muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10012, Karar No: 2016/6424, Tarih: 21.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/10012 E.  ,  2016/6424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, çocuğun anne ve baba kaydının düzeltilmesi talep edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Nüfus kayıt düzeltilmesi istenen küçük ...'ın anne adının ... olarak düzeltilmesine ilişkin dava yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

2-Nüfus kaydının düzeltilmesi istenen küçük ...'ın baba adının ... olarak düzeltilmesine ilişkin dava yönünden ise;

...'ın gerçek babasının hanesine tescil edilmesi istemi Türk Medeni Kanununun 301 ve devamı maddelerinde düzenlenen babalığın tespiti istemine ilişkin bulunduğu, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK118-395) kaynaklanan bütün davalarda aile mahkemesinin görevli olduğunun hükme bağlandığı; görev hususunun da kamu düzenine ilişkin olduğu; dikkate alındığında, mahkemece, babanın davalı ... olduğunun tespitine ve ...'ın baba adının ... olarak düzeltilmesine ilişkin davanın, soybağı davası niteliğinde olduğu ve aile mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerektiği halde, bu yöndeki talebin de nüfus kayıt düzeltimi olarak kabulü ile asliye hukuk mahkemesinde bakılarak esas hakkında karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6490, Karar No: 2012/4415, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/6490 E.  ,  2012/4415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2005 gün ve 5436 Sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30309, Karar No: 2019/9946, Tarih: 15.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/30309 E.  ,  2019/9946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, hastanede tedavi görmüş olan, davalı kurum sigortalısı ...'e ilişkin olarak 12/08/2008 tarihli toplam 81,65 TL bedelli; muayene, tetkik ve tedavi fark ücreti ile 12/08/2008 tarihli toplam 1.018,35 TL bedelli; yatan hasta işletme giderleri, otelcilik ve tedavi sonrası evde kontrol hizmetleri paketi faturaları düzenlendiğini, hastanın eşinin, taburcu olurken kendilerinden SUT fiyatlarının %30' undan fazla fark alındığı ve ödediği paranın kendisine iadesi için şikayet dilekçesi vermesi üzerine, davalı kurum tarafından 2007 tarihli ... Uygulama Tebliğinde bu hizmetlere ilişkin bir fiyat belirlemesi olmadığı, 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren SUT’ta, otelcilik hizmetleri ile ilgili fark alınabileceğine dair düzenlemenin mevcut olduğu ve ayrıca anlaşmalı özel ... kurum/ kuruluşlarının 01/07/2008 tarihinden itibaren geçerli olan 2008/61 numaralı genelgeye uymadığının tesbit edildiği gerekçesi ile ... Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi'nin 3.1.3.1 maddesine aykırılıktan hastaneye, sözleşmenin 5.1.11 numaralı maddesi gereği 30.000,00 TL cezai şart uygulandığını, davalının belirttiği gibi 2007 tarihli ... Uygulama Tebliğinde bu hizmetlere ilişkin bir fiyat belirlemesi olmadığını, hastanın açık iradesi ile bu bedelleri ödemeyi kabul ettiğini, tedavi sonrası evde hizmetin hasta yakını ile aralarında yapılan ayrı bir kabul işlemi olduğunu, bu nedenle davalının mevcut hükümleri genişleterek ceza uygulamasının kabulünün mümkün olmadığını bu nedenle de cezai şart yükümlüğünün bulunmadığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, 2007 tarihli ... Uygulama Tebliğinde bu hizmetlere ilişkin fark alınabileceğine dair bir ibare bulunmadığını, davacının 2008/61 numaralı genelgeye uymadığını, bu genelgenin 01.07.2008 tarihi itibariyle uygulanacak olup, ilgili hüküm gereğince işlem yapıldığını, işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı yanın yasal koşulları oluşmayan cezai şartın iptali ve menfi tespit isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı yanın yasal koşulları oluşmayan cezai şartın iptali ve menfi tespit isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı kurum tarafından davacı tarafa uygulanan ceza-i işlemin iptali talebine ilişkindir. Mahkemece doktor bilirkişiden tekli bilirkişi raporu alınmış ve bu rapora dayanılarak davanın reddi kararı verilmiştir. Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda sözleşme ve mevzuat açısından açık bir değerlendirme yapılmamış, dava konusu cezai işlemin dayanağı, ... Uygulama Tebliği ve taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ile birlikte değerlendirilip bilimsel ve teknik bir şekilde ortaya konulmamıştır. Bu haliyle bilirkişi raporu karar vermeye elverişli değildir. Mahkemece, dava konusu işlemin sözleşme ve mevzuat açısından dayanağını açıklayan taraf ve yargı denetimine açık, ilgili uygulamalar ve mevzuat hakkında bilgisi olan üçlü bilirkişi heyeti raporu aldırılarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, mevcut araştırma ve bilirkişi raporu olayı çözümlendirici nitelikte olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8132, Karar No: 2020/1962, Tarih: 09.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8132 E.  ,  2020/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin dava dışı borçludan olan alacağını tahsil amacıyla taşınmazına haciz koydurduğunu, satılarak bedelinin paylaşıma konu edildiğini, icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinde kendi icra dosyalarına yer verilmediğini ayrıca şikayet olunan ...’in haczinin de ayakta olmadığını ve hazce iştirak şartlarının da oluşmadığını öne sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; anılan taşınmazın ihale tarihinden sonra davacı tarafından konulan haczin sıra cetvelinde yer almamasında bir usulsüzlüğün bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5563, Karar No: 2009/5874, Tarih: 17.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5563 E.  ,  2009/5874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlulara ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını, oysa ilk haczin dosyalarından 14.12.2004 günü konulduğunu, satışın ise 30.11.2006 günü istendiğini ve önceki tarihli bu hacizlerinin satış tarihinde ayakta bulunduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yan cevabında davacının 13.12.2006 günü satış talebinden vazgeçtiğini ve haczinin düştüğünü bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince davacı yanca süresinde satış talep edildiği halde, satış isteminden vazgeçildiği, avansın geri alındığı ve talebin yenilenmemesi nedeniyle haczin düştüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1929, Karar No: 2015/712, Tarih: 21.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1929 E.  ,  2015/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/247-2014/317

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı S.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/1/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 2/3/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8. maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı S.. B.. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı S.. B.. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7808, Karar No: 2019/3810, Tarih: 15.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7808 E.  ,  2019/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 43, 62 ve 51/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Şikayetçinin yetkilisi olduğu şirkette bölge müdürü olarak çalışan sanığın, gün içerisinde satılamayan ürünlerin bir miktarını teslim etmediği halde barkodunu teslim etmiş gibi okutturmak suretiyle uhdesine geçirip sonrasında bu malları elden çıkardığının iddia edildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında, işyerinin 24 saat boyunca kamera sistemiyle izlendiğini ve barkodların okunması sırasında plasiyerlerinin de bulunduğunu, tanıkların araçta gördüklerini söyledikleri paketin indirme sırasında araçta kalmış olabileceğini, ancak bu aracın şirket aracı olduğunu, evine bu araçla gidip gelmediğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi yanı sıra tanık...’in beyanlarında, barkodların okutulduğu yeri gören kamera kaydının bulunduğunu, ancak bazen malların araç içerisinde ve depoda okutulduğunu, terminalin şifrelerinin sanıkta, kendisinde ve bir çalışanda daha olduğunu söylemesi nedeniyle açığın diğer kişilerin eylemlerinden de kaynaklanmış olma ihtimalinin bulunması, tanık ...’ın da, şirkette zaman zaman bu şekilde açıkların olduğunu tespit ettiklerini, bunun barkodun yanlış okutulmasından ya da araçta kolilerin unutulmasından kaynaklandığını, aynı gün içerisinde açığı kontrol edip kapattıklarını belirtmesi, yine keşif sırasında beyanı alınan katılan ...’ın, PTC aletinde bitir tuşuna basılmadığı için teslim edilen ve alınan malzemelerin miktarıyla oynama yapabileceğini tespit ettiklerini ifade etmesi nedeniyle diğer çalışanlar tarafından da teslim edilmeyen barkodların okutulmuş olmasının imkan dahilinde bulunması, bilirkişi raporunda, şirket yetkilisinin her ay sonunda depodaki malları sayarak gerçek mal envanterini belirleyip kayıtlarla karşılaştırdığının bildirilmiş olması da dikkate alınarak, söz konusu açığın kimin tarafından ve nasıl yapıldığının uzunca bir süre tespit edilememiş olmasının hayatın olağan akışına ters düşmesi ile iş akdinin feshine ilişkin olarak taraflar arasında husumet bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

TCK'nın 51/2. maddesinde yer alan "Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir. Bu durumda, koşul gerçekleşinceye kadar cezanın infaz kurumunda çektirilmesine devam edilir. Koşulun yerine getirilmesi halinde, hâkim kararıyla hükümlü infaz kurumundan derhal salıverilir" hükmünün, aynı zamanda etkin pişmanlık başlığı altında, aynı kanunun 168. maddesinin cezadan indirim sebebi olduğu, kanuni bir indirim sebebinin aynı zamanda hapis cezasının infaz edilmiş sayılmasını gerektirecek şekilde erteleme şartı olarak belirlenmesinin mümkün olmadığının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince erteleme hükümleri yönünden kazanılmış haklarının gözetilmesine, 15.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6470, Karar No: 2009/14363, Tarih: 30.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/6470 E.  ,  2009/14363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ceyhan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dosyası incelendiğinde, 206 ve 31 parsel sayılı taşınmazlardaki borçlu payı üzerine 02.09.2005 tarihinde haciz konulduğu ve daha sonra da icra müdürlüğünce 16.02.2007 tarihinde kıymet takdiri yapıldığı ve kıymet takdirine itiraz üzerine Ceyhan İcra Mahkemesi’nin 26.12.2007 tarih ve 2007/27–84 sayılı kararı ile ihaleye esas olan kıymet takdirinin belirlendiği anlaşılmıştır. Alacaklı vekilinin 14.12.2007 tarihli satış talebi üzerine icra müdürlüğünce aynı tarihte, haciz tarihinden itibaren 2 yıllık süre geçtiğinden satış talebinin reddine karar verildiği, adı geçen tarafından, haczin düştüğüne ilişkin kararın şikayet konusu yapılmayarak, yeniden haciz talep edildiği ve 11.01.2008 tarihinde taşınmazlar üzerine haciz konulduğu, yeniden kıymet takdiri yapılmaksızın 22.09.2008 tarihinde ihalenin yapıldığı görülmüştür. İcra müdürlüğünce 14.12.2007 tarihinde 02.09.2005 tarihli haczin düştüğüne karar verilmesi ile birlikte bu hacze dayalı olarak belirlenen kıymet takdiri de hukuken geçerliliğini yitirmiş bulunmaktadır.

Bu durumda 11.01.2008 tarihli haciz sonrası yeniden kıymet takdiri yapılması gerekirken iptal edilen hacze dayalı kıymet takdiri esas alınarak ihalenin yapılması usulsüz olup ihalenin feshi yerine şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10025, Karar No: 2010/11228, Tarih: 04.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/10025 E.  ,  2010/11228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.11.2007 gün ve 2007/620 - 2007/765 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.04.2010 gün ve 2008/12634 - 2010/3831 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Denizbank Pendik şubesinde bulunan 213.290 USD parasını 25.06.2002 tarihinde davalı bankanın Soğanlık Şubesi’ne tele grafik yaptığını, müvekkilinin davalı bankaya başvurduğunda “müvekkili adına 23.01.2012 vade tarihli 220.000 pay eurobond alım işlemi yapıldığını” öğrendiğini, ancak müvekkilinin davalı bankaya kendi adına parasını değerlendirmesi için bir yetki vermediğini, yatırım danışmanlığı sözleşmesi imzalanmadığını, müvekkilinin talimatı olmadan yapılan işlem nedeniyle davacının uğradığı zarar ile paranın iadesi istemiyle gönderilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını, davalı bankanın yaptığı işlem nedeniyle davacının zarara uğradığını ileri sürerek, 31.000 USD davacı zararının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 28.06.2002 valörüyle 23.01.2012 vadeli 220.000 USD nominal tutarlı eurobond alımı yapmak üzere bankanın Kartal Şubesi ile anlaştığını, zamanın kısıtlı olması nedeniyle davacıdan telefon ile talimat alınmış olduğunu, yazılı talimat alınmadığını, ertesi gün yazılı talimatın imzalanacağının kararlaştırıldığını, ancak davacının paranın Denizbank’a iadesini istediğini, müvekkili bankaca yapılan işlemin davacının talimatı üzerine yapıldığını, davacının iyiniyetli davranmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar Dairemizce “mahkemece, davacı tarafından verilen şifahi talimatı bilahare yazılı hale getirmeyen davalı bankanın %50 oranında, davacının da şifahi talimatından sonradan vazgeçmesi nedeniyle %50 oranında kusurlu olduğunu kabul ederek, davanın kısmen kabulüne karar verildi ise de, davacı tarafından temyiz edilmeyen mahkemenin bu gerekçesi karşısında, davacının dava konusu eurobond alımında şifahi talimat verdiğinin kesinleşmiş olduğu, davalı bankanın, davacının şifahi talimatını yerine getirmesinin bir kusur değil, talimata uygun işlem olduğu, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.04.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4278, Karar No: 2017/2690, Tarih: 18.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/4278 E.  ,  2017/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle evrak tetkik edildi.

Mahkemece sanık hakkında atılı suçtan yapılan yargılama neticesinde yokluğunda verilip 08.01.2013 tarihinde tebliğ edilen hükmün CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tebliğden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sanık müdafii tarafından sunulan 31.01.2013 havale tarihli dilekçe ile eski hale getirme istemi olmaksızın temyiz edilmesi üzerine mahkemece esasen bu yönde talep olmadığı halde vaki eski hale getirme isteminin reddine dair verilen 04.02.2013 günlü Ek kararın dışında ayrıca temyiz isteminin kanuni süresinden sonra yapılması nedeniyle reddine dair 05.02.2013 tarihli Ek kararın verildiği ve sanık müdafiin yapılan tebligat üzerine süresinde 05.02.2013 günlü temyiz isteminin reddine dair Ek karar yerine 04.02.2013 tarihli eski hale getirme isteminin reddine dair verilen Ek karara ilişkin sunduğu 19.02.2013 günlü dilekçesinin 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca 05.02.2013 tarihli Ek karara yönelik verildiği kabul edilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.