muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7771, Karar No: 2016/2045, Tarih: 10.02.2016

Davalı ... vekili, müvekkilinin çeki ciro yolu ile devraldığını ve iyi niyetli hamil olduğunu, davacının önce çekte meşru hamil olduğunu ispatla yükümlü olduğunu ileri sürerek, davanın reddi ile %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Fer'i müdahil .... vekili, icra dosyasına kendileri tarafından yatırılan çek bedelinin davacıya ödenmesine herhangi bir itirazlarının bulunmadığını bildirmiştir.

Diğer davalılar davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere ve benimsenen ...raporu ve soruşturma dosyası içeriğine göre; dava ve takip konusu çekin davacının iş yerinden çalındığı, çekin arka yüzündeki davacı şirkete atfen atılı imzanın davacı şirket yetkilisine ait olmadığının tespit edildiği, mutlak defi olan sahtelik iddiasının herkese karşı ileri sürülebileceği, davalı şirket yetkilisinin savcılıkta alınan ifadesine göre davalı şirket adına atılı imzanın şirket yetkilisine ait olmadığı, dosyada bir örneği bulunan davalı şirket yetkilisinin imza sirkülerindeki imzasına benzemediği, davalılar hakkında sahte evrak tanzimi suçlaması ile birden çok hazırlık evrakının bulunduğu, soruşturmaların halen devam ettiği, mevcut deliller ve soruşturma evrakı kapsamında davalıların iyi niyetli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile dava konusu icra takip dosyasına dayanak çek sebebiyle davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine, takibin davacı yönünden iptaline, icra veznesine keşideci borçlu şirket tarafından yatırılan paranın karar kesinleşince davacıya ödenmesine, mahkemece verilen ihtiyati tedbir kararının karar kesinleşinceye kadar devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı ... vekilinin temyiz itirazına gelince; takibe dayanak teşkil eden çekteki imzanın sahteliği iddiası mutlak def'i niteliğinde olduğundan herkese karşı ileri sürülebilir ise de somut olayda arada başka ciranta bulunduğu takdirde davalı-hamile karşı, hamilin yapmış olduğu icra takibi üzerine fer'i müdahil keşideci tarafından takip dosyasına yatırılmış olan paranın karar kesinleşince davacıya ödenmesi şeklinde davada taraf olmayan keşideci yönünden hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3975, Karar No: 2015/5461, Tarih: 07.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3975 E.  ,  2015/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Davacının 04.11.2013 havale tarihli dilekçesi ile ...'nın senedinde yapılan değişikliğin tescilini istemiş olduğu gözetilerek, dava dilekçesinin esas defterine kaydının yapılması ve işlemlerin bu esas üzerinden yürütülerek sonuçlandırılması, esasın kapatılarak bir karar numarası alması gerekirken, dava dilekçesinin esas defterine kayıt edilmeksizin ek karar numarası verilmek suretiyle hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Vakıf senedinin vakfın amacını açıklayan 3. maddesinin, 3294 sayılı Kanuna uygun olarak "Bu vakfın amacı, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun amaç ve kapsamına giren faaliyet ve çalışmalar yapmak, diğer kanun ve bu doğrultuda düzenlenmiş mevzuatla vakıflara açıkça tevdi edilmiş görevleri ifa etmektir" şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

b)Vakfın sadece değiştirilmesi istenilen maddeler dışında gerekli olmadığı halde vakıf senedinin tamamının yeniden düzenleme şeklinde noterden düzenlenmiş olması, bu düzenleme yapılırken maddi hatalar yapılması ve gerek olmadığı halde kurucu iradeye aykırı olacak şekilde vakfın malvarlığını düzenleyen 4. maddede değişiklik yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafa yukarıda belirtilen hususların yerine getirilmesi için süre verilip yeniden düzenleme şeklinde noter senedi hazırlatılması ve Türk Medeni Kanunu’nun 112-113 ve Vakıflar Yönetmeliği’nin 14. maddeleri gereğince ...’nün de görüşü alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermektir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3097, Karar No: 2016/1113, Tarih: 09.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3097 E.  ,  2016/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . maktul.kasten öldürme, sanık . ise maktule yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve sanık. yönünden ayrıca tahrike ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık . ve müdafilerinin duruşmalı inceleme ve temyiz dilekçelerinde suç vasfına, haksız tahrike, takdiri indirim uygulanması gerektiğine; katılan vekilinin eksik soruşturmaya, sanık . da kasten öldürme suçuna iştirak ettiğine ve haksız tahrik indirimi uygulanamayacağına yönelen, sanık . ise bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239.

maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, mali durumlarının iyi olmadığı dosyaya yansıyan sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi ve,

2) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar,

Yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan;

a) Yargılama giderleri toplamından zorunlu müdafii ücretlerinin çıkartılmasına ve tahsili gereken miktarın sanık G.. K.. için "393,35.TL", sanık H.. K.. için "64,95.TL" olarak,

b) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

09/03/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı . huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık . müdafii Avukat . yokluğunda 17/03/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/4281, Karar No: 2015/24793, Tarih: 19.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/4281 E.  ,  2015/24793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/212257

MAHKEMESİ : Isparta(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2013/588 (E) ve 2014/375 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz edenin yöntemince kamu davasına katılmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur S.. S.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1610, Karar No: 2019/814, Tarih: 06.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1610 E.  ,  2019/814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama (dört kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (bir kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 01.01.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31794, Karar No: 2016/6075, Tarih: 29.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/31794 E.  ,  2016/6075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı . .. vasisi, kredi sözleşmesi ile davalı bankanın, annesi ... emekli maaşından mahsup edilmek üzere 6.191,03 TL kredi kullandırdığını, ancak kredi alınma tarihinde annesinin akli dengesinin yerinde olmadığını, kız kardeşinin bir şekilde annesini bankaya götürerek kredi çektirdiğini düşündüklerini, annesinin maaşından kesinti yapılınca krediden haberdar olduklarını ve hemen vesayet davası açtıklarını, vasi tayini kararı verildiğini, annesinin 76 yaşında olduğunu, kredi kullandırıma yaş sınırının 65 olması nedeniyle kredi sözleşmesinin geçersiz olduğunu ileri sürerek, kredi sözleşmesinin iptali ile maaş kesintilerinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka, kredi kullanımı sırasında Pendik Şubesine bizzat gelen ve son derece sağlıklı görünen, kendi el yazısıyla ismini yazıp imza atan . .. sağlık raporu alma ihtiyacı görülmediğini, bankacılık ilkelerine uygun olan işlem gereği davacı tarafa 8.000,00 TL lık ödeme yaptıklarını, davanın kabulüne karar verilmesi halinde davacının sebepsiz zenginleşeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kredi sözleşmesinin yapıldığı tarihte kredi kullananın 65 yaşın üzerinde olduğu ve okuma yazma bilmediği, sözleşmeye parmak bastığı, bu halde iken davalı banka yetkililerince herhangi bir sağlık raporu alınmadan işlem yapılarak kredi verildiği, alınan rapor ve hastane cevaplarından da ilgilinin uzun süreli rahatsız olduğu, kredi kullandırıldığı sırada akli dengesinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davacının davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, annesi .. .. davalı bankadan kredi kullandığı sırada akli dengesinin yerinde olmadığını, annesinin maaşından kesinti yapılmakla krediden haberdar olduklarını ve hemen vasi tayini için dava açtıklarını, kredi kullandırma yaş sınırının 65 olmasından dolayı sözleşmenin geçersiz olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece; alınan rapor ve hastane cevaplarından da ilgilinin uzun süreli rahatsız olduğu, kredi kullandırıldığı sırada akli dengesinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davacının davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş ise de, kısıtlı . .. için alınan sağlık kurulu raporu, vasi tayini kararı ve Türkiye Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliğinin yazı cevabının 24.05.2010 tarihli tüketici kredisi sözleşmesinden sonra alındığı ve kredi sözleşmesinin imzalandığı tarihte hukuki işlem ehliyeti olup olmadığına dair tespitler içermediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, kısıtlı .. ait tüm tıbbi belgelerin getirtilerek, kredi sözleşmesinin yapıldığı 24.05.2010 tarihinde hukuki işlem ehliyeti olup olmadığı yönünde Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle kredi sözleşmesinden sonra alınan sağlık kurulu raporu ve vasi tayini kararına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26213, Karar No: 2016/3038, Tarih: 05.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/26213 E.  ,  2016/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 158/1-e-son, 43, 62 , 52/2-4, 53/1-2-3

ve 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 204/1, 43, 62, 53/1-2-3, 58/6-7 ve 63.

maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Somut olayda; sanık ...'ın, ...'da bir anaokulu inşaatı işini katılan ...'nden ihale yoluyla aldığı, ihale şartnamesine göre aldığı işi 180 günde tamamlaması gerektiği halde, sanığın bu süre içerisinde işi sonuçlandıramadığı, bu nedenle kendisine sözleşme gereği 52.542,00 TL gecikme cezasının düzenlendiği, bu rakamın gerçeğe uygun olan 2. nolu hakedişin cezalar bölümünde yazılı olduğu, sanığın 52.542,00 TL olan ceza miktarını daksil ile silerek bu sütundaki ceza miktarını 32.542,00 TL olarak düzelttiği, hakedişin de bu ceza miktarı üzerinden düzenlenerek tahakkuk ve tahsil ettirildiği, bundan sonra herhangi bir hakediş gerektirecek bir iş yapılmadığı halde, sanığın kurumdan para alabilmek amacıyla kendiliğinden ilgililerin imzasını taklit etmek suretiyle 3 nolu bir hakediş düzenlediği, bu hakediş gereği de kendisine tahakkuk ettirilen parayı tahsil ettiği anlaşılmakla; sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e, 43. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık ve aynı kanunun 204/1, 43. maddelerinde yer alan zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, ceza miktarının az olduğuna; sanık müdafinin ise, suçun unsurlarının oluşmadığına, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına ve sanığın suçun faili olmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 05/04/2016 tarihinde kısmen oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz Sayın çoğunluğu ile aramızda oluşan uyuşmazlık; sanık ... hakkında TCK'nun 158/1-e, son maddesi uyarınca hürriyeti bağlayıcı ceza ve adli para ceza belirlemesi yapıldıktan sonra zincirleme suç nedeniyle hürriyeti bağlayıcı ceza artırılırken ayrıca adli para cezasının da artırılıp artırılmayacağı hususundadır.

Sayın çoğunluk TCK.nun 158/1-e,son madde ve fıkrasında yer alan gün adli para cezasının nispi nitelikte olmadığı ve bu nedenle hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının zincirleme suç hükümleri gereğince TCK.nun 43. maddesi uyarınca arttırılması gerektiği görüşündedir.

Sayın çoğunluk TCK.nun 158/1-e,son madde ve fıkrasında yer alan gün adli para cezasının nispi nitelikte olmadığı ve bu nedenle hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının zincirleme suç hükümleri gereğince TCK.nun 43. maddesi uyarınca arttırılması gerektiği görüşündedir.

29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Kanunun 19. maddesi ile 5237 Sayılı TCK'nun 158/1 madde ve fıkrasının sonuna”Ancak, e, f ve j bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” cümlesi eklenmiştir.

TCK.nun 158/1-son madde gerekçesinde “Ancak, halen görülmekte olan çeşitli davalarla bağlantılı olarak kamuoyunda oluşturulmak istenen tereddütlerin giderilmesi amacıyla, yapılan bu değişiklikle dolandırıcılık suçunun nitelikli halleriyle sınırlı olarak nispi para cezası öngörülmüştür. Bu düzenlemeye göre, suçtan elde edilen gelir miktarının belli olması halinde de adli para cezasına hükmedilecektir. Ancak, Kanunun 52 ve 61'nci maddeleri hükümlerine göre hükmedilecek adli para cezasının miktarı, suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olmayacaktır.” açıklamasına yer verilmiştir.

Gerekçedeki bu açıklamadan kanun koyucunun gün para ceza sistemi içerisinde ayrıca istisnai olarak nispi para ceza türünü de benimsediği anlaşılmaktadır.

