muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22844, Karar No: 2013/20266, Tarih: 09.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22844 E.  ,  2013/20266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadı- ğına, eksik araştırmaya, erteleme kararı verilmemesine, lehe hükümlerin uygulanmadığı- na; Cumhuriyet Savcısının, müsadere kararı verilmemesine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi sure- tiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği göze- tilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birin- ci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 160,00-TL”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 120,00-TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkemenin takdiri doğrultusunda “Sanığa verilen 6 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uya- rınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 120 TL adli para cezası ile cezalan- dırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/874, Karar No: 2019/2719, Tarih: 11.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/874 E.  ,  2019/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-N.. O.. 2-H.. T.. 3-E.. K.. ile davalılar 1-A.. L.. 2-...Metal Demir Çelik San. ve Tic. Ltd. Şti. 3-T.. T.. 4-K.. E.. 5-S.. B.. 6-Ş.. A.. 7-... Petrol San. ve Tic. Ltd. Şti. 8-Ç.. Y.. 9-D.. M... 10-S.. Y.. 11-Ö.. G.. 12-F... 13-E.. K.. 14-N.. E.. 15-A.. A.. 16-T.. T.. 17-Ö.. B.. 18-E.. G.. 19-A.. A.. 20-E.. G.. 21-A.. K.. 22-N.. Ş.. 23-N.. P.. 24-S.. Ç.. 25-İ.. E.. 26-H.. T.. 27-K.. E.. 28-E.. A.. 29-E.. M.. 30-I.. K.. 31-Şahin Açıkgöz 32-A.. B.. 33-S.. G.. 34-K.. A.. 35-M.. M.. 36-G.. A.. 37-U.. Ö.. 38-E.. A.. 39-B.. A.. 40-Ş.. A.. arasındaki davadan dolayı Çaycuma 2. Asliye Hukuk Hakimliğince 18.11.2014 gün ve 2010/446-2014/844 sayılı temyiz istemlerinin reddine dair Dairemizin 15.10.2018 gün ve 2018/1774-3817 sayılı ilamı aleyhinde Sayılı İnş. Nak. Hafr. Tic. San. Ltd. Şti. ile SGK Başkanlığı vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezası ile bakiye 17,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen ...İnş. Nak. Hafr. Tic. San. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 315,00 TL para cezasının Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'ndan alınmasına, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu’nun 36. maddesi gereğince Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 11.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6503, Karar No: 2016/835, Tarih: 26.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/6503 E.  ,  2016/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 17. İş Mahkemesi

Tarihi : 28.01.2015

No : 2014/354-2015/90

Dava, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3. maddesi uyarınca davacıya murisi nedeniyle iş kazası meslek hastalığı sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 maddesi “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34'üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 17. maddesi, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve  bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlemiştir. Aynı Yasa'nın 19. maddesinde ise, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurullarınca meslekte kazanma gücünü en az %10 oranında kaybetmiş olanlara, sürekli işgöremezlik geliri bağlanacağı, sigortalının işgücünü tam kaybetmesi halinde, 17. maddeye göre hesaplanan aylık kazancının %70'i oranında, kısmi kaybetmesi halinde ise, tam aylığının hesap edilerek, bunun işgöremezlik derecesi oranındaki tutarının ödeneceği, başka birinin bakımına muhtaç ise, hesap edilen gelirin %100'nün bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş, 20. maddenin birinci ve ikinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölen sigortalılarla, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle gelir bağlanan sigortalıların ölmesi halinde, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, sigortalının 17. maddeye göre tespit edilen aylık kazancının 55'inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34. madde hükümlerine göre aylık bağlanacağı düzenlemesi getirilmiştir,

Davanın yasal dayanağı olan 20'nci maddenin üçüncü fıkrasında ise, 55'inci maddenin ikinci fıkrasındaki güncellemeden sözedilmeksizin, sigortalının almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirinin 34. madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanacağı hükme bağlanmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın, gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55. maddenin ikinci fıkrası, Bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllı tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir, düzenlemesini getirmiş, anılan maddenin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, bağlanacak gelir ve aylıkların alt sınırlarına ilişkin hükümler getirmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde; mahkemece, davacıın ölüm aylığı aldığı ve bu kapsamda davacı hakkında 5510 sayılı Yasa'nın 54’üncü maddesinin “c” bedinde yer alan “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” hükmünün gözetilmesi gerekmesine, davacının istemine ve temyiz eden kurum sıfatına göre, hükmün kısmi kabul niteliğinde olduğu anlaşılmakla, avukatla temsil edilen davalı SGK lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetli görülmemiştir.

3-) Ayrıntıları Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 15.03.2006 gün ve 2006/1-163 Esas, 2006/76 sayılı kararında da belirtildiği üzere davada, kısmen kabule karar verildiğine göre 6100 sayılı HMK'nun 312 ve 323. maddelerine uygun şekilde, tarafların haklı çıktıkları oranda yargılama giderlerinin paylaştırılarak karar verilmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yargılama giderlerinin tamamının davalılara yükletilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının içeriğinin silinerek, yerine;

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının içeriğinin silinerek, yerine;

“1-Davacıya 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 ve 97'nci madde hükümlerine göre 02.05.2009 tarihinden itibaren 5510 sayılı Yasa'nın 55'inci maddesinin 2. fıkrasında belirtilen güncelleme işlemi yapılmaksızın ve 55. maddesinin 3. fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek 34. maddesi uyarınca ve 54. madde dikkate alınarak ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline;

2-Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına; davacı tarafça yatırılan harcın davacıya iadesine;

3-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.500 TL avukatlık ücretinin davalı Kurum'dan tahsili ile davacıya verilmesine;

4-Kısmen kabule göre davalı kurum kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.500 TL avukatlık ücretinin davacıdan tahsili ile davacıya verilmesine;

4-Davacının yaptığı 34,00 TL yargilama giderinin kısmen kabule göre 17 TL'sinin davalı Kurum'dan tahsiline fazla kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12762, Karar No: 2009/15289, Tarih: 20.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/12762 E.  ,  2009/15289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, dava konusu ... Köyü 271 ada 13 parsel sayılı taşınmaz belgesiz zilyetlik nedeniyle ve tarla niteliğinde davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı HAZİNE, çekişmeli taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil etmeyen, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın KABULÜNE, dava konusu taşınmazın orman içi boşluk niteliği ile HAZİNE adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 10/06/2005 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmaz üzerinde ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığı, bu hali ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının davalı yararına oluşmadığı belirlendiğine göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştiR. Ancak, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 17/2. madde hükmüne göre orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu ve bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu bulunduğundan orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde “orman içi boşluk” denilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan yer alan “içi boşluk” kelimeleri çıkarılarak; bunun yerine, “orman” kelimesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 20/10/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12726, Karar No: 2011/12747, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12726 E.  ,  2011/12747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Hayrabolu Sulh Hukuk ve Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı nüfus kayıt sisteminden alınan ve kısıtlı adayının yerleşim yeri olarak bildirilen ".... Yıl Mh. ... Cad. No:18 .../ ..." adresinin cezaevi adresi olduğu, "... Mh. ... Sk. No:17 .../..." adresinin ise hükümlünün cezaevine girmeden önceki ikamet ettiği yer olduğu, 03.01.2011 günlü müddetname ile hükümlü beyanından anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 Sayılı HMK.'nun 22. ve 23. maddeleri(1086 Sayılı HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri) gereğince Hayrabolu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/817, Karar No: 2023/16203, Tarih: 16.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/817 E.  ,  2023/16203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/3 üncü maddesine göre, Cumhuriyet savcılarının temyiz süresinin hüküm tarihinden itibaren bir ay olmasına göre, O yer Cumhuriyet savcısının 17.02.2015 tarihinde verilen hükmü süre geçtikten sonra 30.04.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteminin, şikâyetçi ve mağdurun, başka bir ilin plakasını taşıması nedeniyle aracı durdurduklarına, başka bir araç durdurmadıklarına, kendisine farklı uygulama yapılmış olmasından dolayı sinirlerine hakim olamayarak hakarette bulunduğuna, ikisine hakaret etmediğine, bu suçtan dolayı pişmanlık duyduğuna yönelik olduğu belirlenmiştir.

2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, hakaret eyleminin kamu görevlisine görevinden dolayı işlendiği iddia edilmesine karşın mahkemece ağırlaştırıcı nedenin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Trafik polisi olan mağdur ve şikâyetçinin olay tarihinde görevlerini icra ettikleri sırada sanığın aracını durdurup trafik denetimi yaptıkları, hakkında idari yaptırım uygulanması gerektiğini belirtmeleri üzerine, sanığın mağdura ve şikâyetçiye yönelik iddianamede belirtilen hakaret sözlerini sarf ederek zincirleme şekilde hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Temyiz dilekçesinin 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinde öngörülen bir aylık yasal süre geçtikten sonra 30.04.2015 tarihinde verildiği anlaşılmakla O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Temyiz dilekçesinin 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinde öngörülen bir aylık yasal süre geçtikten sonra 30.04.2015 tarihinde verildiği anlaşılmakla O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, zamanaşımını son kesen sebep olan karar tarihi dikkate alınarak, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği belirlenmiştir.

V. KARAR

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeninden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31872, Karar No: 2013/31632, Tarih: 23.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/31872 E.  ,  2013/31632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık ile mağdure arasında koridorda öğrencilere alınan dosyaların rengi ve değiştirilmesi konusunda tartışma çıktığı, bu tartışma sırasında sanığın sınıfına gittiği, bu sırada mağdurenin sanığın sınıfına gelerek “sen hasta mısın çok oldun” demesi üzerine sanığın derse devam etmek için sınıfın kapısını kapatmaya çalıştığı, buna engel olmak isteyen mağdurenin direnmesi üzerine yaralandığı olayda, sanığın eyleminin taksirle yaralama olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre de, hakkındaki hapis cezası ertelenen ve mağdurun da maddi zarar talebinde bulunmadığı sanık hakkında “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulandığı takdirde itiraz merci olan Asliye Ceza Mahkemesinin itiraz hususunda sadece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının şartlarının oluşup oluşmadığını değerlendirdiği, sanık hakkında erteleme kararı verildiği takdirde temyiz mercii olan Yargıtay tarafından sanığın itirazlarının da değerlendirildiği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11106, Karar No: 2008/2157, Tarih: 07.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11106 E.  ,  2008/2157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Büyükçekmece İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkilinin 3. ve 4. sıradaki alacaklarının sıra cetvelindeki ilk hacze garameten iştirak etmesi gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Mahkemece, Büyükçekmece 1.İcra Müdürlüğünün 2004/7059Esas sayılı dosyasındaki 1.sıradaki alacaklıya ait takibin şikayet edenin takiplerine göre, kesinleşme ve haciz tarihleri itibarıyla önce olduğu belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.