muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14421, Karar No: 2013/11529, Tarih: 20.06.2013

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı bankanın ... Şubesi ile dava dışı şirket arasında 16/06/2008 tarihinde düzenlenen 150.000,00 TL limitli genel kredi ve teminat sözleşmesinde davalı ... Ltd. Şirketinin müteselsil kefil sıfatı ile imzası bulunduğu, sözleşme tarihinde imzası bulunan davalı şirket temsilcisinin münferit imza ile temsile yetkili olduğunun Ticaret Sicil Gazetesinin 09/05/2007 tarihinde yayınlanan imza sirküleri doğrultusunda davalı ... Ltd. Şirketini bağlayacağı, davacı bankanın 16/06/2008 tarihli ... şirketinin kullandığı 75.000,00 TL limitli kredinin kefilinin de davalı ... olduğu, sözleşme tarihinden sonra ... şirketi müşterek imza yetkisi vermiş ise de verilen müşterek imza yetkisinin 12/08/2009 tarihinde ticaret sicil gazetesinde ilan edilmiş olmakla davalı şirketi davacıya karşı sorumluluktan kurtarmayacağı, davalıların imzaladıkları ve sorumlu oldukları sözleşme kapsamında müteselsil kefil olarak icra takibine konu asıl alacak ve ferilerinden sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne, icra takip dosyasına yapılan itirazın iptaline, alacak likit ve bilinebilir olduğundan asıl alacağın % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ...Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 16.06.2008 tarihli 150.000 TL. Meblağlı ve 75.000 TL. Meblağlı iki adet genel kredi sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzalayan davalı şirkete ve davalı ...'a karşı başlatılan ilamsız icra takibine yapılan itirazın İİK'nın 67. maddesi gereği iptali istemine ilişkindir. Mahkemece 24.03.2011 tarihli celsesinde icra dosyası kapsamında davacı alacağının hesaplanması için gerektiğinde banka kayıtları üzerinde inceleme yapmak üzere yetki verilmesine karar verildiği halde banka kayıtları üzerinde inceleme yapılmaksızın dosya kapsamı üzerinde yapılan inceleme sonunda 21.04.2011 tarihli 1. bilirkişi raporu alınmış, alınan bu rapora davalı vekilinin itirazı üzerine talimat yolu ile Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 27.02.2012 tarihli 2. bilirkişi raporu alınmıştır.

Bilindiği üzere BK'nın 490. maddesi gereği kefil borçtan kefalet limiti ve kendi temerrüdünün hukuki sonuçları ile sorumludur. BK.nun 101. maddesi uyarınca borcun ifa edileceği gün müttefikan tayin edilmiş olmadıkça muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Somut olayda, hesabın katı ihtarnamesinden davalılara kat ihtarının tebliğ edilemeyip iade edildiği anlaşılmıştır. İhtarnamenin tebliğ edilmemiş olması durumunda temerrüdün takiple gerçekleşeceği kuşkusuzdur. Davalı kefillere hesap kat ihtarı tebliğ edilemediğinden temerrüdün takip tarihi itibariyle başlayacağı gözetilmeden kefillerin durumunu ağırlaştırıcı sözleşme hükümleri doğrultusunda temerrüt tarihinin tespiti ve takip öncesi işlemiş faiz ile sorumlu tutulması da isabetli değildir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş davacı banka kayıtları üzerinde konusunda uzman bir bilirkişi ile inceleme yapılarak takip tarihi itibariyle davalı-kefillerin sorumlu olacağı borç tutarının tespitinden ibarettir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı şirket yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı ... Mot. Araçl. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. şirketi yararına takdir edilen 990,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak anılan davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39174, Karar No: 2017/24853, Tarih: 14.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39174 E.  ,  2017/24853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ... davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, sorumluluk zammı, ikramiye, yakacak yardımı, giyim ve koruyucu eşya yardımı, kira yardımı, belediye hizmetlerinden yararlanma (ulaşım) yardımı ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalı ... Belediye Başkanlığı’nın tüm, davalı ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 166. maddesinin altıncı fıkrasında, “Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” hükmü düzenlenmiştir.

Davacı işçinin devredildiği davalı ...’nın, 6111 sayılı Kanun’un 166. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan sorumluluğu bulunmamaktadır. Mahkemece, söz konusu kanun maddesinin nazara alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olmuştur.

Her ne kadar, mahkemece uyulan bozma ilamında, bu yöne ilişkin bir bozma sebebi mevcut değil ise de, açık kanun hükmünün temyiz incelemesi sırasında maddi hataya dayalı olarak gözden kaçtığı anlaşılmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04/02/1959 tarihli 1957/13 esas ve 1959/5 karar sayılı ile 09/05/1960 tarihli 1960/21 esas ve 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz.

Anılan sebeple, hüküm altına alınan alacaklardan, davalı ...’nın sorumluluğu, yukarıda açıklanan 6111 sayılı Kanun’un 166. maddesinin altıncı fıkrası hükmü nazara alınarak yeniden değerlendirilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13601, Karar No: 2013/12915, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/13601 E.  ,  2013/12915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18051, Karar No: 2018/1715, Tarih: 14.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/18051 E.  ,  2018/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... Sağ. Hizm. A.Ş. vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, rahatsızlığı nedeniyle davalı hastanede 15.07.2010 tarihinde by-pass ameliyatı olduğunu, ancak işbaşı yaptığında nefes darlığı, göğüs ağrısı ve yorgunluk şikayetinin devam ettiğini, iş perfonmansı ve çalışma gücünü yitirdiği gerekçesiyle işten çıkarıldığını, 01.08.2012 tarihinde yapılan anjiyo tedavisi sırasında daha önce yapılan by-pass ameliyatında iptal edilerek kapatılması gereken bir damarın iptal edilmediğini, açık unutulduğunu, bu nedenle kanın yaklaşık 1/3'ünün bu damardan kaçak yaptığı için kalbe gitmediğini, tüm şikayetlerin bundan kaynaklandığını öğrendiğini, akabinde 27.08.2012 tarihinde yapılan ikinci ameliyatla bu damarın iptal edildiğini, işten çıkarılması nedeniyle kredi borcunu ödeyemediğini, evli ve bir çocuk babası olduğunu, eşinin kanser tedavisi gördüğünü, bu ameliyatın özensiz ve dikkatsizce yapıldığını, bu zararların tamamından hastanenin ve doktorun sorumlu olduğunu, işsiz kalması, borçlarını ödeyemeyecek duruma gelmesi, hacizlere maruz kalmasından dolayı manevi olarak çöküntü yaşadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL maddi, 100.000,00TL manevi tazminatın 13/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ameliyattaki işlemlerin hekim hatası değil, uygulanagelen bir hekim tercihi olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hastanede olunan by-pass ameliyatında yeterli dikkatin gösterilmemesi nedeniyle kapatılması gereken bir damarın iptal edilmemesi ve buna dayalı rahatsızlığın devam etmesi nedeniyle uğranılan maddi manevi zararların tazmini istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir.

Mahkemece, davalı tarafa kusur atfetmeyen, dosya içerisinde bulunan, 22.12.2014 tarihli Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu raporu benimsenmek suretiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Alınan ATK raporu incelendiğinde, 15/07/2010 tarihinde ikili bypass operasyonu uygulanan hastanın 27/08/2012 yılında yapılan anjiografisinde lima yan dalının açık olduğunun tespit edilen ve aynı tarihte yan dal embolizasyonu uygulandığı ve şifa ile taburcu edildiği, LİMA'dan yan dal açık kalmasının myokart iskemisi ile net bir ilişkisinin bulunmadığı, bu tür ameliyatlardan sonra bazı yan dalların açık kalmasının kabul edilebilir sınırlar arasında değerlendirildiği, yapılan ameliyatın endikasyonunun bulunduğu, kullanılan tekniğin günümüz tıbbında kabul gören yöntemler arasında olduğu, kişinin ameliyatında görev alan hekim ve diğer sağlık çalışanlarına atfı kabil kusur tespit edilmediği belirtilmiş ancak davacıların tüm iddialarını aydınlatıcı şekilde hazırlanmadığı değerlendirilmiştir. Hal böyle olunca, mahkemece, davaya konu olayda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, aralarında Kalp Damar Cerrahisi uzmanı da bulunan, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği ve uygunluğu hususunda, özellikle iddia ve itirazları karşılayacak şekilde, davalı tarafa atfı kabil bir kusur olup olmadığı hususunda, detaylı incelemenin temini için, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davalı tarafın kusurlu olup olmadığının belirlenmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönler göz ardı edilerek, eksik incelemeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1983, Karar No: 2014/6997, Tarih: 05.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1983 E.  ,  2014/6997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/108-2013/468

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket ile aralarında davalının da bulunduğu arsa sahipleri arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine ek olarak 10.03.2011 tarihinde imzalanan “Ek Sözleşme” başlıklı sözleşmede, inşa edilecek binadaki 5 ve 9 no'lu bağımsız bölümlerin fiyat farkına ilişkin ödeme planları ve miktarlarının belirlendiğini, sözleşme tarihinden başlamak üzere inşaat bodrum kat tabliyesi bitiminde fiyat farkının tamamının ödenmiş olması şartı getirildiğini, ödenmemesi veya eksik ödenmesi durumunda sözleşme tarihinden bodrum kat tabliyesi bitene kadar geçen her ay için yüklenici firmaya ödeyecekleri bedelin %25'i nispetinde gecikme faizi ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin sözleşme ile yüklendiği inşaatı tamamlayıp dairelerin teslimini yaptığını, ek sözleşme ile belirlenen fiyat farklarını diğer arsa sahiplerinden tahsil etmiş olmasına karşın davalının ihtara rağmen borcunu ödemediğini ileri sürerek, 9 no'lu daireye ilişkin fiyat farkından oluşan 34.000.00 TL'nin ek sözleşmenin 3. maddesi uyarınca bodrum kat tabliyesi bitene kadar geçen her ay için aylık %25 oranında faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkiline vekaleten hareket eden C. K. arasında imzalanan 10.03.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine yazılabilecek olan şartların aynı tarihli ek sözleşmeye yazıldığını, resmi şekilde yapılması zorunlu olan sözleşmeye adi yazılı şekilde hükümler ilave edildiğini, ek sözleşmenin geçersiz olduğunu, ek sözleşmede her ne kadar hazır olanlarca okunduğu ve hazır olmayanlara da telefon ile bilgi verildiği şeklinde bir ibare var ise de bunun doğru olmadığını, ayrıca ödenecek 200.000,00 TL'nin hissedarlar arasında eşit şekilde dağıtılmadığını, davacının sözleşmedeki taahhütleri yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirket temsilcisi ile davalı ve dava dışı şahısların vekili sıfatıyla C. K. arasında 10.03.2011 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, yine aynı gün aynı şahıslar arasında adi yazılı şekilde ek sözleşme düzenlendiği ve davacının 34.000,00 TL fiyat farkı ödemesinin kararlaştırıldığı, ek sözleşmede belirtilen bu hususun davalının durumunu ağırlaştırıcı ve sözleşmeyi tadil edici nitelikte olduğu, sözleşmenin noterlikçe düzenlenmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki 10.03.2011 tarihli asıl ve aynı tarihli “Ek Sözleşme” başlıklı sözleşmeye dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin “Genel Şartlar” başlıklı 1. maddesi “Bina bir (1) bodrum, bir (1) zemin, beş (5) Normal kat, olmak üzere altı (6) kat şeklinde yapılacaktır. Her katta iki daire olacaktır. Toplam oniki (12) dairedir. Daireler kombili olup, kombi daire sahiplerine ait olacak. Daireler %50 şeklinde paylaşılmış olup, 6 daire arsa sahiplerine, 6 dairede yüklenici firmaya aittir, fakat arsa sahipleri 2 daireyi (5 ve 9 no'lu daireler) yüklenici firmadan bedelini ödeyerek satın alacaklardır.” hükmünü içermekte olup, aynı tarihli ek sözleşmede ise yükleniciden satın alınacak 5 ve 9 no'lu dairelerin satış bedeli ile arsa maliklerinin her birine düşen payın belirlendiği anlaşılmıştır.

Mahkemenin gerekçesinde dayandığı, (dava tarihinde yürürlükte bulunan) 6098 sayılı TBK'nın 13. maddesinde, "Kanunda yazılı şekilde yapılması öngörülen bir sözleşmenin değiştirilmesinde de yazılı şekle uyulmasının zorunludur. Ancak sözleşme metniyle çelişmeyen tamamlayıcı yan hükümler bu kuralın dışındadır. Bu kural, yazılı şekil dışındaki geçerlilik şekilleri hakkında da uygulanır" hükmüne yer verilmiştir. Taraflar ek sözleşmede, sözleşmenin esaslı unsurlarında değişiklik yapmamışlar, durumlarını ilk sözleşmeye göre ağırlaştırmamışlar ve ilk sözleşme ile çelişki yaratır yeni bir hüküm getirmemişler ise, ek sözleşmesinin resmi biçimde yapılması zorunluluğu bulunmamaktadır.

Somut olayda, asıl sözleşmede yer alan 5 ve 9 nolu dairelerin satışına ilişkin ayrıntılar ek sözleşmede belirlenmiş, tamamlayıcı ve açıklayıcı bir hüküm getirilmiş olup, ek sözleşmenin arsa sahipleri yönünden ağırlaştırıcı hüküm getirdiğinden söz edilemez. Bu durumda, mahkemece, uyuşmazlığın esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/860, Karar No: 2012/6821, Tarih: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/860 E.  ,  2012/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/553, Karar No: 2018/993, Tarih: 08.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/553 E.  ,  2018/993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7.maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

Şikayetçi borçluların icra emri ve takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurdukları;...1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 15.08.2016 tarih ve 2016/419 E. - 421 K. sayılı kararı ile borçlu şirketin yapmış olduğu şikayetinin kabulü ile şirkete gönderilen icra emrinin iptaline, borçlulardan ...'ün yapmış olduğu şikayetin süre nedeniyle reddine karar veridiği, borçlu ... ve alacaklı tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 12.10.2016 tarih ve 2016/14 E. - 2016/14 K. sayılı kararı ile borçlu ...'ün istinaf başvurusunun HMK 357/1. maddesi gereğince reddine, alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile hüküm kısmının 5. maddesinde yer alan vekalet ücreti yönünden verilen kararın kısmen kaldırılmasına, hükmün 5. fıkrasının "davanın niteliği ve sebebiyet ilkesi gözönüne alındığında davacı şirket lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına" şeklinde düzeltilmesine, karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde, davanın esasıyla ilgili olarak; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında karar verileceği hükmü yer almaktadır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesi'nce, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, istinaf isteminin kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken,