muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3557, Karar No: 2018/9646, Tarih: 13.12.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/3557 E.  ,  2018/9646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Değişen suç vasfına göre; hizmet nedeniyle güveni

kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dairemizin 05/11/2014 tarih, 2013/5609 Esas ve 2014/10524 Karar sayılı ilamı üzerine davadan haberdar edilen Hazinenin vekili aracılığıyla verdiği 06/01/2018 havale tarihli dilekçesinin içeriğine göre davaya katılma ve kararın onanması talebinde bulunduğu, ancak hükmü temyiz iradesinin bulunmadığı nazara alınarak suçtan zarar gören Hazinenin 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddeleri ile CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasına katılan olarak kabulü ile incelemenin sanığın temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Bodrum Kapalı Ceza İnfaz kurumunda İnfaz ve Koruma Başmemuru olarak görev yapan sanığın, olay tarihinde ... tarafından verilen izne dayanarak ... Açık Ceza İnfaz Kurumuna sevk edilecek katılana 1.000 TL miktarındaki 11/12/2010 tarihli reddiyat makbuzunu imzalatıp bu parayı alarak şikayet sonrası 500 TL'sini iade etmek suretiyle zimmet suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılmasının talep edildiği, sanığın, katılanı kendi aracıyla ... Açık Ceza İnfaz Kurumuna götürdüğünü, bunun karşılığında nakil bedeli olarak suça konu parayı aldığını beyan ederek üzerine atılı suçu kabul etmediği, katılanın aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğu, İnfaz Bürosu görevlisi tanık ...'ın sanık ve katılanın nakil konusunda sanığın aracının kullanılması hususunda anlaştıkları yönünde beyanda bulunduğu, dosya arasında mevcut Bodrum A 1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 19/03/2010 tarihli görevlendirme yazısı içeriğinden, sanığın tutuklu ve hükümlüler adına gelen posta havalelerini çekmek ve 10/12/2010 tarihli yazısıyla da katılanı nakletmek üzere görevlendirildiğinin anlaşıldığı, 19/03/2011 tarihli yazı içeriğinde ise, 1.000 TL'nin katılanın ... Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakli için ödendiğinin kayıt altına alındığı, ayrıca ... Açık Ceza İnfaz Kurumunun 12/12/2010 tarihli teslim tesellüm belgesine göre sanığın katılanı bu kuruma teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gözetilerek, beraati yerine yanılgılı değerlendirmeler sonucu eylemin ne suretle hizmet ilişkisine dayandığı da karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanığın 5237 sayılı Kanunun 53/4. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanığın 5237 sayılı Kanunun 53/4. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Mahkum olduğu kısa süreli hapis cezası ertelenen ve yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanarak işlediği kabul edilen sanık hakkında 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına" karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1753, Karar No: 2012/1487, Tarih: 06.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/1753 E.  ,  2012/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürmek

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-d, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya kapsamına göre, sanığın aynı tarihte maktul ...'ı kasten öldürmekten açılan kamu davasında verilen 14.10.2009 tarihli mahkumiyet kararının Dairemizin 07.12.2011 gün ve 4198/7555 sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği, kaldı ki bu olayla, inceleme konusu sanığın eşini öldürme suçundan açılan kamu davasına konu olan olay arasında, dosyaların birleştirilmesini gerektirecek hukuki ve fiili irtibatın bulunmadığı; sanığın onbir gün süre ile müşahede altına alınarak; Adli Tıp Gözlem İhtisas Dairesinin 26.12.2008 tarihli ve sanığı 2006 yılında sadece bir kez muayene eden Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Doktor ...'ın 09.04.2009 günlü duruşmada sanığın daha ... süre ile müşahade altına alınması gerektiği yönündeki görüşünü de karşılayan raporu ile Adli Tıp Dördüncü İhtisas Dairesi'nin, 27.05.2009 tarihli cezai sorumluluğun tam olduğuna dair verilen raporları yeterli görüldüğünden, tebliğnamenin, aksi görüşle bozma öneren düşünceleri benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "eşini öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, eksik soruşturmaya, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

06.03.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’nun yokluğunda 08.03.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/2092, Karar No: 2016/4732, Tarih: 19.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2092 E.  ,  2016/4732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 24. İcra ve ... 7. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

... 24. İcra Mahkemesince, itirazın sıra ve alacağın varlığına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, istemin şikayete ilişkin olduğu, alacağın varlığına ilişkin olmadığı gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

İcra ve İflas Kanununun 142. maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları, kural olarak genel mahkemede görülür; itiraz, sadece sıraya ve icra müdürünün icra hukuku kurallarına uygun davranmadığına ilişkin ise görev icra mahkemesindedir. (İİK m. 142/son).

Somut olayda davacı vekilinin, ... 7. İcra Müdürlüğünün 2011/18798 E. sayılı dosyasında, düzenlenen sıra cetvelinde davalıların herhangi bir ilâma bağlı olmayan alacaklarının, kendi alacaklarından önce geldiğini, ancak, davalıların alacağının bir önceliğinin bulunmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptali ve yeniden düzenlenmesini talep etmiştir. Davacının, davalıların alacağının sırasına itirazda bulunduğu, alacağın esasına ilişkin bir itiraz ileri sürülmediği anlaşılmakla, uyuşmazlığın icra mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 24. İcra Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19484, Karar No: 2015/24655, Tarih: 15.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/19484 E.  ,  2015/24655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2014/143-2014/218

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 10.03.2015 tarih ve 2014/29651 Esas, 2015/5420 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 250,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 57,60 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12582, Karar No: 2013/9206, Tarih: 17.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/12582 E.  ,  2013/9206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasına ilişkin davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi ile Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesince, 6100 s.HMK.nin 3.maddesinde vücut bütünlüğünün ihlalinden kaynaklanan Asliye Hukuk Mahkemesinde görüleceğinin düzenlendiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Ankara 8.Asliye Hukuk Mahkemesi ise, HMK.nin 3.maddesinin Anayasa mahkemesinin 16.2.2012 tarih ve 2011/35 esas, 2012/23 karar sayılı kararıyla iptal edildiği, ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişkinin işbölümü niteliğinde olduğu, usulünce yapılmış bir işbölümü itirazı bulunmadığından görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6762 s.TTK.nin 4. maddesinde ticari davalar düzenlenmiş olup, 5/2. fıkrasında “Aksine hüküm bulunmadıkça dava olunan şeyin değerine göre asliye ve sulh hukuk mahkemesi de ticari davalara bakmakla görevlidir.” hükmüne yer verilmiştir. Aynı Kanunun 5/3. fıkrasında ise nisbi ticari ticari davalarda asliye hukuk mahkemesi ile ticaret mahkemesi arasında ilişkinin işbölümü ilişkisi olarak düzenlenmiş ayrıca bunun davalı tarafından ilk itiraz olarak ileri sürülebileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi tensiben görevsizlik kararı verilmiş olup, davalı tarafından usulünce yapılmış bir işbölümü itirazı bulunmamaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3480, Karar No: 2019/5384, Tarih: 02.12.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/3480 E.  ,  2019/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... yönünden davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, davalılar ... ve ... yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usülden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi,gereği görüşülüp, düşünüldü,

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı ... ile biçerdöver satışı için anlaştığını,satışın dava dışı ... Kiralama A.Ş üzerinden yapıldığını,davalı ... ile dava dışı finans şirketi arasında akdedilen finansal kiralama sözleşmesi gereği, sözleşme peşinat bedelinin finans şirketine ödendiğini, davalıların ödenen peşinat bedeli için yapılan bir kısım ödemelerden sonra kalan bedelin tahsili için icra takibi başlatıldığını, başlatılan takibe davalıların haksız itiraz ettiklerini belirterek davalıların itirazlarının iptali ile davalılar aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından başlatılan icra takibinin sadece davalı ...'e karşı başlatıldığı halde diğer davalılara bu davanın yöneltilmesinin mümkün olmadığını,davacının talep ettiği peşinat bedelinin davalı ... tarafından finans şirketine ödenmek üzere davacı tarafa verildiğini,sözleşmenin imzalanmasından sonra davacının ödediği peşinat bedeli ile biçerdöver aksam bedeli ve vade farkına istinaden verilen vadesi gelmiş senet bedelinin ödendiğini ileri sürerek davanın reddi ile davacı aleyhine %20 tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda,dava konusu icra takip dosyasında ... dışında diğer davalıların bulunmadığı, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermeden davalılar ...,... taraf olarak göstermesinin kendi kusurundan kaynaklandığı, davacının sözleşme ile ilgili işlemleri davalı adına yürütmesi ve finans şirketine davalı adına para göndermesinin Borçlar Kanunundaki vekalet hükümlerine tabi olduğu, davacının bir kısım peşinat ödemelerini davalı ... adına yaptığı, ödemeleri davalıdan alarak yapmasının asıl olduğu ve basiretli tacir olduğu için davalı adına ödediği tüm paralar için kambiyo senedi ya da yazılı bir belge alması gerektiği davacının yaptığı ödemenin yalnız başına iddialarını ispata yeter nitelikte olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.10.2017 gün 2016/13251 Esas 2017/7180 Karar sayılı ilamı ile “Uyuşmazlık,davalı ... ile dava dışı ... Kiralama A.Ş arasında imzalanan finansal kiralama sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken 73.902,30 Euro’nun kimin tarafından ödendiği ve bu ödemenin davacı tarafından yapılmış olması halinde finansal kiralama sözleşmesi alıcısı ... tarafından davacıya iade edilip edilmediği noktasındadır.Davacı taraf,dava dilekçesindede açıkladığı üzere,kendisine davalı tarafından birtakım ödemeler yapıldığını bildirdikten sonra alacağının henüz vadesi gelmemiş 14.500 Euro bedelli senet ve 12.770 Euro senetsiz bedel olduğunu ileri sürmüştür.Finansal kiralama sözleşmesinin peşinatı olan 73.902,30 Euro’nun davacı tarafından ödendiğinde uyuşmazlık bulunmamaktadır.Bu durumda ispat külfeti davalı tarafta olup,bu bedeli davacının kabulü olan kısım dışında kalanını ödediğini kanıtlamakla yükümlüdür.Somut olayda,herhangi bir vekaletli veya vekaletsiz iş görme akdi bulunmadığı ve tarafların bu yönde bir iddiası olmadığı halde,mahkemece yazılı şekilde davacının ödediği paranın vekaleten dava dışı şirkete ödendiği gerekçesiyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda,davalı ...’in yargılama sırasında icra dosyasına konu borca ilişkin itirazından feragat ettiği,icra dosyasındaki borcun tamamını kabul ettiği,icra dosyasına sunulan itirazdan feragat ve borcu kabul yazısının dosyaya ibraz edildiği,ayrıca davacı vekillerinin duruşma sırasında %20 icra inkar tazminatı taleplerinden de vazgeçtiklerini beyan ettikleri gerekçesiyle davalı ... yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına,dava konusu icra takip dosyasında ... dışında diğer davalıların bulunmadığı, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermeden davalılar ... ve ...'ı taraf olarak göstermesinin kendi kusurundan kaynaklandığı gerekçesiyle bu davalılar bakımından davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava itirazın iptali istemine ilişkin olup mahkemece davalılar ... ve ... hakkında davanın pasif husumet yokluğundan usulden reddedilmiş olması nedeniyle kendisini vekille temsil ettiren ... ve ... vekiline red sebebi göz önüne alınarak maktu vekalet ücreti verilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş,bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 5236 sayılı Kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının 5.bendindeki “4.540,50 TL” miktar kısmının kaldırılarak yerine “maktu 2.180,00 TL” rakam ve sözcük dizisinin yazılarak hükmün düzeltilmiş bu haliyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan "4.540,50 TL" rakam ve yazısı çıkarılarak yerine "maktu 2.180,00 TL" rakam ve yazısı yazılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6391, Karar No: 2012/8201, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6391 E.  ,  2012/8201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... 'ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2010/7063 Esas, 2011/5406 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın ticareti terk edip etmediğine yönelik zabıtaya yazılan yazı cevabı alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11981, Karar No: 2018/1164, Tarih: 13.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/11981 E.  ,  2018/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı olay sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi – manevi, eşinin ise manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, davacı eşin ise manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; kazalı sigortalının 17/01/2011 tarihnde geçekleşen iş kazası neticesinde sürekli iş göremezlik oranının % 22,2 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.