muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1056, Karar No: 2020/91, Tarih: 13.02.2020

**Ceza Genel Kurulu         2016/1056 E.  ,  2020/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi :1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 26-322

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın eyleminin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK’nın 86/1, 21/2, 86/3-e, 87/1-d-son, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.09.2013 tarihli ve 26-322 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 21.10.2015 tarih ve 319-5013 sayı ile olası kasta ilişkin kanun maddesinin uygulanma sırası yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 25.05.2016 tarih ve 421224 sayı ile;

"...Sanık ...'ın, maktulü hedef alarak yaptığı bir el ateş sonucu başından isabet alan maktulün öldüğü, kendi arkadaşı olan...'ın ise yaralandığı hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Mahkemece yapılan uygulamada, gerçekleştirilen hareket tek fiil kabul edilmeyip sanık ... kasten öldürme suçunun yanı sıra olası kastla yaralama suçundan da sorumlu tutularak cezalandırılmıştır. Kanaatimizce bir fiil ile birden farklı suçun oluşumuna sebebiyet veren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi delaletiyle meydana gelen suçların en ağırından yani kasten öldürmeden ceza verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, gerçek içtima kuralları uygulanarak ayrıca olası kastla yaralama suçundan da ceza verilerek fazla ceza tayini nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde düzeltilerek onanmasının yasaya aykırı olduğu,” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 15.06.2016 tarih, 3973-3115 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ... ve ... hakkında maktul...'na yönelik kasten öldürme suçuna yardımdan verilen beraat hükümleri temyiz edilmeksizin, sanık ... hakkında maktul...’na yönelik kasten öldürme, mağdur ...'a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçlarından, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında maktul...'na yönelik kasten öldürme suçuna yardım; sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece onanmak; sanık ... hakkında maktul...'na yönelik kasten öldürme suçuna yardımdan kurulan mahkûmiyet hükmü ise Özel Dairece düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik olası kastla yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; inceleme dışı davanın maktulü...’nu öldürme kastıyla tabancayla bir el ateş eden sanığın, maktulün ölümüne neden olan aynı atışla mağdur ...'i de yaraladığı olayda, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi gereğince fikri içtima şartlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden hüküm kurulmasının, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ... ve müdafisi, inceleme dışı sanıklar ..., ..., ... ve müdafileri ile katılanlar ... ve ... ile vekilllerinin hazır bulunduğu 19.09.2013 tarihli oturumda, katılanlar ve vekilleri ile sanıklar ve müdafilerinden Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasına karşı diyeceklerinin sorulduğu, sonra hazır bulunan sanık ..., inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ... ile hazır bulunmayan inceleme dışı sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinden son sözlerinin sorulduğu, hazır bulunan sanık ...’e son söz hakkı tanınmadan duruşmaya son verilip hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK'nın 251. maddesine benzer hükümler içeren 5271 sayılı CMK'nın "Delillerin tartışılması" başlıklı 216. maddesinin üçüncü fıkrasında; "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir" düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca katılmış olduğu takdirde son söz mutlaka sanığa verilerek duruşma bitirilecektir. Ceza muhakemesinde sanığın en önemli haklarından biri de savunma hakkı olup, hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun birçok kararında açıkça belirtildiği üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili olan son sözün sanığa ait bulunduğuna ilişkin usul kuralı emredici nitelikte olup bu kurala uyulmaması kanuna mutlak aykırılık oluşturmaktadır.

Bununla birlikte, yürürlükten kaldırılmış bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 251. maddesinin son fıkrasındaki; “Sanık namına müdafii tarafından müdafaada bulunulsa dahi müdafaaya ilave edecek bir şeyi olup olmadığı sanığa sorulur.” şeklindeki düzenlemenin yeni usul kanununda yer almamasının nedeni, aynı yöntemin yeni yasada kabul edilmemesi değil, 216. maddenin son fıkrasındaki “Hükümden önce son söz hazır bulunan sanığa verilir” ibaresinin bu anlamı da kapsamasıdır.

Bununla birlikte, yürürlükten kaldırılmış bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 251. maddesinin son fıkrasındaki; “Sanık namına müdafii tarafından müdafaada bulunulsa dahi müdafaaya ilave edecek bir şeyi olup olmadığı sanığa sorulur.” şeklindeki düzenlemenin yeni usul kanununda yer almamasının nedeni, aynı yöntemin yeni yasada kabul edilmemesi değil, 216. maddenin son fıkrasındaki “Hükümden önce son söz hazır bulunan sanığa verilir” ibaresinin bu anlamı da kapsamasıdır.

