muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11104, Karar No: 2013/9788, Tarih: 13.05.2013

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava; davalının yayın yolu ile gerçekleştirdiği iddia edilen haksız rekabetin önlenmesine ilişkin olduğu, dava konusu yayın ve haberlerin TTK'nun 57/1. maddesi kapsamında kaldığı, yapılan haber ve yayınların gerçeğe aykırı nitelik taşımadığına ilişkin davalı yanca herhangi bir delil

sunulmadığı, haber ve yayın sahiplerinin belirli olmadığı, davanın TTK'nun 58/1. fıkrasının a, b ve c bentleri kapsamında olup davalıya husumet yöneltilebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne davalının sorumlu yazı işleri müdürü olduğu Gazete ... isimli gazetede ve http://gazetekocaeli.com isimli haber portalında 17.01.2011 ve 18.01.2011 tarihlerinde davacı ile ilgili olarak yapılan haberlerin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine ve bu şekilde yapılan haksız rekabetin önlenmesine, davacının maddi ve manevi tazminata ilişkin talep haklarının saklı tutulmasına, karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16976, Karar No: 2016/3488, Tarih: 22.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/16976 E.  ,  2016/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 03.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 22.03.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. karşı taraftan davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

22.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4585, Karar No: 2018/10284, Tarih: 26.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/4585 E.  ,  2018/10284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında TCK'nın 165/1, 62/1. maddeleri ile sonuç ceza olarak 5 ay hapis ve 150 gün adli para cezasına hükmedildiği, hükmolunan 5 ay hapis cezasının ise TCK'nın 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesi karşısında, adli para cezalarının ertelenemeyeceğine dair yasa hükmünün gözetilmeyerek erteleme kararı verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında, TCK'nın 165/1, 62/1. maddeleri uyarınca hapis cezasının yanında belirlenen 150 gün adli para cezasındaki tam gün sayısının aynı Kanun'un 52/1. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasına ilişkin miktarın hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; sanık hakkında hapis cezasının yanında tayin olunan 150 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20,00 TL hesabıyla 3.000, 00 TL adli para cezasına çevrilmesine, sonuç olarak sanığın hapisten çevrili 3000 TL adli para cezası ile birlikte 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mahkemenin hapisten çevrili adli para cezası uygulamasındaki takdirine göre hükmolunan adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay arayla 24 eşit taksitle ödenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/519, Karar No: 2012/3246, Tarih: 01.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/519 E.  ,  2012/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 31/10/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/09/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davalı ... vekilinin, manevi tazminat istemine yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı vekilinin maddi tazminat istemine yönelik temyiz itirazına gelince; dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ... 2. Aile Mahkemesine verdiği dava dilekçesi ile, müvekkilinin davalılardan ... 'la evli olduğunu, evliliklerinde birlikte çalışarak edindikleri taşınmazı davalı ...' in muvazaalı işlemler ile davalı ... üzerine tescil ettirdiğini, davalılardan ... A.Ş ' nin davalı ... adına tescil işlemlerini yaparak müvekkilini mağdur ettiğini,müvekkilinin aile konutu olan evden icra vasıtası ile atılarak ev kiralamak zorunda bırakıldığını belirterek davalı ... ' a satılarak tescil edilen tapunun iptali ile aile konutu şerhi düşülmek üzere dairenin aile konutu olduğunun tespitine, müvekkili lehine 10.000,00 TL manevi, 10.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Aile mahkemesince tapu iptali ve aile konutu şerhi konusunda davanın kabulüne,tazminatlar yönünden görevsizliğine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine karar Yargıtay 2. HD tarafından onanarak kesinleştiği için maddi ve manevi tazminat yönünden davaya ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde devam olunmuştur.

Davalı vekilleri davanın reddini istemiştir.

Aile mahkemesince tapu iptali ve aile konutu şerhi konusunda davanın kabulüne,tazminatlar yönünden görevsizliğine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine karar Yargıtay 2. HD tarafından onanarak kesinleştiği için maddi ve manevi tazminat yönünden davaya ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde devam olunmuştur.

Davalı vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının aylık kirası 800,00 TL ' den olmak üzere bir yıllık kirayı peşin ödeyerek başka bir eve taşındığı, ayrıca eşya taşıma masrafı yaptığı, haksız olarak zarara uğratıldığı gerekçesiyle ilk celse verilen kararla maddi yönden istek aynen kabul edilmiştir. Ancak dosya kapsamında zarar kapsamı belirlenmesi için hiçbir inceleme yapılmadığı görülmektedir. Oysa ki davalı tarafından dosyaya sunulan kira sözleşmesinin doğru olmadığı, davacının babasının evini kardeşinden kiralamış gibi gösterdiği iddia edilmiş, vergi dairesinden kira geliri beyanının olup olmadığının sorulması istenilmiştir. Mahkemece davacının kiraladığını iddia ettiği taşınmazın tapu kaydının getirtilip, vergi dairesinden kira geliri beyanı olup olmadığı sorularak ve kira sözleşmesi araştırılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davacının talep ettiği miktarın aynen zarar olarak hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6150, Karar No: 2007/10131, Tarih: 10.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6150 E.  ,  2007/10131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dosyanın incelenmesinde mahkeme kararının davalı gerçek kişiye 7201 Sayılı Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebliğ edildiği gözlenmiştir.

2- Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesinin ön koşulu tebligat yapılacak kişinin daha evvel kendisine ve adresine kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligatın yapılmış ve bundan sonra oluşacak adres değişikliğinin kaza merciine bildirilmemiş olmasıdır. Bildirilmemişse merciice usulen adres araştırması yapılır.

3- Bu hükmün istisnası yine aynı maddenin son fıkrasında düzenlenmiştir. 7201 Sayılı Yasanın 3220 Sayılı Yasa ile değişik 35/son maddesinde daha önce tebligat yapılmamış olsa bile taraflar arasında yapılan; imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerdeki adreslerde 35. maddeye göre tebligatın yapılabileceğinden söz edilmektedir. Ancak, madde metninden de anlaşılacağı gibi anılan sözleşmelerdeki adreslere tebligat yapılabilmesi için sözleşmenin "taraflar" arasında yapılması zorunludur. Mahkemece esas alınan sözleşme gerçek kişiler arasında tapuda yapılan sözleşme olup, davacı Hazine ile davalı arasında yapılmış bir sözleşme olmadığından yapılan tebligat geçerli sayılamaz.

4- Bu nedenle, mahkemece davalıya 7201 Sayılı Yasa hükümlerine uygun bir biçimde tebligat yapılıp 15 günlük yasal temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi gereklidir.

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 10/07/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7313, Karar No: 2015/11347, Tarih: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/7313 E.  ,  2015/11347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.04.2014 gün ve 2014/9594 Esas, 2014/13801 Karar sayılı kararı ile “…davacının, ...'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ücretini aldığı, 5510 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olup, hasren .... öğrencilerine hizmet vermek üzere çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple otuz işçi sayısının belirlenmesinde sadece bu iş yerinde çalışan işçi sayısı dikkate alınmalıdır” gerekçesi ile kararın bozulmasına ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca davanın kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, davalı işyerinin ....’ne ait olduğunu, bakanlığa ait tüm işyerlerindeki işçi sayısının dikkate alınması gerektiğini, emsal karar bulunduğunu, maddi hataya dayalı Dairemiz kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının onanmasını talep etmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

Davacının ücreti, ...'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ödenmekte ise de, iş görme edimini davalı Bakanlığa ait okulda yerine getirdiği, Bakanlığın işçisi olduğu, Bakanlığın aynı iş kolunda birden fazla işyeri bulunduğu, bu işyerlerinde toplam çalışan sayısının otuz işçinin üzerinde olduğu, bu nedenle Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı anlaşılmıştır. Davacının iş sözleşmesi de geçerli nedenle feshedilmediğinden, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesi isabetli bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle

1-Maddi hataya dayalı Dairemizin 29/04/2014 gün ve 2014/9594 Esas, 2014/13801 Karar sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/539, Karar No: 2016/5662, Tarih: 10.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/539 E.  ,  2016/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.04.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 10.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5092, Karar No: 2018/8797, Tarih: 01.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/5092 E.  ,  2018/8797 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1- ..., vekili avukat ... 2...... aralarındaki dava hakkında ... 3 Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27/12/2017 gün ve2016/68-2017/594 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı ... Pekcan vekili, yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları tamamlanmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Kanun’un 336/3 maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Aynı Kanun’un 334. maddesinde, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, 336. maddesinin 2. fıkrasında “ Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” hükmü yer almıştır.

Somut olayda; davalının adli yardım talebinin değerlendirilmesine ilişkin HMK 336/2 maddesinde gösterilen belgeleri eklemediği anlaşılmakta olup, bu haliyle davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer yandan; temyiz eden davacı tarafından hüküm temyiz edilmiş olduğu halde temyiz harcının alındığına dair dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. 26.01.1985 günlü 1984/5 esas ve 1985/1 sayılı Y.İ.B. kararı uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK. nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacının adli yardım talebinin HMK 337. maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15103, Karar No: 2012/939, Tarih: 23.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/15103 E.  ,  2012/939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :17.2.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa, 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 3. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. maddenin (1.) fıkrası gereğince;1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekmiştir.

Davacılar tarafından açılan davada, küçük M.'yi evlat edinmelerine karar verilmesinin talep edildiği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne ve M.K.'ın davacılar tarafından evlat edinilmesine izin verilmesine karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılmadığı anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 315. maddesi gereğince evlatlık ilişkisi mahkeme kararı ile kurulacağından, mahkemece M.K.'ın davacılar tarafından evlat edinilmesine şeklinde karar verilmesi gerekirken, evlat edinilmesine izin verilmesine şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4'üncü maddesinin birinci bendinde, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işlerde aile mahkemelerinin görevli olduğuna ilişkin hüküm getirilmiş bulunduğundan, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girdiği 1 Ocak 2002 tarihinden itibaren evlat edinme davalarında görevli olan asliye hukuk mahkemesinin görevi, aile mahkemelerinin kuruluşuyla sona erdiğinden mahkemece davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken bu hususa dikkat edilmemiş olması da usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi.

23.01.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/5614, Karar No: 2016/6391, Tarih: 21.09.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5614 E.  ,  2016/6391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, 5809 Sayılı Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın sahibi olduğu...isimli işyerinde müştekinin kimlik bilgileri kullanılarak telefon hattı alındığı iddiası ile açılan davada, aşamalardaki suçlamayı redde yönelik savunmalarına nazaran, sözleşmenin sanığın işyerince düzenlendiği, imzanın müştekiye ait olmadığının tespit edildiği de dikkate alınarak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, suça konu cep telefonu abonelik sözleşmesindeki imza ve yazıların iş yerinde çalışanlar ile sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra eylemin sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst ve O yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9750, Karar No: 2022/6268, Tarih: 20.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/9750 E.  ,  2022/6268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'ne ait raporda, tabancanın, ateşli silah fişeklerinin istimale elverişli olmadığı, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel (ortasında boşluk bulunan) yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan, kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, bu sebeple, çapına uygun ses ve gaz fişeklerinden iken bu fişeklerin renkli plastik parçaların üzerine veya bu plastik parçalar çıkartılarak onların yerine saçma tanesi, kurşun metal küre vb. yerleştirilmek suretiyle tadil edilerek özel nitelik kazandırılmış fişekleri istimale elverişli olduğunun belirtilmesi, buna karşın, sanıkta, özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın, suça konu silahın, kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi ve sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.