muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10259, Karar No: 2018/18888, Tarih: 13.09.2018

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6651, Karar No: 2018/5682, Tarih: 02.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6651 E.  ,  2018/5682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 30.04.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19637, Karar No: 2014/19917, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19637 E.  ,  2014/19917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/732-2014/250

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade 2014/19637-19917

edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9402, Karar No: 2014/31545, Tarih: 29.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/9402 E.  ,  2014/31545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar ... hakkında tehdit suçundan kurulan kararlara yönelen katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı tehdit suçundan açılmış bir dava bulunmadığından, katılanlar ... vekilinin adı geçen sanıklar haklarında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemi nedeni ile hakkında kurulan hükme yönelen sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesince temel ceza belirlenirken 3000 TL. ve 450 TL. adli para cezası ibareleri yazılmak suretiyle infazda tereddüt oluşturabilecek şekilde yazılı hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı  Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden sanık ... Hakkındaki (1-A) numaralı hükmün ilk paragrafında bulunan “3000 TL.,” ibaresinin hükümden çıkarılmasına ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelen sanık ...'nun temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Sanık hakkında 13.03.2012 tarihli ek Karar ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının yok hükmünde olması karşısısnda tebliğnamedeki temyizin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 100 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesine rağmen bir gün karşılığı adli para cezası miktarının ve sonuç cezanın belirlenmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme aykırı BOZULMASINA,

4) Sanıklar Bülent ve Levent hakkında katılan ...'a yönelik yaralama eylemleri nedeni ile kurulan hükümlere yönelen katılan ... ve Kadriye vekili ile sanık ... müdafi ve sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

4) Sanıklar Bülent ve Levent hakkında katılan ...'a yönelik yaralama eylemleri nedeni ile kurulan hükümlere yönelen katılan ... ve Kadriye vekili ile sanık ... müdafi ve sanık ... müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi gereğince yalnızca hapis cezasına mahkumiyet halinde tekerrüre hükmedilmesi gerekeceği, sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmiş olması karşısında tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilememiştir.

Sanıklar müdafinin ve katılanlar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılan ile sanıklar arasında önceye dayalı husumet bulunması, olay günü katılanın kullandığı araçla sanık ...'in yanından geçerken önce aracını yavaşlatıp daha sonra kalkarken yolun stabilize olması nedeniyle toz kaldırması, bu duruma kızan sanık ...'in kahvede oturan katılanın yanına gitmesi, akabinde katılan ile karşılıklı olarak küfürleşen Levent'in ağabeyi olan diğer sanık ...'e bu durumu söylemesi üzerine her iki sanığın tekrar katılanın yanına gitmeleri ve katılanın küfür etmesi üzerine birbirlerine saldırmaları karşısında fikir ve eylem birliği içine hareke ettikleri anlaşılması, Katılan ... hakkında Yalova Devlet Hastanesince tanzim olunan 22.01.2007 tarihli raporda yaralanmanın yüzde sabit ize neden olmadığının belirtilmesi ancak yine katılan hakkında Yalova Devlet Hastanesince tanzim olunan 23.01.2007 tarihli raporda yüzde sabit ize neden olduğunun belirtilmesi karşısında katılandaki yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespiti açısından tüm tıbbi tedavi evraklarının en yakın Adli tıp birimine sevki sağlanarak katılandaki

yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmayacağının tespiti ile sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) Sanıkların fikir ve irade birliği içinde hareket etmeleri karşısında sanık ... hakkında hükmedilen cezada 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesince artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,

c) Sanık ... müdafinin 13/03/2012 havale tarihli dilekçesinde ve aynı tarihli oturumda alınan beyanında sanık hakkındaki hükmün paraya çevrilmesini talep etmesine karşın mahkemece 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a fıkrasının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı  Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1456, Karar No: 2023/13700, Tarih: 24.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/1456 E.  ,  2023/13700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3038 E. 2019/1181 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî red, kısmî onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine,

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafii ve katılan vekilinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna yönelik temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.02.2018 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağma ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 ünci maddesi ve 58 inci uyarınca cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve tekerrürü hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. ... Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2018 tarihli ve 2018/118 Esas, 2018/398 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

B. ... Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2018 tarihli ve 2018/118 Esas, 2018/398 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2. Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2018/3038 Esas 2019/1181 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağma ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen hükümlere yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvuruları yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz sebepleri

Sanığın yağma suçunu işlediğinin sabit olduğu, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın cezalandırılmasını gerektiren her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde gece vakti katılan ... ve temyiz dışı katılan ...'ın birlikte Pendik sahilinde içki içtikleri sırada yanlarına sanık ...'nin geldiği, bir süre oturduktan sonra üçü birlikte temyiz dışı katılan ...'ın 06 ... plakalı aracı ile sahilden ayrıldıkları ve temyiz dışı katılan ...'ı evine bırakarak içki alıp aynı araçla tekrar Pendik sahile gittikleri, bu sırada aracı katılan ...'ın kullandığı, sanığın da yan koltukta oturduğu, araçta sohbet ederken birden sanığın katılan ...'a yumruk attığı ve sopa ile vurduğu, katılan ...'ın bayıldığı, sanığın da olay yerinden kaçtığı, katılan ...'ın yaralanmasının hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile iyileşmeyecek şekilde olduğunun tespit edildiği, katılanın cüzdanındaki 250,00 TL paranın da bulunmadığını belirttiği, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın katılan ...'a karşı 250,00 TL parasını yağmalama suçunu işlediğine dair, katılan ...'ın soyut iddiası dışında her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın müsnet yağma suçunu işlediğinin sabit olmadığı anlaşılmakla, sanığa yüklenen suçtan beraatine karar verilmiştir.