muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6982, Karar No: 2021/12925, Tarih: 01.10.2021

5237 sayılı TCK’nin 52. maddesi uyarınca verilmiş olan gün adli para cezalarının ödenmemesi üzerine yapılması gereken hapse çevirme işleminin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesi uyarınca yapılması zorunludur. Gün adli para cezası olarak hükmolunan adli para cezalarının, daha lehe infaz hükümleri içerdikleri gerekçesiyle, 647 sayılı Kanun veya 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun geçici 1. veya 5252 sayılı Kanunun 5/3. maddelerinden biri nazara alınarak hapse çevrilmesi gün adli para cezası sistemine geçildiğinden ve suç tarihi itibariyle olanaklı değildir.

5237 sayılı Kanun uyarınca verilen ya da diğer özel kanunlara göre verilip de, adli para cezasının gün karşılığı olarak miktarı belirtilen ilamlarda, mahkemece bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ne kadar ise, aynı miktar üzerinden ödenmeyen adli para cezasının infaz savcılığınca hapse çevrilmesi gerektiği,

Somut olayda hükümlü hakkında karşılıksız çek düzenlemek suçundan 5941 sayılı Çek Kanununun 5/1. maddesi uyarınca hükmolunan 592 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nin 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20.00 TL. olmak üzere adli para cezasına çevrildiği anlaşılmakla, infaz aşamasında ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. maddesi uyarınca günlüğü mahkemenin çevirdiği oran olan 20,00 TL. üzerinden hapis cezasına çevrilmesi gerektiğinden,

Olayda uygulama yeri olmadığı halde 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun geçici 1. madde hükmü uyarınca günlüğü 100.00 TL'den hapse çevrilmesi yönündeki itiraz mercii olan ... 3. İcra Ceza Mahkemesinin 13.02.2019 tarihli ve 2019/15 değişik iş sayılı kararının usul ve yasaya uygun olmaması nedeniyle haklı nedene dayanan kanun yararına bozma isteminin açıklanan sebeple kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yukarıda açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, ... 3.İcra Ceza Mahkemesinin 13.02.2019 tarihli ve 2019/15 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11731, Karar No: 2015/40291, Tarih: 05.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/11731 E.  ,  2015/40291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/229485

MAHKEMESİ : Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2011

NUMARASI : 2011/21 (E) ve 2011/44 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. Y.., N.. T.. ve S.. S.. savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Yargılama giderlerinden olan 452’şer TL zorunlu müdafi ücretlerinin sanıklara yüklenmesine” ilişkin bölüm çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3136, Karar No: 2020/3615, Tarih: 16.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/3136 E.  ,  2020/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı-temlik alan vekili, Kayseri 6. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3407 Esas sayılı takip dosyasında ipotekli taşınmazın 01.10.2012 tarihinde alacağa mahsuben 1.173.300 TL ihale bedeli ile ....Yönetim A.Ş.'ne ihale edildiğini, bu dosya ile ilgili memur muamelesinin şikayet edildiğini ve şikayetin reddedildiğini, ipoteğin 12.01.2005 tarihli olduğu ve icra dosyasındaki takibe konu ipoteğin bu tarihten önce konulduğu gerekçesi ile buna göre sıra cetveli düzenlenmesine karar verildiğini, düzenlenen sıra cetvelindeki sıralamanın ve davalıya ödenmesine karar verilen tutarın kabulünün mümkün olmadığını, icra müdürlüğü tarafından menkul malların satış bedeli tespit edilerek bu meblağ üzerinden sıra cetveli düzenlenmesi gerektiğini, icra dosyasında alınan kıymet takdiri raporunda belirlenen bedel üzerinden sıra cetveli düzenleneyemeceğini ayrıca ticari işletme rehni hakkının tapu siciline tescil edilmemiş olduğundan öncelik hakkının bulunduğundan bahsedilemeyeceğini öne sürerek sıra cetveli kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, rehin sözleşmesinin kanunun aradığı şekilde tesis edildiğini, bu nedenle müvekkili alacağının rehin sözleşmesi ile sabit olduğunu ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince ipotekli alacaklı ticari işletme rehnine konu mallar üzerinde ancak ticari işletme rehninden sonra gelen bir rehin hakkı iktisap edeceğinden ve ticari işletme rehnini tapu kütüğünün beyanlar hanesine kaydedilmemesi onun geçerliliğini etkilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından, ticari işletmenin, üzerinde faaliyette bulunduğu taşınmazın işletme sahibine ait olması halinde, ticari işletme rehni tapu kütüğünün beyanlar hanesine kaydedilecek ise de, bu tescilin yapılmaması rehin kendi özel siciline tescille doğduğundan, ticari işletme rehninin geçerliliğini etkilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Bu karara karşı süresinde davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23.Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14286, Karar No: 2018/1695, Tarih: 08.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14286 E.  ,  2018/1695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Tekstil ve Halıcılık San. Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacının davalı ... Halıcılık isimli şirketten olan işçilik alacakları sebebiyle şirket hakkında takip başlattıklarını, takibin semeresiz kaldığını, borçlu şirketin mal kaçırmak amacı ile hem şirketin bulunduğu gayrimenkulu hem de aktif ve pasifleriyle birlikte işyerini ... Deri isimli şirkete devrettiğini devir alan şirketin unvan değişikliği yaparak ... Tekstil A.Ş ismini aldığını belirterek muvazaalı olan bu tasarrufların iptaline, dava konusu ... Kasabası ...mevkiinde bulunan pafta 15 parsel 15355 no da kayıtlı taşınmaz üzerinde alacaklara istinaden cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Tekstil A.Ş. dava konusu taşınmazın tapuda davalı şirkete devredilmediğini taşınmazın malikinin ... Halıcılık Ltd.Şti. isimli şirket olduğunu, davalı şirketin dava konusu gayrimenkulu kiracı sıfatı ile kullandığını, yapılan işyeri devrinin ise davada taraf olmayan Bodrum Deri isimli şirket tarafından imzalandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı ...Halıcılık ve Kuyumculuk Ltd.Şti. davaya cevap vermemiştir.Mahkemece, toplanan deliller dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek işyeri devri nedeniyle davacının işçilik alacaklarından davalı ... Tekstilin de sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne,... İcra Müdürlüğü'nün 2011/351 sayılı takip dosyasındaki alacak ve fer'ileri ile sınırlı olmak kaydıyla davalı... Tekstil ve Halıcılık San. ve Tic. A.Ş.'nin anılan takip dosyasındaki bedelden sorumlu olduğunun tespitine, tasarrufun iptali şartlarının oluşmadığından bahisle davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Tekstil A.Ş vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir. Dava İİK.277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.İcra ve İflas Kanunu'nun 277. ve izleyen maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davalarında amaç, borçlunun haciz yada iflasından önce yaptığı ve aslında geçerli olan bazı tasarrufların geçersiz ya da "iyiniyet kurallarına aykırılık" nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasını ve dolayısıyla o mal üzerinden cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamaktır. Davada tasarrufun iptali sebeplerinin olması halinde İİK'nun 283/1. maddesi uyarınca iptal ve tescil olmaksızın, alacak ve ferilerle sorumlu tutulmak üzere taşınmazın haciz ve satışını isteyebilme yetkisi tanınmasına karar verilmesi gerekir.Somut olayda, davacı muvazaalı olan tasarrufların İİK 277 vd maddeleri uyarınca iptaliyle dava konusu taşınmaz üzerinde cebri icra yetkisi talep etmiş mahkemece, davalı borçlu ... Halıcılık Kuyumculuk Ltd.Şti. isimli şirket hakkında başlatılan takip dosyasındaki bedelden davalı ... Tesktil A.Ş nin de sorumlu olduğunun tespitine diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir. HMK'nın 26.madde hükmüne göre, hakim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başkasına karar veremez.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan talepten başka şeye karar verecek şekilde, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün resen BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma davalı ... Tekstil A.Ş vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Tekstil A.Ş'ye geri verilmesine, 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17, Karar No: 2013/372, Tarih: 17.09.2013

**Ceza Genel Kurulu         2013/5-17 E.  ,  2013/372 K.**

* KANUN YOLU BİLDİRİMİ (TEMYİZ) SÜRESİ

* TEFHİM EDİLEN KARARDA KANUN YOLU BİLDİRİMİNDE BULUNMASI GEREKEN TEMYİZ SÜRESİNİN BAŞLANGICININ BELİRTİLMEMYESİNİN, ESKİ HALE GETİRME NEDENİ SAYILMASI GEREKTİĞİ

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 264

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 232

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 34

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 310

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanık Cemal A.'nın 5237 sayılı  TCK’nun 203, 43/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3.740 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.12.2008 gün ve 675-1235 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 19.06.2012 gün ve 13684-6942 sayı ile;

“Sanığın yüzüne karşı verilen 04/12/2008 günlü kararı yasal süreyi geçirdikten sonra 15.12.2008 tarihinde temyiz etmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 30.01.2007 gün ve 2007/9-18 sayılı Kararına göre gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hükümlerde yasa yolunun, süresinin, merciin ve şeklinin belirtilmesi ve bu hususların hüküm fıkrasına yazılması zorunlu olduğu halde, hüküm fıkrasında temyiz süresinin '7 günlük süre içerisinde' olarak gösterildiği, temyiz süresinin ne zaman başlayacağı belirtilmediği gibi yasa yoluna başvuru şeklinin de gösterilmediği, anlaşılmakla bu hatanın CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayılıp sanığın başvurusunun yasal süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizin 2011/13683 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde sanık hakkında aynı yerle ilgili başka bir davanın da bulunduğunun anlaşılması karşısında; bu dosyaların derdest ise birleştirilmesi, karara çıkıp kesinleşmesi halinde ise tümüyle dosya içine alınıp iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediği de belirlenerek, sonucuna göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve mükerrer dava bulunup bulunmadığının tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 25.09.2012 gün ve 94110 sayı ile;

“5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde de hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, başvurunun yapılacağı merci, başvuru yöntemi ve süresinin hiçbir tereddüde yer vermeyecek biçimde açıkça belirtilmesi gerektiği hükmüne yer verilmiştir.Bu hükümlere aykırılık, aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni oluşturacaktır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 25.09.2012 gün ve 94110 sayı ile;

“5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde de hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, başvurunun yapılacağı merci, başvuru yöntemi ve süresinin hiçbir tereddüde yer vermeyecek biçimde açıkça belirtilmesi gerektiği hükmüne yer verilmiştir.Bu hükümlere aykırılık, aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni oluşturacaktır.

Hüküm ve kararlarda bulunması gereken bu hususlardaki amaç kanun yolu haklarının doğru ve etkin biçimde kullanımını sağlamak ve bu eksiklik sonucunda mağduriyete yol açılmasını önlemektir. Noksan veya tereddütlü tebliğ sonucunda eski hale getirme oluşturabilecek şekilde mağduriyete neden olup olmadığı önemlidir. Diğer yandan CMK'nun 264. maddesi, kabul edilebilir bir kanun yolu başvurusunda kanun yolu veya mercide yanılgının, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, bu durumda başvurunun yapıldığı mercice, başvurunun derhâl görevli ve yetkili olan mercie gönderilmesi gerektiği hükmüne yer vererek bu hakların kullanımını korumak için geniş  bir düzenleme kanunda yer bulmuştur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/03/2012 gün ve 2011/319 E. 2012/93 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere ‘kural olarak temyiz istemi süresinde verilen dilekçe veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla hükmü veren mahkemeye yapılacaktır. Ancak süresinde bulunmak koşuluyla, dilekçenin hükmü veren mahkeme dışındaki bir mahkemeye verilmesi veya bir istemde bulunulması ya da haklı nedenlerin varlığı durumunda Cumhuriyet savcılığına ya da bir başka mercie istemde bulunulması temyiz istemini geçersiz kılmayacak, bu durum mercide yanılgı kapsamında değerlendirilecek ve dilekçenin verildiği veya istemin yapıldığı merciince, istem veya dilekçe mahkemesine gönderilecektir. Yine aynı şekilde istemin temyiz yerine itiraz olarak belirtilmiş bulunması da bu kapsamda değerlendirilerek, başvuru sahibinin hakları korunacak, sürenin bildirilmemesi veya yanılgılı bildirilmesi halinde bunun ilgili taraf açısından bir yanılgı oluşturarak bir hakkın kullanılmasını engellemesi durumunda açıklamalı davetiye ile bu hususun tebliğinden sonra süreler işlemeye başlayacak, böylece olası hak kayıpları önlenecektir.’

Buna göre hükmün ve kararın bildiriminde bir yanılgıya neden olacak bir durumun olup olmadığı incelenmesi gereken ilk sorundur.

Somut olayımızda;

Sanığın yüzüne karşı verilen hüküm '7 gün içerisinde Yargıtay yolu açık olmak üzere' denilmek suretiyle tefhim edilmiştir. Yüzüne karşı tefhim edilen hükmü süresinden sonra temyiz eden sanık temyiz dilekçesinde kanun yolu başvuru şekli ve süresinin ne zaman başlayacağı hususunda bir tereddüt yaşadığına ilişkin herhangi bir ifade bulunmadığı gibi, süresinden sonra temyiz dilekçesi verilmesine ilişkin eski hale getirme nedeni oluşturacak  bir durumdan da bahsetmemiştir.

Somut olayımızda;

Sanığın yüzüne karşı verilen hüküm '7 gün içerisinde Yargıtay yolu açık olmak üzere' denilmek suretiyle tefhim edilmiştir. Yüzüne karşı tefhim edilen hükmü süresinden sonra temyiz eden sanık temyiz dilekçesinde kanun yolu başvuru şekli ve süresinin ne zaman başlayacağı hususunda bir tereddüt yaşadığına ilişkin herhangi bir ifade bulunmadığı gibi, süresinden sonra temyiz dilekçesi verilmesine ilişkin eski hale getirme nedeni oluşturacak  bir durumdan da bahsetmemiştir.

Halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesi uyarınca, 04.12.2008 tarihinde yüze karşı verilmiş olan karara yönelik temyiz isteminin tefhimden itibaren bir hafta içerisinde yapılması gerekmekte olup, sanık belirtilen bir haftalık süreden sonra 15.12.2008 hakim havaleli dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunmuştur. Her ne kadar mahkeme hükmünde başvurulacak kanun yolu ilişkin bildirimde, sürenin başlangıcının ve başvuru şeklinin belirtilmemiş bulunması nedeniyle bildirimin noksan olduğu görülmüş ise de, yanılgıya veya kendisinden kaynaklanmayan bir kusura ilişkin bir beyanda bulunulmaması eski hale getirme nedeni olarak kabulünü gerektirir bir durumun olmadığını göstermektedir.

Bu açıklamalar karşısında, kanun yoluna başvuruda duraksamaya  yol açacak bir bildirim noksanlığı olmaması sebebiyle  halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca sanığın yasal süreden sonra olan temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği düşünüldüğünden dairenizin kararının yeniden incelenmesini istemek gerekmiştir” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca Yargıtay 5. Ceza Dairesince 22.11.2012 gün ve 11610-11909 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; kanun yolu bildiriminin kanuna uygun ve yeterli olup olmadığı ile buna bağlı olarak sanığın temyizinin süresinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

04.12.2008 tarihli hükmün sanığın hazır bulunduğu oturumda verildiği ve kanun yolu bildiriminin; "7 gün içinde Yargıtay yolu açık olmak üzere, sanığın yüzüne karşı, C.Savcısı huzurunda isteme uygun olarak verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı" şeklinde olduğu, tefhim tarihi esas alındığında temyiz süresinin son günü olan 11.12.2008 tarihinin kurban bayramının son gününe isabet etmesi nedeniyle temyiz süresinin 12.12.2008 günü mesai saatinin sonuna kadar uzadığı, buna karşın sanık tarafından hükmün 15.12.2008 günü temyiz edildiği,

01.12.2008 gün ve 14331 sayılı Başbakanlık Genelgesinde, 12.12.2008 Cuma günü kamuda çalışan memur, işçi ve diğer personelin idari izinli sayılacaklarının belirtildiği,

01.12.2008 gün ve 14331 sayılı Başbakanlık Genelgesinde, 12.12.2008 Cuma günü kamuda çalışan memur, işçi ve diğer personelin idari izinli sayılacaklarının belirtildiği,

Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkındaki 2429 sayılı Kanunun 2/B-2. maddesinin; “Kurban Bayramı; Arefe günü saat 13.00'ten itibaren 4,5 gündür” şeklinde olduğu,

Anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK’nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 310. maddesinde, temyiz isteminin yüze karşı verilen kararlarda hükmün tefhiminden itibaren bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye verilecek bir dilekçe ile veya zabıt kâtibine yapılacak beyanla olacağı, bu takdirde, beyanın tutanağa geçirilerek hâkime tasdik ettirileceği, yoklukta verilen kararlarda ise temyiz süresinin tebliğle başlayacağı belirtilmiştir.

5271 sayılı CMK’nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde de hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, başvurunun yapılacağı merci, başvuru yöntemi ve süresinin hiçbir tereddüte yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, bu hükümlere aykırılık, anılan Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni oluşturacaktır. Bu bildirimlerdeki temel amaç sujelerin başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

5271 sayılı CMK’nun 264. maddesinde ise, kabul edilebilir bir kanun yolu başvurusunda kanun yolunun veya mercide yanılgının, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, bu hâlde başvurunun yapıldığı merciince, başvurunun derhâl görevli ve yetkili mercie gönderilmesi gerektiği hükmüne yer verilmiştir.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, kural olarak temyiz istemi süresinde verilen bir dilekçe veya zabıt kâtibine yapılacak bir beyanla hükmü veren mahkemeye yapılacaktır. Ancak süresinde olması şartıyla, dilekçenin hükmü veren mahkeme dışındaki bir mahkemeye verilmesi veya istemde bulunulması ya da haklı nedenlerin varlığı halinde Cumhuriyet Savcılığına ya da bir başka mercie istemde bulunulması temyiz istemini geçersiz kılmayacak, bu durum mercide yanılgı kapsamında değerlendirilebilecek, dilekçenin verildiği veya istemin yapıldığı merci tarafından, istem veya dilekçe mahkemesine gönderilecektir. Yine aynı şekilde istemin temyiz yerine itiraz olarak belirtilmiş olması da bu kapsamda değerlendirilerek, başvuru sahibinin hakları korunacak, sürenin bildirilmemesi veya yanılgılı bildirilmesi halinde bunun ilgili taraf açısından bir yanılgı oluşturarak bir hakkın kullanılmasını engellemesi durumunda açıklamalı davetiye ile bu hususun tebliğinden sonra süreler işlemeye başlayacak, böylece muhtemel hak kayıpları önlenecektir.