muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20443, Karar No: 2015/22776, Tarih: 02.07.2015

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp kavramı ile eksik iş ise birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmaması yani hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4 maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2011 gün ve 2011/13-4 E.2011/230 K. sayılı ilamında da vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının 15.11.2003 tarihinde satın aldığı dairenin 2004 yılı Ekim ayında fiilen teslim edildiği, davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında açtığı eldeki dava ile de, taahhüt edilen tesislerin kamunun kullanımına da açıldığı gerekçesi ile bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istediği anlaşılmaktadır.

Davacının dava dilekçesinde tanımladığı ve davalı tarafından da inşa edildiği anlaşılan mevcut durumun satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır.

Kaldı ki 4.madde de konut satışlarında zaman aşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüş olup konutu satın alan davacı, açık ayıp halinde, malı teslim aldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde satıcı veya malike ayıp ihbarında bulunur ise, bu durumda malı teslim aldığı tarihten itibaren beş yıl içerisinde 4077 sayılı Kanun’a dayanarak dava açabilecektir.

Hal böyle olunca, mahkemece sosyal alanlara ilişkin ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1206, Karar No: 2021/3913, Tarih: 21.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1206 E.  ,  2021/3913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18.11.2013 gün ve 2012/63 - 2013/255 sayılı kararı onayan Daire'nin 12.11.2019 gün ve 2019/158 - 2019/7110 sayılı kararı aleyhinde davalı ... Teks. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkilinin “ROMAN” asıl unsurlu markaları ile iltibas oluşturacak nitelikte “ROMANO BOTTA DISCOUNT CENTER” ibareli 2010/12719 sayılı marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin Kuruma yaptığı itirazın nihai olarak 2011-M-4557 sayılı YİDK kararı ile reddedildiğini, başvurunun mesnet müvekkili markaları ile iltibas oluşturacak nitelikte olduğu gerekçesiyle anılan YİDK kararının iptalini, marka başvurusunun reddini, tescil edilmiş olması halinde sicilden terkinini istemiştir.

Davalı şirket vekili ile davalı kurum vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosa kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile YİDK kararının 35.1,2,3,4 ve 5. alt sınıfları bakımından iptaline, anılan sınıflar bakımından davalı markasının hükümsüzlüğüne dair verilen kararın davalı Kurum ve şirket vekillerince ayrı ayrı temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... Teks. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Teks. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ... Teks. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/328, Karar No: 2014/14669, Tarih: 06.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/328 E.  ,  2014/14669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2010/784-2013/452

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 16.08.2010 tarihinde davalı hastanede bel fıtığı ameliyatı olduğunu, ameliyat sırasında yüzüstü yatırıldığını ve yüzüne koruma amaçlı jel sürüldüğünü, sürülen jelin kayması nedeniyle gözünün baskı altında kaldığını ve oksijen yetersizliği sonucunda gözünde görme kaybı oluştuğunu, gözünde oluşan hasarın giderilmesi için tedavi görmesine rağmen sonuç alınamadığını, hatalı ve kusurlu tedavi yüzünden büyük acı ve üzüntü yaşadığını ileri sürerek 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, uygulanan operasyonun başarı ile sonuçlandığını, davacının hastaneden şifa ile taburcu olduğunu, davacının gözünde gelişen hususların ameliyat pozisyonuna bağlı olarak görülebilen bir komplikasyon olduğunu, yüze sürülen koruyucu jelin kaymasının söz konusu olmadığını, ameliyat sırasında olumsuz bir gelişmenin olmadığını, davacının ameliyattan sonra gözünde oluşan komplikasyonun tedavi edilerek giderildiğini ve meydana gelmiş bir zararın olmadığını savunarak haksız davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ameliyat sırasında yüzüne koruma amaçlı olarak sürülen jelin kayması sonucunda gözünde görme kaybı oluştuğu ve bu olaylar nedeniyle çok üzüldüğü iddiası ile manevi tazminat istemli olarak eldeki davayı açmış, davalı ise davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas dairesinin raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. (BK. 386-390) Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı

2014/328-14669

2014/328-14669

İşlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle davacının tedavisini üstlenen hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Hastane, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor/hastane sorumlu tutulmamalıdır. Diğer yandan 9.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren BİYOTIP sözleşmesinin 4. maddesinde ise, "araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir" düzenlemesi mevcut olup tedavi ve müdahalelelerin bu kapsamda da değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu nedenle, öncelikle müdahalenin ilgili mesleki yükümlülük ve standarda uygun olup olmadığı da tartışılmalıdır. Bu husus değerlendirilirken de her somut olayın özelliği de gözardı edilmemelidir. Sözleşmenin amaç ve konu başlıklı 1. maddesinde de, Bu sözleşmenin tarafları, tüm insanların haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına alacaktır düzenlemesiyle tıbbın kötü uygulanmasının önüne geçilmesi amaçlanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı bel fıtığı ameliyatı sonrasında gözünde görme kaybı oluştuğunu iddia etmektedir. Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi raporunda "...Omurgaya yönelik cerrahilerin hastaların yüzüstü pozisyonunda yatırılarak yapıldığı, bu pozisyonda uzun süre kalan hastalarda, organlarda basıya, ameliyat sırasında oluşan hipotansiyona, kişide mevcut bünyesel etmenlere bağlı olarak göz damarlarında tıkanıklık sonrası kalıcı görme kayıpları yaşanabildiği, söz konusu durumun, ameliyat tekniği ve kişinin bünyesel özelliklerinden kaynaklanan, daha önceden öngörülüp önlenemeyen, herhangi bir tıbbi ihmal yada kusura izafe edilemeyen ''komplikasyon'' olarak nitelendirilmesi gerektiği, somut olayda, komplikasyonun zamanında fark edilerek gereken tıbbi tedavinin yapılmış olduğu, olayda davalı hastane hekimlerinin kusuru yada ihmali bulunmadığı.." belirtilmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan rapor yetersiz olup karar esas alınması mümkün değildir. Öyle olunca mahkemece, davacıya uygulanan ameliyat ve tedavi ile sonrasına ilişkin yapılan müdahalelerle ilgili tüm bilgi ve belgeler, hastane kayıtları, tedavi evrakları, çekilen tüm filmler, epikriz ve Adli Tıp Raporu da birlikte gönderilerek, Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, ameliyatın usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı, hastanın gözünde nasıl bir hasar oluştuğu, bu hasarın neye bağlı olarak geliştiği, komplikasyon olup olmadığı, hastaya ameliyat ve sonrasında gerekli tüm tıbbi müdahalelerin yapılıp yapılmadığı ve tedavisi için yapılan işlemlerin yeterli olup olmadığı üzerinde durulup irdelenmek suretiyle olayda davalıya atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığı konusunda, nedenleri açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.O halde; mahkemece, az yukarıda açıklanan içerikte bir rapor alınarak karar verilmesi gerkeriken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 6.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7044, Karar No: 2012/13780, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7044 E.  ,  2012/13780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacılar için 4.000'er TL manevi ve 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah ile maddi tazminat talebi miktarını bilirkişi raporu doğrultusunda ... için 284,57 TL, ... için 540,55 TL, ... için 532,98 TL, ... için 1.258,82 TL, ... için 2.276,72 TL, ... için 17.969,49 TL'den toplam zarar 22.863,13 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalı ... hakkındaki maddi ve manevi tazminat davasının reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kısmen kabulü ile ... için 284,57 TL, ... için 540,55 TL, Zara için 532,98 TL, ... için 1.258,82 TL, ... için 2.276,72 TL, ... için 17.969,49 TL.den toplam zarar 22.863,13 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacılar için 1.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına, BK nun 53. maddesi uyarınca onarak kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki motosiklet sürücüsünün muris ... olduğuna dair maddi vakanın kabulünün hukuk mahkemesini de bağlayacağına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

... Yönetmeliğinin 9/b maddesi uyarınca, rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli olan teminat tutarları dâhilinde sigortasını yaptırmamış olanların neden olduğu bedensel zararlar için Güvence Hesabına müracaat edilebilir. Trafik kazasına karışan 42 PE 160 plakalı kamyonun kaza tarihinde geçerli ... bulunmadığı tespit edilmiş olduğuna göre, davacıların hesaplanan gerçek destekten yoksun kalma zararından kamyon sürücünün kusuru nispetinde davalı ... Hesabının da sorumluluğuna hükmetmek gerekirken, yazılı şekilde ... hakkındaki maddi tazminat isteminin de reddine karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 11.12.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4218, Karar No: 2018/6382, Tarih: 08.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/4218 E.  ,  2018/6382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17.11.2014 tarih ve 2014/1147-2752 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Kastamonu Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.01.2015 tarih ve 2015/74 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.06.2018 gün ve 94660652-105-37-6344-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2018 gün ve 2018/55521 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda şüphelilerin müşteki ile aralarındaki alacak ilişkisine istinaden tahsil etmiş olduğu alacaklarına ilişkin elinde bulunan 3 adet senedi müştekiye iade etmeyerek, bahse konu senetlerden ikisini icra takibine konu etmek suretiyle yeniden tahsil etmeye çalıştıkları iddialarına ilişkin olarak, bahse konu eylemin hukukî ihtilaf mahiyetinde bulunduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, dosyada mevcut Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce tanzim edilen 29.09.2014 tarihli raporda sadece icra takibine konu 2 adet senetle ilgili olarak, senetlerin aynı zaman dilimi içerisinde ve aynı kişi tarafından doldurulup doldurulmadığının ve senetler üzerindeki yazı ile rakamların yaşlarının tespitinin istenildiği ancak, müşteki ve şüphelilerin yeteri kadar yazı ve imza örneklerinin temin edilmediği, dolayısıyla İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2014 tarih ve 2014/127 değişik iş sayılı soruşturmanın genişletilmesine ilişkin kararın gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmakla, müşteki ve şüphelilerin yeteri kadar yazı ve imza örneklerinin temin edilerek bahse konu senetler üzerinde kriminal inceleme yapılmasını takiben, eylemin hukukî ihtilaf mahiyetinde kalıp kalmadığının tespitinin gerekmesi karşısında, sonucuna göre şüphelilerin hukukî durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şikâyetçinin, şüphelilerden ödünç almak istediği 25 kilo altın karşılığında her biri 500.000’00’er Dolar olan 3 adet senedi teminat amacıyla verdiğini, senetleri verirken tarih kısımlarını boş bıraktığını, vade konusunda bir anlaşmalarının bulunmadığını, senetlerin teminatı amacıyla bir adet dükkanına, evine ve diğer dükkanındaki mallarına ihtiyati tedbir konulmasına ve altınların kendisine teslim edilmemesine rağmen verdiği üç senetten iki adetinin icra takibine konulduğunu, diğer senedin kendisine iade edilmediğini, aralarındaki güven ilişkisi nedeniyle alışverişin kayıtlara geçirilmediğini, ayrıca daha önce banka tarafından konulan tedbirin kaldırılması için 10 kilo altını da şüpheliye vermesine rağmen buna ilişkin makbuzun başka bir icra dosyasına konulduğunu iddia ettiği olayda; taraflar arasında bulunan hukuk ve icra dosyaları getirtilip, onaylı örnekleri dosya arasına konulmadan, ayrıca şikayetçinin iddia ettiği altın alışverişi dışında aralarında başka ne tür bir ticari ilişki olduğu, senetlerin ve ihtiyati tedbir kararının 25 kilo altının teminatı olup olmadığı, buna ilişkin ticari belgelerinin bulunup bulunmadığı konusunda şüphelilerin ayrıntılı beyanlarına başvurulmadan, yine şüpheliler tarafından konulan ihtiyati tedbire ilişkin dosya getirtilip, şüphelilere devredilen taşınmazlar ile malların değerleri tespit edilmeden, aynı şekilde şikayetçi ile şüphelilerin yeteri kadar yazı ve imza örnekleri temin edilip (gerek kendi el yazılarından gerekse de kurumlara verdikleri yazı ve imza örnekleri), yazı ve imza incelemesi yaptırılarak, hangi yazı ve imzaların kimlere ait olduğu belirlenmeden ve İnebolu Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2014 tarih ve 2014/127 sayılı kararında belirtilen hususlarının gereği yerine getirilmeden, öte yandan, konuya ilişkin olarak Alptuğ Topcuoğlu hakkında yürütülen 2013/2144 sayılı dosyanın akıbeti araştırılıp, bakanlık tarafından izin verildiğinin anlaşılması durumunda ilgili dosya getirtilip incelenmeden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Kastamonu Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.01.2015 tarih ve 2015/74 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 08.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.