muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4621, Karar No: 2007/8448, Tarih: 02.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4621 E.  ,  2007/8448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Dağıtım A.Ş. vek. Av. ...ile davalı ... San. Tic. A.Ş. arasında görülen dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.02.2006 gün ve 614- 34 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 09.11.2006 gün ve 4148- 10467 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkeme kararının 7201 sayılı Tebligat Yasası’ na uygun olarak davalıya tebliğ edildiği, davalının temyiz isteminde bulunmadığı, davacının temyizi üzerine hükmün onandığı anlaşılmaktadır.

Davalı, yerel mahkeme kararına karşı itirazlarınıda bildirerek Dairemiz kararının düzeltilmesini istemişse de, HUMK.’ nun 440. maddesine uygun bulunmayan karar düzeltme isteminin ve HUMK.’ nun 432. maddesinde öngörülen yasal sürede temyiz isteminde bulunmadığından temyiz isteminin de süre yönünden reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının süresinde yapılmayan temyiz isteminin ve bu nedenle yerinde görülmeyen karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21125, Karar No: 2014/15894, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21125 E.  ,  2014/15894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçaları eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince ve davalı şirket vekilince sunulan temyiz dilekçesi, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7701, Karar No: 2022/891, Tarih: 01.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2018/7701 E.  ,  2022/891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Eylemin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 17/06/2021 tarihli ve 2021/5-43 Esas, 2021/287 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; sanık ile katılan arasındaki vekalet ilişkisinde kamu otoritesi ve kamu gücünün kullanılmadığı, söz konusu paranın teslim edilmesinin sanığın avukat olmasının doğal sonucu değil katılan tarafından şahsına duyulan güven ilişkisi nedeniyle verilen ahzu kabz yetkisi kapsamında gerçekleştirildiği ve buna bağlı olarak da aralarındaki ilişkinin hizmet ilişkisi kapsamında kaldığı gözetildiğinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 155/2. maddesinde tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı, hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesinin ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur'' hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 01/02/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 01/02/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 1. maddesindeki avukatlığın kamu hizmeti ve yargının kurucu unsurlarından olduğuna ilişkin belirleme, 2. maddesinde yazılı amacı, 76/1 ve 109/1-2. maddelerindeki baroların ve Türkiye Barolar Birliğinin kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları olduğuna ilişkin hükümler ile 5237 sayılı TCK’nin 6/1-c maddesindeki tanım ve gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde; avukatların, 1136 sayılı Kanun'un 35/1 ve 35/A maddelerinde yazılı ve münhasıran avukatlar tarafından yapılabilecek iş ve işlemler ile uzlaştırma işlemi ve barolar ile Türkiye Barolar Birliğinin organlarında ifa ettikleri görevleri yönünden kamu görevlisi oldukları kabul edilmelidir (Gökcan, Hasan Tahsin/Artuç, Mustafa. Ceza Hukukunda Kamu Görevlisi ve Özel Soruşturma Usulleri, 4. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2016, s.57). Öğretide de kabul edildiği üzere; TCK’nin 6. maddesi kapsamında, kamusal faaliyet yaptıkları, dolayısıyla kamu görevlisi oldukları konusunda, anılan maddenin gerekçesi karşısında bir kuşku bulunmayan avukatın, görevi sebebiyle kendisine teslim edilen müvekkiline ait parayı veya başka bir eşyayı müvekkiline vermemesi durumunda, zimmet suçunun oluşacağı ifade edilmektedir (Akçin, İhsan. Kamu İdaresinin Güvenirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar, 2.Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2019), s.50-51; Artuk, Mehmet Emin/Gökcen, Ahmet/Alşahin, M.Emin/Çakır, Kerim. Ceza Hukuku Özel Hükümler, 18.Baskı, Ankara, (2019), s. 976-977; Artuç, Mustafa. Malvarlığına Karşı Suçlar, 3.Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2018), s.732; Mahmutoğlu, Fatih Selami. Türk Ceza Kanunu Genel Hükümler Şerhi. Beta İstanbul (2017), s. 66 (Dipnot 14); Aldemir, Hüsnü. Uygulamada Avukatlık Hukuku, Adalet Yayınevi Ankara (2018), s.700; Gökcan, Hasan Tahsin. Açıklamalı Avukatlık Yasası, 3.Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2012), s.181). Bu nedenle öğreti ve uygulamada kabul edildiği, TCK'nin 247. maddesinin gerekçesinde de ifade edildiği üzere, zimmete geçirilen malın Devlete veya özel kişilere ait olmasının suçun oluşması bakımından öneminin bulunmadığı, kamu görevlisi olan avukatların 01/01/2009 tarihinden sonra görevleri nedeniyle zilyetliği kendilerine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü oldukları malları uhdelerinde tutmaları halinde 5237 sayılı TCK’nin 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun faili olabilecekleri kabul edilmelidir. Bu itibarla işin esası incelenerek bir karar verilmesi görüşünde olduğumdan aksi yöndeki çoğunluk kabulüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2023/12887, Karar No: 2023/22298, Tarih: 10.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/12887 E.  ,  2023/22298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/396 E., 2022/525 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2022 tarihli ve 2022/396 Esas, 2022/525 Karar sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2023 gün ve 2023/59135 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1 inci maddesi uyarınca belirlenen 90 gün adli para cezasından, anılan Kanun'un 125/4 üncü maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılması neticesinde 105 gün adli para cezası yerine, 112 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, tespit edilen adli para cezasından aynı Kanun'un 62/1 inci maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda 87 gün adli para cezası yerine, 93 gün adli para cezası belirlenmesini takiben, adli para cezasının anılan Kanun'un 52/2 nci maddesi gereğince sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek günlüğü 20,00 TL üzerinden çevrilirken, sonuç olarak 1.740,00 TL yerine, hesap hatası yapılarak 1.860,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu somut olayda, sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince hükmolunan 90 gün adli para cezası üzerinden aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 1/6 oranında artırım yapılırken hesap hatası yapılarak 105 gün adli para cezası yerine 112 gün adli para cezası belirlenmesine müteakip bu cezadan aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca yapılan indirim neticesinde 87 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 93 gün adli para cezası tayin edilerek bu cezanın 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi gereğince paraya çevrilmesi suretiyle 1.740,00 TL yerine 1.860,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2022 tarihli ve 2022/396 Esas, 2022/525 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2022 tarihli ve 2022/396 Esas, 2022/525 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Karardaki hukuka aykırılık 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendine göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, mahkeme uygulaması da gözetilerek;

"Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince belirlenen 90 gün adli para cezasından sanığın eylemini aleni olarak işlemesi nedeniyle aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği (1/6) oranında artırım uygulanarak 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 87 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak sanığın neticeten 1.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,"

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8483, Karar No: 2009/9061, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/8483 E.  ,  2009/9061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair Gördes Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.04.2008 günlü ve 2006/160-2008/65 sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında Dairece verilen 24.03.2009 günlü ve 2008/11844-2009/3069 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında ve benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen ve aşağıdaki husus dışında kalan sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından reddine,

Yerel mahkemenin gerekçeli kararında herbir davalı için yatırıldığı anlaşılan 4.324,51'er YTL bedelin varsa davalılar tarafından bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesi gerekirken salt bu bedelin davacı idareye ödenmesine karar verilmiş olduğu bu defa yapılan incelemeden anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 24.03.2009 gün ve 2008/11844-2009/3069 sayılı düzelterek onama kararının kaldırılmasına karar verilip dosya içindeki tüm kağıtların yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli (I) sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45.maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

2-Fazladan yatırıldığı için davacı idareye iadesine karar verilen bedelin varsa davalılar tarafından bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faiziyle iadesine karar verilmesi gerektiği halde salt fazla yatan bedelin iadesine karar verilmekle yetinilmesi,

Doğru değil ise de;

Bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmedi- ğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan "davacı ..." sözcükleri yerine "Maliye Hazinesi" sözcükleri yazılmak ve kararın 3.bendinin (a) (b) (c) ile gösterilen kısımlardaki "4.324,51 YTL.sinin" ibaresinden sonra "varsa davalı tarafından bankadan çekilmesine kadar işlemiş olan mevduat faiziyle birlikte" sözleri ilave edilmek suretiyle hükmün düzeltilmesine, düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 26.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7839, Karar No: 2006/10219, Tarih: 06.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/7839 E.  ,  2006/10219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmaza kuzey yönünden komşu olan taşınmazın ... Köyü tapulama alanı içinde kaldığı anlaşıldığından, sözkonusu köyde genel arazi kadastro çalışmalarının yapılıp yapılmadığı Kadastro Müdürlüğünden sorularak kadastro çalışması yapılmış ise çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazın ne olarak tesbit edildiği kadastro paftası üzerinden belirlenerek bu parsele ilişkin Kadastro tesbit tutanağı ile varsa dayanağı olan tayıt ve belgelerin,

2) ... Köyünde orman kadastro çalışmalarının yapılıp yapılmadığı ilgili Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak yapılmış ise buna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Küçükkumla Köyünde 1948, 1976 ve 1989 yıllarında yapılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

4) Çekişmeli taşınmaza komşu olan 4651 ve 4652 parsellere ilişkin kadastro tesbit tutanakları ve tapu kayıtları ile varsa dayanakları olan kayıt ve belgelerin

bu dosya arasında yer alması; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 06/07/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11086, Karar No: 2023/11670, Tarih: 22.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11086 E.  ,  2023/11670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/226 E., 2023/142 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının, temyiz yoluna başvurmayan Tasfiye Halinde ... Deri Tekstil ve İnşaat San. Tic. Ltd. Şti. tasfiye memuru ... tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla kararın;

1. Temyiz yoluna başvurmayana tebliğ edilip edilmediği araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Karar tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek

a) Temyiz süresinin beklenmesi,

b) Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 3 üncü maddesi atfıyla, HUMK'un 434/3 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi,

suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/5857, Karar No: 2006/13426, Tarih: 09.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/5857 E.  ,  2006/13426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Babalık-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet, şahsi ilişki, nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle \*Türk Medeni Kanununun 337. maddesinde "ana va baba evli değilse velayetin anaya ait olduğu" belirtilmesine göre sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı baba ile müşterek çocuk arasında uygun süreli kişisel ilişki kurulmaması isabetsizdir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının ise 1. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.10.2006
Yargıtay — Esas No: 2018/6479, Karar No: 2019/3009, Tarih: 16.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6479 E.  ,  2019/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

Davacı, 15/03/2016-27/09/2016 tarihleri arası hizmetlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın geri alınması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine feri müdahil vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince feri müdahil vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının feri müdahil vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, feri müdahil vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13310, Karar No: 2011/4546, Tarih: 11.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13310 E.  ,  2011/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Tapu maliki ölü ... mirasçısı ...'un nüfus kaydının ilgili nüfus müdürlüğünden getirtilerek, ölü olduğu takdirde mirasçılarını gösterir mirasçılık belgesinin ilgilisinden temin edilerek evraka eklenip gönderilmesi,

2- Davalılardan ... ve ...'e 31.10.2006 havale tarihli dilekçede belirtilen ......, Apt. 1737 Sk. No:61 kat 5 daire 5 ........,/ İzmir adreslerine hükmün usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3- Davalılar ... ve ...'e hüküm T.K. 21. maddesine göre tebliğ olunmuş ise de yapılan tebligatta araştırma yapılan ve haber verilen komşunun imzasının veya imzadan imtina ettiğine dair şerhin bulunmadığı tebligatın Tebligat Kanununun 21. ve Tebligat Tüzüğünün 28. maddesine uygun olmadığı anlaşıldığından adı geçenlere hükmün usulünce tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

4- Tapu Sicil Müdürlüğünün 03.07.2007 tarih ve 1611 sayılı yazısına göre davaya konu 5510 parselin kısmi imar görerek 25507 ada 1,2,3,4,5,6 parsellere gittiği belirtilmekle taşınmazın imar nedeni ile ifraz edilip edilmediği araştırılarak ifraz oldu ise ifraz sonucu oluşan parsellerin tapu kayıtlarının temin edilerek dosya arasına konulması,

5- Davalılar ... ve ......,'in aynı tarih ve numara ile farklı paylarda pay sahibi oldukları, öte yandan tapu kaydının pay ve payda toplamının tutarsız olduğu taşınmazın tapu kayıt örneğinden görüldüğünden Tapu Sicil Müdürlüğünden açıklayıcı yazı ve en son güncel tapu kayıtları getirtilerek bu hususun açıklığa kavuşturulması, ondan sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 11.04.2011 günü oybirliğiyle karar verildi