muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16352, Karar No: 2015/20176, Tarih: 14.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/16352 E.  ,  2015/20176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 18. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2015

NUMARASI : 2014/512-2015/59

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını,davacının nafaka ve tazminat talep etmediğini,boşandıktan sonra çocuğunun dünyaya geldiğini ileri sürerek; 1.000.00'er TL yoksulluk ve iştirak nafakası ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; boşanma davası sırasında istenmediği belirtildiğinden yoksulluk nafakasının, ortak çocuğun velayeti düzenlenmediğinden iştirak nafakasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; TMK'nun 329/1.maddesinde; “Küçüğe fiilen bakan ana veya baba ,diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir". Aynı kanunun 337/1.maddesinde de; “Ana ve baba evli değil ise velayet anaya aittir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Somut olayda; taraflar, 05/02/2014 tarihinde kesinleşen anlaşmalı boşanma davası sonucu boşanmış, anılan bu dava sırasında, kadın, nafaka ve tazminat isteminin olmadığını bildirmiştir. Tarafların ortak çocuğu Funda 14/04/2014 tarihinde doğmuş, 25/04/2014 tarihinde baba hanesinde nüfusa tescil edilmiştir. Çocuğun doğum tarihi itibari ile anne babası boşanmış olup, çocuğa fiilen annesi bakmaktadır.

TMK.329/1.maddesi hükmüne göre; "küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.

Anılan nedenler ile, ortak çocuk yararına, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve çocuğun ihtiyaçları gözetilerek; hakkaniyete uygun (TMK 4.maddesi) miktarda iştirak nafakası takdir edilmesi gerekir iken; eksik inceleme, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçeler ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8119, Karar No: 2015/22994, Tarih: 02.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/8119 E.  ,  2015/22994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMUK'nın 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan

kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın, suç tarihinde sanığa ait manav dükkanından limon satın aldığı, ancak limonların çürük çıkması nedeniyle manav dükkanına gelerek sanıktan limonların parasını geri istediği, bu kapsamda çıkan tartışma sonucunda da sanığın katılanın gömleğini yırtarak zarar verdiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13992, Karar No: 2014/12451, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13992 E.  ,  2014/12451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2013/161-2013/364

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9798, Karar No: 2016/12904, Tarih: 22.09.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/9798 E.  ,  2016/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 04.12.2014 tarihinde temyiz eden katılanın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9803, Karar No: 2016/9251, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9803 E.  ,  2016/9251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ... ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Davacının dayandığı 3 Nisan 1987 tarih (2) sıra nolu tapu kaydının ilk oluştuğu günden itibaren sıra izler biçimde tüm gittileri, (eski yazıyla olan kayıt olduğu takdirde tercüme ettirilmesi ve yerel tapu sicil müdürlüğünde bulunamayan kök kayıtların ... Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından sorulması) kadastro sırasında revizyon görmüş ise, revizyon gördüğü parsel veya parsellerin tutanak örnekleri ile dava konusu taşınmazı birlikte gösterir kadastro paftasının, şayet dayanak tapu kaydı tescil ilamı ile oluşmuşsa, varsa dayanak tescil dosya aslının, tescil dosyasının bulunamaması halinde tapu sicil müdürlüğünde bulunan evrakı müsbitesinin içindeki tescil ilamı ile özelikle varsa krokisinin, dosya arasına konulması,

İade kararı ile ilgili kurumun göndereceği cevabi yazı ve ekindeki belgeler bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 17/10/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8104, Karar No: 2014/7981, Tarih: 19.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/8104 E.  ,  2014/7981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/341-2013/345

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 19/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10491, Karar No: 2018/22924, Tarih: 29.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/10491 E.  ,  2018/22924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı ve pilon yeri karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı ve pilon yeri karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... Mahallesi 162 ada 26 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı ve pilon yeri karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

1)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti

2)Dava konusu taşınmazın değeri dava tarihine göre belirlendiğinden, hüküm altına alınan alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Dava konusu taşınmazlara 04.11.1983 tarihinden önce el atıldığı anlaşıldığından maktu harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3337, Karar No: 2021/4655, Tarih: 07.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3337 E.  ,  2021/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 07.06.2021 ( Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/10919, Karar No: 2014/5889, Tarih: 26.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10919 E.  ,  2014/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2013

NUMARASI : 2012/660-2013/527

Taraflar arasında görülen davada Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2013 tarih ve 2012/660-2013/527 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan M.. Ş.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi arafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, K.D.S. Pres Döküm San. ve Tic. A.Ş. yönetim kurulu başkanı davalı M.. Ş..'nin müvekkiline gönderdiği e-mail ile Türk Ticaret Kanunu'nun 390. maddesi gereği karar almaya çağırdığını, A.. Ş..'nin ise sözleşme ve TTK uyarınca yüz yüze karar alınması gerektiğini, işe alımların A.. Ş..'nin onayı olmadan gerçekleştirilmeyeceğini, şirketin iki imza ve iki yönetim kurulu üyesinin onayı ile yönetildiğini bildirdiğini, M.. Ş..'nin çift imza zorunluluğunu bertaraf edip, şirketi tek başına idare etmeye, kendi şirketi haline dönüştürmeye çalıştığını, oğlu M.. Ö.. Ş..'yi işe aldığını, davalı M.. Ş..'nin 06.11.2012 tarih ve 80 sayılı yönetim kurulu kararını Kadıköy 14. Noterliği'nde tasdik ettirdiğini iddia ederek yönetim kurulunun 06.11.2012 tarih 80 sayılı kararının kurucu unsurları bulunmadığından batıl olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. Ş.. vekili, davacı şirket ortağının yönetim kurulu toplantısı yapılması konusunda herhangi bir talebinin bulunmadığını, müvekkilinin defalarca yazılı ve sözlü toplantı daveti önermesine rağmen davacının bu davetleri red ettiğini ve talepleri karşılanıncaya kadar hiçbir toplantıya katılmayacağını bildirdiğini, anılan yönetim kurulu kararının TTK ve davalı şirket ana sözleşmesine tamamen uygun olduğunu, asgari nisabın sağlandığını, üç kişilik yönetim kurulunda başkan M.. Ş.. ve üye N.. Ş.. tarafından kararın onaylandığını, usulde paralellik ilkesi uyarınca yönetim kurulu imza sürkülerini dilediği zaman değiştirme hak ve yetkisine sahip olduğunu ve yönetim kurulunun 17.06.2010 tarih 74 sayılı kararında değişiklik yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; yönetim kurulu kararlarının kural olarak toplantılarda alınması gerektiği, TTK'nın 390/4 maddesinde toplanmaksızın karar alınmasının istisnai olarak belirlendiği, davalı şirkette üç kişilik yönetim kurulu bulunup, birlikte temsil yetkisinin geçerli olduğu, taraflar arasındaki yazışmalardan, e-maillerden davacının yönetim kurulu toplantısı talep ettiğinden sirküler karar alınamayacağı, şirketin işe alma prosedüründe davacı tarafın Rev-1 işe alma talimatının yürürlükte olduğunu, davalı yönetim kurulu başkanının da Rev-0 işe alma talimatının yürürlükte olduğunu ileri sürdüğü, 10.10.2001 tarihli Rev. No: 0

talimatta genel müdür onayından sonra başvuru sahiplerinin işletmeye çağırılacağının açıklandığı, yönetim kurulu başkanı veya genel müdür onayı ile işe alacaklarına dair açıklık bulunmadığı, davacı tarafın yürürlükte olduğunu ileri sürdüğü Rev-1 işe alma talimatına göre mühendis ve üzeri nitelikteki personelin çift imza onayı ile işe alınacağının belirtildiği, bu durumda TTK ve ana sözleşmeye aykırı şekilde toplantı istenilmesine rağmen sirküler kararla ve birlikte temsil kuralına aykırı şekilde karar alındığı gerekçesiyle davanın kabulü ile yönetim kurulunun 06.11.2012 tarih ve 80 sayılı hukuki işlemi emredici hukuk kurallarına aykırı bulunduğundan batıl olduğunun tespitinekarar verilmiştir.rarı davalılardan M.. Ş.. vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava konusu yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Bu tür davalarda, şirkete husumet yöneltilmesi yeterli bulunduğundan, mümeyyiz davalıya husumet yöneltilemeyeceği nazara alınarak mümeyyiz davalı aleyhine açılan davanın pasif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, mümeyyiz davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalılardan M.. Ş.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılardan M.. Ş..'ye iadesine, 26.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12189, Karar No: 2014/7443, Tarih: 25.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/12189 E.  ,  2014/7443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/98503

MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2010/606 (E) ve 2011/363 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık Ş.. K.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz bulunmadığından; inceleme sanık R.. K.. hakkında kurulan hükme yönelik yapılmıştır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde kasten yaralama, hakaret, tehdit ve cinsel taciz niteliği taşıyan, insan onuruyla bağdaşmayan, mağdurun bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine ve aşağılanmasına yol açan davranışların eziyet suçunu oluşturduğu, oluşa ve dosya kapsamına göre mağdurun babası olan sanığın hakkında kurulan hüküm temyize gelmeyen eşi olan diğer sanık ile birlikte, mağduru el, sopa ve iple dövmeleri, iple ellerini ve ayaklarını bağlayarak dövmeleri, koluna sigara basmaları, ısırmaları, bir kuyuya atarak ölüme terk edeceklerini söylemeleri şeklindeki mağdura yönelik eylemlerinin eziyet suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kasten yaralama suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19844, Karar No: 2013/120, Tarih: 14.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19844 E.  ,  2013/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2012

NUMARASI : 2011/500-2012/470

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı olan onama harcının davalıdan alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.01.2013 gününde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.