muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1892, Karar No: 2015/15881, Tarih: 15.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/1892 E.  ,  2015/15881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/160-2014/858

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalının temyiz harç ve giderlerine yönelik adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.09.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/23309, Karar No: 2014/24375, Tarih: 21.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/23309 E.  ,  2014/24375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/08/2013

NUMARASI : 2013/177-2013/207

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 11.03.2014 tarih, Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

üzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 226,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınmasına, 52,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9071, Karar No: 2020/3148, Tarih: 03.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/9071 E.  ,  2020/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK.'nın 157/1, 52/2-4, 51/1-4-5-8, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; TCK.'nın 157/1, 39/2-c, 52/2-4, 51/1-4-5-8, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ... ile temyiz dışı sanık ...’un internette tanıştıkları katılana kendilerini İSDEMİR müdür ve müdür yardımcısı olarak tanıtıp ucuza demir bulacaklarını söyleyip diğer sanıklar ..., ... ve ...’in hesaplarına toplamda 200.000 TL yatırmasını sağlayıp demir vermedikleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar ..., ... ve ...’in diğer sanıklarla fikir eylem birliği içinde suçu işledikleri gözetilmeden sanıklar hakkında yardım eden sıfatı bulunduğu kabul edilerek cezalarından TCK.'nın 39/2-c maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle TCK'nın 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK 53 maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy;

İddianamede dört sanığın birlikte mağdura karşı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında o tarih itibariyle görevli asliye ceza mahkemesinin mahkumiyete dair hükmünün Dairemizin sayın çoğunluğu tarafından düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sayın çoğunluğun bu görüşüne katılmamaktayım.

Karşı Oy;

İddianamede dört sanığın birlikte mağdura karşı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında o tarih itibariyle görevli asliye ceza mahkemesinin mahkumiyete dair hükmünün Dairemizin sayın çoğunluğu tarafından düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sayın çoğunluğun bu görüşüne katılmamaktayım.

Zira, basit dolandırıcılık suçu kapsamında yer alan bir eylemin üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmiş olması nedeniyle TCK’nın 158. maddesine 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle eklenen 3. fıkrası ile yeni bir nitelikli dolandırıcılık halinin ihdas edildiği kanaatindeyim. (Aynı doğrultuda TCK Özel Hükümler, 4.Baskı, sh.666, M.KOCA, İ. ÜZÜLMEZ)

Bu kanun değişikliği ile suçun basit haline göre sadece oransal bir arttırım öngörülmemiştir. Suçun nitelikli halinin düzenlendiği maddede basit haline ilişkin bir oransal arttırıma yer verilmesinin kanun tekniği ve sistematiği bakımından da uygun olmayacağı açıktır. Ayrıca düzenleme ile salt oransal bir arttırım yapılmadığı, eylemin değişik işleniş şekillleri (3 veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesinin yanı sıra suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hali de) belirtilip bu eylemler ayrı bir fıkra olarak dolandırıcılık suçunun nitelikli halleri kapsamına alınmıştır.

Bu sebeple basit dolandırıcılık suçunun 3 kişi tarafından birlikte işlendiği iddiasıyla ilgili olarak açılan kamu davasında eylemin üç kişi tarafından birlikte işlenmiş olması nedeniyle atılı eylemin hükümden sonra yürürlüğe giren TCK’nın değişik 158/3 maddesinde yaptırıma bağlanan suça uyduğu, bu madde ile ilgili olarak yargılama yapma, delilleri takdir etme ve değerlendirme yetkisinin 5235 sayılı Kanun’un 12. maddesi uyarınca ağır ceza mahkemelerinin görevi içinde kaldığı, yerel mahkeme hükmünün görev yönünden bozulması gerektiğini düşünmekteyim.
Yargıtay — Esas No: 2020/1113, Karar No: 2020/10258, Tarih: 23.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/1113 E.  ,  2020/10258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, mahallinde yapılan keşif sonucu; ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26349, Karar No: 2011/41405, Tarih: 14.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/26349 E.  ,  2011/41405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24/09/2008 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü 08/10/2008 günü temyiz eden sanığın, 1412 sayılı CMUK.nun 310 maddesi uyarınca yasal süresinde olmayan temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 14/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30, Karar No: 2016/6671, Tarih: 03.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/30 E.  ,  2016/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Fayans ve mermer ustalığı yaparak geçimini sağladığını, davalıların ise ... adı altında ortak olarak mimar ve müteahhitlik yapmakta olduğunu, 26.10.2009 tarihli sözleşmeyle, davalıların yapmakta oldukları yeni mahalle 466 ada 21-22-23 parsellerde bulunan taşınmazdaki B+5 katlı ve Betonarme kargas binanın daire planına göre C Blok 8 numaralı dairenin alım satımı konusunda anlaştıklarını, sözleşmenin 4 numaralı maddesine göre dairenin satım bedelinin 60.000,00 TL olduğunu, bu paranın 15.000,00 TL si o güne kadar yaptığı mermer işçiliğinin üstüne nakit olarak ekleyip verilmek suretiyle peşin olarak ödediğini, kalan 45.000,00 TL içinde binanın kalan mermer işçiliğinin de yapılması konusunda anlaştıklarını, 2.000,00 TL daha yevmiye alacağının doğduğunu, satın aldığı daireye karşılık davalılara toplamda 17.000,00 TL ödeme yaptığını, davalı tarafın sözleşmenin 8. Maddesinin e bendinde sözleşme konusu daireyi başkasına satamaz hükmüne rağmen, mermer işini başkasına yaptırmak ve gerekse de kendisine sattığı daireyi başka birine satarak sözleşmenin hükmünü ihlal ettiğini, davalı tarafın sözleşmeyi haksız fesih ettiğini, sözleşmenin haksız yere fesih olunması nedeniyle 45.000,00 TL lik yoksun kalınan kazanç kaybına neden olduğunu, 50.000,00 TL yoksun kalınan kar zararının olduğunu, davalıya 12.300,00 TL nakit para verdiğini, bunun için eşinin 856 ada 9 parsel sayılı taşınmazını 17.500,00 TL ye satmak zorunda kaldığını, arsanın bugünkü değerinin 40.000,00 TL olduğunu, arsa satışı nedeniyle zararının 22.500,00 TL olduğunu ve yine bu yaşanan olaylardan dolayı psikolojisinin bozulduğunu, 10.000,00-TL manevi tazminat istediğini belirterek, sözleşmenin haksız feshinden dolayı uğranılan fiili zarara karşılık 15.000,00 TL, nin 26.10.2009 tarihinden, 2.000,00 TL nin 22.06.2010 tarihinden itibaren, yoksun kalınan kazanç ve yoksun kalınan kar kaybından doğan tazminatı olarak toplam 117.500,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ve yine 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili 30.05.2013 tarihli duruşmada, menfi zararın hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ..., davanın öncelikle husumetten reddini dilemiştir. Diğer davalı ... ise, açılan davanın reddini dilemiştir.

Davalılardan ..., davanın öncelikle husumetten reddini dilemiştir. Diğer davalı ... ise, açılan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davacı tarafça açılan maddi Tazminata ilişkin davanın kısmen kabülü ile, 58,453,60 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin REDDİNE, Davacı tarafın manevi tazminat alacağı davasının REDDİNE, karar verilmiş, hüküm davalılarca ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Davacı, davalılarla imzalanan sözleşmenin haksız feshi nedeniyle menfi zararlarının tazmini istemiş, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup sözleşmenin ... ile yapıldığı anlaşıldığına göre davalı ... ile bir sözleşmenin kurulmadığından bu davalı (...) hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

2- Davalı ... yönünden; incelenen dosya içeriğine göre, uyuşmazlık taraflar arasında imzalanan sözleşmenin yerine getirilmemesi nedeniyle menfi zarar istemine ilişkindir. Menfi zarar; uyulacağı ve yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin hüküm ifade etmemesi ve yerine getirilmemesi yüzünden güvenin boşa çıkması dolayısıyla uğranılan zarardır. Başka bir anlatımla sözleşme yapılmasaydı uğranılmayacak olan zarardır. Menfi zarar borçlunun sözleşmeye aykırı hareket etmesi yüzünden, sözleşmenin hüküm ifade etmemesi dolayısıyla ortaya çıkmaktadır. Bu husus mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 108 inci maddesindeki düzenlemeyle 6098 sayılı TBK 125/3 maddesindeki düzenlemeden kaynaklanmaktadır. Burada alacaklının sözleşmenin hükümsüzlüğünden kaynaklanan zararının tazmini söz konusudur. Menfi zarar kapsamında istenebilecek zarar kalemleri arasında, sözleşmenin yerine getirilmesi dolayısıyla uğranılan zararlar, dava masrafları v.b. Kalemler bulunmaktadır.

Kural olarak menfi zarar alacaklısı, öncelikle uğradığı zararın varlığını, ardından ise borçlunun eylemiyle oluşan zarar arasındaki uygun illiyet bağını ispat etmekle yükümlüdür. Dolayısıyla sorumluluk şartları gerçekleştiği taktirde, zarar veren, zarar görenin malvarlığında oluşan eksilmeyi gidermek durumundadır.

Hal böyle olunca mahkemece taşınmazın dava tarihi itibariyle rayiç değeri davacının ödediği bedeller mahsup edilerek menfi zarar belirlenmesi gerekirken bilirkişi raporunda belirtilen mahalli bilirkişinin beyanı ile davacının taşınmazı satın almak için sattığı arsanın güncel değerinden satış bedelinin çıkarılarak bulunan miktar ve yine davacının sözleşme gereğince yapamadığı işçilik ücretleri de eklenmek suretiyle oluşan zarar arasındaki illiyet bağının davacı tarafından ispat edilememiş olmasına rağmen mahkemece bu zarar kalemlerinin de davalı ...'dan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalı ... yararına hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan 998,00 TL harcın istek halinde davalılar ... ve ...'a ayrı ayrı iadesine, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11770, Karar No: 2012/1336, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11770 E.  ,  2012/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3. kişi vekili, ...İcra Müdürlüğünün 2007/10231 sayılı takip dosyasında 10.3.2008 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, haczin müvekkilinin işyerinde yapıldığını, borçlu firmadan müvekkilinin de alacaklı olduğunu borçlu hakkında ...İcra Müdürlüğünün 2005/5503 sayılı dosyasında takip yürütüldüğünü, konfeksiyon imalatında kullanılan makina ve ofis malzemelerinin haczedilerek müvekkilinin depolarına kaldırıldığını, bu mallar yerine müvekkilinin mallarının haczedildiğini ileri sürerek haczin kaldırılması ile tazminat talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz sırasında borçlu şirket yetkilisinin hazır olduğunu, davacı şirkete ait bilgisayar kayıtlarında borçlu firmaya ait hesap cetvelinin bulunduğunu, haciz adresinde borçlu ile davacı şirketlerin müştereken ikamet ettiklerini, borçlu şirketin diğer ortağı olan ...'nun da haciz sırasında içeride olduğunun güvenlik görevlileri tarafından beyan edildiğini, daha önce borçlu firmada çalışan 18 işçinin borçlu firma kapanınca davacı şirkette çalışmaya başladıklarını savunarak davanın reddi ile tazminat istemiştir.

Mahkemece haciz sırasında borçlunun hazır bulunduğu, davacı şirketin ana bilgisayarında borçlu şirket ortaklarından ...'na ödenen ücretlerin ve ihracat hesap tablosunun bulunduğu, borçlu şirket işçilerinin davacı şirkette çalıştıkları, borçlu şirketin bütün idari kadrosunun ve yetkililerinin davacı şirket bünyesinde çalıştıkları, borçlu şirketin davacı şirket çatısı altında üretimini halen devam ettirdiği, alacaklı yararına olan mülkiyet karinesi aksinin davacı tarafından ispat edilemediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3. kişi vekili ve davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davacı 3. kişi vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede; Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına davacı ile davalı borçlular arasındaki ilişkinin ticari işletme devri niteliğinde olmasına, İİK.nun 44 ve BK.nun 179.maddeleri uyarınca işletmeyi devralan davacı 3. kişinin işletmenin borçlarından da sorumlu bulunmasına göre davacı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

2-Davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Uyuşmazlık, 3. kişinin İİK.nun 96. vd maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir. Toplanan delillere göre davanın reddine karar verilmesi doğrudur. Ancak İcra Mahkemesince teminat karşılığı takibin durdurulmasına karar verildiğine göre İİK.nun 97/13 maddesi gereğince bu dava nedeniyle davacı 3. kişinin tutumu sonucu alacağın tahsili geciktiğinden davanın reddi nedeniyle alacaklı yararına dava konusu mahcuzların toplam değeri ile takip konusu toplam alacak değerinden hangisi daha az ise o değer üzerinden %40 gecikme tazminatına hükmedilmesi gerekirken bu yön gözardı edilerek hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1)nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hümün davalı alacaklı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan

onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 9.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5249, Karar No: 2015/15266, Tarih: 02.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/5249 E.  ,  2015/15266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, örnek (7) numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile yetkiye ve borca itiraz ettiği, alacaklının yetkiye ve borca itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin reddedildiği görülmektedir.

İİK'nun 50. maddesi uyarınca, para veya teminat borcu için yapılan takiplerde HMK'nun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile uygulanır. Ancak takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesi de takibe yetkilidir.

6100 sayılı HMK’nun 10. maddesine göre ise, sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir. Sözleşmenin yerine getirileceği yer, öncelikle tarafların açık veya zımni isteğine göre tesbit edilir. Sözleşmede karşılıklı olarak değişik yerlerde yerine getirilecek borçlar varsa (malın teslim edileceği yer-borcun ödeneceği yer), mal teslimi için açılacak dava teslim yeri mahkemesinde- borcun ödenmesi için açılacak dava ise borcun ödeneceği yer mahkemesinde açılabilir. Ancak sözleşmede, açık veya zımni olarak sözleşmenin yerine getirileceği yerin anlaşılamadığı hallerde yetkili yer, 6098 sayılı TBK'nun 89. maddesine göre belirlenir. Yani davanın konusu, sözleşmeden doğan bir para borcu olup da sözleşmede aksi kararlaştırılmamış ise, borç alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ödenir. Ancak aranacak ya da aldırılacak borçlarda TBK'nun 89/l. maddesi uygulanmaz. Ne var ki HMK. nun 10. maddesi hükmü yalnız hukuken geçerli olan sözleşmelerden doğan davalar hakkında uygulanacağından, geçersiz olan sözleşmelerden doğan davalarda, sözleşmenin ifa yerinde dava açılamaz (sebepsiz iktisap gibi). Ancak genel yetkili yer olan davalının ikametgahında dava açılabilir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 2001/12–1162–1191 sayılı kararında da yukarıda açıklanan kurallar benimsenerek, “HUMK'nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan davalarda, tarafların sözleşmenin yerine getirileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde, sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanununun 73. maddesine göre belirleneceği” açıklanmıştır.

Ancak bu gibi hallerde TBK'nun 89. maddesinin uygulanabilmesi için de akdi ilişkinin kabul edilmesi gerekmektedir.