muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9899, Karar No: 2021/1892, Tarih: 04.03.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/9899 E.  ,  2021/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2017 tarih ve 2017/206 - 2017/284 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : İlk Derece Mahkemesinin kararı 5271 sayılı CMK'nın 280/2 maddesi uyarınca kaldırılarak; sanıkların TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53 ve 58/9 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına dair mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklar... ve ... müdafilerine Bölge Adliye Mahkemesi kararının 22.03.2018 tarihinde tefhim edildiği, 18.04.2018 tarihinde tebliğ olunan Bölge Adliye Mahkemesine ait gerekçeli karara karşı gerekçeli temyiz dilekçelerinin ise yasal süreden sonra 30.04.2018 tarihinde verildiği anlaşılmakta ise de; sanıklar ve müdafiilerine tefhim olunan Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün kanun yollarının gösterildiği son bendinde "...CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Dairemize bir dilekçe verilmesi ya da zabıt katibine beyanda bulunup tutanak tutturup hakime onaylatmak ya da bir başka İlk Derece Mahkemesi ya da Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla dilekçe gönderilmek..."şeklinde yazılmak suretiyle yanıltıcı açıklama yapılması sebebiyle temyizlerin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 2015/3 E. sayılı kararında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır(Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir(Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgüte müzahir kurumlarda çalışmak, çocuklarını anılan okullarda okutmak ve Zaman gazetesine abone olmaktan ibaret eylemlerin, sanıkların örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik çeşitlilik ve yoğunluk arzeden örgütsel faaliyetlerde bulunduklarını ortaya koyan kesin delil niteliğinde kabul edilemeyeği, BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; bu yöndeki savunmaların da denetlenmesini teminen, kabule esas alınan katılım hesaplarının hangi sanık tarafından açıldığının belirlenmesi ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konması bakımından banka kayıtlarının getirtilerek hesap açma belgelerindeki imzaların kime ait olduğu sanıklardan sorulup, gerekirse bu hususta usulüne uygun bilirkişi raporu alınmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, isimsiz ihbarın da hükme esas alınamayacağı da gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sanıklar hakkındaki hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22171, Karar No: 2014/8719, Tarih: 31.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/22171 E.  ,  2014/8719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/168832

MAHKEMESİ : İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2012

NUMARASI : 2011/402 (E) ve 2012/700 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

O yer C. Savcısının yokluğunda verilen ve 04.05.2012 tarihinde tebliğ olunan hükmün yasal süre içerisinde 09.05.2012 tarihinde temyiz edildiği ve O yer C. Savcısının temyiz isteğinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın geceleyin yolda yürümekte olan katılanı bir süre takip ettikten sonra ittirerek düşürdüğü ve katılanın ayağa kalkamamasından yararlanarak cebindeki cep telefonunu alıp kaçtığı olayda sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtların takdir ve değerlendirme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması ,

Kabul ve uygulamaya göre de ,

Sanık hakkında TCK'nun 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15817, Karar No: 2009/16850, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15817 E.  ,  2009/16850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 18.2.1975 tarihinden itibaren sigortalılığının tesbitiyle, kayıtlardaki yanlışlığın düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Mahkemece 1917 doğumlu ... adına nüfus kaydı bulunmadığı, bordro tanıklarının da çalışan kişinin davacı olduğunun doğruladıklarından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu işe giriş bildirgesindeki kimlik bilgileri ile davacıya ait kimlik bilgileri ad, soyad ve baba adı bakımından benzerlik göstermektedir. Ancak doğum yeri ve doğum tarihleri farklıdır. Davacı 1961 Vezirköprü doğumlu iken, dava konusu işe giriş bildirgesi 1917 Samsun doğumlu ... adına düzenlenmiştir. Öte yandan Nüfus Müdürlüğü işe giriş bildirgesindeki kimlik bilgileri ile yapılan sorgulamada 1917 doğumlu ... adına nüfus kaydının bulunmadığını bildirmiştir. Bu duruma göre hak iddia edilen çalışmanın kayıt sahibinin davaya katılmaması sonuca etkili görülmemiştir.

Dava konusu işe giriş bildirgesindeki imzanın davacıya ait olmadığının imza incelemesi ile tespit edildiğinin anlaşılmasına göre, Kamu düzenini yakından ilgilendiren bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince, sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için, gerek Kurumdan gerekse davacının aidiyetini ileri sürdüğü çalışmanın geçtiği işyerinden sigortalının imzası ile fotoğrafını içeren ücret tediye bordrosu ve bildirge gibi tüm belgeler ayrı ayrı getirtilip davacıya aidiyeti yönünden imzanın ve fotoğrafın davacıya ait olup olmadığının belirlenmesi açısından Güzel Sanatlar Akademisinden seçilecek bilirkişi heyeti ya da Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesi vasıtası ile benzerlik incelemesi yaptırılmalı; imza ve fotoğraf incelemesi yapılmalı, işe giriş bildirgesinde adı yazılı 1917 doğumlu ... adına bu çalışmaların kullanılıp kullanılmadığı araştırılmalı, Vezirköprü’de yaşadığı anlaşılan davacının 14 yaşında Söke'deki inşaat işinde yaptığı iş açıklatılmalı, inşaat işyerinin kapsam ve niteliği ile davacının yaptığı iş araştırılarak kayıtlara geçmiş, davacıyı yakından tanıması gereken işveren, müdür, şef, ustabaşı, çalışma arkadaşları dinlenmeli ve bu çalışmaların davacıya ait olup olmadığı, hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ve her türlü delille araştırılarak sonuca gidilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.09.2007 gün ve 2007/21-600E,2007/604K. Sayılı kararı da aynı yöndedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18589, Karar No: 2018/18965, Tarih: 24.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/18589 E.  ,  2018/18965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

11.05.2018 tarihinde kabul edilerek 18.05.2018 tarihinde Resmi gazetede yayımlanan 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 5237 sayılı TCK'nın 163. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçu kapsamında Belediyelere karşı su borcundan kaynaklanan af mahiyetinde yasal bir düzenleme olduğu, anılan Kanunun 1. maddesinin g. bendinin 3. cümlesi ile aynı maddenin ğ. bendi uyarınca vadesi 31.03.2018 ve öncesi olup ödenmemiş bulunan su ve atık su bedeli alacakları ile bu alacaklara bağlı faiz, gecikme faizi ve gecikme zammı gibi fer'i (sözleşmelerde düzenlenen her türlü ceza ve zamlar dâhil) alacakların tahsilinden vazgeçileceğinin düzenlendiği, 26.05.2018 tarihinde Resmi gazetede yayımlanan Maliye Bakanlığı'nın 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına ilişkin 7143 sayılı Kanunun Genel Tebliğine göre 31 Temmuz 2018 olan başvuru tarihinin 7 numaralı Cumhurbaşkanı kararı ile 27.08.2018 (bu tarih dahil) tarihine kadar uzatılarak bu tarihe kadar ilgili idareye başvuranlar için ilk taksit ödeme süresi olan 01 Ekim 2018 tarihinin 140 numaralı Cumhurbaşkanı kararı ile 15.10.2018 (bu tarih dahil) tarihine kadar uzatıldığının anlaşılması karşısında; ilgili kurumdan sanığın 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında başvurusunun bulunup bulunmadığı sorulup, varsa ödemelerin düzenli yapıldığının tespiti halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17444, Karar No: 2014/12104, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17444 E.  ,  2014/12104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2011/380-2013/164

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9097, Karar No: 2014/583, Tarih: 13.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/9097 E.  ,  2014/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2012 tarih ve 2010/164-2012/649 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 10/09/2001 tarihli kararı ile...ş A.Ş.'nin hisselerinin müvekkili kuruma devredildiğini ve Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'nın 2005 yılındaki kararı ile de tüm aktif ve pasifi ile davacı kuruma intikal ettirilerek hukuki varlığının sona erdirildiğini, mülga şirketin devirden önce...’de mülkiyetinde bulunan bir soğuk hava deposunu dava dışı ... Tarım Ürünleri A.Ş. adında bir firmaya kiraladığını,.... A.Ş.'nin yöneticileri olan davalıların bu kiralama ilişkisinde elektrik aboneliğini kiracıya devretmediğinden ve üzerindeki aboneliği iptal ettirmediğinden, kiracının kullandığı elektrik bedelini başlatılan icra takipleri sonucunda müvekkili kurumun ödemek zorunda kaldığını, borca ilişkin olarak açılan davaların aleyhe sonuçlandığını, davalıların kusurlu hareketleri sonucunda kurum zararına sebebiyet verdiklerini ileri sürerek, asıl ve birleşen davada toplam 424.820,62 TL'nın ödeme tarihlerinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, müvekkillerinin davacı kuruma devredilen... A.Ş'nin eski yönetim kurulu üyeleri olduklarını, sorumluluk davasının zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, müvekkillerinin üzerlerine düşen dikkat ve özen yükümlülüklerini yerine getirdiklerini ve bir kusurlarının bulunmadığını savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu borcun 19/04/2001-19/11/2001 ve 22/11/2002-31/03/2003 tarihleri arasında doğduğu, davacıya karşı elektrik idaresi tarafından açılan asıl davanın tarihinin ise 07/11/2003 olduğu, en geniş ihtimalde davacının, açılan davada zararı ve sorumlu olanları o dosyada aldırılan 03/05/2004 tarihli bilirkişi raporu ile öğrenmiş olup dava tarihi olan 12/03/2010 tarihi itibariyle asıl davanın zamanaşımına uğradığı, birleşen davada ise, bilirkişi raporunda her ne kadar davalıların sorumlu olduğu yolunda görüş bildirilmiş ise de, davalıların ...’a .../...

yazdıkları 05/11/2003 tarihli yazı ile kira sözleşmesinin yıl sonunda biteceğini bildirerek özelleştirme kapsamında olduklarını da belirtip kiracı ile yeni dönem için sözleşme yapılıp yapılmayacağı konusunda tereddüt olduğunu beyan ederek kiracı ile ... arasındaki elektrik borçlarının tahsili ile ilgili son durum hakkında bilgi istedikleri ancak herhangi bir cevap alamadıkları, aynı kuruma 20/01/2003 tarihinde bir yazı daha yazarak şirketin borçla bir ilişiğinin kalmadığının kendilerine iletilmesini ve daha önceden yapılan elektrik sözleşmesinin iptalini istedikleri, bir önceki yazıyı da ilgi tutarak 30/04/2003 tarihinde üçüncü bir yazı daha yazarak önceki iki yazı ile borcun kiracı tarafından kabul edildiği ve ödeme taahhüdünde bulunduğunun ifade edilerek elektrik sözleşmesinin feshedilmesini istedikleri, elektrik idaresi tarafından 10/06/2003’de aftan yararlanarak 54.808.207.326 TL tutarındaki borç için kiracının elektrik borcunun 12 aylık dönemler halinde takside bağlanarak ödeme taahhüdü düzenlendiği, ilk taksidin peşin olarak tahsil edildiğinin bildirildiği, dava dışı ...'ın bütün bu bildirimlere rağmen aboneliği iptal ettiğine dair bir yazı göndermediği, sonuçta davalıların sorumluluk nedeni olarak ileri sürülen hususta gerekli girişimlerde bulundukları, dolayısıyla zararın meydana gelmesinde herhangi bir kusurlarının olmadığı gerekçesiyle, asıl davanın zamanaşımı nedeniyle, birleşen davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile asıl davaya ilişkin hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince, 6762 sayılı TTK'nın 320. maddesi uyarınca basiretli bir tacir gibi hareket etmek durumunda bulunan yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğu, TTK'nın 338. maddesi uyarınca ispat külfeti ters çevrilmiş kusur sorumluluğu olup, meydana gelen zararda sorumluluklarının bulunmadığını kanıtlamaları gerekmektedir. Davalılar tarafından dava dışı kiracı şirketin elektrik borcuna ilişkin olarak elektrik idaresine birkaç kez yazı yazmış olmaları mahkemenin kabulünün aksine yönetim kurulu üyelerinin kusursuzlukları sonucunu doğurmaz. Davalıların, birleşen şirketin taşınmazını kiraya verme işlemi sırasında üzerlerine düşen yükümlülüğü yerine getirip getirmedikleri göz önüne alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.