muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2994, Karar No: 2019/361, Tarih: 16.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2994 E.  ,  2019/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince (Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 01/12/2016 tarih ve 2015/712 E., 2016/373 K. sayılı kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 13/04/2017 tarih ve 2017/273-2017/282 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/karşı davalı vekili, müvekkilinin 2014/03974 nolu endüstriyel tasarımı bulunduğunu, davalı/karşı davacının hasır örme tasarımını rızaları dışında kullandığını, ihtara rağmen üretime devam ettiğini ileri sürerek, tasarıma tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, önlenmesini, makine, kalıp ve cihazlara el konulmasını talep ve dava etmiş, karşı davanın ise reddine karar verilmesini istemiştir. istemiştir.

Davalı/karşı davacı vekili, davacı/karşı davalının tasarımının uzun yıllardır sektörde kullanılan örgü ürünü olduğunu, yeni ve ayırt edici nitelikte bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Karşı dava da ise harcı alem olan karşı davalı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacı/karşı davalının endüstriyel tasarımının yeni ve ayırt edici nitelikte olmadığı, harcı alem olduğu gerekçesi ile karşı davanın kabulüne, tasarımın hükümsüzlüğüne, bu nedenle de asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı/karşı davalı vekilince istinafa isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, 554 sayılı KHK’nın 6. maddesi uyarınca, bir tasarımın tescil edilebilmesi için, tasarımın aynısının başvuru veya rüçhan tarihinden önce dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmamış olması, bir başka deyişle mutlak yenilik koşulu kabul edildiği, mutlak yenilikten söz edilebilmesi için de tasarım tescil başvurusu yapılan ürünün görünümünün dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulan tasarımlardan küçük ayrıntıların ötesinde farklı özelliklere sahip olması gerekli olduğu, 554 sayılı KHK’nın 7. maddesinde düzenlenen tasarımın ayırt edicilik

unsuru ise yeni olan bir tasarımı ortak özelliklerinin dışında ve bilgilenmiş kullanıcı gözüyle kıyaslanan diğer tasarımlardan farklı kılan ve böylece yeni olan bir tasarıma aynı KHK’nın 11. maddesi ile sağlanan hukuki korumanın da kapsamını belirleyen özellik olduğu, somut olayda, davacı/karşı davalı adına tescilli hasır örgü tasarımının bilirkişi raporunda da vurgulandığı üzere yeni ve ayırt edici nitelikte bulunmayıp, anonim nitelikte bir tasarım olduğu, bu itibarla, mahkeme gerekçesi yerinde olduğu gerekçesi ile davacı/karşı davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı/karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı-karşı davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/01/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16706, Karar No: 2012/21869, Tarih: 17.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/16706 E.  ,  2012/21869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davacının annesi ile davalının 1994 yılında boşandıklarını ve boşanma davası neticesinde davacı lehine hükmedilen iştirak nafakasının reşit olması nedeniyle sona erdiğini ancak davacının ... üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Psikoloji bölümü 1.sınıf öğrencisi olarak üniversite eğitimine devam ettiğini, davacının üniversite hayatına başlayacağı dönemde davalı babanın, eğitim masraflarını karşılayacağı yönünde beyanda bulunmasına rağmen maddi yönden destekte bulunmadığını belirterek aylık 1.750,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili savunmasında; davacının özel üniversiteyi kazanması sonrasında imkanı bulunmamasına rağmen 24.000 TL'nin üzerinde tutan üniversite harcı, özel yurt ücreti gibi giderlerini karşıladığını bu nedenle dava dilekçesinde belirtilen davacının maddi anlamda destek görmediği iddiasının doğru olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınmak sureti ile davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; aylık 350 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; reşit kız çocuğunun üniversite eğitimini devam ettirebilmek için davalı babasına karşı açtığı yardım nafakası talebine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; “Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.” Aynı kanunun 365. maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

TMK.'nun 328.maddesinde; anne ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, anne ve baba durum ve koşullara göre, kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler", düzenlemesi yer almıştır. Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında da; ":...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların" yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir. Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.Somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü, davacının öğrenim gördüğü özel üniversite masrafları, davacının ... üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Psikoloji bölümü hazırlık sınıfı okul, yurt ve diğer masraflarının davalı baba tarafından karşılanmış olmasından ve dinlenen tanık beyanından davacının okul masraflarının karşılanması hususunda davalının taahhütte bulunduğu nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş ve bu husus bozmayı gerektirmiştir. O halde mahkemece yapılacak iş; davacının giderleriyle, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, dava dışı annenin de davacının masraflarına katlanma yükümlülüğü dikkate alınarak hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1963, Karar No: 2025/3911, Tarih: 14.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/1963 E.  ,  2025/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2550 E., 2023/3044 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2020/646 Esas, 2022/420 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.12.2023 tarihli ve 2022/2550 Esas, 2023/3044 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; ....'nın olayın başında şikayetçi olmadığı için katılan sıfatını alamayacağına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eylemin meşru savunma ve sınırın aşılması kapsamında kaldığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik incelemeye ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

3.Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik oranının daha fazla 1/3 olarak uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik incelemeye ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

3.Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik oranının daha fazla 1/3 olarak uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulandığı, uygulanabilecek başka lehe hükmün bulunmadığı, ...'nın katılan sıfatını almasının hukuka uygun olduğu, gönüllü vazgeçme şartlarının oluşmadığı, eksik incelemenin bulunmadığı, Adli Tıp Kurumu raporuna göre, katılanın göğüs sol tarafından iki farklı yerden bıçaklandığı, "toraks sol üstten giren kesici aletin cilt altı ve plevra önünde ilerleyerek mediastene uzandığı, yaralanmanın akciğer yaralanması yada göğüs içinde aktif kanamaya neden olmadığı, ancak göğüs boşluğuna nafiz olması nedeniyle tek başına hayati tehlikeye neden olduğu, sol alt lateraldeki kesi yerinin ise toraksa girdiği, diyafragmanın sol muskuler kısmına paryetal plevrayı aştığı, muskuler tabakayı geçerek peritonu aştığı ve batına ulaştığı, bu yaralanmanın da önce göğüs boşluğuna girdiği, diyaframı geçerek batına ulaştığı ve dalakta yaralanmaya neden olduğundan, tek başına hayati tehlikeye neden olduğu, dolayısıyla her iki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, ayrı ayrı hayati tehlikeye neden oldukları, olay yerindekilerin araya girmesiyle sanığın eylemine devam edemediği ve katılanın hastaneye kaldırılıp müdahale edilmesiyle kurtarıldığı, olayda kullanılan bıçağın özellikleri ve elverişliliği, darbelerin şiddeti, darbelerin katılanın hayati bölgelerine isabet ettiği ve engel hal durumu da olduğu dikkate alındığında ortaya çıkan kast öldürmeye yönelik olup suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.12.2023 tarihli ve 2022/2550 Esas, 2023/3044 Karar sayılı kararında katılan vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11675, Karar No: 2007/1901, Tarih: 14.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/11675 E.  ,  2007/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Kartal  2. Aile Mahkemesi

TARİHİ        : 06.04.2006

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.02.2007 Çrş.
Yargıtay — Esas No: 2016/3189, Karar No: 2019/1416, Tarih: 16.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3189 E.  ,  2019/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin işçi alacağı olduğunu, sıra cetvelinde işçi alacağı sebebiyle imtiyazlı olarak ilk sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... San. ve Tic. A.Ş. vekili, müvekilinin alacağının davacı alacağından önce olduğunu, davacının süresinde satış isteyerek satış avansı yatırmadığını, haczinin düştüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Şikayet olunan Vergi Dairesi vekili düzenlenen sıra cetveli gereği alacağın garameten paylaştırıldığını, alacaklarının öncelikli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre davacının işçi alacağı için takip başlattığı, diğer davalıların takip ve haciz tarihlerinin davacı haczinden önce olması ve işçi alacaklarının imtiyazlı olmadığı, İİK’nın 100. maddesinin koşulları gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17197, Karar No: 2014/12098, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17197 E.  ,  2014/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2011/1222-2013/496

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6399, Karar No: 2011/16769, Tarih: 12.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6399 E.  ,  2011/16769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/11/2009 tarih ve 2007/280-2009/745 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince müşterek yangın sigorta poliçesiyle sigortalanan işyerinin bitişiğinde bulunan davalı şirketin fabrikasında yangın meydana geldiğini, bu yangındaki duman, klor gazı ve söndürmede kullanılan su nedeniyle sigortalı işyerinde oluşan hasarın sigortalıya ödendiğini ve zararın oluşumunda davalının bina maliki olarak kusurlu olduğunu ileri sürerek, 9.487,27 Euro’nun 15.01.2007 tarihindeki kur karşılığı faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu sigortalı işyerindeki hasar ile davalı fabrikasındaki yangın arasında illiyet bağı bulunduğundan hasardan davalının sorumlu olduğu ancak sigortalının hasarın artmaması için gerekli önlemleri almadığından artan hasarda %25 oranında müterafik kusurunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 13.083,89 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Dava, işyeri sigorta poliçesi uyarınca rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 44/1 maddesi “mutazarrır olan taraf zarara razı olduğu yahut kendisinin fiili zararın ihdasına veya zararın tezayüdüne yardım ettiği ve zararı yapan şahsın hal ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakim, zarar ve ziyan miktarını tenkis yahut zarar ve ziyan hükmünden sarfınazar edebilir.” hükmünü içermekte olup, yukarıda açıklanan özette de açıklandığı üzere mahkemece tazminat miktarında %25 oranında indirime gidilmiştir.

Oysa; davacı ... tarafından yangın teminatı içerir sigorta poliçesiyle sigortalanan işyerinin davacı dışında farklı sigorta şirketleri tarafından müşterek olarak sigortalandığı tarafların beyanlarından anlaşılmakta olup, aynı olaya ilişkin diğer sigorta şirketlerince de davalı aleyhine TTK 1301 maddesi uyarınca rücuen tazminat davaları açıldığı, bunlardan Pendik Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nin 2007/109 esas sayılı dosyasının