muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3365, Karar No: 2022/15400, Tarih: 24.11.2022

Somut olayda, 1049 ada 5 nolu parselin 350.000,00 TL bedelle, 16 nolu parselin ise 360.000,00 TL bedelle davalı şahıslar adına ihale edildiği, yasal süre içerisinde ihale bedeli yatırılmadığından ikinci en yüksek pey süren kişilere teklif götürüldüğü ve ikinci en yüksek pey süren dava dışı kişilerin süresinde kabul beyanı neticesinde 1049 ada 5 nolu parselin 98.500,00 TL bedelle, 16 nolu parselin ise 110.000,00 TL bedelle üçüncü kişilere ihale edildiği ve ihalenin kesinleştiği görülmektedir.

Bu durumda, ikinci en yüksek pey süren üçüncü kişiye ihale yapılmış olup, taşınmaz, İİK'nun 133/1. maddesi gereğince icra müdürlüğünce yeniden artırmaya çıkarılmadığından davalı (ilk ihale alıcısı), İİK'nun 133/2. maddesi uyarınca teklif edilen bedel ile son ihale bedeli arasındaki farktan sorumlu tutulamaz.

O halde, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, istemin kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 24/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11779, Karar No: 2017/1942, Tarih: 14.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/11779 E.  ,  2017/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.09.2013 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.03.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13084, Karar No: 2014/528, Tarih: 21.01.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/13084 E.  ,  2014/528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Gerekçeli karar başlığına, suç tarihlerinin “13.06.2012 ve 14.06.2012” yerine “06.02.2012 ile 12.03.2013 tarihleri arası” olarak yazılması, mahkemece düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ile sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA; sanık ... yönünden Başkan Vekili ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla; diğer sanık hakkında oybirliğiyle, 21.01.2014 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(sanık ... hakkındaki hükümle ilgili)

1- Tartışmanın konusunu, gizli soruşturmacının değişik tarihlerde sanıktan iki kez esrar alması nedeniyle, sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı oluşturmaktadır.

2- "Gizli soruşturmacı" 5271 sayılı "Ceza Muhakemesi Kanunu"nun 139. maddesi ile "Ceza Muhakemesi Kanununda Öngörülen Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi, Gizli Soruşturmacı ve Teknik Araçlarla İzleme Tedbirlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik"in 23-28. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu hükümlere göre;

a) Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilememesi halinde, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir. (CMK 139/1; Yönetmelik 23/1)

b) Soruşturmacı, faaliyetlerini izlemekle görevlendirildiği örgüte ilişkin her türlü araştırmada bulunmak ve bu örgütün faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili delilleri toplamakla yükümlüdür. (CMK 139/4; Yönetmelik 27/1)

c) Soruşturmacı, görevini yerine getirirken suç işleyemez ve görevlendirildiği örgütün işlemekte olduğu suçlardan sorumlu tutulamaz. (CMK 139/5; Yönetmelik 27/2)

d) Gizli soruşturmacının görevi, soruşturma konusu suçun işlenip işlenmediğini, işlenmiş ise işleyenin kim olduğunu belirlemek ve bu konudaki delilleri toplamaktır. Gizli soruşturmacı bu görevini yerine getirirken suç işleyemez, başkasını suç işlemeye azmettiremez.

3- Devletin temel görevlerinden biri de "suç işlenmesini önlemektir." Devlet görevlisinin bir kişinin daha fazla ceza almasını sağlamak için onu bazı hareketleri yapmaya yönlendirmesi kabul edilemez. Aksi halde gerek Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan "hukuk devleti" ilkesi gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde öngörülen "adil yargılama" hakkı ihlâli edilmiş olur.

3- Devletin temel görevlerinden biri de "suç işlenmesini önlemektir." Devlet görevlisinin bir kişinin daha fazla ceza almasını sağlamak için onu bazı hareketleri yapmaya yönlendirmesi kabul edilemez. Aksi halde gerek Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan "hukuk devleti" ilkesi gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde öngörülen "adil yargılama" hakkı ihlâli edilmiş olur.

4- Somut olayda, gizli soruşturmacı 13.06.2012 tarihinde sanıktan 0,9 gram esrar almıştır. Böylece sanığın "satmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma" suçu belirlenmiş ve delili elde edilmiştir. Buna rağmen gizli soruşturmacının sanığı yakalamayıp bir gün sonra sanıktan tekrar 0,5 gram esrar alması hem gereksizdir hem de görevi kapsamında değildir. Öte yandan, gizli soruşturmacının asıl amacı "uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak" değil, "suçu ve failini belirlemek, suçla ilgili delilleri elde etmekten ibaret" olduğundan, gerçek anlamda bir "alım-satım" da söz konusu değildir. Sanığın bu esrarı ilk satıştan sonra temin ettiğine ilişkin bir delil de bulunmamaktadır.

Gizli soruşturmacının sanıktan ikinci kez esrar alınması ayrıca suç oluşturmayacağından, zincirleme suç hükümleri de uygulanamaz.

5- Sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasının yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 21.01.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/18512, Karar No: 2015/3586, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18512 E.  ,  2015/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/9955 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre (13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 27/05/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12560, Karar No: 2011/17974, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12560 E.  ,  2011/17974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10338, Karar No: 2022/16334, Tarih: 18.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/10338 E.  ,  2022/16334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

...

Sanık ... hakkında “2008, 2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizi ile sanık ... hakkında aynı suçlardan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık ...’in, diğer sanıkla birlikte şirket kurduklarını, iki ay şirkette kaldıktan sonra Ankara’ya taşındığını, taşındıktan sonra ...

’la sadece bir kez görüştüğünü, şirkete fiilen gidip gelmediği için şirketin gerçekten faaliyette bulunup bulunmadığını bilmediğini savunması, sanık ...’un, sanık ...’le şirket kurmayı planladıklarını ancak aynı isimle başka bir şirketin olduğunu öğrenince vazgeçtiklerini, şirketin kurulmadığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Suçlara konu kanaat oluşturacak sayıda fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden (her takvim yılı yönünden) veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler (kanaat oluşturacak sayıda) hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

4- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, (kanaat oluşturacak sayıda) CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5- Sanıklar hakkında; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi ve tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5925, Karar No: 2025/871, Tarih: 13.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5925 E.  ,  2025/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/648 Esas, 2019/871 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen karar, davacı TMSF vekili, davalılar ... vekili ve ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Grubu şirketlerinden olan ... Basın Gazetecilik Matbaacılık ve Yayın San. A.Ş.'ye TMSF'nin 13.02.2004 günlü kararıyla el konulduğunu, Fon Kurulu tarafından görevlendirilen yöneticilerce yapılan inceleme sonunda davacı şirketin sermaye artırım borçalarının ödenmediği halde kayıtlarda ödenmiş gibi gösterildiğini, şirket hakim ortakları, ortaklar, yönetim kurulu üyeleri, denetçiler ve şirket çalışanları olan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 21.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle alacak miktarını 515.000,00 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalılar ve vekilleri cevap dilekçesinde; davanın reddini istemişlerdir.

III.MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalılar ve vekilleri cevap dilekçesinde; davanın reddini istemişlerdir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak davalılardan ...'in şirketin hem ortağı ve yönetim kurulu üyesi olduğu, hem de genel müdür, genel müdür yardımcılığı ve icra kurulu müdürü olarak görev aldığı, tüm apel borçlarından sorumluluğunun bulunduğu, davacı şirkette 2.derece A grubu imza yetkisine sahip olan ve finans koordinatörü olarak görev yapan davalı ...'in de tüm apel borçlarından, muhasebe müdürü ...'ın hem şirketin ortağı hem de yönetim kurulu üyesi olması nedeniyle yine tüm apel borçlarından, 2000 yılına kadar yönetim kurulu üyesi olan davalılar ..., ... ve ...'un hem ortak hem de yönetim kurulu üyesi olarak 20.000,00 TL'den, 2000 yılına kadar denetçi olarak görev yapan davalı ... 20.000,00 TL'den, yönetim kurulu üyesi olarak görev yapan ...'ın 15.03.1999 tarihli 5.000,00 TL apel borcundan, davalı ... doğrudan doğruya davacı şirkette çalışmadığından yalnız ortak sıfatıyla 99.000,00 TL'den, ortak sıfatı dışında şirket çalışanı ya da yönetim kurulu ve denetim kurulu üyeliği sıfatı bulunmayan davalı ...'in yalnız ortak sıfatıyla 10.01.2002 tarihli sermaye arttırımından kaynaklı 79.200,00 TL'den, yine ortak sıfatı dışında şirket çalışanı ya da yönetim kurulu ve denetim kurulu üyeliği sıfatı bulunmayan davalı ...'nun da yalnız ortak sıfatıyla 10.01.2002 tarihli sermaye arttırımından kaynaklı 99.000,00 TL'den sorumlu oldukları, hakim ortak sıfatıyla sorumlu oldukları iddia edilen davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında daha önce verilen ret kararının bozma kapsamı dışında bırakıldığı ve şirket kayıtlarına göre bu davalıların ortak olduklarına yönelik bir emare bulunmadığından sorumlu olmadıkları, bunlar dışında kalan ve davacı tarafça haklarındaki davalar takipsiz bırakılıp açılmamış sayılan davalılar dışındaki kalan davalılar yönünden ise, söz konusu davalıların doğrudan doğruya davacı şirkette çalışmadıkları, pek çoğunun dava dışı grup şirketlerinde çalıştıkları, davacı şirkette çalışanların ise apel borcunun çağrılması ile ilgili doğrudan doğruya bir görevlerinin ve yetkilerinin bulunmadığından haklarındaki davanın reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı TMSF vekili, davalılar ... vekili ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ... Grubu şirketlerinden olan davacı ... Basın Gazetecilik Matbaacılık ve Yayın Sanayi A.Ş.'nin apel borçlarının ödenmediği halde ödenmiş gibi gösterildiğinden gerçekte ödenmeyen apel borçlarının şirket hakim ortakları, figüran ortakları, yönetici ve denetçi ile çalışanlardan yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı TMSF vekili, davalılar ... vekili ve ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı TMSF vekili, davalılar ... vekili ve ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. SONUÇ: Davacı TMSF vekili, davalılar ... vekili ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılar ... ve ...'e ayrı ayrı yükletilmesine, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/23230, Karar No: 2025/1096, Tarih: 12.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/23230 E.  ,  2025/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2019/1331 E., 2019/1322 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.07.2023 tarihli ek kararının, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Dosya arasında bulunan nüfus kayıt örneğine göre sanığın 06.07.2019 tarihinde öldüğü bu nedenle hakkında düşme kararı verildiği, Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine ek karar ile adli emanette bulunan suç eşyasının 6136 sayılı Kanun'a aykırı olması sebebiyle müsaderesine karar verildiği ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından sanık mirasçılarının temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.07.2023 tarihli ek kararında sanık mirasçıları tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.