muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1309, Karar No: 2024/712, Tarih: 17.01.2024

“Siyasi casusluk yabancı Devlet yararına Türkiye Devletinin veya vatandaşlarının veya Türkiye’de oturmakta, ikamet ekmekte olanların zararına olacak bilgilerin toplanması demektir”. (Doç. Dr. Murat Balcı, FSM. Ünv. Hukuk Fak Ceza ve Muhakeme Hukuku Öğr. Üyesi, yayınlanmamış makale) şeklinde tanımlanmaktadır.

Casusluk suçları ile ilgili düzenlemelere bakıldığında, tanımlama; “Devletin güvenliği, iç veya dış siyasi yararları bakımından niteliği itibariyle gizli kalması gereken bilgilerin veya yetkili makamların kanun ve düzenleyici işlemleri ile açıklanmasını yasakladığı ve niteliği bakımından gizli kalması gereken bilgileri siyasal ve askeri casusluk maksadıyla temin etmek veya açıklamak” şeklinde yapılabilir.

Bu suç soyut tehlike suçudur. Suçla korunan hukuksal menfaat; “Devlet güvenliği, Devletin iç veya dış siyasal yararları ve milli savunmaya” ilişkin menfaatlerdir. Suçun faili herkes olabilir. Suçun maddi konusu; Devletin güvenliğine, iç veya dış siyasal yararları bakımından, niteliği itibariyle, gizli kalması gereken bilgiler yani özünde Devlet sırrı olan bilgiler olarak tayin edilmiştir (Erem, a.g.e. cilt 1s. 48; Gözübüyük. Alman, Fransız, İsviçre ve İtalyan Ceza Kanunlarıyla Mukayeseli TCK. Açıklaması, cilt 1. S.510; Ögel,s 1034; Öztürk, s.384; ..., s.28).

Maddelerde geçen belge ve vesikadan kasıt; “bir gerçeğe tanıklık eden yazı, resim, film vb. vesika, dökümandır. Evrak; “kağıt yaprakları, kitap sayfaları, resmi kurumlarda işlem gören belgeler , yazılmış kitaplar, mektuplar ve yazılar” anlamında kullanılan Arapça'dan gelen bir isimdir.

Suçun maddi unsuru; suça konu bilgileri, siyasal veya askeri casusluk maksadıyla “temin etmek” tir. (Erem, a.g.e. cilt 1,s.50; Gözübüyük, a.g.e. Cilt 1. S.510; Ögel,s 1034; Öztürk, s.384) Bilginin temini için kullanılan vasıtanın önemi olmadığı gibi bilgiyi içeren belgenin de elde edilmiş olması ve temin edilen bu bilginin başkasına verilmesi şart değildir. “Suç, sır olan bilginin temin edilmesiyle tamamlanmış olur.” (Dr. ... Yayla a.g.e. S. 197) “Suçun tamamlanması için bilginin başkasına aktarılması şart değildir." (Erem, a.g.e. Cilt . S.50)

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.1940 ... ve 1940/828-477 sayılı kararıyla, “Malumatın tesadüfi olmaksızın casusluk kast ve niyetiyle gayret ve mesai sarf edilerek istihsalinin lüzumlu olduğuna” işaret edilmiştir.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.1940 ... ve 1940/828-477 sayılı kararıyla, “Malumatın tesadüfi olmaksızın casusluk kast ve niyetiyle gayret ve mesai sarf edilerek istihsalinin lüzumlu olduğuna” işaret edilmiştir.

Suçun manevi unsuru; genel kasttır. Ancak bazı hallerde, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının fail tarafından bilinerek ve istenerek gerçekleştirilmesi, suçun oluşumu için yeterli görülmeyebilir. Bu gibi hallerde, suç tipinde kişinin kastı dışında ayrıca belli bir saikle hareket etmesi aranmıştır. Saik; amaç ya da gaye, kasttan önce gelen, kastı hazırlayan bir duygu ve düşüncedir. Suçun işlenmesine neden olan gerekçedir. Saik, her ne kadar suçun unsuru değil ise de, manevi unsurun gerçekleşmesi bakımından aranan husus haline gelebilir. Bu bağlamda, siyasi ve askeri casusluk suçlarında özel saik aranmaktadır. Esasen Ceza Kanununun 327 nci maddesinde tanımlanan suç ile 328 inci maddede tanımlanan suçu ayıran en temel kriter “casusluk maksadı”dır.

Askeri Yargıtayın bir kısım kararlarında (Askeri Yargıtay Dava Daireleri Kurulu 02.10.1997 ... ve 1997/98-114 sayılı kararı gibi) “casus ile casusluğu talep eden arasında bir anlaşmanın varlığı” suçun oluşumu için aranmakta ise de bu düşünce doktrinde yerinde görülmemiştir. “Fail, herhangi bir ülke ya da organizasyon ile anlaşma olmadan bilgi ve belgeleri temin edip, sonradan belirleyebileceği bir Devlete servis edebilir.” (Dr. ... Yayla, a.g.e.s.201-202) Aynı doğrultuda, "Kanaatimizce, maddede olmayan bir şartın, suç tipinin oluşumu için aranması yerinde değildir. Madde metninde ve gerekçesinde açıkça belirtildiği gibi siyasal ve askeri casusluk maksadı manevi unsur içinde değerlendirilmesi gereken bir konudur." (Dr. Murat Balcı. F.S.M. Ünv. a. g. makale).

Bilindiği üzere kast, kişinin iç dünyasıyla ilgili kavram olup, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi gerekir. Bu itibarla kastın belirlenmesinde; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılmalıdır. Özel olarak istihbaratta görevlendirilmiş kişilerin (MİT. Emniyet ve Jandarma istihbaratı) izinsiz bilgi paylaşımı halinde casusluk maksadının bulunduğu kabul edilmelidir. Zaman ve yer açısından ise, ülkeler arası ikili ilişkilerin gergin olduğu zamanlarda ya da terör olaylarının yoğun yaşandığı dönemde sır niteliğindeki bilgilerin temin edilmesi halinde casusluk kastının varlığı kabul edilebilir.

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulunda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri Devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. Murat Balcı, a.g.makale).

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulunda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri Devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. Murat Balcı, a.g.makale).

Öğretide de kabul edildiği gibi, casusluk amacı ile bilginin temin edilmesi suçun oluşumu için yeterlidir. Başka bir ülkeye veya yapıya vermek zorunlu değildir. Aksine kabul, yasa koyucunun madde metni ve gerekçesinde yer vermediği bir unsurun içtihat yoluyla yasaya eklenerek kanun koyucunun iradesinden farklı bir yasa yapmak anlamına gelecektir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Devlet güvenliği, Devletin iç veya dış siyasal yararları ve milli savunmaya ilişkin gizli bilgileri siyasal ve askeri casusluk maksadıyla temin etmek suçunda; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılması gerektiği hususu gözetildiğinde; FETÖ/PDY'nin casusluk faaliyetlerini de kapsayan silahlı bir terör örgütü olması, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün amaçlarını gerçekleştirmek amacıyla üyelerini Polis ve Jandarma Teşkilatı, Milli İstihbarat Teşkilatı ve Genel Kurmay Başkanlığı gibi kuvvet kullanma yetkisine haiz kurumlara sızdırdığının bilinmesi, bu kapsamda sanık ...'ın Milli Güvenlik istihbaratının en üst düzeyde yürütüldüğü ve milli güvenliğin sağlanması konusunda çok önemli bir konumda bulunan Milli İstihbarat Teşkilatına katıldıktan sonra eğitim dönemini müteakiben teşkilatın Erzurum Bölge Başkanlığına, sonrasında Ankara Bölge Başkanlığına tayin edildiği, mezkur dönemde örgütün MİT mahrem yapılanması içerisinde "öğrenci" konumunda faaliyete bulunarak, örgüt hiyerarşisinde üstü konumunda olan mahrem abileri ile belirli periyotlar içerisinde yüz yüze veya örgütün verdiği gizli/operasyonel hat aracılığıyla kurulan iletişim marifetiyle paylaşımda bulunmak amacıyla teşkilata ilişkin gizli bilgileri temin ettiği ve mahrem abisinin talimatları doğrultusunda faaliyetlerde bulunduğu, bu durumun tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından açıkça anlaşıldığı, Milli Güvenlikle ilgili gerçekleştirilen faaliyetlerin dinleme yoluyla elde edilmesi ya da ilgili kuruma elaman yerleştirilerek bilgilerin temin edilmesi arasında bir fark bulunmadığı sanığın eyleminin zincirleme şekilde siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirlenerek sanığın mahkumiyetine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde ''A'' ve ''B'' bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2021/920 Esas, 2021/1232 sayılı Kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5845, Karar No: 2024/6254, Tarih: 22.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5845 E.  ,  2024/6254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/215 Esas, 2022/1581 Karar

a Kanunu'nun 23 üncü maddesine dayanan taşınmazların geri alımı ile tapusunun iptali ve davacı adına tescili istemine, bu mümkün olmadığı takdirde muris ... yönünden kamulaştırmasız el atılan kısım için tazminat talebine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılardan ... ve ... ve davacılar ..., ..., ... ve bir kısım davacı vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılardan..., ... ile ... mirasçıları ...,... ... ..., ... ... asılları, ..., ..., ... ve bir kısım davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiş, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın, aleyhine durum oluşmadıkça kararı temyiz hakkı bulunmadığından davacılardan... ile ... mirasçıları ...,... ... ..., ... ...'ın temyiz dilekçesinin reddine, davacı ... ve ..., ..., ... ve bir kısım davacı vekillerinin temyiz dilekçesinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalılardan ... vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde özetle; Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalılardan ... vekili tarafından Dairemizce verilen karara karşı karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 ncü maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar için 6100 sayılı Kanun'da istinaf ve temyiz dışında başkaca olağan bir kanun yolu öngörülmemiştir.

Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemelerinin denetiminden geçen karara karşı karar düzeltme yolu kapalıdır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davalı ... vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılardan ... vekilinin karar düzeltme talepli dilekçesinin REDDİNE,

Davalı ... Gürlevikten peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4818, Karar No: 2008/8033, Tarih: 17.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/4818 E.  ,  2008/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekilinin icra mahkemesine sunduğu şikayet dilekçesinde; usulsüz tebligatla ilgili şikayet ve itiraz hakkının süreye tabi olmadığını, ödeme emrinin usulsüz tebligat nedeniyle iptaline karar verilmesini, icra dosyasına yapılan itirazın süresinde yapılmış sayılmasını, takibin durdurulmasını ve hacizlerin kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece usulsüz tebligata yönelik şikayetin kabulü ile takibin 29.01.2008 tarihinde öğrenildiğinin tespitine karar verilmiştir. 7201 Sayılı Tebligat Kanunun 32. maddesi gereğince (tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur.) Borçlu vekili, icra dosyasına 29.01.2008 tarihli itiraz dilekçesini vermiş bulunduğundan takipten en geç bu tarih itibariyle haberdar olduğu kabul edilmelidir. Adı geçen, İİK.nun 16. maddesinde öngörülen yedi günlük şikayet süresini geçirdikten sonra 08.02.2008 tarihinde İcra Hakimliğine başvurmuştur. Bu durumda şikayet süreden sonra olmakla tebliğ işlemi kesinleşmiştir. Hukuk Genel Kurulu’nun 05.06.1991 tarih ve 1991/12-258 esas ve 1991/344 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere (… usulsüz tebliğ işlemini öğrenen muhatabın bu tebliği öğrendiği tarihten itibaren yedi gün içinde şikayet yolu ile tebligatın usulsüzlüğünü mahkeme önüne getirmesi gereklidir.) O halde, istemin süre aşımından reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2038, Karar No: 2013/22649, Tarih: 04.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2038 E.  ,  2013/22649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK.'nın 89/1, 51, 51/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gündüz vakti mağdurun meskun mahal ve çift yönlü yolun sağ kısmından annesi ve kardeşi ile birlikte bisikleti ile geldiği sırada karşı yönden idaresindeki aracıyla gelen sanığı gören annenin diğer çocuğunu sağa çektiği sırada sanığın aracının ön kısmı ile bisikletin ön kısmına çarpıp yaralanmasına neden olduğu, çarpma noktasının mağdurun gidiş istikametine göre yolun 1. 70 m içinde bulunduğu, bu şekilde sanığın önlem almadan çarpmasıyla sonuçlanan olayda sanığın kusurlu olduğunun kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet Savcısının, mahkemece TCK'nın 53/6 ve 62. maddelerinin değerlendirilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hakkında hükmolunan 3 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında tayin olunan denetim süresinin TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca 1 yıldan az olamayacağı yönündeki düzenlemeye rağmen mahkemece 3 ay olarak tayini;

2- 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük mağdura CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanan vekil için, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4 numaralı bendindeki "ÜÇ AY" ibaresinin çıkarılarak yerine ''1 YIL'' ibaresinin yazılması, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 7 numaralı bendindeki ''6,75 TL'' ibaresinin sonuna ''zorunlu vekil ücreti 249 TL'' ibaresinin yazılması ve aynı benddeki ''18,75'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''267,75'' ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27072, Karar No: 2022/11280, Tarih: 03.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/27072 E.  ,  2022/11280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/02/2013 gününde verilen dilekçe ile muvazaalı satış işleminin iptali ile kullanım bedeli istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair verilen 25/03/2021 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Dava, muvazaa nedeniyle satış işleminin iptali ve kullanım bedeli istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, miras bırakan babası İsmail Bağlamcı’nın maliki olduğu ... plaka sayılı minibüsü ve bu minibüsün çalıştığı S.S. Sazlıköy Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifinde kayıtlı hattı mirastan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğluna bedelsiz şekilde devrettiğini, miras bırakanın işlem tarihinde böyle bir satışa ihtiyacı bulunmadığı gibi davalının da o tarihte alım gücünün olmadığını, yapılan işlemle davalı dışındaki mirasçıların saklı paylarına tecavüz edildiğini, muvazaalı devir sonucu hattın davalı tarafça çalıştırılması nedeniyle davalının kazanç elde ettiğini ileri sürerek minibüs ve minibüs hattının muvazaalı satış işlemlerinin iptaline, miras payı oranında adına tesciline, olmadığı taktirde bedelin tahsiline, minibüs hattının işletilmesi nedeniyle miras bırakanın ölüm tarihinden itibaren kazancın belirlenerek miras payı oranında ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşıyıcılar kooperatif üyeliğinin ekonomik bir değeri olmayıp kooperatife bizzat üye olduğunu, miras bırakan adına kayıtlı başkaca mallar da bulunduğunu, davaya konu işlemin mal kaçırma amacı taşımayıp gerçek bir sözleşme olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

İrade ve beyan arasında bilerek yaratılan uyumsuzluk şeklinde tanımlanan muvazaa, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19. maddesinde (818 sayılı mülga Borçlar Kanunu'nun 18. maddesinde) düzenlenmiş ve anılan maddede, "Bir sözleşmenin türünün ve içeriğinin belirlenmesinde ve yorumlanmasında, tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır." hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre muvazaa; tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacı ile ve fakat kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç doğurmayan bir görünüş yaratmak hususunda anlaşmalarıdır, şeklinde tanımlanabilir

Buna göre muvazaa; tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacı ile ve fakat kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç doğurmayan bir görünüş yaratmak hususunda anlaşmalarıdır, şeklinde tanımlanabilir

Muvazaa daha çok sözleşmenin yorumuyla ilgili olduğundan, öğreti ve uygulamada kapsamlı olarak incelenmiş ve belirli kurallara bağlanmıştır. Gerek öğretide ve gerekse uygulamada muvazaa, mutlak ve nispi muvazaa olarak iki gruba ayrılmaktadır; mutlak muvazaada taraflar herhangi bir hukuki işlem yapmayı (oluşturmayı) istemezler, yalnız görünüşte bir hukuki işlem için gerekli irade açıklamasında bulunurlar; nispi muvazaada ise taraflar gerçekten belli bir hukuki işlem yapmak isterler ancak onu saklamak amacıyla, bir başka hukuki işlemin kurulduğu görüşünü yaratmak üzere irade açıklamasında bulunurlar.

Taraflar ister yalnız bir görünüş yaratmayı, ister ikinci bir gizli işlem yapmayı arzu etmiş olsunlar, görünüşteki işlem tarafların gerçek iradelerine uymadığından, ilke olarak herhangi bir sonuç doğurmaz. Muvazaada görünüşteki işlemin her türlü hukuki sonuçtan yoksun olması, tarafların ortak iradelerinin bu yolda olmasından kaynaklanmaktadır.

Somut olayda, davacı vekili S.S Sazlı Kasabası Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifindeki muris ...’ya ait olan hissenin, 03/10/2002 tarihinde muris tarafından oğlu olan davalı ...’ya yapılan devrinin muvazaalı olduğu iddia etmiştir. Mahkemece, murisin satış tarihi itibarıyla bu satışa ihtiyacı olup olmadığı, satış bedelinin ne şekilde ödendiği, davalının satış bedelini ödeyecek ödeme gücü olup olmadığı hususlarında yeterince araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, 03/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10708, Karar No: 2017/5587, Tarih: 02.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/10708 E.  ,  2017/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine, sanık ... hakkında temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen temyiz isteminin reddine ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, sanığın temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 21/03/2016 tarihli Ek Kararın istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Mağdurdaki meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarına hangi derecede etkilediğinin belirtilmemesi karşısında, bu hususta rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b) Sanıkların beyanları, tanıklar ... ve ...'ın mağdurun sanıkların yanına gelerek ''polisleri siz gönderdiğiniz, ispiyoncusunuz, adam değilsiniz '' şeklinde konuştuğu yönündeki ifadelerine göre , bu beyanlara hangi nedenle itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

c) Oluşa ve tüm dosya kapsamına, mağdur ...'un doktor raporu ve soruşturmada alınan ifadesinde Sanık ...'in yumruk attığını ve yanındaki tanımadığı kişilerin de sopalarla üzerine gelmesi ile dengesini kaybedip denize düştüğünü belirtmesi, mağdur ...'un arkadaşı olan tanık ...nin soruşturma beyanında Sanık ... ve diğerlerinin sopalarla gelerek ...'ün üzerine yürüdüğünü belirtmesi karşısında, sanık ...'ın eyleminin silahla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

d) Sanık ...'ın sabıka kaydında yer alan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/92 Esas, 2014/293 Karar sayılı ilamının tekerür oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/72 Esas, 2008/431 Karar sayılı ilamının 07/05/2009 tarihinde kesinleşip 13/12/2010 tarihinde infaz edildiği ve infaz tarihinden itibaren TCK'nin 58. Maddesinde yer alan 3 yıllık süreden sonraki bir tarihte dosyadaki suçun işlendiği halde tekerrüre esas alınması,

e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,