muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20354, Karar No: 2017/7341, Tarih: 16.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18390, Karar No: 2015/3464, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18390 E.  ,  2015/3464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/4449 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22. Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 26/02/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30867, Karar No: 2013/27180, Tarih: 20.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/30867 E.  ,  2013/27180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, atandığından haberdar olduğu müdafiinin yüzüne karşı verilen kararı, 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 06/01/2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 20/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7694, Karar No: 2016/5213, Tarih: 29.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/7694 E.  ,  2016/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.19 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanunu'nun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1926, Karar No: 2023/5072, Tarih: 03.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/1926 E.  ,  2023/5072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 19.01.2022

SAYISI : 2014/267 E., 2015/390 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen kabul kararının Yargıtay 16. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmesinden sonra, davacı vekilinin tavzih talebinin kabulüne dair verilen ek karar süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı, ... İli, ... İlçesi,...Mahallesi 174 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadatro çalışmaları sonucunda zilyedinin tespit edilemediği belirtilerek hak kaybına sebebiyet vermemek için tarla vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, oysa taşınmazı 2007 yılında köy senedi ile önceki malikinden satın aldığını ve eklemeli olarak 50 yılı aşkın zamandan beri ekip biçtiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

1.Mahkemece, davanın kabulü ile çekişmeli 174 ada 3 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 402,00 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptaline ve davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine ,Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 21.10.2019 tarihli ve 2016/9369 E. 2019/6539 K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı vekilinin karar düzeltme isteği de reddedilerek karar 11.06.2020 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Tavzih Talebi

Davacı vekili 14.09.2021 tarihli dilekçesiyle; Mahkemece hükme esas alınan 26.05.2015 tarihli fen bilirkişisi raporunda A harfi ile gösterilen 402,00 m2'lik alan ile ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/241 E. 2016/140 K. sayılı dosyasında dava dışı başka bir taşınmaz için hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 448,69 m2'lik alanın koordinatlarının mükerrerlik oluşturduğunu bu nedenle hükmün tapuda infaz edilemediğini, mükerrerliğin giderilmesi için ek rapor alınması gerektiğini ileri sürerek hükmün tavzihini istemiştir.

3. Tavzih Talebi Üzerine Mahkeme Ek Kararı

Mahkemenin 19.01.2022 tarihli ek kararıyla; tavzih talebinin kabulü ile hükmün infazının sağlanabilmesi amacıyla alınan 20.10.2021 ek raporda iptal-tescile karar verilen 402 m2 alanın (A2) harfi ile sarı boyalı olarak gösterildiği belirtilip kararın infazında 20.10.2021 tarihli ek raporun ve ekindeki krokinin dikkate alınmasına ve kararın eki sayılmasına karar verilmiştir.

IV.TEMYİZ

A.Mahkemece Verilen Ek Karara Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

3. Tavzih Talebi Üzerine Mahkeme Ek Kararı

Mahkemenin 19.01.2022 tarihli ek kararıyla; tavzih talebinin kabulü ile hükmün infazının sağlanabilmesi amacıyla alınan 20.10.2021 ek raporda iptal-tescile karar verilen 402 m2 alanın (A2) harfi ile sarı boyalı olarak gösterildiği belirtilip kararın infazında 20.10.2021 tarihli ek raporun ve ekindeki krokinin dikkate alınmasına ve kararın eki sayılmasına karar verilmiştir.

IV.TEMYİZ

A.Mahkemece Verilen Ek Karara Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; tavzih kararın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkeme kararının kesinleşmesinden sonra ek rapor alınarak kararın eki sayılmasına karar verilemeyeceğini, aynı taşınmaza ilişkin kesinleşmiş iki farklı karar çıktığını, bu durumun mükerrerliğe sebep olduğunu ve tavzihle düzeltilemeyeceğini belirterek ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen tavzih talebinin kabulüne ilişkin ek karar, usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile EK KARARIN ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/111, Karar No: 2020/2366, Tarih: 04.03.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/111 E.  ,  2020/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK

Davacı şirket vekilinin, müvekkili adına kayıtlı bulunan taşınmazların 17.03.2015 tarihinde alınan 2015/2 sayılı yönetim kurulu kararıyla münferiden yetkili kılınan ... tarafından dava dışı ...'ya, ... tarafından da taşınmazın 2/3 payının davalı ...'e satıldığı belirtilerek 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 538/2 maddesi uyarınca "Şirketin önemli aktiflerinin satılabilmesi için genel kurul kararının gerekli olduğu" bu nedenle ve genel kurul kararı olmadan yapılan satışa ilişkin tescilin yolsuz tescil olduğu, şirketin münferid yetkilisi ... ve davalı ile dava dışı ...'nın müvekkili şirketi zarara uğratmak kastıyla birlikte hareket ettikleri belirtilerek Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/201 esas sayılı dosyasında ... aleyhine, aynı mahkemenin 2018/44 esas sayılı dosyasında da aynı nedenlerle ... aleyhine davaların açıldığı, Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesinin açılan bu iki davada ayrı ayrı görevsizlik kararları verdiğini, dosyaların asliye ticaret mahkemesine gönderilmesine dair verilen her iki kararın da Ankara Bölge Adliye Mahkemesine istinafen gönderildiğini, istinaf incelemesi sonucunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince "Açılan davanın mal varlığına ilişkin dava olduğu nedeniyle mutlak veya nispi ticari dava niteliğinde bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin kabulüne, Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesinin davaya bakmakla görevli olduğuna karar verildiği, Ankara BAM 21. Hukuk Dairesincede görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğu gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine dair kararların verilmiş olduğu belirtilerek; konusu aynı olan iki dava hakkında Ankara BAM farklı hukuk dairelerinin mahkemenin görevine ilişkin verdiği çelişkili kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi için 5235 sayılı Kanunun 35/3 maddesi uyarınca dairemize gönderilen dosya içerisindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü.

Dava; davalı anonim şirketin önemli miktardaki varlığının, yarısından fazlasını oluşturan taşınmazlarının genel kurul kararı olmaksızın davalıya devredildiği iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava; davalı anonim şirketin önemli miktardaki varlığının, yarısından fazlasını oluşturan taşınmazlarının genel kurul kararı olmaksızın davalıya devredildiği iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil davasıdır.

Görev, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi taraflarca ileri sürülmese dahi mahkemelerce de resen gözönünde bulundurulması gereken usul kurallarındandır. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4. maddesiyle mutlak ticari davalar, 5. maddesiyle de aksine hüküm bulunmadıkça dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gereken davalar belirtilmiştir. Buna göre asliye ticaret mahkemeleri tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir denildikten sonra "Bir yerde asliye ticaret mahkemesi varsa, asliye hukuk mahkemesinin görevi içinde bulunan ve 6102 sayılı Yasa'nın 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere bakacağı belirtilmiştir. Asliye ticaret mahkemeleri ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır. Dava konusu olan önemli miktarda şirket varlığının genel kurul kararı olmaksızın devredildiği iddiası aynı zamanda "sermayenin korunması" ilkesinin ihlal edildiği iddiasını da içermektedir. 6102 sayılı Kanunun 408/2-f maddesi açıkça "Önemli miktarda aktiflerin toptan satılabilmesi için genel kurul kararının" gerekli olduğunu belirtmektedir. Türk Ticaret Kanununda düzenlenmiş olan bu hususlarla ilgili uyuşmazlıklarda ticaret mahkemeleri görevlidir. Bu nedenlerle başvuruya konu uyuşmazlıklarda ticaret mahkemelerin görevli olduğuna karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen nedenlerle 6100 sayılı HMK' nın 21 ve 22.maddeleri ve 5235 sayılı Kanununun 35/3 maddesi gereğince anonim şirketlerin önemli miktarda malvarlığını teşkil eden taşınmazların genel kurul kararı alınmadan devredildiği iddiasına dayalı tapu iptali tescil davalarında ticaret mahkemelerin görevli olduğuna 04.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13894, Karar No: 2012/14328, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13894 E.  ,  2012/14328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Kayseri Asliye 3. Hukuk ve Kayseri 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta baba adı tashihi istemine ilişkindir.

Kayseri Asliye 3. Hukuk Mahkemesince, davanın niteliği ve mahiyeti itibariyle Türk Medeni Kanununun 282. ve devamı maddelerinden kaynaklanan soybağının kurulması hükümlerine tabi olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Kayseri 2. Aile Mahkemesi, davanın nüfusta baba adının düzeltilmesine yönelik olduğunu ve soy bağı kurulması ile ilgisi bulunmadığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... 28.03.2011 tarihli davanamesi ile ... ve ... 15.03.2011 tarihinde ... İlçe Nüfus Müdürlüğüne müracaat ederek 30.11.2007 tarihinde ... ile müşterek yaşantılarından dünyaya gelen... isimli çocuklarını tanıma beyanına istinaden babası ...'ın kütüğüne baba soyadı ile yazdırdıkları, ... ... ...'ın annesi olan ...'nın önceki evliliğinin 09.04.2007 tarihinde boşanarak sona erdiği ve çocuğun doğum tarihi olan 30.11.2007 tarihi itibariyle boşanma tarihinden sonra 7 ay 21 gün sonra doğduğunun anlaşıldığı, mevzuata aykırı olarak...'in hanesine tescil edilen ...'ın kaydının iptal edilerek ...'nın eski eşi olan ...'ın hanesine tescilinin sağlanmasını talep etmiştir.

Dava soybağının düzeltilmesine ilişkin olup, Türk Medeni Kanununun 282. ve devamı maddelerinde düzenlenen ve bu niteliğiyle yalnız hatalı yazılan nüfus kaydının iptali mahiyetinde olmayan davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kayseri 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2661, Karar No: 2012/4477, Tarih: 29.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2661 E.  ,  2012/4477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağının genel bütçeye gelir kaydedilen vergi alacağı olduğunu, sıra cetveline konu alacağın tahakkuk tarihi olan nakde dönüştüğü tarih itibariyle haciz konulduğunu, 6183 sayılı kanunun 21. maddesi gereğince garame koşullarının oluşmasına rağmen, sıra cetvelinde bütün paranın hatalı olarak şikayet olunana ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayet dışı borçlunun organize sanayi bölgesinden olan alacağına haciz konulduğunu, 20.04.2010 tarihindeki yönetim kurulu kararıyla alacağın hacze istinaden 2010 yılının Kasım ve Aralık aylarında iki taksit halinde ödenmesine karar verildiğini, şikayetçinin haciz tarihinin alacağın tahakkuk tarihi olan 20.04.2010 tarihinden sonra olduğundan garame koşullarının oluşmadığını savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, 19.04.2011 tarihinde haczin konusu para olduğundan 6183 sayılı kanunun 21. maddesi gereğince garame koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; red kararının şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 24.11.2011 tarihli ilamıyla, "hacze konu üçüncü kişideki paranın tahakkuk tarihinin nakde dönüş tarihi olarak kabulü ile para hacizlerinde de 6183 sayılı kanunun 21. maddesinin uygulanmasının mümkün olduğu, bu hususun gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle mahkemenin red kararı bozulmuş; mahkemece bozma kararına uyularak yargılamaya devam edilmiş; 20.03.2012 tarihinde mahkemece tüm dosya kapsamına göre, hacze konu paranın nakde dönüş tarihi olarak 20.04.2010 tarihinin kabulünün gerektiği, şikayetçinin haciz tarihinin de 27.10.2010 tarihi olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.