muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1141, Karar No: 2022/11295, Tarih: 26.04.2022

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125/1. maddesi uyarınca tayin edilen 90 gün adli para cezasından anılan Kanun’un 125/4 maddesi gereğince 1/6 arttırım yapılırken hesap hatası yapılarak 105 gün adli para cezası yerine 112 gün adli para cezası cezası tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılması neticesinde 131 gün hapis cezası yerine, 140 gün hapis cezası verilmesini müteakip, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 110 gün hapis cezası yerine 116 gün hapis cezası tayin

edilmesi sonrasında, anılan Kanun'un 52. maddesi gereğince 2.200,00 Türk lirası adli para cezası yerine 2.320,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

A- Katılan ...’a karşı hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden,

İnceleme konusu somut olayda, sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1 maddesi gereğince 90 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu ceza miktarı üzerinden aynı Kanunun 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucunda 105 gün yerine 112 gün adli para cezası verildiği, bu cezadan aynı Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken de 87 gün yerine 93 gün adli para cezası belirlenmek suretiyle 1.740,00 TL adli para cezası yerine 1.860,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırıdır.

B- Katılan ...’a karşı hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden,

1- “1” numaralı istem açısından yapılan değerlendirmede;

5237 sayılı TCK’nın 125. maddesinin 1. fıkrasında; Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmüne yer verilmiş, aynı Kanun’un 4. fıkrasında da “Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.” hükmü düzenlenmiştir.

TCK'nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda, sanığın katılana facebook üzerinden mesaj göndermek sureti ile hakaret ettiğinin kabulü karşısında; sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde aleniyet artırımı yapılarak fazla ceza verilmesi hukuka aykırıdır.

2- “2” numaralı istem açısından yapılan değerlendirmede,

İnceleme konusu somut olayda, sanığın katılana facebook üzerinden mesaj göndermek sureti ile hakaret ettiğinin kabulü karşısında; sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde aleniyet artırımı yapılarak fazla ceza verilmesi hukuka aykırıdır.

2- “2” numaralı istem açısından yapılan değerlendirmede,

İnceleme konusu somut olayda, sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1 maddesi gereğince 90 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu ceza miktarı üzerinden aynı Kanunun 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucunda 105 gün yerine 112 gün adli para cezası, aynı Kanunun 43/1 maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılması neticesinde 131 gün adli para cezası yerine 140 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu cezadan aynı Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken de 110 gün yerine 116 gün adli para cezası belirlenmek suretiyle 2.200,00 TL adli para cezası yerine 2.320,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) Çivril Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/02/2016 tarihli ve 2015/1009 esas, 2016/199 sayılı kararının sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri bakımından 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezaların verilmesini gerektirmekle, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, Mahkemesince yapılan uygulama da gözetilerek,

3) Katılan ...’a karşı eylemi yönünden,

A) Sanığın, TCK'nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b) Sanığın eylemini aleni yerde işlediği anlaşıldığından TCK’nın 125/4. maddesi uyarınca sanığın cezasının 1/6 oranında artırılarak 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

c) TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, sanığın 87 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

d) TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 1.740,00 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

4) Katılan ...’a karşı eylemi yönünden,

a)Sanığın, TCK'nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b) Sanığın eylemini farklı zamanlarda birden fazla gerçekleştirdiği anlaşıldığından TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca sanığın cezasının ¼ oranında artırılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

d) TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, sanığın 93 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

e) TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 1.860,00 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,
Yargıtay — Esas No: 2015/23677, Karar No: 2017/6, Tarih: 16.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/23677 E.  ,  2017/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının yaşlılık aylığına esas basamağının tespiti ile aylık miktarının belirlenmesi ve aylık farklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının talebine konu olan, 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. maddesi ile eklenen Geçici 21. maddede “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmüne yer verilmiş ise de, anılan maddenin yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenmiş olması ve aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 106. maddesinin 2. Bendi gereği yürürlükten kaldırılarak uygulama imkanının kalmamış olması karşısında, anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle; mahkeme kararının gerekçe bölümündeki son iki paragrafın silinerek yerine, “Davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. maddesi ile eklenen Geçici 21. maddenin “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmünün yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenerek aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 106. maddesinin 2. bendi gereği yürürlükten kaldırılması ve bu hali ile davacı yönünden uygulama imkanının kalmamış olması nedeni ile, davanın reddinin gerektiği kanaati ile aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.” cümlesinin yazılarak kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6749, Karar No: 2014/14037, Tarih: 10.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6749 E.  ,  2014/14037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6060, Karar No: 2011/12253, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6060 E.  ,  2011/12253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16942, Karar No: 2010/7372, Tarih: 22.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/16942 E.  ,  2010/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.3.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Öncelikle belirtmek gerekir ki, işyerinde uygulanan TİS'de iş kazası geçiren yada meslek hastalığına yakalanan işçiler bakımından yapılmış bir düzenleme bulunup bulunmadığı ve davacının meslek hastalığından, kaynaklanan maddi ve manevi zararının karşılanıp karşılanmadığı tespit edilmeden sonuca gidilmesi isabetli olmamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davacının çalıştığı işte meslek hastalığına yakalanması nedeniyle ve tıbbi rapora dayanılarak işinin değiştirilmesi yönüne gidildiği ancak, verilen işi önceki işine göre niteliksiz olduğu gerekçesiyle kabul etmemesi üzerine iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır. İşyerinde işçinin sağlık durumundan kaynaklanan zorunluluk sebebiyle işinin değiştirilmesi halinde ücrette bir düşme söz konusu olmadığı, takdirde verilen işin önceki işi ile aynı nitelikte olması koşul değildir. Davacının ücretinde azalma olduğu iddia edilmediği gibi iş değişikliğinin yapıldığı sırada daha nitelikli işlerin yapıldığı birimlerde boş kadro olduğu kanıtlanmamıştır. Her ne kadar keşfe dayalı bilirkişi raporunda başka birimlerdeki uygun işlerden söz edilmiş ise de; o birimlerde boş yer bulunduğuna dair bir açıklama yapılmamıştır. Davacıya niteliğine uygun bir iş verilememesi halinde işverenin mevcut olanakları çerçevesinde verdiği işin kabul edilmemesi hizmet sözleşmesinin feshi için geçerli sebep oluşturduğundan kabulü gerekir.

Açıklanan nedenlerle işverence yapılan fesih işlemi geçerli nedene dayandığından mahkemece verilen işe iade kararının bozularak ortadan kaldırılıp davanın reddine karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi düşünce ile oluşturduğu onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/3323, Karar No: 2015/8172, Tarih: 07.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3323 E.  ,  2015/8172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/287095

MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2012/153 (E) ve 2012/1129 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505,509,513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, en son tarihli beyanname örnekleri istenilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22412, Karar No: 2014/15472, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22412 E.  ,  2014/15472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düziçi Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2009/488-2013/168

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek ,

2-Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunuan gerekçeli temyiz dilekçesi ve davalı Ö.. E.. vekili tarafından sunulan süre tutum dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10457, Karar No: 2014/18074, Tarih: 11.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10457 E.  ,  2014/18074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayoları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcından diğer davalı ... birlikte Karayoları Genel Müdürlüğü'nün de sorumlu tutulması,

2-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir” ve “Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” hükmü getirildiğinden maktu vekalet ücreti ile maktu karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın harç ve yargılama giderlerine ilişkin 2 ve 3 numaralı bentlerinin hükümden çıkarılmasına, 2 numaralı bendin yerine “2- Karar tarihi itibari ile alınması gereken 25,20 TL karar ve ilam harcının başlangıçta alınan 210,05 TL peşin harçtan mahsubu ile kalan 184,85 TL harcın istem halinde karar kesinleştikten sonra davacıya iadesine, 3 numaralı bendin yerine "3- Davacı tarafça başlangıçta yatırılan toplam 956,00 TL yargılama giderinden; 17,15 TL başvurma harcı, 25,20 TL karar ve ilam harcı ki toplam 42,35 TL'nin davalı ...'nün harçtan muaf olması sebebi ile diğer davalı belediyeden, kalan 728,80 TL'nin her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, 5 numaralı bentte yer alan "1.697,00 TL'nin" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "1.500,00 TL maktu" ifadesi yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6631, Karar No: 2015/31573, Tarih: 30.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6631 E.  ,  2015/31573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/295687

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

NUMARASI : 2010/175, 2011/292

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamuya ait eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs

Kamuya ait eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs ve kamu malına zarar verme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Elektrik idaresine ait kablolarının kesildiğinin ihbar edilmesi üzerine olay yerine gidildiğinde, sanığın elindeki pense ile kestiği kabloları götürmeden suç mahallinde yakalandığı, böylece suçunu ikrar eden sanığın kamu malına zarar verme ve geceleyin kamuya ait eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,