muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14602, Karar No: 2024/9311, Tarih: 04.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/14602 E.  ,  2024/9311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

I. Dosya içerisindeki mevcut 23.02.2015 tarihli görgü tespit tutanağına göre ;suça sürüklenen çocukların, şikâyetçinin evinin önünde park halinde bulunan aracının kamyonet kasası altında bulunan iki adet aküyü pense ile somon açılmak suretiyle araçtan sökerek çaldıkları, eylemin kilitlemek suretiyle muhafaza altına alının eşya hakkında olmadığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

II.Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. ve 35/2. maddeleri gereği belirlenen ''4 yıl 8 ay 7 gün'' hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken ''3 yıl 1 ay 14 gün'' yerine hesap hatası sonucu ''2 yıl 13 ay 14 gün'' hapis cezasına ve devamında aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken ''2 yıl 7 ay 6 gün'' yerine ''1 yıl 19 ay 6 gün'' hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

III.Suça sürüklenen çocukların 26.11.2015 ve 14.05.2015 tarihli duruşmalarda ayrı ayrı lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin isteklerinin 5237 sayılı Kanun'nun 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması taleplerini de içerdiği halde ve daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmaları karşısında, suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında Kanun'nun 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasında erteleme sınırının 3 yıl olduğu, suça sürüklenen çocukların suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermekleri dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyecekleri konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek tayin olunan 3 yılı aşmayan hapis cezalarının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken “...Hükmolunan hapis cezasının nevi ve süresi dikkate alınarak amir hüküm karşısında 51. Maddesinin suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki yeterli olmayan gerekçe ile cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

IV. 5237 sayıl Kanun'un 53. maddesinin 4. fıkrası uyarınca suçu işledikleri sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23756, Karar No: 2013/3817, Tarih: 12.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/23756 E.  ,  2013/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli para cezası gün olarak tayin edilip arttırım ve indirim yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının TCK'nun 52.maddesi gereğince para cezasına çevrilmesi gerekirken, sonuç gün para cezası bulunmadan yazılı şekilde adli para cezasına hükmedilmesi ve bu miktar para cezası üzerinden TCK'nun 62.maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olduğundan ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8 nci maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'nın 322 nci maddesi uyarınca sonuç para cezasının 80 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/02/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10093, Karar No: 2014/1808, Tarih: 13.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10093 E.  ,  2014/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 08.10 .2009 tarihinde açtıkları dava ile; davalarına konu .... (Taşlık) Mevkiinde kain ve tapunun 103 ada 73 parsel ve yine 103 ada 75 parsel sayısında kayıtlı bulunan taşınmazların müvekkilin murisiden davacıya kaldığını, ancak dava konusu taşınmazların orman vasfını kaybetmiş arazi olarak Orman Kanununun 2/B maddesi uyarınca tarla vasfında Hazine adına tescil edildiğini, T. Evvel 134 tari sıra no:11'de kayıtlı tapu kaydının dava konusu taşınmaza uyduğunu, dava konusu taşınmazlar 20 yıldan fazlaca bir zamandan beri müvekkilleri ve onların murislerince malik sıfatıyla zilyet olarak kuru tarım yapılmak suretiyle kullanıldığını belirterek; 103 ada 73 ve 75 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazların müvekkilleri adına tescilini talep ve dava etmiştir

Birleşen 2009/289 Esas sayılı dosyada aynı tarihte açılan dava ile 103 ada 67 ve 74 parsel sayılı taşınmazların murisinden davacı ve diğer mirasçılarına kaldığını, ancak dava konusu taşınmazların orman vasfını kaybetmiş arazi olarak Orman Kanununun 2/B maddesi uyarınca tarla vasfında Hazine adına tescil edildiğini, 26.02.1943 tarih ve 145 sıra nolu tapu kaydının dava konusu taşınmazlara uyduğunu, dava konusu taşınmazların 20 yıldan fazlaca bir zamandan beri müvekkilleri ve onların murislerince malik sıfatıyla zilyet olarak kuru tarım yapılmak suretiyle kullanıldığını belirterek; 103 ada 67 ve 74 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazların müvekkilleri adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın esas ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmali taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre yapılmış ve 2005 yılında kesinleşmiştir

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişisi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli orman sayılan yerlerden iken 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, aynı parseller hakkında kadastro mahkemesinde davacıların akrabaları tarafından aynı tapu kaydı ve aynı talep ile açılan kadastro tespitine itiraz davalarının temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, bu hükümlere göre dava konusu parsellerin davalı idare adına tescili ile bu

-2-

2013/10093 - 2014/1808

-2-

2013/10093 - 2014/1808

kısımların 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uygulaması nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan yerlerden olduğunun kütüğünün beyanlar hanesine yazılmasına dair karar verildiği, her nekadar tarafları farklı olması nedeniyle kesin hüküm oluşturmasa da dava konusu parsellerin niteliği hususunda kuvvetli delil oluşturduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına ve davacıların 6292 sayılı Kanun gereğince idareye başvurarak dava konusu taşınmazları satın alma hakları bulunduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 13/02/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7128, Karar No: 2021/11158, Tarih: 03.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/7128 E.  ,  2021/11158 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 29/03/2016 - 2015/774 esas ve 2016/276 karar

Suç : Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça konu ağız spreyinin analiz sonuçlarına göre; “TCK'nın 187. maddesi kapsamında kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak” nitelikte olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu veya bu konuda uzman bir kurum ya da kuruluştan rapor alınarak dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 03.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14505, Karar No: 2015/32419, Tarih: 17.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14505 E.  ,  2015/32419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/365734

MAHKEMESİ : Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2012/36 (E) ve 2013/57 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk H.. Y.. hakkında, katılan F.. S..'ı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraz mercinin kararı üzerine kesinleştiği ve bu karara yönelik temyiz talebi olmadığından bu hüküm temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

1) Sanık F.. S.. hakkında katılan H.. Y..'i yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde itiraz yasa yoluna tabi olduğunun belirtilmesine, aynı yasanın 264/1. maddesinde kanun yoluna başvurmada yanılmanın başvurmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının yazılı bulunmasına göre, sanık müdafiinin başvurusunun itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek dosya hakkında inceleme yapılması için itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık M.. Y.. hakkında katılan F.. S..'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5872, Karar No: 2022/7924, Tarih: 09.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5872 E.  ,  2022/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, Kayseri 4. Asliye Ticaret ile Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemeleri’nce ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Kayseri 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce, davacı Kayseri 5. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1 iflas sayılı dosyasındaki sıra cetveline itiraz etmiş ise de, sıra cetveline itiraz davasına bakmakla görevli mahkemenin, bu mahkeme olmadığı, davalıların alacağına ilişkin herhangi bir muvazaa ve gerçek bir alacağın bulunmadığı yönündeki bir itirazın bulunmadığı, görevli mahkemenin icra hukuk mahkemeleri olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nce, davacının şikayetinin reddine karar verilmiş, hükmün şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi'nin 18.04.2016 tarihli ve 2016/2295 E. - 2016/2443 K. sayılı kararıyla hükmün bozulmasına karar verilmiş, bu kez Daire kararına karşı şikayet olunan Girişim Varlık Yönetim A.Ş. vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuş olup Dairenin 11.06.2019 tarihli ve 2016/6363 E. - 2019/2599 K. sayılı kararıyla karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nce, davacının dava dilekçesi ve Kayseri 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ndeki 07/11/2013 tarihli beyanı incelendiğinde, davalıların alacağının miktarına ve esasına ilişkin itirazlarının bulunduğu, İİK'nın 142. maddesine göre ''İtiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoliyle icra mahkemesine arzolunur.'' düzenlemesi uyarınca itiraz yalnızca sıraya ilişkin ise İcra Mahkemeleri görevli olup, davacının dava dilekçesinde davalılardan Vakıfbank'ın rehinli alacağının bulunmadığını, yine İş Bankasının araç rehni dolayısıyla bildirdiği alacağının daha az olduğunu, alacağın esasına ve miktarına itiraz ettiğini beyan ederek davayı açtığı, hukukçu olmayan davacının duruşma sırasında alınan beyanına göre sadece sıra cetvelindeki sıraya itiraz ettiğini belirtmesi nedeniyle dosya görevsizlik kararı verilerek Mahkemeye gönderilmiş ise de, sıra cetvelinde yer alan alacakların rehin kapsamında olup olmadığı ve miktarı bakımından şikayetlerin Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından incelenmesi gerektiğinden dava şartı yokluğu sebebi ile davanın usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 142. maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür. İtiraz yalnız sıraya ilişkin ise görev İcra Mahkemesinindir. (İİK'nın m.142/son). Somut olayda,davacının davalı alacaklıların sırasına itirazda bulunulduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nce görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 142. maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür. İtiraz yalnız sıraya ilişkin ise görev İcra Mahkemesinindir. (İİK'nın m.142/son). Somut olayda,davacının davalı alacaklıların sırasına itirazda bulunulduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nce görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5274, Karar No: 2013/6116, Tarih: 03.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5274 E.  ,  2013/6116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Beyseki köyünde yapılan ... çalışmaları sırasında dava konusu 106 ada 3 parsel sayılı 543,22 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşamı zilyetliği nedeniyle 1/2'şer payla … adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Beyseki Köyü Tüzel Kişiliği kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın adına tescili talebi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın Beyseki Köyü Tüzel Kişiliği adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalılar adına tescil edilen taşınmazın köy boşluğu olduğu iddiasıyla Köy Tüzel Kişiliği adına tescili istemiyle açılmıştır. Mahkemece, davacı Köy Tüzel Kişiliği lehine zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. 3402 sayılı ... Kanunu'nun 18. maddesi hükmü karşısında köy boşluklarının mülkiyetinin Hazineye ait olacağında kuşku yoktur. Her ne kadar anılan yasanın 16/A maddesinde de «boşluklar» sözcüğüne yer verilmiş ise de, bu hükümdeki boşluklar sözcüğü ile vurgulanmak istenen genel olarak hizmet mallarıdır. Hazineye ait köy boşlukları ile 3402 sayılı ... Kanunu'nun 16/A maddesinde sayılan boşluklar aidiyet, kullanım, mahiyet ve nitelik bakımından birbirlerinden farklıdır. En önemli farklılık da mülkiyeti Hazineye ait köy boşluklarının koşulları varsa olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılmalarının mümkün bulunmasıdır. Kural olarak mülkiyeti Hazineye ait olan taşınmazın hizmet malı olmaması nedeniyle zilyetlikle iktisabı olanaklı bulunduğundan, bu tür bir yer için Köy Tüzel Kişiliğinin değil, ancak Hazinenin dava açması mümkündür. Başka bir ifade ile Hazineye ait olan ve zilyetlikle kazanılma olanağı bulunan köy boşluğu ile ilgili taşınmaz için davacı Köy Tüzel Kişiliğinin aktif dava ehliyeti yoktur. Bu nedenle mahkemece davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15230, Karar No: 2011/1649, Tarih: 31.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15230 E.  ,  2011/1649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11129, Karar No: 2014/12117, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11129 E.  ,  2014/12117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/210-2013/178

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5237, Karar No: 2019/8563, Tarih: 19.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/5237 E.  ,  2019/8563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanık ...'un mahkumiyetine dair Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09/04/2013 tarih, 2013/22 E ve 2013/122 K sayılı kararının, sanık ... müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04/12/2014 gün ve 2013/2333330 sayılı “onama” talepli tebliğnamesi ile dairemize gönderilmiş, Dairemizin 21/03/2019 gün ve 2017/3596 E. 2019/2651 K. sayılı kararıyla sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan Kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine Dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 21/03/2019 gün ve 2017/3596 E. 2019/2651 K. sayılı kararının sanık ... hakkındaki kısmının KALDIRILMASINA,

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafisi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in, “.... Gıda” adlı şahıs şirketinin sahibi ve yetkilisi, diğer sanık ...'in ise suç tarihi itibari ile çalışanı olduğu, sanıkların aynı eylem ve fikir birliği içinde birlikte hareket ederek, katılan firmadan aldıkları mallara karşılık sanık ... tarafından keşide edilen suça konu 31.03.2012 keşide tarihli 10.000 TL bedelli Yapı Kredi Bankası .... Şubesine ait .... nolu çeki yetkisi olmadığı halde sanık ...'in diğer sanık ... adına cirolayıp katılan firmaya vermek suretiyle haksız menfaat temin ettikleri, bu surette nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda,