muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11674, Karar No: 2013/13170, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11674 E.  ,  2013/13170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın yol olarak terkini istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kayısının kuru ve sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ile kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden istenmesi için geri çevrilmiş ise de gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü tarafından hazırlanan veri cetveli dosya arasına alınmadan, il müdürlüğüne ait veri cetveli eklenerek gönderildiği anlaşılmakla, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan kayısı ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, kapama kayısı bahçesinin 2011 ve 2012 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi, satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösterir veri cetvelinin Akçadağ Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10049, Karar No: 2023/4888, Tarih: 26.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10049 E.  ,  2023/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/119 E., 2015/372 K.

...

SUÇLAR : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

A.Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Kamu Görevlisine Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İncelemesinde

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla sanığın kendisini araca bindirmek isteyen jandarma görevlilerine direnmesi ve tehdit ve hakaret etmesi şeklindeki eyleme uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1, 125/3-a, 125/4. maddelerinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçları için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan 23.06.2015 günlü mahkûmiyet karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmakla;

Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2012/119 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında Dikili Ağaç, Fidan veya Bağ Çubuğuna Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Saray Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.08.2012 tarihli ve 2012/200 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın temyiz dışı sanık İ.V. ile birlikte yol kenarında alkol aldıkları esnada kaldırımda bulunan dikili ağacı yanan ateşe attıkları iddiasıyla dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2012/119 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c, 152/2-a maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararın yüzüne okunmadığına ve savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın temyiz dışı İ.V. ile birlikte alkol aldıkları esnada yol kenarında kaldırım üzerinde bulunan ağacı ateşe verdikleri, devriye görevini yapan jandarma görevlilerinin uyarılarına rağmen ateşi söndürmedikleri, şikâyetçi ve katılan anlatımları ile sanık savunmaları karşısında suçun sabit olduğu kabulüyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Tarafların savunma ve beyanları, 26.03.2012 tarihli Tutanak dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın 19.03.2013 tarihli duruşmada usûl ve yasaya uygun olarak savunmasının alındığı, karar tarihinde ceza infaz kurumunda bulunmadığı anlaşıldığından; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2012/119 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/239, Karar No: 2021/3218, Tarih: 11.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/239 E.  ,  2021/3218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dava, davacının sair dava hakları saklı kalmak kaydıyla “07/05/2014 düzenleme tarihli 6 adet ödeme emrinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle iptali, ödeme emrine istinaden davacı tarafından ödenen bedellerin, ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek Yasal faizi ile iadesi”, bu talebinin reddi halinde ''davacının dava dışı borçlu şirkette çalıştığı dönemde Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı sorumlu olacak şekilde üst düzey yönetici olmadığının tespiti'', bu talebinin de reddi halinde ''davacının 6645 sayılı Yasa ile 5510 sayılı Yasaya eklenen Geçici 61. Maddesinden yararlanmasını engelleyen Kurum kararının iptali ve anılan Yasadan yararlanabilme hak ve koşulları olduğunun tespiti ile aynı Yasadan kaynaklı olarak davalıya borçlu olmadığının tespiti” şeklindeki terditli istemlerine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde, “davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine,” karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan denetim neticesi 12/10/2020 tarih ve 2020/6303 Esas ve 2020/6458 Karar sayılı ilam ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekilince maddi hata yapıldığı gerekçesiyle maddi hatanın düzeltilmesi isteminde bulunulduğu görülmektedir. Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili 02/12/2020 tarihli dilekçe ile Dairemizin 12/10/2020 tarih ve 2020/6303 E. ve 2020/6458 K. sayılı Onama kararında maddi hata olduğunu, maddi hatanın giderilmesini istemiştir.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, Dairemiz kararında maddi hatanın söz konusu bulunduğu anlaşılmakla Dairemizin onama kararının kaldırılmasına karar verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taleple Bağlılık İlkesi” başlıklı 26. maddesinde :

“(1) Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

“Terditli Dava” başlıklı 111.maddesinde :

(1) Davacı, aynı davalıya karşı birden fazla talebini, aralarında aslilik-ferîlik ilişkisi kurmak suretiyle, aynı dava dilekçesinde ileri sürebilir. Bunun için, talepler arasında hukuki veya ekonomik bir bağlantının bulunması şarttır.

(2)Mahkeme, davacının asli talebinin esastan reddine karar vermedikçe, fer’î talebini inceleyemez ve hükme bağlayamaz.” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Anılan Kanunun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde ise :

“(1) Hüküm "Türk Milleti Adına" verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini.

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini.

Anılan Kanunun “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinde ise :

“(1) Hüküm "Türk Milleti Adına" verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar:

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini.

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini.

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini.

d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını.

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi.

(2)Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

İnceleme konusu davada; davacının terditli dava açtığı, davacının dava dilekçesinde yer alan aslî isteminin hak düşürücü süre nedeniyle reddolunduğu, davacının diğer istemlerinin değerlendirilmediği anlaşılmakla bu istemler ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden hüküm kurulmuştur. Buna göre, davacının diğer terditli istemleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun ilgili madde hükümlerine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozma nedenidir.

O halde; davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: 1- Dairemizin 12/10/2020 tarih ve 2020/6303 Esas ve 2020/6458 Karar sayılı Onama kararının kaldırılmasına,

2- Tekirdağ 2. İş Mahkemesinin 18/09/2019 tarih ve 2019/396 Esas ve 2019/21 Karar sayılı hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10445, Karar No: 2014/2435, Tarih: 04.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/10445 E.  ,  2014/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Göçmen kaçakçılığı

Hüküm : TCK'nın 79/1-b, 62/1, 63, 53/1, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre malen sorumlunun ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında tayin edilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi,

2- Tayin olunan temel gün para cezası üzerinden indirim yapıldıktan sonra birim gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına dönüştürülmesi gerektiği gözetilmeksizin temel gün para cezasının adli para cezasına dönüştürülüp indirim yapılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden adli para cezası tayinine ilişkin kısımlar çıkartılarak yerine; "TCK'nın 79/1-b maddesi gereğince tayin olunan 20 gün adli para cezasının TCK' nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 16 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 16 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek 320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kararına Uygundur. F. D.

Yazı İşl. Md.
Yargıtay — Esas No: 2021/7421, Karar No: 2021/13677, Tarih: 28.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/7421 E.  ,  2021/13677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 Sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal edilmesinin yasaklandığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ile tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın 1072 sayılı Kanun'un 1 ve 2. maddesi ile cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 28.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2201, Karar No: 2020/2584, Tarih: 27.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/2201 E.  ,  2020/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım, kasten yaralamaya yardım.

HÜKÜM : TCK.nin 81, 39/2-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TCK.nin 86/1,3-e, 39/2-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'ın, maktul ...’e karşı kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...’e karşı kasten öldürmeye yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm bakımından ise;

Suç tarihine ve hüküm tarihine göre TCK.nin 66/1-e, 67/3-4. maddeleri uyarınca; 8 yıllık genel ve 12 yıllık mutlak zamanaşımı süresinin, inceleme tarihi itibariyle dolduğu anlaşılmakla, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesince tanınan yetkiye dayanılarak sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davasının CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27/10/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/604, Karar No: 2024/615, Tarih: 04.12.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/604 E.  ,  2024/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2021/69 E., 2022/41 K.

KARAR : Davanın reddine

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesince davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen 10.06.2022 tarihli ve 2021/69 Esas, 2022/41 Karar sayılı karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği düşünüldü:

3. Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 46 ncı maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

4. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında öncelikle, davacının dava dilekçesinde 6.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 11.000,00 TL tazminatın tahsilini istemesi ve Özel Dairece davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesi karşısında, davacı tarafından temyize konu edilen kararın miktar itibari ile temyizi kabil nitelikte olup olmadığı hususu ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

5. Bu aşamada istinaf ve temyize ilişkin yasal düzenlemelerin açıklanmasında yarar vardır.

6. Bölge adliye mahkemeleri 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçmiş olup, bu tarihten itibaren 6100 sayılı Kanun’un istinaf ve temyiz hükümleri uygulanmaya başlanmıştır.

7. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun istinaf yoluna başvurulabilen kararları düzenleyen 341 inci maddesi;

“…(1) (Değişik:22/7/2020-7251/34 md.) İlk derece mahkemelerinin aşağıdaki kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulabilir:

a) Nihai kararlar.

b) İhtiyati tedbir ve ihtiyati haciz taleplerinin reddi kararları, karşı tarafın yüzüne karşı verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararları, karşı tarafın yokluğunda verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine verilen kararlar.

(2) Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. (Ek cümle: 24/11/2016-6763/41 md.) Ancak manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabilir…” düzenlemesini içermektedir.

8. İlk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 3.000,00 (yeniden değerleme oranlarına göre hesaplandığında 2022 yılı için 8.000,00) Türk lirasını geçmeyen mal varlığına ilişkin davalardaki kararlar kesindir. Kesinlik sınırı bakımından manevi tazminat istemleri için bir istisna getirilmiş ve miktarı ne olursa olsun manevi tazminata ilişkin kararlara karşı istinaf yoluna başvurunun mümkün olduğu belirtilmiştir.

9. Aynı Kanun’un temyiz edilemeyen kararları düzenleyen 362 nci maddesinde;

“…(1) Bölge adliye mahkemelerinin aşağıdaki kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamaz:

a) Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar…” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiştir.