muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5030, Karar No: 2024/3197, Tarih: 14.02.2024

2- Sanık ... hakkında kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs etme, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma, sanıklar ... ve ... hakkında terör örgütü propagandası yapma, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçlarından hükmolunan hapis cezaları ile sanık ... yönünden Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan verilen beraat kararı yönünden yapılan incelemede,

1. Sanık ... yönünden;

a) Sanık ... hakkında iddianamede terör örgütü propagandası yapma suçu ile ilgili sevk maddelerinin gösterilmediği anlaşılmakla; CMK’nın 170 inci maddesi uyarınca iddianamede sanığa yüklenen suç ve uygulanması gereken kanun maddelerinin gösterilmesi gerektiği, yalnızca eylemin anlatımı ile yetinildiği hallerde usulüne uygun açılmış bir davadan söz edilemeyeceği, davasız yargılama olmaz ilkesi ve CMK’nın 225 inci maddesi dikkate alındığında davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılamayacağı ve açılmayan davadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında işlediği iddia olunan eylemler ile ilgili olarak dava açılması yoluna tevessül edilip, usulüne uygun dava açıldıktan sonra yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

b. Kabule göre de;

...’in kardeşi olan sanık ...’in, ...’i canlı bomba ... ile birlikte öğrenci evinde sakladığı, ...’e bombalama eyleminde kullanacağı aracı kiralamasından sonra evinde sakladığı sahte kimlik ve silahı getirdiği, dijital materyallerinde PKK mensuplarının cenazelerini taşıyan örgüt mensubu şahısların fotoğrafları, terörist mezarlarının resimleri, biji apo yazılı resim, el yazısı ile yazılmış yazılar, kendisi adına düzenlenmiş basın tanıtım kartı, YPG’nin gerçekleştirdiği eylemlere ilişkin görüntüler, YPJ mensubu ... isimli örgüt mensubunun annesine yazdığı mektup, Kobani düşmeyecek yazılı kadın teröristlerin bulunduğu fotoğraf tespit edildiği, herkese açık Facebook paylaşımlarında örgüt mensuplarının fotoğrafları bulunduğu, bunlardan bazılarında eli silahlı şahısların da bulunduğu tespit edilmekle, tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma veya silahlı terör örgütüne yardım etme suçları kapsamında bulunup bulunmadığının tartışmasız bırakılması,

2. Sanık ... yönünden;

2. Sanık ... yönünden;

Sanığın adresinde 11.05.2016 tarihinde yapılan aramada elde edilen ve el konulan dijital materyaller hakkındaki inceme ve tespit tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre; PDF formatında PKK/KCK terör örgütü lideri tarafından yazılmış Demokratik Ulus Çözümü isimli kitabının, nereye ait olduğu tam olarak tespit edilemeyen arazi/yer fotoğrafların, davaya konu bombalı araçla saldırı eylemini düzenleyen ... Kod ...'e ait fotoğrafın ve terör örgüt adına yapılan faaliyetleri övücü ve destekleyici ve örgütü çağrıştıran resimlerin bulunduğunun tetkik edilen dijital verilerin içerisinde tespit edilmesi ile terör örgütünün yapacağı eylemlere ilişkin olarak keşif yaptığı, kroki çizdiği ve bunları örgüte aktardığı kabul edilen ve uzun süreli beraber aynı evde kaldığı sanık ... ile birlikte turistlik bir gezi olarak da kabul edilemeyecek şekilde terör örgütünün başkaca mensuplarıyla da rahat şekilde irtibat kurabilecekleri yerlerden Dohuk ve Erbil'e giderek, görüşmeler yapılması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın diğer örgüt üyeleriyle birlikte fikir ve eylem birliği içinde hareket etmek suretiyle hiyerarşik yapıya dahil olduğunun, sıkı bir disiplinle, örgütün stratejisi, yapılanması, faaliyetleri ve amacına uygun hareket ettiğini ortaya koyduğu ve ayrıca sanığın dijital inceleme sonucunda elde edilen verilerin girdiği haber sitelerinden kaynaklandığına yönelik savunması nedeniyle de elde edilen dijital verilerin haber sitelerinden kalan kalıntılar olup olmadığına yönelik teknik inceleme yapılarak düzenlenecek raporun sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma veya silahlı terör örgütüne yardım etme suçları kapsamında kalıp kalmadığının tartışmasız bırakılması,

3. Sanık ... yönünden;

a) Sanığın canlı bomba ...’in Türkiye’de saklanmasında, bombalama eyleminde kullanılacak aracın kiralanmasında, ...’in eylemi gerçekleştirmek üzere Ankara’ya gitmesi için gerekli koşulların sağlanmasında, bomba yapımında kullanılacak malzemelerin Ankara’ya naklinde görev aldığı ancak bombaları teslim ettikten sonra ...’in de emri ile Şanlıurfa iline döndüğü ve patlamanın gerçekleştiği 13.03.2016 tarihinde olay mahallinde ve Ankara’da bulunmadığı değerlendirildiğinde, sanığın Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu olan amaç suçu gerçekleştirmek için işlenen araç suç niteliğinde olan kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 40 ıncı maddesi delaletiyle 39/2-b maddesi gereğince sorumlu olduğu sabit görülerek, otuz altı kez nitelikli kasten öldürmeye yardım etme, üç yüz kırk bir kez nitelikli adam öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de;

b) Kabule göre de;

Yargılama sırasında duruşmaya katılmayan mağdur ...'un kolluk tarafından soruşturma aşamasında 13.06.2013 tarihinde alınan beyanında; patlamanın yaşandığı anda dükkanda bulunmadığını ve yaşanan patlama sebebiyle dükkanın büyük zarar gördüğünü, dükkanda temizlik yaptığı esnada yerde bulunan camların kolunu kesmesi sebebiyle Akay hastanesine giderek tedavisinin yapıldığını, kendisinin yaşanan patlama anında yaralanmadığını ve kimseden davacı ve şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, sanığın ...’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan cezalandırılamayacağının gözetilmemesi,

4. Sanık ... yönünden;

Sanığın ...’in bombalama eyleminde kullanacağı aracı temin etmesi, akabinde bombanın yapımında kullanılacak malzemelerin gömülmesi için ...’a malzeme temin ettiği, gömülen bu malzemelerle Ankara’ya gitmesi amacıyla ...’ye otobüs bileti aldığı, ...’ın otobüse binmeden önce telefonunu sanığa vererek yakalanması halinde hattını kırmasını istediği, sanığın 23.01.2016-10.03.2016 tarihleri arasında ... ile bombalı saldırı öncesinde 35 kez görüştüğü, mail adresine bombalama olayı ile ilgili bilgiler geldiği hususları gözetilediğinde sanığın eylemlerinin süreklilik ve yoğunluğu dikkate alınarak hiyerarşik yapısına organik bağla katılmak suretiyle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

5. Sanıklar ... ve ... yönünden;

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasa'nın 138/1 inci maddesi hükmü, TCK'nın 61 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1 inci maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde;

a. Sanık ...’in TEM şubenin 09.01.2017 tarihli raporunda örgüt mensubu olduğu ve örgüt eylemlerini takip ettiğine dair tespitler, dijital materyallerinde PKK’nın Diyarbakır barikatlarına, örgüt elebaşı adına yazılmış yazılar, örgütün gençlik yapılanması YDG’nin flamasını taşıyan yüzleri gizlenmiş örgüt üyelerine ve örgüt flamalarına ait resimler, YPG ile ilgili aramalar, Kuzey Irak,’ın Dohuk kentinde ... ile kaldığına dair tespitler de dikkate alınarak sanık ... hakkında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşditin derecesinin tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle az ceza tayin edilmesi,

b. Sanık ...’un sosyal medya hesabında propaganda niteliği taşıdığı tespit edilen iki ayrı paylaşımı dışında başkaca bir eyleminin tespit edilmemiş olması karşısında sanık hakkında dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun adil bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdinin derecesinde yanılgıya düşülmesi, ayrıca; takdiri indirim nedeni olarak da; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın faillerinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden geçmişte hakkında herhangi bir suç kaydı ve sabıkası bulunmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen sanık ... hakkında yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık ..., sanıklar müdafileri, bir kısım katılanlar vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca dosyanın Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2263, Karar No: 2021/713, Tarih: 20.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/2263 E.  ,  2021/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme: İSTANBUL 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm: Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, süresinden sonra yapılmış olması ve hükmedilen cezanın süresine göre, 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nun 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

1-) Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanıkların teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadan teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruçturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen raporlara dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

a) Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemlerini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b) Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanıkların beyanı da dikkate alınarak haklarında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

b) Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanıkların beyanı da dikkate alınarak haklarında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

2-) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarihli 2014/462 esas, 2015/135 ve 2014/848 esas, 2015/136 sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacılar tarafından sanıklardan birden fazla kez uyuşturucu madde alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçların zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanıkların, cezalarının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3-) Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin ''14/12/2012-26/12/2012-17/01/2013 (Sanık ... için), 22/12/2012-26/12/2012 (Sanık ... için)" şeklinde yazılması yerine sanık ayrımı gözetilmeksizin "24/04/2013" olarak yazılması,

4-) Hapis cezasına mahkûm edilen sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafii ile sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 20.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11301, Karar No: 2013/29207, Tarih: 14.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/11301 E.  ,  2013/29207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı ve karşı davalı ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, maaş alacağı ile prim alacaklarının ödetilmesine, davalı ve karşı davacı ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşılık davalı , 01/05/2002 tarihinde davalı şirkette genel müdür olarak işe başladığını, iş akdinin 24/05/2004 tarihinde işveren tarafından haksız ve kabul edilmez tutum ve davranışlar sergilenerek, ağır hakaret ve sövgü dolu sözler sarfedilerek, işten kovulmak suretiyle sona erdirildiğini, keşide edilen 13/07/2004 günlü ihtarnameye rağmen haklarının ödenmediğini, son aylık ücretinin net 3.850,00 TL olduğunu ileri sürerek, kötüniyet, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, yıllık izin ücreti ile prim alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşılık davacı , davacının 24/05/2004 tarihinde işyerini terk ettiğini, 24/05/2004 tarihinde şirket yönetim kurulu başkanı ... ile yaptığı görüşmede, CNR'daki ev tekstili fuarında şirket adına kurulan standın başarısız olduğu ve bu başarısızlığın sebepleri ile kimlere ait olduğunun kendisine sorulması üzerine sinirlenen davacının soruyu cevaplandırmadan "o halde ben gidiyorum" dediğini, şirket yetkilisinin de "o halde istifa dilekçeni yazıp ver" dediğini, davacının "istifa dilekçesi vermiyorum, çekip gidiyorum" diyerek işyerini terk ettiğini, bu durumun tutanakla tespit edildiğini ve genel müdür sıfatı ile çalışan davacının işyerini yüzüstü bırakıp gitmesinin iş adabına ve yasa hükümlerine uygun olmadığı gibi, sıfatının gereklerini yerine getirmeyen davacının olaydaki sorumsuz davranış nedeniyle şirketin maddi ve manevi zarara uğradığını, kendi arzu ve isteği ile hiçbir hakarete maruz kalmadan işyerini terk eden davacının ihbar-kıdem tazminatı talep hakkı olamayacağını, kötüniyet tazminatı talep koşullarının gerçekleşmediğini, ücretinin 1.250,00 TL olup, ücret, izin ve prim alacağı bulunmadığını beyanla haksız davanın reddini ve karşı dava olarak da davacının ihbar önellerine uymadığı gerekçesi ile ihbar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporunun 2. seçeneğine itibar edilerek davanın kısmen kabulüne, karşılık davanın ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve karşı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık aylık ücretin miktarı noktasındadır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporunun 2. seçeneğine itibar edilerek davanın kısmen kabulüne, karşılık davanın ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve karşı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık aylık ücretin miktarı noktasındadır.

Dairemizin 22/01/2013 tarihli 2012/38512 E 2013/2468 K sayılı bozma ilamı ile “ Ücretin miktarını ispat yükü davacı işçidedir. Yapılan ücret araştırması sonucu davacının 1250 TL net ücret aldığı anlaşılmıştır. Tanık beyanları emsal ücret araştırmasıyla çelişmekle davacı ücretinin 1250 TL net olduğunun kabulüyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi ve dava kısmen kabul edilmesine rağmen davalı-karşı davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır. ” gerekçesiyle karar bozulmuş yerel mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam olunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise aylık brüt 1250 TL ücret üzerinden hesaplama yapılmıştır.

Bozma ilamında açıkça aylık net 1250 TL ücret üzerinden dava konusu isteklerin hesaplanması istenmesine ve mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam edilmesine rağmen bozma gerekleri yerine getirilmeden karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.11.2013. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3746, Karar No: 2025/2535, Tarih: 25.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/3746 E.  ,  2025/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2753 E., 2023/1224 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/202 E., 2021/205 K.

Taraflar arasındaki kadastro (tespite itiraza ilişkin) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl dosya davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl dosya davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili özetle; İstanbul ili ... ilçesi Mecidiye mahallesinde kain 152 ada 5 parsel sayılı, 238 m² ölçümlü taşınmazın 2/B kapsamında tespitte davalı ... adına yazıldığını ancak hak sahibinin davacı olduğunu, taşınmazın 1985 yılında davacı tarafından bedeli ödenerek satın alındığını, ancak davacının İstanbul dışında çalışması sebebiyle ağabeyi ... kullanımına bıraktığını ancak dava konusu taşınmazı davacının yine diğer ağabeyi olan ... adına yazıldığını, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı 2017/147588 soruşturma sayılı dosyasında dava konusu taşınmazın davacı tarafından alındığına yönelik beyanı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına yapılan tespitin iptali ile davacı adına kaydın düzeltilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya davacısı vekili özetle; İstanbul ili ... ilçesi Mecidiye mahallesinde kain dava dilekçesinde belirttiği taşınmazların geldisi olan 709 parsel sayılı taşınmazın 1967 yılında yapılan kadastro ile Hürmüz Tunca vd. adına tespit edildiğini, taşınmazın maliklerine karşı, Hazine tarafından Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/1293 Esas sayılı dosyası ile tapu iptali ve tescili davası açıldığını, 709 parsel sayılı taşınmazda 1981 tarihinde 2/B kadastrosu yapıldığı, taşınmazın orman sınırları dışa çıkartıldığı, 1985 tarihinde tapu maliklerince davacı ...'a satış vaadi sözleşmesiyle taşınmazın satışının yapıldığını, Pendik Kadastro Mahkemesinin 2008 tarihinde kesinleşen kararıyla tapu malikleri adına olan tapu kaydının iptaline ve taşınmazın Hazine adına orman olarak tapuya tesciline karar verildiğini, davacı tarafından emlak vergilerinin önce Pendik Belediyesine, sonrasında ise ilçe sınırları değiştiğinden Sultanbeyli Belediyesine ödendiğini, 3402 sayılı Kanun'un ek-4. maddesine göre yapılan kullanıcı tespitinin hatalı düzenlendiğini ileri sürerek; kullanıcılığa ilişkin kadastro tespitinin iptal edilerek taşınmazların tapu kaydının beyanlar hanesine davacının kullanıcı olarak şerh verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu; "..Taşınmazın fiili kullanım durumu ile ilgili olarak Mahkememizce icra edilen keşif sırasında taşınmazın üzerinde bir adet kümes bulunduğu, kısmen de bahçe olarak kullanıldığı, bahçe olan kısmın sebze ekili ve etrafının çevrili olduğu görülmüştür. Davacı taraf taşınmazı kendisinin satın aldığını ancak fer'i zilyet olarak kullanımını ...'e bıraktığını iddia etmiş davalı taraf ise ...'ün taşınmazı satın alırken davacıdan borç para aldığını ve daha sonra borcunu ödediği, 1995 yılında da taşınmazı davalıya devrettiğini bildirmiştir. Çekişmeli 152 ada 5 parsel üzerinde ev bulunan 152 ada 4 nolu parselin devamında olup 4 parselle ilgili olarak İstanbul Anadolu 2. Kadastro Mahkemesinin 2019/201 Esas sayılı dosyasında dava görülmüş ve davacı ...'ün davasının reddine karar verilmiş ancak verilen karar kesinleşmemiştir. Keşifte dinlenilen ... dava konusu taşınmazla birlikte bitişiğinde evi bulunan 152 ada 4 parseli tek parsel olarak 1985 yılında satın aldığını, 1995 yılında dava konusu 152 ada 4 parseli kardeşi ...'e sattığını ve halen onun izni ile taşınmazı kendisinin kullandığını söylemiştir. Diğer davalı tanıkları da ...'ün taşınmazı 1995 yılında davalı ...'e sattığını o tarihten itibaren vergilerini ...'in ödediğini, davacı ...'un taşınmazda bir kullanımı bulunmadığını ifade etmişlerdir. Davacın kardeşinin eşi olan davacı tanığı İbrahim Hakkı Dilek ise taşınmazı davacı ...'un satın aldığını, satış bedelini de onun ödediğini, İsmet'in taşınmazı ...'un izni ile kullandığını söylemiştir. Dava dışı ...'ün taşınmazı satın alırken davacı kardeşi ...'dan bir miktar para aldığı davalı tarafında da kabulünde olup davacı tarafın dayanağı İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/147588 sayılı soruşturma dosyasındaki ifadesinde de arsanın alımı sırasında kardeşi ...'un ödediği satış bedelini ...'un düğünü sırasında kendisine ödediğini ve bu ödemeden sonra ...'un taşınmazda hak sahibi olmadığını beyan etmiştir. Satış senedi ... adına düzenlenmiş ve fiilen de taşınmazı İsmet kullanmış, daha sonra 1995 yılında dava konusu kısmı davalıya devretmiş, devir taşınmazın belediye nezdinde tutulan emlak vergisi kayıtlarına da işlenmiş, bu işlemler sırasında davacının zilyetliğin korunmasına yönelik herhangi bir talebi olmamıştır. Davanın kullanım kadastrosuna itiraza ilişkin olduğu gözetildiğinde taşınmazda davacının fiili bir kullanımı da bulunmamaktadır. Bu durumda dava dışı ...'ün davalı ...'e devrettiği 1995 yılında taşınmazı asli zilyet sıfatıyla kullanmakta olduğu aksinin davalı tarafça ispatlanamadığı kabul edilmelidir. Devir tarihinden sonra da davalı ...'in izni ile taşınmazın ... tarafından kullanılmaya devam edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle ispatlanmayan davanın reddine karar vermek gerekmiştir.