muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4178, Karar No: 2024/2558, Tarih: 25.09.2024

II. CEVAP

1. Davalı .... vekili; talebin mevzuata uygun olmadığını, faizin başlangıç gününü ve faiz oranını kabul etmediklerini, devir sözleşmesinin stadın veya intifa hakkının devrine ilişkin herhangi bir düzenleme içermediğini, devrin sadece profesyonel futbol şubesini ilgilendiren (devir yapılan sporculara ilişkin) her türlü gelir ve hakları kapsadığını, kulüp ve şirketin farklı tüzel kişiliklere sahip olduklarını, stadın mülkiyetinin davacıya ait olup 49 yıllığına kullanma hakkının kulübe verildiğini, stadın kulüp tarafından inşa edildiğini, devir sözleşmesi gereğince müvekkili şirket tarafından kulübe bir bedel ödenmek suretiyle müsabakaların oynandığını, bunun dışında stad kullanılmadığından müvekkilinin sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini, müsabakaların TFF tarafından düzenlendiğini, giderlerin davacı tarafından karşılanmadığını, 3289 sayılı Kanun’a 28.04.2005 tarihinde kabul edilip 05.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” 3. maddesi ile Ek 11. madde olarak eklenen düzenlemeden davalı kulübün yararlandırılmadığını, eşitlik ilkesi gereği davalı kulübün de söz konusu düzenlemeden yararlandırılması gerektiğini, davacı ile müvekkili arasında doğrudan bir sözleşme bulunmadığını, kaldı ki kulüp ile aralarındaki sözleşmede de herhangi bir düzenleme bulunmadığını, sözleşmede yer almayan bir yükümlülüğün Yönetmelikle getirilmesinin sözleşme serbestisine ve hukuk güvenliği ilkesine aykırı olduğunu savunarak, haksız davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... Spor Kulubü Derneği vekili; bilet satışının %7'sini oluşturan meblağa ilişkin talebin tümüyle futbol faaliyetine ilişkin olduğunu, diğer davalı şirket ile müvekkili kulüp arasında imzalanan 27.06.2011 tarihli sözleşme gereğince münhasıran profesyonel futbol faaliyetlerinden elde edilen gelirin diğer davalı şirkete devredildiğini, buna göre maç hasılat gelirleri, yayın gelirleri ve sponsorluk gelirleri gibi gelirlerin müvekkili kulüp uhdesinde bulunmadığından sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini, bundan ayrı devir sözleşmesi hükümlerine göre de müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin kamu yararına sahip dernek statüsünde bulunduğunu ve diğer davalı şirketten ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğunu, bu itibarla hasılat payı ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını, dava konusu talebin yasal dayanağına ilişkin düzenlemenin 13.12.2009 tarihinde değişikliğe uğradığını, davacının söz konusu sahadan intifa hakkı bedeli tahsil ettiğini, kanunla düzenlenmeyen bir hususun yönetmelikle düzenlenmesinin ve talepte bulunulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmede de bu hususta bir düzenleme bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 3289 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinin (c) bendinde spor müsabakalarından alınacak hissenin gelir kalemleri arasında sayıldığı, aynı Kanun'un 16 ncı maddesinde, hasılatın nasıl yapılacağının Yönetmelik ile belirleneceğinin hüküm altına alındığı, bu maddeye dayanak Yönetmelik'in 7 ve 8 inci maddelerinde özetle, intifa hakkı verilen tesislerde, net hasılatın % 7' sinin Genel Müdürlüğe verileceğinin hüküm altına alındığı, Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadının intifa hakkının 22.07.1998 tarihli sözleşme ile 49 yıllığına davalı ... Spor Kulübüne verildiği, davalı kulüp ile diğer davalı ... Sportif Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş. arasında yapılan 27.06.2011 tarihli devir sözleşmesi ile Fenerbahçe Spor Kulübünün profesyonel A Takımı ve futbol alt yapılarını kapsayan futbol şubesi faaliyetlerinin 3813 sayılı TFF Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un 27 nci ve TFF Çalışma Usul ve Esaslarına Dair ana statünün 61 inci maddesinin sağladığı olanaklar ve esaslara uyularak, devir tarihinden önce veya sonra doğmuş ve doğacak tüm hak, alacak ve borçları (aktifi ve pasifi) ile birlikte süresiz olarak Fenerbahçe Sportif Hizmetler San.ve Tic. A.Ş. ye devredildiği, aynı sözleşmenin 4 üncü maddesinde yapılan düzenleme ile bu davanın konusu olan payın devir tarihinden itibaren Sportif A.Ş. tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığı, fakat 27.06.2011 tarihli sözleşmeye davacı idare taraf olmadığı gibi 27.07.1998 tarihli sözleşme uyarınca davalı Kulübünde Sportif A.