muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11235, Karar No: 2010/4264, Tarih: 03.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11235 E.  ,  2010/4264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, alıkoyma ve bu suçlara iştirakten sanıklar ..., ..., ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; ... ve ...’in ırza geçme ve alıkoyma suçlarından mahkümiyetlerine, ...’in beraetine, ... hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.02.2006 gün ve 2005/84 Esas, 2006/79 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafiileri, katılan ... vekili ile katılan ... Vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarına iştirakten 5395 sayılı Yasanın 23. maddesi uyarınca verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına dair kararın anılan maddenin 7. fıkrası uyarınca temyizi mümkün olmayıp itirazı kabil bulunduğundan, CMK.nun 264. maddesi hükmü de gözetilerek, talebin itiraz mahiyetinde kabulüyle, incelemenin mahallinde yetkili merciince yapılması mümkün görüldüğünden, temyiz incelemesinin sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

2828 sayılı Kanun uyarınca mağdure hakkında koruma kararı alınıp alınmadığı, alınmışsa devam edip etmediği araştırılıp buna göre temsil ve haklarını korumaya yetkili olduğu belirlenmeden, ... Kurumu Genel Müdürlüğü’nün davaya katılma talebinin kabulüne karar verilmesi,

Ancak;

2828 sayılı Kanun uyarınca mağdure hakkında koruma kararı alınıp alınmadığı, alınmışsa devam edip etmediği araştırılıp buna göre temsil ve haklarını korumaya yetkili olduğu belirlenmeden, ... Kurumu Genel Müdürlüğü’nün davaya katılma talebinin kabulüne karar verilmesi,

... Doğum ve Çocuk Bakımevi Hastanesi Kadın Doğum Uzmanı tarafından düzenlenen 27.01.2005 günlü raporda mağdurenin kızlık zarının anüler yapıda olup anatomikman bakire olduğunun bildirildiği, mahkemece bu rapora istinaden sanıklar ... ve ...’ın, mağdurenin kızlık zarı yırtılmadan cinsel ilişkide bulundukları kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulduğu, oysa başka bir olay sebebiyle Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünce mağdure hakkında düzenlenen, 30.11.2004 günlü raporda; kızlık zarının halkavi yapıda, doğal çentikli ve ereksiyon halindeki penis ile cinsel ilişki esnasında yırtık meydana getirmeksizin duhule müsait olmadığının belirtildiği gözetilerek 27.01.2005 günlü raporu düzenleyen Dr. ...'nın tanık sıfatıyla davet edilerek rapor içeriğinin açıklattırılması, mağdurenin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu'na sevk edilerek kızlık zarının yırtılmaksızın ereksiyon halindeki penisin duhulüne müsait olup olmadığı ve fiili livata suretiyle ırza geçmenin maddi bulgularının bulunup bulunmadığı hususlarında rapor alınmasından sonra iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık ...'in suç tarihindeki yaşı ve alıkoyma suçundan hükmolunan ceza miktarı nazara alındığında 15.07.2005 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi ile hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sanıklar ... ve ... hakkında alıkoyma suçu bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiileri, katılan ... vekili ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4792, Karar No: 2022/2038, Tarih: 15.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4792 E.  ,  2022/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 31.03.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.12.2019 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 15.03.2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece uyulan Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

15/03/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/7062, Karar No: 2018/5165, Tarih: 13.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7062 E.  ,  2018/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.08.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, Katılan mağdure vekili ile Sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10704, Karar No: 2017/300, Tarih: 17.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/10704 E.  ,  2017/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.12.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 24.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 17.01.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ...geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8877, Karar No: 2019/17374, Tarih: 09.12.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/8877 E.  ,  2019/17374 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Fuhuşa teşvik etmek suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227/2, 43/1 ve 52. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 3.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/12/2016 tarihli ve 2014/983 esas, 2016/783 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre,

1- Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 227/2. maddesine göre temel ceza 2 yıl hapis ve 6 gün adlî para cezası olarak belirlenip, aynı Kanun’un 43. maddesi gereğince ¼ oranında artırım yapılarak 2 yıl 6 ay hapis ve 7 gün adlî para cezasına hükmedildiği hâlde, 7 gün adlî para cezası karşılığı yerine, hükmün 4. bendinde, sanığa verilen 180 gün adlî para cezasının karşılığı olarak 3.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayininde,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/1. maddesinde yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesi'ne ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki düzenleme gözetilmeden, gerekçeli kararda sanık hakkında fuhuş suçundan hüküm kurulurken, temel cezanın alt sınırdan belirlendiği belirtilmesine karşın, fuhuş suçu açısından adlî para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeden 6 gün adlî para cezasına hükmedildiği, buna göre, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında temel cezanın belirlenmesi hususunda çelişkiye düşülmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK’nın 61/8. maddesinde: “Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." hükmü yer almaktadır.

Yine TCK’nın 52/1. maddesinde: “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesi'ne ödenmesinden ibarettir.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Somut olayda, sanık hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde cezanın alt sınırdan verildiği bildirilmesine rağmen hapis cezası ile birlikte uygulanan adli para cezasının alt sınırının beş gün olarak belirlenmemesi ile belirlenen yedi gün adli para cezası yerine yüz seksen gün adli para cezası karşılığı 3.600,00 TL adli para cezası olarak hüküm kurulmak sureti ile fazla ceza verilmesi hukuka aykırıdır.

II- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Somut olayda, sanık hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde cezanın alt sınırdan verildiği bildirilmesine rağmen hapis cezası ile birlikte uygulanan adli para cezasının alt sınırının beş gün olarak belirlenmemesi ile belirlenen yedi gün adli para cezası yerine yüz seksen gün adli para cezası karşılığı 3.600,00 TL adli para cezası olarak hüküm kurulmak sureti ile fazla ceza verilmesi hukuka aykırıdır.

II- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre yerinde görüldüğünden,

1) Fuhuş suçundan sanık ... hakkında, Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/12/2016 tarihli ve 2014/983 (E) ve 2016/783 (K) sayılı dosyası kapsamında kurulan mahkumiyet kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, mahkemesince cezanın alt sınırdan takdir edildiği de gözetilerek, sanığın TCK'nın 227/2. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3) Sanığın fuhuşa aracılık suçu işleme kararının icrası kapsamanında değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla kez işlemiş olduğundan TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca sanığın kastının yoğunluğu gözününde bulundurulduğundan verilen cezanın 1/4 oranında artırılarak sanığın 2 ay 6 ay hapis ve 6 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4) TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca sanığa gün karşılığı belirlenen adli para cezasının, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın sonuç olarak 120,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

5) İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14622, Karar No: 2014/11964, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14622 E.  ,  2014/11964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2013/86-2013/348

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20230, Karar No: 2010/5546, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20230 E.  ,  2010/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/7261, Karar No: 2015/8979, Tarih: 22.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7261 E.  ,  2015/8979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/225856

MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2013/596 (E) ve 2014/368 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Suça konu ruhsatsız binayı sanığın yapmadığı, kardeşi olan ve hakkında aynı yere ilişkin açılan davada hakkında beraat kararı verilen S.. O..'nin yaptığının kabul edilmesi ve beraat kararına karşı yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilmesi konusunda Cumhuriyet Savcılığına bildirimde bulunulması karşısında, söz konusu yargılamanın yenilenmesine gidilen S.. O.. hakkındaki davanın sonucunun beklenmesi, sonucuna göre aynı suçtan beraat eden S.. O..'nin bu davadaki suçu üstlenmeye yönelik beyanının tartışılması, sanığın suça konu binanın yapılması ya da yaptırılmasında eyleminin olup olmadığının mevcut delillere göre değerlendirilmesi, buna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan Yüreğir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesine aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1553, Karar No: 2020/2521, Tarih: 03.03.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/1553 E.  ,  2020/2521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15/05/2013 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/01/2019 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03/03/2020 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilhare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

\_ K A R A R \_

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6650, Karar No: 2022/4947, Tarih: 23.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/6650 E.  ,  2022/4947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada bulunan Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 31.03.2015 tarihli raporda, sanığa ait silahın 8 mm çapında ses ve gaz fişeği atan, yarı otomatik bir tabanca olduğu, namlusu içerisinde gaz dağıtılımın temin eden, gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, ancak katı bir cisim atmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, mevcut durumu itibariyle ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı; bu sebeple de 8 mm çapındaki ses ve gaz fişeklerinin metal küre veya parça yerleştirilerek ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğunun tespit edildiği, ancak teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi, buna karşın sanıkta özel nitelikte tadil edilmiş mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın suça konu silahın kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve ele geçen kuru sıkı tabancanın 5729 sayılı Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlar Hakkında Kanun ile Ses ve Gaz Fişeği Atabilen Silahlara İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre işlem yapılmak üzere idareye teslimine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin, temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca

uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.