muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1524, Karar No: 2013/152, Tarih: 30.04.2013

Kanun koyucunun da, 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinde, “tek başına iade ve tazmine” değil, “pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiği madde ile ilgili Meclis Komisyonunda yapılan görüşmelerde kullanılan ifadelerden açıkça anlaşılmaktadır (TC Adalet Bakanlığı Yayın İşleri Dairesi Başkanlığı, Tutanaklarla Türk Ceza Kanunu, Ankara-Şubat/2005, s.616).

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu eşyanın ele geçirilmesi, kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçmesi gibi hallerde failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Buna karşın, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, söz ve/veya davranışlar yoluyla da ifade edilmesi olayın özelliğine göre mümkün olabilecektir.

Öte yandan kanun koyucu TCK'nun 168/4 maddesi uyarınca kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızasını aramıştır. Dolayısıyla sanık tarafından zararın tamamının aynen geri verme veya tazmin suretiyle giderilmesi veya giderilmek istenmesi halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun rızası aranmamaktadır. Diğer bir ifadeyle mağurun iade veya tazmini kabul etmemesi sanık aleyhine yorumlanmamalı, mahkemece bir ödeme noktası belirlenmek suretiyle zararı gidermek isteyen sanığa zararı giderme imkanı sunulmalıdır.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Sanıklar T. ve S.'nin nitelikli yağma suçundan cezalandırılmalarına karar verilen olayda, mağdurdan alınan paranın iade edilmediği ve zararın karşılanmadığı sabit ise de, tutuklu sanık T.'nin ailesi tarafından mağdur yakını olan A. isimli kişinin birden fazla kere aranarak zararın giderilmek istenmesi, görüşme talepleri kabul edilmediği için zararın giderilememesi, sanık müdafii tarafından da zararın giderilmek istenmesine karşın mağdur tarafından kabul edilmediğinin açıklanması, mağdur Kenan'ın da sanıklarla yeniden muhatap olmayı ve zararın giderilmesini istemediğini belirtmekle birlikte, sanıklar hakkında TCK'nun 168. maddesinin uygulanmasına rıza gösterdiğini bildirmesi karşısında; yerel mahkemece mağdurun zararının ve bu zararın hangi aşamada karşılanmak istendiğinin tespit edilerek, bir ödeme noktası tayin edilip, sanıklara zararı giderme imkanı sunularak sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sanıkların hukuki durumunun buna göre tayin edilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, Özel Daire bozma kararı isabetli olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Başkanı ve onüç Genel kurul Üyesi; "sanıklar hakkında TCK'nun 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması şartları bulunmadığından itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının  REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2013 günü yapılan ilk müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 30.04.2013 günü yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13345, Karar No: 2017/8722, Tarih: 07.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13345 E.  ,  2017/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca 06.02.2005 suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.01.2011 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 09.06.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.01.2011 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 24.06.2011'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 06.02.2005 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5385, Karar No: 2013/4678, Tarih: 29.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/5385 E.  ,  2013/4678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ... ve genel bütçeye tabi kuruluşlar tarafından açılan yüzölçümünün düzeltilmesi istemli

K A R A R

Taraflar arasındaki tersimat hatasının düzeltilmesi talebine ilişkin bulunduğuna, Mahkemece uyuşmazlık bu şekilde nitelendirilerek çözüme kavuşturulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (14.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 29.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13948, Karar No: 2016/11356, Tarih: 28.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/13948 E.  ,  2016/11356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali-tenkis davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın bir kısım davacılar yönünden açılmamış sayılmasına; bir kısım davacılar yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dilekçesinde; tarafların murisleri ... 02.02.2011 tarihinde vefat ettiğini, mirasçı olarak davacılar ve davalıların kaldığını, murisin sadece davalılara malvarlığını vasiyet ettiğini, ....Noterliği'nce tanzim edilen 22.11.2006 tarihli düzenleme şeklindeki vasiyetnamenin Pendik 2 Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/262 Esas sayılı dosyasında açılıp okunduğunu, söz konusu vasiyetnamenin murisin gerçek iradesini yansıtmadığını, yine vasiyetin gerekli koşulları taşıdığı kabul edilse dahi bu vasiyetnamedeki ön koşulun ölünceye kadar murise bakılıp onun gözetilmesi olduğunu, bu koşulun da yerine getirilmediğini, vasiyetnamenin açılma dosyasında lehine vasiyet yapılan davalı ...'in de beyanında babasının vasiyetnamedeki hususlar konusunda annesine baskı yaptığını belirttiğini, ilgili vasiyetnamenin yanılma, aldatma, korkutma ya da zorlama sonucu yapıldığını, yine vasiyetnamede murisin okur yazar olmadığı yönündeki tespitin de hatalı olduğunu, bu nedenle murise parmak bastırarak resmi işlem yaptırılmasının da iptal sebebi olduğunu belirterek, vasiyetnamenin iptali, olmaz ise tenkise karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap dilekçesi sunmamışlardır.

Mahkemece; davacılar ..., ..., ... ve ... tarafından açılan davanın HMK'nun 150/6 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına; davacılar ..., ... ve ...'ın davalarının kabulü ile, Pendik 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/262 Esas sayılı dosyasında 06.04.2012 tarihinde okunan muris ... ait Kartal 15. Noterliği'nin 22.11.2006 tarih ve 13120 yevmiye numaralı vasiyetnamenin iptaline karar verilmiş, hüküm süresi içinde bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; vasiyetnamenin iptali, olmaz ise tenkis istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle; “tebligat”, “taraf teşkili”, “adil yargılanma” ve “hukuki dinlenilme hakkı” kavramları üzerinde durulmasında yarar bulunmaktadır:

Yetkili makamlar tarafından bir takım hukukî işlemlerin, bunların hukukî sonuçlarından etkilenmeleri amaçlanan kimselere kanuna uygun şekilde bildirimi ve bu bildirimin de usulüne uygun şekilde yapıldığının belgelenmesi olarak tanımlanan tebligat, Anayasa ile güvence altına alınan iddia ve savunma hakkının, daha da özelde hukukî dinlenilme hakkının tam olarak kullanılması ve bu suretle adil bir yargılamanın yapılmasını sağlayan çok önemli bir araçtır.

Yetkili makamlar tarafından bir takım hukukî işlemlerin, bunların hukukî sonuçlarından etkilenmeleri amaçlanan kimselere kanuna uygun şekilde bildirimi ve bu bildirimin de usulüne uygun şekilde yapıldığının belgelenmesi olarak tanımlanan tebligat, Anayasa ile güvence altına alınan iddia ve savunma hakkının, daha da özelde hukukî dinlenilme hakkının tam olarak kullanılması ve bu suretle adil bir yargılamanın yapılmasını sağlayan çok önemli bir araçtır.

Bir davada davalının, davacının açmış olduğu davadan haberdar olması, davaya cevap vermesi ve hatta cevap süresinin işlemeye başlaması için dava dilekçesinin tebliğ edilmesi gerekir. Aksi durumun, ilgilinin hak arama hürriyetini kısıtlayacağına şüphe yoktur. Aslında hemen her hukuksal işlemin tebligat ile sonuç doğuracağını söylemek mümkündür.

Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, itirazların yapılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırılabilmesi, öncelikle tarafların duruşma gününden usulünce haberdar edilmesi ve böylece taraf teşkilinin sağlanması ile mümkündür. Bu yolla kişi, hangi yargı merciinde duruşması bulunduğuna, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğuna, yargılamanın safahatına, duruşmanın hangi tarihte yapılacağına, verilen kararın ne olduğuna, Tebligat Kanununda açıklanan usule uygun tebligat yapılması ile vakıf olabilecektir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde "Hukuki dinlenilme hakkı" düzenlenmiştir. Buna göre davanın taraflarının yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı bulunmaktadır. Maddenin gerekçesinde açıklandığı üzere bu hak Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. İddia ve savunma hakkı olarak da bilinen bu hak, tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını tam ve eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Hakim tarafları dinlemeden veya açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. (YHGK.'nun 2009/52 Esas, 2009/105 Karar sayılı kararı)

Taraf teşkili dava şartı olup, davanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir. Mahkemenin, dava dilekçesini ve duruşma gününü taraflara kendiliğinden tebliğ edip taraf teşkilini sağlaması, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun amir hükmü gereğidir.

