muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25908, Karar No: 2023/185, Tarih: 17.01.2023

Dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde sayın üye ...’un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Temyiz başvurusunda, talep eden hukuka aykırı olduğunu ileri sürdüğü sebepleri göstermesi zorunludur. Temyiz incelemesi, ancak temyiz başvurusunda gösterilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabilir. CMK 288/1, 294/1, 2, ve 298/1 maddeleri bu hususu çok açık şekilde ifade etmektedir.

İstinaf kanun yolu, hem vakıa hem hukuki denetim yapılabildiği için asıl olup temyiz sadece hukuki derece yoludur. İstinaf kanun yolunda ileri sürülmeyen bir hukuka aykırılık iddiası, resen nazara alınıp temyiz kanun yolunda incelenemez.

5271 sayılı CMK 289/1 fıkrası, istisnai bir hüküm olup geniş yorum yapılamaz ve genişletilerek uygulanamaz. Bu istisnai kurala dayanarak genişletilmiş temyiz incelemesi yapılamaz. 5271 sayılı CMK’nun temyizde, sebeple sınırlı inceleme yapılmasını ilke olarak kabul etmiştir.

Mahkeme kararlarının gerekçe üzerinden resen denetimi, yalnızca hüküm ile sınırlıdır. Gerekçe denetimi, kararın içinde yer alması gereken her hususu kapsamaz, yalnızca “hükme etkili olan gerekçe resen denetlenebilir”. Hükümde geçmeyen konular resen gerekçe üzerinden incelenemez. Hakim, hükmüne etkisiz bir konuyu gerekçelendirmek zorunda değildir. CMK’nun 289/1-g bendi ve 230 maddesi gerekçede bulunması gereken hususları sınırlı olarak saymak suretiyle göstermiştir. Bu istisna asla genişletilerek kıyasen uygulanamaz. Gerekçe, temyiz edilmiş karardaki her hukuka aykırılığın resen incelenip nazara alınabileceği “Truva Atı” değildir.

Davada her husus gerekçede ifade edilemez ve bu çoğu kez mümkün değildir. Gerekçeli karar hakkının tarafların önemli gördüğü her hususu kapsamak mecburiyetinde olmadığı AİHM tarafından da kabul edilmektedir. Hükmün esaslı noktalarına gerekçe yazılması yeterlidir.

Mağduru duruşmada bizzat gören ve yaşını on beşten küçük olarak gözlemleyen mahkemenin yaşta hata savunmasını dikkate almamıştır. Bu savunmayı ciddiye almayan mahkemenin savunmaya itibar etmemesi, hükmü gerekçesiz hale getirmez. CMK 230 maddesi gerekçede bulunması gereken hususları sayarak göstermiş olup yaşta hata savunmasına mahkemenin itibar etmemesi bu sayılan hususlardan biri değildir.

Temyiz kanun yolunun biricik amacı, ülkede hukuk birliliğini sağlamaktır. Bütün demokratik hukuk devletleri, bu amacı gerçekleştirmek için tek bir yüksek mahkeme kurmuştur. Temyiz kanun yolu, hukuk birliğini sağlama amacını gerçekleştirirken somut olay adaletini değil, “felsefi soyut adaleti” esas alır, ilkeler üzerinde hukuki inceleme yapmayı gerektirir.

Mağdurun yaşında hataya düştüğünü iddia eden sanık savunması, temyiz sebebi olarak gösterilmemişse resen incelenemez. Eski CMUK genişletilmiş temyiz uygulamasında dahi, bu konu resen incelenen bir husus değildi. Kişilerin sübjektif durumuyla ilgili hususlar resen temyizde bozma sebebi yapılamazdı.

Mağdurun yaşında hataya düştüğünü iddia eden sanık savunması, temyiz sebebi olarak gösterilmemişse resen incelenemez. Eski CMUK genişletilmiş temyiz uygulamasında dahi, bu konu resen incelenen bir husus değildi. Kişilerin sübjektif durumuyla ilgili hususlar resen temyizde bozma sebebi yapılamazdı.

Davada mağdur çocuk hastane doğumlu olup izlenen dava dosyası içindeki cdlerde ifade verirken çekilen kamera kaydına göre on beş yaşından küçüktür. Çocuğun küçük olduğunu, onunla cinsellik yaşamanın yasak olduğunu zeka geriliği olmayan, makul düşünebilen herkesin bilmesi mümkündür. Sanıkların pozisyonu, bu yaş küçüklüğünü pekâlâ bilebilecek durumdadır.

Yaşta hata savunması ancak sanık müdafi tarafından davada ciddi olarak ileri sürülmesi halinde dikkate alınabilecek sübjektif bir durum olduğu gibi temyiz incelemesi için de bu konunun özel olarak temyiz sebebi yapılması gerekmektedir. Mağdurun yaşında hataya düşüldüğünü temyiz sebebi olarak ileri sürmeyen sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümleri bu sebepten dolayı bozulamaz. Sanığın iç dünyasıyla ilgili bir husus ileri sürülmedikçe dava dosyasındaki belgelerden anlaşılamaz.

Sanıklar ... ve ... müdafileri, yaşta hata savunmasını temyiz sebebi yapmamıştır. Sanık ... müdafi sanığın yaşında hataya düştüğünü savunmada ileri sürmüş ve temyiz sebebi de yapmıştır. Bu nedenle yalnızca bu sanık yönünden yaşta hata savunması temyiz incelemesi konusu yapılabilir, diğer iki sanık bakımından yapılamaz ve hükümler temyizin sınırı dışına çıkılarak bozulamaz.

Bozma sonrasında yerel mahkeme yalnızca cd izleyerek mağdur çocuğun ifade verdiği tarihteki görünüşünün on beş yaşından küçük olduğunu tespit edecektir. İlk derece mahkemesi başka bir araştırmaya giremeyecek ve aynı hükmü kuracaktır. Hata konusundaki savunmadan bazı sanık müdafileri vazgeçmiş ve bu konuyu temyiz sebebi yapmamıştır. Dolayısıyla hükme etkisi olmadığı için mahkeme hataya özel bir gerekçe yazmaya gerek bile görmemiştir. Temyiz müzakereleri sırasında izlenen görüntülerden mağdurun on beş yaşından küçük olduğu besbellidir. Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümleri onanmalıdır. Yalnızca yaşta hatayı temyiz sebebi olarak ileri süren sanık ... müdafinin talebinin karşılanması için izlenen cd göre mağdurun görüntüsünün on beş yaşından küçük olduğu ve sanığın yaşta hataya düştüğü kabul edilmeyeceğinden temyiz talebinin esastan reddine ve hükmün onanmasına karar verilmelidir. Sayın çoğunluğun bozma yöndeki düşüncesine bu sebeplerle muhalif görüşteyim.
Yargıtay — Esas No: 2016/433, Karar No: 2017/3502, Tarih: 07.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/433 E.  ,  2017/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19/10/2015 tarih ve 2015/276-2015/296 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı hakkında ... 13. İcra Müdürlüğü'ne ait 2009/2041 Esas sayılı icra dosyası kapsamında 11/07/2009 tanzim, 11/08/2009 vade tarihli ve 250.000,00 TL bedelli bonoya dayanılarak davalı tarafından icra takibi yapıldığını, davaya konu senet taraflarca protokole bağlanmakla senedin mücerretliği bulunmadığını, sözkonusu bononun protokolden de anlaşılacağı üzere davalı alacaklıdan para, mala yada para ile değer ifade eden bir karşılık almadan imzalandığını, davalının sahip olmadığı yasal olarak da sahip olamayacağı şirket hissesini geçerli olmayan şirket hisse satışı sözleşmesi karşılığı olarak ve yasal olmayan şekilde sattığını ve davaya konu senedi aldığını, bu nedenle borca dayanak yapılan senedin geçersiz bir sözleşme karşılığında hiçbir mal, hizmet ve bedel alınmadan verildiğini ileri sürerek ... 13. İcra Müdürlüğü'ne ait 2009/2041 Esas sayılı icra dosyası kapsamında davacının borçlu olmadığının tespitini, bononun iptalini ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı senedin karşılıksız olmayıp 11/07/2009 tarihinde ödenmesi gereken nakit alacağa karşılık olmak ve 11/08/2009 tarihinde ödenmek üzere davacı ... tarafından oğulları ... ve ...'ın bulundukları bir ortamda kendi isteğiyle imzaladığı bir bono olduğunu, senedi doğuran borcun protokollerden değil nakit ödenmesi gereken bir borçtan kaynaklandığını, davacının protokol şartlarına uymadığını savunarak açılan davanın reddi ile davacının %20 oranında tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, takibin dayanağı bononun taraflar arasında yapılan hisse devir sözleşmesi gereğince davacı tarafından davalıya verildiği, davalının doktor ve diş hekimi olmaması nedeniyle dava dışı ... A.Ş'nin ortaklarından olmasının yasal olarak mümkün olmadığı, kimsenin sahip olmadığı bir hakkı devredemeyeceği, davalının tasarruf yetkisine sahip olmadığı dava dışı şirket hisselerini devralmasının ve devretmesinin geçersiz olduğu, sözleşmenin ifa imkanı bulunmadığından sözleşme karşılığı verildiği sabit olan dava konusu takibin dayanağı bononun hükümsüz kaldığı, hükümsüz kalan bonodan dolayı davacının davalıya borcunun bulunmadığı, alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirdiğinden davacı lehine icra tazminatı hükmedilmesinin yasal koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava anonim şirket hisse devir sözleşmesine dayanılarak keşide edildiği ileri sürülen bononun hisse devirlerinin gerçekleşmemesi nedeniyle bedelsiz kalmasından ötürü borçlu olmadığının tespitine ilişkindir. Mahkemece bozma kararına uyularak, bozma kararında yerinde olmadığı açıklanan gerekçeleri tekrar etmek suretiyle ilk karardaki gibi davanın reddine karar verilmiştir. Dairemiz bozma kararında açıkça taraflar arasında düzenlenen protokollerde hukuken hisse devirlerinin yapılamayacağı ancak hissedarlıktan kaynaklanan hakların davacıya devredildiği belirtilmiş olmasına rağmen hukuken pay devri yapılmadığı gerekçesiyle devir bedeli karşılığında düzenlenen bononun karşılıksız kalmayacağına değinilerek karar bozulmuştur. Bu bozma kararına uyulmakla davalı yararına usuli kazanılmış hak olmuştur. Bu durumda Mahkemece protokol içerikleri de gözetilmek suretiyle devredilenin anonim şirket hisseleri değil, hissedarlıktan doğan haklar olduğu gözetilerek, sadece hisselerin devredilmediği gerekçesiyle davanın kabul edilmesi yerinde görülmemiş, hükmün açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10236, Karar No: 2010/14739, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10236 E.  ,  2010/14739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkım davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., davalı ... aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesinde 3533 sayılı yasa gereği mecburi Hakem sıfatıyla açtığı davasında, davalı tarafa fazladan 14.583,26 TL ödeme yapıldığı anlaşıldığından bu meblağın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya karşı cevap vermemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın mecburi tahkime tabi olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-3533 sayılı yasa gereği; Katma Bütçe ile idare edilen Daireler, Belediyeler, Özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, Belediye veya Özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar bulunduğu yerin ve uyuşmazlık gayrimenkule ilişkin ise o gayrimenkulün bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müesseselerin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin Yüksek Dereceli Hukuk Mahkemesi Başkanı veya hakimi tarafından Hakem Sıfatıyla çözümlenir.

