muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22291, Karar No: 2018/3576, Tarih: 20.02.2018

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili işyerinde güvenlik görevlisi olarak üç vardiya halinde çalıştığını, kural olarak haftalık yasal mesai saatleri haricinde çalışmadığını, ancak arızi olarak yapılan fazla çalışmaların ücretlerinin bordrolarda gösterilmek suretiyle ödendiğini, iş sözleşmesinin müvekkili Şirketin güvenlik hizmetinin şirket dışından hizmet alınmasına ilişkin işletmesel karar alınması üzerine geçerli nedenle feshedildiğini, işyerinde vardiya değişimlerinin her Pazar günü yapıldığını dolayısıyla davacının her Pazar günü 2 vardiya çalışmasının söz konusu olmadığını, davacı vekilinin de müvekkilinin 16.00 - 23.00 vardiyasında çalıştığı hafta 2 vardiya çalıştığını beyan ettiğini, diğer vardiyalara ilişkin talebinin olmadığını, işyerinde ücrette ve iş sözleşmesinin feshinde ayrımcılık yapılmadığını, davacının ücretinin taraflar arasında sözleşme serbestisi ilkesi uyarınca belirlendiğini, davacının dava tarihine kadar çalıştığı süre boyunca ücret ve diğer ödemelere itirazının olmadığını, banka hesabına yatırılan ücretler çalıştığı süre boyunca itirazı olmadığından böyle bir talepte bulunamayacağını, doktrinde de aynı görüşün benimsendiğini, ayrımcılık yapıldığının davacı tarafça ispatlanması gerektiğini, davacı talepleri bakımından zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının alacak iddiaları hesaplanabilir nitelikte olduğundan belirsiz alacak davası açılamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacı ile aynı tarihte işe girmiş kişilerin ücret bordroları yeniden davalı işverenden istendiği, bu defa...ve .... isimli kişilerin bildirildiği, bu kişilerin işe başlama tarihleri davacı ile aynı dönem olduğundan, bu kişilerin emsal olarak alındığı 25/01/2016 tarihli raporun tanzim edildiği, bu raporda davacının çalıştığı toplam dönemde 65.916 TL ödeme aldığı emsal işçi ....’nın 65.422,55 TL aldığı,...’nın ise 69.725,74 TL brüt ödeme aldığı belirtildiğinden ve davalı tarafça N.A. isimli işçinin fazla ücret almasının bir izahı yapılamadığı gibi bu farkın "muhasebesel bir takım hesaplamalar" ile izah edilmek istendiği, ancak bu izahatın yasal ve geçerli olmadığı, bu nedenle davalı işverenin davacı ile aynı konumda bulunan ...’ya daha fazla ödeme yaptığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Anayasa’nın 10. maddesindeki eşitlik ilkesinden hareketle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesinde işverenin eşit davranma ve ayırım yapmama borcu yer almıştır. Eşit davranma ilkesi olarak da adlandırılan bu yükümlülükte işveren, işyerinde çalışan işçilere eşit işlem yapmak zorundadır. Anılan maddeye göre işveren iş akdinin kurulması, ücret ve çalışma koşullarında, sözleşmenin sona ermesinde farklı işlem yapamaz. Aynı durumdaki işçilere objektif ve farklı davranmayı haklı kılacak nedenler bulunmadıkça eşit davranılması zorunludur. Kısaca aynı durumdaki işçiler arasında farklılık yaratılmamalıdır. İşçilerin kişisel niteliklerinden bağımsız olarak önceden belirlenmiş bir esasa göre ücret ödemesi yapılıyor ise, bu göreve atanan işçilere önceden belirlenen esasa göre öngörülen ücretin ödenmesi gerekir. Aynı nitelikteki işçilerden bir kısmını koruyucu hükümler dışında tutmak hem Anayasa’nın eşitlik ilkesine, hem de 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesindeki temel kurala uygun düşmez. (Dairemizin 11.09.1967 gün ve 8479-7519 sayılı ilamı).

Eşitlik ilkesi aynı durumda olan işçiler yönünden geçerlidir. Başka bir anlatımla işverenin, farklı konumda olan işçiler bakımından eşit davranma yükümü yerine, yönetim hakkı kapsamında farklı davranma serbestisinden söz edilir.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, İş Hukuku bakımından işverene, işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı, işyerinde çalışan işçiler arasında keyfî ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte, eşit davranma borcu, tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmemektedir. Bahsi geçen ilke, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tâbi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

Öte yandan anılan ilke, hakların sınırlandırılmasına değil tesisine hizmet eder. Eşitlik ilkesi aynı durumda olan işçiler yönünden geçerlidir. Başka bir anlatımla işverenin, farklı konumda olan işçiler bakımından eşit davranma yükümü yerine, yönetim hakkı kapsamında farklı davranma serbestisinden söz edilir. İşverenin işçileri arasında eşit işlem yapma borcundan söz edebilmek için hiç şüphesiz işveren ile arasında iş ilişkisi kurulmuş olan işçilerin varlığı gerekmektedir. Eşitlik ilkesine uygun davranılıp davranılmadığının belirlenmesinde bu yönde bir iddiayı ileri süren işçi ile aynı işverene bağlı olarak, aynı ya da benzer işte, aynı ya da benzer verim ile çalışan, eğitim dereceleri aynı ya da benzer olan, kıdemleri eşit olan, kısacası objektif ve subjektif nitelikleri itibarıyla karşılaştırılabilir iki veya daha fazla işçi bulunmalıdır.

Eşitlik ilkesini düzenleyen 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesinde, her durumda mutlak bir eşit davranma borcu düzenlenmiş değildir. Belli bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz edilmiştir. Dairemiz kararlarında “ esaslı nedenler olmadıkça” ve “biyolojik veya işin niteliğine ilişkin sebepler zorunlu kılmadıkça” bu yükümlülüğün bulunmadığı vurgulanmıştır (Yargıtay 9.HD. 25.7.2008 gün 2008/ 27310 E, 2008/ 22095 K.). İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez( Yargıtay 9.HD. 2.12.2009 gün, 2009/33837 E, 2009/ 32939 K).

İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı maddenin 6. fıkrasında belirtilmiştir. Ancak bu yaptırım, her eşit işlem borcuna aykırılık için öngörülmemiştir. Bu yaptırımın olması için madde de mutlak olarak belirtilen ayrımcılık nedenlerinin ihlali gerekir. Kısaca dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım veya tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapılması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; güvenlik görevlisi olarak çalışan davacı, davalı işverence aynı pozisyonda çalışanlar arasında ücrette ve iş akdinin feshinde ayrımcılık yapıldığından bahisle ayrımcılık tazminatı talebinde bulunmuştur. Mahkemece davacı işçi ile emsal çalışanlar arasındaki farklı ücret uygulamasını haklı kılan nedenin davalı işverence ispatlanamadığı gerekçesiyle fark ücret talebinin yanında ayrımcılık tazminat talebinin de kabulüne karar verilmiştir. Yukarıda zikredilen 4857 sayılı Kanunun 5 inci maddesi ile Dairemiz yerleşik uygulamasına göre işverenin her eşit işlem borcuna aykırılık hali için tazminat yaptırımı öngörülmemiş, bu yaptırımın olması için madde de mutlak olarak belirtilen ayrımcılık nedenlerinden (örneğin dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce v.b.) birinin gerçekleşmesi şartı aranmıştır. Her ne kadar somut uyuşmazlıkta davalı işverence eşit işlem borucuna aykırı davranılarak farklı ücret uygulandığı kabul edilmiş ise de bu aykırılığın mutlak olarak belirlenen ayrımcılık nedenlerinden kaynaklandığını ortaya koyan bir saptamanın dosyada bulunmadığı görülmüştür. Bu nedenle Mahkemece ayrımcılık tazminatı talebinin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/625, Karar No: 2012/1032, Tarih: 03.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/625 E.  ,  2012/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Diyarbakır 1.Sulh Hukuk ve Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamındaki, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen ... adresin, Köy Muhtarlığının 20.10.2010 tarihli cevabi yazıları ile ceza evi adresi olduğu, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ... adresi olduğu 20.10.2010 günlü müddetname ile anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Diyarbakır 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Diyarbakır 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/18338, Karar No: 2014/2012, Tarih: 24.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/18338 E.  ,  2014/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma, patlayıcı madde

bulundurma, mala zarar verme, genel güvenliğin

kasten tehlikeye sokulması, silahlı terör örgütünün

propagandasını yapma, 6136 sayılı Kanuna

aykırılık

Hüküm : 1- Sanıklar ..., . TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53/1, 58/9, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53/1, 58/9, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

3- Sanık ... hakkında; a) TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53/1, 58/9, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

b) TCK'nın 174/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/2, TCK'nın 52/2-4, 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c) TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 kez)

d)TCK'nın 170/1-c, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

4- Sanık ... hakkında; a) TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53/1, 58/9, 63, 54. maddeleri uyarınca

mahkumiyet, müsadere

b) TCK'nın 174/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/2, TCK'nın 52/2-4, 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c) TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2 kez)

5- Sanık ... hakkında; Silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan; Hüküm kurulmadı.

6- Sanık ... hakkında; a) TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53/1, 58/9, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

müsadere

b) 6136 sayılı Kanunun 15/1, 3713 sayılı Kanunun

5, TCK'nın 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

7- Sanık ... hakkında; a) TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 53/1, 58/9, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

müsadere

b) TCK'nın 174/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/2, TCK'nın 52/2-4, 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2 kez)

c) TCK'nın 170/1-c, 3713 sayılı Kanunun 5 TCK'nın 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre şartları bulunmadığından, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ....., ..., ..., ..., ..., ..., ...,...usulüne uygun tebligata rağmen sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında müdafileri duruşmaya gelmedikleri gibi bir mazeret de bildirmediklerinden duruşmasız, sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında ise duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre şartları bulunmadığından, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ....., ..., ..., ..., ..., ..., ...,...usulüne uygun tebligata rağmen sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında müdafileri duruşmaya gelmedikleri gibi bir mazeret de bildirmediklerinden duruşmasız, sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında ise duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Ceza muhakemesinin zaman bakımından uygulanmasına ilişkin genel prensip, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 4. maddesinde de vurgulandığı gibi, "derhal uygulama" şeklindedir. Bu prensibe göre; usul işlemleri yürürlükteki kurallara göre icra edilir ve uygulanacak kuralın kişilerin lehinde veya aleyhinde sonuç doğurmasının bir önemi yoktur. Ayrıca; önceki kurala uygun olarak yapılan işlemler, sonradan yapılan düzenleme karşısında geçerliliğini yitirmez. Yargıtayın, Ceza Genel Kurulunun 26.12.2006 tarih, 317-319 sayılı ve 06.06.1994 tarih, 146-171 sayılı kararlarında ve Dairemizin 13.05.2013 tarih ve 2013/1-7264 sayılı kararında da görüleceği üzere, savunma ve duruşmaya katılma hakkına ilişkin konularda bile derhal uygulama prensibini istikrarlı biçimde uygulamış olduğu nazara alındığında; sanıklar müdafilerinin hükmün, hükümden sonra yürürlüğe giren 6411 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik CMK'nın 202/3. maddesi uyarınca bozulması gerektiğine ilişkin itirazları yerinde görülmemiştir.

1) Sanıklar ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma, sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Avrupa kamu düzeninin temel bir özelliği olan Demokrasi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesince tasarlanan ve sözleşmeyle bağdaşabilen yegane politik modeldir. Siyasi partiler ise, Anayasamızın 68/2. maddesinde de vurgulandığı gibi, demokratik siyasi hayatın vazgeçilmez unsurlarıdır.

Siyasi partiye üye olma ve bir siyasi partinin çatısı altında siyasi faaliyetlerde bulunma örgütlenme özgürlüğü kapsamında iken, özgürlüğün topluca kullanımı bağlamında ifade özgürlüğü ile de ilişkilidir.

Modern demokrasilerde özgürlüklerle doğrudan ilişkili olan ve yüksek bir meşruiyete sahip bulunan siyasi partilere üye olma ve siyasi faaliyette bulunma özgürlüğünün, diğer başka özgürlükler gibi; terör örgütlerince kötüye kullanılmak istenebileceği açıktır. Nitekim bir siyasi faaliyetteki asıl hedef ve amaçların açıklanan hedef ve amaçlardan daha başka olabileceği, asıl hedef ve amaçların gizlenebileceği Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin “Yazar ve diğerleri” kararında da vurgulanmıştır.

