muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2752, Karar No: 2017/1111, Tarih: 14.06.2017

12.07.2016 tarihli oturumda; davacı vekili, dava dilekçesini tekrarla açtıkları davanın tespit davası olduğunu, herhangi bir eda istemlerinin olmadığını belirtmiştir.

Davalı Hazine vekili davanın reddini istemiştir.

Dairemizce ön inceleme yapılmış; ilgili dava dosyaları dosyaya getirtilmiş, hakim ... ile ...'a dava ihbar edilmiş, tüm deliller toplanmıştır.

İhbar olunun hakim ... davaya cevap vermemiş; hakim ... ise 04.03.2016 tarihli cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Davacı vekiline, HMK'nun 74. maddesi gereğince özel yetki içeren vekaletname sunması için süre verilmiş; bu süre sonunda 25 adet davacıdan bu yolda vekaletname alınmış olmasına karşın davacılar ..., ... ve ...'e ait vekaletnameler sunulmamış; davacı vekili bu üç kişiden yeniden vekaletname almasının mümkün olmadığını da bildirmiştir. HMK'nun "Davaya vekalette özel yetki verilmesini gerektiren haller " başlıklı 74. maddesi gereğince açıkça yetki verilmemişse vekil; hakimlerin fiilleri sebebiyle Devlet aleyhine tazminat davası açamaz. Aynı Yasa'nın 77. maddesinde de bu şarta uyulmadan açılmış olan bir davanın açılmamış veya gerçekleştirilen işlemlerin yapılmamış sayılacağı hükme bağlanmıştır. Kendilerinden özel yetki içeren vekaletname getirilmeyen davacılar ..., ... ve ...yönünden ise davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekmiştir.

Dairemizce yapılan incelemede; davanın tespit davası olduğu anlaşılmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yerleşmiş içtihatları gereğince tespit davasının şartlarından bir tanesi de davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Bundan maksat; davacının bir hakkı veya hukuki durumunun halen mevcut bir tehlike ile tehdit ediliyor olması, bu tehdit nedeniyle davacının hukuki durumunun tereddüt içinde olması ve bu hususun davacıya zarar verebilecek nitelikte olması; ve ayrıca kesin hüküm etkisine sahip olmakla birlikte icraya konulma imkanı bulunmayan tespit hükmünün de bu tehlikeyi ortadan kaldırmaya elverişli olmasıdır. Görüleceği üzere dava sözü edilen bu şartları taşımamaktadır. Kaldı ki, eda davası sonunda verilecek olan hüküm ile, aynı zamanda dava konusu hukuki ilişkinin var olup olmadığı da tespit edilerek sonucuna göre eda hükmü kurulacak olması nedeniyle eda davası açılması mümkün olan hallerde tespit davası açılmasında hukuki yarar yoktur.

Hal böyle olunca, davacıların eda davası açmak yerine tespit davası açmış olmalarında hukuki yarar bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekmiş; davanın usulden reddedilmiş olması nedeniyle davacı tarafa disiplin para cezası verilmesi yoluna gidilmeyerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

Davanın usulden reddedilmiş olması nedeniyle davacıya disiplin para cezası verilmesi yoluna gidilmemiştir.

HÜKÜM:

1-..., ... ve ... yönünden davanın HMK:77/1 mad. uyarınca açılmamış sayılmasına,

2-Diğer davacılar yönünden açılan davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle REDDİNE,

3-Red kararı usule ilişkin olduğundan disiplin para cezası tayin ve takdirine yer olmadığına,

Davanın usulden reddedilmiş olması nedeniyle davacıya disiplin para cezası verilmesi yoluna gidilmemiştir.

HÜKÜM:

1-..., ... ve ... yönünden davanın HMK:77/1 mad. uyarınca açılmamış sayılmasına,

2-Diğer davacılar yönünden açılan davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle REDDİNE,

3-Red kararı usule ilişkin olduğundan disiplin para cezası tayin ve takdirine yer olmadığına,

4-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

5-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.000 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak Hazineye verilmesine,”

Dair oybirliği ile verilen 27.09.2016 gün ve 2016/1 E., 2016/1 K. sayılı karar bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm kağıtların okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesine dayalı tazminat miktarının tespiti istemine ilişkindir.

Davacılar vekili Söke ilçesi Avşar köyünde bulunan taşınmaz için Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde müvekkilleri aleyhine 164 tane dava açıldığını, Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesine de 164 tane dava açıldığını, yerel mahkemece davacılar ve davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı olduğu kanısına varılarak müvekkilleri lehine tek vekalet ücretine hükmedildiğini, bu durumun müvekkilleri için büyük hak yoksunluklarına sebebiyet verdiğini, yine yerel mahkemenin dört sebepten davayı reddettiğini, ancak her ret sebebi için ayrı vekalet ücretine hükmetmediğini, verilen kararın kesin olmasına rağmen yasa yolu açık demekle açık kanun hükmüne muhalefet ettiğini, hakim ...’ın Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesindeki dosyada gider avansı yatırılmadığından davayı reddettiğini ve 85,00 TL vekalet ücretine hükmettiğini, HMK’nın 46. maddesinde belirtilen “farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık kanun hükmüne aykırı” şekilde karar verildiğini belirterek tazminat miktarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili uğranıldığı iddia edilen zararın dayanağının bulunmadığını, kararın yasal mevzuata uygun olarak verildiğini, işlemlerde kusur, kast ve hatanın bulunmadığını, sorumluluğu ispata yarayacak yeterli delil sunulmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İhbar olunan hakim ... davacılar vekilinin hangi eylemden hangi miktarda zarar gördüğünü açıklamadığını ve davanın değerinin belli olmadığını, karar tarihinde yürürlükte olan HUMK’nın 427/2. maddesi uyarınca taşınmazın aynına ilişkin davaların temyize tabi olacağının bugün hukukçu olmayan vatandaşın dahi bilebilecek konumda olduğunu, verilen kararın halen temyiz yolunun açık olduğunu, karar tarihinde yürürlükte olan asgari ücret tarifesinin 13/2. fıkrasına göre, 410,00 TL değerindeki davada murislerinin tapudaki payları oranı toplamı 8/39’u olan davalılar lehine en fazla 84,10 TL vekalet ücretine hükmedilebileceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

İhbar olunan hakim ... yargılamaya katılmamış ve beyanda bulunmamıştır.

Özel Dairece yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilamı harcı peşin alındığından başka harç alınmasına mahal olmadığına, karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20172, Karar No: 2013/23118, Tarih: 03.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/20172 E.  ,  2013/23118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8407, Karar No: 2011/1651, Tarih: 14.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8407 E.  ,  2011/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2008 tarih ve 2008/19 - 2008/548 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005 yılı 11.ayından itibaren Konsa Özel Güvenlik Koruma Hizmetleri Ltd. Şti. nde 5188 sayılı Özel Güvenlik Yasasına göre çalışmaya başladığını, 09.11.2005 tarihli kendi imzası bulunmayan ortaklar kurulu kararı ile müdür olarak atandığını ve Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiğini, sonradan bu işlemlerden haberdar olduğunu ileri sürerek şirketin müdürü olduğuna dair tescil işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının yapmış olduğu eksik ya da yanlış bir işlem tespit edilemediği, imza sirküleri verilmemesinin şirket müdürü olarak atanmanın ve tescilin bir şartı olmadığı, tescil işleminin mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı kararı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8717, Karar No: 2016/1691, Tarih: 17.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/8717 E.  ,  2016/1691 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

