muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12738, Karar No: 2021/22117, Tarih: 22.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12738 E.  ,  2021/22117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.12.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15.12.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun gece vakti müştekinin ikametinin bulunduğu apartmana müştekinin rızası dışında girmesi şeklindeki eyleminin TCK’nın 116/4, 31/3. maddelerinde öngörülen konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, 30.06.2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18211, Karar No: 2014/12810, Tarih: 02.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18211 E.  ,  2014/12810 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd aleyhine 22/09/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 25,20 TL'sinin davacıya, 205,00 TL'sinin de davalılara yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 02/10/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

.....

KARŞI OY YAZISI

Davacı AKP, kişisel haklarına saldırı yapıldığı iddiasıyla davalı aleyhine manevi tazminat davası açmış, ilk derece mahkemesince 13/06/2012 tarihli yazıda "Bu yazı sadece gerizekalılar için yazılmıştır başlığı atılmış. Bu gerizekalıların büyük çoğunluğu ampul sembollü bir partinin mensubudur." denilmek suretiyle kişilik haklarına saldırının gerçekleştiği benimsenerek tazminata hükmedildiği görülmektedir.

....

a-İlk derece mahkemesinin gerekçesinde saldırı nedeni olduğu benimsenen cümlenin muhatabı davacı siyası parti değil, bu partinin bazı mensupları olup, bir gerekçede açıkça bu şekilde benimseme olduğuna göre davacı tüzel kişiliğin saldırı nedeniyle dava açma hakkı bulunmamaktadır. İlk derece mahkemesince davanın matufiyet unsuru gerçekleşmediği için reddi gerekirdi. Çoğunluk görüşüne bu nedenle katılmamaktayız.

b-Basın özgürlüğü açısından konu ele alındığında çekişmenin bir siyasi parti ve gazetenin arasında yaşandığı görülmektedir. Yazının konusu ise halen Türk siyasi hayatında aktif olan iki parti arasında ..... liderinin idam edilip edilmemesi veya edilememesinin hem toplumda hem siyasiler arasında özellikle seçim dönemlerinde sertleşmek üzere süregelen bir tartışma konusu olduğu açıktır. Bu anlamda özellikle yazı bir bütün olarak incelenmelidir. Yazının bütün olarak incelenmesinde ise bahsedilen konunun siyasal süreci ele alınmış ve halen iktidarda olmayan siyasal partinin adı geçen mahkûmun idam edilmemesi konusunda bir kusuru bulunmadığı süreç olarak anlatılmaktadır. Yer yer nezaket dışı söylemler kullanılmışsa da hem nezaket dışı söylemler kullananı ahlaki yönden değerlendirmeye iter, hem de hukuk tarafından yaptırım uygulanmaz. Davalı tarafından yazılan yazıda bu ögeler görülmeli idi.

Bunun yanı sıra kanımızca nezaket dışı olarak gördüğümüz ve ancak ilk derece mahkemesince saldırı nedeni olarak kabul edilen ifadelerin konusu aslında kişilikler değil davranış biçimidir. Bazı davranış biçimlerinin nezaket dışı söylemlerle eleştirilmesi gerek AHİM uygulamalarında, gerekse Dairemiz uygulamalarında tazminat konusu olarak kabul edilmemektedir. Buna göre de davanın reddi gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz. 02/10/2014
Yargıtay — Esas No: 2012/19908, Karar No: 2013/116, Tarih: 14.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19908 E.  ,  2013/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2012

NUMARASI : 2010/643-2012/259

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın, dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/30294, Karar No: 2020/14181, Tarih: 02.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/30294 E.  ,  2020/14181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Tasfiye Memuru ... tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1997 yılında davalı iş yerinde işe başlayıp 21/03/2013 tarihine kadar iş yerinde çalıştığını, 21/03/2013 tarihinde müvekkilinin haksız ve sebepsiz bir şekilde işine son verilidğini, günlük çalışma saatinin 09.00- 18.00 saatleri arasında olduğunu, cumartesi günleri saat 12.00 'a kadar çalışmanın devam ettiğini ücretlerinin gecikmeli olarak yatırıldığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, yemek molasının yarım saat olduğunu iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket tasfiye halinde olup davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı ... Tasfiye Memuru ... tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

Gerekçe:

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması ile müflisin taraf olduğu hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonrasına kadar duracağı genel kural ise de, yine bu hükmün müstacel haller, tazminatsız ceza davaları, şeref ve haysiyete tecavüzden ve cismani zararlardan doğan tazminat davaları ile evlenme, ahvalı şahsiye veya nafaka davalarının uygulanamayacağı kabul edilmiştir. 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesinde ayrık tutulan "Müstacel haller" den maksat, acele görülmesi gereken ve durduğu takdirde verilecek hükmün faydasız kalacağı gerçeğidir. Bu davalarda hakim takdir hakkını kullanarak müstaceliyet kararı vermek suretiyle yargılamaya devam eder. İşçinin alacaklı olduğu iş hukukuna ilişkin bir dava, işçinin sosyal durumu itibarıyle 2004 sayılı Kanun'un 194. maddenin gayesine uygun görülerek acele işlerden sayılmalı ve ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeksizin yargılamaya devam edilmelidir. Bunun yanında kanunun lafzına göre davacıların müflise karşı davaya devam edeceği izlenimi hasıl olmakta ise de masaya dahil mal ve haklar bakımından muflisin yetkisiz kalması keyfiyeti, kendisinin, müstacel de olsa bu davalara taraf olmaya devam etmesine manidir. Bu durum karşısında birinci alacaklılar toplantısı yapılmış ve iflas idaresi teşekkül etmişse, müstacel davalar ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeden iflas idaresine karşı; birinci alacaklılar toplantısı henüz yapılmamış ve işin müstaceliyeti icabı iflas idaresinin seçimini dahi beklemeye durum müsait değilse, bu takdirde iflas idaresi muflisin yerini alarak davaya iflasın açılmasından önce davanın görüldüğü iş mahkemesinde devam olunur. Böylece işçinin alacağının tahsili amacıyla iş mahkemesinde açılan davadan sonra işverenin iflasına karar verilmesi mahkemenin görevini etkilemez ise de, işveren muflisin yerine geçecek olanı etkiler.

İflas kararı verildikten sonra işçi işçilik haklarından doğan alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri için 2004 sayılı Kanun'un 219/2. maddesinde öngörülen bir aylık sürenin bitiminden sonra, iflas idaresi alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. Maddi yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da red sebebleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi 2004 sayılı Kanun'un 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas idaresine verir ve alacaklıları aynı Kanun'un 166/2. maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebliğatı gösterir adres ve tebliğat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki 2004 sayılı Kanun'un 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlıyacağı belirtildikten sonra, ayrıca 2004 sayılı Kanun'un 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilmiştir. Saklı tutulan hükme göre, iflas masasına müracaat eden alacaklılar tebliğatı kabule elverişli adres gösterir, yazı ve tebligat masrafları için avans yatırmışlarsa sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın onbeş gün içinde açılması gerekmektedir. Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. 2004 sayılı Kanun'un 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir ticaret mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkiside kamu düzenine ilişkindir.

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edileceği, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce iflası halinde ise yukarıda belirtilen şekilde hareket ile alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, Asliye Ticaret Mahkemesinde kayıt kabul davası olarak açılması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı şirket hakkında İstanbul 35. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/57 esas 2012/153 karar sayılı ilamı ile tasfiye kararı verildiği ve kararın 14/09/2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. İşbu davanın, davalı şirket hakkında verilen iflas kararından sonra açıldığı, bu nedenle davanın kayıt kabul davası olacağı gözetilerek Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33754, Karar No: 2017/11124, Tarih: 15.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33754 E.  ,  2017/11124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriği ile UYAP sisteminden, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edilip edilmediği anlaşılamadığından, mahkemece bu hususta gerekli araştırma yapılarak taraflara tebligat yapılmış ise ilgili mazbataların temini ile dosyaya eklenmesi, aksi halde gerekçeli kararın taraflara tebliği ile usuli eksiklikler giderildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.05.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/252, Karar No: 2014/1649, Tarih: 30.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/252 E.  ,  2014/1649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2010/470-2012/560

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/04/2008-10/11/2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK.'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E.-2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin ve davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden M.. U..'a (S.....Restaurant) iadesine, 30/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13090, Karar No: 2018/753, Tarih: 25.01.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13090 E.  ,  2018/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; şirketlerinin davalı kurumun ... nolu ... abonesi olup, T.C.... Bakanlığı ... işletme belgesi sahibi olduğunu, davalı kurum tarafından ... ... Kanunu'nun 16. maddesi gereğince şirketlerine indirimli tarifeden ... verilmesi gerekirken en yüksek tarife üzerinden ......isi verildiğini, zaruret nedeniyle tüm ... faturalarını ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek, abone tarihinden dava tarihine kadar ödediği miktarın fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; görev, zamanaşımı itirazında bulunup, davacının iddialarının haksız ve mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davacı şirketin 1997 yılı mart ayı ile 2004 yılı nisan ayı arasındaki zaman diliminde oluşacak tarife farkını talep etme hakkının olduğu, tarife fiyat farkından dolayı ... miktarının 6.158,25 TL olduğu, dosyadaki delillere göre davacı tarafın davalıyı dava tarihi itibariyle temerrüde düşürdüğü ancak davacılar ... ve ...'ın aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle bu davacıların açtıkları davanın reddine, diğer davacı yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 2011/14396 Esas- 2012/6723 Karar sayılı kararı ile "... davacı tarafça bilirkişi raporuna itiraz edilmiş, itiraz dilekçesinde bahsi geçen ... ... Kanunu'nun 16.maddesi gereğince uygulanması gereken ...in süresinin ... Kurulu'nun 2010/478 sayılı kararı uyarınca 16.07.2009 tarihine kadar sürdüğü belirtilmiştir. Mahkemece davacı tarafın söz konusu itirazları değerlendirilmek üzere yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği " belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararından sonra yapılan yargılama neticesinde; davacılar ... ve ... açısından davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine, davacı ... Otelcilik ve ... İşletmeciliği A.Ş. yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddine, 6.158,25 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile davalı ... tan tahsili ile davacıya verilmesine ilişkin kararda HMK 373 maddesi gereği direnilmesine karar verilmiş olup, kararın davacılar tarafından temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2013/19-1729 Esas-2015/1050 Karar sayılı kararı ile "....Özel Daire bozma ilamı üzerine yerel mahkemenin ilk kararında yer vermediği “2004 yılı Nisan ayından sonraki ......isi giderleri nedeniyle ... taleplerinin Hazine Müsteşarlığınca karşılanacağı” hususu ile ayrıca bozma ilamında belirtilen ... Kurulu kararının davacı lehine hükümler içermediği ve sözkonusu kararnamenin dava tarihinden sonra yürürlüğe girmesi nedenleriyle somut olaya uygulanamayacağı” gerekçe yapılarak direnme kararı verilmiştir. Ne var ki, mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu bu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararda yer verilmeyen ve mahkeme veya Özel Dairece daha önce değerlendirilmeyen yeni bir hukuki olgu, dolayısıyla tartışılıp değerlendirilmemiş yeni gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Hal böyle olunca, kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil Özel Daireye aittir..." gerekçesiyle temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya dairemize gönderilmiştir.

Dava; ... ... Belgesine sahip işletmenin, 1993 yılı 7. ayı ila 2007 yılı 2.ayı arasında kullandığı elektriğin bedelinin 2634 sayılı ... ... Kanunu'nun 16. maddesine aykırı şekilde ticarethane tarifesi üzerinden ücretlendirilerek davacı aboneden fazla para tahsil edildiği gerekçesiyle açılmış istirdat istemine ilişkindir.

Öncelikle taraflar arasındaki uyuşmazlığı giderecek meri mevzuat hükümlerinin incelenmesinde yarar vardır.

16/03/1982 tarihli ve 17635 sayılı ... gazetede yayınlanan 2634 sayılı ...i ... Kanunun; amaç başlıklı 1.maddesinde “Bu Kanunun amacı; ... sektörünü düzenleyecek, geliştirecek, dinamik bir yapı ve işleyişe kavuşturacak tertip ve tedbirlerin alınmasını sağlamaktır”, Kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu Kanun, ... hizmeti ile bu hizmetin gereği ... ve ... koruma ve gelişim bölgeleri ve ... merkezlerinin tespiti ile geliştirilmelerine, ... yatırım ve işletmelerinin ... edilmesine, düzenlenmesine ve denetlenmesine ilişkin hükümleri kapsar”, 16.maddesinde ise “... belgeli yatırım ve işletmeler ...,...ücretlerini o bölgedeki sanayi ve meskenlere uygulanan tarifelerden en düşüğü üzerinden öderler” hükümleri yer almaktadır.