muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14535, Karar No: 2018/5597, Tarih: 24.09.2018

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin 2008 yılı karının dağıtılmaması için haklı sebep gösteremediği, şirket müdürüne maaş bağlanmasının kanuna ve ana sözleşmeye aykırı olmadığı, şirketin kar marjı göz önünde bulundurulduğunda müdür için 4.000 TL maaşın uygun olduğu, kâr payı dağıtılmamasının haklı bir gerekçesi olmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile, ... Hidrolik Elemanları San. Tic. Ltd. Şti. 27/02/2009 tarihli toplantıda alınan sermaye artırımına ilişkin kararın iptaline, birleşen 2009/74 Esas sayılı davada davanın kabulü ile, .../01/2009 tarihli toplantıda alınan kâr payı dağıtılmaması kararının iptaline, birleşen 2009/238 esas sayılı davada 01/03/2009 tarihli toplantıda verilen kararın iptaline ilişkin talebin reddine, 01/04/2009 tarihli toplantıda verilen kararın iptaline ilişkin talebin, kararın tescil ettirilmemiş olması ve davalı şirketçe adı geçenlere herhangi bir ücret ödenmemesi nedeniyle reddine verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 42,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalıdan alınmasına, ....09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1556, Karar No: 2020/3583, Tarih: 10.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/1556 E.  ,  2020/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulus Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 29.05.2017 tarihinde verilen dilekçeyle yola elatmanın önlenmesi ve kal talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.09.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı tarafından talep edilmesi üzerine Ulus Asliye Hukuk Mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine dair 17.10.2019 tarihli ek kararın istinaf yoluyla incelenmesi davalı tarafından istenilmekle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinafa konu yapılan kararın kesinlik sınırı altında kaldığından istinaf başvuru dilekçesinin reddine ilişkin 02.01.2020 tarihli karar verilmiştir. Kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 03.02.2020 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, yola elatmanın önlenmesi ve kal talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı istinaf talebinde bulunmuştur.

Ulus Asliye Hukuk Mahkemesince 17.10.2019 tarihli ek karar ile davalının istinaf dilekçesinin miktar itibariyle kesin karara yönelik olduğundan reddine karar verilmiştir.

Davalı tarafından 17.10.2019 tarihli ek karara karşı da istinaf talebinde bulunulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi 02.01.2020 tarihinde davalının istinaf başvurusunun 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 352/1-b maddesi uyarınca reddine dair kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalının temyiz talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 03/02/2020 tarihli ek kararı ile davalının temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile HMK'nın 346/1 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı da temyiz etmiştir.

Somut olaya gelince; davacı dava değerini 2.000,00 TL olarak göstermiş ve bu değer üzerinden davasını harçlandırmıştır. Mahkemece yapılan keşif sonrası hazırlanan bilirkişi raporunda yola taşkın kısmın değerinin 180,28 TL olduğu sonucuna varılmıştır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 341/2 maddesi gereğince miktar veya değeri 3.000,00TL'yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Karar tarihi olan 2019 yılı itibariyle kesinlik sınırı 4.400,00 TL olmuştur.

Hal böyle olunca davalının temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 03.02.2020 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 341/2 maddesi gereğince miktar veya değeri 3.000,00TL'yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Karar tarihi olan 2019 yılı itibariyle kesinlik sınırı 4.400,00 TL olmuştur.

Hal böyle olunca davalının temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 03.02.2020 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 10.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2076, Karar No: 2013/2431, Tarih: 15.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2076 E.  ,  2013/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada şikayet olunan-birleşen dosyada şikayetçi Hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyasında başlatılan icra takibinde borçluya ait 14 nolu bağımsız bölümün, 07.06.2011 tarihinde satılarak paraya çevrildiğini, 22.11.2011 tarihli sıra cetvelinde davalının, 04.08.2008 tarih ve 19569 sayılı 1. haciz yazısına teşkil eden 90.333,76 TL alacağın, aynı borçluya ait bir başka taşınmaz için ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyasında 90.740,55 TL pay ayrıldığından ve 02.09.2009 tarih ve 25800 sayılı 2. haciz yazısına teşkil eden 28.113,65 TL alacağın, aynı borçluya ait bir başka taşınmaz için ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/6530 Esas sayılı dosyasında 39.798,95 TL pay ayrıldığından sonra erdiğini, ihale bedelinden, ilk sıradaki rehin alacaklısına ödenen tutar ayrıldıktan sonra kalan kısmın müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, 22.11.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl dosyada şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, 22.11.2011 tarihli sıra cetvelinin düzenlenmesine konu 14 nolu bağımsız bölümde müvekkilinin, 04.08.2008 tarih ve 19569 sayılı hacze konu 90.333,76 TL alacağın tamamının dikkate alınması sonrasında kalan 97.027,05 TL nin şikayet olunan alacağına ödenmesine karar verilmişse de, aynı taşınmaz üzerindeki müvekkilinin, 02.09.2009 tarih ve 25800 sayılı haczinin dikkate alınarak, 97.027,05 TL nin müvekkili ile şikayet olunan arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/12232 Esas sayılı dosyasında yapılan satış sonucu 51.887,69 TL ipotek alacaklısına ödendikten sonra kalan 202.315.17 TL satış bedelinin,

