muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1185, Karar No: 2021/4737, Tarih: 03.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1185 E.  ,  2021/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.06.2019 tarih ve 2013/25-2019/554 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı şirket temsilcisi ile davalı İndev İnşaat Taah. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan İndev İnşaat Firması ve müvekkili şirket arasında yapılan sözlü anlaşma uyarınca, İndev firmasının Trabzon Karayolları 10. Bölge Müdürlüğü'nden aldığı Trafik levhaları bakım işi ve asfalt yama yapım işinin fiili olarak büyük ölçüde müvekkili araçları ve işçileri kullanılarak gerçekleştirilmesine rağmen, davalıların müvekkiline hiçbir ödeme yapmadıklarını, diğer davalılar ... ve ...'ın bu ilişkide davalı İndev firmasının vekili olarak hareket ettiklerini belirterek yapılan işlerde müvekkili şirketin araç ve işçilerinin kullanıldığının tespiti ile şimdilik 9.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirket ile davacı şirket arasında hiçbir ticari ilişki, alışveriş ve alacak borç ilişkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre, davacı Pentensan Ltd. Şti.'ne ait araçların plakalarının ... , ... , ... ve ... olarak belirtildiği, Karayolları 10. Böl. Müd.nün 19.06.2013 tarihli yazısı ve eki tutanakta, davalı İndev Firmasının, 2009 yılında asfalt yaması yapılmasını da kapsayan işle ilgili olarak, asfalt plentinden BSK malzeme naklinde çalıştırılan kamyonlar arasında davacıya ait ...plakalı aracın kullanıldığı, taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmasa dahi davacı şirketin ...plakalı kamyonun kullanımından kaynaklı alacak için dava açma hakkı bulunduğu, davacının davalılar ..., ... ve ... aleyhine açtığı davanın, davalıların araç kullanıma ilişkin borcu olduğuna dair herhangi bir bilgi ya da belge olmadığı gerekçesiyle davanı kısmen kabulü ile 9.500,00 TL alacağın dava tarihi olan 20.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı İndev İnş. Taah. Nak. San. Tic. Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine, davanın ..., ... ve ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı şirket temsilcisi ile davalı İndev İnşaat Taah. Nak. San. Tic. Ltd. Şti vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Karar, davacı şirket temsilcisi ile davalı İndev İnşaat Taah. Nak. San. Tic. Ltd. Şti vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı temsilcisinin tüm, davalı İndev İnşaat Taah. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Ancak, davacı dava dilekçesinde ve sonraki beyanlarında ... , ... , ... plakalı araçlarının kiralandığını iddia ederek toplam 9.000,00 TL alacağın tahsilini talep ettiği ve mahkemece davacının sadece bir araç (...plakalı) yönünden ispat külfetini yerine getirdiği, diğer araçların kullanıldığının ispatlanamadığı kabul edilmesine rağmen, gizli talep aşımı yapılarak davanın tamamen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış; kararın bu nedenle davalı İndev İnşaat Taah. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı temsilcisinin tüm, davalı İndev İnşaat Taah. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İndev İnşaat Taah. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı İndev İnşaat Taah. Nak. San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı şirket temsilcisinden alınmasına, 03.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27265, Karar No: 2018/7293, Tarih: 02.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/27265 E.  ,  2018/7293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatları tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ....’de üretilen ekmekleri bayilere dağıtma işinde şoför olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 1.297,20 TL olduğunu, müvekkilinin sabah 04.30 da işyerine geldiğini ve saat 17.00 ye kadar sürekli dağıtım işinde olduğunu, çalışma sırasında yemek ve çay molası verilmediğini, müvekkilinin yemeğini araç üzerinde dağıtım yaptığı sırada yediğini, haftada 6 gün bu şekilde çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi amacıyla davalı işverenlere ... 40. Noterliğinin 08.10.2014 tarih ve 26080 nolu İhtarnamesiyle ihtar gönderdiğini, ihtarnamenin 10.10.2014 tarihinde tebliğ edildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, üstelik davalılardan ....’nin işten çıkarma tehdidi içeren cevap gönderdiğini iddia ederek, fazla mesai ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacının vardiyalı olarak çalıştığını, diğer davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. ile aralarında akdedilen sözleşme ile müvekkil şirketlerince üretilen ekmeklerin dağıtım işinin günde 3 vardiya şekline gerçekleştirileceği ve işin bu şekilde yürütüleceğinin sabit olduğunu, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca 15.07.2014 ve 16.07.2014 tarihlerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen raporda; idari personel olarak çalışanların haftanın 6 günü 09.00-17.00 arası yarım saat ara dinlenmesi vererek çalıştığı, gece döneminde çalışan şoför ve muavinlerin haftanın 6 günü 22.00-06.00 arası yarım saat ara dinlenme vererek çalıştığı, gündüz döneminde çalışan şoför ve muavinlerin ortalama 05.00-17.00 arası çalıştıkları, bu süre içinde 3-4 servis yaptıkları ve servisler arasında ortalama 2 saat dinlendikleri, tüm çalışanların haftanın 1 günü izin kullandıklarının tespit edildiğini, hal böyle olunca davacının iddia ettiği fazla mesainin olmadığını, ortalama servisler arası 2 saat dinlenme bulunduğunu, davacının aldığı ücretin ihale şartnamesinde belirtilen ücret olup bunun haricinde bir ücret ödenmediğini, ücretin bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, bordroların ihtirazı kayıt olmaksızın imzalandığını, yapılan işin niteliği gereği fazla çalışma olmadığını, davacıya istisnai hallerde yaptığı bütün fazla mesai ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak, davacının diğer davalı .... ile aralarında imzalanan “... Fabrikası Normal Ekmek ve Çeşit Ekmek Dağıtım Hizmeti Alımına İlişkin İhale Sözleşmesi” çerçevesinde şoför olarak çalıştığını, müvekkil şirketleri ile diğer davalı .... arasında 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca asıl-alt işveren ilişkisi kurulduğunu, davacının asıl işvereninin .... olduğunu, asıl işverenin alt işverenle birlikte işçinin kanundan ve sözleşmeden doğan haklarından sorumlu olduğunu, işin niteliği ile ihale şartnamesi ve sözleşmesi gereği her türlü kontrol, gözetim ve yaptırım yetkisinin asıl işveren olan diğer davalıya ait olduğunu, davacının aldığı aylık ücretin iş sözleşmesi, bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, işin nasıl yapılacağının, işçi ücretlerinin ve çalışma saatlerinin ihale sözleşmesi ve şartnamede belirlendiğini, ihale sözleşmesi ve eklerinde fazla mesai öngörülmediğini, fazla mesaiye gerek kalmayacak şekilde ihale sözleşmesi oluşturulduğunu, işçilerin günlük iş süreleri içinde ara vermeksizin çalışmalarının mümkün olmadığını, davacının uzun ara dinlenmeli çalıştığını, ara dinlenmeler için ücret ödenmesinin söz konusu olmadığını, davacının ilk servisi yaptığı saatin 05.30-08.00 arası olduğunu, 09.30-11.00 arası ikinci servisi yaptığını, 13.30-15.30 saatleri arasında üçüncü servisi yaptığını, 15.30 itibariyle çalışmasının sona erdiğini, 08.00-09.30 arası 1. ara dinlenme verildiğini ve burada 1 saat kahvaltı molası verildiğini, 11.30-13.30 arası ikinci ara dinlenme verildiğini ve burada da 1 saat öğle yemeği molası verildiğini, bu şekilde günde toplam 3,5 saat ara dinlenme olduğunu, Halk Ekmek büfelerinde 07.00 de ekmek satışına başlandığını, en geç 19.00 a kadar ekmek satıldığını, yapılan işin niteliği gereği fazla mesai yapılmadığını, davacının fazla mesai ücreti ödemesi aldığını, aylık ücretlerini ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin tahsil ettiğini, bordro ile tahakkuk ettirilen fazla mesai ücretinin ödendiğinin banka kaydı ile doğrulanması halinde bu ayların dışlanmasının Yargıtay kararları gereği olduğunu, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde 270 saatlik fazla çalışmanın mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 04.30 ile 17.00 saatleri arasında haftada 6 gün toplam 66 saat çalıştığını, fazla mesaisinin haftalık 21 saat olduğunu tanık beyanlarıyla ispatlamıştır. Dairemizin fazla çalışmanın günlük 3 saatten fazla olamayacağına ilişkin bir içtihadı yoktur. Olmayan içtihada atıfla 21 saat olarak ispatlanan fazla mesainin 18 saate çekilmesi hatalıdır.

3-Davacı vekili davalı işverenlere gönderdiği 08.10.2014 tarihli ihtarname ile davacının ödenmeyen fazla mesailerinin 7 gün içinde ödenmesini talep etmiş, bu ihtarname davalılara 10.10.2014 tarihinde tebliğ olmuştur. Buna göre davalı işverenler fazla mesai alacağı bakımından 18.10.2014 tarihi itibariyle temerrüde düşürülmüş olup, faiz başlangıcının temerrüt tarihi olması gerekirken dava-ıslah ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi ayrıca hatalıdır.

4-6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanun’un 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde taraflarca ne tür ve toplamda ne kadar yargılama gideri yapıldığının denetime elverişli şekilde açıklanmaması ve dökümünün yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Davacının çalışma saatleri içerisinde ne kadar ara dinlenmesi kullandığı uyuşmazlık konusudur.

Davalı taraf, işyerinde Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişi tarafından yapılan denetim sonucunda bilirkişi ve mahkemenin kabul ettiği 1,5 saatten daha fazla ara dinlenmesi tespiti yapıldığını ve buna ilişkin olarak rapor düzenlendiğini savunmaktadır. Öncelikle hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında sözü edilen Bölge Çalışma Müdürlüğü raporu getirtilerek, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olup olmadığı hususu bu rapordaki verilerle birlikte yeniden değerlendirilmeli, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olduğu sonucuna ulaşılırsa buna göre, böyle bir sonuca ulaşılamaz ise şimdiki gibi ara dinlenmesi 1,5 saat kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6923, Karar No: 2010/14280, Tarih: 10.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/6923 E.  ,  2010/14280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yalan beyanda bulunmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin tefhimle başlayacağı, sonradan gerekçeli kararın tebliği gereksiz olup yeni bir temyiz hakkını vermeyeceği cihetle yasal süresi geçtikten sonra vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK. nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16602, Karar No: 2016/15668, Tarih: 07.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/16602 E.  ,  2016/15668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı baba, boşanma ile velayeti anneyi verilen ortak çocuğun velayetinin anneden alınarak kendisine verilmesini olmadığı taktirde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Ortak çocuk ile velayeti kendisine verilmeyen ebeveyn arasında kişisel ilişki düzenlenirken, çocuğun yararının yanında, analık ve babalık duygusunun tatmin edilmesine ve geliştirilmesine de özen gösterilmeli, görüşme süresi yeterli olmalıdır. Taraflar ayrı yerde oturdukları ve ulaşım kolaylığı dikkate alındığında, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayrımına" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Kaldı ki, değişen koşullara göre kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir. Mahkemece, davacı babanın kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin kabulüne karar verilerek, babanın babalık duygusunu tatminini sağlayacak şekilde daha uygun bir kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.12.2016 (Çrş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2014/21405, Karar No: 2014/18009, Tarih: 08.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21405 E.  ,  2014/18009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tapu kaydının düzeltilmesi istemi hakkındaki davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının murisine ait taşınmazın tapu kaydındaki baba adı yanlışlığının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesi, davanın malvarlığına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, tapu kaydında isim tashihi davalarının çekişmesiz yargı işi olduğu ve sulh hukuk mahkemesinde görüleceği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı murisine ait olan taşınmazın tapu kaydında murisinin baba adının yanlış yazıldığını iddia ederek, tapu kaydındaki baba adının düzeltilmesini talep etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382/1 maddesinde çekişmesiz yargının genel çerçevesi belirlenmiş, mümkün olduğunca çekişmesiz yargı işleri sayılarak belirtilmiştir. Ancak bu sayma sınırlı olmadığından yasa maddesinde sayılmayan fakat çekişmesiz yargı ölçütlerini taşıyan diğer işlerin de çekişmesiz yargı işi olarak kabulü gerekir.

Tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davasında, davacı taraf tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesini talep etmekte olup bu tür davalarda hasım gösterilen Tapu Sicil Müdürlüğü (Hazine) ile aralarında bir uyuşmazlık yoktur. Tapu Sicil Müdürlüğü (Hazine) davada sadece yasal hasım olarak yer almaktadır. Gerçekte davada taraf değil, sadece ilgilidir. İlgililerin uzlaşması halinde çekişmenin ortadan kalktığından söz edilemez veya bu davalarda ilgili tarafın davayı kabulü sonuç doğurmaz. Taraflar arasında bu anlamda gerçek bir çekişmenin varlığı söz konusu değildir.

Bu değerlendirmelere göre, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382. maddesi uyarınca bu tarihten sonra açılan tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davaları da çekişmesiz yargı işlerinden sayılmalıdır. Kaldı ki, 382. maddenin 2-ç/1 fıkrasında “Taşınmaz üzerinde taraf oluşturulmasına ve hak ihlaline sebebiyet vermeyecek düzeltmelerin yapılması” çekişmesiz yargı işi sayılmış olup niteliği itibariyle tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davalarından başka bu tarife uyacak bir dava türü de bulunmamaktadır. Bu durumda çekişmesiz yargı işi niteliğinde olan uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. Ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/333, Karar No: 2020/528, Tarih: 17.12.2020

**Ceza Genel Kurulu         2020/333 E.  ,  2020/528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 4. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 283-401

Sanıklar ... ve ...’nun birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan TCK’nın 106/2-c, 43/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna ilişkin Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesince 16.04.2015 tarih ve 283-401 sayı ile verilen hükümlerin sanık ... müdafisi ile sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 11.12.2019 tarih ve 23067-19394 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 29.06.2020 tarih ve 50218 sayı ile;

"...

Somut olayda hükme esas alınan en önemli delil sanık ... ve ...'nun içinde bulunan aracın, katılan ve mağdura yanaştığını ve bir süre takip ettiğini gösteren 01.05.2014 tarihli CD inceleme tutanağı ile katılan ve mağdurun başlangıçtan itibaren aracın şoför mahallinde ve sağ ön koltuğunda oturan iki şahsın kendilerine 'Gelin lan buraya kaçmayın babanızın a....na koyacağız, sizi sinkaf edeceğiz!' şeklinde tehdit içeren sözler sarf ettiklerinin iddia edilmesidir.

Katılan ve mağdura yaklaştığı anlaşılan aracın sanık ... tarafından kullanıldığına ve sanık ...'nun da ön koltukta oturduğuna ilişkin bir tereddüt yoktur. Ancak tehdit suçundan mahkûmiyetleri kesinleşen sanık ... ve ... ile aynı araçta bulunan bu suçtan haklarında beraat kararı kesinleşen sanıklar ..., ... ve ...'nun soruşturma aşamasından itibaren alınan savunmalarında kendileri tarafından iddia edilen sözlerin söylenmediğini, katılan ve mağduru gecenin ilerleyen bir saatinde dışarıda görünce 'Bu kızların anası babası yok mu, bu saatte ne geziyorlar a....na koyayım?' şeklinde bir söz sarfedildiğini belirtmişlerdir. Görüldüğü gibi katılan ve mağdurun ifadelerine karşı sanıkların savunmaları dışında söylenen sözlerin içeriği konusunda, sanıkların tehdit suçundan mahkûmiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil mevcut değildir. Ancak mahkemece sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan mahkûmiyet hükmü kurulurken 'CD inceleme tutanağı, dosya kapsamı ve hayatın olağan akışına uygun beyanlar' gerekçe gösterilmiştir. Oysa ki CD inceleme tutanağında sadece sanıkların içinde bulundukları aracın, katılan ve mağdura yanaşıp durduğu gözükmekte, ancak ses kaydı mevcut olmadığından, sanıklarca sarf edildiği kabul edilen tehdit niteliğindeki sözlerin nelerden ibaret olduğu belirlenememiş, hayatın olağan akışına göre katılan ve mağdurun beyanlarına üstünlük tanınarak mahkûmiyet hükmü kurulmuş, mevcut delil durumu itibariyle beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurularak, sanık şüpheden yararlanır ilkesi uygulanmamıştır." görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.