muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1975, Karar No: 2024/6890, Tarih: 16.04.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; 6772 sayılı Kanun bağlamında ilave tediye ödemesinin genel bütçe kapsamındaki sürekli işçi kadrosu veya geçici işçi pozisyonlarında çalışan kişiler için geçerli olduğunu ve davacının bu kapsamda çalışan işçi olarak değerlendirilemeyeceğini, davalı Bakanlık genel bütçeye tâbi olsa da yapılan sözleşmede hizmet bedeli olarak gösterilen miktarın kaynağının genel bütçe ve madde metninde sayılan diğer bütçelerden biri olmadığını, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacıya davalı İdarenin ilave tediye ödemekle yükümlü olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaların hatalı olduğunu belirterek İlk Derce Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile Avrupa Birliği ve Mali Yardımlar Daire Başkanlığı arasında iki ayrı belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığı, davalı işveren bünyesinde proje izleme uzmanı olarak çalıştığı anlaşılan davacının ücretinin ödenmesine ilişkin yöntemin sözleşmeyi belirli süreli hâle getirmeyeceği ve sözleşmelerin belirsiz süreli olduğu, taraflar arasında istihdam ilişkisi bulunduğundan ve davalı Kurum da 6772 sayılı Kanun kapsamında kaldığından davacının ilave tediye alacağına hak kazandığının anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf başvuru dilekçesindeki sebeplerle benzer gerekçelerle ve inceleme sırasında resen gözetilmesi gereken diğer nedenlerle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hesaplamaya esas ücret miktarının belirlenmesi ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21084, Karar No: 2012/14371, Tarih: 07.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/21084 E.  ,  2012/14371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Uludağ Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 01/07/2009 tarihli raporda, olay nedeni ile katılanın ayaklarındaki yaralanmasının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olup olmadığı konusunda rapor tanzimi için kontrol muayenelerinin tamamlandıktan sonra katılanın tekrar muayeneye gönderilmesi gerektiği belirtildiği halde, kesin rapor alınmadan, katılanın yaralanmasının vücudunda organ kaybına yol açtığı şeklindeki kabule dayalı olarak sanık hakkında eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın asli kusurlu olması ve yaralanmanın derecesi gözetildiğinde temel cezanın alt sınırın üzerinde tayini gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321 ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın korunması koşuluyla isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5204, Karar No: 2022/11430, Tarih: 04.07.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/5204 E.  ,  2022/11430 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2021/11181

İftira suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 24.05.2020 tarihli ve 2020/3511 soruşturma, 2020/2733 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 16.07.2020 tarihli ve 2020/1227 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısı'nın, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısı'nın 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısı'nın soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, şüphelinin annesi ile birlikte yaşadığı ikametinden ziynet eşyalarının çalındığı iddiasıyla müştekiler haklarında hırsızlık suçundan şikayette bulunduğu, yapılan soruşturma sırasında ifadelerine başvurulan müştekilerin üzerilerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri ve kendilerine iftira atıldığı gerekçesiyle şüpheli hakkında şikayette bulundukları, her iki suç için birlikte yapılan soruşturma sonunda; hırsızlık suçunun işlendiği iddia olunan ikamette yapılan incelemeyi müteakip hırsızlık suçundan delil yetersizliğinden kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmekle birlikte, iftira suçundan da şüphelinin şikayet hakkını kullandığından bahisle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

İşlendiği iddia olunan suç veya suçlara dair şikayet hakkının kullanılması pek tabi mümkün olmakla birlikte, şikayet hakkının kötüye kullanılmamasının ve iftira kastıyla hareket edilmemesinin asıl olduğu, somut olayda; müştekiler ile şüphelinin komşu olmaları hasebiyle birbirlerini tanıdıkları, birbirlerinin evlerine gidip geldikleri anlaşılmakla birlikte, incelen dosya kapsamındaki olaydan önce şüpheli ...'in erkek kardeşi ... ...'e müşteki ... tarafından verildiği ve geri ödenmediği iddia olunan borç para sebebiyle şüpheli ve müştekiler arasında husumet bulunduğuna ilişkin müşteki ... ...'nün beyanı nazara alındığında, bahsedilen husumet nedeniyle şüphelinin iftira kastıyla hareket edip etmediği hususunun tespit edilmesi bakımından, öncelikle ... ...'in beyanının alınmasıyla birlikte, adı geçenler arasında iş bu soruşturma öncesinde ve sonrasında yapılmış olan veya yapılmakta olan başka soruşturma dosyalarının bulunup bulunmadığının araştırılması, soruşturma dosyaları bulunması halinde söz konusu dosyaların getirtilerek incelenmesi ve sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği cihetle, eksik inceleme sonucu verilmiş kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 14.01.2021 gün ve 2020-16642 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2021 gün ve KYB/2021-11181 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şüpheli ... 07.02.2020 tarihinde polis merkezine müracaat ederek alınan ifadesinde; annesi ... ... ile birlikte ikamet ettiklerini, karşı komşuları olan şüpheliler ... ... ile kızı ...'nün evinde olmadığı bir tarihte annesini görme bahanesiyle evlerine misafirliğe geldiklerini, 05.02.2020 günü saat 17:00 sıralarında ikametindeki ziynet eşyalarını kontrol ettiğinde kendisine ait 10.000 TL değerindeki elmas yüzük, kolye küpe seti ile 3.000 TL değerindeki tektaş yüzüğü ve 5.000 TL tutarlı inci kolyesinin yerinde olmadığını fark ettiğini, yaklaşık zararının 18.000 TL değerinde olduğunu, takılarının ... ... ve ... tarfindan çalındığını düşündüğünü belirterek şikayetçi olduğunu beyan etmesi üzerine başlatılan soruşturmada; iddiaya konu takı kutuları üzerinde parmak izine rastlanılmadığı, dinlenen tanık ... ...'in gözlerinin görmemesi ve müşteki ...'in annesi olması sebebi ile tarafsız tanık olarak kabul edilemeyeceğinden bahisle soyut iddia dışında müşteki şüpheliler ... ... ve ...'nün nitelikli hırsızlık suçunu işlediklerine dair haklarında kamu davası açmaya yeterli şüphe, delil ve emare bulunmadığı ... hakkında ise şikayet hakkını kullandığı ve iftira suçundan yasal unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle "Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar" verildiği, ilgili karara, ... ve ... ... tarafından itiraz edildiği, itiraz üzerine Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hakimliği tarafından yapılan inceleme sonucunda, 16.07.2020 tarih ve 2020/1227 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddedilmesi üzerine karanın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

"Madde 160-(1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170-(1) Kamu davasını açma görevi. Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172-(1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasını açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağını bulunmaması hallerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 172-(1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasını açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağını bulunmaması hallerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173-(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısı'nın yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hakimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fikra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan talepte bulunabilir, kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder, itiraz edeni giderlere mahkum eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısı'na gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fikra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh Ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısı'nın kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hallerde bu madde hükmü uygulanmaz" şeklinde yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun'un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

Soruşturmaya konu olayda, müştekiler ile şüphelinin komşu olmaları nedeniyle görüştükleri ancak şüpheli ...'in erkek kardeşi ... ...'e müşteki ... tarafından verildiği ve geri ödenmediği iddia olunan borç para sebebiyle şüpheli ve müştekiler arasında husumet bulunduğuna, şüphelinin annesi ... ...'in yürüyemediği ve gözleri görmediği için müştekileri kapıyı açıp kendilerini evde ağırlamasının da mümkün olmadığına ilişkin müşteki ... ...'nün beyanı ve taraflar arasında Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen soruşturma dosyalarının bulunduğu nazara alındığında şüpheli ile müştekiler arasında husumet bulunup bulunmadığı ile şüphelinin annesi ... ...'in şikayet tarihindeki fiziksel durumu hususunda emniyet yaptırılıp taraflar ve müştekiler ile ... ... arasında iş bu soruşturma öncesinde ve sonrasında yapılmış olan veya yapılmakta olan başka soruşturma dosyalarını bulunup bulunmadığının araştırılması, soruşturma dosyaları bulunması halinde söz konusu dosyaların getirtilerek incelenmesi ve dosyadaki deliller bir bütün halinde incelenip karar yerinde tartışılarak sonucuna göre şüpheli hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden eksik soruşturma ile verilen kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına kararına yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesinde hukuka uygunluk görülmemiş ve anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği görüldüğünden Tekirdağ 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 16.07.2020 gün, 2020/1227 yerinde değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04.07.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2381, Karar No: 2014/4701, Tarih: 19.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2381 E.  ,  2014/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2012/190-2013/18

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinin tespiti davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 20.11.2013 gün ve 6488 Esas, 7236 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı R.. A.. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı E. Y..'dan davalı kooperatifteki ortaklık payını devraldığını ve ortaklığa kabul edilerek edimlerini yerine getirdiğini, ancak dairesinin kendisine teslim edilmemesi üzerine davalı kooperatife başvurduğunda kendisinin hak sahibi olmadığını, kooperatifteki üyelik kaydını 08.08.2011 tarihinde sözleşme ile davalı R.. A..'e devrettiğinin bildirildiğini, oysa sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek, davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı R.. A.. vekili, tarafların kardeş olduklarını, davacının aidat bedellerini ödeyemediği için 2001 yılında üyelikten çıkarıldığını, bu nedenle davacının ısrarı ile müvekkilinin davacının ödediği aidat tutarını kendisine verdiğini ve üyeliği devraldığını, 8 yıl boyunca tüm ödemelerini kendisinin yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemizin 24.11.2011 gün, 2576 E., 2070 K. sayılı ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacının kendi eli ürünü olmadığı sabit olan imzayı havi bir devir sözleşmesi ile ortaklığı devraldığı, kendisinin imza kullanmadığı şeklindeki iddiasının iyiniyet ve dürüstlük kurullarına aykırı olduğu, ayrıca kooperatife yapılan ödemelerin miktarları ve tarafların ödemeleri arasındaki orana göre davacının haksız olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.11.2013 gün, 6488 E., 7236 K. sayılı ilamı ile mahkeme kararı bozulmuştur.

Bu kez, davalı R.. A.. vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı R.. A.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1578, Karar No: 2010/2764, Tarih: 15.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/1578 E.  ,  2010/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.11.2009 gününde verilen dilekçe ile davacının muris annesinin tapu kaydında baba adının düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle davacının muris annesinin tapu kaydında baba adının düzeltildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 15.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17404, Karar No: 2010/934, Tarih: 26.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/17404 E.  ,  2010/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

..........

Dava, ürün tesliminde yapılan prim tevkifatı nedeniyle 01.12.1998 – 31.12.1998 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

2926 Yasanın 5. Maddesi hükmüne göre; Yasada öngörülen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı belirtilmiş, anılan Yasanın 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsili olanaklı kılınmıştır. İşte bu bağlamda sigorta primlerinin, ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle tahsili halinde kişinin yukarıda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda sigorta başlangıcı olarak, bu tevkifatın özel kuruluşlara yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda, primin Kuruma intikal ettiği tarihi takip eden aybaşının alınması gerekir.

Davacıdan, Umum Sebze ve Meyve komisyoncusu.........04.11.1998 tarihinde teslim ettiği ürün bedelinden prim tevkifatı yapılıp-yapılmadığı ve Kurum’a intikali araştırılmalı; tevkifatın yapılmadığının veya yapılmış olsa bile Kurum’a intikal ettirilmediğinin anlaşılması durumunda, davanın reddine karar verilmesi gerekir.

./..

-2-

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........