muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24568, Karar No: 2018/11683, Tarih: 22.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24568 E.  ,  2018/11683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı erkeğin 17.11.2016 tarihli dilekçesiyle temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz edilen hükmün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/10068, Karar No: 2016/2075, Tarih: 03.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/10068 E.  ,  2016/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN; Kapatılan Sulh Ceza Mahkemesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Ek karar onama

İlk derece mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10228, Karar No: 2010/19208, Tarih: 04.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10228 E.  ,  2010/19208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3964, Karar No: 2014/12718, Tarih: 26.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3964 E.  ,  2014/12718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık ... ve ... haklarında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmamaları nedeniyle fiilin faili olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14043, Karar No: 2019/1016, Tarih: 11.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/14043 E.  ,  2019/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, davacı, Sosyal Güvenlik Kurumuna prim ve gecikme cezası borcu bulunan dava dışı Limited Şirketinin 2.000 pay sahipli ortaklarından olduğunu, ayrıca şirketin müdürü iken şirketteki paylarını 17.05.2005 tarihli, Noterde yapılan Limited Şirket Hisse Devir Senedi ile devrederek müdürlükten istifa ettiğini, söz konusu devrin, devir tarihinden itibaren ortaklar kurulu kararı alınıp ticaret sicilinde ilan edilmemesi üzerine, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/123 Esas sayılı dosyasına kayden açtığı dava sonucunda, devir işleminin ticaret siciline tesciline karar verildiğini, bu süreçte dava dışı Limited şirketinin borcundan dolayı hakkında haciz işlemi yapıldığını belirterek, anılan Limited Şirketi nedeniyle şahsen sorumlu tutulduğu bedelin tespiti ile şahsen sorumlu bulunmadığı ve borçlu olmadığının tespiti ile dava konusu çekleri ödemek zorunda kalması durumunda İİK 72/6 maddesi gereğince davaya ödeme kaydıyla istirdat davası olarak devamına karar verilmesini istemiş, 03.05.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, 13.395,00 TL olarak açtıkları dava değerini, 16.155,93 TL olarak ıslah ettiklerini ve 17.05.2005 tarihinden sonra doğan borçlardan sorumlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile, davalı Kurum tarafından düzenlenen 2007/010909 sayılı ödeme emrine konu borç miktarı olan 16.155,93 TL borç miktarından davacının sorumlu olmadığının tespitine, 17.05.2005 tarihinden sonra doğan borçlarla ilgili dosyada bir ödeme emri olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına verilmişse de, hükmün kendi içinde çelişkili olduğu anlaşılmaktadır. Zira dava konusu borca ilişkin ödeme emrinde, dava dışı Limited Şirketine ait prim borcunun 2005 yılı 5-6-7-8-9-10-11-12 ayları ile 2006 yılı 1-2-3-4-5-6-7. aylarına ilişkin olduğu görülmekle, söz konusu borcun, 17.05.2005 tarihli Limited Şirket Hisse Devir Senedinin yapıldığı tarihten sonra doğduğu dikkate alınmaksızın, eksik ve yanılgılı değerlendirme sonucu kısmen kabul kararı verilmesi hükmü kendi içinde çelişkili kılacağından, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7569, Karar No: 2021/6010, Tarih: 22.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7569 E.  ,  2021/6010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçuna yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısı sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulmadığı gerekçesiyle de temyiz isteminde bulunmuşsa da, konut dokunulmazlığını bozma suçundan dava açılmadığı ve zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün olduğundan o yer Cumhuriyet savcısının konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına göre onsekiz yaşını doldurduğu tarihten sonraki 18.02.2014, 05.03.2014, 18.06.2014, 21.01.2015, 13.05.2015 tarihli duruşmalar ile 25.11.2015 tarihli karar oturumunun açık yerine gizli yapılması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 182. ve 185. maddelerine aykırı davranılması,

b-05.07.2013 tarihli olay yeri basit kroki ve görgü tespit tutanağına göre; motosikletin çalındığı yere ilişkin olarak, binanın bahçesi ile çevresinde istinat duvarının olmadığı, motorun çalındığı yerin sokak içerisi olduğunun belirtilmesi ve krokiden eklenti niteliğinin tam olarak teşhis edilememesi yanında müştekinin 05.07.2013 tarihli kolluk beyanında suça konu motosikletini ikamet ettiği binanın altına açık alana kilitlemeden parkettiğini, mahkemede ise motosikletin binanın altında park halinde bulunduğunu ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin gerçekleştiği yerin bina eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak duraksamaya yer bırakmayacak şekilde araştırılııp, eklenti niteliğindeki yerden çalınmış ise eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında, ancak açık alanda bulunduğunun tespiti halinde aynı Kanun'un 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8031, Karar No: 2010/20756, Tarih: 23.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8031 E.  ,  2010/20756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince :

Borca itiraz üzerine icra hakimi mutlaka duruşma açmak ve itirazı duruşmalı incelemek zorundadır. Tayin edilen duruşma gününde taraflar gelmezler veya alacaklı gelip de davayı takip etmeyeceğini bildirir ise, mahkemece HUMK'nun 409. maddesi uyarınca dosya işlemden kaldırılır. Ancak taraflar gelmese bile yetki itirazı hakkında gereken kararı verir.

Somut olayda borçlunun takip dayanağı senetlerin bedelsiz olduğu ve senetlerden ikisinin de takipten önce zamanaşımına uğradığı, senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiaları borca itiraz olup, 17/09/2009 tarihli celseye katılmayan, mazeret de bildirmeyen borçlunun davayı takip etmediği, aynı celseye gelen alacaklı vekilinin de davayı takip etmeyeceğini bildirdiği görülmektedir. Bu durumda mahkemece HUMK'nun 409. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22787, Karar No: 2021/1312, Tarih: 01.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22787 E.  ,  2021/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, suça konu malın değerinin azlığı sebebiyle atılı suçtan TCK'nın 145. maddesi gereğince sanığın cezasında indirim yapılması gerekirken, somut olayda suçun işleniş şekli ve özellikleri yönünden şartları oluşmadığı halde CMK'nın 223/4. maddesi gereğince hırsızlık suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

2-Apartman boşlukları binanın ortak alanı ve binadaki tüm dairelerin eklentisi olduğu gözetilmeden, müştekinin ikametinin eklentisi olan merdiven boşluğundan ayakkabılarının çalındığının oluşa uygun biçimde kabul edilmesine karşın, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan sanığın mahkumiyeti yerine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı şeklindeki dosya içeriğine uymayan gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14574, Karar No: 2012/16077, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14574 E.  ,  2012/16077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenmesine gerek görülen ödeme emri tebliğ parçasının tebliğ tarihini gösteren yüzü de olmak üzere tasdikli örneğinin gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17441, Karar No: 2018/25021, Tarih: 21.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17441 E.  ,  2018/25021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde 02.05.2011-06.11.2013 tarihleri arasında saha satış lideri ve sonrasında da saha satış şefi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti ve fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai alacağının hesabı noktasındadır.

Mahkemece, davacıya ödenen performans primleri mahsup edilmek suretiyle bilirkişi tarafından tespit edilen fazla çalışma alacağı hesabından 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra kalan alacak miktarı hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamına göre, davacının aylık sabit ücret + prim karşılığında çalıştığı, özellikle davalı tanığının satış kotasına göre prim ödendiği şeklinde ki beyanından davacının kotaya bağlı prim usulüyle çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının fazla mesai alacağı hesaplanırken fazla mesai alacağından ödenen primlerin mahsubu ile bakiyesine hükmedilmesi hatalıdır. Burada fazla mesai alacağının hesaplanmasında yapılması gereken, aylık sabit ücret kısmının 1,5 çarpanı ile, prim karşılığının ise 0,5 katsayısı ile çarpılarak sonuca ulaşmaktır. Mahkemece, fazla mesai ücreti hesaplamasında açıklanan bu hususlara dikkat edilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/664, Karar No: 2016/2372, Tarih: 30.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/664 E.  ,  2016/2372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Suç örgütü kurmak ve yönetmek, suç örgütüne üye olmak, Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, eziyet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- İstanbul Emniyet Müdürlüğünün 19.02.2014 tarihli ekspertiz raporuna göre; parmak izleri alınan sanık ... kimlik bilgileri ile 06.09.2011 tarihinde... Emniyet Müdürlüğünce hakkında işlem yapılan “Al Amin” isimli kişinin parmak izlerinin “AYNI” olduğu, diğer sanık ...'ye ait kimlik bilgilerini kullanan kişi ile de “... ” kimlik bilgilerini kullanan kişinin parmak izleri ile “AYNI” olduğuna ilişkin tespitin bulunduğunun anlaşılması karşısında, her türlü şüpheden uzak şekilde adı geçen sanıkların kimliği tespit edilip ilgili makamlar aracılığıyla nüfus kayıtları getirtilip her bir olayda suçun faillerinin açık kimliklerinin duruşmada okunup hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 209. maddesine aykırı davranılması,

2- Yakınan ...'e yönelik eylem ile ilgili olarak yürütülen soruşturmada 25.08.2013 tarihli onaysız adli rapor ile 26.08.2013 tarihli onaylı yakınan beyanlarından başkaca belge bulunmadığının anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırılmayı da önlemek amacıyla, adı geçen yakınana yönelik eylemler nedeniyle sanıklar ..., ... ve ... hakkında açılmış başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yetinilip yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

a- Sanıkların, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyları üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluklarının sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

b- T.C.Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.03.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1, Karar No: 2024/95, Tarih: 28.02.2024

**Ceza Genel Kurulu         2023/1 E.  ,  2024/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2021/144750

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 4. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 2021/238 Değişik iş

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Fuhuş suçundan sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227/3, 62, 52/2 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 3.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.03.2021 tarihli ve 601-350 sayılı hüküm, Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 238 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmek suretiyle aynı tarihte kesinleşmiştir.

Bu hükme yönelik Adalet Bakanlığının 09.11.2021 tarihli ve 18339-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebi ve bu talep üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 30.12.2021 tarihli ve 144750 sayılı ihbarnamede; "Somut olayda, sanığın internet sitesinde takma ad ile görüntüsünü içeren ilan vererek kendi nam ve hesabına fuhuş yaptığı, sanığın kendi fuhşuna yönelik hareketlerinin atılı suçu oluşturmayacağı, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı," gerekçesiyle kararın kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 07.06.2022 tarih, 3677-14389 sayı ve oy çokluğu ile; "Fuhuş suçunun faili herkes olabilecektir. Esasen söz konusu düzenlemenin bir anlamda fuhuş eyleminin reklamını cezalandırma hedefi olduğu nazara alındığında fıkrada düzenlenen suçun mağdurunun toplumu oluşturan herkes olduğunun kabulü gerekir, dolayısıyla failin söz konusu fuhşu yapan kişi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır." gerekçesiyle kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

Daire Üyeleri .... ve ....; "TCK'nın 227/3. maddesinin düzenlendiği yer, fuhuş eyleminin kendisi suç oluşturmaz iken fuhuş yapmak için reklam niteliğinde belge hazırlayan kişinin eyleminin suç oluşturması, mağdur ile sanığın aynı kişi ile birleşmesinin bu suç yönünden mümkün olmadığı," düşüncesi ile karşı oy kullanmışlardır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.10.2022 tarih ve 144750 sayı ile; "Fuhuş suçunda suçun mağduru kendisine fuhuş yaptırılacak kimse olduğundan dolayı mağdurun kendi fuhşunu kolaylaştırmak, kendi fuhşunun hazırlık hareketini yapmak maksadıyla TCK'nın 227/3. maddesinde düzenlenen fiillerden birisini işlemesi durumunda, fuhuş suçunun mağduru aynı zamanda faili olamayacaktır. Diğer anlatımla kişi aynı suçun hem mağduru hem de faili sıfatını taşımamalıdır.