muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10816, Karar No: 2015/7053, Tarih: 29.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10816 E.  ,  2015/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafi ile katılanlar ..., ..., ... vekili ile katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü, katılanlar ..., ... ve ... vekili tarafından 09.12.2013 tarihinde temyiz edilmiş ise de; 04.07.2011 ve 23.03.2012 tarihli vekaletname içeriklerine göre, feragata yetkili olan vekilin hükümden sonra temyiz aşamasında 27.04.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiğini bildirmesi karşısında; katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyizi yönünden inceleme yapılmasına yer olmadığına, incelemenin Katılan ... ile sanık ve müdafiinin temyizlerine hasren yapılmasına karar verilerek dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafiinin sanığın kusuru ile olayda illiyet bağı bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, alt sınırdan ceza tayini gerektiğine, katılanın ise ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak,

1-Sanığın ortağı ve müdürü olduğu şirketin 19.4.2011 tarihli sözleşme ile... sitesine ait biyolojik atık su arıtma tesisinin revizyon işini üstlendiği, şirket çalışanları olan ölenlerden ...'ın elektirik teknikeri, ...'nun ise sıhhi tesisatçı olduğu, olay günü işyerinden kendilerine verilen listeyi takiben adı geçen sitenin arıtma tesisinin bakımı için gittikleri, ...'nun yapılan anlaşma gereği önce tanık ...'ın işlettiği ...isimli firmanın vidanjörü ile arıtma tesisi içindeki pislik ve atık maddelerin temizlenmesi işleminin yapıldığı, bu işlem tamamlanmadan ölen ...'nun toprak altındaki kapalı arıtma tesisi içine girer girmez bayıldığı, onun bayıldığını gören ...'ın kurtarmak için tesisin içine girdiği ancak onun da bayılması üzerine olay yerine gelen itfaiye görevlileri tarafından çıkarıldıkları, yapılan otopsi sonucunda da gaz konsantrasyonu değişmiş hava solunmasına bağlı gelişen asfiksi ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldükleri tespit edilen olayda, mahkemece ölen ...'ın atık su kuyusuna inen arkadaşı ölen...'in kuyunun içinde bayıldığını görmesi üzerine salt arkadaşını kurtarmak amacı ile kendisinin de hiçbir tedbir almadan kuyuya indiği aynı işyerinde 10 yıldır çalışan ve yaptığı iş konusunda tecrübeli olan ...'ın kuyuda gaz birikmiş olabileceğini ve...'in bu nedenle bayılmış olabileceğini öngörebilmesi gerektiği ancak buna rağmen ...'ın bu tecrübesine uygun düşmeyecek şekilde şahsi güvenliğini korumada gereken dikkat ve özeni göstermeden, hiçbir önlem almadan kuyuya girmiş olması nedeniyle bu şekildeki kusurlu davranışı ile işveren sanığın istihdam şeklindeki fiili arasındaki nedensellik bağının koptuğu ve dolayısı ile ...'ın ölümünden dolayı işveren sanığa kusur atfedilemeyeceği kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; davaya konu atıksu arıtma tesislerinin içerisinde bulunan değişik maddelerin bozulması nedeniyle başta lağım gazı olarak adlandırılan hidrojen sülfür, metan olmak üzere çok fazla boğucu ve zehirleyici gaz oluştuğu, bu alanlarda biriken atıkların mikrobiyolojik aktiviteler nedeniyle oksijeni kullanarak ositlendikleri, içeride oluşan gazların oksijeni dışarı atmaları nedeniyle bu tür kapalı alanlarda havadaki oksijen seviyesinin yaşam için en alt sınır olan %19,5 kin altına düştüğü ve bu tür kapalı alanlarda çalışmaya başlanmadan önce yapılması gereken ilk işin ortamdaki oksijen seviyesinin ve oluşması muhtemel gazların ölçülmesi olduğu, bu ölçüm yapılmadığı gibi, bunu ölçmeye yarayan alet ve kişisel koruyucu donanım olan gaz maskesi, hava beslemeli solunum cihazları vb. verilmeden işçilerin arıtma bakımına gönderildiği olayda, baştan beri var olan tehlike şartlarını dikkate almayan işin teknik yeterliğe sahip personel nezaretinde, fenni yeterliliği olan kişi veya kişilerce yapılmasının sağlanmasında ihmali olan sanığın iki kişinin ölümüne asli kusurlu olarak neden olduğunun kabülü ile TCK'nın 85/2

. verilmeden işçilerin arıtma bakımına gönderildiği olayda, baştan beri var olan tehlike şartlarını dikkate almayan işin teknik yeterliğe sahip personel nezaretinde, fenni yeterliliği olan kişi veya kişilerce yapılmasının sağlanmasında ihmali olan sanığın iki kişinin ölümüne asli kusurlu olarak neden olduğunun kabülü ile TCK'nın 85/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken ön şartlar dikkate alınmaksızın ve her iki ölenin aynı iş için görevlendirilmediği ve işverenin sorumluluğunun görevlendirme ile birlikte başladığı gözetilmeksizin oluşan tehlikeli ortamdaki zararlı sonucun bilinmesi suretiyle sanığın yalnızca...'in ölümünden sorumlu tutulması,

2-Kabule göre de;

a)Sanık hakkında hükmedilen 3 yıl hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 6 ay hapis yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 4 ay hapis cezası belirlenmesi,

b-TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ve fıkra uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin dosya içeriğine göre makine mühendisi olduğu anlaşılan sanığın, şirket ortağı ve yetkilisi olarak biyolojik atık su arıtma işi ile uğraşmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde genel bir ifade ile meslek ve sanattan yasaklanmalarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14585, Karar No: 2017/25171, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14585 E.  ,  2017/25171 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3413, Karar No: 2017/14477, Tarih: 09.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/3413 E.  ,  2017/14477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Müştekinin 26.07.2013 tarihinde ateşli silah ile sol ayak bölgesinden 6. derece ağır kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, yine 29.09.2013 tarihli olayda da sağ diz bölgesinden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, Adnan Menderes Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalının 05.08.2014 tarihli raporunda, her iki tarihte meydana gelen yaralanmaya ilişkin bulgular bir bütün olarak değerlendirilerek bir sonuca varıldığı anlaşılmakla, sadece 29.09.2013 tarihli olayda meydana gelen yaralanmaya ilişkin bulgular yönünden yeniden rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle , hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 09.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2556, Karar No: 2018/7917, Tarih: 06.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2556 E.  ,  2018/7917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkilinin... ilçesi,... mahallesi 204 ada 21 parselde tapuya kayıtlı arsa üzerindeki taşınmazda 5 nolu bağımsız bölümün maliki olduğu, sahibi olduğu bağımsız bölümün arsa payının yanlış hesaplanarak tescil edildiğini, dairelerin konumu, metrekaresi ve değerleri aynı veya birbirine yakın olmasına rağmen müteahhit tarafından kendi lehine arsa paylarını düzenleyerek diğer maliklere haksızlık yaptığını, bu durumun bir takım konularda ilerde haksızlık doğuracağını, müvekkilinin kat irtifakı kurulması için tapuya verilen senede imza atsada; bunu müteahhide güvendiğinden yaptığını ve paylara ilişkin hesaplamanın kolay hesaplanmadığını bilen müteahhidin bu iyi niyeti suistimal ettiğini, bu durumdan diğer pay sahiplerinin de haberi olmadığını, dava konusu taşınmaza ilişkin malikleri, maliklere ait bağımsız bölümleri, tapu bilgilerini ve arsa paylarını gösteren tablonun ekte olduğunu belirterek müvekkile ait olan bağımsız bölümün arsa payındaki yanlışlığın düzeltilerek tapuya işlenmesini ve vekalet ücretinin ve yargılama giderinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilerek yeni arsa payları belirlenmiş, hüküm davalı ...... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 5711 sayılı Kanunla değişik 3. maddesi hükmüne göre; “Kat mülkiyeti ve kat irtifakı, bu mülkiyete konu olan anagayrimenkulün bağımsız bölümlerinden her birinin konum ve büyüklüklerine göre hesaplanan değerleri ile oranlı olarak projesinde tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur. Arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibi, arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilir.”

Kanun gereğince; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır. Değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz. Öte yandan, kat irtifakı veya kat mülkiyetinin kurulması sırasında arsa payları bizzat kendileri tarafından düzenlenmiş olan kat maliki veya maliklerinin sonradan arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli olup olmadıklarının ve ayrıca arsa paylarının düzeltilmesini isteyen kat malikinin bu isteminde korunmaya değer bir hukuki yararının bulunup bulunmadığının mahkemece dikkatle değerlendirilmesi gerekir.

Açıklanan bu yasal durum çerçevesinde somut olayda; anataşınmazda kat mülkiyeti kurulması sırasındaki belgeler ile arsa paylarının düzenlenmesine yönelik listede davacının imzasının olduğu anlaşıldığından, davacının bizzat kendisi tarafından kurulmuş olan kat mülkiyetindeki arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli sayılamayacağı ve bu davayı açmakta korunmaya değer hukuki yararının bulunmadığının dikkate alınmamış olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/321, Karar No: 2021/1446, Tarih: 17.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/321 E.  ,  2021/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi veya Kişisel İlişkinin Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı anne tarafından kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalının temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.17.02.2021 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2015/7504, Karar No: 2015/3548, Tarih: 05.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/7504 E.  ,  2015/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 7. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/12/2014

Numarası : 2014/685-2014/848

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı U.. R.. ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun temizlik işçilerini kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.