muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4966, Karar No: 2023/1282, Tarih: 17.04.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/4966 E.  ,  2023/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 23.01.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkil şirket, şirket ortağı, yetkilisi ve bir kısım çalışanları hakkında FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma ve terörizmin finansmanının önlenmesi hakkındaki kanuna muhalefet suçları kapsamında yürütülen soruşturma kapsamında şirket yönetimine kayyum atandığını ve bu kayyumlara şirket bütçesinden maaş ödemesi ödemesi yapıldığını, yapılan soruşturma sonunda kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, 5271 sayılı Kanunun 133 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince kayyımlara ödenen 76.521,51 TL net ücret toplamı ve 22.606,55 TL yasal yükümlülükler (vergi ve pirim) olmak üzere toplam 99.128,05 TL nin yasal faizi ile ödenmesini talep etmiştir.

2. Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmediğinden cevap dilekçesi sunulmamıştır.

3. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2018/171 Esas, 2018/56 Karar sayılı tensiben verilen kararı ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.06.2018 tarihli ve 2018/1619 Esas, 2018/1228 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 6100 sayılı Kanunun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.09.2021 tarihli ve 2018/76269 sayılı davanın 5271 sayılı Kanunun 133 üncü maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları ile 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi uyarında çözüme kavuşturulması gerektiğine ilişkin bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi;

Davanın ağır ceza mahkemesinde görülmesi ve kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi;

Davanın ağır ceza mahkemesinde görülmesi ve kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Şirkete kayyum atanmasına ilişkin koruma tedbiri el koymanın özel hali olarak değerlendirilerek koruma tedbiri nedeniyle doğan zararlar 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca giderilebilecekse de, şirkete kayyum atanmasına ilişkin usul ve esasları belirleyen 133 üncü maddesi kayyuma ödenecek ücret ve kayyumun ... ve işlemlerine ilişkin iki farklı özel hüküm içerdiği, kayyuma ödenen ücrete ilişkin 133 üncü maddesinin ikinci fıkrası " Hakim veya mahkemenin kayyum hakkında takdir etmiş bulunduğu ücret, şirket bütçesinden karşılanır. Ancak, soruşturma veya kovuşturma konusu suçtan dolayı kovuşturmaya yer olmadığı veya beraat kararının verilmesi halinde; ücret olarak şirket bütçesinden ödenen paranın tamamı, kanuni faiziyle birlikte Devlet Hazinesinden karşılanır" şeklinde hüküm getirirken, aynı beşinci fıkrasında "Bu madde uyarınca atanan kayyumların görevleriyle ilgili ... ve işlemlerinden dolayı tazminat davaları, 142 ila 144 üncü maddeler uyarınca Devlet aleyhine açılır" şeklinde düzenleme bulunduğu, ikinci fıkradaki hüküm sadece kayyuma ödenen ücrete ilişkinken, beşinci fıkra kayyumun şirketle alakalı ... ve işlemleri neticesinde şirkete verdiği zararlara ilişkin olduğu, bu düzenlemedeki ... ve işlemlerin kayyuma ödenen ücrete ilişkin olmadığı, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinde Ağır Ceza Mahkemesi'nin temel fonksiyonun haksız koruma tedbiri nedeniyle zarar görenlerin zararını belirleyip tazminata hükmetmek olduğu, kayyum ücretinin ödenmesi 141 ve devamındaki maddelere ilişkin tazminata konu bir anlaşmazlığı oluşturmadığı, kayyuma ödenen ücretin beraat ya da kovuşturmaya yer olmadığı kararıyla birlikte doğrudan hazine tarafından ödeneceğinin sabit olduğu, 133 üncü maddenin ikinci fıkrasındaki özel hüküm gereği, 141 ve devamındaki maddeler uyarınca Ağır Ceza Mahkemelerinin bu konuda herhangi bir görev ya da yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla davacının istemi hakkında tensiben karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

