muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11555, Karar No: 2014/10728, Tarih: 24.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/11555 E.  ,  2014/10728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/222896

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2011/1 (E) ve 2011/69 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A) Suça sürüklenen çocuk Ş.. K.. hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Şikayetçinin evinin önünde duran motosikletin çalınmasından ibaret eylemin adet gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu noktasındaki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamdeki bozma isteyen 1 numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şikayetçinin saat 07:30 sıralarında evinin önünde duran motosikletinin yerinde olmadığını gördüğü şeklindeki beyanı karşısında, belirtilen saatin gündüz vaktine tekabül ettiği anlaşıldığından suçun gece vakti işlendiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Ş.. K.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesine ilişkin bölüm karardan çıkartılması suretiyle; sonuç hapis cezasının TCK 142/1-e, 31/3 maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Suça sürüklenen çocuk Ç.. Y.. hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Şikayetçinin evinin önünde duran motosikletin çalınmasından ibaret eylemin adet gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu noktasındaki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamdeki bozma isteyen 1 numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

1- Soruşturma aşamasında bilgi sahibi olarak dinlenen C. O..'in alınan beyanında, suça sürüklenen çocuk Şükrü'nün kendisine suça sürüklenen çocuk Çetin ile birlikte suça konu motosikleti çalıp akabinde dere kenarında sakladıklarını söylediği şekilinde beyanı üzerine bahse konu motosikletin kollukça dere kenarında bulunduğunun anlaşılması karşısında;

1- Soruşturma aşamasında bilgi sahibi olarak dinlenen C. O..'in alınan beyanında, suça sürüklenen çocuk Şükrü'nün kendisine suça sürüklenen çocuk Çetin ile birlikte suça konu motosikleti çalıp akabinde dere kenarında sakladıklarını söylediği şekilinde beyanı üzerine bahse konu motosikletin kollukça dere kenarında bulunduğunun anlaşılması karşısında;

CMK'nın 210. maddesinin 1. fıkrasında olayın delilinin bir tanığın açıklamalarından ibaret olması durumunda bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenmesi gerektiğinin ve daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunmasının dinleme yerine geçmeyeceğinin öngörülmesi, aynı Kanun'un 217. maddesinin 1. fıkrasında ise hâkimin kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabileceğinin belirtilmesi dikkate alınarak; C. O.. isimli kişinin duruşmada dinlenerek, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre; şikayetçinin saat 07:30 sıralarında evinin önünde duran motosikletinin yerinde olmadığını gördüğü şeklindeki beyanı karşısında, belirtilen saatin gündüz vaktine tekabül ettiği anlaşıldığından suçun gece vakti işlendiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Ç.. Y.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 24/03/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14744, Karar No: 2006/16655, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14744 E.  ,  2006/16655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Bağ tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükme esas alınan fenni bilirkişinin tuttuğu rapor ekindeki çekişmeli taşınmazları gösteren kroki eklenerek kadastro müdürlüğüne müzekkere yazılarak çekişmeli taşınmazların yapılan kadastro sahalarında hangi ada parsel altında tesbit edildiklerinin belirlenmesi ve bunların kadastro paftası üzerinde işaretlenmeleri istenek, alınacak cevabi yazı ve belgelerin bu dosya içerisine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27626, Karar No: 2014/21049, Tarih: 16.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/27626 E.  ,  2014/21049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 26/06/2013 tarihli hükmü, 27/06/2013 tarihinde temyiz etmesi karşısında, temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15175, Karar No: 2017/4444, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15175 E.  ,  2017/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2680, Karar No: 2020/5671, Tarih: 16.06.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/2680 E.  ,  2020/5671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen kamu malına zarar verme suçundan zarar görme ihtimali bulunan Adalet Bakanlığı'nın açılan davadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belge bulunmadığından, 17.04.2019 günü yapılan tebligatın Tekirdağ F tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na yapıldığı ve Bakanlığa yapılmadığı, Bakanlığın yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye de rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde yoklukta verilen hükümlerin, Dairemizin tevdii ilamının CMK'nın 34/2. madde fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak adı geçen kuruma tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanık müdafiinin temyizlerine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12073, Karar No: 2012/14064, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12073 E.  ,  2012/14064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkil şirketin beyaz eşya satımı yapmakta olduğunu, 03.11.2008 tarihinde kimlikleri bilinmeyen beş kişinin müvekkil şirketin işyerine geldiklerini ve müvekkil ...'nun oğlu olan dava dışı ...'yu tehdit etmek suretiyle 30.01.2009 tarihli ve 25.000,00 TL bedelli bir senet düzenlettirdiklerini, ...'lunun sözkonusu senede müvekkil şirketin kaşesini de basarak imzaladığını, kimliği belirsiz kişilerin konuşmalarından sözkonusu senedin müvekkillerin davalıya olduğu iddia edilen borçlarına karşılık alındığının anlaşıldığı, ...'nun senedi imzalamadan hemen önce babası müvekkil ...'yu işyerine çağırdığını, kimliği belli olmayan şahısların müvekkil ...'ya da sözkonusu senedi imzalattıklarını, müvekkillerin davalıya borcu olmadığını, bu olayla ilgili Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nda 2009/5436 hazırlık sayılı soruşturmanın devam ettiğini, 22.01.2009 tarihinde ... Zeytinburnu Şubesinden sözkonusu senedin tahsil için bankaya verildiğine ilişkin ihbarname gönderildiğini belirterek, müvekkillerin sözkonusu senet nedeniyle icra tehdidine maruz kalmamaları için sözkonusu senet nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine ve senedin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacılardan ...'nun, müvekkilinin işyerini kiraladığını ve bu işyerinde ... Group isimli şirketiyle ticaret yaptığını, toplam 50.400,000 TL kira borcu olduğunu, davacıların daha önceki şirketleri ... Group şirketinin kira borcunun bir kısmını karşılamak için 25.000,00 TL bedelli bono verdiğini, kira sözleşmesi ve buna ilişkin ihtarnamelerin dosyaya ibraz edildiğini, kira borcunu ödemeyen davacı ...'nun hakkında icra takipleri varken işyeri ve adresini değiştirerek kaçtığını belirterek, davanın reddine ve %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; celbedilen Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2009/5446 sooruşturma sayılı dosyasında, her ne kadar davalı ve arkadaşları hakkında 25.000,00 TL bedelli senedin tehditle alındığı iddiası ile ilgili soruşturma yapılmış ise de müşteki ile şüpheliler arasında işyeri kirası alacağından dolayı ihtilaf bulunduğu, senedin zorla alındığına dair kesin ve inandırıcı bir delilin mevcut olmadığının sübut bulması nedeniyle Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.08.2009 tarihli, 2009/5436 soruşturma

numaralı ve 2009/39410 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, verilen kararın itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olduğu, davacıların iddialarını başka bir yazılı delille kanıtlayamadıkları, bononun bir ödeme vasıtası olması ve davacıların bu borçtan dolayı davalıya borçlu olmadıklarının aynı kıymetteki bir yazılı belge ile kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2137, Karar No: 2006/5178, Tarih: 11.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2137 E.  ,  2006/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı Hazine vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde alacaklı ... Vergi Dairesi için garameten paylaştırma yapılmadığını bildirerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dava dışı ...’ten alacaklı olduklarını, borçlunun bedeli paylaşıma konu taşınmazı üçüncü kişi ...’a devretmesinden sonra tasarrufun iptali davası açtıklarını; öte yandan davacının taşınmaz üzerine usulüne uygun biçimde konulmuş bir haczi bulunmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacı alacağına garameten pay ayrılabilmesi için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesinde belirtildiği şekilde bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine usulüne uygun bir haciz konulması gerekmesine rağmen, tapu kütüğünde bu yönde bir kayıt bulunmamasına göre, davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 11.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23671, Karar No: 2017/3, Tarih: 16.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/23671 E.  ,  2017/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının yaşlılık aylığına esas basamağının tespiti ile aylık miktarının belirlenmesi ve aylık farklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının talebine konu olan, 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. Maddesi ile eklenen Geçici 21. Maddede “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmüne yer verilmiş ise de, anılan maddenin yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. Maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenmiş olması ve aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 106. Maddesinin 2. Bendi gereği yürürlükten kaldırılarak uygulama imkanının kalmamış olması karşısında, anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; mahkeme kararının gerekçe bölümündeki son iki paragrafın silinerek yerine, “Davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. Maddesi ile eklenen Geçici 21. Maddenin “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmünün yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. Maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenerek aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 106. Maddesinin 2. bendi gereği yürürlükten kaldırılması ve bu hali ile davacı yönünden uygulama imkanının kalmamış olması nedeni ile, davanın reddinin gerektiği kanaati ile aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.” cümlesinin yazılarak kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12288, Karar No: 2016/855, Tarih: 01.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12288 E.  ,  2016/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sahte bandrollü kopya eser sattığı tesbit edilen sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, suç tarihinin 21.12.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” (Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (..., B. No: ... 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.