muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5674, Karar No: 2023/735, Tarih: 09.02.2023

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının yazılı delille ispatlaması gereken iddialarını davalı ...'ın beyanlarına dayandırdığını, davalı ...'ın davacı ile işbirliği yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'ın ceza soruşturmasındaki ifadesinde özetle; "... Ancak ... ile herhangi bir ticari ilişkim yoktur ve buna mukabil kendisi ile aramızda herhangi bir borç senedi söz konusu değildir... Soruşturmaya konu 250.000,00 TL bedelli senedi...'dan aldım. Senedi aldığımda ödeme tarihi, lehdarı ve senedin bedeli ile malen olan kısmı boştu bu kısımları ben kendi yazımla doldurdum ve lehdar kısmına kendi adımı yazdım... daha sonradan bu senedi icra takibine koydum..." şeklinde beyanda bulunduğu, bu beyanının mahkeme dışı ikrar mahiyetinde olduğu, dava konusu bononun boş bir şekilde davalı ... tarafından doldurularak icraya takibine konu edildiği ve sonrasında icra dosyasının Kadir Gökalp'e temlik edildiği, davalı ...'ın bir alacağının olmadığını, var olmayan alacağın temlikinin de mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının bonodan dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; tasarrufun iptali dava dosyasının getirtilmeden sonucu beklenilmeden karar verildiğini, açığa imza atan davacının sonuçlarına katlanacağını, alacağını temlik etmiş davalı ...'ın İlk Derece Mahkemesince taraf kabul ettiğini, bu davalının beyanları müvekkilini bağlamadığı halde savcılık beyanı mahkeme dışı ikrar sayılarak karar verildiğini, davacının imzalayarak verdiği bonoyu davalı ...'ın takibe koymasında hukuki bir sakınca olmadığını açığa imza atanın sonuçlarına katlanması gerektiğini, ...'ın beyanlarında ikrar olmadığı gibi taraf sıfatı da olmadığını, Hukuk Genel Kurulu kararında şikayet yoluyla ceza yargılamasında alınacak beyanların hukuk mahkemesinde hükme esas alınamayacağı, tanık dinletme yasağının bu yolla delinemeyeceğini belirtildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanlarının ikrar olarak değerlendirilmesinde bir usulsüzlük olmadığı, keşideci davacı ile aralarında senet metnindeki malen kaydını doğrulayan bir ticari ilişki olmadığını beyan etmesi karşısında senedin bedelsiz olduğu, bedelsizlik iddiasının temlik alana karşı da ileri sürülebileceği davalı ...'ın davaya konu bonoyu dava dışı üçünü kişi...'dan alarak üzerini kendi yazısı ile doldurarak takibe konu ettiği, bonoyu kötü niyetli olarak takibe koyduğu anlaşıldığından, aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gerektiği, davalı ...'in bonoyu temlik aldığı, bononun bedelsiz olduğunu bilerek takibe koyduğu ve kötü niyetli hareket ettiği ispat edilemediğinden aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmemesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davacının bonodan dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine, davalı ...'ın kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekilince, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu bononun anlaşmaya aykırı düzenlenip düzenlenmediği ve bedelsiz olup olmadığı ve muvazaalı olarak temlik edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanun'un (6102 sayılı Kanun) 778 inci maddesi yollamasıyla 6102 sayılı Kanun'un 680 nci maddesi ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun'un) 74 üncü maddesi

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanun'un (6102 sayılı Kanun) 778 inci maddesi yollamasıyla 6102 sayılı Kanun'un 680 nci maddesi ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun'un) 74 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1. Dava, takibe dayanak teşkil eden bononun anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğu, bedelsiz olduğu ve muvazaalı olarak temlik edildiği iddiasına dayalı menfi tespit davasıdır. 6102 sayılı TTK'nın 776 ncı maddesinde bononun unsurları belirlenmiştir. Aynı Kanun'un 778 inci maddesi yollamasıyla 680 nci maddesi uyarınca açık düzenlenen bono eksik unsurları tamamlanınca sanki baştan beri doldurulan içeriği varmış gibi işlem görür, açık bonoda keşideci ile senedi elinde bulunduran arasında yapılan anlaşma ile eksik unsurların doldurulması senet teslim edilen kişiye bırakılmıştır. Tarafların anlaşmaları sonucu bononun lehdar hanesi açık bırakılarak bir başkasına tevdii mümkündür. Bu durumda, anlaşma uyarınca bonoyu alan kişi lehdar hanesine kendi adını yazabileceği gibi isterse bonoyu yine lehdar hanesi açık olarak başka bir kişiye vererek açık kısmının o kişi tarafından doldurulmasına imkan sağlayabilir. Başlangıçta, bazı unsurları açık olarak verilen bononun tedavüle konulurken unsurlarının tamam olması yeterlidir. Somut olayda, davacı tarafından bono lehtar hanesi açık bırakılarak imzalanmak suretiyle dava dışı...'a verilmiş, davalı ...'da bonoyu...'dan alarak lehdar hanesine kendi ismini yazmıştır. Tedavüle konulduğunda unsurları tam olduğundan bu husus bononun geçerliliğini etkilemez, davacı davalı hamile ancak 6102 sayılı Kanun'un 687 nci maddesinde yazılı koşullarla def'ilerini ileri sürebilir. İspat külfeti davacıda olup, bononun anlaşmaya aykırı doldurulduğu yolundaki iddianın da davacı keşideci tarafından yazılı delille kanıtlanması gerekmektedir.(Y.19.HD 2011/10933 E -2012/2657 K., 2016/4254 E-4849 K, 2014/3927 E-7238 K.)

2. Her ne kadar davalı ... ve dava dışı... hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan soruşturma açılmış ise de soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bu durumda somut olay bakımından 6098 sayılı Kanunu'nun 74 üncü maddesi çerçevesinde hukuk hakimini bağlayıcı maddi vakıayı saptayan bir ceza mahkemesi kararından söz edilemez. Mahkemece bu yönler gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.02.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2851, Karar No: 2014/5342, Tarih: 19.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2851 E.  ,  2014/5342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2011/227-2013/103

Taraflar arasında görülen davada Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/02/2013 tarih ve 2011/227-2013/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dekarasyon ortakları iken aralarında yaptıkları 29/09/2010 tarihinde müvekkilinin şirket üzerindeki % 50 hissesini davalıya anlaşmaya bağlı şartlar çerçevesinde devredeceği davalının bu devir karşısında kendisine düşen edimleri yapacağı konusunda anlaştıklarını, davalının, davacının % 50 hissesini devrine karşı bahsi geçen taşınmazları ve 33 PR 424 plakalı aracı devrettiğini, fakat 100.000,00 TL nakit parayı 01/10/2010 tarihinde başlamak üzere 3 ay içerisinde 20.000 TL'sini 07/02/2011 tarihinde, 50.000 TL'sini 10/02/2011 tarihinde 10.000 TL''sini ise 16/02/2011 tarihinde müvekkiline ödediğini ancak kalan 20.000 TL'yi zaman geçmesine rağmen ödemediğini, açıklanan nedenler dikkate alınarak müvekkilinin davalıdan 20.000 TL alacağının 01/02/2011 temerrüt tarihinden itibaren 3095 sayılı kanunun merkez bankası kısa vadeli avanslar için uyguladığı ticari faiz ile birlikte ve davalının sözleşmedeki edinimleri yerine getirmemesinden dolayı bu miktar ile sözleşmeden doğan her nevi alacaklarının saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren uygulanacak ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kötü niyetli olduğunu, davacı şirkette yetkili olmadığını, davacının şirkette yapmış olduğu her eyleminin hukuka aykırı olduğunu, müvekkili ile anlaştıkları halde şirketten ayrılmadan önce boş olarak yırtıp attığı nakit çek ödeme makbuzunu para tahsil makbuzu olarak kullandığını, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

Davalı vekili, davacının kötü niyetli olduğunu, davacı şirkette yetkili olmadığını, davacının şirkette yapmış olduğu her eyleminin hukuka aykırı olduğunu, müvekkili ile anlaştıkları halde şirketten ayrılmadan önce boş olarak yırtıp attığı nakit çek ödeme makbuzunu para tahsil makbuzu olarak kullandığını, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

Mahkemece, davacı ile davalının dekarasyon ortakları iken aralarında yaptıkları 29/09/2010 tarihinde davacının şirket üzerindeki % 50 hissesini davalıya anlaşmaya bağlı şartlar çerçevesinde devredeceği davalının bu devir karşısında kendisine düşen edimleri yapacağı konusunda anlaştıkları, davalının, davacının % 50 hissesini devrine karşı bahsi geçen taşınmazları ve 33 PR 424 plakalı aracı devrettiği, fakat 100.000 TL nakit parayı 01/10/2010 tarihinde başlamak üzere 3 ay içerisinde 20.000 TL'sini 07/02/2011 tarihinde, 50.000 TL'sini 10/02/2011 tarihinde 10.000 TL''sini ise 16/02/2011 tarihinde davacıya ödediği ancak kalan 20.000 TL'yi zaman geçmesine rağmen ödemediği davalının Sözleşmedeki edinimlerini yerine getirmediği, 25/05/2012 tarihli bilirkişi raporuna göre

davacının 17.388,00 TL alacaklı olduğu, davacının davasını ispatladığı gerekçiyle davanın kabulüne, 10.000,00-TL nin dava tarihinden itibaren Merkez Bankası kısa vadeli avanslar için uyguladığı ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

(1) Dava, hisse devir bedeli olarak kararlaştırılan miktarın ödenmeyen bakiye kısmı olan 20.000 TL'nin tahsili ile yine devir sözleşmesi gereğince taraf taahhütlerinin yerine getirilmemesi halinde ödenmesi kararlaştırılan tazminatın şimdilik 10.000 TL'sinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, kararın gerekçe kısmında ''...davalının bakiye 20.000 TL'yi zaman geçmesine rağmen ödemediği, davalının sözleşmedeki edimlerini yerine getirmediği, davacının 17.388,00 TL alacaklı olduğu, davacının davasını ispatladığı anlaşılmakla, açılan davanın kabulüne, 10.000 TL'nin Merkez Bankası kısa vadeli avanslar için uyguladığı ticari faizi ile birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine'' şeklinde bir açıklama yapılmış, hüküm kısmında ise '' davacının davasının kabulü ile, 10.000 TL'nin Merkez Bankası kısa vadeli avanslar için uyguladığı ticari faizi ile birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin hakkının saklı tutulmasına'' karar verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın, kısa karara uygun olması gerekmektedir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

Buna göre, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılmadığı, kısa karar ile gerekçe karar arasında çelişki yaratılmış olduğu anlaşılmakla, bu yönden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

(2) Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle taraf vekillerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, (2) Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine YER OLMADIĞINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 19/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4282, Karar No: 2006/7828, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4282 E.  ,  2006/7828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7.maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda değişiklikten önce mütevelli heyette yer alan İlçe Emniyet Müdürüne mütevelli heyette yer verilmesi gerektiği gözardı edilerek İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-5263 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe bağlı kalınarak vakıf senedinin mütevelli heyet başlığını taşıyan 9.maddesi “Mülki idare amiri vakfın tabii başkanı olup, belediye başkanı, mal müdürü, ilçe milli eğitim müdürü, sağlık bakanlığının ilçe üst görevlisi, varsa ilçe tarım müdürü ve ilçe müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.” şeklinde düzenlenmesi gerekirken; bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10050, Karar No: 2014/4177, Tarih: 06.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10050 E.  ,  2014/4177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır

Somut olayda; Katılanın, ... Vergi Dairesi’nde çalışan komşusu tanık ... ile onun mesai arkadaşı tanık...vasıtasıyla tanıştığı, çevresine kendini ... Belediyesinde müdür ... olarak tanıtan sanığın, belediyeye 1.350 TL aylıkla kadrolu bayan terzi alınacağını, başvuru için son gün olduğunu söyleyip katılandan bir kısım evrak ile masraf adı altında para istemesi, birlikte taksiyle işlemleri yapmak üzere giderlerken ondan fotoğraflarını ikametgah belgesini ve 300 TL parasını almasını müteakip onu Adliye binası önünde adli sicil kaydını almak üzere indirmesi, kendisinin de Belediye Hastanesinden rapor alıp geleceğini belirtip ortadan kaybolması suretiyle haksız yarar sağlaması eyleminin “dolandırıcılık” suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28678, Karar No: 2014/23073, Tarih: 13.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/28678 E.  ,  2014/23073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/230452

MAHKEMESİ : Kula Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükümlünün, gece 23.00 ile 03.30 saatleri arasında, yanında üç kişi daha bulunduğu halde, şikayetçinin işyerinin kapısının kilidini kırarak içerden deri mont çalmak şeklinde gerçekleşen eyleminin; 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522(pek fahiş) ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 116/2-4, 119/1-c ve 151/1 maddelerine uyan suçları oluşturduğu, suçun işlendiği tarihe göre mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğu gözetilerek CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca taraflara hakları hatırlatılıp uzlaşma olanağı araştırılarak sonucuna göre sanığın lehine olan kanunun saptanması gerektiği gözetilmeden, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırma işlemleri yapılmadan ve hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 142/2-d maddesi ile karşılaştırma yapılarak eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 13/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4389, Karar No: 2024/2498, Tarih: 17.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4389 E.  ,  2024/2498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1376 E., 2023/435 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/211 E., 2022/187 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; ... 6742 parsel 3 nolu bağımsız bölümün aile konutu olduğunu, halen bu şekilde kullanıldığını, 2009 yılında satın alınarak davalı eş adına tescil edildiğini, 2014 yılında taraflar arasında davalı eşten kaynaklı geçimsizlik bulunduğunu, bu durumun adliyeye de intikal ettiğini, davalı eşin 2015 yılında 848 Ada 6 parsel sayılı başka bir taşınmazı ve 03.10.2017 tarihinde de dava konusu aile konutu olan taşınmazı kardeşi olan diğer davalı ...'a müvekkilinden mal kaçırma amaçlı muvaazalı olarak devrettiğini, bu durumu müvekkilinin yeni öğrendiğini, aile konutunun devrinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 194 üncü maddesine aykırı olup, müvekkilinin rızasının alınmadığını belirterek taşınmazın aile konutu sebebine dayalı olarak, muvaazalı satış işleminin iptali ile taşınmazın eş adına tapuya tescili ile tapu konutuna aile konutu şerhi konulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde; davacının muvaaza sebebine dayandığını, buna göre Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğunu, taşınmazın 3. kişiye tapuda devredilmiş olması nedeniyle aile konutu özelliğini yitirdiğini, bu taşınmazın alınan ve ödenemeyen borç karşılığında davalı ...'a devredildiğini, mal kaçırma kastının olmadığını, taşınmazın devri sırasında satış bedelinin bir kısmına karşılık 2 yıl bedelsiz oturmak üzere davalılar arasında kira sözleşmesi yapıldığını, sonraki dönemlere ilişkin kira borcunun ödenmemesi nedeniyle aralarında problem çıktığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI