muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13987, Karar No: 2010/2121, Tarih: 25.02.2010

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalılar tarafından taşınan emtianın hasara uğraması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde tazminini istediği zarar kalemlerini “makinelerdeki genel parça ve işçilik hasarı, makinenin üretime girememesi nedeniyle kazanç kaybı, makinenin yeniden İtalya'ya taşınması için ödenen taşıma bedeli, ithalat masrafı, teminat mektubu komisyon gideri, tekrar stoklama ceza badeli ve üretici firma tarafından talep edilen teknik personel masrafı” olarak belirtmiştir. Yargılama sırasında dava konusu taşımaya konu makine hasarından dolayı Ak Sigorta A.Ş. tarafından 54.898.908.312.-TL ödendiği anlaşılmakta ise de, dava dilekçesinde talep edilen zarar kalemlerinin sigorta şirketi tarafından ödenen hasar kapsamında olmadığı, işbu davanın konusunun, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemeyi aşan zarar olduğu iddia edilmiştir.

Mahkemece, dava dışı Ak Sigorta A.Ş. tarafından ödenen sigorta bedelinin hangi zararlar için ödendiği, işbu davada talep edilen zararlara ilişkin bir ödeme olup olmadığı, davacı tarafından sigorta şirketi tarafından ödenen miktarı aşan zarar iddiasına konu taleplerin istenip istenemeyeceğinin, gerekirse sigorta şirketinin hasar dosyası da getirtilerek değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçeyle davanın reddedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18954, Karar No: 2020/8273, Tarih: 24.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/18954 E.  ,  2020/8273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beşinci kez alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı kabahatli ...'ın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 48/5. maddesi uyarınca sürücü belgesinin beş yıl süreyle geçici olarak geri alınmasına dair Antalya kapatılan 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/03/2013 tarihli ve 2010/872 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/02/2019 gün ve 17174 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/02/2019 gün ve KYB-2019-19674 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatlinin 12/09/2011 tarihli talimat duruşmasında idari yaptırım tutanağının düzenlendiği Antalya vilayetine hiç gitmediğini, kimliğini ve sürücü ehliyetini İstanbul'da kaybettiğini, hiç araba sahibi olmadığını, kayıp sebebiyle Batman Çağdaş Gazetesine ilan verdiğini, kimliğini yenilettiğini fakat aracı olmadığı için ehliyetini yeniletmediğini beyan ettiği, 16/05/2012 tarihli bilirkişi raporunda suç tutanağındaki imzanın kabahatliye ait olduğu yönünde bir tespit yapılamadığı, bunun üzerine yeteri kadar imza ve yazı örneği toplanarak yeni bir bilirkişi raporu alınmasına karar verildiği halde kabahatliye ulaşılamadığı gerekçesiyle bilirkişi raporundan vazgeçildiği ve yargılama sonunda kabahatlinin sürücü belgesinin beş yıl süreyle geri alınmasına karar verildiği olayda, kabahatlinin yeteri kadar imza ve yazı örneği temin edilerek usulüne uygun bilirkişi raporu alınması ve Batman Çağdaş Gazetesinin kayıp ilanını içeren nüshasının dosyaya getirilmesi, ayrıca kabahatlinin kimlik bilgilerini kullanarak ceza almasına neden olan faili meçhul kişiler hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2014/10805 sayılı soruşturmanın yürütüldüğünün anlaşılmasına göre benzer şikayetleri içeren dosyalar varsa bunların usulünce celp ve tetkik edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmaya ve değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Antalya (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 28/03/2013 tarihli ve 2010/872 değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309/4-a maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5998, Karar No: 2017/13062, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5998 E.  ,  2017/13062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/37, Karar No: 2009/34, Tarih: 17.02.2009

**Ceza Genel Kurulu         2009/1-37 E.  ,  2009/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :226589

Yargıtay Dairesi    : 1. Ceza Dairesi

Sanık S. Ü..’in öz kardeşini öldürme suçundan 765 sayılı TCY’nın 449/1, 51/1 ve 59. maddeleri uyarınca 20 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında aynı Yasanın 31 ve 33. maddelerinin uygulanmasına ilişkin, Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.06.2004 gün ve 106-106 sayılı hüküm Yargıtay C.Başsavcılığınca 03.06.2005 gün ve 145853 sayılı yazı ile 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması için mahalline iade edilmiş, Yerel Mahkemece duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda 19.07.2005 gün ve 190-195 sayı ile bu kez sanığın 5237 sayılı TCY’nın 82/1-d, 29/1 ve 62. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında 53. maddenin uygulanmasına karar verilmiştir.

Re’sen temyize tabi olan bu hüküm sanık tarafından da temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 20.12.2006 gün ve 4777-5848 sayı ile;

“Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5320 sayılı Yasanın 8/2. fıkrasına göre yeni bir değerlendirme yapılmak üzere iade edilen dosyada, sanık vekilinin yokluğunda duruşma yapılıp karar verilmek suretiyle CMUK’nun 150/3. maddesine muhalefet ile savunma hakkının kısıtlanması” isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesi ise 12.04.2007 gün ve 12-102 sayı ile önceki hükümde direnmiştir.

Re’sen temyize tabi olan bu hükmün sanık müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “onama” istekli 12.02.2008 gün ve 226589 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay 1. Ceza Dairesine, Özel Dairece de Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, Yargıtay C.Başsavcılığınca, yeni yasaların değerlendirilmesi için dosyanın iadesi üzerine yapılan yargılamada sanık müdafiinin hazır bulundurulmamasının savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi noktasında toplanmakta ise de;

İncelenen dosya içeriğine göre;

12.04.2007 tarihli oturumda hazır bulunan sanıktan son sözü sorulmadan, önceki hükümde direnilmek suretiyle duruşmanın bitirildiği anlaşılmaktadır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

12.04.2007 tarihli oturumda hazır bulunan sanıktan son sözü sorulmadan, önceki hükümde direnilmek suretiyle duruşmanın bitirildiği anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CYUY’nın 251. maddesine paralel düzenlemeler içeren 5271 sayılı CYY’nın 216.  maddesinin son fıkrasında,  “Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir” hükmü yer almaktadır. Bu hüküm gereğince, katılmış olduğu takdirde duruşma mutlaka son söz sanığa verilerek bitirilecektir. Ceza Genel Kurulunun yerleşik kararlarında da vurgulandığı üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili bulunan bu usul kuralı buyurucu nitelikte olup uyulmaması yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Ceza yargılamasında sanığın en önemli hakkı savunma hakkı olup, bu hak hiç bir şekilde kısıtlanamaz.

İlk defa hüküm kurulurken “son sözün sanığa verilmesi” kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamada da kamu davasının kesintisizlik ve süreklilik ilkesinin doğal sonucu olarak aynen geçerlidir. Çünkü dava henüz sonuçlanmamış yargılama devam etmektedir. Kovuşturmanın sona erdirilmesi ve hükmün tesis ve tefhimine geçilmesi öncesinde, son konuşan tarafın hazır bulunan sanık olmasını ifade eden bu kurala uyulmaması, 5271 sayılı Yasanın 216/3 ve 289/1-h maddelerine açıkça aykırıdır.

Bu itibarla direnme hükmünün öncelikle saptanan bu usul yanılgısı nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün öncelikle saptanan bu usul yanılgısı nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2009 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3655, Karar No: 2010/2512, Tarih: 26.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/3655 E.  ,  2010/2512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çaykara Kadastro Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına, yansıyan bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı babaları ... ....'den kaldığı yönünde yanlar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun şekilde bir paylaşmanın yapılıp, yapılmadığı yönünde toplanmıştır. Kural olarak ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun bir paylaşmanın varlığından söz edilebilmesi için ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra tüm mirasçılarının, bir araya gelerek terekeyi kendi aralarında pay etmeleri, her bir mirasçının kendi payına düşeni aldıktan sonra terekedeki diğer miras haklarından vazgeçmesi koşuluna bağlıdır. Saptanan dava niteliği ile az yukarıda vurgulanan hukuksal olgularda dikkate alındığında yerel mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri, olaylara dayanmayan soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibarettir

. Hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri, olaylara dayanmayan soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibarettir. O halde, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle ortak miras bırakanın terekesine dahil dava dışı, başka taşınmaz mallar bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varsa sözü edilen taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve dayanakları belgeler davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, bundan başka ortak miras bırakanın terekesine dahil menkul mallar varsa menkul malların niteliği, adedi ve değerleri belirlenmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar ile tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde, taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, mirasçıları arasında az yukarıda açıklanan hukuksal olgulara göre yöntemine uygun bir paylaşma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmazların hangi mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet ettiği yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, diğer mirasçı yada mirasçıların, miras payına karşılık kendilerine terekeden ne verildiği duraksamasız belirlenmeli, bu konularda da yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin anlatımları ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tutanak bilirkişilerinin tümü taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, mirasçılar arasında, aynı nitelikte kadastro mahkemesinde görülmekte olan dava ya da davalar varsa, usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca davalar arasında, fiili ve hukuki irtibatın varlığı davalardan biri hakkında verilecek hükmün, aynı nitelikteki diğer davanın sonucunu etkileyeceği gözönüne alınarak dava dosyalarının birleştirileceği düşünülmeli, sonuçlanan ve kesin hükme bağlanan davalar varsa, deliller değerlendirilirken, sözü edilen taşınmazlarla ilgili olarak yerel mahkemesinden verilen ve kesinleşen hükümler de gözönüne alınmalı, özellikle sözü edilen taşınmaz ya da taşınmazların tespit tutanakları içeriğinde, paylaşma olgusuna yer verilip verilmediği yönü üzerinde durulmalı, uyuşmazlığın niteliğine göre deliller değerlendirilirken paylaşmada her bir mirasçıya eşit yüzölçümde ve eşit verimlilikte taşınmaz yada ekonomik yönden aynı parasal değerde menkul mal, isabet etmesinin paylaşmanın koşulu olmadığı gözönünde tutulmalı, bir yada bir bölüm mirasçıya miras payına karşılık menkul mal verilmiş ise niteliği ve adedi belirlenmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Kabule göre de davacı ..

. Kabule göre de davacı ...'ın kendi payına yönelik dava açtığı dikkate alınarak davanın, davacının miras payı ile sınırlı olarak görülmesi, davacının miras payı dışındaki payların tespit malikleri davalılar üzerinde bırakılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi 121 ada 13 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki bir katlı ahşap evin kimin tarafından meydana getirildiğinin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19.maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmemesi dahi isabetsiz olup davalı ...'ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 82.80 TL harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29016, Karar No: 2014/5818, Tarih: 04.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29016 E.  ,  2014/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyadin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2009/29-2013/67

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin biçilmesi, yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu yüzölçümü ve enerji nakil hatının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde ikisini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti ,

Doğru görümediği gibi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11354, Karar No: 2016/7654, Tarih: 13.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/11354 E.  ,  2016/7654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 62, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın olay günü alkol aldığı ve alkollü bir şekilde yolda yürüdüğü sırada yol kenarında bulunan ... A.Ş'ye ait saha dolabına tekme atarak dolabın ayağını kırdığının iddia edildiği olayda, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup, sanığa verilen kısa süreli hapis cezası ertelenmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4210, Karar No: 2012/5775, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4210 E.  ,  2012/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararında, dosyada mevcut belediye başkanlığından gelen 26.01.2011 gün ve 54 sayılı yazının yetersiz olduğu, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planında ise içinde bulunduğu imar planının türü ve ölçeği, belediye hizmetlerinden tamamen yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskûn olup olmadığı açıkça belirtilmediğinden bu hususların araştırılması istendiği halde, belediye başkanlığından yukarıda açıklandığı şekilde araştırma yapılmadan belediye başkanlığından geri çevirme öncesi getirtilen 26.01.2011 gün ve 54 sayılı yazının fotokopisinin eklenerek dosyanın iade edildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan dava tarihi itibarıyla imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak bunların açıkça belirtildiği yazı cevabı alınıp hakimlikçe bizzat denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.