muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17556, Karar No: 2017/7379, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17556 E.  ,  2017/7379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5356, Karar No: 2013/5866, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5356 E.  ,  2013/5866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakarak Mala Zarar Verme

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebliğnamede ek kararı temyiz etmeyen sanıklar ... ile ... hakkında da görüş belirtilmiş ise de, bu sanıklar müdafilerinin, 04.12.2008 tarihli esas ilama karşı yapmış oldukları temyiz taleplerinin mahkemenin 09.01.2009 tarih ve 2008/110-207 E-K sayılı ek kararıyla reddedildiği, anılan ek karara karşı temyiz inceleme başvurularının bulunmadığı dikkate alınarak, sanık ... hakkında verilen ek karara yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 09.01.2009 gün ve 2008/110-207 E-K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9114, Karar No: 2024/3432, Tarih: 13.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9114 E.  ,  2024/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1448 E., 2020/2258 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, taksirle yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli, 2009/2-43 Esas ve 2009/56 Karar sayılı kararı uyarınca, katılanlar vekillerinin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz talebinde bulunması sebebiyle temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2020 tarihli ve 2019/201 Esas, 2020/155 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanık ...'ın katılan ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

2. Sanık ...'ın katılan ...'a yönelik taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 89/1,3-b, 22/3, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/1448 Esas, 2020/2258 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiklerine, her iki sanığında çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine,

2. Katılan kurum vekilinin temyiz istemi özetle, sanık ...'ın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiklerine, her iki sanığında çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine,

2. Katılan kurum vekilinin temyiz istemi özetle, sanık ...'ın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ve çocuğa karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar ile katılan ...'un kuzen oldukları, aralarında herhangi bir husumet bulunmadığı, olay tarihinde katılan ...'un sanık ...'ı arayarak gümeye gitmek istediğini söylediği, katılan ... ile sanık ...'ın birlikte gümeye gittikleri, katılanın yanında tüfek götürdüğü, gece saatlerinde sanık ...'ın diğer sanık ...'ı arayarak gümeye çağırdığı, gümede katılan ve sanıkların birlikte katılanın doğum gününü kutlayıp sohbet ettikleri, ilerleyen saatlerde sanık ...'ın elindeki tüfeğin tam olarak tespit olunamayan objektif ya da subjektif nedenler sonucu olay yerinde bulunan katılana yahut çevresinde bulunabilecek herhangi bir kişiye isabet edebileceğini öngörmesine rağmen, daha önce tüfek kullanması yahut başkaca kişisel nedenlerle tecrübesine güvenerek, yaralanma neticesini istememesine karşın gerekli dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranarak ateşlemesi sonucunda, katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde, orta (3.) derecede kemik kırığına, duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, birbirleriyle kuzen olan taraflar arasında olaydan önce herhangi bir husumet bulunmadığı gibi olay esnasında aralarında tartışma yaşandığına dair bir iddianın söz konusu olmadığı, gerek katılanın beyanları gerekse sanıkların savunmalarına göre, tüfeğin bilerek ve isteyerek ateşlenmediği, katılan yaralandıktan sonra sanıkların katılanın yarasına elleriyle tampon

yaptıkları ve vakit geçirmeksizin Jandarma ve ambulansı arayarak yardım talebinde bulundukları, sanık ...'ın, yaralanma neticesini öngörmesine karşın neticenin gerçekleşmesini istemediği, ancak gerekli dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranarak elindeki tüfeğin ateşlenmesi sonucunda katılanın yaralanması sebebiyle eyleminin bilinçli taksirle yaralama olarak doğru bir biçimde belirlendiği, sanık ... hakkında elde edilen delillerin mahkumiyetine yeterli olmadığı anlaşılmakla beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/1448 Esas, 2020/2258 Karar sayılı kararında katılan ... ve katılan kurum vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9979, Karar No: 2012/949, Tarih: 02.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/9979 E.  ,  2012/949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 342. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 347, 59/2. maddeleri ile 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri gereğince 100,00 TL adli para cezası ve erteleme

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Yakınanın, 25.02.2003 tarihli oturumda sanığın yanına gelerek işyerinin reklamını yaptığını söyleyip üst kısmında matbu bir sözleşme, alt kısmında da bir bono senedi bulunan belgeyi gösterdiğini, belgeyi incelediğinde sanığın çalıştığı reklam şirketiyle sözleşme yapılmış gibi düzenlenerek altındaki bononun ve sözleşmenin kendi adına sahte imza ile imzalanmış olduğunu gördüğünü söylemesi, sanığın çalıştığı reklam şirketinin sahibi ...'nin talimatla alınan ifadesinde, bayilerinden toplu halde senet ve sözleşmelerin kendilerine gönderildiğini beyan etmesi ve dosya içinde bulunan 12.06.2001 tarihli reklam sipariş sözleşmesi üzerinde dairemizce yapılan gözlemde sözleşmede yakınanın adı altındaki imzanın dosyadaki imza örneklerine benzemediği dikkate alındığında yakınan ile sanık arasında reklam sözleşmesinden kaynaklanan borç ilişkisi bulunduğu konusunda sanığın iddiası dışında bir bilgi ve belge bulunmadığının anlaşılmasına göre, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 342/1 (5237 sayılı TCK.nun 204/1) maddelerine uygun sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde 765 sayılı TCK.nun 347. maddesi gereğince eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

2- Suça konu bono üzerinde yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde açıklanmadan yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı,

3- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK.nun 231/5 ve TCK.nun 7/2. maddeleri gereğince, "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/694, Karar No: 2024/4448, Tarih: 13.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/694 E.  ,  2024/4448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/252 E., 2023/1204 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekili ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2018 tarihli ve 2017/195 Esas, 2018/322 Karar sayılı sanıkların katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetlerine ilişkin karara yönelik Cumhuriyet savcısı(aleyhe), katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.12.2018 tarihli ve 2018/2445 E, 2018/2446 Karar sayılı kararı ile kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) maddesi uyarınca duruşmasız yapılan inceleme neticesinde sanık ... hakkında kurulan hükümde haksız tahrik hükümlerinin uygulama koşullarının bulunmadığı kabul edilerek hükümden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 29/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkarılıp, aynı Kanun'un 62/1. maddesindeki sonuç cezanın düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, bu kararın katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/4000 Esas, 2022/10002 Karar sayılı ilâmı ile hükümlerin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü bakımından sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle indirim yapılıp yapılmayacağı ve varsa tahrikin oranına ilişkin karar verilebilmesi için 5271 sayılı Kanun'un 280/1-(g) maddesi uyarınca duruşma açılarak delil değerlendirmesi sonucundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(b) maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/252 Esas, 2023/1204 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 35/2, 62/1, 53/1 ve 58/6-7(sanık ... hakkında) maddeleri uyarınca ayrı ayrı 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ...'in cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; suç vasfının tasarlayarak kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna, katılan lehine belirlenen vekalet ücretinin hatalı ve eksik olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; suç vasfının neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olduğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğine, 5237 sayılı Kanun’un 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılmamasının hatalı olduğuna, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının uygulanması gerektiğine, hata hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 39. maddesi uyarınca yardım etme hükümlerinin uygulanması gerektiğine sanıkların beraatlerine karar verilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 39. maddesi uyarınca yardım etme hükümlerinin uygulanması gerektiğine sanıkların beraatlerine karar verilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ... ile katılanın, katılanın Karkamış İlçesinde mal müdürü olarak görevlendirilip daha sonra Afet Ve Acil Durum Yönetim Merkezi Başkanlığına getirildiği dönemde tanıştıkları, katılanın görevi sebebi ile Karkamış ilçesinde bulunan mülteci kampları ile ilgili yapılan ihale ve ödeme işlerine baktığı, katılan ile sanık ...'nin ile birlikte kamplardaki ihaleler konusunda gayri resmi ortaklık yaptıkları, ancak bir süre taraflar arasında alacak borç ilişkisinden kaynaklanan anlaşmazlık meydana geldiği, olay günü sanık ...'ın kendi aracı ile, diğer sanıkların Fiat Doblo marka aracı ile katılanın ikamet ettiği lojmanın önüne geldikleri ve beklemeye başladıkları, katılanın işe gitmek üzere evinden çıkarak aracına binip hareket ettikten sonra aracının önünün sanık ... tarafından kullanılan araçla kesildiği, katılanın geri manevra yapıp kaçmak istediği, ancak diğer sanıklar ... ve ...'in içinde bulundukları araç ile kaçmasının engellendiği, aracından inen sanık ...'ın katılanı ve katılanın içerisinde bulunduğu aracını hedef alarak ateş etmeye başladığı, bu esnada arkada bulunan araçtaki diğer iki sanığın da araçtan inerek sağlı sollu şekilde katılanın aracına doğru hızlı bir şekilde hareket ettikleri, sanık ...'in elindeki tabanca ile aracın sol ön camını kırarak katılana ateş etmek istediği, ancak katılanın ...'in eline sarılarak namlunun ucunun kendisine doğrultulmasını engellediği ve namlunun ucunu yukarı doğru tuttuğu, ancak sanığın aracın içinde defalarca ateş ettiği, sanık ...'in ise, elindeki sopa ile aracın sağ ön kapısına geldiği, sağ ön cama sopa ile vurmasına rağmen camı kıramadığı, bu sırada aracın sağ ön tarafına doğru ateş ederek gelen Ali İhsan'ın elindeki tabanca ile aracın içine kırık camdan kısmen girip katılanın bacaklarına ve kasık bölgesine doğru birden çok kez ateş ettiği, katılanın her iki bacağına ve kasık bölgesine isabet eden mermiler nedeniyle yaralandığı, sanıkların daha sonra katılanı olay yerinde bırakarak araçlarına binmek suretiyle olay yerinden uzaklaştıkları, sanıkların eylemi sonucu katılanda sağ femur ve sol tibia şaft kırığına, sol popliteal arter, popliteal ven, tibialis posterior arter ile sol siyatik sinir ve dallarının ağır hasarına neden olan yaralanmaların meydana geldiği, katılanın yaşamsal tehlike geçirdiği, meydana gelen kırıkların hayat fonksiyonlarını ağır(6) derecede etkilediği ve sol alt ekstremitede sol diz fleksiyon kaybı, angulasyona bağlı kısalık, motor ve duysal sinir hasarı ile birlikte düşük ayak, mikrovasküler dolaşım bozukluğu ve geniş doku defekti nedeni ile meydana gelen fonksiyon kaybının duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olduğu olayda,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan tabancaların elverişliliği, atış mesafeleri ve sayıları, hedef alınan vücut bölgeleri ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı nazara alındığında sanıkların eyleme bağlı olarak açığa çıkan kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğu, Mahkemece sanıklarının kastının doğru belirlendiği, sanıkların eylemlerini, katılanın yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle değil, sanık ...'a olan borcu nedeniyle işledikleri anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 82/1-(g) maddesinin somut olayda uygulama imkanı bulunmadığı, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine

yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, katılana yönelik eylemlerinin ardından katılanı olay yerinde bırakarak uzaklaşan ve neticenin gerçekleşmesini önlemeye yönelik hareket etmeyen sanıkların eylemlerinde gönüllü vazgeçme koşullarının oluşmadığı, katılandan sanıklara yönelen haksızlık içeren söz ve davranışın bulunmadığı olayda meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, somut olayda 5237 sayılı Kanun’un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulama koşullarının gerçekleşmediği, sanıklar ... ve ...'in, katılana yönelik eylemde silah ve sopa kullanarak, katılanın aracı ile kaçmasını engelleyerek sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde hakimiyet kurarak hareket ettikleri anlaşıldığından sanıklar yönünden 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesinde düzenlenen yardım etme hükümlerinin uygulama koşullarının somut olayda oluşmadığı, katılan lehine karar tarihi itibarıyla hükmedilen vekalet ücreti miktarlarında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2023/252 Esas, 2023/1204 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.