muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12769, Karar No: 2010/13559, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/12769 E.  ,  2010/13559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı ... aleyhine 12.06.2009 tarihli dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve kal, birleşen dava davacısı ... tarafından Hazine ve köy tüzel kişiliği aleyhine 03.07.2009 gününde verilen dilekçe ile tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen 20.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi birleşen dava davacısı ... ve davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı köy, davalının kadastro işlemleri sırasında köy boşluğu olarak kullanılan meydana haksız elattığını ileri sürerek elatmanın kal suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalı, çekişme konusu taşınmaz bölümünün köyle ilişiği olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Türk Medeni Kanununun 713. maddesi uyarınca dava konusu taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

Birleşen davanın davalıları davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, köy boşluğu olduğu saptanan taşınmaza davalının haksız elatmasının önlenmesine, Türk Medeni Kanununun 713. maddesine dayalı olarak birleşen davanın davacısına karşı açılan tescil isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, asıl davanın davalısı ... ve birleşen davanın davacısı ... temyiz etmiştir.

1-3402 sayılı Yasanın 16/B maddesi mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerlerini orta malları niteliğinde kabul etmiş, tutanakların düzenlenip kesinleşmeleri halinde mülkiyet sicillerine değil de tapuda ayrı şekilde tutulacak özel sicile yazılacağını öngörmüştür. Kamunun kadimden beri yararlandığı yerlerden sayılan bu tür taşınmazlar 16. maddenin ana başlığında yazıldığı gibi "kamu malları"ndan sayılırlar. Kamu mallarının öncelikli olarak temsilcisi Hazine'dir. Davaya konu taşınmaz bölümünün köy boşluğu (meydan) olduğu iddiası ile elatmanın önlenmesi istenildiğinden ve mahkemece taşınmaz köy boşluğu olarak nitelendirildiğinden bu tür bir yer için davacı gerçek kişinin değil, ancak Hazinenin dava açması mümkündür. Kısaca ifade etmek gerekirse Hazineye ait olan ve zilyetlikle kazanılma olanağı bulunan köy boşluğu ile ilgili taşınmaz için davacının aktif dava ehliyeti yoktur.

Somut uyuşmazlıkta, davalının elattığı bölümün köy boşluğu olduğu tespit edilmiş ve elatmasının önlenmesine karar verilmiştir. Yukarıda açıklanan nedenlerle davanın, davacının dava ehliyeti bulunmadığından reddedilmesi gerektiği halde yazılı gerekçe ile kabul edilmesi doğru olmamış hükmün asıl davanın davalısı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Birleşen davanın davacısı ...’in temyiz itirazlarına gelince;

Somut uyuşmazlıkta, davalının elattığı bölümün köy boşluğu olduğu tespit edilmiş ve elatmasının önlenmesine karar verilmiştir. Yukarıda açıklanan nedenlerle davanın, davacının dava ehliyeti bulunmadığından reddedilmesi gerektiği halde yazılı gerekçe ile kabul edilmesi doğru olmamış hükmün asıl davanın davalısı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Birleşen davanın davacısı ...’in temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre birleşen davanın davacısı ...’in bütün temyiz itirazlarının reddi ile aleyhindeki usul ve yasaya uygun hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün asıl davanın davalısı ..... yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 2.bent uyarınca birleşen davanın davacısı ...’in temyiz itirazlarının reddi ile aleyhindeki hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...’e yükletilmesine, 06.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7091, Karar No: 2006/7780, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7091 E.  ,  2006/7780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 11.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2593, Karar No: 2012/4313, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2593 E.  ,  2012/4313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Dava özel parselasyona tabi tutulan ve orman sınırları dışına çıkarıldığı iddia olunan taşınmaz hakkında açılmış olup, 3402 sayılı Yasa'nın EK 4. maddesine göre yapılmış bir kadastro tespiti bulunmadığından temyiz inceleme görevi Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'ne ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8207, Karar No: 2017/17097, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8207 E.  ,  2017/17097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14524, Karar No: 2012/2039, Tarih: 14.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/14524 E.  ,  2012/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 19/03/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/09/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 21,15 TL'sinin davacıya, 594,00 TL'sinin de davalılara yükletilmesine ve peşin alınan harçların bundan mahsubuna 14/02/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu köşe yazısında, yayın tarihini içine alan dönemde, adı sıkça gündeme gelen davacının geçen 10 yıldaki yükselişi irdelenmiş; ayrıca kamuoyunda sabancı suikastı olarak bilinen cinayetin tutuklu sanığı ...'la ceza ve tutukevinde röpörtaj için Adalet Bakanının izin vermesine rağmen o dönemde Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürü olan davacının görüşmeyi engellediği belirtilmiştir.

Davacı, daha sonraki dönemde görüşmeyi kendisinin engellediğini basın toplantısıyla doğrulandığına göre yazıda belirtilen açıklamalar görünür gerçekliğe uygundur.

Gazetenin ve köşe yazarlarının bir görevi de, toplumda dikkat çekici, ironi oluşturan süreçleri ve olayları kamuoyu bilgisine sunmak, tartışılmasını sağlamaktır. Hiç şüphesiz bunda kamu yararı vardır. Ele alınan konular ve davacının yayın tarihinde gündeme sık gelişi nazara alındığında güncellik unsuru da gerçekleşmiştir.

Yazının içeriğinde, davacının kişilik haklarını ihlal edici, haksız fiil teşkil edecek, hakaret, iftira, tehdit veya küfür içerikli ifade de yoktur.

Taraflar arasında daha önce görülen ve davalı ...'ın tazminata mahkum edildiği ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin E:2000/96-K:2000/614 sayılı ilamı da, dava konusu yazılar farklı olduğundan kesin hüküm teşkil etmez.

Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddi gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 14/02/2012
Yargıtay — Esas No: 2011/6326, Karar No: 2011/10299, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6326 E.  ,  2011/10299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, İzmir 13.İcra Müdürlüğü’nün 2005/2418 sayılı takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, Pendik 1. İcra Müdürlüğü’nün 2005/801 Talimat sayılı dosyasında yapılan 11.04.2005 günlü hacze konu klimaları borçlu şirkete sattıklarını, ancak borçlu hakkında başlattıkları ve hacizden önce kesinleşen icra takipleri nedeni ile alacaklı oldukları için satılan malları teslim etmediklerini ve TMK’nun 950. maddesi uyarınca hapis haklarını kullanarak depolarında tuttuklarını belirterek buna yönelik başvurularının reddi ile ilgili icra müdürlüğü işleminin iptaline, İİK’nun 99. maddesi uyarınca alacaklı tarafa dava açılması için süre verilmesine, mahcuzların rehin hakkı ile yükümlü olarak haczedilmiş sayılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın süresinde açılmadığını, borçlu hakkında yürüttükleri icra takibi sırasında davacının başka dosyadan haczettirdiği mahcuzlar üzerine iştirak haczi koydurduklarını, bu dosyada icranın geri bırakılması kararı verilip haczin düşmesi üzerine iştirak haczine karşı hapis hakkını ileri sürdüklerini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), davacı şirketle aralarında rehin sözleşmesinin olmadığını, rehinle teminat altına alınmış alacakları olsaydı ihtiyati haciz kararı almalarının mümkün olmadığını, mahcuzları satın aldıkları halde haksız olarak depolarında bulundurup teslim etmediklerini, zamanaşımına uğrayan icra takipleri nedeni ile yaptıkları hacizler düşünce hapis hakkını ileri sürdüklerini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), davacı şirketle aralarında rehin sözleşmesinin olmadığını, rehinle teminat altına alınmış alacakları olsaydı ihtiyati haciz kararı almalarının mümkün olmadığını, mahcuzları satın aldıkları halde haksız olarak depolarında bulundurup teslim etmediklerini, zamanaşımına uğrayan icra takipleri nedeni ile yaptıkları hacizler düşünce hapis hakkını ileri sürdüklerini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “davanın haczi öğrenme tarihine göre 7 günlük yasal hak düşürücü süre içinde açılmadığı” gerekçesi ile süre aşımından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay yüksek 21. Hukuk Dairesi’nin 19.03.2007 gün, 8078–4740 sayılı ilamı ile öğrenme tarihine göre davanın süresinde açıldığının kabulü ile işin esasına yönelik karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozma kararı verilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sırasında işin esasına girilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve toplanan delillere göre: “mahcuzların davacı şirket tarafından borçluya satıldığı, ancak henüz teslim alınmadan birçok dosyada haczedildiği, bu dosyaya konu icra takibi sırasında da 11.04.2005 günlü iştirak haczinin konulduğu, davacının hacizden haberdar olmaması nedeni ile açılan davanın süresinde kabul edilmesi gerektiği, borçluya satılan mallar üzerinde davacının, kendi deposunda ve yedinde haczi nedeni ile hapis hakkının bulunduğu, bunun rehin hakkı niteliği taşıdığı“ gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilerek haczin, davacının 332.097,46.-TL rehin hakkının bulunduğu belirlenerek yapılmış sayılmasına ve satış bedelinin de buna göre ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir. Verilen ikinci hüküm, Dairemizin 15.07.2010 gün, 8159–6740 sayılı ilamı ile somut olayda üçüncü kişi lehine İİK’nun 23/2. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği, ancak sunulan 20.09.2003 günlü faturanın mahcuzlara uygunluğu yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı ve 2003 yılına ait irsaliyelerin bulunması da dikkate alınarak malların teslim edilip edilmediği, mülkiyetin borçluya geçip geçmediği konularının araştırılıp değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda: “dava konusu mahcuzlarla ilgisi olmayan icra takiplerine konu alacaklar üzerinden hapis hakkı bulunduğunun kabul edilemeyeceği, üçüncü kişinin İİK’nun 23/2. maddesinden yararlandırılmasının mümkün olmadığı“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, uyulan bozmaya göre; davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 3.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/27893, Karar No: 2023/259, Tarih: 24.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/27893 E.  ,  2023/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/22 E., 2021/193 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2017 tarihli ve 2017/106 Esas, 2017/392 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesi ve 5327 sayılı Kanun'un 220/7 nci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.01.2018 tarihli ve 2018/26 Esas, 2018/135 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2017 tarihli ve 2017/106 Esas, 2017/392 sayılı Kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.11.2021 tarihli ve 2021/1581 Esas, 2021/10069 sayılı Kararı ile sanığın Bank ... hesap hareketlerine ilişkin bilirkişi raporu alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi, suç adının hatalı olarak yazılması, kurulan hükümde delalet, uygulama ve artırırım maddelerinin yanlış gösterilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.