muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5054, Karar No: 2014/656, Tarih: 11.02.2014

A) Sanık... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında hakkında maktul ...’i kasten öldürmeye yardım suçundan açılan kamu davalarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA;

B) Sanıklar..., ... ve ... hakkında maktule yönelen eylemleri nedeni ile kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olaydan bir gün önce saat 20:00 sıralarında maktulün, kendi sevk ve idaresindeki kamyonetle Güllüce Yaylası istikametine doğru giderken Balıklıgöl mevkiine geldiğinde, karşı yönden gelen ve sanık...'in sevk ve idaresindeki kamyonetin yolun dar olması nedeni ile maktulün aracının dikiz aynasına çarparak zarar vermesi üzerine, maktulün ters istikamete dönerek...'in aracını takip edip bir süre sonra durdurduğu ve araçtan inerek dikiz aynasının kırılmasından dolayı...'e yumrukla vurduğu,...'in de “yarın sen göreceksin” diyerek aracı ile olay yerinden uzaklaşığı, bu olayın etkisi ile kardeş olan sanıklar..., ... ve ...'nin maktulü öldürmeye karar verdiği, bu hususta plan yapıp bu çerçevede maktulün aracı ile daha öncede sık sık gidip geldiği yayla yoluna...'in bir gün önce kullandığı kamyonetle ve yanlarında uzun namlulu silahlar olduğu halde giderek pusu kurdukları, gece vakti ve olay yerinin karanlık olmasından dolayı ellerinde el fenerleri olduğu halde yoldan geçen araçları durdurarak maktulün geçen kamyonetler içerisinde olup olmadıklarını kontrol ettikleri, bu yönde kamyonetle bir gün önceki olayın gerçekleştiği, Balıklı göl mevkiine gelen tanıklar Mustafa ve Mehmet Çelik’in aracını ellerinde uzun namlulu tüfekleri de olduğu halde yola çıkarak el fenerini yakıp söndürmek suretiyle durdukları, koyunlarının çalındığını, çobanlarının dövüldüğünü, koyunlarını görüp görmediklerini sordukları, ancak asıl amaçları olan maktulü bulmaya yönelik olarak da bir yandan el fenerleri ile aracın içerisini kontrol edip maktulün araç içerisinde olup olmadıklarını kontrol ettikleri, sonrasında tanıkların koyunları görmediklerini söylemeleri üzerine “koyunlarımızı bulacağız, o yüzden etrafa adamlarımızı dağıttık” dedikleri, tanıkların da “inşallah bulursunuz” diyerek olay yerinden ayrıldıkları, sanıkların aynı yol güzergahında beklemeye devam ettikleri, maktulün ise kendisine ait kamyonetle saat 00:30 sularında yanında tanıklar olduğu halde aynı yaylaya doğru gittiği sırada sanıkların aracın önünü kesip durdukları, sonrasında sanık...'in elinde el feneri olduğu halde aracın şoför koltuğunda oturan maktulün bulunduğu yöne doğru yaklaşarak maktulü görmesi üzerine doğrudan baş bölgesine bir el ateş ettiği, sanıklar ... ve ...’nin de ellerindeki silahların dipçikleri ile aracın ön camına vurup havaya doğru birden fazla ateş ettikleri, maktulün başına aldığı isabet sonucu öldüğü olayda;

Sanıklar..., ... ve ...’in, hep birlikte maktulü öldürmeyi tasarlayarak, bu hususta plan yaptıkları sonrasında bu plana yönelik hazırlık yaparak maktulü, aracı ile her zaman geçtiği mevkiide pusu kurup öldürdükleri, sanıkların öldürme suçunu fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle ve doğrudan doğruya beraber işledikleri anlaşıldığı halde; suç tarihi dikkate alınarak 765 sayılı TCK'nın 64/1, 450/4 veya 5237 sayılı TCK'nın 37, 82/1-a maddelerinden daha lehe olanı uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi yerine, suçların niteliğinde yanılgıya düşülerek sanık... hakkında kasten öldürme, sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamadeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA; 11.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6063, Karar No: 2019/1827, Tarih: 12.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6063 E.  ,  2019/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halindeyken, bisikleti ile karşıdan karşıya geçmek isteyen katılana çarparak ölümüne sebep olduğu olaya ilişkin olarak, yapılan araştırmalar neticesinde ölenin, karşıdan karşıya geçmeden önce yolu kontrol etmesi, gelen araçlara ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken sağından gelen kamyonete ilk geçiş hakkını vermeden yola girdiği ve kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu, sanığın da ikazda bulunmayıp etkili tedbir alamayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmesi nedeniyle tali kusurlu olduğunun belirlendiği gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşması nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre, lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunan, suç tarihinde sabıkası bulunmayan ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışı olmayan sanık hakkında “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın duruşmada ve dosya kapsamından yansıyan özellikleri ve kişiliği gözetilerek seçenek yaptırıma çevrilmesine ya da ertelenmesine yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan ve dosya kapsamıyla uyuşmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 50. ve 51.maddelerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2890, Karar No: 2006/4068, Tarih: 06.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2890 E.  ,  2006/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 30.3.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda soyisim ve baba adı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Osmangazi .... köyü 375 hanede nüfusa kayıtlı ... ve ...'den olma 1911 doğumlu (1327 doğumlu) ...in mirasçısı sıfatı ile dava açarak murisinin sahip olduğu 153 ve 937 parselde yanlış yazılmış olduğunu bildirdiği murise ait kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir. Davacı ... .... 462 hanede nüfusa kayıtlı olup gelen kaydına göre anne adı ...tir. 462 hane de 242 445 046 12 kimlik numarası ile nüfusa kayıtlı ... ve ...'den olma 1909 doğumlu ... bu hanedeki kayıda göre davacının öz annesidir ve 30.10.1996 tarihinde ölmüştür. Her iki hanedeki ...inde anne adı ...'dir. Her ikisi de Yenicevardar doğumludur. Her ikisi de 1926 yılında nüfus kütüğüne kayıtlanmışlardır. Davacının murisi ...e ait kimlik bilgilerinin bire bir örtüşen kimlik bilgileri bunlardır. Farklı olanları ise baba adları ile soyadlarıdır. Tapu kayıtları 1952 yılında yapıldığı anlaşılan akit tablosu ile oluşmuştur. 1971 yılında düzenlenen tapulama tutanağına yerel bilirkişisi sıfatıyla katılanlardan ... ...'un sağ olduğu ve mahkemeye gelebilecek durumda olmadığı anlaşıldığına göre yol giderleri davacı tarafından karşılanmak suretiyle adresine gidilerek tanık sıfatı ile bilgisine başvurulmalı ve davaya konu parsellerin maliki olarak bildirdikleri .....'in baba adı ve soyadının farklı yazılıp yazılmadığının farklı yazılma var ise nedeninin sorulması ve bundan sonra tüm delililler birlikte değerlendirilerek bir hüküm kurulması gerekir. Eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 6.4.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3375, Karar No: 2008/5533, Tarih: 01.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3375 E.  ,  2008/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/12/2007

-KARAR-

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, çekişme konusu 115 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu ve davacı ile dava dışı kişilerin taşınmazda paydaş bulundukları, davalının taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı ancak, köy boşluğuna inşa ettiği yapının çekişme konusu taşınmaza taşkın nitelikte bulunduğu ayrıca taşınmazın güneyinde bulunan köy boşluğuna kapı yapmak suretiyle davacının kendi taşınmazını kullanmasına engel olduğu mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulamadan anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece kapının kapatılmasına dair kurulan hükümde bir isabetsizlik yoktur.Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak,davacının paydaşı olduğu 115 parsel sayılı taşınmaza taşkın olacak şekilde bina yapıldığı saptandığına ve bu taşkınlığın yıkılması istenildiği halde bu konuda karar verilmeyip yanlışlıkla köy boşluğunda kalan yer yönünden davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiş olması doğru değildir.Zira, köy boşluklarının mülkiyeti arzın tabii maliki olan hazineye aittir.O halde, dava açma hakkının da hazineye ait olacağında kuşku yoktur.Kaldı ki, istek dışına çıkılarak HUMK’nun 74. md.’nin göz ardı edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Hal böyle olunca, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK’nun 428. md. gereğince değinilen nedenlere hasren BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,1.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2063, Karar No: 2011/5870, Tarih: 04.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2063 E.  ,  2011/5870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :11.11.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava hor kullanma tazminatı, eski hale getirme bedeli ve tamirat süresince yoksun kalınan kiranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 01.09.2002 başlangıç tarihli sözleşme uyarınca kiracı iken, kiralananı 01.04.2008 tarihinde zarar görmüş ve ciddi tadilata muhtaç şekilde tahliye ettiğini, müvekkilinin kiralanandaki zararı gidermek için çeşitli tamirat ve tadilatlar yaptığını, tamiratın bir ay sürdüğünü belirterek 10.319,77TL hor kullanma tazminatı, 3000 TL onarım süresi kirası olmak üzere 13.319,77TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili, müvekkilinin taşınmazı Vodafone bayisi olarak kiraladığını, taşınmazın iç ve dış mekanının markanın imajına uygun olması gerektiğini, bu nedenle sözleşmenin 13.maddesi uyarınca çeşitli değişiklikler yapıldığını, davacının bu değişikliklere ses çıkarmadığını, yapılan dekorasyon ve imalatın taşınmazın değerini arttırdığını, yapılan değişikliklerin tahliye anında eski hale getirileceğinin sözleşmede kararlaştırılmadığını, tespit raporundaki değerler ile mahkeme dosyasındaki raporlar arasında çelişkiler bulunduğunu, davacı tarafından yapıldığı bildiren imalatların gereksiz ve yenileme amacı taşıdığını, yıpranma payı düşülmediğini, işyerinin teslim alındığı ilk haline göre daha iyi durumda teslim edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan bilirkişi incelemesi doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.09.2002 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 13.maddesinde kiracının işi ile ilgili gerekli tadilat ve değişiklikleri yapabileceği hükme bağlanmıştır. Davalı kiracının kiralananda bir takım tadilatlar yaptığı ve taşınmazı 01.04.2008 tarihinde tahliye ettiği tartışmasızdır. Dava dilekçesindeki açıklamalar değerlendirildiğinde davacının isteğinin kiralananın eski hale getirilmesi için yapılan tamirat ve tadilat masraflarının tahsili istemine ilişkin olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık kiracının yapmış olduğu tadilatları eski hale getirme ile sorumlu olup olmayacağı noktasındadır. Kira sözleşmenin özel koşullar bölümünde kiralananda tadilat ve değişiklik yapılabileceği kararlaştırılmışsa da yapılmış olan bu değişikliklerin eski hale getirileceğine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Şu durumda yapılan tadilatlar nedeniyle kiracının eski hale getirme yükümlülüğünden söz edilemez.

