muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33358, Karar No: 2016/663, Tarih: 18.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/33358 E.  ,  2016/663 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu nun 125/1-2, 43/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.860,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2014 tarihli ve 2014/650 esas, 2014/574 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/09/2015 tarih ve 294111 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın twitter hesabından katılana hakaret ettiği gerekçesi ile mahkumiyet kararı verilmiş ise de, şikayet konusu yazıların yazıldığı "@c..." isimli hesabın sanığa ait olduğu veya sanık tarafından kullanıldığına dair bir araştırma ve delil bulunmadığı, yalnızca şikayet dilekçesine istinaden mahkumiyet kararı verilmiş olduğu, sanığın aşamalardaki savunmalarda böyle bir hesabı bulunmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmediği, mahkumiyet kararına dayanak yapılan Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/07/2014 tarihli ve 2014/410 esas, 2014/795 sayılı kararında da sanık hakkında aynı katılana twitter hesabından hakaret ettiği gerekçesi ile mahkumiyet kararı verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olduğu ve bu kararın gerekçesinde de hakaret içeren yazıların yazıldığı hesabın sanık tarafından kullanıldığına dair bir delile yer verilmemiş olduğu cihetle, hakaret içeren yazıların sanık tarafından yazıldığının sabit olmadığı gözetilerek, beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

İnceleme konusu somut olayda; sanığın twitter hesabından katılana hakaret ettiği gerekçesi ile mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın, suça konu hakaret içeren yazıların yazıldığı "@c..." isimli twitter hesabının kendisine ait olmadığını ve bu yazıları kendisinin yazmadığını savunması, dosyada bu hesabın sanığa ait olduğu veya sanık tarafından kullanıldığına dair teknik bir araştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında, söz konusu tweetlerin sanık tarafından atılıp atılmadığı hususu teknik yöntemlerle araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması hukuka uygun bulunmamıştır.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/12/2014 tarih ve 2014/650 esas, 2014/574 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK'nın 309/4-b maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 18.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9972, Karar No: 2015/6790, Tarih: 12.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/9972 E.  ,  2015/6790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 19. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2011/372-2014/93

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/03/2014 tarih ve 2011/372-2014/93 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12/05/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. E.. K.. ile davalılardan Ü.. Y.. vekili Av. Ö.. C.. ve diğer davalı S.. Ü.. vekili Av. İ.. T.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Z.. Ü..'nün davalı S.. Ü.. ile kardeş olduğunu, müvekkili ile kardeşi davalı S.. Ü..'nün yurdışında uzun süre birlikte çalıştıklarını, bu çalışmaları ile elde ettikleri biriklerini ortaya koyarak Ü. Tekstil San ve Tic Ltd Şti'ni kurduklarını, müvekkilinin tüm birikimlerini ağabeyi davalı S.. Ü..'ye verdiğini, müvekkili ile davalının kurmuş oldukları şirkette % 50 hisseye sahip olduklarını, müvekkilinin şirket çalışmalarını sürdürdüğünü ve ayrıca yurt dışındaki çalışmalarına da devam ettiğini, şirketin büyümesi için müvekkilinin tüm emek ve maddi malvarlığını şirkete aktardığını, müvekkilinin yurt dışında yapılan bağlantı ve çalışmalar ile hızlı bir büyüme gösterdiğini, davalının müvekkilin %50 pay sahibi olduğu şirketin büyümesi üzerine şirketin kontrolünün de kendisinde olması için T.C R. Başkonsolosluğu'nun 10.05.1994 tarih 7745 numaralı hususi vekaletnamesini düzenlediğini, bu vekaletnamenin sahte olduğunu, diğer davalının ise sahte vekaletnameyi imzalayan muavin konsolos olduğunu ileri sürerek, TC R. Başkonsolosluğnun 10.05.1994 tarih ve 7745 sayılı hususi vekaletnamesinin içerik, imza ve tarih unsurlarıyla tümüyle sahte olması nedeniyle iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamından, R. Başkonsolosluğu'nun iptali istenen belge aslının altındaki imzanın davacının eli ürünü olduğunun Adli Tıp Kurumu'nca verilen raporla belirlendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7983, Karar No: 2014/5846, Tarih: 22.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7983 E.  ,  2014/5846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/205-2013/718

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu .... Giyim San.ve Dış Tic.A.Ş.'nin müvekkili belediyenin vergi mükellefi olduğunu, üzerine kayıtlı 2266 ve 2267 parsel sayılı taşınmazların aynından kaynaklanan vergi borcu bulunduğunu, anılan taşınmazların ipotek alacağına mahsuben 26.04.2012 tarihinde şikayet olunana ihale edildiğinin haricen öğrenildiğini, ilgili dosyadan satış öncesi müvekkiline gönderilen 28.02.2012 tarihli yazıyla taşınmazın aynından doğan vergi borcunun sorulmuş olduğunu ancak, yazının müvekkiline ulaşmaması nedeniyle bilgi verilemediğini, icra müdürlüğünce de yazı akıbeti araştırılmadan satış işlemlerine devam edildiğini, müvekkili tarafından 27.09.2010 tarihli yazı ile taşınmazın aynından kaynaklanan vergi borcunun icra müdürlüğüne bildirildiğini, icra müdürlüğünce taşınmazın aynından doğan vergi borcu olmasına karşın bu hususlar dikkate alınmayarak satış ve tescil işlemlerinin gerçekleştirildiğini, oysa yasa gereği tescilden önce taşınmazın aynından doğan tüm borçların öncelikli olarak ödenmesi gerektiğini, icra müdürlüğünün bu işlemi sonucunda alacağın tahsili imkânının kalmadığını, tescil işleminin usulsüz olup iptali gerektiğini, tescil işleminin sürenin geçmesi nedeniyle de usulsüz olduğunu, ihalenin 26.04.2012 tarihinde yapılmış olmasına rağmen, geçen süre zarfında davalı alacaklının KDV, damga vergisi ve tahsil harçlarını yatırmamasına rağmen, ihalenin iptal edilmediğini, 6183 sayılı Kanun'un 21/2. maddesince taşınmazın aynından doğan amme alacağının rehinli alacaklardan önce geldiğini, müvekkilinin 307.040,48 TL vergi alacağı bulunduğunu ileri sürerek, müvekkilinin alacağının öncelikli alacak olarak kabulü ile sıra cetvelinin düzeltilmesini, taşınmazın aynından doğan vergi borçları ödettirilmeden yapılan tescil işleminin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, verginin mükellefinin taşınmazın eski maliki olduğunu, vergiyi kusuru nedeniyle tahsil edemeyen şikayetçinin, müvekkilinden tahsil etme çabasında bulunduğunu, talebin ne olduğunun anlaşılamadığını, sıra cetveline itiraz edildiği gibi, tescil işleminin de iptalinin istendiğini, talebin tescile ilişkin memur işleminin iptaline yönelik olması durumunda, 7 günlük yasal sürenin geçtiğini, ihalenin kesinleştiğini, icra müdürlüğü tarafından taşınmazların emlak vergisi borcunun belediyeden sorulduğunu ancak, bu yazıya cevap verilmediğini, şikayetçinin kendisinin kusurlu olduğunu, icra müdürlüğü tarafından yapılan tüm işlemlerin yasaya uygun bulunduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; her iki taşınmazın da aynından kaynaklanan emlak vergi borçlarının bulunduğu, bu vergi alacağının 6183 sayılı Kanun'un 21/2 maddesi uyarınca öncelikle icra müdürlüğünce satış parasından ödettirilmesi gerektiği, çevre temizlik vergisinin taşınmazın aynından kaynaklanan vergi alacağı olmaması nedeniyle, 6183 sayılı Yasa'nın 21/1. maddesi uyarınca 1. sırada bulunan şikayet olunan ile belediye arasında garameten taksimi sağlayacak şekilde sıra cetveli yapılması gerektiğinden, şikayetçinin sıra cetveline yönelik taleplerinde haklı olduğu, ancak şikayetçi tarafın icra müdürlüğünce gerçekleştirilen ihale neticesinde tescilleri yapılan taşınmazların tescillerinin iptaline yönelik taleplerinde haklı olmadığı, tescil işlemine yönelik istemin genel mahkemelerde tapu iptali ve tescil olarak ayrı bir dava konusu edilebileceği, bu hususta ayrıca karar verilmediği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile Eskişehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/11353 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 07.02.2013 tarihli sıra cetveli kararının iptaline, icra müdürlüğünce yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir. 6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesinde " Üçüncü şahıslar tarafından haczedilen mallar paraya çevrilmeden evvel o mal üzerine amme alacağı için de haciz konulursa bu alacak da hacze iştirak eder ve aralarında satış bedeli garameten taksim olunur. (Ek cümle: 30/03/2006-5479 S.K./4.mad) Genel bütçeye gelir kaydedilen vergi, resim, harç ile vergi cezaları ve bunlara bağlı zam ve faizler için tatbik edilen hacizlerde 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 268. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi hükmü uygulanmaz." hükmü, aynı maddenin 2. fıkrasında "Rehinli alacaklıların hakları mahfuzdur. Ancak, gümrük resmi, bina ve arazi vergisi gibi eşya ve gayrimenkulün aynından doğan amme alacakları o eşya ve gayrimenkul bedelinden tahsilinde rehinli alacaklardan evvel gelir." hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, bedeli paylaşıma konu taşınmazlar üzerinde şikayetçi O.. B..'nın haczinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.Bu durumda mahkemece, şikayetçi Belediye Başkanlığı'nın çevre ve temizlik vergisi alacağıyla ilgili kısım yönünden, 6183 sayılı Yasa'nın 21/1 ve 2. maddesi koşullarının bulunmadığı gözden kaçırılarak, bu tutarın şikayet olunanın ipotekli alacağıyla garame yapılması sonucunu doğuracak şekilde, şikayetin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-a) Taraf vekillerinin temyiz itirazları yönünden,

3-a) Taraf vekillerinin temyiz itirazları yönünden,

HMK'nın 297/2. maddesi '' Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.'' hükmünü içermektedir. Mahkemece, şikayetçinin bedeli paylaşıma konu taşınmazların tescili işleminin iptali istemi ile ilgili hem tescilin iptali talebinin haklı olmadığı gerekçesine dayanılması, hem de bu istemin genel mahkemede ayrı bir dava konusu edilebileceği gerekçesine dayanılması gerekçede çelişki oluşturduğu gibi, bu istemle ilgili hüküm fıkrasında olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmaması HMK'nın 297/2 maddesi hükmüne aykırı olmuştur.

3-b) Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin tescilin iptali isteminin esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin, (3-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, (3-b)numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5483, Karar No: 2013/10032, Tarih: 20.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5483 E.  ,  2013/10032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/37862, Karar No: 2025/645, Tarih: 08.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/37862 E.  ,  2025/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-c-e bendi uyarınca beraatine ilişkin hükmün

kaldırılarak TCK'nın 314/3 ve 220/7 yollamasıyla TCK'nın 314/2,

220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1, 2, 3,

maddeleri gereğince mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre

yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine , kararın bir örneğinin bilgi için Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 08.01.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun “Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun “Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2018 tarih ve 2019/2583 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2019 tarih ve 2019/105 Esas 2019/258 sayılı ilamıyla sanık hakkında “örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçundan beraatine karar verildiği, bu karara karşı süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 05.07.2021 tarih ve 2019/1393 Esas 2021/697 sayılı kararıyla “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair karar verildiği, sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde anılan kararı temyiz ettiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlığı oluşturan tartışmanın konusunu; “sanığın dosya kapsamına yansıyan eyleminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturup oluşturmayacağı" hususu oluşturmaktadır.

Somut olay irdelendiğinde;

Oluş, mahkeme kabulü, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna yönelik tam olarak şüpheleri ortadan kaldıracak kanaat edinilemeyen ve dosya kapsamına göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile sempati düzeyinde bağlantısı olduğu anlaşılan, iltisakı nedeniyle kapatılan Eksen İş Hayatı ve Dayanışma derneğine ve Aktif Eğitim İş Sendikasına üye olan ve 04.02.2015 tarihinde "bankamıza sahip çıkıyoruz" açıklamasıyla 28,33 TL, 10.02.2015 tarihinde "sahip ol" açıklamasıyla 500,00TL, 13.02.2015 tarihinde "sahip ol" açıklamasıyla 62,44TL, 16.02.2015 tarihinde "sahip ol"açıklamasıyla 1.198,00TL ve 1.560,00TL, 10.03.2015 tarihinde "sahip ol"açıklamasıyla 572,40TL yatıran sanığın "örgüt liderinin talimatına uyar şekilde, örgütsel amaçla örgütle iltisaklı Asya Katılım Bankasına (Bank Asya) para yatırma şeklindeki eyleminin bugüne kadar Yargıtay 16. Ceza Dairesi(kapatılan) ve 3. Ceza Dairesinin istikrarlı ve süreklilik gösteren kararlarından da görüleceği üzere "örgüte yardım suçunu" oluşturacağından sayın çoğunluğun “beraate yönelik” bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2021/21637, Karar No: 2023/724, Tarih: 15.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/21637 E.  ,  2023/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/67 E., 2015/397 K.

SUÇLAR :Bilişim sistemleri bankanın veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 7.Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2015 tarihli ve 2014/67 Esas, 2015/397 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, aynı maddenin son cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci ile dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 49.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; resmi belgede sahtecilik suçundan aynı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, keşideci şirket yetkilisinin sanık olarak gösterilmemesi ve bu konuda araştırma yapılmadan karar verildiğinden eksik incelemeye, atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığına ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, ticari ilişki karşılığında, suça konu Şekerbank Çerkezköy/Tekirdağ şubesine ait 28.02.2011 keşide tarihli, 24.500,00. TL bedelli sahte çeki temyiz dışı sanık ... 'a verdiği, son yetkili hamil olan katılan şirket tarafından bankaya ibraz edildiğinde çekin sahte olduğu anlaşılmıştır.