muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/35664, Karar No: 2013/29522, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/35664 E.  ,  2013/29522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, haftalik tatil ücreti, yıllık izin alacağı, ulusal ... ve genel tatil ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Sa-Kimyevi Gübre Süt Ürünleri Tarım Gıda ve Kimyevi Ürünleri İth ve İhr.Ltd Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait iş yerinde 01.01.1993-18.02.2008 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yaptığını ve hafta tatillerinde çalışmaya devam ettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki iş sözleşmesi bulunmadığını, hamal olan davacının mal taşıması yaptırılacak dönemlerde, işyerinin bulunduğu bölgede “ dayı “ olarak tabir edilen kişiye haber verilmek ve bu kişiye bağlı olmak sureti ile şirkete ait malları taşıdığını ve taşıtılan yük miktarı ile orantılı olarak ücret ödendiğini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... Sa-Kimyevi Gübre Süt Ürünleri Tarım Gıda ve Kimyevi Ürünleri İth ve İhr.Ltd Şti. tarafça temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2- Davacının işçinin hak kazandığı fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler

için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı yasalarda düzenlenmemiş ise de Dairemizce hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı, buna göre zamlı ücret ödenmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, işçinin parça başı ücreti içinde fazla çalışmaları ile hafta tatili çalışma ücretlerinin zamsız kısmı ödenmiş olmakla, bu ücretlerin ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre hesaplama yapılmadır .

Hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı yasalarda düzenlenmemiş ise de Dairemizce hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı, buna göre zamlı ücret ödenmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, işçinin parça başı ücreti içinde fazla çalışmaları ile hafta tatili çalışma ücretlerinin zamsız kısmı ödenmiş olmakla, bu ücretlerin ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre hesaplama yapılmadır .

Somut olayda; davalı işveren davacıya günlük taşıdıkları yük miktarına göre ödeme yapıldığını ileri sürmüş ve bu husus davalı tanıklarınca doğrulanmıştır. Ücretlendirme biçimine ilişkin davacı tanıklarının ayrıntılı beyanları alınmamıştır. Öncelikle davacı tanıkları yeniden dinlenerek, davacıya yapılan iş tutarına göre ücret ödenip ödenmediği belirlenmeli ve davacının yaptığı iş tutarına göre ücret aldığı tespit edildiği takdirde, fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacağı sadece % 50 zamlı kısım için hesaplanmalıdır. Bu husus dikkate alınmadan eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9725, Karar No: 2012/17166, Tarih: 24.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/9725 E.  ,  2012/17166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemiyle başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, sözleşme gereği muaccel hale gelen 01.09.2011 ile 01.12.2011 tarihleri arası dört aylık 3.600.- TL kira alacağının tahsilini talep etmiş, davalı taraf dava konusu taşınmazın anahtarının 11.10.2011 tarihinde teslim edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.01.2010 tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesinin 9.maddesinde "Kiracı kira müddeti bitmeden, mecuru tahliye etmek isterse kiralayanı 3 ay önceden yazılı olarak bilgilendirmek mecburiyetindedir.” ve 10.maddesinde ”Herhangi bir dönem kirası belirtilen zamanda ödenmez ve kiraya verenin yazılı uyarısına rağmen uyarıyı takip eden 3 iş günü içinde tediye edilmezse, o ayın dahil olduğu kira yılı sonuna kadar bütün kira bedelleri muaccel olur.” düzenlemeleri yer almaktadır. Davacı sözleşme gereği muaccel olan kira bedellerinin tahsili için icra takibi yapmıştır. Kural olarak kiracı, kiralananı haklı ve kabul edilebilir bir sebep olmaksızın sözleşme süresi içinde tek taraflı olarak feshetmesi halinde, sürenin sonuna kadar geçecek süre için kira bedelini kiraya verene ödemekle yükümlüdür. Ancak Borçlar Kanununun 98. maddesi yollamasıyla sözleşmelerde de uygulanması gereken madde 44 uyarınca kiraya veren de kiralananı aynı koşullarla yeniden kiraya vermek için gereken çabayı göstermeli ve böylece zararın artmasına sebebiyet vermemelidir. Aksi takdirde artmasına sebep olduğu zarar tutarını kiracıdan isteyemez. Buradaki haklı nedene dayanmaksızın sözleşme süresinin bitiminden önce fesih durumunu kiracı yönünden düşünmek ve değerlendirmek gerekir. Davalı, davacının açtığı tahliye davası sonucu verilen tahliye kararı üzerine kiralananın anahtarlarını icra dosyasına 11.10.2011 tarihinde teslim etmiştir. Görüldüğü gibi kiralanan yukarıda yazılı kurala uygun olarak davalının iradesi ile değil, icraen boşaltılmıştır. Taşınmaz icraen tahliye edildiğine göre, erken tahliye edildiği kabul edilemeyeceğinden sözleşmenin 9. maddesinin uygulanması mümkün değildir. Bu nedenle davalının tahliye tarihine kadarki kira bedelinden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1750, Karar No: 2022/1032, Tarih: 25.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/1750 E.  ,  2022/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, meslek hastalığından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince davacı ve davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dosyası her ne kadar temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de aşağıda belirtilen hususlarda noksan bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu meslek hastalığı sebebi ile açılan ve kesinleşen manevi tazminat dosyası olduğu, eldeki dosyada davacının meslek hastalığının başlangıç tarihine ilişkin veri bulunmamasının, Adli Tıp raporlarının uyap işletim sistemi üzerinden görülememesinin anlaşılması karşısında davaya konu meslek hastalığı ile irtibatı olduğu belirlenen ... AHM nin 2016/224 Esas 2017/97 Karar sayılı dava dosyası aslının, mümkün olmaması halinde ise onaylı suretinin mahkemesinden temin edilerek dosyaya eklenmesi için, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5899, Karar No: 2014/24978, Tarih: 08.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5899 E.  ,  2014/24978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyize konu dosyanın fiziken incelenmesi sırasında kararın davacı tarafça temyiz edildiğine ilişkin herhangi bir evrak bulunmamakta ve temyiz formunda da bu konuda bir bilgi yer almamakta ise de; dosyanın Ulusal Yargı Ağı sistemi üzerinden yapılan incelenmesinde davacı vekilinin kararı 18.06.2013 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği ve 14.02.2014 tarihli tebliğnamede davacı vekilinin temyiz talebi ile ilgili olarak görüş belirtilmediği anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz talebi hakkında ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32102, Karar No: 2012/16816, Tarih: 15.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/32102 E.  ,  2012/16816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereğince icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda borçlunun Ziraat Bankası Gümüşhane Şubesinde bulunan hesaplarına haciz konduğu, aynı hesap üzerinde şikayete konu takip dosyası dışında (4) ayrı haciz daha bulunduğu, banka tarafından borçlunun hesabında bulunan tutarın icra müdürlüğüne gönderildiği, icra müdürlüğünce bu paranın ilk üç sırada haczi bulunan takip dosyalarına ödendiği anlaşılmaktadır. Aynı banka hesabında haczi bulunan şikayet eden üçüncü kişi... Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından icra müdürlüğüne yapılan başvuruda 6183 Sayılı kanunun 21. madde hükümleri nazara alınarak blokeli sözkonusu bedelin taksimatının yapılması talebinde bulunulduğu; icra müdürlüğünce dosyanın infazen işlemden kaldırıldığından bahisle bu talebin reddedilmesi üzerine anılan işlemin şikayet konusu edildiği görülmektedir.

Her ne kadar şikayet eden üçüncü kişi, icra dosyasının tarafı değil ise de, haciz alacaklısı olması nedeniyle aktif husumet ehliyeti vardır. Ayrıca sıra cetveli yapılmadan hacze iştirak edecek alacaklılar sıra cetveline itiraz ya da şikayet niteliğindeki başvurularda bulunamayacaklarından haciz koyduran alacaklıların sıra cetveli düzenlenmesini talep etmekte hukuki yararları bulunmaktadır.

Bu durumda icra müdürlüğünce anılan yasal düzenlemeler uyarınca sıra cetveli düzenlenmesi gerekip, mahkemece, şikayetin icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmek suretiyle kabulü yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6549, Karar No: 2012/7796, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6549 E.  ,  2012/7796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 24.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 03.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/628 Esas, 2012/439 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasası'nın 44.

maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 24.10.2011 tarih ve 2011/1742 Esas, 2011/6397 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmekte olup, somut olayda, şikayet tarihi itibariyle sanığın yetkilisi olduğu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğunun sorulmasına yönelik Antalya Vergi Dairesi Müdürlüğüne yazılan yazı cevabı alınarak, ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23931, Karar No: 2017/25585, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23931 E.  ,  2017/25585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2918, Karar No: 2013/20935, Tarih: 30.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/2918 E.  ,  2013/20935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma eylemiyle ilgili zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın aşamalardaki savunmalarında; kleptomani hastalığının bulunduğunu, bu hastalığı nedeniyle 1998 yılında Ege Ünüversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Psikiyatri’sinden, 2002-2003 yıllarında da, GATA ve İstanbul Haydarpaşa Hastanesi’nden raporlar aldığını beyan etmiş ve temyiz dilekçesinde de buna ilişkin raporlarını sunmuş olmakla, CMK’nın 74. maddesindeki usule uygun olarak gözlem altına alınarak suç işlediği tarihte mevcut bir hastalığının bulunup bulunmadığı, işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde bir azalma olup olmadığı, 5237 sayılı Yasanın 32/1-2. maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.