muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1061, Karar No: 2025/28, Tarih: 06.01.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 14.06.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Mahkemece kusursuz sorumluluğa ilişkin hususların gözetilmediğini, yapılan keşif üzerine alınan raporda davalı şirketin kusurlarının tek tek belirtildiğini, ancak Mahkemece daha sonra dosya üzerinden alınan rapora dayalı olarak karar verildiğini, davalı şirketin olay sonrası elektrik hattını yer altından ve köprü yan geçişlerinden sağlamak suretiyle alması gereken tüm tedbirleri aldığını, tek başına bu hususun dahi davalı şirketin olayın meydana gelmesinde tek ve tam kusurlu olduğunu ispatladığını, davalının Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği hükümlerine uygun hareket etmediğini, keşif sonrası düzenlenen raporda bilirkişiler tarafından yukarıdan geçen iletken tellerle ilgili olarak toprak yığınları nedeniyle yükseltinin yasal mevzuatta öngörülen mesafeden daha kısa bir mesafe olduğu hususunun tespit edildiğini, iletken tellerin tutunduğu iki direk arasındaki mesafenin uzun olmasının da mevzuata aykırı diğer bir husus olduğunu, olay yerinde yüksek gerilim bulunduğuna ilişkin bir uyarı levhası bulunmadığını, olay yerini görmeyen bilirkişiler tarafından düzenlenen raporun hükme esas alınmasının mümkün olmadığını sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, elektrik çarpması sonucu meydana gelen yaralanma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle alınan bilirkişi heyet raporunda olayın meydana gelmesinde davacının tam kusurlu olduğunun tespit edilmesine, buna bağlı olarak davacının ağır kusur teşkil eden eylemiyle zarar arasındaki illiyet bağının kesilmesine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden mahallinde alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/231, Karar No: 2014/3540, Tarih: 18.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/231 E.  ,  2014/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 21.02.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 22.03.2013 günü temyiz eden katılanın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4848, Karar No: 2018/7758, Tarih: 10.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/4848 E.  ,  2018/7758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında katılan...'e yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında katılan...'e yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Oluş ve dosya kapsamına göre; suç tarihinde katılanın iki kişi tarafından boş bir araziye götürüldüğü bıçak ve tabanca tehdidiyle 70 TL parası ve cep telefonunun alınarak tabancayla yaralandığı, yağmalanan cep telefonun sanığa ait hat tarafından kullanıldığını tespit edildiği, katılanın 21.07.2009 tarihli Cumhuriyet savcılığında alınan ifadesinde dosya içerisinde bulunan ... isimli şahsa ait fotoğrafın gösterildiği ve kesin olarak teşhis ettiğinin belirtildiği, 04.02.2011 tarihli duruşmada ise kendisine gösterilen sanığı benzettiğini ancak teşhis edemediğini beyan ettiği olayda; katılandan yağmalanan cep telefonunun olay sonrası sanık dışında, ... adına kayıtlı ... ve ... adına kayıtlı ... nolu hatlardan da arandığının tespit edildiği, bu kişilerden...'in adres bilgilerine ulaşılamadığı, ayrıca abonelik sözleşmesi ile kimlik bilgilerinin dosyaya getirtilmediği, ...'ın ise abonelik sözleşmesi ile nüfus cüzdanı fotokopisinin dosya içerisine alınmakla birlikte katılana fotoğraf teşhisi yaptırılmadığı, sanık ... hakkında yaptırılan fotoğraf teşhisinde ise, dosya içerisindeki sürücü belgesi ile nüfus cüzdan fotokopilerindeki fotoğraflardan hangisinin teşhis için gösterildiğinin belirtilmediği, sanığın sürücü belgesini kaybettiği ve adına çok sayıda hat çıkarıldığını öğrendiğini savunduğu, sanığa ilişkin telefon abonelik başvuru formundaki imza ile sanık savunmanı tarafından dosyaya sunulan bonolar ve diğer belgelerdeki imzaların farklılık gösterdiğinin ileri sürülmesi karşısında; yağmalanan cep telefonundan olay sonrası yapılan arama kayıtlarında hangi aramanın önce yapıldığının tespit edilerek, arama sırasına göre sonraki arama kayıtlarındaki kişiye kendisinden önce kullanılan cep telefonu cihazını ne şekilde edindiğinin arama kaydı bulunan sanık ile diğer hatların sahipleri... ve ... adlı kişilerden sorulması, ayrıca sanığın çalındığını ileri sürdüğü ehliyetiyle ilgili kayıp, çalıntı başvurusunun bulunup bulunmadığı, başvuruda bulunmuş ise hangi tarihte başvuruda bulunduğunun tespiti ile yeni ehliyet çıkarıp çıkarmadığının ilgili kurumdan sorulması, 27.12.2007 tarihli abonelik başvuru formundaki imzanın sanığa ait olup olmadığının tespiti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, ayrıca suç tarihi itibariyle sanığın başka cep telefonu kullanıp kullanmadığının GSM operatörleri ile gerekirse sanık yakınlarından sorularak belinlenmesi, cep telefonu tespit edilmesi halinde suç tarihinde hangi baz istasyonundan sinyal verdiğinin tespit edilerek bu durumların netleştirilmesi ve delillerin birlikte bütün halinde karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1408, Karar No: 2011/2752, Tarih: 10.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1408 E.  ,  2011/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAYCUMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakan M.'nin 6 parça taşınmazdaki paylarını 16.9.2002 tarihinde ve satış suretiyle davalı oğluna temlik ettiğini, ancak yapılan işlemin diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve miras payları oranında tescil, olmazsa tenkis isteklerinde bulunmuşlardır.

Davalı, ididaların doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusu sabit görülerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve pay oranında tescil, olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, mahkemece kısa kararda “çekişme konusu 6 parça taşınmaz hakkında tapu iptali ve davacıların miras payları oranında tescile” karar verilmişken, gerekçeli kararda 1463 sayılı parsel hakkında hüküm kurulmaksızın diğer 5 parça taşınmaza ilişkin pay oranında iptal ve tescile” hükmolunmak suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzereHUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12686, Karar No: 2014/12615, Tarih: 16.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/12686 E.  ,  2014/12615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2014/90-2014/101

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili şikayetinde; belediye aleyhine başlatılan icra takibi nedeniyle haczi kabil olup olmadığına bakılmaksızın tüm banka hesaplarına haciz konulduğunu,10.03.2014 tarihinde İ.. Bankası'ndan gönderilen 369.643,62 TL hisse payının haciz blokesi nedeniyle bekletildiğini, S.. Z.. Bankası'nın nolu hesabında bloke edilen 369.643,62 TL tutarındaki İ.. Bankası hissesi üzerine konulan hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece hesap ekstreleri getirtilmeden dosya üzerinden borçlu Belediyenin Z.. Bankası S.. Şubesi nezdindeki hesabında bulunan paranın, İ.. B..'ndan gönderilen Mart ayı katkı payı ödemesi olduğu ve niteliği gereği kendiliğinden kamuya tahsisli olup haczedilemeyeceğinden şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre, belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirler, şartlı bağışlar, kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczolunamaz. Ayrıca 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesine göre, bu Kanun'da il özel idareleri ve belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda bu idarelere verilmesi öngörülen paylar vergi hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır. Öte yandan borçlu Belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılmasının tespiti halinde bu durum haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

O halde, Mahkemece hesap ekstreleri getirtilerek şikayete konu hesapta İ.. Bankası payı dışında, hesaba yatan paraların nitelikleri, mahiyeti ve kaynağı araştırılarak yukarıda açıklanan Yasa maddeleri kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli, gerektiğinde bilirkişiden rapor alınarak yatan paraların mahiyetleri itibarıyle havuz hesabı teşkil edip etmediği veya kamu hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde (bu olgu belirlendiği taktirde) haczedilemeyeceği değerlendirilmelidir. Bu yönde yapılacak inceleme ile sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK b. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7509, Karar No: 2011/7736, Tarih: 20.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7509 E.  ,  2011/7736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine, davacılardan ... vekili ile ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Gördes ilçesi, ... köyü, ... mevkii 108 ada 217 parsel sayılı 22503,73 m² yüzölçümlü taşınmaz, tarla niteliği ve 04.05.1971 tarih 2 sıra, 07.04.1951 tarih 9 ve 10 sıra, 12.07.1943 tarih 20 sıra nolu tapu kayıtlarına, 108 ada 265 parsel sayılı 23626,38 m² yüzölçümlü taşınmaz, tarla niteliği ve 17.07.1964 tarih 6 sıra, 20.09.1967 tarih 17 sıra, 23.09.1975 tarih 2 sıra, 11.11.1999 tarih 1 sıra nolu tapu kayıtlarına göre tutanakların edinme sebebinde ...'nın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinde olduğu belirtilmiş ise de; Kadastro Mahkemesinin 2006/17 Esasında, davacı ... Yönetimi tarafından taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu savıyla dava açılmıştır. Kadastro Mahkemesinde davacı ... Yönetimi, 12/09/2006 havale tarihli dilekçesinde ... ... Köyünde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4/3 maddesi hükmüne göre yapılan orman kadastrosunda davalılara ait taşınmazın orman sınırları dışında bırakılmasına ilişkin işlemin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Aynı parsele ilişkin olarak ..., adına tescili talebi ile, ... ve arkadaşları vekili de taşınmazın muris ......'dan kalan tapulu yerlerden olduğu iddiasıyla veraset ilamındaki payları oranında mirasçılar adına tescili talebi ile ayrı ayrı dava açmışlardır. Kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz davaları ile malik hanesi boş olarak bırakılan kadastro tespit tutanağı aslı birleştirildikten sonra mahkemece, ... ile ... ve arkadaşlarının davalarının reddine, Orman Yönetiminin davasının Kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından nitelendirmeye, ... vekili ile ... Sert ve arkadaşları vekili tarafından esasa ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılıp 15.08.2006 – 13.09.2006 tarihleri arasında ilan edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz eden gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 20/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9120, Karar No: 2013/16426, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/9120 E.  ,  2013/16426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum, ... Tur.San.Tic.Ltd.Şti. vekilleri ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı Kurum vekili ve davalı işverenler ... ve ... Gıda ve Tur. San. Tic. Ltd. Şti'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının davalılara ait Mezze Restaurant'ta garson olarak geçen 1999/3-22.6.2003 tarihleri arasındaki çalışmalarının ve bu sürelerde 1.336,49 TL ücretle çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacınnı davalı işyerinde 1.3.1999-1.5.2003 tarihleri arasında bildirilmeyen 1500 gün asgari ücretle , 1.5.2003-26.6.2003 tarihleri arasında bildirilmeyen 26 gün 1.336,49 TL brüt ücretle çalıştığının tespitine karar verilmişse de, asgari ücret üzerinden çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanacağı hususu gözardı edilerek sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işveren tarafından davacı adına düzenlenen işe giriş bildirgesinin bulunmadığı, 5.6.2003-30.6.2003 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının Kuruma bildirildiği, bordro tanıklarının dinlenildiği ve işçilik alacakları ile ilgili dava dosyasının dosya arasına alındığı, tanık beyanlarına dayalı olarak davacının 1.3.1999-22.6.2003 tarihleri arasında 1.336,49 TL üzerinden çalıştığının kabulü ile hesaplanan alacak üzerinden davanın kabulüne karar verildiği, temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hizmet tespti yönünden verilen karar yerinde ise de, davacının 1.5.2003-26.6.2003 tarihleri arasında geçen çalışmaların, tanık beyanları esas alınmak sureti ile işçilik alacakları ile ilgili dosyada kabul edilen miktar üzerinden ücretin tespiti yerinde değildir.

Ücret tespiti yönünden açılan davada davacı işçi garson olarak asgari ücretin üzerinde çalıştığını ileri sürmektedir.

Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin, yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret üzerinden ücret alması, hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durumun belirlenmesi halinde, işveren tarafından asgari ücret üzerinden düzenlenen belgelerin aksinin kanıtlanamayacağı düşünülemez. Ne var ki dosya kapsamından asgari ücretin üzerinden ücret aldığına dair herhangi bir yazılı belge bulunmamaktadır. Öte yandan yapılan işin niteliğine göre de davacının asgari ücret alması hayatın olağan akışına uygundur.

Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin, yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret üzerinden ücret alması, hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durumun belirlenmesi halinde, işveren tarafından asgari ücret üzerinden düzenlenen belgelerin aksinin kanıtlanamayacağı düşünülemez. Ne var ki dosya kapsamından asgari ücretin üzerinden ücret aldığına dair herhangi bir yazılı belge bulunmamaktadır. Öte yandan yapılan işin niteliğine göre de davacının asgari ücret alması hayatın olağan akışına uygundur.

Tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Kanunun m.200 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmak sureti ile sonuca gidilmelidir.

Davacının talep ettiği ücret asgari ücret üzerinde kalmakla birlikte, yazılı delil dosyada bulunmadığı gibi, işçilik alcaklarına ilişkin dosyada tanık sözleri ile sonuca gidilmiş olup, varılan sonucun dosya kapsamında kuvvetli delil olarak değerlendirilmesi ve hükme esas alınması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasına (3) numaralı bendi silinerek yerine, “ 1.5.2003-26.6.2003 tarihleri arasında bildirilmeyen 26 gün asgari ücretle sigortalı çalışmasının olduğunun tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde ile davalılardan ... Tur.San.Tic.Ltd.Şti. ve ...'a iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı yükletilmesine, 19.9.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.