muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1440, Karar No: 2019/2421, Tarih: 29.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/1440 E.  ,  2019/2421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonucunda mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın şikayet olunan ... A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayet olunan ... A.Ş. vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan ... A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,10 TL harç ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 29.05.2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ -

TMK'nın 950. maddesi gereğince, bir aracı tamir edenin, tamir masrafları miktarınca araç üzerinde hapis hakkı vardır. Hapis hakkı “Taşınır rehni” hükmündedir (İİK'nın 23/2) Bir mal üzerinde birden fazla rehnin bulunması halinde rehinlerin kuruluş tarihlerine göre öncelik sırası verilerek ödeme yapılır. (TMK'nın 948).TMK'nın 953. maddesinde ise araç sahibi tamir borcunu ödemezse, tamir alacaklısı, araç sahibine borcun ödenmesi konusunda ihtarda bulunduktan sonra araç malikine karşı rehnin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatabilir.

Somut olayda, bedeli satışa konu ... plakalı araç kaydı üzerinde ...ın 26.04.2013 tarihli rehin hakkı mevcuttur. Banka rehin hakkına istinaden 09.09.2014 tarihinde rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatmış ve bu icra dosyasından araç paraya çevrilerek sıra cetveli düzenlenmiştir. Sıra cetvelinde, aracı tamir ettiğini iddia eden ve bu nedenle hapis hakkına istinaden rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapana pay verilmeden tüm satış bedeli, rehin alacaklısı bankaya verilmiştir. Müştekinin satış bedelinin öncelikle kendisine ödenmesi gerektiğine dair şikayeti yerel mahkemece kabul edilerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Öncelikle sıra cetvelinde bir alacağa öncelik hakkı tanınabilmesi için o alacağın İİK nu veya özel kanunlarda “Rüçhaniyetli” olduğunun açıkça belirlenmiş olması gerekir. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince, müştekinin tamir alacağından dolayı satışa konu araç üzerinde hapis hakkı mevcuttur. Bu hak taşınır rehni hükmündedir. Bu durumda, aynı araç üzerinde iki rehin hakkının mevcut olduğundan, sıra cetvelinde kuruluş tarihi önce olan rehne göre öncelikle pay ayrılması gerekir.

Öncelikle sıra cetvelinde bir alacağa öncelik hakkı tanınabilmesi için o alacağın İİK nu veya özel kanunlarda “Rüçhaniyetli” olduğunun açıkça belirlenmiş olması gerekir. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince, müştekinin tamir alacağından dolayı satışa konu araç üzerinde hapis hakkı mevcuttur. Bu hak taşınır rehni hükmündedir. Bu durumda, aynı araç üzerinde iki rehin hakkının mevcut olduğundan, sıra cetvelinde kuruluş tarihi önce olan rehne göre öncelikle pay ayrılması gerekir.

Dosya arasında bulunan araç ruhsat örneği ve internet çıktısında, ... rehninin kuruluş tarihinin belli olmasına rağmen; müştekinin, aracı ne zaman tamir ettiği belli olmadığı gibi bu konuda kesilen fatura da celp edilmeden sadece İİK'nın 100. madde bilgilerine istinaden hüküm kurulduğu sonucuna varılmıştır. Yukarıda belirtildiği gibi sıra cetvelinde öncelik hususunun belirlenmesi için rehin ve hapis hakkının kuruluş tarihlerinin öncelikle tespiti zorunludur. Mahkemenin anılan eksikliği tamamlamadan karar vermesi isabetsiz olmuştur.

Öte yandan müştekinin tamir faaliyetinin bankanın rehninden sonraki tarihli olması halinde; araç ruhsatına bakması veya internette basit bir inceleme neticesinde aracın rehinli olduğunu tespit etmesi mümkün olduğundan, müştekinin tamiratı yaparken rehinden haberdar olmadığı dolayısıyla iyi niyetli olduğunu söylemek de mümkün değildir.

Bu gerekçelerle kararının bozulması gerekirken yazılı nedenlerle yerel mahkeme kararının bozulmasına gerekçe yönünden muhalif olmuştum. Bu kez şikayet olunan tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Bozma ilamına karşı yazdığımız muhalefet doğrultusunda karar düzeltme talebinin kabulü gerekirken reddine karar verilmesine dair Sayın çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2020/3781, Karar No: 2020/2696, Tarih: 17.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3781 E.  ,  2020/2696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Elektrik hırsızlığı suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 492/2, 522 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri uyarınca 2.160,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2010 tarihli ve 2010/26 esas, 2010/208 sayılı kararının 31/03/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 06/07/2014 tarihinde hakaret suçunu işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine dosyanın yeniden ele alınarak, sanık hakkındaki kamu davasının ortadan kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2016 tarihli ve 2016/96 esas, 2016/127 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/04/2016 tarihli ve 2016/533 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/10/2019 gün ve 94660652-105-34-10339-2019 Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/10/2019 gün ve 2019/97439 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2016 tarihli kararını müteakip, sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/11/2018 tarihli ve 2018/7 esas, 2018/568 sayılı kararının, katılan kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21/02/2019 tarihli ve 2019/427 esas, 2019/3378 karar sayılı ilâmı ile yok hükmünde olduğunun belirtildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkındaki kamu davasının ortadan kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2016 tarihli kararına katılan kurum tarafından yapılan itiraz üzerine, Ayedaş'ın 17/03/2016 tarihli ve 495 sayılı yazısında kurum zararını 01/03/2016 tarihinde ödediği belirtilen sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı aylık süre geçikten sonra ödeme yapması nedeniyle ortadan kaldırma kararının verilemeyeceğinden bahisle, itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2/2. maddesinde, "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar." ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 223/4. maddesinde, "İşlenen fiilin suç olma özelliğini devam ettirmesine rağmen; a) Etkin pişmanlık, b) Şahsî cezasızlık sebebinin varlığı, c) Karşılıklı hakaret, d) İşlenen fiilin haksızlık içeriğinin azlığı, dolayısıyla, faile ceza verilmemesi hallerinde, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir." şeklinde düzenlemenin bulunduğu, her ne kadar 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesinde 6 aylık süre şartı öngörülmüş ise de, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2018/3567 esas, 2018/8776 karar sayılı ilâmında, "...5237 sayılı Yasa'nın 163/3. maddesi kapsamına alınan suçun, 6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş olması nedeniyle zararı tazmin etmesi halinde hükümlü hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceği gözetilerek, mahkemece duruşma açılıp, öncelikle hükümlünün kurum zararını giderip gidermediği katılan kurumdan sorularak, gidermediğinin belirlenmesi halinde normal tarifeye göre vergi ve cezalar hariç olarak bilirkişiye hesaplattırılacak kurum zararını gidermesi halinde, 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, karar verileceğine dair hükümlüye bildirimde bulunulması, ödeme için makul bir süre verildikten sonra ödemesi halinde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,..." şeklinde belirtildiği üzere, 6352 sayılı Kanun'da belirtilen 6 aylık süre geçmiş olsa dahi uyarlama yargılaması yapılması sırasında veya lehe kanunun uygulanması durumunda mahkemesince tanınan makul süre zarfında zararın giderilmesi halinde, anılan Kanun uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilebilecek olunması karşısında, somut dosya kapsamına göre, aleyhe itiraz üzerine, merciince kurum zararını 01/03/2016 tarihinde ödediği anlaşılan sanık hakkında mahkemesince üzerine atılı suç nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği hâlde, 6352 sayılı Kanun'a aykırı şekilde kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verildiğinden bahisle, belirtilen değişik gerekçe nedeniyle itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükümlü ... hakkında Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2010 tarihli ve 2010/26 E., 2010/208 K. sayılı kararı ile 765 sayılı TCK’nın 492/2, 522 ve 647 sayılı Kanun’un 4. maddeleri uyarınca 2.160,00 TL(erteli) adli para cezası ile mahkûmiyete hükmedildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin 31.03.2010 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün denetim süresi içerisinde başka bir suç işlediği gerekçesiyle 23/02/2016 tarihli kararla erteli adli para cezasının, 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2 maddesi uyarınca tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasına karar verildiği, hükümlü hakkındaki erteli adli para cezasının ortadan kaldırılmasına ilişkin karara yönelik katılan vekilinin itirazı üzerine itiraz mercii olan İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesince 07/04/2016 tarihli ve 2016/533 D. İş sayılı karar ile hükümlünün 6352 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 aylık süre geçtikten sonra ödeme yaptığından bahisle itirazın kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

Atılı suçun elektrik enerjisi hırsızlığına ilişkin olması nedeniyle hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca mahkemesince uyarlama yapılması gerekeceği, karşılıksız yararlanma olarak 5237 sayılı Yasa'nın 163/3. maddesi kapsamına alınan suçun, 6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş olması ve dosya kapsamına göre zararı tazmin ettiği anlaşılan hükümlü hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceğinden kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (İSTANBUL ANADOLU) 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 07.04.2016 tarihli ve 2016/533 D. İş sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; hükümlünün 16.09.2003 tarihli eylem nedeniyle katılan kurumun zararını tazmin etmiş olduğunun anlaşılması karşısında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 223/4-a maddesi uyarınca CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 17/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6170, Karar No: 2016/10139, Tarih: 27.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6170 E.  ,  2016/10139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 19 yaşında olduğunu,... Sınıf öğrencisi olduğunu, müvekkilinin öğrenci olması ve derslerinin yoğunluğu sebebiyle çalışmak ve para kazanmak imkanına sahip olmadığını, müvekkilinin babası olan davalının, iş bu davanın açılma tarihine kadar hiçbir ekonomik yardımda bulunmadığını, müvekkilinin öncelikle rızası ile yardımı beklediğini ancak bunun mümkün olamayacağını anladıktan sonra iş bu davayı açmak zorunda kaldığını, davalının 7.000 TL gelirine rağmen müvekkiline hiçbir suretle maddi yardımda bulunmadığını, ünversite hayatı yaşayan müvekkilinin gerek eğitim giderleri anlamında, gerekse sosyal yaşantısı anlamında belirli standardı sağlaması için müvekkili lehine aylık 2.750 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; aile hekimi olarak görev yaptığını, maaşının brüt olduğunu, 1500,00 TL sağlık ocağı giderlerine harcadığını, eski eşine her ay tazminat bedeli ödediğini, diğer çocuğu ...a da nafaka ödediğini, davacının talebinin fahiş olduğunu, davacının annesinin lisede müdür yardımcısı olduğunu savunarak 300,00 TL nafakanın yeterli olduğunu, bu şartlara göre makul seviyede nafakanın belirlenmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile birlikte dava tarihinden itibaren başlamak üzere davacı yararına aylık 700.-TL yardım nafakasının her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; mahkemece takdir edilen aylık 700,00 TL nafakanın davacı öğrencinin ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek miktarda olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

./..

-2-

Kural olarak; anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba, durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür. (TMK m. 328/2) Diğer taraftan; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. (TMK m.364)

Bu bağlamda; belirlenecek nafakanın davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri gözönünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Bu bağlamda; belirlenecek nafakanın davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri gözönünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Somut olayda; davacının davalının oğlu olduğu,.... Sınıf öğrencisi olduğu, eğitim ücretinin yıllık 16.000 TL olduğu, davacının annesi ile yaşadığı, annesinin lisede okul müdür yardımcısı olduğu, aylık 2.500 TL geliri olduğu; davalının hekim olduğu, aylık 7.000 TL gelirinin olduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca; davacının kardeşi ... tarafından davalı aleyhine aynı bölümde öğrenci olduğu belirtilerek açılan ...Aile Mahkemesinin ... Karar sayılı yardım nafakasına ilişkin dosyada 700,00 TL yardım nafakasına hükmedildiği, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin ...Karar sayılı 21/10/2015 tarihli ilamıyla daha yüksek oranda nafaka takdiri gerekçesiyle hükmün bozulduğu görülmektedir.

Hal böyle olunca; nafakanın niteliği, aynı nitelikteki bozma ilamı, davalı babanın gelir durumu, davacının ihtiyaçları, yıllık eğitim ücreti nazara alındığında, hükmedilen nafaka miktarının az olduğu, davacının zaruri ihtiyaçlarını karşılamayacağı kanaatine varıldığı, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek, daha yüksek oranda nafaka takdiri için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/17945, Karar No: 2017/1277, Tarih: 21.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17945 E.  ,  2017/1277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.06.2013 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin fekki istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 08.10.215 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 21.02.2017 günü için yapılan tebligat üzerine davacı vekili Av. ...ile karşı taraftan davalı ... Tic.A.Ş. vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Tic.A.Ş.ye verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3541, Karar No: 2014/5069, Tarih: 01.07.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/3541 E.  ,  2014/5069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2014/111646

Mahkeme : BURSA 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 17/01/2014 – 2013/545 esas ve 2014/13 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı eyleme uyan suç tipinin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde, şüphe üzerine suç konusu uyuşturucu madde ile yakalanan tanık K.. Ş..'in uyuşturucu maddeyi aldığını söylediği 3 katlı evde yapılan aramada, merdiven boşluğundaki sehpa üzerinde esrar ele geçtiği, evin 2. ve 3. katının boş olduğu, kimsenin kalmadığının belirlendiği, 1. katında oturan tanık S. Ö.'ın da üst iki katın boş olduğunu ve sanığı tanımadığını beyan etmesi karşısında, tanık K.. Ş..'in soyut beyanı dışında aleyhinde delil bulunmadığı aşamada, uyuşturucu maddenin bulunduğu evin 3. katında oturduğunu ve tanık Kadircan'ın kendisinden uyuşturucu madde istediğini kabul ederek, beyanlarıyla kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunan sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20276, Karar No: 2014/24821, Tarih: 23.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20276 E.  ,  2014/24821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/239-2014/28

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık konusu ihaleye ilişkin satış kararı tarihinin 05.01.2013’den sonra olduğu anlaşıldığından; satış kararı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6352 Sayılı Yasa ile değişik İİK'nun 114. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesi gereğince satış ilanının elektronik ortamda yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise buna ilişkin kayıtların ve ayrıca ihaleye elektronik ortamda katılım olmuş ise Yargıtay incelemesine esas teşkil edecek şekilde bununla ilgili tutanak, belge ve onaylı uyap çıktılarının (icra müdürlüğünün imza ve mührünü taşıyan birer örneğinin) satışı yapan icra müdürlüğünden temin edilerek (imza ve mührü ihtiva etmeyen belgelerin Yargıtay denetimi sırasında incelemeye esas teşkil etmeyeceği gözönünde tutularak) birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/22909, Karar No: 2005/27213, Tarih: 30.11.2005

2. Ceza Dairesi 2004/22909 E., 2005/27213 K.

**2. Ceza Dairesi 2004/22909 E., 2005/27213 K.**

**- CEZA KARARNAMESİ

- KÜÇÜKLERİN YARGILANMASI**- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 10 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 386 ]

- 2253 S. ÇOCUK MAHKEMELERİNİN KURULUŞU, GÖREV VE YARGILA... [ Madde 42 ]

**"İçtihat Metni"**

Müessir fiil suçundan sanık Özer'in yapılan yargılaması sonucunda; mahkûmiyetine dair (Diyarbakır Çocuk Mahkemesi)nden verilen 13.08.2004 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 02.12.2004 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Küçükler hakkında ceza kararnamesi düzenlenmeyeceğinden hükmün temyiz kabiliyetinin bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiisinin itiraz dilekçesi temyiz dilekçesi kabulü ile yapılan incelemede;

Yürürlükten kalkan 1412 CMUK'nunda ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nunda çocuklarla ilgili ceza kararnamesi düzenlenmediği gibi, 2253 sayılı Kanun'da da ceza kararnamesine yer verilmediği ve bu kanunun 42. maddesinde, diğer kanunların bu kanuna aykırı hükümlerin küçükler hakkında uygulanmayacağının belirtildiği, ayrıca 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 10. maddesinde de 5271 sayılı CMK'nun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilip henüz kesinleşmemiş ceza kararnamesi ile sonuçlandırılan dava dosyalarının mahkemesince re'sen ele alınarak duruşmalı yargılama yapılması gerektiğinin öngörülmesi karşısında, küçükler hakkında işlenen suçlarla ilgili davaların duruşma yapılarak sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde ceza kararnamesi ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 30.11.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.