muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22269, Karar No: 2014/21546, Tarih: 30.06.2014

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22078, Karar No: 2017/10195, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22078 E.  ,  2017/10195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18476, Karar No: 2015/3550, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18476 E.  ,  2015/3550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/8501 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre (13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 20/04/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3661, Karar No: 2024/8857, Tarih: 21.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/3661 E.  ,  2024/8857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen 21.02.2024 tarihli asıl karar ile temyiz talebinin reddine ilişkin 22.04.2024 tarihli ek kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesinin; davacının borca, faize ve faiz oranına itirazının reddine, konusuz kalan taşkın haciz şikayeti hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve kıymet takdirine itiraz yönünden de süre aşımı nedeniyle reddine karar verildiği, bu kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; taşkın haciz ve kıymet takdirine itirazla ilgili hükümlere yönelik istinaf başvurusunu reddine, borca, faize ve faiz oranına ilişkin hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 20.03.2024 tarihli ek karar ile; anılan kararın taşkın haciz ve kıymet takdirine itiraza yönelik hükmün kesin nitelikte olduğundan reddine, borca, faize ve faiz oranına ilişkin kısmının ise temyiz yolu açık olmak üzere karar verildiği, bu ek kararın temyizi üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince muhtırada belirtilen gerekli temyiz harçlarının belirtilen sürede yatırılmadığından 22.04.2024 tarihli ek karar taşkın haciz ve kıymet takdirine itiraza yönelik hükmüne yönelik temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği, davacının bu ek kararı da temyiz ettiği, ancak ek karara yönelik temyiz harç ve masraflarının da yatırılmadığı anlaşılmıştır.

1-Taşkın haciz ve kıymet takdirine itiraza ilişkin 22.04.2024 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçesinin değerlendirilmesinde;

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, Bölge Adliye Mahkemesinin 22.04.2024 tarihli ek kararını temyiz eden davacının ek kararının temyizine ilişkin harç ve masrafları usulüne uygun muhtıra tebliğine rağmen yasal süresinde yatırmadığı ve bu nedenle ek karara yönelik temyiz incelemesinin yapılamayacağı anlaşıldığından, davacının Bölge Adliye Mahkemesinin 22.04.2024 tarihli ek kararına yönelik temyiz dilekçesinin HMK'nin 366. maddesi yollaması ile 344/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Davacının 21.02.2024 tarihli asıl karardaki borca itiraza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davacının borca itiraza ilişkin hükme yönelik yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle, Bölge Adliye Mahkemesinin usul ve yasaya uygun olan borca itiraza ilişkin 21.02.2024 tarihli kararının 5311

2- Davacının 21.02.2024 tarihli asıl karardaki borca itiraza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davacının borca itiraza ilişkin hükme yönelik yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle, Bölge Adliye Mahkemesinin usul ve yasaya uygun olan borca itiraza ilişkin 21.02.2024 tarihli kararının 5311

Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33427, Karar No: 2016/2922, Tarih: 08.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/33427 E.  ,  2016/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi vergi dairesinin, icra mahkemesine yaptığı başvuruda, alacaklı tarafından yediemin ücretinin tahsili için başlatılan taşınır rehninin paraya çevrilmesi suretiyle icra takibinde, rehinli aracın satışı üzerine, icra müdürlüğünün, sıra cetveli yapılmaksızın, dosya alacağını karşılamadığından, ihale bedelinin takip alacaklısına ödenmesine dair kararının sıra cetveli olarak değerlendirildiğini ve kaldırılmasını istediği, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra İflas Kanununun mahcuz malların muhafazası hakkındaki 88. maddesi uyarınca, taşınır mallar, masrafı peşinen alacaklıdan alınarak muhafaza altına alınır. Aynı Kanunun 59. maddesi uyarınca ise takip masrafları borçluya ait olup, alacaklı ilk ödenen paradan yaptığı masrafları alır.

Paranın paylaştırılmasına ilişkin İİK'nun 138/2. maddesi gereğince; haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar, önce satış tutarından alınır ve artan para, takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılır.

Yediemin ücretinin ise, satış talep tarihine kadar olanı takip masrafı, bu tarihten satış tarihine kadar olanı ise satış masrafı olup, satış masrafı olan yedieminlik ücretinin satış tutarından öncelikle ödenmesi gerekir.

Buna göre yedieminin, alacağını, muhafazanın yapıldığı, bir diğer anlatımla, yediemin ücretinin doğduğu icra takip dosyasından talep etmesi gerekip, bunun için yeni bir takip başlatmasında hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle de yediemin ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi hususu, muhafazanın uygulandığı ve yediemin ücretinin doğduğu icra takip dosyasından satışın yapılması halinde söz konusu olup, icra müdürlüğünce, İİK.nun 88. maddesine göre yediemin ücretinin hesaplanarak ödeme yapılacağı tabiidir.

Yedieminin, ücret alacağı için müstakil bir takip başlatması ve bu dosyadan rehinli taşınırın satılması halinde ise, artık İİK.nun 138/2.maddesinin uygulanması mümkün olmayıp, satış bedelinden öncelikle bu dosya alacağının ödenmesi söz konusu olamaz. Bu durumda icra müdürlüğünce yapılacak iş, satış bedelinin, sıra cetveli yapılmak üzere ilk haczi koyan icra dairesine gönderilmesinden ya da ilk haciz, satışın yapıldığı dosyadan konulmuş ise sıra cetveli yapmaktan ibarettir.

Yedieminin, ücret alacağı için müstakil bir takip başlatması ve bu dosyadan rehinli taşınırın satılması halinde ise, artık İİK.nun 138/2.maddesinin uygulanması mümkün olmayıp, satış bedelinden öncelikle bu dosya alacağının ödenmesi söz konusu olamaz. Bu durumda icra müdürlüğünce yapılacak iş, satış bedelinin, sıra cetveli yapılmak üzere ilk haczi koyan icra dairesine gönderilmesinden ya da ilk haciz, satışın yapıldığı dosyadan konulmuş ise sıra cetveli yapmaktan ibarettir.

Somut olayda, tahsili istenen yedieminlik ücreti, muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından değil, ayrı bir takibin konusu yapılmış, takip itiraz edilmeksizin kesinleşmiş ve paraya çevirme aşaması tamamlanmıştır. Bu durumda, yedieminlik ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi mümkün olmayıp, satış tutarının, bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmeyeceğinin anlaşılması halinde, icra dairesince, alacaklıların bir sıra cetvelinin yapılması gerekir.

O halde, mahkemece, her ne kadar şikayetçi vekilince şikayete konu işlemin sıra cetveli gibi değerlendirildiği belirtilmiş ise de, ...nun 33.maddesi gereğince hukuki tavsif hakime ait olup, başvuru dilekçesinin sonuç kısmında, 23/06/2015 tarihli kararın ( derece kararı yapılmamasına dair) kaldırılması talep edildiğinden şikayetin kabulü ile icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2535, Karar No: 2015/2314, Tarih: 20.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2535 E.  ,  2015/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece taraflara ön inceleme aşamasında tanık isim ve adreslerini bildirmeleri için süre verilmiş, davacı verilen süre içerisinde diğer tanıklarının isim ve adreslerini açık olarak belirtmiş, ... isimli tanığın ise soyadını ve adresini daha sonra bildireceğini beyan etmiştir. Tahkikat aşamasında ... isimli tanığın soyadını ve adresini öğrendiğini beyan ettiğine göre davacıya bu konuda süre verilmesi, tanığın adres ve soyadını bildirmesi halinde usulüne uygun çağrılarak dinlenmesi ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2015 (Cuma)

1-HB/HA/HA
Yargıtay — Esas No: 2013/10806, Karar No: 2015/10745, Tarih: 18.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10806 E.  ,  2015/10745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/182256

MAHKEMESİ : Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27.03.2012

NUMARASI : 2010/107 Esas, 2012/141 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan dolayı, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, aynı maddenin 12. fıkrasına göre itiraza tâbi olduğu ve itiraz merciince de bu hususta karar verildiği anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalarda istikrar gösteren ve samimi bulunan ifadeleri, olayın hemen akabinde müracaatçı olması tanık Mehmet'in mağdure anlatımlarını doğrulayan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdureye, elinde cinsel ilişki görüntüleri içeren bir CD bulunduğunu ve bu CD'yi kendisine vereceğini söylemesinin ardından sanıkla mağdurenin olay günü buluşarak tanık S...'in kullandığı araçla baraj civarına gittikleri, burada S...'in araçtan inmesinden sonra mağdureye kendisiyle cinsel ilişkiye girmesi karşılığında CD'yi vereceğini söyleyen sanığın teklifini kabul etmeyip araçtan inmek isteyen mağdereyi engelleyerek onu öpmeye, göğüslerine dokunmaya başladığı ve elbiselerini çıkarmaya çalıştığı sırada mağdurenin fırsatını bulup araçtan inilerek tanık M...'i telefonla arayıp yardım istemesi ve olayın çevrede balık tutan kişilerin de dikkatini çekmesi üzerine sanığın eylemini tamamlayamadığı da anlaşıldığından, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2214, Karar No: 2014/13421, Tarih: 01.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2214 E.  ,  2014/13421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 29 maddelerinin tatbiki ile hükmolunan 90 gün karşılığı adli para cezasından 5237 sayılı TCK'nin 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığında 60 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması gerekirken 75 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması ve buna bağlı olarak 5237 sayılı TCK'nin 62 ve 52. maddelerinin tatbiki ile suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç olarak 1.000 TL. adli para cezasına hükmolunması gerekirken 1.240 TL. adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suç sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkralarının 5237 sayılı TCK'nin 31/3 maddesinin tatbikine ilişkin kısımlarındaki "75 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibarelerinin karar metninden çıkarılarak yerine "60 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi, 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin tatbikine ilişkin kısımlarındaki "62 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin karar metninden çıkarılarak yerine "50 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nin 52/2 maddesinin tatbikine ilişkin kısımlarındaki "1.240 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin karar metninden çıkarılarak yerine "1.000 TL. adli para

cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/04/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.