Görüldüğü üzere, taraf teşkili sadece davanın açılması aşamasında değil, yargılamanın diğer aşamalarında da önem taşımaktadır. (...23.11.2011 gün ve 11-554 Esas-684 Karar)

Bundan ayrı olarak,

Taraf teşkili dava şartı olup, davanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir. Mahkemenin, dava dilekçesini ve duruşma gününü taraflara kendiliğinden tebliğ edip taraf teşkilini sağlaması, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun amir hükmü gereğidir.

Görüldüğü üzere, taraf teşkili sadece davanın açılması aşamasında değil, yargılamanın diğer aşamalarında da önem taşımaktadır. (...23.11.2011 gün ve 11-554 Esas-684 Karar)

Bundan ayrı olarak,

Tebligat Kanunu'nun 21.maddesinde tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina hususu ''Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır. (1)

(Ek fıkra: 11/1/2011-6099/5 md.) Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır. (Ek: 19/3/2003-4829/5 md.) Muhtar, ihtiyar heyeti azaları, zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar. '' şeklinde düzenlenmiştir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; hükmü temyiz eden davacılardan ...'a Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre 25.10.2013 tarihinde tebligat yapıldığı ilgili tebligat parçasına şerh olarak düşülmüş ise de, ilgili tebliğin Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesindeki koşulları taşımadığı ve bu haliyle bu davacıya yapılan tebligatın usulsüz olduğu sabittir. Bunun haricinde hükmü temyiz eden diğer davacılar olan ... ve ... ile ...'a yapılan tebligatların ise belirtilen adreslerde tanınmadıklarından bahisle iade edildiği, mahkemece bu davacılara yeniden usulüne uygun şekilde dava dilekçesinin tebliğ edilmediği ve bu şekliyle bu davacılar davadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilmek suretiyle hüküm tesisi yoluna gidildiği, böylelikle hükmü temyiz eden tüm davacılar yönünden savunma haklarının açık bir şekilde kısıtlandığı sabittir.

Hal böyle olunca mahkemece; hükmü temyiz eden tüm davacılar yönünden usulüne uygun tebligatlar yapılmak suretiyle taraf teşkilinin usulünce sağlanmasından sonra yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7148, Karar No: 2014/5850, Tarih: 22.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7148 E.  ,  2014/5850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2013/49-2013/57

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan M.. B.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu O..Ö.. ait aracın 19.700,00 TL bedelle satıldığını, alacaklı M.. B..'a ait Akşehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1279 Esas sayılı dosyasından 02.05.2013 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetveli düzenlenmeden önce iştirak talebinde bulunmalarına rağmen, iştirak talebinin İİK'nın 100/2 maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, ilama dayalı icra takibinde, haciz tarihi sonra olsa bile, dava tarihinin önce olması durumunda ilama dayalı alacağın ilk hacizle birlikte ihale bedeline iştirak ettirilmek zorunda olduğunu, müvekkilinin alacağının ilama dayalı olduğunu, dava tarihinin 26.09.2006, karar tarihinin 28.06.2010 olduğunu, araç üzerindeki ilk haciz tarihi 16.03.2012 olsa da, müvekkilinin alacağının ilk hacze iştirak ettirilmesi gerektiği halde, icra müdürlüğünün yasaya aykırı davrandığını ileri sürerek, sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının ilk hacze iştirak ettirilmemesine yönelik kararın iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda verilen kararda, alacak ilama dayalı ve ilk haciz ilamsız takipse hacze iştirak edecek alacaklının alacağının ilk haciz sahibi alacaklının takip talebinden önce olması veya ilama dayalı ise davanın açıldığı tarihten önce doğmuş olması ve bunun İİK'nın 101. maddesinde belirtilen belgelerle ispatının gerektiği, somut olayda ilk haczin ilamsız takibe dayalı olup, takibe 2010 yılında başlandığı, hacze iştirak etmek isteyen şikayetçinin dayanak ilamının dava tarihinin 2006 olduğu, niteliği itibariyle iştirak yönünden ilamın kesinleşmesinin aranmadığı gözönüne alındığında, şikayetçinin İİK'nın 100. maddesindeki hacze girme koşullarının oluştuğunun kabulü gerektiği, İcra Dairesi'nin kararında belirtilen alacağın niteliğinin, hacze iştirak yönünden kabule şayan olmadığı gerekçesinin ise imtiyazlı iştirak yönünden önem arzettiği, adi iştirak açısından alacağın niteliğine bakılmayıp, yasada belirtilen süre ve belge koşullarının olup olmadığı açısından önem taşıdığı gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile Akşehir 2.İcra Müdürlüğü'nün 2010/1279 Esas sayılı dosyasındaki müşteki Ahmet Lütfi Börekçioğlu'nun takip dosyasında hacze iştirak ettirilmemesine ilişkin 02.05.2013 tarihli kararının kaldırılmasına, karar gereği doğrultusunda işlem tesisine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan M.. B.. temyiz etmiştir.

