muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16948, Karar No: 2007/21447, Tarih: 29.11.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/16948 E.  ,  2007/21447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalıların tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, meslek hastalığı sonucu beden güç kaybına uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Meslek hastalığından doğan tazminat alacağının faiz başlangıcı, meslek hastalığının varlığının belirlendiği tarihtir. Somut olayda, maluliyet oranının kesinleştirilmesi için 506 sayılı Yasa’nın 109.maddesindeki prosedür işletilerek SSK Yüksek Sağlık Kurulu, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu’nun ve Adli Tıp Genel Kurulu’ndan raporlar alınmış ve Adli Tıp Genel Kurulu’nun 23.2.2006 tarihli raporunda saptanan % 12,3 maluliyet oranı hükme esas alınmış ise de, davacının meslek hastalığının varlığı ilk olarak 27.1.2000 tarihli SSK Ankara Hastanesi raporu ile saptanmış olduğundan faiz başlangıç tarihinin bu tarih olarak kabulü gerekir. Dava dilekçesinde faiz başlangıcı olarak 27.1.2000 tarihi belirtilmiş olmasına rağmen, Mahkemece, 23.2.2006 tarihli Adli Tıp Genel Kurulu rapor tarihinin faiz başlangıç tarihi olarak esas alınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinde faiz başlangıç tarihi olarak yazılan “23.02.2006” tarihi silinerek yerine “27.01.2000” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 29.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2857, Karar No: 2015/11031, Tarih: 04.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2857 E.  ,  2015/11031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Davacı, 01.10.1989 tarihli işe giriş bildirgesinde hatalı yazılan ana-baba adı ile, doğum tarihinin nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkeme, uyulan bozma ilamı uyarınca davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.1989 tarihli işe giriş bildirgesi ile, bildirgeye dayalı olarak bildirilen çalışmaların davacıya adiyetinden bahisle,anılan bildirgede hatalı yazılan sigortalı ana-baba adı ve doğum tarihinin, nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi istemine ilişkin olan davada; Dairemizin uyulan bozma ilamı uyarınca davanın reddine karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup,bozmanın gereği yerine getirilmemiştir.

Şu halde yapılması gereken iş; Dairemizin uyulan 08.12.2011 günlü bozma ilamı çerçevesinde, özellikle davacı asılın 24.04.2012 günlü celsedeki beyanları gözetilerek, ifade de geçen ve aynı yerde çalıştığı belirtilen, işe giriş bildirgesindeki fotoğrafın ait olduğu ...'ın dinlenmiş olması da gözetilerek, "bildirgedeki ana-baba adının ait olduğu Amcaoğlu" olarak tabir edilen kişi de belirlenmek suretiyle davaya ilişkin bilgi ve beyanlarına başvurulmalı; gerek ...'ın ve gerekse diğer şahsın kurumdaki şahsi sicil dosyaları getirtilerek beyanlarının doğruluğu denetlenmeli, işe giriş bildirgesinde fotoğraf ve imzanın anılan iki şahsa(... ve amcaoğlu olarak tabir edilen kişi) aidiyetini araştırılmalı, her iki şahsın işyeri dönem bordlarında aynı dönemde çalışmalarının bulunup bulunmadığı denetlenmeli ve varsa ibraz edilecek diğer deliller toplanarak varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın,eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16126, Karar No: 2018/6719, Tarih: 19.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/16126 E.  ,  2018/6719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacılar vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 19.06.2018 tarihinde davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4814, Karar No: 2023/4340, Tarih: 19.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4814 E.  ,  2023/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2021/1063 Esas, 2022/397 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 07.04.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/25040 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52332 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52332 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86/2 ve 86/3-a, e maddeleri gereğince belirlenen 225 gün adli para cezasından aynı Kanun’un 35/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 112 gün adli para cezası yerine, 168 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak 93 gün adli para cezası yerine 140 gün adli para cezasına ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrilmesi sonucu 1.860,00 Türk lirası yerine, 2.800,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentlerine göre belirlenen 225 gün adlî para cezasından aynı Kanun'un 35 ... maddesinin ikinci fıkrasına göre (1/2) oranında indirim yapılırken 112 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 168 gün adlî para cezasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasına (1/6) oranında indirim yapılırken 93 gün adlî para cezası yerine 140 gün adlî para cezasına, günlüğü 20 TL'den çevrilirken 1.860,00 TL adlî para cezası yerine 2.800,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza belirlendiği anlaşılmıştır.

3. Hükümlü hakkında fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2021/1063 Esas, 2022/397 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanık ...'ın mağduru kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 150 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini eşine karşı silahtan sayılan cisim ile işlemesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 225 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle teşebbüs indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 35 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği (1/2) oranında indirim uygulanarak 112 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 93 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 93 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1860,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5225, Karar No: 2010/2798, Tarih: 25.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/5225 E.  ,  2010/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 23.1.2004 tarihinde verilen hükmü, bu tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süresinden sonra 20.12.2004 tarihinde sanık vekilinin temyiz ettiği, bu durumda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz süresinin geçtiği gözetilip tebliğname düzenleyip dava dosyasını ilgili Ceza Dairesine gönderilmesi gerekirken, 5320 sayılı Yasanın 8/2. madde ve fıkrası uyarınca lehe kanun hükümlerinin uygulanması yönünden yeniden değerlendirmek üzere mahalline iade edildiği anlaşılmakla;

Mahkemesince yargılamaya devam olunarak yeniden mahkumiyet hükmü kurulması hukuki değerden yoksun yok hükmünde kabul edildiğinden sanık vekilinin 23.11.2004 tarihli hükme yönelik, yasal süresinden sonraki temyiz isteminin bu nedenlerle CMUK.nun 317. maddesi uyarınca (REDDİNE), 25.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12192, Karar No: 2018/4363, Tarih: 24.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/12192 E.  ,  2018/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 24.04.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av ... geldi. Karşı taraf davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2009/19005, Karar No: 2010/1114, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19005 E.  ,  2010/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31169, Karar No: 2021/1293, Tarih: 15.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/31169 E.  ,  2021/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-a maddesi gereği beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tanıklar ... ve...'in M1 Özel Güvenlik Koruma Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. isimli özel güvenlik şirketindeki hisselerini katılanlar... ve ...'e devrettikleri, burada müdür olarak görev yapan ve şirketin asıl sahibi olan...in yetkisinin devirden önce sona erdirildiği, durumu öğrenen...in şirketin Mersin ilinde özel güvenlik anlaşması yaptığı işyerleri ile ilgili sözleşmeleri de yanında götürdüğü, katılanlar... ve ...'in şirketin Mersin ilinde anlaşmalı oldukları işyerlerinin 2010 yılı Aralık ayı özel güvenlik ücretlerinin ödenmemesi üzerine bu işyerlerine gittiklerinde, sanığın, M1 Özel Güvenlik Koruma Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.'nin benzeri bir isimde kurduğu şirket olan M1 EMBİR Özel Güvenlik Koruma Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. tarafından fatura kesmek suretiyle alacaklarını tahsil ettiğini öğrendikleri, sanığın bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanık savunması, katılanların beyanı, tanık anlatımları, bilirkişi raporu, ticaret sicili kaytları, faturalar, sözleşmeler ile tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde bulunduğu ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, suçun unsurlarının oluştuğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/673, Karar No: 2018/14841, Tarih: 22.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/673 E.  ,  2018/14841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, dava konusu 3382, 1178 ve 989 parsel sayılı taşınmazların ... Belediyesi adına kayıtlı iken 6360 sayılı Yasa uyarınca ... Belediyesi’nin köy tüzel kişiliğine dönüşmesi nedeniyle aynı Yasa’nın geçici 2/2. maddesi uyarınca 06.05.2014 tarihinde davalı idareye devir edildiğini, başvuru üzerine tescilden önce anılan taşınmazların Devir,Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu’nun 01.04.2014 tarih ve 3 sayılı kararı ile ... köyü tüzel kişiliğine tahsis edildiğini, ne var ki karara rağmen dava konusu taşınmazların haksız olarak davalı idare adına tescil edildiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu taşınmazların davacı köy tüzel kişiliğine tahsis edilmediğini, yapılan tüm işlemlerin 6360 sayılı Yasa hükümlerine uygun olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idari bir kararın iptali için dava açıldığı gerekçesiyle yargı yolu farklılığından dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 3382, 1178 ve 989 parsel sayılı taşınmazların ... Belediyesi adına kayıtlı iken 6360 sayılı Yasa uyarınca ... Belediyesi’nin köy tüzel kişiliğine dönüşmesi neticesinde ... Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu’nun 01.04.2014 tarih ve 3 sayılı kararı ile ... İl Özel İdaresi’ne devrinin kararlaştırıldığı, çekişmeli taşınmazların 06.05.2014 tarihli işlem ile ... İl Özel İdaresi adına tashihen devir suretiyle tescil edildiği anlaşılmıştır.

Davacı köy tüzel kişiliği tarafından dava konusu taşınmazların davalı idareye devri işleminin ( idari işlem ) iptaline yönelik bir talep olmayıp, çekişmeli taşınmazların davalı adına oluşan kaydının yolsuzluğu ileri sürülmüştür. Davacı, çekişmeli taşınmazların gerçek hak sahibinin kendisi olduğunu iddia etmiş, mülkiyet hususunu tartışmaya açmıştır. İdari bir işlemin iptali dava konusu yapılmadığı halde, mahkemece idari yargının görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi hatalıdır.

Hal böyle olunca, tarafların iddiaları ve savunmaları doğrultusunda delillerin toplanması, hükme elverişli olacak nitelikte gerekli araştırma ve incelemenin yapılması ve işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, tarafların iddiaları ve savunmaları doğrultusunda delillerin toplanması, hükme elverişli olacak nitelikte gerekli araştırma ve incelemenin yapılması ve işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.