muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13703, Karar No: 2011/19251, Tarih: 28.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13703 E.  ,  2011/19251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13791, Karar No: 2024/1300, Tarih: 08.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/13791 E.  ,  2024/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/548 E., 2018/43 K.

SUÇ :Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2012 tarihli ve 2011/79 Esas, 2012/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 52 inci ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 1.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.... Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2012 tarihli ve 2011/79 Esas, 2012/40 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 12.11.2015 tarihli ve 2015/3655 Esas, 2015/6515 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.)

3.Bozma üzerine, ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2018 tarihli ve 2015/548 Esas, 2018/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci, 52 inci ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.07.2018 tarihli ve 2018/43696 sayılı eksik inceleme gerekçesiyle hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik incelemeye ve suçun zamanaşımına uğradığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nin, mağdurların ortak olarak işlettiği iş yerinden 850,00 TL bedelinde inşaat malzemesi satın aldığı, bunun karşılığında suça konu ...... şubesine ait 12.07.2006 keşide tarihli, 850,00 TL bedelli hamiline yazılı, keşidecisi ... olan bloke çek diye tabir edilen çeki cirolayarak verdiği, tahsil için bankaya ibraz edildiğinde çekin sahte olduğunun ortaya çıktığı, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nin, mağdurların ortak olarak işlettiği iş yerinden 850,00 TL bedelinde inşaat malzemesi satın aldığı, bunun karşılığında suça konu ...... şubesine ait 12.07.2006 keşide tarihli, 850,00 TL bedelli hamiline yazılı, keşidecisi ... olan bloke çek diye tabir edilen çeki cirolayarak verdiği, tahsil için bankaya ibraz edildiğinde çekin sahte olduğunun ortaya çıktığı, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık ..., soruşturma aşamasında, suça konu çeki araç komisyonu kaşılığında tanımadığı ... adlı şahıstan aldığını, daha sonra borcu karşılığında ...'e ciro ederek devrettiği şeklinde savunmada bulunmuş iken, kovuşturma aşamasında, savunmasından dönerek, soruşturma aşamasında baskı ve tehdit altında bulunduğundan o şekilde savunmada bulunduğunu, aslında suça konu çeki vermiş olduğu klima karşılığında ... adlı şahıştan aldığını, çekin sahte olduğunu bilmediği şeklinde savunmada bulunduğu, soruşturma aşamasında 06.02.2009 tarihli fotoğraf teşhis tutanağında, suça konu çeki veren kişinin ... olmadığını beyan ettiği tespit edilmiştir.

3. Mağdurlar ... ile ...'in, iddianame anlatımını destekler şekilde beyanda bulundukları anlaşılmıştır.

4. Tanık ..., bozma sonrası alınan anlatımında, sanık savunmasını doğrulamayarak, sanığın "...Otomotivin" sahibi olup, iş yerine komşu olduğunu, ancak iddianamede bahsi geçen şahıslarla ve olaylarla ilgili hiç bir alakasının bulunmadığını, suça konu çeki de vermediğini beyan etmiştir.

5. Suça konu çek ile ilgili olarak,

a.Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvar Dairesi Başkanlığından alınan 12.02.2009 tarihli ekspertiz raporuna göre; suça konu çekin arka yüzündeki 1. ciranta hanesindeki "...Otomotiv...... Tarkan İş merk" ibareli el yazıları ile imzanın ...'nin eli mahsulü olduğu; ön yüzündeki tanzim ile ilgili el yazıları, keşideci imzası, arka yüzündeki 2. ve 3. ciranta hanelerindeki imzaların kaligrafik ve grafolojik özelikler yönünden ilgi ve irtibat tespit edilemediğinin,

b.Adi Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesinden alınan 02.11.2017 tarihli rapora göre; inceleme konusu çekin ön yüzünde ...'ya atfen atılı keşideci imzası ile ...'nın mukayese imzaları arasında ilgi ve irtibat tespit edilemediği; çekin ön yüzündeki yazılar ile ...'nın mukayese yazıları arasında; tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir, hız ve baskı derecesi bakımından farklılıklar saptandığından, söz konusu çekin ön yüzündeki yazıların mevcut mukayese yazılarına kıyasla ...'nın eli ürünü olmadığının rapor edildiği belirlenmiştir.

6. Mahkemesince, sanığın suça konu sahte çeki mağdurlara verip haksız menfaat elde ettiğinin sabit olduğu gerekçesiyle mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

6. Mahkemesince, sanığın suça konu sahte çeki mağdurlara verip haksız menfaat elde ettiğinin sabit olduğu gerekçesiyle mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Sanığın aşamalarda çelişkili savunmalarda bulunmuş olması, kovuşturma aşamasında çeki aldığını beyan ettiği tanık ...n sanık savunmasını doğrulamamış olması ve çekin üzerinde herhangi bir cirosunun bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri yasal ve yeterli gerekçe ile değerlendiren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki eksik incelemeden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş; sanığın bu hususta yerinde görülmeyen temyiz sebebi de reddedilmiştir.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanunun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi kapsamında düzenlenen “bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçu kapsamında kaldığı, bahse konu suçun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu olağan zamanaşımı süresinin ise aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 15 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 67 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca 22,5 yıl olduğu, sanık hakkında zamanaşımını kesen en son sebebin sanık hakkında verilen 21.02.2012 tarihli mahkumiyet kararı olduğunun tespit edilmiş olması karşısında, hüküm ve inceleme tarihi itibari ile olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından, sanığın bu hususta yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2018 tarihli ve 2015/548 Esas, 2018/43 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12281, Karar No: 2017/1835, Tarih: 27.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/12281 E.  ,  2017/1835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Cumhuriyet Savcısının ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde uyarınca gün para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini,

2- 26.12.2007 tarihli karar ile sanığın kasten yaralama suçundan neticeten 3600 TL adli para cezası ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 600 TL ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, sanığın kasten yaralama suçundan 6 ay ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 1 yıl 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasının ardından, cezanın kazanılmış hak nedeniyle kasten yaralama suçundan 3600 TL adli para cezası ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 600 TL ve 450 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün 1. fıkrasındaki ''30 gün adli para cezası'' ibaresi çıkartılarak yerine "450 TL adli para cezası" ibaresinin yazılması, TCK.nun 52/2. maddesi uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılması ile kasten yaralama suçundan kurulan hükme “1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 3600 TL adli para cezası üzerinden infazına” ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme “1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 600 TL ve 450 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1100, Karar No: 2014/2207, Tarih: 13.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1100 E.  ,  2014/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2013

NUMARASI : 2012/104-2013/213

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK.'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E.-2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin ve davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan A... Organik Tarım Hayvancılık San.Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, 13/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5238, Karar No: 2012/6557, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5238 E.  ,  2012/6557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, Kübra, İbrahim ve Hatice'nin Naime olan anne kaydının iptali ile gerçek anneleri olan davacı ... olarak düzeltilmesini ve adı geçen çocukların doğum tarihlerinin düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece doğum tarihinin düzeltilmesi davasının açılmamış sayılmasına, anne kaydının düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının ... ile gayriresmi birlikteliğinden olan çocukları Kübra, İbrahim ve Hatice'nin ... ile onun resmi eşi Naime'den doğmuş gibi ve doğum tarihlerinin hatalı olarak nüfusa kaydedildiğini ileri sürerek adı geçen çocukların doğum tarihlerinin ve anne adlarının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece Kübra, İbrahim ve Hatice Soncul'un baba (ölü) ...'un hanesindeki kayıtlarının iptali ile davacı gerçek anneleri ... hanesine kaydedilmesine, doğum tarihlerinin düzeltilmesi davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Nüfus kayıtlarındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup, mahkemeler kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Somut olayda salt taraf beyanları ve tanık anlatımları ile yetinilmeyip, iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp, alınacak rapora göre gerçek anneleri belirlenmeli ve nüfus kaydındaki anne adlarının değiştirilmesi ve annenin nüfus kaydı ile ilişkilendirilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ile ve baba hanesindeki kaydın iptali ile ilgili bir dava da olmadığı halde talep de aşılarak baba hanesindeki kayıtlarının iptali ile anne hanesine tesciline hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2078, Karar No: 2024/838, Tarih: 15.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2078 E.  ,  2024/838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Red-Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/267 E., 2021/20 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince birleşen 2020/301 Esas sayılı dosyada şikayetin reddine; asıl ve birleşen diğer dosyalarda şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, birleşen 2020/301 Esas sayılı dosyada şikayetin hak düşürücü süre yokluğundan reddine; asıl ve birleşen diğer dosyalarda şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunanlar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl ve birleşen 2020/287-288-289-290 Esas sayılı dosyalarda, şikayetçiler vekili; şikayet dışı borçluya ait taşınırların satılarak paraya çevrildiğini ve sıra cetveli düzenlendiğini, düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunan ... ve ...'ye ait alacağa öncelik tanındığını ancak bu alacaklıların icra dosyasından gönderilen ödeme emirlerinin usulsüz tebliğ edildiğinden bahisle takiplerinin ve hacizlerinin kesinleşmediğini öne sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

2. Birleşen 2020/301 Esas sayılı dosyada şikayetçiler vekili; sıra cetvelinde kendi alacaklarıyla garameten pay alan ... Şirketinin ödeme emri tebliğinin usulsüz olduğundan bahisle takibinin ve haczinin kesinleşmediğini öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar ayrı ayrı cevap dilekçelerinde; şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Birleşen 2020/301 Esas sayılı dosyada şikayetçiler vekili; sıra cetvelinde kendi alacaklarıyla garameten pay alan ... Şirketinin ödeme emri tebliğinin usulsüz olduğundan bahisle takibinin ve haczinin kesinleşmediğini öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar ayrı ayrı cevap dilekçelerinde; şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayete konu takip dosyası olan Adana 10. İcra Müdürlüğü'nün 2018/12262 esas sayılı dosyasında, borçlu şirkete yapılan ödeme emri tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasının incelenmesinde; ödeme emrinin, 07.11.2018 tarihinde "Tebliğ evrakı işyerinde işçisi ...imzasına tebliğ edilmiştir" şerhi ile tebliğ edildiğinin görüldüğü, tebliğ işlemi sırasında, şirket yetkilisinin bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın ve yetkili kişi yok ise, bu husus tebliğ evrakına şerh edilmeksizin işçisine tebliğ yapıldığı, dolayısıyla şirkete yapılan ödeme emri tebliğinin Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddeleri ile Yönetmeliğin 21. maddesi hükümlerine aykırı olup usulsüz olduğu, takip kesinleşmeden konulan hacizlerin de hükmünün bulunmadığı, ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2018/12354 esas sayılı dosyasından borçlu şirketin ticaret siciline kayıtlı adresinin daha önceden tebligat çıkartılıp bila tebliğ iade edilen adres olan "Çiftlikköy Mh. 32176 Arıcan ... Sit. No:5/12 .../..." adresi olduğu ve aynı gün yani 07.11.2018 tarihinde TK 35. Maddesine göre aynı adrese ödeme emrinin tebliğ edildiği, apılan işlemlerin usule uygun olarak yapıldığı, dosyadan alacaklı ... Şirketinin haczinin geçerli ve usule uygun olduğu gerekçesiyle, Asıl ve birleşen 2020/287-288-289-290 Esas sayılı dosyalardaki istemlerin kabulüne; birleşen 2020/301 esas sayılı dosyadaki istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri ayrı ayrı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Asıl dosyada şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; her iki dosya bakımından ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Birleşen 2020/287-288-289-290 E. sayılı dosyalarda şikayetçiler vekili istinaf dilekçesinde; sıra cetvelinde 1.sırada yer alan dosyadan usulüne uygun yapılmış bir iştirak haczinin bulunmadığını, sıra cetvelinin iptali kararı gerekçesinde, alacakların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğinin belirtilmediğini, tebligatların usulsüz olduğunu ileri sürmüştür.

3. Birleşen 2020/301 esas sayılı dosyada şikayetçiler vekili istinaf dilekçesinde; icra dosyasında yapılan tebligatların tamamının usulüne uygun olduğunu, borçlu tarafından itiraz edilmediğini, borçlunun muttali olduğu ve kabul ettiği tebligatın usulsüzlüğünün ileri sürülemeyeceğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç