muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23545, Karar No: 2015/34477, Tarih: 07.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/23545 E.  ,  2015/34477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 16. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2011/334-2014/135

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ie izin ücreti, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi, ücret, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının 21/11/2001 tarihinde davalı iş yerinde çalışmaya başladığını, en son 680,00 TL net ücret aldığını, lojmanda kalan davacının elektrik, su ve ısınma giderlerinin davalı tarafından karşılandığını, 15/07/2011 tarihinde iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, davacının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı genel tatil ücret alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, 2011 yılı Temmuz ayı ücret alacağı ve 2008 yılı Ocak ayından 2011 yılı Temmuz ayına kadar ödenmeyen AGİ alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesine talep ile dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı vekili, davacının 25/10/2014 tarihinden 05/04/2005 tarihine kadar halkla ilişkiler elemanı, 05/04/2005 tarihinden 14/09/2010 tarihine kadar Peyzaj bölümünde bahçıvan, 14/09/2010 tarihinden 15/07/2011 tarihine kadar temizlik elemanı olarak çalıştığını, fazla mesai yapmayan davacının tatil günleri, resmi ve dini bayramlarda çalışmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, davacının Gaziosmanpaşa 1 Noterliğinin 08/07/2011 tarih 14629 yevmiye nolu ihtarnamesi ile iş akdini feshettiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının sigorta kurumunun 07.07.2011 tarihli kıdem tazminatına esas yazısına istinaden 1475 sayılı İş Kanunun 14/5 maddesi gereğince iş akdini feshettiği, ancak davacının 08.07.2011 günü başka bir işyerinde çalışmaya başladığı ve akabinde iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiği, bu duruma göre fesih hakkını kötüye kullandığı, iş sözleşmesini kendi feshettiği içinde ihbar tazminatına da hak kazanamadığı, kullanmadığı yıllık izinleri ve ödenmeyen ücret alacağı bulunduğu, kıdem-ihbar tazminatı ve asgari geçim indirimi taleplerinin reddine, diğer taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçinin öz varlığı olan emeğin sözleşmeye konu olması sebebi ile iş sözleşmesini düzenleyen kural ve kurumların ifadesi olan iş hukuku alanında, temel hak ve özgürlüklerin en geniş anlamı ile korunması ve işçi lehine yorumlanması esastır.

D) Temyiz

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçinin öz varlığı olan emeğin sözleşmeye konu olması sebebi ile iş sözleşmesini düzenleyen kural ve kurumların ifadesi olan iş hukuku alanında, temel hak ve özgürlüklerin en geniş anlamı ile korunması ve işçi lehine yorumlanması esastır.

1475 sayılı yasaya 4447 sayılı yasa ile eklenen 5. bentte, "506 Sayılı Kanunun 60 inci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle" işçilerin kıdem tazminatına hak kazanabileceği hükme bağlanmıştır. Düzenlemenin amacı, pirim ödeme ve sigortalılık süresi yönünden emeklilik hakkını kazanmış olsa da, diğer bir ölçüt olan emeklilik yaşını beklemek zorunda olan işçilerin, bundan böyle çalışma olmaksızın işyerinden ayrılmaları halinde kıdem tazminatı alabilmelerini sağlamaktır. İşçi ayrıldığı tarihte sigortalılık süresini ve pirim gün sayısını tamamlamış ise kıdem tazminatına hak kazanacaktır. Hakkın kötüye kullanılmadığı sürece işçinin herhangi bir neden belirterek veya neden belirtmeden ayrılması, kıdem tazminatını hak kazanmasını etkilememelidir. Zira yasadan doğan bir hakkı bulunmaktadır. İşçinin daha sonra bunu belgelendirmesi ve işverene sunması, kıdem tazminatına hak kazanılmasını ortadan kaldırmaz. Ayrıca çalışma hakkı anayasal bir haktır. Davacının ayrıldıktan sonra yeni iş bulması, bu hak kapsamında değerlendirilmelidir. Yasal hakkını kullanan işçinin, ayrılmadan önce ve çalışırken iş bulduğu savunulmadığı sürece bu hakkını kullanması, hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilemez.

Dosya içeriğine göre davacı, davalı Sitede kapıcı olarak 21.11.2001-08.07.2011 arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışmıştır. Davacının SGK'dan aldığı 07.07.2011 tarihli yazıda, 24 yıldır sigortalı ve 3644 gün prim ödemesi olduğu belirtilmiştir. Davacı, 08.07.2011 tarihli noter ihtarnamesinde, “Yaptığım iş nedeniyle fazla çalışma yapıyorum. 1475 sk.un 14/5 maddesi uyarınca akdimi feshettim. Alacaklarım ödenmezse dava açacağım.” demiştir. İhtarname, davalıya, 14.07.2011 günü tebliğ edilmiştir. Sigortalı hizmet döküm cetveline göre davacı, ayrıldıktan bir gün sonra 08.07.2011 günü başka bir işyerinde çalışmaya başlamıştır. Davalı, 15.07.2011 itibarıyla davacının işten ayrılışını SGK'ya bildirmiştir.

Mahkemece, davacının 08.07.2011 günü başka bir işyerinde çalışmaya başlaması ve akabinde iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshetmesinin fesih hakkının kötüye kullanımı olduğu sonucuna varılarak, kıdem-ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının 08.07.2011 günü başka bir işyerinde çalışmaya başlaması ve akabinde iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshetmesinin fesih hakkının kötüye kullanımı olduğu sonucuna varılarak, kıdem-ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, 07.07.2011 günü SGK'dan aldığı yazı üzerine, 08.07.2011 günü iş sözleşmesini, fazla çalışma alacaklarının ödenmemesi ve 1475 sayılı Yasanın 14/5. maddesi uyarınca feshetmiş ve başka bir yerde işe girmiştir. Davacının ödenmemiş fazla çalışma alacağı da bulunmaktadır. Davacının, SGK'dan aldığı yazıdan sonra iş sözleşmesini feshedip başka bir yerde işe başlaması fesih hakkının kötüye kullanıldığını göstermez. Mahkemece, davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Mahkemece, ret vekâlet ücretinin ne kadar olduğunun gerekçeli kararda gösterilmemesi, 6100 sayılı HMK'nın 297. ve 298. maddelerine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine, 07.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3219, Karar No: 2014/10889, Tarih: 13.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3219 E.  ,  2014/10889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından verilen temyiz dilekçesinde hakim havalesinin bulunmaması ve bu dilekçenin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında 18.10.2011 tarihinde oluşturulmasına rağmen üzerinde elektronik imza taşımadığı gibi dosya içerisine de kaydedilmeden daha sonra UYAP'tan fiziksel olarak silindiğinin anlaşılması karşısında O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizi tarihinde tereddüde düşüldüğünden, temyiz kayıtlarının tetkiki ile söz konusu temyize ilişkin bir kaydın olup olmadığı hususunun ve temyiz tarihinin bir tutanakla belirlenmesinden ve varsa temyiz kayıt defterinin ilgili sayfasının onaylı bir suretinin dosyaya eklenmesinden sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2343, Karar No: 2015/3196, Tarih: 02.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2343 E.  ,  2015/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın teyzesi olan katılana ‘‘seni ayağını bağlar hapise atarım’’ dediği ve bu suretle tehdit suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığın teyzesi olan katılanı hacca götüreceğini söyleyerek kandırdığı ve 12000TL parasını aldığı, bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın aşamalardaki değişmeyen istikrarlı beyanları ile tanık anlatımları karşısında; sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12147, Karar No: 2017/24072, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12147 E.  ,  2017/24072 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14048, Karar No: 2014/12527, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14048 E.  ,  2014/12527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2006/129-2013/392

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davacı tarafından sunulan temyiz dilekçesi davalı SGK vekiline ve davalı işveren vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17967, Karar No: 2015/36447, Tarih: 22.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/17967 E.  ,  2015/36447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/386953

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2010

NUMARASI : 2008/507 (E) ve 2010/640 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından,

5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan sanık M.. G..'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Diğer katılan sanıkların temyizlerine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanıklar C.. G.., M.. G.., C.. G.., H.. A.., S.. Ç.., A.. Ç.. ve A.. Ç..'a yükletilen yaralama, S.. Ç..'a yükletilen mala zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

2-Sanıklar C.. G.., M.. G..,C.. G.., H... A..., M.. Ç.., A.. Ç.., A.. Ç.., S.. Ç..'a yükletilen yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından hükmolunan beraat hükümlerinin de usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanıklar S.. Ç.., A.. Ç.., C.. G.., C.. G.. ve A.. Ç.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C-Sanık A.. Ç.. hakkında ölümle tehdit eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükmünde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Eylemini birden fazla kişiye karşı ve silahla gerçekleştiren sanık hakkında TCK'nın 106/2-a ve 43/2 maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık A.. Ç.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3769, Karar No: 2011/10547, Tarih: 13.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3769 E.  ,  2011/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı olan temyize başvurma harcının alınmasına, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5333, Karar No: 2018/5602, Tarih: 31.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/5333 E.  ,  2018/5602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

I-TALEP:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2018 tarih ve 2018/91417 sayılı Kanun Yararına Bozma talebi ile;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan şüpheliler ... ve Murat Öztürk haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/11/2017 tarihli ve 2017/67355 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 133/1. maddesi uyarınca şüphelilerin ortağı olduğu şirketlere İzmir 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/3796 değişik iş sayılı kararı ile atanan kayyum tedbirinin sona erdirilmesine ilişkin ek kararı takiben, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) tarafından İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının anılan 23/11/2017 ek kararının uygulanamadığından bahisle, söz konusu şirketler üzerindeki kayyum kararının kaldırılması talebinde bulunulması üzerine, talep hakkında görev ve yetkisi olmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına yönelik İzmir 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/04/2018 tarihli ve 2018/2728 değişik iş sayılı kararını müteakip, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının anılan şirketler üzerindeki kayyum kararının kaldırılması talebinde bulunulması üzerine, karar verilmesine yer olmadığına dair İzmir 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/08/2018 tarihli ve 2018/4622 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/08/2018 tarihli ve 2018/4652 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sulh ceza hâkimliklerince, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 133'üncü maddesi uyarınca verilen şirket yönetimi için kayyım atanmasına ilişkin kararın ne şekilde kaldırılabileceğine ilişkin mevzuat incelendiğinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun, ''Eşya veya kazancın muhafaza altına alınması ve bunlara elkonulması'' kenar başlıklı 123'üncü maddesinde yer alan; ''(1) İspat aracı olarak yararlı görülen ya da eşya veya kazanç müsaderesinin konusunu oluşturan malvarlığı değerleri, muhafaza altına alınır. (2) Yanında bulunduran kişinin rızasıyla teslim etmediği bu tür eşyaya elkonulabilir.'' şeklindeki,