muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6385, Karar No: 2024/8330, Tarih: 10.09.2024

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı hakkında 2015/028284 sayılı ödeme emrine konu olan 2.639,65 TL idari para cezasının düzenlendiği, idari para cezasının kesinleşerek ödeme emrine dönüştüğünü, ödeme emrine dönüşen idari para cezasına 6183 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinde sınırlı şekilde sayılan hallerde itiraz edileceğinden ve bu hallerin hiçbirinin ileri sürülmediğinden davanın reddine karar verildiğini, anılan kararın Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 22.02.2018 tarih ve 2016/13365-2018/1705 E. K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğini, oysaki dava konusu aynı olan Mahkemenin 27.03.2018 tarih ve 2017/516-2018/212 E.K. sayılı ilamı ve yine Mahkemenin 27.03.2018 tarih ve 2017/560-2018/211 E. K. sayılı ilamlarına ilişkin dava dosyalarının aynı konulara ilişkin olduğunu, bu davalar neticesinde idari para cezasına ilişkin idari işlem henüz kesinleşmeden ödeme emri düzenlenmiş bulunduğundan davanın kabulü ile ödeme emrinin iptaline karar verildiği, bu davalarda Kurumca davacı hakkında kesilen B.13.2.SGK.4.34.10.09/VII.07.1149219.034/863.309 sayılı 20.734,00 TL tutarlı idari para cezası hakkında idari yargıda açılan dava neticesinde İlk Derece Mahkemesinin verdiği ret kararına itiraz üzerine İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 7. İdare Dairesinin 08.03.2017 tarih ve 2016/423 - 2017/338 E.K. sayılı ilamıyla ret kararının bozulduğu ve yargılamanın İstanbul Anadolu 9. İdare Mahkemesinin 2018/456 E. sayılı dosyasında devam olunduğu, yine davacı hakkında Kurumca kesilen B.13.2.SGK.4.34.10.09/VII.07.1149219.034/863.182 sayılı 11.534,00 TL tutarlı idari para cezası hakkında idari yargıda açılan dava neticesinde karar düzeltme aşamasında İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 7. İdare Dairesinin 11.10.2017 tarih ve 2017/1518 - 2017/1807 E. K. sayılı ilamıyla idari para cezasının iptaline karar verildiği, netice olarak idari para cezaları kesinleşmeden ödeme emirlerinin düzenlenmiş olduğu görülen 2017/516 E. ve 2017/560 E. sayılı dosyalarda henüz idari para cezaları kesinleşmeden ödeme emri düzenlendiği gerekçesiyle ödeme emirlerinin iptaline karar verildiğini ileri sürerek, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı tarafça davaya cevap verilmemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

II.CEVAP

Davalı tarafça davaya cevap verilmemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Dosya kapsamına göre her ne kadar davacı Mahkemece verilen 2017/516 E. ve 2017/560 E. sayılı dosyalarına ve eldeki dava konusu idari para cezalarının kesinleşmemesine dayanmışsa da, eldeki dava konusu ödeme emri ve dayanağı idari para cezalarının Mahkemenin diğer 2017/516 E. ve 2017/560 E. sayılı dosyalarındaki ödeme emirleri ve dayanağı idari para cezalarından farklı olduğu, idari para cezalarının farklı gerekçelerde kesildiği, bunun yanında 11.534,00 TL tutarlı ve 20.734,00 TL tutarlı idari para cezalarının konusu ile eldeki davaya konu idari para cezalarının yine birbirinden farklı gerekçelerle kesilmiş olduğu, dolayısıyla davaların tarafları aynı olsa da, dava konusu incelenmesi gereken ödeme emri ve idari para cezalarının farklı olduğu, birbirleri yönünden kesin hüküm teşkil edemeyecekleri, her bir dava konusu idari para cezası yönünden kesinleşme durumunun ayrı ayrı irdelenmesi gerektiği, kaldı ki eldeki dava konusu idari para cezasının kesinleşmeden ödeme emri düzenlendiği iddiasının ancak temyiz sebebi olarak ileri sürülebileceği, bu nedenle de davacının yargılamanın iadesine yönelik iddiasının 6100 sayılı HMK'nın 375 inci maddesinde sayılan yargılamanın iadesi sebeplerinden hiçbirine girmediği anlaşıldığından, yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı aleyhine 11.534 TL tutarlı 16.01.2015 tarihli idari para cezası düzenlendiğini, bu idari para cezalarının kesinleşmeden ödeme emirlerinin tebliğ edildiğini, bunların iptali için dava açtıklarını ve İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesinin 2017/560-2018/211 E. K. ve 2017/516-2018/212 E. K. sayılı kararları ile idari para cezalarının kesinleşmeden ödeme emri düzenlenmeyeceğinden ödeme emirlerinin iptaline karar verildiğini, tarafları ve konusu aynı olan ödeme emirlerinin iptali konusunda farklı karar verilmiş olmasının kanuna aykırı olması nedeniyle yargılamanın iadesini talep ettiklerini, bu idari para cezaları kesinleşmeden ödeme emri düzenlendiğini, diğer Mahkemelerin iptaline karar verdiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, 28.11.2014 tarih ve MK 141 sayılı denetim raporu ile davacı adına kurulu hukuk bürosu işyerinde sigorta primlerinin eksik ödendiğinden bahisle dava dışı ... hakkında 2011-2013 yılları arasında fark sigorta primine esas kazanç bildirimleri ek aylık prim hizmet belgeleri için, işletme defter kayıtlarının geçersizliği ve ücret bordrolarının geçersizliği için 3 ayrı nedenden dolayı idari para cezası uygulanması gerektiğinin tespit edildiği, Kurumun 12.06.2020 tarihli cevabi yazısında 2011/6, 2012/1,2,3,4 ve 2012/7 dönemi için toplam 20.734,00 TL idari para cezasının denetmen raporuna istinaden sigortalı ...’in 2011/6. ay ve 2012/2-3-4. aylar ile 2012/7. dönemlerdeki SPEK tutarlarının eksik bildirilmesi nedeniyle, 11.534,00 TL idari para cezasının ise kayıt geçersizliğine dayalı olarak düzenlendiğinin, ayrıca 2015/26061-62 takip dosyalarında 2011/6 2012/1,2,3,4 2012/7 dönemi için idari para cezasına ilişkin ödeme emrinin iptali için davacı tarafından 2019/41 E. sayılı dosyanın açıldığının bildirildiği, dava konusu idari para cezasının 2017/516 E. ve 2017/560 E. sayılı dosyalardaki ödeme emirleri ve dayanağı idari para cezalarından farklı olduğu, 11.534,00 TL tutarlı ve 20.734,00 TL tutarlı idari para cezaları ile eldeki dava konusu idari para cezalarının birbirinden farklı gerekçelerle kesildiği, davaya konu idari para cezası yönünden devam eden İdare Mahkemesi yargılaması olmadığı, yargılamanın iadesi sebepleri bulunmadığı, bu itibarla Mahkeme karar ve gerekçesinin yerinde olduğu kanaatine varılarak, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 ve 375 inci maddeleri,

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7078, Karar No: 2007/8182, Tarih: 25.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7078 E.  ,  2007/8182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 3.7.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba ve anne adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 8.3.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar tarafından 363, 365, 366, 367, 2911 parsel sayılı taşınmazlarda “...” olarak kayıtlı olan baba adının “ ...”, “...” olarak kayıtlı olan anne adının “ ...” olarak düzeltilmesi talep edilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... temyize getirmiştir.

1- Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- “Mülkiyet Hakkının Tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin anne adı yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hatanın tüzüğün 87. maddesi uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmelidir.

Bu duruma göre, tapu kütüğünde anne adının düzeltilmesi isteminin reddi gerektiği halde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozularak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün H.U.M.K. nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; 2 numaralı bentte yazılı nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin 4. satırından “ ve anne adının ... yazılan kaydın” ve 5. satırından “anne adının ...” kelimelerinin çıkartılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 24.06.2007 tarihinde oy birliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2015/3372, Karar No: 2015/8186, Tarih: 07.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3372 E.  ,  2015/8186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/297649

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2012/257 (E) ve 2012/272 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505,509,513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506,510,511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, verilen en son tarihli beyanname örnekleri istenilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6077, Karar No: 2011/12576, Tarih: 06.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6077 E.  ,  2011/12576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9214, Karar No: 2021/4962, Tarih: 08.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9214 E.  ,  2021/4962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanık hakkında 2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

En son Aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) Sanık hakkında 2009 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında 2009 yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında sanığın inşaat ustası olduğunu, İstanbul İlinde inşaatlarda çalıştığını, ancak sigorta ve sosyal güvenlik yönünden herhangi bir kaydının bulunmadığını, sağlık sorunları yaşamaya başladığını, sosyal güvencesi olmadığı için tedavi giderlerini karşılayamayacak duruma geldiğini, daha önceden tanıdığı Rize-Çayeli nüfusuna kayıtlı ... ile Giresun-Alucra nüfusuna kayıtlı ...'ın yanına gelerek masraflara ve sermayeye karışmadan kendi adına bir şirket kurmayı önerdiklerini, böylece sigortalı olacağını, her ay cüz'i miktarda para göndereceklerini söylediklerini, notere götürüp kendisine bir takım belgeleri imzalattırdıklarını, memleketinden döndükten sonra bir daha bu kişilerle irtibat kuramadığını, söz konusu şirketle ve düzenlenen faturalarla bir ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sanığın 2009 takvim yılında düzenlediği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması, faturalar sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ... ve ...'a ait olduğunu söylemesi halinde, ... ve ...'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-... ve ...'ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ile ... ve ...' temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya , ... ve ...' ait olmadığının anlaşılması ve/veya faturalar ile yukarıda ismi geçen kişilere ulaşılamaması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Mükellefin vergi beyannamelerinin ve Ba-Bs bildirimlerinin ne şekilde verildiği vergi dairesinden sorulup e-beyanname ile internet üzerinden verildiğinin tespiti halinde GİB Merkezi sorgulamalar ekranından araştırma yapılarak belgelerin kim tarafından gönderildiğinin tespit edilmesi,

5-Beyannamelerin muhasebeci tarafından verildiğinin anlaşılması halinde bu kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak duruşmaya çağrılması, CMK’nin 46/1-c. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra kendisinden sanığı ya da ... ve ...'ı tanıyıp tanımadığının ve beyannamelere konu faturaların kim tarafından kendisine getirildiğinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

6-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

08/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/1371, Karar No: 2019/2030, Tarih: 03.04.2019

**10. Ceza Dairesi         2016/1371 E.  ,  2019/2030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

... ve ... plakalı araçların müsaderesi ya da iadesi konusunda Mahkemece ayrıca karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıkların suça konu esrarın sahibi olduğunu söyledikleri ... ve ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen 2012/11182 soruşturma numaralı soruşturma sonucunun akıbetinin araştırılması, makul süre içinde davanın açılmış olması ve sanıkların savunmalarının alınmış olması halinde davaların birleştirilmesi ve delillerin birlikte tartışılarak, sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önem ve değerine göre temel gün adli para cezasının alt sınırdan ayrılarak tayini yerinde ise de; TCK'nın 61. maddesindeki ilke ve ölçütlerle 3. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı olarak; adli para cezasının alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak 3000 gün olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanıkların temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, sanık ... hakkında Başkan Vekili ... ün değişik ve ek gerekçesi ve tüm sanıklar yönünden oybirliğiyle 03/04/2019 tarihinde karar verildi.

DEĞİŞİK EK GEREKÇE (Sanık ... yönünden)

5237 sayılı TCK'nın birinci kitabının ikinci kısmının dördüncü bölümünde "suça iştirak" düzenlenmiş; "fail, azmettirme ve yardım etme" olmak üzere üç iştirak biçimi kabul edilmiştir.

TCK'nın 37. maddesinin 1. fıkrasında "suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur" denilerek "fail" tanımlanmıştır.

Aynı Kanun'un 39. maddesinde ise, suçun işlenmesine yardım edenin cezasından indirim yapılması öngörülmüş ve "suçun işlenmesine yardım etme" kapsamındaki hareketler "suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek, suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde sayılmıştır.