Temyiz mercisince verilen bozma kararından sonra ilk derece mahkemeleri tarafından yargılamaya devam olunduğunda, dava henüz sonuçlanmamış bulunduğundan, ilk defa hüküm kurulurken "son sözün sanığa verilmesi" kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamalarda da "kamu davasının kesintisizliği ve sürekliliği" ilkesinin doğal bir sonucu olarak aynen geçerli olacaktır. Kovuşturmanın sona erdirilip hükmün tesis ve tefhimine geçilmesinden önce son söz alan tarafın sanık olması gerektiği şeklinde anlaşılması gereken "son sözün sanığa verilmesi" kuralına uyulmaması hâli, gerek "savunma hakkının sınırlandırılamayacağı" ilkesine, gerekse CMK'nın 216. maddesinin üçüncü fıkrasına açık aykırılık teşkil edecek ve bu durum, temyiz incelemesi aşamasında hükmün esasına geçilmeden önce bozma nedeni kabul edilecektir.

Öğretide; "Son söz sanığındır. Son sözün sanığa verilmesi, müdafaa bakımından çok önemlidir. Bunun içindir ki son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi mutlak temyiz sebebi, hukuka kesin aykırılık ve dolayısıyla bozma sebebi sayılmaktadır." (Nurullah Kunter-Feridun Yenisey-Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 18. Baskı, Beta Yayınları, İstanbul 2014, s. 1484.); "Hüküm safhasına geçmeden önce son söz hazır olan sanığa verilmek zorundadır. Bu hüküm silahların eşitliği ve suçsuzluk karinesi ilkelerinin gereği olarak düzenlenmiş, uyulması zorunlu ve emredici bir hükümdür. Son sözün sanığa verilmesi bozmadan sonraki yargılamada da uyulması zorunlu bir usul kuralıdır." (Yener Ünver-Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, 7. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2013, cilt: 2, s. 146–149.) şeklinde görüşler ileri sürülmek suretiyle, hükmün tesis ve tefhim edildiği duruşmada hazır bulunan sanığa mutlaka son sözün verilmesi gerektiği düşüncesi ittifakla benimsenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Yerel Mahkemece hükmün tefhim edildiği oturumda sanık ... ve müdafisi, inceleme dışı sanıklar ..., ..., ... ve müdafileri ile katılanlar ... ve ... ile vekillerinin dinlenildiği, hazır bulunan sanık ..., inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ... ile hazır bulunmayan inceleme dışı sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinden son sözlerinin sorulduğu anlaşılan dosyada; hazır bulunan sanık ...’e yeniden zorunlu hâle gelen son söz hakkı tanınmadan yargılama bitirilerek hükmün tesis ve tefhim edilmesi, CMK'nın 216. maddesinin 3. fıkrasına açıkça aykırılık oluşturduğundan, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuran bu usule aykırılık nedeniyle, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik olası kastla yaralama suçundan Yerel Mahkemece verilen hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçe ile kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.10.2015 tarihli ve 319-5013 sayılı düzelterek onama kararının sanık ...'in mağdur ...'e yönelik olası kastla yaralama suçundan verilen hüküm yönünden KALDIRILMASINA,

3- Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2013 tarihli ve 26-322 sayılı; sanık ...'in mağdur ...'e yönelik olası kastla yaralama suçundan kurulan hükmünün hükümden önce son sözün hazır bulunan sanık ...'e verilmemesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 13.02.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4396, Karar No: 2012/7310, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/4396 E.  ,  2012/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iki haklı ihtar nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6570 Sayılı Yasanın 7/e maddesi uyarınca, iki haklı ihtar nedeniyle açılacak tahliye davasının, yerleşik içtihatlar uyarınca, kira sözleşmesinin bitiminden itibaren bir ay içerisinde açılması zorunludur.

İki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliyeye karar verilebilmesi için, kiracının bir kira yılı içerisinde, iki haklı ihtara sebebiyet vermiş olması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler, iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde ve bir yıldan kısa süreli sözleşmelerde iki haklı ihtar oluşmaz.

Kira sözleşmesinde muacceliyet koşulunun bulunması halinde, muaccel (istenebilir) hale gelen kiranın tek ihtarla istenmesi gerektiğinden, bu kira parasının bölünüp değişik ihtarlarla istenerek, iki haklı ihtara konu yapılması mümkün değildir.

