muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4501, Karar No: 2024/435, Tarih: 24.01.2024

Ne var ki, anılan bu görüşüm Sayın Çoğunluk tarafından kabul görmediğinden, uygulanması gereken yasal düzenleme kapsamında somut olayın değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda, öncelikle anılan yasal düzenleme ile “davaya konu parselin imar planı kararları ile umumi ve kamu hizmetlerine ayrılan alanlara denk gelmesi veya iptal edilen uygulama ile tahsis ve tescil edilmiş parsellerde hak sahiplerince yapı yapılmış olması ve benzeri hukuki veya fiili imkânsızlıklar nedeniyle geri dönüşüm işlemleri yapılarak uygulama öncesi kök parsellere dönülemeyeceğinin parselasyon planlarını onaylamaya yetkili idarelerin onay merciince tespiti halinde” şeklinde ön koşullar öngörüldüğünden mahkemece dava konusu taşınmazın imar durumu araştırılarak taşınmazın imar planına göre umumi ve kamu hizmetlerine ayrılan alanlara denk gelip gelmediğinin ortaya konulması ve yine ilgili idarenin kök parsellere dönülüp dönülemeyeceğine dair tespitinin olup olmadığının belirlenmesi gerekecektir.

Mahkemece yapılacak araştırma sonucunda dava konusu taşınmazın 3194 sayılı Yasaya eklenen yeni hüküm kapsamında bulunmadığının belirlenmesi durumunda, davacının mülkiyet hakkının korunması gerektiği ve imar uygulamasının idari yargı yerinde iptali sonucunda yolsuz tescil durumuna düşen sicil kaydına tapu sicilinin tutulması prensipleri uyarınca değer verilemeyeceği dikkate alınarak işin esasının incelenerek bir karar verilmesi gerekeceği açıktır.

Öte yandan, çekişmeli taşınmazın imar planına göre umumi ve kamu hizmetlerine ayrılan alanlara denk geldiğinin anlaşılması veya ilgili idarece kök parsellere dönülemeyeceği yönünde bir tespitin yapılması durumunda, yukarıda değinilen yasal düzenlemeyle “öncelikle davaya konu parselin hak sahiplerinin muvafakati alınmak kaydıyla uygulama sahası içerisinde idarece uygun bir yer tahsis edileceği veya anlaşma olmaması halinde davacı hak sahibinin kök parseldeki yeri dikkate alınarak uygulamadaki düzenleme ortaklık payı kesintisi düşüldükten sonraki taşınmazın rayiç bedeli üzerinden değerinin ödeneceği” hükme bağlandığından davacıya ilgili idareye başvurması için olanak ve süre tanınması, başvuru sonucunda idare tarafından dava konusu taşınmaz bakımından yeni yasal hükmün koşullarının mevcudiyetinin tespitiyle davacı taraf ile anlaşma sağlanarak davacıya uygulama sahası içerisinde uygun bir yerin temlik edilmesi veya idarece davacıya taşınmaz değerinin ödenmesi halinde davanın konusuz kalacağının gözetilmesi gerekecektir.

Ne var ki; getirilen yasal düzenlemenin gerekleri ilgili idare tarafından yerine getirilmediğinde, farklı bir ifadeyle koşulları oluşmasına rağmen davacı ile idarenin anlaşamaması ve davacıya idarece taşınmaz bedeli de ödenmemesi halinde, davacının usul kuralları uyarınca eldeki davayı anılan yeni kanun hükmü gereğince bedele dönüştürebileceği ve böylesi bir durumda da davaya tazminat davası olarak devam edilebileceği gözetilmelidir.

Ne var ki; getirilen yasal düzenlemenin gerekleri ilgili idare tarafından yerine getirilmediğinde, farklı bir ifadeyle koşulları oluşmasına rağmen davacı ile idarenin anlaşamaması ve davacıya idarece taşınmaz bedeli de ödenmemesi halinde, davacının usul kuralları uyarınca eldeki davayı anılan yeni kanun hükmü gereğince bedele dönüştürebileceği ve böylesi bir durumda da davaya tazminat davası olarak devam edilebileceği gözetilmelidir.

Anılan hususlar, gerek yeni yasa hükmü, gerek usul kuralları –adil yargılanma ve hukuki dinlenilme hakları, usul ekonomisi, vd.- gerekse Anayasamızın 35 inci maddesiyle ve kanunlarımızla ve de AİHS’nin Eki Birinci Protokolün “Mülkiyetin Korunması” başlıklı 1 inci maddesi ile güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edilemeyeceğine ilişkin hükümlerin gereğidir.

Somut olayda; davacıların miras bırakanın kayden paydaşı olduğu 118 ada 90 parsel sayılı taşınmazda davalı ... tarafından 11.09.2015 tarih ve 47 sayı ile 18.09.2015 tarih ve 48 sayılı Encümen kararları ile imar uygulaması yapılarak imar parselleri oluşturulduğu, ancak şuyulandırma işlemine ilişkin Belediye Encümen kararlarının Tokat İdare Mahkemesi’nin 08.05.2017 tarih ve 2016/436 Esas, 2017/387 Karar sayılı ilamıyla iptal edildiği ve eldeki dosyada Yerel Mahkemece verilen kararın gerekçesinde bu idari yargı yerinde verillen iptal kararının 08.09.2017 tarihinde kesinleştiğinin belirtildiği görülmektedir.

Hal böyle olunca; yargılama giderleri bakımından Sayın Çoğunluğun görüşüne katılmakla birlikte işin esası bakımından, 3194 sayılı Yasanın 18 inci maddesine eklenen fıkranın eldeki davanın reddini öngörmediği, davacıların mülkiyet hakkı sahibi olduğu ve davada devam eden hukuki yararlarının bulunduğu gözetilerek, değinilen yeni yasal düzenlemenin koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin öncelikle belirlenmesi ve sonrasında yukarıda açıklandığı üzere işlem yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2 nci Hukuk Dairesi kararının bozulması görüşünde olduğumuzdan Sayın Çoğunluğun kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/14365, Karar No: 2015/18848, Tarih: 03.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14365 E.  ,  2015/18848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık....'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 31/3, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ...Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2014 tarihli ve 2014/128 esas, 2014/210 sayılı kararına karşı ... Bakanlığı'nın 03.04.2015 tarih ve 2014/7370 – 23514 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.04.2015 tarih ve 2015/128064 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Sanığın kasten yaralama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 120 gün adli para cezası üzerinden hesaplama yapılarak sanığın 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da cezanın teşdiden uygulandığına dair bir ifade bulunmaması karşısında, suç tarihi dikkate alındığında 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanun’un 52/2, maddesi uyarınca temel ceza olarak tespit edilecek 5 tam gün sayısı üzerinden öncelikle aynı Kanun’un 61/8. maddesi gereğince indirim ve artırımların yapılması ve belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında,

2) 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4. maddesinde yer alan, “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki ve aynı maddenin 11. fıkrasında yer alan, “infaz edilen hapsin süresi, adli para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adli para cezasının tahsili için ilam, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adli para cezası tahsil edilir.” biçimindeki düzenleme karşısında, fiili işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

...Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ...Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2014 tarihli ve 2014/128 esas, 2014/210 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık eylemini silahla işlediğinden cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılarak 7 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın yaşı nedeniyle cezasında TCK'nin 31/3.maddesi uyarınca (1/3) oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından hesaplanarak sanığın sonuç itibariyle 60 Türk Lirası Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına; hüküm fıkrasından “...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtar yapıldı)” kısmının çıkarılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16608, Karar No: 2011/9409, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16608 E.  ,  2011/9409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, PTT Genel Müdürlüğüne ait “2480 adet işyeri alarm sisteminin kurulması işi” ile ilgili gerekli finansmanın sağlanması konusunda davalılar ile 28/08/2006 tarihinde sözleşme imzaladıklarını, sözleşme gereğince davalıların ihale ile teminini üstlendikleri malların satın alınması için, 300.000.TL finansman bedelini, davalı şirket sahibi ve sözleşmenin kefili olan diğer davalı ...'in banka hesabına 04/09/2006 tarihinde havale ile gönderdiğini, ancak davalılar tarafından alınan ihalenin iptal edildiğini, ödediği bedelin sadece 278.000,00 TL'lik kısmının iade edilip, 22.000.TL’lik kısmının ise iade edilmediğini, alacağının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ayrı ayrı vermiş oldukları cevap dilekçeleri ile, davanın reddini dilemişler, açmış oldukları karşı davalar ile de, davalı-karşı davacıdan kendilerinin alacaklı olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davalılardan ..., 2.000,00 TL, diğer davalı OGSM Elektronik A.Ş. ise 1.000,00 tazminatın davalı-karşı davacıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece kısa kararda, “davalılar tarafından ... 3. İcra Müdürlüğünün 2007/8534 sayılı icra takibine yapılan itirazın kısmen iptaline, takibin 26.170,83.TL üzerinden (Davalılardan ... 26.094,44.TL'den

