muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/32611, Karar No: 2017/1041, Tarih: 26.01.2017

406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların... Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına, bu tarihten... Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden... Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmuhaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31704, Karar No: 2021/2237, Tarih: 10.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31704 E.  ,  2021/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31/05/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 01/10/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 165/1, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24/10/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12552, Karar No: 2013/18237, Tarih: 13.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12552 E.  ,  2013/18237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli (2. İcra Hukuk) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı şikayet dilekçesinde, Kadirli İcra Müdürlüğü'nün 2008/759 E. sayılı takip dosyası  ile .... Belediye Başkanlığı aleyhine takip başlattığı, takibin kesinleştiği, kesinleşen takip dosyasında borçlu ...Belediyesine ait hesaplar üzerine haciz konulmasının talep edildiği, söz konusu talebin, Kadirli  İcra Müdürlüğü'nün 05/10/2012 tarihli kararı ile "borçlu  belediyenin, ...maaş hesabı, iller bankası hesabı, vergi gelirleri, yapı denetim ve bağış hesapları üzerine hciz konulmasına ilişkin taleplerinin reddine, kira ve su geliri başta olmak üzere  başkaca haciz taleplerinin kabulü ile buna ilişkin masraf verilmesi halinde ilgili kurumlara müzekkere yazılmasına şikayet yolu açık olmak üzere" karar verildiği, haczin  kanuna uygun olup olmadığına karar verme yetkisinin icra dairesinin bağlı bulunduğu hakime ait olduğu, Kadirli İcra Müdürlüğü'nün  takdir hakkı olmadığından Kadirli İcra Müdürlüğü'nün 05/10/2012 tarihli red kararının  kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ... Bankası Kadirli Şubesi'nin 23/10/2012 tarihli ve PTT Kadirli Şube Müdürlüğü'nün 23/10/2012 tarihli cevabi yazılarına göre borçlu Belediye Başkanlığı'nın  haczi kabil olan vergi, resim, harç niteliğinde bulunmayan su gelirleri ile diğer gelirlerinin tek bir hesapta karışık olarak yer aldıkları, borçlu belediyenin haczi kabil paraları ve haczi kabil olmayan paralarının aynı hesapta tutularak birbirine karıştırılmasının haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabulü gerekeceğinden Kadirli İcra Müdürlüğü'nün 2008/759 esas sayılı dosyası kapsamında alacaklı şikayetçi vekilinin haciz talebinin reddine ilişkin 05/10/2012 tarihli Kadirli İcra Müdürlüğü red kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. Maddesinde ise; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. Maddesinde ise; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur.

Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "....Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Ayrıca belediyenin su gelirleri, vergi, resim ve harç hükmünde olmayıp, 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi uyarınca kamu hizmetinde fiilen kullanılmadığı sürece haczine engel bir hüküm bulunmamaktadır.

Somut olayda ise, borçlu belediyenin haciz konulması istenen PTT Kadirli Müdürlüğü’nün mahkemeye verdiği yazı cevabında , belediye  başkanlığı adına açılan 1 adet 225123 nolu posta çeki hesabı mevcut olduğu  ve  hesap bakiyesi çıkartılarak ilişikte sunulduğu, ... Kadirli Şubesi tarafından mahkemeye verilen yazı cevabında ise  Belediye Başkanlığının  şube  nezdinde  bulunan hesap numaraları ve  bakiye miktarları belirtildiği ancak hesapların ayrıntılı dökümleri gönderilmediği anlaşılmıştır .

Bu durumda mahkemece yapılması gereken, haciz konulması istenen hesapların ayrıntılı dökümleri getirtilmeli, hesapların niteliği ayrı ayrı değerlendirilerek  gerektiğinde bilirkişiden rapor da alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11490, Karar No: 2015/19198, Tarih: 02.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11490 E.  ,  2015/19198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/401-2014/373

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tekirdağ İdare mahkemesinin 2014/1167 esas sayılı dava dosyasında yürütmenin durdurulması kararı verilip verilmediğinin, ilgili İdare Mahkemesinden,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, karpuz, ayçiçeği dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan,

Sorulduktan, sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15906, Karar No: 2018/619, Tarih: 18.01.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/15906 E.  ,  2018/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer yaralamaya teşebbüs suçu nedeniyle dava açıldığından itibaren herhangi bir hüküm kurulmaması ve eylemlerin de bir bütün olarak tek suç kabul edilmemesi karşısında, kazanılmış haktan sözedilemeyeceğinden zamanaşımı süresi içerisinde diğer yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulması uygun görülmüştür.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya göre; Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 31.08.2009 tarihli raporlarında; “ele geçen kuru sıkı tabancanın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçalarının daire şeklinde delikli yapıda olduğu, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın söz konusu tabancayla ilgili ellerinde kayıt bulunmadığına dair yazısı, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 26.11.2014 tarihli raporunda, namlusunun iç kısmında ortasında boşluk bulunan gaz ayırım parçasının bulunduğu, özel yapım mermileri de atabildiği, tabancaya ait aynı seriden fabrikasyon orjinal örneklerinin dairelerinde bulunmaması nedeniyle tabanca üzerinde değişiklik yapılıp yapılmadığı hususunda mütalaa verilemeyeceğinin belirtilmesi ve olayda özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın savunması karşısında, savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17963, Karar No: 2014/28137, Tarih: 10.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17963 E.  ,  2014/28137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Hapisten çevrilen adli para ceza ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima edilemeyip ayrı ayrı tayini gerekeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca sonuç olarak tayin edilen 3640,00 TL adli para cezasının hükümden kaldırılarak hapisten çevrilen adli para cezasının 3600,00 TL adli para cezası doğrudan verilen adli para cezasının da 40.00 TL adli para cezası olarak yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/448, Karar No: 2015/344, Tarih: 27.10.2015

