muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12220, Karar No: 2023/3215, Tarih: 21.09.2023

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.12.2020 tarihli ve 2016/328689 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

1.Eski malikin beyanları göz önüne alındığında, sanığın dava konusu yerin sit alanı olduğunu bildiği hususunda şüphe bulunmadığına,

2.Delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne,

3.Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1. "Yapılan yargılama neticesinde sanığın Dinar ilçesi Belediye caddesi ve tapunun 2 pafta, 298 ada, 3 parselde bulunan Recep Gürsü adına tescilli taşınmaza ilişkin olarak 25/02/2011 tarih ve 4774 sayılı karar ile taban, tavan ve çatı onarımına dair, orijinal malzeme ile yapıda herhangi bir değişiklik yapılmaması koşuluyla izin verilmesine yönelik vermiş olunan karara uymayarak tadilat işlemi yaptığına dair suç duyurusunda bulunulması üzerine hakkında dava açıldığı, ancak sanığın söz konusu bu yeri satın aldığında tapu kaydını incelediğini ve herhangi bir şerhinin bulunmadığını beyan ettiği, ilçe tapu müdürlüğünden istenilen evraklarında müştekinin beyanını doğrular nitelikte olduğu, söz konusu suça konu yerin kültür ve tabiat varlıkları kanunu kapsamında kaldığının bu aşamada bilmesinin mümkün olmadığını beyan ettiği, tapu kayıtları incelendiğinde de söz konusu yapının 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığına ilişkin 05/06/2015 tarihinde tapuya şerh edildiği, sanığın söz konusu tadilat işlemlerini ise daha önceden yaptırması göz önüne alındığında suç işleme kastı ile haraket ettiğine dair herhangi bir delil bulunmadığı anlaşıldığından şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı anlaşılmakla her ne kadar sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanun'a muhalefet ettiği iddiası ile iddianame düzenlenmiş ise de yapılan yargılama neticesinde, yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı anlaşılmakla CMK 223/2-c maddesi uyarınca beraatine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmektedir.

2. Sanık savunmasında; "Ben sıfırdan bir bina yapmadım, söz konusu binaya üç defa araba girdi, çatısı akıyordu, hatta çatıda tenekeler vardı, onlar birkaç defa uçtu, çocukların üzerine düşüyordu, ben bunun üzerine tadilat yaptırmak zorunda kaldım, sadece çatıyı onardım, ben bu yeri aldıktan sonra bu kanun kapsamında olduğunu öğrendim kulaktan dolma bilgilerle yine de işimi garantiye almak için Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu Eskişehir Bölge Müdürlüğüne yazı yazdım, almış olduğum binanın tadilat edilmesi gerektiğini, çatısının aktığını beyan ettim ve üzerinde tadilat yapıp yapamayacağımı sordum, bana aplikasyon revizyon yaptırmam gerektiğini söylediler, ben de bunun üzerine yaptırdım, yaptırmış olduğum aplikasyonu da müdürlüğe gönderdim, bana böyle olmayacağını söylediler, bunun üzerine ben kendilerine telefon açtım ve bakanlık gelsin nasıl uygun oluyorsa o şekilde yapsın en azından tehlikesi azalır dedim, bunun üzerine telefonda bir bayan bakanlığa yazı yazmanıza gerek yok biz size bu izni verelim dedi, ve yapabileceğime dair yazıyı gönderdi, ben de bunun üzerine tapuya gittim, tapuda herhangi bir şerh olup olmadığını sordum, bana şerh olmadığını, tapulu yerim olduğunu ve istediğimi yapabileceğimi söylediler, niye uğraşıyorsun dediler, bende gidip yaptım, yerde fayans vardı, ben de fayans yaptım, aynı fayanstan yaptım, kullandığım fayanslar belki biraz daha büyük olabilir, bildiğiniz orijinal bir çatı yaptım, çatıyı komple kaldırıp tekrar çatı koyduk, ben kurula da iletmedim, fotoğraflarını göndermedim, bana tapuda şerh konulmadığına göre kanunen her şeyi yapabileceğimi söylediler bende bunun üzerine hiç bir yere müracaat etmeden yaptım, ancak suç işleme kastım yoktu, dediğim gibi çatı yıkılmak üzereydi, bina harabe halindeydi, tehlike arz ediyordu ben olabilecek sorunları önlemek için tadilat yaptım, çatıyı onardım." demiştir.

3. Tanık ... duruşmadaki beyanında; "Söz konusu dükkanı hatırladığım kadarıyla 1993-1994 yıllarında satın aldım, öncesinde de bu dükkanı kiracı olarak kullanıyordum, 1995 Dinar depremi sonrasında Dinar Belediyesi binaya yıkım kararı verdi, ben de bunun üzerine Denizli İdare Mahkemesine iki kez dava açtım, binanın Kültür ve Tabiat Varlıkları Kanunu kapsamında korunması gerekli yapılardan olduğunu ileri sürdüm, çünkü ismini tam hatırlamadığım bir müsteşar söz konusu dükkanın tarihi niteliği bulunduğunu bana söylemişti, dükkanın ön tarafında üzerinde bulunan ay yıldız kabartmalar Türk Ermeni işbirliğini temsil etmektedir, yan taraftaki kısımlar ise Ermeni kilisesinin dom işareti olarak adlandırılmaktadır, binayı daha önce Amerika ve Almanya'dan gelen heyetler de inceledi, Denizli İdare Mahkemesine açtığım davaya kazandım ve binanın yıkılamayacağına dair karar verildi, yedi yere yazı yazıldı, 2009 yılında dükkanı ...'ya sattım, satarken de kendisine dükkanın koruma altında olduğunu, Kültür Varlıklarını Koruma Kurulundan izin almadan tadilat yapamayacağını söyledim, bunu defalarca söyledim, çünkü ben bir boya dahi yaparken izin alıyordum, dükkana ait bir adet fotoğrafı mahkemenize sunuyorum (bir adet fotoğraf alındı, dosyaya konuldu) benim bilgim ve görgüm bundan ibarettir. Tapuda şerh olup olmadığını bilmiyorum, söz konusu binanın yıkımı için Dinar Belediyesince verilmiş bir yıkım kararı vardı, bende buna dava açmıştım ve kazandım, bina yıkılmadı, bu karar belediyeye de gönderilmişti, belediyeden hangi suretle izin alınarak binanın tadilata sokulduğunu anlayamadım, belediyenin bu şekilde ruhsat vermesi mümkün değildir, çünkü yukarıda da belirttiğim gibi bu bilgi belediyede mevcuttur, benim Nevzat ecza deposuna borcum vardı, icra takibi yapılmasına rağmen ben kendilerine binayı satmak istedim, ancak sit alanı olduğu için binayı almak istemediler, Recep Beye de borcum olduğu için binayı satmıştım." demiştir.

4.Mahkemece mahallinde 21.01.2016 tarihinde keşif icra edilmiş olup, fen bilirkişisi raporunda, dava konusu yerin 298 ada 3 parsel olduğu, II. grup korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli olduğu, inşaat bilirkişi raporunda, yapılan eylemlerin yerinde tespit edildiği, 2013 yılında yapıldıkları, yapının büyük bir onarım gördüğü, arkeolog bilirkişi raporunda, yapının Koruma Kurulunun 08.10.1998 tarih 643 nolu kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edildiği, sanığın tadilat için izin talebinde bulunduğu, ancak tamirat ve tadilat için alınan kurul kararına aykırı olarak aslına uygun olmayan malzeme ile tamirat ve tadilat yapıldığı, hem de tamirat ve tadilat dışında izin alınmamış olunmasına rağmen yapının bütününe yönelik esaslı değişiklikler yapıldığı hususlarını tespit ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. 2863 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları veya kullandıkları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün, 6498 sayılı Kanun'un amacına da ters düşeceği;

Dolayısıyla, sözü edilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, şerhin varlığına veya tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Diğer yandan, taşınmaz bir varlığın korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı olarak tescil edilmesinin ya da bir bölgenin, doğal, tarihi ve kültürel özellikleri nedeniyle sit alanı olarak belirlenmesinin, taşınmazın veya bölgenin özel bir statüye tabi tutulması gerektiği ve taşınmaz üzerinde ya da bölge içerisinde keyfi uygulamalarda bulunulamayacağı anlamına geldiği, bu bakımdan kural olarak, 6498 sayılı Kanun değişikliği sonrası tebliğ - yayım - internette duyuru; anılan değişiklik öncesi ise şerh - ilan yöntemleri ile taşınmazın ya da bölgenin tescilinden ilgililerin haberdar olmalarının sağlanacağı;

Bununla birlikte, Türk Medeni Kanunu'nda yer alan “iyi niyet” kuralının genel bir hukuk ilkesi olarak kabul edilip, 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinde düzenlenen suç tiplerine yönelik sübut değerlendirmesinde de dikkate alınmasının zorunlu olduğu, başka bir deyişle, 6498 sayılı Kanun değişikliği öncesinde yapılan tescil işlemleri yönünden, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde şerh bulunmayıp, tescil kararı mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilmemiş olsa dahi, failin, taşınmazın ya da bölgenin tescilinden haberdar olduğuna dair beyanının göz ardı edilemeyeceği, zira, maliki olduğu veya kullandığı taşınmazın korunması gerekli nitelik taşıdığını ya da sit özelliğiyle bölgesel bazda koruma altına alınan bir alanda bulunduğunu bilen kişinin, taşınmaz üzerinde dilediği zaman dilediği şekil ve kapsamda uygulama yapamayacağını, taşınmazın ya da bölgenin özel statüsünün mümkün kıldığı ölçüde, kamu kurumlarınca yürütülecek izin prosedürü çerçevesinde inşai ve fiziki müdahalelerde bulunabileceğini de bilmesi gerektiği, yapı ya da bölge bazında tescil kararından haberdar olduğu halde, ilgili kurumlara başvurarak, gerçekleştirmeyi düşündüğü inşai uygulamaya yönelik izin almayıp keyfi hareket eden kişinin iyi niyetinden söz edilemeyeceği, dolayısıyla, taşınmazın ya da bölgenin niteliğini bilerek izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunan ya da başlangıçta bilmeyip, kamu görevlilerince düzenlenen zabıt ve tutanaklar ile durumu öğrendiği halde müdahalesine devam eden failin, hukuki koruma altına alınamayacağı;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; sanığın 05.08.2010 tarihinde Müze Müdürlüğüne dilekçe vererek, 298 ada 3 parselde bulunan dükkanda tadilat yapmak üzere izin verilmesi talebinde bulunduğu, sanığın izin talep dilekçesine binaen Koruma Kurulunun 25.02.2011 tarih 4774 nolu kararı ile, 298 ada 3 parselde tescilli taşınmazın taban, tavan ve çatı onarımının orjinal malzeme ile yapıda herhangi bir değişiklik yapılmadan Müze Müdürlüğü uzmanları denetiminde uygulama öncesi ve sonrası rapor fotoğraflarının kurula iletilmesi koşuluyla uygun olduğuna karar verildiği, ancak Müze Müdürlüğü uzmanları tarafından 16.06.2014 tarihinde yapılan incelemede, 08.10.1998 tarihli kurul kararı ile tescillenen taşınmazın üçgen alınlıklı kırma çatılı kiremitli üst örtülü, iki tarafı cam, iki tarafı sağır duvarlı olan mevcut yapının değiştirildiği, pencere aksamları ile birlikte giriş kapısının yenilendiği, üst kısmına pencereli asma kat şeklinde içerden merdivenli ikinci kat yapıldığı, dış kısmındaki kolonların metal ile kaplandığı, iç kısmında mevcut ahşap tabanların kaldırılarak seramik döşendiği, sıva ve boya işlerinin yapıldığı, ön cephe motifi dışında tamamen yenilenmiş olduğu hususlarının tespit edildiği, dava konusu taşınmazın tapuda sanık adına kayıtlı olduğu, dava konusu taşınmaza ilişkin tapu kaydındaki şerh suç tarihinden ve edinme tarihinden sonra olsa dahi, taşınmazı satın aldığı ...'nun soruşturma aşamasında ve duruşmadaki beyanlarında, dava konusu yerin tescilli olduğunu sanığa defalarca belirttiğini beyan ettiği ve sanığın da suç tarihinden önce 2010 yılında Müze Müdürlüğünden tadilat için izin talebinde bulunduğu göz önüne alındığında, dava konusu yerin tescilli olduğunu bildiğinin kabulü gerekeceği dosya kapsamında, sanığın tamirat ve tadilata ilişkin verilen izin kapsamının dışına çıkarak tescilli taşınmazda esaslı değişiklikler yaptığı anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, beraatine dair hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. "16.06.2014" olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2015/564 Esas, 2016/618 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2045, Karar No: 2014/2340, Tarih: 30.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/2045 E.  ,  2014/2340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 02/10/2012 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 16/10/2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14253, Karar No: 2013/3232, Tarih: 22.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14253 E.  ,  2013/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 07.06.2012 tarih ve 2011/225-2012/573 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.02.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, ..., Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının mümkün bulunmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, ...'nın 336. maddesi uyarınca davalı ...'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 35.790,43 EURO karşılığı 60.972,58 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirket olduğunu, ...'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce “mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketrin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce “mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketrin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten

kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirkete pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında "çoğun içinde az da vardır kuralı" gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak bilirkişi raporu alınmak suretiyle davalıların yüksek kar payı verme ve her istenildiğinde geri alınması vaadi ile davacıdan para aldıkları, davalıların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık vasfında olduğu, bu itibarla geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tesbitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 60.972,58 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup davalılar, davacının davalı şirketin ortağı olduğunu ve ...'nın 329.-405. maddeleri gereğince ödediği parayı geri isteyemeyeceğini savunmuşlar ve mahkemece de yukarıda yazılan gerekçeyle bilirkişi raporu alındıktan sonra davalıların eylemi nitelikli dolandırıcılık olarak değerlendirilmek suretiyle davalıların zamanaşımı def''inin reddiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar, davacının ortak olmak amacıyla Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi imzalamak suretiyle para verdiğini, kendisine hisse senedi verildiğini ve geçerli bir şekilde ortaklık ilişkisinin kurulduğunu savunduklarına göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti ve davalıların zamanaşımı def'inin de buna göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirkete ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi almak suretiyle ortak olduğunu bildirmişler, davalıların haksız fiil sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunun ise yabancı mahkeme kararlarındaki iddiaların varit görülüp görülmemesine göre değişeceğini ve mahkemenin takdirinde olduğunu belirtmişlerdir. Oysa, mahkemenin kararının gerekçesinde de özetlenen SPK raporunda davalı şirketin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğu belirtilmekte olup, bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesine göre davacı bu hisseleri davalı ...'dan devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediği, hisse devreden bu kişinin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalının tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı kişinin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunup bulunmadığı üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''inin de buna göre değerlendirilmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eyleminin dolandırıcılık olarak nitelendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte gösterilen nedenle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.