muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/595, Karar No: 2006/2307, Tarih: 01.06.2006

1. Ceza Dairesi 2006/595 E., 2006/2307 K.

**1. Ceza Dairesi 2006/595 E., 2006/2307 K.**

**- LEHE KANUN UYGULAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 98 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 101 ]

**"İçtihat Metni"**

Aynı sebep ve kasıt altında Necati ile Mehmet'i öldürmekten sanık Şevketin yapılan yargılanması sonunda: 765 sayılı TCK'nın 450/5, 59. maddeleri gereğince müebbet ağır hapis cezası verilen ve kesinleşen bu karara karşı hükümlünün 5237 sayılı Yasa'nın uygulanması ile ilgili uyarlama talebi üzerine talebin reddine dair (Kütahya Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 06.09.2005 gün ve 219/229 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle, incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kütahya Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.09.2004/219-229 tarih ve sayılı kararı, 5237 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden sonra, bu yasada yer alan hükümler de nazara alınmak suretiyle Dairemizin 21.07.2005/148-2286 tarih ve sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, bu kez Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığımın infazda tereddüt oluştuğundan bahisle mahkemeden yeni bir karar istediği, mahkemenin dosya üzerinden inceleme yaparak 5237 sayılı

Yasa ile 765 sayılı Yasa'yı karşılaştırmak suretiyle 765 sayılı Yasa'ya göre kurulacak hükmün daha lehe olduğunun derhal anlaşılması karşısında, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verdiği ve dosyanın hükümlü müdafiinin süresinden sonraki temyiz dilekçesi ile birlikte re'sen de temyize tabi olduğundan bahisle Dairemize gönderildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla,

5237 sayılı Yasa'nın 7. maddesiyle, 5252 sayılı Yasa'nın 9. maddesinin; ancak 5237 sayılı Yasa yürürlüğe girmeden önce kesinleşmiş olan hükümlerin yeniden ele alınmasına olanak verdiği, buna karşılık, 5237 sayılı Yasa yürürlüğe girdikten sonra kesinleşmiş olan hükümlerin bu madde gerekçe gösterilerek yeniden ele alınamayacağı, bu durum karşısında yerel Cumhuriyet Savcısının infaza ilişkin talebi üzerine 5237 sayılı Yasa'nın 7. maddesiyle, 5252 sayılı Yasa'nın 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Yasa'nın 98-101. maddelerine göre karar verilmesi gerekeceği, bu durumda itiraz yoluna başvurulması icap edeceğinden, dosyanın tebliğnamedeki düşünce gibi incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 01.06.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21500, Karar No: 2013/26854, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/21500 E.  ,  2013/26854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığı sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2163, Karar No: 2021/263, Tarih: 27.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2018/2163 E.  ,  2021/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Diyarbakır 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlunun emekli ikramiyesine haciz koyduklarını, SGK tarafından şikayet olunan alacaklıların dosyalarına ödeme yapıldıktan sonra ikramiyenin kalan kısmı olan 48.455,33 TL'nin müvekkili dosyasına gönderildiğini, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili dosyasına 3. sırada yer verildiğini, ilk iki sırada yer verilen şikayet olunanların haczinin düştüğünü, hacizleri ayakta olduğu kabul edilse bile sıra cetvelinin dosyalarından düzenlenmesinin İİK. hükümlerine aykırı olduğunu, ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini gelen paranın müvekkili dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, para alacaklarında haczin düşmeyeceğini savunarak şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde yer alan her üç takip dosyasından da borçlunun henüz emekli olmadığı dönemde müzekkere ile emekli ikramiyesine haciz konulduğu, henüz doğmamış fakat doğması muhtemel alacağın haczinin İİK'nin 89. maddesine göre mümkün olduğu, şikayetçinin ve şikayet olunanların ortada geçerli bir haczi bulunmadığı, bu nedenle davacının şikayette hukuki yararı olmadığı gerekçesi ile şikayetin usulden reddine karar verilmiştir. Karara karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince; borçlunun 3. kişide bulunan henüz doğmamış alacağının İİK 89. maddesine göre haczine olanak bulunduğu, İİK 89. maddesine göre konulmuş bir haczinin bulunmadığı, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 27.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17979, Karar No: 2024/27, Tarih: 08.01.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/17979 E.  ,  2024/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN :

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Asli müdahil ...'nin kendisi adına tescil talebinin reddine,

... Dai mirasçıları adına tescil talebinin kabulüne, diğer

davacıların davalarının reddine,

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davasında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asli müdahil ...’nin kendisi adına tescil talebinin reddine, ... Dai mirasçıları adına tescil talebinin kabulüne, diğer davacıların davalarının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Hazine ve asli müdahil ... tarafından temyize dilmiştir.

2797 ... Yargıtay Kanunu’nun (2797 ... Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 3402 ... Kadastro (3402 ... Kanun) Kanunu'nun 14 üncü maddesi uyarınca, muris ... Dai adına aynı çalışma alanı içerisinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden başkaca taşınmaz mal tespit yada tescil edilip edilmediği hususunun ilgili tapu müdürlüğü ve kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorularak belirlenmediği anlaşıldığından, 3402 ... Kanun'un 14 üncü maddesi uyarınca, muris ... Dai adına aynı çalışma alanı içerisinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden başkaca taşınmaz mal tespit yada tescil edilip edilmediği, edilmiş ise miktarının ne kadar olduğu, ilgili tapu müdürlüğü ve kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorularak belirlenmesi ve buna ilişkin yazı cevabının dosyaya eklenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR: Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3520, Karar No: 2022/17273, Tarih: 22.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/3520 E.  ,  2022/17273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın e-okul sistemine girerek önceden dersin öğretmeni tarafından 45 olarak verilen sözlü notlarını 30'a düşürmek şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 244/2 ve 244/3. maddelerinde tanımlanan kamu kurum ve kuruluşlarına ait bilişim sistemindeki verileri değiştirme suçunu oluşturduğu ve sanığa yüklenen suçun yasa maddelerinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, son kesen usuli işlem olan 14.09.2011 tarihli sanığın sorgusundan 01.03.2022 günlü hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, kamu davasının düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4705, Karar No: 2023/8180, Tarih: 11.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/4705 E.  ,  2023/8180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/141 E., 2016/135 K.

ŞİKÂYETÇİ : Gümrük İdaresi

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun (4733 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Tarım ve Orman Bakanlığı (kapatılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) (TAPDK) olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/141 Esas, 2016/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının ertelenmesine, temyiz dışı sanık ... hakkında ise beraat , karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'un temyiz sebepleri; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Soruşturma evrakı arasında bulunan 29.12.2012 tarihli olay tutanağına göre, temyiz dışı ...'un sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın şüphe üzerine durdurulduğu, önleme araması kararı ile yapılan arama sonucu 1840 karton kaçak sigara ile 4831 paket kaçak pipo tütününün ele geçirildiği olayla ilgili olarak, sanık ... ile temyiz dışı sanık ... haklarında verilen iletişimin tespiti kararı çerçevesinde kayıt altına alınan konuşmalara dayalı olarak kaçak sigara taşıyan ... plakalı araca sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'in öncülük ettikleri, yine sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'nin suça konu araçtaki şahıs ... ile birlikte hareket ettikleri ve iştirak iradesiyle 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmalarında, ele geçen sigaralarla ilgisinin bulunmadığını, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.İlk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında dinleme kayıtları doğrultusunda 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

2.Sanık savunmalarında, ele geçen sigaralarla ilgisinin bulunmadığını, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.İlk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında dinleme kayıtları doğrultusunda 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Gümrük İdaresi vekilinin temyizi yönünden, İdarenin suçtan zarar görmemesi nedeniyle temyiz talebinin reddi gerekmiştir.

B. İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır." şeklinde olup, yine aynı maddenin 6 ncı fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1.Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2.Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3.İşkence (Madde 94, 95),

4.Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5.Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

6.Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7.Parada sahtecilik (Madde 197),

8.Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, Madde 220)

9.Fuhuş (Madde 227, fıkra 3),

10.İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11.Rüşvet (Madde 252),

12.Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13.Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315)

14.... Sırlarını Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasın gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasın gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan Kanunî düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 5271 sayılı Kanun'un 6 ncı fıkrasında düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.12.2013 tarihli ve 2013/10-483 Esas 2013/599 Karar sayılı kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nın 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135.maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Bu itibarla,

Sanık ...'a atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasına muhalefet suçunu oluşturması ve iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesinin altıncı fıkrasında 4733 sayılı Kanun kapsamında kalan suçlar ile ilgili olarak dinleme yapılabileceğine ilişkin düzenleme bulunmaması karşısında, iletişimin tespiti tutanaklarının tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği nazara alınarak, dava konusu kaçak sigaralar ile yakalanmayan ve aşamalardaki savunmalarında atılı suçu işlemediğini beyan eden, müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli başka bir delil de bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 29.12.2012 yerine 01.01.2011 olarak yazılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Gümrük İdaresinin 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık ...'un Temyizi Yönünden;

V. KARAR

A.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Gümrük İdaresinin 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık ...'un Temyizi Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/141 Esas, 2016/135 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.,
Yargıtay — Esas No: 2011/13297, Karar No: 2012/481, Tarih: 14.02.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/13297 E.  ,  2012/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/8923, Karar No: 2006/16357, Tarih: 27.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8923 E.  ,  2006/16357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 27.11.2006

KARŞI OY

Davacı “kadın” tarafından boşanma davası açıldığı; davalı “kocanın” süresi içinde (HUMK m. 195) yetki itirazında (HUMK m. 187 b. 2) bulunduğu konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Davacı kadın gidecek başka yeri olmadığı için geldiği babası yanında “9 ay” kaldıktan “sonra” işbu boşanma davasını açmıştır.

Boşanma davası, davacı “kadın” tarafından “sürekli kalma niyetiyle” oturduğu/kaldığı “baba evinin” bulunduğu yerde (TMK. m. 19 f. I) açıldığı halde bu yer mahkemesinin kadının “yerleşim yeri” mahkemesi (TMK. m. 168) olması “gerçeğine” rağmen değerli çoğunluğun farklı yönde oluşan düşüncesine katılmıyorum.

Başka bir anlatımla düşünceme göre : Aralarında meydana gelen olaylardan sonra kocası ile oturamaz duruma gelen ve ekonomik/sosyal yetersizlik sebebiyle bu dünyada gidecek başka yeri de bulunmadığı için dava konusu dosyada olduğu gibi baba evine dönen/dönmek zorunda kalan “her kadın” boşanma davasını “ertesi günü” bile “sürekli kalma niyetiyle” geldiği/oturduğu/kaldığı “baba evinin” bulunduğu yerde açabilir/açabilmelidir.

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 186 hükmüne göre “oturacakları konutu” eşler “birlikte” seçerler. Buna karşılık koşulları oluştuğunda kadının “sürekli kalma niyetiyle” oturacağı yeri (TMK. m. 19) koca belirleyemez. Aksi düşünce (= Kadın, sürekli kalma niyetiyle oturacağı yeri tek başına belirleyemez düşüncesi ) “Kocanın yerleşim yeri kadının da yerleşim yeri sayılır” kabulünü zorunlu kılar ki hiç de böyle olmadığı TMK. m. 168 metninde yer alan “eşlerden birinin yerleşim yeri” anlatımıyla açık seçik bellidir.

“Eşlerden birinin yerleşim yeri” ifadesi ile kadının ve kocanın yerleşim yerlerinin “bir ve tek” olmadığı gerçeği hiçbir farklı düşünmeye/yoruma sebebiyet vermeyecek kadar açık ve seçik olarak düzenlenmiştir.

Bu sebeple “Kadın, kocasından ayrı otursa bile ‘makul süre’ geçene kadar yerleşim yeri kocasının yerleşim yeridir” şeklindeki bir düşünce yerinde değildir/kabul edilemez.