muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6714, Karar No: 2012/12628, Tarih: 07.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/6714 E.  ,  2012/12628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2011

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 22.02.1989-28.01.2010 tarihleri arasında "sır pasta ve frit hazırlama sorumluluğu" pozisyonunda çalışmakta iken 2010 bütçe yapılandırmaları kapsamında bu pozisyonun kaldırıldığı ve kendisine uygun başkaca bir iş olmadığı gerekçesiyle haksız ve geçerli olmayan nedenlerle iş sözleşmesinin feshedildiğini  belirterek, müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin karşılaşılan ekonomik krizin etkileri nedeniyle 2008 sonunda yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 2010 yılı bütçe yapılanması çalışmalarında sır pasta ve frit hazırlama sorumluluğu görevinin diğer ekonomik kaygılar ve üretim maliyetinin düşürülmesi amacıyla iptal edildiğini, bu bölümün yaptığı işlerin diğer bölümlere dağıtılarak tasarrufa gidildiğini, yeniden yapılanmanın ekonomik nedenlerle üretim maliyetlerini düşürerek rekabet gücünü kaybetmeme kaygısından kaynaklandığını, buna bağlı olarak davacının iş sözleşmesinin işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebin varlığı üzerine feshedildiğini, bahsi geçen bölümün iptal edilmesi ve bu bölümün yaptığı işlerin diğer bölümlere nakli işleminin işletmesel bir karar olduğunu, bu iptal sonucu şirket bünyesinde istihdam fazlası oluştuğunu, devredilen bölümlerde istihdam açığı bulunmadığını, davacının başka bir işte istihdamının da mümkün olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işveren, aldığı işletmesel karar çerçevesinde işletme bünyesinde davacının çalıştığı birimin iptal edildiğini, kapatılan birimin işlerinin diğer bölümlere aktarıldığını, işlerin aktarıldığı diğer bölümlerde de davacının çalışma olanağı bulunmadığı gibi işyerinin herhangi bir başka biriminde de çalışma olanağı bulunmadığım ve son çare olarak feshe başvurmak zorunda kalındığını savunmuş ise de, bu yönlere ilişkin herhangi bir iş yeri kaydını dosyaya sunmadığı, davacı tanıklarının davalı savunmalarının ve tanığının aksine, davacının çalıştığı birimin şefi konumunda olduğunu, işletmenin her bölümünde çalıştırılabilir  niteliklere   sahip bulunduğunu  ifade  ettikleri, davacının  iş akdinin, işyerinde

