muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2706, Karar No: 2014/9786, Tarih: 05.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/2706 E.  ,  2014/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 19/12/2013

Numarası : 2012/641-2013/485

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, davacının 14/01/2008-03/09/2012 tarihleri arasında çalıştığını, sözleşmeyi ücretlerin ödenmemesi nedeniyle kendisinin feshettiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 14/01/2008-04/09/2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin Mersin 3.Noterliğinin 04/09/2012 tarih ve 21117 yevmiye numaralı fesih bildirimi ile 4857 sayılı Yasanın 25/II maddesinin (e),(g),(h) fıkralarına göre işverence feshedildiğini, ücretlerinin banka kanalıyla tarafına ödendiğini, davacının fazla çalışma yapması halinde de buna ilişkin ücretin tarafına ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda davalı davacı ücretlerinin bankaya yatırıldığını savunmuştur. Garanti Bankasına yazılan yazı doğrultusunda 25.04.2011 tarihinde itibaren yapılan ödemeler gönderilmiştir. Davacının 25.04.2011 tarihi öncesi ücretlerinin hangi bankaya yatırıldığı araştırılarak elden yapılan ödemeler varsa bunlar da ayrıca değerlendirilmek suretiyle ücret alacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm verilmesi hatalıdır.

3. İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi Medeni usul ve İcra hukuku kuralları üzerinde de etki yaratır. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

3. İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi Medeni usul ve İcra hukuku kuralları üzerinde de etki yaratır. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması ile müflisin taraf olduğu hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonrasına kadar duracağı genel kural ise de ( İİK.m.194), yine bu hükmünün müstacel haller, tazminatsız ceza davaları, şeref ve haysiyete tecavüzden ve cismani zararlardan doğan tazminat davaları ile evlenme, ahvalı şahsiye veya nafaka davalarına uygulanamayacağı kabul edilmiştir. İcra ve iflas kanununun 194 üncü maddesinde ayrık tutulan "Müstacel haller" den maksat acele görülmesi gereken ve durduğu takdirde verilecek hükmün faydasız kalacağı davalardır. Bu davalarda hakim takdir hakkını kullanarak müstaceliyet kararı vermek suretiyle yargılamaya devam eder. İşçinin alacaklı olduğu iş hukukuna ilişkin bir dava işçinin sosyal durumu itibariyle İİK.194 üncü maddenin gayesine uygun görülerek acele işlerden sayılmalı ve ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeksizin yargılamaya devam edilmelidir.

Bunun yanında kanunun lafzına göre davacıların müflise karşı davaya devam edeceği izlenimi hasıl olmakta ise de, masaya dahil mal ve haklar bakımından müflisin yetkisiz kalması keyfiyeti, kendisinin, müstacel de olsa bu davalara taraf olmaya devam etmesine manidir. Bu durum karşısında birinci alacaklılar toplantısı yapılmış ve iflas dairesi teşekkül etmişse, müstacel davalar ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeden iflas idaresine karşı, birinci alacaklılar toplantısı henüz yapılmamış ve işin müstaceliyeti icabı, İflas idaresinin seçimini dahi beklemeye durum müsait değilse, bu takdirde İflas dairesi müflisin yerini alarak davaya iflasın açılmasından önce davanın görüldüğü iş mahkemesinde devam olunur. Böylece işçinin alacağının tahsili amacıyla iş mahkemesinde açılan davadan sonra işverenin iflasına karar verilmesi mahkemenin görevini etkilemez ise de, işverenin yerine geçecek olanı etkiler.

İflas kararı verildikten sonra, işçi işçilik haklarından doğan alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarının kaydettirmeleri için İİK'nun 219/2 maddesinde öngörülen 1 aylık sürenin bitiminden sonra, iflas idaresi alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. Maddi yönden incelemenin sonucu, kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da ret sebepleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi İİK'nun 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları aynı kanunun 166/2 maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebligatı gösterir adres ve tebligat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki İİK'nun 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlayacağı belirtildikten sonra, ayrıca İİK'nun 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilerek, iflas masasına müracaat sırasında tebligatı kabule elverişli adresi gösterir yazı ve tebligat masrafları için avans yatırmış alacaklılar bakımında ise sıra cetveline itiraz davası açma süresi sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Sıra cetveline itiraz davasının 15 gün içinde açılması gerekmektedir. Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. İcra ve iflas kanununun 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren Ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki her hangi bir Ticaret mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkisi de kamu düzenine ilişkindir. Bu durumda iş mahkemesinin görevli olduğu kabul etme olanağı yoktur.

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde, İİK'nun 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edileceği, işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce işverenin İflası halinde ise, yukarıda belirtilen şekilde hareket ile alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, Asliye Ticaret Mahkemesinde sıra cetveline itiraz davası (kayıt kabul davası) açılması gerekir.

Somut olayda dava tarihinde iflas kararı kesinleşmediğinden alacakların masaya kaydına şeklinde hüküm verilmesi gerekirken davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11171, Karar No: 2006/2541, Tarih: 28.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2005/11171 E.  ,  2006/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde yönetim planında bahçe olarak gösterilen ortak alanın otopark olarak kullanılmasının önlenmesine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davalı vekilleri Av.... ve ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlen- dikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalıların kat mülkiyetli anataşınmazın yönetim planı hükümlerine ve kat malikleri kurulunca alınan 21.9.2003 günlü karara aykırı olarak ortak bahçeye araçlarını parkederek ortak yeri otopark olarak kullandıklarını ileri sürerek bu ortak yerin otopark olarak kullanılmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu mimari projesinde açık otopark olarak gösterilen yerin, davalılarca projesindeki niteliğine uygun olarak kullanıldığı ve bu alana araç parketmenin yasaya aykırılık oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden özellikle yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden, dava konusu yerin bulunduğu anataşınmazda kat mülkiyetinin kurulmuş olduğu, anataşınmazın mimari projesinde arka bahçede belli kat maliklerine özgülenen 6 adet kapalı garaj dışında otopark yeri olmadığı halde projede yapılan değişiklikle sözü edilen kapalı garajların sol arka köşesinde açık otopark alanı düzenlendiği, kat mülkiyeti kurulurken tapuya verilen yönetim planının 8. maddesi son paragrafında "kat malikleri kurulunca kendilerine ayrılan yerler dışındaki ortak yerlere hiç bir şey bırakamazlar ve arabalarını park edemezler" hükmüne yer verildiği, 21.9.2003 günlü kat malikleri kurulu toplantısında yönetim planının sözü edilen hükmüne uygun olarak arka bahçeye araç parkedilmemesi, bunun için de bariyer çiçeklikler yaptırılmasının kararlaş- tırıldığı, 16.11.2003 günlü toplantıda ise yönetim planının ve bir önceki kararın tersine "arka açık otopark sahasının açık otopark olarak kullanılmasının devamına" şeklinde karar oluşturulduğu, bu karara salt 10 kat malikinin olumlu oy kullandığı böylece yönetim planının değiştirilmesi için Kat Mülkiyeti Yasasının 28. maddesinde öngörülen beşte dört çoğunluğun sağlanamadığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu edilen yerin Kat Mülkiyeti Yasasının 4. maddesinde öngörülen ortak yerden olduğunda kuşku ve çekişme yoktur. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre de kat malikleri yönetim planı ile ortak yerlerin kullanım tarzını, özgülenme biçimini hüküm altına alabilirler. Yönetim planında böyle bir düzenleme varsa bunun değiştirilmesi ancak tüm kat maliklerinin beşte dördünün oyu ile olanaklıdır. Kat Mülkiyeti Yasasının 28. maddesi hükmü uyarınca anataşınmazın (bu bağlamda ortak yerlerin) yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini ve yönetimle ilgili diğer hususları düzenleyen yönetim planı bütün kat maliklerini bağlayan bir sözleşme hükmündedir. Somut olayda yönetim planının 8. maddesi ile anataşınmazda kat maliklerinin kendilerine ayrılan yerler dışındaki ortak yerlere (bu bağlamda ortak yer niteliğindeki açık otoparak olarak ayrılan alana) araç park edilemeyeceği açıkça hükme bağlandığına göre bu hüküm yöntemince ortadan kalkmış olmadıkça anataşınmazdaki tüm kat maliklerini bağlar. 25 bağımsız bölümlü anataşınmazda Kat Malikleri Kurulunun 16.11.2003 tarihli toplantıda 10 bağımsız bölüm malikinin olumlu oylarıyla alınan karar yönetim planı hükmünü değiştirecek yeter sayıda bulunmadığından buna itibar edilemez. O halde tüm kat maliklerini bağlayan sözleşme niteliğindeki yönetim planının 8. maddesi hükmünün geçerliliğini koruduğu ve buna göre de dava konusu edilen ortak yere araç park edilmesinin yasaklandığı gözönünde tutularak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle reddi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15021, Karar No: 2010/22158, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15021 E.  ,  2010/22158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11114, Karar No: 2009/2845, Tarih: 05.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11114 E.  ,  2009/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı .... Alma Yapısı, Pompa İstasyonu ve içme suyu arıtma tesisinin kendilerine devredildiğini ancak işletme ve bakım çalışmaları sırasında imalat ve inşaat kaynaklı eksik-kusurlu işlerin olduğunu bunların mahkemece tespit ettirildiğini eksiklerin su teminini etkilediğini ileri sürerek fazlasını saklı tutarak 232 673 573 602 TL nin devir tarihinden faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı, idari yargının görevli olduğunu, tesislerin ihale ile yüklenici dava dışı şirkete yaptırıldığını, bildirilen ayıpların açık ayıp niteliğinde olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davaya 3533 sayılı yasa gereği hakem sıfatı ile bakılıp davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Kural olarak 3533 sayılı yasa hükümlerine göre verilen hakem kararları itirazı kabil olup, itiraz üzerine verilen kararlarda kesindir. Ancak hakemin yetki ve görevi dışında vermiş olduğu kararlar, kamu düzenini ihlal edecek mahiyette olup, bu hususlar temyiz edilebileceği gibi, Yargıtay’ ca da resen gözetilmelidir. Somut uyuşmazlıkta böyle bir yetki aşımı olup olmadığının incelenmesi gerekir. 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanunun 1. maddesi gereğince umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayenin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan 2008/11114-2009/2845

ihtilaflardan Adliye Mahkemelerinin Vazifesi dahilinde bulunanlar 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bu uyuşmazlığa 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için davanın her iki tarafının da yasanın 1. maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir.(HGK 19.9.1995 gün, 1995/6841-7614)

Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluş değilse, davaya mecburi Hakem Sıfatı ile bakılamaz. Davacı, ... Genel Müdürlüğü; özel hukuk hükümlerine göre yönetilen tüzel kişiliğini haiz bir kuruluştur. Bu nedenle, davacının 3533 sayılı yasada belirtilen ve zorunlu tahkime tabi kuruluşlardan sayılmayacağı anlaşıldığından taraflar arasındaki uyuşmazlığın genel hükümlere göre mahkemelerce incelenip sonuçlandırılması gerekir. Göreve ilişkin konularda usuli müktesap hak kuralının uygulanmayacağı gözetildiğinde davaya mecburi hakem sıfatı ile yetki aşımı yapılarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, bu aşamada tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, bu aşamada tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2 No’lu bentte gösterilen nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazının incelenmesine gerek olmadığına, aşağıda peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 5.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/7749, Karar No: 2014/4100, Tarih: 27.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7749 E.  ,  2014/4100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5740, Karar No: 2017/2137, Tarih: 18.05.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/5740 E.  ,  2017/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... Tur. İnş. .... Teks. .... .... Gıda Otom. Yapı Elm. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. ve fer'i müdahiller ...-... ...-... ...-..., birleşen 2009/191 Esas sayılı davada davacı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... Tur. İnş. .... Teks. Deri. Ürünleri Gıda Otom. Yapı Elm. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... .... Asliye Hukuk Hakimliğince (Tic. Mah. Sıf.) verilen 08.05.2014 gün ve 2007/...-2014/289 sayılı hükmü onayan Dairemizin ....01.2016 gün ve 2015/4661-2016/342 sayılı ilâmı aleyhinde davacı ile davalı vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre tarafların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 261,00 TL para cezası ile 65,40 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya, 261,00 TL para cezası ile bakiye ...,60 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, ....05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5953, Karar No: 2009/6824, Tarih: 01.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5953 E.  ,  2009/6824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.10.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıya ait 122 ada 2 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 80 m² lik bölümünün köy boşluğu olduğu halde davalı taşınmazı içerisinde tespit görerek davalı adına tapu kaydının yapıldığını belirterek, davaya konu kısmın tapu kaydının iptal edilerek köy boşluğu olarak bırakılmasını veya köy tüzel kişiliği adına ayrı bir parsel numarası ile kaydedilmesini istemiştir.

Davalı, davaya konu yerin zilyedi olduğunu beyan ederek davanın reddine savunmuştur.

Mahkemece, davacının yola yeterli cephesi bulunduğundan hukuki yararı bulunmadığından ve davalının iddiasını ispatlayamadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

3402 sayılı Yasanın 16/B maddesi mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerlerini orta malları niteliğinde kabul etmiş, tutanakların düzenlenip kesinleşmeleri halinde mülkiyet sicillerine değil de tapu sicilince ayrı şekilde tutulacak özel sicile yazılacağını öngörmüştür. Kamunun kadimden beri yararlandığı yerlerden sayılan bu tür taşınmazlar 16. maddenin ana başlığında yazıldığı gibi "kamu malları"ndan sayılırlar. Kamu mallarının öncelikli olarak temsilcisi Hazine'dir. Davaya konu taşınmaz bölümünün köy boşluğu olduğu

iddiası ile tapu iptali ve tescil istenildiğinden bu tür bir yer için gerçek kişi davacının aktif dava ehliyeti yoktur.

Somut uyuşmazlıkta, davacının dava ehliyeti bulunmadığından reddedilmesi gerektiği halde yazılı gerekçe ile davanın esastan reddedilmiş olması sonuç olarak doğrudur.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle sonuç olarak usul ve yasaya uygun hükmün gerekçesinin HUMK.nun 438/son maddesince değiştirilerek düzeltilmesine ve GEREKÇESİ DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 01.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.