muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/728, Karar No: 2020/3686, Tarih: 24.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/728 E.  ,  2020/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten basit yaralama suçundan hükümlü ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Pendik (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.01.2010 tarihli ve 2008/858 Esas, 2010/29 Karar sayılı kararının infazını müteakip, hükümlünün adli sicil ve arşiv kaydının silinmesine yönelik talebinin kabulüne ilişkin İstanbul Anadolu (Kapatılan) 31. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.10.2018 tarihli ve 2008/44 Esas, 2010/22 Karar sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 20.12.2019 tarihli ve 2019/8745 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2019 tarihli ve 2019/133598 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, karar tarihinden önce 11.04.2012 tarihli ve 28261 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6290 sayılı Adlî Sicil Kanunu ile Sporda Şiddet ve Düzensizliğini Önlenmesine Dair Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. maddesi ile değiştirilen, 5352 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 1. fıkrası (b) bendi ile arşiv kayıtlarının silinmesi koşullarının yeniden düzenlendiği ve anılan Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca arşiv kayıtlarının silinmesi işleminin Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce yapılacağının hükme bağlandığı nazara alındığında, 11.04.2012 tarihinden itibaren adlî sicil ve arşiv kayıtlarının silinmesi işleminin münhasıran Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre, adı geçen sanığın kasten yaralama suçundan almış olduğu mahkumiyet kaydının 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 9/1. maddesi gereğince arşive alınmış olduğu ve aynı Kanun'un 6290 sayılı Kanun ile değişik 12/1-c maddesi gereğince arşive alınma koşullarının oluştuğu tarihe göre arşivden silinme süresinin hesaplanacağı, somut olayda söz konusu kaydın infaz ve arşive alınma tarihinin 20.05.2015 olduğu, geçmesi gereken beş yıllık yasal sürenin henüz tamamlanmamış olması nedeniyle yazılı şekilde arşiv kaydının silinmesine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu (Kapatılan) 31. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.10.2018 tarihli ve 2008/44 Esas, 2010/22 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17079, Karar No: 2015/32662, Tarih: 01.07.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17079 E.  ,  2015/32662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/217186

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2010

NUMARASI : 2009/376 (E) ve 2010/43 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, 07.12.2010 tarihli duruşmada talep edilmesine karşın, CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışmasız bırakılması,

Kanuna aykırı, sanık C.. D..'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38552, Karar No: 2014/35725, Tarih: 13.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/38552 E.  ,  2014/35725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2014/124-2014/236

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29775, Karar No: 2014/7259, Tarih: 13.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/29775 E.  ,  2014/7259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karakoçan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2012/90-2013/536

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı veteriner tarafından 2.8.2011 tarihinde keçilerine keçi ciğer aşısı yapıldığını ancak herhangi bir muayene yapılmadan uygulanan bu işlem nedeni ile 12 saat sonra 15 adet, 2. gün 25 adet ve 3. gün de 120 adet toplam 160 adet keçisinin öldüğünü, ilk ölümlerde davalıya haber verdiğini ancak gelmediğini, hasta hayvanlara bu aşıyı yaparak davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazla hakları saklı kalarak 6.000 TL.nin yasal faizi ile ödetilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, davacı hayvanlarını muayene ederek hastalıklı hayvanlar dışındakilere aşı yaptığını, davacının verdiği ilaçları kullanmadığını ve kendisine geç haber verdiğini, aşı ile ölümler arasında bir bağlantı bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 65.000 TL.nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının hatalı aşı uygulaması ile toplam 160 adet keçisinin öldüğünü ve zarara uğrattığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yapılan aşılamanın sürüdeki hasta ve inkubasyon dönemindeki keçilerin hastalık şiddetini artırarak 1-3 gün içinde toplu ölümlere sebebiyet vereceği, aşının hastalık belirtisi gösteren hayvanların mevcut olduğu sürülere yapılmasının hatalı olduğu bildirilmiş ve toplam 160 adet keçinin olay tarihi itibariyle değerleri ile masraflar toplamına karar verilmiştir.

Dosyaya ibraz edilen İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 6.8.2011 tarihli tutanağında; İ.. B..'un keçi sürüsünde 95 adet daha öldüğü gözlemlenmiş olup hastalığın tesbiti için numune alındığının açıklandığı anlaşılmaktadır. Hükme esas bilirkişi raporunda ise, bu numune sonucunda verilen rapor değerlendirilmediği gibi aşı sonucunda hastalanan hayvanların ölmeden önce kesilip etlerinin değerlendirilme ihtimalinin bulunup bulunmadığı hususunda da bir görüş bildirilmemiştir. O halde mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğü'nün dava konusu sürüye ilişkin tüm tutanakları ile alınan tüm raporlar celbedilerek, ölen keçilerin sayısının somut verilerle tesbit edilerek yukarıda açıklanan hususlarda ayrıntılı rapor alınmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 13.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/650, Karar No: 2019/3579, Tarih: 22.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/650 E.  ,  2019/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

..........

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

Dava konusu; ....... parsel üzerinde kurulu anataşınmazda davacısı farklı olan bir uyuşmazlık hakkında...... 2013/102 E. ve 2014/269 K. sayılı dosyası üzerinden açılan dava dosyasına...... Müdürlüğünce gönderilen cevabi yazıdan, "...Dava konusu siteni....., 115 ada 19 ve 20 parseller üzerinde kurulu olduğu" yönünde bilgilendirmede bulunulduğu Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sırasında anlaşılmış olmakla (Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2017/1149 E. ve 2018/472 K.) ; belirtilen cevabi yazının mahkemesinden temin edilip "ilgi" ve "ek" yapılarak, dava konusu sitenin birden fazla parsel üzerinde kurulu olup olmadığının, Kat Mülkiyeti Kanununda Değişiklik Yapılmasına İlişkin 5711 sayılı Kanunun 22. maddesi ile Kat Mülkiyeti Kanununa eklenen 66. ve devamı maddelerinde düzenlenen Toplu Yapılara İlişkin Özel Hükümler uyarınca sitede toplu yapı yönetimine geçilip geçilmediğinin, adı geçen belediyeye yazılacak müzekkere ile sorulmasından ve yazı cevabının ikmal edilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlanmasından sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 22/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37542, Karar No: 2015/328, Tarih: 13.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/37542 E.  ,  2015/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, sendikal tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine

karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin işveren tarafından 29/05/2012 tarihinde, hiç bir haklı neden ve geçerli neden yokken, davacının yasa dışı eylem yaptığı gerekçesiyle, yazılı bildirim yapılmaksızın feshedildiğini, davacının sendika üyesi olduğunu, bu nedenle işverenin davacı ile ilgili gerçekleştirdiği eylemlerde sendikal ayrımcılık yaptığını, fesih tarihinde 23. dönem toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğunu, bahsi geçen toplu iş sözleşmesinde ücret miktarı ve ücret zamlarının ne şekilde yapılacağının açıkça düzenlendiğini, davacının işe başlatılmaması tarihinde ise 24. dönem toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğunu, davacının alacaklarının ancak bilirkişi marifetiyle hesaplanabilecek olması nedeniyle fazlaya dair tüm hakları saklı kalmak şartıyla HMK'nun 107 nci maddesi uyarınca davayı belirsiz alacak davası olarak açtığını belirterek, davacının üç yıllık ücreti tutarında sendikal tazminat olarak 10.000 TL'nın davalıdan alınarak, davacıya verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Dosyanın incelenmesinde, davalının yazılı ya da sözlü bir beyanının olmadığı görülmüştür.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, HMK'nun 320 nci maddesine dayanılarak, taraflar duruşmaya davet edilmeksizin, dava şartlarının bulunup bulunmadığının dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda incelendiği belirtilerek;

"Davacı vekili dava dilekçesinde 3 yıllık ücreti tutarında sendikal tazminat talep etmiş, ve bunun hesabının 23.Dönem ve 24.Dönem Toplu İş Sözleşmesine göre yapılması gerektiğini, 23.dönem TİS in 32.maddesine göre ve sunulan kıdem ücreti, iş tazminatı, ve uçuş tazminatlarının toplamından oluşan ücrete göre hesap yapılmasının gerektiğini belirtmiştir. Davacı vekili davacının ücretinin belirlenmesine ilişkin tüm verilerin TİS ve ekinde olduğunu belirtmekle davacının yıllık ücretinin basit bir hesaplama ile belirleyebileceği, kaldı ki bilirkişi incelemesi talep edilmesinin alacağın belirsiz alacak olduğunu göstermediği, bu nedenle davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, belirsiz alacak davası için kanunun aradığı şartların bulunmadığı, dava konusu alacağın gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği, bu nedenle belirsiz alacak davası açmakta davacının hukuki yararının bulunmadığı..." gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş bu dava ile talep ettiği sendikal tazminat alacağının, belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre "Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir" . Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar ve değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davasını düzenleyen HMK'nun 107 nci maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen "alacağın tamamını tam olarak" tespit edemeyecek durumda olması da belirsiz alacak davasının nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinin tam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği,işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda,işçinin bir çok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hakimin takdirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.

İşçilik alacaklarının hesabı genelde iki kritere tabidir. İşçinin işyerinde geçen çalışma süresi ve ücreti ile ekleri bilindiğinde işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Bu yüzden özellikle kamu kurumlarında işçinin çalışmalarının tam olarak Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmesi ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçinin ücreti ile eklerinin toplu iş sözleşmesinde yer alması sebebiyle işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Yine de hakimin takdir alanına giren manevi tazminat, takdiri indirime tabi fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, cezai şart, sözleşmenin kalan süresine ait ücret gibi alacakların başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün değildir. Nitekim 107 nci maddenin Adalet Komisyonu gerekçesinde de, alacaklının "talep edebileceği miktarı asgari olarak bilmesine ve tespit edebilmesine rağmen, alacağın tamamını tam olarak tespit" edememesi halinde belirsiz alacak davası açılabileceği ifade edilmiştir. Gerekçede örnek olarak "keşif ve bilirkişi raporu" ile alacağın miktarının tespit olunmasından söz edilmiştir ki, iş yargısında bilirkişi hesap raporu alınması çok yaygın bir uygulamadır. Yine 107 nci maddenin ikinci fıkrasında "karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu" alacak miktarının belirlenmesinden söz edilmiştir ki, yukarıda sözü edilen yasal yükümlülükler sebebiyle işçiye çalışırken belge vermekle yükümlü olan işveren bunu yerine getirmediğinde, işçinin alacağın miktarını tam olarak belirlemesini beklemek doğru olmaz.

Belirsiz alacak davasını öngören hükümde biri sübjektif, diğeri objektif iki unsur karşımıza çıkmaktadır. Alacağın veya dava değerinin belirlenmesinin objektif olarak imkansız olması halinde belirsiz alacak davası açılabilecektir. Örneğin iş kazası geçiren işçinin açacağı davada işveren ve işçinin karşılıklı kusur oranları, kusursuz sorumluluk olup olmadığı ve varsa kaçınılmazlık durumu ile maluliyet oranlarının dava açma aşamasında belirlenmesi imkansızdır.

Sübjektif unsur ise alacaklının talep konusu miktarı belirlemesinin alacaklıdan beklenememesidir. İşçinin yasal hakları ödenmeksizin işten çıkarıldığı bir durumda yukarıda belirtilen masraflara ek olarak uzman hesap raporu aldırarak olası işçilik alacaklarını belirlemesi de hak arama özgürlüğü önünde engel olarak değerlendirilebilir.

İşyerinde sendikasız çalışan ve yasal işçilik alacakları konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olması beklenmeyen bir işçinin, alacakları doğru şekilde adlandırması dahi mümkün olmazken doğru hesap yöntemiyle birlikte ve tam olarak belirlemesi mümkün görülmemelidir. Ancak işyerinde hukuk müşaviri, personel uzmanı, muhasebe müdürü gibi bir konumda çalışan işçi bakımından aynı sonuca varmak mümkün olmayacaktır.

Genel mahiyette bu açıklamalardan sonra işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olmayacağı noktasında Dairemizce belirlenen kriterler aşağıdaki gibidir;

Genel mahiyette bu açıklamalardan sonra işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olmayacağı noktasında Dairemizce belirlenen kriterler aşağıdaki gibidir;

Kıdem tazminatı hesabı için, işçinin çalıştığı süre, fasılalı çalışma olup olmadığı, bu süre içinde ihbar önelini altı hafta aşan istirahat raporu alınıp alınmadığı, ücretsiz izin uygulaması olup olmadığı, grevde geçen sürenin varlığı, işçinin son ücreti, ücretin eki niteliğindeki ödemelerin son bir yıllık toplamı, işçiye sağlanan ayni hakların parasal değeri ve son bir yıllık ortalaması, ücretin eki mahiyetindeki ödemelerin devamlılık arz edip etmediği gibi konuların net olarak bilinebilmesi gerekir. Bu yüzden hesabın unsurlarına dair sözü edilen bir veya birkaç konuda belirsizlik halinde kıdem tazminatının başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün olmaz. HMK'nun 107 nci maddesinin gerekçesinde belirtildiği üzere alacaklının "alacağının tamamını tam olarak" tespiti mümkün değildir. Bu nedenle hesabın unsurlarındaki tartışma ve belirsizlik, alacağın da belirsiz olması sonucunu doğurur. Ancak ücret ve eklerine dair tartışma kıdem tazminatı tavan sınırlaması sebebiyle sonuca etkili değilse, kıdem tazminatının belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği düşünülmelidir.

İhbar tazminatı hesabı noktasında kıdem tazminatı için sözü edilen tavan sınırlaması hariç, benzer verilere ihtiyaç vardır. İşçinin çalışma süresindeki tartışmanın ihbar süresine dair dilimi etkilemesi veya işçinin ücreti ve eklerindeki herhangi bir tartışma halinde ihbar tazminatı hesabı da belirsizdir.

İşçinin ücretini ve çalışma süresini bilmesi gerektiği varsayımı ile ihbar ve kıdem tazminatının her durumda belirli olduğunu söylemek isabetli bir yaklaşım olmaz. Çalışma süresine ve ücreti ile eklerine dair yasal yükümlülüğe rağmen işverence belge verilmemiş bir işçinin, işverende mevcut işyeri şahsi sicil dosyasına ulaşmadan ve işverence bilgi ve belge sunulmadan önce henüz dava açma aşamasında bu tür tazminatların tamamını ve tam olarak hesaplamasını beklemek ve bunu bir dava şartı olarak kabul etmek, hak arama özgürlüğünü zedeler. Bu konuda alınacak olan uzman raporu da hesap noktasında aynı belge eksiklikleri sebebiyle yeterli olmayacağı gibi, iş sözleşmesi yasal hakları ödenmeksizin feshedilen işçiden dava öncesinde alacaklarını belirleyebilmek için hesap raporu almak yönünde bir masraf yapmasını beklemek de doğru olmaz.