muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22508, Karar No: 2022/3486, Tarih: 02.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22508 E.  ,  2022/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.12.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 28.05.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12 yaşını doldurup 15 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun müştekinin yürüdüğü sırada çantasını karıştırırken yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK’nın 142/2-b, 35, 31/2. maddelerinde düzenlenen hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 11 yıl 3 aylık kesintili zamanaşımının, 29/11/2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2205, Karar No: 2013/5221, Tarih: 09.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2205 E.  ,  2013/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, bedeli paylaşıma konu borçlulara ait taşınmazın satımından sonra tüm paranın şikayet olunan vergi dairesine ödenmesine karar verildiğini, ancak vergi dairesi alacağının sadece borçluların vergi borcundan dolayı değil ortağı ve temsilcisi oldukları şirketin borçlarından da kaynaklandığını, şirketin vergi borcundan dolayı ödeme yapılmasının doğru olmadığını, ayrıca gerçek kişi borçlulara karşı takip yapılmadığından geçerli bir haczin de bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile tüm paranın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin vergi alacağı nedeniyle hem gerçek kişi borçlular hem de ortağı ve temsilcisi oldukları şirkete karşı takipler yapıldığını, bu nedenle bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine haciz konulduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; vergi dairesinin borçlularının şirket ve kişisel borçlarından dolayı da şirket ortakları olan gerçek kişi takip borçluları olduğu, vergi dairesinin önce şirket aleyhine yaptığı takibin semeresiz kaldığı, şirket ortaklarının kişisel borcundan dolayı alacağının bulunması, kişisel borç içinde haciz uygulanmış olması ve davalının haczinin davacının haczinden önce olması gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Şirket ortak ve yöneticilerinin, şirketin vergi borcundan sorumluluğu hususu 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un mükerrer 35. maddesinde düzenlenmiştir. Şikayetçi vekilince, taşınmaz üzerine müvekkili için konulan haczin dayanağının, taşınmaz sahipleri gerçek kişilerin şahsi ve ortağı olduğu şirkete ait vergi borçları olduğu savunulmuştur. Ancak, şikayet olunanın hem gerçek kişi borçlulara hem de ortağı ve temsilcisi oldukları şirkete karşı sıra cetvelinde paylaşıma konu olabilecek şekilde takip yapıp yapmadığı, yapmış ise bunların tarihleri, bunlara istinaden konulan hacizler, alacak miktarının ne olduğu, şikayet olunanın alacaklarının tahsili için şirket hakkındaki 6183 sayılı Kanun’un mükerrer 35. maddesinde öngörüldüğü üzere borçlu şirketle ilgili yasal işlemleri tamamlayıp tamamlamadığı, bir başka ifade ile şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemediğinin veya tahsil edilemeyeceğinin tespiti bağlamında yeterli girişimde bulunup bulunmadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden tam olarak anlaşılamamaktadır. Zira

dosyada mevcut vergi dairesi tarafından gerçek kişi borçlular için tapu sicil müdürlüğüne gönderilmiş ........2008 tarihli haciz bildiri yazılarında hacizlerin konusu olan amme alacağının takip numarası, türü ve dönemleriyle ilgili somut hiçbir bilgi yer almamaktadır.

Bu durumda, mahkemece yukarıda belirtilen hususların aydınlatılarak ortaya konulması amacıyla, şikayet olunanın ........2008 tarihli haczine konu alacakları için şartları dairesinde, taşınmaz malikleri olan gerçek kişi borçlular ve şirkete karşı hacze dayanak teşkil eden geçerli takiplerinin bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla vergi uygulamaları ve mevzuatı konusunda uzman bir bilirkişiden ... denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8225, Karar No: 2011/22202, Tarih: 24.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/8225 E.  ,  2011/22202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : ...: 5237 sayılı TCK 204/2, 62, 53. maddeleri gereğince, 2 yıl 6 ay hapis, hak yoksunluğu

...: a- 5237 sayılı TCK 204/2, 43/1, 62, 53. maddeleri gereğince, 2 yıl 6 ay hapis, hak yoksunluğu

b. 5237 sayılı TCK 204/2, 43/1, 62, 53. maddeleri gereğince, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis, hak yoksunluğu

Sanık ... müdafiinin yasal şartları oluşmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

Hükmolunan ceza süresi nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nın 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanıklar hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin sübutun bulunmadığına, soruşturmanın eksik yapıldığına, zamanaşımının gerçekleştiğine, mahkemenin suç vasfını tayinde hataya düştüğüne ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak:

Suç tarihinde Bozova ilçesi Atatürk Barajı Lisesinde Müdür olarak görev yapan sanık ... ile aynı Lisenin Müdür Yardımcılığı görevini yapan sanık ...'ın tasdiknamede sahtecilik ve ayrıca sanık ...'in sınav evraklarında teselsülen sahtecilik eylemlerinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 339. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, lehe yasa değerlendirmesinin anılan Yasanın 339. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde öngörülen beş yıl hapis cezası esas alınarak yapılıp, 5237 sayılı TCK'nun lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak, yerlerine;

“1-Sanıklar ... ve ...'ın sabit olan tasdiknamede sahtecilik suçundan eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 339. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi gereğince suçun işleniş şekline göre taktiren 3'er yıl hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına,

Sanıkların duruşma tutanaklarına yansıyan iyi halleri lehlerine takdiri indirim sebebi kabul edilerek cezaları 765 sayılı TCK'nın 59/2. maddesi gereğince taktiren 1/6 oranında indirilerek 2 yıl 6'şar ay hapis cezasi ile cezalandırılmalarina,

Sanıklara verilen ceza miktarına göre 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

Sanıkların duruşma tutanaklarına yansıyan iyi halleri lehlerine takdiri indirim sebebi kabul edilerek cezaları 765 sayılı TCK'nın 59/2. maddesi gereğince taktiren 1/6 oranında indirilerek 2 yıl 6'şar ay hapis cezasi ile cezalandırılmalarina,

Sanıklara verilen ceza miktarına göre 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,

2-Sanık ...'in sabit olan sınav belgelerinde sahtecilik suçundan eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 339. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi gereğince suçun işleniş şekline göre taktiren 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık suçu zincirleme olarak işlediğinden cezası 765 sayılı TCK'nın 80. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında arttırılarak 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın duruşma tutanaklarına yansıyan iyi hali lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek cezası 765 sayılı TCK'nun 59/2. maddesi gereğince taktiren 1/6 oranında indirilerek 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen ceza miktarına göre 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,” ibareleri yazılmak ve 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından tümden çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14743, Karar No: 2010/1128, Tarih: 08.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14743 E.  ,  2010/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 02.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.09.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin dava değeri yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 116 ada 23 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki “...” ve “... ... Vakfından” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 18.maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıflardan olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi, vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi zorunludur.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

İlgili tapu sicil müdürlüğü 27.06.2006 tarihli yanıtında, 23 sayılı parselin ilk tesisinden itibaren tüm geldi evraklarını göndermiş, ancak mahkemece Osmanlıca yazılan dayanak kayıtların Türkçeye tercümesi yaptırılmamış, bunların dava ile ilgisi yönü üzerinde durulmamıştır.

İlgili tapu sicil müdürlüğü 27.06.2006 tarihli yanıtında, 23 sayılı parselin ilk tesisinden itibaren tüm geldi evraklarını göndermiş, ancak mahkemece Osmanlıca yazılan dayanak kayıtların Türkçeye tercümesi yaptırılmamış, bunların dava ile ilgisi yönü üzerinde durulmamıştır.

Hal böyle olunca tapu sicil müdürlüğü tarafından gönderilen eklerin tercümesi yaptırılmalı, bunların vakıflarla bir ilişiği veya vakfın durumunu gösteren kayıt ve belgeler olup olmadığı araştırılmalı, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmalı, dava bütün bunların sonucuna göre karara bağlanmalıdır.

Somut olayda; mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulduğundan, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5144, Karar No: 2019/4265, Tarih: 15.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5144 E.  ,  2019/4265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin kıdem, ihbar tazminatı ve sair sosyal haklarının tahsili için davalı muhlis aleyhine Gebze İş Mahkemesinin 2003/167 esas sayılı dosyası ile açmış olduğu davanın müvekkili lehine sonuçlanarak karara bağlandığını, kararın takibe konulduğunu ancak davalının iflasına karar verilmiş olması nedeni ile alacaklarını tahsil edemediklerini bu nedenle ... 3. İflas Müdürlüğüne 2013/11 esas sayılı dosyası ile iflas masasının oluşturulduğunu, müvekkilinin alacağı olan 44.707,18 TL'lik kısmının kabul edilip, 12.952,27 TLlik kısmının reddedildiğini ileri sürerek oluşturulan red kararı doğrultusunda ikinci alacaklılar toplantısına katılmalarına izin verilerek müvekkilinin alacağının hesap edilip, reddedilen kısmında masaya kayıt kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı iflas idare vekili; davanın süresinde açılmadığını, reddedilen kısmın ana para alacağının faize ilişkin kısmı olduğunu, yapılan hesaplamanın hatalı olduğu değerlendirilerek bu bölümün reddolunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre usulüne uygun hesaplama ve faiz oranlarının değerlendirdiği bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, İş Mahkemesi kararına dayalı olarak dava dışı işçiye ait işçilik alacağının kayıt ve kabulü istemine ilişkindir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre usulüne uygun hesaplama ve faiz oranlarının değerlendirdiği bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, İş Mahkemesi kararına dayalı olarak dava dışı işçiye ait işçilik alacağının kayıt ve kabulü istemine ilişkindir.

İİK'nın 234/1. maddesi, "İflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları 166. maddenin 2. fıkrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder." hükmünü, 235/1. maddesinin ilk iki cümlesi, "Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223. maddenin üçüncü fıkrası hükmü mahfuzdur." hükmünü içermektedir. Bu madde hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, iflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu husus üzerinde mahkemece re'sen durulmalıdır. Bu süre, kural olarak sıra cetvelinin İcra İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar eğer davacı, aynı Kanun'un 223. maddesine göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır. Masraf verilmediği takdirde iflas masasının masrafından yapılan tebliğ bilgi mahiyetinde olup alacaklıya herhangi bir hak bahşetmez. Bu nedenle Mahkemece davacı alacaklının tebliğ için masraf verip vermediği hususu araştırılarak masraf vermiş ise dava süresinin tebliğden, vermediyse son ilan tarihinden başlayacağı gözönünde bulundurulup davanın sonuçlandırılması gerekirken bu hususta araştırma yapılmadan tebliğden itibaren hesaplama yapılmak suretiyle davanın süresi içerisinde açıldığı varsayımıyla işin esasına girilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9477, Karar No: 2015/6171, Tarih: 01.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9477 E.  ,  2015/6171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2013/245-2014/432

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatife ait Bodrum Akyarlar köyü 2128 parsel sayılı taşınmazın ½ hissesini 24.04.2009 tarihinde satın alan müvekkilinin, üyelik kaydı için davalı kooperatife başvurduğunda, davacının satın aldığı hissesinin eski maliki A. S.. B...ödenmemiş aidat borçlarının faiziyle birlikte ödenmesinin talep edildiğini, katkı payı, aidat borcu ve gecikme cezaları toplamı 25.416,72 TL yönünden müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini ve ihtirazi kayıtla ödenen bu meblağların istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, müvekkili kooperatifin bünyesinde bulunan 2128 parselin 1/2 hissesini, kooperatifin ortağı A. S...24.4.2009 tarihinde satın alarak, kooperatife ortaklık başvurusunda bulunduğunu, Kooperatifler Kanunu'nun 35. maddesine göre davacının, hisse devraldığı eski ortağın borçlarından sorumlu olduğunu ve ayrıca kooperatife üye olmasa dahi, taşınmaza yapılan hizmet ve harcamalardan yarar sağladığına göre payına düşen katkı payını ödemek zorunda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 23.01.2013 tarih ve 2012/6441 E., 2013/342 K. sayılı ilamıyla; dava dışı davacının eşi olan A. S...., davalı kooperatif bünyesindeki 2128 parselin ½ hissesinin maliki iken, 21.07.2000 tarihinde üyelikten istifa ettiği ve istifasının da 31.07.2000 tarihinde davalı kooperatife ulaştığı, böylece A. S...bu tarih itibariyle ortaklık sıfatı sona erdiği halde 2003 yılına kadar kooperatif aidatlarını ödemeye devam ettiği, 2128 parseldeki ½ hissesini 24.04.2009 tarihinde tapuda satış yaparak eşi olan davacıya devrettiği, devir tarihi itibariyle ortaklığı sona eren A. S...ortaklık payını devretmesinin mümkün olmadığı, davacının ise tapuda taşınmazı satın alması nedeniyle doğrudan kooperatif ortağı olamayacağı hususları gözetilerek kooperatife ait tüm kayıt ve belgeler üzerinde kooperatifler konusunda uzman bir bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak, dava dışı A. S... istifa sonrası ödemelerin kooperatif tarafından benimsenip benimsenmediği, bu ortağın genel kurul toplantılarına katılıp katılmadığı, sonuç olarak istifa sonrası eylemli şekilde ortaklığın devam edip etmediği konularında ayrıca davacı vekilinin bilirkişi raporlarına itirazlarını da karşılar şekilde rapor alınarak karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; dava dışı A. Selmin Bahar'ın davalı kooperatif vekilince dosyaya sunulu bulunan hesap ekstrelerinden, kooperatiften istifa tarihinden sonra 28.02.2003 tarihine kadar ödeme yaptığına ilişkin delil bulunmadığı, üye hesap takip kartlarında da, bahsedilen tarih aralığında ödeme yaptığına ilişkin herhangi bir kayda rastlanmadığı, genel kurul toplantılarına ilişkin hazirun cetvellerinde bu kişiye yer verilmemiş olduğu, davacının arsayı satın almasından sonraki tarihlerde, davacının hazirun cetvellerinde yer aldığı fakat genel kurula davet edildiğine ilişkin delil bulunmadığı, davacının 2009 ve 2010 yıllarına ilişkin genel kurul toplantılarına katılmamış olduğu, eski ortağın ortaklığının devam etmediğinin sabit olduğu, davacının, kooperatif bünyesindeki arsayı satın alması nedeniyle eski ortağın(eşinin) birikmiş aidat ve faizlerinden sorumlu olamayacağı, devir tarihi itibariyle, ortaklığı sona eren A. S...ortaklık payını devretmesinin mümkün olmadığı, davacının tapuda taşınmazı satın almasının doğrudan kooperatif ortağı olmasını sağlamadığı, ancak Kooperatifler Kanunu'nun 23. maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesi gereği davacının üyeliğe kabul edildiği tarihe kadar olan parasal yükümlülükleri yerine getirmesi gerektiği, aidat ve alt yapı katılım bedelleri toplamı olan 7.562,50 TL'den davacının sorumlu olduğu, davacı vekili 17.854,22 TL'yi ödediklerini beyan etmişse de ödeme belgesi ibraz edilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacının 17.854,22 TL borçlu olmadığının tespitine ve itirazi kayıtla ödediği 5.416,72 TL'nin davalıdan istirdatına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.