muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15728, Karar No: 2014/83, Tarih: 13.01.2014

Dava konusu olayda, Cihanbeyli Noterliğinin “ibraname” başlığını taşıyan 26.03.2012 tarihli belge, dava dışı S.. E.. adlı kişinin beyanına göre tanzim edilmiştir. Bu belge ile S.. i E.. T.. S.. 'den olan alacağını aldığını beyan etmiş, Davalı Noter de bu beyanı esas almıştır.

“İbra” kelime anlamı olarak; alacaklının alacak hakkından vazgeçmesi sonucu borçlunun borcundan kurtulması anlamına gelmektedir. Ortada gerçek anlamda bir borç var ise, ibra ile bu borç sona ermektedir. Ancak gerçek anlamda bir borç yok ise, bu konuda düzenlenen ibranamenin de hukuki bir sonuç doğurması düşünülemez. Zira, olmayan bir borç için düzenlenen ibraname yok hükmündedir. Bu nedenle 26.03.2012 tarihli dava konusu ibranameyi düzenleyen (borçluyu ibra ettiğini beyan eden) kişinin gerçekte alacaklı olmaması nedeniyle bu beyanının hukuki bir değeri yoktur. Bu şekilde tek taraflı beyan (ibra beyanı) ile önüne gelen kişinin, ibra ettiği kişiden böyle bir alacağının olup olmadığı konusunda noterlere yükletilmiş bir görev de bulunmamakta olup, noterin yaptığı işlem sadece kişinin beyanını zapta geçirerek tasdik etmekten ibarettir. Burada Notere yükletilen görev, beyanda bulunanın (ibra edenin) kimliğini Noterlik Kanununun 72. maddesi gereğince doğru tesbit etmekten ibarettir. Dava konusu olayda da Davalı Noter bu yükümlülüğünü yerine getirmiş ve ibraname düzenlenmesini talep eden kişinin kimliğini tesbit etmiştir, zaten bu konuda bir ihtilaf da bulunmamaktadır.

O halde davada davalı Noterin sorumluluğunu gerektirecek herhangi bir durum söz konusu değildir.

2-Dava rehin ile temin edilmiş alacakda rehnin, haksız olarak kaldırılması nedeniyle rehinle temin edilmiş alacak miktarının davalı Noterden tahsili talep edilmiştir. Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerden dolayı Noterin sorumlu bulunmadığını düşünüyoruz. Bir an için aksi kabul edilse Noterin sorumluluğu kabul edilse bile, davacının zararı ancak borçludan alacağını alamaması halinde doğar. Davacının borçludan alacağını tahsil edemediği iddiası bulunmamaktadır. Bu durumda henüz doğmamış bir zararın talep edilmesi söz konusu olur ki; böyle bir davanın da dinlenme olanağı yoktur. Benzer bir olayda Yargıtay Hukuk Genel kurulunun 2013/19-1856-E; 2014/44 sayılı kararında da, henüz doğmamış bir zarardan dolayı talepte bulunulamayacağı kabul edilmiştir. Davanın bu nedenle de reddedilmiş olması doğrudur.

Yukarıda açıkladığımız nedenlerden dolayı mahkemece davanın reddedilmiş olmasında usul ve yasaya bir aykırılık bulunmadığından kararın onanması gerektiği görüşünde olduğumuzu bildiririz. 13.01.2014
Yargıtay — Esas No: 2014/21046, Karar No: 2015/14577, Tarih: 02.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21046 E.  ,  2015/14577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2011/64-2014/320

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “mahkemece davacı Hazinenin dayanağı olan ve çekişmeli 2036 sayılı parselin tespitine esas 26.01.1973 tarih 73 sıra numaralı tapu kaydı ile davalının dayanağı olan ve 2037 sayılı parselin tespitine esas 26.01.1973 tarih 74 sıra numaralı tapu kayıtlarının yöntemince uygulanarak kapsamlarının belirlenmediğini, davacı ve davalının dayanağı olan tapu kayıtlarının 19.11.1945 tarih 41 sıra numaralı Hazine adına kayıtlı kök tapudan ifrazen gelmekte olduğunu, tapu kayıtlarının oluşum belgeleri ve haritaları ile çekişmeli taşınmazlara komşu parsellerin onaylı tutanak suretleri ve dayanağı olan belgelerin getirtilip dosya tamamlandıktan sonra mahallinde yöntemine uygun keşif yapılması ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 2036 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapuya tesciline, birleşen 1991/670 Esas sayılı dosyada dava konusu edilen 2037 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ......Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, çekişme konusu 2036 ve 2037 parsel sayılı taşınmazların Hazine adına tapuda kayıtlı olduklarının tespit edildiği, 2036 parsel sayılı taşınmazın okul binası ile okul bahçesi olarak, 2037 parsel sayılı taşınmazın ise oyun parkı olarak kullanıldığı, ve davacının davasını açmakta haklı olduğu gerekçesi ile davanın esasına ilişkin yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucunda verilen karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından verilen ek temyiz dilekçesi ile dosyaya ibraz edilen belgelere göre, mahkemece verilen karar tarihinden önce, 6360 sayılı Yasa gereğince oluşturulan devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonunda çekişme konusu 2036 ve 2037 parsel sayılı taşınmazların Hazine adına devir edilerek 16.05.2014 tarihinde tapuya tescil edildiği, dolayısıyla karar tarihi itibariyle mahkemece 2036 ve 2037 parsel sayılı taşınmazlar hakkında davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla, bu husus göz önünde bulundurularak karar verilmesi gerekirken esasa ilişkin yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle, bozma nedenine göre sair hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/599, Karar No: 2022/2108, Tarih: 10.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/599 E.  ,  2022/2108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, anne ...’un 26.05.2012 tarihinde doğum için davalı şirkete ait...Med hastanesinde yatışının yapıldığını, normal doğum sırasında doğumun zor bir şekilde seyretmesi üzerine anne tarafından sezaryen talep edildiğini ancak davalı doktorlarca normal doğum önerildiğini ve sonrasında doğumun bir türlü gerçekleşmemesi üzerine vakum yöntemi ile bebeğin doğurtulmaya çalışıldığını ve bu şekilde bebek ...'un doğduğunu, çocuğun doğar doğamaz beynine oksijen gitmediği ve beyninde ödem oluştuğundan yeni doğan yoğun bakım ünitesine alındığını, davacı bebek ...'un doğduğu günden itibaren bir çok hastanede tedavi gördüğünü ve en son Şanlıurfa ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nce 10.12.2013 tarihinde "orta derecede bilişsel gelişim geriliği" tanısı ile yardım mekanik destek veya bir yardımcı cihaz olmaksızın ayağa kalkamayacağının belirtilerek % 94 oranında özür oranı verildiğini, davalı hastaneye müracaat ederek doğum sırasında çekilen NTS kayıtları ile doğum sırasındaki yapılan tetkiklere ilişkin evrakları istemesi üzerine sadece epikriz formunun verildiğini, doğum sırasında vakum uygulandığı halde epikriz kayıtlarında buna ilişkin bir kayda rastlanılmadığını, davalı hekim ve hastanenin sezaryenla doğum talep etmesine rağmen normal doğuma zorlanarak doğum sırasında vakum yöntemini yanlış kullanarak davacı bebek ...'un beyninde hasar meydana gelmesine neden olduğunu, bebek ...'un sürekli iş görmezliğe uğradığını ayrıca özürlü ve sürekli yatalak biri olarak hayatını idame ettirmek zorunda kalacağından ömür boyu normal bir insan gibi yaşamayacağını, ömür boyu acı ve keder dolu bir yaşam süreceğini, bu keder ve üzüntü ailenin ortak yaşayacağı bir kader olduğundan davacı anne ve babanın da çocukla beraber hatta çocuklarından daha fazla acı alem yaşayacaklarını beyan ederek davacı ... için maddi zararı tam olarak tespit edildiği anda artırılmak üzere 3.000,00 TL. maddi 100.000,00 TL. manevi, davacılardan baba ...

ve anne ... için 75.000,00'er TL manevi tazminat olmak üzere toplam 253.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

ve anne ... için 75.000,00'er TL manevi tazminat olmak üzere toplam 253.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davacının doğumun gerçekleştiği 26.05.2012 tarihinden iki gün önce poliklinik muayenesi için başvurduğunu, davacı ...’un hastanelerine başvurduğu tarihte 39 haftalık gebe olduğunu, hastadan o güne kadar gebeliği ile ilgili yapılmış tetkiklerin istendiğini ancak hastanın herhangi bir evrak getirmediğini, doğum şekli konusunda gerek normal gerek sezaryen hakkında hastaya, eşiyle birlikte sözel bilgi verildiğini, hastaya normal doğum önerildiğini ve normal doğumu kabul etmemesi durumunda yazılı onam verilerek sezaryen yapılabileceğinin de bildirildiğini, iddia edildiğinin aksine hastanın sezaryen istemediğini, iddia edildiği gibi doğumun uzamadığını, ayrıca doğum süresince ne hastadan ne de eşinden sezaryen yapılması talebi gelmediğini ve doğum süreci boyunca sezaryeni gerektirecek ne fetal(bebekle ilgili) ne de maternal( anne ile ilgili) gerekçe oluşmadığını, ddia edildiği gibi zor bir doğum olmadığını ve doğum sırasında vakum kullanılmadığını, bebeğin doğduktan sonra çok kısa bir süre ağladığını ve sonrasında solunumunun kötüleştiğini, bunun üzerine nöbetçi çocuk doktoru tarafından ilk müdahalenin yapıldığını ve yoğun bakım ünitesine alındığını, doğum sonrası bebekte oluştuğu iddia edilen durumun doğum sürecine bağlı olmadığını, davacı annenin daha öncesinde beş aylık gebelik kaybı öyküsü de göz önünde bulundurulduğunda bu durumun altında başka bir sebebin olmasının kuvvetle muhtemel olduğunu, literatür incelendiğinde perinetal asfiksinin önemli bir kısmının doğum öncesi süreçte başladığının ortaya koyulduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm, davacıların temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 13/05/2019 tarihli ve 2016/13530 - 2019/6035 sayılı kararıyla; hükme esas alınan raporda, doktorlara ve sağlık çalışanlarına atfı kabil kusur bulunmadığı belirtildiği, davacı çocuk ...'da meydana gelen engellerin ne olduğu ve doğum öncesinde mi yoksa doğum sırasında mı gerçekleşmiş olabileceği hususunun yeteri kadar açıklanmadığı,doğum sırasında vakum kullanılmış ise bunun ne şekilde tespit edilebileceği ve tespit edilmesi durumunda çocukta meydana gelen durumla bu yöntemin kullanılması arasında bir bağlantı olup olmadığı, çocukta gerçekleşen bu durumun davacı ...'nın daha önce gerçekleştiği iddia edilen beş aylık gebelik kaybı öyküsü ile bir ilgisinin olup olmadığı hususlarında yeterli açıklama bulunmamaktadır. O halde mahkemece, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, aralarında 2 kadın hastalıkları ve doğum ve 1 çocuk hastalıkları uzmanı bulunan, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, davacı ve davalının iddia ve savunmaları ile itirazlarını karşılar nitelikte dava konusu olayda davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece;davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan raporda;annenin önceki gebeliğinde 5 aylık bebek ölümü hikayesinin bulunması, önceki gebelikteki bebek ölümünün nedenlerinin araştırılmaması ve buna ait herhangi bir kayıt bulunmaması, kesin olmamakla birlikte plasenta ile ilgili bir problem olabileceğini düşündürdüğü ve dolayısıyla bu engellerin doğum öncesinde gelişmiş olabileceği ihtimalinin göz ardı edilemeyeceği, yenidoğanda gelişmiş olan kranial hemorajiler ve komplikasyonları da çok nedenli bir durum olup, vakumla doğumun kesin bir kriteri olmadığı, doğumda vakum kullanıldığını kesin olarak söylemenin mümkün olmayacağı,davalı ...'un doğum sonrası ikinci günde çekilen (28.05.2012) beyin tomografisinde perinatal asfiksi değerlendirmesinde kullanılan kan tetkiklerinin yüksek çıkması, doğum seyrinde herhangi bir zor doğum öyküsü,

doğum travması, forseps, vakum gibi müdahaleli doğum öyküsü ve buna bağlı gelişen asfiksi bulunmaması, annenin önceki gebeliğinde beş aylık bebek ölümü hikayesinin bulunması, önceki gebelikteki bebek ölümünün nedenlerinin araştırılmaması ve buna ait herhangi bir kayıt bulunmaması, kesin olmamakla birlikte plasenta ile ilgili bir problem olabileceğini düşündürdüğü ve dolayısıyla bu engellerin doğum öncesinde gelişmiş olabileceği, bu nedenle bu durumun daha önce kaybedilen beş aylık gebelikle de ilgisi olabileceği ihtimalinin de olabileceği yönünde rapor verilmiştir.

Söz konusu rapor hükme esas alınmış ise de küçük ...'da meydana gelen engellerin ne olduğu ve doğum öncesinde mi yoksa doğum sırasında mı gerçekleşmiş olabileceği hususunda yeterli açıklamaya yer verilmediği ,ihtimaller dahilinde rapor edildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle daha somut rapor tanzim edilebilmesi için öncelikle; davacı ...’nın önceki gebeliğinde beş aylık bebek ölümü ile ilgili varsa tüm hastane kayıtları getirtilmeli,davacı ...’un fiziki muayenesi yapılmalı ve doğum sırasında vakum kullanılıp kullanılmadığına ilişkin davacıların göstermiş olduğu tanıklar dinlenerek önceki bozma kararımız doğrultusunda mahkemece, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, aralarında iki kadın hastalıkları ve doğum,bir yenidoğan yoğun bakım,bir beyin cerrahi ,bir çocuk nöroloji uzmanı bulunan, akademik kariyere sahip beş kişilik bilirkişi kurulundan, tarafların iddia ve savunmaları ile itirazlarını karşılar nitelikte dava konusu olayda davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı hususunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek, eksik incelemeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacılara iadesine, 6100 sayılı HMK'nin geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nin 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2163, Karar No: 2014/12009, Tarih: 03.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2163 E.  ,  2014/12009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22917, Karar No: 2012/16108, Tarih: 27.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22917 E.  ,  2012/16108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme,Yardım yükümlülüğünü yerine getirmeme,

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet, Beraat ( Yardım yükümlülüğünü yerine getirmeme )

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından, yardım yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

a) Sanık hakkında yardım yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan beraat kararına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA

b) Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur oranlarına, katılan vekilinin ise ceza uygulamasına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. madde ve fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki TCK'nın 53/1 maddesi ile ilgili 4. bendinin çıkarılması suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1222, Karar No: 2012/2971, Tarih: 19.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1222 E.  ,  2012/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin olarak Dairemizin 13.10.2011 gün ve 2011/433 esas 2011/1027 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçlunun ... Vergi Dairesinde tahakkuk eden KDV iadesi alacağını 09.01.2009 günü temlik aldıklarını, bu tutarın paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin alacaklı olduğu 2, 3, 4, 5 ve 8'nci sıralardaki takip dosyalarından gönderilen haciz ihbarnamelerine, alacak bulunmadığından bahisle itiraz edildiğini, Vergi Dairesi'nin 14.08.2008 tarihli cevabında 18.016,14 TL alacağın bulunduğu bildirilmiş ise de bunun başka temlik alacaklısına ödendiğini, 14.01.2009 tarihli cevapta alacağın bulunmadığının bildirildiğini, temlik sözleşmesinin tebliğ edildiği 12.01.2009 tarihinde para üzerinde başkaca bir haciz ya da temliğin bulunmadığını, şikayet olunanın 28.01.2009 tarihli haczinin de Vergi Dairesi'nce reddedildiğini, oysa düzenlenen sıra cetvelinde bu takip dosyasının birinci sıraya alındığını, öte yandan şikâyet olunanın dosyasındaki alacak tutarının 06.08.2008 itibariyle 217.428,00 TL olduğunu ve 06.04.2009 tarihindeki hesaplara itibar edilmesinin yasaya aykırı olduğunu, fark tutarın izleyen sıraya verilmesi gerektiğini ileri sürerek, müvekkilince temellük edilen alacağın ilk sıraya kabulüne, aksi takdirde sıra cetvelinin talep gibi düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan 06.08.2008 tarihinde haciz tezkeresi çıkartıldığını, 12.08.2008 günü bu haczin Vergi Dairesi kayıtlarına işlendiğini, şikayetçinin temlik alan sıfatıyla, borçlunun talep edemeyeceği bir hakkı isteyemeyeceğini, KDV alacağının ihracat tarihinde doğduğunu ancak serbest bırakılmasının bir takım işlemlerden sonra mümkün olduğunu, gecikmenin bu işlemlerden kaynaklandığını ve haciz tarihi itibariyle 323.000,00 TL alacaklarının bulunduğunun öğrenildiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, borçlunun üçüncü kişideki alacaklarının haciz ihbarnamesi ya da haciz müzekkeresi ile haczedilebileceği, bu alacağın ihracata dayalı KDV iadesinden doğması nedeniyle haczi kabil bir alacak olduğu ve şikayet olunanın haczinin geçerli bulunduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 13.10.2011 tarih ve 2011/433-1027 E-K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12192, Karar No: 2012/13721, Tarih: 18.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/12192 E.  ,  2012/13721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece kısa kararda davanın kabulü ile davalı borçlunun ... Cad. ... Sok. No:... ... .../... adresindeki kiralanandan tahliyesine karar verildiği halde, gerekçeli kararda ... mah. ... Cad. ... Sok. No .... ... ... adresindeki taşınmazdan tahliyesine karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12582, Karar No: 2018/11315, Tarih: 20.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12582 E.  ,  2018/11315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.