muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15924, Karar No: 2019/13861, Tarih: 24.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15924 E.  ,  2019/13861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Enerji ve Madeni İnşaat İşleri Türk A.Ş. ve ...vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve gerekçesiz olarak feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar ... Enerji ve Madeni İnşaat İşleri Türk A.Ş. ve ... Poligon Demir Çelik Endüstri A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ... Enerji ve Madeni İnşaat İşleri Türk A.Ş. ve ...vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içeriğine göre,davacı davasını davalılar ... Enerji ve.... Ltd.Şti’ne karşı açmıştır. Davacı vekilinin 17.07.2014 tarihli celsede “.... Ayrıca ... Poligon Demir Çelik Endüstri A.Ş. ye de diğer davalının aynı adresinde olduğu için dava dilekçesi ile duruşma tutanağının tebliğini istiyoruz çünkü temsilde hata oluşabilir, bunu gidermek istiyoruz ” beyanında bulunması karşısında Mahkemece aynı celsede dava dilekçesi ve duruşma zaptının ... Poligon Demir Çelik Endüstri A.Ş. ye tebliğine karar verilmiştir. Mahkemece yargılamaya devam edilmiş, yargılama sürecinde ve gerekçeli karar içeriğinde davacının 17.07.2014 tarihli celsede yukarıda belirtilen beyanı uyarınca bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bununla beraber, kabul edilen alacaklar yönünden davalılardan hangi Mitaş Şirketi yönünden karar verildiğine dair açıklama yapılmamış, yine hükmedilen yargılama giderleri ve harçlardan hangi davalının sorumlu olduğunun belirtilmemiştir.

Mahkemece, davacının yukarıda anılan 17.07.2014 tarihli celsedeki beyanı uyarınca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak husumetin belirlenmesi, husumetten red kararı verilmesi durumunda Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124/4 uyarınca davanın tarafı olmaktan çıkarılmasına karar verilen taraf yönünden lehine yargılama giderlerine hükmedilmesi ve hüküm fıkrasında tereddüte yer bırakmayacak şekilde hüküm altına alınan alacakların hangi davalıdan tahsil edileceği açıkça belirtilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyize konu olan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8214, Karar No: 2012/15659, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/8214 E.  ,  2012/15659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, 03.09.2004 ve 23.09.2004 tarihlerinde, kapıları açık olarak bırakılan müştekilere ait park halindeki araçlardan hırsızlık şeklindeki eylemlerine uyan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/ilk maddesinde tanımlanan açıktan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımı süresinin, suç tarihleri olan 03.09.2004 ve 23.09.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık suçlarından açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/7051, Karar No: 2016/5147, Tarih: 22.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/7051 E.  ,  2016/5147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin borçlu .... olan alacağına ilişkin olarak aleyhinde .....sırada yer alan davalı alacağının muvazaalı olduğunu ve tebligatların da usulsüz olduklarını ileri sürerek, sıra cetvelinin 1. sırasında yer alan muvazaalı ... sayılı takip dosyasının sıra cetvelinden çıkartılmasına, ayrıca haciz tarihi itibariyle yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gerek alacağın varlığına, gerekse sıra cetveline ilişkin hiçbir delile dayanmayan davacının haksız taleplerinin reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı alacaklıya ait ... sayılı dosyasında takibe konu çekin hangi hukuki ilişkiye dayalı olarak alındığı, davalı alacaklının dava dışı .... adlı kişiden gerçekten alacaklı olup olmadığını da ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tavzih talebinin reddine ilişkin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkeme hükmü davacı vekiline, 11.11.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 02.12.2014 tarihinde tavzih talebinin reddine ilişkin karar ile birlikte temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tavzih talebinin reddine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan tavzih talebinin reddine ilişkin hükmün ONANMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin esasa ilişkin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19481, Karar No: 2012/37960, Tarih: 13.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/19481 E.  ,  2012/37960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu belediye şikayet dilekçesinde, Türkiye Vakıflarbankası T.A.Ş.-Validesultan Şubesi’ndeki hesabına haciz konulduğunu, söz konusu hesabın haczedilemez nitelikte olduğundan haczin kaldırılmasını istemiş, mahkemece bankadan gelen cevabi yazıya göre hesaptaki paranın İller Bankası’ndan gelen paralar ile su tahsilat hesabı olup bunların haczedilemeyeceğini belirterek anılan hesaplar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar vermiştir.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. Maddesinde ise; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur.

Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "....Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "....Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Ayrıca belediyenin su gelirleri, vergi, resim ve harç hükmünde olmayıp, 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi uyarınca kamu hizmetinde fiilen kullanılmadığı sürece haczine engel bir hüküm bulunmamaktadır.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Ayrıca belediyenin su gelirleri, vergi, resim ve harç hükmünde olmayıp, 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi uyarınca kamu hizmetinde fiilen kullanılmadığı sürece haczine engel bir hüküm bulunmamaktadır.

Somut olayda haciz konulan borçlu belediyenin banka hesabında haczedilemeyen İller Bankası paylarına ilişkin gelirleri olduğu gibi su tahsilatlarına ilişkin haczi kabil paraların da bulunduğu görülmektedir. Haczedilen hesap bu hali ile havuz hesabı niteliğindedir. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi, yoksa haczi kabil gelirlerden mi oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediye iddiasını ispat imkanını kendisi kaldırmıştır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle belediyenin Vakıflar bankası Validesultan şubesindeki hesabındaki haczedilmezlik şikayetinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Yine HMK. nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” kararda yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17707, Karar No: 2012/22795, Tarih: 27.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/17707 E.  ,  2012/22795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Didim/Yenihisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :06.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2017/19753, Karar No: 2018/12140, Tarih: 19.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/19753 E.  ,  2018/12140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların İdare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların İdare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;Dosya arasında bulunan ... Belediye Başkanlığının yazısından dava konusu taşınmazlardan 168 ve 169 parsellerin arsa niteliğinde anlaşılmıştır. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

1-Bu nedenle; 168 ve 169 parsel sayılı taşınmazların dosya içinde bulunan bilgi ve belgelere göre arsa olduğu anlaşıldığından, taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazların, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazların; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-167 parsel yönünden ise tütün ve kavun masrafına Sermaye faizi, tarla kirası ve genel idari giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

2-167 parsel yönünden ise tütün ve kavun masrafına Sermaye faizi, tarla kirası ve genel idari giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

3- Dava konusu 167 ve 168 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarındaki kısıtlamaların bedele yansıtılmamasıDoğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7310, Karar No: 2019/9388, Tarih: 12.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/7310 E.  ,  2019/9388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B-2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Sanık hakkında 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın fatura ve belge düzenlemediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a-Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması,

b-Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

12.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4421, Karar No: 2016/9199, Tarih: 05.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/4421 E.  ,  2016/9199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayet kamu düzeni ile ilgili bulunup, çocuğun üstün yararı da dikkate alınarak değişen şartlara göre her zaman yeniden değerlendirilmesi ve yargılamanın her aşamasında ileri sürülen hususların nazara alınması mümkündür. Davacı baba 23.03.2011 tarihinde kesinleşen boşanma ilamı üzerine velayeti annede olan 28.11.2005 doğumlu müşterek çocuk ...kendisiyle kaldığını beyan ederek velayetin değiştirilmesi suretiyle kendisine verilmesini istemiş, mahkemece de talep kabul edilmiştir. Toplanan delillerden boşanma davasının kesinleşmesinden itibaren velayet davasının açıldığı 17.08.2011 tarihine kadar müşterek çocuğun davacı baba ile kaldığı, davanın açılmasından sonra 2011 Eylül ayında davalı annenin çocuğu yanına aldığı ve 11.10.2012 tarihli hüküm tarihine kadar da annesi ile yaşadığı sabittir. Hükümden sonra geçen yaklaşık 4 yıllık sürede de çocuğun annesi ile kalmaya devam ettiği, annesi yanında okula gittiği, davacı babanın velayet hakkı kendisine verildiği halde müşterek çocuğu yanına almak için herhangi bir girişimde bulunmadığı belirtilerek hüküm davalı anne tarafından temyiz edilmiştir. Yargılama sırasında annesiyle yaşadığı sabit olan, müşterek çocuğun karar tarihinden sonra da davalı annesi ile yaşamayı sürdürdüğü iddia edildiğine göre, bu hususların araştırılıp, idrak çağına ulaşmış olan müşterek çocuk .... mahkemece beyanı da tespit edilerek, gerek görüldüğü taktirde bu hususta yeniden uzman görüşü alınarak velayet konusunda yeniden bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.05.2016(Prş.)