muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3012, Karar No: 2013/423, Tarih: 28.01.2013

sürecinde anılan tespit dosyası dinlenen tanık sözleri, ....09.2011 tarihli ...... raporu dikkate alınarak taraflar arasında .... sınıf malzeme kullanılacağı konusunda anlaşma bulunmadığı, iş anlaşması başlıklı belge altındaki imzanın da davalıya ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bu durumda yerinde keşif icra edilip gerekli araştırma yapılmadan eksik incelemeyle sonuca gidilmesi isabetli olmamıştır. O halde mahkemece yapılması gereken iş, yerinde tatbiki keşif yapılıp, uygulama tayin edilecek uzman teknik bilirkişi vasıtasıyla sağlanmalı, Borçlar Yasası'nın 360. maddesi uyarınca yapılan şey iş sahibinin kullanamayacağı ve nısfet kaidesine göre kabule icbar edilemeyeceği derecede kusurlu veya mukavele şartlarına aykırı olursa iş sahibinin o şeyi kabulden imtina edebileceği, bu hususta yüklenicinin taksiri bulunursa zarar ve ziyan da isteyebileceği işin kusurlu olması veya mukaveleye aykırı bulunması yukarı derecede ehemmiyeti haiz değil ise, iş sahibi işin kıymetinin noksanı nisbetinde fiyatı tenzil ve eğer o işin ıslahı büyük bir masrafı mahsup değil ise müteahhidi tamire mecbur edebileceği hususları gözetilerek elde edilecek sonuç dairesinde karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan olgular gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22356, Karar No: 2016/3742, Tarih: 21.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/22356 E.  ,  2016/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 13.03.2009 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve cenaze masrafı ile sigortalının vefatından önce kurumca yapılan tedavi giderlerinin davalılardan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı kurum ile davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurumun, kesinleştiği anlaşılan ceza davasına göre, davalı ...’nin işlettiği ...Bar işyerinde çalışmakta olan diğer davalı ...’un sigortalı ile kavga ettiği esnada bıçakla yaralaması sonucunda meydana gelen silahla kasten öldürme olayı ile ilgili olarak açtığı bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 23, 21/4. ve 76’ncı maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun süresinde bildirilmeyen sigortalılıktan doğan sorumluluk bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 23’üncü maddesi hükmüne göre; sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce iş kazası meslek hastalığı ve hastalık meydana gelmiş ise, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken her türlü masraflar ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın işverene ödettirilecektir.

Sözü edilen madde ile işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır.

Anılan Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilebilecektir.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

Sağlık hizmeti giderleri bakımından ise, davanın yasal dayanağı niteliğindeki 5510 sayılı Kanunun 76. maddesinin 4. fıkrasında, iş kazası ile meslek hastalığı, işverenin kastı veya genel sağlık sigortalısının iş sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı davranışı sonucu olmuşsa, Kurumca yapılan sağlık hizmeti giderlerinin işverene tazmin ettirileceği, son fıkrasında, genel sağlık sigortalısına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere kastı veya suç sayılır bir davranışı veya ilgili kanunlarla verilmiş bir görevi yapmaması ya da ihmali nedeniyle Kurumun sağlık hizmeti sağlamasına veya bu kişilerin tedavi süresinin uzamasına sebep olduğu mahkeme kararıyla belirlenen üçüncü kişilere, Kurumun yaptığı sağlık hizmeti giderlerinin tazmin ettirileceği açıklanmıştır.

Anlaşılacağı üzere 23. ve 76/4. maddelerde işverenin, 21/4. ve 76/son maddelerde üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi mevcuttur.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

Eldeki davada, davalı ...’nin işveren olduğu, diğer davalı ...’un ise üçüncü kişi olduğu Mahkemece; % 30 işveren, %50 diğer davalı ... ve %20 vefat eden sigortalının kusurlu olduğu kabulünden hareketle hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, 5510 sayılı Yasanın 23. maddesinde; “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir.

Diğer taraftan, 5510 sayılı Yasanın 23. maddesinde; “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmü öngörülmüş olup, maddenin açık hükmü karşısında; gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmamaktadır.

Anılan maddeye göre davalı işverenin sorumluluğu kusursuzluk ilkesine dayanmakta olup, zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe giriş bildirgesi yasal süre içerisinde Kuruma verilmemişse ve zararlandırıcı sigorta olayı bu yasal süreden sonra meydana gelmişse Kurumca yapılan sigorta yardımlarından 23. maddeye göre sorumlu tutulması, bu durumda tarafların kusur oranı gözetilmeksizin belirlenen ilk peşin sermaye değerinden, Borçlar Kanunu’nun 43-44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50'sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak kurum zararının belirlenmesi gerekecektir.

Üçüncü kişi konumundaki kusurlu diğer davalı yönünden sorumluluğun belirlenmesinde ise; 21/4. madde çerçevesinde, sigortalıya bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısına, tüm davalıların kusurları toplamı oranının uygulanması gereği ile tedavi giderleri bakımından yarı oranındaki sınırlamanın bulunmadığı gözetilmeli ve talebi de aşmamak kaydıyla hükmün infazı da mümkün olacak şekilde bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı kurum ile davalılardan ... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmü temyiz etmeyen diğer davalı yönünden davacı kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmek üzere karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı ...’e iadesine, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/472, Karar No: 2015/3018, Tarih: 09.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/472 E.  ,  2015/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi sözleşmesi ile kredi çektiğini davalı banka tarafından kendisinden 1.300.00 TL kesinti yapıldığını, bu kesintinin haksız olduğunu ileri sürerek şimdilik 1.300.00 TL' nın, yargılama sırasında 30.09.2014 tarihinde talebini 1.052.00.TL daha artırarak toplam 2.352.00 TL' nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.352,00 TL nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, alacağın 800,00 TL sine 9.11.2012, 1.552 sine 19.6.2013 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla 1.300,00 TL talep etmiş, ıslah dilekçesi ile de talebini yükseltmiştir. Borçlar Kanunun 117. maddesine göre muaccel hale gelen bir borcun borçlusu ancak alacaklının ihtari ile mütemerrit olur, ihtar mevcut değil ise dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz yürütülür. Bu durumda dosyada davalıya tebliğ edildiği kanıtlanmış olan ve usulünce hazırlanmış bir ihtar bulunmadığından davalının 1.300.00 TL yönünden dava tarihinden, 1.052.00 TL yönünden ıslah tarihi olan 30.09.2014 tarihinden itibaren temerrüde düştüğünün kabulü gerekeceğinden, mahkemece kesinti tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMK.' nun 370/2. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince mahkeme kararının hüküm bölümünün 1. bendindeki cümlenin çıkarılarak yerine “Davanın kabulü ile 2.352.00 TL' nın, 1.300.00 TL' sına dava tarihinden, 1.052.00 TL' sına ıslah tarihi olan 30.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9537, Karar No: 2013/12760, Tarih: 17.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/9537 E.  ,  2013/12760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, bağlanan yaşlılık aylığının geçerli olduğunun ve kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına ve Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19528, Karar No: 2012/4737, Tarih: 14.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19528 E.  ,  2012/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... ve ... Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkmece davalılar ... Belediye Başkanlığı ve ... yönünden davanın reddine, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve bedelden ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dere ıslahı nedeniyle taşınmazda %5 oranında değer artışı olacağı belirtildiği halde, gerekçe gösterilmeden bu oranın %3 alınarak hesap yapıldığından, bu çelişki giderilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması;

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25852, Karar No: 2019/9914, Tarih: 15.10.2019

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2016/25852 E.  ,  2019/9914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ve dahili davalı avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, davacı anne ...'nin hamilelik sürecinde düzenli olarak kadın doğum doktoru tarafından kontrol edildiğini, ancak doğumun davalı ... hastanede 09.01.2011 tarihinde doktor bulunmaksızın uzman olduğu belirtilen ebe ve hemşire tarafından gerçekleştirildiğini, bebeğin baş çevresinin büyüklüğü nedeniyle sıkıntılı bir doğum olduğunu, daha sonra bebeğin sağ el parmaklarında hareketsizlik farkettiklerini, davalı hastaneye başvurularının bu hastane çocuk doktoru tarafından daha sonra geçeceği söylenerek geçiştirildiğini, herhangi bir düzelme olmaması üzerine başvurulan farklı ... kuruluşunda yapılan tetkikler neticesinde bebeğin doğum esnasında ana rahmine sıkışması neticesinde kolundaki sinirlerin zedelenmesi nedeniyle kolunda ... yaralanması olduğu teşhisi konulduğunu, davalı hastane çalışanlarınca doğum öncesi kendilerine gerekli ve yeterli aydınlatmanın da yapılmamış olduğunu, bu olay nedeniyle bebeğin fiziksel diğer aile bireylerinin ise manevi olarak acı çektiklerini ileri sürerek, küçük için 1.000,00 TL maddi tazminat, 50.000,00 TL manevi tazminat davacı anne ve baba için 25.000,00'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafın maddi tazminat talebinin kabulü ile, taleple bağlı kalınarak 1.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, çocuk ... için 25.000,00 TL, anne ... için 10.000 TL, baba ... için 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacıların eldeki dava ile davalı hastane bünyesinde gerçekleştirilen doğum işleminde yeterli özenin gösterilmediğini ileri sürerek, tazminat talebinde bulunduğu, mahkemece yapılan yargılama neticesinde dosya kapsamında görüşüne başvurulan ... 2. İhtisas Kurulu tarafından aldırılan 07/03/2014 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda; doğum eylemi sırasında bebekte ...lezyonu oluşması yönünden davalı hastaneye atfı kabil bir kusur tespit edilmediğinin bildirilmesine, yine Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan alınan 26/03/2015 tarihli raporda; doğum eylemi sırasında bebekte ...lezyonu oluşması yönünden davalı hastaneye atfı kabil bir kusur tespit edilmediğinin bildirilmesine rağmen, davacı anne ...'ye ve baba ...’ye imzalatılması gereken rıza ve aydınlatılma formunun davalı hastane tarafından dosyaya sunulmadığı, dolayısı ile sağlıkla ilgili her türlü girişim, kişinin özgür ve aydınlatılmış onamı ile yapılması gerekmesine rağmen, davalı hastanenin bu yükümlülüğünü yerine getirmediği, bebek ...'de doğum sırasında meydana gelen ... lezyonunun gerçekleşebileceğine dair doğum öncesinde davacı anne ve acil durumda davacı annenin aydınlatılamaması ihtimaline binaen davacı babanın aydınlatılmaması nedeni ile davalı hastanenin tam kusurlu olduğu kabul edilerek yukarıda yazılı şekilde karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayanılmıştır. (818 s. BK. 386-390) Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle hekimin ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Mahkemece alınan adli tıp raporlarında doğum eylemi sırasında bebekte ...lezyonu oluşması yönünden davalı hastaneye atfı kabil bir kusur tespit edilmediğinin bildirilmiş olmasına rağmen davacı anne ve babaya gerekli aydınlatmanın yapılmamış olması nedeniyle davalının tam kusurlu olduğu sonucuna varılmıştır.

HMK'nın 266. ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir. Bu bağlamda; her ne kadar bebekte oluşan lezyon nedeniyle hastaneye atfı kabul bir kusur bulunmadığı Adli Tıp Raporu ile belirlenmiş olduğu halde mahkemece aydınlatma görevinin yerine getirilmediği gerekçesiyle hastanenin tam kusurlu olduğu kabul edilerek davacıların maddi manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ise de; somut olayın özelliği ve özellikle doğum vakasının aciliyeti kapsamında değerlendirme yapılarak aydınlatma görevinin yerine getirilip getirilmediği konusunda hastanenin bir kusurunun bulunup bulunmadığı hakkında bir rapor alınmak üzere üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman bilirkişilerden oluşacak bir kurul aracılığı ile, dosyadaki tedavi evrakları ve kayıtlar, taraf savunmaları, tanık anlatımları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenlerine göre davacıların tüm, davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm, davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın davacılara, 786,00 TL harcın dahili davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.