muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10685, Karar No: 2016/10981, Tarih: 08.12.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/10685 E.  ,  2016/10981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

İLGİLİ KİŞİLER : ... VD.

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan “...”ın maliki olduğu 198 ve 200 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında “.....” olan baba adının yazılmadığını ileri sürerek tapu kaydında eksik yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiş, ıslahla baba adına ilişkin düzeltmenin “..... olarak yapılmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nin bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sırasında davacının 05.03.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile kayıt malikinin baba adının “....” olarak düzeltilmesi talebinde bulunması üzerine ıslah dilekçesindeki istek gibi davanın kabulüne karar verilmiş, anılan karar Dairece; “...talebe konu taşınmazların tespit tutanakları ve tespite dayanak belgelerin getirtilmesi, öte yandan muris ile aynı adı taşıyan.... olma 1927 doğumlu ... mirasçılarının duruşmaya çağrılarak anılan taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığının kendilerinden sorulması, murisin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece Daire bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilin tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince .... harç alınmasına yer olmadığına

08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15501, Karar No: 2021/19821, Tarih: 24.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15501 E.  ,  2021/19821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1-1. cümle, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırlmasına dair KASTAMONU 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2021 tarihli ve 2019/408 esas, 2021/116 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29/04/2021 gün ve 94660652-105-37-5202-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/06/2021 gün ve 2021/69109 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kastamonu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2021 tarihli kararı ile sanığın eşinin adına kayıtlı ancak sanık tarafından işletilen işyerinde yapılan haciz esnasında marketten haczedilen birtakım eşyanın yediemin olarak sanığa bırakılmasını takiben, icra dairesince haczedilen ve sanığa yediemin olarak bırakılan eşyaların teslim alınması için gidildiği sırada daha önce haczedilen eşyaların bir kısmının mevcut olmadığının tespit edildiği, sanıktan haczedilen ve kendisine yediemin olarak bırakılan eşyaları yediemin deposuna teslim etmesi istenmesine rağmen, sanığın yediemin deposuna haczedilen eşyaların tamamını teslim etmediği gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 22/06/2020 tarihli ve 2020/3980 esas, 2020/6069 karar sayılı ilamında yer alan "...dosyaya temin edilen...Haciz Tutanağı sayfasında sanığa yedieminlik görevinin hukuki ve cezai sorumluluğunun hatırlatıldığına ilişkin herhangi bir ibare yer almadığı, ... muhtıra ve satış ilanı ekli mazbatanın tebliğ şerhi bilgilerinin yer aldığı arka sayfasının dosya kapsamına temin edilmemesi itibarıyla tebliğin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının belirlenemediği saptanmış olmakla;...haczedilen menkuller ile ilgili olarak sanığa yedieminlik görevinin hukuki ve cezai sorumluluğunun yöntemince ihtar olunup olunmadığı,...haczedilerek yediemine teslim edilen menkuller ile...Haciz Tutanağında mahallinde mevcut olduğu tespit edilen menkullerin karşılaştırması yapılarak..,eksik olan mahcuz mal bulunup bulunmadığı, muhtıra ve satış ilanı ekli tebliğ mazbatasının usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği hususları belirlenmek suretiyle yüklenen suçun maddi unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediğine göre hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik kovuşturma sonucu yazılı gerekçe ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi..BOZULMASINA" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Somut olay kapsamında, tanzim edilen haciz tutanağında sanığın yediemin olarak sadece imzasının mevcut olduğu, ancak Mahkemesince öncelikle haczedilen menkuller ile ilgili olarak sanığa yedieminlik görevinin hukuki ve cezai sorumluluğunun yöntemince ihtar olunup olunmadığı, ayrıca muhtıra ve satış ilanı ekli tebliğ mazbatasının sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği hususlarının tespit edilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde,

Kabule göre de, sanığın icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olduğunun tespiti halinde ise eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 289/3. maddesinde tanımlanan ve aynı Kanun'un 75. maddesi uyarınca önödemeye tâbi olan suçu oluşturması karşısında, mahkemece usulüne uygun önödeme bildirimi yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi uyarınca fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kastamonu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2021 tarihli kararı ile sanığın eşinin adına kayıtlı ancak sanık tarafından işletilen iş yerinde yapılan haciz esnasında marketten haczedilen birtakım eşyanın yediemin olarak sanığa bırakılmasını takiben, icra dairesince haczedilen ve sanığa yediemin olarak bırakılan eşyaların teslim alınması için gidildiği sırada daha önce haczedilen eşyaların bir kısmının mevcut olmadığının tespit edildiği, sanıktan haczedilen ve kendisine yediemin olarak bırakılan eşyaları yediemin deposuna teslim etmesi istenmesine rağmen, sanığın yediemin deposuna haczedilen eşyaların tamamını teslim etmediği gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

Somut olay kapsamında, tanzim edilen haciz tutanağında sanığa yedieminlik görevinin hukuki ve cezai sorumluluğunun yöntemince ihtar olunduğu ancak muhtıra ve satış ilanı ekli tebliğ mazbatasının sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği hususu tespit edilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, sonucuna göre de; sanığın icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olduğunun tespiti halinde ise eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 289/3. maddesinde tanımlanan ve aynı Kanun'un 75. maddesi uyarınca ön ödemeye tâbi olan suçu oluşturması karşısında, mahkemece usulüne uygun ön ödeme bildirimi yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (KASTAMONU) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 26.01.2021 tarihli ve 2019/408 E., 2021/116 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 24/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16601, Karar No: 2019/11857, Tarih: 27.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/16601 E.  ,  2019/11857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin presçi olarak 1480,00 TL net ücret ile çalıştığı halde sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden düşük gösterildiğini, fazla çalışma yaptığı ve tatil günleri çalıştığı halde karşılığının ödenmediğini, iş sözleşmesini 20.03.2014 tarihli ihtarname ile haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin davacı tarafından haksız sona erdirildiğini, taleplerinin yersiz ve dayanıksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Tarafların hukuki dinlenilme haklarının kısıtlanıp kısıtlanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Savunma hakkı Anayasa’mızın hak arama hürriyeti başlıklı 36. maddesinde "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." düzenlemesi ile açıkça hüküm altına alınmıştır.

İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun hukuki dinlenilme haklı başlıklı 27. maddesi ile usul hukukumuza yansıtılmıştır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkı"nı da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkı"nı da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir.

Bu kapsamda hukuki dinlenilme hakkı, bilgilenme/bilgilendirme, açıklama yapma, yargı organlarınca dikkate alınma ve kararların gerekçeli olması gibi hususları içerdiği açıktır. Bilgilenme hakkı, yargılamanın içeriğine dair tam bir bilgi sahibi olmanın yanında gerek karşı tarafın gerekse de yargı organlarının dosya içeriğine yapmış oldukları işlemleri öğrenmelerini kapsar. Bilgilenme/ bilgilendirme hakkının etkin biçimde kullanılabilmesi için gönderilecek tebligat ve davetiyelerde kanunda öngörülmüş şekil şartlarına sıkı sıkıya uyulması gerekmektedir. Ayrıca bu hak sadece davanın başındaki iddia ve savunmalar açısından değil yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır. Bu kapsamda devam eden bir yargılamada, tarafların açıklamaları için bilgilendirme yeterli olmayıp yargılamada yer alan diğer kişilerin (tanık, bilirkişi gibi) açıklamaları açısından da önemlidir. Bilgilenme hakkının usulüne uygun kullanımı ile tarafların haklarında öğrendikleri isnat ve iddialara karşı beyanda bulunabilme, davaya yönelik bilgi ve belge verebilme yani açıklama yapma hakkı da hukuki güvenceye bağlanmaktadır. Böylece davanın her iki tarafına eşit şekilde açıklama yapma hakkı tanınması ile adaletin görünür kılınması sağlanacaktır. Açıklamada bulunma hakkı, tarafların, yazılı veya sözlü şekilde iddia ve savunmalara karşı itirazda bulunabilme, davaya ilişkin beyanda bulunmalarını sağlar.

Somut uyuşmazlıkta, davalı vekilinin sunduğu delil listesinde tanık deliline dayandığı halde tanıkların isimlerini bildirmek için süre talep ettiği ancak mahkemece 23.07.2014 tarihli tensip kararının davalı tarafa 05.08.2014 tarihinde tebliğ edildiği tensip kararının 5 nolu bendinde davalı tarafa hangi tanığı hangi vakıa hakkında dinletme konusunda 2 hafta kesin süre verildiği belirtilerek 22.10.2014 tarihli duruşmada davalı tarafın tanık dinletme talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Davalı tanık beyanları dinlenmeden işin esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiştir. Zira mahkemenin tensiple verdiği kesin süre geçerli değildir. Hukuk Genel kurulunun 22.01.2016 tarihli 2014/ 2-433 esas – 2016/ 63 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere ön inceleme duruşmasından önce davanın daha başında ( tensiple ) " tarafların tanık bildirmelerini" beklemek doğru olmadığı gibi, bu yönde tensiple kesin mehil verilse bile, bu hukuki sonuç doğurmaz. Çünkü delil çekişmeli vakıalar için gösterilir ( HMK. madde 187/1 ).Taraflar arasındaki çekişmeli hususlar ise ön inceleme duruşmasında belirlenir ( HMK. madde 140/1 ). Tahkikat tespit edilen çekişmeli hususların çözümü için yürütülür. O halde davalıya tanıklarını göstermesi için süre verilmeli, gösterdiği takdirde, tanıkları savunması çerçevesinde dinlenmeli ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucu uyarınca karar verilmelidir. Bu yapılmadan davalının hukuki dinlenilme hakkı ile savunma hakkı kısıtlanarak eksik inceleme ile hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

F.K.
Yargıtay — Esas No: 2020/1230, Karar No: 2021/781, Tarih: 24.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/1230 E.  ,  2021/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/10/2013 gününde verilen dilekçe ile muvazaa nedeniyle sıra cetvelinin iptali ve alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/11/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6098 sayılı TBK’nun 19. (mülga 818 sayılı BK’nun 18.) maddesinde düzenlenen genel muvazaa hukuksal nedenine dayalı sıra cetvelinin iptali ile davalı tarafından icra dosyası kapsamında tahsil edilen bedel yönünden alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacının, eski erkek arkadaşı olan dava dışı borçlu ... hakkında İstanbul 21. İcra Müdürlüğünün 2011/23666 Esas sayılı dosyasında 50.000,00 TL lik bono alacağına dayalı olarak 01/12/2011 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus icra takibi başlattığını, anılan borçlunun hacze kabil menkul ve gayrimenkulünün bulunamadığını bu nedenle öğretmen olan borçlunun maaşı üzerinde haciz konulmasının talep edildiğini ancak davalı tarafından İstanbul 9. İcra Müdürlüğünün 2011/19719 esas sayılı dosyasında 100.000,00 TL lik bono alacağı yönünden dava dışı anılan borçlu ... aleyhine takip başlatıldığının ve bu dosyada bulunan maaş haczinin 1. sırada bulunduğunun belirlendiğini, davalının dava dışı borçlunun eniştesi olduğunu, takibin muvazaalı olup davacının alacağına kavuşmasını engellemek için davalı ile dava dışı borçlu arasında danışıklı olarak başlatıldığını belirterek, İstanbul 9. İcra Müdürlüğünün 2011/19719 esas sayılı dosyasında başlatılan icra takibinin muvazaalı olması nedeniyle bu dosyada düzenlenen sıra cetvelinin iptali ile belirtilen dosyada davalı tarafından tahsil edilen bedele ilişkin alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı, yersiz olarak açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaalı olduğu iddia edilen takip dosyasında alacaklı olduğunun ve senedin gerçek olduğunun davalı tarafından ispatlanamadığı, ispat yükünün davalıya düştüğü gerekçesi ile istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, yersiz olarak açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaalı olduğu iddia edilen takip dosyasında alacaklı olduğunun ve senedin gerçek olduğunun davalı tarafından ispatlanamadığı, ispat yükünün davalıya düştüğü gerekçesi ile istemin kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “İspat Yükü” başlıklı 6. maddesinde, “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” şeklinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 190. maddesinde ise: “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.” şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının, dava dışı borçlu Engin Özmen hakkında İstanbul 21. İcra Müdürlüğünün 2011/23666 Esas sayılı dosyasında 50.000,00 TL lik bono alacağına dayalı olarak 01/12/2011 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus icra takibi başlattığı, anılan borçlunun hacze kabil menkul ve gayrimenkulünün bulunamadığı, bu nedenle öğretmen olan borçlunun maaşı üzerinde haciz konulmasını talep ettiği; ancak davalı tarafından İstanbul 9. İcra Müdürlüğünün 2011/19719 esas sayılı dosyasında 100.000,00 TL lik bono alacağı yönünden dava dışı anılan borçlu Engin Özmen aleyhine takip başlatıldığının ve bu dosyada bulunan maaş haczinin 1. sırada bulunduğunun belirlendiği; davacı tarafından eldeki dosyada, İstanbul 9. İcra Müdürlüğünün 2011/19719 esas sayılı dosyasında başlatılan icra takibinin muvazaalı olduğu iddiası ile düzenlenen sıra cetvelinin iptali ile belirtilen icra dosyasında davalı tarafından tahsil edilen bedele ilişkin alacak istemi ile dava açıldığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, borçlunun maaşına yazılan haciz yazılarının sıraya konularak bu sıra ile ödeme yapılması, İİK'nın 140/1 maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde değildir. Şu durumda mahkemece, davanın TBK'nın 19. maddesinde düzenlenmiş muvazaa iddiasına dayalı iptal istemine ilişkin olduğunun kabulü doğru ise de; ispat yükü yönünden genel ilkelere uygun olarak ispat yükünün davacıda olduğu kabul edilerek uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken ispat yükü davalıya yüklenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5047, Karar No: 2024/6897, Tarih: 30.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5047 E.  ,  2024/6897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/157 Esas, 2023/1000 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/220 E., 2022/790 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile 2017 yılında ticaret yapmaya başladıklarını, davalının İnci Deri ve ... Tanca firmalarından aldığı çekleri taraflarına verdiğini, 2019 yılında İnci Deri Firmasının ödemelerini tatil etmesi nedeniyle hem hakkında iflas davası açtıklarını, hem de icra takiplerine başladıklarını, çeklerde davalının da ciranta olması sebebiyle icra takiplerinde davalının da borçlu gösterildiğini, davalının ricası üzerine haciz işlemlerinin yapılmadığını, çok bunaldıkları bir dönemde davalı tarafın bir protokol yapmayı teklif ettiğini, protokolü iyi niyetle imzaladıklarını, bu arada davalı ile ticarete devam ettiklerini, 2020 yılı sonunda ticaretlerinin bittiğini, davalı tarafın yeni bir protokol yapmayı teklif ettiğini, bunu kabul etmedikleri için haklarında davalar açmaya başladığını, yapılan protokolün tam bir sömürü aracı olduğunu, davalının taraflarından aldığı mallara karşılık çürük çek ve senetleri verdiğini, ödeme yapmadığını, aldatma ile kendisini ibra ettirdiğini, protokoldeki edimler arasında aşırı bir nispetsizlik olduğunu, gabinle malul protokolle bağlı olmadıklarının tespitine ve edimler arasındaki eşitsizliğin giderilmesine, yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında derdest davaların mevcut olduğunu, açmış oldukları menfi tespit davalarında davalı tarafından savunma olarak dava konusu protokolün gabin ile malul olduğunun ileri sürüldüğünü, o davalarda bu iddia bir ön sorun olarak inceleneceğinden bu davanın açılmasında davacının hukuki yararının bulunmadığını, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, taraflar arasında cari hesap ilişkisinin bulunmadığını, taraflar arasında pazarlamacılık/komisyonculuk ilişkisinin olduğunu ve bu hususun yazılı delille kayıt altına alındığını beyanla davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI