muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/465, Karar No: 2021/142, Tarih: 25.03.2021

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları halinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olduğu, başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi gerekliliğine uyularak usulüne uygun başvuru yapıldığı anlaşılmakla işin esasına geçilmiştir.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'dan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir.

Bir muhakemede, çözümü amaçlanan iki temel sorun vardır. Bunlar, maddi sorun ve hukuki sorundur. Maddi sorun, "olgusal dünya"ya; hukuki sorun, "normatif dünya"ya aittir. Mahkemede önce maddi sorun, sonra hukuki sorun çözülür. Maddi sorunun çözümü geçmişte yaşanmış bir olayın temsili, nasıl gerçekleştiğinin tespitidir. Bu çözüm de sadece hukukun izin verdiği yöntemlerle gerçekleşecektir. Maddi olayın gerçeğe uygun temsil edilebilmesi öncelikle, eksiksiz soruşturma yapılması ve toplanan tüm delil araçlarının doğru değerlendirilmesine bağlıdır. Hâkim; delil araçlarını, akıl yürütmek ve bu arada tecrübe kurallarına başvurmak suretiyle, vicdanına göre değerlendirecektir. Yine akıl yürüterek boşlukları dolduracaktır. Dolayısıyla vicdani kanaate sezgilerle değil akıl yoluyla ulaşılacaktır.

Temyiz denetiminde, maddi olayın tespitinde ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüzyüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir ederken, delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görüşülüp incelenebileceği gibi maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıkları da gerekçe üzerinden denetlenebilecektir.

Temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeni var olmasına rağmen muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi kapsamındaki hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayarak kararda bu aykırılıklara işaret edilmekle yetinilecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezai yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

CMK'nın 289. maddesinde yazılı olan "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır" kuralı, hiçbir temyiz nedeni içermeyen bir temyiz başvurusunda, mutlak temyiz nedenlerinin kendiliğinden gözetileceği şeklinde anlaşılamaz. Bu noktada dilekçe yalnızca bir veya birden fazla nispî temyiz nedeni içeriyorsa, bu nedenler kabul edilmese dahi 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yer alan mutlak hukuka aykırılık hâllerinden birine dayanarak hükmün bozulması mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında dosya kapsamında ileri sürülen temyiz nedenleri incelendiğinde;

a) Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 10.04.2019 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanık ve müdafisine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercisi ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanığın 15.04.2019, müdafisinin ise 11.04.2019 tarihli ve süresi içerisinde sundukları dilekçelerle temyiz kanun yoluna başvurdukları,

b) Temyiz dilekçeleri içeriklerinden; sanık ve müdafiinin neden bildirmeksizin gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini talep ettikleri,

c) Gerekçeli kararın sanığa 14.06.2019, sanık müdafilerine ise 16.06.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

Sanık müdafilerinin sunduğu 16.06.2019 tarihli ek temyiz dilekçelerinde özetle; CMK'nın 161/8. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı, zira sanığın olay tarihinde Yargıtay üyesi olduğu, soruşturmanın özel kanun niteliğindeki Yargıtay Kanunu'nun öngördüğü şekle uygun olarak başlatılması gerektiği, somut olayda suçüstü hâli ve mütemadi suç hususlarının söz konusu olmadığı, dolayısıyla ... Cumhuriyet Başsavcılığının ve ... Sulh Ceza Hâkimliklerinin görev ve yetkilerinin bulunmadığı, kaldı ki BM Haksız Tutuklama Çalışma Grubunun Yayman kararı ile AİHM'nin ... kararında bu hukuksuzlukların tespit edildiği, ayrıca bu kararlara göre tutuklamaların haksız olduğu, arama ve el koyma işlemlerinin hukuka aykırı olduğu, Yargıtay üyelerinin kişisel suçlarıyla ilgili olarak yargılama mercinin Yargıtay Ceza Genel Kurulu olduğu, suç tarihinden sonra çıkan KHK ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevlendirilmesinin tabii hâkim ilkesine aykırı olduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2797 sayılı Yargıtay Kanunun 27 ve 28. maddelerinde Yargıtay Ceza Dairesine iddianame düzenleme şeklinde bir görev ve yetkinin bulunmadığı, beyanları hükme esas alınan kişiler hakkında aynı suçtan davalar olduğu, ifade alma ve sorguda yasak usuller uygulandığından aleyhe beyanlarının hükme esas alınamayacağı, tanıkların suça iştirakleri olduğundan ve örgüte üye olma suçundan haklarındaki davalar devam ettiğinden CMK'nın 50. maddesi gereğince yemin verilmeden dinlenmelerinin gerektiği, değerlendirmeye alınmayan ancak dosyada yer alan lehe deliller olduğu, bu nedenle eksik inceleme yapıldığı, yapının terör örgütü sayılmasına ve yapı ile ilişkiye sorumluluk yüklenmesine ilişkin tarihin 15 Temmuz 2016 olduğu, suçun unsurlarının oluşmadığı, suçun sabit olmadığı, ByLock'un yasaya ve usule aykırı şekilde elde edildiği, bu nedenle delil olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, kararların gerekçeli olma kuralının ihlal edildiği, ankesörlü telefon aranmalarının delil olarak kabul edilemeyeceği, başka delillerle desteklenmeden kullanılamayacağı, somut delillerle desteklenmeyen HTS telefon görüşme kayıtlarının mahkumiyete esas alınamayacağı, sanığın Anayasa'daki ve AİHS'deki haklarının ihlal edildiği, mahkemenin yanlış bir yorumla TCK'nın 30

