muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1620, Karar No: 2020/4311, Tarih: 15.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1620 E.  ,  2020/4311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilinin sıra cetvelinin iptaline ilişkin isteminin, mahkemece reddine karar verilmiş olup, verilen kararın, şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, Dairemiz kararına karşı şikayetçi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2611, Karar No: 2018/198, Tarih: 24.01.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/2611 E.  ,  2018/198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli ve tazminat talebine ilişkin olup mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine dair verilen karar davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında 06.04.2010 tarihli sözleşmeye göre davalıya hafif çelikten Prefabrik 4 adet 52 m2 ve 4 adet 46 m2 olmak üzere toplam 8 adet konutun yapılması işini üstlendiklerini, imalâtı ek imalâtlarla birlikte tamamladıklarını, mahkemede yaptırdıkları tespitte 226.560,00 TL'lık imalât yaptıklarının belirlendiğini ve bu miktar üzerinden fatura düzenlediklerini ancak davalının bu faturayı teslim almaktan kaçındığını, aralarındaki cari hesaba göre bakiye 75.560,00 TL alacaklarının ödenmediğini, bu nedenle icra takibine geçtiklerini ancak davalının takibe itiraz ettiğini belirterek yapılan icra takibine davalının itirazının iptâline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı savunmasında davacının mahkemede yaptırdığı tespit ile alınan raporun eksik ve mevcut durumu yansıtmadığını,bu nedenli itiraz edip davacının taahhütlerindeki eksikliklerin belirtildiğini, davacının 06.04.2010 tarihli sözleşmedeki edimlerini tamamlamaması üzerine ... . Noterliği'nin ... yevmiye numaralı ihtarnamesi ile sözleşmeyi feshettiklerini, ancak davacının talebi üzerine sonradan aynı konuda 24.07.2012 tarihinde ek sözleşme imzalandığını, bu sözleşmeye göre davacının 24.07.2012 tarihinden itibaren başlamak üzere 45 iş gününde inşaatı bitirip teslim edeceği, aksi halde gecikeceği her

gün için 1.000,00 USD gecikme bedeli ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, bu ek sözleşmeyi tüm görüşmelerde ve inşaat aşamalarında davacıyı temsil eden, tahsilatları yapan ...'un imzaladığını, inşaatların halen tamamlanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, karşı davasında ise 24.07.2012 tarihli sözleşmede belirlenen günlük gecikme bedeli olarak 150.000,00 TL’nın davacı- karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

gün için 1.000,00 USD gecikme bedeli ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, bu ek sözleşmeyi tüm görüşmelerde ve inşaat aşamalarında davacıyı temsil eden, tahsilatları yapan ...'un imzaladığını, inşaatların halen tamamlanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, karşı davasında ise 24.07.2012 tarihli sözleşmede belirlenen günlük gecikme bedeli olarak 150.000,00 TL’nın davacı- karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davacı-karşı davalının yaptığı işlerin toplam bedelinin 212.966,64 TL olduğu, bu miktardan ödenen 151.000,00 TL'nin mahsubu sonucu davacı-karşı davalının alacağının 61.966,64 TL olduğu, davalı-karşı davacının gecikme cezası alacağına konu 06.07.2012 tarihli anlaşmanın davacı-karşı davalı şirket yetkilisi tarafından imza edilmediği, imza sahibi olan dava dışı ...'un davalı-karşı davacı iş sahibi şirket ile görüşmelerde bulunması ya da tediye makbuzuna çekleri teslim aldığına dair imza atmasının yüklenici şirket olan davacı-karşı davalıyı sözleşme imzalama bakımından ...’u yetkili kıldığı anlamına gelmeyeceği gerekçesiyle asıl davanın 61.966,40 TL asıl alacak ve 512,35 TL işlemiş faiz miktarı olmak üzere toplam 62.478,75 TL üzerinden kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Sözleşme ile işin yapıldığı tarihlerde yürürlükte olup somut olayda uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 32. maddesinde yetkili bir temsilci tarafından diğer bir kimse ile yapılan sözleşmeden doğan alacak ve borçların o kimseye ait olacağı düzenlenmiştir. Buna göre yetkili değil ise, imzalayan şahsen sözleşmeden sorumlu olur. Aynı Kanun'un devam eden 38. maddesinde de bir kimse yetkili olmadığı halde başkası adına hukuki işlem yapmışsa, temsil edilen kişi icazet vermedikçe alacaklı veya borçlu olmayacağı belirtilmiştir. Bu temsilci yetkisiz olsa dahi temsil olunanın sonradan icazet vermesi ya da kendi adına yapılan hukuki işlemi benimsemesi halinde baştan itibaren hukuki işlem geçerli ve temsil olunanı bağlayıcı olacaktır. Somut olayda davacı- karşı davalı karşı davaya yaptığı savunmasında ek sözleşmeyi imzalayan kişinin yetkili temsilcisi olmadığını iddia etmiş, davalı- karşı davacı iş sahibi ise sözleşmeyi imzalayan kişinin temsilci gibi hareket ettiğini, yaptığı işlemlere davacı-karşı davalı tarafından onay verildiğini ileri sürdüğünden mahkemece davacı-karşı davalının ek sözleşmenin yapıldığı 24.07.2012 tarihi ve bundan önceki tarihlerde düzenlediği defter kayıt ve dayanağı belgeler ibraz ettirilip ya da yerinde mali müşavir bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak sözleşmeyi imzalayan dava dışı ...'a davacı- karşı davalının onay verip vermediğinin, bu şahsın yetkili temsilcisi gibi kendi adına işlem yapmasını benimseyip benimsemediği konusunda rapor alınıp ek sözleşmenin davacı- karşı davalı yükleniciyi bağlayıcı olduğunun kabul edilmesi durumunda asıl ve ek sözleşme hükümlerine göre gerekli inceleme yapılarak asıl ve karşı davada sonucuna uygun karar verilmesi, ek sözleşmenin yükleniciyi bağlamadığı sonucuna ulaşılırsa, asıl sözleşmenin götürü bedelli olduğu, davalı-karşı davacı iş sahibince keşide edilen ihtarname ile sözleşme feshedilmiş ise de fesih tarihi itibariyle yüklenicinin gerçekleştirdiği imalât seviyesi tespit

ettirilmediğinden tespit ve keşif sırasında gerçekleştirildiği saptanan imalâtların yüklenici tarafından yapıldığı kabul edilip, hükme esas alınan teknik bilirkişi kurulundan eksik ve kusurlar gözetilerek ve düşülmek suretiyle asıl sözleşmeye göre işin tamamına göre gerçekleştirilen imalâtların fizik oranı ve bu oranının KDV dahil asıl sözleşmedeki 179.036,00 TL götürü bedele uygulanarak hak edilen bedel hesaplandıktan sonra kanıtlanan 151.000,00 TL ödeme düşülerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik ve yanılgılı hukuki yorum ile karar verilmesi doğru olmamış davalı-karşı davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı- karşı davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6744, Karar No: 2022/6531, Tarih: 18.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/6744 E.  ,  2022/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının ve 7242 sayılı Yasa ile yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B-) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde, sanığın 06.01.2021 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında; bu hususun araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

C-) Sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

1-) Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararların verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı görevlendirilebilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Bu itibarla; sanıkların savunmalarında üzerlerine atılı suçu kabul etmemeleri karşısında;

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Bu itibarla; sanıkların savunmalarında üzerlerine atılı suçu kabul etmemeleri karşısında;

a-) Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

18.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22055, Karar No: 2015/27400, Tarih: 24.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/22055 E.  ,  2015/27400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ile katılanın komşu oldukları, katılan ile sanık arasında husumet bulunduğu, katılanın evinin havalandırma boşluğunun karşısındaki yerin sanığa ait olduğu, katılanın havalandırma boşluğunda boşluğunda bulunan pencereyi kullanması nedeniyle sanık ile katılanın tartıştığı, sanığın katılanın penceresine su sıkarak ve pencere camına süt şişesi atmak suretiyle camı kırdığı, böylece mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın ikrar yönünde savunması, katılan beyanı, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre atılı mala zarar verme suçunun sanık tarafından işlendiğine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4540, Karar No: 2021/2602, Tarih: 09.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/4540 E.  ,  2021/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/2801 Esas, 2021/572 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, yatırılması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 09.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12440, Karar No: 2017/22812, Tarih: 23.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12440 E.  ,  2017/22812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vd.Vek.Av. ...

3-... vd.

4-... vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 2364 ada 28 parsel sayılı taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek binaya değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/639, Karar No: 2023/8818, Tarih: 18.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/639 E.  ,  2023/8818 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.11.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Pendik 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 07.11.2012 tarihli ve 2011/1463 Esas, 2012/1888 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 20.11.2012 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

C. İstanbul Anadolu 16. Sulh Ceza Mahkemesinin, 28.02.2014 tarihli ve 2013/310 Esas, 2014/215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 14.03.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

D. İstanbul Anadolu 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2015 tarihli ve 2014/892 Esas, 2015/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamına karar verilmiştir. Kararın 10.03.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

E. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine İstanbul Anadolu 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/603 Esas, 2016/199 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece toplanan deliller, sanığın savunması ve ikrarı, olaya ilişkin düzenlenen belge ve tutanaklar, ekspertiz raporu, yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından; sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,