muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/530, Karar No: 2021/459, Tarih: 12.10.2021

Suç tarihi itibarıyla .../...'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmasına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla "mahrem alan" yapılanmasında yer alması, sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu ve amaçlarını bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından; sanık hakkında TCK'nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık ve müdafisinin temyiz itirazları doğrultusunda incelenmesi sonucunda, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Yargıtay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle hareket ettiği, gerçekleştirdiği eylemlerin vahameti karşısında işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK'nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "orantılılık" ilkesine aykırılık oluşturmadığı, TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezanın indirilmesi esnasında belirlenen takdiri indirim oranının yerinde olduğu anlaşılan Özel Daire kararı isabetli bulunmuştur.

Ancak, tutuklu bulunduğu cezaevinden SEGBİS ile bağlanarak dinlenen tanık için ödenen 20.00 TL tanıklık ücretinin hakkaniyete aykırı şekilde sanığa yargılama gideri olarak yüklenmesine karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Bu itibarla, ilk derece mahkemesi kararının 12. fıkrasındaki “tanıklık ücreti 20.00 TL olmak üzere toplam 518,30 TL'den” ibaresinin çıkarılması ve yerine “olmak üzere toplam 498,30 TL'den” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

Açıklanan nedenlerle;

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 02.07.2019 tarihli ve 100 - 115 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, tutuklu bulunduğu cezaevinden SEGBİS ile bağlanarak dinlenen tanık için ödenen 20.00 TL tanıklık ücretinin yargılama gideri olarak hakkaniyete aykırı şekilde sanığa yüklenmesine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK’nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 12. fıkrasındaki “tanıklık ücreti 20.00 TL olmak üzere toplam 518,30 TL'den” ibaresinin çıkarılması ve yerine “olmak üzere toplam 498,30 TL'den” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, oy birliğiyle,

2) Onama kararı ve sanığın tutuklukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme isteklerinin REDDİNE, oy birliğiyle,

3) Özel Dairece yapılan yargılama sırasında bazı oturumlarda heyetteki en kıdemli üye yerine kıdemsiz üyenin heyete başkanlık yapmasının usul ve yasaya uygun olup olmadığına ilişkin ön sorun bakımından, oy çokluğuyla,

4) Dosyanın, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 136 sayılı Kararı ile Yargıtay 9.Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla baktığı görev alanına giren davalara ilişkin dosyaların devredildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.10.2021 tarihinde yapılan müzakerede karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15319, Karar No: 2015/13458, Tarih: 23.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/15319 E.  ,  2015/13458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2014/123-2014/1429

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaş olduğu çekişme konusu ... parsel sayılı taşınmaz tapu kaydında baba adının yanlış yazıldığını ileri sürüp “Hasan” olan baba adının “Haso” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, iddianın ispatlanamaması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olunmakla Tetkik Hâkimi ....'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12176, Karar No: 2011/7493, Tarih: 21.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/12176 E.  ,  2011/7493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.05.2010 tarih ve 2008/52-2010/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.06.2011 gününde davacılar avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalının müvekkili şirketin ortağı ve münferiden temsile yetkili müdürü iken 04.04.2007 tarihinde ortaklıktan ayrıldığını, davalıya bu nedenle her birisi (11.664)TL bedelli 10 adet bono verildiğini, daha sonra yapılan incelemede gerçek alacak-borç durumun farklı olduğunun ve davalının sebepsiz zenginleştiğinin anlaşıldığını, davalının bonolara dayanarak icra takibine giriştiğini ve icra tehdidi altında iki adet bononun ödendiğini ileri sürerek, anılan bonoların iptalini, (28.152,97)TL’nın davalıdan istirdadını, (3.536,63)TL fazla tahsil edilen meblağın ve %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının haksız iddialarla borcun ödenmesini geciktirmeye çalıştığını savunarak davanın reddini istemiş, %40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, şirketin aktif ve pasiflerinin karşılıklı olarak belirlendiği reel fiili envanter durumuna göre hazırlanan protokolün tarafların serbest irade ve tespitlerine göre düzenlendiği ve tarafların karşılıklı olarak ibralaştığı, bu protokolün aksinin aynı kuvvetteki delillerle ispatlanamadığı, tedbir kararı verilerek davalının üç adet bonodan kaynaklanan alacağına geç kavuştuğu gerekçesiyle davanın reddine, (13.996)TL tazminatın davacılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirket ortaklığından ayrılması nedeniyle davalıya fazladan verildiği ileri sürülen paranın istirdadı ve bonoların iptali istemine ilişkindir. Ancak mahkemece davanın sebebi, dayandığı maddi olgular ve uyuşmazlığın neden kaynaklandığı hususları incelenip açıklığa kavuşturulmadan karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirket ortaklığından ayrılması nedeniyle davalıya fazladan verildiği ileri sürülen paranın istirdadı ve bonoların iptali istemine ilişkindir. Ancak mahkemece davanın sebebi, dayandığı maddi olgular ve uyuşmazlığın neden kaynaklandığı hususları incelenip açıklığa kavuşturulmadan karar verilmiştir.

Zira davalı sadece hissesini devredip ortaklıktan ayrılmış ve işbu davada sadece davalıya fazladan ödenen “hisse devir bedelinin” iadesi isteniyorsa, davanın TTK.’nun 520. maddesinde belirtilen koşullar uyarınca incelenip değerlendirilmesi gereklidir. Anılan maddede, bir pay devrinin şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterinekaydedilmek şartı ile hüküm ifade edebileceği, devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi için ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayenin en az dörtte üçüne sahip olması şartları ile birlikte nihayet, anılan maddenin son fıkrasında, pay devri veya devir vaadi hakkındaki mukavelelerin yazılı şekilde yapılmış ve noterde imzası tasdik ettirilmiş olmadıkça ilgiler hakkında dahi hüküm ifade etmeyeceği açıkça belirtilmiştir. O halde mahkemece dava hisse devir sözleşmesinden kaynaklanıyorsa öncelikle somut uyuşmazlık yönünden davacıların aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı, daha sonra da davalının hisse devrinin bu koşulları taşıyıp taşımadığı ve taraflar arasında geçerli olup olmadığı incelenmelidir. Devir sözleşmesi yazılı değilse veya imzası noterden tasdik ettirilmemişse ilgililer arasında dahi hüküm ifade etmeyeceğinden, bu amaçla verilen senetler de geçersiz olacak ve taraflar aldıklarını iade etmek zorunda kalacaktır. Hisse devri geçerli ise bu kez davacı, hisse devir bedelinin fazla olduğunu ileri sürebilecek ve taraflar arasında imzalanan 04.04.2007 tarihli protokol, bu iddianın dinlenmesine engel teşkil etmeyecektir.

Uyuşmazlık hisse devrinden değil de davacı limited şirketin mal ve haklarının ortaklar arasında paylaştırılmasından, diğer bir deyişle fesih ve tasfiyesinden kaynaklanıyorsa, mahkemece öncelikle davacı şirketin halihazırdaki durumu araştırılmalıdır. Zira bir şirketin hangi yöntemle fesih ve tasfiye edilebileceği TTK.’nda düzenlenmiş olup, fesih ve tasfiyenin özellikle şirket alacaklılarının haklarını koruyan bu hükümlere uyularak yapılması zorunludur. Eğer davacı şirket fiilen ayakta duruyor ve hayatiyetini sürdürüyorsa, gerekli ortaklar kurulu kararları alınıp tescil ve ilanlar yaptırılmamış ve alacaklılar davet edilmemişse, bu durum şirketin gerçekte fesih ve tasfiye edilmediği anlamına geleceğinden, şirketin mal ve haklarının da bu şekilde paylaştırılması mümkün değildir.

Eğer şirket fiilen hayatiyetini sürdürmüyorsa ve TTK.’nun hükümlerine uygun bir şekilde ve dava konusu protokol uyarınca tasfiye edilmeye başlanmışsa, davacının bu kez de hata veya hile nedenlerine, diğer bir deyişle BK.’nun 23 vd. maddelerinde düzenlenen irade fesadı hallerine dayanarak, anılan protokol ile bağlı olmadığını ileri sürebilmesi mümkündür. Bu durumda da dava konusu şirketin defter ve kayıtlarında belirtilen mal ve hakları ile defterlerde belirtilmese de anılan protokolde yer alan mal ve haklarının, devir tarihi itibariyle gerçek değerinin belirlenmesi ve davacının bu iddiasının incelenmesi gereklidir.

Ayrıca mahkemece davacı ...’ın diğer davacı şirketin ortağı olup olmadığı, ortağı değilse işbu davada aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı ve davacıların dava konusu senetlerdeki durumları da incelenip açıklığa kavuşturulmalıdır.

Bu durum karşısında mahkemece, öncelikle davacı şirketin ticaret sicil dosyası getirtilip ortaklarının kim olduğunun ve mevcut durumunun tespit edilmesi ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın yukarıda açıklanan şekilde incelenip değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13314, Karar No: 2017/25430, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13314 E.  ,  2017/25430 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16412, Karar No: 2022/11628, Tarih: 20.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/16412 E.  ,  2022/11628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve diğer atılı suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise "olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda ilk derece mahkemesince olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bunun mümkün olmaması halinde ise çocuk izlem merkezinde kaydedilen görüntüsü duruşmada hazır bulunanlarca izlenip sanık ve müdafiye diyecekleri sorulduktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/800, Karar No: 2020/5564, Tarih: 01.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/800 E.  ,  2020/5564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11.04.2017 tarih ve 2014/311 E. - 2017/88 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin kısmen kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.12.2019 tarih ve 2017/3444 E. - 2019/2764 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 1993 yılında kurulan ve 17 yıldır alışveriş, eğlence, kültürel aktivitelerini bir arada sunan Capitol Alışveriş ve Eğlence Merkezi'nin kısa zamanda alışveriş ve eğlence anlayışına getirdiği yüksek standartlarla bir "yaşam merkezi" olarak hizmet verdiğini, müvekkili adına TPMK nezdinde birçok marka tescili bulunduğunu, müvekkilinin sahip olduğu "CAPİTOL" ve türevi markaların tanınan markalar olduğunu, müvekkilinin tanınmışlığının ülkenin tüm bölgelerinde yaşayan toplumun büyük bir kesimince bilindiğini, davalı tarafından www.capitolgroup.com.tr ve www.capitolgrup.com.tr alan adlı internet sitelerinin ticaret unvanını aşan şekilde markasal olarak kullanıldığını, davalı eyleminin müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini belirterek, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına, menine ve davalıya ait "www.capitolgrup.com.tr" ve "www.capitolgroup.com" adlı alan adlarının davacı şirkete devrine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil şirketin 1980 yılında ticari faaliyetine tekstil ürünleri ile başladığını, yıllar içinde faaliyetlerini özellikle deri giyim, mücevher mağazaları ve inşaat sektörünü de katarak genişletmiş olduğunu, müvekkilinin deri sektöründeki tekstil faaliyetinin 1980'lere dayandığını ve şirketin resmi olarak 1995 yılında kurulduğunu, günümüzde birçok ülkeye ihracat yapan başarılı bir firma olduğunu, müvekkili markasının ve ticaret unvanının 1995 yılından beri kullanıldığını, markanın 1998 yılında 98/018039 numarası ile tescil edildiğini, müvekkilinin uzun yıllar emek ve çaba sarf ederek aralıksız kullandığı CAPITOL markasının tanınmış ve ayırt edici bir marka olduğunu, müvekkilinin markasının tescilli olmakla www.capitolgrup.com.tr ve www.capitolgroup.com.tr adlı internet sitelerinin kullanımının da bu hak sahipliğine dayandığını, tescilli markanın kullanımının hukuka aykırı olmayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava tarihinde adına kayıtlı olan 1998 018039 ve 2011 83860 numaralı markaları ile ticaret unvanının esas unsuru olan "CAPİTOL" ibaresini internet alan adında tescilli olduğu sınıflarda ve tescilli olduğu şekilde kullandığı, "CAPİTOL" ibaresine eklenen "grup" ve "group" sözcüklerinin herhangi bir ayırt ediciliği bulunmadığı, bu durum marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin alan adlarının davacıya devri talebi idari işlem mahiyette olduğundan ilk derece mahkemesinin bu husustaki talebin reddi kararının yerinde olduğundan bu husus yönünden davacı vekilinin istinaf isteminin reddine, davalının www.capitolgrup.com.tr ve www.capitolgroup.com.tr şeklindeki alan adlarında markasını yahut ticaret unvanını tescilli şekilde kullanmadığı, alan adlarında "Leather&Jewellery" şeklinde ayırt edici herhangi bir unsur bulunmadığı, alan adının başvuru tarihi olan 14.02.2014 tarihi itibarı ile davacının CAPİTOL markasının tanınmış marka olduğu, dava konusu sitelerin içeriği tespit edilememiş ise de, ortalama dikkat ve algılama düzeyine sahip bir internet kullanıcısının, davalıya ait www.capitolgrup.com.tr ve www.capitolgroup.com.tr alan adlarında "grup" ve "group" ibarelerinin kullanılmış olması nedeni ile ilgili sitelerin davacı ile ekonomik bağlantı içinde olduğunu düşüneceği, keza davalı tarafın ilgili alan adlarının kullanılmadığı hususunda bir savunmasının bulunmadığı, davalı vekilinin, müvekkilinin perakende deri giyim alanında faaliyetini sürdürdüğünü beyan ettiği, davalı adına kayıtlı Capitol Leather & Jewellery markasının 14 nolu emtia sınıfında kayıtlı olup davacının Capitol isimli ilk markasının ise 25 nolu emtia sınıfında kayıtlı olduğu, 556 sayılı KHK'nın 9/1-c maddesi gereğince davacının CAPİTOL markasının tanınmışlık düzeyi nedeni ile davalının alan adından dolayı elde edeceği erişim sayısı nedeni ile haksız yarar elde edeceği ve kullanımın kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalının haksız rekabetinin ve markaya tecavüzünün tespiti ile davalıya ait "www.capitolgroup.com.tr" ve "www.capitolgrup.com.tr" sitelerine erişimin engellenmesi sureti ile haksız rekabetin ve tecavüzün menine, alan adlarının davacıya devri isteminin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.