muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12664, Karar No: 2023/918, Tarih: 07.02.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 20.11.2020 tarihli ve 2009/193 Esas, 2020/398 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin 29.03.2021 tarih, 2021/294 Esas, 2021/778 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz'in 06.07.2021 tarih 2021/6222 Esas, 2021/9697 Karar sayılı kararı ile davanın iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkin olup nispi karar ve ilam harcına tabi olduğu, davacı yönünden kabul edilmiş bir adli yardım talebi de bulunmadığına göre ıslah harcı ve manevi tazminat istemine ilişkin 2018/319 Esas numaralı birinci birleşen dava dosyası açılırken alınması gereken başvuru harcı ve peşin harcın yatırılmadığı gözden kaçırılarak asıl dava dosyasında ıslah edilen maddi tazminat tutarı üzerinden hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi 09.12.2020 tarihli ek kararla davacı lehine manevi tazminat ödenmesine karar verilmesinin de hatalı olduğu, asıl dava dosyasında ıslah harcı ve 2018/319 Esas numaralı birinci birleşen dava dosyasında ise başvuru harcı ve peşin harç eksikliklerinin giderilmesi için davacı tarafa usulüne uygun olarak süre tanınması, belirlenecek süre içerisinde noksan harçlar yatırılmaz ise 2020/205 Esas numaralı ikinci birleşen dava dosyasını tefrik ettikten sonra, asıl dava ve 2018/319 Esas numaralı birinci birleşen dava dosyası yönünden 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30 uncu maddesinin son cümlesi ve 6100 sayılı HMK'nın 150 inci maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına ve sonrasında yasal süresi içinde noksan harçlar ödenip, davanın yenilenmemesi halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi, 09.12.2020 tarihli ek kararla davacı lehine manevi tazminat ödenmesine karar verilmesinin de hatalı olduğundan bahisle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulduktan sonra yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile davacının 25.09.2007 tarihinde ... Deri San. Tic. Ltd. Şti'.nin kabası bitmiş binasının ısıtma, havalandırma ve su tesisatlarının yapım işini alan davalı ... mühendislik şirketinin işyeri faaliyetleri sırasında sol elini pafta makinesine kaptırması sonucu yaralandığı, kazanın meydana gelişinde davacının %30, davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin %65, davalı ...'un %5 oranında kusurlu oldukları, davalı ... Deri San. Tic. Ltd. Şti.'nin kusurunun bulunmadığı, davacının sürekli iş göremezlik oranının %19,00 olduğundan bahisle davalı ... Deri San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davalarının reddine, diğer davalılar ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile Harun yönünden davacının maddi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı lehine 35.000,00 TL de manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... ve ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortak vekili temyiz dilekçesinde özetle, ödenmiş harcın tavzih kararı ile alınması gereken harçtan indirilmesi gerektiğini, mahkemenin bu hatasını tavzihle düzeltmesi gerekirken düzeltmemesinin hatalı olduğunu, davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin zamanaşımına uğradığını, ihbar olunan ... Sigorta A.Ş.'nin karar başlığında gösterilmemesinin hatalı olduğunu, kusur oranlarının hatalı tespit edildiğini, kendilerine verilen kusurun fazla olduğunu, kazaya asıl olarak davacının dikkatsizlik ve tedbirsizliğinin neden olduğunu, maddi tazminatın fazla belirlendiğini, ücretin hatalı tespit edildiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, manevi tazminatın fazla olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

T.C. Anayasası'nın 141 inci maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 257 inci ve 371 inci maddeleri, 361 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

a. Davalı ...'ın Temyiz İstemi Yönünden;

Davacının, dava açmada hukuki yararının bulunması dava şartlarından olduğu gibi temyiz Kanun yoluna başvuracak olan tarafın da temyiz yoluna başvuruda hukuki yararının bulunması gerekir.

2. İlgili Hukuk

T.C. Anayasası'nın 141 inci maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 257 inci ve 371 inci maddeleri, 361 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

a. Davalı ...'ın Temyiz İstemi Yönünden;

Davacının, dava açmada hukuki yararının bulunması dava şartlarından olduğu gibi temyiz Kanun yoluna başvuracak olan tarafın da temyiz yoluna başvuruda hukuki yararının bulunması gerekir.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesi'nce verilen 19.11.2020 tarih ve 2009/193 Esas, 2020/398 Karar sayılı ilk karara, 6100 sayılı Kanun'un 305/A maddesi doğrultusunda verilen 09.12.2020 tarihli ek karara ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.03.2021 Tarih, 2021/294 Esas, 2021/778 Karar sayılı karara karşı davalı gerçek kişi Harun tarafından kanun yoluna başvurulmadığı, temyiz incelemesine konu eldeki kararda davalı ... tarafından kanun yoluna başvurulmayan kararlara kıyasla daha ağır bir hüküm bulunmadığı gözetildiğinde, temyiz eden davalılar vekilinin temyiz isteminin davalı ... yönünden hukuki yarar yokluğundan reddine karar vermek gerekmiştir.

b. Davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin Temyiz İstemi Yönünden;

Dosya kapsamından 15.05.2018 tarihli ıslah dilekçesinin davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye 24.05.2018 tarihinde tebliğ edildiği, davalılar ... ve ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortak vekilinin aynı gün ıslaha karşı zamanaşımı defi ileri sürdüğü, birleşen 2018/319 Esas sayılı dava dosyasının dava tarihinin 14.05.2018 tarihi olduğu, anılan dosyanın dava dilekçesi tebliğ edilmeden birleştirme kararı verildiği, bu dosyanın asıl dava dosyası ile birleştirildiğinin 27.06.2018 tarihli celsede zapta geçtiği, aynı celsede davalılar ... ve ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortak vekilinin birleşen 2018/319 Esas sayılı davaya karşı zamanaşımı defi ileri sürdüğü, yine birleşen 2020/205 Esas sayılı dava dosyasının dava tarihinin 17.03.2020 tarihi olduğu, anılan birleşen dava dosyasının dava dilekçesi tebliğ edilmeden birleştirme kararı verildiği, bu dosyanın asıl dava dosyası ile birleştirildiğinin 15.09.2020 tarihli celsede zapta geçtiği, aynı celsededavalılar ... ve ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortak vekilinin birleşen dosyaya karşı zamanaşımı defi ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.

Anayasa’nın 141 inci maddesinde vurgulandığı ve 6100 sayılı HMK’nun 297 inci maddesinde de açıklandığı üzere, mahkeme kararları iddia, savunma ve tarafların anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, ihtilaflı konular hakkındaki delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma sebepleri, sabit görülen vakıaların neler olduğu ve bunlardan çıkan sonuçlar ile hukuki sebepler gösterilerek gerekçeli biçimde yazılmalıdır.

Anayasa’nın 141 inci maddesinde vurgulandığı ve 6100 sayılı HMK’nun 297 inci maddesinde de açıklandığı üzere, mahkeme kararları iddia, savunma ve tarafların anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, ihtilaflı konular hakkındaki delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma sebepleri, sabit görülen vakıaların neler olduğu ve bunlardan çıkan sonuçlar ile hukuki sebepler gösterilerek gerekçeli biçimde yazılmalıdır.

Öte yandan zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu “eksik bir borç” haline dönüştürür. Bu itibarla zamanaşımı savunması bir defi olup, ileri sürüldüğünde, şartları gerçekleşmişse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir. 11.01.1940 tarihli 15/70 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda aynı husus "zamanaşımı defi davanın esası hakkında her türlü muameleye manidir. Bu sorun halledilmeden davanın esası incelenemez." şeklinde ifade edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle somut olayda, davalılar ... ve ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortak vekilinin asıl dava dosyasında yapılan ıslaha, birleşen 2018/319 Esas sayılı davaya ve yine birleşen 2020/205 Esas sayılı davaya karşı zamanaşımı defileri ileri sürmesine karşın mahkemece ileri sürülen bu zamanaşımı defileri hakkında bir değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; İlk Derece Mahkemesi'nce verilen 19.11.2020 tarih ve 2009/193 Esas, 2020/398 Karar sayılı ilk karar ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin 29/03/2021 Tarih, 2021/294 Esas, 2021/778 Karar sayılı kararına karşı davalı gerçek kişi Harun tarafından kanun yoluna başvurulmadığını, bu nedenle davalı ...'un temyiz başvurusunun hali hazırda hukuki yarar yokluğundan reddine karar verildiğini dikkate alarak anılan zamanaşımı defilerini yalnızca davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden değerlendirmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz eden davalılar vekilinin temyiz isteminin davalı ... yönünden hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. Yönünden BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı ... Müh. Isı Sist. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/1482, Karar No: 2006/6725, Tarih: 20.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1482 E.  ,  2006/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :2.7.2004

Nosu :771-604

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ...’in müvekkilinin Adana Bölge Müdürü, davalı ... ’nin müdür yardımcısı diğer davalı ...’in de Antakya Bayii olduğunu, davalı ... Vatan’ın diğer davalıların bilgisi dahilinde müvekkilini aracı kılarak Niğde Tarım Açık Cezaevi Müdürlüğüne bayilik sözleşmesine aykırı satış yaptığını müvekkilinin komisyon alacağını tahsil edememesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürmüş ve işlemiş faizi ile birlikte toplam 35.308.972.972.TL. sinın 17.745.125.217.TL: ye 9.4.1999 tarihinden itibaren işleyecek aylık %10 +KDV faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna göre somut olayda davalıların kusurunun bulunmadığı davalı ... Vatan’ın davacıyı zarara uğratmadığı bilakis davacının komisyon alacağını kazanmasına sebep olduğu ayrıca davacı ...’in aynı sebepden dolayı açtığı menfi tesbit davasının kabul edildiği ve bu hükmün kesinleştiği, hal böyle olunca davalı ... yönünden kesin hüküm bulunduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/16770, Karar No: 2014/18104, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16770 E.  ,  2014/18104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/869-2014/427

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili;Müvekkillerinin davalıdan konut satın aldığını, satışın kredi kullandırılarak yapıldığını ve imzalanan sözleşmenin 2.2 maddesinde " taksit oranlarındaki artış oranı bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından düşük olanına göre arttırılacaktır" düzenlemesinin bulunduğunu, davalının bu hükme ve memur maaş artış oranı daha düşük olmasına rağmen diğer kriterleri esas aldığını ve müvekkillerinden fazladan bedel tahsil edildiğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak her bir davacı için ayrı ayrı 700,00 TL'nin tahsiline karar verilmesin istemiş,13/02/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini davacı S.. K.. yönünden 1.298,45 TL'ye;davacı G.. B.. yönünden 1.393,07 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek

ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38;29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 285,40 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2649, Karar No: 2009/9238, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2649 E.  ,  2009/9238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yer sığınağa yapılan elatmanın önlenmesi ve onaylı mimari projeye aykırı olarak gerçekleştirilen değişikliklerin eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, 2 ve 3 numaralı bağımsız bölümlerin maliki olan davalıların mimari projeye aykırı olarak apartmanın sığınağını dairelerine kattıklarını, apartman boşluğunu depo yaparak dükkanlarının içinden apartman içine kapı açtıklarını belirterek elatmalarının önlenmesini ve taşınmazın eski hale getirilmesini istemiştir.

Toplanan bilgi ve belgelerden özellikle yerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan kat irtifaklı anataşınmazın yan bahçede sıfır 0,00 kotunda bırakılması gereken komşu tarafla arasında kalan yan bahçe 3,00 metre hafredilerek bodrum katın zemini olan -3 kotuna inildiği ve bu çıkan alana arada zemin kat hizasında çelik taşıyıcılı bir ... ile daha üstüne de binanın birinci kat konsol çıkıntısının altından başlayarak bir çatı yapmak suretiyle iki katlı 3,00mt x 18,5mt =55,50 m2 oturum alanlı iki adet faydalı kat ilave edilip kendi hizalarındaki katlarına eklendiği, bu alanın önüne çelik merdiven yapılarak cadde ve tretuvarla bağlantı sağlandığı, projeye göre dükkana zemin kattan 1 ve 2 aksları arasından girilmesi ve tam aksi uçtaki 5 numaralı aksın ucundaki iç merdivenle dükkana ait depoya inilmesi gerekirken bu merdivenin yerinde açılmadığı, buna karşı davalıların ön cepheden hafriyat yaparak oluşturdukları boşluktan (ön cepheden) depoya projeye aykırı olarak giriş yaptıkları, bina ortak merdiveninden zemin kattaki dükkana giriş olmamasına rağmen zemin kat sahanlığından zemin kat dükkana giriş yaptıkları, oluşan merdiven boşluğuna demir kapı takmak suretiyle 2,5 m2'lik alanı depo olarak kullandıkları, anataşınmazın ortak umumi

merdiveninin zemin kattan aşağıya inen kısmını dört basamaktan sonra keserek duvarla ayrılmış bodrum kattaki ortak su deposu, sığınak ve kömürlüklere ulaşmayı engelledikleri, bu ortak yerleri kendilerine ait dükkanın deposuna kattıkları anlaşılmaktadır.

merdiveninin zemin kattan aşağıya inen kısmını dört basamaktan sonra keserek duvarla ayrılmış bodrum kattaki ortak su deposu, sığınak ve kömürlüklere ulaşmayı engelledikleri, bu ortak yerleri kendilerine ait dükkanın deposuna kattıkları anlaşılmaktadır.

Davada davacı mimari projeye aykırı olarak apartmanın sığınağını dairelerine kattıklarını, apartman boşluğunu depo yaptıklarını, dükkanlarının içinden apartman içine kapı açtıklarını belirterek elatmalarının önlenmesini ve taşınmazın eski hale getirilmesini istemiş olup bu yönde hüküm kurulması gerekirken HUMK.nun 74. maddesi hükmü gözardı edilip istemin dışına çıkılarak "3 metre eninde, 18,5 metre boyundaki çelik karkas iki katlı ilavenin komple yıkılması, bodrum girişinin projeye uygun hale getirilmesi, arka bahçe mahiyetindeki kısmın proje zemin kotu 0,00 kotuna kadar 2,70 metre doldurulup tefsiye edilip yan bahçe olarak kullanılır hale getirilmesi suretiyle eski hale getirilmesine” biçiminde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21967, Karar No: 2018/15681, Tarih: 13.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/21967 E.  ,  2018/15681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı 3. kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, 3.kişinin haciz yapılan işyerini borçlulardan devraldığını beyan ederek istihkak iddiasında bulunduğunu, borçlunun devri kayıtlı olduğu ticaret sicile bildirerek ilan ettiği ve mal beyanında bulunduğuna dair herhangi bir kanıt olmadığını, devralanın sorumluluğu bulunduğunu belirterek, davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, borçlu şirket ile davalı arasında hiçbir hisse ya da ortaklık ilişkisi bulunmadığını, taşınmazın boş olarak kiralandığını, ticareti terk eden şahsın hukuki sorumluluğunu yerine getirmemesinden kiracının sorumlu tutulamayacağını haczedilen malların müvekkiline ait olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haciz adresindeki işyeri borçluya ait iken, borcun doğumundan sonra davalı 3. kişiye devir edildiği, alacaklılardan mal kaçırma amacı ile danışıklı olarak yapılan bu devrin davacı alacaklının haklarını etkilemeyeceği , devrin danışıklı olmadığı düşünülse dahi, işyeri devrinin İİK’nun 44. madde koşullarına uygun olarak yapıldığı iddia ve ispat edilmediği gibi, BK’nun 179. maddesi gereğince de ticari işletmeyi devir alan kişinin, devraldığı işletmenin borçlarından sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı 3. kişinin açtığı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Davalı 3.kişi, haciz yapılan işyerini devir aldığını iddia etmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; devredilen işletmede haciz yapılabilmesi, devrin muvazaalı olduğunun iddia ve ispat edilmesine bağlıdır. Muvazaa iddiasının bulunmaması halinde alacaklının, tasarrufun iptali davası açarak alacağına kavuşma imkanı bulunduğu gibi, TBK ve TTK hükümlerine göre açılacak davalarda da devri yargılama konusu yapabilir.

Ayrıca, İİK'nin 44.maddesinde yer alan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi işletmenin devrini sakatlamaz. Anılan hükmün yalnız cezai yaptırımı vardır. (İİK 337/a md) Aktiflerin devredenin malvarlığından çıkmamış kabul edilmesini, yani haczedilmesini sağlayacak tek yol, muvazaanın iddia ve ispat edilmesidir.

Bu bilgilere göre, temyize konu olayda, davalı 3. kişinin devir nedeni ile sorumluluğu bulunduğu davacı alacaklı tarafından iddia edilmesine rağmen, muvazaa iddiasında bulunmamıştır.

O halde, mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Bu bilgilere göre, temyize konu olayda, davalı 3. kişinin devir nedeni ile sorumluluğu bulunduğu davacı alacaklı tarafından iddia edilmesine rağmen, muvazaa iddiasında bulunmamıştır.

O halde, mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nin 366 ve HUMK'nin 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.