muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4304, Karar No: 2010/331, Tarih: 28.01.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/4304 E.  ,  2010/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi

S.. S.. ile G.. (.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair... 1.Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 23.01.2007 gün ve 714/25 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı S.. S.. vekili, dava konusu 2462 parsel sayılı dubleks 2 no’lu bağımsız bölümün vekil edeni tarafından satın alındığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya tescilini, mahkemece yeni yasa maddelerinin değerlendirilmesi halinde en az ½ hissesinin tescilini, aynı şekilde ... plâka sayılı araç için de aynı kararın verilmesini istemiş, 31.03.2003 tarihli beyan dilekçesi ile, araç üzerinde bir taleplerinin olmadığını bildirmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamalar ve dosya kapsamına göre dava, evlilik birliği içinde edinilen taşınmaza yapılan katkı nedeniyle tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK. m.118-395 ) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Şu halde, Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde dava, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanmalıdır. ( HGK. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı ) Bu açıklama karşısında; davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve 13,10 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6485, Karar No: 2021/4825, Tarih: 07.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6485 E.  ,  2021/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 05.05.2016 tarih ve 2015/1034-2016/1033 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ...ile ...'nın 10 yılı aşkın süre iş hayatında ortak olarak çalıştıklarını ve davada taraf olan şirketleri birlikte ve eşit paylarla kurup işlettiklerini, ortaklıklarını sona erdirme kararı aldıklarını, bu nedenle 12.08.2014 tarihinde noterce yapılan şirket pay devir senetleri ile davacı şirket paylarının tamamını ...'e, davalı şirket paylarının tamamının da ...'ya devir edildiğini, ...ve ...'nın resmi şirket pay devir sözleşmelerinden 1 gün önce 11.08.2014 tarihinde yaptıkları sözleşme ile davalı şirket üzerinde kayıtlı bir kısım mal varlığının ve ... plaka numaralı BMC marka kamyon ile ... plaka numaralı Ford marka kamyonetin davacı şirkete devir edileceğinin kabul edildiğini, dava konusu araçların zilyetliğinin 11.08.2014 tarihli sözleşme tarihinde davacı şirkete devredildiğini ve davacı şirket tarafından kullanıldığını, davalı şirketin dava konusu araçların davacı şirkete resmi satış ve devrini yapmadığını, davalı şirketin gerçekte davacı şirketten alacaklı olmadığı halde 918.389,53 TL alacaklı bulunduğu iddiası ile davacı şirket aleyhinde ihtiyati haciz kararı talep ettiğini, ihtiyati haciz kararını 08.05.2015 tarihinde infaz ettirdiğini, haciz sırasında davacı şirketin zilyetliği altında bulunan ... plaka numaralı kamyon ile ... plaka numaralı kamyonetin de haciz edildiği ve anahtarlarının getirilmesinin istendiğini, haciz mahalline gelen davalı şirketin çalışanlarının araçları alıp davalı şirkete götürdüklerini, bu araçların ihtiyati haciz tutanağında bulunmadığını, davacı şirketin çalışanlarının ihtiyati haciz baskısı ve tehdidi altında şaşkınlık içine düşürüldüğünü, gerçekte araçlar haciz edilerek muhafaza altına alınmamış olduğu halde davacı şirket çalışanlarına böyle söylenerek götürüldüğünün anlaşıldığını, davalı şirketin TMK'nın 982 hükmüne göre davacı şirketin zilyetliği altındayken haksız surette gasbettiği dava konusu araçları davacıya iade etmekle yükümlü olduğunu ileri sürerek ... ve ... plaka numaralı araçların zilyetliğinin davacıya teslimine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket ile davalı şirketin uzun yıllar aynı ortaklar tarafından idare edildiğini, bir süre sonra müvekkili şirketin davacı şirketteki payını satarak söz konusu şirketten ayrıldığını, müvekkili şirketin araçlarının zaman zaman davalı şirkette bulunduğunu, uzun süren ortaklık sırasında davacı şirketin müvekkili şirkete ait araçların yedek anahtarlarını edindiğini, haciz sırasında davalı şirket yetkililerinin müvekkili şirkete ait olduğunu bildikleri araçların anahtarlarını da müvekkili şirket çalışanlarına teslim ettiklerini, davacı şirketin haciz baskısı ile anahtarların teslim edildiği iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacı şirket yetkili ve çalışanlarının araçların müvekkili şirkete ait olduğunu bildiğini, zaten araçların üzerinde de müvekkili şirketin isminin bulunduğunu, davacı tarafın zilyed olduğu düşünülse dahi anahtarlarının teslimi ile bu zilyetlikten kendi rızaları ile vazgeçtiklerini, dava konusu araçlar üzerinde müvekkili şirketin üstün bir hak olan mülkiyet hakkına sahip olduğunu, davalının araçları TMK'nın 982/2 fıkrası gereğince geri vermekten kaçınabileceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; ... ve ...arasında 11.08.2014 tarihli hisse devir sözleşmesi düzenlendiği, bu işlem sonunda ...'nın davalı şirketin tüm hisselerine sahip olacağı, ...'in davacı şirketin tüm hisselerine sahip olacağının kararlaştırıldığı, sözleşmenin 1.maddesinde "Bu devir işlemini tamamlamak için TDM Otomotiv ekli listede bulunan demirbaşlarını TCM otomotive fatura kesmek vasıtasıyla devredecektir. Bu devir işleminden oluşacak KDV ve gelir vergisi TCM otomotiv tarafından TDM otomotive ödenecektir." denildiği ve 254,22 demirbaş nolu ... U.Şasi hafi kamyon ve 254,20 demirbaş nolu ...ford transit marka kamyonetin belirtildiği, davacı tanıkları beyanlarından dava konusu araçların 08.05.2015 tarihine kadar davacı ... otomotiv tarafından kullanıldığını, araçların tüm giderlerinin TCM Otomotive fatura edilip ödemelerin de TCM Otomotiv tarafından yapıldığını, 08.05.2015 tarihinde haciz sırasında birçok malın haczedildiğini, araçlara da el konulmak istendiğini, vermek istemeyince polis çağrılacağı söylendiğinden araçların anahtarlarının da bu tarihte teslim edildiğinin anlaşıldığı, bu durumda; taraflar arasında sözleşme gereği devir işleminin tamamlanması için davalının davaya konu araçları davacıya fatura kesmek vasıtasıyla devredeceği konusunda anlaşıldığı, dava konusu araçların 08.05.2015 tarihine kadar davacının kullanımında olduğu ve haciz sırasında haciz zaptına yazılmadan araçların anahtarlarının davalı tarafından alındığı anlaşılmış olmakla, davalı tarafından araçların iadesini mülkiyet hakkına dayanarak davacı şirkete karşı açacağı bir dava ile iadesini sağlayacabilecek iken haciz zaptına yazılmadan fiilen alındığından davacı şirketin zilyetlik hakkının davalı tarafından alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ... ve ... plaka sayılı araçların zilyetliğinin davacı teslimine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sicile kayıtlı araçların zilyetliğe dayalı iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, dava dışı ... ve ...arasında 11.08.2014 tarihli TDM Otomotiv ve TCM Otomotiv devir sözleşmesi düzenlendiği, sözleşme gereği davalının ekli listede bulunan demirbaşlarını davacıya fatura kesmek suretiyle devredeceğinin belirtildiği ve listede ... ve ... plakalı araçların yer aldığı, bu araçların ruhsatlarının davalı şirkete ait olmasına rağmen haciz tarihi olan 08.05.2015 tarihine kadar araçların davacının kullanımında olduğu ve haciz sırasında haciz zaptına yazılmadan araçların anahtarlarının davalı tarafından alındığı, davalı tarafından araçların iadesini mülkiyet hakkına dayanarak davacı şirkete karşı açacağı bir dava ile sağlayabilecek iken haciz zaptına yazılmadan fiilen alındığından davacı şirketin zilyetlik hakkının davalı şirket tarafından alınmış olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne araçların zilyetliğinin davacıya teslimine karar verilmiştir.

