muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9298, Karar No: 2016/9397, Tarih: 02.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9298 E.  ,  2016/9397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.14 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10374, Karar No: 2019/6830, Tarih: 02.07.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/10374 E.  ,  2019/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus-Tespit ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, 1905 yılındaki yersel yazım esnasında evli olan davacıların babaannesi Penbe'nin, kocası ...'nın (evlilik hanesi) hanesinde anne-baba bağı olmadan nüfusa tescil edildiği, anne-babası ile nüfus kayıtlarında bağ olmadığı, bu sebeple Penpe'nin Halil'in kızı olduğunun tespiti ile baba hanesine tescili istenmiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile Penpe Erler'in, Halil Erler kızı olarak baba hanesine tesciline karar verilmesi üzerine, hüküm; davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacıların babaanneleri Penpe'nin nüfus kaydı ile babası olduğu iddia edilen Halil Erler'in nüfus kayıtları arasında yersel yazım sebebinden kaynaklı bağ olmaması nedeni ile tespit ve düzeltme istemine ilişkindir.

1.Nüfus kayıtlarının düzeltilmesi ve nüfus kayıtlarına yönelik tespit davaları kamu düzeni ile yakından ilgili bulunduğundan, hakim istemle bağlı kalmayarak kendiliğinden de yapacağı araştırma ile elde edeceği sonuçlara göre karar vermek zorundadır. Somut olayda salt tarafların ve tanıkların beyanları ile yetinilmeyip davacıların murisi Penpe'nin, Halil kızı olduğu iddiası ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi yerine, tanık anlatımları ve tarafların beyanları ile yetinilip eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi,

2.Kabule göre de;

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 14. maddesinde; “(1) Nüfus kaydının kapatılması; ölüm, gaiplik, Türk vatandaşlığının kaybı, evlenme, boşanma, evlât edinilme, soybağının düzeltilmesi veya reddi gibi olaylar nedeniyle bir kaydın üzerinde işlem yapılamaz hale getirilmesidir. (2) Kaydın kapatılmasına ilişkin sebep ortadan kalktığında veya kaydın yeniden açılmasını gerektirecek yeni bir sebep ortaya çıktığında kayıt yeniden açılır. Kaydın açılmasından sonra kişisel durumda meydana gelmiş olan olaylar kişinin kaydına işlenir.” hükmü düzenlenmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıların babaanneleri Pempe 15.05.1980, baba olduğu iddia edilen Halil ise 1945 yılında vefat etmeleri üzerine nüfus kayıtlarının kapatıldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar dikkate alındığında, davacıların babaanneleri Penpe'nin babasının Halil Erler olduğunun tespiti ile yetinilmesi gerekirken kapalı kayıt üzerinde işlem yapılamayacağı dikkate alınmadan düzeltme kararı verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıların babaanneleri Pempe 15.05.1980, baba olduğu iddia edilen Halil ise 1945 yılında vefat etmeleri üzerine nüfus kayıtlarının kapatıldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar dikkate alındığında, davacıların babaanneleri Penpe'nin babasının Halil Erler olduğunun tespiti ile yetinilmesi gerekirken kapalı kayıt üzerinde işlem yapılamayacağı dikkate alınmadan düzeltme kararı verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2125, Karar No: 2011/5275, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2125 E.  ,  2011/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen karşılıklı sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen şikayetler sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Şikayetçiler ... ve arkadaşları vekili müvekkillerinin alacaklarının işçi alacağı olduğunu ve birinci sıraya alınması gerektiğini,

Şikâyetçi ... vekili müvekkilinin alacaklı olduğu ... 3. İcra Müdürlüğünün 2007/11501 sayılı dosyasından konulan haczin dikkate alınmadığını,

Şikâyetçi ...Paz. Tic. AŞ. vekili müvekkilinin alacaklı olduğu ... 3. İcra Müdürlüğünün 2007/11489-11512 ve 11518 sayılı dosyalardan 15.8.2007 günü iştirak haczi koyduklarını, şikâyet olunan şirketin alacaklı olduğu dosya ile kendi dosyalarından çıkartılan ödeme emirlerinin aynı gün tebliğ edildiğini ve takiplerin aynı gün kesinleştiğini, bu nedenle dağıtımın garameten yapılması gerektiğini, ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmişlerdir.

İcra Mahkemesi'nce alınan rapor içeriğine göre ... ve arkadaşlarının şikâyetinin reddine, diğer iki şikâyetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm şikâyetçi ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16938, Karar No: 2017/4772, Tarih: 05.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/16938 E.  ,  2017/4772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi - vasiyetnamenin iptali/tenkis davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı/birleşen davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl davada davacı ...; muris ...'nin gelini olduğunu, murisin kendi el yazısı ile düzenlediği 25.09.2007 tarihli vasiyetname ile Mamure Mahallesi 893 ada 17 parselde kayıtlı taşınmazın 1/2 hissesi ile Güllük Mahallesi 371 ada 28 parselde kayıtlı taşınmazın 1/2 hissesini kendisine vasiyet ettiğini belirterek iş bu taşınmazların kendi adına tescilini talep etmiştir.

Asıl davada davalı ...; vasiyetnameyi kabul ettiğini beyan etmiştir.

Asıl davada davalılar ..., ..., ..., ... ve ...; asıl davanın reddini dilemişler, birleşen davada ise; muris tarafından yazıldığı iddia edilen ve ortaya atılan birçok vasiyetname bulunduğunu, her birinde ayrı imza, ayrı irade beyanı ve tarih bulunduğunu iddia ederek öncelikle vasiyetnamenin iptaline, bu olmadığı takdirde saklı paylar dahilinde tenkisine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Birleşen davada davalı olan ... ise; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; asıl davanın kabulü ile, muris tarafından düzenlenen 25/09/2007 tarihli el yazılı vasiyetname gereğince; muris tarafından davacıya vasiyet edilen Eskişehir İli, Tepebaşı İlçesi Mamure Mahallesi 893 ada 17 parselde kayıtlı 18 nolu bağımsız bölümün muris ... adına kayıtlı olan 1/2 hissesi ve Güllük Mahallesi 371 ada 28 parselde kayıtlı taşınmazın muris ... adına kayıtlı olan 1/2 hissesi yönünden davacı tarafın vasiyetnamenin tenfizi talebinin kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm; asıl davalı/birleşen davacılar ..., ..., ..., ... ve ....n tarafından temyiz edilmiştir.

./..

-2-

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) TMK 538.maddesinde; el yazılı vasiyetnamenin yapıldığı yıl, ay ve gün gösterilerek başından sonuna kadar mirasbırakanın el yazısıyla yazılmış ve imzalanmış olması zorunludur.

TMK.nun 538. maddesindeki öngörülen ilkeler geçerlilik şartıdır. Bunlardan birinin eksikliği vasiyetnameyi geçersiz kılar.

Somut olayda uyuşmazlık; iptali talep edilen 25/09/2007 tarihli el yazılı vasiyetnamede bulunan imzanın murise ait olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Asıl davalı/birleşen davacılar tarafından, muris tarafından birden fazla el yazılı vasiyetneme düzenlendiği, her birinde ayrı imzaların olduğu ileri sürülmüş, ne var ki mahkemece bu iddia üzerinde durulmadan hüküm kurulmuştur.

Somut olayda uyuşmazlık; iptali talep edilen 25/09/2007 tarihli el yazılı vasiyetnamede bulunan imzanın murise ait olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Asıl davalı/birleşen davacılar tarafından, muris tarafından birden fazla el yazılı vasiyetneme düzenlendiği, her birinde ayrı imzaların olduğu ileri sürülmüş, ne var ki mahkemece bu iddia üzerinde durulmadan hüküm kurulmuştur.

Bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç gereç yardımıyla binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviyole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grafolojik, grafometrik esaslar içerisinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metotlarla yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.(HGK 06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E.; 2001/483 K)

Hal böyle olunca mahkemece; iptali istenen el yazılı vasiyetname ile yöntemince toplanmış karşılaştırmaya esas olabilecek nitelikteki diğer belgeler üzerinde, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak bilirkişi incelemesi yaptırılması ve hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı gerekçelerle birleşen davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenle temyiz eden asıl davalı/birleşen davacılar ..., ..., ..., ... ve ...r temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz edenler yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5403, Karar No: 2008/6230, Tarih: 13.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5403 E.  ,  2008/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davada Orman İdaresinin davalı sıfatı ile taraf olduğu ve dosyada Orman araştırması yapılmış olduğu anlaşıldığından temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 20.Hukuk Dairesine aittir.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesi uyarınca dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere adı geçen Daire Başkanlığına gönderilmesine, 13.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14091, Karar No: 2018/13685, Tarih: 01.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/14091 E.  ,  2018/13685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Yokluğunda verilen kararın sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanun'u uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir evrak bulunmadığından, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suçta kullanılan ve Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28/03/2014 tarih ve 2014/744 Suç Eşyası Defter Numaralı Adli Emanet Makbuzu ile adli emanete kayıtlı bir adet pense ile ilgili herhangi bir karar verilmemiş ise de; zamanaşımı süresi içerisinde 5237 sayılı TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Soruşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdurun gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması,

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında kaldığı tarih ve süre yazılması gerekirken yazılmaması,

3-5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderleri ile ilgili infazda tereddüde yol açacak şekilde “Bu dava için yapılan 4 tebligat gideri olan 24,00 TL'nin sanıklardan müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına” şeklinde hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

4-Sanığın tekerrüre esas alınan Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/04/2013 tarih, 2013/70 Esas ve 2013/96 Karar sayılı ilamına konu suç tarihinin 09/02/2008 olması ve kayden 03/11/1990 doğumlu olan sanığın söz konusu ilama konu suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubu aralığında bulunması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesinde yer alan "Fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki hükmüne aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'in temyiz talebi bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm başlığındaki “Müşteki” ibaresinin çıkarılıp “Mağdur” ibaresinin eklenmesine, hüküm başlığına sanık ... hakkında “Gözaltı tarihi ve süresi: 27/03/2014 - 28/03/2014, 1 GÜN” ibarelerinin eklenmesine, hüküm fıkrasından “Bu dava için yapılan 4 tebligat gideri olan 24,00 TL'nin sanıklardan müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına” ibarelerinin çıkarılıp "Sanıkların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına, her bir sanığın payına düşen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına” ibarelerinin eklenmesine ve “Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/70 Esas 2013/96 Karar sayılı ilamı ile verilen bir yıl sekiz ay hapis cezasının” ibarelerinin çıkarılıp, yerine “Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/08/2009 tarih, 2009/408 Esas ve 2009/591 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının” ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17638, Karar No: 2014/13010, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17638 E.  ,  2014/13010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2013

NUMARASI : 2012/290-2013/299

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra ve

2-Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4057, Karar No: 2016/22669, Tarih: 23.11.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/4057 E.  ,  2016/22669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile limited şirket yetkilisi olan sanığın suçun faili olamayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.