Davalı ... Bakanlığının bu yasa kapsamında kaldığı konusunda duraksama yoktur. Davacı ... Kanununu Amaç ve Kurulan başlığı altındaki 1.maddesi “.. Kamu tüzel kişiliğine haiz idari ve usuli açıdan özerk, 2010/10236-14739

bu konuda hüküm bulunmayan durumlarda ise özel hukuk hükümlerine tabi Sosyal Güvenlik kurumu kurulmuştur” düzenlemesini getirmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince davacı kurum 3533 sayılı yasa hükümlerine tabi değildir.

Bir uyuşmazlığın 3533 sayılı yasa gereği mecburi tahkimyoluyla çözümlenmesi için iki tarafında bu yasa kapsamında kalması gerekir. Bu açıklamalar gözetildiğinde taraflar arasındaki uyuşmazlığın genel mahkemede görülmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta davacı davayı 3533 sayılı yasa gereği mecburi Hakem Sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesinde açmıştır. Hal böyle olunca mecburi Hakem sıfatı ile açılan davada genel mahkemenin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekir. Görevle ilgili düzenlemeler yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülmese dahi resen gözetilir. Bu durumda mecburi Hakem sıfatı ile açılan davada genel mahkemenin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Davalı ... davaya cevap vermediği kendisini vekille temsil ettirmediği halde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Davalı ... davaya cevap vermediği kendisini vekille temsil ettirmediği halde davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı tarafça temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/195, Karar No: 2018/10242, Tarih: 16.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/195 E.  ,  2018/10242 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davadan dolayı ..... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2014 gün ve 2013/435 Esas -2014/876 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 16.10.2017 gün ve 3548-5433 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...’in, 1359, 1619, 1482, 2092, 2111, 2128, 118, 119, 791, 505, 566, 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlarını satış sureti ile davalılara temlik ettiğini, devirlerin kendisinden mal kaçırmak amacıyla yapıldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalılar, mirasbırakanları ...’in çocukları arasında mal paylaşımı yaptığını, davacıya ise para ödemesi yapıldığını beyan ederek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının miras payını aldığı, diğer davalılara da buna karşılık taşınmazların devredildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar Dairece 16.10.2017 tarihinde onanmıştır.