Davalının dava konusu araçların maliki olmakla davacıya nazaran üstün bir hakka sahip olduğu kuşkusuzdur.

Davalının dava konusu araçların maliki olmakla davacıya nazaran üstün bir hakka sahip olduğu kuşkusuzdur.

TMK'nın 982. maddesinde; ''Başkasının zilyet bulunduğu bir şeyi gasbeden kimse, o şey üzerinde üstün bir hakka sahip olduğunu iddia etse bile onu geri vermekle yükümlüdür. Davalı, o şeyi davacıdan geri almasını gerektirecek üstün bir hakka sahip olduğunu derhâl ispat ederse onu geri vermekten kaçınabilir. ...'' denilmektedir. Kural olarak zilyetliğin korunması davasında, davalının üstün hak savunmasına itibar edilmeyecek, davalının üstün hakka dayalı menfaatlerini istihkak, müdahalenin men'i talepli davalarla koruması istenecektir. Ancak, maddenin ikinci fıkrasında, davalının üstün hakkını derhal ispat etmesi hali bir istisna olarak düzenlenmiştir. Davalı taraf üstün hakkını derhal, açık ve tartışmasız olarak ispat ederse mahkemece davanın reddine karar verilecek, bu durumda davaya konu şeylerin zilyetliği davalıda kalacak, davacı tarafın varsa diğer haklarına (şahsi, ayni haklara) dayalı istemlerini, davalıya karşı yönelteceği başka davalarla talep etmesi beklenecektir.

Somut olayda, davacının davaya konu araçların zilyedi olduğu, davalının da araçların maliki olduğu trafik sicil kayıtları ile sabit olduğu gibi davacı da bu hususu kabul etmektedir. Bu durumda, mahkemece, davalının üstün hak iddiasını derhal ispatladığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5374, Karar No: 2018/7696, Tarih: 09.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5374 E.  ,  2018/7696 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1- ... adına Av. ..., 2- ... adına Av. ..., 3- ... Hatları İnş. Müh. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ İş Mahkemesinin 21.06.2017 günlü ve 2016/35-2017/319 sayılı hükmü, Dairemizin 24.04.2018 tarih ve 2017/5410-2018/3971 sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Davalılardan ... Hatları İnş. Müh. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Dairemizin düzelterek onama kararında maddi hata yoktur. Davalı avukatınca karar düzeltme talep edilmiş ise de, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, İş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Bu bakımdan, davalı ... İnş. Müh. Taah. San. Tic. Ltd. Şti.avukatının karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten ötürü karar düzeltme talebinin REDDİNE, 09.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6549, Karar No: 2013/1073, Tarih: 25.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6549 E.  ,  2013/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- KARAR -

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren ....05.1985 gün ve 1984/... Esas,1985/... Karar sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında HUMK`nın 434/.... maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü temyiz eden davacılar vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz kaydı yapılmış ise de temyiz harcının sadece bir davacı adına yatırılmış olduğu anlaşılmış, diğer davacı adına yatırılmış temyiz harcına dair bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunup, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48.maddesi uyarınca her davacı için ayrı ayrı temyiz harcı yatırılması gereklidir. Bu itibarla her bir davacı için ayrı ayrı temyiz harcı yatırılmışsa buna ilişkin belgenin dosya içerisine konulması, yatırılmamışsa hangi davacı için temyiz harcının yatırılmadığı hususunda davacılar vekilinden yazılı açıklama alındıktan sonra, harcı yatırılmadığı belirlenen davacı bakımından temyiz harcının yatırılması için HUMK`nın 434/.... maddesi uyarınca davacılar vekiline muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı madde hükmü uyarınca mahkemece bir karar verilmesi ve temyiz harcı yatan davacı bakımından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9416, Karar No: 2017/10895, Tarih: 03.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9416 E.  ,  2017/10895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili ,tarafların evli olduklarını , müşterek çocuklarının bulunmadığını, davalının davacıya sürekli hakaret ve küfür ettiğini,tarafların ailelerinin de aynı mahallede oturduğunu, davalının annesinin evliliğe müdahale ettiğini, davalının da sinirli bir yapıya sahip olduğunu, davalının davacının annesine babasına hitaben küfürlü konuştuğunu, Ilgın Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/83 esas 2015/86 karar sayılı D.İş sayılı dosyası ile davalının 1 ay süre ile evden uzaklaştırma cezası aldığını , davalının en son kurban bayramı namazı çıkışı davacının babası, kardeşi ile akrabalarına saldırdığını, davalının çalışmak istemediğini, davalının davacıyı boşayıp teyzesinin kızını alacağını duyduklarını, davacının hiçbir geliri olmadığını, babasının yanında kaldığını ileri sürerek davacı lehine aylık 500,00 TL nafakanın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının iddialarının doğru olmadığını, davacının davalıya sürekli hakaret ve küfürler ettiğini,davacının anne ve babasının evliliklerine çok müdahale ettiklerini, davacının evliliğin gerektirdiği yükümlülükleri yerine getirmediğini,davacının ailesinin müdahalesi ile haklı bir sebebi olmadan evi terkettiğini, davacının ayrı yaşamakta haklı bir sebebinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların ayrı yaşamasına sebep olan olaylarda davalının kusurunun bulunmadığı,davacının kusurlu olduğu,davacının ailesi ve yakınlarının evliliğe müdahalesi sonucu ayrı yaşamanın gerçekleştiği ,davacının evi terk ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamakta haklılık iddiasına dayalı eş yönünden tedbir nafakası istemine ilişkindir.

4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine Kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

Buna göre davacının ayrı yaşamada, haklı olup olmadığının araştırılması ve "ayrı yaşamada haklılık" olgusunun kanıtlanması gerekir.

Somut olayda; davacı ayrı yaşamada haklı olduğunun ispatı hususunda Ilgın Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/83 esas 2015/86 karar sayılı değişik iş dosyasına başvurmuş,bu dosyada davalı taraf dinlenen ... davacının evden ayrılmasına neden olan son olayda eşine ve eşinin ailesine sövmediğini ancak bir an sinirle davacıya eşyalarını al, s,...r git dediğini beyan etmiştir. Davacı taraf bu olay neticesinde eşyalarını toplayarak müşterek haneden ayrılmıştır. Davalının bu anlatımından davacı eşin ayrı yaşamakta haklı olduğunu kabul etmek gerekir.

Buna göre dosya kapsamı, taraf ve tanık beyanı ile ayrı yaşamada haklı olduğu iddiasını ispat eden davacı lehine hakkaniyet ilkesine uygun bir nafaka takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27263, Karar No: 2016/23077, Tarih: 07.11.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/27263 E.  ,  2016/23077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu vasisi tarafından icra mahkemesine yapılan başvuruda, borçlu ......'ın ....05.2010 tarihinden itibaren akıl hastalığı bulunması nedeniyle ihale sürecinde borçlu asile yapılan tebligatların usulsüz olduğunu ve sair fesih nedenlerini ileri sürerek ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Fiil ehliyeti Türk Medeni Kanunu'nun .... ve devam eden maddelerinde düzenlenmiştir. Türk Medeni Kanunu “fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiili ile hak elde edebilir ve borç altına girebilir” şeklindeki .... maddesi hükmüyle hak elde edebilmeyi ve borç altına girmeyi fiil ehliyetine bağlamış, .... maddesinde de fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin (reşit) olmayı kabul ederek “ayırtım etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan her ergin kişinin fiil ehliyeti vardır” hükmünü getirmiştir. “Ayırtım gücü” eylem ve işlev ehliyeti olarak da tarif edilerek aynı yasanın .... maddesinde “Yaşının küçüklüğü yönünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da buna benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinde olmayan herkes bu kanuna göre ayırtım etme gücüne sahiptir” denilmek suretiyle açıklanmıştır.

Türk Medeni Kanunu'nun .... maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesi bulunmaması nedeniyle kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamaz. .../06/1941 gün ve 1941/...-... sayılı içtihadı birleştirme kararının sonuç bölümünde ayırtım gücünden yoksun olan kişilerin tasarruf ehliyetlerinin geçersiz olduğu açıkça vurgulanmıştır.

Somut olayda ... ........ ve Araştırma Hatanesi'ne ait 04.....2015 tarihli heyet raporunda, borçlu ......'ın ....05.2010 tarihinden itibaren ve halen temyiz kudretini ortadan kaldıracak nitelikte hastalığı olduğunun belirtildiği, ....... Hukuk Mahkemesi'nin .../05/2015 tarih ve 2015/294 E.-368 K. sayılı kararı ile borçlunun vesayet altına alındığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler ve yasa hükümleri çerçevesinde; Takip borçlusu ..........'ın ....05.2010 tarihinden itibaren medeni hakları kullanma ehliyeti bulunmadığından ve bu tarihten sonra takip dosyasında borçlu hakkında yapılan işlemler geçersiz olduğundan, 08.07.2014 tarihinde yapılan ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler ve yasa hükümleri çerçevesinde; Takip borçlusu ..........'ın ....05.2010 tarihinden itibaren medeni hakları kullanma ehliyeti bulunmadığından ve bu tarihten sonra takip dosyasında borçlu hakkında yapılan işlemler geçersiz olduğundan, 08.07.2014 tarihinde yapılan ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.....2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.