KARAR NO : 2016/1691 Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : .... İcra Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, .. .. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce ... tarihinde şikayet olunanın iflasına karar verildiğini, müvekkili banka ile müflis şirket arasında akdedilen genel kredi sözleşmeleri uyarınca açılmış kredi hesapları olduğunu, iflasın açıldığı tarih itibariyle müvekkil bankanın çek karnesi sebebiyle . TL alacağı bulunduğunu, iflas müdürlüğünce müflisten alacaklı olanların iflas dosyasına alacak kaydı yaptırması için verilen süreye müteakip müflisten toplam . TL alacaklarının rehinle teminat altına alınan .. TL'lik kısmının şarta bağlı rüçhanlı alacak olarak kayıt ve kabulüne karar verilmesi talep edildiği, iflas idaresinin .. tarihli kararında alacağın tamamının şarta bağlı olarak kabul edilerek sıra cetvelinde 4. sıraya alınmasına karar verildiğini ileri sürerek, alacaklarının .. TL'lik kısmının şarta bağlı rüçhanlı alacak olarak kayıt ve kabul edilmek suretiyle sıra cetvelinin yeniden tanziminine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafın banka ile müflis şirket arasında akdedilen genel kredi sözleşmeleri uyarınca açılmış kredi hesapları olduğu, iflasın açıldığı tarih itibariyle bankanın çek karnesi sebebiyle .. TL alacağı bulunduğu, iflas müdürlüğünce müflisten alacaklı olanların iflas dosyasına alacak kaydı yaptırması için verilen süreye müteakip müflisten toplam .. TL alacaklarının rehinle teminat altına alınan ... TL'lik kısmının şarta bağlı rüçhanlı alacak olarak kayıt ve kabulüne karar verilmesi talep edildiği, oysa rüçhanlı alacakların kanunda açıkça belirlendiği, buradaki alacağın ancak şarta bağlı alacak sayılabileceği, çek hesabına bağlı sözleşmeye dayanarak alacağın rüçhanlı saymanın mümkün olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayetçi, müflise verdiği çek karnesi sebebiyle alacağı olduğunu ve müflise ait mevduat üzerinde genel kredi sözleşmesi uyarınca rehin hakkı bulunduğunu belirterek bir kısım alacağının rehin hakkı sebebiyle rüçhanlı alacak olduğunu ileri sürmüş ve buna ilişkin sözleşmeyi dosyaya sunmuştur. İİK'nın 206. maddesinin ilk fıkrasına göre rehinli alacaklar, sıra cetvelindeki sıralamanın önünde ödenir. Bu bakımdan banka ile mudisi arasında akdedilmiş kredi sözleşmelerinde mudinin bankadaki parasının, mudinin bankaya olan borçlarının teminatı olduğuna dair kayıtlar geçerli bir rehin hakkı niteliğindedir. Kaldı ki, MK'nın 950. maddesinde düzenlenen hapis hakkına ilişkin şartların da bu paralar

bakımından oluştuğu tartışmasızdır. Öte yandan alacağın şarta bağlı olması istenebilir hale gelmesi, rüçhan hakkına sahip olması ise diğer alacaklara kıyasla öncelikle ve tam olarak ödenmesi hususları ile ilgilidir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece yapılacak iş, İİK'nın 219/4. maddesinde gösterilen süre içinde rehne ilişkin işlemlerin şikayetçi banka tarafından yerine getirilip getirilmediği hususu üzerinde durulmak ve sıralamanın, yukarıdaki yasa maddesine uygun biçimde oluşmasını sağlayacak şekilde bir karar vermekten ibaret olup, şarta bağlı alacak ve rüçhan hakkı konusundaki hatalı hukuki değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15, Karar No: 2023/399, Tarih: 10.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/15 E.  ,  2023/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

KARAR : İtirazın reddine

Suç örgütlerinin isimlerini kullanarak birden fazla kişi ile tehditte bulunmak, basit yaralama, mala zarar verme ve nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından İstanbul İnfaz Hâkimliğinin 06.01.2022 tarihli ve 2022/279 Esas, 2022/279 Karar sayılı kararı ile 15 yıl 73 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın bu cezasının Gebze Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, avukatı ile telefonda görüşme hakkına yönelik talebinin reddine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 25.04.2022 tarihli ve 2022/917 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Gebze İnfaz Hakimliğinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/1611 Esas, 2022/1660 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair merci Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/538 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.11.2022 tarihli ve 94660652-105-41-22935-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve 2022/139813 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli ve 2022/139813 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, çözümlenmesi gereken hususun, kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün müdafiî ile telefonda görüşme hakkının bulunup bulunmadığı olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

13.12.2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un başvuru tarihi itibarıyla yürürlükte olan "Hükümlünün telefon ile haberleşme hakkı" kenar başlıklı 66 ncı maddesinin bir numaralı fıkrası şöyledir:

"Kapalı ceza infaz kurumlarındaki hükümlüler, tüzükte belirlenen esas ve usullere göre idarenin kontrolündeki ücretli telefonlar ile görüşme yapabilirler. Telefon görüşmesi idarece dinlenir ve kayıt altına alınır. Bu hak, tehlikeli hâlde bulunan ve örgüt mensubu hükümlüler bakımından kısıtlanabilir."

5275 sayılı Kanun'un "Avukat ve noterle görüşme hakkı" kenar başlıklı 59 uncu maddesinin ilgili kısımları şöyledir:

"(1) Hükümlü, avukatlık mesleğinin icrası çerçevesinde avukatları ile vekâletnamesi olmaksızın en çok üç kez görüşme hakkına sahiptir.

(2) Avukat ve noter ile görüşme, meslek kimliklerinin ibrazı üzerine, tatil günleri dışında ve çalışma saatleri içinde, bu iş için ayrılan görüşme yerlerinde, konuşulanların duyulamayacağı, ancak güvenlik nedeniyle görülebileceği bir biçimde yapılır.

(3) Avukatlar, vekâletnameleri olsa da aynı anda birden fazla hükümlü ile görüşme yapamazlar."

"(1) Hükümlü, avukatlık mesleğinin icrası çerçevesinde avukatları ile vekâletnamesi olmaksızın en çok üç kez görüşme hakkına sahiptir.

(2) Avukat ve noter ile görüşme, meslek kimliklerinin ibrazı üzerine, tatil günleri dışında ve çalışma saatleri içinde, bu iş için ayrılan görüşme yerlerinde, konuşulanların duyulamayacağı, ancak güvenlik nedeniyle görülebileceği bir biçimde yapılır.

(3) Avukatlar, vekâletnameleri olsa da aynı anda birden fazla hükümlü ile görüşme yapamazlar."

5275 sayılı Kanun'un "Hükümlünün, mektup, faks ve telgrafları alma ve gönderme hakkı" kenar başlıklı 68 inci maddesinin ilgili kısımları şöyledir:

"(1) Hükümlü, bu maddede belirlenen kısıtlamalar dışında, kendisine gönderilen mektup, faks ve

telgrafları alma ve ücretleri kendisince karşılanmak koşuluyla, gönderme hakkına sahiptir.

...

(4) Hükümlü tarafından resmî makamlara veya savunması için avukatına gönderilen mektup, faks ve telgraflar denetime tâbi değildir."

5275 sayılı Kanun'un "Tutukluların yükümlülükleri" kenar başlıklı 116 ncı maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"(1) Bu Kanun'un; yüksek güvenlikli kapalı ceza infaz kurumları,.. avukat ve noterle görüşme hakkı... internet olanaklarından yararlanma hakkı, mektup, faks ve telgrafları alma ve gönderme hakkı,... ziyaret ve görüşlerde uygulanacak esaslar,... konularında 66 ilâ 76 ncı maddelerinde düzenlenmiş hükümlerin tutukluluk hâliyle uzlaşır nitelikte olanları tutuklular hakkında da uygulanabilir."

5275 sayılı Kanun'un "Tutukluların hakları" kenar başlıklı 114 üncü maddesinin (5) numaralı fıkrası şöyledir:

"Tutuklunun müdafii ile olan haberleşmesine ve kurum düzeni çerçevesinde temas ve görüşmelerine hiçbir suretle engel olunamaz ve kısıtlamalar konulamaz."

İnfaz tüzüğünün  "Telefonla görüşme hakkı" kenar başlıklı 88 inci maddesinin ilgili kısımları şöyledir:

"(1) Kapalı kurumda bulunan hükümlüler, belgelendirmeleri koşuluyla eşi, üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ve vasisi ile telefon görüşmesi yapabilir.

(2) Telefonla görüşmeleri aşağıda belirtilen esaslara göre yapılır:

a) Hükümlüler, haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakılma veya kısıtlama cezası ile hücreye koyma cezasının infazı sırasında olmamak koşuluyla, idarenin kontrolünde bulunan ve kurumun uygun yerlerine yerleştirilen telefonlardan yararlandırılır,

...

e) Hükümlüler, telefon görüşmesi hakkına sahip oldukları konusunda bilgilendirilir,

(2) Telefonla görüşmeleri aşağıda belirtilen esaslara göre yapılır:

a) Hükümlüler, haberleşme veya iletişim araçlarından yoksun bırakılma veya kısıtlama cezası ile hücreye koyma cezasının infazı sırasında olmamak koşuluyla, idarenin kontrolünde bulunan ve kurumun uygun yerlerine yerleştirilen telefonlardan yararlandırılır,

...

e) Hükümlüler, telefon görüşmesi hakkına sahip oldukları konusunda bilgilendirilir,

f) Hükümlülerin telefonla görüşme gün ve saatleri, kurumda bulunan telefon adedi, başvuru sırası, kurumun asayiş ve güvenliği dikkate alınarak idare tarafından belirlenir. Hükümlüler görüşebilecekleri yakınlarından bir veya birden fazla kişi ile haftada bir kez ve bir telefon numarasıyla bağlantı kurarak kesintisiz görüşme yapabilir. Herhangi bir nedenle görüşme gerçekleşememişse daha önceden bildirilen numaralardan bir diğeriyle görüşebilir. Konuşma süresi görüşme başladığı andan itibaren on dakikayı geçemez. Ancak tehlikeli hükümlü oldukları idare ve gözlem kurulu tarafından belirlenen hükümlüler onbeş günde bir kez olmak ve on dakikayı geçmemek üzere sadece eşi, çocukları, annesi ve babası ile görüşebilir,

g) Hükümlünün, kurumun güvenliğini tehlikeye düşüren, suç oluşturan veya bir suça azmettirme ya da yardım etme sonucunu doğurabilecek konuşmalarda bulunduğu dinleme sırasında belirlendiğinde, görüşme derhâl kesilir. Bu hâlde hükümlü hakkında adlî veya idarî soruşturmaya esas olacak işlemler kurum en üst amiri tarafından yapılır"

5275 sayılı Kanun'un "Kısıtlayıcı önlemler" kenar başlıklı 115 inci maddesinde yer alan, " (1) Tehlikeli hâlde bulunan, delil karartma tehlikesi olan, soruşturmanın amacını veya tutukevinin güvenliğini tehlikeye düşüren veya suçun tekrarına olanak verecek davranışlarda bulunan tutuklulara soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı, kovuşturma evresinde hâkim veya mahkemesince aşağıdaki tedbirler

uygulanabilir: a) Tutuklunun tek başına, sıkı bir rejim altında muhafaza edilmesi ve kaldığı odanın kamera ile izlenmesi. b) Belirli süre ile dışarıyla ilişkisinin, ziyaretçi kabulünün ve telefon görüşmelerinin kısıtlanması.." şeklindeki,