muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1738, Karar No: 2013/7802, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1738 E.  ,  2013/7802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ödenmeyen tedavi masraflarının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5434 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı alan dava dışı ... eşi olan ve 31.05.2008 tarihinde ... Üniversitesi Hastanesinde stent takılan davacının, stent bedelinin yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, görevli yargı yolunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" dava şartı olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Yasa'nın 101. maddesine göre bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür.

5510 sayılı Yasa'nın "5434 sayılı Kanuna İlişkin Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 4. maddesinin 4. fıkrasına göre "Bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır."5510 sayılı Yasa'nın 3. maddesinin 8. bendinde "Kişilerin öncelikle sağlıklarının korunmasını, sağlık riskleri ile karşılaşmaları halinde ise oluşan

harcamaların finansmanını sağlayan sigorta" olarak tanımlanan "genel sağlık sigortasından" yararlanacak kişiler ve sağlanacak haklar, bu haklardan yararlanma şartları ile finansman ve karşılanma yöntemleri Yasa'nın 60-78.maddelerinde düzenlenmiştir.

harcamaların finansmanını sağlayan sigorta" olarak tanımlanan "genel sağlık sigortasından" yararlanacak kişiler ve sağlanacak haklar, bu haklardan yararlanma şartları ile finansman ve karşılanma yöntemleri Yasa'nın 60-78.maddelerinde düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın "Genel Sağlık Sigortası Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 12. maddesinde kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam edeceği ifade edilmiştir. Yasa koyucu iştirakçilik sıfatını 5510 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önce kazanmış olsa dahi tüm sigortalıların "genel sağlık sigortası" kapsamına alınmasını kararlaştırmış ancak Sosyal Güvenlik Kurumunca devir işlemleri tamamlanana kadar kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevlerinin, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde devamını uygun görmüştür.

18/12/2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan "Kamu Personelinin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkında Tebliğ; yine, 09/10/2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde, (5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15/01/2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15/10/2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir.

Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 01/10/2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15/10/2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15/01/2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olayda; 5434 sayılı Yasa kapsamında iştirakçi iken emekli olan Samim Kasar'ın hak sahibi eşinin davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildiği 01/10/2008 tarihinden önce 31.05.2008 tarihinde yapıldığıve böylece sağlık giderinin Kurumdan tahsiline dair uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19899, Karar No: 2014/19999, Tarih: 22.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/19899 E.  ,  2014/19999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu çekişme konusu 7 parça taşınmazın tapu kayıtlarında soyadının yazılmadığını ya da “Karga” olarak yazıldığını, öte yandan aynı tapu kayıtlarında baba adının “...” veya “...” olarak yazıldığını ileri sürerek, anılan kayıtlarda soyadının “...”, baba adının ....” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14506, Karar No: 2021/11776, Tarih: 05.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14506 E.  ,  2021/11776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5833 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3159, Karar No: 2023/3865, Tarih: 18.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3159 E.  ,  2023/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/188 E., 2023/86 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki geçit hakkının tesisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Yargıtay 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; maliki olduğu 101 ada 15 parsel lehine, komşu taşınmazlardan uygun bulunacak bir güzergahtan geçit hakkı talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Maliye Hazinesi vekili, öncelikle davanın husumetten, mümkün olmazsa esastan reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; davanın, davalı Hazine yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı ... Belediyesi yönünden kabulü ile davacı adına tapuda kayıtlı bulunan 101 ada 15 parsel sayılı taşınmaz lehine, davalı ... Belediyesi adına kayıtlı bulunan 373 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinden dosyada bulunan fen bilirkişileri... ve...'in 01.04.2014 tarihli krokili ek raporlarında 1 numaralı güzergah üzerinde kırmızı renkle boyalı "A" harfi ile gösterilen 270,53 m²'lik kısım üzerinde geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 02.04.2018 tarihli, 2015/10289-2018/2533 E. -K. sayılı ilamı ile; ''... davacının 101 ada 15 parsel sayılı taşınmazı yararına geçit kurulan ve kroki ile raporda pembe renkli 1. güzergah olarak gösterilen 373 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan kurulan geçit yerinin dere üzerinden geçirilmesi suretiyle kurulmuş olması geçit yerlerinin kesintisiz olarak genel yola bağlanmasını amaçlayan "kesintisizlik ilkesini" zedelediği görülmektedir. Dere yatakları kural olarak devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir ve bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı olan bir yerin, kişinin özel yararlanmasına terki olanaklı değildir. Geçit davalarında amaç yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazın genel yola ulaşımını kesintisiz olarak sağlanmaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer de olmadığından kesintisizlik ilkesi ihlal edilmiş olur. Bu nedenle mahkemece dava konusu taşınmazın geniş paftası getirtilerek genel kadastral yolla bağlantısını sağlayacak farklı alternatifler araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir...'' gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ret gerekçesinin hatalı olduğunu, davacı taşınmazında tarımsal üretim yapıldığını beyanla hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

2. Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır.

Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13394, Karar No: 2015/21332, Tarih: 10.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/13394 E.  ,  2015/21332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

UYAP kayıtlarının tetkîkinden; davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin karar verildiği ancak bu ek kararın davacı tarafa tebliğ edilmediği izlenimi edinilmekle,

Bu tebligatın yapılıp yapılmadığının araştırılması, şayet tebliğ yapılmış ise tebligat parçasının eklenerek gönderilmesi, tebligat yapılmamış ise tebligat işleminin yapılıp temyiz süresi beklenerek dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2175, Karar No: 2011/2857, Tarih: 05.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2175 E.  ,  2011/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/29445

MAHKEMESİ :(BURSA) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :08.07.2010 gün ve 233/227

SUÇ :İzinsiz silah taşımak

İzinsiz silah taşımak suçundan sanık B.. S.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak 6136 sayılı Kanunun 13/1 ve 765 sayılı Yasanın 59 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (BURSA) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.07.2010 gün ve 233/227 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü Barış hakkında, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. Maddesinin ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş,

Ancak;

Hükümlü hakkında 6136 Sayılı Kanunun 13/1 ile 765 Sayılı TCK. nun 59. Maddesi uyarınca kurulan ve onanarak kesinleşen 25.10.2001 tarihli hükmün, hükümlü lehine olduğunun anlaşılması halinde, uyarlama isteminin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde infazda tereddüt doğuracak nitelikte yeniden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olduğundan, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 05.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2608, Karar No: 2023/3495, Tarih: 30.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2608 E.  ,  2023/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

SAYISI : 2022/823 E., 2022/1025 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti davasında davanın reddine dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 1979 yılında ... Köy Hizmetlerinde göreve başladığını, 1986 yılında kadroya geçtiğini ve 1989 yılında greyder iş makinesi operatörü olarak çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin 2003 yılında bacağında rahatsızlık çıktığını, ... Devlet Hastanesinden "ayağını bükerek çalışması sakıncalıdır" şeklinde rapor aldığını, fakat işyerinin davacıyı işten çıkartmakla tehdit ederek ve imzalatmak zorunda bıraktıkları belge ile aynı görevde çalıştırmaya devam ettiklerini, SGK Sağlık İşleri Genel Müdürlüğünün müvekkili hakkında "venöz tromboz nedeniyle hastanın hafif işlerde çalışması(uzun süre ayakta kalarak veya bükerek çalışması sakıncalıdır" şeklinde karar aldığını, rahatsızlığına rağmen çalıştırılmaya devam edilen müvekkilinin 20.12.2003 tarihinde kar mücadelesi adı altında kar temizleme ve köy yolunu açma görevinde Ünür-Çağabey köy yollarında faaliyet gösterdiği sırada kullandığı araca zincir takmak için indiği sırada ayağı kayıp düşünce ayağını kırdığını, iki gün rapor aldığını, işyeri tarafından bu olayın iş kazası olarak kayda alınmadığını, müvekkilinin bacağına ilişkin özür durumunun tespiti için ... Devlet Hastanesine müracaat ettiğini, % 46 oranında vücut fonksiyon kaybı belirlendiğini, ... Numune Hastanesince %40 vücut fonksiyon kaybı oranı belirlendiğini, bu nedenle hastalık oranının netleşmesi için Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini beyan ederek müvekkilinin maluliyet durumunun ve vücut fonksiyon kaybının Adli Tıp Kurumu raporuyla belirlenmesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili, davacının talep ettiği maluliyet durumunun tespiti ve Adli Tıp Kurumundan aldırılmasını talep ettiği davaya konu raporun ... 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2011/179-2013/94 E-K sayılı ilamından da anlaşılacağı ... 13.İş Mahkemesinin 2006/710 E. sayılı dosyasına binaen aldırıldığını ve kurulun tespit ettiği maluliyet oranının %10 olarak kayıtlara geçtiğini, anılan mahkeme ilamına göre kurum aleyhine, davacı tarafın lehine hükmedilen tazminat miktarının Yargıtay incelemesinden geçerek onandığını ve tazminatın davacıya ödendiğini, daha önce maluliyet durumu ile ilgili mahkeme kararı olduğundan dolayı davanın kesin hüküm nedeniyle reddi gerektiğini beyan etmiştir.

Davalı SGK vekili, davacının 20.12.2013 tarihinde iş kazası geçirdiğini, iş kazası sonucu kendisine %10,1 oranı ile 15.10.2004 tarihli sürekli iş göremezlik derecesinin tespit edildiğini, davacının kuruma başvurması sonucu 02.02.2015 tarihli Sağlık Kurulu kararı ile maluliyetin yeniden değerlendirildiğini ve % 28,2 olarak tespit edilerek sürekli iş göremezlik ödeneğinin artırıldığını, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.02.2016 tarih, E.2015/453, K.2016/81 sayılı kararıyla; dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 16.10.2018 tarih, E.2016/6115, K.2018/8080 sayılı kararında Mahkemece, dava şartı yokluğu sebebiyle davanın reddine karar verilmiş ise de 11.09.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi ile 5521 sayılı Kanun'un 7 inci maddesine 3 üncü fıkra olarak eklenen düzenleme gereği, dava açılmadan önce Sosyal Güvenlik Kurumuna müracaatın olması ve Kurumca müracaata konu istemin zımnen ya da açıkça reddedilmesi gerektiği dava şartı olarak düzenlenmiş olup, eldeki davada, davacı tarafından 5521 sayılı Kanun'un 7/3 maddesine uygun bir şekilde, davaya konu istem hakkında, Kurum tarafından 02.02.2015 tarihli sağlık kurulu kararıyla davacının % 28,2 oranında sürekli iş göremez olduğuna dair karar verildiği, davacının 26.05.2015 tarihinde eldeki davayı açtığı anlaşılmakla; kesinleşen ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin E.2011/179 sayılı dosyası da dikkate alınmak suretiyle davanın esasına girilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 13.01.2022 gün, E.2018/1063, K.2022/25 sayılı kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde neticeten verilen ATK 2. Üst Kurul Raporu hükme esas alınarak davacının %23.0(yüzdeyirmiüç) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş olduğu kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı