muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5350, Karar No: 2009/6336, Tarih: 08.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/5350 E.  ,  2009/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 176 ada 3 parsel sayılı 9036,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ... oğlu ... ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde, taşınmazın malikhanesinde yazılı baba adının "..." olması gerekirken yanlışlıkla "..." olarak yazıldığı iddiası ile baba adının düzeltilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, tutanağın malikhanesinde "... oğlu ... ..." olarak gösterilen tespit malikinin adının "...oğlu ..." olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7738, Karar No: 2013/11885, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7738 E.  ,  2013/11885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi,verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Katılan ile aralarında önceye dayalı husumet bulunan sanığın, 07/04/2007 tarihinde gece saat 00:30 civarında katılana ait markette yangın çıkararak maddi zarar meydana getirdiği ve aynı gün saat 13:00 civarında katılanı ev telefonundan arayarak “dükkanını kundakladım, evini de kundaklarım ayağını denk al" diyerek tehdit ettiği, daha sonra 12/10/2007 tarihinde 21:30 sıralarında katılanın ... yerinde tekrar yangın çıktığı, bu yangını da 2006 yılı içerisinde değişik tarihlerde katılana tehdit mektupları gönderen sanığın çıkardığı yönünde kuvvetli şüphe bulunduğu iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanığın inkara yönelik savunmalarının aksine, katılanın ... yerini yaktığına dair herhangi bir delil bulunmadığı, katılanın ibraz ettiği mektuplar üzerinde yapılan kriminal incelemede mektupların sanığın eli ürünü olduğu tespit edilmiş ise de, mektup içeriklerinde doğrudan katılana yönelik tehdit içerikli bir ibarenin bulunmadığı, sanığın savunmalarında, daha önceden ... yerinde yazdığı bu kağıtların katılanın kızı ve kendisinin eski ortağı olan ... tarafından saklandığını, kendisinin bu kağıtları katılana göndermediğini beyan ettiği, bu savunmanın aksine bir delil de elde edilemediği, ayrıca ilk yangının çıktığı 07/04/2007 tarihinde sanığın katılanı telefon ile aradığına dair herhangi bir kayıt tespit edilemediği anlaşıldığından; sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.06.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16889, Karar No: 2018/9986, Tarih: 29.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/16889 E.  ,  2018/9986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek tedbirinin gereklerinin yerine getirilmediği takdirde kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğine dair ihtarın yapılması suretiyle 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün 5 numaralı bendindeki "Hüküm kesinleştikten sonra, Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde, kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği ve bu kararın derhal infaz edileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına" şeklindeki cümlenin çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle, usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14346, Karar No: 2015/28773, Tarih: 11.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14346 E.  ,  2015/28773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/169073

MAHKEMESİ : İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2010

NUMARASI : 2007/540 (E) ve 2010/868 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit suçundan kurulan hükümde, sabıkasız olan sanık hakkında, öncelikle CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili bir değerlendirmede bulunulup, oluşacak sonuca göre TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme kurumunun uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması yerine, aksi yönde uygulama yapılıp "sanığın kişiliği sair halleri duruşmadaki tutum ve davranışları nazara alındığında hakkında TCK.nun 51 maddesinin uygulanmasının gerekeceği nazara alındığından" şeklindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmaması, hakaret suçundan kurulan hükümlerde ise CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar A.. S.. ve S.. S..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37779, Karar No: 2016/1653, Tarih: 08.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/37779 E.  ,  2016/1653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/33130

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/284 (E) ve 2013/393 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen neticeten 600 TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuk G.. Ö.. müdafiinin bu suça yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk G.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.02.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14786, Karar No: 2017/16360, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14786 E.  ,  2017/16360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1044, Karar No: 2016/6111, Tarih: 09.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1044 E.  ,  2016/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 43, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dereçaylı köyünde muhtar olarak görev yapan ...'ın, aynı köyde ikamet eden katılanlara, ... Sosyal Sigortalar Genel Müdürlüğünden muhtarlığa hitaben resmi bir yazının geldiğini ve bu yazıya göre; askerlikten sakat raporu olan iki kişinin işe yerleştirileceğini, bazı kişilerin de emekli edileceğinin belirtildiğini, yazının altında belirtilen telefon numarasını aradığını kendisini müdür olarak tanıtan bir kişi ile görüştüğünü, bu işlemlerin gerçekleşmesi için bir takım masrafların bulunduğunu belirtip bu nedenle katılanlardan aldığı paraları sanık ...'in ... Bankasında bulunan hesabına havale yoluyla gönderdiği, katılanların ayrıca ...'in söz konusu hesabına muhtelif tarihlerde toplam 12.272 TL para havalesi yaptıkları, havale yapılarak gönderilen paraların sanık ... tarafından farklı şubelerden çekildiği ve bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/444, Karar No: 2021/237, Tarih: 01.06.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/444 E.  ,  2021/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sanık ...'ın görevi kötüye kullanma ve rüşvet suçlarından beraatine ilişkin ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 09.05.2018 tarihli ve 14-13 sayılı hükümlerin, katılanlar ... ile Adalet Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “Red ve Onama” istemli 26.09.2018 tarihli ve 8 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamı ve ilk derece mahkemesince verilen hükümler dikkate alındığında, Ceza Genel Kurulunca yapılacak temyiz incelemesi sırasında özellikle;

1- Yargılama evresinde görevi kötüye kullanma suçundan katılma talebinin reddine karar verilen Adalet Bakanlığı ile Hazine ve Maliye Bakanlığının, rüşvet suçundan katılma talebinin kabulüne karar verilen Adalet Bakanlığının kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığının,

2- Ceza infaz kurumunda tutuklu olarak bulunan tanığın babasıyla yapmakta olduğu telefon görüşmesi içeriklerinden elde edilen delillerin sanığa atılı rüşvet suçu yönünden hukuka uygun delil niteliğinde olup olmadığının,

3- Sanığın üzerine atılı suçun sabit olup olmadığının,

Belirlenmesi hususları üzerinde ayrı ayrı durulmasında fayda bulunmaktadır.

1- Yargılama evresinde görevi kötüye kullanma suçundan katılma talebinin reddine karar verilen Adalet Bakanlığı ile Hazine ve Maliye Bakanlığının, rüşvet suçundan katılma talebinin kabulüne karar verilen Adalet Bakanlığının kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığı;

İlk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Özel Dairece sanığa atılı rüşvet suçundan açılan kamu davası 3628 sayılı Kanun’un 17 ve 18. maddeleri uyarınca Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Adalet Bakanlığına bildirilmiş, suçtan zarar görme ihtimaline binaen vekili aracılığıyla katılma talebinde bulunan Maliye Hazinesinin ve Adalet Bakanlığının rüşvet suçuna yönelik isteği yerinde görülerek sanık hakkında açılan kamu davasına katılmasına, görevi kötüye kullanma suçu açısından Hazine vekilinin hem ... hem de Adalet Bakanlığı adına yaptığı katılma isteminin ise anılan Bakanlıkların suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle reddine karar verilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 237. maddesinin birinci fıkrasında “Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.” hükmü ile kamu davasına katılma hak ve yetkisi bulunanlar üç grup hâlinde belirtilmiştir. Bu düzenleme, 1412 sayılı CMUK'un 365. maddesindeki; “Suçtan zarar gören herkes, soruşturmanın her aşamasında kamu davasına müdahale yolu ile katılabilir.” hükmü ile benzerlik göstermekte ise de yeni hükme, önceki kanunda yer almayan malen sorumlu ve dar anlamda suçtan zarar göreni ifade eden mağdur da eklenmek suretiyle, madde; öğreti ve uygulamadaki görüşlere uygun olarak, katılma hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilenleri kapsayacak şekilde düzenlenmiştir.

Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların kanunun kendilerine tanıdığı hak ve yetkileri haiz olarak davada Cumhuriyet savcısının yanında yer almasına öğreti ve uygulamada “Davaya katılma” veya “Müdahale” denilmekte, davaya katılma talebinin kabul edilmesi hâlinde ise davaya katılma isteminde bulunan kişi “Katılan” ya da “Müdahil” sıfatını almaktadır.

Gerek CMK’da, gerekse CMUK’da kamu davasına katılma konusunda suç bakımından bir sınırlama getirilmemiş, ilke olarak şartların varlığı hâlinde tüm suçlar yönünden kamu davasına katılma kabul edilmiştir. Öğreti ve uygulamada kamu davasına katılma yetkisi bulunan kişinin “Suçtan zarar görmesi” şartı aranmış, ancak kanunda “Suçtan zarar gören” ve “Mağdur” kavramlarının tanımı yapılmadığı gibi, zararın maddi ya da manevi olduğu hususu bir ayrıma tabi tutulmamış ve sınırlandırılmamıştır. Bu nedenle konuya açıklık kazandırılırken öğretideki görüşlerden de yararlanılarak, maddede katılma yetkisi kabul edilen, “Mağdur”, “Suçtan zarar gören” ve “Malen sorumlu” kavramlarının, kamu davasına katılma hususundaki uygulamaya ışık tutacak biçimde tanımlanması gerekmektedir.

Malen sorumlu; işlenmiş olan suçun hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddi ve mali sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişidir.

Malen sorumlu; işlenmiş olan suçun hükme bağlanması ve bunun kesinleşmesinden sonra, maddi ve mali sorumluluk taşıyarak hükmün sonuçlarından etkilenecek veya bunlara katlanacak kişidir.

Mağdur; Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlüğünde, “Haksızlığa uğramış kişi” olarak tanımlanmaktadır. Ceza hukukunda ise mağdur kavramı, suçun konusunun ait olduğu kişi ya da kişilerdir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde suçun maddi unsurları arasında yer alan mağdur, ancak gerçek bir kişi olabilecek, tüzel kişilerin suçtan zarar görmeleri mümkün ise de, bunlar mağdur olamayacaklardır. Suçtan zarar gören ile mağdur kavramları da aynı şeyi ifade etmemektedir. Mağdur suçun işlenmesiyle her zaman zarar görmekte ise de, suçtan zarar gören kişi her zaman suçun mağduru olmayabilir. Bazı suçlarda mağdur belli bir kişi olmayıp; toplumu oluşturan herkes (geniş anlamda mağdur) olabilecektir (Mehmet Emin Artuk- Ahmet Gökcen – A. Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Bası, Adalet Yayınevi, Ankara, 2015, s. 289; İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 11. Bası, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s. 214-217; Mahmut Koca - İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2015, s. 106-107; Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu, 6. cilt, Ankara, 2010, s. 7702-7703).

Kamu davasına katılmak için aranan “Suçtan zarar görme” kavramı Kanun'da açıkça tanımlanmamış, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “Suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hâli” olarak anlaşılıp uygulanmış, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir. Nitekim bu husus, Ceza Genel Kurulunun 03.05.2011 tarihli ve 155–80, 04.07.2006 tarihli ve 127–180, 22.10.2002 tarihli ve 234–366 ile 11.04.2000 tarihli ve 65–69 sayılı kararlarında; “Dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez.” şeklinde açıkça ifade edilmiştir.