muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/609, Karar No: 2022/2180, Tarih: 08.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/609 E.  ,  2022/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden; davalı erkek tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtayca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir. Dosyanın incelenmesinde; sosyal ve ekonomik durum araştırmasında davalı erkeğin ekonomik durumu, temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebi yerinde görülmemiş, reddine karar verilmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı erkek temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından, noksan harcın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesinin yollaması ile 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin adli yardım talebinin REDDİNE, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi.08.03.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/9458, Karar No: 2011/1998, Tarih: 28.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9458 E.  ,  2011/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/04/2009 tarih ve 2008/208-2009/127 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin keşidecisi...olan davalıya ait çekin hamili olduğunu, keşidecisinin kimliğinin gerçeği yansıtmadığının ortaya çıktığını, karşılıksız çek keşide etmek suçundan ceza yargılamasının devam ettiğini, davalının çek hesabı açarken üzerine düşen yükümlülükleri ihlal ettiğini ve müvekkilinin zararına neden olduğunu, hesabın sahte kimlikle açıldığının 28.11.2007 tarihinde öğrendiğini ileri sürerek, şimdilik 5.500,00YTL maddi ve 1.000,00 YTL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın bir yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, Çek Kanunu'nda yazılı hususların müvekkili banka tarafından yerine getirilerek hesap sahibi ...'tan çek talep formu, müşteri işlemleri sözleşmesi, çek taahhütnamesi alındığını, vergi levhası, imza sirküleri, noterden tasdikli nüfus cüzdanı sureti ve mahalle muhtarlığından ikametgah kağıdı alındığını, TCMB kayıtlarına göre keşidecinin yasaklı olmadığının anlaşıldığını, müvekkilinin gerekli özen ve dikkati gösterdiğini, keşideci ...'a fiilen ticari faaliyetinin tespitinden sonra çek koçanı verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı banka tarafından Çek Kanunu’nun 2. ve 3. maddelerinde yazılı olan hususlar yerine getirilerek dava dışı keşideciye çek karnesi verildiği, davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni gösterdiği, kusuru bulunmadığı, keşideci tarafından bankaya ibraz edilen belgelerin resmi kurumlardan alınmış olduğu, bu belgeler alınırken bu belgelere dayanak olan belgelerin sahteliğini davalı bankanın araştırarak tespit etmesinin mümkün olmadığı, davalı banka dışında gerçekleştirilen sahtecilik işlemlerinden bankanın sorumlu tutulamayacağı, davalı banka tarafından 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği ileri sürülmüş ise de bu sürenin başlangıç tarihi ıttıla tarihi olup davacı 28.11.2007 tarihinde öğrendiğini belirtinden bu tarihe göre davanın zamanaşımına uğramadığı, davacının daha önce öğrendiğini davalı bankanın ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davacı vekilinin temyiz isteminin incelemesine gelince; dava, davalı muhatap bankanın çek hesabı açarken gerekli araştırmayı yapmaması ve bu hesaptan keşide edilen çekin karşılıksız çıkması nedeniyle çek hamilinin uğradığı zararın tazmini istemine ilişkindir. Çek Kanunu’nun 2. maddesine (26.02.2003 tarih ve 4814 sayılı yasanın 1. maddesi ile değişik) göre “Bankalar, çek hesabı açmak maksadıyla bu Kanunla kendilerine verilen görev ve yükümlülükleri yerine getirirken, çek hesabı açtırmak isteyenin yasaklılık ve engel durumu bulunup bulunmadığını Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası’nca 9 uncu maddeye göre bankalara yapılan duyurular çerçevesinde her birinin kendi nezdinde oluşturduğu kayıtlardan araştırırlar; ayrıca bu kişinin ekonomik ve sosyal durumu gibi hususların belirlenmesinde gerekli basiret ve özeni gösterirler”. Bankalar, TTK hükümlerince tacir olup, tacirlerin ise ticarethanelerine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmesi lazımdır. Bu hükümler ışığında, bankanın çek hesabı açmadan önce kredi verirken müşterisi için yaptığı araştırmaya benzer bir araştırma yapması, ancak güvenilir olduğu anlaşılan kimselerle çek anlaşması akdetmesi gerekmektedir. Çekin hamili de ticari ilişkide bulunduğu kişilerin ekonomik durumu ve ödeme kabiliyetini araştırıp sonucuna göre ilişki kurmak, bu suretle özenli davranmak durumundadır.

Mahkemece, davalı bankanın çek hesabı açarken Çek Kanunu’nun aradığı tüm belgeleri aldığı, gerekli araştırmayı yaptığı, üzerine düşen özeni gösterdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de davalı bankanın Çek Kanunu’nun aradığı belgeleri talep etmesi yeterli olmayıp ayrıca adına çek hesabı açılan dava dışı kişinin ticari itibarı ve ekonomik durumu konusunda yeterli araştırma yapması gerekmekte olup, dava dışı kişi ve işletmesi hakkında gerekli araştırmanın yapıldığı iddiasının kanıtlanması gerekir.

Somut olayda, banka tarafından hesap açılırken çek hesabı açılan dava dışı kişinin ve işletmesinin ticari itibarı ve ekonomik durumu konusunda yeterli araştırma yapıldığı, Kanunun aradığı gerekli basiret ve özenin gösterildiği hususları kanıtlanamamıştır. Bu durumda mahkemece, dava tarihinde yürürlükte bulunan 3167 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddeleri hükümleri ve yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde davalı bankanın durumu değerlendirilip, davacı hamilin de müterafik kusuru bulunup bulunulmadığı üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3184, Karar No: 2016/2676, Tarih: 24.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3184 E.  ,  2016/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararının 11. Ceza Dairesinin görev kapsamını belirleyen kısımda yer alan “İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren on gün içinde işbölümü değişikliği nedeniyle 19. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunundan kaynaklanan işlerin ½ oranında 11. Ceza Dairesine devredilir” şeklindeki düzenleme uyarınca ancak vergi suçlarına ilişkin dosyaların devir edilebileceği icra suçlarının devir kapsamında bulunmadığı ve anılan suça bakma görevinin Yüksek 19. Ceza Dairesine ait olduğunun anlaşılması karşısında; sehven Dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın, Yargıtay 19. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26048, Karar No: 2012/1150, Tarih: 26.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/26048 E.  ,  2012/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine, vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücretinin sanığa yükletilmesi gerektiği gözetilmeyerek dilekçe yazım ücretine hükmedilmiş olması aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamış, karar başlığında sanığın soyadının ... yerine ... olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12054, Karar No: 2018/11860, Tarih: 26.09.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/12054 E.  ,  2018/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla, "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki davranışlarla işlenebileceği öngörülmüştür. Bu doğrultuda somut olay değerlendirildiğinde; sanığın mağdurlara hitaben söylediği “beni bu şekilde götüremezsiniz, bunun hesabını sizlerden soracağım, sizlerle görüşeceğiz, siz beni tanımıyorsunuz, ben Konak İlçe Başkanıyım, İzmir Emniyetini şimdi ayağa kaldıracağım, bunun hesabını vereceksiniz” biçimindeki sözlerin, olayın bütünü ve söylendiği ortam içinde değerlendirildiğinde, anayasal şikayet hakkının kullanılması iradesini ortaya koyan sözler olup, görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsurunun olayda gerçekleşmediği gözetilmeden hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8017, Karar No: 2015/2377, Tarih: 09.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8017 E.  ,  2015/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde şikayet olunan ... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin, takip borçlusundan miras taksimi ile ortaklığın giderilmesi ve menfi tespit davalarından kaynaklı olarak vekalet ücreti alacakları bulunduğunu, söz konusu davaların bedeli paylaşıma konu taşınmazlar ile ilgili bulunduğunu, bu davalar sonucunda taşınmazların takip borçlusuna kazandırıldığını, Avukatlık Kanunu'nun 166. maddesi uyarınca bu durumda vekalet ücreti alacağının rüçhanlı alacak olarak sıra cetveline kaydı gerektiğini, ancak müvekkilinin anılan yasal düzenlemeye aykırı olarak şikayet olunanlardan sonra 4. sıraya kaydedildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin alacağının rüçhan hakkı gözetilerek 1. sıraya kaydını istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir. Diğer şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayetçi alacağının İİK'nın 206. maddesinde düzenlenen imtiyazlı alacaklardan olmadığı ve birinci sıradaki hacze iştirak şartlarını da taşımadığından bahisle şikayetin reddine dair verilen karar, Dairemizin 04.03.2013 tarih ve 557 E., 1236 K. sayılı ilamıyla, şikayetçinin sıra cetveline giren alacağının, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 166/2. maddesi hükmü kapsamında olup olmadığı üzerinde durulup, bu kapsamda olduğunun belirlenmesi halinde, rüçhan hakkının alacağı sıranın belirlenmesi ve sonuca ulaşılması gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayetçi avukata azil nedeniyle vekalet ücreti ödenmediği, bunun tahsili için şikayetçinin başlattığı takibin kesinleştiği, nedeniyle söz konusu vekalet ücreti alacağının rüçhanlı alacaklardan olduğu, bu durumda, paylaşıma konu paradan öncelikle, şikayetçi avukatın vekalet ücretinin tahsili için başlattığı icra takibi nedeniyle alması gereken nispi vekalet ücretinin hesap edilerek verilmesi (İİK'nın 138/3. mad.) ve artan paranın sıra cetvelinde yer alan diğer alacaklılara haciz tarihleri ile şikayetçi açısından İİK'nın 100. maddesindeki koşulların bulunup bulunmadığı gözetilerek dağıtılması gerektiği, şikayete konu sıra cetvelinin açıklanan bu genel ilkelere uygun olarak düzenlenmediği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, bozma ilamı doğrultusunda, şikayetçi avukatın vekalet ücreti alacağının dayanağını teşkil eden takip ve dava dosyaları getirtilip, bozma ilamı doğrultusunda bilirkişi raporu alınmasına rağmen, bilirkişi raporuna itibar edilmeksizin İİK'nın 138. maddesine dayalı olarak şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

İİK'nın paraların paylaştırılması başlığını taşıyan 138/2 maddesi; "Haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar önce satış tutarından alınır ve artan para takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nisbetinde paylaştırılır." düzenlemesine, aynı maddenin 3. bendinde ise; "Vekil vasıtasiyle yapılan takiplerde vekalet ücretinin miktarı, alacaklı ile borçlu arasında yapılmış sözleşmeye bakılmaksızın, icra memuru tarafından avukatlık ücret tarifesine göre hesaplanır. Bu şekilde tayin olunan vekalet ücreti de takip masraflarına dahildir." düzenlenmesine yer verilmiştir. Bu düzenleme uyarınca, satış bedelinden bütün alacaklıları ilgilendiren ortak masraflar alındıktan sonra, artan para alacaklılara, asıl alacak, talep edilmiş ise işlemiş faiz ve takip giderleri de dahil edilerek, alacakları nisbetinde ödenir. Buradaki takip giderleri sadece o alacaklıyı ilgilendiren, onun takibine ait giderler olup, ödeme ve icra emrinin tebliği masrafları, alacaklının peşinen ödediği harçlar (İİK'nın 15 ve 59. mad.) ve vekalet ücretidir. Anılan düzenlemede bahsi geçen vekalet ücreti takip giderlerinden olup, icra memuru tarafından paşlaştırma sırasında doğrudan doğruya hesaplanıp alacaklının alacağına eklenir. Bu vekalet ücreti için ayrı bir takibe gerek yoktur.

1136 Sayılı Avukatlık Kanunu 166/2. maddesi, "Sözleşme ile kararlaştırılan ve hakim tarafından takdir olunan ücretinden dolayı, kendi çalışması sonucunda müvekkilin muhafaza ettiği veya kazandığı mallar ve davadaki diğer taraftan ilam gereğince tahsil edilecek para yahut alınacak mallar üzerinde diğer alacaklılara nazaran rüçhan hakkını haizdir. Rüçhan hakkı, vekaletnamenin düzenlenme tarihine, vekaletname umumi ise iş sahibi adına ücret konusu işten dolayı ilk yapılan resmi başvurma tarihine göre sıra alır. İş sahibinin iflası halinde avukatın vekalet ücreti alacağı da rüçhanlıdır. Ancak, 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 206' ncı maddesinin birinci fıkrası hükmü saklıdır." hükmünü içermektedir. Söz konusu düzenlemede rüçhanlı olduğu belirtilen avukatlık ücreti, avukatın emek ve mesaisi sonucu, müvekkillinin muhafaza ettiği veya onun malvarlığına kazandırdığı paralar yahut mallara ilişkindir. Örneğin, bedeli paylaşıma konu taşınmaz, borçlu tarafından açılan bir tapu iptal ve tescil davası sonucunda borçlunun malvarlığına kazandırılmış yahut borçlu aleyhine bu yönde açılan bir dava sonucunda, borçlunun malvarlığında muhafaza edilmiş, diğer bir anlatılma borçlunun elinden çıkmamış ise, bu davada borçlunun vekilliğini üstlenen avukatın vekalet ücreti alacağı, vekaletnamenin düzenlenme ya da resmi başruvu tarihine göre belirlenecek sıra çerçevesinde, diğer alacaklılara göre rüçhanlıdır.

Somut olayda, şikayetçi, ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/17786 E. sayılı dosyasında başlattığı icra takibinde, alacağının dayanağını, takip borçlusu ile arasındaki "vekalet ücreti sözleşmesi nedeniyle, Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/510 E. sayılı dosyasının sulh yolu ile sonlandırılması nedeniyle doğmuş vekalet ücreti alacağı" ile "03.03.2009 tarihli (başka bir) vekalet ücreti sözleşmesi gereği Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/406 E. sayılı dosyasından kaynaklı bakiye vekalet ücreti alacağı" olarak göstermiştir. Şikayetçinin, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 166/2. maddesi kapsamında rüçhanlı olduğunu ileri sürdüğü bu alacakları icra takibinin asıl alacak kısmını oluşturmaktadır. İİK'nın 138/3. maddesinde ifade edilen vekalet ücreti ise az yukarıda açıklandığı üzere sırf bu takibe ilişkin giderler içerisinde yer alan vekalet ücretidir. Şikayetin konusu, İİK'nın 138/3. maddesinde düzenlenen vekalet ücreti olmayıp, sıra cetvelinde şikayetçiye ayrılan vekalet ücreti alacağına ilişkin sıraya yöneliktir.

Bu durumda, mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda şikayetçinin alacağının 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 166/2. maddesi kapsamında olup olmadığı hususunda alınan bilirkişi raporu yukarıda yapılan bu açıklamalar çerçevesinde değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, Dairemizin 27.12.2011 tarih ve 4374 E., 2875 K. sayılı ilamının konusu ve somut olayın özellikleri farklı olduğu halde, maddi hata sonucu alıntı yapılarak oluşturulan yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, adı geçen şikayet olunan BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11715, Karar No: 2012/13411, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/11715 E.  ,  2012/13411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (alacaklı) vekili, Akhisar 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/602 sayılı Takip dosyası ile borçlu ... Kolektif Şti. hakkında kredi borcu nedeni ile icra takibi başlatıldığını, 27.03.2012 günlü haczin, borçlunun kredi sözleşmesini imzalarken gösterdiği ve borca ilişkin ihtarnamenin de 24.02.2012’de tebliğ edildiği adreste yapıldığını, buna rağmen haczin İİK’nun 99. maddesi uyarınca yapılmış sayılmasına karar verildiğini belirterek şikâyet başvurusunun kabulü ile haczin İİK’nun 96, 97. maddeleri uyarınca yapılmış sayılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (borçlu) vekili, borçlu şirketin mali kriz nedeni ile süt imalatı işini Ocak 2012’de bırakmak zorunda kaldığını, haciz adresindeki imalathane ile hiçbir ilgisinin kalmadığını, Durullar markasını ... ...’a devrettiğini belirterek şikâyet başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu haczin borçlu şirketin adresinde yapıldığı, İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, İİK’nun 96, 97. maddeleri gereğince işlem yapmak yerine aynı Kanun’un 99. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğu“ gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı borçlu vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 3.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.