muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5458, Karar No: 2015/12446, Tarih: 24.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5458 E.  ,  2015/12446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 49. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2014/75-2014/165

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/06/2014 tarih ve 2014/75-2014/165 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkilinin davalı şirkette pay sahibi olduğunu, son olarak 01.05.2008 tarihinde yapılan genel kurula katıldığını, hissesini devretmediği halde 2009 ve 2010 tarihli genel kurullara çağrılmadığını ve katılmadığını, 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ait genel kurulların çağrısız yapıldığını ileri sürerek müvekkilinin davalı şirkette pay sahibi olduğunun tespitine, durumun pay defterine kaydına, 04.05.2009, 03.05.2010 ve 02.05.2011 tarihli genel kurul toplantılarının yoklukla malûl olduklarının tespitine, şirkete yönetim kayyımı atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı Şirket'in hakim ortağı R. S.Y.tarafından anonim şirket asgari ortak sayısını tamamlamak için davacıya sembolik hisse verildiğini, hissenin inançlı işlem ile devredildiğini, davacının şirketten ayrılırken aldığı payı gerçek sahibine iade ettiğini, şirket hisse senetlerinin nama yazılı olduğunu, davacının ortak olduğunu senetleri ibraz ederek kanıtlaması gerektiğini, dava konusu genel kurulların tüm hissedarların katılımı ile yapıldığını savunarak davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davacı N.. Ö..'un 01.05.2008 tarihli genel kurulun yapıldığı tarih itibariyle davalı Şirket'in 2625 hisseli ortağı olduğunun pay defteri ve hazirun cetvelinden anlaşıldığı, sonraki genel kurullarda davacının hazır bulunmadığı ve bu genel kurulların ortakların %100 katılımı ile ve çağrısız yapıldığı, anonim şirket olan davalının paylarının nama yazılı olduğu, TTK'nın 416. maddesine göre nama yazılı hissenin devrinin, ciro edilmiş senedin devralana teslimi ile olacağı, pay defterinde, davacıya ait 2625 hissenin 09/05/2008'de D. Dış Tic. A.Ş.'ye satıldığının kayıtlı bulunduğu, ancak davacının 01/05/2008 tarihli genel kurula katıldıktan sonra hissesini devrettiğini ileri süren davalı tarafın iddiasını ispatlaması gerektiği, somut uyuşmazlığa göre ispat vasıtasının, ancak davacının cirosunu ihtiva eden hisse senedi olabileceği, pay senedi çıkarılmadığı durumlarda dahi nama yazılı hisselerin devrinin alacağın temliki hükümlerine tabi olduğu ve BK'nın 163. maddesi hükmüne göre tahriri (yazılı) olmadıkça muteber olmayacağı dikkate alındığında dava konusu olayda başka bir delille ispata imkan bulunmadığı, buna göre davacı hisselerinin devralınmış olduğunu ispat yükünün davalı tarafta olduğu, ancak payın ciro ve teslim edildiğinin kanıtlanamadığı, TTK'nın 370. maddesine göre çağrısız toplantı yapılabilmesi için tüm ortakların asaleten veya vekaleten hazır bulunması ve toplantıya itiraz edilmemiş olması gerektiği, ortaklardan birinin hazır bulunmaması veya itiraz etmesi durumunda çağrısız toplantı yapılmasının mümkün olmayacağı gibi alınan kararlarında da geçerli olmayacağı, davalı Şirket'in ortağı olduğu sonucuna ulaşılan N.. Ö..'a çağrı yapılmadan, onun veya vekilinin katılımı olmadan yapılan genel kurulların yok hükmünde, alınan kararların da yoklukla malûl olduğu gerekçesi ile asıl dava yönünden, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı şirkette 2625 pay sahibi olduğunun tespitine, davalı Şirket'in 04.05.2009 ve 03.05.2010 tarihli genel kurul toplantılarının yoklukla malûl olduklarının tespitine, diğer taleplerin reddine, birleşen Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2011/304 Esas sayılı davası yönünden; davanın kısmen kabulü ile davacının davalı Şirket'te 2625 pay sahibi olduğunun tespiti ile davalı D.. A.. adına kayıtlı 2625 payın terkini ile davacı adına kayıt ve tesciline, diğer davalılar hakkında açılan dava ile Genel Kurul Kararlarının iptali taleplerinin pasif husumet yokluğundan reddine, diğer taleplerin reddine, birleşen İstanbul 18 Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2011/409 Esas sayılı davası yönünden davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin 02.05.2011 tarihli genel kurul toplantısının yoklukla malûl olduğunun tespitine, pay tespit talebinin dava şartı yokluğundan reddine, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalılardan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17413, Karar No: 2024/5719, Tarih: 07.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/17413 E.  ,  2024/5719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1917 E., 2021/1588 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/549 E., 2019/314 K.

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Çorlu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararına karşı davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37 nci Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı ... İdaresi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 05.05.2005 - 05.11.2005 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 12.05.2005 tarihinde ilan edilerek 12.01.2006 tarihinde kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunun (6831 sayılı Kanun) 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulaması bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların Tekirdağ ili ... ilçesi ... Köyü, ... mevkii 163 ada, 1 parsel sayılı 1.921,00 metrekare miktarındaki arsa vasfındaki taşınmazın üzerindeki bağımsız bölümlerin malikleri olduklarını, söz konusu parselin 94 nolu Orman Kadastro komisyonunca yapılan tespit sonucunda orman sınırları içerisinde kaldığına karar verildiğini beyanla hatalı olan 94 nolu orman kadastro komisyonu kararının müvekkillerinin maliki bulunduğu parsele ilişkin isabet eden kısmının iptalini istemiş, davalı ... İdaresi davanın reddini savunmuştur.

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmazın çevresindeki taşınmazlar ile bütünlük arz ettiği, buna göre çevre taşınmazlara ilişkin emsal nitelikteki Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/587 Esas sayılı, Tekirdağ Kadastro Mahkemesi'nin 2014/13 Esas sayılı kesinleşmiş dosyaları bulunduğu, eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritaları, bilirkişi incelemesi neticesinde dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve 94 nolu orman kadastro komisyon kararının hatalı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın orman sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu Başkanlığının dava konusu taşınmaz yönünden iptali ile dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları dışarısına çıkarılmasına karar verilmiş, kararın davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16358, Karar No: 2017/13618, Tarih: 04.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/16358 E.  ,  2017/13618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 24.07.2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16929, Karar No: 2015/141, Tarih: 13.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/16929 E.  ,  2015/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FOÇA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/172-2014/38

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; mirasbırakan annesinin nüfus kütüğünde “....... kızı ..........” olarak kayıtlı olduğu halde 90 ada 3 parselin tapu kaydında baba adının yazılmadığını ileri sürüp anılan tapu kaydının baba adı bölümüne nüfus kaydına göre “.........” yazılması isteğinde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...................'nin raporu okundu, düşüncesi alındı .Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11525, Karar No: 2019/10373, Tarih: 08.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11525 E.  ,  2019/10373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili ile dahili davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde hizmet akti ile 07/05/1997-.../09/2013 tarihleri arasında sigortalı olarak kesintisiz, asgari ücretle farklı işverenlere bağlı olarak çalıştığını, malulen emekliye ayrılmadan önce son işverenin davalı şirket olduğundan bu şirkete dava açıldığını, ... sorunları sebebiyle malulen emekliye ayrılmak için işverene karşı beyanda bulunan davacının malulen emekli olabilmek için ...'ya başvuru yapmak üzere işten ayrıldığını, ancak kıdem tazminatının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava konusu rakamın hesaplanabilir olması sebebiyle belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceğini, dava dilekçesinin yasaya aykırı olarak tanzim edildiğini, dava dilekçesi ekinde belirtilen belgelerin sunulması zorunlu olduğu halde kendilerine tebliğ edilmediğini, kıdeme esas hizmet süresi, alt -asıl işveren ilişkisinin ve işyeri devrinin mevcut olup olmadığı, davacı işçiye varsa önceki alt işverenleri tarafından kıdem tazminatı ödemesi yapılıp yapılmadığının tesbiti bakımından, davanın önceki işverenlere ihbar edilmesi gerektiğini, davacının sözleşmesini .../09/2013 tarihinde malulen emeklilik sebebiyle feshettiğini ve bu hususu müvekkil şirkete bildirdiği beyanının gerçek dışı olduğunu, davacının müvekkil şirkete emeklilik başvurusuna ilişkin bilgi vermediğinden kıdem tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Dahili davalı vekili, dahili davalı şeklinde hukukumuzda bir düzenleme olmadığını, müvekkilinin davacının dilekçesi dayanak yapılarak davaya, dahili davalı sıfatıyla dahil edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu şekilde davaya dahil edilen müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin taraf sıfatı bulunmadığını, müvekkili ile davacı arasında hizmet akdi bulunmadığını, davacının diğer davalı bünyesinde çalıştığını, işvereninin diğer davalı olduğunu, işçilik alacaklarının diğer davalıdan talep edilmesi gerektiğini, davanın kuruma yöneltilecekse idari yargı yolunda görülmesi gerektiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının 07.05.1997 yılından bu yana çalıştığını iddia ettiğini, oysa davacının 25.02.2005 tarihi öncesi kamu kurumunda herhangi bir çalışması bulunmadığını, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, imzalanan teknik şartname gereği tüm sorumluluğunun yüklenici firmada olduğunu, davacının yüklenici firmalarla belirli süreli iş sözleşmesi imzalayarak çalıştığını, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, yasal faiz yerine en yüksek mevduat faizi talebinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalı şirket vekili ile dahili davalı idare vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ile dahili davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mevzuatımızda zorunlu dava arkadaşlığı dışında dahili davalı yöntemi ile davaya taraf eklenmesine cevaz veren bir hüküm bulunmamaktadır. Bu itibarla hakkında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmayan Kurum aleyhine hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davalı MST-... Medikal İnşaat Temizlik Gıda Taş. Tur. Dan. Tic. Ltd. Şti. davacı işçinin son çalıştığı yer olan ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde alt işveren olup davacının bu merkezden daha önce çalıştığı ... Devlet Hastanesi ve ... Devlet Hastenelerinde alt işveren değildir. Hizmet birleştirilmesi asıl işveren kurum yönünden söz konusu olup davalı şirket son alt işveren sıfatı ile davacının ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde geçen çalışmaları nedeniyle hak ve alacaklardan sorumludur. Davalı şirketin sorumlu olmadığı ... Devlet Hastanesi ve ... Devlet Hastanesinde geçen çalışmalardan da sorumlu tutulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-Fesih tarihi itibariyle brüt günlük asgari ücret 34,05 TL olup bilirkişinin hesaba esas aldığı 41,65 TL' nin nasıl bulunduğu da anlaşılamamaktadır.

5-Kabulü göre de Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumunun harçtan muaf olduğu halde aleyhine harç yükletilmesi de ayrıca hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18972, Karar No: 2017/16041, Tarih: 05.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/18972 E.  ,  2017/16041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 106/1-1. maddesi uyarınca tehdit suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı süresince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

19/04/2017 tarihli ek karar sanık ...’e Bingöl Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından 19/04/2017 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, hükmün tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa yapılan tebligatta 5271 sayılı CMK’nin 35/3. maddesine göre ek kararın kendisine okunup anlatılmadığının anlaşıldığı, bu nedenle sanığa yapılan ek karar tebliğinin usulsüz olduğu ve sanığın 08/05/2017 tarihli dilekçesi ile ek karara yönelik temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, 15/08/2016 tarihinde kendisine bizzat tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 19/04/2017 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşıldığı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 19.04.2017 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik itirazının 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi gereğince reddi ve redde ilişkin ek kararın istem gibi ONANMASINA, 05.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33612, Karar No: 2013/21196, Tarih: 24.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33612 E.  ,  2013/21196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 51/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın idaresindeki araçla gündüz meskun yerde ışıklı kavşakta kırmızı ışık ihlali ile yeşil ışıkta kavşağa giren mağdurun otomobiline çarpması, mağdur ve yanındaki bir kişinin daha yaralanması, yaralanan mağdurun hayati tehlike geçirip kafasında 2 cm lik derin kesige maruz kalması şeklinde gerçekleşen olayda; yaralanmanın ağırlığı sanığın tam kusurlu olması gözetilerek temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Mağdurlardaki yaralanmaların niteliğine göre koşullu erteleme yönünden somut bir miktar belirtilmeden genel ve afaki olarak zararın giderilmesi şartıyla TCK'nın 51/2. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sonuç ceza süresi itibariyle sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14317, Karar No: 2014/12538, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14317 E.  ,  2014/12538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2011/352-2013/401

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı SGK vekili ve davalı MEB vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.