muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21946, Karar No: 2013/11881, Tarih: 30.04.2013

Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 02.12.2006 tarihli 1993 sayılı kararı ile onaylanan projesine uygun bir şekilde yapılmasını denetlemek asli görevinin yapı denetimini üstlenen ... Yapı Denetim Merkezi Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi ve proje ve uygulama denetçisi mimar ...'in sorumluluğunda olduğunu bu sanık dışındaki sanıkların sorumluluğa gidilmesini gerektirir durumunun olmadığının belirtilmesi karşısında, sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'in beraatlerine, sanık ...'in mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'in suçu işlediklerine dair delil bulunmadığı, mahkumiyetlerine yeterli delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin mahkumiyet kararının, katılan vekilinin beraat kararlarının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkındaki beraat, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15967, Karar No: 2014/11954, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15967 E.  ,  2014/11954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/302-2013/322

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1152, Karar No: 2018/156, Tarih: 16.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1152 E.  ,  2018/156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...

tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile davalının....Evleri Sitesi D Blok No:7/4 adresindeki 1 nolu dairenin maliki olduğunu ve ortak kullanım alanı olan sığınağa merdiven ve duvar inşa etmek sureti ile bu alanın işgal edildiğinden bahisle, davalı tarafından binanın sığınağına yapılan el atmanın önlenerek, projeye uygun hale getirilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece KMK'nın 4. maddesi kapsamında sözleşmeyle belirlenen şekilde sığınak olarak gösterilen alanların ortak yer niteliğinin belirlendiği KMK 4/a kapsamında Kanun kapsamı ortak alan niteliğindeki sığınak bakımından davalının haksız kullanımının ve binanın onaylı projesine aykırılığın bilirkişi raporuyla saptandığı KMK'nın 18 ve 19. kapsamında kat maliklerinin yükümlülüğü çerçevesinde davalının eski hale getirme ve projeye uygun hale getirme yükümlülüğünün yasal koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile KMK'nın 18 ve 28. maddeleri gereğince bilirkişi raporunda saptanan Pendik Tapu Müdürlüğünün Şerli mahallesi 7305 ada 1 parselde kayıtlı D blok 1 nolu bağımsız bölümün ters dubleks şeklinde yapılan imalatlar itibariyle bodrum katta yer alan 18 m2'lik bölümün ortak alan niteliğinde olduğu, yönetim planına aykırı imalatların projeye uygun biçimde eski hale getirilmesine, eski hale getirme bakımından iş bu kararın infazının istenildiği tarihten itibaren 7 gün davalıya süre verilmesine, davalı tarafça verilen sürede eski hale getirme gerçekleşmez ise 7 günlük sürede ve 5.000.00.-TL bedelle eski hale getirmenin olası olduğu saptanmakla bu miktarın davalıdan alınarak davacıya verilmesi ve davacı tarafından tadilatların düzeltilmesi sureti ile eski hale getirmenin tamamlanmasına karar verilmiş, hüküm davalı ...

tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1 nolu bağımsız bölüm maliki davalının haksız el atmasının önlenmesi ve projeye uygun hale getirmeye ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1 nolu bağımsız bölüm maliki davalının haksız el atmasının önlenmesi ve projeye uygun hale getirmeye ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. (1086 sayılı HUMK'nın 388 ve 389. maddeleri) maddesine göre; hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu hükmün gereği olarak davalının projeye aykırı olarak ortak alana ne şekilde müdahale ettiği ve ne yapılarak eski hale iadesi gerektiği konusunda infazda tereddüt yaratmayacak şekilde tek tek maddeler halinde açıkça belirtilmesi gerekirken, yönetim planına

aykırı imalatların projeye uygun biçimde eski hale getirilmesine ibaresi ile yönetim planına aykırı imalatların nelerden ibaret olduğu ve projeye uygun biçimde nasıl eski hale getirileceği sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmemesi doğru görülmemiştir.

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesine göre hakim tarafların talep sonuçları ile bağlı olup, bu taleplerden fazlasına ya da başka bir şeye karar veremez. Buna göre dava konusu edilmediği halde 5.000,00.-TL eski hale getirme bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/01/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6148, Karar No: 2015/4394, Tarih: 19.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/6148 E.  ,  2015/4394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlünün veya tutuklunun kaçması

Hüküm : TCK'nın 292/1, 62, 53. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Mahkemenin kabulünde, sanığa 24 saat içinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumuna teslim olması gerektiği ihtarının tebliğ edildiğinin belirtilmesine karşın dosya içerisinde tebligat parçasının bulunmadığı anlaşılmakla, sanığa ait infaz dosyasının getirtilerek, açık ceza infaz kurumuna 24 saat içinde teslimine dair usulüne uygun tebligat yapılıp yapılmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, tekerrür hükümlerinin uygulanması yönünden CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9449, Karar No: 2006/12280, Tarih: 21.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9449 E.  ,  2006/12280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu ... ’e ait meskenin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili ile davalı alacaklının garameye sokulduğunu, ancak garame hesabı yapılırken, müvekkili bankanın alacağının faiz ve masraflarının dikkate alınmadığını bildirerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce şikayetin sıraya değil, hesaplama yöntemine yönelik olduğu, alacak miktarının davacı yanın takip dosyasının bulunduğu 14. İcra Müdürlüğü’nce bildirildiği ve bu hatanın Gayrımenkul Satış İcra Müdürlüğü’nün bir işleminden kaynaklanmadığı, davacının takip ve hacizlerinin kesinleştiği tarih itibariyle 5020 sayılı yasaya tabi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 138 nci maddesine göre sıra cetveli düzenlenirken, alacaklıların satış tarihi itibariyle baliğ olan alacak miktarları dikkate alınır. Somut olayda davacı yanın iddiası garame hesabı yapılırken alacaklarına faiz ve masrafların eklenmediği noktasında toplanmaktadır. Bu durumda mahkemece yukarıda belirtilen ilke çerçevesinde davacı yanın garameye dahil edilecek alacak miktarının hesaplatılması ve buna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı ve yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 21.12..2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1880, Karar No: 2018/3081, Tarih: 24.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1880 E.  ,  2018/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 30.10.2014, 06.11.2014 tarihli duruşma tutanaklarında üye hakim .....ve 30.10.2014 günlü duruşma tutanağında ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18521, Karar No: 2015/3595, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18521 E.  ,  2015/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/9967 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça

anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre (13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 27/05/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16066, Karar No: 2012/21918, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/16066 E.  ,  2012/21918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların otomobilinde bulunan haberleşme kablosunun katılan kuruma ait ve hırsızlanan kablolardan olup olmadığı hususunda uzman bilirkişiden rapor alındıktan ve sanıkların kaputu açık olduğu halde yol kenarında park halinde bulunan otomobilinin bir metre arka sağ tarafında bulunan telefon yeraltı şebeke kapağının zorlanmış olduğu, sanıkların kaputu açık olan otomobilin arızalı olduğunu belirtmelerine karşın bahse konu aracın kontak anahtarı ile kolaylıkla çalıştırıldığı ve ayrıca sanıklardan ...'ın üzerinde bulunan elbiseleri ile otomobilde ele geçen aletlerden olan demir testeresi üzerinde çamur olduğu yönünde tespitler içeren 19.10.2006 tarihli yakalama tutanağı düzenleyicisi kolluk görevlileri dinlendikten sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.10.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1311, Karar No: 2007/3086, Tarih: 22.03.2007

14. Hukuk Dairesi 2007/1311 E., 2007/3086 K.

**14. Hukuk Dairesi 2007/1311 E., 2007/3086 K.**

**- ELATMANIN ÖNLENMESİ VE KAL

- HAKSIZ ELATMA**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 737 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı tarafından, davalı aleyhine 7.6.2005 gününde verilen dilekçe ile köy boşluğuna elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, köy boşluğuna elatmanın giderilmesi istemiyle köy tüzel kişiliği tarafından açılmıştır.

Mahkemece krokide C harfi ile gösterilen ve davalının ahır ve samanlık olarak kullandığı saptanan 75 metrekare yüzölçümündeki köy boşluğuna haksız elatmanın kal suretiyle önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Gerçekten dava konusu yeri de kapsayan taşınmaza ait paftanın incelenmesinden çekişmeli yer ve benzerlerinin boşluk olarak bırakıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki; Türk hukuk mevzuatında köy boşlukları ile ilgili herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Köy boşluğu kavramı uygulamada geliştirilmiştir. Yine kural olarak belirtilmelidir ki, hiç kimse tarafından kazanılmayan yerler 3402 sayılı Kadastro Kanununun 18. maddesi hükmünce Hazineye aittir. Fakat mülkiyeti Hazineye ait boşluklar eğer 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A maddesindeki hizmet alanları arasında değilse koşulların oluşması halinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinilebilir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A maddesinde kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerler ise hükümet, belediye, karakol, okul binaları, köy odası, hastane veya diğer sağlık tesisleri, kütüphane, kitaplık, namazgah, cami, genel mezarlık, çeşme, kuyular, yunak ve kapanmış olan yollar, meydanlar, pazar yerleri, parklar ve bahçeler ve boşlukları ve benzeri hizmet malları olarak sayılmıştır. Bu gibi yerler özel kanunlarına göre Hazine, kamu kurum ve kuruluşları, Belediye, Köy veya Mahalli İdare Birlikleri adına tespit olunur. Bunların dışında hizmet alanı olarak kullanılmayan boşluklar ise olağanüstü zamanaşımı zilyetliği ile kazanılabileceğinden davayı açan köy tüzel kişiliğinin bu gibi davalarda öncelikle ispat etmesi gereken husus dava konusu yerin köyün hizmetinde kullanılan bir kamu malı olduğunu kanıtlamasıdır.

Dava dilekçesinde ise köyü temsilen dava açan muhtarı dava konusu yapılan yerin herhangi bir şekilde köyün hizmetinde kullanıldığını iddia etmemiş, sadece köy boşluğuna davalı tarafından yapılan ahırın sinek toplayarak ve koku yayarak köy halkının sağlığını etkilediğini ileri sürmüştür. Bu anlatım biçimine göre, mahkemenin çekişmeli yerin salt köy boşluğu olduğunu kabul ederek istemi hüküm altına alması doğru olmamıştır. Ancak;

Dava dilekçesinde ise köyü temsilen dava açan muhtarı dava konusu yapılan yerin herhangi bir şekilde köyün hizmetinde kullanıldığını iddia etmemiş, sadece köy boşluğuna davalı tarafından yapılan ahırın sinek toplayarak ve koku yayarak köy halkının sağlığını etkilediğini ileri sürmüştür. Bu anlatım biçimine göre, mahkemenin çekişmeli yerin salt köy boşluğu olduğunu kabul ederek istemi hüküm altına alması doğru olmamıştır. Ancak;

Dava dilekçesinde aynı zamanda davalının köy içinde ahır yaparak köy halkının sağlığının da etkilediği ileri sürüldüğünden bu iddianın da incelenmesi gerekir. Zira, Türk Medeni Kanunun 737.maddesi hükmüne göre bir kimse mülkiyet hakkının kendisine tanıdığı yetkiyi kullanırken komşularını etkileyecek taşkınlıklardan kaçınmak zorundadır. Taşınmaz maliki veya zilyedi özellikle taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel adetlere göre emsalleri dikkate alınarak hoşgörülemeyecek dereceyi aşan kullanım suretiyle komşulara rahatsızlık verilmemelidir. Taşkınlıktan amaç ise, komşuluğun hoşgörü sınırlarını aşan ve komşunun taşınmazını aşırı derecede kullanmasından kaynaklanan fiil ve hareketlerdir.

Hal böyle olunca, mahkemece yerinde yeniden keşif yapılarak halk sağlığı uzmanı bilirkişilerden davalının köy yerinde ahır olarak kullanmak suretiyle sürdürdüğü eyleminin köyün diğer halkına gerek koku yayarak gerekse sinek toplayarak zarar verip vermediğine belirlemek, bu belirleme yapılırken mahalli örf ve adetleri de göz önünde tutmak, şayet davalının kullanımı komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan aşırı bir kullanma ise şimdiki gibi davayı kabul etmek aksi halde davacı köyün davalıya göre üstün bir hakkı bulunmadığı gözetilerek davayı reddetmek olmalıdır.

Bütün bu yönler üzerinde durulmaksızın istemin yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 22.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.