muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4416, Karar No: 2025/1487, Tarih: 25.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/4416 E.  ,  2025/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/882 E., 2023/1055 K.

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/18 E., 2023/19 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulüne (kamu düzeni nedeniyle) karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Konya ili Akören ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında, 3402 sayılı Kadastro Kanunu' nun geçici 8 inci maddesine istinaden 2021 yılında yapılan kadastro sırasında, 380 ada 1, 379 ada 1 ve 381 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, arsa vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... ... dava dilekçesinde; Konya ili Akören ilçesi ... Mahallesi 380 ada 1, 379 ada 1 ve 381 ada 1 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu ... Mahallesinin muhtarı olduğunu, taşınmazların Hazineyle bir ilgisinin olmayıp köy iken kanunla mahalle olan ... Mahallesi sakinlerinin eskiden beridir kullanımında bulunduğunu ileri sürerek, kadastro tespitlerinin iptali ile taşınmazların mahalle sakinlerinin kullanımı için yol boşluğu olarak bırakılmasını istemiş ve yargılama devam ederken birinci celse köy halkından biri olması ve menfaati olması sebebiyle de dava açtığını bildirmiştir.

Davalı Hazine vekili cevabında; davanın usulden ve esastan reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, "... Tüm dosya kapsamı, hava fotoğrafları, yöntemine uygun olarak bilimsel yöntemle hazırlanan bilirkişi kurul raporu, komşu köy mahalli bilirkişi beyanları, tespit bilirkişi beyanları ve dosyada mevcut bilgi ve belgeler bir arada değerlendirildiğinde, 1990 yılı tesis Kadastrosu paftasına göre 379 ada 1, 380 ada 1 ve 381 ada 1 nolu parsellerin isabet ettiği alanların köy boşluğu ve köy içi yol olarak tescil dışı bırakıldıkları, bilirkişi raporu ile mahalli bilirkişi beyanlarının birbirini doğrulamış olduğu, dava konusu taşınmazların 1987 ve 1990 yıllarında köy yolu olarak kullanıldığı, 2010 yılında dava konusu taşınmazların bir kısmının köy yolu olarak kullanıldığı bir kısmının (ortofotodan görüleceği üzere sınır noktalarının) boş tarım aletleri konan yer olduğu, mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişi beyanlarına göre, dava konusu taşınmazların bulunduğu yerin köyün en büyük yolu olduğu, eskiden hayvan sürülerinin meraya çıkmak için kullandığı yol olduğu, eskiden dava konusu taşınmazlardan büyük hayvan sürüleri geçtiği için köylülerin bu yolu geniş tuttuğu ve taşınmazların kimsenin bireysel kullanımında olmadığının belirtildiği, ortofotodan ve keşif sırasında mahkeme gözleminden açıkça anlaşıldığı üzere dava konusu taşınmazların köyün faal-aktif yolu olduğu ve üzerilerinde asfalt/parke taşı bulunduğu, ziraat bilirkişi değerlendirmesine göre taşınmazların sıkışık toprak yapısında olduğu, taşınmazların bazı sınırlarında tarım aletlerinin görüldüğü, ancak tüm mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişi beyanlarında taşınmazların köy halkı tarafından eskiden ve şu an yol olarak kullanıldığının tereddütsüz olarak belirtildiği, mahalli bilirkişi beyanları, bilirkişi raporu, tesis paftası ve güncel ortofoto ile mahkeme gözleminin birbirini doğruladığı anlaşılmakla, mahkememizce sonuç olarak dava konusu taşınmazların geçmişi itibariyle ve günümüzde köyün yolu olarak kullanıldığı, yol olarak kullanılan bu taşınmazların sınır kısımlarına komşu evi olan köy halkı tarafından tarım aletleri konulsa da yol olarak kullanılan bir taşınmazın işgal edilmesinin yolun terk edildiği sonucunu doğurmadığı sonucuna varılmış olup dava konusu 379 ada 1, 380 ada 1 ve 381 ada 1 parsel nolu taşınmazların evveliyatında tarım yapılan kültür toprağı vasfında olmadığı, köy halkının köy içi yolu olarak ortak kullanım alanları olduğunun anlaşıldığı, ..." gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu Konya ili Akören ilçesi ... Mahallesi 379 ada 1 parsel, 380 ada 1 parsel ve 381 ada 1 parsel sayılı taşınmazların paftasında yol boşluğu olarak gösterilmesine karar verilmiş; hükme karşı, davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesince 1. Hukuk Daresince; "...Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, Akören ilçesi ..

..." gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu Konya ili Akören ilçesi ... Mahallesi 379 ada 1 parsel, 380 ada 1 parsel ve 381 ada 1 parsel sayılı taşınmazların paftasında yol boşluğu olarak gösterilmesine karar verilmiş; hükme karşı, davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesince 1. Hukuk Daresince; "...Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, Akören ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 380 ada 1 parsel , 381 ada 1 parsel , 379 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 738,48, 756,20, 617,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar komisyona yapılan itirazın reddi sonucu ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı köy muhtarlığı adına açtığı davada taşınmazların yol boşluğu olarak bırakılmasını istemiş, 1. celsede köy halkından biri olması ve menfaati olması sebebiyle de dava açtığını bildirmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı büyükşehir sınırı içinde tüzel kişiliği bulunmayan muhtarlık adına dava açmış olsa da köy halkından biri olarak eldeki davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu, dava konusu taşınmazların tesis kadastrosu paftasında köy boşluğu olarak tescil dışı bırakıldığı ve keşifte alınan komşu köy mahalli bilirkişi beyanları ile bunlarla tutarlı hava fotoğraflarına göre çekişmeli taşınmazların yol ve yol boşluğu olarak kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, davayı hazine vekili istinafa getirmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillere göre mahkemece çekişmeli taşınmaz bölümünün yol boşluğu olarak kabulü ile hazine yasal hasım olmadığından aleyhine yargılama gideri tayininde hukuka aykırı yön yoktur.Ancak dava kadastro tespitine itiraz davası olduğu halde kadastro tespitinin iptali yönünde hüküm kurulmaması doğru olmamıştır. ..." denilerek, davalı Hazine vekilinin istinaf talebinin kamu düzenine ilişkin nedenlerle kabulüne, sair nedenler yönünden reddi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2 maddesi uyarınca anılan ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm tesisi suretiyle davanın kabulüne ve dava konusu Konya ili Akören ilçesi ... Mahallesi 379 ada l, 380 ada 1 ve 381 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 16/B maddesi gereğince haritasında yol boşluğu olarak gösterilmesine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusunun yol olduğu ve yol hakkında mahalle sakini olarak davacının dava açabilme ehliyetinin bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde davanın esası hakkında karar verilmiş ise de dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belge incelendiğinde, davacının talebinin Hazine adına yapılan tespitlerin iptali ile taşınmazların yol boşluğu olarak bırakılması yönünde olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; yol boşlukları, yollar ile aynı hukuki statüde olmadıkları gibi, zilyetlik yoluyla kazanımları da mümkün bulunmaktadır.

Öte yandan; 4541 sayılı Şehir Ve Kasabalarda Mahalle Muhtar Ve İhtiyar Heyetleri Teşkiline Dair Kanununda (4541 sayılı Kanun) Mahalle muhtarlıklarına tüzel kişilik verilmesine ilişkin bir düzenleme yer almamakta olup, iş bu dosyada davacı muhtarın ikamet ettiği ... Köyü Tüzel kişiliğinin, 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6360 sayılı Kanun) hükümleri uyarınca 30 Mart 2014 tarihi itibariyle kalktığı ve sözkonusu yerleşim yerinin mahalle idari birimine dönüştürüldüğü sabittir.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, ... Köyü Tüzel kişiliğinin, 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6360 sayılı Kanun) hükümleri uyarınca 30 Mart 2014 tarihi itibariyle kalktığı, söz konusu yerleşim yerinin "mahalle" idari birimine dönüştürüldüğü ve 4541 sayılı Şehir Ve Kasabalarda Mahalle Muhtar Ve İhtiyar Heyetleri Teşkiline Dair Kanununda (4541 sayılı Kanun) mahalle muhtarlıklarına tüzel kişilik verilmesine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı ve ayrıca köy boşluklarının, yukarıda izah edilen hukuki nitelikleri itibariyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu' nun 16. maddesinde sayılan taşınmazlardan olmayıp özel mülkiyete / zilyetlik yoluyla iktisaba elverişli yerlerden oldukları, bu nedenle mahalle muhtarı olan davacının, köy / mahalle halkından biri olarak, dava konusu taşınmazların yol boşluğu olarak bırakılmaları yönünde dava açmakta aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gözetilerek, davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19856, Karar No: 2014/16102, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19856 E.  ,  2014/16102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekili ve davalı işveren vekili tarafından sunulan temyiz dilekçeleri davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1843, Karar No: 2014/10312, Tarih: 23.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1843 E.  ,  2014/10312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/424, Karar No: 2013/1110, Tarih: 19.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/424 E.  ,  2013/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; borçlu ticareti şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmekte olup, somut olayda, ... Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünün 02/01/2009 tarih ve 59 sayılı yazısı ile borçlu şirketin 31.08.2007 tarihi itibarı ile re'sen terk ettirildiğinin bildirilmesi, ... İlçe Emniyet Amirliğinin 20.01.2009 tarih ve 09/85 sayılı yazısı ekindeki 19.01.2009 tarihli tutanak içeriğine göre de borçlu şirketin adresinde bulunmadığı, taşınmış olduğu, yeni adresinin bilinmediği, kayıtlı muhtarlık kayıtlarında adresinin bulunmadığının ve yetkilisi sanığın kolluk kuvvetlerinden kaçtığının tespit edilmesine göre, suçun oluştuğunun kabulünün gerekmesi nedeniyle, yetkilisi sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 19.02.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/985, Karar No: 2006/7514, Tarih: 15.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/985 E.  ,  2006/7514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı (kadın) tarafından açılan 2003/251 esas sayılı tedbir nafakası davasında kadın lehine aylık 100 YTL. nafaka takdir edilmiş, kocanın temyizi üzerinde bu karar Yargıtay 3. Hukuk Dairesince 24.02.2004 tarihinde onanmıştır.Koca, nafaka davasının 12.12.2003 günlü oturumdaki imzalı beyanında “eşime eve dönmesi için ihtar çektim, istiyor ise eve gelebilir, ancak eve dönsede bu evliliğin yürümeyeceği açıktır. ” demiştir. Toplanan delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesinden ihtarın samimi olmadığı anlaşılmaktadır.Davanın reddine karar verilmesi gerekirken boşanmaya kara rverilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.05.2006 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2022/1939, Karar No: 2022/2412, Tarih: 25.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/1939 E.  ,  2022/2412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/2389 Esas, 2022/682 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına

ve takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 25.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1604, Karar No: 2024/5413, Tarih: 06.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1604 E.  ,  2024/5413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2024/30 Esas, 2024/26 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesinin 10.11.2023 Tarihli ve 2023/940 Esas, 2023/1173 Karar Sayılı Kararı

Taraflar arasında hisseli gayrimenkul satış sözleşmeleri imzalandığı, yapılan sözleşmelerin tapuların taşınmazın harici satışına ilişkin olduğu, tapu kayıtları incelendiğinde sözleşmeler gereği taşınmazların tapularındaki hisselerin davacı adına tescil edildiğinin anlaşıldığı, davacı tarafın dava dilekçesinde sözleşmenin feshi talebi bulunduğu, sözleşmenin feshedilmesi halinde üzerine aldığı taşınmazın da iptal edilmesi gerektiği, taşınmazın aynına ilişkin tapu iptali talebi olduğu, davacının tapuda taşınmazın hissesini devralırken tapu sicilinin aleniyeti ilkesi gereğince bilerek ve isteyerek sözleşme uyarınca taşınmazları devraldığı, bu sebeple davanın taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görüleceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Yalova Tüketici Mahkemesinin 15.01.2024 Tarihli ve 2024/30 Esas, 2024/26 Karar Sayılı Kararı

Davacının yalnızca sözleşmenin iptali ile ödenen bedelin istirdadını talep ettiği, tapu iptal ve tescil talebinin olmadığı, hukuk yargılamasının temel ilkelerinden olan tasarruf ilkesi ve taleple bağlılık ilkesi gözetildiğinde davacı tarafından usulüne uygun olarak tapu iptal ve tescil talebini içerir bir dava açılmadığı, eldeki dosyanın taşınmaz aynına ilişkin olmadığı bu sebeple kesin yetkinin de söz konusu olmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, devremülk sözleşmesinden cayma nedeniyle sözleşmenin feshi, verilenlerin iadesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlık taraflar arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma hakkı kullanıldığından bahisle feshi ve verilenin iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlık taraflar arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma hakkı kullanıldığından bahisle feshi ve verilenin iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

2. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, dava tarihi itibariyle yerleşim yeri Pendik/İstanbul olan davacının davayı, 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasına uygun olarak yerleşim yerinin bulunduğu İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemelerinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre uyuşmazlığın, İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası

gereğince İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.