muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2112, Karar No: 2021/6355, Tarih: 18.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2112 E.  ,  2021/6355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20.12.2018 gün ve 2017-267/411 sayılı kararı onayan Daire'nin 08.01.2020 gün ve 2019-1901/174 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya ait "ALIS " isimli hastane laboratuvar informasyon sistemlerine ilişkin bilgisayar programının özgün bir yazılım olup, fikri hak koruması kapsamında eser niteliğinde bulunduğunu, davalı şirketin, kaynak kodları farklı olmakla birlikte, davacıya ait yazılımın kullanıcı ara yüzündeki özgün nitelikleri aynen ya da kısmen değiştirerek kopyalayarak aynı/benzeri olan kopyalanmış/klonlanmış ''WINLIS'' yazılımını 39 adet hastanede ''ALIS'' programını kaldırmak suretiyle kurduğunu, dava konusu ''WINLIS'' programının rapor alma işlem adımları, istatistik işlem adımları, ara yüzü ile üst menü başlıklarının davacıya ait ''ALIS'' programı ile büyük oranda benzer olduğunun, eylemin fikri hak ihlali ve haksız rekabet oluşturduğunu belirterek, fikri hak ihlali ve haksız rekabetin tespitine, davalı tarafın ''WINLIS'' programını kullanımının durdurulmasına, el konulmasına, imhasına, yoksun kalınan gelir nedeniyle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tespit tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacıya ait "ALIS" ve davalıya ait "WINLIS" isimli yazılımların grafik ara yüzünün fonksiyonelliğinin müşteri deneyimi açısından, geliştirildikleri zaman aralığında sağladıkları veya sundukları faydalar bakımından yazılım sektöründeki diğer ürünlerden farklılaşma sağlamadığı, ayrıca entellüktüel emek ve çaba gerektirecek pazardaki diğer ürünlerin yapamadığı herhangi bir özelliği sunmadığı, (özgün olmadığı) ve teknik açıdan eser niteliğinde olmadığı, keza, her iki yazılımdaki kısmi benzerliklerin teknik sınırlar içerisinde kaldığı, FSEK 84 maddesi kapsamında haksız rekabet olarak davalı kullanımının nitelendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14552, Karar No: 2015/174, Tarih: 13.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/14552 E.  ,  2015/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2007

NUMARASI : 2004/889-2007/504

Taraflar arasında görülen tapu iptali ile tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, sahtecilik ve yolsuz tescil hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, eşi Cebrail ile birlikte 8050 parsel sayılı kat irtifaklı arsa üzerinde bulunan maliki oldukları mesken ve işyeri niteliğindeki bağımsız bölümlerin kira işlerinin takip edilmesi ve talimatları üzerine satış işlemlerinin yapılabilmesi amacıyla 1929 doğumlu Hasan oğlu M..T..’ı vekil tayin ettiklerini, aynı isimli ve doğum tarihli ancak baba adı farklı bir şahsın ele geçirdiği vekaletnamedeki baba adını Osman olarak tahrifat edip taşınmaz üzerindeki maliki olduğu 8 nolu bağımsız bölümü çok düşük bir değerle davalıya sattığını, hukuken geçerli bir vekalet ilişkisi bulunmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı,vekaletnamedeki vekil Hasan oğlu M..T..ile işlemi yapan Osman oğlu M.. T..'ın aynı kişiler olduğunu, aynı kişi tarafından aynı vekaletname kullanılmak suretiyle çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan davacı ve eşine ait başkaca bağımsız bölümlerin de satış suretiyle 3. kişilere devredildiğini, davacının satış tarihinden sonra ölen vekilden satış bedelini tahsil edemediği için dava açtığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,dava konusu taşınmazın satışının yapıldığı vekaletnamenin sahteliğinin adli tıp raporu ile sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile eksiğin tamamlanması suretiyle getirtilen belgelerden; davacı Naime'nin, eşi Cebrail ile birlikte "Hasan oğlu 1929 doğumlu M..T.."'ı 26.04.1999 tarih 21458 yevmiye nolu vekaletname ile vekil tayin ettikleri,ancak "Hasan oğlu 1929 doğumlu M.. T.." tarafından anılan vekâlet kullanılarak çekişmeye konu edilen 8050 parselde bulunan davacının maliki olduğu 8 nolu bağımsız bölümün 25.05.2000 tarihinde davalı Baki'ye satış suretiyle temlik edildiği,noter çalışanı tarafından vekaletnameki "Hasan" olarak yazılı baba adının "Osman" olarak tahrif edildiği, vekaletnamedeki vekil "Hasan oğlu 1929 doğumlu M.. T.."'ın kaydına rastlanmadığı, işlemi yapan "Osman oğlu 1929 doğumlu M.. T.."'ın ise 04.07.2001 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, temlike konu vekaletnamedeki baba adına ilişkin tahrifat 03.07.2002 tarihli adli tıp raporu ve Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/316-2005/177 E. K. sayılı ilamı ile saptanmış olup, bu husus tarafların da kabulündedir.

Gerçekten de, temlike konu vekaletnamedeki baba adına ilişkin tahrifat 03.07.2002 tarihli adli tıp raporu ve Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/316-2005/177 E. K. sayılı ilamı ile saptanmış olup, bu husus tarafların da kabulündedir.

Ne var ki,vekaletnamede ismi geçen "Hasan oğlu 1929 doğumlu M.. T.." ile işlemi yapan "Osman oğlu 1929 doğumlu M..T.."'ın aynı kişi olduğunun Ceza Mahkemesinin dava dosyasında davacı (müşteki) vekilinin 13.07.2004 tarihli duruşmadaki "... müvekkillerim kendisini alevi dedesi olarak tanıtan ölüm kaydı gelen M..T. a vekalet vermişlerdir.Müvekkillerim alevi olduğundan bu şahısta kendisini alevi dedesi olarak tanıttığından alevilerde de Osman adı olmadığından dolayı şahıs müvekkillerime baba adını Hasan olarak belirttiğinden müvekkillerininde buna göre vekaletname çıkartmışlardır. Müvekkillerim aslında nüfus kaydı getirilen Osman oğlu 1929 doğumlu M..T..'a vekaletname vermişlerdir. Ancak bu şahıs kendisini müvekkillerime Hasan oğlu M..T.. olarak tanıtmıştır. Müvekkillerimin vekaletname verdikleri kişi şahıs olarak ölüm kaydı gelen şahıstır." ikrarından ve Ceza Mahkemesinin ilamındaki "... sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan dava açılmış ise de,vekalet verilen kişinin şahıs olarak aynı olması nedeniyle sanığın yazım hatası olduğunu düşünerek kimliğe uygun şekilde baba ismini düzeltmesinde görevi kötüye kullanma kastının olmadığı ..." gerekçesinden anlaşılmaktadır.

Ceza dosyasındaki bu maddi olgular 6098 sayılı TBK. nun 74. (818 sayılı BK. nun 53.) maddesi gereğince hukuk hakimi yönünden bağlayıcıdır.

Hal böyle olunca; vekaletnamede ismi geçen "Hasan oğlu 1929 doğumlu M.. T.." ile vekalete dayanarak satış işlemini yapan "Osman oğlu 1929 doğumlu M..T.."'ın aynı kişi oldukları gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyecek biçimde yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalı vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23308, Karar No: 2014/20069, Tarih: 02.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/23308 E.  ,  2014/20069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2014/149-2014/170

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, icra müdürlüğünün haczin uygulanması işlemlerine yönelik şikayetler üzerine (İİK 96,97,99) verilen karara ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25340, Karar No: 2013/5986, Tarih: 11.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/25340 E.  ,  2013/5986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, rahatsızlığa nedeniyle tedavi amacıyla davalı doktor ...'a başvurduğunu, davalının ameliyat önerisi üzerine... Hastanesinde 30.8.2008 tarihinde davalı tarafından ameliyat olduğunu, ameliyat sırasında tıbbi gereklilik olmaksızın yumurtalıklardan birisini ve ... aldığını, bununla da kalmayarak biyopsi yaptırmaksızın ameliyata kalkıştığını, ayrıca ameliyat yerinde parça bıraktığını, hekimlik görevini özenle ifa etmediğini, bu nedenle 25.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, Davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 30.8.2008 tarihinde yapılan ameliyatın tıp kurallarına uygun olmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı ise, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, 25.2.2011 tarihli Adli Tıp Kurumu'nun raporuna dayalı olarak davanın reddine karar verilmiştir. Adli Tıp Kurumu'nun raporunun sonuç bölümünde; "1971 doğumlu ...'ın 30.8.2008 tarihinde ... Hastanesinde menometroraji, düzensiz vajinal kanama, tedaviya cevap vermeyen kanama tanısı ile subtotal histerektomi ameliyatı olduğu, mevcut tıbbi belgelere göre hesterektomi endikasyonunun doğru olduğu, histerektomi ameliyatının vajinal kanama şikayeti nedeni ile yapıldığı, hekimin bazı sebeplerden (batın içi yapışıklıklar, hastanın yaşı) dolayısıyla subtotal histerektomi yapılabileceği, kişide bırakılan uterusun alt kısmının kişide tespit edilen hipofiz heparplaszi ile illiyetinin bulunmadığı, 1.11.2008 tarihli pelvik MR ve 14.10.2010 tarihli Çukurova Üniversitesi kadın doğum anabilim dalının muayenesi gözönünde ybulundurulduğunda yapılan ameliyatta kişinin overinin alınmadığının anlaşıldığı, ancak hekimin histerektomi parçasını patolojiye göndermemesinin bir eksiklik olduğu, bu eksikliğin kişide ortaya çıkan rahatsızlıklar ile bir illiyetinin bulunmadığı " yönündedir. Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HUMK’nun 76. maddesi gereği doğrudan hakimin görevidir. Davacı, davalı hastanede, gerekli doğru teşhis konulamaması nedeniyle iyileşme sürecinin uzadığı, zamanında müdahalede bulunulmadığı, elem ve ızdırabının çoğaldığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat istemiştir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386-390) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle davacının tedavisini üstlenen hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Hastane, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir

. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor/hastane sorumlu tutulmamalıdır. Diğer yandan 9.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren BİYOTIP sözleşmesinin 4. maddesinde ise, "araştırma dahil, ... alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir" düzenlemesi mevcut olup,tedavi ve müdahalelelerin bu kapsamda da değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu nedenle, öncelikle müdahalenin ilgili mesleki yükümlülük ve standarda uygun olup olmadığı da tartışılmalıdır. Bu husus değerlendirilken de her somut olayın özelliği de gözardı edilmemelidir. Sözleşmenin amaç ve konu başlıklı 1. maddesinde de, Bu sözleşmenin tarafları, tüm insanların haysiyetini ve kimliğinin koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına alacaktır düzenlemesiyle tıbbın kötü uygulanmasının önüne geçilmesi amaçlanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, Davacının Davalı doktor tarafından ameliyat edildiği, ameliyatla Davacının yumurtalıklarının alınmadığı anlaşılmaktadır. Adli Tıp Kurumu'nun raporunun sonuç bölümünde, Davacıda bırakılan uterusun alt kısmının kişide tespit edilen hipofiz pirerplazi ile illiyetinin bulunmadığı ve ayrıca hekimin histerektomi parçasının patolojiye göndermemesinin bir eksiklik olduğu, bu eksikliğin kişide ortaya çıkan rahatsızlıklar ile illiyetinin bulanmadığı bildirilmişse de, Davacıdan alınan parçaların patolojiye gönderilmemesinin eksiklik olması ve asgari düzeyde dahi olsa davacının bu eksiklik nedeniyle tedirginlik yaşaması kaçınılmaz olup, az yukarıda açıklandığı üzere, Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran bu durumda , bu tereddütünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür.Diğer bir deyişle doktor sözleşmenin gereği tüm tereddütleri izale etmek zorundadır. Kaldı ki, uterusun bir parçasının kalması hususunda da Adli Tıp Kurumu'nca bir değerlendirme yapılamamış, sadece tespit edilen bulgularla illiyet bağının bulunmadığı bildirilmiştir. Oysa, kalan parça nedeniyle Davacıya başka bir operasyon gerekip gerekmediği, gerekmiyorsa bunların risklerinin ne olduğu, Davacının aydınlatılıp aydınlatılmadığı değerlendirilmemiştir. Bu durumda verilen raporun hüküm kurmaya yetersiz olduğu anlaşılmaktadır. Öyle olunca, Mahkemece, bu doğrultuda değerlendirme yapılmalı, Üniversitelerin ilgili bölümünde görevli aralarında kadın hastalıkları ve patoloji uzmanlarından oluşacak akademik kariyere sahip heyetten az yukarıda açıklanan hususlarda konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5541, Karar No: 2011/3792, Tarih: 26.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5541 E.  ,  2011/3792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı ve Üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mahkemece sanık hakkında beraat hükmüne esas alınan 0.40 promil şeklindeki alkol raporunun sanığa değil kaza esnasında sanığın aracında bulunup yaralanan mağdur ...'a ait olduğu anlaşılmakla hatalı gerekçe ile hüküm tesisi,

2- 5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

Geceleyin virajlı yolda kullanmış olduğu aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek yol kenarındaki ağaçlara çarparak kaza yapan yaklaşık iki saat sonra alına raporunda 0.88 promil alkol olduğu tespit edildiği sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı görülmekle, Mahalli Cumhuriyet savcısının ve Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14188, Karar No: 2010/5278, Tarih: 25.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/14188 E.  ,  2010/5278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın sabıkalı geçmişi nedeniyle koşulları oluşmadığından 5271 Sayılı Kanunun 231. maddesi uygulanması mümkün görülmemiş ve sair itirazlar yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 Sayılı Orman Kanunun 91/1. - 2. maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL'nin altında kalıp 5335 Sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 Sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdahil temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozmaya uyularak verilen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesi uyarınca sanığa 6831 sayılı kanunun 91/2. maddesi uyarınca hapis cezası yanısıra verilen "440 YTL temel adli para cezası ile sonraki paragraflar 765 sayılı TCK'nun 59 ve 72. maddeleri uygulaması ile verilen adli para cezalarının karardan tamamen çıkarılıp sanığın sonuç olarak hapis cezasının paraya çevrilmesi ile hükmedilen 275,00 YTL adli para cezası ile cezalandırılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17,15 TL temyiz onama harcının sanıktan alınmasına, 25.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.