muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1616, Karar No: 2022/1003, Tarih: 10.02.2022

Bölge Adliye Mahkemesince icra edilen duruşma sonunda davanın reddi nedeniyle davacılar aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinde HMK 326 maddesine aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Sayın çoğunluk görüşü, duruşma sonunda davası reddedilen davacı lehine vekalet ücreti verilmesine yönelik olup çoğunluk görüşü HMK 326 maddesine açıkça aykırıdır.

Açıklanan nedenle, Bölge Adliye Mahkemesi kararı vekalet ücreti yönünden usul ve yasaya uygun bulunduğundan onanması yerine yazılı gerekçe ile düzeltilerek onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2007/7605, Karar No: 2008/638, Tarih: 31.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7605 E.  ,  2008/638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet , şikayetçi haczinin birinci sırada olması gerektiği ve karşı yanın haczinin düştüğü iddiaların dayalı sıra cetveline itiraz isteminden ibarettir.

İcra Mahkemesince şikayetçinin yasal süre içinde (İİK.m.106,110 ) satış isteminde bulunmaması nedeniyle haczinin düştüğü ve bu itibarla cetvele itiraz hakkı bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8210, Karar No: 2012/40277, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8210 E.  ,  2012/40277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, Temyizin Reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında kurulan 07/02/2005 tarihli kararın sanık tarafından temyiz olunmayarak kesinleştiği, diğer sanık ...'in temyizi üzerine Yargıtay C. Başsavcılığının iadesi üzerine bu defa mahkemece sanık ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu gibi, esasen sanık ...'ın yeniden kurulan 14/01/2009 tarihli bu hükme yönelik temyizinin de bulunmadığı anlaşılmakla, incelemenin sanık ... hakkındaki hükümle sınırlı yapılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde,

Temyiz isteminin reddine dair 22/10/2009 gün ve 2006/128 esas, 2009/17 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, süresinde bulunmayan temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 02/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23149, Karar No: 2015/36879, Tarih: 02.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/23149 E.  ,  2015/36879 K.**

* TEHDİT SUÇUNUN SİLAH KULLANILARAK İŞLENMESİ

* ZİNCİRLEME SUÇ

* AYNI OLAY BÜTÜNLÜĞÜ İÇERİSİNDE AYNI NEDENE BAĞLI OLARAK KESİNTİSİZ SÜRDÜRÜLEN SÖZLERLE MAĞDURLARIN TEHDİT EDİLMESİ

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 317

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 326

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 106

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralamaya teşebbüs suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk O.. S.. müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, gece 03.00 sıralarında fırından aldığı ekmeklerin parasını on dakika sonra gelecek olan babasının vereceğini söyleyerek o anda vermek istememesi nedeniyle çıkan tartışmada önce fırın çalışanı mağdur H.. Ö..’ü öldürmekle tehdit ettiği, orada bulunup tartışmaya müdahil olarak kendisini dışarı çıkartan diğer fırın çalışanı S.. S..’i, elinde bıçak olduğu halde öldürmekle tehdit ettiği, ayrıca bıçağı fırlatarak mağdur Sebahattin’i kalçasından yaraladığı, kabulün de bu yönde olduğu olayda; aynı olay bütünlüğü içinde, aynı nedene bağlı olarak kesintisiz biçimde sürdürdüğü sözlerle mağdurları tehdit etmesi eyleminde TCK’nın 106/2-a, 43/2. maddesi aracılığıyla 43/1. maddeleri ile mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 106/1. maddesi ile iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk O.. S.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp, karşı temyiz olmadığından CMUK’nın 326/son maddesi gözetilerek sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5840, Karar No: 2022/16598, Tarih: 19.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/5840 E.  ,  2022/16598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Kavaklıdere Vergi Dairesinin ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... Grup Ambalaj Medikal Gıd. San. Tic. Ltd. Şti.nin sanık ... ve temyiz dışı sanık ... tarafından 24.06.2011 tarihinde kurulduğu ve sanık ...'nun 20 yıl süreyle yetkili müdür olarak seçildiği, 20.11.2011 tarihinde ise sanık ...'nun hissesini sanık ...'a devrettiği ve sanık ...'in 20 yıllığına yetkili müdür olarak belirlendiği, şirketin 28.02.2012 tarihinde resen terkin edildiği, yapılan incelemelerde şirketin iş yeri adresinde faaliyette bulunmadığı, ortaklarına ikametgah adreslerinde yapılan yoklamalarda ulaşılamadığı, şirket ortaklarının şahsi firmaları ve ortağı oldukları diğer şirketler hakkında sahte belge düzenleme ve kullanma konusunda bir çok olumsuz tespitin olduğu, şirketin işçi çalıştırmadığı, taşıtı ve deposunun bulunmadığı, 2011 yılında Ba formu ile bildirdiği satış tutarlarının ortalama % 0,8 ine karşılık gelen bir kısmının gerçek bir emtia teslimi sonucu düzenlendiği; ancak % 99,2 oranındaki kısmının gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmayan sahte belgeler olduğu, 2012 yılında Ba formları ile beyan ettiği tüm mal ve hizmet alımlarının sahte belge düzenleyen mükelleflerden yapıldığı, bu suretle şirketin 2011 ve 2012 yıllarında düzenlediği tüm faturaların sahte olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında;

A)Sanık ...'nun, şirket hissesini 20/11/2011 tarihinde sanık ...'a devrettiğini, suçlamayı kabul etmediğini belirtmesi, sanık ...'ın ise işler iyi gitmediğinden, ortakları olan sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın işleri idare edeceklerini söylediklerinden dolayı şirketi devraldıktan bir ay sonra Mersin iline döndüğünü, hiç bir belgeye imza atmadığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Dosyada bulunan faturaların (ya da temin edilecek faturaların ...) sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların onlara ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve başkasına ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-İsmi bildirilen kişinin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklar ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-İsmi bildirilen kişinin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklar ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ismi bildirilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a-Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b-Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c-Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d-Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için, faturayı düzenleyen ve kullanan mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının, kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen ve kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı araştırılıp faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükelleflerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması,

B)Suçların sübutu halinde hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12519, Karar No: 2014/19742, Tarih: 15.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12519 E.  ,  2014/19742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 21. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2012/360-2012/392

Taraflar arasında görülen davada Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/11/2012 tarih ve 2012/360-2012/392 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sağ kulağındaki rahatsızlık nedeniyle Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde 7.10.2010 tarihinde ameliyat olduğunu, ameliyat sırasında ekibin tedbirsizlik ve meslekte acemiliği nedeniyle yanlış sinirlerin kesilmesi sonucunda müvekkilinin yüz bölgesinde sağ tarafta felç ve felce bağlı rahatsızlıklar oluştuğunu, sorunların halen devam ettiğini, müvekkilinin bu olay nedeniyle büyük acı ve ızdırap çektiğini, davalının ameliyatı gerçekleştiren doktoru tibbi kötü uygulamaya dayalı zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortaladığını ileri sürerek müvekkili yararına 10.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi istemiyle Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne izafeten Sağlık Bakanlığı, doktor Yasemin Şahin ve davalı sigorta şirketi aleyhine tazminat davası açmış sigorta şirketi yönünden açılan dava diğer davalılar hakkında açılan davalardan tefrik edilmek suretiyle mahkemenin yukarıda belirtilen esasına kaydolunmuştur.

Davalı vekili, müvekkilinin sorumluluğunun ameliyatı gerçekleştiren doktorun kusurlu olması halinde poliçe limitiyle sınırlı olduğunu, davanın ameliyatı gerçekleştiren ekipte yer alan diğer doktorlara da ihbarının gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı sigorta şirketinin poliçe kapsamında, sigortalının kusurunun bulunması halinde sorumlu olacağı, davacı tarafından, ameliyatı gerçekleştiren doktoru istihdam eden idareye karşı açılacak dava sonucunda, davalının sorumluluğunun belirleneceği, davacı tarafından idari yargıda açılacak davanın sonucunun beklenilmesi mümkün ise de, bu hususta henüz açılan bir davanın bulunmadığı, dava açılsa bile yargılamanın süreç alacağı, bu nedenle, davacının bu aşamada açtığı davada hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Tıbbi Kötü Uygulamaya İlişkin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi'nden kaynaklı alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.Davacı vekili, 7.10.2010 tarihinde Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde gerçekleştirilen ameliyatı gerçekleştiren doktorun kusurlu eylemleri nedeniyle müvekkilinin yüzünde ciddi ve kalıcı arazların meydana geldiğini ileri sürerek davalı sigorta şirketiyle birlikte, ameliyatı yapan doktor, ameliyatın gerçekleştiği hastaneye izafeten Sağlık Bakanlığı aleyhine dava açmış, dava dosyası bu davadan tefrik olunmuştur. Somut olayda davacı vekilince; ameliyatı gerçekleştiren doktorun BK'nın 41, Sağlık Bakanlığı'nın BK'nın 55.

maddeleri, davalı sigorta şirketinin ise sigorta poliçesi ve 1219 Sayılı Yasa'nın ek 12. maddesi uyarınca sorumlu oldukları ileri sürülmüştür. BK'nın 51. maddesi uyarınca, zarar gören, mevcut zararını, haksız fiil, sözleşme ya da yasa nedeniyle sorumlu bulunan kimselerden isteyebilme hakkına sahiptir. Hak sahibi, sorumlulardan birine veya bir kaçına karşı dava açabileceği gibi, zararının tamamı ya da bir bölümü için de talepte bulunabilir. Müteselsilen sorumlu olanların, zararın tümünden sorumlu oldukları, BK'nın 142. maddesinde açıkça hükme bağlanmıştır. Aynı maddenin ikinci bendinde ise, sorumluluğun, borcun tamamının ifasına kadar devam edeceği ifade edilmiştir. Bu sebeple, davacının diğer sorumlular hakkında dava açmamış olması davalı sigorta şirketinin tazminat ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı gibi, davacının diğer sorumlulara karşı dava açmaya zorlanması da düşünülemez.O halde mahkemece , davanın dayandırıldığı hukuki sebepler ve yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek davalı sigorta şirketi hakkında açılan davanın esasının incelenip, kusur oranı ve gerçek zarar miktarı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11660, Karar No: 2014/4081, Tarih: 27.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11660 E.  ,  2014/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8605, Karar No: 2015/2206, Tarih: 09.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8605 E.  ,  2015/2206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2 (b-e), 62/1, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde akşam saatlerinde, katılan ...'ın, sanık ...'ın, müteahhidi olduğu, sanık ...'ın ise yönetici olarak görev yaptığı binanın bacasını temizlemek için, hiçbir uyarı işareti bulunmayan ve önlem alınmayan çatıya çıktığı sırada asansör boşluğuna düşerek yaralandığı olay nedeni ile düzenlenen bilirkişi raporlarında sanıkların her ikisine de kusur isnat edildiği, 04.09.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda ise sanıklardan ...'ın %40 oranında, sanık ...'ın ise % 20 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş ise de bilirkişi raporlarında sanıklara asli- tali şeklinde kusur izafe edilmemiş olması ve binanın sakinleri tarafından kullanılmaya başlanmasından sonra yönetici olan sanık ...'ın ise binanın asansör boşluğunun etrafının kapatılmaması nedeni ile diğer sanık ... ile aynı oranda kusurlu olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki sanık ... hakkındaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların kusurlarının bulunmadığına, eksik incelemeye, katılanın, hakkında düşme kararı verilen sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçmesinin kendilerine de sirayet edeceğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün kısmen isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/02/2015 tarihinde sanık ... yönünden oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanıklardan ...'ın mahkumiyetinin onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. şöyleki;

Olayın meydana geldiği yer, 5 katlı apartmanın çatı katıdır. Apartman müteahhit sanık ... tarafından yapılmakta olup, henüz ortak alanlara ait inşaat çalışmaları tamamlanmadan daire sahiplerine teslim edilerek iskana açılmıştır. Apartmanın 2. katında oturan ...'ın ziyaretine gelen mağdurun, sohbet esnasında konuşulan baca tıkanıklığını yerinde incelemek amacıyla, herhangi bir aydınlatma aracı da olmadan çatı katına çıktığı ve kapağı olmayan asansör boşluğuna düşerek yaralandığı olayda, henüz üç ay önce sakinlerin ısrarları neticesi, inşaatı devam eden binanın yönetimini üstlenen sanık ...'ın, bilgisi dışında ve mutat kullanım alanından bulunmayan çatı katında meydana gelen olaydan dolayı kusurlu olamayacağı düşüncesiyle sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/4801, Karar No: 2024/97, Tarih: 09.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4801 E.  ,  2024/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/776 E., 2016/131 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli ve 2015/776 Esas, 2016/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; sanık kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü emniyet mensuplarının sanığın üzerinde yaptıkları aramada suça konu esrar maddesini ele geçirdikleri, sanığın esrarı içmek için satın aldığını kabul ettiği, sanık hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/6924 sayılı iddianamesi ile uyuşturucu kullanma suçunu işlediği gerekçesi ile Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, bu nedenle sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği, her ne kadar Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatına karar verilmiş ise de benzer olay nedeniyle daha önce soruşturma açılmış, kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiş ve daha sonra kamu davasının açılmasına karar verilmiş olması nedeniyle yargılamaya konu bu eylem hakkında doğrudan kamu davasının açılması gerektiği, yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilemeyeceği, sanığın uyuşturucu kullandığını ikrar ettiği, bu şekilde atılı suçu işlediği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE