muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1480, Karar No: 2010/5, Tarih: 13.01.2010

a) Sanıklar ....,...,...’nin adam öldürmeye yardım, adam öldürmeye teşebbüse yardım ve konut dokunulmazlığını bozma, sanık ...’in adam öldürme, adam öldürmeye teşebbüs ve konut dokunulmazlığını bozma, sanık ...’in konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan ve kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b) Sanık ...’in adam öldürmeye ve adam öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; dosya içeriğine ve tanıklar ... ile ...’ın sıcağı sıcağına alınan ifadelerine göre; taraflar arasında kullanımı ihtilaflı olan tarlanın .... ve ... tarafından sürülmesine tepki gösteren sanıklar ... ve .....’in, ellerinde sopalar olduğu halde önden giderek evinin önünde oturmakta olan mağdur ...’ya saldırdıkları, olay yerinde bulunan .... ve ...’ın kalabalığı görünce kaçtıkları, babasına saldırıldığını gören maktulün engel olmaya çalışması üzerine sanıkların bu defa maktule vurmaya başladıkları, maktulün avluya kaçması üzerine peşinden giderek onu sıkıştırdıkları ve sanık ...’in bıçakla, sanık ...’in ise sopa ve yumrukla vurarak maktulü öldürdükleri ve mağduru ise öldürmeye teşebbüs ettikleri, katılan ...’in tabanca ile havaya ateş etmesi üzerine sanıkların oradan ayrıldıkları olayda;Sanık ...’in, diğer sanık ...’le fikir ve eylem birliği içerisinde suçun işlenişi üzerinde ortak hakimiyet kurarak, müşterek fail olarak eylemlerini gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 37.maddesi kapsamında suça müşterek fail yerine, aynı yasanın 39.maddesi uyarınca yardım eden olarak katıldığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13/01/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

13/01/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafii Avukatlar ..., ... ile ... 'nin yokluklarında 21/01/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/2793, Karar No: 2024/4452, Tarih: 27.06.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/2793 E.  ,  2024/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1847 E., 2024/459 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Kabul-Karar Kaldırılarak Dava Ret-Direnme

İLK DERECE MAHKEMESİ : Araç Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/132 E., 2021/65 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın hak düşürücü süre nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Dairemizin 21.09.2023 tarihli, 2021/9505 Esas, 2023/4696 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince önceki kararda direnilerek davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... Tüzel Kişiliği vekili dava dilekçesinde; kadastro çalışmaları sonucunda dava konusu 191 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tespit ve tescil edildiğini, oysa taşınmazın köy boşluğu vasfında olduğunu, tespit öncesinde ve sonrasında köy halkı tarafından gelip geçilen yol olarak da kullanıldığını, köy boşluklarının mülkiyeti Hazineye ait olup davanın Hazineye de ihbar edilmesi gerektiğini, kaldı ki davalının taşınmazda zilyetliğinin de bulunmadığını, zilyetlikle iktisap koşullarının davalı lehine oluşmadığını ileri sürerek taşınmazın köy boşluğu olarak bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın yıllardır ailesi ve kendisi tarafından zilyet edildiğini, ayrıca 10 yıllık hak düşürücü sürenin de geçtiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Kendisine davada ihbar olunan Hazine tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.04.2021 tarihli, 2020/132 Esas, 2021/65 Karar sayılı kararıyla; davanın kadastro öncesi nedene dayalı olarak açıldığı ve dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten, eldeki davanın açıldığı tarihe kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmaz köy boşluğu vasfında olup zilyetlikle iktisap edilebilen bu yerde davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını, dava Hazineye ihbar edildiği halde Hazinenin katılımının bulunmadığını, mahallinde keşif yapılarak delillerinin toplanmadığını ileri sürerek istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.09.2021 tarihli, 2021/755 Esas, 2021/1099 Karar sayılı kararıyla; davacı tarafından, dava konusu taşınmazın tüm köylünün kullandığı köy boşluğu vasfında olduğu iddiası ile dava açılmış olup, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3 üncü maddesinde öngörülen hak düşürücü süre dolmuşsa da, 5841 sayılı Kanun’un 2 nci maddesiyle 3402 sayılı Kanun’un 12 nci maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen üçüncü tümcesinde yer alan “İddia ve taşınmazın niteliğine…” ibaresinin Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarih ve 2009/31-77 sayılı kararıyla iptal edildiği, dolayısıyla artık kamu malı iddiasıyla açılan davalarda 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanmayacağı, bu nedenle davacının açtığı davada hak düşürücü

sürenin uygulanması mümkün değil ise de 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18 inci maddesi hükmü karşısında köy boşluklarının mülkiyetinin Hazineye ait olacağı hususunda kuşku bulunmadığı, her ne kadar anılan Kanun’un 16/A maddesinde de «boşluklar» sözcüğüne yer verilmiş ise de, bu hükümdeki boşluklar sözcüğü ile vurgulanmak istenenin genel olarak hizmet malları olduğu, Hazineye ait köy boşlukları ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/A maddesinde sayılan boşlukların aidiyet, kullanım, mahiyet ve nitelik bakımından birbirlerinden farklı olduğu, kural olarak mülkiyeti Hazineye ait olan taşınmazın hizmet malı olmaması nedeniyle zilyetlikle iktisabı olanaklı bulunduğundan, bu tür bir yer için Köy Tüzel Kişiliğinin değil, ancak Hazinenin dava açmasının mümkün olduğu, başka bir ifadeyle Hazineye ait olan ve zilyetlikle kazanılma olanağı bulunan köy boşluğu ile ilgili Köy Tüzel Kişiliğinin aktif dava ehliyetinin bulunmadığı, hal böyle olunca Mahkemece davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvuru talebinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK’nın 353/1-b/2 nci maddesi gereğince kaldırılmasına, davacının davasının HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince aktif dava ehliyeti yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Karar, Dairemizin 21.09.2023 tarihli, 2021/9505 Esas, 2023/4696 Karar sayılı kararıyla; somut olayda, dava konusu yerin köy boşluğu vasfında olduğunun iddia edildiği, hukuki niteliği itibariyle Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı, bu nedenle mülkiyeti Devlete ait olan yerlere ilişkin davayı Hazine açabileceği gibi bu taşınmazların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzel kişiliklerinin de açabileceği, hal böyle olunca Mahkemece işin esasına girilerek tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.03.2024 tarihli, 2023/1847 Esas, 2024/459 Karar sayılı kararıyla; somut olayda, davacı vekilinin gerek dava dilekçesinde, gerek aşamalardaki beyanlarında ve gerekse istinaf ve temyiz dilekçelerinde dava konusu taşınmazın köy boşluğu vasfında olduğunu, köy boşluklarının zilyetlikle kazanılması mümkün ise de davalı tarafın dava konusu taşınmazda nizasız ve fasılasız 20 yıllık zilyetliğinin bulunmadığını, taşınmazın Hazineye ait olan köy boşluklarından olduğunu ileri sürmüş olup, yargılamanın hiçbir aşamasında taşınmazın tüm köy halkı tarafından ortak kullanılan ve 3402 sayılı Kanun’un 16/A maddesinde sayılan hizmet malı niteliğindeki boşluklardan olduğunu ileri sürmediği, bu durumda dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kanun’un 18 inci maddesinde düzenlenen taşınmazlar kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinde kuşku bulunmadığı, açıklanan nedenlerle Hazineye ait olan ve zilyetlikle kazanılma olanağı bulunan köy boşluğu ile ilgili taşınmaz için davacı Köy Tüzel Kişiliğinin aktif dava ehliyetinin bulunmaması nedeni ile Dairece istinaf incelemesi sonunda verilen kararın doğru olduğu gerekçesiyle, bozma kararına uyulmamasına, 6100 sayılı HMK'nun 373/3 üncü maddesi uyarınca Dairenin 16.09.2021 tarihli, 2021/755 Esas, 2021/1099 Karar sayılı kararında direnilmesine, davacının davasının HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince aktif dava ehliyeti yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

a) 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14, 16/A ve 18 nci maddeleri

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

a) 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14, 16/A ve 18 nci maddeleri

b) Bkz. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 11.01.2017 tarihli, 2015/17764 Esas, 2017/148 Karar; Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 04.03.2019 tarihli, 2016/5597 Esas, 2019/1395 Karar; Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 15.10.2015 tarihli, 2014/20100 Esas, 2015/11907 Karar

3. Değerlendirme

1. Kadastro çalışmaları sonucunda Kastamonu İli, Araç İlçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 191 ada 7 parsel sayılı 1.072,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı ... Tüzel Kişiliği, dava konusu taşınmazın köy boşluğu olduğunu, komşular ve köy halkının bu yeri gelip geçerek yol olarak da kullandığını, kaldı ki zilyetlikle iktisap koşullarının davalı taraf lehine oluşmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmış; davalı ise taşınmazın kendisi ve ailesi tarafından zilyet edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Bilindiği üzere, Türk hukuk mevzuatında köy boşlukları ile ilgili bir düzenleme yoktur. Bu kavram uygulamada geliştirilmiştir. Kural olarak, hiç kimse tarafından kullanılmayan yerler 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 18 inci maddesi hükmü gereğince Hazineye aittir. Fakat mülkiyeti Hazineye ait boşluklar eğer 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16/A maddesindeki hizmet alanları arasında değilse, koşulların varlığı halinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinilebilir. Anılan maddede "Boşluklar" sözcüğüne yer verilmiş ise de bu hükümdeki boşluklar sözcüğü ile anlatılmak istenen genel olarak hizmet mallarıdır. Hizmet malı olmayan boşluklar ile ilgili dava ancak Hazine tarafından açılabilir. Hizmet malı olan boşluklarla ilgili olarak da köy tüzel kişiliğinin dava açma hakkı vardır. Söz konusu yerlerin hukuki durumları farklı olduğu halde Mahkemece komşu taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örnekleri varsa dayanağı kayıtlarla birlikte getirtilip dava konusu taşınmazın niteliğinin ne olduğunun belirlenmesi için araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece öncelikle, dava konusu 191 ada 7 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan 191 ada 4, 5, 6, 8, 9, 10, 90 ve kuzeyindeki yoldan sonra gelen 196 ada 1, 3, 4 ve 13 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örnekleri varsa dayanak kayıtlar (tapu kaydı, vergi kaydı gibi) ile birlikte getirtilip dosya arasına alınmalı, tespit tarihi olan 2007 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı tarihte çekilmiş streoskopik hava fotoğrafları ile temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları Harita Genel Müdürlüğünden getirtilip dosya arasına alınmalı, bundan sonra mahallinde dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde ve komşu köylerde ikamet eden yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3’er kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, ziraat mühendisi bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi ile teknik bilirkişi huzuruyla keşif yapılmalıdır.

Yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan, dava konusu taşınmazın öncesinin ne olduğu, kime ait olduğu, kim tarafından, ne sıfatla ve ne şekilde kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, taşınmazın köy boşluğu niteliğinde olup olmadığı, köy boşluğu ise köy halkı tarafından ne şekilde kullanıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanlar arasında oluşacak çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı, komşu taşınmazların varsa dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmaz yönünü ne okuduğu belirlenmeli; teknik bilirkişiden keşfi izlemeye elverişli, krokili rapor aldırılmalı; ziraat mühendisi bilirkişiden, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde dava konusu taşınmazın niteliği, toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve kullanım durumunun ne olduğunu belirten, taşınmazın köy boşluğu niteliğinde olup olmadığını açıklayan, değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş somut verilere dayalı ayrıntılı rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye, dosya arasına aldırılan hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini, taşınmaz imar-ihya faaliyetine konu olmuşsa ihyanın bitirildiği tarihi belirtir şekilde rapor alınmalı; böylece taşınmazın köy boşluğu niteliğinde olup olmadığı, köy boşluğu ise 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16/A maddesi kapsamında hizmet mallarından mı yoksa aynı Kanunun 18 nci maddesi kapsamında kalan yerlerden mi olduğu belirlenmeli, bundan sonra davacının aktif dava ehliyetinin olup olmadığı üzerinde durulmalı ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Dairemizce, hükmün az yukarıda açıklanan şekilde araştırma ve inceleme yapılması gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmesi gerekirken eksik gerekçe ile bozulduğu ancak henüz taşınmazın niteliği belirlenmeden doğrudan davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen direnme kararının da yerinde olmadığı anlaşıldığından, hükmün ilaveli gerekçe ile bozulmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

27.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8377, Karar No: 2013/12085, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8377 E.  ,  2013/12085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında “mala zarar verme” ve “görevliye direnme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nun “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde,265. maddesi ile düzenlenen;“Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir ... için değil, görevine giren bir ... için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 gün 9-259-47 sayılı kararında belirlendiği gibi, Olayın gelişimi sırasında sanığın, cebir ve/veya tehdit kullandığı polis memuru olan müştekiler suçun mağduru, kamu idaresi ise suçtan zarar gören konumundadır. “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçunun 5237 sayılı TCK’ nun “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı bölümünde düzenlenmiş olması da kamu görevlilerinin suçun mağduru olamayacakları anlamına gelmemektedir. Aksinin kabulü halinde, görevleri dışında kendilerine karşı cebir ve/veya tehdit kullanılması halinde işlenen bu suçların mağduru olacaklarında kuşku bulunmayan kişilerin, aynı suçlara görevlerinin ifası sırasında kamu görevlisi sıfatıyla maruz kaldıklarında ise suçun mağduru olmadıklarını ileri sürmek çelişkisine düşülecektir ki, bunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Sanığın suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden kamu görevlilerine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev’iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan,sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerekmektedir

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; müştekiler ... ve ...'un emniyet müdürlüğünde görevli polis memuru olarak görev yaptıkları, görev esnasında şüpheli bir aracın farları sönük bir şekilde dolaştığı yönünde ihbar gelmesi üzerine aracı aramaya başladıkları, aracın görülmesi üzerine durdurulmak istendiği, ancak ikaza rağmen durmayıp kaçmaya devam ettiği, bu sırada aracın durdurulmak için önünün kesildiği, sanıklardan ...'ın sevk ve idaresindeki araçla durmamak için resmi polis aracına çarpmak sureti ile araca zarar verdiği, aracın durması üzerine polis memurlarının bu sanığı yakalamak istediği, yakalanmak istenmeyen sanığın polis memurlarına fiili olarak direnmeye başladığı, “siz kimsiniz, beni kimse yakalayamaz” dediği, bu sırada diğer sanık ... komşularla birlikte olay yerine gelip olay yerinde kargaşa çıkardığı, polis memurlarının görev yapmasına engel olmak amacı ile polis otosunu taşlayıp polis otosunun camını taşla kırdığı, bu olaylar nedeni ile polis memuru ...'un basit tıbbı müdahile ile giderilebilir nitelikte yaralandığı olayda “görevliye direnme” ve “mala zarar verme” suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar hakkında “görevliye direnme” suçundan kurulan hükümde, tek fiille birden fazla kişiye karşı gerçekleşen eylemde, zincirleme suç koşulları bulunduğu halde TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Mahkemece sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6 maddesinin uygulanması sırasında, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2000/1456 E 2006/107 K ve 28/01/2008 tarihinde kesinleşen ilamının; diğer sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6 maddesinin uygulanması sırasında, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 293/67 E-K ve 22/12/1999 tarihinde kesinleşen ilamının tekerrüre esas alındığı kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.