muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2284, Karar No: 2022/4197, Tarih: 30.05.2022

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemce, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davadışı Marmara ... A.Ş. ile davadışı arasında 2.000.000,00 TL’lik genel kredi sözleşmesi akdedildiği, davacı ve davalının davadışı 4 kefil ile birlikte kredi sözleşmesini 2.000.000,00 TL kefalet limiti ile müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıkları, davadışı Marmara ... A.Ş.'nin ... İl Özel İdaresi Müdürlüğü'ne 230.000,00 TL tutarında teminat mektubu verdiği ve işbu teminat mektubunun 06.09.2009 tarihinde tazmin edildiği, davadışı kredi lehtarı şirketin kredi borcunun dayanağının teminat mektubu devre komisyonları ve teminat mektubu bedelinin tazmin edilmesinden doğduğu, davalının ... 1. Noterliği' nin 09.06.2009 tarih ve 8264 yevmiye nolu ihtarnamesini asıl borçlu şirket ve müteselsil kefillere keşide ettiği ve hesap kat ihtarnamesinin keşide edilmesi ile birlikte kredi borcunun tamamının muaccel hale geldiği, 08/06/2020 tarihli bilirkişi raporuna göre davacının davadışı Marmara ... A.Ş.'nin kredi borcuna mahsuben 125.887,00 TL ödeme yaptığının tespit edildiği, böylece davacının ödediği bedel için davadışı şirket ve kefillere rücu etme hakkının doğduğu, Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/12593 Esas sayılı dosyası ile davadışı kefil ... tarafından kredi lehtarı ve ipotek borçlusu Marmara ... A.Ş. aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatıldığı, ipoteğin müteselsil kefil ...'a temlik edildiği ve taşınmazın satışının alacaklıya (...) mahsuben 165.000,00 TL bedelle satıldığı, ipoteğin işbu rücu davasına konu edilen asıl alacak ile ilgili olmadığı, yani asıl alacağa bağlı bir teminat olmadığı, bilirkişi raporunda İNG Bank nezdinde yapılan incelemede işbu ipoteğin ne davadışı kredi lehtarı şirker ne de davadışı kefil MGH Proje ve İnş. A.Ş. Tarafından tesis edilmemiş olduğunun, asıl borçlu ile davacı kefil arasında da söz konusu ipoteğin kefile temlikinin işbu dava konusu kefalet sözleşmesinden doğan borcun ifası kapsamında gerçekleştiği yönünde hukuki işleme rastlanılmadığının, davadışı kredi borçlu şirketin kullanmış olduğu kredilerin teminatına verilen herhangi bir kambiyo senedinin bulunmadığının dolayısıyla davacıya temlik edilen herhangi bir kambiyo senedinin de bulunmadığının tespit edildiğinin belirtildiği, davacı tarafından kefaleten ödenen miktarın 125.887,00 TL ve davalıya rücu edebileceği miktarın 20.981,16 TL olduğu, davacının davasını itirazın iptali davasından alacak davasına dönüştürdüğü, icra inkar tazminatı talep edemeyeceği, davacı vekilinin ıslah dilekçesi ile faiz isteminde bulunmadığı ve ıslah ile dava değerinin azaltılamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 20.981,16 TL’nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.074,22 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8601, Karar No: 2019/10540, Tarih: 04.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8601 E.  ,  2019/10540 K.**

**"İçtihat Metni"**

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'na aykırılık eyleminden kabahatli .... hakkında, aynı Kanun'un 26/1-n. maddesi uyarınca toplam 57.053,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Samsun Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 16/05/2016 tarihli ve 95558539-858-4810 sayılı idarî para cezasına yönelik başvurunun kısmen kabulü ile idarî para cezası miktarının 31.160,00 Türk lirası olarak belirlenmesine dair Samsun 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/10/2017 tarihli ve 2016/1312 Değişik İş sayılı kararına yönelik kurum vekilinin itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ve 57.053,00 Türk lirası idarî para cezasının infazına ilişkin mercii Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/07/2018 tarihli ve 2017/1998 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 13/12/2018 gün ve 13177 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/12/2018 gün ve KYB-2018-103117 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Samsun 3. Sulh Ceza Hâkimliğince muterizin itirazının reddi ile hakkında uygulanan 57.053,00 Türk lirası idarî para cezasının usul ve yasaya uygun olduğundan bahisle infazına karar verilmiş ise de, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 30/12/2015 tarihli ve (10454)İNC/035 sayılı raporu ile evvelce 21/08/2013 tarihinde yapılan denetim sonrasında düzenlenen Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 28/08/2013 tarihli ve 9440-İNC-27 sayılı raporu da esas alınarak iş yerinde genel olarak havalandırmanın yetersiz olduğu gerekçesiyle 6331 sayılı Kanun'un 26/1-n, 30. maddeleri ile İşyeri Bina ve Eklentilerinde Alınacak Sağlık ve Güvenlik Önlemlerine İlişkin Yönetmeliğin 5 ve ek-1/15. maddeleri gereğince kabahatli hakkında 2013/8. aya dair 1.078,00 Türk lirası adlî para cezası uygulanmasına karar verildiği ancak 21/08/2013 tarihinde yapılan denetim sonrasında düzenlenen anılan Kurumun 28/08/2013 tarihli raporu ile döküm atölyesinde genel havalandırmanın yetersiz düzeyde olduğundan bahisle 2013/8. aya ilişkin 6331 sayılı Kanun'un 26/1-n, 30. maddeleri ile İşyeri Bina ve Eklentilerinde Alınacak Sağlık ve Güvenlik Önlemlerine İlişkin Yönetmeliğin 5 ve ek-1/15. maddeleri gereğince 1.078,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmış olmakla, anılan Kurumca 30/12/2015 tarihli ve (10454)İNC/035 sayılı raporu ile 2013/8. aya dair uygulanan idarî para cezasının mükerrer olduğu anlaşılmakla, bu yönden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Samsun Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 16.05.2016 tarihli ve 95558539-858-4810 sayılı idarî para cezası tutanağı ile muteriz hakkında, 5996 sayılı Kanun'un 26/1-n. maddesi uyarınca toplam 57.053,00 Türk lirası idarî para cezasının uygulandığı, anılan idari para cezasının dayanağını oluşturan 30.12.2015 tarih (10454) İNC /035 numaralı raporda açıkça belirtildiği üzere; muteriz hakkında idari para cezası uygulanmasına konu eylemler 21.08.2013 tarihinden 21.12.2015 tarihine kadar devam eden genel havalandırma yetersizliği yönündeki tespitler ile 10.12.2015 tarihinde tespit edilen reaksiyon ocağı havalandırma yetersizliği ve yine aynı tarihte tespit edilen kaçak akım rölesi tesis edilmemiş olan panoların mevcut bulunduğu hususlarından kaynaklandığı, 6331 sayılı Kanun'un 26/1-n maddesinin ''30 uncu maddesinde öngörülen yönetmeliklerde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene, uyulmayan her hüküm için tespit edildiği tarihten itibaren aylık olarak bin Türk Lirası.. idari para cezası verilir '' yönünde düzenleme ile idari para cezasının her ay için ayrı ayrı uygulanacağının hüküm altına alındığı, Dairemizin 09.10.2017 tarih, 2016/5873 Esas, 2017/7831 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere kabahatler bakımından soruşturma zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idari para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceğinin kabul edildiği ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Soruşturma zamanaşımı" kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c)Ellibin Türk lirasında az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır." şeklindeki düzenleme içerdiği, tüm bu anlatımlar uyarınca, 6331 sayılı Kanun'un 26/1-n maddesinde belirtilen idari para cezasının soruşturma zamanaşımı süresinin idari para cezasının niteliği ve miktarına göre 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesi uyarınca üç yıl olduğu, merci karar tarihi olan 18.07.2018 tarihine esas alınmak suretiyle, genel havalandırma yetersizliği nedeniyle uygulanan idari para cezasından 21.07.2015 ile 21.12.2015 tarihleri arasındaki altı aylık döneme ilişkin 6\*3.699,00 TL = 22.194,00TL idari para cezası ile 10.12.2015 tarihinde tespit edilen reaksiyon ocağı havalandırma yetersizliği nedeniyle uygulanan 3.699,00TL ve aynı tarihte tespit edilen kaçak akım rölesi tesis edilmemiş olan panoların mevcut bulunması nedeniyle uygulanan 3.699,00TL olmak üzere toplam 29.592,00 TL idari para cezası bakımından zamanaşımı süresi içerisinde inceleme yapılıp karar verildiği, 21.08.2013 tarihinden 21.06.2015 tarihine kadar devam eden genel havalandırma yetersizliği nedeniyle uygulanan toplam 27

.12.2015 tarihinde tespit edilen reaksiyon ocağı havalandırma yetersizliği nedeniyle uygulanan 3.699,00TL ve aynı tarihte tespit edilen kaçak akım rölesi tesis edilmemiş olan panoların mevcut bulunması nedeniyle uygulanan 3.699,00TL olmak üzere toplam 29.592,00 TL idari para cezası bakımından zamanaşımı süresi içerisinde inceleme yapılıp karar verildiği, 21.08.2013 tarihinden 21.06.2015 tarihine kadar devam eden genel havalandırma yetersizliği nedeniyle uygulanan toplam 27.461,00 TL idari para cezasının ise anılan nedenlerle zamanaşımına uğradığının anlaşılması karşısında;

Açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9003, Karar No: 2014/12047, Tarih: 06.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/9003 E.  ,  2014/12047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2012

NUMARASI : 2010/2105-2012/41

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava yakıt limit aşımı bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesi ile davalının HTT Baş Müdürlüğünün personeli olduğunu, müvekkili idarece zorunlu olarak yakıt temin edilen lojmanda davalının oturmakta olduğunu, yönetmeliklerle belirlenmiş yıllık yakıt limitinin aşıldığını, belirterek 02.10.2009 gün ve 50 sayılı H..L..Y..L.. aşım bedelleri konulu ve müfettiş tarafından düzenlenen teftiş raporuna göre hesaplanan, limit fazlası yakıt gideri bedelinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir. Davalı savunmasında, yönetmeliğin ancak kamu kurumlarında ve yalnız müessese olarak kullanılan yerlere uygulandığını, dava konusu binaların bir kısımının çalışanlara, tahsis edilmesine rağmen bir kısmının da hizmet binası, yemekhane, lokal ve misafirhane olarak kullanıldığını, ısıtmanın aynı kaynaktan yapıldığını belirterek borcun kendilerine yüklenmesinin haksızlık olduğunu davanın reddine karar verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Dava ilk olarak Hatay 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/158 esas sırasında aynı binada daireleri lojman olarak kullanan birden çok davalı aleyhine açılmıştır. Açılan davada miktar itibarı ile kendi görev alanına girmeyen 9 kişi dışındaki kişiler hakkındaki davaların tefrikine karar verilmiş, daha sonra da tefrik edilen davalar görevsizlik kararı ile Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Anılan Hatay 1. Asliye Hukuk mahkemesinde ana davada mahkeme 15/02/2011 gün ve 2010/158 Esas-2011/27 karar sayılı ilamı ile dava konusu lojmanların hizmet binası, lokal ve yemekhane ile aynı binada olduğunu, bu hali ile kalorifer tesisatı ve ısıtma biriminin tüm binanın tesisatı olarak kullanıldığını, lojman olarak kullanılan bölümlerin ısıtma tesisatını diğer bölümlerden ayıran bir mekanizmanın bulunmaması nedeniyle lojmanları kullanan personelin fazla yakıt kullanılmasından sorumlu tutalamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiş hüküm Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 22/11/2012 gün ve 2011/13753 Esas-2012/17654 Karar sayılı ilamı ile onanmak sureti ile kesinleşmiştir.

Uyuşmazlık lojmanda oturan personelin yakıt limit aşımı bedellerinden sorumlu olup olmadıklarına ilişkindir. Taraflar arasında davalının lojmanda oturduğuna ve aynı kalorifer kazanı ile lojman ve hizmet binası, yemekhane, lokal ve misafirhane ile birlikte ısıtıldığına ilişkin bir ihtilaf bulunmamaktadır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yukarıda bahsi geçen ilk davada davalı ile aynı durumda olan diğer lojman sakinleri hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş ve hüküm kesinleşmiştir. Anılan davanın tarafları aynı olmadığından bu dava için kesin hüküm oluşturmayacak ise de o davada yapılan tespit, konusu ve sebebi aynı olan eldeki bu dava yönünden kuvvetli delil oluşturacağından kesinleşen mahkeme kararı da göz önünde bulundurularak bir inceleme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23254, Karar No: 2012/25416, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/23254 E.  ,  2012/25416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalıya bağlı..... Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi ..... ile, “Genel Temizlik Hizmeti” konusunda sözleşme imzaladıklarını, söz konusu hizmetin eksiksiz ve tam olarak yerine getirildiğini, ancak davalı tarafından 5510 sayılı yasaya aykırı olacak şekilde hak edişlerinden toplam 2.015,09 TL kesinti yapıldığını, kesinti miktarının tahsili için gönderilen ihtarın da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.015,09.TL’nin, kesinti yapılan tarihlerden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 2.015,09 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanununun “İstisna ve Muaflıklar” başlığı altında düzenlenen 13/j fıkrasında, “Genel Bütçeye dahil idarelerin bu kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri” harçtan muaf tutulmuştur. 2547 sayılı

