muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3021, Karar No: 2016/6593, Tarih: 26.04.2016

Eğitimine devam etmekte olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Somut olayda, taraflar hakkında yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasına göre, davacının üniversite öğrencisi olduğu, aylık 330 TL yüksek öğrenim kredisi aldığı, giderlerini karşılayabilmek için yazın kısa süreli sezonluk olarak Kuşadası'nda otelde çalıştığı, eğitim süresi boyunca...'da yaşadığı, davalı babanın ise öğretmen olduğu, aylık 2.500 TL maaş aldığı, yeniden evli olduğu ve reşit olmayan iki çocuğu için anlaşmalı boşanma davasında kendisinin kabulü ile belirlenen aylık 250'şer TL iştirak nafakası ödediği anlaşılmaktadır.

Buna göre, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve üniversite öğrencisi olan davacının ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim ile nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak; TMK.4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun daha yüksek miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile davacı lehine az miktar nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4346, Karar No: 2020/1670, Tarih: 24.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4346 E.  ,  2020/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Ret

1-Sanıklar hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen red kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Kamu davası hakkında mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca mümkün olduğu ve anılan maddeye göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine" karar verilebileceği cihetle; dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ışığında, Mahkemenin mükerrer dava nedeniyle ret kararına dayanak olan İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2011/145 Esas ve 2019/312 Karar sayılı dosyası ile iş bu dava dosyası arasında mükerrerlik bulunmadığı anlaşılmakla, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun kabul edilmesi karşısında;

Sanıklara yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre tabi olduğu, 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan en aleyhe kabulle 31.12.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanıklar hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen red kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

2-Sanıklar hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan verilen red kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Tuzla Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2012 tarihli 2011/8298 Soruşturma ve 2012/507 Esas sayılı iddianamesi ile Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı‘nın 06.09.2011 tarihli ve RDK-2011/1161 sayılı komisyon mütalaası ve ekindeki 30.03.2011 tarihli ve VDENR-2011-18/8 sayılı Vergi Suçu Raporu esas alınarak, sanıklar hakkında ... Çelik İnş. Ltd. Şti. ortakları olmaları sıfatıyla, “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 27.06.2013 tarihli 2012/281 Esas ve 2013/310 Karar sayılı ilamı ile İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2011/45 Esas ve 2019/312 Karar sayılı dava dosyası esas alınarak mükerrer yargılama nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de; mükerrer kabul edilen dava dosyasında, Tuzla Cumhuriyet Başsavcılığının 12.09.2011 tarihli 2009/4088 Soruşturma ve 2011/2200 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklardan ... hakkında farklı bir mükellefiyet olan ... İnş. Tur. Taş. Gıda Tic. Ltd. Şti. yetkilisi sıfatıyla “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından, sanık ... hakkında ise iş bu dosyadan farklı olarak İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Pendik Uygulama Grup Müdürlüğü‘nün 25.06.2014 tarihli ve 2056 sayılı komisyon mütalaası ve ekindeki 28.03.2011 tarihli ve 2011/73 sayılı Vergi Suçu Raporu esas alınarak, ... Çelik İnş. Ltd. Şti. yetkilisi sıfatıyla “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, her iki vergi suçu raporunda da ayrıntılı fatura bilgilerine yer verilmediği, bu haliyle dava dosyaları arasında mükerrerlik bulunmadığı gözetilmeden, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, açılan kamu davasının mükerrer olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6519, Karar No: 2012/24919, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/6519 E.  ,  2012/24919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Oto Servis İnş Turizm San Ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine 27/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2877, Karar No: 2006/6099, Tarih: 24.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/2877 E.  ,  2006/6099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu ..tarafından posta ile gönderilen itiraz dilekçesinin 16.8.2005 tarihinde icra dosyasına konulduğu, icra müdür yardımcısının havalesi ile anlaşılmıştır. Dilekçe altındaki imza ilgilisi tarafından inkar edilmediğine göre süresinde dosyaya girmek koşuluyla posta ile gönderilen itiraz dilekçesi geçerli olup, İİK'nun 66. maddesi gereğince takibi durdurur. İcra müdürünün yukarıdaki kurala aykırı olarak verdiği ve itirazın geçersiz olduğundan bahisle takibin devamı yönündeki 25.8.2005 tarihli kararı yasaya aykırı olup, İİK'nun 16/2. maddesi gereğince bir hakkın yerine getirilmemesi niteliğindeki bu işleme karşı borçlunun süresiz şikayet hakkı vardır.

Bu durumda mahkemece yasaya uygun olarak şikayet kabul edildikten sonra itiraz nedeniyle takibin durmasına karar verilmesi yerine, takibin iptali isabetsiz ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bartın İcra Mahkemesinin 28.12.2005 tarih ve 2005/101-135 sayılı kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan (takibin iptaline) sözcüğünün karar metninden çıkartılmasına (itirazın geçerli olması nedeniyle takibin durdurulmasına) sözcüklerinin yazılmasına kararın düzeltilmiş bu şekli ile İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANAMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 24.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3875, Karar No: 2015/18299, Tarih: 10.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3875 E.  ,  2015/18299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kovancılar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/151-2014/440

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin temyiz dilekçesi davalılar M.. D.. ve S.. D..'a adresleri farklı olmasına rağmen aynı konutta ikamet şerhi ile Türkan Mollaoğlu'na, davalı S.. D..'a mahkemenin gerekçeli kararı ise aynı konutta ikamet şerhi ile M.. D..'a tebliğ edilmiş ise de tebligat adresleri farklı olan bu kişilerin aynı adreste birlikte oturmaları ve temyiz dilekçesini kabul eden Türkan Mollaoğlu ile birlikte oturmaları hayatın olağan akışına uygun bulunmadığından tebligatların gerçekçi olmadığı izlenimi uyanmaktadır. Bu nedenle adı geçen davalı S.. D..'a mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi, davalı M.. D..'a ise davacı vekilinin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26373, Karar No: 2017/19220, Tarih: 02.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/26373 E.  ,  2017/19220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verildiği,

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

Doğa Koruma Milli Parklar Genel Müdürlüğünde kadrolu olarak çalışan sanığın, 2008 ve 2009 yıllarında düzenlediği ve bir kısım görevlere gitmeden harcırah tahakkuk ettirdiği, 2009 yılında hak etmediği halde genel bütçeden 2947,56 TL ile 2008-2009 yıllarında görev yaptığı DKMP Genel Müdürlüğünde yapılan görevlendirmeler ve bu görevlendirmelere ilişkin tanzim ettiği yurtiçi geçici görev yolluğu bildirimlerinde bahse konu görevlere gitmeden veya gidilen görevlere ilişkin mükerrer beyanda bulunmak suretiyle döner sermaye bütçesinden 17.204 TL aldığı, yapılan incelemede; 18/01/2008 ile 09/11/2009 tarihleri arasında geçici görevli olarak gitmiş olduğu görevlere ilişkin olarak düzenlenen harcırah bildirimlerinde gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu ve amirlerince 50 adet gerçeğe aykırı yolluk bildirimlerinin onaylanması suretiyle toplam 5786 TL nin sanığın uhdesine geçirdiğinin bildirildiği, böylece sanığın kamu kurumu zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanığın TCK’nın 6. maddesi kapsamında kamu görevlisi olduğu ve görevi gereği

düzenlemeye yetkili olduğu belgeleri sahte olarak düzenlediğinin iddia edildiği dikkate alınarak, resmi belgede sahtecilik suçunun, TCK’nın 204/2. madde kapsamında kalacağı anlaşılmakla,

düzenlemeye yetkili olduğu belgeleri sahte olarak düzenlediğinin iddia edildiği dikkate alınarak, resmi belgede sahtecilik suçunun, TCK’nın 204/2. madde kapsamında kalacağı anlaşılmakla,

İncelenen dosya içeriğine göre; temyiz incelemesine konu suçlardan resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis; nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı Kanun'un 158/1-e. maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatım ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4989, Karar No: 2017/10388, Tarih: 13.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4989 E.  ,  2017/10388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleten/ sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların eşi/ babası ... 'ın idaresindeki motorsiklete çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, davacı eş ... 'ın ölen eşinin desteğinden yoksun kaldığını ve tüm davacıların manevi zarara uğradıklarını belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı sigortacı sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla, davacı eş ... için 2.000,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının ve tüm davacılar için toplam 8.000,00 TL. manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 08.09.2014 tarihli artırım dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 19.640,85 TL'ye yükseltmiştir.Davalı ... şirketi vekili, sigortalının kusuru oranında ve poliçe limitiyle sınırlı olarak zarardan sorumlu olduklarını, davacı tarafın kusuru ve zararı ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı tarafın davalı ... hakkındaki maddi ve manevi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine; diğer davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile 19.640,85 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında; "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır" düzenlemesine; aynı maddenin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine; maddenin 5. fıkrasında ise "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; davacıların desteği Hasan Kuyugöz'ün davaya konu edilen kaza sonucunda öldüğü, davacılar tarafından destekten yoksun kalma iddiası ile eldeki davanın açıldığı, olaya ilişkin ceza yargılamasının yürütüldüğü dava dosyasının dosya kapsamında bulunmadığı görülmektedir. Davaya konu kaza nedeniyle davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması bakımından SGK Başkanlığı'na müzekkere yazılmış; SGK ... İl Müdürlüğü'nün 09.05.2014 tarihli cevabi yazısında, davacılar murisi... 'ün Bağkur kaydının bulunduğu, 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi gereğince iş kazası sonucu ölümü nedeniyle eşi olan ...'e ölüm aylığı bağlandığı, bağlanan gelirin rücuya tabi peşin sermaye değerinin 1.387,11 TL. ve yıllık peşin sermaye değerinin 30.683,99 TL. olduğu hususları bildirilmiştir. SGK ... İl Müdürlüğü tarafından gönderilen cevabi yazı, davacı eş ... 'a bağlanan rücuya tabi peşin sermaye değerli gelirin ne kadar olduğu konusunda netlik içermediğinden, mahkemece bu hususta yapılan araştırma yetersizdir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda mahkemece; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na yeniden müzekkere yazılarak, davaya konu kazaya ilişkin olarak iş kazası yönünden araştırma yapılıp yapılmadığı ve olayın iş kazası olarak kabul edilip edilmediği; olayın iş kazası olarak kabulü suretiyle, davaya konu kaza sonucu ölen ... 'ün hak sahibi olan davacılara gelir bağlanıp bağlanmadığı; gelir bağlanmış ise, rücuya tabi olup olmadığı ve rücu istemli dava açılıp açılmadığı; davacılara bağlanan rücuya tabi gelirin ilk peşin sermaye değerinin ne olduğu hususlarının sorulması; bağlanan gelir rücuya tabi ise, 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü gereği tazminattan düşülmesi suretiyle davacı tarafın talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... AŞ'ye geri verilmesine 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.