muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/131, Karar No: 2022/691, Tarih: 03.11.2022

(6) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(7) Suçun mağdurun bitkisel hayata girmesine veya ölümüne neden olması durumunda, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiş iken,

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 59. maddesi ile;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya ... hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur",

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile de;

"Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, istismar durumunda on yıldan, sarkıntılık durumunda beş yıldan az olamaz.

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile de;

"Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, istismar durumunda on yıldan, sarkıntılık durumunda beş yıldan az olamaz.

Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza on sekiz yıldan az olamaz.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya ... hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur"

Hâlini almıştır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur"

Hâlini almıştır.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi halinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdurenin anne ve babası olan katılanların aşamalarda özetle; olay tarihinde lojmanın bahçesinde oyun oynamakta olan mağdurenin bir süre sonra ağlar bir vaziyette eve döndüğünü, ne olduğunu sorduklarında önce anlatmak istemediğini, daha sonra nöbetçi askerin eteğini kaldırıp cinsel organına elbisesinin üzerinden bastırarak dokunduğunu söylediğini, hemen sanığın yanına giderek durumu aktardıklarında sanığın suçlamayı kabul etmediğini, hastaneye götürdükleri mağdureyi muayene eden doktorun mağdurenin anlattıklarının doğru olduğunu düşündüğünü ancak bu konunun uzmanlık alanı olmadığını ve mağdurenin bir çocuk psikoloğu tarafından muayene edilmesi gerektiğini bildirdiğini, bunun üzerine sanık hakkında adli makamlara müracaatta bulunduklarını iddia ettikleri, mağdurenin iddia olunan eyleme ilişkin olarak sadece olay nedeniyle ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığının belirlenmesi bakımından Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunda yapılan muayenesi sırasında "Kıyafetimin altından ayıp yerlerime dokundu, korktum, şuan için aklıma pek gelmiyor, erkeklerden biraz korkuyorum." şeklinde anlatımda bulunduğu, sanığın ise aşamalarda özetle olay tarihinde nöbet tuttuğu sırada arkadaşlarıyla oynayan mağdurenin, yanına gelerek dizine oturduğunu, yanağını sıkarak sevdiği mağdurenin arkadaşlarının yanına döndüğünü, bir süre sonra mağdureyi ağlarken gördüğünü, akabinde mağdurenin annesinin, bulunduğu yere gelerek "Sen ne yaptın bu çocuğa? Çocuğun cinsel organına dokunmuşsun." şeklinde sözlerle bağırdığını, durumu inkar ettiğini ancak mağdurenin ailesini inandıramadığını, suçlamayı kabul etmediğini savunduğu olayda;

Olay tarihinde 5 yaş 9 aylık mağdurenin aşamalarda olayın gerçekleşme biçimine dair somut bir anlatımının bulunmaması, eylemin, mağdurenin anne ve babası tarafından mağdurenin kendilerine aktardığını belirttikleri şekliyle dosyaya yansıtılması, mağdurenin gerek soruşturma safhasında gerekse kovuşturma aşamasında beyanının alınması esnasında hazır bulunan uzman psikolog ve rehber öğretmen bilirkişiler tarafından yaşı ve bilinçsel gelişimi dolayısıyla bu yaştaki bir çocuğun yalan söylemesinin zor olduğu, mağdurenin anlattıklarının doğru kabul edilebileceği belirtilmişse de bilirkişilerin beyanlarının yoruma dayalı olması, olayın gerçekleştiği iddia olunan yer ve zaman dilimi ve tüm aşamalarda atılı suçu işlemediğini belirten sanık savunmasının aksine bir delil bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağdureye yönelik cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiğine dair kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayıp iddiasının şüphede kalması ve bu şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiğinden, sanığın mağdureye yönelik eyleminin sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi ...;

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi ...;

"Oluşa ve dosya içeriğindeki delillerin kapsamına göre; soruşturma aşamasında 6 yaşındaki mağdure ile uzman psikoloğun mülakatı sonucu, bilirkişi olarak alınan beyanında 'bu yaştaki bir çocuğun yaşı ve bilinçsel gelişimi dikkate alındığında anlattıklarının kuvvetle muhtemel doğru olduğunu' belirtmesi ile hiçbir bilimsel mütalaada yüzde yüz kanaat bildirilmesinin mümkün olmadığı değerlendirildiğinde; Özel Dairece bu tür suçlarda 'intikal zamanının' vicdani kanıyı destekler nitelik taşıdığının yerleşik içtihatlarla süregeldiği gözetildiğinde, olay akabinde bağırıp ağlayarak koşup eve gelen ve annesine olayı anlatarak ebeveyninin derhal müracaatı ile soruşturmanın başlamasını sağlayan mağdurenin aşamalarda değişiklik göstermeyen anlatımları ile kollukta üç ayrı kez yapılan teşhis işleminde ısrarla sanığı işaret ederek belirtmesi ve bununla birlikte sanığın da sadece çocuğu dizine oturtup sevdiğine dair tevil yollu ikrar içeren savunması karşısında, olay yerini gösteren kamera kaydı ve olayı gören tanığın bulunmamasının suçun doğasına ve hayatın olağan akışına uygun olduğu değerlendirilerek;

Olay günü evleri olan jandarma lojmanlarının bahçesinde oyun oynayan 03.11.2006 doğum tarihli mağdureye karşı, sanık nöbetçi askerin, çocuğun elbisesini kaldırarak, çamaşırı üzerinden cinsel organına bastırmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olduğundan, cezalandırılması yolundaki ilk derece mahkemesi kararının onanması gerektiği düşüncesiyle, suçun sübut bulmadığı yolundaki Daire kararına yönelen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne dair karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki düşüncesine katılmıyorum."görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan diğer iki Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 03.11.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1590, Karar No: 2017/3114, Tarih: 06.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1590 E.  ,  2017/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.09.2016 gün ve 2016/6 Esas, 2016/239 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adiye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesi kararında Üye ...ile ... sicil numaralı zabıt katibinin ıslak imzaları veya Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliklerinin tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmesi için esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1153, Karar No: 2007/5551, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1153 E.  ,  2007/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki senet iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında araç satışı nedeniyle üç adet sözleşme imzalandığını, daha sonra iki sözleşmeden vazgeçildiğini davalının da vazgeçme beyanını kabul ettiğini, feshedilen sözleşmeler nedeniyle davalının uhdesinde bulunan bonoların iade edilmediğini ileri sürmüş ve her biri 837.000.000.TL değerindeki 24 adet bono ile sözleşmenin teminatı olan 20.088.000.000.TL'Lık tek bononun ayrıca her biri 686.100.000.TL değerindeki 24 adet bono ile sözleşmenin teminatı olan 16.466.400.000.TL'lık bononun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektğini savunmuştur.

Mahkemece iptali istenilen dava konusu bonoların, aynı mahkemenin 2003/58 Esas, 2004/540 Karar sayılı davacısı... İnş.Ltd.Şti. davalısı ... A.Ş olan bu davaya konu araç satışları ile ilgili olarak düzenlendiği, davalının üzerine düşen edimleri yerine getirdiği iddianın aksine sözleşmenin ayakta kaldığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4400, Karar No: 2021/4580, Tarih: 01.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2018/4400 E.  ,  2021/4580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 166 ada 1 parsel sayılı 661,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, mirasçıları belirlenemediğinden ölü olduğu beyanlar hanesine yazılarak ... adına tespit ve tescil edildikten sonra, satış suretiyle pay temlikleri sonucunda ..., ..., ..., ... ve ... adına kayden tescil edilmiştir. Davacılar ... ve ..., çekişmeli taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak, tapu iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar ... ve ..., dava konu taşınmazın kök murisleri ... Yarım’dan intikal ettiğini ve taksim edilmediğini ileri sürerek dava açmışlardır. Mahkemece yapılan keşifte beyanına başvurulan mahalli bilirkişi Yaşar Yarım, taşınmazın bir kısmının kök muris ... Yarım’a ait olduğunu, bir kısmının ise kök muris ... Yarım mirasçısı ...’a ait olduğunu ve taksim yapılmadığını; mahalli bilirkişi ... , taşınmazın ...’a ait olduğunu, vefat edince oğlu ... Yarım’a kaldığını; davacı tanığı ..., taşınmazın kök muris ... Yarım’a ait olduğunu, taşınmazın taksim edilmediğini ifade etmiş olup, çekişmeli taşınmazın kök muristen kalıp kalmadığı konusundaki beyanların çelişkili olduğu ve bu haliyle davanın ispat edilemediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere taşınmazın öncesinin kime ait olduğu hususunda alınan beyanlar çelişkili olup, yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki söz konusu çelişki, gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeden hüküm kurulması cihetine gidilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve fen bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, davacılar ile davalıların ortak miras bırakanından kalıp kalmadığı, kalmışsa paylaşma olup olmadığı, paylaşma yapılmış ise taşınmaza kimin ne şekilde ve ne sıfatla zilyet olduğu sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı; beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle yöntemince giderilmeye çalışılmalı; çelişkinin giderilememesi halinde hangi beyana ne sebeple üstünlük tanındığı gerekçeli kararda tartışılarak açıklanmalı; fen bilirkişisinden, keşfi takibe denetlemeye imkân verir rapor ve kroki düzenlenmesi istenilmeli; bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18830, Karar No: 2014/2864, Tarih: 13.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18830 E.  ,  2014/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2012/373-2013/431

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılmasına davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi A. S..'in dava dışı S. A..'in davalı bankadan kullandığı 20/10/2003 tarihli krediye kefil olduğunu ve ayrıca Beydağ ilçesi ... mevkii.. pafta, ... parsel 33 ciltte yer olan taşınmazını da 17/10/2003 tarihinde 80.000,00 TL bedelle davalı banka lehine S. A..'in kredi borcuna karşılık ipotek verdiğini, müvekkillerinin murisi A.S..'in 19/08/2004 tarihinde vefat ettiğini, kredi borcunun süresinde ödenmesine rağmen davalı tarafın İzmir 20. İcra Müdürlüğü'nün 2007/20476 E. sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yapıldığını belirterek dava konusu taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisi A. S..'in ipotek veren 3. şahıs sıfatıyla borçtan sorumlu olduğunu, taşınmaz üzerindeki ipoteğin resmi senede ve hukuka uygun olarak devam ettiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre davacıların murisinin ölüm tarihinden önce açılan kredinin ödendiği, davacıların murislerinin ölüm tarihinden sonra açılan kredi borçlarından ise sorumlu olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulü ile ipotek konulan İzmir Beydağ .. mevkii .. pafta .. parsel sayılı maliki Mehmet oğlu A.S.. olan taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı açmış olduğu iş bu davasında Beydağ ilçesi .. mevkii .. pafta, .. parsel 33 ciltte yer olan taşınmaz üzerinde davalı banka lehine tesis edilen ipoteğin kaldırılmasını talep etmiştir. Fekki istenen ipotek bedeli de 80.000,00 TL'dir. Davacı yan iş bu davasında dava değeri göstermemiş, harç maktu olarak yatırılmıştır. Ancak yargılama sırasında eksik harç tamamlanmadığı gibi hükümle de bu eksiklik giderilmemiştir. Açıklanan bu yön gözetilmeden işin esasına girilip karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.