muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/27378, Karar No: 2024/2646, Tarih: 04.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/27378 E.  ,  2024/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/634 E., 2016/124 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan sanığa bizzat tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden aynı konutta oturduğunu beyan eden annesine yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği, sanığın temyizinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu (Kapatılan) 72. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; tebliğ işlemlerinin usule aykırı olduğuna, tanıkların dinlenmediğine, sanığın cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda araştırma yapılması gerektiğine, resen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Alkollü olan sanığın, ihbar üzerine gelen şikayetçi polise sokakta sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezaların şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle ve gerekçesiz karar verilerek, Anayasa'nın 141 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması,

2. Dosya içerisinde bulunan İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen raporda, sanığın suç tarihinde "Alkol kullanımına bağlı zihin ve davranış bozukluğu, tanımlanmamış" tanısıyla ayaktan tedavi gördüğünün belirtilmesi karşısında, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca “Akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. 5271 sayılı Kanın'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için açılan duruşmaya sanığı davet için çıkarılan tebligatın, doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılmış olması nedeniyle usulüne uygun tebliğ edilmediği gözetilmeyerek yargılamaya devamla sanık savunması alınmadan hükmün açıklanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16817, Karar No: 2017/7072, Tarih: 26.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16817 E.  ,  2017/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 156 ada 68 parsel sayılı 6660 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada ve parsel numarasıyla 7.154,87 metrekare yüzölçümlü olarak, ... adına kayıtlı bulunan eski 156 ada 83 parsel sayılı 4370 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada ve parsel numarasıyla 4.991,99 metrekare yüzölçümlü olarak, Hazine adına kayıtlı bulunan eski 156 ada 84 parsel sayılı 16615 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada ve parsel numarasıyla 6.488,88 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, uygulama kadastrosu sırasında Hazine’ye ait 156 ada 84 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalılara ait 156 ada 68 ve 83 parsel sayılı taşınmazlardan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 156 ada 68, 83 ve 84 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı Hazine’ye ait 156 ada 84 parsel sayılı taşınmazın yüzölçüm hatasının, tesis kadastrosundaki ölçü krokisine göre 288 nolu noktanın koordinatının kullanılması gerekirken sehven 388 nolu noktanın koordinatının alan hesabına dahil edilmesinden kaynaklandığı, uygulama çalışmaları sonucu elde edilen sınırların belirlenmesinde tesis kadastrosunda belirlenen sınırlara riayet edildiği, uygulama kadastrosunun doğru olduğu belirtilmiş ise de; dosya içerisinde ölçü ve hesap cetvelleri bulunmadığından tesis kadastrosunda alan hesabında gerçekten 288 nolu nokta yerine 388 nolu nokta koordinatlarının kullanılıp kullanılmadığının denetimi sağlanamamaktadır. Ayrıca bilirkişi raporu ekindeki tesis kadastro sınırları ile uygulama kadastro sınırlarının çakıştırılmış halini gösterir kroki ve dosya içerisinde bulunan ortofotodan anlaşıldığı kadarıyla davalı 156 ada 83 parsel sayılı taşınmazda davacıya ait 156 ada 84 parsel sayılı taşınmaz aleyhine genişleme olduğu görüldüğü halde bilirkişi raporunda uygulama çalışmaları sonucu elde edilen sınırların belirlenmesinde tesis kadastrosunda belirlenen sınırlara riayet edildiği belirtilmiş bu şekilde rapor içeriği ile eki kroki arasında çelişki bulunduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca; mahkemece öncelikle ölçü ve hesap cetvelleri getirtilerek dosya içerisine alınmalı, ardından harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar dikkate alınmaksızın hüküm kurulmuş olması isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18872, Karar No: 2010/1215, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18872 E.  ,  2010/1215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16635, Karar No: 2020/4939, Tarih: 08.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/16635 E.  ,  2020/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işveren nezdinde 01.04.2009-15.07.2013 tarihleri arasında aşçıbaşı yardımcısı olarak aylık brüt 2.800,00 TL ücret karşılığında 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, iş olduğu zaman ise daha geç çıkıldığını, dini ve milli bayramlarda da aynı şekilde çalışıldığını, iş akdinin davalı işveren tarafından tek taraflı olarak feshedildiğini ve davacı işçiye 4.000,00 TL ödeme yapıldığını, diğer alacaklarının ise ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı işçinin hizmet sözleşmesi ve SGK kayıtlarından da anlaşılacağı üzere davalı işveren nezdinde 14.04.2010-15.07.2013 tarihleri arasında çalıştığını, davacının işyerinden kendi isteğiyle istifa ederek ayrıldığını, ücretinin ücret bordrolarında belirtildiği şekilde olduğunu, bordrolardan davacı işçinin hiçbir hak ve alacağının bulunmadığının görüleceğini, davacının iddia ettiği gibi bir fazla çalışmasının olmadığını, zaman zaman yaptığı fazla çalışmalarının ve tatil ücretlerinin kendisine ödendiğini, davacıya davalı işveren tarafından toplam 7.000,00TL'lik ödeme yapıldığını, yine hizmet sözleşmesinin 10. maddesinden anlaşılacağı üzere davacının fazla çalışmaları kabul ve taahhüt ettiğini, iddia edilenin aksine davacının işyerinde amirleri ve şirket hakkında asılsız iddialarda bulunarak sürekli gereksiz yere konuşarak iş ortamında disiplini bozduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-HMK.'nın 297/2. maddesi uyarınca “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-HMK.'nın 297/2. maddesi uyarınca “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."

Yine HMK.’nun 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir.

Somut uyuşmazlıkta, dosya içerisinde yer alan kısa kararla UYAP'ta kayıtlı olan kısa karar arasında çelişkiler olduğu ve yine gerekçeli kararın hüküm fıkrasında maddi hatalar yapıldığı anlaşılmaktadır. Örneğin UYAP'ta kayıtlı olan kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında dosyada ıslah yapılmadığı halde ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları için ıslahtan bahsedilmiş, yıllık izin ücreti yönünden hesaplanan alacağın tamamına hükmedildiği ve fazlaya ilişkin istem reddedildiği halde çelişkili şekilde "talep ile bağlı kalınarak" ifadesine yer verilmiş, fazla mesai ücreti yönünden talep ile bağlı kalınarak karar verildiği halde çelişkili şekilde "fazlaya ilişkin istemlerin reddine" denilmiş, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti talepleri kısmen kabul edildiği halde ilgili bentlerde taleplerin kabul edildiği belirtilmiştir.

Söz konusu maddi hata ve çelişkiler HMK.’nun yukarıda bahsedilen ilgili hükümleri ile Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı kararına aykırıdır.

3-Taraflar arasında tazminat ve alacakların belirlenmesine esas ücret miktarı uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde en son aylık brüt 2.800,00 TL ücret aldığını iddia etmiştir.

Mahkemece, davacının en son aylık net 2.800,00 TL ücretle çalıştığı kabul edilmiştir.

Dolayısıyla öncelikle HMK’nın 26. maddesine aykırı şekilde hesaplamalara esas ücret miktarı yönünden talep aşılarak karar verilmesi isabetsizdir.

Davacı davalı şirkete ait otelde 14.04.2010-15.07.2013 tarihleri arasında aşçıbaşı yardımcısı olarak çalışmıştır.

Dosyada dinlenen davacı tanığı ücretlerin asgari ücret olan kısmının bankaya yattığını, gerisinin elden ödendiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davacının en son aylık net 2.800,00 TL ücretle çalıştığı kabul edilmiştir.

Dolayısıyla öncelikle HMK’nın 26. maddesine aykırı şekilde hesaplamalara esas ücret miktarı yönünden talep aşılarak karar verilmesi isabetsizdir.

Davacı davalı şirkete ait otelde 14.04.2010-15.07.2013 tarihleri arasında aşçıbaşı yardımcısı olarak çalışmıştır.

Dosyada dinlenen davacı tanığı ücretlerin asgari ücret olan kısmının bankaya yattığını, gerisinin elden ödendiğini beyan etmiştir.

Yargılama sırasında yapılan emsal ücret araştırması neticesinde, ... Sendikası net 2.500,00-2.700,00 TL arası, ... Sendikası ise net 2.200,00-3.000,00 TL arası emsal ücret bildirmiştir.

Neticede, davacı tanığının görgüye dayalı somut beyanları, emsal ücret araştırmaları ve davacının yaptığı iş gözetildiğinde, davacının iddia ettiği ücret miktarı olan brüt 2.800,00 TL ücret ile çalıştığının kabulü gerekirken talep aşılarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 08/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27289, Karar No: 2015/33027, Tarih: 03.07.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/27289 E.  ,  2015/33027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/228120

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/988 (E) ve 2013/300 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz

denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık Ö.. A..'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 03/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.