muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10656, Karar No: 2015/4911, Tarih: 30.09.2015

Suça konu enerji hattının Orman İdaresi'nden izin alınmadan devlet ormanı içine elektrik direkleri dikilmek suretiyle geçirildiği konusunda ihtilaf yoktur. Ancak E.. Makina Sanayi ve Ticaret A.Ş. Yönetim kurulu üyesi olan sanığın orman alanından geçirilen enerji nakil hattı ile ilgili olarak ceza sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunun irdelenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

E.. Makina Sanayi ve Ticaret A.Ş.nin 30/06/2006 tarihli olağan genel kurulunda, yönetim kurulu başkanlığına Kazım Eriş'in, yönetim kurulu başkan yardımcılığına N. E.. üyeliğe ise sanığın seçildiği, yönetim kurulu'nun bu üç kişiden oluştuğu, temsil ve ilzam yetkisinin ise şirket kaşesi altında yönetim kurulu üyelerinden herhangi ikisinin imzası ile kullanılacağının belirlendiği anlaşılmaktadır. Yargılamaya konu olayla ilgili suç tutanağının düzenlendiği tarih olan 09/10/2006 günü şirket genel kurulundan sonraki bir tarihe denk gelmektedir. Enerji nakil hattının ilk tesis tarihinin ise sanık müdafiinin itiraz dilekçesi ekinde sunduğu belge örneklerine göre 1993 yılına uzandığı anlaşılmaktadır. Yani suç tutanağının düzenlendiği tarih itibariyle suça konu enerji nakil hattının kullanım süresi yaklaşık 13 yıldır. İki tarih arasında sanığın şirket ile ilşkisinin ne olduğu, şirket işlerinin kimin yönettiği, şirketi temsil ve ilzama yetkili olanların kimler olduğu konusunda yerel mahkemece yapılmış bir araştırma yoktur. Suç tutanağı düzenlenirken şantiye sorumlu A. G.. şirketin sahibi olarak H.. E..'i göstermesi ve 30/06/2006 günlü şirket olağan genel kurulu toplantı sonuçlarına ilişkin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi örneği dışında sanığın cezai sorumluluğuna dair başkaca bilgi ya da belge dosyada bulunmamaktadır. Söz konusu araştırmanın yapılmasının iki ayrı önemi vardır.

Birincisi, 30/06/2006 olağan genel kurul kararlarına göre şirketi temsil ve ilzama yetkili kişiler müşterek imza ile şirket yönetim kurulu üyelerinden herhangi ikisidir. Şirket yönetim kurulunun diğer üyeleri ve suça konu enerji nakil hattının çekildiği kum çakıl ocağı sorumlusu veya sorumluları tespit edilip şirket işlerinin kim tarafından yürütüldüğü, özellikle bu yerin işlerinin idaresinin yönetim kurulu üyelerinden kim ya da kimler tarafından yürütüldüğünün tereddüte yer vermeyecek şekilde saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulmasıdır.

İkincisi, ilk tesisi 1993 yılına uzanan söz konusu enerji nakil hattının ilk tesis tarihinde sanığın şirket içindeki konumunun ne olduğunun suç kastı üzerindeki etkisidir. Zira ilk tesis aşamasındaki hukuka aykırılığı bilebilecek durumda olmayan kişinin 13 yıl sonra suç tutanağı düzenlenmesi ile ortaya çıkan hukuka aykırılıktan dolayı atılı suçun manevi unsuru yönüyle cezai sorumluluğu olmayacaktır.

İkincisi, ilk tesisi 1993 yılına uzanan söz konusu enerji nakil hattının ilk tesis tarihinde sanığın şirket içindeki konumunun ne olduğunun suç kastı üzerindeki etkisidir. Zira ilk tesis aşamasındaki hukuka aykırılığı bilebilecek durumda olmayan kişinin 13 yıl sonra suç tutanağı düzenlenmesi ile ortaya çıkan hukuka aykırılıktan dolayı atılı suçun manevi unsuru yönüyle cezai sorumluluğu olmayacaktır.

Bir diğer konu ise suç tarihinde 62 yaşında olan sanığın dosyaya yansıyan herhangi bir olumsuzluğu olmadığı halde hakkında takdiri uygulanmamasına yönelik "pişmanlık duymaması ve ayrıca uygulanması için bir neden bulunmaması" şeklinde açıklanan gerekçe de dosya kapsamı ile uyumlu değildir.

İzah edilen gerekçe ile Yüksek Daire onama kararına itiraz etmek gerekmiştir.

Sonuç ve istem :Yukarıda izah edildiği üzere;

Sanık H.. E.. hakkındaki Antalya (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 26/04/2013 gün ve 2011/674 Esas, 2013/369 Karar sayılı kararının ONANMASINA dair Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 24/06/2015 gün ve 2015/1665 Esas, 2015/3238 Karar sayılı kararının KALDIRILMASI, hükmün BOZULMASI,

İtiraz yerinde görülmediği takdirde, itiraz hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na TEVDİİ,

İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- KARAR

Dairemizin 24/06/2015 gün ve 2015/1665 esas, 2015/3238 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3656, Karar No: 2024/1981, Tarih: 12.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3656 E.  ,  2024/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalılar Mesut, Doğukan, Yunus ve İbrahim'in Erzurum Palandöken Dağı Sultan Seki sırtlarına gezmek amacıyla çıktıklarını, üşümeleri üzerine ısınmak amacıyla yaktıkları ateşin, yangına sebebiyet verdiğini, sonrasında yangının belediye tarafından söndürüldüğünü, yangın sonucu 25 hektarlık sarıçam ormanı ve orman toprağının yandığını, davalılar hakkında açılan ceza dosyasının halen derdest olduğunu, çıkan yangın nedeniyle kurumun zarar gördüğünü ileri sürerek; 12.390,00 TL fidan zararı, 172.000,00 TL ağaçlandırma gideri ve 7.367,20 TL yangın söndürme gideri olmak üzere toplam 191.757,20 TL idare zararının yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, davalılar Mesut ile annesi Zahide ve babası ... yönünden dava tefrik edilerek, işbu dosya kapsamında davaya devam edilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 03.11.2015 tarihli ve 2015/76 E. 2015/503 K. sayılı kararla; haksız eylem hukuksal temeline dayalı olarak, küçüğe velayeten anne ve babaya karşı açılacak davada, Aile Mahkemesinin görevli olmadığı, uyuşmazlığın çözümünde Asliye Hukuk Mahkemesini görevli olduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 25.01.2018 tarihli ve 2016/13188 E., 2018/741 K. sayılı ilamla; eldeki davada 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 369 uncu maddesinin uygulanacağı ve uyuşmazlığın çözümünde Aile Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 25.01.2018 tarihli ve 2016/13188 E., 2018/741 K. sayılı ilamla; eldeki davada 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 369 uncu maddesinin uygulanacağı ve uyuşmazlığın çözümünde Aile Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 26.01.2021 tarihli ve 2018/124 E., 2021/20 K. sayılı kararla; davalı baba ... ve davalı anne Zahide'nin çocuğun yaşı büyüdükçe gözetiminin güçleşeceği ve her daim 16 yaşında bir çocuğun yanında bulunamayacakları, ortaya çıkan gözetim güçlüğünün sorumluluğun belirlenmesinde gözardı edilemeyeceği, meydana gelen zararın davalı anne ve davalı babanın ev başkanı sıfatından kaynaklanan sorumluluğunu gerektirdiği yönündeki iddianın davacı tarafından ispatlanamadığı, aile başkanının ailevi, sosyal ve fiziki durumu dikkate alındığında dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceği, davalı ...'un kesinleşmiş ceza dosyası kapsamına göre, taksirle orman yangınına sebebiyet vererek zarardan sorumlu olduğu, olayın oluş şekline göre %20 oranında takdiri indirim yapılması gerektiğinden bahisle; davalı ... ve ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden kısmen kabul ile 148.722,56 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalılardan Mesut vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 06.10.2021 tarihli ve 2021/5624 E., 2021/9596 K. sayılı ilamla; tarafların sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, Mahkemece, davalı anne ve babanın, ev halkından olan küçüğün meydana getirdiği zarardan, ev başkanı sıfatıyla kusursuz sorumlu oldukları dikkate alınarak, oluşan zarar miktarından sorumlu tutulmaları gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisinin hatalı olduğu, Mahkemece, davacı idarenin yangına müdahalesine yönelik görev ve sorumluluklarını yerine getirip getirmediği, müterafik kusurlu olup olmadığı hususunda konusunda uzman 3 kişilik bilirkişi kurulundan (orman ve elektrik mühendislerinden oluşacak şekilde) rapor aldırılması, davacı idarenin müterafik kusurlu olduğunun belirlenmesi halinde ayrıca olayın oluş şekline göre takdiri indirim yapılması hususu birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporları esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, kabule göre de; davalı anne ve babanın kendilerine asaleten, çocukları Mesut adına velayeten verilen vekaletname ile yargılamada vekil ile temsil edildikleri, davalı ...’un yargılama sırasında ergin olduğu anlaşılmakla, mevcut vekili ayrıca görevlendirmek suretiyle, usuli sorunu ortadan kaldırabileceği açıklanarak, bu yönden kendisine imkan tanınması suretiyle yargılamaya devam edilmemiş olmasının da doğru görülmediği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı anne-babanın ev başkanı olarak oluşan zarardan, kusursuz olarak sorumlu bulundukları, davalıların alışılmış şekilde, durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle çocuğu gözetim altında bulundurduklarını, dikkat ve özen göstermeleri halinde dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceklerini ispat edemedikleri, kesinleşmiş ceza dosyası kapsamı ile davalı ...'un 08.11.2011 tarihinde dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak taksirle orman yangınına sebebiyet verdiğinin sabit olduğu, Mahkemece yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarının ceza yargılamasında alınan bilirkişi raporu ile uyumlu olduğu, raporlar arasında herhangi bir çelişki bulunmadığı, davacı idarenin yangına müdahalede görevini yapmasına karşılık yangına sebebiyet veren kurumuş otların temizlenmesi işinin yapılmadığı, yangının meydana gelişi, olayın meydana geldiği tarih, yanan orman sahası alanına göre davacı idarenin yangına müdahale hızı ve etkinliği, yangının yayılmasına sebebiyet veren çevresel faktörler ve hava koşulları, olay tarihinde reşit olmayan davalının yangını söndürmedeki gayreti, eylemin özen eksikliği nedeniyle taksirle işlenmesi hususları dikkate alınarak olay tarihinde yürürlükte bulunan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 16/2 ve 343 ncü maddeleri ile 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun, 43 üncü maddesi uyarınca uygun tutarda bir indirim yapılması gerektiği, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112/1-B maddesi uyarınca fidan zararının misli ile tazmin ettirileceğine ilişkin hükmü dikkate alınarak 3.268,00 TLx2=6.536,00-TL fidan zararı, 172.000,00 TL ağaçlandırma gideri ve 7.367,20 TL yangın söndürme gideri olmak üzere toplam 185.903,20 TL'lik maddi zarardan, davacı idarenin %50 oranındaki müterafik kusuru tenkis edildiğinde meydana gelen orman yangını sebebiyle ortaya çıkan zararın 92.951,60 TL olduğu, olay tarihinde davalı ...'un henüz reşit olmaması, taksirli oluşu, yangını söndürmeye yönelik çabalarının bulunması, yangın emniyet şeritlerinin önceden açılmamış olması, yangın haberinin alınması ile kontrol altına alınması arasındaki 17,5 saatlik uzunca bir sürenin geçmesi, davacı idarenin yangına müdahalesine yönelik görev ve sorumluluklarını yerine getirmesinde eksikliklerinin bulunduğu göz önüne alınarak %20 oranında takdiri indirim yapılması gerektiği, 92.951,60 TL'lik olan %20 taktiri indirim yapıldığında davacı idarenin zararının 74.361,28 TL olduğu, meydana gelen zararın haksız fiilden kaynaklı olması sebebiyle olay tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekeceği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 74.361,28 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; hükme esas alınan raporda yangının 17,5 saat gibi bir sürede kontrol altına alındığı ifadesine yer verilse de bunun gerçeği yansıtmadığını, yangının çok daha erken sürede konrol altına alındığını, hükme esas alınan raporda yangın emniyet şeritlerinin önceden açılmadığından bahsedildiğini, bu tespitin hatalı olduğunu, kök raporda yangının çıkarılmasından davalıların birinci derecede sorumlu olduklarının belirtildiğini, müterafik kusur yönündeki tespite iştirak etmediklerini, bilirkişilerce yangının çıkarılmasından davalıların birinci derecede sorumlu oldukları tespit edildikten sonra kusur oranının %50 olarak iki tarafa bölüştürülmesinin hatalı olduğunu, bilirkişi raporunun kendi içinde çelişkili olduğunu, kök rapordaki değerlendirmeye iştirak ettiklerini, ek raporda yangını çıkaran davalılara daha fazla kusur izafe edilmesi gerektiğini, bozma ilamı öncesinde Mahkemece %20 takdiri indirim uygulandığını, bozma sonrası yapılan yargılamada bilirkişi raporuna istinaden taraflara %50 şer kusur izafe edilerek zarar miktarının bu kusur oranı üzerinden tespit edildiğini, ancak Mahkemece bozmadan önceki %20 takdiri indirim yanında ikinci kez %50 indirim daha yapılarak toplamda %70 indirim yapılarak kamu zararının çok düşük belirlendiğini, harçtan muaf olmalarına rağmen aleyhlerine harca hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili; davacı idarenin tam kusurlu olduğunu, davalı ...'un olay tarihinde 16 yaşında olduğunu, sınırlı ehliyetli olup zarardan sorumlu tutulamayacağını, takdiri indirimin daha yüksek olması gerektiğini, yangına geç müdahale eden davacı idarenin zararın artmasına neden olduğunu, zarar görenin kusurunun hakimin tazminata hiç hükmetmemesine de neden olabileceğini, reddedilen kısım üzerinden lehlerine 17.310,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bunun altında olan 15.808,90 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu, davalılar Zahide ve ... yönünden bozma ilamı sonrasında usuli kazanılmış hak oluşmasına rağmen bunun nazara alınmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, orman yangını nedeniyle oluşan zararın, yangına sebebiyet veren davalı küçük ile ev başkanı olan davalı anne ve babadan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK ve 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, orman yangını nedeniyle oluşan zararın, yangına sebebiyet veren davalı küçük ile ev başkanı olan davalı anne ve babadan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK ve 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK.

3. Değerlendirme

1. Mahkemece; bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiş, bozmaya uygun karar verilmemiştir. Şöyle ki; her ne kadar bozma ilamı sonrasında bilirkişi kurulundan kök ve ek rapor alınıp, ek raporda davacıya izafe edilen %50 müterafik kusur oranına itibar edilerek değerlendirme yapılmış ise de, hükme esas alınan söz konusu 01.02.2023 tarihli ek bilirkişi raporu ve 05.12.2022 tarihli kök raporda orman alanında yangının çıkarılmasından davalıların 1. derecede sorumlu olduklarının belirtildiği de dikkate alındığında, davalıya %50 oranında kusur izafe edilmesi, raporun kendi içinde çelişkili olduğunu göstermektedir. Bu itibarla Mahkemece; dosyanın alanında uzman ayrı bir bilirkişi heyetine tevdi edilmesi suretiyle, meydana gelen yangında davalıların 1. derecede sorumlu oldukları, davaya konu orman yangınının çıktığı alanın konum olarak zor ulaşılabilecek bir noktada olması, orman idaresi çalışanlarının o esnada başka bir mevkide görevli oldukları yönündeki beyanları, dosya kapsamında yer alan tüm bilgi ve belgeler de yeniden değerlendirilmek suretiyle, davacı idarenin müterafik kusur oranının belirlenmesi gerekirken, kendi içerisinde çelişkili bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2. Kabule göre de; 28.04.2018 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7139 Sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesi ile 31.10.1985 tarihli ve 3234 Sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye "Genel Müdürlük, 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kağıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır." fıkrası eklenmiş olup, anılan hüküm uyarınca davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmiş olması da yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5186, Karar No: 2019/16464, Tarih: 12.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5186 E.  ,  2019/16464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Fiziki dosyada bulunmamakla birilikte UYAP’ ta sanık ...’ın 07.12.2015 tarihli temyizine ilişkin 08.12.2015 tarihli ek kararla temyizin reddine karar verildiği ancak ek kararın sanığa tebliğ edilip edilmediği ve ek kararı temyiz edip etmediği gerek fiziki dosya kapsamından gerekse UYAP ortamından anlaşılmadığından, 08.12.2015 tarihli temyizin reddine ilişkin ek kararın sanığa tebliğ edilip edilmediği, ek kararın temyiz edilip edilmediği araştırılarak, tebliğ edilmiş ve temyiz edilmişse tebligat parçasının ve temyiz dilekçesinin dosya içerisine konulması, tebliğ edilmemişse bu eksiklik giderilip sunarsa gerekçeli temyiz dilekçesi ve bu konuda düzenlenecek ek tebliğname de eklendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10272, Karar No: 2019/2314, Tarih: 19.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/10272 E.  ,  2019/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında 19.04.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 289/1, 289/1-2. maddeleri ve fıkraları uyarınca mahkumiyetine dair; HAVZA (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 17.04.2014 gün ve 2014/66 esas, 2014/175 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 17.04.2014 tarihli savunmasında hacizli mallardan derin dondurucunun keşif yapıldığı sırada tamirde olduğunu, temyiz dilekçesinde de halen evinde muhafazası altında bulunduğunu beyan etmesi karşısında, sanığın savunmasının doğruluğu gerektiğinde kolluk marifetiyle araştırılarak mahcuzların mevcut olup olmadığı, teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunulmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6918, Karar No: 2011/10835, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6918 E.  ,  2011/10835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... köyü 127 ada 15 parsel sayılı taşınmazın halen eylemli orman olup, eski tarihli belgelere göre de orman sayılan yerlerden olmasına rağmen mera tahsis komisyonu tarafından mera olarak tahsis edildiğini, mera tahsis komisyonu kararının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescili ve davalıların el atmalarının önlenmesi iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin mera tahsis komisyonu kararının ve tapu kaydının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline ve davalıların el atmalarının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mera tahsis komisyonu kararının iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1969 yılında seri bazda orman kadastrosu yapılmış, 01.06.1971 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. 2/B uygulaması ise, 2005 yılında yapılmış, ancak ilan edilmediğinden kesinleşmemiştir. Arazi kadastrosu 24.10.1993 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gibi eylemli biçimde de orman olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 03/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.