muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/314, Karar No: 2022/17373, Tarih: 20.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/314 E.  ,  2022/17373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın reddine dair verilen yerel mahkeme kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalının, müvekkili hakkında "görevi kötüye kullanmak, ihaleye fesat karıştırmak, rüşvet almak, vermek" suçlamaları ile asılsız ihbarlarda bulunduğunu, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/14635 Soruşturma - 2012/478 Karar sayılı ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/40953 Soruşturma - 2011/48308 Karar sayılı soruşturma evrakı ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, Bedaş Genel Müdür Yardımcısı ...'ün önce sözlü, sonrasında ise 28.06.2010 tarihli 2 sayfalık dilekçesi ve sonrasında da 23 sayfalık el yazısı açıklamaları sonucunda soruşturma başlatıldığını, soruşturma sürecinde gerek müvekkili gerekse diğer BEDAŞ çalışanlarının tüm telefonlarının 2010 yılı Ocak ayından Kasım ayına kadar hem emniyet hem de jandarma birimlerince dinlendiğini, dinlemeler neticesinde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığından kayıtların imha edildiğini, idari işlemler yönünden Maliye Bakanlığı Teftiş Kurulunun inceleme yaptığını ve 13.06.2011 gün ve 2.2 sayılı 95 sayfalık raporlarında kimi kritikler yapılmış ise de iddia edilen konularda suç unsuru teşkil edecek bir yön bulunmadığını bildirdiklerini, Savcılık makamı tarafından uzman bilirkişi raporu alınmasına karar verildiğini, 29.11.2011 tarihli bilirkişi raporunda iddiaların soyut düzeyde kaldığını, maliye müfettişlerinin kritiklerine konu olan hak ediş ve ödemelerde de kurum zararı bulunmadığını, neticeten incelemede herhangi bir suç tespiti yapılamadığını, ihbar ve şikâyetleri yapan Bedaş Genel Müdür Yardımcısı ...’ün "Biliyorum ve bunları size ispat edebilirim." şeklinde kesinlik arzeden "rüşvet aldı" gibi şüpheye yer vermeyen ifadeler kullandığını, işlenmediğini bildiği halde yetkili makamlarca soruşturma açılmasını gerektirerek ihbar ve şikâyetin yapılmasının kötü niyetli olduğunu ve TCK 267. maddesinde yazılı iftira suçunu oluşturduğunu, davalının "Tesis ve elektrik arıza ihalesini alan tüm müteahhitlerden belirli paralar aldığını biliyorum ve bunları size ispat edebilirim." "Avukatlık hizmetleri işini ihalesiz ve teklif almaksızın tanıdıklarına ve akrabalarına verdiğini biliyorum, bunlardan menfaat temin ettiğini biliyorum "buna karşılık ... 'ın Bahçeşehir'de oturduğu evin kirasını ödemektedir." Talimat A.A tarafından verilmiştir. Bunun karşılığında 50.000,00 TL rüşvet almıştır

. maddesinde yazılı iftira suçunu oluşturduğunu, davalının "Tesis ve elektrik arıza ihalesini alan tüm müteahhitlerden belirli paralar aldığını biliyorum ve bunları size ispat edebilirim." "Avukatlık hizmetleri işini ihalesiz ve teklif almaksızın tanıdıklarına ve akrabalarına verdiğini biliyorum, bunlardan menfaat temin ettiğini biliyorum "buna karşılık ... 'ın Bahçeşehir'de oturduğu evin kirasını ödemektedir." Talimat A.A tarafından verilmiştir. Bunun karşılığında 50.000,00 TL rüşvet almıştır." şeklinde kesinlik içeren ifadeler kullanmasının, iddiaların yoğunluğunun ve “neredeyse hiçbir iş yasal zeminde yürümüyor” şeklinde kapsayıcı bir dilin kullanılması karşısında şikayet hakkının kullanılmasının meşru mazeret kabul edilemeyeceğini, şikayet hakkının kullanılmasının bir hak olmasının yanında kişiye sorumluluk da yüklediğini, dosyadaki bilgi ve belgelerin aktarılan olaylar zincirinin doğru olmadığı sonucunu ortaya koyduğunu, davacının hukuka aykırı bu saldırı karşısında kişilik haklarının zarara uğradığını ve manevi tazminatın koşullarının oluştuğunu, müvekkilinin bugüne kadar ki onurlu ve dürüst geçmişi, sosyal statüsü, kamunun en ciddi kurumlarından birinin en yetkili yöneticisi oluşu, davalının işgal ettiği görev ve sair hususlar dikkate alınarak, müvekkilinin uğradığı manevi zarara karşılık olmak üzere 100.000,00 TL'nin 28.06.2010 gününden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, kararın gazetede yayınlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin davacı hakkında kurum içinde şahit olduğu ve ispat edebileceği iki konuda adli makamlara 28.06.2010 tarihinde şikâyet dilekçesi verdiğini, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği 28.06.2010 tarihli dilekçede bahsettiği şekliyle kurumdan dinlenecek tanıklarla da ispat edileceğini, şikâyet konusu olayla ilgili olarak takipsizlik kararının verilmiş olmasının şikâyetçinin iftira yaptığı anlamına gelmediğini, Savcılık tarafından etkin bir soruşturma yapılmadığını, kurum içindeki usulsüzlüklere ilişkin bilirkişi ve maliye müfettişlerinden alınan raporlar bulunmakta olup bu raporlar hazırlanırken müvekkilinin şikâyet dilekçesinde belirttiği olaylara ilişkin olarak yazılı ifadesine bile başvurulmadığını, müvekkilinin doğruluğuna inandığı bir konuda suç ve suçluların açığa çıkması için ülkesini seven bir insan olarak görevini yaptığını, manevi tazminat davasının yasal şartlarının gerçekleşmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dosya kapsamı, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek, "Davalının şikâyetinin tamamen haksız olmadığı, davacıya zarar vermek amacıyla yapılmadığı nedeniyle davanın reddine" karar verilmiş, verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içerisinde istinaf yasa yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince, “Somut olayda; davacı ile davalının aynı kurumda çalıştığı, davacının genel müdür konumunda olduğu, davalının ise aynı kurumda genel müdür yardımcısı olarak çalıştığı, davalı tarafından Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’na sunulan şikayet dilekçesi sonrası açılan 2010/14635 Soruşturma sayılı dosyada takipsizlik kararı verildiği, bu dosya bakımından davalının şikayetinin bulunduğu; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/40953 Soruşturma sayılı dosyası bakımından imzasız ihbar mektubu sonrasında soruşturmanın başladığı; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/80569 Soruşturma sayılı dosyası bakımından ise mail yolu ile ihbarın yapıldığı, yapılan soruşturmalar sonucunda takipsizlik kararı verildiği, davalı haricinde başkaca kişiler tarafından da ihbarların yapıldığının anlaşıldığı, davalının kötü niyetli ve haksız şekilde kasten ihbarda bulunduğuna yönelik somut bir delilin bulunmadığı; davaya konu söz ve şikayetlerin yasal şikayet hakkı kapsamında sarf edildiği, ayrıca iddia edilen hususlara ilişkin başkaca yapılan ihbar ve şikayetlerde birlikte değerlendirildiğinde ithamların emare olduğu da anlaşılmasına göre davalının hak arama özgürlüğü kapsamında şikayet hakkını kullandığının kabulü ile, İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 02.11.2017 tarih, 2012/177 Esas - 2017/303 Karar sayılı kararına karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK 353/1/b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava haksız şikayet nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasa’nın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin Niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25. maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK’nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Dosya kapsamından; davacıya yönelik suçlamalara ilişkin olarak, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan 2010/14635 sayılı soruşturma sonucunda, 2012/478 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına, keza İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan 2011/40953 sayılı soruşturma sonucunda, 2011/48308 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların verildiği, anılan kararlarda, iddiaların kurum içi iktidar kavgasından kaynaklandığı ve kamu davası açmaya yetecek derecede somut delil ve vicdani kanaatin oluşmadığının belirtildiği, anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacıya yöneltilen suçlamaların, "rüşvet, ihaleye fesat karıştırma, haksız mal edinme gibi ağır ve yüz kızartıcı suçlara ilişkin olduğu, ihbar ve şikayetlerin herhangi bir dayanağının bulunmadığı, davacıyı mağdur etme gayesiyle ve yasal şikayet hakkı sınırları aşılarak yapıldığının anlaşılması karşısında, mahkemece uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme sonucu verilen karar usul ve yasaya uygun düşmediğinden bölge adliye mahkemesinin davacının istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.12.2022 gününde üye ...'ün karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/1014, Karar No: 2014/8875, Tarih: 08.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1014 E.  ,  2014/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet savcısının ve sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Bozmadan önce verilen kararın sanık tarafından temyiz edildiği nazara alındığında, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeniden verilen cezanın, evvel ki hükümde tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamayacağının gözetilmemesi,

2 -01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra, "CMUK.nun 326. maddesi uyarınca doğrudan tayin olunan adli para cezasının kazanılmış hak nedeniyle 400 TL üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi ve yine hükümden TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasının uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26232, Karar No: 2014/10699, Tarih: 08.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26232 E.  ,  2014/10699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.09.2013

NUMARASI :Esas no:2012/778 Karar no:2013/731

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; tazminat miktarları, ortak çocuk Tuğba için talep edilen tedbir ve yardım nafakası yönünden, davalı (koca) tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, yardım nafakası istenilen ergin çocuk için kısıtlama kararı verilmediğine ve yardım nafakası isteğinin ancak ergin çocuk tarafından yapılabileceğinin tabii bulunmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

08.05.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/6920, Karar No: 2017/12261, Tarih: 06.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6920 E.  ,  2017/12261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davacı-karşı davalı erkeğe kusur olarak yüklenen eşinin bakire olmadığını söylemesi ve cinsel hayatlarına ilişkin sırları ailesine anlatması vakıalarına dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında davalı-karşı davacı kadının dayanmadığı, dayanılmayan vakıalar karşı tarafa kusur olarak yüklenemez ise de; mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen vakıalara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin daha ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2013/3761, Karar No: 2014/10185, Tarih: 22.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3761 E.  ,  2014/10185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8506, Karar No: 2016/7596, Tarih: 16.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/8506 E.  ,  2016/7596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin 17.12.2015 günlü oturumda yüzüne karşı usulüne uygun tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddede öngörülen süreden sonra 11.01.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 16.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8565, Karar No: 2017/17082, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8565 E.  ,  2017/17082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10936, Karar No: 2018/1949, Tarih: 15.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10936 E.  ,  2018/1949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatların reddi, tedbir nafakaların başlangıç tarihleri ve nafakaların miktarları yönünden; davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenen hakaret vakıasına yönelik tanık beyanlarının soyut olduğu, erkeğe yüklenen yatak odası sırlarını başkalarına anlatma ve ortak çocuğa fiziksel şiddet uygulama vakıalarına davacı kadın tarafından dayanılmadığı ve fakat mahkemece tarafların belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında erkeğin, eşinin istememesine rağmen erkek arkadaşlarını eve davet ettiği ve eşine birden fazla fiziksel şiddet uyguladığının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.02.2018(Prş.)