muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7256, Karar No: 2015/768, Tarih: 17.02.2015

Bu durum karşısında mahkemece; davalı-karşı davacının 30.03.2010 tarihli cevaba cevap ve delil listesine ekli 15.07.2009 tarihli taahhütle ilgili tarafların beyanı alınıp, bu belgenin sıhhati araştırıldıktan sonra geçerliliği ve hukuki sonuçlarının değerlendirilmesi, bu taahhüdün sözleşme dışı imalât, ek iş ve iş değişikliğini kapsamadığının anlaşılması halinde sözleşmenin 2.03. maddesi uyarınca davacı-karşı davalı yüklenicinin sözleşme dışı fazla imalât ile iş (miktar) artışı nedeniyle oluşan iş bedelini isteyemez ise de, iş değişikliği sebebiyle değiştirilen imalâtın sözleşme eki birim fiyatlardaki bedeliyle değiştirilerek yapılan imalât bedeli arasındaki fark istenebileceğinden ve bu hususun tespiti özel teknik bilgiyi gerektirdiğinden 2. bilirkişi kurulundan bu yönde ek rapor alınarak sonuca ulaşılmalıdır.

3-Karşı davada davalı arsa sahipleri ise; işin 40 gün geç teslim edildiği, eksik ve ayıplı işler bulunduğu iddiasıyla 10.000,00 TL'nin davacı-karşı davalıdan tahsilini istemişlerdir. Yargılama sırasında alınan bilirkişi kurulu raporunda eksik ve ayıplı işler nedeniyle 45.000,00 TL nesafet kesintisinin yapılması gerektiği, bu miktardan arsa sahiplerinin payına 26.100,00 TL düştüğü belirtilmiş; mahkemece de, bu miktar eksik ve ayıplı iş bedeli asıl davada hüküm altına alınan alacak miktarından mahsup edilmiş, sonuçta karşı davanın reddine karar verilmiştir. Dosyaya sunulan arsa sahiplerince de imza ve içeriğine itiraz edilmeyen 22.01.2010, 13.01.2010, 09.02.2010, 06.02.2010 ve 19.01.2010 tarihli teslim tutanaklarından; davalı-karşı davacı arsa sahiplerinin işi eksiksiz ve ayıpsız olarak teslim aldıklarını kabul ettikleri anlaşılmıştır. Davalı-karşı davacılar tarafından eserin gizli ayıplı olarak teslim edildiği ise ileri sürülüp ispat edilememiştir.

Öte yandan; davacı-karşı davalı yüklenici ile dava dışı iş sahipleri arasında yapılan 15.07.2009 tarihli sözleşmenin 2.31.3.1. maddesinde kararlaştırılan ceza zaman bakımından uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 158/II. maddesinde düzenlenen ifaya ekli ceza niteliğinde olup, eser ihtirazi kayıt ileri sürülmeksizin teslim alındığından arsa sahipleri olan davalılar-karşı davacıların ceza-i şart isteme hakları da düşmüştür. Bu sebeple karşı davadaki istemlerin tümden reddine karar vermek gerekirken, asıl ve birleşen davaların birleştirilmekle ayrı davalar olma niteliğini kaybetmediği dikkate alınmadan eksik ve ayıplı işler bedelinden davalı-karşı davacıların payına düşen miktarın asıl davada hüküm altına alınan miktardan mahsup edilerek hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulması gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davalı-karşı davacı, 3. bent uyarınca da davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, 1.100,00'er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29093, Karar No: 2015/13086, Tarih: 07.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/29093 E.  ,  2015/13086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Hırsızlık suçu açısından yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçu açısından yapılan temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 116/2 maddesinde, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerine hak sahibinin rızasına aykırı olarak girmek veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmamak suretiyle atılı suçun oluşabileceği gözetilmeden halka açık olduğu zaman diliminde işyerine giren sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12933, Karar No: 2010/4245, Tarih: 20.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12933 E.  ,  2010/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.06.2008 tarih ve 2006/498-2008/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

09.02.2006 tarihli dilekçe ile davacı vekili, müvekkilinin 18, 25 ve 35 sınıflarda 02.04.2004 tarihli "BLACK CHAOS" ibareli markasının olduğunu, davalının ise 25. sınıfta 22.12.2000 tarihli "CHAOS" ibareli markasının olduğunu, davalının markasını tescil tarihinden itibaren kullanmadığını ileri sürerek, davalının anılan markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasının 22.03.2002 tarihinde tescil edildiğini, bu nedenle de 5 yıllık dava süresinin dolmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, karşı dava ile ise, davalı markasının müvekkilinin markasının benzeri olduğunu ileri sürerek, davalı markasının 25. sınıf emtialar bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 556 sayılı KHK'nin 6. maddesi uyarınca marka korumasının ve bu KHK'den kaynaklanan hakların marka tescili ile kazanıldığı, bir markayı ihdas veya istimal eden ya da piyasada bilinen hale getiren kişinin o markanın gerçek hak sahipliğini de kazandığı, tescilin üçüncü kişiler bakımından açıklayıcı nitelikte olduğu, taraf markalarında bulunan "CHAOS" ibaresinin esaslı unsur olduğu, karşı davalı markasının karıştırılmaya ve iltibasa neden olacağı ve karşı davalının marka üzerinde öncelik hakkının bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve HUMK’nun 376. maddesine göre, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada yasanın 381/son fıkrası hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

1-Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve HUMK’nun 376. maddesine göre, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada yasanın 381/son fıkrası hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HUMK’nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyeti ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa’nın 141. maddesi ile HUMK’nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, kısa kararda “asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, 2004/08927 nolu BLACK CHAOS ibareli markanın 25. sınıf emtialara yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, karar kesinleştiğinde özetinin masrafı davalıdan alınmak suretiyle Türkiye genelinde yayın yapan tirajı yüksek üç büyük gazeteden birinde bir kez ilanına” karar verilmiş olmasına karşın, gerekçeli kararda, sadece asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne karar verilmiş olup, kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılmıştır. Bu farklılık ve çelişkinin, maddi hataya dayalı olduğunun kabulü ise mümkün değildir. Bu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, bu kısa kararla bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı-karşı davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, kararın BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, davacı-karşı davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25021, Karar No: 2014/29505, Tarih: 28.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25021 E.  ,  2014/29505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2011/1313-2013/248

1- Sosyal Güvenlik Kurumuna yazı yazılarak:

a-Davacının güncel hizmet döküm cetvelinin istenilmesi,

b-Davacının hizmet döküm cetvelinde varsa, 30.04.2011 tarihinden sonraki çalışmasının kayıtlı olduğu işyerlerinin, ayrıntılı tescil bilgilerinin (asıl işveren-altişveren ve/veya ihale makamı bilgileriyle birlikte) istenilmesi,

2-Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan istenilen bilgi ve belgeler celp edildikten sonra, davalı Osmangazi Belediyesi'ne yazı yazılarak, davacının 30.04.2011 tarihinden sonra çalıştığı işverenlerle davalı Belediye arasında hizmet alım sözleşmesi imzalanıp imzalanmadığının sorulması, imzalanmışsa hizmet alım sözleşmesi ve eki şartnamelerinin istenilmesiyle, alınacak cevap ve belgelerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9924, Karar No: 2014/12872, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9924 E.  ,  2014/12872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/1269-2014/486

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/482, Karar No: 2015/1327, Tarih: 22.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/482 E.  ,  2015/1327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Dairemizin 04.06.2013 gün 2013/8438 Esas ve 2013/8438 Karar sayılı geri çevirme yazısında, 339 sayılı parsele revizyon gören Şubat 1956 tarih 20, Haziran 1945 tarih 17, aynı köy 24 sayılı parsele revizyon gören Şubat 1956 tarih 6, Haziran 1945 tarih 2 sıra nolu tapu kayıtlarının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm geldi ve gittileriyle birlikte intikalleri de gösterir biçimde kayıt malikleriyle, iktisap sebeplerini gösterir şekilde özellikle, tespit maliklerinden ...çocuklarından .. olup olmadığı da belirtilmek suretiyle yerel Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulması, şayet kayıtların tamamı Tapu Müdürlüğü'nde bulunmadığı takdirde 24 ve 339 sayılı parsellerin tapulama tutanaklarının onaylı suretleri eklenmek suretiyle aynı tapu kayıtlarının Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığı'ndan istenmesi, gelen kayıtların dosya arasına konulması istenilmiştir. Mahkemece istenilen kayıtlar eksiksiz olarak gönderilmemiştir. Şöyle ki; dava konusu 339 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Haziran 1945 tarih 17 sıra nolu tapu kaydının malikini ve iktisap sebebini gösteren kayıtların aynı tarih önceki sıra nolu tapu kayıtlarına atıf yaptığı görülmekle birlikte önceki sıra nolu (1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14,15,16) tapu kayıtları gönderilmeden ve 24 sayılı parsele revizyon gören Şubat 1956 tarih 6, Haziran 1945 tarih 2 sıra nolu tapu kayıtları eklenmeden temyiz incelemesi için dosya Yargıtay'a iade edilmiştir.

Bu kez evrak içeriğinin dikkatli bir biçimde okunması, dördüncü bir yazışmaya sebebiyet verilmemesi için bizzat mahkeme hakiminin denetiminde eksikliğin giderilmesi, dava konusu 339 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Haziran 1945 tarih 17 sıra nolu tapu kaydının malikini ve iktisap sebebini gösteren kayıtların (Haziran 1945 tarih 1,2,3,4.5,6,7,8,9,10,11,12,13,14,15,16,17 sıra nolu tapu kayıtları) ile 24 sayılı parsele revizyon gören Şubat 1956 tarih 6, Haziran 1945 tarih 2 sıra nolu tapu kayıtlarının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm geldi ve gittileriyle birlikte intikalleri de gösterir biçimde kayıt malikleriyle, iktisap sebeplerini gösterir şekilde ilgili Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulması, kayıtların tamamı Tapu Müdürlüğü'nde bulunmadığı takdirde 24 ve 339 sayılı parsellerin tapulama tutanaklarının onaylı suretleri eklenmek suretiyle aynı tapu kayıtlarının tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığı'ndan istenmesi, geldiklerinde dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye İADESİNE, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1726, Karar No: 2016/4079, Tarih: 12.12.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/1726 E.  ,  2016/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihleri : 22/03/2012, 03/04/2012, 22/04/2012, 05/09/2012

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanıklar S... ve A... ile sanıkların müdafileri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık Ş....müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan hapis cezasının süresine göre, 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin “sanık Ş... yönünden 03/04/2012 ve 05/09/2012; sanıklar A.., E...ve S...yönünden 29.06.2012" yerine, sanık ayrımı yapılmaksızın “22/03/2012, 03/04/2012, 22/04/2012, 05/09/2012” olarak yazılması, Mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar S.. ve A... ile sanıkların müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17378, Karar No: 2019/4324, Tarih: 15.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17378 E.  ,  2019/4324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptal istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu 34 adet ödeme emirleri içeriklerinden 2007/12112, 2008/11175, 2009/10984, 2009/15281, 2009/15282, 2009/15283, 2009/15284, 2009/15285 2010/17955, 2010/17957, 2010/17958 ve 2011/10520 sayılı ödeme emirlerinin içeriklerinin idari para cezaları olduğu görülmekte olup, bu ödeme emirleri bakımından davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 140. maddesi olup gerek anılan maddede, gerekse 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinde, işverenin kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiştir. Ancak, idari para cezası, neticede bir cezai yaptırım olup, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen idari para cezasından, temsil ve ilzama yetkili kişi sıfatı ile hareket edenlerin şahsen sorumlu tutulamayacağı belirgindir.

Hal böyle olunca, öncelikle, Kurum tarafından bizzat davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası kararı bulunup bulunmadığı araştırılarak, varlığı halinde, 506 sayılı Kanunun 140. maddesi hükmü gözetilerek uyuşmazlık çözüme kavuşturulmalıdır. “Kurumca verilecek idari para cezaları” başlığını taşıyan 140’ıncı madde, idari para cezaları, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı ilgililerce başvurulacak yargı yolu ve zamanaşımı konusunda düzenleme içermektedir. İdari para cezasına karşı fiilin işlendiği tarihteki yasal düzenlemeye göre süresi içinde Kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilmesi halinde yine süresi içinde ilgili Mahkemeye dava açılmaması ya da ilgili Mahkemece itirazın reddine karar verilmesi hallerinde idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Kesinleşen idari para cezasına karşı İş Mahkemesinde menfi tespit ve itiraz davası açılamaz.

Mahkemece, davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası varlığı halinde, yukarıda açıklanan prosedür çerçevesinde, 506 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varlığı saptandığında idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, yapılacak araştırma sonucu, davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası kararının bulunmadığının belirlenmesi halinde ise, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen idari para cezasından davacının şahsen sorumlu olmayacağı gözetilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4255, Karar No: 2015/7209, Tarih: 15.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4255 E.  ,  2015/7209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 22.11.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yaptırılmasının ardından 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.