muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9207, Karar No: 2022/11582, Tarih: 03.10.2022

4857 sayılı Kanunun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63. maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. 13. madde hükmü, anılan mevzuattaki düzenlemelere egemen olan ilkelerle birlikte ele alındığında, ücretli öğretmenlerin çalışma ilişkilerinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelendirilmeye olanak verecek bir bağımlılığın bulunmadığı, bunların, öngörülen ve önceden belirlenen süre içerisinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıkları belirgindir. Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup; anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 13’üncü maddesinde yer alan “İşçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde; çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, ücretli öğretmenlerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dâhilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde, davacı ile ... arasında yazılı kısmî süreli hizmet akdi düzenlenmediği, yazılı akit olmadığından eylemli olarak saat ücreti karşılığının ödenmiş olmasının saat ücreti ile çalışıldığını kanıtlamayacağı, günde 6 saat çalışan davacının ek ders ücreti ile çalışmadığının ortada olduğu belirtilerek davacının tam süreli iş sözleşmesine göre çalıştığı varsayılarak hüküm kurulduğu görülmektedir. Mahkemece, dosyada eksik olan sözleşmeler, ek ders ücret bordroları, davacının günlük ve haftalık girdiği ders saatlerini gösteren puantaj kayıtları celp edilerek ve kayıtlardaki çelişkiler giderilerek, tespite konu dönemde hangi aylar kaç saat çalıştığı tespit edilmeli ve yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, ücretli öğretmen statüsünde ki davacının prim ödeme gün sayıları hesaplanırken, toplam aylık çalışma saatleri, 1 gün = 7,5 saat esası üzerinden aylık çalışma gün sayısına dönüştürülerek, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, ... ve fer’i müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce verilen karar bozulmalıdır.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, ... ve fer’i müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 3/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/16299, Karar No: 2006/467, Tarih: 30.01.2006

2. Hukuk Dairesi 2005/16299 E., 2006/467 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/16299 E., 2006/467 K.**

**- DEĞER ARTIŞ PAYI

- KİŞİSEL MALLARIN İADESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 218 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 220 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 227 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 241 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm ziynet eşyaları ve değer artış payı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı kadın 01.04.2004 tarihinde açtığı davayla; halen evli bulunduğu davalı eşi adına trafikte kayıtlı otomobilin 04.12.2002 tarihinde alımı sırasında yaptığı katkı bedelini, davalıda kaldığını ileri sürdüğü ziynet eşyalarının aynen iadesini ve yanında bulunan müştsrek küçük çocuk yararına nafakaya hükmedilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme; müşterek çocuk yararına nafakaya karar vermiş, diğer İstekleri ise; tarafların halen evli oldukları ve aralarında yasal mal rejiminin geçerli olduğu gerekçesiyle reddetmiştir. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacının, davalı eşi adına teyitli otomobilin alımına yaptığı katkıya dayalı isteği "değdr artş payına" (FMK m. 227) yöneliktir. Bu isteğin esası, eşler arasındaki mal rejiminin sona ermesi durumunda incelenebilir. Taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin devam ettiği anlaşıldığından; "bu istek hakkında karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması

gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde "isteğin reddine" biçiminde karar verilmesi doğru değildir.

2- Davacının ziynet eşyasına yönelik isteği "kişisel malın" (TMK.m.220) iadesine yöneliktir. Edinilmiş Mallara Katılma Rejimi (TMK m. 218-241) eşlerden her birinin diğer eşte kaldığını veya diğer eş tarafından kullanıldığını ileri sürdüğü kişisel malının aynen iadesini veya bedelinin iadesini isteme hakkını engellemez.

Eşler, kişisel mallarıyla ilgili isteklerini rejim sona ermeden, tasfiye söz konusu olmadan da ileri sürebilirler. Bu nedenle; davacının ziynet eşyasına yönelik isteğinin esasının incelenip olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde usulden reddedilmesi yasaya aykırıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen sebeplerle (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.01.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2506, Karar No: 2015/3834, Tarih: 09.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2506 E.  ,  2015/3834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ...'ın, aldığı araç karşılığı sanığa verdiği suça konu 2000,00 TL lik senedi ödemesine rağmen, sanığın yanında olmadığı gerekçesi ile bedelsiz kalmış senedi mağdura vermediği, sanığın daha sonra suça konu senedi ciro ederek Müslim ile yaptığı araç alım satım işinde kullandığı, sanığın tevil yollu ikrarı, ödeme belgesi ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, bedelsiz senedi kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1) Sanık hakkında kurulan hükümde adli para cezasının öncelikle gün olarak tespitinden sonra belirlenen cezanın gün karşılığı para cezasına çevrilmesi gerekirken, doğrudan para cezası miktarı belirlemek suretiyle TCK.nın 52. maddesine aykırı davranılması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde “375 TL” olarak tayin edilmesi,

3) 5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği ve sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden TCK'nın 156/1. maddesi kapsamında verilen 5 ay hapis cezasından çevrili adli para cezası ve “375 TL” adli para cezasının toplanmasına karar verilerek neticeden 3.375 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "450 TL" ve "375 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi ve “cezaların toplanarak sanığın neticeten 3375 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “adli para cezaların ayrı ayrı infaz edilmesine” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8768, Karar No: 2017/4940, Tarih: 22.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/8768 E.  ,  2017/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılan;

...- Dava konusu taşınmazların imar planı içerisinde bulunup bulunmadığının, imar planı içerisinde bulunuyor ise imar planının onaylandığı tarihin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından sorularak alınacak yazı cevabının,

...- Hükme esas bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen dava konusu taşınmazları gösterir 1980 ve 1991 yılları arası hava fotoğrafı bulunup bulunmadığının ilgili kurumdan sorularak bulunduğu takdirde getirtilerek hava fotoğraflarının, bulunmadığı takdirde durumu bildirir yazının dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3745, Karar No: 2014/6832, Tarih: 11.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3745 E.  ,  2014/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2013/949-2013/880

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine, borçlular vekilinin İİK.nun 168/5.maddesinde öngörülen yasal süre içinde icra mahkemesine başvurarak, borca itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Borca itiraz hakkında uygulanması gereken İİK. nun 169/a–1. maddesi gereğince icra mahkemesi, incelemesini mutlaka duruşmalı olarak yapmalıdır.

O halde mahkemece duruşma açılıp, taraf teşkili sağlandıktan ve tarafların iddia ve delilleri alınıp değerlendirildikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, İİK. nun 169/a–1. maddesi hükmüne aykırılık teşkil eder biçimde evrak üzerinde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20866, Karar No: 2014/25200, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20866 E.  ,  2014/25200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2012/1286-2013/1165

Dairemizce dosyanın "Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile, genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, M.. B..'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının M.. B..'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için" geri çevrilmesine karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece, geri çevirme kararı üzerine, UYAP üzerinden yapılan incelemede 03.04.2014 tarihinde davalı M.. B..na kararımızda belirtilen hususlarla ilgili müzekkere yazıldığı görülmüş ise de, bu yazının akıbeti hakkında gerek dosyada gerekse UYAP'ta hiçbir bilgi bulunmamaktadır. Mahkemece, müzekkere akıbeti araştırılarak ilgili kurumdan cevap verilmişse cevaba ilişkin yazı ve varsa eklerinin, cevap verilmemişse bu hususta tutulacak tutanağın eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4398, Karar No: 2018/3190, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4398 E.  ,  2018/3190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

: (Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Cinsel taciz ve hakaret suçlarından beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 02.05.2012 ve 11.07.2012 tarihli duruşma tutanaklarında hakim ile zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı ve soruşturma evresine ilişkin evrakın onaysız fotokopi olduğu anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği giderilip soruşturma evrakının aslı veya tasdikli suretinin temin edilmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11647, Karar No: 2015/22536, Tarih: 25.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11647 E.  ,  2015/22536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/163787

MAHKEMESİ : Eskişehir(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/653 (E) ve 2013/145 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının sanığın gönüllü olması halinde 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesindeki kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilebileceği gözetilmeksizin, sanığa kamuya yararlı bir işte çalışmaya gönüllü olup olmadığı sorulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ''Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar'' başlıklı 50/1-f maddesinde ''mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamu yararlı bir işte çalıştırılmaya, çevrilebilir'' hükmünün yer aldığı, sanığa tayin edilen 9 gün kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezayı, seçenek yaptırıma çevirirken cezanın yarısı veya en fazla kendi süresi kadar (9 gün süre) belirlenmesi gerekirken seçenek yaptırımın süresinin 15 gün olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme olarak BOZULMASINA, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11554, Karar No: 2014/15405, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11554 E.  ,  2014/15405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2014/75-2014/319

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı S.. S.. vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı S.. S.. vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8536, Karar No: 2020/2098, Tarih: 16.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8536 E.  ,  2020/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayete konu sıra cetvelinde yasaya aykırı olarak, kamu alacaklısı müvekkilinin dışındaki diğer alacaklıların da ilk hacze iştirak ettirildiğini ve garameten taksimatın yanlış hesaplandığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Bir kısım şikayet olunanlar vekili, şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu, alacaklılara ayrılan paylarda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sıra cetveline yönelik şikayetler maktu harç ve vekalet ücretine tabi olup, dosyada vekil ile temsil edilen şikayet olunanlar lehine ve şikayetçi aleyhine olmak üzere bir adet maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ayrı ayrı vekalet ücretlerine hükmedilmesi doğru olmamış ise de karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, hükmün HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün, 3, 4, 5 ve 6 nolu bentlerinin kaldırılmasına, 3 nolu bende "A.A.Ü.T. göre 600,00 TL maktu vekalet ücretinin şikayetçiden tahsili ile şikayet olunanlar ... A.Ş.'ye, ...'a, ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne ve... İlim ve Hizmet Vakfına ödenmesine" ibaresinin yazılmasına ve sonraki bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmesine, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2489, Karar No: 2012/5790, Tarih: 17.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2489 E.  ,  2012/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki ve paydaşı olduğu 287 ada 5 ve 7 parsel sayılı taşınmaza, davalıların haklı ve geçerli neden olmaksızın müdahale ettiklerini ileri sürerek, çekişme konusu taşınmazlardaki payına vaki müdahalelerinin men’ine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, çekişme konusu taşınmazların kira ilişkisine dayalı olarak kullanıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalıların haklı ve geçerli bir neden bulunmaksızın müdahale ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalıların haklı ve geçerli neden olmaksızın kayden davacının maliki ve paydaşı olduğu çaplı taşınmazlara elattıkları belirlenerek davanın kabul edilmesi kural olarak doğru olup, 21/6/1944 tarih 13/24 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı uyarınca paydaşın açtığı elatmanın önlenmesi davasının pay oranında değil mutlak olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken istek gözetilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 18.999.00 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 17.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20862, Karar No: 2014/25196, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20862 E.  ,  2014/25196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2012/1290-2013/1169

Dairemizce dosyanın "Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile, genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, M.. B..'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının M.. B..'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için" geri çevrilmesine karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece, geri çevirme kararı üzerine, UYAP üzerinden yapılan incelemede 03.04.2014 tarihinde davalı M.. B..na kararımızda belirtilen hususlarla ilgili müzekkere yazıldığı görülmüş ise de, bu yazının akıbeti hakkında gerek dosyada gerekse UYAP'ta hiçbir bilgi bulunmamaktadır. Mahkemece, müzekkere akıbeti araştırılarak ilgili kurumdan cevap verilmişse cevaba ilişkin yazı ve varsa eklerinin, cevap verilmemişse bu hususta tutulacak tutanağın eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.