muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5319, Karar No: 2023/10784, Tarih: 13.11.2023

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın vasfının tarla olduğunu, bedelinin yüksek belirlendiğini, yapı bedelinin yüksek olduğunu, acele el koyma bedelinin mahsubuyla fark bedele faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 1.100TL/m² birim bedel üzerinden hesaplanan kamulaştırma bedelinin düşük olduğunu, taşınmazın kalan kısımlarında değer azalışının daha yüksek oranda belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen niteliklerine göre tespit edilen kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğunu sonucuna varıldığı, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmına verilen değer düşüklüğü bedelinin de uygun olduğu, taşınmaz üzerindeki yapılara yapı sınıfına ve yaşlarına göre resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payıda düşülerek maktuen değer biçilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar veirlmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın bulunduğu bölgede gerçek metrekare birim fiyatlarının 5.000 TL-10.000 TL arasında olduğunu, aynı bölgede 2014 yılı itibarıyla idarenin 3.000 TL/m² bedel üzerinden uzlaşmalar sağladığını, kamulaştırmadan arta kalan alanda daha fazla değer kaybı meydana geldiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... Mahallesi 985 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle maktuen değer biçilerek tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmesi yerindedir.

3. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan alanların 2.528,13 m² ve 34.223,33 m² olmak üzere iki parça olduğu halde toplam 36.751,46 m²lik alana değer azalışı uygulanması doğru olmadığı gibi, arta kalan kısımların kullanım amacı, yüzölçümü, geometrik şekli ve yola cephesinin kalıp kalmadığı hususu dikkate alındığında bu kısmlara yapılaşma izni verilip verilmeyeceği, verilebilir ise önceki durumuna göre kısıtlama getirilip getirilmediği hususları ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorularak, arta kalan kısımların ayrı ayrı değerlendirilerek değer azalış bedeline hükmedilmesi gerekip gerekmediği denetlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

5. Tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma bedelinin mahsubuyla bakiye bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından hüküm altına alındıkları karar tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz bedelinin ilk kararla depo edildiği dikkate alınmadan ikinci kararla tespit edilen bedelin tamamına dava tarihinden 4 ay sonrasından son karar tarihine kadar faiz işletilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadedsine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadedsine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4997, Karar No: 2022/5402, Tarih: 05.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/4997 E.  ,  2022/5402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.03.2022 tarih ve 2020/850 E.- 2022/328 K. sayılı kararı davalı vekilince adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş, Dairemizin 06.06.2022 tarih ve 2022/3279-2022/4474 E.K. sayılı kararı ile davalıların adli yardım talebinin reddine, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda meşruhatlı davetiyenin tebliği için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi’ne geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davalılar vekili Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 337/2'nci maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yüksek Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 05/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12955, Karar No: 2011/18851, Tarih: 03.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/12955 E.  ,  2011/18851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1380 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Suçta kullanılan ağın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5326 sayılı Kabahatler Kanununun 29.maddesi uyarınca Sulh Ceza Mahkemelerince verilen idari cezaya bağlı bulunan müsadere davasına ilişkin kararlara karşı yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilmesi mümkün olup, kararın temyizi kabil olmadığından, temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek gereği mahallinde değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/550, Karar No: 2017/1856, Tarih: 06.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/550 E.  ,  2017/1856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada...9. Asliye Hukuk ve...4. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

... 9. Asliye Hukuk Mahkemesince, dava konusu olan ...3.Noterliğinin 23/12/2013 tarih 29503 yevmiye sayılı Düzenlenme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesine dayalı uyuşmazlıkta arsa sahibi olan davacıların yüklenici aleyhine eser sözleşmesine dayalı olarak açtıkları iş bu dava 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında kalmaktadır. 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 73.maddesi bu kanunun uygulanmasıyla ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 4. Tüketici Mahkemesi ise davacıların arsa sahibi, dava konusu sözleşmenin kat karşılığı inşaat ve gayri menkul satış sözleşmesi olduğu ancak taraflar arasında tüketici satıcı ilişkisi olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3/1-(l) maddesi "Gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini" tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesinde ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak, kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/1-(k) maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Bu durumda, davalılar, 6502 sayılı Kanunun 3/1-(k) maddesi uyarınca tüketici sayılamayacağından, eldeki davada uyuşmazlığın, HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Bu durumda, davalılar, 6502 sayılı Kanunun 3/1-(k) maddesi uyarınca tüketici sayılamayacağından, eldeki davada uyuşmazlığın, HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince...9. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16569, Karar No: 2011/1761, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/16569 E.  ,  2011/1761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.06.2007 gün ve 2007/83 Esas, 2007/745 Karar sayılı hüküm ile 28.04.2009 tarih ve 2007/83 Esas, 2007/745 sayılı eski hale getirme isteminin reddine dair Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre sanığa gerekçeli kararın gönderildiği tebliğ işleminin, sanığın müşteki tarafından bildirilen ve sanıkla bağı kurulamayan adresine yapılmış olması itibariyle usulsüz olduğu, bu hususun CMK.nun 40/1. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinden olduğu, bu itibarla 21.06.2007 tarihli hükme yönelik sanık müdafiin 21.04.2009 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğu kabul edilip; mahkemenin 28.04.2009 tarihli temyiz isteminin reddine dair Ek Kararı kaldırılarak işin esasına ilişkin inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 20.12.2009 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/250, Karar No: 2022/14201, Tarih: 18.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/250 E.  ,  2022/14201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 18.10.2022 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, İğdirköyü Mahallesi, 435 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde yöntem olarak doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüz ölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının %4 uygulanması gerekirken, bu oranın %5 kabulü ile az bedel tespiti,

2)Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2015 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilip sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar, onarım, bakım, amortisman, faiz ve sigorta gibi diğer sabit masraflar kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği göz önünde tutularak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünün yüzölçümü 749.26 m² olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu bölümün yüzölçümü 309,53 m² olarak belirlenmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

4) Dava konusu taşınmazın mahalle adı; tapuda İğdirköyü Mahallesi olarak yazılı olduğu halde, hüküm fıkrasında infazda tereddüt uyandıracak şekilde İğdir Mahallesi olarak yazılması,

Doğru olmadığı gibi;

5) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarih ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi;

5) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarih ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1872, Karar No: 2017/99, Tarih: 17.01.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/1872 E.  ,  2017/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 06.10.2015

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanık ve müdafii

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "06/10/2015" yerine ''2015'' olarak yazılması, Mahkemece düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 188/3. maddesi gereğince temel adli para cezası ''18 gün adli para cezası'' olarak belirlendiği halde TCK'nın 43. maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılırken ''22 gün adli para cezası'' yerine ''225 gün adli para cezası'', TCK 'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken ''18 gün adli para cezası'' yerine ''187 gün adli para cezası'' na hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince giderilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan “225 adli para cezası”, 3. paragrafında yer alan ''187 adli para cezası'' ve 5. paragrafında yer alan ''3740 adli para cezası ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla ''22 gün adli para cezası'', ''18 gün adli para cezası'' ve ''360 TL adli para cezası'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklu kaldığı süreye göre sanığın salıverilme isteğinin reddine, 17/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16786, Karar No: 2014/12019, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16786 E.  ,  2014/12019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2009/89-2013/432

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalıya, temyiz eden davalı tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.