muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12202, Karar No: 2010/14785, Tarih: 29.11.2010

sicilinin düzeltilmesini istenmektedir. Medeni Yasanın 1025. - 1027. (933. - 935.) maddeleri gereğince ilgililerin yazılı bildirimleri dışında, kural olarak mülkiyetin belirlenmesine ilişkin tescil, tapu iptali tescil gibi tapu sicilinde değişiklik yapmayı gerektiren davalara bakma görevi adli yargı yerine aittir. Çünkü adli mahkemelerin kararı olmadan tapu sicilinde değişiklik yapılamaz. Bu nedenle, bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş veya yolsuz olarak terkin olunmuş ya da değiştirilmiş ise, bu yüzden ayni hakkı zedelenenler, tapu sicilinin düzeltilmesini özel hukuk hükümleri uyarınca adli yargı yerinde dava edebilirler. Temelinde özel mülkiyete konu olamayacak meralar, ormanlar, kıyılar, dere ve nehir yatakları gibi devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kamu malı niteliğindeki taşınmazlar 3083 Sayılı Yasa hükümlerine, arazi toplulaştırma işlemine tabi tutulamaz. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 sayılı kararında da kabul edildiği gibi (İdari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları karar yok hükmünde olup, buna dayanılarak yapılan tescil de yolsuz tescil niteliğindedir.) Arazi toplulaştırma işlemi de idari bir işlemdir. Toplulaştırma işleminden önce kadastral parselde mevcut hak aynen toplulaştırma parseline yansıtılması gerekir. Yansıtılmamışsa bu usulsüzlük adli yargıda dava konusu edilebilir. H.G.K.'nun 30.05.2007 gün ve 2007/1 - 319 - 324 sayılı kararı ile "3083 Sayılı Yasa hükümlerine göre arazi toplulaştırmasının yapılmasından önce taraflar arasındaki kesin hükmün toplulaştırma sırasında gözönünde bulundurularak işlem yapılması gerekir. Aksi takdirde toplulaştırma sonucu (idari yolla) oluşturulan tapu kaydı yolsuz tescil niteliğindedir" gerekçesiyle toplulaştırma sonucu davalı adına tescil edilen tapu kaydının iptaline dair adli yargıda verilen karar oybirliği ile onanmıştır. Yine Hukuk Genel Kurulunun 04.03.2009 gün 2009/8-59-106 ve 23.06.2010 gün 2010/8-283-340 sayılı kararlarında da "imar işlemine konu Encümen kararlarının iptali istenmediği, imar uygulaması sırasında kadostral parselde davacının imar parseline yansıtılacak bir hakkı olmadığı halde, böyle bir hakkın varlığı imar işleminden önce veya sonra saptanmış olması halinde, idari yargıda imarın iptaline gerek olmadan adli yargıdan verilen ve böyle bir mülkiyet hakkını saptayan bir karar ile imar parseline ait tapu kaydının iptal edilebileceği kabul edilmiştir. Doğal olarak, salt toplulaştırma işlemlerindeki haksızlık ve usulsüzlüklere dayalı isteklere ilişkin davalar, 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 7. maddesi gereğince 60 gün içinde açılması halinde idari yargı yerinde görülecektir. Somut olayda; 3083 Sayılı Yasa uygulamasının iptali istenmeyip, kadastro ve toplulaştırma işlemi öncesi mülkiyet hakkına dayanılarak davalı adına yolsuz olarak oluşturulan sicilin iptali istendiğinden davaya bakma görevi adli yargıya aittir

. Doğal olarak, salt toplulaştırma işlemlerindeki haksızlık ve usulsüzlüklere dayalı isteklere ilişkin davalar, 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 7. maddesi gereğince 60 gün içinde açılması halinde idari yargı yerinde görülecektir. Somut olayda; 3083 Sayılı Yasa uygulamasının iptali istenmeyip, kadastro ve toplulaştırma işlemi öncesi mülkiyet hakkına dayanılarak davalı adına yolsuz olarak oluşturulan sicilin iptali istendiğinden davaya bakma görevi adli yargıya aittir. Bu nedenle mahkemece davanın esası hakkında inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 29/11/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4709, Karar No: 2012/17481, Tarih: 29.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/4709 E.  ,  2012/17481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Üçüncü kez alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı sanık ...'nun, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5.maddesi uyarınca 6 ay hafif hapis ve 532.60 yeni Türk Lirası hafif para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 5 yıl süreyle geri alınmasına dair KONYA 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 06.06.2006 tarihli ve 2006/408-593 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.12.2011 gün ve 65267 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2012 gün ve KYB. 2012-3 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7.maddesinin başlığı, 5349 sayılı Kanun'la "Hafif hapis ve hafif para cezalarının idari para cezasına dönüştürülmesi" olarak değiştirilerek aynı maddenin 1.fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür." hükmüne yer verildiği, mahkemesince hafif para cezasının, 5237 sayılı Kanunun 52.maddesine göre idari para cezasına dönüştürülmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-5252 sayılı Kanun'un 7/2.maddesindeki "Kanunlarda, "hafif hapis cezası" ile "hafif para cezası"nın seçimlik olarak veya birlikte öngörüldüğü hallerde, idari para cezası yaptırımının belirlenmesinde "hafif hapis cezası" esas alınır" hükmüne göre, sanık hakkında hafif hapis cezası yanında ayrıca 532,00 yeni Türk Lirası cezaya da hükmedilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5252 sayılı yasanın 7/1 maddesi uyarınca idari para cezasının hesaplanması halinde hafif para cezasının 5237 sayılı yasanın 52.maddesi uyarınca 20 TL'den paraya çevrilmesi gerekeceği ve suç tarihi dikkate alındığında bu hususun sanık aleyhine olacağı anlaşılmakla yerinde görülmeyen 2 nolu neden yönünden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

5252 sayılı yasanın 7/1 maddesi uyarınca idari para cezasının hesaplanması halinde hafif para cezasının 5237 sayılı yasanın 52.maddesi uyarınca 20 TL'den paraya çevrilmesi gerekeceği ve suç tarihi dikkate alındığında bu hususun sanık aleyhine olacağı anlaşılmakla yerinde görülmeyen 2 nolu neden yönünden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği 1 nolu neden yönünden yerinde görüldüğünden Konya 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 06.06.2006 gün ve 2006/408-593 Esas-Karar sayılı kararının CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak sanığın 2918 sayılı yasanın 48/5.maddesi uyarınca 6 ay hafif hapis ve 532.60 YTL hafif para cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan hafif hapis cezasının günlüğü 647 sayılı Yasanın 4.maddesi uyarınca 1 YTL 'den hesaplanmak suretiyle 180 YTL hafif para cezasına çevrilmesine, cezaların 765 sayılı TCK.nun 72.maddesi uyarınca toplanarak sanığın sonuç olarak 712,60 YTL hafif para cezası ile cezalandırılmasına, 5252 sayılı yasanın 7.maddesi uyarınca tayin olunan sonuç cezanın 712,60 YTL idari para cezasına çevrilmesine ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükümden "647 sayılı yasanın 6.maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" ibaresinin çıkarılmasına ve diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 29.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13382, Karar No: 2014/16465, Tarih: 24.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13382 E.  ,  2014/16465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2010/95-2013/201

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.04.2013 tarih ve 2010/95-2013/201 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24.10.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. S.. Y.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafın müvekkilinden istediği zaman geri alabileceği ve yüksek faiz ödemesi yapılacağı vaadi ile 20.000 DM tahsil ettiğini, davalı tarafın müvekkiline hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı bir belge verdiğini, bu belgedeki imzanın kime ait olduğunun belli olmadığını, müvekkilinin yatırdığı para ya da faizinin ödenmediğini, müvekkiline verilen belgenin de hisse senedi özelliği taşımadığını, davalı ile müvekkil arasında geçerli bir hisse devri yapılmadığını ve geçerli bir ortaklı ilişkisi kurulmadığını, bundan dolayı da davalının eylemlerinin haksız fiil niteliğinde olduğunu, davalı D.. U..’ın da yönetim kurulu başkanı sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek, davacı müvekkil ile davalı arasında kurulmuş geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespiti ile müvekkilinin ödediği 20.000 DM karşılığı (21.422,11 TL)'nın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, nominal bedeli 1,00 TL’den 25 hisseye sahip bulunduğunu, TTK'nın 329-405. maddeleri gereğince ödediği parayı geri isteyemeyeceğini, davacının iddialarının yerinde olmadığını, davalı D.. U..’a husumet düşmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirkette nominal değeri 1,00 TL'den 25 payı olduğu ve şekli şartlar itibariyle ortaklık sıfatını kazandığı, ancak davacıdan 2.252,38 TL fazladan alındığı, davacının fazladan alınan bu meblağı davalı şirketten talep edebileceği gerekçesiyle davalı D.. U..'a yönelik davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı şirkete yönelik davanın kısmen kabulü ile 2.252,38 TL'nin faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı şirket arasında geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı taraf, davalının yüksek faiz verileceği ve her istenildiği an geri ödeneceği garantisiyle kendisinden para alındığını, mevzuata uygun bir biçimde davalı şirkete ortak olunmadığını, geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığını ileri sürdüğüne göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tespiti gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirkete ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi devralmak suretiyle ortak olduğunu bildirmişlerdir. Oysa davalı şirketin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğunun belirtildiği SPK raporlarının mevcut olduğu Dairemizden geçen emsal dosyalardan bilinmekte olup bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi'ne göre davacının söz konusu hisseleri kimden devraldığı yazılı olmamakla birlikte Y. Gıda San. Tic. A.Ş’nin 25.03.2010 tarihli yazısında hisseleri Y. A.Ş'den devraldığı bildirilmiş olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediği, hisse devreden bu şirketin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, öncelikle davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalının tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazırun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı şirketin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunup bulunmadığı üzerinde durularak davalıların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle mümeyyiz taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekili ve davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı ve davalı şirket yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalı şirket vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.100 duruşma vekalet ücretinin herbir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacı ve davalı şirkete iadesine, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/518, Karar No: 2015/1072, Tarih: 30.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/518 E.  ,  2015/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "49 GÜN", "16 GÜN" ve "320 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "1 GÜN" ve "20 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2459, Karar No: 2018/883, Tarih: 07.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/2459 E.  ,  2018/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar 13/03/2013 tarihli oturumda, mahkemece,....i A.Ş.'nin davaya katılan olarak kabulüne karar verilmiş ise de; dosya içeriğine göre, atılı suçlardan zarar görenin mülkiyet hakkı sahibi olan .... olduğu, ...ve Tic. A.Ş.'nin borçlarından dolayı Türkiye İş Bankası A.Ş. lehine şirkete ait fabrika binası arazisine ipotek konulduğu, ... ... Yönetimi A.Ş.'nin ise İş Bankasının ...firmasından olan banka alacaklarını temlik aldığı, her ne kadar fabrika binası arazisinin 13/05/2011 tarihinde ...Yönetimi A.Ş.'ye icra yoluyla satışı yapılmış ise de, satış işlemi kesinleşmeden Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 14/09/2011 gün ve 2011/149 Esas, 2011/199 Karar sayılı kararı ile de ihalenin feshine karar verildiği, ... ... Yönetimi A.Ş.'nin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan doğrudan zarar görmediği anlaşılmakla, ... ... Yönetimi A.Ş.'nin temyiz hakkı bulunmadığından anılan şirket vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 07/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2676, Karar No: 2018/11363, Tarih: 22.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/2676 E.  ,  2018/11363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 24.03.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.un 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 01.04.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 22.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19534, Karar No: 2012/15311, Tarih: 06.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/19534 E.  ,  2012/15311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.06.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/5950, Karar No: 2015/4614, Tarih: 17.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5950 E.  ,  2015/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/167538

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2012/208 (E) ve 2012/373 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002).

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda arama sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın arama işlemine herhangi bir itirazının bulunmaması ve mahkeme huzurunda da suça konu eserlerin işyerinde bulundurulduğunun beyan edilmesi karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.