muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1492, Karar No: 2018/4851, Tarih: 12.03.2018

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda yukarda belirtildiği gibi alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Temerrüt yoksa davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olduğu ve alacak miktarlarının halihazırda belirlenemediği belirtilerek sembolik miktarlar talep edilerek dava açılmıştır. Açılan davanın mahkemece belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmesi isabetlidir. Ancak istenen miktarlara göre dava kısmi eda külli tespit talebi içiren belirsiz alacak davası niteliğindedir. Talep artırım yasanın gerekçesine göre sadece tahsil amaçlı eda niteliğinde belirsiz alacak davası türünde söz konusudur. Kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davalarında sonradan yapılan talep artırımları “ıslah” niteliğindedir. Bu nedenle davacının bozmadan sonra kısmi eda külli tespit davasında verdiği talep artırım dilekçesi ıslah niteliğindedir. Hukukî tavsif hâkime aittir.

Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi, HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. Sayılı” Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11836, Karar No: 2014/11045, Tarih: 29.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/11836 E.  ,  2014/11045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı üçüncü kişi, ... 7. İcra Müdürlüğü’nün 2009/481 sayılı takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/56 sayılı talimat dosyasında yapılan 23.11.2009 günlü hacze konu büyük baş hayvanların kendisine ait olduğunu, borçludan muhafaza ve kesim için iki aylığına kiraladığı ahırda haczedildiğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, dava konusu haczin borçluya ait ahırda yapıldığını, üçüncü kişinin bir başka İlçe’de ikamet etmesine rağmen hayvanlarını satmak üzere borçlunun bulunduğu İlçe’ye getirmesinin genel yaşam deneyi kuralları ile bağdaşmadığını, borçluya ait hayvanları hacizden kurtarmak için davacı adına kaydının yapıldığını, tedbir kararı ile haczin kaldırılamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: dava konusu mahcuzlardan bir tanesi dışında tamamının 06.11.2009’da davacı adına kaydının yapıldığı, üçüncü kişinin mahcuzların ... İlçesi’nden ...’ya götürülmesi konusunda aynı tarihte İlçe Tarım Müdürlüğü’ne başvuruda bulunduğu, buna ilişkin hayvan sevk raporunun bulunduğu, borçlu adına kayıtlı hayvanın bulunmadığının belirlendiği, diğer yandan davacı ve borçlu arasında akrabalık bağı da tespit edilmediği gerekçesi ile davanın bir büyük baş hayvan yönünden reddine diğerleri yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 478,20 TL peşin harcın 25,20 TL red harcına mahsubu ile artan 453,00 TL'nin istek halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14339, Karar No: 2015/32151, Tarih: 14.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/14339 E.  ,  2015/32151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/334375

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2012/521, 2012/894

KATILAN SANIKLAR : F.. S.., M.. A..

SUÇ : Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması, mala zarar verme, hakaret

Hayvanların tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılmasına ilişkin sanık F.. S..’nin beraatı ile mala zarar verme ve hakaret suçlarından sanık Melahat Akdeniz’in beraatına ilişkin hükümler, katılan sanık Fatoş Yılmaz müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

1-Katılan F.. S.. vekili tarafından, sanık M.. A.. hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümden sonra verilen 27.12.2012 havale tarihli dilekçeyle, şikâyetten vazgeçme yetkisi de bulunan katılan vekilinin, şikâyetten vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 234. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı ve buna bağlı olarak kanun yoluna başvurma hakkının ortadan kalkacağı dikkate alınarak, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık F.. S.. hakkında hayvanın tehlikeli bir şekilde serbest bırakılması suçundan verilen beraat kararına yönelik vekâlet ücretiyle sınırlı olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1136 sayılı Kanun'un 168. maddesi ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi gereğince, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 1.200,00 TL vekâlet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesi" bendinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12166, Karar No: 2010/12352, Tarih: 23.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/12166 E.  ,  2010/12352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ölümle tehdit suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 maddesi uyarınca 2 ay hapis ve 432 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 59/2 madde gereğince 1/6 oranında indirilerek 1 ay 20 gün hapis ve 360 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 647 sayılı Cezaların infazı Hakkında Kanun'un 4. maddesi uyarınca günlüğü 6 yeni Türk lirasından 300 yeni Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine, para cezaları aynı neviden olduğundan 765 sayılı Kanun'un 72. maddesi gereğince toplanarak 660 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2006 tarihli ve 2006/415 esas, 2006/539 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 10.04.2010 gün ve 22456 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2010 gün ve 95536 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “ 765 sayılı Kanun'un 191/1. maddesinde yalnızca hürriyeti bağlayıcı ceza düzenlemesi yer aldığı gözetilmeksizin ayrıca para cezası da belirlenmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü:

İncelenen dosyada, 1.11.2002 tarihinde işlenen tehdit suçu nedeniyle sanık lehine olduğu kabul edilen 765 sayılı TCY.nın 191/1. maddesi uyarınca ceza verilirken, sözü edilen yasa maddesinde yalnızca hapis cezasının öngörüldüğü gözetilmeksizin, sanık aleyhine olarak hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmiş bulunulması yasaya aykırı görüldüğünden, 5271 sayılı CYY’nın 309/4-d maddesi uyarınca; DİNAR ASLİYE CEZA MAHKEMESİNİN 27.11.2006 tarih ve 415/539 sayılı kararının YASA YARARINA BOZULMASINA, bozulan kararda yer alan, hapis cezasıyla birlikte hükmedilen adli para cezasına ilişkin (432 YTL ve 59. madde indirimiyle hükmedilen 360 YTL) şeklindeki uygulamanın hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle, hapis cezasının seçenek adli para cezasına çevrilmek suretiyle elde edilen ve ertelenen sonuç adli para cezası miktarının “300 YTL adli para cezası” olarak düzeltilmesine, karardaki öbür hususların olduğu gibi bırakılmasına, 23.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3454, Karar No: 2023/4871, Tarih: 18.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/3454 E.  ,  2023/4871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/308 E., 2022/614 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/499 E., 2020/246 K.

Taraflar arasındaki taksim protokolünden kaynaklı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı arasında 29.04.2015 tarihli rızai taksim sözleşmesi yapıldığını, dükkanlar ve dairelerden oluşan apartmanın bağımsız bölümlerindeki kullanım hakkının taraflar arasında paylaştırıldığını, taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasının da sözleşme uyarınca sulh ile sonlandığını, ilgili sözleşmenin 3. şahıslar bakımında da sonuç doğurması için taraflar arasında yapılan sözleşme hükümlerine göre kullanım haklarının tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşmenin yalnızca kira gelirlerinin paylaşımını amaçladığını, fili taksim sözleşmesi olarak tescilinin mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların İstanbul ili, Pendik ilçesi ... Mahallesi, 836 ada 91 parsel ... taşınmazın hissedarı olduğu, taraflar arasında İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/178 Esas ... dosyasında görülen ortaklığın giderilmesi davasının sulh ile sona erdirilmesi için 29.04.2015 tarihli rızai taksim sözleşmesi yapıldığı, sözleşmenin ayni bir hakka dayanmadığı, yapılan sözleşmenin tapuya şerh edilebilecek nitelikte olmadığı, taraflar arasındaki ihtilafın ortaklığın giderilmesi eda davası ile çözüme kavuşabileceği, davacının iş bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; sözleşme ile apartmanın bağımsız bölümlerindeki kullanım hakkının belirlenip paylaştırıldığını, sözleşmenin ilk iki maddesi uyarınca veraset ve intikal işlemlerinin protokole uygun olarak yapılması hususunda anlaşmaya varıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; sözleşme ile apartmanın bağımsız bölümlerindeki kullanım hakkının belirlenip paylaştırıldığını, sözleşmenin ilk iki maddesi uyarınca veraset ve intikal işlemlerinin protokole uygun olarak yapılması hususunda anlaşmaya varıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında düzenlenen taksim protokolünün, öncesinde taraflar arasında görülen taşınmaza ilişkin ortaklığın giderilmesi davasının sulhle sonuçlandırılması amacıyla tanzim edildiği, taşınmazın kullanım hakkına ilişkin olduğu, tarafların taşınmazda hissedar olup kullanım hususunda ihtilaf bulunduğu halde ortaklığın giderilmesi davası yoluyla ihtilafın çözümü gerektiği, tapuya tescil ve şerh edilebilecek hakların ... Medeni Kanunu'nun 1008 ve 1009 uncu maddelerinde belirtildiği, protokolde belirtilen hususların anılan maddelerde düzenlenen haklardan olmadığı gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle kararı temyiz ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taksim protokolünden kaynaklı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 ... ... Medeni Kanun'nun 1008 ve 1009 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8343, Karar No: 2019/10356, Tarih: 22.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/8343 E.  ,  2019/10356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi evrakta sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 158/1-f-son , 204/1, 62, 52 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Katılan... Beton Yapı Malzemeleri Sanayi Tic. Ltd. Şirketinin sanık ... 'un sahibi olduğu ... Makine Sanayi Tic. Ltd. Şirketinin arasında kaldırım taşı ve parke satışı yapılması hususunda anlaştıkları, sanığın almış olduğu bu mallar karşılığında HSBC... Şubesine ait 20/09/2009 keşide tarihli 13.396,60 TL miktarlı... numaralı çeki katılana verdiği, katılanın ödeme günü geldiğinde bu çeki bankaya ibrazında karşılığının olmadığının anlaşıldığı, sanık hakkında karşılıksız çek keşide etme suçundan yargılamanın yapıldığı, sanığın çekteki keşideci imzasına itiraz etmesi üzerine yapılan kriminal incelemede imzanın sanığa ait olmadığının anlaşıldığı, bu suretle sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11327, Karar No: 2015/22752, Tarih: 02.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11327 E.  ,  2015/22752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/395-2014/377

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Tekirdağ İdare Mahkemesinin 2014/1145 esas sayılı dava dosyasında yürütmenin durdurulması kararı verilip verilmediğinin, ilgili İdare Mahkemesinden,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, karpuz ve ayçiçeğinin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan,

Sorulduktan sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17515, Karar No: 2014/13216, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17515 E.  ,  2014/13216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2011/765-2013/345

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15958, Karar No: 2010/2685, Tarih: 04.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/15958 E.  ,  2010/2685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat

Hüküm : 2000 TL manevi tazminat ve 100 TL dilekçe yazım

ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekili, 466 sayılı Kanunun 3/3. maddesinde öngörülen 1 haftalık sürede hükmü temyiz etmemekle birlikte, karşı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliğinden itibaren 10 gün içinde verdiği cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine uygun olarak katılma yoluyla temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki davacı vekilinin temyiz isteğinin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davayı vekil ile takip eden davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinin 13/4. maddesi ve tarifenin üçüncü kısmı gereğince, ikinci kısmın ikinci bölümünün onuncu sırasındaki ücretten az olmamak üzere vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücreti karşılığı olarak yazılı şekilde eksik vekalet ücretine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "100 TL dilekçe yazım ücreti" ibaresinin çıkartılarak yerine "hüküm tarihinde geçerli 1000 TL vekalet ücreti" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.