. maddesini sanık lehine uygulamayı reddettiği, alt sınırdan uzaklaşmanın yerinde olmadığı, lehe olan tüm yasa maddelerinin tatbiki gerektiği, soruşturmanın genişletilmesi taleplerinin gerekçesiz olarak reddedildiği, hükme katılan heyet üyelerinin delillerin tartışılıp tanıkların dinlendiği ve esaslı işlemlerin yapıldığı celselerde görev yapmadığı, bazı tanık ifadelerine göre davadan önce itirafçı tanıklarca organize edilen bazı toplantılara heyet başkanı ve üyelerinin katıldığı, gerek Birinci Başkanlık Kurulunda gerek bu kurulun kararlarına itirazı inceleyen Yargıtay Başkanlar Kurulu'nda gerekse itiraz ve yeniden değerlendirmelerin yapıldığı herhangi bir aşamada bu soruşturmalar kapsamında görev alan Yargıtay üyesi ve başkanı varsa (bu kurul kararlarında isimler verilmediğinden bu isimleri bilemiyoruz.) bu kişiler daha önceden görüşlerini belli edip oy kullanmaları nedeniyle tarafsız ve bağımsız olmadıklarından çekilmelerinin gerektiği, eğer Ceza Genel Kurulundaki heyetten bu dosyada görev alan varsa çekilmeyenler hakkında ret talebi olarak kabul edilmesini talep ettiği, iddianamede çeşitli hukuka aykırılıkların bulunduğu, suçta ve cezada kanunilik ilkesine aykırı davranıldığı, delillerin ve tanık beyanlarının değerlendirilmesine hukuka aykırılıklar olduğu, zira tanıkların kendi görgü ve bildiklerine dayanmadan duruma ve kanaate bağlı beyanlarda bulunduğu, bizzat şahit oldukları bir vakıanın bulunmadığı, suç tipi, suç tarihi ve sorumluluğun tayinin kanuna aykırı olduğu, tevsii tahkikat taleplerinin reddi gerekçelerinin yerinde olmadığı, tüm yüksek yargı üyelerinin davalarının birleştirilmesi gerektiği, bunun reddine ilişkin gerekçenin kendi içinde çeliştiği, mahkeme heyetinin davadan çekilmesi ve reddi hâkim taleplerinin reddine ilişkin gerekçelerin usul ve yasaya aykırı olduğu, tutukluluğun devamı kararlarına itirazı inceleyecek 10. Ceza Dairesinin üyeleri hakkında verilen reddi hâkim taleplerine ilişkin dilekçelerin okunmadığı ve düşman ceza hukukunun uygulandığı, cezanın alt sınırdan ayrılarak verilmesinin yerinde olmadığı, takdiri indirim oranının 1/12 olması yönünden gerekçe gösterilmediği,

Sanığın sunduğu 28.06.2019 tarihli ek temyiz dilekçesinde özetle; suç tarihinde Yargıtay üyesi olduğu, darbe girişimini evinde ailesiyle birlikte iken televizyondan öğrendiği, bu nedenle suçüstü hâlinin söz konusu olmadığı, Yargıtay Kanunu'nun 46. maddesi ihlal edilerek görevsiz ve yetkisiz olan ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturmaya başlandığı, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, BM Keyfi Tutuklamalar Çalışma Grubunun ... kararının dikkate alınması gerektiği, teşdit uygulamasının yerinde olmadığı, tanık beyanlarının soyut ve çelişkili olduğu, somut olaya ve dosya kapsamına aykırı olduğu, tanık ...'in fotoğraf teşhisinin sıhhatli ve geçerli olmadığı, duruşma tutanaklarına itirafçı olduğu hatırlatılarak ifadesinin alındığının yansıdığı, tanıklar ... ve ...'ın beyanlarının yalan ve iftira olduğu, bu tanıkların belirttiği sohbetlere katılıp katılmadığına ilişkin olarak sohbet verilen yerlerin belirlenmesi ve o tarihlerdeki HTS kayıtlarının getirtilip incelenmesi talebinin reddedildiği, yargılamanın başında dinlenmesini talep ettiği tanıklarının dinlenmediği, kendisini tanıklar ... ve ...'in hiç tanımadığını ve hakkında somut hiçbir bilgi ve görgüye sahip olmadıklarını beyan ettikleri, hatta ...'un ifadesinin başında başka bir ...'dan bahsettiği, mahkeme başkanının uyarısı üzerine tanımadığını beyan ettiği, bu nedenlerle beyanlarının hükme esas alınmasının mümkün olmadığı, tüm tanıklar hakkında aynı suçtan davalar olduğundan menfaat çatışmasının söz konusu olduğu, tarafsız sayılamayacakları, kendilerini korumak veya ceza indirimi almak amacıyla suç atabilecekleri, CMK'nın 50. maddesi gereğince yeminsiz dinlenmeleri gerektiği, cemaat mensuplarının kontenjanından Yargıtay'a üye seçildiği iddiasının asılsız ve yersiz olduğu, seçilebilmesi için yaşının ve mesleki birikiminin yeterli olduğu, böyle bir kontenjandan haberinin olmadığı, kendisi dışında gelişen bir olay olduğu, kontenjanın bulunduğuna ilişkin 4 HSYK üyesinin itirafçı beyanlarının tahmin ve yoruma dayalı olduğu, tanık ...'in kendisi hakkında bir beyanının olmadığı, diğer tanıklar Birol ve İbrahim'in kendisini tanımadıklarını beyan ettiği, bu nedenle bu kişilerin beyanlarının bilgi ve görgüye dayanmayıp kişisel değerlendirmelerden ibaret olduğu, ayrıca bu beyanların diğer HSYK üyeleri tarafından doğrulanmadığı, aynı tarihte seçilen üyelerden bir çoğunun halen görevde olduğu, mahkemenin 2013 yılında cemaat üyesi olmayan bazı üyelerle yapılan değerlendirme toplantılarına çağrılmamış olmayı delil olarak kabul etmesinin yerinde olmadığı, ByLock programını kullanmadığı, bu programın hukuka uygun bir delil olmadığı, CMK'nın 134 ve 135

. maddelerinin ihlal edildiği, hükme esas alınamayacağı, programdaki kullanıcı isminde, şifresinde ve başkaları tarafından yapılan isimlendirmede kullanılan ibarelerin kendisine ait olmayan ve kendisini tanımlamayan soyut birtakım rakam ve ibareler olduğu, mesaj içeriklerinin kişisel durumuyla ve maddi gerçeklerle uyuşmadığı, bu nedenle mahkemenin kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğu, Adalet Bakanlığında ... isminde Denizlili başka bir hâkimin ve ayrıca köyünde ... isminde şimdi müteveffa olan başka bir şahsın bulunduğu,

Nedenlerine dayalı olarak hükmün bozulmasını talep ettikleri,

Anlaşılmaktadır.

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi ve temyiz nedenleri bu şekilde değerlendirildikten sonra sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün; sanığın fiilinin suç oluşturup oluşturmadığı, fiilin hangi suçu oluşturduğu, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulup kurulmadığı, hükmün doğru tesis edilip edilmediği, gerekçenin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, dosyaya yansıyan ve hükme etki edebilecek delillerin karar yerinde tartılışıp tartışılmadığı, bu bağlamda maddi sorunun isabetli bir şekilde tespit edilip edilmediği gibi dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar ile usul hükümlerine uygunluk bakımından ve 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yazılı bulunan hukuka kesin aykırılık hâllerinin mevcut olup olmadığı yönlerinden temyiz denetimine geçilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 495-116 sayılı kararında ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere;

II) USULE İLİŞKİN İTİRAZLAR VE RESEN İNCELENMESİ GEREKEN HUSUSLAR:

A) Soruşturma Usulleri ve Kovuşturma Mercisi:

aa) Genel Olarak:

Yargı yetkisi, Türk Milleti adına bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılır. Anayasa'nın 142. maddesinde, mahkemelerin kuruluşunun, görev ve yetkilerinin, işleyişinin ve yargılama usullerinin kanunla düzenleneceği öngörülmekle birlikte; yargı kollarında yer alan Yüksek Mahkemeler yönünden kanunilik esasının ötesinde bu mahkemelerin niteliklerine, üyelerin ne şekilde atanacağına ya da seçileceğine, görev ve yetkilerinin neler olduğuna dair konular doğrudan doğruya Anayasa'da hüküm altına alınmıştır.

Ülkemizdeki yargı kolları arasında yer alan adli yargı; diğer yargı kollarının (anayasa yargısı ve idari yargının) görevine girmeyen davaların çözümlendiği olağan ve genel yargı kolu olup teşkilât yapısı ilk derece mahkemeleri, bölge adliye mahkemeleri ve Yargıtay olmak üzere üç derecelidir.

Kamu görevinin etkin ve kesintisiz biçimde sürdürülmesi ve soruşturulmasında kamu yararı bulunmayan kimi iddialarla ilgili gereksiz işlem yapılmasının önüne geçilmesi amacıyla kamu görevlilerinin bağlı bulundukları yasalara göre özel soruşturma usulleri öngörülmüştür.

Hâkimlerin suç işlemeleri hâlinde cezai sorumluluklarının bulunduğu, çağdaş hukuk sistemlerinin ortak kabulüdür. Bir hâkimin göreviyle ilgili ya da kişisel bir suç işlemesi mümkün olup bu durumda kişinin hâkim olması nedeniyle işlediği suçun yaptırımsız kalması düşünülemez. Bu nedenledir ki, hukuk sistemimiz içinde hâkimlerin görevleriyle ilgili ya da kişisel nitelikte işledikleri ve suç oluşturan eylemlere ilişkin Anayasa, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu, 6087 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kurulu Kanunu, 2575 sayılı Danıştay Kanunu ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu gibi kanunlarla kural olarak özel soruşturma ve kovuşturma usulleri ve mercileri öngörülmüştür.

Suçun görev sebebiyle işlendiğinin kabulü için, eylemin memuriyet işleriyle ilgili olması, diğer bir anlatımla suçu doğuran fiil ile görev arasında illiyet bağı bulunması, görevle bağlantılı olması ve görevin sağladığı imkanlardan faydalanılarak işlenmesi gerekir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.02.2004 tarihli ve 2004/2-10 Esas 2004/40 Karar sayılı kararında "Görev sebebiyle işlenen suç kavramının, memuriyet görevinden doğan, görev ile bağlantılı ve görevden yararlanılarak işlenebilen suçları ifade eder." şeklinde kabul edilmiştir. Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre kamu görevlilerinin herhangi bir suç örgütüne üye veya yönetici olmaları kişisel suç niteliğindedir.

Özel soruşturma ve kovuşturma usulleri öngören düzenlemelerden; yasama dokunulmazlığına ilişkin Anayasa'nın 83. maddesi, hâkim ve Cumhuriyet savcılarına ilişkin 2802 sayılı Kanun'un 94. maddesi, Hâkimler ve Savcılar Kurulunun seçimle gelen üyelerine ilişkin 6087 sayılı Kanun'un 38. maddesi, 2797 sayılı Kanun'un 46. maddesi ile diğer kamu görevlilerine ilişkin 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun'un 2. maddesinde "ağır cezalık suçüstü hâli" ortak bir kavram olarak kullanılmaktadır. Aynı kavram, suç tarihinden sonra 2797 sayılı Kanun'un 46. maddesine 680 sayılı KHK ile eklenen ve 7072 sayılı Kanun'la aynen kabul edilerek kanunlaşan altıncı fıkrada da yer almaktadır.

5271 sayılı CMK'nın "Tanımlar" başlıklı 2. maddesinin (j) bendinde de "Suçüstü hâli"nin;

"1. İşlenmekte olan suçu,

2. Henüz işlenmiş olan fiil ile fiilin işlenmesinden hemen sonra kolluk, suçtan zarar gören veya başkaları tarafından takip edilerek yakalanan kişinin işlediği suçu,

3. Fiilin pek az önce işlendiğini gösteren eşya veya delille yakalanan kimsenin işlediği suçu" ifade ettiği öngörülmüştür.

Belli bir suçun bulunması, failin yakalanmış olması ve failin suçu işlediği an ile yakalandığı an arasında uzun sürenin geçmemiş olması, suçüstü hâlidir.

Öte yandan, suçüstü hâlinin varlığı açısından hukukî düzenlemelerde açıkça bir zaman sınırı öngörülmediği göz önüne alındığında, bir zaman sınırlaması getirmek mümkün değildir. Bir olayın hangi ana kadar "suçüstü" olarak nitelendirilebileceği, o olayın özelliklerine, işlenen suça, türüne, işlenme biçimine, icra ile yer ve zaman bakımından gerçekleşen illiyet bağına göre takdir edilmelidir.

Suçüstü hâli doktrinde, dar anlamda ve geniş anlamda suçüstü olmak üzere ikili ayrıma tabi tutulmuştur (Faruk Erem, Ceza Usulü Hukuku, 5. Bası, Sevinç Matbaaası, ..., 1978, s. 692, 693). Konumuza ilişkin olarak, asıl suçüstü ya da dar anlamda suçüstü, CMK'nın 2. maddesinin (j) bendinde yer alan (1) numaralı alt bentteki "işlenmekte olan suç"u ifade etmektedir.

bb) Mütemadi Suçlarda Suçüstü Hâli: