muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/521, Karar No: 2015/2586, Tarih: 11.11.2015

Davacının tahsis talep tarihi itibariyle 1190 gün 506 sayılı Yasaya tabi sigortalılığı, 540 gün askerlik borçlanma süresinin olduğu ve 3201 sayılı yasaya tabi borçlanmasına esas Suudi Arabistan da geçen 26.10.1986 - 13.03.1990 ve 14.10.1991 - 11.07.1996 tarihleri arasında 2924 gün hizmetinin bulunduğu, 01.02.2002 - 01.02.2007 tarihleri arasında da 2926 sayılı Yasa uyarınca Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğu açıktır.

Mahkemece davacının yurt dışı hizmetinin toplam 3281 gün sayılarak talep tarihinde 2926 sayılı hizmetleri birleştirilmeksizin 506 Sayılı yasa gereğince 5011 gün hizmeti üzerinden aylık bağlanmasına karar verilmiş ise de, borçlanmasına esas yurt dışı hizmetinin 2924 gün olup talep tarihinde 5000 günlük sigortalılık süresinin gerçekleşmediği ortada iken neden ve dayanakları gösterilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 506 sayılı Kanun uyarınca yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 01/04/1980 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olarak toplam 1190 gün sigortalılık çalışması olduğunu, 02/02/2007 tarihi ilâ emeklilik talep tarihi olan 30/03/2009 tarihleri arasında da sigortalılığının sürekli ve kesintisiz sürdüğünü, ayrıca müvekkilinin kuruma müracaat ederek 3201 sayılı Kanuna göre 1986- 1996 tarihleri arasında yurt dışı çalışmaları karşılığı 3281 gün yurt dışı borçlanması ile 540 gün askerlik borçlanması prim borçlarını yaptırdığını, böylece toplam 5011 prim gün sayısına ulaştığını, müvekkilinin 506 sayılı Kanunun yaşlılık aylığı bağlanmasına ilişkin şartlarını yerine getirdiğinden 01/04/2009 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacının yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli şartları taşıdığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Özel Dairenin onama kararı sonrasında davalı vekilince, maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülen onama kararının düzeltilmesinin istenilmesi üzerine, Özel Dairece kararın maddi hataya dayalı olduğunun kabulü ile onama kararı kaldırılarak, Yerel Mahkeme kararı yukarıda başlık bölümünde belirtilen nedenlerle bozulmuş, yerel mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Özel Dairenin onama kararı sonrasında davalı vekilince, maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülen onama kararının düzeltilmesinin istenilmesi üzerine, Özel Dairece kararın maddi hataya dayalı olduğunun kabulü ile onama kararı kaldırılarak, Yerel Mahkeme kararı yukarıda başlık bölümünde belirtilen nedenlerle bozulmuş, yerel mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yerel mahkemece davacının yaşlılık aylığı şartları belirlenirken davalı kurum tarafından gönderilen yazı cevabı dikkate alınarak verilen kabul kararının onanmasından sonra kurum tarafından mahkemeye gönderilen yazı cevabının hatalı olduğunun belirlenmesi üzerine, verilen kararın maddi hataya dayalı olduğu gerekçesiyle Özel Daire tarafından maddi hata incelemesi yapılıp, yapılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle “maddi hata” kavramının irdelenmesinde yarar vardır:

Hemen belirtilmelidir ki, maddi hata (hukuki yanılma) maddi veya hukuki bir olayın olup olmadığında veya koşul veya niteliklerinde yanılmayı ifade eder (Ejder Yılmaz, Hukuk Sözlüğü, 1. Baskı, Ankara 1976, s. 208).

Burada belirtilen maddi yanılgı kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Bilindiği üzere mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 459 uncu maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesi uyarınca, iki tarafın isim, sıfat ve neticei taleplerine ilişkin maddi hatalar ve esas hükümde hesap hataları yapılmış ise mahkeme bu hataları düzeltebilir.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında da, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılama sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrarla maddi gerçeğin göz ardı edilmesi, yargıya duyulan güven ve saygınlığı, adalete olan inancı sarsacaktır.

O nedenledir ki; Yargıtay, bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş; baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltilmesini kabul etmiştir.

O nedenledir ki; Yargıtay, bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş; baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltilmesini kabul etmiştir.

Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 23.10.2002 gün ve 2002/10-895 E., 2002/838 K.; 02.07.2003 gün ve 2003/21-425 E., 2003/441 K.; 13.04.2011 gün ve 2011/9-101 E., 2011/128 K.; 19.06.2015 gün ve 2013/21-2361 E., 2015/1728 K. sayılı kararlarında da; maddi yanılgıya dayalı onama ve bozma kararlarının karşı taraf lehine sonuç doğurmayacağı, iş mahkemelerince verilen kararlara karşı karar düzeltme yolunun kapalı oluşunun maddi yanılgıya dayalı yargı kararlarının düzeltilmesine engel olamayacağı, hatalı biçimde hak sahibi olmanın evrensel hukukun temel ilkelerine ters düşeceği, maddi gerçeğin her zaman önde geleceği kabul edilmiştir.

Gerçekten, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/son maddesi uyarınca, iş mahkemelerince verilen kararlara ilişkin Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak, maddi yanılgıya dayalı kararlar bu kuralın dışındadır. Onama ve bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunması halinde dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira yukarıda da ifade edildiği gibi, maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş bulunan onama ve bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak evrensel hukukun temel ilkelerini ihlal edeceğinden, karşı taraf yararına sonuç doğurması olanaklı değildir.

Sonuç olarak; kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur.

Somut olayda, dosya arasında bulunan “işçi giriş vizesi”ne göre davacının 3201 sayılı Kanuna tabi borçlanmasına esas yurt dışı çalışma sürelerinin 26.10.1986 - 13.03.1990 ve 14.10.1991 - 11.07.1996 tarihleri arasında 2924 gün olduğu sabittir. Buna karşılık kurum tarafından mahkemeye gönderilen yazı cevabında ise, davacının belirtilen yurt dışı hizmetinin 3281 gün olduğu bildirildiğinden hizmet süresi ile ilgili çelişki oluşmuştur. Yerel mahkemece bu çelişki giderilmeden verilen maddi hataya dayalı hükmün Özel Dairece onanmasına karar verilmiştir. Ancak bu yanlışlığın yerel mahkeme kararının onanmasından sonra davalı tarafından maddi hata yolu ile giderilmesi talep edilmiştir. Bunun üzerine Özel Dairece maddi hataya dayalı onama kararı kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Böylece, yerel mahkemece dosya arasında bulunan ve davacının 3201 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığına ilişkin belge dikkate alınmaksızın, salt hatalı kurum yazısı dikkate alınarak maddi yanılgıya dayalı karar verilmiştir.

Bu nedenle, Özel Dairenin, sigortalılık süresi yanlış hesaplanarak yaşlılık aylığı bağlanması koşullarını taşımayan davacının davasının kabulüne ilişkin yerel mahkeme kararını açık yanılgıya düşerek onadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, Özel Dairenin, sigortalılık süresi yanlış hesaplanarak yaşlılık aylığı bağlanması koşullarını taşımayan davacının davasının kabulüne ilişkin yerel mahkeme kararını açık yanılgıya düşerek onadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkelerin ışığında, ortada açık bir maddi yanılgı olduğu anlaşıldığından, emsallerine göre davacıya ayrıcalık getiren bu yanlışlığın ortadan kaldırılması zorunludur.

Şu duruma göre bu yanlışlığın düzeltilmesinde, dolayısıyla Özel Dairenin bu hususu bir maddi hata olarak nitelendirerek onama kararını kaldırmak suretiyle yeniden inceleme yapmasında isabetsizlik bulunmamaktadır.

Görüşmeler sırasında bir kısım üyeler tarafından, Kanunun tanımadığı bir hakkın içtihat yolu ile tanınmasının mümkün olmadığı, ayrıca somut olayda dosyadaki delillerin yanlış değerlendirilmesi ya da bir delilin yok sayılması gibi maddi hata sayılabilecek bir durumun da bulunmadığı gerekçesi ile direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş yukarıda belirtilen nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Yukarıda belirtilen nedenlere dayalı olarak yerel mahkeme kararı yerinde olmadığından Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 11.11.2015 gününde oyçokluğuyla ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8166, Karar No: 2012/40649, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8166 E.  ,  2012/40649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 01.07.2009 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, hükümlü müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 28.08.2009 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1348, Karar No: 2008/795, Tarih: 19.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1348 E.  ,  2008/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 192 ada 27 parsel sayılı 1825.76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliği nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içerisinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ve çekişmeli parselin davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın tespitten sonra tarım arazisine dönüştürüldüğü, zilyetliğin kesintiye uğraması nedeniyle davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın niteliği ile ilgili olarak 3 kişilik uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmamış, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ile taşınmazın öncesinin ham toprak yada tarım arazisi niteliğinde olup olmadığı hususları açıklığa kavuşturulmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için, çekişmeli taşınmaza komşu parsellerin onaylı tutanak suretleriyle dayanağı olan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; aynı yönteme göre tesbit edilecek taraf tanıkları ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu huzuruyla keşif icra edilmelidir. Taşınmazın başında icra edilecek keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıkları ile önceki keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklardan tanık sıfatıyla dinlenecek tespit bilirkişilerinden taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, taşınmazın öncesinin ham toprak yada tarım arazisi olup olmadığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ihyaya konu edilip edilmediği, imar ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliğiyle, özellikle öncesinin ham toprak yada tarım arazisi olup olmadığı hususuyla ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki çıkması durumunda bu

çelişkinin giderilmeye çalışılması, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 19.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2578, Karar No: 2013/7068, Tarih: 11.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2578 E.  ,  2013/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5073, Karar No: 2017/6983, Tarih: 28.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5073 E.  ,  2017/6983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kuru tarla niteliğindeki dava konusu taşınmazın niteliği ve aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyaları da dikkate alındığında, kapitalizasyon faiz oranının % 5 kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, % 6 alınması,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen buğday, mercimek ve arpanın taşınmazın bir dekarında alınabilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, ortalaması dikkate alındığında brüt gelirin 1/3 'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, masrafların daha fazla alınması sureti ile eksik bedel tespiti,

3-Dava konusu taşınmazdan enerji nakil hattı geçirilen ve 05.05.2015 havale tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 137,66 m2'lik kısmı için irtifak bedeline hükmedildiği halde, idare adına irtifak hakkı tesisine ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13900, Karar No: 2017/7877, Tarih: 11.12.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13900 E.  ,  2017/7877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi,gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ticari bir ilişki olduğunu, fatura karşılığı satılan mal bedellerine ilişkin bakiye alacağın tahsili için icra takibi başlatıldığını, davalının başlatılan takibe haksız itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile davalı aleyhine %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin icra takibine konu faturaları ve fatura konusu malları teslim almadığını, fatura ve sevk irsaliyesinde teslim alan imzalarının şirket yetkilisi ya da çalışanlarına ait olmadığını, davacıya borçlu olmadıklarını savunarak davanın reddi ile davacı aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ticari defterlerinin usulune uygun olduğu, takibe konu faturaların işlendiği ve davalının cari hesaba dayanan fatura ve senet bedellerini ödemediği, davacının icra takibi itibariyle 41.835,62 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, fatura ve cari hesaba dayalı alacağa yönelik itirazın iptaline ilişkindir. Davacı sevk irsaliyeleri ve faturaya konu malların davalıya teslim edildiğini iddia etmiş, davalı ise kendilerine teslim edilen herhangi bir mal olmadığını savunmuştur.

Mahkemece kapanış tasdiki bulunması itibariyle davacı defterleri hükme esas alınmış ise de kapanış tasdikinin yapılmış olması defter içeriğine tek başına delil hükmü kazandırmaz, defterdeki kayıtların ayrıca dayanak belgelerle tevsik edilmesi gerekir.

Bu durumda dosyaya sunulan sevk irsaliyeleri üzerindeki ‘’teslim aldım’’ ibaresi altında bulunan imza sahibinin o tarihte davalı çalışanı olup olmadığının ve ayrıca inkar halinde imza örneklerinin de temin edilerek karşılaştırma suretiyle dava konusu malların davalıya teslim edilip edilmediğinin tespiti ile varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5125, Karar No: 2021/9937, Tarih: 12.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/5125 E.  ,  2021/9937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; İbni Sina Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı kurumun 08/07/2013 tarihli yazısı ile 2009 yılı Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (6.3.3.), (6.3.10.) maddeleri dayanak gösterilerek hakkında toplam 84.922,40 TL cezai şart uygulandığını, kurum zararı olarak da aynı protokolün (4.3.6.) maddesi uyarınca 10.513,64 TL'nin tahsil edileceğinin bildirildiğini, reçete muhteviyatı ilaçların tamamının hasta veya yakınına teslim edildiğini ileri sürerek; davalı kurum tarafından tesis edilen işlemin iptalini talep etmiştir.

Davalı; davaya konu kurum işleminin mevzuat ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 26.303,65 TL cezai şart uygulanarak eczanenin yazılı olarak uyarılmasına yönelik kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunun, reçete bedeli toplamı olan 5.260,73 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacı eczacının kurumdan tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilmesi gerektiğinin tespitine dair verilen hüküm, tarafların temyizi üzerine; Dairece verilen 08/10/2020 tarihli ve 2020/988 E. 2020/5707 K. sayılı kararla; tarafların diğer temyiz itirazları incelenmeksizin,

“ Somut uyuşmazlıkta davacı; dava dilekçesinde davalı kurum tarafından hakkında uygulanan 2009 yılı protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca 38.846,45 TL cezai şart, 6.3.10 maddesi uyarınca 46.075,95 TL cezai şart ve 4.3.6 maddesi uyarınca 10.513,64 TL reçete bedeli kesintisi işlemlerinin iptali ile muarazanın men’ini talep etmiştir. Ancak mahkemece verilen kararda ise talep dışına çıkılarak davanın kısmen kabulü ile davalı kurum tarafından yapılan işlemde ilaç ve reçete bedelleri toplamı olan 5.260,73 TL'nin 5 katı olan 26.303,65 TL cezai şart uygulanarak eczanenin yazılı olarak uyarılması işleminin usul ve yasaya uygun olduğunun ve ilaç reçete bedelleri toplamı olan toplam 5.260,73 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacı eczacının kurumdan tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair davalı lehine tespit hükmü kurulduğu görülmektedir. Davacının talebi dışında bir tespit hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır...” gerekçesiyle bozulmuştur.