Öte yandan kiralananın kötü kullanılması nedeniyle taşınmazda hasar oluştuğu iddia edilmişse de davacı vekili tarafından tahliyeyi müteakip kiralananda yaptırılan 04.04.2008 tarihili tespitte, kiralananın eski hale getirilmesi için gerekli tamirat bedeli belirlenmiş herhangi bir hasar veya zarar tespit edilmemiştir. Dosya kapsamına göre de kötü kullanım olgusu davacı tarafından kanıtlanamamıştır. Tüm bu hususlar gözetilerek mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23686, Karar No: 2013/7955, Tarih: 15.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/23686 E.  ,  2013/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Kapanan Pendik 2.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizin 18.06.2012 tarih ve 2008/10838 Esas, 2012/12551 Karar sayılı ilamı ile kendilerine zorunlu savunman atandığından haberdar olmayan sanıkların baro tarafından atanan savunmanların temyizine onay verip vermediklerinin tespiti açısından iade edildiği, sanıklara tebliğ yapıldığı, sanıklar ..., ... ve ...'nun temyize onay verdikleri, sanık ...'nun temyize onay verip aynı zamanda 10.09.2012 tarihli temyiz dilekçesini sunduğu, sanık ... vekili Av. ...'in 10.09.2012 tarihli temyiz dilekçesini sunduğu;

Sanıklar hakkında erteleme hükümleri değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyecekleri yönünde olumlu kanaat gelmediğinden bahisle taleblerinin reddedilmesine karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-b. maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

5237 sayılı TCY'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasa'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; katılana ait fabrikanın iki metre yüksekliğindeki ihata duvarının üzerindeki dikenli telleri tel kesme makası ile keserek bahçeye atladıkları, üstü tente ile kapalı depodan suça konu boyaları

çaldıkları olayda eylemlerinin, 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b, maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasa'nın 116/2, 119/1-c maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, mala zarar verme suçu yönünden taraflara uzlaşma önerisinde bulunup sonucuna göre lehe yasanın tespiti gerekirken bu konuda değerlendirme yapılmaması uygulama açıkça sanıklar lehine olup, karşı temyiz de olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... ve savunmanı, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına," tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17640, Karar No: 2014/13019, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17640 E.  ,  2014/13019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2013

NUMARASI : 2010/81-2013/238

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra ,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan süre tutum dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4919, Karar No: 2014/3122, Tarih: 11.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4919 E.  ,  2014/3122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2037, Karar No: 2019/8192, Tarih: 02.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2037 E.  ,  2019/8192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan ... Enerji adlı şirketin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, adı geçen şirkete kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde 5271 sayılı CMK'nın 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, bu nedenle sanık hakkında açılan davalardan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen şirkete hükmün tebliği gerektiğinden, kararın ... Enerji adlı şirkete tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunmaları halinde temyiz dilekçesi de eklenerek dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.