muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10188, Karar No: 2023/2569, Tarih: 03.05.2023

Sanığın etkin pişmanlık hükümlerinde yararlanmak istediğini beyan ettiği, bu kapsamda örgüte nasıl katıldığını, örgüt içinde ne tür görevler üstlendiği, örgüt içinde kimlerle görüşüp kimlerle temas ettiğini ayrıntılı ve samimi bir şekilde anlattığı, bu kapsamda 133 kişi hakkında bilgi verdiği, örgütle bağlantılı 138 kişinin kimliğini tespit ettiği, bu yönüyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması koşullarının oluştuğu kanaatine varılmış ve sanığın verdiği bilgiler dikkate alınarak 3/4 oranında cezasında indirim yapılarak hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Sanığın çocuklarının örgüte müzahir okullarda eğitim görmesi ve Zaman gazetesi aboneliğinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan değerlendirmede;

Örgüt içerisinde ilçe imamlığı, eyalet imamlığı ve askeri mahrem yapılanmada yüzbaşı ve binbaşı rütbesinde görev yapan subaylardan sorumlu mahrem imam ve mahrem imamlardan sorumlu olarak görev yapan, Muhsin kod adını kullanan, ByLock iletişim sistemini örgütsel amaçla kullanan, aşamalarda örgüt içerisinde bulunan konumuna uygun olarak faydalı beyanlarda bulunan, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi kabulünde belirtilen eleştiri dışında esasa müessir isabetsizlik bulunmayan sanık hakında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; karar gerekçelerine göre sanık müdafinin sair temyiz talepleri reddedilmiş, ancak;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece 5237 sayılı TCK’nın 58/9 uncu maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK’nın 58/6 ncı maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesinin dışında sanık müdafiiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmeyerek kararda başkaca hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.12.2018 tarihli ve 2018/156 Esas, 2018/145 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının c bendi gereği ilk derece mahkemesinin tekerrür uygulanmasına ilişkin sekizinci fıkrasının tümüyle çıkartılarak yerine "Örgüt mensubu olan sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK 58/9. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," yazılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4, Karar No: 2021/3997, Tarih: 26.04.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/4 E.  ,  2021/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Çekişmeli taşınmaz bölümünün 3402 sayılı Yasa'nın 16/A bendinde sayılan taşınmazlardan olduğunun ispat edilememesi ve aynı yasa maddesi kapsamı dışında kalan köy boşluğu niteliğindeki taşınmazların kural olarak Hazine' ye ait olması, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisabının mümkün bulunmasına göre, davacının dava açma ehliyeti bulunmaması ve somut olayda Hazine tarafından usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi yine Hazine tarafından yöntemince davaya katılma durumunun da söz konusu olmaması nedeniyle, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddi gerekirken, işin esasına girilmesinin isabetsizliğine” değinilmiştir. Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında müdahil Hazine, çekişmeli taşınmazın köy boşluğu olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ...’nın davasının aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine; müdahil Hazine’nin davasının kabulüne, çekişmeli 116 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 16.12.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 58,80 metrekarelik kısmının ifraz edilerek köy boşluğu olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu edilen yerin köy boşluğu olduğu, köy boşluğunun 3402 sayılı Yasa'nın 16 ve 18 maddeleri ile 4721 sayılı Yasa'nın 715. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap edilemeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme karar vermek için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, müdahil Hazine, bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sırasında, 16.12.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünün köy boşluğu olduğunu ileri sürerek, bu bölümün adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece bozma ilamından sonra müdahil Hazine’nin iddiasına yönelik olarak, taşınmaz bölümünün niteliğinin tespiti bakımında mahallinde keşif yapılmadığı gibi, bozma ilamından öncesinde alınan ve taşınmazın değeri dışında her hangi bir değerlendirme içermeyen ziraatçi bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece öncelikle, çekişmeli taşınmaza komşu taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının onaylı örnekleri ve varsa dayanakları ile kesinleşmiş iseler tapu kayıtlarının onaylı örnekleri getirtilerek dosya tamamlanmalı, bundan sonra taşınmaz başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, fen bilirkişisi ile 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulunun katılımı ile yeniden keşif yapılmalı ve bu keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, dava konusu taşınmaz bölümünün geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zamandan beri ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği, taşınmazın bozma ilamından öncesinde yapılan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarında belirtildiği üzere harman yeri olarak kullanılıp kullanılmadığı, dava konusu taşınmaz bölümünün çevresinde başka şahıslarca kullanılan özel harman yerleri bulunup bulunmadığı, taşınmaz bölümünün köy boşluğu olup olmadığı, dava tarihine kadar davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolup dolmadığı hususlarında etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle oluşan çelişkilerin giderilmesine çalışılmalı; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, taşınmaz bölümünün toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz bölümü üzerindeki bitki örtüsünü, zeminde hangi amaçla kullanıldığını, köy boşluğu yada harman yeri niteliğinde olup olmadığını, üzerinde sap ve tane kalıntıları bulunup bulunmadığını, taşınmaz bölümünün imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir ve komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişiden ise, keşfi takibe ve denetlemeye elverişli, dava konusu taşınmaz bölümünü, komşularıyla birlikte gösterir krokili rapor alınmalı; mahalli bilirkişi ve tanık beyanları bilimsel esaslara göre hazırlanmış bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli ve bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ...’ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6766, Karar No: 2021/7891, Tarih: 22.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/6766 E.  ,  2021/7891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkumiyet: Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 06.03.2019 tarih, 2018/618 esas ve 2019/109 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi (Sanık... hakkında) ve İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkumiyet (Sanık ... hakkında) : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi’nin 19.11.2020 tarih, 2019/876 esas ve 2020/ 836 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A. Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır ve temyiz sebebi, ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün sanık müdafiine tehim edildiği, sanık müdafiinin 30.11.2020 tarihindeki süre tutum dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği gibi gerekçeli kararın kendisine tebliğ edildiği 29.12.2020 tarihinden itibaren CMK'nın 295/1. maddesinde belirtilen 7 günlük süre geçtikten sonra 10.01.2021 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi verdiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK’nın 298/1. Maddesi gereğince REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin düzeltilerek esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine 21.06.2021 tarihinde sanık ... hakkında Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğu, sanık ... hakkında oy birliği ile karar verildi.

(K.O)

KARŞI OY GEREKÇESİ

(... hakkında)

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine 21.06.2021 tarihinde sanık ... hakkında Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğu, sanık ... hakkında oy birliği ile karar verildi.

(K.O)

KARŞI OY GEREKÇESİ

(... hakkında)

Sanık ...’ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonunda mahkûmiyetine ilişkin hükmün, sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi sonucu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19.Ceza Dairesi'nin ''İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE'' ilişkin kararının temyiz edilmesi üzerine, daire çoğunluğunca;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' Ve 2. fıkrasındaki ''Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' Şeklindeki düzenleme ile CMK'nın 295/1.maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' Düzenlemesi gerekçe gösterilerek, sanık ... müdafiinin 30.11.2020 tarihli süre tutum dilekçesi vererek gerekçeli kararın tebliğini müteakip gerekçelerini sunacağını beyan ettiği, gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak 295.

maddesinde belirtilen yedi günlük süre geçtikten sonra 10.01.2021 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi verdiğinden bahisle Dairemiz çoğunluğunca 5271 sayılı CMK'nın 298.maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

Daire çoğunluğunun görüşü ile karşı oy düşüncem arasındaki fark, özetle;

Ceza Muhakemesi Kanununda temyize ilişkin ana hükümlere bakıldığında;

1-) İstinaf Mahkemesinin ''Temyiz isteğinin esastan reddine'' ilişkin kararına yönelik olarak temyiz incelemesi yapılabilmesi için öncelikle temyiz edenin sıfatı yani hükmü temyize hak ve yetkinin bulunması, başvurunun süresi içinde yapılması, kararın temyiz edilebilir nitelikte olması ve temyiz iradesinin usulüne uygun şekilde beyan edilmesi gereklidir.

Temyiz başvurusunda, başvuru dilekçesi içeriğinde ya da başvuru tutanağında temyize ilişkin irade açıklamasının bir şekli yoktur, temyiz iradesi anlaşılıyorsa hüküm temyiz edilmiştir. Öyleyse temyiz iradesi vardır ve hükmün temyiz edildiğine ilişkin irade beyan edildiği andan itibaren temyiz süreci başlamıştır.

Bu durumu CMK'nın 293.maddesi ''Süresi içinde yapılan temyiz başvurusu, hükmün kesinleşmesini engeller. '' Amir hükmü ile tescillemiştir. Artık sanığın temyiz dilekçesi ile temyiz süreci başlamıştır.

Bu durumu CMK'nın 293.maddesi ''Süresi içinde yapılan temyiz başvurusu, hükmün kesinleşmesini engeller. '' Amir hükmü ile tescillemiştir. Artık sanığın temyiz dilekçesi ile temyiz süreci başlamıştır.

Karar temyiz edilmemiş değildir. Karar temyiz edilmiştir ancak CMK'nın 294. maddesi uyarınca ilk temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz sebebi gösterilmemesi ve sonrasında gerekçeli kararın tebliği üzerine, süresinde temyiz isteminde bulunulmadığından CMK'nın 298. maddesi uyarınca Dairemiz çoğunluğunca ret edilmiştir.

CMK'nın 295. maddesi ise temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğini beyan edene, İstinaf yasa yolundan sonraki Yargıtay denetlemesine ilişkin kanun yolu başvurusunda ayrıca bir görev yüklemiştir. (Temyiz edenin temyiz sebeplerini bildirmesi görevi) bu husus çok önemlidir. Çünkü uygulama açısından bakıldığında, hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz sebebi belirtebilmek, hangi ifadenin hukuki sebep sayılabileceğini öngörebilmek, hayatın genel kurallarına uyan, ortalama hak-hukuk ve adalet anlayışı bulunan vatandaşlar bir yana, hukuk tahsili görmüş hukukçuların bile hangi ifadenin hukuki sebep sayılacağını ya da sayılmayacağını beyan etmekte zorlandıkları bir hususdur.

Bu nedenle hakkında hüküm verilene yüklenen bu görev bağlamında ANAYASA’nın 40. maddesi kapsamı ve CMK'nın 34. maddesinin 2. fıkrası içeriğine göre ''Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, merci ve şekilleri belirtilir'' hükmü yine CMK'nın 231/2. maddesinde hüküm fıkrasının son kısmında ''sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, merci ve süresi bildirilir'' hükmünü düzenlemiş olması ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun CMK'nın 34/2. maddesinin ve CMK'nın 231/2. maddesi hükümlerinin mutlaka uygulanması gerektiğine ilişkin yerleşik çok sayıda kararı bulunması karşısında, CMK'nın 295. maddesinin temyiz sebeplerinin gösterilmesini zorunlu tutması ve temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir şeklindeki düzenlemesi nedeniyle; başvurulacak temyiz kanun yolu başvurusundaki ŞEKLE ilişkin İstinaf Mahkemesi'nin hükmünün son kısmında temyiz yasa yoluna başvurma ve şekline ilişkin bildirimde bulunulurken temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiği, temyiz nedenleri gösterilmediği takdirde, temyiz isteminin ret edileceğine ilişkin sanığa/müdafiine bildirimde bulunulması gerekli olup, böyle bildirim yapılmadan ve bu eksiklik giderilmeden, sanığa/müdafiine gerekçeli

karar tebliğ edilmiş olsa bile sanığın/müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi, hukuka ve kanuna aykırıdır.

2-) Hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz sebeplerinin nasıl ifade edilmesi gerektiği herkese göre değişir bir haldir, bu bahisde örnek vermek gerekirse, temyiz eden temyiz dilekçesinde ya da ek dilekçesinde sadece,

a) ''Hükmü temyiz ediyorum'' ,

b) "Kararı temyiz ediyorum"

c) ''Hüküm ya da karar hukuka aykırıdır''

karar tebliğ edilmiş olsa bile sanığın/müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi, hukuka ve kanuna aykırıdır.

2-) Hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz sebeplerinin nasıl ifade edilmesi gerektiği herkese göre değişir bir haldir, bu bahisde örnek vermek gerekirse, temyiz eden temyiz dilekçesinde ya da ek dilekçesinde sadece,

a) ''Hükmü temyiz ediyorum'' ,

b) "Kararı temyiz ediyorum"

c) ''Hüküm ya da karar hukuka aykırıdır''

d) ''Hüküm kanuna aykırıdır''

e) ''Karar usul ve yasaya aykırıdır''

f) ''Hükmü temyiz ediyorum, karar hukuka ya da yasaya aykırıdır.''

g) "Verilen karara karşı kanun yoluna başvuracağız" gibi ifadelerle temyiz iradesi belirtilirse bu sayılan beyanların hangisi veya hangileri ''hükmün hukuki yönüne ilişkin neden'' sayılacağı ya da sayılmayacağı hangi norma göre belirlenecektir.?

Temyiz sebebi değerlendirilirken yorum yapıldığında bu yorum kısıtlayıcımı yoksa hak ihlallerini önleyici olmak için genişletici mi olmalıdır ?

Yukarıda belirtilenlerden başkaca bir sebep gösterilmese, temyiz başvurusu, hukuki neden gösterilmediğinden, CMK’nın 298. maddesi uyarınca, Yargıtay tarafından ''RET'' mi edilecektir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu 14.05.2020 tarih, 2018/20-292 Esas ve 2020/194 Karar sayılı oy çokluğuyla verilen kararında ''sanık müdafii tarafından verilen dilekçede ''Karar hukuka aykırıdır'' ya da ‘‘Kanuna aykırıdır’’ ifadesini temyiz sebebi olarak kabul etmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 288. ve 289.maddeleri kapsamında temyiz incelemesi yapılacağını aşağıda (sahife 20-21) yazıldığı şekilde belirtmiştir. ''

‘‘Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Temyiz başvurusunda yer verilen ibarelerin bir temyiz nedeni kabul edilip edilmeyeceğinin bir yorum meselesi olup Anayasa'nın 13. maddesi uyarınca temel hak ve hürriyetlerin kanunla sınırlanmaları mümkün ise de bir temel hak ve özgürlük olan mahkemeye erişim hakkının yorum yoluyla daraltılamayacağı, istisnaların dar yorumlanıp temel hak ve özgürlüklerin yorum yoluyla daraltılmasının mümkün olamayacağı, ceza muhakemesi hukukunda temel ilkenin resen araştırma yaparak gerçeğe ve adalete ulaşma ilkesi olup amaca ve yasanın sistemine uygun şekilde yorum yapmanın gerekli olduğu gözetilmelidir.

5271 sayılı CMK'nın 294 ve 301. maddelerinde yer alan hükümler uyarınca, ileri sürülen nedenlerle sınırlı olarak yapılacak inceleme sırasında temyizin kapsamının tespiti bakımından, kanun koyucunun "muhakeme hukukuna aykırılık" iddiası ve bunu belirten olayların temyiz nedeni olarak somutlaştırılması zorunluluğunu getirmesine rağmen, "maddi hukuka aykırılık" iddiası yönünden böyle bir düzenlemeye yer vermemiş olması nedeniyle hukuka veya yasaya aykırı olduğu savıyla hükmün bozulması talebinin, Yargıtay tarafından yapılacak olan temyiz incelemesinin kapsamının belirlenmesi ve temyiz başvurusunda maddi hukuka aykırılık yönünden bir temyiz nedeni bulunduğunun kabulü bakımından yeterli olup sanık müdafisinin temyiz dilekçesinin “Dilekçe konusu, temyiz nedenleri ve istem sonucu” bölümünde yer verdiği “karar yasaya ve hukuka aykırıdır” ibaresinin, hükmün sadece maddi hukuka aykırılık iddiasını taşıdığı ve bu yönüyle temyiz başvurusunda bir temyiz nedeni bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Temyiz dilekçesinde maddi hukuka aykırılık iddiasının ileri sürüldüğü hâllerde Özel Dairece, temyiz nedeni olarak gösterilen maddi hukuka aykırılıklar yanında dilekçede açıklanmış olmasa dahi dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıkların temyiz ./..

denetiminde incelenmesi, ileri sürülen maddi hukuka aykırılık nedeniyle hüküm bozulduğunda dilekçede gösterilmeyen ancak temyiz incelemesi sırasında saptanacak olan tüm maddi hukuka aykırılıklar nedeniyle de temyiz edenin sıfatı dikkate alınmak suretiyle bozma kararı verilmesi gerektiği; temyiz dilekçesinde muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının ileri sürüldüğü hâllerde ise temyiz nedeni olarak gösterilen muhakeme hukukuna aykırılığın hükme etki edecek nitelikte bulunması durumunda, hükmün bu nedenle ve varsa mutlak hukuka aykırılıklar nedeniyle bozulacağı; temyiz nedeni olarak gösterilen muhakeme hukukuna aykırılığın hükme etki edecek nitelikte bulunmaması ya da temyiz nedeni olarak ileri sürülmemekle birlikte inceleme sırasında saptanan ve mutlak hukuka aykırılıklar dışında kalan muhakeme kurallarına aykırılık bulunması durumunda ise bu hususun bozma nedeni yapılmayarak ilamda gösterilmesiyle yetinilmesi, varsa inceleme sırasında tespit edilen veya dilekçede gösterilen 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yazılı hukuka kesin aykırılıklar nedeniyle kararın bozulması yoluna gidileceği hususları dikkate alınarak, Özel Dairece, dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar ile muhakeme hukukuna aykırılık bulunup bulunmadığı yönlerinden hükmün temyizen incelenmesi, inceleme sırasında tespit edilecek maddi hukuka aykırılıklar ile hukuka kesin aykırılıkların bozma nedeni yapılması, diğer muhakeme hukukuna aykırılıklara ise kararda işaret edilmesinin gerektiği benimsenmelidir.’’ Beyanında bulunmuştur.

Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (aynı gün verdiği) 14.05.2020 tarih, 2019/20-358 Esas ve 2020/197 Karar sayılı oy çokluğuyla verilen kararında; (Sahife 16)