muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3635, Karar No: 2023/3367, Tarih: 19.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3635 E.  ,  2023/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/407 E., 2022/950 K.

DAVA TARİHİ : 18.09.2020

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/313 E., 2021/444 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili ile şikayet olunan Akpet Akaryakıt Dağıtım A.Ş. (Eski Ünvanı: Lukoil Eurasia Petrol A.Ş.) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde özetle; şikayetçinin borçluya ait taşınmaz üzerinde 1. derecede ipotek kaydı olduğunu, taşınmazın satılmasından sonra 26.07.2018 tarihinde düzenlenen ilk sıra cetvelinin iptaline karar verildiğini, 11.09.2020 tarihinde yeniden sıra cetveli düzenlendiğini, şikayetçiye 6.000.000,00 TL ödendiğini, ancak 05.07.2018-28.01.2019 tarihleri arasında nemalandırılan tutarın Hazineye irat kaydedildiğini, 6.000.000,00 TL'ye isabet eden nema tutarının hesaplanarak şikayetçiye ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım şikayet olunanlar davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Harçlar Kanununun 36/1 maddesinin emredici nitelikte olduğu, İİK’nın 134/5 maddesinin somut olayda uygulanamayacağı, nema gelirinin Hazineye ait olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde özetle; İİK’nın 134. maddesinin 5. fıkrası uyarınca nema gelirinin hak sahiplerine ödenmesi gerektiğini, ödenen harçlar da dikkate alındığında şikayetçinin elde ettiği gelirin alacağın altında kaldığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, İİK’nın 142/a maddesi gereğince teminat yatırarak ödeme yapılmasının her zaman mümkün olduğu, İİK’nın 134/5 maddesinin ihalenin feshi davaları için geçerli olduğu gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, İİK’nın 142/a maddesi gereğince teminat yatırarak ödeme yapılmasının her zaman mümkün olduğu, İİK’nın 134/5 maddesinin ihalenin feshi davaları için geçerli olduğu gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili ve şikayet olunan Akpet Akaryakıt Dağıtım A.Ş. (Eski Ünvanı: Lukoil Eurasia Petrol A.Ş.) vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, istinaf ve dava dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali davası sırasında nemalandırılan bedelinin Hazineyemi yoksa alacaklılara mı ödeneceğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK’nın 142. maddesi, 134/5 maddesi,Harçlar Kanunu’un 36/1 maddesi, Anayasa Mahkemesinin 5.04.2023 Tarih, 2023/48 Esas ve 2023/72 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1- Dava, sıra cetvelinde paylaşıma konu olan taşınmaz bedeline ait nemalandırılan gelirin alacaklıya ödenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece sıra cetveline itiraz edilmesi nedeniyle alacaklılara ödenmeyen paranın icra müdürlüğünce banka hesabına yatırılması sonucu, elde edilen faiz gelirinin alacaklıya ödenmesinin yasal dayanağı olmadığı, İİK'nın 134/5. maddesi dışında nemalandırmaya ilişkin bir düzenleme olmadığı ve Harçlar Kanunu’nun 36. maddesinin 1. fıkrasındaki düzenleme gereğince ve nemalandırma sonucu elde edilen paranın Hazineye ait olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

2-Anayasa Mahkemesinin 5.04.2023 tarih, 2023/48 Esas ve 2023/72 Karar sayılı kararı ile borçludan tahsil edilen para dahil olmak üzere mahkemeler, hâkimler, Cumhuriyet savcıları ve icra iflas dairelerine verilen paraların enflasyon karşısında değer yitirmesini önlemeye yönelik bir tedbir olarak vadeli mevduat hesabına yatırılması neticesinde elde edilen nemanın Hazineye irat kaydedilmesi karşılıksız yararlanma hükmünde olup bunun herhangi bir haklı temeli bulunmadığı, devletin zorlayıcı nedenler olmaksızın özel bir kişinin mal varlığından karşılıksız yararlanmasının düşünülemeyeceği, devletin sunduğu yargı ve takip hizmetleri karşılığında zaten harç alınmakta olduğu, ayrıca yapılan yargılama ve takip giderleri de ilgili taraflardan tahsil edildiği, bu durumda bankaya yatırılan paranın nemasının Hazineye irat kaydedilmesinin sunulan yargı ve takip hizmetlerinin giderinin kısmen ilgililere yükletilmesi amacı taşıdığının da söylenemeyeceği, dolayısıyla mahkemeler, hâkimler, Cumhuriyet savcıları ve icra iflas dairelerine tevdi edilen ve özel hukuk kişilerine ait olan paraların nemasının Hazineye intikal ettirilmesinin anayasal açıdan meşru bir amaca dayanmadığı, sonuç olarak mahkemeler, hâkimler, Cumhuriyet savcıları ve icra iflas dairelerine herhangi bir sebeple teslim edilen ve özel hukuk kişilerine ait olan paraların nemasının Hazineye intikal ettirilmesinin meşru bir amacı olmadığı ve kural mülkiyet hakkını ihlal ettiği gerekçesi ile 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 36. maddesinin;Birinci fıkrasının Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

3-Somut olayda, icra müdürlüğünce ipoteğe konu taşınmazın ihalesinin yapıldığı, ihalenin 05.07.2018 tarihinde kesinleştiği, sonrasında ilk olarak 26.07.2018 tarihinde sıra cetvelinin düzenlendiği, mahkeme kararı ile bu sıra cetvelinin iptaline karar verildiği, devamında ise icra müdürlüğünce şikayete konu 11.09.2020 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiği, arada geçen 6,5 aylık sürede nemalandırılan paranın şikayetçi alacaklının mülkiyet hakkı göz ardı edilerek hazineye bırakılmasının doğru olmadığı dikkate alınarak şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1-Temyiz Olunan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2022/407 Esas, 2022/950 Karar ve 25.05.2022 tarihli kararının ortadan kaldırılmasına,

2-İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11965, Karar No: 2015/26445, Tarih: 14.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/11965 E.  ,  2015/26445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığa ait aracın, araç muayenesinin sahte çıkması üzerine, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, sanığın kovuşturma aşamasında, ...'in araca ait evrakı alarak muayenesi yapılmış halde kendisine iade ettiğini savunması, trafik belgesindeki aracın muayene bölümünün 3. sırasında önceden yer alan ve KGM araç muayene istasyonlarınca yapılmış olan muayene işlemine ilişkin bilgilerin değiştirilip sahte hologram yapıştırılmak suretiyle tahrifen sahtecilik yapıldığının anlaşılması karşısında, muayenenin araç hazır bulundurulmadan sadece ruhsat ve para verilmek suretiyle yapılamayacağının sanık tarafından bilinmemesinin ve belge üzerinde yapılan tahrifatı sanığın fark etmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, dolayısıyla yüklenen suçun sübutunu kabul eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, sonuca etkili görülmeyen tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2002/228 Esas sayılı hükmünün 21.01.2006 tarihi itibariyle yerine getirildiği, suç tarihi itibariyle adli sicilden silinme koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, engel sabıkası bulunan sanığın cezasının ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamış, hapis cezasına mahkumiyetinin yasal sonucu olarak TCK'nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5779, Karar No: 2013/9851, Tarih: 10.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/5779 E.  ,  2013/9851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ...'ın ... Belediyesi başkanı, ...'un fen işleri müdürü, ...'ın yazı işleri müdür vekili, ...'in hesap işleri müdür vekili, ... ile ...'in ise encümen üyesi oldukları, sanıkların rekre aktif amaç için ayrılmış kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunan alanda kurulup faaliyet gösteren beton-büz fabrikası için 21/11/2006 tarih ve 84 sayılı Karar ile yapı kullanma iznini verdikleri, yine sanıklar ... ve ...'ın ise Belediye mücavir alan sınırları içerisinde değişik kişilere ait LPG istasyonunun, mermer atölyesinin ve ... Konut Yapı Kooperatifi ile ... Konut Yapı Kooperatifinin ruhsata, imara ve Kıyı Kanununa aykırı olarak yapılaşmasına izin verdikleri, bazı mülk sahipleri bakımından ise kesinleşmiş yargı kararlarına rağmen yıkım işlemlerini ve idari nitelikteki para cezalarının tahsitlatlarını yapmamaları şeklinde sübut bulan olayda;

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında beraet kararları yanında mahkumiyet hükümleri de kurulduğu anlaşılmakla lehlerine vekalet ücreti tayin edilemeyeceği gözetilerek yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar ... ve ... ile ilgili olarak belediye encümeninin 21/11/2006 tarih ve 84 sayılı Kararında sanıkların tamamlayıcı imzaları dışında suç kastıyla hareket ettiklerine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanıklar ... ve ...'un eylemlerinin bir suç işleme kararı icrası kapsamında değişik zamanlarda zincirleme biçimde gerçekleşen görevi kötüye kullanma mahiyetinde olacağı ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin tatbiki gerekeceği gözetilmeden, aynı Yasanın 257/1. maddesinin 6 kez uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Sanıklar ... ve ...'un eylemlerinin bir suç işleme kararı icrası kapsamında değişik zamanlarda zincirleme biçimde gerçekleşen görevi kötüye kullanma mahiyetinde olacağı ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin tatbiki gerekeceği gözetilmeden, aynı Yasanın 257/1. maddesinin 6 kez uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, YCGK'nın 03/02/2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı Kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararlar anlaşılmalıdır. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olmalıdır. Mahkemece, sanıklara yükletilen suçlar nedeniyle katılanların mahkemece saptanmış ve ödenmesi gereken maddi bir zararının bulunmaması karşısında, sabıkasız olan sanıklar ve silinme koşulları oluşan sanık ... hakkında "kişilere haksız olarak temin edilen menfaatin geriye doğru tespiti ve maddi zararın giderilmesi yada yerin eski hale iadesi mümkün olmadığından" biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle 231/6. maddedeki diğer şartlar da tartışılmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanamayacağına ilişkin herhangi bir yasal düzenleme olmaması da dikkate alınarak, TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan kazanılmış hak saklı tutulmak suretiyle hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9829, Karar No: 2018/2216, Tarih: 15.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9829 E.  ,  2018/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/11580 E. Sayılı takip dosyasından tanzim edilen 26.08.2015 tarihli sıra cetvelinde şikayetçi alacağının rüçhanlı alacak olarak 1. sırada yer alması yahut garameten paylaştırma yapılması gerekirken satış bedelinin tamamının şikayet olunan dosyasına ödenmesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, 26.08.2015 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi vergi dairesince sıra cetvelinin tanzim edildiği takip dosyasına yazılan yazıların bedeli paylaşıma konu aracın aynından doğan borcu bulunup bulunmadığı yönünde çelişkiler ihtiva ettiği, bu çelişkilerin giderilmediği ve bu konuya ilişkin ayrıntılı bilgi ve belge sunulmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.Dava, sıra cetvelini şikayete ilişkindir.6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesinde; üçüncü şahıslar tarafından haczedilen malların paraya çevrilmesinden önce o mal üzerine kamu alacağı için haciz konulması halinde kamu alacağının hacze iştirak edeceği ve satış bedelinin garameten paylaştırılacağı hükme bağlanmıştır. Şu halde, kamu hacizleri, paylaşıma konu bedelin icra dosyasına girmesine kadar haciz konulması halinde garameten paylaşıma intikal ederler.Somut olayda mahkemece, şikayetçinin haczinin satıştan önce olduğu ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21/1. maddesi uyarınca ilk sıradaki hacze iştiraki gerektiği hususları dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2082, Karar No: 2023/3661, Tarih: 31.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2082 E.  ,  2023/3661 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/602 E. 2022/575 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Türk Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/148 Esas, 2020/194 Karar sayılı kararıyla sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/448 Esas, 2021/997 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/448 Esas, 2021/997 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli ve 2021/26917 Esas, 2022/4363 Karar sayılı kararıyla hükmün "...5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında 'Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir' ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise 'Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez' hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda ilk derece mahkemesince aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurun maddi hakikatın ortaya çıkarılması açısından duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bu mümkün olmadığı takdirde soruşturma evresinde verdiği görüntülü ifade CD’nın duruşmada taraflarla birlikte izlenerek beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken duruşmada dinlenmeyen mağdurun çocuk izlem merkezinde alınan görüntülü ifade CD’si de izlenmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/602 Esas, 2022/575 Karar sayılı kararıyla sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.02.2023 tarihli ve 9-2023/7708 numaralı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.02.2023 tarihli ve 9-2023/7708 numaralı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Kararın usul, kanun ve oluşa aykırı olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair mağdure ile katılanın soyut beyanları dışında başkaca delil bulunmadığına, mağdurenin beyanlarının etki altında ve katılanın duruşmada beyan ettiği üzere yönlendirmesi ile verildiğine, mağdurenin beyanlarına itibar edilerek ceza verilmesinin şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olduğuna, kabule göre suç vasfının tayini ve ceza miktarının da hatalı değerlendirmeye dayandığına, Adli Tıp Kurumu raporunda organ sokmaya dair bulguya rastlanmadığına, mağdurenin yaşı, vücut yapısı ile sanığın yetişkin olmasının da iddia olunan fiilin gerçekleşmesini engelleyici mahiyette olduğuna, iddia olunan eylemin gerçekleşmesi halinde mağdurede kalıcı bir hasar meydana gelip gelmeyeceğinin ve bu beyanlarına itibar edilip edilemeyeceğinin tespiti ile değerlendirme yapılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin Kabulü