muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4350, Karar No: 2015/16972, Tarih: 12.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4350 E.  ,  2015/16972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/743-2013/634

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usülden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıya davadan önce ölen davalıların açık adreslerini bildirmesi için kesin süre verilmiş ancak belirlenen bu kesin sürede davacı açık adresleri bildirmediğinden dava şartı yokluğu nedeli ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare dava dilekçesinde davalının T.C. kimlik numaralarını ve köylerini belirtmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.11.2014 gün 2014/14-323 Esas 2014/925 sayılı kararı da gözetilerek davalının T.C. kimlik numaraları ile mernis kayıtları üzerinden ölü olup almadıkları araştırılabileceğinden davalıların veraset belgeleri temin edilip mirasçılarının, Kamulaştırma Kanununun 14/5. maddesi açık adresleri aynı Kanunun 7.maddesinde belirtilen tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden veya ayrıca haricen yaptırılacak araştırma ile belirlenip, Tebligat Kanunu hükümlerine göre dava dilekçesi ve ekleri davalılara tebliğ edilip, taraf teşkili sağlanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yukarıda belirtilen şekilde usulüne uygun tebligat yapılıp, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2095, Karar No: 2014/6832, Tarih: 02.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2095 E.  ,  2014/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada... 11. Asliye Hukuk Mahkemesi ve...1.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda, her nekadar dava, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla banka tarafından yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olarak açılmış ise de, yargılamanın devamı sırasında banka tarafından, Alacağın davacı şirkete devredilmiş olmasına ve davalı gerçek kişi ile davacı şirket arasında bir ticari ilişki bulunmamasına göre göre, uyuşmazlığın Asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ...11 .Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6911, Karar No: 2014/3370, Tarih: 12.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/6911 E.  ,  2014/3370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Her iki sanık için beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı 04/11/2010 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 17/12/2010 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,

Sanıkların beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair nedenlere ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’in sahibi ve yetkilisi olduğu ...... İnş. Gıda San ve Tic. Ltd. Şti tarafından yapılan elektrik nakil hattı tadilat işi çalışmalarında ustabaşı konumunda çalışan ölen ...’ün, olay günü trafo AG panosu üzerindeki şalterden enerjiyi kendisi kesip, demir elektrik direğine çıkarak çalışmaya başladığı, direk üzerinde çalışması esnasında dengesini kaybedip yere düşerek öldüğü, yapılan incelemede ölen işçi üzerinde herhangi bir koruyucu malzemenin bulunmadığı,

Tanık ...’nın 19.06.2007 tarihli ifadesinde, özetle olay günü sığır gübresi atarken ölenin olay olduğu direk yanına elinde pense ile gelerek tırmandığını, elinde eldiven üzerinde koruyucu kemer ve baretin bulunmadığını, direk üzerindeki kablolardan ikisini çözdüğü, üçüncüsünü çözerken bir anda sarsılmaya başlayarak 5 saniye sonra kendisini aşağıya bıraktığını ve kafa üstü direğin dibine düştüğünü belirttiği,

Tanık ... mahkemede verdiği ifadesinde, özetle ölenin düştüğü direk ile kendi evleri arasında 15 metre kadar mesafe bulunduğunu, olay sattinde kendisinin torununu gezintiye çıkardığını, bu sırada .... çalışanlarından birinin arabasını kendi evlerinin önünde durdurduğunu ve elektrik direğine tırmandığını, elektrik tellerinden iki tanesini kestiğini, üçüncü teli kesecekken titremeye başladığını ve yere düştüğünü beyan ettiği,

Tanık ...’ın 29.06.2007 tarihli ifadesinde özetle, .... Kasabası elektrik hatlarında 15.06.2007 tarihine kadar çalıştığını, bu dönemde direk işleri bitip kendisine elektrik verilmesini söylediklerinde araçla şalterin bulunduğu yere giderken telefonla elektriği kendilerinin mi verdiğini sormaları üzerine, henüz şalter yanına varmadığını söylediğini, şalter yanına geldiklerinde ise şalterin açık olduğunu gördüğünü belirtiği,

Tanık ...’ın 29.06.2007 tarihli ifadesinde özetle, .... Kasabası elektrik hatlarında 15.06.2007 tarihine kadar çalıştığını, bu dönemde direk işleri bitip kendisine elektrik verilmesini söylediklerinde araçla şalterin bulunduğu yere giderken telefonla elektriği kendilerinin mi verdiğini sormaları üzerine, henüz şalter yanına varmadığını söylediğini, şalter yanına geldiklerinde ise şalterin açık olduğunu gördüğünü belirtiği,

Elektirik akımının vücutta yanık izlerine neden olmasının akımın süresi ve gücüne bağlı olduğu, sırf ölü muayene tutanağında vücutta yanık izlerinden bahsedilmemesinin sanığın elektirik akımına maruz kalmadığını göstermeyeceği, tanıkların ifadelerinden açıkça anlaşılacağı üzere ölen işçi ...'ün elektirik akımına kapılması sonucu dengesini kaybederek elektirik direğinden düştüğünün kabulü gerektiği,

Tüm dosya icelendiğinde ölen işçinin kapattığı trafo AG panosu üzerindeki şalterin kaldırılması sonucu olayın meydana geldiği, her ne kadar sanık ... AG panosuna hiç dokunmadığını, sadece arabayla olay yerinden geçerken .... yetkilisini görüp konuştuğunu iddia etmiş ise de;

Tanık ...’in hazırlıkta, olay günü bordo renkli bir pikapla gelen ve elektriği kesen kişilerin gitmesinden 20-30 dakika sonra, kasabada kaynakçı olan ... isimli şahsın geldiğini, trafo kapağını açtıktan sonra kafasını soktuğunu, trafoyla oynayıp oynamadığını hatırlamadığını, daha sonra kendisine “burayı kim kapattı” diye sorduğunda, cevaben “tekçiler geldi kapattı” dediğini, bu sözünden sonra hızlı hızlı yürüyerek gittiğini, evde elektrik olup olmadığını hatırlamadığını, ....’un ayrılmasından 20-30 dakika sonra, evin önünden ambulansın geçtiğini beyan etmesi ve tanık ile sanık arasında husumet bulunmaması, iftira atmasını gerektirecek bir nedenin tesbit edilmemesi karşısında; sanık ...'ın şarteli kaldırarak tellere elektirik verdiğinin sabit olduğu,

Hazırlıkta alınan 21.02.2008 tarihli bilirkişi raporu ve yargılama aşamasında alınan 3'lü bilirkişi raporlarında isabetle belirtildiği gibi, sanık ...’in iş güvenliği kapsamındaki sorumlulukları gereği, işyerinde gerekli önleyici tedbirleri almadığı, işçilerine ağır ve tehlikeli iş kapsamında sayılan söz konusu işle ilgili herhangi bir eğitim vermediği, işyerinde etkin bir denetim mekanizması kurarak çalışanları iş kazaları yönünden tedbirli ve dikkatli olmalarını sağlamadığı ve denetlemediğinden tali tali kusurlu olduğu,

Sanık ...'ın ise, trafo AG panosunda bulunan hat şalterini hat üzerinde çalışanlara haber vermeden ve yetkisi olmadan kaldırmakla asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, sanıkların mahkumiyeti yerine, yetersiz gerekçeyle beratlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13128, Karar No: 2024/20509, Tarih: 18.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13128 E.  ,  2024/20509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.07.2024

SAYISI : 2017/555 E., 2017/1145 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

EK KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.07.2024 tarihli ve 2017/555 Esas, 2017/1145 Karar sayılı ek kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 03.07.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9203, Karar No: 2022/11578, Tarih: 03.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9203 E.  ,  2022/11578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... ve fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararı sonrası, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalı ... ve fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, kararın Dairemizce bozulduğu, bozma üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce önceki kararında direnilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu “...Bölge Adliye Mahkemesi bozmadan esinlenerek gerekçesini kısmen değiştirip daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni ve değişik gerekçe ile yeni bir karar verildiği” belirtilerek dosyanın Dairemize gönderilmesi ve davalı ... ve fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

I-İSTEM :

Davacı vekili, müvekkilinin ücretli öğretmen olarak tam gün esası ile çalıştığını ancak çalıştığı dönem içerisinde çalışmalarının Kuruma eksik olarak bildirildiğini ileri sürerek Kuruma bildirilmeyen eksik günlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP :

Davalı ...; davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 89. maddesi kapsamında ücreti karşılığında görev verilen öğretmen olarak çalıştığını, 5510 sayılı Yasanın 80/1-h maddesi uyarınca davacının ek ders saati toplamının 7.5 saate bölünmesi suretiyle bulunması gerektiğini ve sigorta priminin de buna göre yatırıldığını, ücretli öğretmenle kadrolu öğretmenin aynı durumda değerlendirilemeyeceğini, hak düşürücü sürenin de dolduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, davanın haksız olduğunu, davacının çalışmalarının hizmet cetveline eklenmiş olduğunu, çalışmanın hiçbir duraksamaya neden olmayacak şekilde tespit edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ DİRENME KARARI:

Feri müdahil Kurum vekili, 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, davanın haksız olduğunu, davacının çalışmalarının hizmet cetveline eklenmiş olduğunu, çalışmanın hiçbir duraksamaya neden olmayacak şekilde tespit edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ DİRENME KARARI:

Somut olayda, davacının aylık prim ödeme gün sayısının (1 gün=7,5 saat) esasına göre hesaplanarak Kuruma bildirilmiş olmasına rağmen yapılan araştırmalar neticesinde davacının her gün günde 6 saat ve haftada 30 saat derse girdiği, ... Müdürlüğü tarafından davacı ile aynı konumda bulunan kadrolu öğretmenlerin de haftada 30 saat derse girdiklerinin belirtildiği, buna göre davacının kendisi ile aynı konumda bulunan kadrolu öğretmenler ile aynı şekilde derse girerek okulda mesaisini tamamladığı anlaşıldığından davacının çalıştığı süre içerisinde ayda 30 gün üzerinden tam gün esası ile çalıştığının kabul edilmesi gerekmektedir.Açıklanan nedenlerle, davacının işe giriş çıkış tarihleri ile okulların açılış-kapanış tarihleri ve davacının dava dilekçesinde talep ettiği tarihler de dikkate alınarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353-(1)-b-2 maddesi uyarınca, aşağıdaki şekilde karar verilmesi gerektiği belirtilerek önceki kararda direnilmesine ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Fer’i Müdahil ..... Kurumu Başkanlığı temyiz dilekçesinde özetle; "davacının çalışmaları bakımından Kurum kayıtlarının esas alınmasını, davacının huzurdaki dava ile ileri sürdüğü iddialarının Kurum kayıtlarına eş değerde belgelerle kanıtlaması gerektiğini, tespiti istenen dönemlere ilişkin davalı idarenin resmi kurum olması hasebiyle davacının davalı nezdinde hizmet akdine tabi olarak çalıştığının resmi bilgi ve belgelerle ortaya konulmasınin gerekliliğini. davalı idare tarafından dosyaya sunulan belgelerde davacının davalı nezdinde sadece Kuruma bildirilen tarihler arasında çalışmasının bulunduğunu, Kuruma bildirilen tarihler dışında hizmet akdine tabi bir çalışmasının bulunmadığını ..." belirterek usul ve yasaya aykırı olduğu iddiası ile verilen kararı temyiz etmişlerdir.

... vekili temyiz dilekçesinde özetle; ücretli öğretmen statüsündeki davacının prim ödeme gün sayıları hesaplanırken 5510 sayılı yasanın 80/h maddesi uyarınca toplam aylık çalışma saatleri 1 gün= 7,5 saat esası üzerinden aylık çalışma gün sayısına dönüştürülerek hesaplanması gerektiği belirtilerek verilen kararın bozulmasI yönünde temyiz etmişlerdir.

V-HUKUK GENEL KURULU KARARI

Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesince davanın reddine ilişkin verilen kararın davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece eksik bilgi ve belgelerin celbi ile davacının vekil öğretmen olarak mı yoksa ücretle öğretmen olarak mı istihdam edildiğinin netleştirilmesi ve ücretinin girdiği ders saatine göre belirlendiğinin tespiti hâlinde uyuşmazlığın 506 sayılı Kanun'a isabet eden kısmı bakımından 1 gün=7,5 saat esasından hareketle; 5510 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönem bakımından ise aynı Kanun'un 80/j maddesine göre değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasından sonra bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu Bölge Adliye Mahkemesince davacının ücretli sınıf öğretmeni olarak çalıştığı yönünde tespit yapılarak davacının her gün günde 6, haftada 30 saat derse girdiği, ... Müdürlüğü tarafından davacı ile aynı konumda bulunan öğretmenlerin de haftada 30 saat derse girdiklerinin belirtildiği, buna göre davacının kendisi ile aynı konumda bulunan kadrolu öğretmenler ile aynı şekilde derse girerek okulda mesaisini tamamladığı anlaşıldığından çalıştığı süre içerisinde ayda 30 gün üzerinden tam gün esası ile çalıştığının kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalı Bakanlık ve fer'î müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi nedeniyle Özel Dairece ilk bozma ilamı doğrultusunda celbedilen bilgi ve belgeler kapsamında davacının ücretli öğretmen olarak çalıştığının netleştirildiği vurgulandıktan sonra uyulan bozma ilamı gereklerinin tam olarak yerine getirilmesi ve ücretli öğretmen statüsündeki davacı hakkında 5510 sayılı Kanun’un 80/j maddesinin uygulanmayacağı gözetilerek 1 gün=7,5 saat esasına göre aylık çalışma gün sayısının belirlenmesi gerektiği belirtilerek bozulması üzerine verilen direnme kararında; önceki gerekçe tekrar edilmekle birlikte 5510 sayılı Kanun’un 80/g, h ve j bentlerindeki hükümlere yer verildikten sonra davacı ile ... arasında yazılı kısmî süreli hizmet akdi düzenlenmediği, yazılı akit olmadığından eylemli olarak saat ücreti karşılığının ödenmiş olmasının saat ücreti ile çalışıldığını kanıtlamayacağı, günde 6 saat çalışan davacının ek ders ücreti ile çalışmadığının ortada olduğu vurgulanmak suretiyle direnme kararı verilmiştir. Görüldüğü üzere Bölge Adliye Mahkemesi bozmadan esinlenerek gerekçesini kısmen değiştirip daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni ve değişik gerekçe ile yeni bir karar vermiştir. Bu durumda ortada Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenmesi gereken direnme kararı değil yeni hüküm bulunmaktadır.Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında verilen kararın yeni hüküm olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenle ön sorun bulunmadığı ve temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca yapılması gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir. Hâl böyle olunca yeni hükme yönelik temyiz itirazları Özel Dairece incelenmelidir

. Bu durumda ortada Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenmesi gereken direnme kararı değil yeni hüküm bulunmaktadır.Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında verilen kararın yeni hüküm olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenle ön sorun bulunmadığı ve temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca yapılması gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir. Hâl böyle olunca yeni hükme yönelik temyiz itirazları Özel Dairece incelenmelidir. Bu nedenle dosya Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davacı, ücretli öğretmen olarak tam gün esası ile çalıştığını ancak çalıştığı dönem içerisinde çalışmalarının Kuruma eksik olarak bildirildiğini ileri sürerek Kuruma bildirilmeyen eksik günlerinin tespiti isteminde bulunmuştur.

İnceleme konusu dosyada, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; ilgili İlçe ... Müdürlüğü’nden ihtilaflı dönemin tamamını kapsayan davacı ile imzalanan bir kısım sözleşmeler, ek ders ücret bordroları, davacının günlük ve haftalık girdiği ders saatlerini gösteren puantaj kayıtları dosya arasına alınmış, davacının ücretinin aylık olarak her ay girdiği ders saatine göre değişen bir ücret şeklinde aldığı belirlenerek davacının ücretle öğretmen olarak çalıştığının netleştirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın 5510 sayılı Kanun’un 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7’nci maddesi hükmünde “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20’nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Kanunu’nun 79’uncu maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 4/2-f, 80/1-j, 86/9. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri olup ücretli öğretmenlerin çalışma esasları ve çalışmaları sırasında tabi olacakları statü, bu mevzuat kapsamında düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasanın usta öğretici ve uzman olarak çalışanların prim ödeme gün sayısını düzenleyen 80/j maddesine göre ise; ... Bakanlığına bağlı her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ek ders ücreti karşılığında ilgili mevzuatı çerçevesinde uzman ve usta öğretici olarak çalıştırılanların prim ödeme gün sayısı 30 günü aşmamak kaydıyla, bir takvim ayı içerisinde hak kazandıkları brüt ek ders ücreti toplam tutarının, prime esas günlük kazanç alt sınırına bölünmesi sonucu bulunur. Bu şekilde yapılacak hesaplamalarda tam sayıdan sonraki küsuratlar ise dikkate alınmayacaktır.