muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/25830, Karar No: 2023/9206, Tarih: 22.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/25830 E.  ,  2023/9206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/634 E., 2021/158 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/277 Esas, 2020/49 ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5271 ... Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/634 Esas, 2021/158 ... kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.04.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu işlediğine,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/634 Esas, 2021/158 ... kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8578, Karar No: 2018/16045, Tarih: 20.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/8578 E.  ,  2018/16045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vakıf Evladı Olduğunun Ve Galle Fazlasına Müstehak Olduğunun Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, davacıların, ... Vakfı ( ... Köyü Vakfı) ile ... Vakfı (... Köyü Vakfı)'nın galleye müstehak vakıf evladı olduklarının tespitini istemiş; mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 1032 tarihli ... Vakfı'nda, gallenin kız erkek ayrımı yapılmadan batın tertibi ile evlada, 1061 tarihli ... Vakfında ise yine, batın tertibi ile sadece erkek evlada bırakıldığı, davacıların vakıflarda mütevellilik yapmış ... Ağa evlatlarından ...'ın evlatları ... ve ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ... ve diğerlerinin soyundan geldikleri konusunda bir uyuşmazlık bulunamadığı, ancak, davacıların galle için vakfiyede öngörülen şartları taşıyıp taşımadıkları bilirkişi raporları ile tam olarak açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, davacıların, 1032 tarihli ... Vakfı ile 1061 tarihli ... Vakfı'na ait vakfiyelerde olarak öngörülen galle için birbirinden ayrı şartları taşıyıp taşımadıkları belirlendikten sonra yani vakfiyelere göre galle fazlasının batın tertibi ile sadece erkek evlada veya kız erkek ayrımı yapılmadan evlada bırakıldığı hususu üzerinde durulup gerektiğinde uzman bir bilirkişiden de rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna ve eksik incelemeye göre davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı mahkemece yapılacak araştırma ve inceleme sonucunda, davacıların daha önce vakıfta mütevellilik yapan ... Ağa evlatlarından ...'ın evlatları ... ve ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... oğlu ..., ve diğerlerinin altsoyu oldukları tespit edilenlerin, vakfiyede galle için öngörülen şartları taşımadıkları tespit edilenlerin (kız erkek ayrımı yapılan vakfiye ve batın tertibi dikkate alınarak), dava dilekçesinde hem vakıf evladı olduklarının tespitini hem de vakıfların galle fazlasına müstehak olduklarının tespitini istedikleri gözetilerek galle şartlarını taşımayanlar için vakıf evlatlığının tespitine karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması da yerinde bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nin 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesinei, 20.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12589, Karar No: 2017/24079, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12589 E.  ,  2017/24079 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1064, Karar No: 2021/10888, Tarih: 01.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1064 E.  ,  2021/10888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 07/06/2016 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 15/06/2016 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 01.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21891, Karar No: 2017/83, Tarih: 16.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2015/21891 E.  ,  2017/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin- 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın 366.maddesi yollamasıyla temyiz incelemesinde uygulanan 347.maddesi hükmü gereğince temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ olunacağı, 348.maddesi hükmüne göre de katılma yoluyla temyizin mümkün olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliği ile tebligat parçasının dosyaya eklenmesi,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, duruşma talebinin tebligat eksikliği giderildikten sonra değerlendirilmesine, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29492, Karar No: 2014/23237, Tarih: 19.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29492 E.  ,  2014/23237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/252270

Mahkemesi :Kumru Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi :16.04.2013

Numarası :2012/154 - 2013/160

Suç :Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve eksik incelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay günü gündüz saat 13:40 sıralarında bulutlu havada, meskun mahal dışında, bölünmemiş, 2 yönlü, 7 metre genişliğindeki yüzeyi ıslak, asfalt kaplama, hafif eğimli, korkuluklu sert virajlı yolda idaresindeki kamyonetle seyir halinde bulunan sanığın, ani fren tedbirine başvurmasıyla birlikte aracın direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve şerit ihlali yaptığı, karşı yönden idaresindeki kamyonetle seyreden katılan M.. O..'ın aracına tam kusurlu olarak çarptığı olayda; aracın hızına dair mekanik bir tespit yapılmadığı gibi kaza tespit tutanağında kazaya etken araç kısımlarında da herhangi bir işaretlemenin yapılmamış olması, sanığın aracın ön frenlerinin tuttuğuna dair aksi kanıtlanmayan savunması ve karşıdan gelen aracın dönemeci biraz içerden alarak kendi şeridine girmesi üzerine bu araca çarpmamak için ani fren tedbirine başvurmuş olması şeklindeki beyanı nazara alındığında, neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket ettiğine dair delil bulunmayan, objektif olarak öngörülebilecek neticeyi dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışıyla öngöremeyen sanık hakkında tayin olunan temel cezada bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılarak fazla ceza tayini,

2- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

3- Sanığın sürücü belgesinin suç tarihinde geçerli olup olmadığı araştırılarak, onaylı örneği dosyaya getirtilmeden, yazılı şekilde geri alınmasına karar verilmesi,

4- Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8796, Karar No: 2017/2452, Tarih: 27.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/8796 E.  ,  2017/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine .... İcra Müdürlüğünün 2014/3810 esas sayılı takip dosyası ile 20.01.2014 vade, 20.12.2013 tanzim tarihli 3.750.000,00.- TL bedelli bonodan dolayı kambiyo senetlerine mahsus yolla icra takibine geçildiğini, müvekkilinin davalı alacaklıya karşı hiçbir borcu bulunmadığı gibi davalı alacaklı ile müvekkili arasında herhangi bir hukuki ilişkinin de olmadığını, dava konusu bono üzerinde müvekkili adına atılmış bulunan imzanın müvekkiline ait olmadığından müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline, alacağın % 20'sinden az olmamak üzere tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu bononun sahte olmayıp davacının eli ürünü olduğunu, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, takibe ve davaya konu bononun başka amaçla imzalanmak üzere hazırlanan belgenin imza attırılmak istenen bölümünün kesilerek boşluk oluşturulduğu, bir bölümü üst belgedeki boşluğa denk gelecek şekilde belgenin altına başka bir belgenin yapıştırıldığı, her iki belge birbirinden ayrıldıklarında üst belgedeki imzanın denk geleceği bölümün kesilip boşluk haline getirildiği, başka üst belgeye imza attığını düşünen kişinin bu yöntemle gerçekte üst belgenin altına saklanan belge üzerine imza atmasının sağlandığı, dolayısıyla üst belgeye imza atan davacının bono düzenleme kastı olmadığı halde hile ve desise kullanılarak ve üst belgeye attığı imza kullanılmak suretiyle keşidecinin iradesi sakatlanmak suretiyle bono oluşturulmak suretiyle borçlandırıldığı, benimsenen ... Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi'nin 01.02.2016 tarihli raporu gereğince davanın kabulüne, alacağının bulunmadığını bildiği veya bilmesi gereken bir durumda olduğu halde, icra takibine girişen alacaklının davacı-borçlu aleyhine takip yapmakta kötü niyetli olduğu anlaşıldığından asıl alacak miktarı üzerinden %20 kötü niyet tazminatı ödemesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4601, Karar No: 2018/14429, Tarih: 14.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/4601 E.  ,  2018/14429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları....'nin maliki olduğu 40 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının yer almadığını ileri sürerek, taşınmazın mirasbırakanları ... oğlu ... ....'ye ait olduğunun tespiti ile tapu kaydına baba adının eklenmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle taşınmazın tapu kaydının malik hanesinin .... oğlu... olarak tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 14.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9060, Karar No: 2014/2683, Tarih: 07.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9060 E.  ,  2014/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013 (Ek Karar 22.07.2013)

NUMARASI : 2012/31-2013/218

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne ilişkin kararın davalı vekilince temyizi üzerine mahkemece 22.07.2013 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz talebinin reddine yönelik olarak verilen ek kararın süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 1.820,00 TL’dir

Temyize konu edilen miktarın 803,11 TL olması nedeniyle 20.05.2013 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 22.07.2013 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 22.07.2013 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.