Mahkemece kısa kararda, “davalılar tarafından ... 3. İcra Müdürlüğünün 2007/8534 sayılı icra takibine yapılan itirazın kısmen iptaline, takibin 26.170,83.TL üzerinden (Davalılardan ... 26.094,44.TL'den

sorumlu olmak üzere) devamına, 22.000,00.TL asıl alacağa, takip tarihinden itibaren %25 ve değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, davalı-karşı davacı ... tarafından açılan karşı davanın reddine, davalı-karşı davacı OGSM Elektronik San ve Tic. AŞ tarafından açılan karşı davanın ise HUMK'nun 409/5 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına” şeklinde, gerekçeli kararda ise, “asıl davada, tahsilde tekerrür olmamak üzere; Davalılar tarafından ... 3. İcra Müdürlüğünün 2007/8534 sayılı icra takibine yapılan itirazın kısmen iptaline, takibin 26.170,83.TL üzerinden (Davalılardan ... 26.094,44.TL'den sorumlu olmak üzere) devamına, 22.000,00.TL asıl alacağa, takip tarihinden itibaren %25 ve değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, 10.468,33.TL %40 icra inkar tazminatının (... 10.437,78.TL ile sorumlu olarak) davalılar karşı davacılardan tahsiline, davacı-karşı davacı ... tarafından açılan karşı davanın reddine, davacı-karşı davalı OGSM Elektronik San ve Tic. AŞ tarafından açılan karşı davanın ise HUMK'nun 409/5 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına” şeklinde hüküm kurulmuş, karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki 2010/16608-2011/9409

maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, icra inkar tazminatı ile ilgili olarak kısa kararda, “%40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda ise, “10.468,33.TL %40 icra inkar tazminatının (... 10.437,78.TL ile sorumlu olarak) davalılar karşı davacılardan tahsiline” şeklinde hüküm kurulmuş olması, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 388,60 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 14.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3418, Karar No: 2017/5859, Tarih: 06.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3418 E.  ,  2017/5859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/09/2006-31/12/2009 tarihleri arasında çalıştırılan sigortalılara aylık ücretiyle birlikte ödenen yol yardımlarının sigorta primine esas kazanç niteliğinde olmadığının tespitine, yol bedelleri üzerinden ödenen primlerin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı şirketin Kurum işleminin iptali ve yol ve yemek yardımı adı altında yaptığı prime esas kazanç tutarı olan 138.135,83 TL nin yasal faizi ile iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece hükümde yazıldığı şekilde istemin kısmen kabulüne karar vermiştir.

İhtilaflı dönemde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve ... Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabı da göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

Somut olayda Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı şirketçe yol ve yemek yardımları üzerinden davalı Kurum'a ödenen ve ödenmesi gereken prim tutarlarının açıkça gösterilmediği anlaşılmakla bu şekilde denetime elverişsiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Somut olayda Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı şirketçe yol ve yemek yardımları üzerinden davalı Kurum'a ödenen ve ödenmesi gereken prim tutarlarının açıkça gösterilmediği anlaşılmakla bu şekilde denetime elverişsiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, yemek yardımları için; ... ve ... Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek yardımı ödemelerinin prim matrahına dâhil olmadığı; yol yardımları için ise yapılan yardım ödemelerinin sigorta primine hiç bir şekilde dahil olmayacağı gözönünde bulundurularak her dönem için ay be ay gösterilmek üzere davacı şirketçe bu kalemler üzerinden Kurum'a ödenen prim tutarı ile ödenmesi gereken prim tutarı arasında hesaplama yapılarak alınacak bilirkişi raporu doğrultusunda davacı şirketçe Kurum'a yapılan yersiz prim ödemesi olup olmadığını açıkça ortaya koyduktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davacı ve davalı Kurum vekillerinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacıya iadesine, 06/07/2017 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17782, Karar No: 2017/20037, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17782 E.  ,  2017/20037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.