muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2169, Karar No: 2021/3592, Tarih: 28.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2169 E.  ,  2021/3592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanun'un 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı erkeğin kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerinin kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.28.04.2021 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/6493, Karar No: 2019/1094, Tarih: 05.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6493 E.  ,  2019/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin iş yerinin kapısına ait kepengin yerinden sökülüp kapı camının kırılmak suretiyle iş yerine girildiği ve içeriden müştekiye ait bir takım eşyanın çalındığı olayda; UYAP'tan alınan güneşin doğuş batış çizelgesine göre, 27/11/2006 tarihinde suçların işlendiği yer olan İstanbul ili Pendik ilçesinde güneşin 07.00'de doğduğu, 5237 sayılı TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca saat 06.00'dan önceki zaman diliminin gece vakti olduğu; müştekinin aşamalardaki ifadelerine göre söz konusu iş yerinin 26/11/2006 tarihinde 21.00 sıralarında kapatıldığı, 27/11/2006 tarihinde ise saat 07.00 sıralarında müşteki tarafından açıldığı, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında suçlamaları kabul etmediği, olayı gören tanığın veya olay yerini gösteren güvenlik kamerasının da bulunmadığı, suçun işlendiği zaman dilimi konusunda müştekinin beyanı dışında başkaca bir delilin olmadığı, atılı suçların 27/11/2006 tarihinde gündüz vakti saat 06.01 ile 07.00 aralığında işlenmesinin de olasılıklar arasında yer aldığı göz önüne alındığında, “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince suçların gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesinin gerekli olduğu; yine UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre 03/12/1993 doğumlu olan suça sürüklenen çocuk ...'in, suç tarihi olan 26/11/2006-27/11/2006 tarihleri arasında 12-15 yaş grubunda bulunduğu ve 5237 sayılı TCK'nun 31/2. maddesine tâbi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nun mülga 142/1-b, 116/1, 151/1, 31/2. maddelerinde düzenlenen suçların gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların kesinleştiği 04.10.2010 günü ile hükümlerin açıklanmasına neden olan ikinci suçun suç tarihi olan 01.04.2012 tarihleri arasında duran süre de eklendiğinde, suçların tarihi olan 26/11/2006 veya 27/11/2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.02.2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/814, Karar No: 2022/1534, Tarih: 21.02.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/814 E.  ,  2022/1534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar; davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yargıtay bozma ilamı ile, mahkemece verilen hüküm sadece kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden bozulmuş, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümler onanmıştır. Bu nedenle, mahkemece verilen hüküm boşanma, tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden kesinleşmiştir. Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken mahkemece, bu durum gözetilmeden boşanma, tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilerek kesinleşen konularda yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK madde 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının, "Davanın KABULÜ ile;" cümlesinin ve 1 ve 2. bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "1-Boşanma hükmü kesinleşmiş olmakla bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" ve "2-Davalı kadın lehine verilen tedbir ve yoksulluk nafakaları kesinleşmiş olmakla bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" cümlelerinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 21.02.2022(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/74, Karar No: 2009/6814, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/74 E.  ,  2009/6814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18207, Karar No: 2018/6144, Tarih: 14.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18207 E.  ,  2018/6144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece "...davacı erkeğin eşini darp ettiği ve evin geçimine yeterli katkıyı sağlamadığı, davalı kadının ise eşine hakaret ettiği ve sürekli olarak küçük problemlerden huzursuzluk çıkardığı..." gerekçesiyle boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı kadının "küçük problemlerden huzursuzluk çıkardığı" şeklindeki vakıa kanıtlanamadığından kadına kusur olarak yüklenemeyeceği ancak, davacı erkeğin mahkemece kabul edilen ve temyiz edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışlarına karşılık davalı kadının ise eşine hakaret ettiği, tarafların belirlenen bu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkeğin ağır, davalı kadının ise az kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı, tarafların 2004 yılından itibaren ayrı yaşadıkları, evliliğin devamında boşanmaya sebep olan olaylarda az kusurlu eş olan davalı kadın bakımından da korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmakta olup, verilen boşanma hükmü sonucu itibariyle doğru görülmekle birlikte, hükmün az önce açıklanan sebeple kusur belirlemesi yönünden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı kadın maddi tazminat (TMK m.174/1) talebini ilk kez 24.06.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında ileri sürmüş, mahkemece tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle bu talebin reddine karar verilmiştir.

3-Davalı kadın maddi tazminat (TMK m.174/1) talebini ilk kez 24.06.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında ileri sürmüş, mahkemece tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle bu talebin reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesi "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" hükümlerini düzenlemiştir. Bu yasal düzenleme gereğince davalı kadının ön inceleme duruşmasında bildirdiği maddi tazminat talebi hakkında, ön inceleme duruşmasında hazır olan davacı tarafın açık muvafakati olmadığı ve usulüne göre yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmadığı gözetilerek "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, hükmün bu sebeple de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle kusur belirlemesi ve maddi tazminat yönlerinden BOZULMASINA, hükmün diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/3267, Karar No: 2022/2408, Tarih: 10.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/3267 E.  ,  2022/2408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 23.06.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 19.01.2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 10.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2580, Karar No: 2020/9155, Tarih: 08.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/2580 E.  ,  2020/9155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 07.10.2015-10.11.2010 tarihleri arasında çalıştığını, 2008 yılı sonlarına kadar genel merkez bünyesinde yeni mağaza açılış departmanında, ardından 15 ay boyunca opsiyonlu mağaza müdürü olarak görev yaptığını, son olarak 2010/Mart ayından akdin feshine kadar ... mağazasında müdür pozisyonunda çalıştığını, tüm çalışması boyunca sürekli fazla mesai yaptığını, ayrıntısını açıkladığı zamanlarda hafta tatillerinde de çalıştığını belirterek ödenmeyen fazla çalışma ve hafta tatili ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla zamanaşımı def'inde bulunduklarını, iş akdinde aylık ücrete yasal sınırlamalar dahilindeki fazla çalışmaların da dahil olduğunun düzenlendiğini, müdür sıfatıyla işe alınan davacının yönetici olarak çalıştığını ve mesaisini kendisi belirlediğinden fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağını, davacının mesai çizelgelerini kendisinin kontrol ettiğini, bunları denetlemekle görevli olduğunu, mesasini denetlemekle görevli ve yetkili başka bir birim bulunmadığını, bordroların çekincesiz imzalı olduğunu, iddiaların yazılı belgeyle ispatlanması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 11.12.2018 tarihli ve 2017/18683 esas 2018/26843 karar sayılı ilâmıyla, davacı işçinin fazla çalışma ve hafta tatilinde çalışıp çalışmadığının ve hesabının taraflar arasında uyuşmazlık konusu olduğu, davacıyla yapılan iş sözleşmesinde 270 saati aşan çalışmaların ücretine dahil olduğuna yönelik düzenleme mevcut olmasına karşın davacının hiçbir zaman üst yönetici olarak çalışmadığı, bu nedenle davalının itirazı çalışma biçiminden çok, fazla çalışmanın davacının ücretine dahil olduğu ve davacının üst yönetici olduğuna yönelik olduğundan, davalının ıslah dilekçesiyle davaya karşı zamanaşımı itirazı göz önünde bulundurularak davacı listesi, açılış ve refiti yapılan sunulan mağazalar için tanık beyanlarındaki çalışma biçimi gözetilerek ve listedeki çalışma biçimine yönelik tanıklarca ispatlanan dönemler ayrıca çıkartılarak fazla çalışma ve hafta tatili alacağı yönünden diğer raporlardaki çelişkileri de giderecek şekilde yeniden rapor tanzim edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda, Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirildiği söylenemez. Bozma ilamında belirtilen hususlara dikkat edilmemiştir.Dosya içeriğine göre, bozma ilamı sonrası alınan bilirkişi raporunda ıslaha karşı zamanaşımı itirazına göre dava konusu alacak kalemleri hesaplanmıştır. Oysa ki bozma ilamı davalının ıslah dilekçesiyle davaya karşı zamanaşımı itirazı göz önünde bulundurulması gerektiği yönündedir. Kaldı ki davalının ıslaha karşı zamanaşımı itirazı da bulunmamaktadır. Ayrıca bilirkişi raporunda yapılan hesaplamada ıslah tarihi 12.12.2012 olarak yanlış tespit edildiği gibi dava dilekçesinde talep edilen miktarlarda dikkate alınmamıştır. Bilirkişi raporu bu yönüyle de hatalıdır. Bu durumda mahkemece, önceki bozma ilamı doğrultusunda davalının ıslah dilekçesiyle davaya karşı zamanaşımı itirazı göz önünde bulundurularak fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının yeniden hesaplanarak hüküm altına alınması için kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6567, Karar No: 2017/2232, Tarih: 19.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6567 E.  ,  2017/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/1599 Esas sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinin 1. sırasında ...'in alacaklı olarak göründüğünü, borçlu ile aralarında ticari ilişki olmamasına rağmen muvazaalı olarak senet düzenlenip takip yapıldığını, davacının alacağının ilama dayalı olduğunu, ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia; savunma ve dosya kapsamında; muvazaaya dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün davalı tarafa ait olduğu, davalının takip borçlusu olan dava dışı şirketten takip konusu meblağ kadar alacaklı olduğunu usulüne uygun delillerle kanıtlayamadığı, her zaman düzenlenmesi mümkün olan kambiyo senedinin alacağın varlığını kanıtlamaya tek başına yeterli olmadığı, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1507, Karar No: 2013/276, Tarih: 20.02.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/15-1507 E.  ,  2013/276 K.**

* HÜKÜM SONUCU KISMINDA, TARAFLARA YÜKLENEN BORÇ VE TANINAN HAKLARIN SIRA NUMARASI ALTINDA AÇIK, ŞÜPHE VE TEREDDÜT UYANDIRMAYACAK ŞEKİLDE GÖSTERİLMESİ GEREKLİLİĞİ

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 294

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 297

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "sözleşmenin feshi, tapu iptali tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;  Antalya 1.Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 17.10.2008 gün ve 2003/963 E- 2008/559 K. sayılı kararın incelenmesi taraf  vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15.Hukuk Dairesi'nin 01.07.2010 gün ve 2009/1416 E.-2010/3797 K. sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

HMK’nun 294.maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa ve gerekçeli kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine" denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, aynı Kanun'un 440/III. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık  olmak üzere, 20.02.2013 gününde, oybirliği ile karar verildi.