muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5144, Karar No: 2019/2859, Tarih: 28.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/5144 E.  ,  2019/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.10.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 84, 168, 174, 214, 323, parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili, 02.02.2015 tarihli dilekçe ile 84 Parsel sayılı taşınmazın davasını atiye terk ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili 323 parsel sayılı taşınmazdaki muhdesatların müvekkiline ait olduğunu, tarafların kabulü olmaması halinde dava açmak için süre verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, 25.11.2015 tarihli dilekçe ile 323 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapıların davalıya ait olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, dava konusu 214, 168, 174, 323 parsel sayılı taşınmazlar açısından davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine, 84 parsel bakımından dava atiye bırakıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, satış bedelinin muhdesata isabet eden kısmının muhdesat sahibi paydaşlara, geri kalan bedelin ise tapudaki hisseleri oranında ve veraset belgeleri dikkate alınarak payları oranında paydaşlara dağıtılmasına, karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün dava konusu 214, 168, 174, 84 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ONANMASINA,

2) Dava konusu 323 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir

2) Dava konusu 323 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davalı ... vekili tarafından dava konusu 323 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlarda hak sahibi oldukları ileri sürülmüş olup, davanın tüm tarafları muhdesat iddialarını kabul ettiklerini açıkça beyan etmemişler; bir kısım davalılar vekili bu hususu temyize konu etmiştir.

Somut olaya gelince; davalı ... vekili tarafından dava konusu 323 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlarda hak sahibi oldukları ileri sürülmüş olup, davanın tüm tarafları muhdesat iddialarını kabul ettiklerini açıkça beyan etmemişler; bir kısım davalılar vekili bu hususu temyize konu etmiştir.

Bu durumda yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle muhdesat iddiasında bulunan davalı ... vekiline muhtesatın aidiyeti konusunda dava açmak için HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmesi, açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, muhdesatın aidiyetine karar verilmesi halinde; yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle taşınmazların tespit edilen toplam değerlerinin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiğinin yüzdelik oran kurulmak suretiyle belirlenmesi muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara dağıtılması ve dağıtım oranlarının hükümde açıkça gösterilmesi; mahkemece verilen süre içerisinde dava, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Açıklanan hususlar gözönünde bulundurulmadan noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle 214, 168, 174, parsel sayılı taşınmazlar yönünden bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, (2)numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 323 parsel sayılı taşınmaz yönünden hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7228, Karar No: 2018/972, Tarih: 12.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7228 E.  ,  2018/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02/03/2016 tarih ve 2016/15-2016/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın .... Şubesinde bulunan hesabından 07.10.2008 tarihinde internet üzerinden yetkisiz kişilerce hesabına girilerek 50.000,00 TL çekilip çeşitli hesaplara gönderildiğini, 10.000,00 TL'nin iade edilmiş olmasına rağmen kalan bedelin ödenmediğini, davalı bankanın gerekli önlemleri almayarak müvekkilinin mağduriyetine sebep olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL'nin 07/10/2008 tarihinden itibaren başlayacak ticari faiz ile davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin gerekli önlemleri aldığını, kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; davacının rızası ve bilgisi dışında hesabındaki paranın 3. kişilere gönderildiği, davalı bankanın parayı gerektiği gibi koruyamadığı, gerekli dikkat ve özeni gösteremediği, paranın kötüniyetli 3. kişilerin eline geçmesinde davalı bankanın tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile taleple bağlı kalınarak 20.000,00 TL’nin dava tarihi olan 20/04/2011 tarihine kadar davalı banka tarafından uygulanan vadesiz mevduat faizi ile ( o tarihteki Reeskont haddini aşmamak üzere) birlikte, dava tarihi olan 20/04/2011 tarihinden itibaren sonra reeskont haddi üzerinden hesaplanacak temerrüt faiziyle birlikte davalı bankadan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.024,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 305,65 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/10811, Karar No: 2016/13327, Tarih: 13.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/10811 E.  ,  2016/13327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/11/2015 tarihli ve ...soruşturma, ... sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 12/01/2016 tarihli ve 2015/3792 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut olayda, müştekinin ilk gebeliği olduğu ve takibinin Özel İstanbul ...Hastanesinde görevli doktor ... tarafından yapıldığı, 07/08/2012 tarihinde sezeryan doğuma alınan müştekinin doğum sonrası her iki böbreğinde meydana gelen işlev kaybı nedeniyle şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, Adli Tıp Kurumu 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 28/05/2015 tarihli ve 5429 karar sayılı raporunda sezeryan sonrası gelişen akut böbrek yetmezliği ve kronik böbrek yetmezliğine neden olan durum ile ilgili olarak şüphelinin kusuru bulunmadığının bildirildiği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şüphelinin kusurlu olmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 28/05/2015 tarihli raporunun aksine yine dosya arasında bulunan 11/02/2015 tarihli ön değerlendirme raporunda şüphelinin kusurlu bulunduğu anlamına gelebilecek ifadelere yer verilmesi ve müştekinin doğum sonrası takibinde tıbbi hata ve ihmalin bulunduğuna ilişkin İstanbul Üniversitesi Cerrapaşa Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. ... tarafından rapor düzenlenmesi karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği gibi, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 05/09/2013 tarihli ve ..., esas, ... karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesi ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, kusurun belirlenmesi normatif bir değerlendirmeyle mümkün olmakla birlikte, konunun teknik bilgiyi gerektirmesi, hakimin hukuk bilgisiyle sorunu çözemeyeceği durumlarda, bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinde dahi, bilirkişinin inceleme yetkisi kusurlulukla ilgili olmayıp, işin tekniği ve norma aykırı davranışın belirlenmesi ile sınırlı olacağı, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerekçelerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hakkına haiz bulunduğu, bilirkişi tarafından münhasıran hakimin yetkisinde bulunan kusurluluk konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmaması gerekmekle birlikte, bu yöndeki bir değerlendirmenin de hakimi bağlayıcı bir yönünün bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 67. maddesinin beşinci fıkrası gereğince ilgililerin itirazlarının bildirilmesi için

istemde bulunabilmelerini sağlamak üzere söz konusu Adli Tıp Raporunun tebliğ edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilemeden, yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 02.08.2016 gün ve 94660652-105-34-8126-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2016 gün ve ...sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28.08.2015 tarihli Adli Tıp Kurumunun raporunda, “...bebeğin sezeryan ile doğurtulmasının tıbben uygun olduğu,sezeryan sonrası gelişen akut böbrek yetmezliği ve kronik böbrek yetmezliğine neden olan durumun mevcut verilerle tespit edilmediği, dolayısıyla bu durumun herhangi bir tıbbi kusur ya da ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, davalı kadın doğum uzmanı ve diğer hekimler tarafından hastanın şikayetlerine ve klinik bulgularına yönelik gerekli muayeneler, tetkikler ve konsültasyonlar yapılarak uygun tedavinin yapıldığı, sağlık çalışanlarına atfedilecek kusur bulunmadığının...” belirtilmesi üzerine ilgili Cumhuriyet savcılığınca 12.11.2015 tarihinde takipsizlik kararı verilmesi üzerine, müşteki vekilinin itiraz etmesi nedeniyle itirazı değerlendiren İstanbul Anadolu 7.Sulh Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 karar tarihli ... değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiş ise de;

Koşuyolu Medipol hastanesinde kadın doğum uzmanı olarak görev yapan şüpheli ...'nın kusurlu olmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu 2. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 28/05/2015 tarihli raporunun aksine yine dosya arasında bulunan İstanbul Üniversitesi Cerrapaşa Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. ... tarafından düzenlenen 09.04.2014 tarihli raporda özetle “....hastada sezeryan ameliyatı sonrası hipertansiyon ve karaciğer enzimlerinde yükselme, trombosit ve kan değerlerinde düşme devam etmesine rağmen, kan ürünlerinin erken verilmemesi, ağır kanamaya bağlı hipovolemik şoku düzeltecek girişimlerde yeterli düzeyde bulunulmaması ve cerrahi ya da atoni sonrası kanamaya bağlı olarak gelişen bu durumu kadın doğum uzmanı dışındaki branş hekimlerinin değerlendiremediği....” görüşü ile Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Adli Tıp ve Genel Cerrahi Uzmanı Prof. Dr.... tarafından düzenlenen 11.02.2015 tarihli ön değerlendirme raporunda özetle “....sezeryan sonrası böbrek fonksiyon kaybına yol açan ve hastayı diyalize bağımlı hale getiren akut böbrek yetmezliğinin kan kaybı kökenli olduğu, hekim tarafından komplikasyonun fark edilip yönetilmesinde eksiklik olduğu, laboratuar bulguları belli etmesine rağmen bizzat kendi uzmanlık alanı dahilinde gelişen bu komplikasyonu belirlemede ve müdahalede ortalama beklenen özen ve dikkati göstermede yetersiz kaldığı...” görüşü karşısında; raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yönelik itirazın kabulü yerine, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 7. Sulh Ceza Mahkemesi Hakimliği'nin 12.01.2016 tarihli ve ... değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 13.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4852, Karar No: 2021/188, Tarih: 18.01.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/4852 E.  ,  2021/188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı, davalı annesi ... ve davalı babası ...’ın 87 ada 6 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını ölünceye kadar bakma akdi ile davalı oğulları ...’a devrettiklerini, ancak ölünceye kadar bakma akdinin şekil şartlarına uyulmadan düzenlendiğini, ayrıca annesi ...’ın sözleşme yapma ehliyetinin bulunmadığını, işlemin mutlak butlanla batıl olduğunu, ileride doğacak miras hakkına dayanarak eldeki davayı açtığını ileri sürerek ölünceye kadar bakma akdinin geçersizliği sebebiyle işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

İlk derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazı davalı ...’e temlik eden davalı ... ve davalı ...’in dava tarihinde ve halen sağ oldukları, davacının dava açma yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 14.90. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21045, Karar No: 2017/10027, Tarih: 26.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/21045 E.  ,  2017/10027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nun 155/2, 62, 53/1, 51/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın .... ilköğretim Okulunda vekaleten müdür olarak görev yaptığı sırada okul aile birliğine ait bir takım çekleri kendi şahsi borçlarında kullandığı ve servis şöförlerınden bağış adı altında aldığı 5000 TL nakit ve toplam 15000 TL tutarlarında parayı okul aile birliğine teslim etmeyerek mal edindiği; bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesi ile ilgili kısmına "TCK'nın 52/2 maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/225, Karar No: 2015/6468, Tarih: 06.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/225 E.  ,  2015/6468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, ... rant sigortasına girdiği 1.10.1981 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz tirazlarının reddi gerekir.

2- Dosyadaki belgelerden, ...’da rant sigortasına tabi olarak geçen 6538 günlük süreyi borçlandırıldığı, 2.12.2013 tarihli tahsis talebinin davalı Kurumca şartların sağlanmadığından 4.12.2013 tarihli yazı ile reddedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece,davacının sigorta başlangıcı yönünden verilen karar isabetli ise de, kesin dönüş koşulları usulune uygun araştırılmadan yaşlılık aylığı talebinin kabülüne karar verilmesi isabetsizdir.

Yurtdışında çalışan ... vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.