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I. maddesi gereğince ... Vergi Dairesi'nin 187.428,81 TL alacağı ile ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyasındaki 1.108.083,32 TL alacak arasında garamaten paylaştırılması gerekirken, 22.11.2011 tarihli sıra cetvelinin bu husus dikkate alınmadan hazırlandığı gerekçesiyle asıl ve birleşen şikayetin kabulüne, ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/12232 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 22.11.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosyada şikayet olunan-birleşen dosyada şikayetçi ... Vergi Dairesi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, asıl dosyada şikayet olunan-birleşen dosyada şikayetçi ... Vergi Dairesi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dosyada şikayet olunan-birleşen dosyada şikayetçi ... Vergi Dairesi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosyada şikayet olunan-birleşen dosyada şikayetçi ... Vergi Dairesi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2749, Karar No: 2014/22038, Tarih: 24.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/2749 E.  ,  2014/22038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanığın tayin olunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20 TL'den hesaplanması sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davanılması,

2- 5237 sayılı TCK da düzenlenmediği halde sanık hakkında verilen 5607 sayılı Yasa uyarınca doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının içtima ettirilemeyeceği gözetilmediğinden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 1.fıkrasında " cezasının " ibaresinden sonra gelmek üzere " TCK 52/2 maddesi gereğince " ibaresi ile, 3.fıkrada da " TCK 50/1-a maddesi " ibaresi yerine TCK 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince " ibaresinin eklenmesi, adli para cezalarının toplanmasına ilişkin kısım ile gümrük lehine dilekçe yazım ücretine ilişkin kısımların hükümden çıkarılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31320, Karar No: 2021/10676, Tarih: 26.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31320 E.  ,  2021/10676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Başka suçtan hükümlü olup son duruşmada hazır edilen ve yüzüne karşı verilen 03.05.2016 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'üncü maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın 09.09.2016 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın 09.09.2016 tarihli dilekçesinde ‘‘Dosyamın onaylanmasını talep ediyorum.’’ şeklinde talepte bulunduğu anlaşılmış ise de, sanığın dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla görüş ve izin hakkı elde edebilmek için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına yönelik olduğu, dilekçesinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı anlaşıldığından, 09.09.2016 tarihli “Dosyamın onaylanmasını talep ediyorum.” şeklindeki dilekçesi eklenerek sanıktan dilekçesine konu istemin feragat niteliğinde olup olmadığı hususu sorulup, açıklattırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 26.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19616, Karar No: 2014/19915, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19616 E.  ,  2014/19915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2013/810-2014/318

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22645, Karar No: 2014/14015, Tarih: 06.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22645 E.  ,  2014/14015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; sanığın sabıkasız oluşu, olayda tali kusurlu olması ve şoförlükle geçimini temini göz önüne alındığında, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak geri alınmasına karar verilmek suretiyle, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

2- Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin 7. bentteki “ 2 yıl süre ile geri alınmasına” ibaresinin çıkarılarak, yerine mahkemenin takdirinin asgari had yönünde olduğu nazara alınarak “3 ay süreyle geri alınmasına” ibaresinin eklenmesine, hükme 13. bend olarak “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.200,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan Selvinaz Ergüven'e verilmesine” paragrafının ilave edilmesine, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14635, Karar No: 2015/1910, Tarih: 24.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14635 E.  ,  2015/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.11.2001 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 08.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.02.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18472, Karar No: 2015/3546, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18472 E.  ,  2015/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, şantaj, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/8108 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanun'una 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;