Yükseköğretim Kanununun 56. Maddesinin (b) fıkrasında ise, “Üniversiteler ve İleri Teknoloji Enstitüleri, genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar.” Hükmü mevcut olup, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 56. Maddesinin (b) fıkrası delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j fıkrası gereğince, davalı ... harçtan muaftır. O halde dava, davalı aleyhine kabul edildiğine göre, başlangıçta davacıdan alınan peşin harç ve başvurma harcının talep halinde davacıya iadesine, karar ve ilam harcı alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde peşin harcın mahsubu ile bakiye harç ve başvurma harcının davalıdan tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK.’nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Birinci bent gereğince davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın ‘Hüküm’ başlıklı bölümünün (2) no’lu bendinin tümüyle, (3) no’lu bendinin ise 1. satırında bulunan (8.60 TL başvurma harcı) söz ve rakamlarının karardan çıkarılarak, yerine (Davacıdan alınan 29,15 TL peşin harcın ve 8,60 TL başvurma harcının talep halinde davacıya iadesine, davalı harçtan muaf olduğundan karar ve ilam harcı alınmasına yer olmadığına) sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/688, Karar No: 2024/8688, Tarih: 26.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/688 E.  ,  2024/8688 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/278 E., 2019/170 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/359 E., 2018/279 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte yardım etme

20.09.2017 (Sanıklar ..., ... ve ... yönünden)

27.09.2017 (Sanık ... yönünden)

08.09.2016 (Sanıklar ... yönünden)

25.10.2017 (Sanık ... yönünden)

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., ... ve ...'ın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 maddeleri delaletiyle 58/6 ve 7, 63,

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ... ve ...'ın TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetlerine dair istinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ... Ve ... İle Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ... ve ... müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden kesin olarak verilen hükümler, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanun'un eklenen geçici 5 inci maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içinde, diğer sanıklar ..., ... ve ... yönünden ise Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler süresinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Sanıklar ..., ... ve ...'ın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Sanıklar ..., ... ve ...'ın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle örgütsel bağlarını ortaya koyan herhangi bir kod adı kullandıkları veya örgütsel iletişim ağına dahil oldukları saptanamayan sanıkların aksi kanıtlanamayan savunmaları ile hükme esas alınan tanık beyanlarının örgütün gerçek yüzünün ortaya çıkmasından önceki eylemlere ilişkin olduğu nazara alındığında; özellikle sanıkların örgütün gerçek yüzünün ortaya çıkmasından sonra örgüt hiyerarşisine dahil olduklarını gösterir somut eylemlerinin ortaya konulması ve örgütün operasyonel nitelikteki eylemlerinden sonra eylemlerinin bulunup bulunmadığının tespitine çalışılarak, bu konuda gerekirse tanıkların yeniden dinlenilmesi, sanıkların banka, üniversite, tapu, elektrik ve su idaresi gibi kurum ve kuruluşlara vermiş oldukları ve kullanımlarında olan başka hatlar olup olmadığı, varsa bu hatlarla herhangi bir örgütsel iletişim ağına dahil olup olmadıklarının belirlenebilmesi için ilgili birimlere yazı yazılması, yine UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanıklar hakkında bilgi ve beyan olup olmadığı araştırılarak varsa beyanların aslı veya onaylı suretlerinin getirtilmesi, gerekirse ilgili şahısların da tanık olarak dinlenilmelerinin sağlanması ve tüm bu delillerin sanıklar ve müdafilerine duruşmada okunarak diyeceklerinin sorulması ve akabinde yargılamaya devamla sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken yetersiz belgelere dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanıklar hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 uncu maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 ve 7 nci maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyetlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Ayrıntıları ve hukukî mahiyeti Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas ve 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;