muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/120, Karar No: 2021/232, Tarih: 01.06.2021

Prof. Dr. Ersan ŞEN;

Haksız tahrik her ne kadar şahsa bağlı kanuni ceza azaltan bir neden olarak görülse de, tatbiki için failin suçu işlediğini kabule ve daha da önemlisi pişmanlık göstermesine ihtiyaç bulunmamaktadır. Esas itibariyle haksız tahrik dolayısıyla yapılacak indirim, haksız tahrike konu haksız fiilin muhatabı olan kişiye uygulanabilir. Haksız fiilin suça katılan diğer kişileri etkilemediği durumda, haksız tahrikten kaynaklanan yasal indirimin bu kişilere uygulanabilmesi de mümkün olamayacaktır. Etkilediği durumda ise, yani suça iştirak edip de haksız tahrike konu haksız fiilden dolayı hiddet veya şiddetli eleme kapılan tüm faillerin cezasında, haksız tahrikin ağırlığına ve TCK m.29’da gösterilen orana göre indirimi gidilecektir. Aşağıda 'suç örgütü' kapsamında değindiğimiz haksız tahrik kısmında bu konuya tekrar kısaca değinilecektir.

Haksız tahrike yol açan fiilin failin huzurunda veya ona yönelik olarak gerçekleştirilmesi şart değildir. Fiil faile yönelik olarak gerçekleştirilebileceği gibi, yakınlarına, tanıdıklarına, sevdiği kişilere veya tanımadığı üçüncü kişilere karşı da gerçekleştirilebilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 11.05.2004 gün, 2004/1-74 E. ve 2004/118 K. sayılı kararına konu olayda Yerel Mahkeme, sanığın reşit olmayan kızkardeşi ile kızkardeşin rızası ile kaçan ve cinsel ilişkiye giren maktul hakkında ceza kovuşturması başlatılarak tutuklama kararı verildiğini belirtip, maktulün bu eyleminin sanık lehine ağır tahrik olarak değil, maktulle ilgili yargılamanın henüz sonuçlanmamış olması nedeniyle ancak hafif olarak değerlendirilmesi ve buna göre bir uygulama yapılması gerektiğine hükmetmiştir. Ancak Karar, somut olayda ağır tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından bozulmuştur.

Yerel Mahkeme, 'Haksız tahrik yasal indirim nedeni, haksız bir eylemin doğurduğu öfke ve elemin etkisi altında kalarak suç işlenmesi durumunda, faili harekete geçiren saiklerin (güdülerin) daha az vahim sayılması nedenine dayanmaktadır. Ancak çağdaş demokratik toplumların, içgüdüleri ile hareket eden bireyler yerine, eğitilmiş, yasalara saygılı ve özgür bireylerden oluştuklarının gözden uzak tutulmaması, eğitim ve yasalar tarafından öngörülen ceza tehdidi ile (cezanın caydırıcılık ilkesi ile) bastırılması gereken bazı içgüdülerin de indirim nedeni sayılmasının çağdaş ve demokratik toplum gerekleri ile bağdaşmayacağı gerçeğinin de haksız tahrik hükümleri uygulanırken gözönüne alınması bir zorunluluktur. Tersine bir uygulama, Devlet tarafından başlatılan ceza kovuşturması ve uygulanan en ağır yargılama tedbiri olan tutuklamayı yeterli görmeyerek, kendi adaletini kendi anlayışına göre gerçekleştiren sanığa ödül verme anlamını taşır.' gerekçesiyle önceki hükümde direnmiş ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu da üç müzakere sonucunda oyçokluğu ile Yerel Mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar vermiştir.

