muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27912, Karar No: 2015/2732, Tarih: 16.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/27912 E.  ,  2015/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu şirket aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun örnek 7 ödeme emrinin tebliği üzerine borcun tamamını ödediğini ileri sürerek yetkiye, ve takip sonrası işleyecek faize itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece yetkiye ve faize yapılan itirazın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Genel haciz yoluyla ilamsız takibe dayanak olarak bir adet fatura gösterilmiş, ancak faturanın düzenlenmesine esas teşkil edecek taraflar arasında yapılmış herhangi bir sözleşme sunulmamıştır.

O halde mahkemece, faturanın düzenlenmesine esas teşkil edecek taraflar arasında yapılmış bir alım satım sözleşmesinin mevcut olup olmadığının araştırılması, eğer sözleşme mevcut ise sözleşme celp edilerek sözleşmede yetkiye ve faiz oranına ilişkin bir düzenlemenin bulunup bulunmadığı, bir düzenleme mevcutsa sözleşmedeki düzenleme değerlendirilmek suretiyle hüküm tesisi gerekirken, bilirkişi raporunda belirtilen 6102 sayılı TTK'nun 19/2. maddesi uyarınca ticari avans faizinin uygulanacağına dair görüş esas alınmak suretiyle eksik incelemeyle hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3606, Karar No: 2015/4852, Tarih: 24.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3606 E.  ,  2015/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafınadan temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ile dava dışı arsa sahipleri arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, davalı yüklenici tarafından imal edilen dairelerin müvekkillerine değişik zamanlarda satılarak teslim edildiğini, davacıların taşınmazda satımla pay sahibi olduklarını, ancak binadaki tüm bağımsız bölümlerini satan davalının halen taşınmazda pay sahibi olduğunu ileri sürerek, halen yüklenici adına olan 15262/120800 orannıdaki payın tapu kaydının iptali ile müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, binanın bitirilerek daire satın alan davacıların dairelerinin teslimine rağmen bir kısım davacıların edimini yerine getirmediğinden taşınmaz payının teminat amacıyla tutulduğunu, binada halen satmadığı daire de bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davanın taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşığı inşaat sözleşmesinden kaynaklandığını, yüklenicinin sözleşme uyarınca bağımsız bölümleri yaparak kendisine isabet eden bağımsız bölümleri üçüncü kişilere satması nedeniyle taşınmazda payının kalmadığı gerekçesiyme davanın kabulüne, dava konusu 484 ada 18 parseldeki davacıya ait 15262/120800 payın iptali ile bilirkişi raporunda belirlenen oranlarda davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Davacılar vekili, davacıların davalı yükleniciden bağımsız bölüm satın aldıklarını, kat irtifakı kurulmaması nedeniyle tapuda arsa payı devir edildiğini, ancak devir edilmesi gereken paydan eksik devir edilerek yüklenici uhdesinde arsa payı tapusu bırakıldığını belirterek, yüklenici adına oluşan tapu kaydının iptali ile arsa malikleri adına tescilini talep etmiştir. Mahkeme gerekçesinde ise, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu belirtilerek sonuca gidilmiş, ancak taraflar arasında bulunduğu belirtilen sözleşmeye dosyada denk gelinmediği gibi, tarafların bu yönde bir iddialarının da bulunmadığı anlaşılmıştır. Dosya kapsamındaki delillerden, davacıların, tapuda yükleniciden arsa payı devir aldıkları anlaşılmaktadır. Belirtilen işlem tapuda resmi senetle yapılacağından bu miktardan az arsa payının alındığının davacılar tarafıdan kanıtlanması gerekir. Diğer bir anlatımla, her bir davacının, yüklenici ile yaptığı satım veya satım vaadi sözleşmesi nedeniyle ne kadar arsa payı tapusu alması gerektiği, buna karşı tapuda ne kadar arsa payı devir edildiğinin davacılar vekilince açıklanarak, her bir davacı yönünden yapılan açıklamalar çerçevesinde gerekli incelemenin yapılarak, eksik tapu payı verilip verilmediğinin belirlenerek bir karar verilmesi gerekir. Esasen, bu husus HMK'nın 31. maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma yükümlülüğünün de bir sonucudur. Davalı yüklenicinin, arsa payını davacılardan farklı kişilere de satmasına rağmen bu kişilere halen tapuda pay devri yapılmadığı da davacılar vekilinin 15.06.2012 tarihli cevaba cevap dilekçesinde belirtilmiştir. O halde, belirtilen usul hükmü uyarınca her bir davacı yönünden, hangi hukuki işlemle ne kadar yer aldıklarına ilişkin bir açıklama yapılmadan, soyut beyanlarla yüklenicinin tüm bağımsız bölümleri ve dolaysıyla arsa payını satmasına rağmen, halen adına arsa payı tapusu bulunduğunun kabulü ve hangi davacının yükleniciden ne miktarda yer aldığı belirlenmeden yüklenicinin taşınmazdaki bakiye tapusunun tasfiyesi ile hali hazır malikler arasında payları oranında paylaştırılmasına ilişkin eksik inceleme ile verilen hüküm doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3567, Karar No: 2023/7351, Tarih: 13.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3567 E.  ,  2023/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/710 Esas, 2021/740 Karar

DAVACILAR : 1-...

2-...

3-...

vekilleri Avukat ...

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ...

2- ... mirasçıları;

A....

B....

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın reddi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacılar vekili

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacıların murisinin yanında çalışan senet lehdarı dava dışı ... ... tarafından hırsızlık yapılarak çalınan senetlerden 25.05.1998 tanzim ve 30.08.1999 vade tarihli 250.000,00 USD bedelli senedin davalı ...’e ciro edildiğini ve 200.000,00 USD’lik kısmının İstanbul 2.İcra Müdürlüğünün 2002/13200 E. sayılı dosyası ile davalı ... tarafından takibe konulduğunu, dolandırıcılık ve hırsızlık suçundan davalı ... ve lehdar ...’in beraat ettiklerini, alacağın 02.03.2004 tarihinde diğer davalı ...'a temlik edildiğini, bu kez Nazife ...’ın, ... hakkında sahtecilikten şikayetçi olduğunu ancak davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiğini, davalı ...’in ceza dosyalarında talimatla alınan ifadesinde, senet lehdarı ve temlik edileni tanımadığını ve bu senetlere ilişkin bilgisinin olmadığını beyan ettiğini, davalı ...’in vekilinin geçerli vekaletname ile icra takibi başlatmadığını, davalı ...'ın da ceza dosyasında alınan ifadesinde, okuma yazma bilmediğini ve imza atamadığını beyan etmesine rağmen temlik işleminde imza attığını, yapılan temliknamenin geçersiz olduğunu ileri sürerek davalıların yetkili hamil olmadıklarının ve bonodaki ... imzasının sahte olduğunun tespiti ile İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2002/13200 E. sayılı dosyasının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; davalının icra dosyasındaki alacağını temlik etmekle dosya ile ilgisinin kalmadığını, davalının icra takibine dayanak vekaletname sonrası vekil tayin ettiği ... tarihli vekaletname tanzim edildiğini ve temlik işleminin gerçekleştirildiği icra işlemlerine muvafakat ettiğini, icra işleminin ve vekaletnamenin sahteliğinin iddia edilmesinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; davalının icra dosyasındaki alacağını temlik etmekle dosya ile ilgisinin kalmadığını, davalının icra takibine dayanak vekaletname sonrası vekil tayin ettiği ... tarihli vekaletname tanzim edildiğini ve temlik işleminin gerçekleştirildiği icra işlemlerine muvafakat ettiğini, icra işleminin ve vekaletnamenin sahteliğinin iddia edilmesinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili; davacıların İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2002/13200 E. sayılı dosyasıyla ilgili olarak daha önce İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/584 E. sayılı dosyası ile imza inkarına dayalı açtıkları menfi tespit davası sonucunda imzanın keşideciye ait olduğunun tespit edildiğini, temliknamenin geçersizliği konusunda davacıların şikayeti üzerine İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2004/719 E. ve 2004/810 K. sayılı ve 27.05.2004 tarihli kararı ile temlik alanın açık kimliğinin yazılı olmasını yeterli görerek şikayetin reddine karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2005/584 E. sayılı dosyasında müteveffanın imzasının inkarı nedeniyle yargılama sonucunda imzanın keşideciye ait olduğunun kesinleştiği, davacı tarafın temlik ... dosyamız davalısı Nazife ...'a ait temlik imzası ve sahteliği hususunda İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/170 E. (... 2018/567 E.) sayılı dosyası ile dava açtığı ve yargılamanın devam ettiği, geçerli imzanın sahiplerinin geçersiz imzaları ileri süremeyip keşideci lehtarın imza sahteliğine veya cirantaların imza sahteliğine dayanarak borçtan kurtulamayacağı, her iki davalının da vekilleri aracılığıyla davaya cevap verdikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 25.01.2023 tarihli ve 2021/8878 E. 2023/521 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacılar vekili; kararda usul hataları yapıldığını, dava konusu bononun da içerisinde zikredildiği garanti sözleşmesindeki keşideci imzasının sahteliğini inceleyen ceza dosyasının kesinleşmesinin beklenmesi gerektiğini, davalı ...’ın ciranta imzasının kendisine ait olmadığını beyan ettiği ifadelerinin olduğunu, davalı ...’nin ... yazar olmadığını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bonoya dayalı menfi tespit davasıdır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bonoya dayalı menfi tespit davasıdır.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu'nun 72 nci maddesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 677 ve 778 ... maddeleri, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 187,55 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6688, Karar No: 2018/15529, Tarih: 21.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/6688 E.  ,  2018/15529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ...da çalışmakta iken ...un özelleştirilmesi nedeniyle 406 sayılı Yasanın ek 29. maddesi gereğince önce davalı ile İş Yasası kapsamında iş sözleşmesi imzalayıp, daha sonra hizmet sözleşmesi sona erdirilerek 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi ve 406 sayılı Yasanın ek 29. maddesi gereğince memur olarak bir kuruma atandığını, müvekkilinin 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye 5473 sayılı Yasa ile getirilen Ek 3. madde gereğince ödenen ek ödeme artışlarından faydalandırılmadığını, anılan Yasa ile getirilen ek ödemenin kamu görevlilerine yapılacak artışlar kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek ek ödemeden kaynaklanan alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğunu, davacının davalı iş yerinde kapsam dışı personel statüsünde çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun Ek 29. ve 4046 sayılı Kanunun 22. maddelerine göre Devlet Personel Başkanlığına bildirildiğini, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen Ek-3 maddenin genel nitelikli bir uygulama olmadığını, yalnızca ek ödemeden yararlanamayanlara ek ödeme yapılmasının öngörüldüğü bir hüküm olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3597, Karar No: 2020/20085, Tarih: 22.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/3597 E.  ,  2020/20085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin yüzüne karşı usulüne uygun 02.07.2019 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 19.07.2019 tarihinde temyiz ettiği görülmekle, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 22.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.