muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2658, Karar No: 2023/3655, Tarih: 04.04.2023

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Mevzuat Komisyonu tarafından alınan 20.08.2019 tarih 62 sayılı karar ile ... sayılı Kanun'un 30/2 fıkrası gereği genel bütçeye dahil daierelerin, katma bütçeli dairelerin, döner sermayelerin, fonların. Belediyelerin, il özel idarelerinin, belediyelrin ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmelerin, sosyal güvenlik kurumlarının, bütçeden yardım alan kuruluşların ve özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kuurl, üst kurul ve kuruluşları kamu iktisadi teşebbüslerinin ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklar, 5510 sayılı Kanun'un 81/1-i bendi ile 81/2 fıkrasında öngörülen sigorta primi teşviki kapsamına girmediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı idare vekili yapılan kesintinin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya arasında bulunan 06.02.2018 tarih ve 8 nolu Tonya belediye meclis kararının incelemesinde işletmenin bütçeden pay ve yardım aldığını, işletmenin giderlerini belediye gelirleri ile karşıladığını, faaliyet alanın genel personel işleri ile ilgili kamu yönetim işleri olduğu görülmektedir.

Belediyelerin devlet tüzel kişiliğinden ayrı bir tüzel kişiliğe sahip oldukları dolayısıyla belediyelerin hissedarı oldukları TTK hükümlerine göre kurulan şirketlerin 233 sayılı KHK kapsamında bulunmadığı ve kamu iktisadi teşebbüsü sayılmadığı yargıtay kararında belirtilmiştir. Belediyelerin hissedarı olduğu şirketlerin belediyeden ayrı ve bağımsız özel hukuk tüzel kişiliği vardır ve belediyeye bağlı teşekkül sayılmazlar.

Belediye şirketlerinin,734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve 2886 sayılı Devlet İhale kanunu uyarınca ortaklık kurduğu belediye ihalesine katılabildiği hususu, Sosyal güvenlik kurumu tarafından bu şirketlerin Özel işyeri kodu ile tescil edildiği, 5520 sayılı vergi kanunun çerçevesinde değerlendirilemiyor olması sebebi ile 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin (ı) bendinde sayılan prim teşvikinden yararlanamayacaklara ilişkin olarak istisnaların arasında olmadığına kanaat getirilerek aşağıdaki şekilde değerlendirilmiştir.

1-Davanın kabulü ile; davalı Kurum tarafından davacı aleyhine başlatılan ... nolu işlemin iptaline, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf başvurusunda bulunan davalı Kurum vekili, usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf başvurusunda bulunan davalı Kurum vekili, usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... sayılı Kanunun 30/2 nci fıkrasındaki düzenleme; "Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar." şeklindedir.

Bu halde davacı şirketin ... sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinden olduğu ve 6111 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucunda 01.03.2011 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun'un 81(ı) maddesi kapsamından faydalanamayacağı, prim teşvikinden faydalanma noktasında özel sektör işvereni sıfatını taşımayacağı anlaşılmakla Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalıdır. (Benzer yönde Yargıtay 10. HD 2021/7972 Esas, 2021/15009 Karar sayılı ilamı)

Bu nedenlerle, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; Aydın 1. İş Mahkemesi'nden verilen 15.09.2020 tarih, 2018/184 Esas ve 2020/183 Karar sayılı kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 hükmü gereğince kaldırılmasına ve davacının davasının reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyizinde kendisinin de özel hukuk tüzel kişiliğinin bulunduğunu, davalı Kurumca ... sayılı Kanun kapsamında sermayesinini yarısından fazlası kamuya ait olması nedeniyle anılan teşvikten faydalandırılmamasına dair yaptığı işlemin hukuka ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı şirketin 5510 sayılı Kanunun 81 inci maddesinin ikinci fıkrasına yer alan ilave 6 puanlık teşvikten faydalandırılması gerekip gerekmediğine ve Kurumca yapılan işlemin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı şirketin 5510 sayılı Kanunun 81 inci maddesinin ikinci fıkrasına yer alan ilave 6 puanlık teşvikten faydalandırılması gerekip gerekmediğine ve Kurumca yapılan işlemin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile birlikte ... sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6178, Karar No: 2013/8799, Tarih: 28.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/6178 E.  ,  2013/8799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesi gereğince 3 Yıl Hapis Cezası ile cezalandırılması, 53/1-a-b-c-d-e maddesinin uygulanması

Dairemizin 2011/11340 esas sayılı dosyasında benzer eylem nedeniyle sanıklar hakkında açılan dava dosyasında, sanık ... ....'in senet defterinin varlığını kabul edip, sanık ...'ın bunu rızası hilafına aldığını beyan etmesi karşısında senet defteri üzerinde yapılacak incelemenin dosyaya bir yenilik getirmeyeceği, katılanların beyanları, senetlerdeki imzaların ....'e, bir kısım yazıların ise ...'a ait olduğu, ...'ın eli ürünü olduğu tespit edilen yazı ve rakamlar dışındaki diğer yazı ve rakamların sanıklar ve katılanlardan ...., .... ve ....'a ait olmadığının tespit edildiği yönündeki ekspertiz raporu, sanık ...'ın katılanlara doğrudan satış yapmadığını kabul etmesine rağmen senetleri kendi adına icraya koyması, tanık ....'in hazırlıkta alınan kardeşi .... ve ...'ın satış yaptıkları şahısları mağdur ettikleri, şahısların hem parasını alıp hem borçlandırmış oldukları yönündeki beyanı nazara alındığında sanıkların resmi belgede sahtecilik suçunu fikir ve eylem birliği içerisinde işledikleri kabul edilmiş, bu kapsamda sanıkların aynı olayda bir başka mağdura karşı gerçekleşen eylemlerinde eylemin birlikte gerçekleştiği yönündeki Dairemizin kabulü karşısında yazı incelemesi yapılmasının sonuca etkili olmayacağı değerlendirilip mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmeyerek tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, diğer sanık hakkındaki beraat hükmü aleyhe temyiz olmadığından incelenememiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine, “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/79, Karar No: 2012/8815, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/79 E.  ,  2012/8815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; sarkıntılık suçundan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2010 gün ve 2008/12 Esas, 2010/436 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen sarkıntılık suçunun 765 sayılı TCK.nın 421. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 17.02.2005 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8535, Karar No: 2006/16464, Tarih: 28.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8535 E.  ,  2006/16464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Nezi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Ana ve babadan her biri, diğerinin çocuk ile kişisel ilişkisini zedelemekten kaçınmakla yükümlüdür. ( TMK. md. 324/1)

Kişisel ilişki tesisine ilişkin ilamın icrası sırasında, çocuğu teslimle yükümlü olan davalının hazır bulunmaması, çocuğu teslimden kaçınmak amacıyla bu yönde davrandığı kanıtlanmadıkça tek başına kişisel ilişkiyi zedelediğini göstermez. İcra Memurluğunca düzenlenen 15.07.2005 tarihli tutanaktan, çocuğun dedesinin ve evde bulunan kadınların çocuğu teslim etmeye yanaşmadıkları ve çocuğu kaçırdıkları anlaşılmaktadır. Bu kişiler hakkında icra memurluğunca Cumhuriyet Savcılığına ihbarda bulunulmuştur. Davalı, çocuğu teslim etmemesinin söz konusu olmadığını ileri sürmektedir. Taraflardan iddia ve savunmaları ile ilgili delillerinin sorulup ( HUMK. md. 217/2) gösterdikleri takdirde toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken, taraflara delil gösterme olanağı tanınmadan, hüküm verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 28.11.2006 sa

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vard

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmışt

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/7641, Karar No: 2015/7381, Tarih: 01.07.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/7641 E.  ,  2015/7381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2013/365-2013/591

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırma ve dere olarak terkin davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 18.06.2014 gün ve 2014/4112 Esas, 2014/8179 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve Dairemizce de benimsenen mahkeme kararının gerekçesine göre hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak karar onanmıştır.

Dairemizin onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, HUMK’nın 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nın 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 248,00 TL para cezası ile bakiye 5,20 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline, 01.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10789, Karar No: 2008/2996, Tarih: 13.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/10789 E.  ,  2008/2996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece satış yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Davalılardan ... ...'un Avukat ... ... veya Avukat ... ...'ye verdiği vekaletname dosyada bulunmamaktadır. Varsa vekaletnamenin ... veya onaylı bir örneğinin dosyaya konulması yoksa mahkeme kararı ile davacının temyiz dilekçesinin davalıya usulünce tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalı ... ...'a mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Dosyanın incelenmesinde dava dilekçesinin davalıya Tebligat Yasasının 21. maddesine göre tebliğ edildiği ancak yapılan bu tebligatın (muhatabın adreste bulunamadığı tutanağa yazılmış, ancak bu bilgiyi veren kişinin ad ve imzası alınmadığı gibi durumun haber verildiği komşusunun adı yazılmışsa da imzası alınmamış olmakla) usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır. Sözü edilen madde uyarınca tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup yukarıda açıklandığı üzere bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin davalıya tebliğ işlemi de geçerli değildir. Açıklanan nedenle mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davalıya usulünce tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

3-Davalı ... ... Dağaslan'a mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi tebliği "adreste yeğeni ... Dağaslan'a" yapılmıştır. Ancak tebligat mazbatasında davalının yeğeninin aynı konutta oturup oturmadığı yazılmamış olmakla yapılan tebligat usulüne uygun değildir. Bu nedenle mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davalıya usulünce tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14601, Karar No: 2022/3440, Tarih: 24.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/14601 E.  ,  2022/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçundan sanık ...'in, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 2 kez 73.710,00 Türk lirası adlî para cezası, 6 kez 48.590,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 03/04/2018 tarihli ve 2017/193 esas, 2018/121 sayılı kararının, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesinin 11/12/2018 tarihli ve 2018/2766 esas, 2018/2296 sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, anılan kararın infazı sırasında, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10/09/2019 tarihli ve 2019/7-3567 sayılı yazısı ile mezkur kararda her bir gün adlî para cezasının günlüğünün 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucu elde edilen miktarlar üzerinden cezalandırıldığı belirtilmesine rağmen söz konusu adli para cezalarının yasal süre içerisinde ödenmemesi sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca günlüğü 100,00 Türk lirası hesabı ile hapse çevrilmesinin gerekip gerekmeyeceği hususunun infazda tereddüt oluşturduğundan bahisle yaptığı talebinin kabulü ile 5237 sayılı Kanunun 52/2 ve 5275 sayılı Kanunun geçici 1. maddeleri gereğince anılan cezaların günlüğü 100,00 Türk lirasından hesap edilerek hapse çevrilmesine ilişkin ... İcra Ceza Mahkemesinin 01/10/2019 tarihli ve 2017/193 esas, 2018/121 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 08/11/2019 tarihli ve 2019/323 değişik iş sayılı sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 11/11/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/11/2020 tarihli ve KYB. 2020/102216 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Somut olayda, Mahkemesince ilk olarak sanığın çekle ilgili olarak karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme eyleminin karşılığı olan 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca 2 defa 75 gün adlî para cezasına ve 6 defa 50 gün adlî para cezasına hükmedilmesi üzerine, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğünün takdiren 20,00 Türk lirasından çevrilmesini takiben, hükmedilecek adli para cezasının çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağından bahisle doğrudan gün belirtmeden 2 defa 73.710,00 Türk lirası adlî para cezası, 6 defa 48.590,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi sonrasında, sanığın adlî para cezasını ödememesi üzerine, bu hususa ilişkin bir karar verilmesinin istenilmesi üzerine, 5275 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi gereğince anılan cezaların günlüğü 100,00 Türk lirasından hesap edilerek hapse çevrilmesine dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 01/10/2019 tarihli kararına karşı yapılan itirazın da ... Ağır Ceza Mahkemesinin 08/11/2019 tarihli kararı ile reddine karar verildiği,