muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1751, Karar No: 2024/3119, Tarih: 03.06.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre; Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi veya uygun görülen diğer bir Bölge Adliye Mahkemesine gönderilir. Aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre de; Bölge Adliye Mahkemesi, peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir. Burada artık İlk Derece Mahkemesinin bir kararı mevcut değildir; bozulan karar Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır, bu nedenle dosya kararı bozulan mahkemeye gönderilmektedir. Bölge Adliye Mahkemesi, yaptığı değerlendirmede bozma kararının doğru olduğu kanaatine varırsa bozmaya uyma kararı verecektir. Bu kararın anlamı, Bölge Adliye Mahkemesinin vermiş olduğu önceki kararının hatalı olduğu ve Yargıtayın bozma kararı doğrultusunda yeniden inceleme yaparak bir karar vereceğidir. Bozmaya uyma kararı ile bozma kararı lehine olan taraf için bir usuli müktesep hak doğar (Pekcanıtez Usul-Medeni Usul Hukuku, 15. Bası, İstanbul 2017 III.Cilt, Sh.2302 vd.).

2. Başka bir anlatımla, Yargıtayın bozma kararına uyan Bölge Adliye Mahkemesi, bozma kararı uyarınca yargılama yaparak yeni bir karar verir (Kuru, Baki/Aydın, Burak İstinaf Sistemine Göre Yazılmış Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı, Ankara, 2020, s. 537).

3. Değerlendirme

1. Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince bozma ilâmına uyulduğuna göre, bundan sonra yapılacak iş; bozmaya uygun olarak, yeniden esas hakkında karar vermekten ibarettir.

2. Buna rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince Yargıtay bozma ilâmı yanlış yorumlanarak, daha öncesinde kaldırılmasına karar verdiği, dolayısıyla hükümsüz hâle gelen İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalıların yaptığı istinaf başvurusunun tekrardan incelenerek davalı ...’ın başvurusunun esastan reddine, davalı ...’ın istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

03.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16163, Karar No: 2021/11173, Tarih: 11.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/16163 E.  ,  2021/11173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 129 ada 5, 13, 148 ada 11, 13, 157 ada 8, 162 ada 4, 165 ada 6, 32, 167 ada 10, 169 ada 10, 171 ada 5, 173 ada 1 ve 177 ada 14 parsel sayılı sırasıyla 4.237,04; 17.195,64; 2.631,32; 3.416,80; 383,44; 3.168,76; 7.457,98; 705.99; 8.063,58; 8.183,82; 9.303,33; 23.236,99 ve 2.784,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, beyanlar hanesinde ölü olduğu belirtilmek suretiyle ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., tapu kaydı, miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazların adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine, çekişmeli 129 ada 5, 13, 148 ada 11, 13, 157 ada 8, 162 ada 4, 165 ada 6, 32, 167 ada 10, 169 ada 10, 171 ada 5, 173 ada 1 ve 177 ada 14 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., çekişmeli taşınmazların müşterek muris ... adına kayıtlı Ağustos 312 tarih ve 41 sıra numaralı tapu kapsamında kaldığı ve taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Davalılardan ... ve ..., davacı ile aralarında mirasçılık ilişkisi bulunmadığını, taşınmazların kendi murisleri ...’ten intikal ettiğini ve kendilerinin zilyet olduğunu savunarak, aynı tapu kaydına ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/112 Esas, 1958/78 Karar sayılı kararına dayanmışlardır. Mahkemece, tarafların aynı kökten yani ... ’dan geldikleri ve aralarında mirasçılık ilişkisi bulunduğu, dava konusu taşınmazlardan 171 ada 5 parsel sayılı taşınmaz hariç diğerlerinin uzunca bir süredir tespit maliki ... ve onun mirasçıları tarafından kullanıldığı ve ayrıca davacı tarafın hissesinin, davacının nenesi ... tarafından tespit maliki ...' ün babası ... satıldığı, 171 ada 5 parsel yönünden ise Kemaliye Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/112 Esas sayılı dosyasından da anlaşılacağı üzere, davacının müdahalesinin men'ine karar verildiği ve ayrıca bu taşınmazın davacının annesi ...'e icaren verildiği, mülkiyetinin devredilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, hükmün gerekçesi dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; davacı, Ağustos 312 tarih ve 41 sıra numaralı tapu kaydının malikinin davalılarla müşterek murisleri ... olduğunu iddia etmektedir. Ne var ki, bu kaydın gittisi olan Mayıs 1957 tarih ve 12 sıra numaralı tapu kaydının incelenmesinde, muris ...’nın mirasçıları tek tek sayılmış ve neticeten bir kısım pay, mirasçılarından tespit maliki ...’e intikal ettirilmiştir. Tapu kaydının edinme sebebinde herhangi bir veraset ilamından söz edilmemektedir. Dosya içerisinde bulunan Malatya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi' nin 27.01.2010 tarih ve 2009/1531 Esas, 2010/89 Karar sayılı ...’ya ait veraset ilamında ise, davacı ...’in, ...’nın tek çocuğu ...’in torunu olması nedeniyle mirasçısı olduğu, davalı tarafın ise bu veraset ilamında mirasçı olarak yer almadığı görülmektedir. Halbuki tarafların dayandığı tapu kaydında malik ...’nın birden fazla çocuğunun bulunduğu ve tespit maliki ...’ün de ...’nın oğlu Mehmet’in çocuğu olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca ...’nın nüfus kaydı bulunmamakla birlikte, mahkemece kardeş oldukları kabul edilen davacının babaannesi ... ile davalıların dedesi ...’ün de nüfus kayıtlarında kardeş haneleri görünmemektedir.

Bunun yanı sıra, dava konusu 171 ada 5 parsele ait olduğu kabul edilen Kemaliye Asliye Hukuk Mahkemesinin 1956/112 Esas, 1958/78 Karar sayılı dosyası bulanamadığından dosya içerisine alınamamış ise de, dosyada yer alan ilamın incelenmesinde, tespit maliki ... tarafından davacı ... ve annesi ...’e karşı, Ağustos 312 tarih ve 41 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak müdahalenin men'i davası açıldığı, kayıt kapsamında kalan bir kısım yer hakkında müdahalenin menine karar verildiği ve kararın içeriğinde taraflar arasında mirasçılık ilişkisi bulunduğuna dair herhangi bir bilginin yer almadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davacının dayandığı tapu maliki ...’nın, davalıların murisi olduğu sabit olmakla birlikte davacılarla ırsi ilişkisi kanıtlanamadığı gözetilerek, davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle ret kararı verilmesi hatalı ise de, verilen karar netice itibariyle doğru olduğundan hükmün, gerekçesinin belirtilen şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14551, Karar No: 2015/10435, Tarih: 11.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14551 E.  ,  2015/10435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 58, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıktan alınan idrar örneğinde, eroin metoboliti etken maddesine rastlandığının ve 03.02.2014 tarihli Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin psikiyatri bölümünde, sanık hakkında “…alınan anamneziden yaklaşık beş yıldır günde ortalama 2.5 gr eroin kullandığı, yaklaşık bir yıldır ortalama haftada 3-4 kez bonzai isimli sentetik kannabinoidi kullandığı, en son altı ay önce olmak üzere yaklaşık beş yıldır kokain kullandığı, en son altı ay önce olmak üzere yaklaşık 13 yıldır esrar kullandığı ve çeşitli madde bağımlılığı tedavi merkezlerinde yaklaşık on kez yatırılarak ve defalarca ayaktan olmak üzere tedavi altına girdiği, tedavi sürecine uyum gösteremediği anlaşılmıştır.Bugün yapılan idrar tetkikinde opiat (eroin) meteboliti saptanmış olup adı geçenin halen aktif olarak uyuşturucu madde kullandığı ve eroin bağımlılığının bulunduğu tıbbi kanaatine varılmıştır.” şeklindeki rapor verilmesi karşısında, mahkemenin suçun oluştuğunu kabul kararında bir isabetsizlik bulunmadığından,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçun oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10134, Karar No: 2012/18679, Tarih: 06.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/10134 E.  ,  2012/18679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 09/04/2012 gün ve 2011/781-2012/5913 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine 06/12/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Temyiz aşamasında yazdığım karşı oy yazısındaki gerekçelerle kararın düzeltilmesi gerektiğini düşündüğümden ret kararına katılmıyorum. 06/12/2012

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu yazıda yazarın "konuş bakalım ... Bey... meraktayız ne diyeceksin" başlığıyla kaleme alındığı, başlığında dahi davacının isminin bilerek yanlış yazılarak alay edilmeye çalışıldığı HSYK'nin kararname çalışmaları yaptığı dönemde yazı kaleme alındığı halde hiçbir güncelliği olmayan sabancı suikastı sanığı ...'la gazeteci ...'ın görüştürmemesinin ve "hayata dönüş operasyonu" olarak bilinen cezaevi olaylarının yazı içeriğine katılarak yazı maksadının güçlendirilmeye çalışıldığı, Ergenekon sanıklarıyla ilişkilendirildiği ve "Derin devlet" içerisinde görevli olarak gösterildiği anlaşıldığından kişilik haklarına saldırı bulunduğu görüşüyle yerel mahkeme kararının onanması ve karar tashihi talebinin kabulü gerekir düşüncesiyle çoğunluk kararına katılmıyorum. 06/12/2012
Yargıtay — Esas No: 2010/2185, Karar No: 2010/8585, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2185 E.  ,  2010/8585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1465, Karar No: 2018/4832, Tarih: 12.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/1465 E.  ,  2018/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı, yıpranma prim farkı alacağı, yasal ilave tediye farkı alacağı, akdi tediye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin geçici işçi statüsünde çalışmakta iken, 2001 yılında daimi kadroya alındığını ve bu surette çalışmasını emekli olana kadar sürdürdüğünü ancak daimi kadroya alındığı tarihe kadar çalışmış olduğu sürelerin dikkate alınmaması sebebiyle intibakının yanlış yapıldığını belirterek geçici işçi statüsünde çalıştığı sürelerinde dikkate alınması suretiyle derece ve kademesinin tespit edilmesini ve söz konusu yanlış intibak sebebiyle oluşan bir kısım fark işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını ayrıca ilgili dönem Toplu İş Sözleşmesi ve Ek Protokollere göre davacının intibakının yapılarak işe başlatıldığını, davacının emekli olmasından sonraki Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden faydalanmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kadroya geçmesiyle birlikte yeni çalışma şartlarını suskun kalarak zımni olarak kabul ettiğini ve uzun yıllar boyu anılan şartlara tabi olarak çalıştıktan sonra geçmiş dönemin ücret intibakını talep etmesinin iş hukuku ilkeleri ile bağdaşmadığını, 2013 yılında Toplu İş Sözleşmesinde yapılan düzenlemeden önce davacının emekli olması sebebiyle söz konusu düzenlemeden faydalanamayacağını, işveren ile Türk İş Sendikası arasında imzalanan 26.10.2000 tarihli protokol uyarınca davacının konumunda bulunan geçici işçilerin mevcut ücretleri üzerinden sürekli işçi kadrosuna geçirilecekleri açık ve özel olarak belirtildiğinden davacının geçmişe yönelik taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle; davacının kadroya geçirilmeden evvelki çalışmalarının çalışma süresine dahil edilmesi suretiyle derece ve kademesinin belirlenerek eğer var ise fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozma sonrası kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozma sonrası kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkânsız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak” tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinin tam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği, işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda, işçinin birçok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hakimin taktirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.

İşçilik alacaklarının hesabı genelde iki kritere tabidir. İşçinin işyerinde geçen çalışma süresi ve ücreti ile ekleri bilindiğinde işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Bu yüzden özellikle kamu kurumlarında işçinin çalışmalarının tam olarak Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirilmesi ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçinin ücreti ile eklerinin toplu iş sözleşmesinde yer alması sebebiyle işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Yine de hâkimin taktir alanına giren manevi tazminat, taktiri indirime tabi fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, cezai şart, sözleşmenin kalan süresine ait ücret gibi alacakların başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün değildir. Nitekim 107. maddenin Adalet Komisyonu gerekçesinde de, alacaklının “talep edebileceği miktarı asgari olarak bilmesine ve tespit edebilmesine rağmen, alacağın tamamını tam olarak tespit” edememesi halinde belirsiz alacak davası açılabileceği ifade edilmiştir.

Gerekçede örnek olarak “keşif ve bilirkişi raporu” ile alacağın miktarının tespit olunmasından söz edilmiştir ki, iş yargısında bilirkişi hesap raporu alınması çok yaygın bir uygulamadır. Yine 107. maddenin 2. fıkrasında “karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu” alacak miktarının belirlenmesinden söz edilmiştir ki, yukarıda sözü edilen yasal yükümlülükler sebebiyle işçiye çalışırken belge vermekle yükümlü olan işveren bunu yerine getirmediğinde, işçinin alacağın miktarını tam olarak belirlemesini beklemek doğru olmaz.

Belirsiz alacak davasını öngören hükümde biri sübjektif, diğer objektif iki unsur karşımıza çıkmaktadır. Alacağın veya dava değerinin belirlenmesini objektif olarak imkânsız olması halinde belirsiz alacak davası açılabilecektir. Örneğin iş kazası geçiren işçinin açacağı davada işveren ve işçinin karşılıklı kusur oranları, kusursuz sorumluluk olup olmadığı ve varsa kaçınılmazlık durumu ve maluliyet oranlarının dava açma aşamasında belirlenmesi imkânsızdır.

Sübjektif unsur ise alacaklının talep konusu miktarı belirlemesinin alacaklıdan beklenememesidir. İşçinin yasal hakları ödenmeksizin işten çıkarıldığı bir durumda yukarıda belirtilen masraflara ek olarak uzman hesap raporu aldırarak olası işçilik alacaklarını belirlemesi de hak arama özgürlüğü önünde engel olarak değerlendirilebilir.

Talep sonucunun rakam olarak ifadesinin imkânsızlığı, davacının tam olarak miktarını bilmediği ve bu bilgisizliğini davalının sahasında bulunan vakıalardan kaynaklandığı durumlarda söz konusudur.

İşyerinde sendikasız çalışan ve yasal işçilik alacakları konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olması beklenmeyen bir işçinin, alacakları doğru şekilde adlandırması dahi mümkün olmazken doğru hesap yöntemiyle birlikte ve tam olarak belirlemesi mümkün görülmemelidir. Ancak işyerinde hukuk müşaviri, personel uzmanı, muhasebe müdürü gibi konumda çalışan bir işçi bakımından aynı sonuca varmak mümkün olmayacaktır.