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan 06.01.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parasının 170 (345).-TL olarak her ayın ilk 10 günü içinde aylık peşin ödeneceği, özel koşullar bölümü 2.maddesinde ise, aynı dönem içinde bir ay kira parası ödenmediğinde, ödenmeyen aydan dönem sonuna kadar kira paralarının muaccel hale geleceği kararlaştırılmıştır. Tarafların özgür iradesiyle kararlaştırılan bu koşullar geçerli olup, tarafları bağlar. Davacı, ... 32. Noterliğinden gönderdiği ... gün ve .../... yevmiye no’lu ihtarnameyle 2010 yılı Eylül ayı kira alacağı 345.-TL'nin ödenmesini istemiştir. Aynı noterlikten gönderdiği ... gün ve .../... yevmiye no’lu ihbarname ile de, 2010 Ekim ayı kirası 345.-TL’nın ödenmesini istemiştir. Oysa, sözleşmedeki muacceliyet şartı gereğince, 2010 Eylül ayı kirasının tamamının sözleşmeyle belirlenen vadede ödenmemesi üzerine, dönem sonuna kadarki tüm kira paraları istenebilir hale gelmiştir. Davacının ilk ihtarname ile dönem sonuna kadar

olan tüm kira paralarını isteyebilecek iken muaccel hale gelen kira paralarını bölmek suretiyle ayrı ihtara konu etmesi az yukarıda açıklanan ilkeye aykırı olduğundan, davada iki haklı ihtarın koşulları oluşmamıştır. Bu durumda mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

olan tüm kira paralarını isteyebilecek iken muaccel hale gelen kira paralarını bölmek suretiyle ayrı ihtara konu etmesi az yukarıda açıklanan ilkeye aykırı olduğundan, davada iki haklı ihtarın koşulları oluşmamıştır. Bu durumda mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29741, Karar No: 2022/3607, Tarih: 07.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/29741 E.  ,  2022/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Bozma ilamının 1 nolu bendi uyarınca uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

... gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin ... tarihli ve ...Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz istemi yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/25746, Karar No: 2020/9952, Tarih: 18.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/25746 E.  ,  2020/9952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, resmi belgede sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edilen hükmü, CMUK'un 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 02.11.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 18.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17488, Karar No: 2012/33710, Tarih: 19.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/17488 E.  ,  2012/33710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 21.02.2012 tarih ve 2011/18264 Esas, 2012/4542 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı Yapı Kredi Bankası A.Ş. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi   tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43,90 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1502, Karar No: 2017/9504, Tarih: 19.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/1502 E.  ,  2017/9504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 18.09.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.12.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. .... ile karşı taraftan davacılar vekili Av. ... ve davacı asıl ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26960, Karar No: 2020/8962, Tarih: 07.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/26960 E.  ,  2020/8962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacının fesih tarihi olan 30/06/2015 tarihinde veya bu tarih sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumuna yaşlılık aylığı almak üzere yapmış olduğu bir başvuru olup olmadığı, davacıya aylık bağlanıp bağlanmadığı araştırılarak, aylık bağlandığı takdirde tahsis dosyasının gönderilmesi,

2-Davacının 3600 gün prim ödeme gün sayısı ile 15 yıl sigortalılık koşullarını doldurduğuna ilişkin olarak kendisine yazı verilmesi yönünde Sosyal Güvenlik Kurumundan herhangi bir talepte bulunup bulunmadığı sorularak, böyle bir talep mevcut ise gerek talep yazısı gerekse verilen cevabi yazının gönderilmesi istenilerek, alınacak cevabi yazılar ve eklerinin dosyaya eklendikten sonra, dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13328, Karar No: 2011/2291, Tarih: 23.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13328 E.  ,  2011/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 17.03.2010

No : 96-178

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalının temlik aldığı ipoteklerden doğan alacağının 546.718,76 TL olarak hesaplandığını ancak 410.000,-TL temlik bedelinin aşılmaması gerektiğini; kendi lehine tesis edilen ipoteğin de 1.400.000,-TL olduğunu ve bu limitin aşılamayacağını, oysa sıra cetvelinde 1.689.596,19 TL ayrıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan ... vekili 1.400.000,-TL tutarlı ipoteğin verilen borç karşılığında tesis edilen anapara ipoteği olduğunu, vadeden sonra reeskont faizi hesaplandığını, temlikte ise alacaklı bankanın haklarına halef olunduğunu bildirerek şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce ipoteğin anapara ipoteği olduğu ve yasal eklentilerin de teminat kapsamında bulunduğu, temlikte temlik alanın temlik edenin bütün haklarından yararlanacağı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet eden vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.