Ş. ile birlikte sorumluluğunun devam ettiği; ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde dosyaya kazandırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davalıların davacıya 3.135.880 TL ödemesi gerektiği, 12.07.2017 tarihinde temerrütün oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 3.135.880,00 TL'nin 12.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; dosyaya kazandırılan ek bilirkişi raporunda, davalı kayıtlarında 19.840.690,43 TL olarak belirtilen loca gelirlerinin, locaların bir yıllık olarak kiralanması ve maç günleri dışında da yemek toplantı vs. amaçlı olarak kullanıldığı belirtilerek, maç seyrine dair geliri en yüksek bedelli tribün kombine bilet satışları baz alınarak, loca gelirlerinin 4.558.474,58 TL olarak hesaba dahil edildiği, böyle bir ayrıma gidilmesinin yasal zemini bulunmadığını savunarak, kararın bu yönden kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı .... vekili; yargılama sırasında ileri sürülen husumet itirazının değerlendirilmediğini, beyanların ve delillerin dikkate alınmadığını, mevzuatta müteselsil sorumluluğa ilişkin bir hüküm bulunmadığını, davacı ile müvekkili şirket arasında bir sözleşme bulunmadığını, diğer davalı ile imzalanan devir sözleşmesinin intifa hakkının devrini kapsamadığını, stadyumda oynanan her müsabaka için kulübe bir bedel ödendiğinden davada taraf olamayacağını, hasılat dağıtımına dair Yönetmelik'in 5 inci maddesinde Genel Müdürlüğün hasılattan pay alabilmesi için söz konusu müsabakanın giderlerinin Genel Müdürlük bütçesinden karşılanmasının zorunlu olduğunu, buna göre yeterli inceleme yapılmadığını, sözleşme hükümlerinin sonradan yönetmelikle değiştirilemeyeceğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ... Spor Kulubü Derneği vekili; cevap dilekçesinde ileri sürülen hususların ve delillerin değerlendirilmediğini, intifa bedellerinin ödendiğini, bilet satışından elde edilen gelirden hasılat ödemesi yapılacağına dair sözleşmede bir düzenleme bulunmadığını, müvekkilinin Bakanlar Kurulu kararı ile kamu yararına haiz dernek statüsünde olduğunu, diğer davalı şirketin ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğunu, davalılar arasında gerçekleşen devir nedeniyle bilet satışından gelir elde edilmediğini, yine kabul anlamına gelmemek üzere devir sözleşmesinde müteselsil sorumluluğun iki yıl ile sınırlandırıldığını, talebe konu Yönetmelik'in 13.12.2009 tarihinde değiştirildiğini, hasılattan pay alınması başlıklı 68 inci maddesinde, "irtifak hakkı tesis edilen taşınmazın üzerinde yapılacak tesisin bizzat hak lehdarınca işletilmesi halinde, bu tesisin işletilmesinden elde edilen toplam yıllık hasılatın yüzde biri oranında pay alınacağı ayrıca kamu yararına çalışan dernekler ve vergi muafiyeti tanınan vakıflar lehine sağlık, eğitim, spor tesisleri yapılması amacıyla tesis edilen irtifak hakkından hasılat payı alınmayacağı" hususunun öngörüldüğünü, kulüp kamuya yararlı dernek olduğundan talebin hukuka aykırı olduğunu, kaldı ki intifa hakkının özü gereği elde edilen gelirlerin intifa hakkı sahibine ait olduğunun da genel bir hukuk kaidesi olduğunu, bilirkişi raporunda da müvekkili gelir elde etmediğinden sorumluluğunun bulunmadığı belirtildiği halde gerekçeli kararda bunun incelenmediğini belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapıldığı, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, alınan bilirkişi raporunun denetime olanak sağlayacak şekilde düzenlendiği, her ne kadar davacı istinaf dilekçesinde taleplerinin eksik hükmedildiğini ileri sürmüş ise de, davacı dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporuna itiraz etmekle beraber 17.01.2020 tarihinde verdiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi gereğince talep sonucunun arttırılması talebinden ibaret ıslah dilekçesinde davanın tespit edilen 3.135.880,00 TL üzerinden davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istediği ve Mahkemece dava kabul edilerek aynı miktar alacağa hükmedildiği, davacının bu dosyada talep ettiği alacağının tam olarak karşılandığı gerekçesiyle, başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ile davalılardan Dernek arasında imzalanan 22.07.1998 tarihli intifa sözleşmesi doğrultusunda bilet satışlarından elde edilen hasılatın belli bir payının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3289 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ve 14 üncü maddesinin 1-c bendinde; spor musabakalarından alınacak hisse, özel hesabın gelirleri arasında sayılmıştır.

2. Yönetmelik'in 8 inci maddesi.

3. 13.12.2009 tarihli ve 27431 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne Ait Taşınmazların İdaresi Hakkında Yönetmelik'in 68 ve Geçici 1 inci maddeleri.

4. Dairemizce verilen 17.10.2023 tarihli ve 2023/670 E., 2023/2749 K. sayılı ilam.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 3289 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ve 14 üncü maddesinin 1-c bendinde; spor musabakalarından alınacak hisse, özel hesabın gelirleri arasında sayılmıştır.

2. Yönetmelik'in 8 inci maddesi.

3. 13.12.2009 tarihli ve 27431 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne Ait Taşınmazların İdaresi Hakkında Yönetmelik'in 68 ve Geçici 1 inci maddeleri.

4. Dairemizce verilen 17.10.2023 tarihli ve 2023/670 E., 2023/2749 K. sayılı ilam.

3. Değerlendirme

1. Davacı ile davalı Dernek arasında imzalanan Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadının intifa hakkının devrine ilişkin 22.07.1998 tarihli ve 49 yıl süreli sözleşmenin dava konusu 2016-2017 futbol sezonunu kapsar şekilde yürürlükte bulunduğu, davalı Dernek ile diğer davalı Şirket arasında düzenlenen 27.06.2011 tarihli devir sözleşmesi ile Fenerbahçe Spor Kulübünün profesyonel A Takımı ve futbol alt yapılarını kapsayan futbol şubesi faaliyetlerinin 3813 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunu'nun 27 inci ve Türkiye Futbol Federasyonu Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Ana Statünün 61 inci maddesinin sağladığı olanaklar ve esaslara uyularak, devir tarihinden önce veya sonra doğmuş ve doğacak tüm hak, alacak ve borçları (aktifi ve pasifi) ile birlikte süresiz olarak davalı Şirkete devredildiği, aynı sözleşmenin 4 üncü maddesinde yapılan düzenleme ile bu davanın konusu alacakların devir tarihinden itibaren davalı Şirket tarafından ödeneceğinin kararlaştırılmış ise de; 27.06.2011 tarihli sözleşmeye davacı idare taraf olmadığından davalıların birlikte sorumlu oldukları, bundan ayrı davalılar arasında yapılan devir sözleşmesinin davacıyı bağlamayacağı,

2. 3289 sayılı Kanun'a 28.04.2005 tarihli ve 5340 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ile eklenen Ek 11 inci madde ile "Genel Müdürlüğün mülkiyetinde veya kullanımında bulunan spor tesisleri veya taşınmazların kullanım veya intifa hakkı; spor federasyonlarına, en az üçü olimpik olmak üzere toplam altı spor dalında faaliyet gösteren ve liglere katılan ... kulüplerine, yerel yönetimlere, kamu kurum ve kuruluşlarına protokol ile bedelsiz devredilebilir." hükmü getirilmiş ise de; davacı ile davalı Dernek arasında imzalanan 22.07.1998 tarihli Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadının intifa hakkının devrine ilişkin sözleşme zaten yürürlükte olup; esasen dava da sözleşmeye dayanılarak değil, Yönetmelik'in 8 inci maddesine dayanılarak açıldığından Ek 11 inci maddenin somut uyuşmazlığa uygulanamayacaktır.

3. 13.12.2009 tarihli ve 27431 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne Ait Taşınmazların İdaresi Hakkında Yönetmelik'in 68 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince, yıllık hâsılatın yüzde biri oranında pay alınması ve ikinci fıkrası gereğince müvekkili dernek statüsünde olduğundan hâsılat payı alınmayacağını dair düzenlemenin, ancak aynı Yönetmelik'in "Mevcut sözleşmeler" başlıklı geçici 1 inci maddesine göre, "Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılmış olan sözleşmeler sürelerinin sonuna kadar geçerlidir. Süreleri biten sözleşmeler hakkında bu Yönetmelik hükümleri uygulanır." hükmü getirildiğinden, taraflar arasında Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce imzalanan 1998 tarihli sözleşmeye bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmaktadır.

4. Tüm bu açıklamalar ışığında yapılan incelemede; hükme esas alınan bilirkişi raporunun objektif değerlendirmeler içerdiği ve denetime elverişli olduğu anlaşılmakla, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz eden davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6499, Karar No: 2014/7945, Tarih: 09.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6499 E.  ,  2014/7945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TUNCELİ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2010/256-2014/16

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı S.. Y.., Ç.Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak bırakılan taşınmaz bölümünün kendisine ait .ada . parsel sayılı taşınmazın parçası olduğu iddiasıyla adına tescili talebi ile dava açmış, asli müdahil M.. Y.. ise dava konusu taşınmaz bölümünün kendisine ait .ada . parsel sayılı taşınmazın parçası olduğu iddiasıyla adına tescili talebi ile davaya müdahale etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının davasının kabulüne, asli müdahilin davasının reddine, hükme dayanak yapılan fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 44,89 metrekare miktarındaki taşınmaz bölümünün davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine ve asli müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme dayanak fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümde davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından dava konusu taşınmaz bölümünün kim tarafından ne şekilde zilyet edildiğine ilişkin ayrıntılı beyan alınmamış ve dava konusu taşınmaz bölümünün komşuluk hukukuna göre davacı ve davalı tarafından yapılan anlaşma ile yol boşluğu olarak bırakılıp bırakılmadığı üzerinde durulmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yerel bilirkişi ve taraf tanıkları huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan hükme dayanak yapılan fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün kim tarafından ne zamandan beri ne sıfatla kullanıldığı sorulup saptanmalı, daha sonra dava konusu taşınmaz bölümünün kadastro çalışmaları sırasında davacı ve davalı tarafından komşuluk hukukuna göre yol boşluğu olarak bırakılıp bırakılmadığı kesin olarak belirlenmeli ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden asli müdahile iadesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15441, Karar No: 2021/17948, Tarih: 21.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/15441 E.  ,  2021/17948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Tekerrüre esas alınan ilamdaki ceza miktarının 1 yıl 15 gün hapis yerine 1 yıl 8 ay hapis olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/87, Karar No: 2021/386, Tarih: 14.09.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/87 E.  ,  2021/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 1-148

Temyiz Edenler : Sanık ve müdafisi, Yargıtay Cumhuriyet savcısı

Silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 21.10.2019 tarih ve 1-148 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafisi ile Yargıtay Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istemli 19.02.2020 tarihli ve 15772 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

19.07.2017 tarihli dilekçesiyle sanık hakkındaki kamu davasına katılma talebinde bulunup Özel Dairece bu talebi reddedilen ...'in CMK'nın 260/1. maddesindeki düzenleme uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunmakta ise de kamu barışına karşı işlenen suçlardan olup dolaylı mağdurunun toplumu oluşturan bütün bireylerin olduğu silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçu yönünden davaya katılma hakkının bulunmaması karşısında Özel Dairenin gerekçeli kararının anılan kişiye tebliğ edilmesinde zorunluluk görülmemiş; ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesinin gerekçeli kararından sonra dosyaya gönderdiği 06.03.2020 tarihli dilekçesiyle davaya katılmayı talep eden ve 11.03.2020 tarihli dilekçesiyle de hükmün bozulmasını isteyen ... ... Yalçın'ın anılan suçun yukarıda belirtilen özellikleri nazara alındığında davaya katılma hakkı bulunmadığından CMK'nın 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılan yargılama esnasında silahların eşitliği ile çelişmeli yargılama ilkeleri doğrultusunda savunmaya yeterli imkân sağlanıp bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde herhangi bir sınırlamaya tabi olmayacak şekilde yazılı savunma imkânının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Sanığın mal varlığına konulan tedbirler ve ayrıca ... İl Emniyet Müdürlüğünün 25.10.2019 tarihli yazısında ... Silah Ve Patlayıcı Maddeler Şube Müdürlüğü emanetinde bulunduğu belirtilen Bernardelli marka 115896 seri numaralı tabancası hakkında mahallince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları hâlinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü: