muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17441, Karar No: 2013/15166, Tarih: 23.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17441 E.  ,  2013/15166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraatlerine

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İstanbul Ticaret Sicil Memurluğunun 11.02.2009 gün ve 18925 sayılı yazısına göre, sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığından sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetlerinin devam edip etmediğinin tespitinden sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8378, Karar No: 2019/15459, Tarih: 05.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/8378 E.  ,  2019/15459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İnsan ticareti, fuhuş, suç işlemek için kurulan örgüte üye olma, suç işlemek için kurulan örgüte yardım etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği, suç tarihine göre, sanıklar ... ile ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanıklar yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilebilmesi için, sanıkların üzerlerine atılı tüm suçlardan beraat etmesi gerektiği, dosya kapsamında sanıklar ... ve ...'nın üzerlerine atılı suç işlemek için kurulan örgüte üye olma suçundan beraat ettikleri ancak bozma öncesi yapılan yargılamada sanıklar hakkında fuhuş suçundan mahkumiyet hükümleri kurulduğu bu nedenle sanıkların beraat ettikleri suçlar yönünden vekalet ücretine hak kazanamayacakları anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıklar ..., ..., ... ile ... ve ... hakkındaki hükümlerin temyizinin incelenmesinde;

a) Sanık ...'a yükletilen “insan ticareti”, sanıklar ... ve ...'ye yükletilen "fuhuş", eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

b) Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin de yerinde olduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin, sanık ..., sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç işlemek için kurulan örgüte yardım etme ile sanık ... hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinin incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anlaşıldığından, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin, sanık ..., sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç işlemek için kurulan örgüte yardım etme ile sanık ... hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinin incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30/04/2019 tarih ve 2017/16-693 E. ve 2019/352 sayılı kararında yer alan; "TCK'nın 220/7. maddesinde; "örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişi, örgüt üyesi olarak cezalandırılır" hükmüne yer verilerek, örgüt mensubu olmasa bile örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmiş olanların örgüt üyesi olarak cezalandırılacakları hüküm altına alınmıştır. Örgüt üyelerini barındırma veya barınacak yer gösterme, örgüte erzak veya lojistik sağlama, örgüte ait malzeme, belge ve doküman saklama, örgüte eleman temini, rehberlik etme, örgüt üyelerinin, sipariş ettikleri malzemeleri temin etme, hasta veya yaralı örgüt üyelerini tedavi etme, örgüte ilaç temini gibi yardım olarak kabul edilebilecek her türlü faaliyet bu suçun konusunu teşkil edebilir. Ceza Genel Kurulu'nun 12/02/2008 gün ve 230-23; 03/03/2009 gün ve 184-43 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; Maddi nitelikteki yardım fiilleri suç tarihinde yürürlükte bulunan normlar dikkate alınmak suretiyle 5237 sayılı TCY'nın 220/7. maddesi kapsamında değerlendirilmelidir." şeklindeki açıklamada yardım fiillerinin kapsamı belirlenmiş olup, bu itibarla yardım fiilinin başka bir suçu oluşturmadığı durumlarda TCK'nın 220/7. maddesi uygulanabilecek iken, gerçekleştirilen eylemlerin farklı bir suçu oluşturması durumunda ise, kanun koyucunun TCK'nın 220/6. madde metninde "ayrıca örgüte üye olmak suçundan da cezalandırılır" ibaresine yer verdiği halde aynı Kanun'un 220/7. madde metninde "ayrıca" ibaresine yer vermediği hususu da gözetilerek farklı neviden fikri içtima kurallarına göre daha ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı ceza verilmesi gerekecektir. Somut olayda; sanıklar ..., ... ve ...'nin fuhuş suçundan mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşıldığından ayrıca suç işlemek için kurulan örgüte yardım etme suçundan cezalandırılamayacakları gözetilmeden beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b) Sanık ... hakkında fuhuş suçundan kurulan hükümde; Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 24/03/2014 tarih 2013/4542 esas ve 2014/3312 karar sayılı ilamında sanığın fuhuşa teşvik edilen kadınlara müşteri bulmak ve aracıyla fuhuş yapılan yerlere götürmek şeklinde kabul edilen eylemlerinin aynı maddeye uygun fuhuşa aracılık etmek suçunu oluşturacağı ve dosya kapsamı ile delil durumu da nazara alınarak bu suçtan bir kez cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği belirtildiği ve Yerel Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde dosya kapsamı ve delil durumuna göre sanığın üzerine atılı fuhuş suçundan bir kez mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hukuka aykırı gerekçeyle her bir mağdura yönelik ayrı ayrı dört kez mahkumiyetine karar verilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20968, Karar No: 2016/9341, Tarih: 07.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20968 E.  ,  2016/9341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 66.196,66 TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ('nin poliçe kapsamı doğrultusuna maddi tazminattan sınırlı ve sorumlu olmak kaydıyla) 30.000.00TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan A.Ş'den alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi ve davalılardan A.Ş. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/06/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan A.Ş. vekili Avukat geldi. Karşı taraf ile diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz dilekçelerinin kapsamına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, 04.12.2009 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin tazminat istemlerine dairdir.

Mahkemece; 33.098,33-TL maddi tazminatın 04/12/2009 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı baba ...'e ödenmesine( Davalı Şirketi'nin poliçe kapsamı doğrultusuna 11.397,96 TL maddi tazminattan sınırlı ve sorumlu olmak kaydıyla ), 33.098,33-TL Maddi tazminatın 04/12/2009 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı anne ...'e ödenmesine Şirketi'nin poliçe kapsamı doğrultusunda 10.319,15-TL maddi tazminattan sınırlı ve sorumlu olmak kaydıyla), davacı anne baba için 10.000,00'er-TL, davacı kardeşler için ise 5.000,00'erTL manevi tazminatın 04/12/2009 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı 'den tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

./..

6100 Sayılı HMK'nın 26.maddesi kapsamında mahkemeler taleple bağlılık kuralına göre tarafların talep sonuçları ile bağlı olup ondan daha fazlasına karar veremezler.

./..

6100 Sayılı HMK'nın 26.maddesi kapsamında mahkemeler taleple bağlılık kuralına göre tarafların talep sonuçları ile bağlı olup ondan daha fazlasına karar veremezler.

Somut olayda, davacılar vekili 16.03.2015 tarihli hesap raporu doğrultusunda davasını ıslah ederek davacı anne ve baba için maddi tazminat talebini ayrı ayrı 33.098,00-TL'ye çıkartmış fakat bu miktar tazminatların 11.397,96-TL'lik ve 10.319,15-TL'lik kısımlarının davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini geri kalan kısımlarının ise yalnızca davalı A.Ş.'den tahsilini talep etmiştir. Halin böyle olmasına göre davacı anne ve baba için hüküm altına alınan 33.098,33'er-TL'lik maddi tazminatların her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesinin HMK'nın 26. maddesinde tanımını bulan talebin aşılması neticesini doğurduğu açıktır. Zira yukarıda da belirtildiği üzere davacılar vekilinin talebi davcı baba için 11.397,96-TL, davacı anne için ise 10.319,15-TL maddi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline ilişkin olup bakiye maddi zararlar yalnızca davalı sigorta şirketinden istenmiştir.

Ayrıca karar tarihinde geçerli olan AAÜT'ye göre davanın red ya da kabul sebebinin aynı olmasına bağlı olarak birden fazla davacı ve davalı için tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Oysa ki somut olayda manevi tazminat istemlerinin kabul ve reddi üzerinden taraflar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti kararlaştırılmış olup bu hususta doğru görülmemiştir.

O halde, davalı şirketlerin vekillerinin bu hususları da içeren temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalılardan A.Ş. yararına takdir edilen 1.350.00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 07/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/13738, Karar No: 2013/8468, Tarih: 02.07.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13738 E.  ,  2013/8468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.11.2010 gün ve 2010/269 Esas, 2010/399 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararda sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmişse de; asıl karar olan duruşmada sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin yüzüne karşı verilen kısa kararda CMK.nın 231. maddesi tatbik edilmediğinden temyizen yapılan incelemede;

Mahkemece verilen kısa kararda sanıklar hakkında teşebbüs nedeniyle indirim yapılmamasına karşın, gerekçeli kararda bu yönde indirim yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek, gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluşturulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar CMK.nın 231. maddesine göre itirazen incelenebileceklerinden, temiz isteminin reddi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/6273, Karar No: 2012/18540, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6273 E.  ,  2012/18540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin hiçbir neden gösterilmeksizin haksız ve geçersiz bir şekilde iş akdine son verildiğini, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından 07.05.2010 tarihinde İş Mahkemesinin 2010/434 esas sayılı dosyası ile işe iade istemli dava açılmış olduğunu, davacının davasının kabulüne karar verildiğini, bu kararın temyiz nedeniyle Yargıtayda olduğunu ve henüz kesinleşmediğini, söz konusu dava ile görülmekte olan davanın konularının ve taraflarının aynı olduğunu, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olması gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-ı, 115/1 maddeleri gereğince davanın reddine karar vermiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin birinci fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

4857 sayılı Kanun'un “İşverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı” başlığını taşıyan 25. maddesinin son fıkrasına göre işverenin haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshettiği durumda fesih bildiriminin yazılı yapılması şartı aranmaz.

Dosya içeriğinden, davacı 20.06.2009 tarihinden itibaren polyester ustası olarak davalı işyerinde çalıştığı, 04.05.2010 tarihinde iş akdinin feshedildiği, davacının açtığı işe iade davasının ... İş Mahkemesi'nin 2010/434 esas 2010/735 karar sayılı kararıyla işe iadesine karar verildiği, karar kesinleşmeden davacının 06/11/2010 tarihinde yeniden davalı işyerinde çalışmaya başladığı, 04/03/2011 tarihinde davalı işverence davacının iş akdine ibraname ile son verildiği anlaşılmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2012/4429, Karar No: 2012/15956, Tarih: 10.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4429 E.  ,  2012/15956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a- Sanık hakkında TCK.nun 154/2. maddesi uygulanırken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

b- TCK.nun 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için öncelikle 5237 sayılı TCK.nun 154/2 . maddesi uyarınca para cezasına esas alınacak birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak sonuç adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "180 tam gün karşılığı 180x20,00 YTL=3.600,00 TL adli para cezası ve 3.000,00 TL adli para cezası ibarelerinin" çıkarılarak yerine "5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve "4 gün karşılığı adli para cezası" ibarelerinin yazılması ve hükme TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca belirlenen 4 günün günlüğü 20 lirayla çarpılarak sanığın sonuç olarak 80 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13130, Karar No: 2015/23664, Tarih: 09.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13130 E.  ,  2015/23664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2014

NUMARASI : 2014/202-2014/390

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1813, Karar No: 2023/1866, Tarih: 17.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1813 E.  ,  2023/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.12.2021

SAYISI : 2022/292 E., 2023/157 K.

DAVA TARİHİ : 27.08.2020

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/295 E., 2021/365 K.

Taraflar arasında kayıt kabul davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın dava şartı noksanlığı bulunduğundan HMK'nın 115/2. maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı müflis ... Grup İnşaat San. ve Tic. A.Ş.'nin iflasına karar verildiğini, iflas idaresi tarafından müvekkili kurum alacaklarının tamamının usule ve hukuka aykırı şekilde reddedildiğini, sıra cetvelinin hatalı düzenlendiğini ileri sürerek müvekkili kurumun 285.290,91 TL tutarındaki alacaklarının kabulü ile imtiyazlı olarak iflas masasına kaydı ile sıra cetveline yazılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının iflas halinin yargılama sırasında ortadan kalktığı, dava konusu Kadıköy SGM'nin 21.11.2019 tarihli yazısı ve Pendik SGM'nin 21.01.2020 tarihli yazılarından doğan alacak isteminin işveren prim borcuna ilişkin olduğu, bu nedenle somut uyuşmazlıkta görevli mahkeme İş Mahkemesi olduğu gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2. Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesinin 28/09/2021 tarih 2021/1410 Esas 2021/1581 Karar sayılı ilamı ile davacının istinaf talebi esastan reddedilmiş, karar 28/09/2021 tarihinde kesinleşmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararı ile HMK'nun 20/1. maddesine göre görevsizlik kararı verilmesi hâlinde taraflardan birinin kararın kesinleştiği tarihten itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerektiği, aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği, iki haftalık süre içinde başvurulmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.