muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5121, Karar No: 2018/15023, Tarih: 05.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/5121 E.  ,  2018/15023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı, Eşya Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde belirtilen taşınmaz ve araç nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi alacak isteğinde bulunmuş, ayrıca dava dilekçsinde bahsi geçen ev eşyalarının aynen iadesine, olmadığı takdirde bedellerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davalı adına kayıtlı .... plakalı araçta davacının (19000/2) 9500-TL katılma alacağı bulunduğundan 9500-TL'nin karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalı adına kayıtlı 627 ada 11 parsel 6 nolu bağımsız bölümde davacının (95875/2) 47937,5-TL katılma alacağı bulunduğundan 47937,5-TL'nin karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, tarafların evlilik süresi içerisinde aldıkları bilirkişi ....n raporunda 15 sıra halinde belirttiği ev eşyalarının TMK 222/2 maddesi gereğince tarafların paylı mülkiyeti olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin ev eşyalarına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, taraf ve tanık beyanlarından ev eşyalarının evlilik süresince alındığı, çeyiz eşyası olmadığı gerekçesiyle bilirkişi ...'in raporunda 15 sıra halinde belirttiği ev eşyalarının TMK 222/2 maddesi gereğince tarafların paylı mülkiyeti olduğunun tespitine karar verilmişse de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, davacı vekili, dava dilekçesinde bahsi geçen ev eşyalarının davacıya ait olduğunu belirterek aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde bedellerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı asıl 08.10.2015 tarihli yargılama oturumunda "...davacı taraf bana eşyaların listesini verdiği takdirde kendi payına düşeni vermeye hazırım" şeklinde, 03.12.2015 tarihli yargılama oturumunda "...ev eşyaları da davacı avukatına gelip almasını söyledim, ancak gelip almadı, eşyaları vermeye hazırım" şeklinde beyanda bulunmuştur.

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK m. 26). Davacı tarafın talebi, ev eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedellerinin tahsili isteğine ilişkindir. Mahkemece taraf beyanları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken HMK'nun 26.maddesine aykırı olarak "tarafların evlilik süresi içerisinde aldıkları bilirkişi ...'in raporunda 15 sıra halinde belirttiği ev eşyalarının TMK 222/2 maddesi gereğince tarafların paylı mülkiyeti olduğunun tespitine" şeklinde hüküm kurulmak suretiyle talepten farklı bir şeye karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün ev eşyalarına ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalının tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 981,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.942,55 TL'nin davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın da davacıya istek halinde iadesine 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9985, Karar No: 2013/345, Tarih: 22.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/9985 E.  ,  2013/345 K.**

* YILLIK ÜCRETLİ İZİN ALACAĞINA HAK KAZANMA

* İŞ SÖZLEŞMESİNİN FESHİ

* KIDEM TAZMİNATI

* İHBAR TAZMİNATI

* İŞ KANUNU (4857) Madde 57

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi E. Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, kıdem-ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının işyerinde kavga ve huzursuzluk çıkarmasından dolayı haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebeple feshedildiğinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının yıllık ücretli izin alacağını hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı, dava dilekçesinde hangi yıllara ait izin hakkını kullanmadığına dair açıklamada bulunmaksızın, istem sonucunda soyut olarak izin ücreti talebinde de bulunmuş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki, çalışırken alınan ibranameye itibar edilemeyeceği yönündeki değerlendirmeye ve hesaba itibar edilerek bu istek hüküm altına alınmıştır.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının yıllık ücretli izin alacağını hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı, dava dilekçesinde hangi yıllara ait izin hakkını kullanmadığına dair açıklamada bulunmaksızın, istem sonucunda soyut olarak izin ücreti talebinde de bulunmuş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki, çalışırken alınan ibranameye itibar edilemeyeceği yönündeki değerlendirmeye ve hesaba itibar edilerek bu istek hüküm altına alınmıştır.

İşçinin ücretli izin hakkını kullandığını ispat yükü işverene ait olup, kanun ve ücretli izin yönetmeliğine göre, yıllık ücretli izin hakkının kullanıldığının, işçinin imzasını havi ücretli izin defteri ya da eşdeğer nitelikteki yazılı delille kanıtlanması gerekir. Yıllık ücretli izin hakkı, çalışırken talep edilemeyeceğine göre, bu hakkın kullanıldığına dair ilişkin imzalı belgeler de doğal olarak çalışılırken düzenlenir. İşveren tarafından dosyaya ibraz edilen “Tutanak” başlıklı belgede, davacının yıllık ücretli izin süreleri belirtilmiş ve belgenin altında davacının “okudum, kabul ettim” şeklinde imzalı beyanının yer aldığı görülmektedir. Belgede davacının kullandığı izinlerin hangi tarihler arasında kullanıldığı gösterilmemiş ise de, davacının imzalı beyanı dikkate alındığında, bu belgenin yıllık ücretli izin hakkının kullanıldığına kuvvetli bir delil teşkil ettiği açıktır. Mahkemece belgeye karşı davacıdan diyecekleri sorulmadan, bilirkişinin çalışırken alındığı yönündeki hatalı değerlendirmesine itibar edilmesi doğru olmamıştır. Kaldı ki, davalı vekili temyiz dilekçesinin ekinde söz konusu belgeyi destekleyen ve doğrulayan nitelikte davacının izinli olduğu günleri gösterir işyeri kayıtları sunmuştur. Ücretli izin hakkından doğan alacağın ifa edildiğine ilişkin olması itibariyle bu belgenin de değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir.

Mahkemece, davacıya, yukarıda sözü edilmiş tutanak başlıklı ve işe giriş çıkış kayıtlarını gösterir belgelere karşı diyecekleri sorularak tespit edilmeli ve bundan sonra tüm deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/42665, Karar No: 2012/7037, Tarih: 06.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/42665 E.  ,  2012/7037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, izin yardımı, gıda yardımı, sosyal yardım, ikramiye, risk zammı, öğrenim yardımı alacağının faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Kaynaklar Belediyesi'nde çalışmakta iken bu Belediye’nin kapatılması sonucu davalı ...’ye nakledildiğini, davalı ...’de 01.03.2008-28.02.2010 tarihleri arasında yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi’ne taraf olan... Sendikası'na 01.04.2009 tarihinde üye olduğunu, üyeliğinin 27.04.2009 tarihinde işverene bildirildiğini, ancak işverenin yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesi’nde var olan sosyal haklardan kendisini yararlandırmadığını ileri sürerek, sözleşmeden doğan alacaklarının yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

5747 Sayılı “Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun”un, geçici 2. maddesinin 6. fıkrası gereği tüzel kişiliği kaldırılan Kaynaklar Belediyesi’nden, Belediyelerine devrolan işçi personelin, devir tarihinden sonra yetkili Sendikaya üye olduklarını ve yetkili olan ... “...” Türkiye Genel Hizmetler İşçileri Sendikası tarafından Sendika üyeliklerinin bildirildiğini ancak 5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun Ek.2 maddesinin üçüncü fıkrasında;"...Devredilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları devir işleminden önce haklarında uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi veya bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmeye devam olunur. Pozisyon değişikliği hali dahil yapılacak bu devir işlemi ücret ile diğer mali ve sosyal haklarda değişiklik yapılmasına hak kazandırmaz ve başka bir toplu iş sözleşmesinin uygulanmasını isteme hakkını vermez. Devir işleminden sonra yapılacak toplu iş sözleşmelerine ise bu işçilerin mevcut ücret ile diğer mali haklarında diğer işçiler için kararlaştırılacak artış oranı veya miktarını geçecek şekilde artış öngören ya da işçilerden farklı yeni mali ve sosyal haklar verilmesini sağlayacak hükümler konulamaz…" denilmekte olduğunu, belirtilen mevzuat hükümleri gereği Belediyelerine, Kaynaklar Belediyesi’nden devir olan işçilerin yürürlükteki Toplu İş Sözleşmesi’nden yararlanmalarına imkan bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, uyuşmazlığın davacının ... Belediyesi ile Genel İş Sendikası arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesi’nden yararlanıp yararlanmayacağına ilişkin olduğu, 5216 sayılı kanunun Ek 2/3 maddesindeki özel düzenleme gereğince davacının devir işleminden önce hakkında uygulanmakta olan TİS veya bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre mali ve sosyal haklarının belirlenmesi gerektiği, genel düzenleyici norm niteliğinde olan 2822 sayılı yasanın 9. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı, davacının ... ile Genel İş Sendikası arasında akdedilen TİS hükümlerinden yararlanması mümkün bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 5747 sayılı Kanun uyarınca kapatılan belediyeden ve davalı belediyeye devrolan davacının, devirden sonra üyesi olduğu sendikanın taraf olduğu ve davalı ... işyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırılıp yararlandırılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanakları, 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu 9.Maddesi, 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun Ek 2. maddesidir.

Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu, Taraf sendika üyeliğinden ayrılma, çıkarılma veya üye olmamanın sonuçları başlıklı, 9.maddesi “… Toplu iş sözleşmesinden taraf işçi sendikasının üyeleri yararlanırlar.

Toplu iş sözleşmesinin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden, imza tarihinden sonra üye olanlar ise üyeliklerinin taraf işçi sendikasınca işverene bildirildiği tarihten itibaren yararlanırlar.

Toplu iş sözleşmesinin imzası sırasında taraf işçi sendikasına üye bulunmayanlar, sonradan işyerine girip de üye olmayanlar veya imza tarihinde taraf işçi sendikasına üye bulunup da ayrılanlar veya çıkarılanların toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri, toplu iş sözleşmesinin tarafı işçi sendikasına dayanışma aidatı ödemelerine bağlıdır. Bu hususta işçi sendikasının muvafakati aranmaz. Dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma talep tarihinden geçerlidir…” şeklindedir.

Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun, Geçici 2.Maddesi 4. fıkrası “… Bu Kanun uyarınca mahalleye veya köye dönüşen belediyelerin personel devri, 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun ek 2 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre yapılır…” şeklindedir.

Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun, Geçici 2.Maddesi 4. fıkrası “… Bu Kanun uyarınca mahalleye veya köye dönüşen belediyelerin personel devri, 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun ek 2 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre yapılır…” şeklindedir.

Büyükşehir Belediyesi Kanunu Ek 2. maddesi 2. ve 3. fıkrası “ …Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen hizmet alanlarında Devlet memuru olarak çalışmakta olanlar kadrolarıyla birlikte, 5393 sayılı Belediye Kanununun 49 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre sözleşmeli personel statüsünde çalışmakta olanlar ise bu şekilde çalışmalarına esas teşkil eden kadrolar ile birlikte büyükşehir belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir. Devredilen personelin aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları ile diğer mali haklarının ödenmeye devam olunması, atanma ve kadro unvanlarının yeniden düzenlenmesinde 5393 sayılı Kanunun 50 nci maddesi hükümleri uygulanır.

Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen hizmet alanlarında ilgili mevzuatı uyarınca ihdası ya da vizesi yapılmış sürekli işçi kadrolarında veya geçici iş pozisyonlarında 4857 sayılı İş Kanununa göre çalışmakta olanlar ise mevcut kadro ve pozisyonları ile birlikte büyükşehir belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşuna devredilir. Devredilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları, devir işleminden önce haklarında uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi veya bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmeye devam olunur. Pozisyon değişikliği hali dahil yapılacak bu devir işlemi, ücret ile diğer mali ve sosyal haklarda değişiklik yapılmasına hak kazandırmaz ve başka bir toplu iş sözleşmesinin uygulanmasını isteme hakkını vermez. Devir işleminden sonra yapılacak toplu iş sözleşmelerine ise bu işçilerin mevcut ücret ile diğer mali haklarında diğer işçiler için kararlaştırılacak artış oranı veya miktarını geçecek şekilde artış öngören ya da diğer işçilerden farklı yeni mali ve sosyal haklar verilmesini sağlayacak hükümler konulamaz...” şeklindedir.

Somut olayda davacının Toplu İş Sözleşmesi’nden yararlanıp yararlanmayacağı hususu bu yasal düzenlemeler uyarınca değerlendirilecektir. Bununla birlikte, toplu İş sözleşmesi hakkı Anayasa’nın 53. maddesinde ve sendikaya üye olma özgürlüğü Anayasa’nın 51. maddesinde ifadesini bulan haklar olup, ilgili yasaların Anayasal Toplu İş Sözleşmesi hakkından mahrum bırakılacak şekilde yorumlanması amaca aykırı olacaktır.

Öte yandan,14.08.1951 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Uluslararası Çalışma Teşkilatının (ILO), Teşkilatlanma ve Kollektif Müzakere Hakkı Prensiplerinin Uygulanmasına Müteallik 98 Sayılı Sözleşmenin 1/1 maddesi; işçilerin çalışma hususunda sendika hürriyetine halel getirmeye matuf her türlü fark gözetici harekete karşı tam bir himayeden yararlanacaklarını hükme bağlamıştır.

Öte yandan,14.08.1951 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Uluslararası Çalışma Teşkilatının (ILO), Teşkilatlanma ve Kollektif Müzakere Hakkı Prensiplerinin Uygulanmasına Müteallik 98 Sayılı Sözleşmenin 1/1 maddesi; işçilerin çalışma hususunda sendika hürriyetine halel getirmeye matuf her türlü fark gözetici harekete karşı tam bir himayeden yararlanacaklarını hükme bağlamıştır.

Anayasa'nın 90. maddesinin 6. bendinde : "Usulüne göre yürürlüğe konmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz." hükmü yer almaktadır. Uluslararası sözleşmeler konusunda Anayasa'ya uygunluk denetimi yolunun kapalı tutulması bu sözleşmelere yasalardan daha ayrıcalıklı, daha üstün bir durum kazandırmaktadır.

Uluslararası sözleşme hükümleri ve mevzuattaki hukuki düzenlemeler Anayasa'nın 10. maddesi ile birlikte yorumlandığında, çalışanlar arasında Anayasa'nın 51. ve 53. maddelerinde düzenlenen sendikalaşma ve toplu sözleşme haklarının kullanılması bakımından ayrım gözeterek uygulama yapmak eşitlik ilkesini aykırı olacaktır.

Anayasa ve başta ILO sözleşmeleri olmak üzere uluslararası sözleşmeler tarafından tanınmış ve güvence altına alınmış kollektif özgürlüklerin Kaynaklar Belediyesi’nden 5747 sayılı Yasa uyarınca davalı ... Belediyesi’ne devredilen çalışan personel bakımından da dikkate alınması ve bu haktan yararlandırılmaları gerekir.

Açıklanan nedenlerle, TİSGLK’nun 9.maddesi uyarınca davalı işyerinde TİS düzenleme yetkisi bulunan sendikaya üye olduğu işverene bildirildiği tarihten itibaren işyerinde yürürlükte bulunan TİS hükümlerinden yararlandırılması gerekmektedir.

Mahkeme’nin davacının 01/03/2008-28/02/2010 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesi’nden yararlandırılmaması gerektiği yönündeki hükmü bu nedenle hatalıdır.

Davacının istekleri dosya kapsamı itibari ile değerlendirmeye tabi tutularak elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27847, Karar No: 2022/1086, Tarih: 05.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/27847 E.  ,  2022/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- ... gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin ... tarihli ve ... Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3190, Karar No: 2016/2414, Tarih: 18.04.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/3190 E.  ,  2016/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, Suç örgütüne

üye olmak, Suç örgütüne yardım etmek, Tefecilik,

Suçu bildirmeme, Gizliliğin ihlali

Hüküm : Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve tefecilik suçlarından, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç örgütüne üye olmak ve tefecilik suçlarından, sanıklar ... ve ...'un suç örgütüne yardım etmek ve gizliliğin ihlali suçlarından CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatlerine, sanık ...'ün suç örgütüne yardım etmek ve gizliliğin ihlali suçlarından CMK'nın 223/2-c, suçu bildirmeme suçundan CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine ilişkin

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'e atılı tefecilik suçundan zarar gören, katılan sıfatını alabilecek ve kanun yoluna .

başvurma hakkı olan mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ...., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a gerekçeli kararın tebliği ile hükmü temyiz etmeleri halinde dilekçeleri de eklendikten ve bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra gönderilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.