muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6335, Karar No: 2012/7543, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6335 E.  ,  2012/7543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve .... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ...tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizce, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin sanıklardan ...'a yönelik ... tarih ve ... sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti gerçekten terk edip etmediği yönünde taşınılan adres olan ... mahallesi ... girişte soldan birinci oda ... ve icra takip dosyasında ödeme emrinin tebliğ edildiği ... adreslerinde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefliğinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 02.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5246, Karar No: 2018/14369, Tarih: 13.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/5246 E.  ,  2018/14369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 228/1, 62/1 ve 52/1. maddeleri uyarınca 580,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2017 tarihli ve 2016/367 esas, 2017/584 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gibi doğrudan verilen adlî para cezası ile hapisten çevrilen para cezalarının infaz rejiminin farklı olduğu gözetilmeden hapisten çevrilen (25 gün) 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile 4 gün karşlığı adlî para cezasından çevrilen 80,00 Türk lirası para cezalarının toplanarak yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14.03.20118 gün ve 1699 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2018 gün ve KYB/2018...25210 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gibi 5275 sayılı Yasanın 99. maddesi gereğince her hüküm bağımsız olup farklı suçlardan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen para cezalarının infaz rejiminin farklı olduğu gözetilmeden hükümlüye verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanması suretiyle 580.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2017 tarih ve 2016/367 esas, 2017/584 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükümden adli para cezalarının içtimaına ilişkin 3. fıkranın çıkarılmasına, yerine “ hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1...a ve 52/2. maddeleri ve fıkraları uyarınca günlüğü 20 TL'den olmak üzere toplam 500 TL adli para cezasına çevrilmesine, tayin olunan 4 gün adli para cezasının, anılan Yasa’nın 52. maddesi hükmünce, bir gün karşılığı 20 YTL hesabı ile 80 TL adli para cezasına çevrilmesine ve hükmedilen adli para cezalarının ayrı ayrı infazına” ibaresinin yazılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 13.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2602, Karar No: 2021/7974, Tarih: 13.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2602 E.  ,  2021/7974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.05.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 31.01.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müştekiye ait kilitli vaziyette park halinde bulunan aracı çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu,bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 12.12.2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1147, Karar No: 2009/4046, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1147 E.  ,  2009/4046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve ikinci bilirkişi kurulundan asıl rapordan başka üç kez de ek rapor alınmış, değerlendirmenin dava tarihi olan 2007 yılı resmi verilerine göre yapılması sağlanmış ise de alınan raporlar hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Tamamı 1738 m2 olup 1388 m2 lik kısmı kamulaştırılan dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmında 60 yaşında 11 zeytin ağacı ile 2 yaşında 15 bağ omcası bulunduğu kıymet takdir komisyonu raporunda belirtilmiş ve bu husus bilirkişi kurullarının raporlarında da doğrulanmıştır.

Kamulaştırılan alan ve ağaçların cins, yaş ve sayıları taşınmazın büyük kısmının kapama zeytinlik niteliğinde olduğu izlenimini vermekte iken, mahkemece yapılan ilk keşif sonrasında fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda taşınmazın tarla olarak kullanıldığı saptanmış, birinci bilirkişi kurulu raporunda da bu niteliğe göre değerlendirme yapılmış, buna karşın ikinci keşfi takiben düzenlenen fen bilirkişisi raporunda kapama zeytinlik olduğu açıklanmış olduğu halde ikinci bilirkişi kurulu raporunda ve bu kurulun ilk ek raporunda açık tarım arazisi, ikinci ek raporda kısmen zeytinlik kısmen açık tarım arazisi olarak değerlendirilmiştir.

Diğer yandan birinci bilirkişi kurulu taşınmazda kuru koşullarda tarım yapıldığını belirlemiş, ikinci bilirkişi kurulu asıl ve ilk ek raporunda taşınmazda sulama yapılmadığını açıklamış iken üçüncü ek raporda sulu koşullarda tarım yapıldığını kabul ederek değerlendirme yapmıştır.

İkinci bilirkişi kurulunun asıl ve ek raporlarındaki değerlendirmelerde ortaya çıkan ve aynı bölgeden Yargıtay’a intikal eden dava dosyalarında rastlanmayan diğer bir çelişki ise kuru koşullardaki açık tarım arazisi değerinin (14,39 TL/m2) sulu koşullardaki değerden (10,01 TL/m2) yüksek belirlenmiş olmasıdır.

Kamulaştırılan taşınmazın kuru veya sulu, açık tarım arazisi veya tamamen veya kısmen kapama zeytinlik olduğuna ilişkin saptamalar ile kuru ve sulu koşullara göre belirlenen değerler arasında ortaya çıkan bu çelişkilerin hiçbir tereddüde yer vermeyecek biçimde giderilmesi gerektiği düşünülmeden kamulaştırma bedelinin tespitine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kamulaştırılan taşınmazın kuru veya sulu, açık tarım arazisi veya tamamen veya kısmen kapama zeytinlik olduğuna ilişkin saptamalar ile kuru ve sulu koşullara göre belirlenen değerler arasında ortaya çıkan bu çelişkilerin hiçbir tereddüde yer vermeyecek biçimde giderilmesi gerektiği düşünülmeden kamulaştırma bedelinin tespitine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yöredeki zeytinliklerde dekar başına kaç zeytin ağacı bulunduğu İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulduktan ve taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı hususu -gerekirse keşif yapılarak- tespit edildikten sonra bilirkişi kurullarından yukarıda açıklanan çelişkileri de giderecek biçimde değerlendirme yapılan ek raporlar alınmalı, bu ek raporların bozma ilamına uygunlukları denetlenmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4518, Karar No: 2012/1651, Tarih: 06.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/4518 E.  ,  2012/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kredi kartını haksız olarak ele geçirip kullanmaya kalkışmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ...’ın olay sırasında katılanı parasını ve cep telefonu ile cüzdanını yağmaladıktan sonra el ve ayaklarını bağlayarak hürriyetinden yoksun bıraktıklarının anlaşılmasına göre; haklarında 5237 sayılı Yasanın 109/2, 109/3-a-b maddeleri gereğince zamanaşımı içerisinde dava açılması olanaklı kabul edilmiş, tüm dosya kapsamına ve oluşa uygun kabule göre sanıklar ... ve ... ve ...’ın suça doğrudan katıldığı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması, Sanık ...’un Şişli 6.Asliye Ceza 2003/654 E. 2004/2781 K.sayılı tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanı sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4576, Karar No: 2009/5579, Tarih: 10.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4576 E.  ,  2009/5579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin, davalının taahhüdü altında bulunan Marmara Depremi Altyapı ve Kentsel Yapılandırma Projesi kapsamında taşeron firma olarak çalıştığını ve davalıdan olan 1.126.545,-TL. alacağının kaydı için masaya başvurduğunu; iflas idaresince alacağın 513.818,83 TL.lik kısmının kaydına, fazla istemin reddine karar verildiğini; oysa iflastan önce girişilen icra takibinde davalının 336.817,-TL.lik borcunu kabul ettiğini, sonrasında yapılan protokolde ise borcun 513.818,83 TL. olduğunun ikrar edildiğini; nitekim itirazın iptali davası ile 177.001,77 TL. alacağın da hüküm altına alındığını; buna rağmen iflas idaresinin protokolde belirtilen alacak ve nakit teminatla, icra takibinden ... ve mahkeme kararına dayalı harç ve vekalet ücretlerini dikkate almadığını; karşılıksız çıkan çeke dayalı bakiye 17.000,-TL.nin kaydedilmediğini iddia ederek alacaklarının sıra cetvelinde 1.126.545,-TL. olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi vekili alacağın tamamiyle reddedildiğini, kısmi kabulün söz konusu olmadığını; masaya “ihtilaflı alacak” olarak yazıldığını, itirazın iptali davasına ilişkin kararın sunulmaması nedeniyle faiz hesabı yapılamadığını, 29.971,72 TL.lik nakit teminatın iadesi şartlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davacının düzeltilmiş talebine göre alacağın toplamda 1.126.545,-TL. olduğu, asıl alacak tutarı olan 513.818,83 TL.nin masaya kaydedildiği gerekçesiyle hesaplanan bakiye 612.726,18 TL.nin masaya kaydına karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Vakıaların sunulması taraflara, hukuki niteleme hakime aittir. İflas tasfiyesi sırasında dava konusu olan alacaklar sıra cetveline ihtilaflı alacak olarak yazılır. Somut olayda iflas idaresince verilen red kararında alacağın ihtilaflı olarak kaydedildiği belirtilmişse de, sıra cetveli içeriğinden alacağın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davacının toplam alacağının belirlenerek, davacı vekilinin 09.01.2009 tarihli rapora yönelik beyanı da dikkate alınmak suretiyle bir karar verilmek gerekirken, yazılmadığı halde bir kısım alacağın önceden kaydedildiğinin kabulü ile hüküm kurulması hataya dayalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün davacı şirket yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/693, Karar No: 2024/14150, Tarih: 26.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/693 E.  ,  2024/14150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2388 E., 2023/2795 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2013/164 E., 2023/356 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... Firması vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile davalı .... vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve Deri Ürünleri Sanayi Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkete ait olan ... Center in dış boya ve temizliğini yapmak için faaliyet gösteren yüklenici müteahhit ... için temizlik ve boya işçisi olarak 7 Kasım 2011 tarihinde işe başladığını, davacının net yevmiyesinin 100,00 TL olduğunu, 18 Kasım 2011 tarihinde saat 17.00 civarında işyerinde çalışmakta iken elektrik akımına kapıldığını ve yaralandığını, bu iş kazası sonucunda davacının sol elinin kullanımını büyük ölçüde kaybettiğini, davacının iş kazası nedeni ile iş gücünü kaybetmiş olması nedeniyle fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminata, tazminat isteklerine iş kazasının vuku bulduğu tarih olan 18.11.2011 tarihinden itibaren uygulanan TCMB reeskont faizi üzerinden hesaplanacak faizi ile birlikte davalıların her ikisinden müteselsilen ve müştereken alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... ve Deri Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın tamamı ile subjektif haksız, mesnetsiz, davalı firma bazında davacının hiçbir şekilde çalışmasının olmaması davaya konu olayın olduğu yer itibarı ile de hiçbir şekilde davalı müvekkili şirketle bağlantının olmamasına karşı davanın sebepsiz zenginleşme aracı olarak kullanıldığını, bu hususun şirket kayıtları, tanık dahil bir çok delil ile ispat edileceğini, davaya tüm bu sebeplerle itiraz etme zaruretlerinin doğduğunu, davacı tarafından haksız olarak sebepsiz zenginleşme amacıyla ve kötü niyetli açılan davanın ve tüm taleplerinin reddini savunduğu görülmüştür.

Davalı .... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ... isimli müteahhidin işçisi olduğunu, davalı müvekkilinin herhangibir sorumluluğunun olmadığı, davacı ile TREDAŞ arasında herhangibir işçi işveren ilişkisinin olmadığını ayrıca davalı ... ve müvekkili arasındada her hangi bir taşeron ilişkisi olmadığını, davacının ... isimli müteahhitin çalışanı olduğunu, müvekkili yönünden husumet nedeni ile davanın reddi gerektiğini, olayın meydana geldiği trafonun müvekkiline ait olmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, meydana gelen olayda müvekkilinin herahngibir kusurunun olmadığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu, belirlenecek zararın SGK tarafından yapılacak ödemelerin mahsubu gerektiğini, faiz talebinin haksız olduğunu, davanın reddini savunduğu ve davanın ... isimli şahsa ihbarını talep ettiği, ihbar dilekçesinin ihbar olunan ...'a 04.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür.

İhbar olunan ... vekili beyan dilekçesinde özetle; müvekkilinin sorumlu olmadığını yapılan işten müvekkilinin haberdar olmadığını davacının boyama işini müvekkilinin bilgisi haricinde diğer davalı ...'in isteği doğrultusunda yaptığını davanın haksız olduğunu savunduğu görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI