 ve 2490 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların tapudan yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların Hayrabolu -Tekirdağ yolu yapım çalışmasında öncesinde başka bir parsel numarası ile kayıtlı iken davacı tarafından ifraz işlemleri yapılarak yol inşaatı için ayrı parsel numarası verildiğini, dava konusu taşınmaza objektif artış oranının en az %400-500 olarak hesaplanması gerektiğini, taşınmazların bulunduğu mahallenin Tekirdağ Büyükşehir merkezine en yakın mahalle olduğunu, tarla satış değerlerinin yüksek olduğunu, mücavir alanda olduğunu, istenilen elektrik ve su hizmetinden faydalanabileceğini, piyasa emsalleri ve rayiçleri gözetilerek taşınmazların konumu ve mevkii de dikkat alınarak bedellerinin dava tarihi itibarıyla tespit edilmesini ve tespit edilen bedelin müvekkillerine ödenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin yüksek, kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının hatalı belirlendiğini, ayrıca objektif değer artış oranı ve kapitalizasyon faizi oranı tespitinde aynı veriler ele alınarak hesaplama yapıldığından mükerrer değerlendirmenin mevcut olduğunu, yol nedeniyle taşınmazda değer artışı olduğunu, bedele faiz işletilemeyeceğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların arsa vasfında olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen değerin, değerlendirmeye esas alınan ürünlerin de gerek verim miktarı gerekse birim fiyatının düşük tutulduğunu, Yargıtay kararlarına göre giderlerin brüt gelirin 1/3'ünden fazla olamayacağını, kalan kısımda ulaşım engellendiğinden değer azalışı meydana geldiğini, objektif değer artış oranının daha fazla olması gerektiğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinde 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık bulunmadığı, değerlendirmeye esas alınan ürün verilerinin yörenin münavebe sistemine uygun ve resmî verilerle uyumlu olduğu, bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazların nitelikleri ve konumlarına göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde olduğu, kamulaştırmadan arta kalan kısmın yüz ölçümü ve geometrik şekli ile bilirkişi raporunda belirlenen özellikleri itibarıyla değer azalışı uygulanmamasının yerinde olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrar etmiş, taşınmazların kalan alanında kot farkı meydana geldiğinden değer azalışı verilmesi gerektiğini, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı uyarınca dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğini ve ilk karar ile hükmedilen 1.253.608,42 TL yönünden faiz kararı verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.