muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15157, Karar No: 2017/9805, Tarih: 30.10.2017

2- ... tarafından iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya veya bunların ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirin niteliği ve bağlanan gelirin rücuya tabi ödemelerden olup olmadığının belirlenmesi zararın tazmininden sorumlu olanların mükerrer ödeme yapmasının önüne geçilmesi ve zarar görenlerin gerçek zararlarının üzerinde sebepsiz zenginleşmemesi için önemlidir.

5510 sayılı Yasa’nın 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez.” düzenlemesi getirilmiştir.

Mahkemece, ...'dan dava konusu trafik kazası nedeni ile davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, rücuya tabi olup olmadığı ve yapılmış ise rücu edilen miktarın peşin sermaye değeri sorulmuş; ... Başkanlığı ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 11.02.2014 tarihli cevabi yazısında, ... sicil,... T.C. numaralı ...'e 30.01.2012-05.09.2012 tarihleri arasında 3.733,29 TL geçici işgöremezlik ödeneği ödendiği, ...sigortalının maruz kaldığı iş kazası olayı ile ilgili tahkikat işleminin tamamlanmadığı, iş kazası sayılması halinde maluliyet oranı tespiti cihetine gidileceği bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece davacı için ... tarafından sürekli işgöremezliğe ilişkin ödeme yapılıp yapılmadığı, ödemelerin rücuya tabi olup olmadığı sorularak tespit edilip tazminattan mahsubu konusu değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda araştırma yapılmamış olması doğru değildir.

Bu durumda mahkemece davacı için ... tarafından sürekli işgöremezliğe ilişkin ödeme yapılıp yapılmadığı, ödemelerin rücuya tabi olup olmadığı sorularak tespit edilip tazminattan mahsubu konusu değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda araştırma yapılmamış olması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7801, Karar No: 2012/9158, Tarih: 12.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7801 E.  ,  2012/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın oluşan su birikintisi içinde kaldığı ve zarar gördüğünü, alt yapıdan sorumlu olan davalının kusurlu olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 3.802 TL. tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, yağmur suyu kanallarının yapım ve bakımında belediyelerin sorumlu olduğunu davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın davalı ... Genel Müdürlüğü’nün hizmet kusuruna dayandığı ve uyuşmazlığın idari yarı yerinde çözülmesi gerektiği gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkili şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı aracın davalıya ait yağmur suyu kanallarının çalışmaması nedeniyle sel suları içinde kalan aracın hasar gördüğünü iddia etmiştir. TTK.'nun 18. maddesinde; kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müessesellerin dahi tacir sayılacakları belirtil-

miştir. Davalı ...'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun'da, bu kurumun Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir. Davalı ... genel müdürlüğünün yaptığı hizmet kamu hizmeti ise de faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK.nun 18/1 maddesi anlamında tacir sayılacağı ve özel hukuk hükümlerine tabi bulunan kamu kuruluşlarının kişilerle olan ilişkilerinden doğan dava ve işlerde adli yargının görev alanına girdiğinden davalının, haksız eylem niteliğindeki tutumundan kaynaklanan uyuşmazlığı da adli yargı yerinde çözümlenmesi gerekir. Bu yönde yargısal uygulamalar yerleşiktir. (HGK.'nun, 21.9.1983 gün ve 1980/1 1-2721;1983/823 ile 29.11.1995 gün ve 1995/11 - 647;1995/1043 sayılı kararları. HGK.2007/4-597E-2007/674 K.). Mahkemece, işin esasının incelenmesi gerekirken, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12132, Karar No: 2020/11428, Tarih: 11.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/12132 E.  ,  2020/11428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında;

1-TCK'nın 289/1-1, CMK'nın 223/2-e maddesine göre ayrı ayrı Beraat

2-TCK'nın 155/1, CMK'nın 223/2-c maddesine göre ayrı ayrı Beraat

Güveni kötüye kullanma ve muhafaza görevini kötüye kullanma suçlarından sanıkların ayrı ayrı beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kardeş olan sanıklar ... ve ...' in ortağı oldukları Neva Demir ve Saç San Tic Ltd Şti olarak katılandan Velibaba Mh Mimar Sinan Cd Velibaba San Sit F16 adresindeki dükkanı 15/06/2008 tarihinde kiraladıkları, kiralanan yerin bir odasında katılana ait eşyaların bulunduğu, bu eşyaların muhafaza edilmesi için sanıklara bırakıldığı, kullanım dışı olduğu, bilahare kira bedellerinin ödenmemesi nedeni ile katılan tarafından İstanbul 5.İcra Müdürlüğü'nde takip başlatıldığı, İstanbul İcra Müdürlüğü'nün 2008/17514 takip dosyasından verilen talimat gereği Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2008/3861 tal dosyası ile işyerinde haciz işlemi yapılıp hacizli eşyalar temyiz dışı sanık ...'e yeddiemin olarak teslim edildiği, tahliye davasının sürdüğü sırada sanıkların kiralanan bütün eşyaları götürerek boşalttıkları, hacizli mallar ile katılanın muhafaza için bıraktığı eşyalarını da götürdükleri, hacizli mallar ile katılanın eşyalarına ulaşılamadığı, bu suretle sanıkların güveni kötüye kullanma ve muhafaza görevini kötüye kullanma suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanık ... hakkında ''Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma'' suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, 19.09.2008 tarihli haciz tutanağı ve tüm dosya kapsamından; hacizli malların icra aracılığıyla teslimine ilişkin tutanakta sanığın adı ve imzasının yer almaması nedeniyle, sanığın beraatine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında beraat kararına hükmolunması sırasında kabul edilen gerekçeye göre; uygulanan yasa maddesinin CMK 223/2-a yerine CMK 223/2-e olarak gösterilmesi,

Sanık hakkında beraat kararına hükmolunması sırasında kabul edilen gerekçeye göre; uygulanan yasa maddesinin CMK 223/2-a yerine CMK 223/2-e olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının sanık hakkındaki 1.bendinin çıkartılarak ''Sanık ... hakkında TCK'nun 289/1-1 maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillere göre suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine'' şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında ''Güveni Kötüye Kullanma'' ve ''Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma'' suçlarından kurulan beraat hükümlerine ve sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2a) UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'in hükümden sonra 13.09.2020 tarihinde öldüğünün belirlenmesi karşısında; bu husus araştırılarak hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2b) Sanık ...'e yüklenen eylemin güveni kötüye kullanma suçu kapsamında ve sabit olduğu anlaşılmakla; hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 11.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7607, Karar No: 2021/2451, Tarih: 17.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/7607 E.  ,  2021/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 02.12.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 11.01.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 17.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18905, Karar No: 2017/14484, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18905 E.  ,  2017/14484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11627, Karar No: 2013/14712, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/11627 E.  ,  2013/14712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan ... Malzemeleri İmalat San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan ... Malzemeleri İmalat San. Ve Tic. Ltd. Şti'e iadesine, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4059, Karar No: 2010/9160, Tarih: 14.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/4059 E.  ,  2010/9160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 6.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :28.7.2009

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsiline yönelik olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve icra inkar tazminatı isteminde bulunulmuş, mahkemece davanın reddine ve davalı lehine asıl alacağın %40'ı oranında tazminata karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda davacının davasının reddine karar verildiği halde gerekçeli kararda davacının davasının reddine,İİK 68/son maddesi gereğince asıl alacağın %40'ı oranındaki tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır. 10.4.1992 gün 1991 / 7-1992 / 4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur.Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3873, Karar No: 2015/18295, Tarih: 10.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3873 E.  ,  2015/18295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kovancılar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/163-2014/446

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin temyiz dilekçesi davalılar M.. D.. ve S.. D..'a adresleri farklı olmasına rağmen aynı konutta ikamet şerhi ile Türkan Mollaoğlu'na, davalı S.. D..'a mahkemenin gerekçeli kararı ise aynı konutta ikamet şerhi ile M.. D..'a tebliğ edilmiş ise de tebligat adresleri farklı olan bu kişilerin aynı adreste birlikte oturmaları ve temyiz dilekçesini kabul eden Türkan Mollaoğlu ile birlikte oturmaları hayatın olağan akışına uygun bulunmadığından tebligatların gerçekçi olmadığı izlenimi uyanmaktadır. Bu nedenle adı geçen davalı S.. D..'a mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi, davalı M.. D..'a ise davacı vekilinin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.