muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/18255, Karar No: 2023/1841, Tarih: 07.03.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırma yapıldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, lehe hükümler ve hafifletici nedenlerin göz ardı edildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Güvenlik güçlerince suç tarihi olan 14.06.2014 tarihinde saat 14.00 sıralarında Altındağ ilçesi .... bey mahallesi 81 sokak içerisinde duvar dibinde beklemekte olan 3 erkek şahsın durumundan şüphelenerek bu şahısların bulunduğu yerde araştırma yaptıklarında duvarın içine gizlenmiş vaziyette şeffaf poşet içerisinde 7 adet sarı renk ve görünüm itibarıyla extacy, kilitli poşetler içerisinde 3 adet 5 gr ağırlığında hint keneviri bitkisi, 24 adet kilitli poşet içerisinde kokain olduğu düşünülen maddeler bulunduğu ve el konulduğu, suç eşyalarının incelemeye alındığı ve dosyada mevcut Ankara Adli Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesinin raporu ile de, yakalanan maddelerin hint keneviri bitkisi ve kokain olduğu, ayrıca yakalanan haplarda MDMA etken maddesinin bulunduğu ve bu maddelerin uyuşturucu madde

kapsamında olduğunun belirlendiği, sanık hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesine karar verildiği kararın denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiği, denetimli serbestlik müdürlüğünce sanığa tebligat yapıldığı ve denetim programının uygulanmaya başlandığı, program dahilinde Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından yapılan kontrollerde idrarında esrar pozitifliğinin sürdüğünün saptandığı, bu şekilde uyuşturucu kullanan sanığın tedavi programına uyum göstermediğinin belirlendiği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında 14.06.2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, 21.07.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edildiği ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığı, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması üzerine, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak tedavi ve denetimin sonlandırıldığı ve 28.05.2015 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

1. Sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına konu edilen 14.06.2014 tarihli eylemi ile ilgili olarak aynı eylemden dolayı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından ayrı ayrı dava açıldığı, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği ve kesinleştiği, sanığın dava tarihi öncesinde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle saptanmaması karşısında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasından kurtulmaya yönelik, uyuşturucu madde kullandığına ilişkin soyut beyanına itibar edilemeyeceği gözetilmeden kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan beraati yerine, mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Yukarıdaki (1) nolu bozma nedenine göre, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanıktan alınan örneklerde 04.12.2014 tarihli tahlil sonucuna göre sanığın esrar kullandığının tespit edilmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayan 04.12.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden zamanaşımı süresi içinde gereğinin takdiri için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/419 Esas, 2016/87 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22859, Karar No: 2013/20268, Tarih: 09.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22859 E.  ,  2013/20268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığı- na, eksik araştırmaya, erteleme kararı verilmemesine, lehe hükümlerin uygulanmadığına; Cumhuriyet Savcısının erteleme ve müsadere kararı verilmemesine yönelik yerinde gö- rülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 220,00-TL”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 180,00-TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahke- menin takdiri doğrultusunda “Sanığa verilen 9 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 180 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15320, Karar No: 2016/13440, Tarih: 15.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15320 E.  ,  2016/13440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ... ve vekilinin 03/06/2014 tarihli talimat duruşmasında beyan ettikleri davaya katılma talebi hakkında Mahkemece usulüne uygun şekilde bir karar verilmemiş ise de, CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca müşteki ve vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisi olduğu, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müştekinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur ... ile katılan ...'ın TOKİ inşaatına çalışmak için olay günü boş bir odaya yerleştikleri, mağdur ...'un yerleştikleri odadan saat 19:30 gibi ortamı aydınlatmak için seyyar lamba almak üzere çıktığı, karanlık olan inşaatta yürürken ve seyyar lambayı ararken önünde engel bulunmayan sadece kırmızı şeritle çapraz şekilde kapatılmış merdiven boşluğundaki asansör boşluğuna düştüğü, katılanın mağdura yardım için geldiği sırada asansör boşluğuna düştüğü, düşme sonucu mağdur ve katılanın da, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kemik kırığı olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda;

Katılanın dosya kapsamında mevcut tüm ifadelerinde şirket yetkilisi olarak bildiği sanık hakkında şikayetçi olduğunu beyan ettiği, sanığın hazırlık safhasında alınan 26/04/2013 tarihli ilk ifadesinde; şirketi olay tarihinden önce İrfan Tan'a devrettiğini, ancak şirketin hala kendi adına olduğunu, şirkette hala yetkili olarak çalıştığına ilişkin beyanı karşısında; 20/03/2013 tarihli inşaat bilirikişisi raporunda yüklenicinin söz konusu inşaat mahallinde gerekli güvenlik tedbirlerini almamış olmasından dolayı olayda asli kusurlu olduğunun belirtildiği, bu kapsamda atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15562, Karar No: 2018/3631, Tarih: 10.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/15562 E.  ,  2018/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Mahkemesi

Davacı, sigorta ... teşviki uygulamasından geçmiş dönemler bakımından yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, ... husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava geçmiş dönemlere ilişkin 4447 sayılı kanunun geçici 10. Maddesi ile getirilen sosyal sigorta ... teşvikinden yararlanma hakkının bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın ... husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

4447 sayılı İşsizlik ... Kanunun geçici 10. maddesinde düzenlenen ... teşviği uygulaması 6111 s. Kanunun 74.maddesi ile eklenmiş olup 01/03/2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 s. Kanun'un 81/1-(ı) bendinde düzenlenen ... teşviği ise, 5763 s. Kanun'un 24.maddesi ile eklenmiş olup 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Temyize konu uyuşmazlık, davacı şirketin, 6111 sayılı Kanun ile 4447 s. İşsizlik ... Kanunu’na eklenen Geçici 10. madde hükümlerine dayanarak, geçmiş dönemlere ilişkin olarak aylık ... uygulamasını düzelterek 6111 sayılı kanuna dayalı sigorta ... teşvikinden yararlanmak için yapılan başvurunun, Davalı Kurum tarafından 22.12.2015 tarih ve 2015/10 sayılı İç Genelgesi gerekçe gösterilerek red edilmesi nedeniyle, davalı Kurum kararının ortadan kaldırılması ile davacı şirketin anılan yasa ve yönetmelik hükümleri çerçevesinde ilgili sigorta ... teşviki uygulamasından geçmiş dönemler bakımından yararlanma hakkı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, her ne kadar özel bir yasa ile düzenleme getirilmişse de, bu yasadan yararlanma şartlarını belirleme ve bu hususta işlem tesis etme yetkisi Kuruma bırakılmış olup, teşvik başvurusunun reddi ile Kurum yeni bir muaraza çıkartmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, işin esasına girilip bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile ... husumet (davalı sıfatı) yokluğundan davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10/04/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12279, Karar No: 2014/7081, Tarih: 24.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/12279 E.  ,  2014/7081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde kemik kırığı nedeniyle artırım yapılırken TCK'nin 87/3. maddesi gösterilmeyerek CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün 2. parağrafının başına "TCK'nin 87/3. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5996, Karar No: 2011/8812, Tarih: 27.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/5996 E.  ,  2011/8812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü, Kandil camiine gittiği, burada müştekinin demir korkuluklara astığı deri montunu yakınanın namazda olduğu sırada aldığı, yakınanın secde de iken durumu fark etmesi üzerine, hemen caminin demir kepenklerini indirdiği, sanığın yakalanacağını anlayınca bıçağını çıkartarak, yaklaşmaması için yakınana bıçağı çekerek “Hacı beni bırak, yoksa sonun kötü olur” diyerek tehdit ettiği, durumun polise bildirilmesi üzerine sanığın görevlilerce yakalandığı, yakalandığında üzerinde herhangi bir şey bulunmadığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasada dolaylı yağma suçuna yer verilmemiş olması da gözetilerek, hırsızlık suçuna kalkışma ve sonrasında, kaçmaya yönelik gelişen olayın silahla tehdit suçunu oluşturduğu düşünülmeden, suçun niteliğinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/28317, Karar No: 2024/9256, Tarih: 04.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28317 E.  ,  2024/9256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Duruşmaya katılan Cumhuriyet savcısının, yüzüne karşı 01.06.2023 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 09.06.2023 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3978, Karar No: 2023/15792, Tarih: 07.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/3978 E.  ,  2023/15792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın isteminin; hükmün temyizine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, hükümlü olduğu ceza infaz kurumu memurlarına hitaben sinkaflı sözlerle hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın savunması, mağdurların iddiası, 15.05.2015 tarihli tutanak ve dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek atılı suçu işlediğinin kabulüyle sanığın mahkûmiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Mağdurların anlatımı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkûmiyeti yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus yönünden bozma yapılamayacağı anlaşılmakla bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Ancak,

1. Başka suçtan cezaevinde hükümlü olan sanığın 18.11.2015 tarihli duruşma günü hazır edilmesi için yazılan müzekkereye; sanığın ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi edildiği için hazır edilemeyeceği şeklinde cevap verilmesi ve sanığın güncel adli sicil kaydına göre başka bir suçtan dolayı hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32/1 ve 57 nci maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmolunduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca "Akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı." konusunda rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanığın akıl hastalığının bulunmadığı tespit edildiği takdirde, 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/632, Karar No: 2012/1033, Tarih: 03.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/632 E.  ,  2012/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Fatih 4.Sulh Hukuk ve Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamındaki, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen ... adresin, Köy Muhtarlığının 20.10.2010 tarihli cevabi yazıları ile ceza evi adresi olduğu,, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ... adresi olduğu 01.04.2011 günlü müddetname ve hükümlünün 14.04.2011 günlü vasi istem dilekcesi ile anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Fatih 4.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Fatih 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/17684, Karar No: 2014/20068, Tarih: 20.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17684 E.  ,  2014/20068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 5510 sayılı Yasanın .../.... maddesi uyarınca davacı murisi eşinin vefat ettiği ....05.2004 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere iş kazası meslek hastalığı sigorta kolundan gelir bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

...-Somut olayda; davacının eşi ...... Cebeci’nin 02.06.1970 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu %44 oranında sürekli işgöremezlik durumuna girmesi nedeniyle kendisine sürekli işgöremezlik geliri bağlanmış olup, ....05.2004 tarihinde vefat etmiştir. Davacı, 5510 sayılı Yasanın .../... fıkrasına göre, işkazası ile malûliyet oranının %50'nin altında olan sigortalıların iş kazasına bağlı olmaksızın ölümleri halinde hak sahiplerine gelir bağlama imkanının getirilmesi nedeniyle, kendisine ölüm aylığının yanında ölüm geliri de bağlanması gerektiğinin tespiti ile, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, talep doğrultusunda, Kurum işleminin iptali ile, davacıya 01/.../2008 tarihinden itibaren iş kazası ölüm geliri bağlanmasına karar verilmiştir.

Bazı hükümleri dışında 01.....2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın .../... maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

5510 sayılı Yasanın ....maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlemiştir. Aynı Yasanın .... maddesinde ise, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler