muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9789, Karar No: 2018/1804, Tarih: 12.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/9789 E.  ,  2018/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.08.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve Davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, .... ili, Merkez İlçesi .... Köyü ..... Mevkiinde kendilerine ait 45 ve 46 parsel sayılı taşınmazlar bulunduğunu, bu taşınmazlarına ulaşmak için kullandıkları ve yine köy halkının da köy su deposuna, tarla ve bahçelerine gidiş yolu olarak kullandıkları, davalıların da sahibi oldukları 44 parsel sayılı taşınmaza ulaşmak için kullandıkları 388,10 metrekarelik köy içi kadim yolu bulunduğunu, davalının kadim köy yolunu da içine alan köy boşluğunu adına tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalı adına kayıtlı 518 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptaline, köy boşluğu ve köy yolu olarak tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı ... vekili, müvekkili tarafından dava konusu taşınmazın 1999 yılında usulüne uygun olarak Maliye Hazinesinden satın alındığını, satın alındığı tarihten bu yana da dava konusu parsel içerisinde kalan yolun ulaşıma kapatılmasının söz konusu olmadığını, davanın reddini istemiştir. Davalı Hazine vekili, tapu iptaline konu taşınmazın mülkiyetinin hazineye ait olmadığını, hazinenin dava konusu parselin davalıya satışı davalı ile hazine arasında bir işlem olup davacıyı hiçbir şekilde bağlamadığını, davanın hazine yönünden husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilerek, Fen Bilirkişisi ... ... ve .......nin 24.05.2012 tarihli raporunda belirtilen ve ekli krokisinde davalıya ait 518 parsel içerisinde kalan (A) harfi ile gösterilen alanın davalı adına kayıtlı olan tapusunun iptali ile yol olarak haritasında gösterilmesine, karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Somut olayda, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, dava konusu çekişmeli bölümün kadastro çalışmaları sırasında köy boşluğu olarak bırakıldığı, daha sonra Hazine tarafından tapu ihdas edilmek suretiyle davalı ...'a satıldığı, anlaşılmaktadır. Ne var ki, kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın kuzeyinin yol olarak bırakıldığı, çekişmeli taşınmazın ve çevresindeki taşınmazların yol ihtiyaçlarının belirlendiği ve buna göre kadastro paftasının oluşturulduğu açıktır. Çekişmeli yerin kadim yol olduğu iddiası kanıtlanamadığından davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.03.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5496, Karar No: 2023/9228, Tarih: 18.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/5496 E.  ,  2023/9228 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2020/2161 E., 2021/242 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.04.2021 ve 19.11.2021 tarihli ve 2020/2161 Esas, 2021/242 Karar sayılı ek kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararları temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.11.2021 tarihli ve 2020/2161 Esas, 2021/242 Karar sayılı ek kararın da temyiz edildiğinin belirlendiği; ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.09.2022 tarih ve 2-2021/75751 Tebliğname numaralı Tebliğnamede bu hususta bir görüş belirtilmediğinin anlaşılması karşısında bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28, Karar No: 2014/15418, Tarih: 23.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/28 E.  ,  2014/15418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 4 - 2011/380632

Mahkemesi : Tarsus 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22/04/2011

Numarası : 2008/737 - 2011/424

Suç : Görevi kötüye kullanma

Görevi kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriği, Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 11.02.2008 tarih ve Yüksek Sağlık Şurası'nın 18-19.03.2010 tarihli raporlarına göre; 22.11.2005 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeni ile yaralanan katılanın, aynı gün getirildiği Tarsus 70. Yıl Devlet Hastahanesinde Ortopedi ve Travmatoloji doktoru olan sanık tarafından muayenesi yapıldıktan sonra "sağ acetabulum, femur kırığı ve dolaşım bozukluğu tanısı" ile yatışının yapıldığı, ayağı alçıya alınan katılanın 25.11.2011 tarihinde kalp damar uzmanının muayenesi sonrasında "alt ekstremite dolaşım bozukluğu" nedeni ile Çukurova Tıp Fakültesi Hastahanesine sevkedildiği ve buradaki tedavisi sırasında katılana sağ diz altı amputasyonu yapıldığı, mevcut arter ve ven yırtığının fark edilmemiş olması, katılanın yeterince takibinin yapılmamış olması ve kalp damar cerrahi konsültasyonunun geç yapılması nedenleri ile sanık doktorun, mesleğinin gerektirdiği objektif özen ve dikkat yükümlülüğünü yerine getirmemek suretiyle katılanın yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla; sanığın sabit olan taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken; 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçu ile ilgili madde gerekçesinde açıkça belirtilen, “Görevi kötüye kullanma suçu, genel, tali ve tamamlayıcı bir suç tipidir. Bu nedenle, görevin gereklerine aykırı davranışın başka bir suçu oluşturmadığı hâllerde, kamu görevlisini bu suça istinaden cezalandırmak gerekir. Buna karşılık, görevle bağlantılı yükümlülüğün ihmali sonucunda şayet bir kişi ölmüş veya yaralanmış ise, kişi artık görevi kötüye kullanma suçundan dolayı cezalandırılamaz. Bu durumda, ihmalî davranışla işlenmiş öldürme veya yaralama suçunun oluştuğunu kabul etmek gerekir.” ifadeleri de nazara alınmayıp, eksik incelemeyle ve yanılgılı değerlendirme sonucunda, yasal ve yeterli olmayan gerekçeler ile yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10858, Karar No: 2012/28199, Tarih: 24.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10858 E.  ,  2012/28199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa 22.10.2009 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmün, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 25.08.2010 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5262, Karar No: 2014/5733, Tarih: 14.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5262 E.  ,  2014/5733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :13/12/2012

NUMARASI :2008/112-2012/580

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı R. Sigorta A.Ş vekili ve davalılar A.. G.. ve Y.. D.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı Ahmet'in işleteni, davalı Yakup'un sürücüsü olduğu .. plakalı araç ile davacıların içinde yolcu olarak bulunduğu davalı Ö.. A..'ın sürücüsü olup diğer davalıya sigortalı .. plakalı ticari aracın karıştıkları trafik kazasında davacıların yaralandığını ileri sürerek, ıslahla birlikte davacı Mecit için toplam 62.772,00 TL., davacı Akın için toplam 11.483,00 TL., davacı Gülseren için 273,34 TL. maddi tazminat ile davacı Mecit için 50.000,00 TL., davacı Gülseren ve Akın için 25.000,00'er TL. manevi tazminatın davalılardan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Aynı olay sebebiyle davacılar vekilince .. plakalı aracın trafik (ZMSS) sigortacısı HDI Sigorta A.Ş. ile aynı aracın İMSS'nı temin eden A.Sigorta A.Ş.ne ve .. plakalı aracın trafik (ZMSS) sigortacısı R. Sigorta A.Ş. aleyhine Ankara 16.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/205 Esas sayılı dosyası ile açılan tazminat davasına ilişkin dosya bu dava ile birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Birleştirilen dosya davalıları vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalı B.. A... hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine, davalı (İMMS sigortacısı) A.Sigorta A.Ş. hakkındaki davanın ZMMS poliçeleri zararı karşıladığından reddine, davalılar HDI Sigorta A.Ş. ile R. Sigorta A.Ş. aleyhindeki tedavi giderine yönelik taleplerin 6111 S.Kanun uyarınca reddine, asıl ve birleştirilen davalardaki maddi tazminat taleplerinin (davalı HDI Sigorta A.Ş. ile davalı R. Sigorta A.Ş. tedavi giderlerinden sorumlu olmamak kaydıyla) kabulüne, manevi tazminat taleplerinin ise; davacı Mecit için 6.000,00 TL., davacı Gülseren için 4.000,00 TL., davacı Akın için 2.000,00 TL. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı R.Sigorta A.Ş.vekili ile davalılar A.. G.. ve Y.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı sigorta şirketi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının, diğer davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Davalılar A.. G.. ve Y.. D.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-)Davalılar A.. G.. ve Y.. D.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

a-)Davacı Mecit'in kaza sırasında aracın ön koltuğunda yolcu olarak bulunduğu ve emniyet kemerinin takılı olmadığı 14.4.2009 tarihli duruşmadaki kendi beyanıyla sabittir. Buna göre, yolcu olan bu davacının trafik kazasının meydana gelmesinde kusuru yok ise de yaralanma şekli itibariyle, kaza sırasında zararın artmasını önleyecek güvenlik tedbiri olan emniyet kemeri takmamış olmasının müterafik kusur oluşturup oluşturmayacağının, buna göre BK.nun 44.maddesi uyarınca maddi tazminattan makul oranda hakkaniyete uygun indirim gerekip gerekmediğinin irdelenip tartışılması, ondan sonra dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

b-)Manevi tazminat davasının red edilen kısmı yönünden vekil ile temsil edilen davalılar lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı sigorta şirketi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının, davalılar A.. G.. ve Y.. D.. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar A.. G.. ve Y.. D.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.243,42 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı R. Sigorta A.Ş'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar A.. G.. ve Y.. D..'e geri verilmesine 14.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18977, Karar No: 2013/610, Tarih: 14.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18977 E.  ,  2013/610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.02.2012 tarih ve 2012/126-2012/126 D.iş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi İhtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen-alacaklı vekili, borçlulardan ...'nin, müvekkili şirkete olan borcuna karşılık olarak 24.09.2011 keşide tarihli, 24.10.2011 vade tarihli, 14.000,00 TL bedelli ve 24.09.2011 keşide tarihli, 24.12.2011 vade tarihli ve 13.000,00 TL bedelli bonoları keşide ettiğini, diğer borçlu ...'in ise belirtilen bonolara aval verdiğini, bonoların vadesinde ödenmediğini, alacaklarının herhangi bir teminata bağlı olmadığını, borçluların mal kaçırma ihtimallerinin kuvvetle muhtemel olduğunu ileri sürerek, muaccel ve rehinle temin edilmemiş alacaklarının tahsilini temin için, borçuların menkul, gayrimenkul ve 3. kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine ve muhafaza altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alacaklının talebinin, İcra ve İflas Kanunu'nun 257. maddesinin l. fıkrasına uygun olduğu gerekçesiyle, aleyhine ihtiyati haciz istenilen .... yönünden kabulü ile, borçlu şirketin menkul, gayrimenkul ve üçüncü şahıslarda olan hak ve alacaklarının, 27.000,00 TL borç tutarı ile sınırlı olmak kaydıyla ihtiyaten haczine, borçlu ...'in ise senet metninde avalist olarak isim, adres ve imzası bulunmadığı gerekçesiyle, borçlu ... yönünden ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen-alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ihtiyati haciz talebine ilişkindir.

Mahkemece, ihtiyati haciz isteyen-alacaklı vekilinin talebinin borçlu .... yönünden kabulüne, borçlu ... yönünden ise, anılan borçlunun senet metninde avalist olarak isim, adres, ve imzası bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. İhtiyati haciz talebine konu bononun, borçlu şirket temsilcisi ... tarafından şirket kaşesi üzerine ve açığa imza atılmak suretiyle düzenlendiği anlaşılmaktadır. Mülga TTK'nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında uygulanması gereken aynı kanunun 589. maddesi gereğince, şirket temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu ikinci imza, burada keşideci sıfatı söz konusu olmayacağından, aval olarak kabul edilir ve bu imza sahibi borçtan ovalist sıfatıyla sorumlu olur. Bu nedenle talebin, borçlu ... bakımından da kabulü gerekirken, reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın haciz tedbir isteyen yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün ihtiyati haciz isteyen vekili yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1474, Karar No: 2011/2747, Tarih: 07.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1474 E.  ,  2011/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.09.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mümkün değilse köy orta malı olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulü ile tapunun kısmen iptali ve köy orta malı olarak özel siciline tesciline dair verilen 21.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... oğlu ... mirasçıları vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 119 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 329,53 m2'lik bölümünün köy boşluğu olduğu halde kadastro çalışmaları sırasında dava konusu taşınmazın içerisinde tespit görerek 22.03.2001 tarihinde senetsizden davalıların murisi adına tescil edildiğini belirtmiş, davaya konu yerin tapu kaydının iptal edilerek köy boşluğu olarak bırakılmasını ve köy tüzel kişiliği adına kaydedilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya konu yerin zilyedi olduklarını, kadastro tespitinin doğru olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 119 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının kısmen iptali ile 22.06.2010 tarihli fen bilirkişi raporu ve krokisinde A harfi ile gösterilen 329,53 m2'lik kısmının 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi gereğince köy orta malı olarak tespiti ile özel siciline tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

3402 sayılı Yasanın 16/B maddesi mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerlerini orta malları niteliğinde kabul etmiş, tutanakların düzenlenip

kesinleşmeleri halinde mülkiyet sicillerine değil de ayrı şekilde tutulacak özel sicile yazılacağını öngörmüştür. Kamunun kadimden beri yararlandığı yerlerden sayılan bu tür taşınmazlar 16. maddenin ana başlığında yazıldığı gibi "kamu malları"ndan sayılırlar. Kamu mallarının öncelikli olarak temsilcisi Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği'dir. Somut uyuşmazlıkta; davaya konu taşınmazın köy boşluğu, köy orta malı olduğu iddiası ile tapu iptali ve tescil istenildiğinden bu tür bir yer için gerçek kişi davacının aktif dava ehliyeti yoktur.

Dava açma ehliyeti bulunmadığından davacının açmış olduğu davanın reddi gerektiği halde yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 07.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1787, Karar No: 2015/5213, Tarih: 11.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1787 E.  ,  2015/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/224793

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2012

NUMARASI : 2011/48 (E) ve 2012/261 (K)

SUÇ : Mala zarar verme, Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamayacağının belirtildiği, hüküm tarihine göre suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktarı ve türü dikkate alındığında, söz konusu hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Mağdurun evinin önüne park edip direksiyon kilidi ile kilitlemiş olduğu motosikleti çalan suça sürüklenen çocuğun eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinin 1.fıkrasının suç tarihi itibariyle yürürlükte olan (b) bendinde tanımlanan “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ..... muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 141/1.maddesi ile uygulama yapılarak suça sürüklenen çocuğa eksik ceza verilmesi,

2-) Suça sürüklenen çocuğun, mağdura ait motosikleti bulunduğu yerden alıp elli metre ileride bulunan akaryakıt istasyonunun yan tarafındaki alana götürdüğü, burada motosikleti düz kontak yaparak çalıştırmayı denediği, çalıştırmayı başaramayınca da motosikleti orada bırakıp olay yerinden ayrıldığı, sabah saatlerinde mağdurun kardeşinin olay yerinden geçerken motosikleti hasarlı bir şekilde görüp mağdura haber verdiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun işlemeyi kastettiği hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

3-) Mağdurun anlatımlarına göre 12.08.2010 günü 02.00 ile 08.00 saatleri aralığında kesin olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde suçun işlendiği, suça sürüklenen çocuğun suçun işlendiği zaman dilimi ile ilgili herhangi bir bilgi vermediği, olay günü Tekirdağ'da saat 06:13'te güneşin doğduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi uyarınca gece vakti deyiminden güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresinin anlaşılması gerektiği de gözetilerek, suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son. maddesi gereğince yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.