muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7109, Karar No: 2024/8846, Tarih: 20.11.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; velâyetin değiştirilmesi talebinin reddine ilişkin kararın doğru olmadığını, davanın terditli dava olduğu ve kişisel ilişki tesis edilmesine yönelik talebin kabul edilmesine rağmen davalı lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını belirterek, istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili; davanın reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığını, çocukla baba arasında kişisel ilişki tesis edilmesinin hatalı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki tesis edilmesinde bir isabetsizlik görülmese de İlk Derece Mahkemesi tarafından infazında güçlük ve tereddüt yaşanacak şekilde "her iki ebeveynin çocuğa tıbbi müdahale gerektiren herhangi bir ciddi hastalığı olduğunda derhal diğer ebeveyne bilgi vermesine, kullandığı ilaçları varsa teslim sırasında diğer ebeveynin bilgilendirilmesine, ilaçların da çocukla birlikte teslimine,her iki ebeveynin de açık adreslerini ve adres değişikliklerini karşılıklı olarak birbirlerine bildirmelerine, ebeveynlerden birinin ailesi için önemli olan düğün cenaze töreni gibi özel günlerde kişisel ilişkiyi birbirleri ile görüşerek düzenleyebilmelerine, her iki ebeveynin diğer taraf ve ailesi ile ilgili ahlaki konularda ve nafaka konusunda konuşmamasına ve bundan çocuk önünde konuşmaktan kaçınmasına, çocuğu teslim alınırken ve teslim edilirken yanında bulunan ebeveyn tarafından kıyafetleri, kimliği ve varsa okul araç gerekleri ile birlikte hazır bulundurulmasına, diğer ebeveynin yanında iken yapılanlardan dolayı çocuğun sorgulanmamasına, okul toplantıları ve gösterileri konusunda ve çocuğun karnesi konusunda diğer ebeveyne bilgi verilmesine, velâyet kendisine verilmeyen ebeveyninde bu toplantı ve gösterilere katılabilmesine, velâyet kendisine verilmeyen ebeveynin [cihaz ve masrafı karşılamak kaydıyla] çocuğunu her türlü iletişim vasıtaları ile saat 18.30 ila 19.30 saatleri arasında 10 dakika süre ile arama hakkına sahip bulunmasına," şeklinde karar verilmesi doğru olmadığı davalının istinaf başvurusunun bu nedenle kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 1 nolu bendinin kaldırılmasına, yeniden verilen karar uyarınca ... TC kimlik numaralı 10.01.2019 d.lu ... ile davacı baba arasında her ayın 1. ve 3. cumartesi günü saat 10.00 ile 17.00 arasında, dini bayramların ikinci günü ve her yıl babalar günü saat 10.00 ile 17

.30 ila 19.30 saatleri arasında 10 dakika süre ile arama hakkına sahip bulunmasına," şeklinde karar verilmesi doğru olmadığı davalının istinaf başvurusunun bu nedenle kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 1 nolu bendinin kaldırılmasına, yeniden verilen karar uyarınca ... TC kimlik numaralı 10.01.2019 d.lu ... ile davacı baba arasında her ayın 1. ve 3. cumartesi günü saat 10.00 ile 17.00 arasında, dini bayramların ikinci günü ve her yıl babalar günü saat 10.00 ile 17.00 arasında davacı baba tarafından alınarak tekrar anneye teslim edilmek kaydı ile kişisel ilişki kurulmasına, velâyeti davalı annede olan küçüğün eğitim ve sağlık konusunda, bulunduğu okul ya da sağlık kuruluşu binasında, idarenin belirleyeceği uygun yer ve süre içinde bir görevli yanında kişisel ilişki kurma kapsamında davacı babasına bilgi edinme ve ziyaret hakkı verilmesine karar verildiği ilk derece mahkemesinin velâyetin değiştirilmesi talebinin reddine ilişkin kararında usul, esas ve kamu düzenine ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davacı tarafın velâyetin değiştirilmesi, olmadığı takdirde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebiyle terditli olarak dava açtığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda terditli olarak açılan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin kabulüne karar verildiğine göre davacının bu dava açısından haklılığını ispat ettiği, bu dava açısından haklılığını ispat eden davacı aleyhine reddedilen talep yönünden yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeden karar verilmesi hatalı olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin bu yöndeki istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının ilgili fıkralarının kaldırılmasına, davacı vekilinin velâyetin değiştirilmesi talebinin reddi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin yargılama gideri ve davalı lehine verilen vekâlet ücretine yönelik istinaf başvurusu ile davalının kişisel ilişkiye yönelik istinaf başvurusunun ayrı ayrı kabulü ile ilgili fıkralarının kaldırılmasına, ortak çocuk ile davacı baba arasında her ayın 1. ve 3. cumartesi günü saat 10.00 ile 17.00 arasında, dini bayramların ikinci günü ve her yıl babalar günü saat 10.00 ile 17.00 arasında davacı baba tarafından alınarak tekrar anneye teslim edilmek kaydı ile kişisel ilişki kurulmasına, velâyeti davalı annede olan küçüğün eğitim ve sağlık konusunda, bulunduğu okul ya da sağlık kuruluşu binasında, idarenin belirleyeceği uygun yer ve süre içinde bir görevli yanında kişisel ilişki kurma kapsamında davacı babasına bilgi edinme ve ziyaret hakkı verilmesine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; ortak çocuk ile davacı baba arasında kişisel ilişki kurulması, vekâlet ücreti verilmesine yer olmadığı kararları usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk ile arasında kurulan kişisel ilişkinin ve vekâlet ücretinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13927, Karar No: 2014/22007, Tarih: 03.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/13927 E.  ,  2014/22007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 04/06/2014

Numarası : 2012/471-2014/397

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 15.08.1994 - 04.11.2011 tarihleri arasında temizlik görevlisi olarak çalıştığını, davalı Belediyede 15.08.1994 tarihinde çalışmaya başladığını, 2000 yılına kadar sözleşmeli 2006 yılında da kadrolu olarak çalıştığını, 04.11.2011 tarihinden itibaren de Milli Eğitim Müdürlüğüne naklinin yapıldığını bildirerek ücret, hafta tatili, fazla mesai, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının tüm alacaklarının ödendiğini ve başka bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59'uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Somut olayda davacının iş sözleşmesi sonlandırılmamış olup, davalıda çalışır iken sözleşmesi Milli Eğitim Bakanlığına nakledilmiştir. Yıllık izin ücreti alacağının ücret olarak talep edilebilmesi için iş akdinin feshedilmesi şart olup, dava tarihi itibarıyla iş akdi halen devam ettiğinden, yıllık izin ücreti alacağı talep edilebilir durumda değildir. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeden, yıllık izin ücreti alacağı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6386, Karar No: 2012/8046, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6386 E.  ,  2012/8046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ... beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ...Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin

herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2010/7033 Esas, 2011/5566 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanıkların borçlu şirketin yetkilileri olup olmadıkları kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve ticaretin terk edilip edilmemesine ilişkin olarak ticaret sicili memurluğuna, ilgili vergi dairesine ve emniyet müdürlüğüne yazılan müzekkere cevapları alınmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19058, Karar No: 2014/19895, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19058 E.  ,  2014/19895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/377-2013/778

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/408, Karar No: 2016/8727, Tarih: 02.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/408 E.  ,  2016/8727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu 405 ada 54 parsel sayılı taşınmazın kroki ve imar krokileri birlikte Belediye Başkanlığına gönderilerek enerji nakil hattının geçtiği alan ve konumu nazara alınarak bu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı altına da inşaat yapılabileceği değerlendirilerek,irtifak öncesi ve sonrası hat altında kalan kısım ile kalan kısıma birlikte yada ayrı ayrı inşaat izninin verilip verilmeyeceği, verilecekse eski duruma göre kısıtlama olup olmayacağı ve kısıtlama oranının ne olacağı sorularak,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/05/2016gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1580, Karar No: 2020/232, Tarih: 23.01.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/1580 E.  ,  2020/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 15/01/2019 gün ve 2016/13054-2019/63 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; taraf vekillerinin temyizi üzerine karar Dairemizin 15/01/2019 gün, 2016/13054 esas ve 2019/63 karar sayılı ilamı ile bozulmuş, davacı vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Davacı vekili; dava dışı ... Sigorta AŞ tarafından, müvekkili Türk Malzeme Ofisi aleyhine Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/48 esas sayılı dosyasında, arpa boşaltımını yapan kamyonda oluşan hasarın ödenmesi nedeni ile rücu davası açıldığını, anılan davada müvekkilinin çalışanı olan davalının %60 kusurlu olduğunun tespit edildiğini, verilen kararın onanarak kesinleştiğini ve bunun sonucunda sigorta şirketi tarafından müvekkil aleyhine ilamlı icra takibine girişildiğini belirterek müvekkilinin icra dosyasına yapmış olduğu ödemenin davalıdan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; 25/01/2016 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek, davacı kurum tarafından takip dosyasına ödenen asıl alacak ve faiz üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın tarafların temyizi üzerine Dairemizce; "25/06/2015 tarihli bilirkişi raporu ile; davacı kurumun %60 kusur oranına göre davalıya rücu edebileceği toplam miktar 23.485 TL olarak belirlenmiştir. 22/01/2016 tarihli kusur raporuna göre, davalının kusuru %20 olarak tespit edilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile bu kusur oranının karşılığı olmayan 7.828 TL'ye hükmedilmiştir. Oysa ki, anılan raporda belirlenen toplam 23.485 TL rücu alacağının, %20 kusur oranının karşılığı olan miktara hükmedilmesi gerektiği belirtilmiş ve bu gerekçeyle hükmün davalı yararına bozulmasına; davacının tüm ve davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Davacının karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden incelenmiştir.