Modern demokrasilerde özgürlüklerle doğrudan ilişkili olan ve yüksek bir meşruiyete sahip bulunan siyasi partilere üye olma ve siyasi faaliyette bulunma özgürlüğünün, diğer başka özgürlükler gibi; terör örgütlerince kötüye kullanılmak istenebileceği açıktır. Nitekim bir siyasi faaliyetteki asıl hedef ve amaçların açıklanan hedef ve amaçlardan daha başka olabileceği, asıl hedef ve amaçların gizlenebileceği Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin “Yazar ve diğerleri” kararında da vurgulanmıştır.

Anayasamızın 68. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 11. maddesi ile tanınan siyasi partilere üye olma ve siyasi faaliyette bulunma özgürlüğünün kötüye kullanımı, yine Anayasamızın 14/2 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 17. maddeleri uyarınca yasaklanmıştır.

Bir faaliyetin siyasi faaliyet-örgütlenme özgürlüğü kapsamında değerlendirilebilmesi ve Anayasa ile Sözleşmenin korumasından yararlanabilmesi için gerçekleştirilmekte olduğu bağlam ile birlikte cebir ve şiddet ile ilişkisi, kullanılan yöntem ve takip edilen amacın hukuk ve demokrasi kurallarına uygun olup olmadığı ve bir terör örgütü ile amaç veya yöntem bakımından ya da yapısal bir bağlantısının bulunup bulunmadığına bakılmalı ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 17 Temmuz 2001 tarihli “Sadak ve diğerleri” kararında yaptığı ayrım da dikkate alınmalıdır.

Dairemizin 28.12.2011 tarih 2011/10371-30790 sayılı kararında; “PKK/KONGRA-GEL terör örgütünü bir devlet sistemi gibi yapılandırmayı hedefleyip birimlerini ve üyelerini sistematik bir yapıya kavuşturmayı amaçlayan örgütün yasama meclisi KONGRA-GEL tarafından kabul edilip sistemin anayasası olarak nitelendirilen KCK (Koma Civaken Kürdistan) sözleşmesinde, KCK ile PKK'nın ideolojik, ahlaki, felsefi ve örgütsel bağlantısının açıkça vurgulandığı ve KCK yapılanması bakımından PKK'nın amaç ve stratejisinin benimsendiği” belirtildikten sonra, KCK’nın PKK ile organik bağlantısı, açıklanan amaç ve stratejisi, hiyerarşik yapısı, üye sayısı, sahip olduğu silahlı ve zorlayıcı gücü itibariyle Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden cebren ayırmaya yönelik amaç suçu gerçekleştirmeye elverişli silahlı terör örgütü niteliğinde bulunduğu sonucuna varılmıştır.

Bir kısmı bir siyasi partinin üyesi olan sanıkların, siyasi faaliyet görünümü altında gerçekleştirdikleri eylemlerinin bu ilkeler çerçevesinde ve iletişimin tespiti, teknik ve fiziki takip tutanakları, 01.02.2009 tarihinde bir kafede ele geçirilen flaş bellek içeriği ve tüm dosya kapsamına göre değerlendirildiğinde salt siyasi faaliyet kapsamında görülemeyeceği anlaşıldığından, eylemlerin bir bütün halinde silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil üyesi olma suçunu oluşturacağına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiş ve sanıklar müdafilerinin bir siyasi partinin yetkilileri olarak yürütülen faaliyetlerin suç sayılarak cezalandırılamayacağına ilişkin temyiz itirazları yerinde bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkındaki cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., . ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz dilekçeleri ile sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdükleri yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında silahlı örgüt üyesi olma, sanık ... hakkında silahlı örgüt üyesi olma, mala zarar verme, patlayıcı madde bulundurma ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, sanık ... hakkında silahlı örgüt üyesi olma, mala zarar verme ve patlayıcı madde bulundurma suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

a) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Dairemiz kayıtlarına göre; sanık hakkında Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2009 tarih ve 2009/361 esas-2009/541 karar sayılı dosyasında, başka kimselerle birlikte örgütün kırsalına gitmekte iken 26.03.2009 tarihinde yakalanması eyleminden açılan davanın silahlı örgüte yardım suçundan mahkumiyetle sonuçlandığı ve hükmün Dairemizin 08.07.2010 tarih ve 2010/7511 esas, 2010/8169 sayılı kararı ile onandığı, incelenen dosyada ise, sanık hakkında 25.03.2009 tarihinde kırsala elaman temin etme eylemi nedeniyle örgüt üyesi olma suçundan dava açıldığı anlaşılmakla; Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin ilgili dosyası getirtilip sanığa yüklenen eylemin CMK'nın 223/7 maddesi kapsamında önceden verilmiş hükümdeki fiille aynı olup olmadığı kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Dairemiz kayıtlarına göre; sanık hakkında Mahkemenin 2008/209 esas sayılı dosyasında silahlı örgüt adına suç işlemeden 16.12.2008 tarihli iddianame ile açılan davanın mahkumiyet ile sonuçlandığı ve Dairemizin 12.10.2012 tarih ve 2011/10373 esas ve 2012/11192 sayılı kararı ile bozulduğu, incelenen hükme ilişkin iddianamede gösterilen suç tarihi, sanığa yüklenen eylemler, silahlı terör örgütü üyesi olma suçunun temadi etmesi ve hukuki kesintinin iddianame ile gerçekleşeceği gözetilerek mükerrer davanın önlenmesi bakımından 16.12.2008 tarihli iddianame ile açılan davanın derdest olması halinde birleştirme yoluna gidilmesi, kesinleşmiş bir hükümle sonuçlandırılmış olması halinde ise, onaylı örneğinin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde getirtilip incelenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

c) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Dairemiz kayıtlarına göre; sanık hakkında Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2011 tarih ve 2010/338 esas 2011/540 karar sayılı dosyasında, örgütün kırsalına eleman temin etme faaliyetleri nedeniyle 08.04.2010 tarihli iddianame ile açılan davanın silahlı örgüte yardım suçundan mahkumiyetle sonuçlandığı ve hükmün Dairemizin 05.11.2012 tarih ve 2012/7347 esas, 2012/12301 sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği, yine sanık hakkında Mahkemenin 2008/209 sayılı esasına kayıtlı dosyasında silahlı örgüt adına suç işlemeden 16.12.2008 tarihli iddianame ile açılan davada verilen mahkumiyet hükmünün Dairemizin 12.10.2012 tarihli ve 2011/10373 esas ve 2012/11192 sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği, incelenen hükme ilişkin iddianamede gösterilen suç tarihi, sanığa yüklenen eylemler, silahlı terör örgütü üyesi olma suçunun temadi etmesi ve hukuki kesintinin iddianame ile gerçekleşeceği gözetilerek, mükerrer davanın önlenmesi bakımından her iki davanın derdest olması halinde birleştirme yoluna gidilmesi, kesinleşmiş bir hükümle sonuçlandırılmış olmaları halinde ise, onaylı örneklerinin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde getirtilip incelenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesinde zorunluluk bulunması,

d) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

aa) Dairemiz kayıtlarına göre; sanıklar hakkında Mahkemenin 2009/170 esas sayılı dosyasında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, mala zarar verme ve patlayıcı madde bulundurma suçlarından 05.11.2009 tarihli iddianame ile açılan davada verilen mahkumiyet hükümlerinin Dairemizin 21.11.2011 tarihli ve 2011/9911-2011/28820 sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği, incelenen hükme ilişkin iddianamede gösterilen suç tarihi, sanığa yüklenen eylemler, silahlı terör örgütü üyesi olma suçunun temadi etmesi ve hukuki kesintinin iddianame ile gerçekleşeceği gözetilerek, mükerrer davanın önlenmesi bakımından Mahkemenin 2009/170 esasında kayıtlı davanın derdest olması halinde birleştirme yoluna gidilmesi, kesinleşmiş bir hükümle sonuçlandırılmış olması halinde ise, onaylı örneğinin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde getirtilip incelenmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

bb) Sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükmüne esas alınan 2009 yılı Temmuz ayında, Koza Bulvarında, Belediye otobüsüne patlayıcı madde atmaya ilişkin eylem evrakı getirtilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,