Kararı, şikayet olunan M.. B.. temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan M.. B..'ın, şikayetin süresinde olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın 142. maddesinde, cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklının takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebileceği düzenlenmiş ve bu madde hükmü ile sıra cetveline itiraz hakkı takip alacaklılara tanınmış ise de her alacaklı bu hakkı haiz değildir. YHGK'nın 05.03.2008 tarih ve 19-161 E., 213 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere, sıra cetveline itiraz eden alacaklının icra takibinin ve buna bağlı olarak geçerli bir haciz işleminin bulunması gerekir. Sıra cetveline yönelik itirazda bulunma yetkisi, bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunan alacaklıda olup, aksi halde sıra cetveline itirazda hukuki yararı yoktur. Diğer anlatımla, sıra cetveli bedeli paylaşıma konu mal üzerinde, satış tarihi itibariyle haczi bulunan alacaklılar dikkate alınarak düzenlenir. Aksi halde satış bedelinden pay ayrılamayacağından, adı geçenlerin sıra cetveline itiraz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır.

Aynı yasanın 106. maddesinde ise, "Alacaklı haczolunan mal taşınır ise bir sene, taşınmaz ise iki sene içinde satılmasını isteyebilir." hükmünü; İİK'nın 59. maddesi, "Bir talepte bulunan taraf bununla ilgili masrafları peşin olarak verir" hükmünü; İİK'nın 110. maddesi, "Bir malın satılması kanuni müddet içinde istenmez veya takip geri alınıp da bu müddet içinde yenilenmezse o mal üzerindeki haciz kalkar." hükmünü içermektedir.

Mahkemece, şikayetçinin haczinin ayakta olup olmadığı, sıra cetveline itiraz etmekte hukuki yararının bulunup bulunmadığının tespiti yönünden herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır.

Dairemizin, 09.06.2014 tarihli geri çevirme kararı üzerine gönderilen, şikayetçinin alacaklı olduğu Konya 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2547 Esas sayılı dosya fotokopisinin incelenmesinde, şikayetçi tarafça borçlu hakkında ilama dayalı olarak icra takibi başlatıldığı, bedeli paylaşıma konu araç üzerine 19.03.2012 tarihinde haciz konulduğu, fotokopiler arasında İİK'nın 106. maddesince bir yıllık süre içerisinde satış istendiğine ilişkin tutunak bulunmadığı, şikayetçi vekilinin 21.02.2013 tarihinde borçluya ait araçlar üzerine haciz konulması için yeniden talepte bulunduğu, ancak bu talebin yerine getirildiğine ilişkin de bir kayda rastlanılmadığı, şikayet olunana ait Akşehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1279 Esas sayılı dosyada bulunan bedeli paylaşıma konu 42 UC 253 plakalı araca ait trafik kaydında, şikayetçinin yalnızca 19.03.2012 tarihli haczinin kayıtlı olduğu, başka bir haczinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.