muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9762, Karar No: 2019/5552, Tarih: 19.06.2019

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik nedeniyle HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7454, Karar No: 2014/11492, Tarih: 11.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7454 E.  ,  2014/11492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen "... Mahallesi, ... Yolu Sokak, No:38/ A .../ ..." adresin,... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 14.01.2014 tarihli cevabi yazısı ile ceza evi adresi olduğu, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ise " ... Mahallesi,...Sokak,... No:12 ..." adresi olduğu hükümlünün 24.07.2013 günlü vasi istem dilekcesi ile anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, ...2.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Tekirdağ 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15245, Karar No: 2024/22039, Tarih: 30.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15245 E.  ,  2024/22039 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/965 E., 2023/111 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3.maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; kararın yargılama esnasında gerekli dikkat ve özen sarf edilmeksizin verildiği ve tek bir celsede dakikalar içerisinde hüküm kurulmasının yargılamanın sağlığı açısından olumsuz bir durum teşkil ettiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

Önceki hükmün sanık tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hükümden yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı öncesi ilk kararda belirtilen yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline, bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise lehe bozma olması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 30.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/903, Karar No: 2021/1092, Tarih: 01.11.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/903 E.  ,  2021/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu aleyhine ilamsız takip başlatıldığını, ancak borçlunun itirazı üzerine mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilmiş olmasına rağmen sıra cetveli düzenlenirken itirazın kaldırılması davasından kaynaklanan icra inkar tazminatı, yargılama gideri ve vekalet ücretinin sıra cetvelinde yer alan alacak miktarına dahil edilmediğini öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri ayrı ayrı şikayetin reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince şikayet sebeplerinin yerinde olduğundan bahisle şikayetin kabulüne dair verilen karara karşı şikayet olunan İzmir Vergi Dairesi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusu usulden reddedilmiştir. Diğer şikayet olunan ... vekilinin ise katılma yoluyla istinaf yoluna başvurusunu inceleyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak şikayetin reddine karar verilmiştir.

Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 348/1. maddesi katılma yoluyla istinafa başvuru koşullarını düzenlemiştir. Maddenin yazılışından ve yine kanunun 347/1. maddesindeki “istinaf dilekçesinin karşı tarafa tebliği” ibaresinden katılma yoluyla istinaf dilekçesinin ancak karşı tarafın dilekçesi ile doğan bir hak olup, davalılardan birinin istinaf dilekçesi üzerine katılma yoluyla istinaf kanun yoluna başvurulamayacağı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, şikayetçi tarafından karara karşı istinaf talebinde bulunulmadığından şikayet olunan ...’ın diğer şikayet olunan İzmir Vergi Dairesinin istinaf dilekçesine cevap yazarak yaptığı istinaf başvurusunun reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 17.10.2019 gün, 2019/1729 Esas, 2019/1943 Karar sayılı kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, HMK 373/2. maddesi gereğince dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10285, Karar No: 2013/9012, Tarih: 30.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10285 E.  ,  2013/9012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Katılan ... tarafından suça konu senedin imzalanıp sanığa verilmesi karşısında; sanık yönünden eylemin TCK'nun 209/1. maddesindeki suçu ve 24.03.1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca aradaki anlaşmaya aykırı olarak senedin kullanıldığı ya da sahibinin zararına olarak hukuki hüküm ifade eden bir muamele yazıldığı ve yazdırıldığı iddiasının “HUMK’nun ayrık tuttuğu durumlar dışında tanıkla ispat edilemeyeceği, yazılı delille ispatının gerektiği” yönündeki karara göre sonucu itibariyle doğru olan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16073, Karar No: 2014/11864, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16073 E.  ,  2014/11864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2013/212-2013/464

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11968, Karar No: 2018/5559, Tarih: 13.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/11968 E.  ,  2018/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; TCK.nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (23 defa)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'nın beraatine ilişkin hüküm adı geçen sanık müdafii tarafından, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, adı geçen sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenip, adı geçen sanık yönünden bu taleple sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...’in, kendisini farklı isimlerle tanıtarak www.sahibinden.com adlı internet adresine telefon, televizyon ve araç satış ilanları verdiği, kendisini arayan katılanlar ve müştekilerden kapora veya mal bedeli adı altında paralar istediği, katılanlar ve müştekilerin anlaştıkları bedelleri sanığın kendilerine verdiği banka hesapları veya cep kart numaralarına gönderdikleri halde sanığın, malları göndermediği gibi telefonları da kapattığının iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanık ...'in üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince temel cezalar belirlenirken önce 5'er gün adli para cezaları belirlenmesi, daha sonra da haksız elde olunan yararın iki katının esas alınarak sanık hakkında fazla ceza tayinine neden olunması,

2- 1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkralarından, sanık ... hakkındaki yukarıda adı geçen katılanlar ve müştekilere yönelik eylemleri nedeniyle adli para cezasına mahkumiyetine ilişkin uygulamaların tamamen hükümlerden çıkartılarak yerlerine,

a- Müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 83 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 1.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

b- Müşteki ...'na yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 16 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

c- Katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 70 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 58 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 1.160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

d- Müşteki Cumali Aysal'a yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 10 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 8 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

d- Müşteki Cumali Aysal'a yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 10 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 8 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

e- Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 124 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 103 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 2.060 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

f- Katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 83 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 1.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

g- Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 93 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 77 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 1.540 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

h- Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 15 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 12 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

i- Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 38 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 31 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 620 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

i- Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 38 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 31 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 620 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

j- Müşteki ...'e yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 41 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

l- Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 41 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

m- Müşteki ...'e yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 50 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 41 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

n- Müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 16 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle

o- Müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 85 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 70 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 1.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

o- Müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 85 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 70 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 1.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

p- Müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 10 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 8 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

r- Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 130 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 108 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 2.160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle,

2- Hükmün ilgili kısmına "sanık ... kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 3.000 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.