muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/35, Karar No: 2018/337, Tarih: 10.07.2018

Bu ilke uyarınca, suçtan sonra yürürlüğe giren ve fail lehine hükümler içeren kanun, hükümde ve infaz aşamasında dikkate alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın tehdit suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükümde; yerel mahkemece iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmeyerek CMK’nun 230. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine muhalefet edildiği, delillerin değerlendirilmesi bölümünde; “yerel mahkemece daha önce verilmiş olan 30.03.2011 gün ve 1082-197 sayılı kararın delillerin değerlendirilmesi yönünden yeterli olduğu, tehdit sözünü doğrudan duymadığını belirten bir kısım tanıkların yapılan hareketten tehdit edildiği yönünde sonuç çıkarttıklarının anlaşıldığı, eylemlerin ardı ardına gerçekleşme şekli ve bu konudaki mahkememizin 652-495 sayılı ilamındaki gerekçelerle birlikte dikkate alındığında mahkememizce verilen ilk kararda direnilmesi gerektiği” şeklindeki anlatımla, direnme nedenleri de belirtilmeden, Özel Dairece bozulmakla tamamen ortadan kalkan ve infaz yeteneğini yitiren önceki hükümlere atıf yapılmakla yetinildiği, kararda katılan ve tanık beyanlarına yer verilmeden ve hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğu açıklanmadan, dolayısıyla delillerin tartışılıp değerlendirilmemesi suretiyle CMK’nun 230. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine muhalefet edildiği ve ulaşılan kanaat ile sanığın suç oluşturduğu kabul edilen fiilinin gerekçeli kararda belirtilmeyerek aynı fıkranın (c) bendine muhalefet edildiğinin anlaşılması karşısında; direnme kararına konu hükmün, Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde kanuni ve yeterli gerekçeyi içermediği kabul edilmelidir.

Bununla birlikte, sanık hakkında TCK’nun 106. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan kamu davasının açılması, aynı suçtan ceza verilmesi ve suç ve karar tarihinden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile CMK’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik sonucu sanığa atılı tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, mahkemece CMK'nun 223. maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilerek, aynı Kanunun 253 ve 254. maddelerinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde kanuni ve yeterli gerekçeyi içermemesi, usul ve kanuna uygun direnme gerekçesi gösterilmemesi ve hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile CMK'nun 253. maddesinde yapılan değişiklik sonucu 5237 sayılı TCK'nun 106. maddenin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, mahkemesince CMK'nun 223. maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilerek, aynı Kanunun 253 ve 254. maddelerinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2016 gün ve 590-149 sayılı direnme kararına konu hükmünün, Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde kanuni ve yeterli gerekçeyi içermemesi, usul ve kanuna uygun direnme gerekçesi gösterilmemesi ve hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile CMK'nun 253. maddesinde yapılan değişiklik sonucu 5237 sayılı TCK'nun 106. maddenin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, mahkemesince CMK'nun 223. maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilerek, aynı Kanunun 253 ve 254. maddelerinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2018 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13449, Karar No: 2013/25181, Tarih: 22.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/13449 E.  ,  2013/25181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 08.02.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.02.2013 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14020, Karar No: 2014/3844, Tarih: 13.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/14020 E.  ,  2014/3844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/284663

MAHKEMESİ : Osmaniye(Kapatılan) Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2011

NUMARASI : 2011/45 (E) ve 2011/239 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Keşif sonucuna göre düzenlenen bilirkişi raporuna göre sanık tarafından çalınan keçinin mağdurun evinin eklentisi niteliğindeki avlusunda bulunan dut ağacına bağlı olduğu, ikametin avlusu etrafında duvar bulunmadığı belirtilmiş ise de, bir yerin eklenti sayılması için etrafının mutlaka bir duvarla çevrili olması veya sağlamlaştırılmış bir kapı ile kapalı ve kilitli bulunmasının zorunlu olmadığı, sadece bina veya eklenti sahiplerinin bu yere izinsiz girilmesinden rahatsız olacaklarını dış dünyaya açık veya örtülü biçimde maddi engellerle göstermelerinin yeterli olacağı bunun da yöresel özelliklere göre farklılık gösterebileceği gözetilerek, bilirkişi raporu ekindeki olay yerine ait fotoğrafta mağdurun avlusunun etrafının taşlarla çevrili olduğu da dikkate alınarak, suçun işlendiği bölgedeki gelenekler ve görenekler gözetilerek, bu taşların bir engel olup olmadığı araştırılıp tartışılarak sonucuna göre suça konu yerin eklenti niteliğinde olduğunun kabul edilmesi durumunda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’ nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturacağı keçinin bağlı olduğu yerin konutun eklentisi içerisinde olmaması durumunda ise aynı yasanın 141/1 maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile aynı yasanın 142/2-g maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1340, Karar No: 2014/31534, Tarih: 11.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1340 E.  ,  2014/31534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/232510

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2012/484 (E) ve 2012/668 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Müştekinin konutuna girip hırsızlık yaptıktan sonra yakalanan sanığın “S.. A..” adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı fotokopisini ibraz ettiği, alınan parmak izinden kimlik tespiti yapılmadığı, “S..A..” kimliği altında soruşturma başlatılıp tutuklandığı ve mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın temyiz aşamasında gönderdiği dilekçesinde suçu işleyenin kendisi olmayıp kimliğinin kullanıldığını ve bu konuda Batman Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle sanığın parmak izinin alınarak olay sonrası yakalanarak parmak izi alınan şahsın dosyada mevcut 26.04.2012 tarihli parmak izi ile karşılaştırılmasının sağlanması, sanığın fotoğrafı çektirilerek suç tarihinde yakalanan şahsın 26.04.2012 tarihinde Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Büro Amirliğince çekilen fotoğrafı ve S.. A...kimliği ile tutuklanan şahsın cezaevinden getirtilecek fotoğrafı ile karşılaştırılması ve sanığın suç duyurusu üzerine başlatılan Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/2618 soruşturma sayılı dosyasının incelenmesi, suçu işleyen şahsın kim olduğunun tereddüde yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

A- Müştekiye ait daireden sanığın çaldığı para, döviz ve ziynet eşyasından bir kısmının sanığın takip edilerek yakalanmasından sonra üst aramasında ele geçmediğinin ve kimliği tespit edilemeyen suç ortağı tarafından kaçırıldığının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükmünün uygulanması,

B- Sanığın suçu işlediği sırada yalnız olmadığı ve yanında kimliği tespit edilemeyen bir şüphelinin de bulunduğunun anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. A..’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7550, Karar No: 2013/7551, Tarih: 01.07.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7550 E.  ,  2013/7551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- 16.6.1987 tarih, sıra numarası belli olmayan, Cilt No: l, Sahife No: 16, 17 ve 2.12.1994 tarih, sıra numarası belli olmayan, Cilt No: l, Sahife No: 32 olan tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin,

2- 16.6.1987 tarih, sıra numarası belli olmayan, Cilt No: l, Sahife No: 16, 17 ve 2.12.1994 tarih, sıra numarası belli olmayan, Cilt No:l, Sahife No: 32 olan tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmediklerinin araştırılarak, revizyon görmüş ise revizyon gördükleri taşınmazlara ait kesinleşme durumunu da gösterir şekilde onaylı kadastro tutanak örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9436, Karar No: 2018/3877, Tarih: 03.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/9436 E.  ,  2018/3877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, yokluğunda verilen ve 15/01/2015 tarihinde usulünce tebliğ edilen hükmü, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 26/01/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2-Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Olay tarihinde sanık, yönetimindeki otomobil ile meskun mahalde, çift yönlü sokak ile bölünmüş caddenin kesiştiği ışık kontrollü kavşaktan sola dönüşü sırasında, direksiyon hakimiyetini kaybederek yaya üst geçidi ayağına çarpması sonucu, aracındaki yolcunun nitelikli şekilde yaralandığı olayda salt müştekinin beyanı dışında sanığın aracı tehlikeli şekilde kullandığına dair bir tespit bulunmaması karşısında tebliğnamede bilinçli taksir uygulanmasını öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19353, Karar No: 2014/20684, Tarih: 27.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19353 E.  ,  2014/20684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 21.05.2014

No : 2012/663-2014/347

Dava, 506 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı almakta iken, 5335 Sayılı Yasanın 30/2 fıkrası kapsamındaki bir işyerinde çalışmaları nedeniyle aylığın 2012 yılında yapılan işlemle kesilmesine ve 08.09.2005–30.09.2009 tarihleri arasındaki aylıkların iadesi için yersiz ödeme borcu çıkartılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali ile kuruma karşı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtilen gerekçelerle davaının reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı….

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak

hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

2-Davanın yasal dayanağı 5277 sayılı Kanunun 25 ve 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddeleridir. 5277 sayılı Bütçe Kanunu 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, 25’inci maddesinin (f) fıkrası; “...Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dâhil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin % 50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11'inci maddesine göre 01.01.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz...” hükmünü içermektedir.

Anılan hükmün Anayasaya aykırılığı iddiası ve iptali istemiyle dava açılmış, ancak kanun koyucu tarafından bütçe kanunlarına bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına dair Anayasanın 161’inci maddesi gözetilerek, 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 29’uncu maddesinin (c) bendi ile 5277 sayılı Kanunun 25’inci maddesinde yer alan bu hüküm yürürlükten kaldırılmıştır. Bunun üzerine Anayasa Mahkemesi tarafından 29.11.2005 gün 2005/6-93 sayılı kararıyla, “iptali istenen madde yürürlükten kaldırılmakla, davanın konusuz kaldığı” gerekçesiyle, “istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiştir.

Ne var ki; 5277 sayılı Kanunun 25’inci maddesinde yer alan söz konusu düzenleme, bu defa 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi ile aynen korunmuş ve 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ayrıca, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 105’inci maddesinde sayılan “uygulanmayacak maddeler” arasında 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi yer almamaktadır. Bu nedenle de bu maddenin halen yürürlükte olduğunun ve 01.01.2005 tarihinden itibaren herhangi bir yasal boşluk dönemi bulunmadığının kabulü gerekir.

Açıklanan yasal süreç ve düzenleme karşısında; herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin 5277 ve 5335 sayılı Kanunlarda belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarında herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacakları belirgindir. Bu yasal düzenlemeye aykırı biçimde çalışılması durumunda; çalışanların, fiilen çalıştıkları dönemdeki emeklilik veya yaşlılık aylıklarının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kesilmesi ve yersiz aylıkların istirdadı söz konusu olacaktır. (HGK; 27.05.2009 gün, 2009/21-168 E. 2009/218 K.)

Davaya Konu somut olayda; davacıya 01.06.2000 tarihinden itibaren 506 Sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylılğı bağlanmış iken, Kurumca 5335 sayılı Yasaya tabi olan Beltaş isimli işyerinden 08.09.2005–30.09.2009 tarihleri arasında yeniden çalışmış olduğunun tespit edilmesi nedeniyle, aylıkların kesilerek bu dönemde ödenen aylıkların iadesinin istendiği anlaşılmakta ise de; davacının hizmet döküm cetvelinden Kurumca borç tahakkuk ettirilen dönemde, 31.12.2006–02.07.2007 arasındaki dönemde, davacının herhangi bir çalışmasının olmadığı ve bu dönemde ödenen aylıkların yersiz ödeme olmayacağı hususunun gözetilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre bir karar vermesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları nazara alınmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının davacıya iadesine 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.