muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/630, Karar No: 2025/950, Tarih: 21.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2025/630 E.  ,  2025/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.07.2021

SAYISI : 2018/4087 E., 2020/3966 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/111 E., 2017/363 K.

Dairemizin 15.04.2024 tarihli ve 2021/22557 E-2024/3296 K sayılı ilamı ile her ne kadar temyiz dilekçesi ilk derece mahkemesine verilmiş ise de; ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak bölge adliye mahkemesince yeniden tesis edilen hüküm üzerine verilen temyiz dilekçesi ile ilgili ek karar ancak bölge adliye mahkemesince verilebileceğinden eldeki uyuşmazlık kapsamında ilk derece mahkemesince temyiz dilekçesinin süreden reddine dair verilen 21.06.2021 tarihli ek karar yok hükmünde olduğundan kaldırılmasına, dosyanın 6100 sayılı HMK'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ek karar verilmek ve bu ek karar tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere bölge adliye mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Dairemizin ilgili kararı sonrası bölge adliye mahkemesince davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine dair verilen 09.10.2024 tarihli ek kararın davalı ... vekilinin 07.10.2021 tarihli dilekçe ile istifası üzerine davalı asıl ...'a tebliğ edildiği ve 09.10.2024 ek karara karşı bir temyiz başvurusu olmadığı anlaşılmakla, Dairemizce bu aşamada yapılacak bir işlem bulunmamaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın bölge adliye mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE,

21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13923, Karar No: 2020/3027, Tarih: 02.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13923 E.  ,  2020/3027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1) Sanıklar ... ve ... hakkında;

a- Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK 158/1-d-h, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

b- Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK 204/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2) Sanıklar ... ve ... hakkında;

a- Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK 158/1-d-h, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

b- Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak, “18/02/2011” tarihi yerine, “2008 ve 2011 yılları” yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

b- Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak, “18/02/2011” tarihi yerine, “2008 ve 2011 yılları” yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklardan ...’in, Karabük Ticaret Sicil Müdürlüğünün 5654/6627 sicil numarasında kayıtlı olan kendilerine ait ... Demir Çelik Metal İnşaat Madencilik Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi’nin hisselerini Karabük 1. Noterliğinin 18/02/2011 tarihli ve 02008 yevmiye sayılı Limited Şirket Hisse Devir Sözleşmesi ile katılanlar ...’e resmi olarak devrettikleri, devir işleminde kullanılan nüfus cüzdan örneklerinin ise gerçekte katılanlara ait nüfus cüzdanlarından farklı oldukları, sanıklardan ...’in katılan ...’e ait kimlik bilgilerini, sanıklardan ...’ın da katılan ...’e ait kimlik bilgilerini kullanmak ve bu katılanlara ait nüfus cüzdanlarında sahtecilik yaparak birlikte hareket etmek suretiyle kendilerini katılanlar ... olarak tanıtıp notere bildirerek anılan hisse devir sözleşmesini diğer sanıklar ... ile birlikte imzaladıkları, sanıklar ...'in diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettikleri, hisse devrine konu ... Demir Çelik Metal İnşaat Madencilik Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi’nin, ... Kuyumculuk Mücevhercilik Gümüşçülük İnşaat Otomotiv Turizm Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi ünvanı altında 23/09/2008 tarihinde ticari faaliyetlerine başladığı, 10/02/2010 tarihinde ünvanının ... Demir Çelik Metal İnşaat Madencilik Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi olarak değiştirildiği, şirket merkezinin Karabük ilinden Pendik/İstanbul adresine taşındığı, vergi yoklama fişleri ile yapılan araştırmada 2011 yılı itibarıyla herhangi bir faaliyetlerinin bulunmadığının tespit edildiği, sözkonusu şirket hakkında 2008 ve 2009 yıllarında sahte belge kullanma fiili nedeniyle vergi müfettişi tarafından 03/07/2010 tarihinde vergi suçu raporu düzenlenerek Karabük Cumuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, 2008 ve 2009 yılları içerisinde tanzim edilen vergi inceleme raporlarına istinaden gerekli tarhiyatlarının yapıldığı, şirketin 298.871,68 TL vergi aslı ve 70.588,72 TL gecikme zammı borcunun bulunduğu, sanıkların bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1) Sanık ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yüzüne karşı verilen 26/12/2013 tarihli mahkumiyet hükümlerine karşı yasal süresi geçtikten sonra 06/01/2014 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

1) Sanık ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yüzüne karşı verilen 26/12/2013 tarihli mahkumiyet hükümlerine karşı yasal süresi geçtikten sonra 06/01/2014 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, noter, vergi dairesi ve ticaret sicil müdürlüğü yazı cevapları ile tüm dosya kapsamına göre; sanıklar ...’in katılanlara ait nüfus cüzdanlarında sahtecilik yaparak sahte olarak oluşturdukları nüfus cüzdanları ile şirket hisselerini noterde diğer sanıklar ...’den devraldıkları sabit olup sanıklar ...’in diğer sanıklar ...’i tanımadıkları, noter devrini bu kişilere yapmadıklarına yönelik savunmaları suçtan kurtulmaya yönelik olduğundan ve bu savunmalara itibar edilemeyeceğinden, sanıklara atılı suçların sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafiinin, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, mahkemece delillerin takdirinde hata edildiğine ve eksik araştırma ile hükümler kurulduğuna, sanık ...’ın, atılı suçu işlemediğine, mahkemece delillerin takdirinde hata edildiğine yönelik ve sanık ...’in bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 02/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6706, Karar No: 2009/8436, Tarih: 29.06.2009

11. Ceza Dairesi 2009/6706 E., 2009/8436 K.

**11. Ceza Dairesi 2009/6706 E., 2009/8436 K.**

**- DURUŞMA VE KARAR

- KANUN YOLU

- MÜSADERE USULÜ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 256 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 257 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 258 ]

**"İçtihat Metni"**

Resmi Belgede Sahtecilik, Dolandırıcılık ve Güveni Kötüye Kullanmak suçlarından sanıklar F........ Ç........, İ........ E........, İ....... Ş....... ve A....... S...... B...’ın yapılan yargılamaları sonunda; beraatlerine, adli emanetin 2001/1971 esasında kayıtlı suç konusu senetlerin kararın kesinleşmesinden sonra hak sahibine iadesine ilişkin 16.05.2006 gün ve 2001/110 Esas, 2006/169 Karar sayılı hükmün kesinleşmesinden sonra, A........ C.Başsavcılığı Emanet Müdürlüğünce 15.09.2006 gün ve 2001/1971 sayılı yazı ile “

“..iadesine karar verilen emanet eşyalarının birden fazla olması ve iki eşyanın da sahibinin açıkça belirtilmediğinden..”

” iadenin kime yapılacağının açıklanmasının talep edildiği, mahkemece evrak üzerinden yapılan inceleme sonunda; 02.10.2006 gün ve 2006/579 D.İş sayılı ile “

“istemin reddine”

” karar verildiği, C.Savcılığınca bu karara karşı süresi içersinde itirazda bulunulduğu, itiraz mercii olan A........ 4.Ağır Ceza Mahkemesince 27.10.2006 gün ve 2006/606 Müteferrik sayı ile CMK.nun 258.maddesi gereğince kararın temyize tabi olduğu belirtilerek her hangi bir karar verilmediğinden, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığının “

“incelemesiz iade”

” isteyen 13.03.2009 günlü tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle gereği görüşüldü:

CMK.nun 258.maddesinin, aynı kanunun 256 ve 257.maddeleri uyarınca karar verilmesi hallerinde uygulanabileceği buna göre; kamu davası açılmamış ya da kamu davası açılmasına rağmen adli emanette bulunan eşya hakkında esas hükümle birlikte bir karar verilmemiş ise, mahkemece duruşma açılarak ve ilgililer duruşmadan haberdar edilerek emanet eşyası hakkında CMK.nun 256 ve 257.maddeleri hükümleri gereğince bir karar verilmesi halinde bu kararın aynı kanunun 258.maddesi uyarınca temyize tabi olacağı, somut olayda; hükümle birlikte adli emanette bulunan senetlerin hak sahiplerine iadesine karar verildiği, infaz aşamasında senetlerin hak sahibi/sahiplerinin kim olduğu hususunda oluşan tereddüt üzerine mahkemesine başvuruda bulunulmakla iade kararının ne şekilde yerine getirileceğine ilişkin başvuru ve dosya üzerinde verilen karar hüküm niteliğinde olmayıp temyize tabi bulunmadığından gereğinin mahallinde takdir ve ifası için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10352, Karar No: 2006/8975, Tarih: 26.09.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/10352 E.  ,  2006/8975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 38.672.70 YTL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/09/2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Türkiye Gemi Sanayindeki çalışmaların meslek hastalığına etkisinin ilerde açılması muhtemel rucü davası sırasında tartışılmasının mümkün bulunmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Davacı yararına takdir edilen 450.00 YTL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, 26.9. 2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2022, Karar No: 2024/3409, Tarih: 14.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2022 E.  ,  2024/3409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/567 E., 2024/692 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Konya 5. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/66 E., 2024/168 K.

1-İlk Derece Mahkemesince; şikayetçi vekilinin şikayet dilekçesinde sıra cetvelinde şikayet olunan vergi dairesi alacağının 23.679,07 TL ve ferileri olarak düzeltilmesini talep ettiğinden, haciz tarihi itibariyle borç bulunmasa da taleple bağlılık ilkesi gereği zorunlu olarak yeni yapılacak sıra cetvelinde şikayet olunana 1. sırada yer verilmesi, ihale bedelinden kalan bedelin ise garame usulünce diğer alacaklılar arasında pay edilerek, yeni sıra cetveli yapılması gerektiğinden bahisle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı şikayet olunan vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde şikayet olunan vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, her ne kadar şikayet olunan vergi dairesince talebin sıra cetveline itiraz olduğu değerlendirilerek, şikayetin genel mahkemelerde görülmesi gerektiği yönünden temyiz talebinde bulunulmuş ise de görev hususunun istinaf incelemesi ile kesinleşmiş olduğu ve temyiz incelemesine konu olmayacağı nazara alınarak, bu hususta inceleme yapılmamıştır. Yine, İİK'nın 138. madde gereği haciz tarihinden sonra doğan veya haczin kapsamı dışında kalan alacaklar hacizden yararlanamayacağından Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, şikayet olunan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, şikayet olunan harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6530, Karar No: 2010/16201, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6530 E.  ,  2010/16201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmazlara net gelirleri esas alınarak dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalı ... vd.'den peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18808, Karar No: 2013/5237, Tarih: 27.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/18808 E.  ,  2013/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Rize Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.5.2012
Yargıtay — Esas No: 2012/5807, Karar No: 2013/453, Tarih: 25.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5807 E.  ,  2013/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalıların da yer aldığı arsa sahipleri arasında düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, sözleşme uyarınca veraset ve intikal vergisinin arsa sahiplerine ait olduğunu, müvekkilinin 24.11.2008 tarihli makbuzla arsa sahipleri nam ve hesabına 18.465,10 TL veraset ve intikal vergisi yatırdığını, davalıların bu miktardan hissesine düşen 6.175,00 TL’yi müvekkiline ödemediğini, ayrıca zorunlu nedenlerle paylaşım yüzdelerinin değişmesi sonucu davalıların sonradan düzenlenen protokoller uyarınca müvekkiline ödemesi gereken ve “HAVUZ” tabir edilen 2.440,00 TL paradan 840,00 TL’yi de ödemediğini ileri sürerek, şimdilik 7.015,00 TL’nin faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı yüklenici tarafından ödenen ve davalılardan rücuen talep edilen harç ve verginin taraflar arasında akdedilen sözleşme çerçevesinde davalıların sorumluluğunda olmadığı, ek protokoller uyarınca taahhüt edilip ödenmeyen bakiye 840,00 TL'nin davalılardan tahsili talebi yönünden ise her ne kadar kat karşılığı inşaat sözleşmesi davalılar adına, verilen vekaletnameye istinaden dava dışı... tarafından imzalanmış ise de davaya dayanak gösterilen ek protokollerde ... adına atılan imzaların... mirasçıları adına atıldığına dair bir izahat ve kabul bulunmadığından sözleşmenin tarafı bulunmayan davalılardan bu ek protokole istinaden talepte bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10168, Karar No: 2018/4974, Tarih: 20.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/10168 E.  ,  2018/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında verilen, 18.09.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan sonra sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle dosya yeniden ele alınıp bir hüküm kurulurken, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Ceza Genel Kurulu'nun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı Kararı gereğince, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, açıklanan hükümde TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanması,

3) Gerekçeli karar başlığında katılanın adı, soyadı ve açık kimlik bilgilerinin gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

4) Anayasa Mahkemesi’nin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı karşısında, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10282, Karar No: 2014/12897, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10282 E.  ,  2014/12897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2014/87-2014/501

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.