çalıştığı birimin iptal edilmesi sonucunda sürekli olarak istihdam dışı kaldığı ve hizmetine ihtiyaç kalmadığı iddia edildiği halde işyerinde bu yönde bir çalışma yapıldığının ve davacının istihdam fazlası kaldığının kanıtlanamadığı, bunun yanında fesihten önce, başka istihdam olanaklarının varlığının araştırılmadığı, fesihten önce son çare ilkesine uyulmadığı ve  feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre, sır pasta ve frit hazırlama sorumlusu olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, 2008 yılı genel ekonomik krizi nedeniyle gerçekleştirilen yeniden yapılanma çalışmaları çerçevesinde, yürütmekte olduğu görevin lağvedilmesi ve sır, pasta ve frit hazırlama bölümlerinin yetkili seviyesinde hazırlamalar şefliğine ayrı ayrı bağlanmış olarak faaliyetine devam edecek şekilde düzenlenmesi neden gösterilerek feshedilmiştir. Fesih gerekçesine göre, yargılama sırasında yapılan inceleme ve alınan bilirkişi raporu yetersizdir. İşverenin fesih bildiriminde ifade ettiği yeniden yapılanma çalışmalarının neler olduğuna ilişkin işletmesel karar getirtilmeli, ayrıca davacı ve diğer çalışanların işyeri şahsi sicil dosyası, görev tanımları ve çalıştıkları bölümleri gösteren kayıtlar ile fesihten önce ve sonrasını kapsayacak şekilde işçi alımı ve çıkarılmasını gösteren işyeri Sosyal Güvenlik Kurumu bildirgeleri de celbedilerek, işyerinde yeniden yapılanma kapsamında hangi değişikliklerin gerçekleştirildiği, bunun istihdam fazlalığına yol açıp açmadığı, bu kararın tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında tutarlı şekilde uygulanıp uygulanmadığı, davacının kıdemi, eğitim durumu ve diğer niteliklerine göre aynı veya başka bir birimde değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, işyerinin faaliyet alanını ve iş organizasyonunu bilen uzman bilirkişiler aracılığı ile işyerinde keşif gerçekleştirilerek somut olarak araştırma yapılmalıdır. Feshin belirtilen ilkelere göre geçerli nedene dayanıp dayanmadığı belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10902, Karar No: 2017/23979, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10902 E.  ,  2017/23979 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13227, Karar No: 2016/10988, Tarih: 20.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/13227 E.  ,  2016/10988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili olan davacının annesi ile davalı babasının Gebze Aile Mahkemesinin 2003/148 E. 2001/691 K. sayılı kararı ile boşandıklarını, bu karar ile davacı lehine hükmedilen 60 TL iştirak nafakasının davacının reşit olması ile birlikte sona erdiğini, ancak davacının halen ... Üniversitesi'ne yarı burslu olarak eğitimine devam ettiğini ve davalı babasının maddi desteğine ihtiyaç duyduğunu belirterek, davacı için aylık 700 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen nafakayı ödeyecek ekonomik gücü olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; ....Aile Mahkemesinin 01.03.2005 tarih,2003/148 esas,2005/145 karar sayılı ilamıyla,Kocaeli İli,... İlçesi,... Mahallesi,Cilt:...,Hane:... nüfusa kayıtlı Kenan kızı,... olma,25901181580 kimlik numaralı,12.02.1005 doğumlu davacı ... hakkında 60,00 TL sı iştirak nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere 330,00 TL sı artışla 390,00 TL sına çıkartılmak suretiyle nafaka takdirine ve takdir olunan nafakanın davalı babadan tahsiline davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, medeni yargılama hukukunda egemen olan taraflarca getirme ilkesine göre, davanın sebebini oluşturan vakıaların getirilmesi taraflara yüklenmiş bir ödevdir. Buna karşılık bu vakıaları mümkün olan bütün hukuki görüş açılarından inceleme ve hukuku uygulama görevi ise hâkime yüklenmiştir. Hâkim, tarafların hukuki sebepleri hiç belirtmemiş ya da yanlış belirtmiş olması ile bağlı tutulmamıştır. Bu sayede, tarafların hukuku bilgisizliklerinden zarar görmeleri engellenmiştir.

Nitekim, 6100 sayılı HMK'nun 33.maddesi ve 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı YİBK'na göre, olayları izah taraflara, kanunları resen uygulamak ve dolayısıyla hukuki nitelendirmede bulunmak hakime ait bir görevdir. Hakimin hukuki nitelendirmede bulunma görevine ilişkin muhtelif kararlar mevcuttur. (YHGK 11.4.2007, E. 2007/12-179, K. 2007/198), (YHGK 19.1.1974; YHGK 1.5.1991)

Nitekim, 6100 sayılı HMK'nun 33.maddesi ve 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı YİBK'na göre, olayları izah taraflara, kanunları resen uygulamak ve dolayısıyla hukuki nitelendirmede bulunmak hakime ait bir görevdir. Hakimin hukuki nitelendirmede bulunma görevine ilişkin muhtelif kararlar mevcuttur. (YHGK 11.4.2007, E. 2007/12-179, K. 2007/198), (YHGK 19.1.1974; YHGK 1.5.1991)

Bununla birlikte, TMK.nun 364/1.maddesinde düzenlenen, yardım nafakası, yardım etmediği taktirde yoksulluğa düşecek altsoyu, üstsoyu ve kardeşleri bulunan herkesin, bu kişilere olan yükümlülüğünü ifade etmekte olup, TMK.nun 197/2 ve madde 169'da düzenlenen tedbir nafakası ise boşanma ve ayrılık davası açılmadan önceki dönemde evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin taraflarca yerine getirilmemesi, birlikte yaşamaya ara verilmesi halinde ve reşit olmayan çocuklar yararına hükmedilen nafakadır.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde; davacı için aylık 700 TL yardım nafakasının davalıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece hükmün 1 numaralı bendinde davacı için reşit olmadan önce takdir edilen iştirak nafakasının artırılması şekilinde hüküm kurulmuş ve aylık 390 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline şeklinde karar verilmiştir. Mahkemece, talep iştirak nafakası olarak isimlendirilmiştir. Eldeki davada talep edilen nafaka, dava dilekçesinin içeriğine göre, yardım nafakasının istemine ilişkin dava mahiyetindedir.Mahkemece nafaka türünün yanlış nitelendirmesi talebin esasını değiştirmez. O halde, mahkemece; davanın yardım nafakası davası olarak nitelendirilmesi gerekirken, iştirak nafakası olarak nitelendirilmesi ve yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün fıkrasının 1.bendinin hükümden çıkarılarak yerine "davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davacı için aylık 390 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ifadesinin yazılması sureti ile hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4148, Karar No: 2015/7977, Tarih: 30.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4148 E.  ,  2015/7977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize Aile Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2014

NUMARASI : 2014/301-2014/436

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Hopa Asliye Hukuk ile Rize Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medenî Kanununun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeri olduğu gibi, Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi uyarınca sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

Somut olayda mallarının korunması istenen çocuk A.. H..'nun annesi S.. H..'nun 21.07.2014 tarihinde vefat ettiği, babaları G.. H..'nun ise sağ olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, yetkili mahkeme, velayeti kullanan baba G.. H..'nun yerleşim yeri mahkemesidir.

Dosya kapsamından, Hopa Asliye Hukuk Mahkemesince baba G.. H..'nun yerleşim yerinin Rize olduğu, dosya içinde yerleşim yeri adresinin Hopa olduğuna dair bilgi bulunmadığı gerekçesiyle Rize Aile Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiş ise de, velayeti kullanan baba G.. H..'nun nüfus kayıtlarının incelenmesinde MERNİS adresinin ''.. Mahallesi, .. .. .. .. Caddesi, No:.., İç Kapı No:.., ../ARTVİN'' olarak belirtildiği, kendisinin de bu adreste ikamet ettiğine dair mahkemeye hitaben dilekçe verdiği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın Hopa Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Hopa Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9036, Karar No: 2019/8256, Tarih: 18.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9036 E.  ,  2019/8256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, hükümden sonra 29.07.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında,mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3859, Karar No: 2025/3314, Tarih: 28.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/3859 E.  ,  2025/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/585 E., 2024/670 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2023 tarihli ve 2023/293 Esas, 2023/406 Karar sayılı kararı ile sanıklar Ayten ve Osman hakkında maktul ...'e karşı kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-(e) maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.02.2024 tarihli ve 2024/585 Esas, 2024/670 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, vekalet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, sanığın beraat etmiş olması karşısında katılan kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmesine yasal olanak bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün evinde ölü olarak bulunduğu olayda;

2. Sanık ... yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktulün evinde ölü olarak bulunduğu olayda;

28.06.2007 tarihli olay yeri inceleme tutanağına göre olay yerinin iki katlı ahşap bir ev olduğu, birinci katın zemine sıfır olduğu kapı üzerinde herhangi bir zorlama sonucu oluşmuş bulguya rastlanılmadığı, ikinci kata evin içerisinde bulunan merdiven ile çıkıldığı birinci katın ardiye olarak kullanıldığı, ikinci kata ilk çıkışta salon olduğu salonun sağ kısmında maktulün ölü olarak bulunduğu oda olduğu, maktulün oda içerisinde bulunan sobanın arka kısmında yerden yaklaşık 70 cm yüksekliğinde sedir diye tabir edilen yerde kurumuş kan lekelerinin bulunduğu, maktulün baş kısmı kuzeyi ayak kısmı güneyi gösterir şekilde yerde yüz üstü yattığı baş kısmında kanama meydana geldiği başına paralel yerde bulunan sedir tahtasının da kanlı olduğunun belirtildiği,

aynı tarihli olay yeri keşif ölü muayene ve otopsi tutanağında; oda içinde herhangi bir boğuşma izi ve eşya dağınıklığına rastlanmadığının, maktulün saçlı deride fronto pariatel bölgede L şeklinde 4 cm uzunluğunda travmatik kesi bulunduğu (kemik dokuya kadar uzanan) sağ göz kapağı ve dudağın sağ tarafında hematom (ölü morluğu da olabilir) burundan kan geldiğinin görüldüğü, vücudunun boyun ve sırt kısmında ve göğüs kısmında herhangi bir darp cebir izi herhangi bir kesici delici alet yaralanması bulunmadığının belirtildiği,

06.08.2007 tarihli otopsi raporuna göre, fronto parietal ve sagital sürürlerde ayrılma, frontal kemik sağdaki kırık hattının sağ ön çukurdan devamla sellaya uzandığı, sol zigoma ve temporalden gelen kırık hattının orta çukurdan sellaya kadar uzandığı, beyin beyincikte yaygın subraknoid kanama alanları ile sol parieto-oksipitalde subdural hematom izlendiği, beyin sapı çeveresinde küçük subdural hematom mevcut olduğu tespitiyle kişinin ölümünün künt kafa travmasına bağlı kafa kubbe ve kaide kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması sonucu meydana geldiğinin belirtildiği, 19.09.2007 tarihli Adli Tıp Kurumu 1.