muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10610, Karar No: 2022/10925, Tarih: 31.10.2022

Buradaki 5 yıllık süre, denetim yükümlülüklerinin yerine getirilebilmesi içindir, maddenin 3. fıkrasında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır, bu süre üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi gerek görülmesi halinde tedaviye tabi tutulabilir.

Bu hükümlerin tamamı değerlendirildiğinde, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenme süresi, yükümlülüklerini getirmeyenler için öngörülmüş değildir.

Aynı zamanda

CMK’nın 223/8. maddesine göre;

‘‘Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir’’. Şeklindedir.

5271 Sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrasına göre, davanın düşmesine karar verilmesi için soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.

Bu duruma ilişkin örnekler vermek gerekirse;

a) Yasama dokunulmazlığı, Cumhuriyet Savcılıklarının bazı suçlar hakkında ceza davası açabilmesini sınırlayan sürenin geçmiş olması, izin, şikayet, yeni delil bulunması, açık dava bulunmaması, suçun işlenmesinden sonra ortaya çıkan akıl hastalığı, ön ödemenin yerine getirilmemesi, uzlaşmanın bulunmaması gibi durumlar soruşturma ve kovuşturma şartı olarak gösterilebilir. Yine şikayete bağlı bir suçta şikayetten vazgeçilmesi ya da şikayet süresinin kaçırılmış olması, soruşturma izni alınmadan memur hakkında işlem yapılamayacağı durumunda, soruşturma izni verilmemesi, düşme kararı verilmesini gerektirir.

Halbuki bu suçla ilgili olarak beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenme süresi, şüphelinin 5 yıllık süre içinde yükümlülüklere uyması halinde dava açılmasının önlenmesi için verilen bir imkandır. Şüpheliyi, sanık olup cezalandırılmasından koruyan bir hükümdür. Buradaki 5 yıllık süre KOVUŞTURMAMA ŞARTIDIR. Aksi halde şüpheli/sanık hakkında dava açılacaktır.

Yukarıda da belirttiğim CMK’nın 223/8. maddesine göre;

... Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Demektedir.

Bir başka deyişle, 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi kovuşturmama süresidir, bu 5 yıllık erteleme süresinde yükümlü, yükümlülüklerini yerine getirdiğinde dava açılmayacaktır. Yükümlü 5 yıl içinde yükümlülüklerini yerine getirmeme halinde kovuşturmaya başlanacak kısaca dava açılacaktır, bu durum kovuşturma şartının gerçekleşmiş olması halidir. Bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahsedilerek düşme kararı verilemez.

Bir başka deyişle, 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi kovuşturmama süresidir, bu 5 yıllık erteleme süresinde yükümlü, yükümlülüklerini yerine getirdiğinde dava açılmayacaktır. Yükümlü 5 yıl içinde yükümlülüklerini yerine getirmeme halinde kovuşturmaya başlanacak kısaca dava açılacaktır, bu durum kovuşturma şartının gerçekleşmiş olması halidir. Bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahsedilerek düşme kararı verilemez.

b) 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunumuza göre öngörülen düşme sebeplerinin varlığı hallerinde de davanın düşmesine karar verilir. Bu hallerde TCK’nın 64. maddesine göre sanığın ölümü, TCK’nın 65. maddesinde yer alan, genel af (özel af halinde kamu davası hakkında düşme kararı verilemez) ve TCK’nın 66. maddesine göre zamanaşımıdır.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle CMK’nın ve TCK’nın bu hükümleri dışında, düşme kararı verilemez.

Uygulama yeri olmadığı halde, düşme kararı verilmesi nedeniyle, TCK’nın 191. maddesindeki suça ilişkin dava zamanaşımı süresi düzenlemesinin önüne geçilerek zamanaşımı kurumu uygulanamaz hale gelir.

Açıkladığım tüm bu nedenlerle; Dairemizin 2022/10925 sayılı kararının (2-bb) bendinde yer alan Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesi süresinin sona ermiş olması nedeniyle, davanın düşmesine karar verilmemesi gerektiği görüşünde olduğumdan, Sayın çoğunluğun bu bozma gerekçesine katılmıyorum. 31.10.2022
Yargıtay — Esas No: 2007/650, Karar No: 2007/2759, Tarih: 20.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/650 E.  ,  2007/2759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun ..Şubesindeki hesabına İİK. nun 89/1. maddesi uyarınca 1.haciz ihbarı gönderilmek suretiyle haciz uygulandığı, aynı hesaba Adana 5.İcra Müdürlüğünün 2006/4241 esas sayılı dosyasından İİK. nun 88.maddesi uyarınca yazılan yazı ile haciz konulduğu, banka tarafından haczedilen paranın anılan icra dosyasına yatırıldığı, alacaklı vekilinin derece kararı yapılmak üzere paranın kendi dosyalarına gönderilmesine ilişkin  talebinin ise icra müdürlüğünce reddedildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir. Derece kararını düzenleme yetkisi ise ilk haczi koyan İcra Dairesine  aittir.Bu durumda, icra müdürlüğünce anılan yasal düzenleme uyarınca sıra cetveli düzenlemesi gerekip, Mahkemece alacaklı vekilinin şikayetinin kabulü yerine reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5489, Karar No: 2015/5773, Tarih: 19.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/5489 E.  ,  2015/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurum işleminin iptaliyle, kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, 01/01/2005-17/05/2012 tarihleri arasında ödenmiş aylıklar toplamı 61.902,85 TL'nin faiziyle geri istenmesine yer olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; Kurumdan yaşlılık aylığı alan davacının, ... A.Ş. de çalışması nedeniyle Kurumca, 5335 sayılı Kanunun 30. maddesi uyarınca davalı kurumun davacının yaşlılık aylığındaki kesme işleminin iptali, aylığın kesildiği tarih itibariyle yeniden bağlanması ve davacının davalı kuruma borcu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının yaşlılık aylığının kesilmesine yönelik kurum işleminin iptaline ve aylığın kesildiği tarihten itibaren ödenmesinin devamına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıya 01.11.1999 tarihinde 506 sayılı yasa kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının 2004 yılı Temmuz ayından itibaren Belediyeye bağlı işletme olan A.Ş. de ... ödeyerek çalıştığı, 03.02.2005 tarihli Kurum yazısında şirkete, şirketin statüsünün özel olduğu kamu kuruluşu sayılmadığından ... emeklisi personelinin ...'ne tabi olarak çalıştırılmasında sakınca olmadığının bildirildiği, Kurum tarafından 13.04.2012 tarihinde 5335 sayılı Kanunun 30.maddesi gereği 01.01.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının kesildiğinin ve 01.01.2005-17.05.2012 tarihleri arasında ödenen 61.902,85 TL'nin davacı adına borç kaydedildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının yaşlılık aylığı alırken 5335 Sayılı KHK'nin 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe girmesiyle birlikte 30/2 maddesine göre yaşlılık aylığı alanlar aylıkları kesilmeksizin belediyelere bağlı ortaklıklarda görev yapamayacağı hükmüne göre bu sürede alınan yaşlılık aylığının geri alınıp alınamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının yaşlılık aylığı alırken 5335 Sayılı KHK'nin 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe girmesiyle birlikte 30/2 maddesine göre yaşlılık aylığı alanlar aylıkları kesilmeksizin belediyelere bağlı ortaklıklarda görev yapamayacağı hükmüne göre bu sürede alınan yaşlılık aylığının geri alınıp alınamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 21.4.2005 tarihinde kabul edilen Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30/2 maddesidir. Anılan madde de;"Herhangi bir ... ... kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, ... ... kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

01.01.2005 tarihinden itibaren 5335 sayılı Yasanın 30/2. maddesine göre herhangi bir ... ... kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, ... ... kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacağı ve görev yapamayacakları hükmü getirilmiş olmakla, bu tarihten sonra çalışanların yaşlılık aylıklarının 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi de göz önüne alınarak tahsil edilmesi gerekmektedir.HGK'nun 06.04.2011 gün ve 2010/21-726-2011/68 sayılı kararı ile 01.12.2010 gün ve 2010/10-586 E.-615 K. Sayılı kararları aynı yöndedir.

6111 sayılı Yasanın 44.maddesi ile değişik 5510 sayılı Yasa’nın “Yersiz Ödemelerin Geri Alınması” başlıklı 96. maddesinde;

6111 sayılı Yasanın 44.maddesi ile değişik 5510 sayılı Yasa’nın “Yersiz Ödemelerin Geri Alınması” başlıklı 96. maddesinde;

"Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b) Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren yirmidört ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, yirmidört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan, itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır.

Alacakların yersiz ödemelere mahsubu, en eski borçtan başlanarak borç aslına yapılır, kanunî faiz kalan borca uygulanır. Bu hüküm ilgili hak sahiplerinin muvafakat etmeleri kaydıyla, aynı dosyadan diğer bir hak sahibine yapılan yersiz ödemelere mahsubunda da uygulanır.

Yersiz ödemenin gelir ve aylıklardan kesilmesinde, kesintinin başlayacağı ödeme dönemi başı itibarıyla kanunî faizi ile birlikte hesaplanan borç tutarı, gelir ve aylıktan % 25 oranında kesilmek suretiyle uygulanır.

Yersiz ödemelerin tespiti ile geri alınmasına ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, 01.11.1999 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya başlayan ve 01.01.2005 tarihinden itibaren 5335 sayılı Yasanın 30/2. maddesine göre belediyeye ait ortaklıkta ...'ne tabi olarak çalışmaya devam ettiği anlaşılan davacının, 5510 sayılı Yasa'nın 96/b maddesine göre Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanarak tahsil ettiği yaşlılık aylığını geri ödemekle yükümlü olduğunu bilmesi gerektiğinden ve 5510 Sayılı Yasanın 96/b maddesi Borçlar Kanununun 63. maddesine göre sebepsiz zenginleşmede iade konusuna ilişkin özel bir düzenleme niteliğinde olup; zamanaşımı hükmü olarak nitelenmesine olanak bulunmadığından, iadenin kapsamını belirlerken, Borçlar Kanununun 63. maddesinin uygulama olanağı bulunmayıp, 5510 sayılı Yasanın 96. maddesi çerçevesinde değerlendirme yapılması zorunlu bulunmaktadır.Bu durum Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15/06/2012 tarih 2012/1-196 Esas 2012/396 Karar sayılı kararında da belirtilmektedir.

Yapılacak iş, yapılan yersiz ödemelerin, Kurumun hatalı işleminden kaynaklandığı anlaşıldığından 5510 sayılı Yasanın 96/b maddesi gereğince davacının iade ile yükümlü olduğu miktarı tespit edip çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Yapılacak iş, yapılan yersiz ödemelerin, Kurumun hatalı işleminden kaynaklandığı anlaşıldığından 5510 sayılı Yasanın 96/b maddesi gereğince davacının iade ile yükümlü olduğu miktarı tespit edip çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Bu nedenle Kurumun 01.01.2005-17.05.2012 tarihleri arasında ödenen yaşlılık aylığını geri istemesi yerinde olup davanın 5510 96/b maddesi değerlendirilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın tümden kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20626, Karar No: 2014/25711, Tarih: 11.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/20626 E.  ,  2014/25711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 25.09.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 03.10.2013 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15413, Karar No: 2013/3906, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/15413 E.  ,  2013/3906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazın eğimi uzman orman bilirkişi raporu ile ziraat bilirkişi raporunda birbirinden farklı olduğundan; orman, fen ve ziraat bilirkişilerden, taşınmazın, eğim ölçer ile eğimi ölçülerek ve memleket haritasındaki münhanilerden yararlanılarak kesin ve gerçek eğimi saptanarak, bu konuda ortak ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının hükmün 6100 sayılı Kanununun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklik giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2576, Karar No: 2018/11307, Tarih: 27.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2576 E.  ,  2018/11307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar ve sanıkların kendilerine yöneltilen uzlaşma teklifine olumsuz yanıt verdiklerinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesinin 1. fıkrasında yapılan değişiklik gereği yeniden uzlaştırma işlemlerinin yapılması amacıyla bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafinin kusur durumuna ve sair nedenlere yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1- 2002 doğumlu mağdur ...'in ... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 06.11.2013 tarihli adli raporunda mağdurun sağ ayak parmaklarından 3 tanesinin ampute olduğunun belirtilmesi ancak mevcut yaralanmanın mağdurun duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesine neden olup olmadığı hakkında görüş bildirilmemesi karşısında, mağdurun yaralanmasının TCK'nın 89/2-a veya 89/3-b kapsamında kalıp kalmadığının tespit edilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yaralanmanın 89/3-b kapsamında olduğu kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup,inşaat mühendisi olup müteahhitlik yaptığı anlaşılan sanık ... ile kardeşinin inşaatında sigortalı olarak çalışıp kendisinin işlerini yürüten sanık ...'nin çalışmalarının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde genel bir ifade ile inşaat müteahitliği mesleğinden men edilmelerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA 27/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6819, Karar No: 2010/7876, Tarih: 05.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6819 E.  ,  2010/7876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu taşınmazın imar uygulaması sonucu davalılar adına tescil edildiğini ileri sürerek, tapu iptal ve eski kadastral hale dönülmesi isteminde bulunmuştur.

Davalıların, bir kısmı, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “...ikinci imarla oluşan yeni imar parsellerine ilişkin sicil kayıtlarının ve dayanağı idari işlemin ayakta bulunduğu sabittir. Sicil illetten mücerret hale düşmedikçe, yolsuz tescil nedeniyle eldeki davanın dinlenilmesine olanak bulunmamaktadır. Bir başka ifadeyle, idari işlem idari yargı yerinde iptal edilmedikçe, davanın görülmesi ve neticeye bağlanması olanaksızdır. Mahkemece, anılan bu olgu gözetilmeksizin, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru olmadığı gibi ilk imarla oluşan imar parsellerinin dayanağının idare mahkemesinde iptal edilmesiyle hukuken dayanaktan yoksun kalan imar parselleri üzerinden iptal ve tescil kararı verilmesi de isabetsizdir” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/4494, Karar No: 2011/11875, Tarih: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4494 E.  ,  2011/11875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.