muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4583, Karar No: 2024/9569, Tarih: 17.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4583 E.  ,  2024/9569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/358 E., 2023/511 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin yanıltma nedeniyle süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2011 tarihli ve 2011/2953 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle Pendik Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2013 tarihli ve 2011/409 Esas, 2013/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2013 tarihli ve 2011/409 Esas, 2013/167 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18.01.2016 tarihli ve 2014/7729 Esas, 2016/312 Karar sayılı kararı ile; "Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eylemlerinin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması, sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili kurulan mahkumiyet hükümlerinin dayanaklarının gerekçeleriyle kararda açıklanıp gösterilmesi gerektiği cihetle, sanık ... hakkında mahkumiyetine dayanak teşkil eden delillerin nelerden ibaret olduğu belirtilmeden üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ile suç delillerini gizleme veya değiştirme suçlarının unsurunun ne şekilde oluştuğu dosya içeriğinde yer alan delillerle birlikte tartışılıp açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2016 tarihli ve 2016/78 Esas, 2016/592 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 22.12.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Sanığın denetim süresi içerisinde 22.11.2020 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan dolayı İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/69 Esas, 2022/994 Karar sayılı kararıyla verilen hapis cezasının 06.03.2023 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle hükmün açıklanması için ihbarda bulunulması üzerine duruşma açılıp yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/358 Esas, 2023/511 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.08.2023 tarihli ve 11-2023/80776 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; temyiz hakkını kullanmak istemesine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde temyiz dışı sanık ...'in, Dominos Pizza adına kayıtlı şikâyetçinin kullanımında olan ... plakalı 2009 model motorsikleti hırsızlayarak, bu motorun ele geçirilmesini ve fark edilmesini engellemek amacıyla, daha önceden trafikte kendi adına kayıtlı 2006 model Honda marka motorsikletin motor ve şase numarasına uygun hale getirilmesi için motorsikleti bu işlerden anlayan tamirci sanık ...'e getirdiği, sanığa 2009 model Honda motoru 2006 model Honda'ya ait ruhsata uygun hale getirmesi yönünde talimat verdiği, sanık ...'in de çalıntı olduğu aşikar olan bu 2009 model motoru ruhsatına uygun olacak şekilde motor ve şase numarasını silip, İTÜ bilirkişi raporunda belirtildiği gibi değişilik yaparak eylemi gerçekleştirdiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2.Mahkemece, sanık savunmaları, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek, temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

3. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

2.Mahkemece, sanık savunmaları, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek, temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

3. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22.12.2016 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 22.11.2020 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

2. Adli Emanetin 2009/1457 sırasında kayıtlı suça konu belge asıllarının ve plakaların akıbeti hakkında Mahkemesince karar verilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/358 Esas, 2023/511 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2527, Karar No: 2020/3825, Tarih: 03.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2527 E.  ,  2020/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.03.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15.06.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, gündüz sayılan saatte park halindeki camı açık araçtan cep telefonu çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 141/1, 31/2. maddelerinin gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık zamanaşımının, suçun işlendiği 25.07.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6835, Karar No: 2021/5359, Tarih: 29.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6835 E.  ,  2021/5359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 21/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2020 tarihli ve 2019/478 Esas, 2020/417 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 13.01.2021 tarihli ve 2020/17527 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2021 tarihli ve 2021/7204 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 86/3-e maddelerine göre belirlenen 180 gün adli para cezası üzerinden aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre 1/2 oranında indirim yapılarak sanığın 90 gün adli para cezası yerine 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini takiben, anılan Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde 1.500,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında TCK’nin 86/2, 86/3-e maddelerine göre belirlenen 180 gün adli para cezasından TCK’nin 21/2. maddesine göre (1/2) oranında indirim yapılırken 90 gün yerine 120 gün, TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken 75 gün yerine 100 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve sonuç olarak hükmedilen gün para cezasının günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilirken hesaplama hatası sonucu 1.500,00 TL adli para cezası yerine, 2.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2020 tarihli ve 2019/478 Esas, 2020/417 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık ...’nin katılan İsmail Tunçer’i olası kastla basit yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 21/2. maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında indirim yapılarak 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına,dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21617, Karar No: 2011/3325, Tarih: 07.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/21617 E.  ,  2011/3325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Asıl davada; 750 TL yardım nafakası istenilmiş, karşı davada Üsküdar 2. İcra Müdürlüğünün 2008/13813 sayılı icra dosyasındaki 3.867,88 TL takip nedeniyle borçlu olmadığının tesbiti istenilmiştir. Mahkemece, asıl dava olan yardım nafakası davasının kısmen kabulü ile aylık 500 TL yardım nafakasına hükmolunmasına, karşı dava ile ilgili olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olup, hüküm davalı (karşı davacı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.25.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 07.03.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21835, Karar No: 2015/848, Tarih: 02.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/21835 E.  ,  2015/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurdan 4 yaş büyük olan sanık ve hakkında aynı olaydaki eylemi hırsızlık kabul edilip hükmün açıklanması geri bırakılan suç arkadaşı ...'in olay günü gündüz saatlerinde Edirnekapı surlarında arkadaşlarıyla gezmekte olan 13 yaşındaki mağdura yanaşıp sigarasının olup olmadığını sorduğu, bu esnada sanık ve arkadaşının sigarası olmadığını söyleyen mağdura, “Ayağını bacağını kırarım.” dedikleri, mağdurun üzerini arayan Ümit'in cep telefonunu bulup aldığı, bunun üzerine sanık ve arkadaşının olay yerinden ayrıldığı, olay anında mağdurun yanında bulunan arkadaşları tanıklar ... Cumhuriyet savcılığında alınan 08.12.2006 günlü ifadelerinde mağdurun anlattıklarını doğruladıkları, sanığın soruşturma aşamasında...Çocuk Mahkemesi tarafından yapılan 08.12.2006 günlü sorgusunda mağduru gasp ettiklerini ikrar ettiği, kovuşturma aşamasındaki savunmasında oluş gibi kabullenmese de mağdurun telefonunu aldıklarını belirtmek suretiyle tevil yollu ikrarda bulunduğunun anlaşılması karşısında; eylemin birden fazla kişiyle yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5231, Karar No: 2014/13459, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5231 E.  ,  2014/13459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küre Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2011/30-2014/17

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Uyap ortamında taraf vekillerine Gerekçeli kararın tebliğ edilmesi için evrak hazırlanmış gözükse de dosya arasında tebligat parçasına rastlanmadığından gerekçeli kararın taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eklendikten sonra; gerekçeli karar taraf vekillerine tebliğ edilmedi ise taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15113, Karar No: 2021/5110, Tarih: 31.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/15113 E.  ,  2021/5110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat; sanık ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçta kullanılan nakil aracının müsaderesi hususunda mahallinde işlem yapılması mümkün görülerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, şikayetçi Gümrük idaresinin suçtan zarar görme olasılığına göre kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I)Gümrük idaresi vekilinin beraat eden sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Gümrük idaresinin yargılamadan haberdar edilmeksizin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre ise;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde olay günü ... karayolunda seyreden sanık ...‘in sürücü diğer sanık ...'in ise yolcu olarak bulunduğu 47 PE 113 plakalı araçta yapılan aramada toplam 419,4 kg kaçak çay ele geçirildiği, ele geçirilen eşya miktarı, sanıkların akraba olmaları, her ne kadar aracın kayden maliki sanık ...’in aracını amcası olan diğer sanığa karşılıksız olarak kullanması için verdiğini beyan etmesine rağmen her ikisinin araçta bulunmaları, aynı aracın 18.09.2013 tarihinde de sanık ...’in sürücülüğünde kaçak çay naklederken yakalanması nedeniyle şerhli olup suça tahsisli olduğu gözetildiğinde sanığın atılı suçu işleme konusunda diğer sanıkla iştirak halinde hareket ettiği gözetilerek mahkumiyetine karar verilmesi yerine suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, müşteki Gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Gümrük idaresi vekilinin ve sanık ...’in, bu sanık hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Gümrük İdaresi'nin yargılamadan haberdar edilmeksizin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233. ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre ise;

II) Gümrük idaresi vekilinin ve sanık ...’in, bu sanık hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Gümrük İdaresi'nin yargılamadan haberdar edilmeksizin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233. ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre ise;

a) TCK’nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup, sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiili ile orantılı olarak asgari hadden hakça oranda uzaklaşılarak ceza tayini gerekirken, hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde teşdit uygulaması yapılarak fazla ceza tayini,

b)Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

c) UYAP ortamında yapılan incelemede halen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2019/41628 sırasında kayıtlı Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/428 Esas-2016/306 Karar sayılı dosyasında sanık ... hakkında 07.11.2012 tarihinde 47 PE 113 plakalı araçla 419 kg çay naklederken yakalanması nedeniyle "suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak ve 5607 sayılı Yasaya muhalefet’’ suçlarından kamu davası açıldığı ve mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla, mükerrer dava olup olmadığının tespiti bakımından söz konusu dosyaların incelenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile hüküm kurulması;

d)28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinde yapılan değişiklik öncesi anılan maddede öngörülen hapis cezası üst haddinin 2 yıl olduğu gözetilerek;