muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/160, Karar No: 2007/2760, Tarih: 20.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/160 E.  ,  2007/2760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 13.10.2006 tarih, 15835/19260 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme nedenleri yerinde değil ise de;

Borçlunun ...Bankası...Şubesindeki hesabına İİK. nun 88.maddesi uyarınca yazılan yazı ile haciz konulduğu, haczedilen paranın icra dosyasına gelmesi üzerine Adana 10.İcra Müdürlüğünün 2005/7992 esas sayılı dosyasında İİK. nun 89/1. maddesi uyarınca 1.haciz ihbarı gönderilmek suretiyle haciz uygulandığının bildirilerek gelen paranın kendi dosyalarına gönderilmesinin istendiği, alacaklı vekilinin dosyadaki paranın kendisine ödenmesi talebinin ise icra müdürlüğünce reddedildiği anlaşılmıştır. Alacaklı vekili İcra mahkemesine başvurusunda, kendi haczinin 10.İcra Müdürlüğünün 2005/7992 esas sayılı dosyasından konulan hacizden daha önce olduğunu ve anılan haczin geçerli bir hacizde olmadığı gerekçesi ile memurluk kararının iptali ile haczedilen paranın kendilerine ödenmesine karar verilmesine ilişkindir. Alacaklı vekilinin bu iddiaları sıra cetveli yapılması ve sıra cetveline itiraz halinde tartışılacak hususlardır.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.Bu durumda, icra müdürlüğünce anılan yasal düzenleme uyarınca sıra cetveli düzenlemesi gerekip, Mahkemece alacaklı vekilinin şikayetinin icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmek suretiyle kabulü yerine sıra cetveline itiraz yargılamasında tartışılması gereken hususlar değerlendirilerek yazılı şekilde istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla, borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  :Alacaklı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kısmen kabulü ile Dairemizin 13.10.2006 tarih ve 2006/15835-19260 sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4546, Karar No: 2010/8651, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4546 E.  ,  2010/8651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Tebligat Yasasının 4829 sayılı yasa ile değişik 28.maddesi, “Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır. Tebliği çıkaran merci, muhatabın adresini resmi veya hususi müesseselerle dairelerden gerekli gördüklerine sorar ve zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit ettirir” hükmünü içermektedir.

Öte yandan Tebligat Tüzüğünün 46.maddesi hükmüne göre muhatabın adresinin meçhul sayılması, Tüzüğün 13.maddesi mucibince yapılan soruşturmaya rağmen ikametgahının, meskeninin veya işyerinin de bulunamamasıyla gerçekleşir.

Tebligat Tüzüğünün 46.maddesinin göndermede bulunduğu 13.maddede, tebligatı çıkaran merci tarafından adres araştırmasının ne surette yapılacağı gösterilmiştir.

Bu hususlar ve Tüzüğün yukarıda sözü edilen 46.maddesinin son fıkrasında; ilanın, tebligatta başvurulacak son çare olduğu hükmü dikkate alınmadan gerçekleştirilen, mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin davalı ...’ya ilan yoluyla tebliği işlemini geçerli kabul etmek mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle, mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davalı ...’ya usulünce tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2- Mahkemece davalılardan ...’a gerekçeli kararın tebliği Tebligat Yasası ve Tüzüğü hükümlerine uygun değildir. Şöyle ki; Tebligat Yasasının 21. maddesi hükmü uyarınca muhatabın adreste bulunamadığı tutanağa yazılmış ancak bu bilgiyi veren kişinin ismi ve imzası alınmadığı gibi durumun haber verildiği komşunun ismi yazılmışsa da imzası alınmamış olmakla yapılan tebligat usulüne uygun değildir.

Bu nedenle gerekçeli kararın davalı ...’a usulünce tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

3- Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, şeker pancarı ve s.mısırın sulu şartlarda, değerlendirme tarihi olan 2008 yılı itibarıyla ilçe geneline ait dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesinin İlçe Tarım müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1394, Karar No: 2014/8854, Tarih: 24.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/1394 E.  ,  2014/8854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/317813

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2011

NUMARASI : 2010/335 (E) ve 2011/256 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın adli sicil kaydındaki karşılıksız çek keşide etme eylemlerine ilişkin hükümlülüklerin silinme koşullarının oluşması, katılanın suçtan dolayı somut maddi bir zararının bulunmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, “sanığın sabıkalı olduğu” biçimindeki, kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık N.. Y.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4601, Karar No: 2013/7764, Tarih: 15.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4601 E.  ,  2013/7764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KAYIT DÜZELTİM İSTEMLİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 145, 2124, 5011, 3746 ve 4978 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında baba adının ... oğlu veya ... oğlu olarak yazılı olduğu halde, nüfus kaydında ... olduğunu ileri sürüp tapu kayıtlarındaki baba adının " ..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14334, Karar No: 2020/2921, Tarih: 27.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/14334 E.  ,  2020/2921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK’nın 204/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK’nın 158/1-f, 62/1, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

...Tekstil Züccaciye Gıda Ticaret ve San. Ltd. Şti yetkili sorumlusu ve sahibi olan sanık ... tarafından suça konu... Şubesine ait 30/04/2008 keşide tarihli 9480 YTL bedelli ... nolu, 30/05/2008 keşide tarihli 15.000 YTL bedelli 3238122 nolu, 30/02/2008 keşide tarihli 9.480 YTL bedelli... nolu, 30/06/2008 keşide tarihli 9.480 YTL bedelli ... nolu, 30/06/2008 keşide tarihli 15.000 YTL bedelli 3238123 nolu toplam 5 adet çek keşide edildiği, çeklerin katılan şirkete ticari ilişki nedeniyle verildiği ancak karşılıksız çıktığı ve sanık ...’ın karşılıksız çek keşide etmek suçundan yapılan yargılamada imza inkarında bulunduğu, çek üzerinde yer alan keşideci imzasının sanığa ait olmadığı, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunası, katılan, tanık beyanı ve alınan bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17214, Karar No: 2015/17741, Tarih: 07.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/17214 E.  ,  2015/17741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle daha önce kesinleşen boşanma, velayet ve kişisel ilişki yönünden yeniden hüküm kurulmasının sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuk... karar tarihinden önce 03.06.2014 tarihinde ergin olmuştur. ... olan çocuk lehine iştirak nafakası takdir edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 03.09.2012 tarihinde açılmış, davalı kadın cevap dilekçesinde, dilekçeler teatisinde ve ön inceleme duruşmasında yoksulluk nafakası (TMK m. 175) istememişken, tahkikat aşamasında, 04.10.2014 tarihli duruşmada verdiği dilekçe ile 500 TL yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmü bulunmaktadır. Bu yasal düzenlemeye rağmen, davalı kadının tahkikat aşamasında talep ettiği yoksulluk nafakası isteği yönünden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.10.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/798, Karar No: 2010/3437, Tarih: 10.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/798 E.  ,  2010/3437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’nun bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; tüm sanıkların atılı zimmet suçundan beraetlerine ve ayrıca sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasının ise zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair, Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.04.2008 gün ve 2005/229 Esas, 2008/199 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar, bir kısım katılanlar vekilleri ve katılan ... Konut Yapı kooperatifi temsilcileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Müdahilin duruşma isteme yetkisi bulunmadığından katılanlar ve bir kısım katılanlar vekillerinin bu yöndeki isteklerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Usulüne uygun talep üzerine 05.06.2006 günlü ara kararla S.S. ... Konut Yapı Kooperatifinin müdahilliğine karar verildiği, bir kısım katılanların adı karar başlığında gösterilmemiş ise de hükümlerin mahiyetine göre bu noksanlığın mahallinde ilavesi olanaklı yazım hatası olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraete ve kamu davasının ortadan kaldırılmasına dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar, katılanlar vekilleri ve katılan temsilcilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/1589, Karar No: 2020/2592, Tarih: 03.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/1589 E.  ,  2020/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, maddi tazminatın miktarı, manevi tazminat ve iştirak nafakası talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek 29.01.2020 tarihinde temyiz dilekçesi vermiş ve temyize ilişkin talepleri yanında temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşünmeksizin, gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 03.06.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/15682, Karar No: 2014/26649, Tarih: 25.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15682 E.  ,  2014/26649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.03.2014

NUMARASI :Esas no:2012/892 Karar no:2014/219

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-davalı (koca), 26.09.2012 tarihli Antalya 2. Aile Mahkemesine sunduğu ve işbu dava ile birleştirilen dava dilekçesinde, Türk Medeni Kanununun 145. maddesinde düzenlenen mutlak butlan sebepleri ile evlenmenin iptali isteminde bulunmuştur. Bu talebi kabul edilmediği takdirde, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davalı-davacı (koca)'nın birleşen davasında boşanma istemiyle ilgili olarak karar verilmiş ise de, butlan nedeniyle evliliğin iptali istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu yönün gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple davalı-davacı (koca)'nın davası yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı-davacı (koca)'nın, davacı-davalı (kadın)'ın kabul edilen boşanma davası ve ferilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.12.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/265, Karar No: 2022/462, Tarih: 24.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/265 E.  ,  2022/462 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, anılan Kanun'un 57/1. maddesi gereğince koruma ve tedavi altına alınmasına dair...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2020 tarihli ve 2019/358 Esas, 2020/139 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 01.11.2021 tarihli ve 2021/1731 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2021 tarihli ve ... sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın akıl hastası olduğunun kabul edilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunan sanığa zorunlu müdafii tayininin gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesinde,

2) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken, Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli tek hekim tarafından düzenlenen yetersiz rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 32/1. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi gereğince akıl hastası olduğu anlaşılan sanığa zorunlu müdafii tayin edilmesi ile savunmasının müdafii huzurunda alınması gerekirken, sanığa müdafii atanmayarak savunma hakkı kısıtlanması suretiyle karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Bununla birlikte, sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli tek hekim tarafından düzenlenen yetersiz rapor ile yetinilerek, eksik araştırma ile hüküm kurulması da isabetsizdir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden;...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2020 tarihli ve 2019/358 Esas, 2020/139 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4009, Karar No: 2008/4297, Tarih: 17.10.2008

7. Hukuk Dairesi 2008/4009 E., 2008/4297 K.

**7. Hukuk Dairesi 2008/4009 E., 2008/4297 K.**

**- BASİT YARGILAMA USULÜ

- DERNEĞİN KENDİLİĞİNDEN SONA ERMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 87 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 36 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 18 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay C. Başsavcılığı tarafından istenilmekle raportör üyenin açıklamaları dinlendi. Evrak okundu. Gereği görüşüldü:

Valilik İl Dernekler Müdürlüğünün 7/9/2006 tarihli 25113 sayılı yazıları üzerine davalı derneğin 4721 sayılı T.M.K.nun 87. maddesi gereğince kendiliğinden dağılmış sayılmasına mahkemece karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dava T.M.K.nun 87. maddesi hükmü gereğince derneğin kendiliğinden dağılıp sona erdiğinin tespiti davasıdır. Dosyanın incelemesinde İstanbul Valiliği İl Dernekler Müdürlüğünün talep yazısı üzerine anılan mahkemece esasa kaydedilen davanın dosya üzerinden yapılan inceleme ile sonuçlandırıldığı görülmüştür.

5253 sayılı Dernekler Kanununun 18/1 maddesinde "bu kanunla ilgili olarak Hukuk Mahkemelerinde bakılacak davalarda basit yargılama usuli uygulanır." denilmektedir. Dernekler Kanununun 36. maddesinin son cümlesinde ise sözü edilen kanunda hüküm bulunmayan hallerde 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun hükümleri uygulanacağı öngörülmüştür.

Sözü edilen yasal düzenlemeler gereğince dernekler Kanunu ile ilgili hukuk davalarında duruşma yapılması ve yargılamanın basit usule göre gerçekleştirilmesi ve sonuçlandırılması gerekmektedir.

Davanın dosya üzerinde inceleme yapılarak karara bağlanması konusunda mahkemeye takdir hakkı tanınmamıştır. Ayrıca HUMK 73. maddesine göre de istisnalar haricinde hakimin her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremeyeceği kabul edilmiştir.

Hal böyle olunca Yargıtay C. Başsavcılığının HUMK'nun 427/6 maddesine dayalı kanun yararına bozma isteminin açıklanan sebeplerle kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA,

Kararın onaylı bir örneğinin Adalet Bakanlığınca Resmî Gazete'de yayınlanmak üzere onaylı bir örneğinin de Yüksek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, dava dosyasının yerel mahkemesine gönderilmek üzere Yüksek Yargıtay Başsavcılığına gönderilmesine, 17/10/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.