YCGK. 2015/149 K sayılı ilamında;

YCGK. 2015/149 K sayılı ilamında;

Haksız tahrik, failin haksız bir fiilin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder ki, bu durumda fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında oluşturduğu karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan bir fiil olmalı, b) Bu fiil haksız bulunmalı, c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı, d) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı, e) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

Anayasa Mahkemesinin 12/11/2015 gün, ... E-... K sayılı kararında;

'Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirlerine ilişkin kurallar, ceza hukukunun temel ilkeleri ile Anayasa'nın konuya ilişkin kurallarına aykırı olmamak kaydıyla, ülkenin sosyal, kültürel yapısı, ahlaki değerleri ve ekonomik hayatın gereksinimleri göz önüne alınarak saptanacak ceza politikasına göre belirlenir. Kanun koyucu, cezalandırma yetkisini kullanırken toplumda hangi eylemlerin suç sayılacağı, bunun hangi tür ve ölçüdeki ceza yaptırımı ile karşılanacağı, nelerin ağırlaştırıcı veya hafifletici sebep olarak kabul edilebileceği konularında takdir yetkisine sahip olmakla birlikte, bu yetkisini kullanırken suç ve ceza arasındaki adil dengenin korunmasını da dikkate almak zorundadır. Suç ve ceza arasında adalete uygun bir oranın bulunup bulunmadığının saptanmasında o suçun toplumda yarattığı etkinin, suçtan zarar görenin kişiliğinin ve ona verilen zararın azlığı veya çokluğunun da dikkate alınması gerekir.

Kanun koyucu, düzenlemeler yaparken hukuk devleti ilkesinin bir gereği olan ölçülülük ilkesiyle bağlıdır. Bu ilke ise 'elverişlilik', 'gereklilik' ve 'orantılılık' olmak üzere üç alt ilkeden oluşmaktadır. 'Elverişlilik', başvurulan önlemin ulaşılmak istenen amaç için elverişli olmasını, 'gereklilik' başvurulan önlemin ulaşılmak istenen amaç bakımından gerekli olmasını ve 'orantılılık' ise başvurulan önlem ve ulaşılmak istenen amaç arasında olması gereken ölçüyü ifade etmektedir. Bir kurala uyulmaması nedeniyle kanun koyucu tarafından öngörülen yaptırım ile ulaşılmak istenen amaç arasında da 'ölçülülük ilkesi' gereğince makul bir dengenin bulunması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu somut olayımızla ilgili olarak; aşamada ve duruşmadaki savunmalarında bir taraftan eşinden boşanmak istemediğini ve onu çok sevdiğini beyan eden sanığın diğer taraftan eşinin kendisini aldattığını ileri sürerek çelişkiye düştüğü gibi ayrıca katıllan tarafından aldatıldığı yönündeki savunmasıda doğrulanmamıştır. Evlilik birliğinde eşlerden birisinin sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışının diğer eşi derin bir üzüntüye sürüklemesi saygı duyulması gereken insani bir duygu olarak kabul edilse dahi, haksız tahrikin uygulanabilmesi için eylemin haksız tahrikin tesiri altında işlenmesi gerektiği hususunda gerek uygulamada gerekse öğretide herhangi bir duraksama bulunmamaktadır. Eşinin kendisini aldattığını iddia etmesine rağmen, eşini çok sevdiğni söyleyen sanığın haksız tahrikin etkisi altında kaldığını söylemek mümkün değildir. Katılanın sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını iddia eden ancak barışma teklifinin kabul edilmesi halinde, hiçbir şey olmamış gibi evlilik birliğini sürdüreceği anlaşılan sanığın, barışma teklifinin kabul edilmemesi üzerine, kapıldığı öfkenin tesiri altında kendisinden güçsüz durumda olan eşine acımasızca saldırarak toplumda infiale neden olan şiddet olaylarına bir yenisini eklemekten ibaret eyleminden dolayı haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, işlenen eylem ile haksız tahrik arasında illiyet bağının bulunması, başka bir deyişle haksız tahrikin yarattığı elem ve üzüntünün tesiri altında işlenen eylemlerden dolayı haksız tahrik hükümlerinin uygulanabileceğini kabul eden ve zaman içerisinde giderek istikrar kazanan içtihatlara aykırı olacağı tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır. Ayrıca böyle bir kabulün yerleşik içtihada dönüşmesi halinde kanaatimizce zaman içerisinde giderek yaygınlaşan ve kamoyunda infiale neden olan son derece üzücü olayların faillerinin hakettiklerinden daha az ceza ile kurtulmalarına sebebiyet vereceği gibi suç işleme eğiliminde olan kişileri cesaretlendirerek cezaların caydırıcılığı ilkesinin zedelenmesine yol açacağı ve buna bağlı olarak yeni suçlular ile yeni mağdurların toplum içerisinde hızla artması sonucunu doğuracağı, uzun vadede ise adalete olan güvenin giderek hızla azalmasına yol açarak illegal ceza sistemlerinin oluşmasına sebebiyet vereceği kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkacaktır. Sayın çoğunluğun böylesine önemli bir şiddet olayında ulaştığı sonucun, kanaatimizce ceza hukukunun olmazsa olmaz ilkeleri arasında yer alan ve bizim ceza kanunumuzunda 3 maddesinde düzenlenen hakkaniyet ve orantılık ilkesine de aykırı olacağı tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır. Zira kanun koyucu adaletin gerçekleştirilmesi için hakkaniyet ilkesini kabul etmiştir. (5237 Sayılı ...nun 3, M.K :4, BB:44). Hakkaniyet adil olmayan kuralın değil, adil olmayan sonuçların değiştirilmesi amacına hizmet eder.

