muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9760, Karar No: 2023/458, Tarih: 16.02.2023

A. Suç Vasfı Yönünden Temyiz İstemi

Sanığın eylemi neticesinde katılanın, Olaylar ve Olgular Başlıklı bölümün 6. paragrafında detaylarının açıklandığı şekilde yaralandığı, sanığın suçta kullandığı aletin öldürmeye elverişli olduğu, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe adedi dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız Tahrik Yönünden Temyiz İstemi

Somut olayda sanık ile katılan arasında bir süre önce bir tartışmanın yaşandığı, olay günü katılan arkadaşları ile birlikte ...'nin babasına ait araçla, olayın meydana geldiği mahalleye geldikleri, katılan ve tanık ... aracın içinde oturdukları sırada, sanığın katılanı fark etmesi üzerine ateşli silahla katılanı hedef alarak 4-5 kez ateş ettiği ve katılanı Olaylar ve Olgular Başlıklı bölümün 6. paragrafında detaylarının açıklandığı şekilde yaralandığı olayda, ilk haksız hareketin sanıktan geldiği şeklinde ilk derece mahkemesi kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Meşru Savunma Yönünden Temyiz İstemi

Olay günü, ...'nin babasına ait olan ... plaka sayılı aracın arka koltuğunda oturan katılanı fark eden sanığın, ateşli silah ile katılanı isabet alarak birden fazla kez ateş etmesi sonucunda katılanı yaralaması karşısında sanık lehine meşru savunma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.04.2021 tarihli ve 2021/217 Esas, 2021/528 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12072, Karar No: 2012/32068, Tarih: 27.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/12072 E.  ,  2012/32068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kişisel ilişki anne, baba ile çocuk arasında anne baba duygularını tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk ile baba farklı şehirlerde yaşamakta olup, bu hususta dikkate alınarak daha uygun süreli bir kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değil ise de; bu yön yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan " tarafların ayrı şehirlerde oturmaları halinde her yıl 1 Temmuz saat 09.00'dan 1 Ağustos saat 17.00'ye kadar" kelimelerinden sonra "dini bayramların 2. günü saat 09.00'dan 17.00'ye kadar, her ayın birinci haftası Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar saat 17.00'ye, yarıyıl tatilinin ilk Pazartesi günü saat 10.00'dan 2. Pazartesi günü saat 10.00'a kadar" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.12.2012 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/4223, Karar No: 2015/184, Tarih: 15.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4223 E.  ,  2015/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Somut olayda, temyiz talebinin reddine ilişkin 07.02.2014 tarihli ek kararı temyiz eden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca süresinde temyiz kaydı yapılmış ise de, bu ek kararın temyizi ile ilgili temyiz başvuru ve temyiz harcının yatırılması gerekmektedir. Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından ek kararın temyizine ilişkin maktu temyiz karar harcı yatırılmışsa da, temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığına ilişkin dosyada bir belge bulunmamaktadır. Davalı vekili tarafından anılan harç yatırılmışsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa yatırması için davalı vekiline HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemiz'e gönderilmesi ya da aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1033, Karar No: 2019/2480, Tarih: 09.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1033 E.  ,  2019/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, ... vasfıyla, 117 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ise ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tapuya tescil edilmiştir. Davacı vekili, söz konusu taşınmazların bir bölümünün davacı köyün kullanımında olan yayla yeri ve mera olduğu iddiasıyla tapu kayıtlarının iptali ile mera özel siciline tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dava konusu taşınmazların mera vasfında olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro sonucu oluşan tapu kaydının, kadastro öncesi nedene dayalı olarak iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre yapılan ... kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların mera niteliğinde olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır.

Dava konusu 101 ada 1 sayılı parsel yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4/3. maddesi uyarınca yapılan ... kadastrosunda ... olarak sınırlandırılmış, 117 ada 3 sayılı parsel ise kadastro sırasında ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı köy tüzel kişiliği, dava konusu 101 ada 1 sayılı parselin ve 117 ada 3 sayılı parselin bir bölümünün mera niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmış, mahkemece dava konusu 117 ada 3 sayılı parsele ilişkin bilgi içermeyen fen bilirkişi raporu esas alınarak ve keşifte bu parselin dava konusu yapılan bölümünün hayvanların toplanma ve yayılma yeri olarak kullanıldığına dair tanık beyanlarına karşın bu bölümün hangi amaçla ne şekilde kullanıldığı açıklığa kavuşturulmadan hüküm kurulmuştur. Eksik araştırma ile hüküm kurulması bozma nedenidir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre mera, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir.

... yeri köy hayvanlarının toplanıp sulandığı, eyrek yeri ise hayvanların dinlendikleri yerdir. Yalak denilen, insan eliyle yapılmış yerlerle, sürekli olarak derelerin sulamaya ayrılmış olan yerlerine sıvat yeri denilmektedir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre mera, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir.

... yeri köy hayvanlarının toplanıp sulandığı, eyrek yeri ise hayvanların dinlendikleri yerdir. Yalak denilen, insan eliyle yapılmış yerlerle, sürekli olarak derelerin sulamaya ayrılmış olan yerlerine sıvat yeri denilmektedir.

Dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı ve kural olarak bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için; taşınmazın yetkili ve idarî merciler tarafından mera olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır.

O halde; sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için davacıya 117 ada 3 parselin hangi amaçla ne şekilde kullanıldığının ve bu taşınmaz yönünden talebinin açıklattırılmasından sonra dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Kanunlar uyarınca mera (yayla) tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden; 4342 sayılı Kanun uyarınca mera (yayla) tahsisi yapılıp yapılmadığı ise mülkî amirlikten ayrı ayrı sorulup saptanmalı, sözü edilen kanunlar uyarınca bölgede mera tahsisi yapılmış ise, mera tahsis haritası ve eki belgelerin tümü eksiksiz getirtilmeli; bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazların bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve bir uzman ..

... bilirkişisi, tapu fen memuru ve uzman bir ziraatçi bilirkişinin tümü hazır olduğu halde, dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede mera tahsisi yapılmış ise mera tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, fen memuru bilirkişisi eliyle her iki harita çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından mera tahsisi yapılmamış ise, yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda olaylara dayalı bilgi alınmalı, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişi marifetiyle taşınmazlar bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazların fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına yazılmalı, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınıp alınmadığı dikkate alınarak tutanakların içeriğinde vurgulanan maddî ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları, tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; özellikle fen memuru bilirkişisinden dava konusu her parsel yönünden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya, taşınmazların niteliğini belirtmeye elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 09/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14262, Karar No: 2023/2866, Tarih: 22.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14262 E.  ,  2023/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 2064 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilinin cevap dilekçesinde özetle; teklif edilen değerin piyasa rayiç değerinin çok altında bulunduğunu, kamulaştırma neticesinde taşınmazın bir kısmını terk etmek zorunda kalacağından kalan kısımda uğranılan değer kaybının da dikkate alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olduğunu, rapora itirazların değerlendirilmediğini, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, yol nedeniyle değer artışının dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olduğunu, rapora itirazların değerlendirilmediğini, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, yol nedeniyle değer artışının dikkate alınmadığını ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; direnme kararı verilmesi gerektiğini, taşınmazın değerli bir konumda bulunduğunu, bedelin düşük belirlendiğini, iade kararından önce alınan bilirkişi raporunun esas alınmasının doğru olmadığını, yerel mahkemece depo bedelinin yatırılması için 3 kez süre verilmesinin hatalı olduğunu, bedele enflasyon artış değerlerinin de eklenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu mahkemece iade kararı doğrultusunda yargılama yapılarak karar verildiği anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’nun 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 2064 parsel taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3709, Karar No: 2017/4128, Tarih: 01.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3709 E.  ,  2017/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.08.2016 gün ve 2016-7996 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca düzenlenen 21.09.2016 gün ve KYB. 2016/329691 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik, hakaret, görevi kötüye kullanma ve iftira suçlarından şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/04/2016 tarihli ve 2015/10565 soruşturma, 2016/18807 esas, 2016/1203 sayılı iddianamenin iadesine dair Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/05/2016 tarihli ve 2016/121 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/05/2016 tarihli ve 2016/531 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde, iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hâllerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, Mahkemesince, şüphelilerin bir kısmı hakkında dava açılması üzerine delillerin birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmadığı ve şüphelilerden ...'ün üzerine atılı kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun delillerle ilişkilendirilerek açıklanmadığı gerekçeleriyle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de; hakkında dava açılan şüphelilerin konum, sıfat ve görevleri dikkate alındığında her birinin Karum İş ve Alış Veriş Merkezi Yönetimi ile bağlantılı şahıslar olduğu ve aralarında bu nedenle bir ilişki bulunduğu, her bir suçu işleyen şüphelilerin tamamen farklı kişiler olmayıp, bunlardan çoğunun kamu görevlisi sayılan diğer şüpheli ...'ün eylemine iştirak ettikleri, sahte olarak düzenlenen resmi belgenin kullanılması sureti ile işlenen resmi belgede sahtecilik suçunun da kamu görevlisinin resmi belgedeki sahtecilik suçuyla bağlantısı olduğu, görevi kötüye kullanmak suçundan dava açılan...'in, görevin kötüye kullanmasına neden olan evrakla bağlantılı sahtecilik fiilini gerçekleştiren diğer şüpheli ... ile birlikte çalışan/aynı noterlik görevlisi olduğu ve bu eylemin her iki şüpheli tarafından işlendiği, hakkında dava açılan şüphelilerin iddianamede sıralanan eylemleri işleyiş sebepleri ve işleyiş şekli yönünden her bir şüphelinin davranışları ve müştekilerle ilişkileri yönünden bir sebep sonuç ilişkisi mevcut olduğu, örneğin, resmi belgede sahtecilik suçundan verilecek hükmün iftira suçunu da doğrudan etkileyeceği, bu nedenle dosya içerisinde bulunan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinde mutlak bir zorunluluk olduğu, nitekim 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 9/1. maddesinde "Bağlantılı suçlardan her biri değişik mahkemelerin görevine giriyorsa bunlar hakkında birleştirmek sureti ile yüksek görevli mahkemede dava açılabilir." hükmüne yer verildiği, 08/04/2013 tarih ve 07776 yevmiye nolu Noterlik Belgesinin sahtesinin oluşturulması eyleminin ise, iade edilen iddianamede kimler tarafından ve nasıl oluşturulduğunun anlatıldığı, kaldı ki 5271 sayılı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, 2. fıkrasında ise “suçun hukukî nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez

." hükmüne yer verildiği, 08/04/2013 tarih ve 07776 yevmiye nolu Noterlik Belgesinin sahtesinin oluşturulması eyleminin ise, iade edilen iddianamede kimler tarafından ve nasıl oluşturulduğunun anlatıldığı, kaldı ki 5271 sayılı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, 2. fıkrasında ise “suçun hukukî nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez.” hükmüne yer verildiği, yukarıda açıklanan sebeplerle suçun sübutuna etki eden mutlak delillerin toplandığı gözetilmeksizin, itirazın bu yönden de kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,