muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7666, Karar No: 2020/11464, Tarih: 22.09.2020

Kabule göre;

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e, 87/1-son maddelerinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3)Dosyadaki mevcut rapor içeriklerine göre katılanın meydana gelen yaralanması yüzünde sabit ize ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğundan, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1-3-e maddeleri gereğince belirlenen cezasının bir kat arttırılması sırasında uygulanan Kanun maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-d yerine TCK'nin 87/1-c olarak gösterilmesi,

4)Katılanın sabit iz ve hayati tehlike geçirecek nitelikte yaralandığına dair iddia ve rapor içeriği karşısında; birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 fıkrasınca temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesinde cezada orantılılık ilkesi gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler gereğince sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5)Sanığın, hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsî hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran hâlleri nedeniyle geçirmiş olduğu süreler hakkında 5237 sayılı TCK'nin 63. maddesi gereği mahsup kararı verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 22.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18545, Karar No: 2015/3619, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18545 E.  ,  2015/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/11591 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 19/06/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12178, Karar No: 2018/718, Tarih: 05.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12178 E.  ,  2018/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada ..... 22. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2015 tarih ve 2014/348-2015/527 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili banka tarafından davalı borçluya 20.000,00 Avro bedelli kredi kullandırıldığını, kredi kullanan borçlunun müvekkili bankanın geri ödeme için vermiş olduğu süre zarfında herhangi bir ödeme yapmadığını ve sözleşmesinin müvekkili banka tarafından feshedildiğini, bunun üzerine müvekkili banka tarafından borçlu ... aleyhine ..... Asliye Hukuk Mahkemesinde alacak davası açıldığını, ..... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1 O 122/13 esas numaralı dosyasında verilen 14/05/2013 tarihli karar ile davanın kabul edildiğini, yine aynı dava dosyasından 02/07/2013 tarihinde verilen ek karar ile yargılama giderleri yönünden karar verildiğini, anılan kararların hukuken kesinleştiğini ve tenfiz şartlarının oluştuğunu ileri sürerek anılan mahkeme kararlarının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; yabancı mahkeme kararının aslının ve onaylı tercümesinin dosyaya sunulduğu, kararın açıkça kamu düzenine aykırı olmadığı, kararın mahkeme tarafından verildiğinin ve mahkeme hükmü taşıdığının ve kesinleştiğinin sabit olduğu, davalıların murisinin hükmü veren mahkemeye usulüne uygun şekilde çağırıldığı ve ilamın kendisine tebliğ edildiği, bu nedenle .... 54. ve 58. maddelerine göre tanıma ve tenfizin yasal şartlarının mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile ... ....hen Asliye Mahkemesinin 1 O 122/13 sayılı 14/05/2013 tarihli ilamının ve yine bu ilama ek olarak verilen aynı mahkemenin 1 O 122/13 sayılı 02/07/2013 tarihli ilamının tanınmasına ve tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

-/-

Kararı, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

-/-

1- Dava, yabancı mahkeme ilamının tanınması ve tenfizi istemine ilişkindir. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuk Hakkında Kanununun 51/(2). maddesi “tenfiz kararları hakkında görevli mahkeme asliye mahkemesidir.” hükmünü, 6102 sayılı TTK'nin 5/3. maddesi de “asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır.” hükmünü haizdir. Somut olayda, yabancı mahkemece, davacı bankanın davalının cari hesabı üzerinden .... . . tanzim ederek kredi kullandırdığı, kredi taksitlerinin süresinde ödenmediği için cari hesap sözleşmesinin feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ayrıca davacı vekili, işbu davada, müvekkilleri ile davalı arasında cari hesap sözleşmesi olduğu ve bu sözleşme gereğince davalıya kullandırılan kredinin süresinde ödenmemesi üzerine cari hesap sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini ileri sürmüştür. O halde, iddianın ileri sürülüşü ve yabancı mahkemenin kabulü dikkate alındığında uyuşmazlığın taraflar arasındaki cari hesap sözleşmesinden kaynaklandığı anlaşılmasına göre, işbu tenfiz davasında 6102 sayılı TTK’nin 4/1-a maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliğindedir ve davaya bakmakla asliye ticaret mahkemesi görevlidir. Bu itibarla, mahkemece, davanın mutlak ticari dava olduğu ve asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21/02/2018 G/D
Yargıtay — Esas No: 2015/15481, Karar No: 2015/20360, Tarih: 04.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/15481 E.  ,  2015/20360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2014/510-2014/757

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın, evlilik içerisinde yalnızca bekarlık soyadı olan “A.”ın kullanılmasına izin verilmesini talep etmiştir. Bu durum kayden eş olarak görünen S. da hukuki durumuna etkilidir. O halde kayden eş olarak görünen Sa.da davaya dahil edilerek dilekçe teatileri tamamlandıktan sonra usulüne uygun ön inceleme duruşması yapılarak, varsa tarafların delilleri toplandıktan sonra karar verilmesi gerekirken eksik hasımla davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.11.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/5707, Karar No: 2014/12329, Tarih: 27.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/5707 E.  ,  2014/12329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2009/164-2013/10

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/01/2013 tarih ve 2009/164-2013/10 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, borcu üstlenen TMSF vekili ve fer’i müdahil İ.. Tekstil A.Ş. Vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/06/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. N.. Ç.., davalılardan I.. Bank A.Ş. vekili Av. E.. I.. ve TMSF vekili Av. G.. A.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, S.. A.Ş'ye TMSF tarafından el konulmadan ve davalı bankaya devrinden önce 22.11.1999 tarihinde, davacının 344.500 USD tutarındaki parasını S.. A.Ş'nin Trabzon Şubesine yatırdığını, S.. A.Ş. yönetim kurulu başkan ve üyelerinin hukuka aykırı yapılanmalarla bankadaki mevduata el koyma girişiminde bulunduğunu, S.. A.Ş'nin hakim ortağı H.. G..’nun kontrolünde olan kişilerle Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinde faaliyet gösterecek Efektif adı altında düşük sermayeli bir kıyı bankası kurdurulduğunu, bu kuruluşun sermayesinin tamamının Sümerbank tarafından ödendiğini, bu bankayı kurmakla kıyı bankacılığı yapmayı değil müşterilerin mevduatlarına hukuka aykırı şekilde el koymayı amaçladıklarını, bu şirketin paravan bir şirket ve önemli bir suç organizasyonunun parçası olduğunu, S.. Genel Merkezi tarafından tüm şubelere E... Off Shore isimli paravan bankaya hitaben yazılı matbu form ile Sümerbank Şubesine yazılacak bir matbu form dağıtıldığını, özellikle silik fotokopi kullanılarak eğitimden yoksun olan ve bankaya güven duyan mevduat sahiplerinin mevduat hesaplarında bulunan paralara tüm Türkiye'de aynı matbu formlar ile el konulduğunu ileri sürerek, 22.11.1999 tarihinde S.. A.Ş. Trabzon Şubesine yatırmış olduğu 344.500 USD tutarındaki mevduat alacağının bankaya yatırıldığı tarihten vade sonuna kadar akdi faizi, vade sonundan itibaren ise 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile talep sonucunu, 174.231 TL’nin 22.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline şeklinde değiştirmiştir.

Davalı ve borcu üstlenen TMSF vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ve borcu üstlenen TMSF vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının BDDK tarafından el konulmadan önce S.. A.Ş'nin Trabzon Şubesi'ne açtırdığı hesaba 344.500.00 USD yatırdığı, daha sonra bu hesaptaki mevduatın KKTC'de mukim bulunan ve S.. A.Ş'nin ve/veya banka üst yöneticilerinin kontrolünde olduğu anlaşılan E.. Off-Shore Ltd'ye talimatı olmadan aktarıldığı, davalı banka üst yöneticilerinin mevduat hesaplarının E.. O..-Shore Ltd'ye haksız fiil oluşturacak şekilde yönlendirmeleri nedeni ile İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/75 (bozmadan önce 2006/93) sayılı dosyası ile dava açıldığı, ayrıca benzer kamu davalarında banka üst yöneticilerinin sorumluluğuna atıf yapılarak cezalandırılması yoluna gidildiği, bu nedenle davalı bankanın yönetici ve üst yöneticilerinin haksız fiil teşkil eden eylemleri nedeni davalı bankanın sorumlu olduğu, Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/207 E, 2004/245 K. sayılı dosyasında S.. A.Ş. aleyhine, mevduatın tahsili talebiyle dava açtığı, açılan davanın off shore bankasının tasarruf hakkını sürdürmesi nedeniyle davanın husumetten reddine karar verildiği ve dosyanın Yargıtay incelemelerinden geçerek kesinleştiği, daha sonra davacının yerleşik Yargıtay içtihatları gereğini yerine getirmek ve mevduatın tahsili amacı ile E.. O..-Shore Ltd. Şti. aleyhine Trabzon 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/1039 E. sayılı dosyası ile ilamsız takibe geçtiği, mevduatın tahsil edilememesi nedeni ile aciz belgesi aldığı, böylece davacının ön koşulu da yerine getirdiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 174.231,00 TL anaparanın hesabın açıldığı 22.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte tahsilde tekerrür olmamak üzere davalı banka ve borcu üstlenen TMSF'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili, borcu üstlenen TMSF vekili ve fer’i müdahil İ.. Tekstil A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, fer’i müdahil İ.. Tekstil A.Ş. vekilinin tüm, davalı vekili ve borcu üstlenen TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili, borcu üstlenen TMSF vekili ve fer’i müdahil İ.. Tekstil A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, fer’i müdahil İ.. Tekstil A.Ş. vekilinin tüm, davalı vekili ve borcu üstlenen TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2 - Dava, davacının o.. shore hesabına aktarılan parasının iadesi istemine ilişkin olup, davacı vekili dava dilekçesinde, 344.500 USD tutarındaki mevduat alacağının bankaya yatırıldığı tarihten vade sonuna kadar akdi faizi, vade sonundan itibaren ise 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile talep sonucunu, 174.231 TL’nin 22.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline şeklinde değiştirmiştir. Davacı, BK’nın 83. maddesine göre davasını açarken tercih hakkını USD cinsinden kullanmış ve 344.000 USD’nin tahsilini istemiş olduğundan, artık ıslah yoluyla TL cinsinden talepte bulunması mümkün değildir. Bu durum karşısında mahkemece, davacının talep ettiği alacağa ilişkin para cinsi ve buna bağlı olarak faiz oranını değiştiremeyeceği göz önüne alınmaksızın sonuca gidilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı ve borcu üstlenen TMSF yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, fer’i müdahil İ.. Tekstil A.Ş. vekilinin tüm, davalı ve borcu üstlenen TMSF vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ve borcu üstlenen TMSF vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ve borcu üstlenen TMSF yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı banka ve TMSF'ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden fer'i müdahil İ.. Tekstil A.Ş'den alınmasına, 27/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8218, Karar No: 2013/9203, Tarih: 03.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8218 E.  ,  2013/9203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, esas hükme yönelik verilen temyiz dilekçesi, muhtırada belirtilen yedi günlük sürede temyiz masrafının ödenmediği gerekçesi ile, Mahkemenin 10.07.2012 tarih ve... Esas 2012/78 Karar sayılı ek kararı ile reddedilmiştir. Anılan ek karar, davacı vekiline 25.07.2012 tarihinde usulünce tebliğ edildiği halde; dosyada, ek kararın temyiz edildiğine ilişkin bir dilekçe bulunamamıştır.

Mahkemece, ek karara ilişkin herhangi bir temyiz itirazı bulunmadığı halde dosya, incelenmek üzere dairemize gönderilmiş; Dairemizin 15.03.2013 tarih ve 17892-4978 sayılı kararı ile, temyiz itirazının reddine ilişkin ek karara yönelik bir temyiz başvurusunun bulunmadığı gerekçesi ile, dosya mahalline iade edilmiştir.

Davacı vekilinin, temyiz masrafının muhtıranın tebliğinden itibaren yedi günlük sürede ödendiğini belirterek, esas hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesini içerir talebi üzerine, Mahkemece, dosya incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmiş ise de; Dairemizin önceki kararında da belirtildiği gibi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gereği, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesine göre, temyiz itirazının reddine ilişkin kararlar, tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilecek olup; davacı vekili tarafından, temyiz itirazının reddine dair Mahkeme ek kararının temyiz edilmediği gözetildiğinde, kesinleşen ek karar aşılarak, esasa yönelik temyiz dilekçesi ile inceleme yapılması mümkün bulunmadığından, dosyanın temyiz incelemesi yapılmaksızın mahalline İADESİNE, 03.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20377, Karar No: 2010/5466, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20377 E.  ,  2010/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...