5271 sayılı Kanun 133 üncü maddenin ikinci fıkrası gereğince, soruşturma konusu suçtan dolayı verilen kovuşturmaya yer olmadığına kararı nedeniyle Hakimin kayyum hakkında takdir etmiş bulunduğu şirket bütçesinden karşılanan ücrete ilişkin uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu ve bu nedenle açılan davanın aynı Kanunun 142 ila 144 üncü maddeleri çerçevesinde Ağır Ceza Mahkemesinde tazminat talebine konu edilemeyeceği anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekiyorken karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği gerekçesi ile hükümdeki karar verilmesine yer olmadığı ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine davanın reddi ibaresinin eklenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Davacı şirket, yetkilileri ve bir kısım çalışanları hakkında FETÖ silahlı terör örgütüne üye olma ve terörizmin finansmanının önlenmesi hakkındaki kanuna muhalefet suçlarından yapılan ... Cumhuriyet Savcılığının 2016/80472 sayılı soruşturması kapsamında ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.07.2016 tarihli ve 2016/796 değişik ... sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun 128 inci maddesi gereğince mal varlıklarını elden çıkarmalarının önlenmesinin teminine yönelik olarak 'satılmamaları yönünde tedbir konulmasına karar verildiği, yine ... 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26.06.2016 tarihli ve 2016/2535 değişik ... sayılı kararı ile 133 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince kayyım atanmasına karar verildiği akabinde yine ... 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 08.09.2016 tarihli ve 2016/3475 değişik ... sayılı kararı ile 01.09.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 674 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 19 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince atanan kayyımların yetkilerinin Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilmesine karar verildiği, yapılan soruşturma üzerine 14.02.2017 tarihli ve 2017/80038 sayılı karar ile ortak, yönetici, genel koordinatör, genel müdür, yetkili müdür ve müdür yardımcısı şeklinde görev almış kişiler hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği, verilen karar üzerine Başsavcılıkca yapılan talep üzerine ... 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.02.2017 tarihli ve 2017/854 değişik ... sayılı kararı ile davacı şirket hakkındaki kayyım atama kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Şirket yönetimi için kayyum tayini 5271 sayılı Kanunun 133 üncü maddesinde;

(1) Suçun bir şirketin faaliyeti çerçevesinde işlenmekte olduğu hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için gerekli olması halinde; soruşturma ve kovuşturma sürecinde, hâkim veya mahkeme, şirket işlerinin yürütülmesiyle ilgili olarak kayyım atayabilir. Atama kararında, yönetim organının karar ve işlemlerinin geçerliliğinin kayyımın onayına bağlı kılındığı veya yönetim organının yetkilerinin ya da yönetim organının yetkileri ile birlikte ortaklık payları veya menkul

kıymetler idare yetkilerinin tümüyle kayyıma verildiği açıkça belirtilir. Kayyım tayinine ilişkin karar, ticaret sicili gazetesinde ve diğer uygun vasıtalarla ilan olunur.

(2) Hâkim veya mahkemenin kayyum hakkında takdir etmiş bulunduğu ücret, şirket bütçesinden karşılanır. Ancak, soruşturma veya kovuşturma konusu suçtan dolayı kovuşturmaya yer olmadığı veya beraat kararının verilmesi halinde; ücret olarak şirket bütçesinden ödenen paranın tamamı, kanunî faiziyle birlikte Devlet Hazinesinden karşılanır.

(3) İlgililer, atanan kayyumun işlemlerine karşı, görevli mahkemeye 22.11.2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve 29.6.1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre başvurabilirler.

(4) Bu madde hükümleri ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir.

a) Türk Ceza Kanununda yer alan,

(3) İlgililer, atanan kayyumun işlemlerine karşı, görevli mahkemeye 22.11.2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve 29.6.1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre başvurabilirler.

(4) Bu madde hükümleri ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir.

a) Türk Ceza Kanununda yer alan,

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (madde 79, 80),

2. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (madde 188),

3. Parada sahtecilik (madde 197),

4. Fuhuş (madde 227),

5. Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama (madde 228),

6. Zimmet (madde 247),

7. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (madde 282),

8. Silahlı örgüt (madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (madde 315),

9. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337),

Suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı

(madde 12) suçları,

c) Bankalar Kanununun 22 nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

(5) (Ek: 1/7/2016-6723/32 md.) Bu madde uyarınca atanan kayyımların görevleriyle ilgili ... ve

işlemlerinden dolayı tazminat davaları, 142 ila 144 üncü maddeler uyarınca Devlet aleyhine açılır. Devlet, ödediği tazminattan dolayı görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle görevini kötüye kullanan kayyımlara bir yıl içinde rücu eder şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanunun 133 üncü maddesinin beşinci fıkrasında kayyımların yapmış olduğu ... ve işlemlerden doğan zararlar yönünden 142 ilâ 144 üncü maddeler kapsamında Devlet aleyhine dava açılabileceğine ilişkin düzenleme dikkate alındığında, aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince kayyımlara ödenen ücretin iadesi için koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası açılamayacağı anlaşılmakla davanın reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.06.2018 tarihli ve 2018/1619 Esas, 2018/1228 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15000, Karar No: 2017/4826, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15000 E.  ,  2017/4826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6227, Karar No: 2013/983, Tarih: 21.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6227 E.  ,  2013/983 K.**

* SIRA CETVELİNE İTİRAZ

* VEKALET ÜCRETİ

* BONONUN TANZİM TARİHENDEN ÖNCE YAPILAN ÖDEMELER

* MUVAZAALI OLARAK TANZİM EDİLEN BONO

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 142

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 18

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen davada davacı İ.. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, dava dışı Y.. C..'ya ait malların satılarak elde edilen paraların paylaştırılması için sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde yer alan davalı alacağının muvazaalı olduğunu iddia ederek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen 2009/126 E, 2009/127 E, 2009/132 E.sayılı davalarında, davacı İ.. Ltd. Şti vekili, davalıların alacaklarının muvazalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Birleştirilen 2009/129 E. sayılı davada davacı S.. D.. vekili, dava dışı borçlu Y.. Ç.. hakkında kambiyo senetlerine dayalı olarak icra takibi başlattıklarını, davalı ve borçlunun muvazaalı olarak kambiyo senedi düzenlediklerini ileri sürerek, davalının alacağın sıra cetvelinden çıkarılmasını talep etmiştir.

Birleştirilen 2009/109, 129, 132 E. sayılı davalarda davalı M.. B.. vekili, müvekkilinin alacağının faturalara ve borçlu Yusuf'un kredi sözleşmesindeki kefaletinden kaynaklandığını, alacağın gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleştirilen 2009/126 E. sayılı davada davalı S.. D.. ile, birleştirilen 2009/127 E. sayılı davada davalı E.. E.. vekilleri; sıra cetvelinde müvekkillerinin alacağına yer verilmediğini savunarak, hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen 2009/126 E. sayılı davada davalı S.. D.. ile, birleştirilen 2009/127 E. sayılı davada davalı E.. E.. vekilleri; sıra cetvelinde müvekkillerinin alacağına yer verilmediğini savunarak, hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, karar başlığında 2009/109 E sayılı asıl dava ile 2009/129 E ve 2009/132 E sayılı birleşen davalar yönünden karar başlığı yapılmış ve buna göre hüküm fıkrası oluşturulmuş olup, asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen karar, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 15.02.2010 tarih ve 24 E, 1492 K sayılı ilamıyla, takibe konu bononun keşide tarihi dikkate alındığında bankaya yapılan ödemelere ilişkin alacağın henüz mevcut olmadığı anlaşılmakla bu ödemelerin bonoya bağlanmasının mümkün olmadığı, öte yandan faturanın her zaman tek yanlı olarak düzenlenen belgelerden olduğu, faturaya konu malın teslim edilip edilmediği ve borçlu defterlerinde bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği gerekçesiyle hükmün 2009/109 E sayılı asıl davada davacı E.. E.. ve 2009/132 E sayılı birleşen davada davacı İ.. Ltd.Şti yararına bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı M.. B..'nın takibinin,faturadaki malların bedeli ile kredi sözleşmesindeki kefaletinden dolayı Y.. Ç..'nın tüm borçlarına istinaden düzenlenen bonoya dayalı olduğu, alacaklıdan mal kaçırma veya davacıların zarar uğratma amacına yönelik olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen (2009/126 E, 127 E, 132E sayılı) davalarda davacı İ.. Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı vekilinin, birleşen 2009/127 E. ve 2009/126 E sayılı davalara yönelik temyiz istemi yönünden;

Mahkemece bozma öncesi verilen ilk karar ile, sadece birleşen 2009/129 E. ve 2009/132 E. sayılı davaların reddine karar verilmiştir.

Davalısı E.. E.. olan 2009/127 E. ve davalısı S.. D.. olan 2009/126 E. sayılı davalar ile ilgili olarak bozmadan önce karar verilmediği ve bu davalara yönelik davacı İ..Ltd. Şti. vekilinin davanın reddine, anılan davalıların da vekalet ücretine yönelik temyiz istemlerinin bulunmaması ve anılan taraflar yararına bir bozma da yapılmaması nedeniyle bu haliyle kesinleşmiş olup, mahkemece, kesinleşen bu davalara ilişkin karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, anılan davaların reddine ve davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, vekalet ücreti yönünden hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin, 2009/132 E. sayılı davaya yönelik hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

2- Davacı vekilinin, 2009/132 E. sayılı davaya yönelik hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Uyulmasına karar verilen Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 15.02.2010 tarih ve 2010/24 E, 2010/1492 K. sayılı bozma ilamında, davalı M.. B..'nın alacağını oluşturan 05.01.2008 tarihli bononun tanzim tarihine göre, bankaya 18.09.2008 - 04.05.2009 tarihleri arasında sekiz dekont ile yapılan ödemenin, alacak henüz ortada bulunmadığından bonoya bağlanmasının mümkün olmadığı belirtildiği halde, mahkemenin, bu ödemelerin gerçek alacağı yansıttığı ve muvazaa bulunmadığına yönelik gerekçesinde isabet bulunmamaktadır.

Davalı defterlerinde yapılan inceleme ile, faturaların davalı (satıcı-alacaklı) M.. B..'nın defterlerinde kayıtlı olduğu ancak iki fatura kaydının kapalı olduğu tespit edilmiştir. Kapalı faturanın ödemeye karine olması, üstelik alacaklı-davalı defterlerinde dahi bedeli ödenmiş olarak yer alması, açık olduğu belirlenen 02.06.2006 tarihli faturanın ise 4.000,00 TL bedelli olması, 05.01.2008 tarihli (ileri tanzim tarihli) bono düzenlenmesi ve aradaki süre gözönüne alındığında, bu alışveriş karşılığında 80.000,00 TL bono düzenlenmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı açıktır. Bu durumda mahkemece, 2009/132 E. sayılı birleşen dava yönünden, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlere, davacı vekilinin 2009/127 E. ve 2009/126 E. sayılı birleşen davalara, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle 2009/132 E. sayılı birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalarda davacı İ..r Ltd. Şti yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararının tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.02.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5424, Karar No: 2024/2626, Tarih: 07.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/5424 E.  ,  2024/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/9337 E., 2019/345 K.

İtiraz hakem heyetince davanın reddine karar verildiği, kararın davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine mahkemece eksik temyiz harcının tamamlatılması için yedi günlük kesin süre verildiği, davacı tarafından harcın yedi günlük kesin süreden sonra yatırılması üzerine Dairemizin 08.03.2022 tarihli, 2021/11031-2022/4197 sayılı ilamı ile temyiz harcını muhtırada belirtilen süreden sonra yatıran davacı temyizi yönünden ek karar verilmesi ve ek karar davacı vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi beklenmek üzere dosyanın geri çevrildiği, mahkemenin 05.04.2022 tarihli ek kararı ile davacının temyiz talebinin reddine karar verildiği, sonrasında davalı vekilince dosyaya güncel HGK kararı sunularak itiraz hakem heyeti kararının onanması gerektiğine yönelik beyan dilekçesi sunulduğu ancak mahkemece bu kez davalı tarafa muhtıra çıkartılıp ek kararı temyiz ettiği belirtilerek temyiz harcını yatırması için süre verildiği, davalı tarafça da temyiz harcı yatırıldığı, oysaki ek kararın davacı hakkında verildiği, ek karara yönelik herhangi bir temyiz dilekçesi olmadığı görülmekle, Dairemizce yapılacak bir işlem bulunmadığı anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın mahkemeye İŞLEMSİZ İADESİNE,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.