Öğretide gün para sisteminde nispi para cezasının yeri olmadığı, bu nedenle yeni TCK.nunda nispi para cezasının kabul edilmemesi gerektiği halde 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasanın 19. maddesi ile TCK.nun 158/1. maddesine eklenen cümle ile bazı nitelikli dolandırıcılık suçlarında”adli para cezasının miktarı, suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz” denilmek suretiyle nispi para cezası kabul edildiği; nispi para cezasını gerektiren suçun zincirleme biçimde işlenmesi halinde, teselsülü oluşturan kıymet veya eşyanın toplamı esas alınarak para cezası hesaplandığından, nispi para cezası TCK.nun 43. maddesi ile ayrıca artırılamayacağı belirtilmiştir. (Sedat Bakıcı 5237 Sayılı Yasa Kapsamında Ceza Hukuku Genel Hükümleri, 2007, s.1016-1017)

Somut olayda sanığın 2 nolu hakediş belgesinin cezalar bölümünde yazılı olan 52.542 TL.olan ceza miktarını 32.542 TL. olarak düzelttiği, hakedişin de bu miktar üzerinden taahhuk ve tahsil edildiği,bundan sonra herhangi bir iş yapılmadığı halde sanığın kurumdan para alabilmek amacıyla ilgililerin imzalarını taklit etmek suretiyle 85.322 TL. Tutarında 3 nolu bir hakediş düzenlediği ve bu parayı da tahsil ettiği sabit olup, yerel mahkeme 158/1-son maddesine göre farklı tarihlerde elde edilen haksız menfaatlerin toplamı 105.322 TL. TL. üzerinden adli para ceza belirlemesini yapmıştır. Bu adli para cezası daha sonra TCK.nun 43. maddesi uyarınca hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte artırılmıştır. Elde edilen haksız menfaatin toplamı üzerinden belirlenen adli para cezası, bu belirleme biçimine göre zincirleme suçu kendi içinde barındırdığından,TCK.nun 43. maddesi uyarınca yapılacak artırım sanıkların aynı nedenle ikinci kez cezalandırılmalarına yol açacaktır.

01.11.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160/2 maddesinde TCK'nun 158/1-son madde düzenlemesine benzer bir düzenleme bulunmaktadır. 160/2 madde ve fıkrasında “Suçun zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi halinde faile on iki yıldan az olmamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezası verilir; ancak adli para cezasının miktarı bankanın uğradığı zararın üç katından az olamaz” denilmek suretiyle ayrıca nispi para cezasına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmiştir.

Yargıtay 7. CD. 5411 sayılı Kanunun 160/2 maddesi uyarınca banka zararının üç katı olarak belirlenen adli para cezasının,ayrıca TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırılamayacağını 06.06.2011 gün ve 2010/14616 E. ve 2011/8458 K., 12.06.2013 gün ve 2012/24949 E. ve 2013/15401 K., 26.02.2014 gün ve 2013/16875 E. ve 2014/2639 K., 18.01.2016 gün ve 2015/17717 E. ve 2016/35 K. sayılı ilamlarında açıkca belirtmiştir.

Sonuç olarak TCK.nun 158/1-son maddesindeki elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde belirlenen adli para cezasının nispi para cezası olduğu, gün adli para ceza sisteminin uygulandığı 5237 sayılı TCK.nunda istisnai böyle bir düzenlemenin yapıldığı ve buna göre belirlenen adli para cezasının ayrıca TCK.nun 43. maddesi ile artırılamayacağı düşüncesindeyim. Bu nedenle kararın onanmasına yönelik çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/9106, Karar No: 2008/11358, Tarih: 10.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9106 E.  ,  2008/11358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 25.02.2005 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.07.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydındaki Vakıf şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

Dava, 1792 parsel tapu kaydına işlenen “....” vakfı şerhinin terkini istemiyle açılmıştır. Görülüyor ki, taşınmazın tapu kaydında vakıf şerhi bulunmaktadır. Kaydın geldilerinde, vakıf şerhi düşülmemiş olması eldeki davanın esas yönden incelenmesine engel teşkil etmez. Dava, sırf bu nedene dayalı olarak kabul edilemez.

27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıflardan olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi zorunludur.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.