muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7020, Karar No: 2014/25628, Tarih: 15.12.2014

Kabule göre de;

1- Davacının 13.01.2001-08.07.2001 tarihleri arasında tutuklu kaldığının kabul edilmesi halinde, tutuklu kalınan döneme ilişkin olarak belirlenen net asgari ücret üzerinden hesaplanan 12.016,08 TL’nin maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bu miktara SGK prim ödemesi olarak hesaplanan 7.120,44 TL'nin eklenmesi suretiyle hesaplanan 19.136,52 TL'nin maddi tazminat olarak tayini,

2-Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacının tutuklu kaldığı süre dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayıp eksik tayini,

3- Davacı yararına hükmedilen toplam tazminat miktarına göre karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilen maddi tazminat ve manevi tazminat için ayrı ayrı 2.640 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14247, Karar No: 2025/2803, Tarih: 10.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14247 E.  ,  2025/2803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/567 E., 2021/3549 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanun'a Muhalefet

HÜKÜMLER : Temyiz başvurusunun reddine dair ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Sanık hakkında silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca kesin olması nedeniyle bu yöndeki temyiz talebinin 04.02.2022 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği ve bu ek karara yönelik sanığın temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 04.02.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...'in temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3022, Karar No: 2012/2499, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3022 E.  ,  2012/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde 27/04/2008-05/08/2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı iş verene ait iş yerinde geçen ve davalı Kurum'a bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit isteminin kabulüne, işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ... Seyahat Taş. Oto. Turz. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine 27/02/ 2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5520, Karar No: 2011/3798, Tarih: 26.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5520 E.  ,  2011/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında belirtildiği üzere; davaların gereksiz yere uzamasını engellemek amacıyla ihdas edilen ve toplanan delillere göre mahkümiyet dışında bir karar verilmesi gereken hallerde, sorgu yapılmadan davanın bitirilmesine imkân sağlayan, 5271 sayılı CMK’nın 193/2. maddesinin “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir” hükmünün aynı Kanunun 223. maddesinin 9. fıkrasındaki, “derhal beraat kararı verilebilecek hallerde, durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez” hükmü ile bir bağlantısı bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe itibar edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 115 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12337, Karar No: 2017/234, Tarih: 12.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/12337 E.  ,  2017/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK’nun158/1-f-son, 52/2, 35/2, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet,

2-TCK’nun 204/1, 53/1maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... Şti'inde satın alma müdürü olarak çalıştığı dönemde, tümden renkli fotokopi ile sahte oluşturulan 22.250 YTL bedelli lehdarı ..., keşidecisi .... Şti olan çeki satın aldığı yağ karşılığında katılan ...'ın yetkilisi olduğu ... A.Ş.'ne ciro etmeden vermek suretiyle üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

Sanık savunmasında, ... şirketinde satın alma müdürü olarak çalıştığını, firmanın sahibinin tanık olarak dinlenen ... olduğunu, suça konu çeki ...’ın getirdiğini, çeki bizzat almadığını, ... isimli şahsı tanımadığını, çek almaya yetkisi olmadığını, yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, keşideci gözüken ... şirketi ile yemek anlaşması yapıldığını, ücretleri patronu ... aldığını, yapılan ödemelerin orjinal çek olduğunu, tanık ...’ın beyan ettiği ... ve ... isimli şahısların suça konu çek konusunda bilgileri olduğunu, bu çeki katılana muhasebeci ... hanımın yanında verdiğini, şirketin talimatıyla hareket ettiğini ifade ettiği ve yapılan incelemede çek üzerinde sanığın ve tanık ...’ın el ürünlerinin bulunamaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için, suça konu çekle ilgili olarak tanık olarak dinlenen ...’ın bildirdiği, ..., ... ile sanığın çalıştığı işyerindeki muhasebeci ...’un bilgi ve görgüleri alınıp, tanıklar ... ve ... imza incelemesine esas yazı ve imza örnekleri bilirkişi incelemesine gönderilmesi, taraflar ve tanıkların duruşmada yüzleştirilmek ve beyanlar arasında çelişki açıklattırılarak, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği halde, eksik inceleme neticesinde, yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde sayılan halde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek 2225 gün sayısı basit olarak, birler basamağındaki sıfırın atılması ile de belirlenebilir) üzerinden, mahkemenin belirlediği teşebbüs oranınca eksiltme sonucu 1112 gün sayısı ile bir gün karşılığının aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20 TL miktarın çarpılması neticesinde 22.240 TL sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeyerek, sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12513, Karar No: 2019/19469, Tarih: 11.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12513 E.  ,  2019/19469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 24.10.2002-31.12.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde bilgisayar operatörü olarak çalıştığını, yapılan ihaleler neticesinde değişik firmaların işçisi olarak gösterilmek suretiyle çalıştırıldığını, çalışmalarının kesintisiz ve devamlı olduğunu, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili kurum çalışanı olmadığını, davalı kuruma ihale ile iş yapan şirket çalışanı olduğunu, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı ... davanın ... Bilgi İşl. İnş. Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ihbarını talep etmiş ise de, ihbarın özel bir ara kararına ihtiyaç duyulmaksızın yapılabileceğinin anlaşılması karşısında mahkemece ihbara yönelik bir işlem yapılmaması sonuca etkili görülmemiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Taraflar arasında tazminat ve alacakların belirlenmesine esas hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

İş hukukunda çalışma olgusunu, iddia eden işçi kanıtlamalıdır.

Davacı dava dilekçesinde, 24.10.2002-31.12.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını iddia ederek talepte bulunmuştur.

Karara dayanak bilirkişi raporunda davacının hizmet başlangıcının 24.10.2002 olarak kabul edildiği ve hesaplamaların bu tarih ile 31.12.2014 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabulüyle yapıldığı görülmüştür.

Davacının hizmet cetvelinde 31.12.2003-05.04.2005 tarihleri arasında boşluk olup, davacının çalışması resmi kurum nezdinde taşeron şirket yanında çalışma olduğundan kayıtsız çalışma mümkün değildir. Davalı tarafından dosyaya sunulan iki adet CD içerisindeki puantajlar, bordrolar ve hak ediş raporları içeriğinden de boşluk olan bu dönemde davacının isminin olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle hizmet cetvelinde boşluk olan 31.12.2003-05.04.2005 tarihleri arası dönem araştırılmalı ve yazılı delil sunulmadığı sürece bu dönem dışlanmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Bu nedenle hizmet cetvelinde boşluk olan 31.12.2003-05.04.2005 tarihleri arası dönem araştırılmalı ve yazılı delil sunulmadığı sürece bu dönem dışlanmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 11/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1299, Karar No: 2015/3668, Tarih: 17.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/1299 E.  ,  2015/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEMEREK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/09/2014

NUMARASI : 2012/142-2014/344

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden babası adına kayıtlı 38 parsel sayılı taşınmaza , komşu parsel maliki davalı Durdu tarafından tarım yapmak, ağaç dikmek suretiyle müdahale edildiğini, taşınmazının sınırı içinde kalan dere yatağının da ortadan kaldırıldığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, ağaçlarının kali ve ecrimisile karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ecrimisil isteğinden vazgeçmiştir.

Davalı, davacının babasına ait 38 parsel ile ölen babasına ait 37 parselin önceden bir bütün iken, mirasbırakanlar tarafından taksim edildiği bu haliyle yıllardır taşınmazını kullandığını ve üzerindeki ağaçları da kendisinin diktiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ecrimisil bakımından vazgeçme nedeniyle talebin reddine, elatmanın önlenmesi ve kal bakımından iddianın keşfen sabit olduğu gerekçesi ile talebin kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...................’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.302.57.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3747, Karar No: 2014/10188, Tarih: 22.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3747 E.  ,  2014/10188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9447, Karar No: 2020/475, Tarih: 20.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2019/9447 E.  ,  2020/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhaleye fesat karıştırma suçundan şüpheliler Kırşehir Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi yetkilileri haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/07/2019 tarihli ve 2019/3585 soruşturma, 2019/3750 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin merci Kırşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/09/2019 tarihli ve 2019/1636 Değişik iş sayılı Kararının;

1) Müşteki Dentimplant Med. Sağlık İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekilinin 11/02/2019 tarihli dilekçesi ile, Kırşehir Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi tarafından düzenlenen implant ihalesinin teknik şartnameye uygun olmadığına dair şikayeti üzerine Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından şikayetin soyut nitelikte olduğundan bahisle 27/02/2019 tarihli ve 2019/1496 soruşturma, 2019/1155 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Kırşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 20/03/2019 tarihli ve 2019/603 değişik iş sayılı kararının kesin olduğu gözetilmeden, anılan Mahkemece 04/04/2019 tarihinde Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığına "müşteki vekili tarafından verilen 01/04/2019 tarihli dilekçeyle teknik şartnamedeki şartları taşımadığı halde ihaleyi kazanan firmanın tespiti sebebiyle dosyaya kazandırılan yeni delil ve bilgiler ışığında takipsizlik kararının kaldırılarak kamu davası açılmasının talep edildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 172/2. maddesi uyarınca talebin değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususunda gereğini rica eden" ihbar niteliğindeki bildirimini takiben, Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca "müşteki şirket vekilinin somut bir delil sunmadığı, dolayısıyla yapılacak işlem olmadığı" gerekçesiyle verilen 30/07/2019 tarihli ve 2019/3585 soruşturma, 2019/3750 sayılı aynı konuyla ilgili ikinci kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının anılan Kanunun 173/6. maddesi atfıyla 172/2. maddesine aykırılık taşıdığının gözetilmemesinde,