muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8689, Karar No: 2012/14332, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8689 E.  ,  2012/14332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili ; müvekkilinin lehdarı olduğu ve tahsil için davalıya verilen çek aslının kaybedildiğini,keşideciden yeni bir çek veya çek bedelinin ödenmesinin istendiğini ancak taleplerinin kabul edilmediğini, davalıya mağduriyetlerinin giderilmesi için müracaatta bulunulduğunu ancak taleplerinin reddedildiğini,bunun üzerine davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, ancak davalının ödeme emrine itiraz ettiğini belirterek, davalının haksız itirazının iptaline, takibin devamına,kötüniyetli davalı aleyhine %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; çekin tahsil için takas merkezine gönderimi esnasında kargo şirketi tarafından gönderici adı hatalı kaydedildiğinden kaybolduğunu ancak yine kargo şirketi tarafından bulunarak kendilerine iade edildiğini, çekin hemen tahsil edilerek bedelinin davacı tarafa verildiğini,çekin kaybolmasında kusurlarının olmadığını,davacının zarar görmediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; söz konusu çekin tahsili için takas merkezine gönderilmesi esnasında kargo şirketi tarafından kaybedildiği, yine kargo şirketi tarafından bulunarak davalı banka şubesine gönderildiği, alacağın tahsil edilerek firma hesaplarına kaydedildiği, davanın konusuz kaldığı, tüm bu işlemler esnasında davalı bankaya atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından dava konusu çek davalı bankaya tahsil cirosu ile verilmiştir. Tahsil cirosunda çeki tahsil için veren kişi ile banka arasındaki ilişki vekalet ilişkisi olup, vekil vekalet görevini yerine getirirken gerekli dikkat ve özeni göstermelidir. Davalı bankanın tayin ettiği kargo şirketinin çeki kaybetmesi nedeniyle doğan borçtan davalı banka davacıya karşı sorumludur. Dava konusuz kalsa bile takip ve dava tarihi itibariyle haklılık durumu gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20467, Karar No: 2014/20002, Tarih: 22.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/20467 E.  ,  2014/20002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu çekişme konusu 37 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında soyadının sehven “...”, baba adının “...” olarak yazıldığını ileri sürerek, anılan kayıtta soyadının “...”, baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, iddianın ispatlanması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13998, Karar No: 2021/7609, Tarih: 30.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/13998 E.  ,  2021/7609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisinin, sanıklar ... ve ...’nin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisinin, sanıklar ... ve ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyizlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’nin savunmasında, suça konu şirketle ilgili ve sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını, 2009 yılında cezaevine girdiğini beyan etmesi, sanık ...’nın savunmasında şirketin adını ilk defa duyduğunu, fiilen şirketle bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, yapılan araştırmada sanıkların 23.02.2009-09.02.2010 tarihleri arasında Sincan 2 Nolu L Tipi kapalı cezaevinde başka suçtan tutuklu olduklarının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Kanaat oluşturacak şekilde temin edilecek fatura asıllarının sanıklara gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması , kendilerine ait olmadığını ve başka kişiye ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, bu kişinin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklar ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

2-Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3-Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

4-Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

5-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7408, Karar No: 2017/111, Tarih: 10.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/7408 E.  ,  2017/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemes

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.10.2010 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine ve muvazaa iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili, duruşmasız olarak temyizi davalı ... mirasçıları vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.01.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle dava konusu taşınmazın 1141 ada 232 parselde A Blokda olduğunun anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13404, Karar No: 2020/6293, Tarih: 22.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13404 E.  ,  2020/6293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 151/1, 31/3, 168/1 ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Siirt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2018 tarihli ve 2017/112 esas, 2018/324 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06/02/2020 gün ve 20841/2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/02/2020 gün ve 2020/19508 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Siirt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2018 tarihli ve 2017/112 esas, 2018/324 sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra 31/3. maddesi gereğince cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak 80 gün adli para cezası yerine 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 68/1. maddesi uyarınca da bu cezadan 2/3 oranında indirim yapılarak 26 gün adli para cezası yerine 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini müteakip, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince belirlenen cezanın günlüğü 20,00 Türk lirasından adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 520,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 600,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak tayin olunan 120 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 80 gün adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 90 gün adli para cezası belirlenip, devamında da TCK’nın 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılırken 26 gün adli para cezası yerine, 30 gün adli para cezasına ve bunun da günlüğü 20,00 TL’den hesaplanarak sonuç ceza olarak 520,00 TL yerine 600,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (SİİRT) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 03.04.2018 tarihli ve 2017/112 Esas – 2018/324 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak tayin olunan 120 gün adli para cezasından TCK’nın 31/3. maddesi gereğince, 1/3 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuğun 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, devamında TCK’nın 168/1. maddesi gereğince, verilen cezada 2/3 oranında indirim yapılarak 26 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanarak suça sürüklenen çocuk ...’ın 520,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 22/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11189, Karar No: 2007/1663, Tarih: 12.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/11189 E.  ,  2007/1663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ferizli A.H.(Aile) Mahkemesi

TARİHİ        :14.3.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Küçük ... babası ... 7.7.1993 günü vefat etmiştir. Küçüğün uzun yıllardan beri davacı amca yanında kaldığı ve onun tarafından bakıldığı sabittir. 25.6.1993 doğumlu .... duruşma sırasında alınan beyanında "annesinin yanına gitmek istemediğini, kendini bildi bileli amcası ... yanında kaldığını" söylemiştir.

Ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklaması halinde hakim velayetin kaldırılmasına karar verir. (TMK.m.348) Toplanan delillerden velayeti elinde bulunduran annenin küçüğü davacı amcası yanına bırakarak sadece ayda bir defa görüşmek için geldiği, onun sosyal ve psikolojik gelişimi ile ilgilenmediği olayda velayetin kaldırılması koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Davalı anneden velayetin kaldırılarak çocuğa vasi tayini için ihbarda bulunulması gerekirken yazılı şekilde davanın reddi doğru değildir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.12.02.2007 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu hükümlerine göre  velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu m.  183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu m.  348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup  velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/16777, Karar No: 2015/8391, Tarih: 14.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16777 E.  ,  2015/8391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 5.674,30 TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, 24.09.2011 tarihli toplantıda davalıların yönetici ve yardımcıları olarak seçildiği ve yöneticiye 1.500,00 TL ücret ödenmesine karar verildiğini, anılan toplantının iptal edilmesi nedeniyle davalı ...'a ödenen meblağ ile ortaya çıkan zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre ...'a toplam 5.674,30.TL ödemede bulunduğu anlaşıldığı ve iş merkezi yönetiminin bu miktar zarara uğratıldığı tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.674,30 TL zararın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisindeki bilirkişi raporunun incelenmesinden; kararı temyiz eden ...'ın 24.09.2011 tarihli genel kurul toplantısında yönetim kurulu başkanlığına, diğer davalıların yönetim kurulu üyeliğine seçildikleri, bu toplantıda kabul edilen tahmini bütçede yönetici ücreti olarak 1.500,00 TL'nin takdir edildiği ve bütçenin toplantıda kabul edildiği, yönetici ...'a yöneticilik yaptığı üç ay için ücret ödendiği anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca, yönetici atanması ve yöneticiye ücret belirlenmesine ilişkin kararlar iptal edilinceye kadar geçerli olup yeniden yönetici atanana veya yönetici seçimi kararının iptal edildiği tarihe kadar seçilen yöneticinin görevi devam edeceği gibi iptal kararı geriye doğru yürümez. KMK'nun 40/3.fıkrası “yönetici, yönetim planında veya kendisiyle yapılan

sözleşmede bir ücret tayin edilmemiş olsa bile kat maliklerinden uygun bir ücret isteyebilir.” hükmünü içermektedir. Bu durumda, davalı ...'ın 24.09.2011 tarihli kat malikleri kurul kararıyla yönetici seçildiği ve 1.500,00 TL ücret ödenmesinin belirlendiği; üç ay süreyle ödeme yapıldığı, bu üç aylık süreçte adı geçen davalının yöneticilik yaptığı belirlendiğine göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken anılan toplantının iptal kararının yönetici seçimi ve yönetici ücreti yönünden geriye doğru hüküm ifade edeceği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7081, Karar No: 2007/8940, Tarih: 25.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7081 E.  ,  2007/8940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dosyanın incelenmesinde mahkeme kararının davalı gerçek kişiye 7201 Sayılı Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebliğ edildiği gözlenmiştir.

2- Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesinin ön koşulu tebligat yapılacak kişinin daha evvel kendisine ve adresine kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligatın yapılmış ve bundan sonra oluşacak adres değişikliğinin kaza merciine bildirilmemiş olmasıdır. Bildirilmemişse merciice usulen adres araştırması yapılır.

3- Bu hükmün istisnası yine aynı maddenin son fıkrasında düzenlenmiştir. 7201 Sayılı Yasanın 3220 Sayılı Yasa ile değişik 35/son maddesinde daha önce tebligat yapılmamış olsa bile taraflar arasında yapılan; imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerdeki adreslerde 35. maddeye göre tebligatın yapılabileceğinden söz edilmektedir. Ancak, madde metninden de anlaşılacağı gibi anılan sözleşmelerdeki adreslere tebligat yapılabilmesi için sözleşmenin "taraflar" arasında yapılması zorunludur. Mahkemece esas alınan sözleşme gerçek kişiler arasında tapuda yapılan sözleşme olup, davacı Hazine ile davalı arasında yapılmış bir sözleşme olmadığından yapılan tebligat geçerli sayılamaz.

4- Bu nedenle, mahkemece davalıya 7201 Sayılı Yasa hükümlerine uygun bir biçimde tebligat yapılıp 15 günlük yasal temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi gereklidir.

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 25/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.