muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2651, Karar No: 2015/7806, Tarih: 25.11.2015

Böylece Yargıtay CGK, aynı dosyaya ilişkin olarak, KYB talebiyle Yargıtay'a taşınan “Düzeltme ve cevap hakkı” konusunda o tarihte görevli Daire olan 7. Ceza Dairesinin kararını esastan görüşerek bozmuş ise de Dairenin verdiği 2. karar da itirazen önüne geldiğinde CGK., AYNI KONU, HATTA AYNI DOSYADA BİRBİRİYLE ÇELİŞKİLİ İKİ KARARIN VARLIĞINI SORUN YAPMADAN, DEYİM YERİNDEYSE “HATADAN DÖNMEK FAZİLETTİR” ANLAYIŞIYLA 2009/7-182, 2009/256 sayılı Kararı vererek, 13.02.2007 tarih ve 2007/7-28, 2007/34 sayılı KARARINDAN DÖNMÜŞTÜR.

Yargıtay 7. Ceza Dairesi de, CGK'nun bu kararı doğrultusunda, 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına atıfla, “Mahkeme tarafından, konuyla ilgili olarak, tekzip metnine ilişkin talep, tekzip metni ve diğer belgeler incelenip değerlendirilerek, belirtilen hususlar da delil takdiri yapılmak suretiyle, verilen karar aleyhine, kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE” karar vermiştir. (7. CD., 07.11.2012, 2012/22579 E., 2012/27731 K.)

2- Düzeltme ve cevap hakkına dair kararın KYB yoluyla esastan incelenebileceği kabul edildiğinde ise, söz konusu haberin basın özgürlüğü ve haber verme hakkının ötesinde, Anayasa'nın 32 ve Basın Kanunu'nun 14. maddelerinde belirtildiği şekilde cevap ve düzeltme hakkı doğuran “kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayın” niteliğinde olup olmadığına gelince;

Anayasa'da düzenlenen (m. 32) “Düzeltme ve Cevap Hakkı”, “kişilerin haysiyet ve şereflerine dokunulması veya kendileriyle ilgili gerçeğe aykırı yayınlar yapılması hallerinde” tanınır. 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesinde de Anayasa'nın 32. maddesindeki unsurlar tekrarlanarak, bu hallerde düzeltme ve cevap hakkının tanınacağı düzenlenmiştir. Buna göre “Kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici” veya kişilerle ilgili “gerçeğe aykırı” yayın yapılması halinde, düzeltme ve cevap hakkı doğacaktır.

Düzeltme ve cevap hakkı, yalan, yanlış veya farklı algılara neden olabilecek yayınlara karşı kişilere tanınan bir çeşit savunma hakkıdır. Basın özgürlüğü kapsamında kamusal nitelikte bir hak olan haber verme ve eleştirme hakkı ile kişilik hakları genellikle çatıştığı için bu durumu dengeleyici bir unsur olarak kişilere bu hak tanınmıştır. Düzeltme ve cevap hakkının kullanılması veya kullandırılması, tek başına bir suçlamaya, hukuki uyuşmazlık veya sorumluluğa delil teşkil etmez. Bir yayın veya haberin içeriği suç teşkil etmese veya tazminat yönünden sorumluluk doğurmasa da cevap ve düzeltme hakkı doğurabilir. Bu genel açıklamalardan sonra, basın özgürlüğü kapsamında haber, yorum ve eleştiri hakkı ile bu hakkın aşılarak, cevap ve düzeltme hakkı doğuran, kişilik hakkının ihlali ile tazminat sorumluluğu gerektiren veya hakaret, tehdit gibi suç unsurları oluşturan yayınların farkına ilişkin olarak, yüksek mahkeme kararlarını yansıtmaya çalışacağız.

Kamu yararı için tanınan basın özgürlüğünün önemi ve sınırlarına ilişkin olarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun bir çok kararı mevcuttur: “Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğundan, ayrı bir konumu bulunmaktadır. Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur. Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Basın, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalı, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır.” (HGK.,19.12.2012, 2012/4-511 E., 2012/1280 K.)

Yargıtay HGK, bir başka kararında dava konusu yazının basın özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığını, davacının kişilik haklarına saldırı olup olmadığını değerlendirirken, Anayasa'nın 90. maddesi gereğince konuyla ilgili AİHS hükümleri ile çok sayıda AİHM Kararına yer verdikten sonra şu

sonuca varmıştır: “... Gazetesi’nin 24.07.2009 tarihli sayısında “.. yine şaibe” ve “Duyar cinayetinde .. şaibesi” başlıklı yazılarda ..’nın katilinin konuşmasının davacı tarafından engellendiği, davacının ..’a neden yakınlık gösterdiğinin sorgulanması gerektiği, ..’ın davacının Ceza Tevkifleri Genel Müdürü olduğu dönemde cezaevinde öldürüldüğü, kamuoyunda Ergenekon soruşturması olarak bilinen soruşmadaki şüpheli ve sanıkları koruyan, onları soruşturan ve yargılayan savcı ve hakimlerin görevden alınması için çaba harcayan kişi olarak tanıtıldığı” anlaşılmaktadır. Söz konusu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde ifade edilen bu beyanların fikir açıklaması olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu ifadelerin demokratik bir toplumda “çoğulculuk, hoşgörü ve açık düşünce” kavramları kapsamında kabul edilmesi mümkün olmayıp, dava konusu yazı davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmaktadır. İfade açıklama niteliğinde olmayan, sırf başkalarının kişisel değerlerine zarar vermeye yönelik beyanların demokratik bir toplumda korunması mümkün değildir. Aksi durumun kabulü toplumda kargaşaya yol açabilir.” (HGK., 29.05.2015, 2015/4-268 E., 2015/1472 K.)

Kişilik haklarına saldırıdan dolayı açılan tazminat davalarına bakan Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin de basın özgürlüğünün unsurları ve sınırlarına ilişkin, yerleşmiş uygulaması ve kararları mevcuttur:

Kişilik haklarına saldırıdan dolayı açılan tazminat davalarına bakan Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin de basın özgürlüğünün unsurları ve sınırlarına ilişkin, yerleşmiş uygulaması ve kararları mevcuttur:

“Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır.” (4. HD., 25.06.2015, 2014/18020 E., 2015/8598 K., aynı yönde; 30.09.2014, 2013/18073 E., 2014/12639 K., 09.04.2012, 2012/3481 E., 2012/5942 K.)

Bir yazının haber verme ve eleştiri hakkı kapsamında mı yoksa, kişilik haklarını ihlal eden, suç teşkil eden nitelikte mi olduğuna ilişkin olarak Yargıtay CGK ve Özel Dairelerinin kararları da mevcuttur:

“Basın yoluyla işlenen suçlarda hukuka uygunluk halleri, temelini Anayasanın 28 ve devamı maddelerinden alan haber verme ve eleştirme hakları ile mağdurun rızasıdır. Haber verme ve eleştirme hakkının kabulü için, açıklama veya eleştiriye konu olan haberin, gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamu ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekliyle konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması gerekir. Haberde veya yazıda adıgeçenler hakkında, küçültücü sözler kullanılmamalıdır. Bu öğelerden birisinin dahi bulunmaması halinde haber verme ve eleştiri hakkından söz edilemeyecek, eylem hukuka aykırı olacaktır.” (CGK., 24.2.1998, 1997/4-386 E., 1998/52 K.)

“Anayasa’nın 28 ve 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 3. maddelerinde ifadesini bulan basının haber verme hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilmez.” (7. CD., 11.12.2014, 2014/20564 E., 2014/21147 K.)

“Anayasa’nın 28 ve 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 3. maddelerinde ifadesini bulan basının haber verme hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilmez.” (7. CD., 11.12.2014, 2014/20564 E., 2014/21147 K.)

Aynı ölçülerin hatırlatıldığı bir başka kararda da Özel Daire, “Haber verme hakkı bu sınırlar içinde kaldığı sürece hukuka uygundur. Bu unsurlardan birini taşımayan haberin veya eleştirinin hukuka uygun olduğundan söz edilemez ve saldırıya uğrayan kişisel hak korunmaya değer bir üstünlük kazanır. ... haber gerçeği yansıtsa dahi kullanılacak dil ve ifadenin, yapılacak niteleme ve yorumun haberin verilişinin gerektirdiği ve zorunlu kıldığı biçim ve ölçüde bulunmasını öngörür. Öze ilişkin koşulların varlığı durumunda da biçimsel koşullara uyulması zorunluluğu vardır. Eleştirinin verilişinde gereksiz, yararlı olmayan beyan, niteleme ve değerlendirmelere gidilerek içerik ile uygun düşmeyen tahrik edici, yalın bir okuyucuda husumet ve kuşku yaratıcı dil ve ifade kullanılır, seçilen sözcükler aşağılayıcı, küçük düşürücü, incitici nitelikte olursa konu ile ifade arasındaki denge bozulur, haber veya eleştiri hukuka aykırı duruma gelir. ... anılan yazının konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık unsurunu taşımadığı ve “çakma kahraman” olarak nitelendirilen ....'in kişilik haklarının ihlal edildiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin REDDİNE” karar vermiştir. (7. CD., 09.02.2012, 2011/3460 E., 2012/1898 K.)

“Telekulak skandalı örtbas edildi” başlıklı yazı sebebiyle ilgilisi ...nun vaki düzeltme ve cevap isteminin reddine, keza bu karara karşı yapılan itirazın da reddi üzerine,.. Bakanlığının kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyasında Dairemiz: “Kanun yararına bozma istemine konu somut olayda cevap ve düzeltme konusu haberin içeriğinde yer alan iddialara ilişkin herhangi bir kaynak gösterilmemesi ve 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1. maddesi kapsamında “kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması” nedenleriyle, kanun yararına bozma istemi yerinde görülerek, cevap ve düzeltme yazısının yayımlanmasına,” karar vermiştir. (19. CD., 19/11/2015, 2015/16110 E., 2015/7419 K.) Keza, ... Gazetesinin 20/03/2014 tarihli nüshasında ...’tan ortaklık teklifi” ve “Ananas medya grubu” başlığı ile yayımlanan yazı nedeniyle ilgilisi.. vekilinin cevap ve düzeltme isteminin reddine dair karara karşı talep eden vekili tarafından yapılan itirazın kabulü ile tekzip ve düzeltme metninin yayınlanmasına ilişkin karar aleyhine kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyasında Dairemiz: “... somut olayda mahkeme, yukarıda anılan kararlardaki kriterlere uygun değerlendirme yapmış, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14/1 maddesi uyarınca “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapıldığı” kabul edilerek olaya ve dosya kapsamına uygun gerekçelerle cevap ve düzeltme yazısının yayınlanmasına karar vermiştir. Bu nedenlerle, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE,” karar vermiştir. (19. CD., 19/11/2015, 2015/2628 E., 2015/7418 K.)

“...Bakanlığının, cevap ve düzeltme hakkının kullanılmasına ilişkin mahkeme kararında isabet bulunmadığı konusundaki talebine destek olarak gösterdiği 17.07.2007 gün ve 2007/4-117 E., 2007/175 K. sayılı CGK Kararı, dönemin başbakanı olan katılana karşı bir gazetede yayınlanan yazıdaki ifadelerin, yayın yoluyla sövme suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir. Mahkemece, suça konu yazının haber ve eleştiri niteliğinde olup, katılanın kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığından, yayın yolu ile hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığından sanığın beraatına karar verilmiş, Yargıtay 4. Ceza Dairesince; yazıdaki ibarelerin haber verme amacını aşan, eleştiri sınırları dışında kalan, kişiyi küçük düşürücü nitelikte olduğu gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece önceki hükümde direnilmesi üzerine Yargıtay CGK, kararda basın özgürlüğünün sınırlarının aşılıp aşılmadığı, suçun unsurları itibariyle oluşup oluşmadığını tartışırken, konuyla ilgili genel açıklamalara da yer vermiştir. AİHM ve Anayasa Mahkemesinin Kararlarında olduğu gibi, Yargıtay Kararlarında da uyuşmazlık konusundan önce konuyla ilgili hukuk kuralları ve genel ilkeler belirlendikten sonra somut olay ele alınıp karar verildiği için, karardaki somut olay ve varılan sonuç gözardı edilmemelidir.