Davacı vekili, delillerin takdirinde hataya düşüldüğünü ve davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin tashih kararı ile artırılmasının hatalı olduğunu belirterek karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Yerel mahkemenin 30.12.2014 günlü Dairece onanan kararında davalı lehine 11.251.08-TL. vekalet ücretine hükmedilmiştir. Davalılar vekili tarafından sunulan 16.01.2015 tarihli dilekçe ile davacı aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin düzeltilmesi istenmiş mahkemece de 30.12.2014 tarihli gerekçeli kararda davalılar lehine 11.251,08-TL vekalet ücretine hükmedilmesine rağmen, 19.01.2015 tarihinde kararın alt kısmında “tashih şerhi” başlığı altında davalılar lehine hükmedilen vekalet ücreti artırılmak suretiyle 24.851,08-TL olarak değiştirilmiştir.

../..

Ancak, bilindiği ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 304.maddesinin 1.bendinde düzenlendiği üzere “ hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir.Hüküm tebliğ edilmişse, hakim tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez.Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.”

Öte yandan bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk muhakemeleri Kanunu 305/2. maddesinde ise, “ Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez” hükmüne yer verilmiştir.

Her ne kadar mahkemece tashih kararı verilmiş ise de , düzeltilen husus yukarıda bahsedilen 304.madde kapsamında değerlendirilemeyeceği gibi bir an için tavzih kabul edilse bile HKM.' nun 305/2.maddesinin uygulanamayacağı da açıktır.Zira yapılan tashih hükmün değiştirilmesi niteliğindedir.

Bu durumda, mahkemece verilen tashih kararının doğru olduğu söylenemez.

Her ne kadar mahkemece tashih kararı verilmiş ise de , düzeltilen husus yukarıda bahsedilen 304.madde kapsamında değerlendirilemeyeceği gibi bir an için tavzih kabul edilse bile HKM.' nun 305/2.maddesinin uygulanamayacağı da açıktır.Zira yapılan tashih hükmün değiştirilmesi niteliğindedir.

Bu durumda, mahkemece verilen tashih kararının doğru olduğu söylenemez.

Anılan hususlar davacının karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme ile saptandığından, karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kabulüyle, mahkemenin 30.12.2014 tarihli gerekçeli kararının altındaki 19.01.2015 tarihli ‘’tashih şerhi’’nin ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinde yazılı diğer nedenler HUMK'nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymadığından 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla diğer karar düzeltme isteğinin REDDİNE, HUMK'nun 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 310,00.-TL para cezası ve 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye 9.40.-TL karar düzeltme harcının davacıdan alınmasına, 16.05.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

......

Dava, muris muvazaası nedeniyle açılmış tapu iptal ve tescil davasıdır.

Davacının talebi esastan reddedilmiş, davalı lehine düşük vekalet ücreti takdir edilmiştir.

Davalının talebi üzerine yanlış takdir edilen vekalet ücreti tashih suretiyle düzeltilmiştir.

Davacı kararı hem esas hem de tashih açısından temyiz etmiş, davalı ise tashih açısından temyize cevap vermemiştir.

Dairece bu karar onanmış, karar düzeltme talebi üzerine; tashihe ilişkin karar kaldırılarak diğer karar düzeltme talepleri reddedilmiştir.

Daire çoğunluğu, tashihin yanlış olması nedeniyle bu düzeltme kararının kaldırılarak, yanlış kararın da davalı vekili tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

Hükmün tashihi ve tavzihi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 v.d. Maddelerinde düzenlenmiştir. Eğer bir karar buna göre düzeltilmişse, düzeltme kaldırılmadığı veya bozulmadığı sürece kararın eki sayılır. Bir başka ifadeyle yanlışlığın yerine artık düzeltme şerhi geçerlidir.

Daire çoğunluğu, tashihin yanlış olması nedeniyle bu düzeltme kararının kaldırılarak, yanlış kararın da davalı vekili tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

Hükmün tashihi ve tavzihi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 v.d. Maddelerinde düzenlenmiştir. Eğer bir karar buna göre düzeltilmişse, düzeltme kaldırılmadığı veya bozulmadığı sürece kararın eki sayılır. Bir başka ifadeyle yanlışlığın yerine artık düzeltme şerhi geçerlidir.

Taraflardan, lehine olan kararın temyizini beklemek usul kurallarının temel ilkeleriyle bağdaşmamaktadır. Diğer yandan lehe kararın temyizinde tarafın hukuki menfaati de bulunmamaktadır. “Bu yanlışlığın tavzih veya tashih ile düzeltilemeyeceğini bilmeliydi. Bu nedenle de her ihtimale binaen yanlış olan hükmün tashihini istemekle birlikte temyiz de etmeliydi” diyemeyiz. Taraflardan biri temyiz süresini geçirmişse, bundan sonra karardaki hatayı tashih veya tavzih adı altında düzeltme yoluna gitmişse bu ek kararın bozulması veya ortadan kaldırılması üzerine ilgili tarafın asıl karar açısından yeniden temyiz hakkı doğmayacaktır. Temyiz süresi içinde düzeltme talebinin yapılması ve bu talebin kabul görmesi halinde bu ek kararın bozulması veya ortadan kaldırılması durumunda ilgili tarafa asıl karar tebliğ edilerek temyiz imkanı verilmelidir.

Kararın aleyhine olan tarafça temyizi halinde yanlışlık düzeltilmek suretiyle temyiz etmeyen tarafın aleyhine olacak şekilde hüküm oluşturamayız. Bunun istisnası yeniden yargılamayı gerektirmeyen bir hata söz konusu ise “düzelterek onama” dır.

Somut olayda düzeltme talebi temyiz süresi içinde yapılmıştır. Mahkeme davalının usule uygun olmayan bu talebini reddetmeli, bu karar taraflara tebliğ edilmeli ve süresinde temyiz edilmemişse asıl karar olduğu gibi kesinleşmelidir. Karar düzeltildikten sonra asıl kararın lehine olan tarafından temyiz edilmesi beklenmemelidir.

Diğer yandan HMK nın 294.maddesi gereği hakim tefhim ettiği karara uygun gerekçeli hüküm oluşturmalıdır. Her ne kadar duruşmanın bittiğine ilişkin tutanakta sadece “davanın reddine” yazılmak suretiyle açıkça vekalet ücreti miktarı yazılmamışsa da tefhim edilen hükmün oluşturulan ilk kararın hükmü olduğu kabul edilmelidir. Bu durumda düzeltme ile tefhim edilen kısa karardan farklı bir hüküm oluşturulduğu sonucuna varılmaktadır. Bu nedenle de karar bozulmalıdır.

Sonuç itibariyle, tavzih ile hükmün yasaya aykırı bir şekilde değiştirilmesi mümkün değildir. Ne var ki bu durumda yapılması gereken kararın düzeltilerek onanması değil, tavzih kararının ve buna bağlı olarak asıl kararın bozulması yoluna gidilmesi gerekmektedir.
Yargıtay — Esas No: 2009/12659, Karar No: 2010/3286, Tarih: 24.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12659 E.  ,  2010/3286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ihtiyati haczinin kesinleşme tarihi müvekkilinden sonra olan T. ... Bankası AŞ.ne üst sıraların verildiğini; vergi dairesince konulan ihtiyati haczin paylaştırmaya girmeyeceğini ve tahsilatların düşülmemesi nedeniyle alacakların belirtilen miktarda olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ. vekili borçluyla finansal yeniden yapılandırma sözleşmesi akdedildiğini ve borcun ödenmemesi üzerine açılan dava sonunda belirlenen miktara göre takip yapıldığını,

Davalı vergi dairesi vekili ise ... İcra Mahkemesi’ne yaptıkları şikayetin derdest olduğunu, haczin de ihtiyati değil kesin haciz niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece vergi dairesi alacağının sıra cetvelinden çıkartılmasına, birinci sıra alacaklısı olan davalıya alacağı tamamen ödendikten sonra 2., 3., 4., 5. ve 6. sıralar arasında paranın garameten paylaştırılmasına karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı ... Vergi Dairesi’nce İcra Mahkemesine yapılan şikâyet kabul edilmiştir. Ancak şikayetin tarafları ile bu davanın tarafları kısmen farklı olduğundan, şikayetin sonuçları üzerinde durulup tartışılmadan vergi dairesinin cetvel dışında bırakılması doğru değildir. Öte yandan dosyadaki bilgi ve belgelerden vergi dairesinin hem bedeli paylaşıma konu taşınmazın maliki durumundaki ...’ten ve hem de bu şahsın ortağı olduğu ... Döviz AŞ.nden alacaklı bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un mükerrer 35 ve Vergi Usul Kanunu’nun 10 uncu maddeleri üzerinde durulmadan hüküm kurulması isabetsizdir.

Satış bedeli ve vergi dairesi alacağının tutarı dikkate alındığında, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek bulunmamaktadır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik YER OLMADIĞINA, 24.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.