**Ceza Genel Kurulu         2015/448 E.  ,  2015/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :.. Ağır Ceza

Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanığın TCK'nun 188/3, 43/1, 62/1, 52/2, 52/4, 53/1, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca altı yıl üç ay hapis ve 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin, ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve 267-257 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile;

"Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

15.01.2014 günü alıcı görevlilerin sanıktan üç paket uyuşturucu madde satın alması üzerine satmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu belirlenip delillerinin elde edildiği, 17.01.2014 tarihinde doğrudan giderek tekrar uyuşturucu madde satın almaları eyleminin TCK'nun 43. maddesinin uygulaması anlamında ayrı suç oluşturmayacağının gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... Ceza Mahkemesi ise ... gün ve ... sayı ile;

"Birden çok suç işleyen kişinin, işlediği suç sayısı kadar cezadan sorumlu bulunması temel kural olmakla birlikte, zincirleme suç, kuralın istisnalarından biridir. Maddenin yazılış şeklinden de anlaşılacağı üzere, zincirleme suçtan söz edilebilmesi için, değişik zamanlarda aynı suçun birden fazla kere işlenmesi ve işlenen birden fazla suçun aynı suç işleme kararına bağlanması gerekmektedir. Zincirleme suç kapsamına dâhil bütün suçların ayrı ayrı suçun oluşumu için gerekli koşulları taşıması zorunludur. Burada aslında, her bir suç birbirinden bağımsız olup, her bir fiilin karşılığı olarak ayrı ceza tayin edilmesi gerekir iken, maddedeki özel düzenleme nedeniyle faile tek ceza verilerek bu ceza üzerinden artırım yapılmaktadır.

15.01.2014-17.01.2014 tarihlerinde sanığın gizli soruşturmacıya uyuşturucu madde verdiği hususu sabit olup eylemler tek başlarına uyuşturucu madde ticareti suçunu oluşturur. 17.01.2014 günlü olaya ilişkin çözüm tutanağından anlaşılacağı üzere, görevli talep etmeden sanık uyuşturucu maddeyi kastederek 'jam mı lazım' demiştir. Dolayısıyla uyuşturucu madde satış karar ve iradesi bulunmayan sanığın gizli soruşturmacı tarafından iradesi üzerinde etki kurularak uyuşturucu madde vermeye zorlanması ve yönlendirilmesi söz konusu değildir. Bu nedenle olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması koşulları oluşmuştur" şeklindeki gerekçeyle direnerek, sanığın ilk hükümde olduğu gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Direnme hükmünün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2015 tarih, 149311 sayı ve bozma istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnme hükmünün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2015 tarih, 149311 sayı ve bozma istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya muhtevasından;

Manisa İli, Turgutlu İlçesinde yoğun bir şekilde uyuşturucu madde ticareti yapıldığı bilgisine ulaşılması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında sulh ceza hâkimliğinden alınan karar doğrultusunda gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen kamu görevlilerinin, sanıktan iki gün arayla iki kez net ağırlıkları toplam yirmidokuz miligram olan esrar maddesi satın aldıkları anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın esasına geçmeden önce, somut olayda sanıklardan uyuşturucu madde satın alan kolluk görevlilerinin üstlendikleri rol ve statülerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Ceza Muhakemesi Kanununun "gizli soruşturmacı görevlendirilmesi" başlıklı 139. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan hali;

"1) Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilememesi halinde, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir.

2) Soruşturmacının kimliği değiştirilebilir. Bu kimlikle hukuki işlemler yapılabilir. Kimliğin oluşturulması ve devam ettirilmesi için zorunlu olması durumunda gerekli belgeler hazırlanabilir, değiştirilebilir ve kullanılabilir.

3) Soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karar ve diğer belgeler ilgili Cumhuriyet Başsavcılığında muhafaza edilir. Soruşturmacının kimliği, görevinin sona ermesinden sonra da gizli tutulur.

4) Soruşturmacı, faaliyetlerini izlemekle görevlendirildiği örgüte ilişkin her türlü araştırmada bulunmak ve bu örgütün faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili delilleri toplamakla yükümlüdür.

5) Soruşturmacı, görevini yerine getirirken suç işleyemez ve görevlendirildiği örgütün işlemekte olduğu suçlardan sorumlu tutulamaz.

6) Soruşturmacı görevlendirilmesi suretiyle elde edilen kişisel bilgiler, görevlendirildiği ceza soruşturması ve kovuşturması dışında kullanılamaz.

7) Bu madde hükümleri ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir:

a) Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (madde 188),

2. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç madde 220),

3. Silahlı örgüt (madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (madde 315).

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (madde 12) suçları.