Somut olayda, ... Gazetesinin 010.05.2014 tarihli nüshasının 1 ve 18. sayfalarında “DARBENİN SİNYALİ ..'DE VERİLDİ” ve “17 ARALIK'IN İLK ADIMI YAMANLAR'DA ATILDI” başlıklı, "Yamanlar Koleji'nin Örnekköy kampüsünde 17 Aralıktan bir ay önce beş bin kişilik gizli bir toplantı düzenlendiğini, bu toplantıda hükümete karşı operasyon yapılacağının ipuçlarının verildiği, hükümeti karalayan videoların izlettirildiği, tvvitter timlerin kurulduğu" şeklindeki haberden dolayı (özetle);

“söz konusu haberin asılsız bir mektuba dayandırıldığı, haberde geçen iddiaların tamamen hayal ürünü, asılsız, yalan ve gerçeklerle bağdaşmadığı, haberde eğitim kurumunda beş bin kişilik gizli bir toplantı yapıldığı, toptanının hem beş bin kişilik olması hem de "gizli" olmasının mümkün olmadığı, birkaç kişinin bir araya gelerek yaptığı toplantıların gizli kalabilmesinin neredeyse imkansız olduğu, beş bin kişinin katılımıyla yapıldığı iddia edilen toplantının gizli olamayacağı, okulların hiçbirinde beş bin kişilik salon bulunmadığı, kapasitesi en yüksek olan spor salonunun bin altıyüz (1600) kişilik olduğu, okulun bahçesi ne de okulun çevresinin o kadar aracın park etmesi için müsait olmadığı, tekzibe konu haberdeki iddialar, fiziki imkansızlıklar birlikte değerlendirildiğinde haberin yalan üzerine inşa eldiği apaçık ortaya çıkacağı, haberde salona cep telefonlarının sokulamadığı ve toplantının yarım saat sürdüğünden bahseldiği, beş bin kişinin telefonun toplanmasının bile bu kadar kısa sürede yapılamacağı, bu süre içerisinde telefonların toplandığı beş bin kişinin salona geçip oturduğu gizli toplantının yapıldığı sonrasında telefonların toplantıya katılanlara iade edildiği iddia edilmesi mantık sınırını zorladığı, müşahhas bilgi ve belgeye dayanmayan bu haberde gazetecilik ilkelerinin göz ardı edildiği, toplantıda söylendiği iddia edilen beyanların hayal mahsulü olduğu,”

Şeklindeki düzeltme ve cevap metninin yayınlanmasını, hem Sulh Ceza, hem de Asliye Ceza Mahkemesi kabul etmiştir. DÜZELTME VE CEVAP HAKKININ KULLANDIRILMASI, TEK BAŞINA BİR SUÇLAMAYA, HUKUKİ UYUŞMAZLIK VEYA SORUMLULUĞA ESAS OLMADIĞINA, BİR YAYIN VEYA HABERİN İÇERİĞİ SUÇ TEŞKİL ETMESE VEYA TAZMİNAT YÖNÜNDEN SORUMLULUK DOĞURMASA DA CEVAP VE DÜZELTME HAKKI DOĞABİLDİĞİNE GÖRE, “ADALET ANLAYIŞI”, DÜZELTME VE CEVAP HAKKI TANIYAN KARARLARDAN ÇOK, BU HAKKI ENGELLEYEN KARARLARIN TAKİPÇİSİ OLMAYI GEREKTİRİR.

Ayrıca KYB talebinde ileri sürülen “gazete haberlerinin somut belge ve delile dayanma zorunluluğu bulunmadığı, tekzip talep eden tarafından da haberin gerçek dışı olduğuna dair bir belge ve delil de ileri sürülmemiş olduğu” şeklindeki gerekçelere itibar edilmesi, hukuken mümkün değildir. Çünkü başta gerek Dairemiz, gerekse Yargıtay 4. Hukuk Dairesi ile Hukuk Genel Kurulu'nun kararları aksi yönde olup, yayını yapanın, yayının gerçekliğini ortaya koyması gerektiği kabul edilmektedir ki, mantıklı olan da budur. Olmayan bir şeyin ispatı davacıdan beklenemez ve istenemez: “cevap ve düzeltme konusu haberin içeriğinde yer alan iddialara ilişkin herhangi bir kaynak gösterilmemesi ve ... kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması” nedenleriyle, cevap ve düzeltme yazısının yayımlanmasına,” (19. CD., 19/11/2015, 2015/16110 E., 2015/7419 K.)

Yargıtay HGK da, 4. Hukuk Dairesi'nin “Davaya konu edilen 06.09.2005 tarihli ... Gazetesinin “50. yılında 6-7 Eylül gerçeği” başlıklı yazı dizisinde “5 Eylül gecesi Selanik’teki ... Atatürk’ün evinde küçük bir bomba patlar. Sadece camların kırılmasına neden olan bu bombanın Türkiye’deki etkisi büyük olur. Yunan polisi, yaptığı araştırma sonunda, bombayı Yunanistan’daki Türk azınlığın mensubu Oktay Engin’in attığını tespit eder” şeklindeki haberin devamında davacının isminden tekrar söz edilerek Nevşehir Valiliğinden emekli olduğu, yazının üst başlığında da bombayı koyanın MİT’çi bir genç olduğu”na dair dava konusu yayında davalıların davacı ile ilgili iddiaları kanıtlayamadığından, yayın içeriğinin gerçekliği kanıtlanamadığından, davacının kişilik haklarına saldırının gerçekleştiğinin kabulü gerektiğine” ilişkin kararını yerinde görerek, yerel mahkemenin aksi yöndeki direnme kararını bozmuştur (HGK., 16.04.2008, 2008/4-331 E., 2008/330 K.)

Sonuç olarak,

1- Yukarıda yer verilen ve kanun hükmünde olan 26.10.1932 gün, 29/12 sayılı, 14.11.1977 gün, 3-2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu ve Ceza Genel Kurulu ile Özel Daire Kararları ile evvelden bugüne istikrarlı olarak yerleşmiş Yargıtay uygulamasına ve öğretiye göre, olağanüstü, istisnai ve dar kapsamlı bir denetim yolu olup, her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu olmadığından, hukuk güvenliği ve kesin hükmün otoritesinin korunması amacıyla hakimin takdir ve kanaatine, yargısal takdir hakkına, gerekçenin hukuka aykırı veya çelişkili olmasına, tutuklama, tahliye, arama ile cevap ve düzeltme hakkına ilişkin hususlar KYB konusu edilemeyeceğinden, talebin öncelikle bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümüzden,

2- Cevap ve düzeltme hakkına dair kararın KYB yoluyla esastan incelenebileceği kabul edildiğinde ise, söz konusu haberin basın özgürlüğü ve haber verme hakkının ötesinde, Anayasa'nın 32 ve Basın Kanunu'nun 14. maddelerinde belirtildiği şekilde cevap ve düzeltme hakkı doğuran “kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayın” niteliğinde olup, KYB talebinin bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümüzden, Daire çoğunluğunun kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/2507, Karar No: 2021/7973, Tarih: 13.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2507 E.  ,  2021/7973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.05.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17.04.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti il özel idaresinin eklentisi niteliğindeki depodan akü çalması şeklindeki eyleminin TCK’nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık zamanaşımının, suçun işlendiği 01.11.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davassının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5328, Karar No: 2009/5790, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5328 E.  ,  2009/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, küçük ...'ın eşi ... ile kendisinin oğlu olduğunu ileri sürerek ...'ın nüfus kaydındaki anne ve baba adının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde; küçük ...'ın kendisi ile eşi ...'in öz çocuğu olduğunu ileri sürerek ...'ın nüfus kaydındaki anne ve baba adlarının düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki nüfus kaydından Erzincan İli ... İlçesi ... Köyü Cilt no:2 Hane no:43 BSN:129'da kayıtlı 18.8.1997 doğum tarihli ...'ın annesinin ..., babasının ... olduğu anlaşılmaktadır. Küçüğün gerçek babası olduğunu iddia eden davacı tarafından açılan davaya gerçek annesi olduğu ileri sürülen ... da müdahil davacı olmuştur. Ancak kayden anne olarak görünen ... ile kayden baba olarak görünen ...'ın davaya dahil edilmedikleri, tanık olarak dinlendikleri anlaşılmaktadır. Mahkemece soybağını ve miras hukukunu ilgilendiren bu tür kayıt düzeltme davalarında yargılama sonucu verilecek karardan bizzat etkilenecek olan küçüğün kayden annesi görünen ... ile kayden babası görünen ...'ın da davaya dahil edilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden davanın esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.