muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4246, Karar No: 2007/8935, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4246 E.  ,  2007/8935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk haciz tarihlerinin dikkate alınmadığını, davalı bankanın önceliğinin de bulunmadığını ... sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İcra Mahkemesince davacı yanca konulan ilk haczin, yasal süre içinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğü, davalı banka alacağının ise 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 nci maddesi uyarınca ilk hacze iştirak hakkını haiz olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve ayrıca davacının satış tarihi itibariyle ayakta bulunan 21.07.2004 günlü haczinin, davalı ... ve Hayv. Ltd. Şti.nin 05.02.2004 günü akşamı mesai saati sonu itibariyle kesinleşen ihtiyati haczinden sonraki tarihli olması karşısında, davacı vekilinin anılan şirket hakkındaki diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin davalılardan T. ... Bankası AŞ. hakkındaki temyiz itirazlarına gelince; davacının 11.07.2002 ve 04.11.2002 tarihli hacizleri yasal süre içinde satış istenmemesi nedeniyle düşmüş (İİK.m.106, 110) ise de, 21.07.2004 günlü haczi davalı bankanın 02.09.2004 günlü haczinden önceki tarihlidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.10.2006 gün ve 19-649/661 E. K. sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 nci maddesi hükmündeki açık düzenleme karşısında, diğer alacaklıların muvazaadan ari haklarının etkilendiği durumlarda, maddede belirtilen bankalar yönünden TMSF ve kamu alacaklarının tahsili ile ilgili hükümlerin uygulanamayacak olmasına göre, şikayetin davalı banka yönünden kabulü ile bu davalıya ayrılan payın öncelikle davacının alacağının ödenmesine tahsis edilmesi gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması suretiyle yazılı şekilde karar ittihazında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacının, davalılardan ... ... ve Hayv. Ltd. Şti. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7647, Karar No: 2024/5517, Tarih: 10.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7647 E.  ,  2024/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/675 E., 2023/383 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/843 E., 2020/327 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının istinaf başvurusunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde; 2016 yılında kadının elinde duran telefondan tesadüfen ... isimli kişiden mesajlar geldiğini gördüğünü, tarafların arasında tartışma çıktığını, kadının bu kişi ile görüşebilmek için eski hattını dahi kullandığını, bu kişi ile sürekli mesajlaştığını, mesajlaşmanın sıklığının sadakatsizliği gösterdiğini, kadının ilişkisi olduğu ...'in erkeğin iş yerine gelerek tehdit ve hakaretler edip erkeğe fiziksel şiddet uyguladığını, erkeğin burnunun ucunu ısırarak kopardığını, bu nedenle erkeğin ameliyat geçirdiğini, şikayet üzerine bu kişinin tutuklandığını, kadının nezarette de ...'i ziyarete gittiğini, karşı dava dilekçesindeki iddiaların asılsız olduğunu belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, erkek yararına yasal faizi ile birlikte 100.000,00TL maddî ve 100.000,00TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; erkeğin alkol sorunu olduğunu, kadının iş yerindeki dolabını 17.10.2016 tarihinde kırarak çantasının içinde bulunan cep telefonu, ses kayıt cihazı ve parasını aldığını, olayların bu aşamaya gelmesinin nedeninin erkeğin ... ile yaşadığı olaydan tehdit ve kasten yaralama suçlarından ceza alabilme ihtimali olduğunu, kadının kollarının çürük içinde kaldığını, erkeğin ... ile yargılandığı ceza davasında lehine sonuç çıkarmak için aldatıldığını ileri sürdüğünü, erkeğin kadını aylarca aldattığını, çocuğun nafakasını başka insanlarla birlikte olmak için yediğini, kadının hakaretlere uğradığını, eve gelmediğini, ortak çocukla ilgilenmediğini, kadına fiziksel şiddet uyguladığını evin ihtiyaçlarını karşıladığını, sürekli olarak kadını toplum içinde rezil ettiğini belirterek karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 1.500,00TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakanın her yıl TEFE/TÜFE oranında artırılmasına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakanın her yıl TEFE/TÜFE oranında artırılmasına, yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının sadakat yükümlülüğünü ihlal edici davranışlarının olduğu, yine güven sarsıcı davranışlarının da olduğu, erkeğin ise güven sarsıcı davranışlarının olduğu, alkol bağımlılığı probleminin olduğu, yine erkeğin kadına karşı hakaret ettiği, evliliğin bu hale gelmesinde her iki tarafın da eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davaların kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve 750,00 TL iştirak nafakasına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası ile tarafların madde ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; karşı davanın reddedilen tazminatlar ile boşanma hükmü yönünden onanmasını talep ettiklerini, erkeğin kadın tarafından aldatıldığının sabit olduğunu, bu nedenle tazminat taleplerinin kabulü gerektiğini, kadının tam kusurlu olduğunu, kadının tanıklarının beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, erkeğin kusurunun bulunmadığını, velâyetin babaya verilmesi gerekiğini, maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, velâyet, vekâlet ücreti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; asıl davanın reddi gerektiğini, erkeğin tam kusurlu olduğunu, kadını defalarca kez aldattığını, bu durumun telefon dökümleri ile sabit olduğunu, kadının kusurunun bulunmadığını, erkeğin ortak çocuk ile ilgilenmediğini, karşı davanın kabulü gerektiğini belirterek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de güven sarsıcı davranışlarda bulunan kadın az, güven sarsıcı davranışlarda bulunan, alkol bağımlılığı problemi olan, eşine hakaret eden, şiddet uygulayan erkek ağır kusurlu kabul edilmesi gerektiği, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle kadının kusur tespiti ve reddedilen tazminatlara ilişkin istinaf taleplerinin kabulü ile kararın hüküm kısmının ilgili bentlerinin kaldırılmasına, yerlerine yeniden hüküm kurulmasına, kararın gerekçesinin açıklandığı şekilde düzeltilmesine, kadın yararına 60.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata, kadının sair, erkeğin tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; sadakat yükümlülüğüne aykırı davranan kadın yararına tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, erkeğin kusurunun bulunmadığını, kadının tam kusurlu olduğunu, kararın erkek lehine bozulması gerektiğini belirterek kusur belirlemesi, hükmedilen ve reddedilen tazminatlar, velâyet yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, hükmedilen ve reddedilen tazminatlar, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 336 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/545, Karar No: 2008/1450, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/545 E.  ,  2008/1450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.05.2002 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkemece, Dairemiz bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 5018 sayılı yasa uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan ve harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 11.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/814, Karar No: 2021/717, Tarih: 11.10.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/814 E.  ,  2021/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı ...Ş. ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve 6100 sayılı HMK 355. maddedeki, kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, temyiz edenin sıfatına ve özellikle sonraki haczin önceki haczi hükümden düşürmeyeceği ancak somut olayda önceki hacizlerde haczi ayakta tutmak için satış masrafları yatırılmadığından hacizlerin bu gerekçeyle düşmüş olması nedeniyle sonucu itibariyle doğru olan karara ilişkin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 11.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16298, Karar No: 2020/8435, Tarih: 09.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16298 E.  ,  2020/8435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.09.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24.07.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b,143,116/4,119/1-c ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ile konut dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 11 yıl 3 aylık zamanaşımının suçun işlendiği 18/12/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13782, Karar No: 2019/17225, Tarih: 30.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13782 E.  ,  2019/17225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.02.2009 tarihli ve 2007/496 Esas, 2009/150 Karar sayılı kararının 08.04.2009 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 18.05.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına ve 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 tarihli ve 2015/112 Esas, 2015/498 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 19.07.2019 tarihli ve 2019/10742 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2019 tarihli ve 2019/80839 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli ve 2013/830 Esas, 2014/502 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak ve hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulmasında,

2) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar...." şeklindeki hüküm karşısında, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 08.04.2009 tarihinde kesinleştiği, ihbara konu İstanbul Anadolu 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli ve 2014/384 Esas, 2014/548 sayılı kararında ise suç tarihinin 18.05.2014 olduğu dikkate alındığında, suç ve kesinleşme tarihlerine göre sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının koşulları oluşmadığı halde hükmün açıklanmasına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 tarihli ve 2015/112 Esas, 2015/498 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4480, Karar No: 2015/8082, Tarih: 21.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4480 E.  ,  2015/8082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kendisine kişisel ilişki hakkı tanınan davacı babadır. Anne, doğrudan kişisel ilişki günlerinde çocuğu bu ilişkiyi sağlamak üzere hazır etmesi dışında başka bir yükümlülük altına sokulamaz. Kendisine kişisel ilişki hakkı tanınan baba, telefonla veya benzer vasıta ve yolla çocuğu ile iletişim kurmak istiyorsa, bunu yapma imkanına sahiptir. Annenin böyle bir yükümlülük altına sokulması doğru olmadığı gibi, bu yöndeki düzenlemeye uyulup uyulmadığının takip ve infazı da mümkün görünmemektedir. Bu husus nazara alınmadan telefonla görüşmenin de kişisel ilişkinin kapsamına dahil edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK md 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. paragrafındaki "ve yine her hafta Pazartesi, Çarşamba ve Cuma günü saat 17:00'dan sonra tarafların belirleyeceği makul bir saatte çocuğun baba ile telefonla görüştürülmek sureti ile kişisel ilişki tesisine" sözcüklerinin hüküm fıkrasından bütünüyle çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.04.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/6313, Karar No: 2021/7316, Tarih: 19.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/6313 E.  ,  2021/7316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, 27.01.2021 tarihli temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş ancak 01.06.2021 tarihinde temyiz harç ve masraflarını dosyaya yatırmıştır. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi sonrasında temyiz harç ve masraflarının dosyaya yatırdığına dair dosyada yer alan belgeler değerlendirildiğinde; davalı kadının, kanun yoluna başvuru giderlerini ödeme gücünün bulunduğu kanaatine varıldığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 19.10.2021 (Salı)