muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13314, Karar No: 2013/17400, Tarih: 09.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13314 E.  ,  2013/17400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 2035 ada 4 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, baba adı Mehmet olduğu halde tapu kaydına sehven Mahmut olarak yazıldığını ileri sürerek tapu kaydının nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının baba adının yanlış yazıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 09.12

.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/530, Karar No: 2011/9811, Tarih: 21.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/530 E.  ,  2011/9811 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Eldeki dava, taraflar arasında daha önce görülüp sonuçlandırılan daha önceki davanın devamı mahiyetinde olup, önceki davada verilen kararın temyiz incelemesi 14. Hukuk Dairesince yapılmış olduğundan, eldeki davada verilen kararın incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4140, Karar No: 2015/3718, Tarih: 14.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4140 E.  ,  2015/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı arsa sahibi .... vekili, davalı yüklenicinin sözleşme gereği iş programına uymadığını, sözleşmede haksız feshe neden olan tarafın müspet ve menfi zararlar ile 200.000,00 ABD Doları cezai şart ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, ihtar çekilip sözleşmeye aykırılık teşkil eden hususların ikmali, aksi takdirde sözleşmenin feshi yoluna gidileceği ve menfi ve müspet zararlar ile cezai şartın talep edileceği belirtilerek süre verilmesine rağmen işe başlamadığını, davalının cevabi ihtarında inşaat ruhsatının süresinin bittiği, projede değişiklik yapılması gerektiği ve yeni proje masrafları çıktığı, ilk yüklenici ile arsa sahibi şirket arasındaki sözleşmenin de ayakta olduğunu belirterek bu hususların giderilmesini istediğini, bunun üzerine davalıya yeniden ihtar çekilerek sözleşmeye aykırılığın giderilmesi, aksi takdirde sözleşmenin feshedilmiş olacağı, meydana gelen menfi ve müspet zararlar ile 200.000,00 USD maktu cezai şartın süre sonunda ödenmesi gerektiğinin bildirilmesine rağmen verilen sürede inşaata başlanmaması üzerine ... Noterliği 01.03.2012 tarih ve 35724 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile sözleşmenin feshedildiğini bildirdiklerini ve tespit yaptırdıklarını, davalının sözleşmeden önce şartları bildiğini, inşaat engellerinin kendilerine bildirilmeyerek ancak ihtar sonrası dile getirildiğini belirterek, sözleşmenin 8. maddesinde belirlenen 200.000,00 ABD Doları cezai şart bedelinin ve şimdilik 10.000,00 TL menfi zararlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yüklenici .... vekili ise, inşaat projesinin sözleşme öncesinde davacı tarafından çizdirilerek inşaat ruhsatı alınmış olduğunu ve müvekkiline proje ve ruhsat çerçevesinde inşaat yapma zorunluluğu getirildiğini, sözleşmenin imzasını müteakip yüklenici firmanın gerekli işlemlere başlamasına rağmen yapı denetim firmasıyla imzalanan sözleşmenin iptal edildiğini, iki yıllık sürede inşaata başlanmaması nedeniyle inşaat ruhsatının hükümsüz hale geldiğini, mevzuat değişikliği nedeniyle yeni proje ve ruhsat alınması gereği doğduğunu, ayrıca davacının daha önce aynı taşınmaz için başka bir yüklenici ile yaptığı sözleşmenin henüz feshedilmediğinin de anlaşıldığını, tüm bu hususların ihtarla davacıya bildirilmesine rağmen eksikler giderilmediği gibi davacının sözleşmeyi feshettiğini ve arsayı 02.03.2012 tarihinde üçüncü kişiye sattığını, sözleşmenin kesin hükümsüzlükle batıl olduğundan sözleşmeye dayalı olarak cezai şart istenemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi için mahkeme kararı gerektiği, davacı arsa sahibinin davalı yüklenicinin temerrüdü nedeniyle sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini ileri sürerek cezai şart ve menfi zarar talep ettiğini, açılan davada sözleşmenin feshine yönelik bir istem bulunmadığını, davadan önce tarafların fesih iradeleri birleşmediğinden, sözleşmenin henüz ayakta olduğunu, ancak sözleşme konusu taşınmazın davadan önce üçüncü kişiye satılmış olduğundan sözleşmenin ifasının da olanaksız hale geldiğini, inşaata yüklenicinin temerrüdü nedeniyle başlanamadığı iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı arsa sahibi .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacı tarafın 01.03.2012 tarihli ihtardan bir gün sonra 02.03.2012 tarihinde taşınmazı bir üçüncü kişiye satmakla akdi imkansız hale getirdiği de gözetilerek, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7809, Karar No: 2014/13375, Tarih: 25.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7809 E.  ,  2014/13375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keban Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/8-2014/28

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.07.2010 gününde verilen dilekçe ile suya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili ve davalıların kadimden beri yararlandıkları, Yasak Deresi suyunun davalılarca daha önce başka dereden yararlanarak suladıkları bahçelerine borularla taşındığını, bu suyu yeni ihdas ettikleri bağ ve bahçelerini sulamakta kullanarak dere suyunun tümden kurumasına neden olduklarını belirterek, dava konusu suya müdahalenin önlenmesine ve döşenmiş olan boruların kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı H.. Ç.. ve A.. Ç.., daha önce Keban Asliye Hukuk Mahkemesinin 1978/3 E. -1981/24 K. sayılı dosyası ile yapılan yargılamada sulama rejiminin belirlendiğini, hangi taşınmazın Yasak Deresinden kaç saat sulanması gerektiğinin belli olduğunu, bu kararda kendileri ile H.. G..'e su verildiğini, müdahil olan davacının babası Mehmet Bulut'a su verilmediğini, aslında davacının yeni ihdas ettiği taşınmazları sulamak istediğini ve yeterli suyunun bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu dere suyunun bir sulama mevsimindeki su ihtiyaçlarının yalnızca % 17 'sini karşılayabilecek bir oranda olduğu ve bu taşınmazlardaki bitki desenleri ile diğer özelliklerin aynı olması nedeniyle öncelik verilemeyeceği, dava konusu suyun hiçbir şekilde paylaşıma yeterli olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerek Türk Medeni Kanununun 718. maddesi gerekse 756/2. maddesinde sözü edilen kaynaklar, yeraltı sularından farklıdır.

Kaynak, kökeni yeraltı suyu olan tabi ve sürekli olarak yeryüzüne çıkan özel mülkiyete girecek nitelikte özel bir su olup, suni bir şekilde veya ara sıra yeryüzüne çıkan su kaynak niteliğini kazanmaz (Gürsoy/Eren/Cansel, Türk Eşya Hukuku, Ankara 1978, s.618). Ayrıca, kaynaktan çıkan suyun yararı kamuya ait bir akarsu oluşturacak kadar bol çıkması halinde kaynak artık özel mülkiyete konu olamaz. Yine, yeraltı suyundan sondaj gibi suni yollarla çıkartılan sulardan yararlanma usulü de 167 sayılı Yeraltı Suları Kanununa tabidir.

Bir başka ifadeyle kaynak suyu kendiliğinden kaynadığı arazinin hudutlarını aşacak debide ise ya da malikinin ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra fazlası varsa genel su kabul edilir ve komşular da yararlanabilir. Bunun yanında kaynak suyu tapulu olmayan araziden (örneğin mera,orman vb) çıkıyorsa suyun debisine bakılmaksızın genel sudur. Bu sudan ise kadim ve öncelik hakkı ihlal edilmemek suretiyle herkes ihtiyacı oranında yararlanabilir.

Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre; suyun kaynadığı taşınmazın içinde kalamayacak kadar büyük olması veya yeryüzüne çıkar çıkmaz dere haline gelmesi durumunda kaynak arazinin bütünleyici parçası sayılamayacağından, bu suyun genel su olarak kabulü gerekir. Genel sulardan kadim ve öncelik hakkı nazara alınmak koşulu ile herkes ihtiyacı oranında yararlanabilir.

Somut olaya gelince, dava konusu Yasak Deresi mevkiinde oluşan su kaynaklarından tarafların kadim yararlanma hakkına sahip olduğu tanık beyanlarından anlaşılmaktadır. Keban Asliye Hukuk Mahkemesinin 1978/3 E-1981/24 Karar sayılı ilamı ile, 10 Hazirandan itibaren başlamak üzere (1) numara ile gösterilen Yasak Deresi ve (1) ve (2) no'lu kaynak suyunun toplandığı “C” havuzundan davalı H.. Ç.. ve A.. Ç..'a ait, krokide gösterilen 1, 2, 3, 4 no'lu taşınmazların 53 saat 30 dakika sulandıktan sonra suyun 12 saat süre ile H.. G..'ün faydalanmasına tahsis edilmesine karar verilmiş ve hüküm onanarak kesinleşmiştir. Buna göre, (1) ve (2) no'lu kaynak suyunun toplandığı 1 no'lu havuz ile bu havuzun çevresinde bulunan davalılar H.. Ç.. ve A.. Ç..'a ait taşınmazların sulanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Davalılar tarafından 1 no'lu kaynaktan boru döşenerek ve Yasak Deresi dışından getirilerek akıtılan su 3 no'lu havuza doldurularak H.. Ç..'a ait 12.. ada 5 ve 6 ile A.. Ç..'a ait 129 ada 7, 8 ve 9 no'lu bahçeler sulanmaktadır. Keşifte dinlenen davacı ve davalı tanıklarına göre davalıların 1 yıl öncesinde 1 no'lu kaynaktan boru döşeyerek bu suyu 3 no'lu

havuza taşıdıkları ve bu şekilde bahçelerini suladıkları anlaşılmaktadır. 11.11.2013 havale tarihli Jeolog bilirkişi C.. G..'in raporuna göre davacının 3 parsel sayılı taşınmazını suladığı ve Yasak Deresinden aldığı 2 no'lu kaynağın debisinin eğer davalıların boru döşeyerek aldıkları su kaynağı tarafından engellenmemiş olsaydı Q=0,112 lt/s' lik artış ile Q=0,496 lt/s seviyesine ulaşacağı belirtilmiştir. Bu durumda davacı ve davalıların Yasak Deresinden akan sudan kadim yararlanma hakları olduğu ve davalıların daha önce 1 no'lu kaynak ile sulanmayan bahçelerine su götürerek kadim kullanma şeklini bozacak şekilde müdahalede bulundukları anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekili temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13566, Karar No: 2013/14238, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/13566 E.  ,  2013/14238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6370, Karar No: 2018/1237, Tarih: 05.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/6370 E.  ,  2018/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm, Dairemizce kadın yararına verilen maddi ve manevi tazminatın (TMK m. 174/1-2) miktarı yönünden bozulmuş, vekalet ücreti yönünden bozma yapılmamış ve bu vekalet ücretine ilişkin kısım kesinleşmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda taraflar yararına yeniden vekalet ücretine karar verilmesi doğru değildir. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün (HUMK m. 438/7) düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

ONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. ve 6. bentlerinin hükümden tamamen çıkarılması suretiyle vekalet ücretine ilişkin bölümlerinin DÜZELTİLEREK, hükmün diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Esme'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 154.30 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Ramazan'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.02.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/32887, Karar No: 2014/13007, Tarih: 22.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/32887 E.  ,  2014/13007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/243314

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2010

NUMARASI : 2009/614 (E) ve 2010/38 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anayasanın 141/3, CMK’ nın 34/1, 230/1 1412 sayılı CMUK’nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarında; iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açıkça ve dosya içeriğiyle uyumlu olarak gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, gerekçeli kararın iddia bölümünde dosya içeriği ile uyuşmayan başka bir dosyanın iddianamesinden bahsedilerek, hüküm ile gerekçenin karıştırılmasına neden olacak şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık H.. D..’un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3878, Karar No: 2017/562, Tarih: 23.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/3878 E.  ,  2017/562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin iflas tarihinden önce iş kazası nedeniyle açtığı davada mahkemece fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşulu ile 20.100,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verildiğini, müvekkilince iflas dairesine alacaklarının masaya kaydı için müracaat edildiğini, ancak iflas masasınca sadece asıl alacağın eki mahiyetindeki kısmın masaya dahil edildiğini, asıl alacak kısmının masaya kaydının yapılmadığını ileri sürerek, 151.732,22 TL tutarındaki alacağın iflas masasına kaydını talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idare memurları, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İİK'nın 235. maddesi uyarınca sıra cetveline itiraz edenlerin cetvelin ilanından itibaren 15 gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesinde dava açabileceği, kanunda belirlenen sürenin hak düşürücü süre olup re'sen gözetilmesi gerektiği, davacı tarafın sıra cetvelinin tebliği için masraf vermemesi nedeniyle bu sürenin hesabında ileri tarihli olan gazete ilan tarihinin esas alınacağı, buna göre 19.06.2014 tarihli gazete ilanından 15 günlük hak düşürücü süre geçirildikten sonra 07.08.2014 tarihinde dava açıldığından hak düşürücü sürenin geçtiği, masraf vermeyen alacaklıya İİK'nın 234/2. maddesi uyarınca yapılan tebligatın bilgi verme mahiyetinde olup, sürenin tebliğinden işlemesi imkanını vermeyeceği gerekçesiyle, İİK'nın 235/1. maddesine göre 15 günlük hak düşürücü süre geçirildikten sonra dava açılması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemiz geri çevirme kararından sonra dosyaya alınan İcra Müdürlüğü'nün 21.04.2016 tarihli cevabi yazısıyla “03.11.2014 tarihli yazımızla masraf avansı yatırılmadığı bildirilmiş ise de kayıtlarımızın yeniden tetkikinde davacının 09.06.2014 tarih ve 326 tahsilat no'lu makbuzla tebliğ masrafını 1.100,00 TL olarak yatırdığı anlaşılmıştır” denilmiştir.

Bu durumda, dava açma süresi İİK'nın 223. maddesi hükmü uyarınca sıra cetvelinin davacıya usulüne uygun olarak tebliğinden itibaren başlayacak olup somut olayda davanın tebliğden itibaren 15 günlük hak düşürücü süre içerisinde açılmış olduğu anlaşıldığından mahkemece, davanın esası incelenerek karar verilmesi gerekirken, hak düşürücü süre yönünden reddi doğru olmamıştır.

Bu durumda, dava açma süresi İİK'nın 223. maddesi hükmü uyarınca sıra cetvelinin davacıya usulüne uygun olarak tebliğinden itibaren başlayacak olup somut olayda davanın tebliğden itibaren 15 günlük hak düşürücü süre içerisinde açılmış olduğu anlaşıldığından mahkemece, davanın esası incelenerek karar verilmesi gerekirken, hak düşürücü süre yönünden reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15000, Karar No: 2017/25160, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15000 E.  ,  2017/25160 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.