muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8675, Karar No: 2023/1752, Tarih: 16.03.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi borçlu temyiz dilekçesinde; tüm aşamalarda imzaya itiraz ettikleri halde istinaf mahkemesince istinaf dilekçesinde imza itirazı ile ilgili istinaf nedeni olmadığına dair değerlendirmesinin gerçeğe aykırı ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, itiraza konu imzanın borçlu eli ürünü olup olmadığı konusunda herhangi bir inceleme yaptırılmamasının hukuka aykırı olduğunu, raporun çelişkili ve hükme elverişli olmadığını, açığa atılan imzanın alacaklı tarafından veriliş amacına aykırı kullanılması ve senedin sahte bir şekilde oluşturulması nedeniyle itiraz ettiklerini, şikayetçi asile ait imzanın görüntüsünün bilgisayar ortamında kopyalanarak sahte bir senet oluşturulduğunu, imzanın borçlunun ıslak imzası olmadığını, alacaklı hakkında sahte senet düzenlemekten çok sayıda iddianame hazırlandığını ve mahkumiyet kararları verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takipte borca itiraz ve kambiyo vasfına yönelik şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nın 170/a ve ilgili madde hükümleri, TTK 776. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.03.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

Üye Dr. ...'in Karşı Oy Yazısı :

Şikayetçi borçlunun, icra mahkemesine verdiği dilekçede, kambiyo senetlere özgü haciz yolu ile takibe dayanak olan bonoda kendisine atfen atılı bulunan imzanın sahte olduğunu, bonodan kaynaklı bir borcunun olmadığını ileri sürerek imzaya ve borca itiraz ettiği, İİK'nın 170/3 maddesi gereğince takibin durdurulmasını ve takip miktarı olan 120.000 Amerikan Dolarının %20'sinden aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Üye Dr. ...'in Karşı Oy Yazısı :

Şikayetçi borçlunun, icra mahkemesine verdiği dilekçede, kambiyo senetlere özgü haciz yolu ile takibe dayanak olan bonoda kendisine atfen atılı bulunan imzanın sahte olduğunu, bonodan kaynaklı bir borcunun olmadığını ileri sürerek imzaya ve borca itiraz ettiği, İİK'nın 170/3 maddesi gereğince takibin durdurulmasını ve takip miktarı olan 120.000 Amerikan Dolarının %20'sinden aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Borçlu vekili dilekçesinde, takip öncesinde müvekkilinin avukatı konumunda olan alacaklıya, münferiden sahibi ve yetkilisi olduğu Noyan Giysi Üretim Ticaret Limited Şirketinin resmi ve özel kurumlardaki işleri için dilekçeye dönüştürmek suretiyle kullanılması amacı ile açığa imza atılmak sureti ile verilen boş kağıtlardan birinde bulunan müvekkiline ait imzanın görüntüsünün davalı avukatı tarafından kötüniyetli bir şekilde, veriliş amacına aykırı olarak bilgisayar ortamında kopyalanarak kullanıldığını, senet içeriğinde bilgisayar ortamında sahte bir şekilde doldurulup oluşturulan 20.08.2018 tarih, 15.06.2019 vadeli 715.000 USD (Amerikan Doları) bedelli senetteki keşideciyi atfen atılmış imzaya karşı itirazda bulunmuştur.

Borçlu itirazında hem takibe konu bonoda imzasının bulunmadığı hem de başka amaçlarla atılan imzasının kopya olarak bilgisayar ortamında doldurulup bono haline getirildiğini, borçlunun borçlanma iradesinin bulunmadığını beyan ederek borca ve imzaya itiraz etmektedir.

İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan 18.03.2021 tarihli bilirkişi raporunda tetkiki istenen husus başlığı altında "Tetkik konusu 20.08.2018 tanzim tarihli senetteki keşideci imzasının ıslak olup olmadığı, renkli fotokopi olmadığının tespiti" olarak belirtilmiştir. Raporda (a-1) başlığı alında "Grafolojik incelemelerde görüldüğü üzere hakiki ucunda kalem bulunan bilgisayar destekli aparatlar marifeti ile sahte imzalar oluşturmak mümkün olabilmektedir. Ancak bu tür olgularda imzaların başlangıç ve bitiriliş noktalarında naturel olmayan küt oluşumlar yer almakta, imza hatlarında doğal olarak yer alması gereken presyon varyantları görülmemekte, imza hatlarının monoton ve tek düze olduğu izlenmekte, imzaların işlerlik ve suret ögelerinin düşük seviyede olduğu belirtilmektedir." şeklinde bir açıklama yapıldıktan sonra tetkik konusu imzanın, fotokopi olmadığı, senetteki keşideci imzasının doğrudan kalemle atılmış ıslak imza olduğu kanaatine varılmıştır.

Söz konusu raporda imzanın şikayetçi borçlu eli ürünü olup olmadığı konusunda İİK'nın 170/3 maddesinin göndermesi ile İİK'nın 60/a maddesinin 4. fıkrasına göre bir inceleme yapılmamıştır. Öte yandan imzanın borçlunun eli mahsulü olduğunun tespiti halinde borçlanma iradesi olmaksızın başka amaçlarla atılan imzanın bono haline getirildiği konusunda bono üzerinde bir bulgu olup olmadığının da incelenmesi gereklidir. Bilirkişinin bu raporunda böyle bir kanaate varması halinde bononun unsurlarından olan kayıtsız şartsız borç ikrarı içermediği, alacağın varlığı ve miktarının yargılamayı gerektirdiği ve bu konuda ispat yükü kendisine ait olan davalının alacağını yerel mahkemelerde ispat etmesi gerektiğinden takibin İİK'nın 170/a maddesi kapsamında iptaline karar verilmesi gereklidir. Bu halde herkese karşı ileri sürülebilen senedin hükümsüzlüğü defi söz konusu olmaktadır.

Bilirkişi raporunda sadece imzanın borçluya ait olduğunu tespit etmiş, başka amaçlarla atılan imzanın bono haline getirildiği konusunda bir saptama yapmamış ise bu durumda açığa imza söz konusu olacağından, bononun antlaşmaya aykırı doldurulduğunu borçlu tarafından yazılı delile ispatlanması gerekmektedir.

Şikayetçi borçlu rapora itirazlarında takip dayanağı bonodaki imzanın hileli yollarla elde edildikten sonra sahte olarak düzenlenip düzenlenmediği fulaj izinin olup olmadığı, ıslak imza olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu keşideci imzasının ıslak imza olduğu kanaatine varıldığı gerekçesi ile yeniden rapor alınıması talebi reddedilmiş ve davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı İstinaf yoluna giden borçlu vekili borca ve imzaya itirazlarını tekrarlayarak, raporda imzanın arka yüzünde fulaj izi görülmediği tespit edildiği halde bu saptama ile çelişkili olarak ıslak imza olmadığı kanaatine vardığı, sahte olarak oluşturulan imzanın müvekkili borçlunun ıslak imzası olmadığını bu konularda yeniden rapor alınması gerektiğini beyan etmiştir.

Aynı istinaf dilekçesinde alacaklının benzer bir olayda resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılıktan yargılanıp, ... ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/46 Esas sayılı dosyasında 21.04.2021 de verilen karar ile sahtecilikten 3 yıl, dolandırıcılıktan 8 yıl hapis ve para cezasına mahkum olduğu da beyan edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda açıkça imzaya itiraz ettiğinin belirtildiği ve mahkemece imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığı konusunda herhangi bir inceleme yapmadığı tespit edildiği halde, borçlunun istinaf başvurusunda imza itiazı ile ilgili bir istinaf sebebi ileri sürülmediği ve kamu düzenine ilişkin olmayan bir hususta dairemizce değerlendirme yapılamayacağı gerekçeleri ile HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince dosya üzerinde istinaf başvurusunun reddine karar verildiği görülmektedir.

Bölge Adliye mahkemesinin bu kararı borçlu vekilince temyiz edilmiş, temyiz dilekçesinde bölge adliye mahkemesinin bu gerekçesinin gerçeğe aykırı ve hukuki dayanaktan yoksun olduğu istinaf dilekçesinde defalarca itiraz edildiği dilekçenin hem konu hem de neticesi talep kısmında imzaya ve borca ve ferilerine itiraz ettiğini belirtmiştir.

Gerçekten de borçlu vekili hem rapora itiraz, hem de istinaf dilekçesinde aynı itirazlarını tekrarlamış borca ve imzaya itiraz etmiştir.

Bu konudaki beyanlarında özetle borçluya ait imzanın görüntüsü, bilgisayar ortamında kopyalanarak kullanılmak sureti ile kendisine atfen sahte olarak oluşturulan imzanın borçlunun ıslak imzası olmadığı ileri sürülmüştür. Bu itiraz hem imzanın ıslak imza olmadığını, ıslak imza olduğu anlaşılsa dahi imzanın kendisine ait olmadığı itirazlarını kapsar. Dolayısı ile imzanın ıslak imza olduğu kanaatine varılması bu imza konusunda usulüne inceleme yapılmaksızın imzanın borçluya atfen atılı imza olduğunun kabulünü gerektirmez. Kaldı ki hükme esas alınan rapor metni ile ıslak imza olmadığı sonucuna varılması çelişkilidir.

O halde mahkemece yapılması gereken ... bonoda borçluya atfen atılı bulunan imzanın borçlunun eli mahsulü olup olmadığının usulünce araştırılması, imzanın borçluya ait olduğunun tespiti halinde borçlunun iradesi ile atılıp atılmadığı konusunda bilirkişi tarafından senet üzerinde inceleme yapılması, raporda imzanın hileli yollarla elde edilmesi sonrasında sahte olarak düzenlendiği sonucuna varılır ise takibe konu belge İİK'nın 688/2 maddesinde belirtilen "Kayıtsız ve şartsız bir bedel ödemek vaadini içermeyeceğinden ve dolayısı ile bono niteliği olmadığından takibin İİK'nın 170/a maddesi uyarında iptaline karar verilmesi gerekmektedir.

Borçlunun istinaf dilekçesinde takibe konu senet altında borçluya atfen atılı bulunan imzanın borçlunun eli mahsulü olmadığı şeklinde imza itirazını ve yukarıda ayrıntılı açıklandığı şekilde borca itirazını sürdürdüğü tespit edildiğinden Bölge Adliye Mahkemesinin ve istinaf başvurunda imza itirazı ile ilgili herhangi bir istinaf sebebi ileri sürülmediği gerekçesi somut olayla örtüşmemektedir.

Öte yandan HMK'nın 355. maddesinde "İnceleme istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ancak Bölge Adliye Mahkemesi kamu düzenine aykırı gördüğü takdirde bunu re'sen gözetir." hükmü hukuki sebeplerle ilgili olmayıp maddi vakıalarla ilgilidir. Bu madde ile istinaf isteminde bulunan yeni bir maddi vakıa ileri sürmez ise istinaf (bölge adliye) mahkemesinin istinaf dilekçesinde ileri sürmese bile kamu düzenine ilişkin maddi vakıaları da re'sen gözeteceği açıklanmaktadır.

Öte yandan HMK'nın 355. maddesinde "İnceleme istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ancak Bölge Adliye Mahkemesi kamu düzenine aykırı gördüğü takdirde bunu re'sen gözetir." hükmü hukuki sebeplerle ilgili olmayıp maddi vakıalarla ilgilidir. Bu madde ile istinaf isteminde bulunan yeni bir maddi vakıa ileri sürmez ise istinaf (bölge adliye) mahkemesinin istinaf dilekçesinde ileri sürmese bile kamu düzenine ilişkin maddi vakıaları da re'sen gözeteceği açıklanmaktadır.

İstinaf incelemesi hukuki denetim bakımından temyiz aşaması ile eşdeğerdir. Temyizde ileri sürülen sebeplerle sınırlı olmaksızın inceleme yapılması kuralının kaynağı, hakimin hukuku re'sen uygulaması görevi (HMK m. 33) olması ile de uyumludur. Bu kural istinaf ve ilk derece mahkemesinde de aynen geçerlidir. Ancak istinaf mahkemesinde yapılan vakıa denetimi, hakimin hukuku re'sen uygulama görevinden ziyade, tarafların vakıa ve delillere ilişkin usul yükleri ile ilgilidir ve bu konulardaki denetim de taraflarca ileri sürüldüğü ölçüde yapılabilir. İstinaf ve temyiz denetimimin sınırları bu şekilde yorumlanarak her iki derece arasındaki uyum da sağlanmaktadır.

Uyuşmazlık ile ilgili incelenebilecek konular üst dereceye çıktıkça azalmalı artmamalıdır. Tüm bu nedenlerle gerek istinaf gerekse temyiz aşamasında hukuka aykırılık kapsamındaki hususların re'sen incelenebilmesi sureti ile çözüme gidilmesinin kanunun anlam ve amacına daha uygun olduğu kanaatindeyim.

Öte yandan istinaf aşamasında ileri sürülen ve bölge adliye mahkemesi tarafından hatalı olarak reddedilen veyahut incelenmeyen istinaf sebeplerinin temyiz aşamasında ve temyiz sebebi teşkil ettiği ölçüde incelenebileceğinden şüphe etmemek gerekir. Kuşkusuz bölge adliye mahkemesi ileri sürülen istinaf sebebini ret etmede hatalı olsa dahi ilgili sebep temyiz incelemesinin usul hukukuna ve maddi hukuka ilişkin kapsamı gözetildiğinde bozma kararı verilebilecek bir husus teşkil etmelidir. Ayrıca istinaf aşamasında açıkça ileri sürülmemiş olsa dahi, o aşamada kendiliğinden incelenmesi gereken hukuka aykırılık denetimi kapsamında kalan hususlarda temyiz inceleme konusu yapılabilir. (..., Medeni Usul Hukukunda Temyiz İncelemesinin Kapsam ve Sınırları. ... 2022 s. 251 ve devamı). Bu açıklanan nedenlerle istinaf dilekçesinde imza itirazı ve ilgili bir sebep gösterilmese dahi istinaf mahkemesi hukuka aykırılık kapsamında imza incelemesi yapmakla görevlidir.

Yukarıda açıkladığımız nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması görüşünde olduğumdan çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.16.03.2023
Yargıtay — Esas No: 2022/7633, Karar No: 2023/1180, Tarih: 20.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/7633 E.  ,  2023/1180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/455 Esas, 2021/847 Karar sayılı, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 20.10.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.02.2022 tarihli ve 2021/25408 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2022 tarihli ve KYB-2022/27727 sayılı Tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2022 tarihli ve KYB-2022/27727 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Sanığa 10 gün içinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında davaya devam olunacağı nazara alındığında, somut olayda, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine başlanabilmesi için 10 gün içinde müracaat etmesine dair İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 2015/7029 DS sayılı çağrı yazısının 11/05/2015 tarihinde sanığın bilinen son adresinde işte olması sebebiyle bulunamaması üzerine komşusuna haber verilerek tebliğ edildiği, sanığın tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi üzerine İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 15/06/2015 tarihli ve 2015/7029 DS sayılı yazısı ile dosya kaydı kapatılarak Cumhuriyet Başsavcılığına iade edilmiş ise de; tek başına bu durumun ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı esasen denetimli serbestlik tedbirine kaldığı yerden devam edilmek üzere mahkemesince kamu davası hakkında durma kararı verilerek yükümlü hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesinin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında 07.03.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2015 tarihli ve 2015/30719 soruşturma, 2015/2133 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 20.04.2015 tarihinde usulûne uygun şekilde tebliğ edilerek infazı için İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 24.04.2015 tarihli ve 2015/7029 DS sayılı çağrı yazısının şüpheliye 11.05.2015 tarihinde usulûne uygun şekilde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek 28.07.2015 tarihinde İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

C. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak 02.09.2015 tarihli ve 2015/30719 Soruşturma, 2015/26068 Esas, 2015/21669 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

D. İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2017 tarihli ve 2015/767 Esas, 2017/266 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 24.03.2017 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

E. Sanığın denetim süresi içerisinde 16.12.2020 tarihinde işlediği hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, İzmir 35.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/455 Esas, 2021/847 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 20.10.2021 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

Anlaşılmıştır.

F. Dosya kapsamına göre; sanığa 10 gün içinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında davaya devam olunacağı dikkate alındığında, sanığa 10 gün içinde başvuruda bulunmasına dair İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 2015/7029 DS sayılı çağrı yazısının 11.05.2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmaması üzerine İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 15.06.2015 tarihli ve 2015/7029 DS sayılı yazısı ile dosya kaydı kapatılarak Cumhuriyet Başsavcılığına iade edilmiş ise de; tek başına bu durumun ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, kovuşturma şartı olan ısrar şartının gerçekleşmediği, mahkemece kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilerek denetimli serbestlik tedbirinin infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/455 Esas, 2021/847 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/956, Karar No: 2015/1808, Tarih: 11.06.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/956 E.  ,  2015/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

Hüküm : TCK'nın 297/1-2. cümle, -4, 62/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına iddia ve kabule göre sanıkların Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulundukları, adliyede işkollarında çalıştıkları ve birlikte temin ettikleri uyuşturucunun sanık ... tarafından cezaevi giriş noktasında yapılan aramada, ayağının altında paket içinde ele geçirilmesi şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 297/1. maddesinde düzenlenen infaz kurumuna veya tutukevine uyuşturucu veya uyarıcı madde sokmaya teşebbüs suçunun yanısıra anılan kanunun 188/3. maddesinde tanımlanan başkalarına uyuşturucu madde temin etmeye teşebbüs suçunu da oluşturması ihtimali karşısında, başkalarına uyuşturucu madde temin etme suçunun gerektirdiği cezanın diğer suça göre daha ağır olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın süresi bakımından yargılama yapmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesine göre ağır ceza mahkemesine ait olması nedeniyle, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14281, Karar No: 2011/427, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14281 E.  ,  2011/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve müessir fiil suçlarından hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak, Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 25.06.2009 gün ve 2008/400 Esas, 2009/136 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre tehdit suçundan 5237 sayılı TCK.nun lehe kabul edilip buna göre hükümlünün cezasının yeniden belirlenmesine, müessir fiil suçundan ise 765 sayılı TCK.nun lehe kabul edilip hükümlünün cezasının yeniden belirlenmesine yer olmadığına dair kararlar usul ve kanuna uygun olduğundan hükümlü müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle kararların ONANMASINA, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.