muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6242, Karar No: 2023/1200, Tarih: 21.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/6242 E.  ,  2023/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kan gütme saikiyle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2017 tarihli ve 2017/312 Esas, 2017/369 Karar sayılı bozma üzerine verdiği kararıyla sanık hakkında kan gütme saikiyle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, katılan vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.12.2018 tarihli ve 2018/4123 Esas, 2018/5123 Karar sayılı kararı ile, "yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2018/565 Esas, 2019/618 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kan gütme saikiyle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.05.2022 tarihli ve 2020/48627 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, suçun tasarlanarak işlendiğine, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarının az olduğuna,

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kan gütme saikinin bulunmadığına, re'sen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay günü, yaklaşık bir yıl önce amcasının öldürülmesi olayında payı olduğunu düşündüğü katılanı lokalde otururken gördüğü, arkasından yaklaşarak göğüs kısmından 2 kere bıçakladığı, katılanın yüzünü dönmesi üzerine yüzünden de bıçakladığı ve olay yerinden kaçtığı olayda, sanık hakkında kan gütme saikiyle öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay günü, yaklaşık bir yıl önce amcasının öldürülmesi olayında payı olduğunu düşündüğü katılanı lokalde otururken gördüğü, arkasından yaklaşarak göğüs kısmından 2 kere bıçakladığı, katılanın yüzünü dönmesi üzerine yüzünden de bıçakladığı ve olay yerinden kaçtığı olayda, sanık hakkında kan gütme saikiyle öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Katılan hakkında Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu tarafından tanzim edilen 22.11.2013 tarihli raporda, katılanın "vücudunda göğüs solunda iki adet, yüzün sol tarafında bir adet olmak üzere toplam üç adet kesici delici alet yaralanması tarif edildiği, göğüs sol yandaki yaralanmalardan birinin kaburga kırığı oluşturarak kalın bağırsak kesisine neden olduğu, yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkilediği, yüzdeki yara izinin ise yüzde sabit iz niteliğinde olduğu" belirtilmiştir.

4. Katılan ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Mahkeme tarafından 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdir edilen ceza miktarında bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki eksik ceza tayinine yönelen bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

B. Katılan Vekili ile Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Katılan vekilinin, suçun tasarlanarak işlendiğine ve ceza miktarına yönelen temyiz sebepleri

Suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için, bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşulları bulunmadığı, sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaların mahiyeti ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdir edilen ceza miktarında bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık müdafiinin kan gütme saikine ve diğer sebeplere yönelen temyiz sebepleri

2. Sanık müdafiinin kan gütme saikine ve diğer sebeplere yönelen temyiz sebepleri

Katılanın, sanığın amcasının öldürülmesi olayında, "sanık" sıfatıyla yargılandığı sırada dosyamıza konu olayın gerçekleştiği, dosyamıza konu olay sonrasında katılan hakkında beraat kararı verildiği ve kararın onanmak suretiyle kesinleştiği, dolayısıyla eylemin suç tarihi itibarıyla "sanık" sıfatı bulunan katılana yönelik gerçekleştirildiği anlaşıldığından, Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, "öldürenin öldürülmesi" hallerinde kan gütme saikinin geçerli olamayacağı, 5237 sayılı Kanun'un gerekçesinde ve haksız tahrikin varlığı halinde kan gütme saikinin söz konusu olamayacağının açıkça vurgulandığı, sanık hakkında bu durumda 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik hükümleri uygulanarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kan gütme saikiyle öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi, suç vasfı ve haksız tahrik indirimi yönünden yerinde görüldüğünden, ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2018/565 Esas, 2019/618 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca, farklı gerekçeyle Tebliğname’deki düşünceye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ:

... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2017 tarihli ve 2017/312 Esas, 2017/369 Karar sayılı kararıyla sanığın olay günü, yaklaşık bir yıl önce amcasının öldürülmesi olayında payı olduğunu düşündüğü, katılanı lokalde otururken gördüğü, arkasından yaklaşarak göğüs kısmında 2 kere bıçakladığı, katılanın yüzünü dönmesi üzerine yüzünden de bıçakladığı ve olay yerinden kaçtığı olayda, sanık hakkında kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Katılanın sanığın amcasının öldürülmesi olayında, "sanık" sıfatıyla yargılandığı sırada dosyamıza konu olayın gerçekleştiği ve katılan hakkındaki beraat kararının onanmak suretiyle kesinleştiği, dolayısıyla suçun olay tarihinde "sanık" sıfatı bulunan katılana yönelik işlendiği anlaşıldığından, Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, "öldürenin öldürülmesi" hallerinde kan gütme saikinin geçerli olamayacağı, sanık hakkında bu durumda haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuş ise de;

Kasten öldürme suçunun kan gütme saiki ile işlendiğinin kabulü için,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2013/1-530 Esas, 2014/1 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere;

a- Olaya neden olan önceki olayın, ölümle sonuçlanmış olması.

b- Failin önceki suçun failini veya onun mensubu bulunduğu grup ya da aileden birisini, öç alma duygusuyla ve bir görev bilinciyle öldürmesi,

c- İlk öldürülen ile ikinci suçun faili arasında kan hısımlığı şart olmayıp, suçun münhasıran kan gütme saiki ile işlenmesinin yeterli olması,

d- İlk öldürme olayı ile ikinci olay arasında çok kısa olmayan bir süre geçmesi, bu süre içinde failin, ilk öldürme olayından duyduğu her türlü acı, kızgınlık ve öfkeden arınarak geleneklerin etkisiyle bir görevi yerine getirme istek ve bilinciyle hareket etmesi gerektiği şeklindeki kıstaslar göz önünde bulundurulduğunda,

Daha önceki suçtan mahkum edilen failinin veya yargılanıp beraat eden failinin öldürülmesi durumunda öç alma duygusuyla ve bir görev bilinciyle öldürme söz konusu olduğu için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinin uygulanması gerektiği, kan gütme saikinin geçerli olamayacağı, sanık hakkında bu durumda haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği şeklindeki içtihadın gerek yasal düzenleme, gerekse Yargıtay Ceza Genel Kurulunun belirlediği ilkelere uygun olmadığı,

Sanığın, halasının eşi olan ve daha önce öldürülen amcası ... ...'un ölüm olayında payı olduğunu düşündüğü müştekiye, Maltepeli inşaatçılar koruma ve destekleme derneği lokalinde bıçakla saldırarak, arkadan sol boşluğuna 2 bıçak darbesi, yüz kısmına 1 bıçak darbesi daha vurduğu, lokalde bulunanların araya girmesi nedeniyle sanığın olay yerinden kaçtığı, müştekinin hayati tehlike geçirip, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayat fonksiyonlarına etkisi (orta) 2 derece kemik kırığı ve yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaralandığı,

Sanığın amcası ... ...'un kasten öldürülmesi suçundan görülen ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2013 gün ve 2012/177 Esas, 2013/120 Karar sayılı dosyasında, sanıklar ... (Mahkememiz dosyasının müştekisi) ve ... ...'nın beraat ettikleri, ...'in yeğeni olan SSÇ ... ...'nın kasten öldürme suçundan cezalandırıldığı, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmalarını değiştirerek duruşmalarda, "eylemi ailesinden gördüğü baskı neticesinde yaptığı, aileden aldığı telkinlerle bu eylemi gerçekleştirdiği" hususundaki müşteki beyanlarını doğrulayan beyanları da dikkate alındığında, müşteki beyanlarına itibar edilerek eylemin ani kast ile gerçekleşen bir eylem olmadığı, sanık ile ailesi arasında bu eylemin konuşulduğu, sanığın da müşteki ...,'un yeğeni olan ... 'nın kendi amcası ... ...'u öldürmüş olması nedeniyle kan gütme saiki ile hareket ederek müşteki ... ...'a yönelik eylemi gerçekleştirdiği kanaatine varılarak sanık hakkında kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına yönelik kararın onanmasına
Yargıtay — Esas No: 2015/3285, Karar No: 2015/8137, Tarih: 16.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3285 E.  ,  2015/8137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/256-2013/169

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 18.09.2014 gün ve 2014/7693 Esas - 2014/21462 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 16.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20396, Karar No: 2010/6221, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20396 E.  ,  2010/6221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/8240, Karar No: 2020/1, Tarih: 13.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8240 E.  ,  2020/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... bünyesinde zabıta memuru olarak sürekli ve kesintisiz çalıştığını, temizlik işinin muvazaalı sözleşme ile taşeron şirketlere verildiğini, davalı belediyenin iş akdini haksız olarak feshettiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, belediye ile davacı arasında akdedilen herhangi bir sözleşme olmadığını, sözleşmenin taşeron firma ile yapıldığını, taşeron şirket ile belediyenin yaptığı sözleşmenin belirli süreli sözleşme olduğunu, iş akdinin kıdem ve ihbar tazimatını hak edecek şekilde sonlanmadığını, davacının fazla mesaisi, ulusal bayram ve genel tatil ücretine ilişkin alacaklarının belediye tarafından ödendiğini, puantaj cetvellerinin ibraz edildiğini ve davacının bunlara karşılık olarak yazılı belge ibraz etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının hizmet süresi belirlenirken SGK'ya bildirimi yapılan sürelerin dikkate alındığı görülmüştür.

Davacı ihale arası dönemlerde çalıştırıldığını iddia etmiş, tanıklar ihale arası boşluklarda bazen çalıştıklarını bazen çalışmadıklarını belirtmişlerdir.

Geri çevirme kararı üzerine getirtilen belediyeye ait zabıt görev defterleri incelendiğinde dava açan dört işçiden ... ve ...'ın bazı ihale arası boşluklarda çalıştıkları ve zabıta görev defterinde imzalarının olduğu müşahede edilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, belediye zabıta görev defteri incelenerek ihale arası boşluklarda davacı adına görev yazılıp yazılmadığı, imzasının olup olmadığı araştırılarak ihale arası boşlukta görev yazılıp imzası var ise o günleri de hizmet süresine dahil etmektir. Hizmet süresinin eksik incelemeyle belirlenmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, belediye zabıta görev defteri incelenerek ihale arası boşluklarda davacı adına görev yazılıp yazılmadığı, imzasının olup olmadığı araştırılarak ihale arası boşlukta görev yazılıp imzası var ise o günleri de hizmet süresine dahil etmektir. Hizmet süresinin eksik incelemeyle belirlenmesi hatalıdır.

3-Davacı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia etmiş, davalı yıllık izinlerinin kullandırıldığını savunmuş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda (2) numaralı bozma bendinde belirtilen belediye zabıta defterinde izinli olduğunun yazılı olması karşısında yıllık izinlerinin kullandırıldığı kabul edilmiş ve bu talep mahkemece reddedilmiş ise de; geri çevirme kararı ile getirtilen zabıta görev defteri fotokopilerinde davacının izinli gösterildiği günlerin ihale arası boşluklara denk geldiği izlenimi edinilmiştir. Davacı tanıkları bazı boşluklarda çalıştıklarını bazı boşluklarda çalışmadıklarını belirtmişlerdir. Çalışılan dönemlerde görev yazıldığı ve ilgili işçinin imzasının olduğu anlaşılmaktadır. Başka bir deyişle görev verilip imzası bulunan işçilerin ihale arası boışluklarda çalıştığı izinli işçilerin ise çalışmadıkları anlaşılmaktadır. Tanıklar ihale arası boşluklarda çalıştıklarında ücret almadıklarını da belirtmişlerdir. Davalı asıl işveren, ihale arası boşluklarda çalışılmadığını ancak ücret ödendiğini ispatlayamamışır. Bu sebeple davacının izinli olduğunun belirtildiği günlerin ihale arası boşluğa denk gelip gelmediği araştırılarak çalıştırılmayan dönemde izinli sayılmasının mümkün olmayacağı kabul edilerek izin süreleri hesaplanmalıdır. İzin sürelerinin eksik araştırmayla ve hatalı değerlendirme ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9779, Karar No: 2016/10398, Tarih: 15.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/9779 E.  ,  2016/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 28.04.2016 tarihli kararı ile davacılar ..., ...oğlu ... ve.... vekaletnamelerin gönderilmesi istenilmiş ise de taraflara uymaları gereken süre belirtilmeden "en kısa zamanda" denmek suretiyle muhtıra çıkarılmıştır. İlgililere çıkarılacak muhtırada kendilerine yüklenen yükümlülüklerin açık ve terettüde mahal verilmeksizin yeniden açıklanarak muhtıra çıkarılarak vekaletnamelerin temini ile dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 15.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13114, Karar No: 2021/5249, Tarih: 22.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/13114 E.  ,  2021/5249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Mala zarar verme suçundan sanığa doğrudan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre, hükmün 5320 sayılı Yasaya 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle eklenen geçici 2. madde uyarınca, kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından sanığın temyiz isteğinin tebliğnameye ugun olarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 317. marddesi gereğince oy birliğiyle REDDİNE,

B-Hakaret suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Hakaret suçunda TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenen temel adli para cezası gün adli para cezası yerine bir yıl karşılığı biçiminde tayin edilmiş, TCK'nın 125/4. maddesi uygulanırken 425 gün adli para cezası yerine 1 yıl 2 ay karşılığı adli para cezası olarak belirlenen cezadan TCK’nın 62. maddesi gereği indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 354 gün adli para cezası yerine 1 yıl karşılığı adli para cezasına ve neticeten “7.080 TL adli para cezası” yerine “7.300 TL adli para cezasına” hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, adli para cezasının belirlendiği kısımlarda "1 yıl karşılığı adli para cezası" yerine "365 gün adli para cezası", "1 yıl 2 ay karşılığı adli para cezası" yerine "425 gün adli para cezası", “1 yıl karşılığı adli para cezası” yerine “354 gün adli para cezası” ve "7.300,00 TL adli para cezası" yerine de "7.080,00 TL adli para cezası" yazılması suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında seçimlik ceza öngören mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerde adli para cezası tercih edilmesine rağmen görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde yeterli olmayan gerekçe ile hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilmeyerek çelişki oluşturulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla görevliye karşı işlemesine rağmen TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

b-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.