muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3005, Karar No: 2018/6700, Tarih: 18.09.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/3005 E.  ,  2018/6700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalı ... Belediyesi yönünden davanın reddine, ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Davacı Kurum, 15.06.2003 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine gelir, geçici iş göremezlik ödeneği, tedavi masrafları ve cenaze masrafından oluşan kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

Kazanın meydana geldiği tarih itibari ile yürürlükte bulunan 506 Sayılı Yasa kapsamında davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23/11/2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir.…İş kazası veya meslek hastalığı, 3. birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” düzenlemesine göre; davaya konu iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığı sorumludur.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Hak sahipleri tarafından açılan, davalı ...'in 3/4, kazalının 1/4 oranında kusurlu, ...Belediyesi'nin ise kusursuz bulunduğu ...Asliye Hukuk Mahkemesinin E.2004/289, K.2012/608 sayılı tazminat dosyasında verilen karar kusur yönünden bozulmuştur.

Eldeki dosyada, anılan tazminat dosyası araştırılarak yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek ve işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 26. maddesine de uygun, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, tarafların kusur oran ve aidiyeti konusunda oluşa uygun rapor alındıktan sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2) 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi, “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

2) 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi, “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalıya bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısı da eklenmesi suretiyle belirlenmelidir.

Mahkemece; dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Kanunun 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca yarıya indirilmiş olup olmadığı belirlenerek yarıya indirildiğinin belirlenmesi halinde gelirin başlangıç tarihi itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. madde (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uygulaması gözetilerek belirlenmiş (yukarıda anlatılan şekilde hesaplanmış) miktarını gösterir ilk peşin sermaye değeri Kurumdan sorulmalı, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

3) Mahkemece, gelir ve hastane masraflarına hükmedilmiş, cenaze masrafları ile geçici iş göremezlik ödeneğine ilişkin talep reddedilmiştir. Söz konusu taleplerin de Kurumun rücu alacağının içinde olması ve Kurum alacak kalemleri içerisinde yer aldığı dikkate alınmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'e iadesine, 18.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-
Yargıtay — Esas No: 2015/14172, Karar No: 2015/20682, Tarih: 10.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/14172 E.  ,  2015/20682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlu 26.05.2014 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, taşınmazının borcunu ödemediğinden 20.05.2014 günü satışa çıkartıldığını, bu nedenle satış işlemine itiraz ettiğini ileri sürmüştür.

HMK'nun 33. maddesi gereğince, hukuki tavsifi hakime ait olup, şikayet tarihinde ihalenin de gerçekleştirilmiş olduğu göz önüne alındığınında, başvurunun yukarıda özetlenen içeriği ve ileri sürülüş biçimi itibariyle ihalenin feshine yönelik şikayet niteliğinde bulunduğu açıktır.

O halde mahkemece, şikayetin İİK'nun 134. maddesi kapsamında ihalenin feshi olarak değerlendirilip inceleme yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, aksi yönde değerlendirme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16764, Karar No: 2015/22295, Tarih: 03.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16764 E.  ,  2015/22295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/104148

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2010/642 (E) ve 2012/2443 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'da cezaların toplanmasına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden hükmolunan hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanıklar hakkında hapis cezasından çevrilen para cezası ile gün adli para cezasının toplanmasına dair bölümlerin karardan çıkarılarak hapis cezasından çevrilen 3600 TL adli para cezası ve gün adli para cezasından çevrilen 100 TL adli para cezalarının ayrı ayrı infaz edilmelerine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3312, Karar No: 2016/11336, Tarih: 22.09.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/3312 E.  ,  2016/11336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalının borca yapmış olduğu itirazın iptaliyle, %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanınkabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nını 56/2 maddesidir.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının ölen babasından aldığı aylığı kurum kontrol memurlarınca düzenlenen 19.03.2013 tarihli inceleme raporu doğrultusunda, davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile kestiği ve 01.10.2009-17.06.2013 tarihleri arasında ödenen aylıkların borç kaydedildiği ve Kurumca icra takibi yapıldığı ve davacının takibe itiraz ettiği ve eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Dava konusuna temel oluşturan 19.03.2013 tarihli Kurum raporunda eski eşin ikamet adresindeki apartman sakinlerinin mahkemece dinlenmeden ve davalı ve eski eşin nüfus, seçim gibi kurumlarından adres araştırmaları yapılmaksızın davalı ve eski eşin eylemli olarak birlikte yaşayıp yaşamadıkları hususunun açıklığa kavuşturulmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

İcra inkar tazminatı istemi yönünden ise;

Genel bir kavram olarak, “likid (ligiude) alacak”; “tutarı belli (muayyen), bilinebilir, hesaplanabilir alacaktır” Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için; ya, alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması, ya da, borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit  bir alacaktan söz edilemez (YHGK 17.10,2012 gün ve 2012/9-838-715 sayılı ilamı).

Somut olayda; likit bir alacak söz konusu olmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.09.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, 5510 sayılı Yasanın 56. maddesi uyarınca; eşinden boşandığı halde fiilen birlikte yaşayan eşe bağlanan aylık ve gelirlerin kesilerek, yersiz ödenen gelirlerin Kurum tarafından icra takibine konu edilmesine karşı yapılan itirazdan dolayı açılmış bir itirazın iptali davasıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.09.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, 5510 sayılı Yasanın 56. maddesi uyarınca; eşinden boşandığı halde fiilen birlikte yaşayan eşe bağlanan aylık ve gelirlerin kesilerek, yersiz ödenen gelirlerin Kurum tarafından icra takibine konu edilmesine karşı yapılan itirazdan dolayı açılmış bir itirazın iptali davasıdır.

Mahkemece davanın kabulü ile davalının İcra Müdürlüğünün 2014/ 5769 Esas Sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına ve asıl alacak üzerinden hesaplanan %20 inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yüksek Özel Dairece; dava konusuna temel oluşturan 19.03.2003 tarihli Kurum raporunda, eski eşin ikamet adresindeki apartman sakinlerinin mahkemece dinlenmeden, davalı ve eski eşin nüfus, seçim gibi kurumlardan adres araştırmaları yapılmaksızın davalı ve eski eşin eylemli olarak birlikte yaşayıp yaşamadıkları hususunun açıklığa kavuşturulmadan sonuca gidilmesi ve somut olayda; likit bir alacak söz konusu olmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan, yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Yüksek Özel Daire Sayın Çoğunluğunun, eşlerin birlikte yaşayıp yaşamadıklarının tekrar araştırılması yönündeki hükmün bozulması kararına aşağıdaki nedenlerden dolayı katılmıyoruz.

5510 Sayılı Kanunun 56/son maddesinde; “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar 96. maddede hükümlerine göre geri alınır" hükmü düzenlenmiştir.

Davalı ...'un aile nüfus kayıt tablosunun incelenmesinde, davalının dava dışı eşi .... ile 31.01.1984 tarihinde evlendikleri, bu evliliklerinden ...adında çocuklarının bulunduğu, tarafların Pendik Aile Mahkemesinin 30.03.2005 tarih ve 2004/ 2170 Esas, 2005/ 376 Karar Sayılı ilamıyla anlaşmalı olarak boşandıkları anlaşılmıştır.

Somut olayda, Kurum denetmeni tarafından yapılan tahkikat sırasında dinlenen tanık beyanlarına göre davalının, eşi ... ve çocukları ile birlikte aynı adreste ikamet ettikleri anlaşılmıştır.

Yine idari tahkikat sırasında davalının eşi ... Yazısı verdiği ifadesinde “ Eşim benden gizli olarak geliyor olabilir. Eski eşim yemek ve temizlik yapmaz, çocuğuna bakmaya gelmiş olabilir. Apartmanda ikamet eden herkes bizleri tanır, yeni gelenler hariç boşandığımızı bilirler” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Somut olayda, Kurum denetmeni tarafından yapılan tahkikat sırasında dinlenen tanık beyanlarına göre davalının, eşi ... ve çocukları ile birlikte aynı adreste ikamet ettikleri anlaşılmıştır.

Yine idari tahkikat sırasında davalının eşi ... Yazısı verdiği ifadesinde “ Eşim benden gizli olarak geliyor olabilir. Eski eşim yemek ve temizlik yapmaz, çocuğuna bakmaya gelmiş olabilir. Apartmanda ikamet eden herkes bizleri tanır, yeni gelenler hariç boşandığımızı bilirler” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Tüm toplanan delillere göre, yerel mahkemenin yapmış olduğu araştırma yeterlidir. Tarafların 21 sene aradan sonra anlaşmalı olarak boşanmaları, idari tahkikat sırasında dinlenen ve birlikte yaşamayı doğrulayan tanık beyanları ve dava dışı eşin olayı tevil yollu doğrulayan beyanları karşısında yerel mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı doğrudur. Ancak itiraza konu alacak yönünden İİK'nun 67/2. maddesindeki yasal koşullar oluşmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

Yukarıda açıklanan tüm bu nedenlerden dolayı Yüksek Özel Dairenin bozma ilamında, icra inkar tazminatına hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığına dair kararına katılmaktayız. Ancak, tahkikatın eksik yapıldığı yöndeki bozma ilamına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/13641, Karar No: 2022/3403, Tarih: 09.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13641 E.  ,  2022/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Şanlırurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2018 tarih ve 2018/209 - 2018/415 sayılı kararı

Suç : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi.

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında; terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebeplerine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanıyı oluşturan duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine

devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bank ...'daki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın 05.02.2014 yılında açmış olduğu hesaba yaptığı ilk para yatırma işlemi örgütün talimatı dönemine denk gelmiş ise de sanığın diğer işlemlerinin örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelmediği ayrıca bankadaki bakiyesini, bankanın TMSF'ye devrinden sonra da devam ettirdiği de gözetilerek, sanığın Bankasya nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu anlaşılmakla, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7634, Karar No: 2024/9953, Tarih: 02.10.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/7634 E.  ,  2024/9953 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/299 Esas, 2016/205 Karar

ŞİKAYETÇİ : ....

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA 02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.