muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7853, Karar No: 2012/14735, Tarih: 02.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7853 E.  ,  2012/14735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından ilamlı icra yolu ile yapılan takipte, takibin ilama aykırı kısmının iptaline ve kısa kararda takibin 3.572,63 TL üzerinden devamına karar verilmiştir. Kısa kararda vekalet ücreti ve yargılama gideri hakkında karar verilmediği halde, gerekçeli kararda maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Alacaklının vekalet ücretine ilişkin temyiz istemi mahkemece 16/01/2012 tarihli  ek kararla süreden reddedilmiştir.

HGK'nun 24.06.2006 tarih ve 2006/21-198 E. 2006/249 K. sayılı ilamında da; "Mahkeme kararına karşı yapılan davacı temyizi kısa kararın tefhiminden itibaren 8 gün içinde yapılmamış ise de, kısa kararın, HUMK'nun 388. maddesinde belirtilen hususların hepsini kapsamadığı görülmektedir. Bu nedenle mahkemece tesis edilen temyiz dilekçesinin reddine dair kararın kaldırılması gerekmiştir" şeklinde karar verildiği görülmektedir.  Somut olayda borçlu,maktu vekalet ücretine hükmedildiğini gerekçeli kararın tebliği ile öğrendiğinden buna yönelik temyiz süresindedir. Bu nedenle; mahkemenin 16.01.2012 tarih ve 2011/970 E., 2011/1062 K. sayılı temyiz isteminin reddine dair kararının oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasına ilişkin temyiz incelemesine geçildi:

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin(vekalet ücretinin) 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3824, Karar No: 2023/14019, Tarih: 02.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3824 E.  ,  2023/14019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/65 E., 2016/121 K.

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre mağdurun olaydan hemen sonra vermiş olduğu şikâyete yönelik ifade tutanağı, mağdurun rızası doğrultusunda alınan cep telefonuna gelen mesajların incelenerek tutanak altına alındığı, rızaen mesaj tespit ve telefon inceleme tutanağı incelendiğinde ... ...'a adına kayıtlı olan 0542..... numaralı hattan mağdurun kullanmış olduğu 0542 ..... numaralı hatta gelen mesajlara bakıldığında 11.12.2015 cuma 02.42 sıralarında "sen çıkartma yönlendirmeden, yarın çağrı merkezinde pislik çıkartmazsam adam değilim. Bak orayı yarın nasıl yıkacağım sen bir daha gidebilecekmisin," 02.45 sıralarında "sen varya bu gece bok a bastın işte şimdi siki tutun orruspuu hani ettiğin yeminler ... sen yarın olmasın diye dua et titriyorum yemin ederim." 02.46 sıralarında "uyumuyorum sabaha kadar oturacam ya yönlendirmeden çıkartıp anlatacan yada senin yarın sonun olacak bak göreceksin ...." şeklinde çok sayıda mesaj atıldığı, sanığa ait olan cep telefonu ve cep telefonuna takılı olan bir adet 0542....... numaralı Vodafone Telekominikasyon A.Ş. Hizmetlerine ait olan sim kart üzerinde mağdura ait toplamda 87 adet resim ve 13 adet videonun tespit edildiği olayda,

Sanığın eylemine uyan şantaj suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

02.11.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6984, Karar No: 2006/9192, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6984 E.  ,  2006/9192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen 12.10.2005 tarihli sıra cetvelinin hatalı olduğunu, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 22/son maddesi hükmü uyarınca ortak gider alacağının önceliği bulunduğunu ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

İcra Mahkemesince Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 22.maddesinde öngörülen ortak gider alacağının 3.sırada imtiyazlı olduğu, satış bedelinin garameten paylaşılacağı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 20.maddesine göre kat maliklerinden her biri aralarında başka türlü sözleşme olmadıkça taşınmazın giderlerine katılmakla yükümlüdürler. Aynı Kanunun 22/son maddesinde kat maliklerinin gider borcunu ödemeyen kat maliki ve diğer sorumlulardan olan alacağının öncelikli olduğu belirtilmiştir.Hükmünde öngörülen öncelik KMK'nun 22/2.maddesinde öngörülen kanuni ipoteğin tescilini istemekten ayrı bir hak olup ipotek tescil edilmemiş olsa bile ortak gider alacağının önceliği bulunmaktadır. Davacı hükmü temyiz etmediğinden garameten paylaşmaya ilişkin gerekçe bozma nedeni yapılmamıştır.Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklının temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, 5.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12401, Karar No: 2016/8449, Tarih: 15.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/12401 E.  ,  2016/8449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 16.01.2004 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.06.2010 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.06.2010'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 16.02.2015'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10989, Karar No: 2015/22548, Tarih: 29.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/10989 E.  ,  2015/22548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vasisi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlu vasisinin ödeme emrinin kısıtlıya tebliğ edilmesinin geçersiz olduğunu belirterek imzaya, borca itiraz ettiği ve hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dava ve takip ehliyeti, kişinin kendisinin veya temsilcisi aracılığıyla bir davada veya takipte usul veya takip işlemlerini yapabilme ehliyetidir. Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olan bütün gerçek veya tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptir. Ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar bazı istisnai (kişiye sıkı surette bağlı haklarını kullanmada; TMK.nun 453, 462/7; TMK.nun 359, 455.maddelerindeki) hallerde dava ve takip ehliyetine sahiptirler. Bu durumlar dışında ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlıların dava ve takip ehliyeti yoktur. İstisnai haller dışındaki dava ve takiplerde kanuni temsilcileri tarafından temsil olunurlar.

Somut olayda, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 20.08.2009 tarih ve 2009/1295 E.-2009/1697 K. sayılı kararı ile borçlunun TMK.nun 405.maddesi gereğince vesayet altına alındığı, takibin vesayet kararından sonra 04.11.2011 tarihinde başlatıldığı, ödeme emrinin 21.11.2011 tarihinde kısıtlıya tebliğ edildiği görülmektedir.

Vesayet altına alınma kararından sonra başlatılan takipte, yukarıda açıklanan istisnai durumların varlığı iddia ve ispat edilmediğine göre, kısıtlıyı vasisi temsil edeceğinden ve onun adına itiraz ve şikayet haklarını kullanacağından İİK.nun 61. maddesi kapsamında çıkarılan ödeme emrinin vasiye tebliği zorunludur. Bu husus, kamu düzenine ilişkin olup, her zaman ileri sürülebilir. Kaldı ki, daha önce vasiye çıkarılmış bir tebligatta bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece, kısıtlıya yapılan ödeme emri tebliği işleminin iptaline ve takip henüz kesinleşmediğinden hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken olaya uygun düşmeyen yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vasisinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9556, Karar No: 2018/1169, Tarih: 25.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9556 E.  ,  2018/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından velayet ve kişisel ilişki düzenlemesi, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece ortak çocuk ile babası arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun yaşı nazara alınarak baba yanında yatılı olmayacak şekilde ve kadının halası olduğu belirtile.....evinde ve onun gözetiminde olacak şekilde bir kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Değişen koşullara göre, çocuğun yaşı, eğitim ve sağlık durumları gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ileriki yıllarda her zaman istenebilir. Ayrıca, çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygularını tatmin etmeye elverişli ve yeterli değildir. Velayeti davacı-karşı davalı anneye bırakılan ortak çocuk ile baba arasında, daha uygun süreli ve yatılı kalacak ve infazı mümkün olacak şekilde kişisel ilişki kurmak gerekir. Kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken başkasının evinde ve gözetiminde olacak şekilde infazda güçlük oluşturacak biçimde kişisel ilişki düzenlenmesi ve kişisel ilişki süresinin yeterli olmaması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.01.2018(Prş.)

...
Yargıtay — Esas No: 2021/7673, Karar No: 2022/8524, Tarih: 28.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/7673 E.  ,  2022/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ERCİŞ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi

2- 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz süresinin bitmesi beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda; Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının, şüpheliye tebliğ edilmekle birlikte kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdı yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- UYAP sorgulamasında sanık hakkında 05/04/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali sonrasında Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/312 esas ve 2017/14 karar sayılı ilamı ile verilen hükmün açıklanmasının ertelenmesi kararının 23/01/2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla;

3- UYAP sorgulamasında sanık hakkında 05/04/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali sonrasında Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/312 esas ve 2017/14 karar sayılı ilamı ile verilen hükmün açıklanmasının ertelenmesi kararının 23/01/2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla;

Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11367, Karar No: 2019/10380, Tarih: 12.09.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/11367 E.  ,  2019/10380 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2018/87617

Kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 151/1, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası (2 kez) adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarihli ve 2017/187 esas, 2018/120 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Sanığın üzerine atılı bulunan;

1- Kasten yaralama suçu bakımından 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi gereğince 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini müteakip, anılan Kanun'un 29/1. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 60 gün yerine 90 gün adlî para cezası ile cezalandırılması sonrasında, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 50 gün yerine 75 gün adlî para cezası ile cezalandırılması akabinde, anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince paraya çevirme işlemi neticesinde 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması yerine, 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

2- Mala zarar verme suçu bakımından da 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini müteakip, anılan Kanun'un 29/1. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 60 gün yerine 90 gün adlî para cezası ile cezalandırılması sonrasında, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 50 gün yerine 75 gün adlî para cezası ile cezalandırılması akabinde, anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince paraya çevirme işlemi neticesinde 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması yerine, 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilerek, fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25.10.2018 gün ve 8764 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2018 gün ve ...... sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, 5237 saylı Kanun'un 86/2. maddesi gereğince hükmolunan 120 gün adli para cezasından, anılan Kanun’un 29/1. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapıldığında 60 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, fazla ceza tayini ile 90 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve sonrasında bu rakam üzerinden söz konusu Kanun’un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak hükümlünün 50 gün adli para cezası yerine 75 gün adli para cezasına ve sonuç olarak günlüğü 20,00 Türk lirasından 1.000,00 Türk lirası yerine, 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılarak fazla ceza tayini,