Yukarıda ayrıntılı bir şekilde açıklandığı üzere, eşi olan katılanın sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını iddia eden ancak bu iddiası dahi kanıtlanamayan sanığın, barışma teklifinin kabul edilmemesi üzerine öfkeye kapılarak yargılamaya konu edilen eylemi işlediğinin dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; eylem ile iddia edilen haksız fiil arasında illiyet bağının bulunmaması nedeniyle yerel mahkemece verilen direnme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle direnme kararının bozulmasına karar veren sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir." düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2017 tarihli ve 186-137 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşulları oluştuğu ve asgari düzeyde indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Bozma nedeni ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise sanığın derhâl salıverilmesi için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına YAZI YAZILMASINA,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 04.05.2021 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 01.06.2021 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla, ulaşılan sonuca göre sanığın tahliyesi bakımından oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16942, Karar No: 2014/12264, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16942 E.  ,  2014/12264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2010/17-2013/397

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçaları eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6067, Karar No: 2011/12278, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6067 E.  ,  2011/12278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4775, Karar No: 2016/6582, Tarih: 11.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/4775 E.  ,  2016/6582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Aidiyetinin Tespiti

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair...Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.02.2015 gün ve 298/101 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tapuda taraflar adına kayıtlı bulunan 291 parsel sayılı taşınmazın ... Barajı'nın kamulaştırma sahasında kaldığını, üzerinde bulunan tek katlı bina ve müştemilatının davacı tarafından yapıldığını açıklayarak bu hususun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... davayı kabul etmiş, diğer davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve teknik bilirkişi ...'ın 29/12/2014 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen kısmı 291 parsel sayılı taşınmaz üzerinde, (B) harfi ile gösterilen kısmı köy boşluğunda kaldığı anlaşılan ev ile (C) harfi ile gösterilen ve köy boşluğunda kaldığı anlaşılan ahırın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, ... tarafından kamulaştırma işlemine tabi tutulan 291 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki muhdesatların tespiti istemine ilişkindir. Dosyaya sunulan bilirkişi raporlarında dava konusu muhdesatların bir kısmının 291 parsel üzerinde olduğu, bir kısmının ise köy boşluğunda kaldığı belirtilmiştir. Mahkemece mahallinde keşif yapılmış ise de; keşifte kamulaştırma krokisi uygulanmadığından dava konusu muhdesatların kamulaştırılacak alanda kalıp kalmadığı anlaşılamamaktadır. Nitekim bilirkişiler de bu konuda bir değerlendirme yapmamışlardır. Bu nedenle kamulaştırma işlemine ilişkin belgelerin getirtilerek mahallinde yeniden keşif yapılması ve kamulaştırma krokisi uygulanmak suretiyle dava konusu muhdesatların kamulaştırma sahasında kalıp kalmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

2- Dava konusu muhdesatların bir kısmının taraflar adına kayıtlı bulunan 291 parselden taştığı ve köy boşluğunda kaldığı belirlendiğine göre ...'nin de davada yer alması gerekmektedir. ...'nin davada yer almadığı, husumetin sadece davalılara yöneltildiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla davada taraf teşkilinin sağlanmadığı görülmektedir.

Yukarıda açıklandığı üzere dava açılırken taraf teşkili sağlanmamış ise de; köy boşluğunda kalan muhdesat nedeniyle eldeki dava yönünden zorunlu dava arkadaşlığının bulunduğu gözetilerek taraf teşkilinin sağlanması konusunda davacı tarafa süre ve imkan tanınması gerekir. Mahkemece dava konusu muhdesatların kamulaştırma alanında kalıp kalmadığı belirlenmeden ve taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olmamıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere dava açılırken taraf teşkili sağlanmamış ise de; köy boşluğunda kalan muhdesat nedeniyle eldeki dava yönünden zorunlu dava arkadaşlığının bulunduğu gözetilerek taraf teşkilinin sağlanması konusunda davacı tarafa süre ve imkan tanınması gerekir. Mahkemece dava konusu muhdesatların kamulaştırma alanında kalıp kalmadığı belirlenmeden ve taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olmamıştır.

SONUÇ: Davalı ...'nin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadıına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 798,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8887, Karar No: 2022/5010, Tarih: 26.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/8887 E.  ,  2022/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 24.05.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8088, Karar No: 2012/9786, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8088 E.  ,  2012/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, mükerrer kaydın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Mahkeme kararı davalı ...'in ölü olması nedeniyle tebliğ edilememiştir. Öte yandan kayden bekar ve sağ görünen davalı ...'in aynı yer 46 hanede kayıtlı olan ve evli olarak ölen ... olduğu iddiası ile dava açıldığına göre mahkeme kararının .... mirasçılarına tebliğinin sağlanmasından,

2-Davalılar ..., .... ve ...'ye mahkeme kararı Tebligat Kanununun 21.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; adreste bulunmama nedeni ve beyan sahibinin imzası ya da imzadan kaçındığına dair açıklamaya yer verilmemiş olduğundan mahkeme kararının adı geçenlere kanunun 21. ve tüzüğün 28.maddelerine uygun olarak tebliği ile cevap ve temyiz sürelerinin beklenmesinden,

Sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22019, Karar No: 2014/7371, Tarih: 08.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22019 E.  ,  2014/7371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 993 parsel sayılı taşınmazın tapu sicil kaydında ölü kardeşi ....’in soyadının “....”, baba adının “....” olarak yazıldığını ileri sürerek, tapu kayıt malikinin kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun şekilde soyadının “...”, baba adının “...” olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14837, Karar No: 2017/3241, Tarih: 16.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/14837 E.  ,  2017/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakasının kaldırılması ve indirilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalı oğlu yararına mahkemece hükmedilen aylık 400 TL yardım nafakasını, eğitimini tamamlaması için elinden geldiğince ödemeye çalıştığını, 20 yaşına gelmesine rağmen davalının hala liseyi bitirmediğini, davalının bu nafakayı alabilmek ve kendisini zor durumda bırakmak için hafta sonu eğitim veren mesleki açık liseye kaydını yaptırdığını; kendisinin ise, emekli olduğunu, evlendiğini ve bir çocuğu olduğunu, eline ödemelerden sonra aylık 1.000 TL kaldığını ileri sürerek; nafakanın kaldırılmasını, olmadığı takdirde azaltılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, duruşmadaki beyanında; açılan davayı kabul etmediğini,.....sınıf öğrencisi olduğunu, okula hafta sonları gittiğini hafta içinde bir köfteci dükkânı işlettiğini, ancak işler iyiye gitmediği için 2 ay önce kapattığını, Annesiyle birlikte oturduğunu, ölen dedesinden dolayı annesinin ortalama 800 TL aylık maaş aldığını; zor geçindiklerini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile,....2.Aile Mahkemesinin 2014/606-731 E.-K.sayılı ilamı ile davalı yararına hükmedilen aylık 400 TL yardım nafakasının dava tarihi itibariyle kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2. maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Türk Medeni Kanununun 364/1. maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365.maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.