muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13192, Karar No: 2018/11262, Tarih: 09.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13192 E.  ,  2018/11262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2001 öncesi yol iş sendikasına üye olarak davalıya devredilen köy hizmetlerinde mevsimlik statüde çalıştığını, 11.12.2000 tarihli protokol kapsamında 02.02.2001 tarihinde kadroya geçirildiğini, önceki dönem çalışmalarının kademe ve dereceye yansıtılmadığından müvekkilinin düşük ücret aldığını, oysa 11.12.2000 tarihli protokol gereği intibaktan sonra ücretlere zam yapılmasının gerektiğini, bu işlemin tamamlanmadığını, 01.03.2011 tarihli TİS in 17/4 ve geçici 4.maddesi ile bu durumun yeniden düzenlendiği, buna göre işverenin 2001 öncesi kıdemi dikkate alarak maaş intibaklarını yaptığını, Eylül'den önceki 3 ay maaşların buna göre ödendiğini, ardından 29.08.2012 tarihinde bu ödemenin tekrar iptal edilip 2001 öncesi hizmetlerin dikkate alınmadan ödeme yapıldığını, 2000 yılı Kasım-Aralık ve 2001 yılı Ocak ayına ait kadroya geçmeden önceki maaşların o tarihte düzenlenen protokol sebebi ile ödenmediğini, bu üç aylık dönem için şimdilik 100 TL ücret alacağının en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsili, ayrıca 02.02.2001 tarihinden önceki hizmetlerin dikkate alınması suretiyle 2002 yılı Ocak ayından itibaren kademe ve derece intibakının yapılması ve buna göre hesaplanacak yevmiye ücret farkı, ikramiye farkı, yıpranma primi, ilave tediye ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, 02.02.2001 tarihinde ilk defa daimi kadroya alınacak işçiler ile ilgili çıkartılan yönetmeliğin geçici 1.maddesi gereği mevsimlik işçi iken sürekli işçi kadrosuna atandığını, 26.10.2000 tarihli protokole göre o tarihte aldığı yevmiyesi dikkate alınarak TİS pozisyon cetvelindeki başlangıç derecesi üzerinden intibakının yapıldığını, 02.02.2001 tarihinden önceki hizmetlerin derece kademe ilerlemesinde değerlendirilmediğini, mevsimlik çalıştığı dönemde yılda 4-11 ay çalışmaların bulunduğunu, son imzalanan TİS geçici 4.maddesi gereği sözleşmenin başlangıç tarihi olan 01.03.2011 tarihinden itibaren derece kademe ilerlemesinde yol iş sendikası üyesi olmasından önceki sürelerin dikkate alınamayacağı düzenlendiğinden dikkate alınabilecek sürenin buna göre belirlendiğini, dolayısıyla 3.dönem TİS geçerlilik tarihinden öncesi için işlem yapılmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... Belediyesi vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... Belediyesi vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Ondört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmiyedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 2. ve 5. fıkrası ile Adana İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle Adana İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Dava konusu olayda dava ilk olarak ... aleyhine açılmış, il özel idaresi kapatılınca davacının alacaklarının hangi kuruma devredildiği konusunda araştırma yapılmaksızın davaya ... tarafından devam edilmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Dava konusu olayda dava ilk olarak ... aleyhine açılmış, il özel idaresi kapatılınca davacının alacaklarının hangi kuruma devredildiği konusunda araştırma yapılmaksızın davaya ... tarafından devam edilmiştir.

Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5724, Karar No: 2020/2697, Tarih: 10.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/5724 E.  ,  2020/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL (Kapatılan) 67. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-CMK'nun 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak ve hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinde 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olan 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın

223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

4-Hükümden önce, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanığa İstanbul Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'nün 05.08.2011 tarihli çağrı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; bu ihtardan sonra sanığın denetime başladığı, Bakırköy Prof.Dr.Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıklan Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliği’nin 26/10/2010 tarihli yazısı ile sanığın 5 günlük yasal süre içinde muayene olmak için başvurmaması nedeniyle sanığa İstanbul Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından 11.11.2011 tarihli birinci uyarının 25.11.2011 tarihinde tebliğ edilerek ihtarda bulunulduğu; sonrasında denetime devam eden sanığın 03.01.2013 tarihli bireysel görüşmeye katılmaması nedeniyle, sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın birinci uyarıya uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41138, Karar No: 2012/1391, Tarih: 18.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/41138 E.  ,  2012/1391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan kararı, sanığın CMUK'nun 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık süreden sonra 11.01.2010 tarihinde temyiz etmesi karşısında sanığın temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1543, Karar No: 2011/3598, Tarih: 28.10.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/1543 E.  ,  2011/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; Müvekkilinin davalıya bağlı irtibat müdürlüğünde çalışmakta iken 14.11.2008 tarihi itibariyle kendisiyle ilgisi olmayan sebepten dolayı iş akdinin feshedildiğini, feshin geçerli bir sebebe dayanmamasından dolayı usulsüz olduğunu bu nedenle feshin usulsüzlüğünün tespitiyle feshin geçersizliğine, işe iadeye ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili , Batman Rafineri İrtibat Müdürlüğünde gerçekleşen bir kısım şüpheli işlemler nedeniyle satış destek müdürlüğü tarafından denetim yapılmasının talep edildiğini, denetçi tarafından hazırlanan raporda; davacının görevine ilişkin gereken özen ve dikkati göstermek, şüpheli veya suistimal olduğu düşünülen işlemler ile ilgili olarak gerekli üst amirleri bilgilendirme hususlarında yeterli görülmediği, usulsüz işlemler yapması, şirketin zarara uğramasına sebebiyet vererek görevinde özen ve dikkatsiz davrandığı, güveni kötüye kullanarak doğruluk ve bağlılığa uymayan eylemlerde bulunduğu, denetim personelini tehdit ederek hakkında araştırma yapılmasını engellediği tespitleriyle iş akdine son verildiği, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, davalı şirket denetçisini tehdit ettiğine dair soyut iddiadan başka herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanılmadığı, fesih işleminin davacının savunması yapılmadan alındığı, ihbar ve disiplin soruşturması dahi açılmadığı, ayrıca bahsi geçen denetim raporunda soyut ifadelerin kullanıldığı, usulsüzlüğü tespit edilen şefin bu usulsüzlüklerinin ancak bir denetçi tarafından tespit edilebileceği, teknik bilgi ve donanım isteyen usulsüzlüklerin tespiti ile davacının üst makamları uyarmasının beklenemeyeceği, kaldı ki raporda açıkça davacı hakkında fatura işlemlerinde görev aldıklarının tespiti yapılarak hem faturalar konusunda hem de şefin yaptığı usulsüz işlemlerle ilgili sorumluklarını gerektiren bir bilgi ve bulguya rastlanılmadığının belirtildiği buna rağmen anlatılan soyut iddialarla davacının iş akdinin feshedilmesinin haksız fesih oluşturduğu, gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin geçerli bir feshe neden olabilecek davranışları İş Yasasının 25. maddesinde

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin geçerli bir feshe neden olabilecek davranışları İş Yasasının 25. maddesinde

öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı nedenlerden farklıdır. Yargılama sırasında bu nedenlerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa,işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu nedenle iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa İş Yasasının 18/1.maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

Somut olayda, dosya içeriğine göre satış operasyon elemanı olarak görev yapan davacının iş sözleşmesi, usulsüz işlemler yaptığı, şirketin zarara uğramasına sebebiyet verdiği ve bu şekilde görevinin gerektirdiği özen ve dikkati göstermediği gibi güveni kötüye kullanarak doğruluk ve bağlılığa uymayan eylemlerde bulunduğu, denetim yapıldığı esnada ise görevli denetim personelini tehdit ederek hakkında araştırma yapılmasını engellemeye çalıştığı gerekçesiyle İK. 25/II-e gereği sona erdirilmiştir.

Mahkemece davacının davalı şirket denetçisini tehdit ettiğine dair soyut iddia dışında bilgi ve belgeye rastlanmadığı şeklindeki gerekçesinin isabetli olduğu, ancak işyerinde yapılan denetleme sonucu davacının şefi olan Mehmet Siracittin Toprak'ın birtakım usulsüz işlemler gerçekleştirdiği ve davacının bu usulsüzlüklerden üst amirlerini bilgilendirmediğinin tespit edildiği davacının işyerindeki konumu ve işinin niteliği gereği birlikte çalıştığı Mehmet Siracittin Toprak'ın usule aykırı eylemlerinden haberdar olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olacağı ve sadakat yükümlülüğünün sonucu olarak usulsüz işlemleri işverene bildirmesi gerektiği bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Artık işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez. Fesih geçerli nedene dayanmaktadır. Davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-)Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-)Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 28.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9756, Karar No: 2016/8912, Tarih: 11.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/9756 E.  ,  2016/8912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla measi ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ücret, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davaya konu işçilik alacalarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkânsız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak” tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.