muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10375, Karar No: 2017/3797, Tarih: 07.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/10375 E.  ,  2017/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili tarafından, davalı ... aleyhine 31/01/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine, 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı yasa ile eklenen 2. fıkraya göre; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Yine Tebligat Kanunu'nun aynı yasa ile değişik 35/2. maddesine göre; adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği "ve" adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde bu maddeye göre tebligat yapılır.

Dava dosyasının incelenmesinde, davalı ... adına gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebliğ evrakının, Uyap sisteminde yapılan adres sorgulamasında davalının kayıtlı mernis adresinin bulunmasına rağmen eski mernis adresi olarak kayıtlı adresine çıkarıldığı ve bu adreste Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ işlemlerinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davalı adına yapılan mahkeme gerekçeli kararının tebliğinin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, yukarıda belirtilen düzenlemeler uyarınca, adı geçen davalının kayıtlı mernis adresine usulünce tebliğ edilip, temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine yeniden geri çevrilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2099, Karar No: 2014/5600, Tarih: 27.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/2099 E.  ,  2014/5600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/338-2013/376

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu Osman Ertuğrul'a murisinden intikal eden taşınmaz üzerine icra müdürlüğünce haciz konulması sebebiyle kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilinin yapılamadığı, borçlunun Fethiye Vergi Dairesi'ne vergi borcu olması sebebiyle kamulaştırma bedelinin 6183 Sayılı Kanunun 21. maddesi gereğince garameten hesaplanarak ödeme yer ve miktarlarının bildirilmesine yönelik Muğla Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü talebinin icra müdürlüğünce reddedildiği; şikayetçi üçüncü kişinin icra müdürlüğü kararının kaldırılması için icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 140/1. maddesinde; "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" düzenlemesine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, İİK'nun 100. maddesine göre ise, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir.

Somut olayda, alacaklı tarafından borçlu Osman aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe başlandığı, borçlunun murisinden intikal edecek taşınmaz hissesinin 06.08.2012 tarihinde haczedildiği, 13.07.2012 tarihli Muğla Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü yazısı ile, taşınmazın kamulaştırma bedeli ödeneğinin geldiği, Fethiye Vergi Dairesi'nin vergi borcundan kaynaklanan 6183 Sayılı Kanun kapsamında toplam 14.031,00 TL kamu alacağının bulunduğu, bu nedenle 6183 Sayılı Kanun'un 21. maddesi gereğince garameten hesaplama yapılarak kamulaştırma bedelinin ödeme yer ve miktarlarının bildirilmesinin istendiği, icra müdürlüğünce, üçüncü kişinin haczinin paraya çevrilmeden sonra olması sebebiyle ilk hacze iştirak etmesinin mümkün olmadığı ve dolayısıyla satış bedelinin aralarında garamaten paylaştırılamayacağı gerekçesiyle talebin reddedildiği görülmektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddeleri uyarınca, birden fazla alacaklı bulunduğu ve kamulaştırma bedelinin alacakları karşılamadığı gözönüne alınarak icra müdürlüğünce, öncelikle sıra cetveli yapılıp alacaklılara itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.

O halde, mahkemece, İİK'nun 17/1. maddesi de gözetilerek, icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenmesi gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Yukarıda açıklanan yasa maddeleri uyarınca, birden fazla alacaklı bulunduğu ve kamulaştırma bedelinin alacakları karşılamadığı gözönüne alınarak icra müdürlüğünce, öncelikle sıra cetveli yapılıp alacaklılara itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.

O halde, mahkemece, İİK'nun 17/1. maddesi de gözetilerek, icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenmesi gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2417, Karar No: 2009/2867, Tarih: 08.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2417 E.  ,  2009/2867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Tahsilât Daire Başkanlığı’nca düzenlenen sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince kamu tüzel kişiliğini haiz bulunan davalı TMSF tarafından yapılan sıra cetvelinin iptalinin idari yargı yerinden istenebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26277, Karar No: 2020/10546, Tarih: 26.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/26277 E.  ,  2020/10546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ‘’çalıştırmak’’ veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinasını ‘’çalıştırmak’’ suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 26.02.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık ...'un eylemine uyan TCK.nın 228/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin, Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 gün ve 2015/74 Esas 2015/158 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede,

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ‘’çalıştırmak’’ veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinasını ‘’çalıştırmak’’ suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi;

Yasaya aykırı bulunarak hüküm oyçokluğu ile bozulmuştur.

Yasaya aykırı bulunarak hüküm oyçokluğu ile bozulmuştur.

Ancak 1072 sayılı Rulet,Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesi “ Türk Ceza Kanununun 228 inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile umuma mahsus veya umuma açık yerlerde her ne ad altında olursa olsun kazanç kasdiyle oynanmasa dahi rulet, tilt, (…) (2) ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen, otomatik, yarı otomatik el veya ayakla kullanılan oyun alet veya makinaları ile benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmek yasaktır. “ hükmünü haiz olup, madde içeriğinden açıkça anlaşılacağı üzere yasa koyucunun amacı Türk Ceza Kanununun 228 inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile; bu niteliği haiz oyun alet ve makinaları ile benzerlerinin bulundurulması, çalıştırılması, yurda sokulması veya imal edilmesi eylemlerini cezalandırmaktır. Bu alet ve makinalar ile kumar oynanmasa dahi bulundurulması bizatihi suç teşkil etmektedir.

Türk Ceza Kanununun 228/2. maddesi “ Kumar oynanması için yer ve imkan sağlayan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden aşağı olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.” 228/6 maddesi ise “ Ceza Kanununun uygulanmasında kumar, kazanç amacıyla icra edilen ve kar ve zararın talihe bağlı olduğu oyunlardır.” hükümlerini haizdir.

1072 sayılı Rulet,Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesinde öngörülen suçun kanuni tanımında bir unsur olarak neticeye yer verilmemesi sebebiyle bu suç sırf hareket suçudur. Bu sebeple sayılan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme anında suç tamamlanmaktadır. Bu suçta yer alan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme fiilleri ile Türk Ceza Kanununun 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkân sağlama fiilleri birbirinden ayrı fiillerdir. Öyle ki çoğu zaman 1072 Sayılı Kanunun 1. maddesinde sayılan fiiller, Türk Ceza Kanunu'nun 228. maddesindeki suç açısından hazırlık hareketi niteliğindedir. Ancak bu hazırlık hareketi niteliğindeki fiiller 1072 Sayılı Kanunun 1. maddesinde suç olarak düzenlendiğinden cezalandırılabilir hale gelmiştir. Üstelik iki suçtaki fiiller birbirinden bağımsız fiillerdir. Bu sebeple tek fiille birden fazla suçun gerçekleştirilmesi de söz konusu olmamaktadır. İki suç arasında gerçek içtima söz konusudur.

Aksi düşünce 6136 sayılı Kanuna göre gerekli izinler alınmadan taşınan, bulundurulan, yurda sokulan ateşli silah veya bıçakla yaralama, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması gibi suçlarda da Türk Ceza Kanununun 44/1. maddesi uyarınca fiilin tek kabul edilerek eylem için öngörülen en ağır cezayı gerektiren suçtan ötürü yargılama yapılmasını gerektirir ki, bu durumun yasal mevzuata ve yerleşik uygulamalara uygun olmadığı düşünülmektedir.

Aksi düşünce 6136 sayılı Kanuna göre gerekli izinler alınmadan taşınan, bulundurulan, yurda sokulan ateşli silah veya bıçakla yaralama, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması gibi suçlarda da Türk Ceza Kanununun 44/1. maddesi uyarınca fiilin tek kabul edilerek eylem için öngörülen en ağır cezayı gerektiren suçtan ötürü yargılama yapılmasını gerektirir ki, bu durumun yasal mevzuata ve yerleşik uygulamalara uygun olmadığı düşünülmektedir.

Anlaşılacağı üzere, başlı başına bulundurulması suç teşkil etmeyen aletlerle (oyun kağıdı, taşlar, pullar vs ) kumar oynanması halinde eylem Türk Ceza Kanununun 228. maddesi kapsamında değerlendirilecektir. Oysa 1072 Sayılı Kanunun kapsamına giren bir alet ve makine ile kumar oynanmasa dahi eylem aynı kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca suç teşkil edecek ve cezalandırılacaktır. Bu kanunda sayılan alet ve makinelerle aynı zamanda kumar oynatılması halinde de her iki eylem nedeniyle cezalandırma yoluna gidilecektir. Somut olayda işlenen fiil birden fazladır. Bu nedenle Türk Ceza Kanununun 44/1 maddesinde yer alan “ İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır.” hükmünün somut olayda uygulanma imkanı mevcut değildir.

Belirtilen gerekçeler ile yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanarak karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin takdirine, yasal ve yeterli gerekçeye göre temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükümlerin ONANMASI görüşüyle, sayın çoğunluğun hükmün bozulması yönündeki görüşüne katılmıyoruz. 26.02.2020
Yargıtay — Esas No: 2015/12630, Karar No: 2018/11176, Tarih: 07.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12630 E.  ,  2018/11176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13619, Karar No: 2015/2144, Tarih: 16.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/13619 E.  ,  2015/2144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ...... Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 43 parsel sayılı 11.641,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak .... adına tespit görmüş ve tespit sonrası satış sureti ile ... adına tapuya tescil edilmiştir. Davacılar ... ve diğerleri kendi adlarına tespit gören 102 ada 45 parsel sayılı taşınmazın 651 metrekarelik kısmının davalıya ait taşınmaz içerisinde kaldığını belirterek tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 102 ada 43 parsel sayılı taşınmazın 05.09.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda kırmızı ile gösterilen 566,33 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile yeni bir parsel numarası ile 102 ada 45 parsel sayılı taşınmazın malikleri adına aynı hisse oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 102 ada 43 parsel ile 102 ada 45 parsel sayılı taşınmazlar arasındaki sınırın 05.09.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda yeşil renk ile gösterilen paralel iki sıra selvi ağaçlarının arasından geçtiği kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı tarafın dayanağı 17.08.1978 tarih 18 sıra 112 cilt 13 sayfa numaralı tapu kaydı ile davalı tarafın dayanağı 24.08.1959 tarih 22 sıra 69 cilt 15 sayfa numaralı tapu kayıtlarının her ikisi de tescil hükmü ile oluşmuş olup her iki tapu kaydının tescil dosyaları ve tescil krokisi mahkemece irdelenip, değerlendirilmeden sadece tanık beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulması isabetsizdir. O halde doğru sonuca ulaşılabilmesi için her iki taşınmaza ait tapu kayıtlarının dayanağı tescil dosyası getirtilmeli, bundan sonra mahallinde keşif yapılarak tescil ilamı ve krokisi yerel bilirkişiler yardımı ile zemine uygulanmalı, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği sınırlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir. Yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı ve bu suretle tapu kaydının ve tescil krokisinin çekişmeli taşınmazın hangi bölümünü kapsadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir ve tapu kaydı ile tescil haritasının zemine çakıştırılarak uygulamasını ve kapsamını gösterir krokili rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve inceleme

yapılmadan karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene davalıya iadesine,

16.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/22937, Karar No: 2017/4835, Tarih: 25.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22937 E.  ,  2017/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içinde bulunan sanığa ait mali ve sosyal durum araştırma formunda, sanığın akli dengesinin bozuk olması sebebi ile çalışamaz tespiti karşısında, sanığın 5271 sayılı CMK’nın 74. maddesindeki usule uygun olarak gözlem altına alınıp tam teşekküllü bir devlet hastanesine ya da İstanbul ATK Gözlem İhtisas ve 4. İhtisas Dairelerine dosyadaki tüm evraklarla birlikte sevkinin sağlanarak, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, atılı suç tarihinde akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekirken soruşturma aşamasında sanık yakalandığında alınan ve rutin bir işlem olan genel adli muayeneden ibaret 19/09/2010 tarihli rapora dayanılarak haküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1299, Karar No: 2014/438, Tarih: 02.04.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1299 E.  ,  2014/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2009

NUMARASI : 2009/39-2009/239

Taraflar arasındaki “tespit ve iade” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.12.2005 gün ve E:2003/530, K:2005/742 sayılı kararın incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 02.04.2007 gün ve 2006/5183-2007/4321 sayılı ilamı ile;

(...Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalı Şekerbank’ın çek tahsilinde müşteri kimlik bilgisini tespit etmediğini, bu kusurlu davranışı ile yargılanmasına sebep olduğunu ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının yargılanması ile Şekerbank’ın eylemi arasında illiyet bağının olmadığını, mevzuat gereği kimlik tespit zorunluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

11 Nisan Belediyesinde muhasip olarak görev yapmakta olan davacının kimlik bilgileri ve imzası kullanılarak davalı bankadan çek tahsili yapıldığı anlaşılmaktadır. Tahsilata konu olan hamiline çek dava dışı .. Otomotiv San. Ltd. Şti.’ne ait olup 11 Nisan Belediyesinin alacağına karşılık şirket yetkilisi tarafından 11 Nisan Belediyesi görevlilerine verilmiştir. Bakanlar Kurulunun 96/8443 sayılı kararına istinaden çıkarılan Yönetmeliğin “kimlik zorunluluğu” başlıklı 2. maddesinde; “…toplam tutarı 1.000.000.000 TL’yi aşan çek senet tahsili işlemlerinde müşterilerin kimliklerini tespit ve usulü dairesinde son işlem tarihinden itibaren 5 yıl muhafaza etmek zorundadırlar” ve Şekerbank T.A.Ş. Genel Müdürlüğünün 4/9/1996 tarih 96/103 sayılı genelgesinde de “Şubelerimizin mali kurumlar ile kamu kurum ve kuruluşları ile gerçekleştirilen kimlik tespit zorunluluğu kapsamındaki işlemlerde kimlik tespiti yapmak zorunda değildir” hükmü yer almaktadır. Bakanlar Kurulu kararına istinaden çıkarılan Yönetmelik ile Şekerbank Genel Müdürlüğü tarafından çıkarılan genelge gereği davalı bankanın 17.000.000 TL tutarındaki hamiline çekin tahsiline kimlik tespiti yapmamış olmasında mevzuata aykırılık bulunmamaktadır. Davalı bankanın eylemi ile davacının zararı arasında uygun illiyet bağı olduğundan söz edilemez. Şu halde açıklanan nedenlerle davanın reddi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır...)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.