muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3401, Karar No: 2021/651, Tarih: 01.02.2021

Örgütün anlatılan yapılanması çerçevesinde, “örgüt mensupları ve örgütsel faaliyetler bakımından yoğunluk içermeyen ilçe imamları”, “semt imamları”, “mahalle imamları”, “ev imamları (abileri)”, “talebe imamları”, “serrehberler”, “belletmenler” gibi ilk üç katman mensuplarının ise örgüt yöneticisi olarak kabul edilmesi mümkün görülmemektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; toplanıp tartışılan delillere göre,

Her ne kadar ilk derece mahkemesi gerekçeli kararında “sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün kuruluşundan itibaren örgüt içerisinde örgüt kurucusu ve yöneticisi olarak çekirdek kadroda yer aldığı, 1970 yılında örgüt lideri tarafından hazırlanan yemin metnini ve görev dağılımını okuyarak ve kabul ederek örgütsel bağlantılarını kesintisiz olarak devam ettirdiği, örgüt lideri ... ...'in güvendiği en sadık yöneticilerden olduğu, çocuklarının isimlerinin örgüt lideri tarafından konulmasının da bu duruma işaret ettiği, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün, mensuplarının sadakat ve bağlılıklarını arttırmak, örgütsel faaliyetleri planlayıp düzenlemek, örgüte yeni eleman kazandırmak, örgüte mali kaynak sağlamak, örgütsel eğitim vermek, örgüt içi disiplini sağlamak, talimatları alt birimlere ulaştırmak ve örgütün günlük olaylar karşısında geliştireceği tavrın tespit edilerek mensuplarına bildirmek adına sistemli ve düzenli olarak organize ettiği toplantılara katıldığı, tüm bunlara göre sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün kurucusu ve yöneticisi olduğunu” kabul etmiş ise de; tanıkların beyanlarında geçen, sanığın Amerika’ya ... ...’in yanına sohbetlere gidip gitmediğinin sanığın yurt dışı giriş-çıkış kayıtlarının incelenerek değerlendirilmesi gerektiği, tanık ...’in ... ... ile konuşmalarında "sanığın Güney Afrika, Mozambik, Madagaskar, Kenya gibi ülkelere giderek sohbet yaptığı ve genel düzeni denetlediğini" söylemesi karşısında, ... ...’in duruşmada tanık olarak dinlenilmesinin sağlanması, ayrıca dosyaya istinaf aşamasında beyanları gelen Gizli tanık Aslancan’ın ifadelerinin CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyeceklerinin sorulması, gerekirse 5271 sayılı CMK’nın 58/2-3. maddeleri gözetilerek tanık sıfatıyla dinlenmesi, sonucuna göre sanık hakkında silahlı terör örgütü kurma veya yönetme suçundan cezalandırılması, ilgili hususların tespit edilememesi durumunda ise sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu, örgütsel faaliyetlerinin yoğunluğu ve konumu gözetilerek üst hadde yakın şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz belgelere dayanan gerekçeyle eksik araştırma sonucunda sanığın silahlı terör örgütü yöneticiliğinden mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, suçun vasıf ve mahiyeti, mevcut delil durumu, bozma nedeni, verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alındığında tahliye talebinin reddine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5113, Karar No: 2024/7116, Tarih: 04.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/5113 E.  ,  2024/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/117 E., 2023/371 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin ; mahalli Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın TCK’nın 85/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca 14.600,00 TL, sanık ... hakkında TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4. Maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezasına cezalandırılmalarına ilişkin kararların sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.12.2022 tarihli kararıyla sanık ... yönünden "...sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi..." nediyle, sanık ... yönünden ise "...sanığın asansör boşluğunda gerekli önlemi aldıklarına dair savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin ve inandırıcı bir delil bulunmaması nedeniyle beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi," nedenleriyle bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, sanık ... 'ın TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... hakkındaki hükmün onanmasına, sanık ... hakkındaki hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; Sanıkların birinin beraat etmesi, diğerinin ise para cezası ile cezalandırılmasının kabul edilebilir olmadığına, gencecik bir insanın hayatının söz konusu olduğuna, sanıkların bu şekilde adeta kurtulmalarının hakkaniyete uygun olmadığına, sanığa günlük 20’liradan para cezası verilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; Sanık ... hakkında bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan dolayı TCK'nın 85/1, 22/3 ve 62/1 maddeleri uygulanmak suretiyle verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının aynı yasanın 50/4 maddesi uyarınca 50/1 maddesine göre para cezasına çevrilerek neticeten sanığın 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağı olmadığına, kazanın ölen işini yaparken gerçekleşmediğine, ölenin kendi kusuru ile neticeye sebebiyet verdiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağı olmadığına, kazanın ölen işini yaparken gerçekleşmediğine, ölenin kendi kusuru ile neticeye sebebiyet verdiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; (temyiz dışı) sanık ...'un temsilcisi olduğu ... San. Tic. Ltd. Şti'nin dava konusu olayın yaşandığı inşaatın müteahhitliğini yaptığı, inşaatın yapı denetim işini (temyiz dışı) sanık . ...'in sorumlusu olduğu ... Denetim Ltd. Şti'nin yaptığı, sanık ...'in temsilcisi olduğu .... San. Tic. Ltd. Şti'nin, bu inşaatın asansör işini taşeron olarak üstlendiği, ... Çatı isimli firmanın sahibi olan sanık ...'ın ise ... San. Tic. Ltd. Şti'nin çatı, oluk ve su boruları işini taşeron olarak üstlendiği, mağdur ...'ın da sanık ...'ın yanında işçi olarak çalıştığı, olay tarihinde sanık ... ve ölenin de içinde bulunduğu işçilerinin olayın yaşandığı inşaatın su borularını takmak için gittikleri, inşaat içinde mağdurun üst katlarda çalıştığı sırada binanın katlarından asansör boşluklarına açılan noktalarda uyarı levhalarının bulunmaması, yeterli aydınlatmanın olmaması ve asansör boşluğuna açılan kısımlarda gerekli güvenlik önlemlerinin alınmayıp, asansör boşluklarına açılan yerlerin engellerle kapatılmamış olması nedeniyle mağdurun çalıştığı sırada asansör boşluğunu fark edemeyerek asansör boşluğuna düşerek öldüğü olayla ilgili gerek soruşturma aşamasında gerekse yargılama aşamasında iş güvenliği uzmanlarınca düzenlenen, bilirkişi raporları uyarınca meydana gelen kazada taşeron veya alt işverenin pozisyonunun asıl işverenle birlikte müteselsilen sorumluluğu gereği asıl işverene atfedilen çalışmalar esnasında gerekli güvenlik tedbirlerini almayan, çalışanına kişisel koruyucu donanım vermeyen ve kullanılmasını sağlamayan iş sağlığı ve güvenliği eğitimleri konusunda iş yerinde genel bir eğitim programı hazırlamayan, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması ve sürdürülebilmesi amacıyla çalışanlarını bilgilendirmeyen sadece yaptıkları işi öğretmek ile yetinmeyip öğretilmiş olan güvenlik tedbirlerinin çalışma sırasında uygulanmasını sağlamayan ve buna uygun bir denetim mekanizması kurarak denetlemeyen, iş yerinde çalışma alanları ve iş pozisyonlarına göre mevcut ve muhtemel durumları içeren risk değerlendirmesi yapmayan, çalışanlarına iş yerinde maruz kalacakları sağlık ve güvenlik risklerini dikkate alarak sağlık gözetimi yapmayan ve sağlık raporu aldırmayan, çalışanlara mesleki eğitim belgesi aldırmayan ölenin yanında çalıştığı alt iş veren sanık ...'ın kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu, olay tarihinde 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 9.maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre icra edilen iş kolunun çok tehlikeli işler kapsamında yer aldığı; 6331 sayılı Kanunun 15. maddesine göre, çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde çalışacakların yapacakları işe uygun olduklarını belirten sağlık raporu almadan işe başlatılamayacakları, 17

...'ın kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu, olay tarihinde 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 9.maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre icra edilen iş kolunun çok tehlikeli işler kapsamında yer aldığı; 6331 sayılı Kanunun 15. maddesine göre, çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde çalışacakların yapacakları işe uygun olduklarını belirten sağlık raporu almadan işe başlatılamayacakları, 17. maddesine göre ise, mesleki eğitim alma zorunluluğu olan çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde yapacağı işle ilgili mesleki eğitim aldığını belgeleyemeyenlerin çalıştırılamayacağı düzenlemelerine yer verildiği; dosya içeriğine göre ölenin, çok tehlikeli işte çalışabileceğine dair sağlık raporu alınmadığı, icra ettiği faaliyete uygun mesleki eğitimler verilmediği anlaşılmakla, sanık ...'ın ölenin ölümünde gerekli önlemleri almayarak bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verdiği kabul edilerek sanığın 5237 sayılı yasanın 85/1, 22/3 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık ...'in ise her ne kadar bilirkişi raporlarında asansör boşluklarının girişlerinin güvenliğini hem çalışma esnasında hem de çalışma sonrası yeterli güvenliğini alıp diğer vazifelerde çalışan işçilerin güvenliğini tehlikeye sokmaktan sorumlu olduğu, ikaz ve uyarıcı levhalar kullanmaması nedenleriyle tali kusurlu olduğu belirlenmiş ise de, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, olay tarihinden yaklaşık 45 gün önce asansörün ray ve kapı kasalarının montajını tamamladıklarını, montajı yapmadan önce asansör boşluklarının önünde bulunan korumalıkları kaldırarak montajı yaptıklarını, işlemleri tamamladıktan sonra tekrar korumalıkları yerlerine koyarak inşaattan ayrıldıklarını, bu vakitten sonra kendisi ve işçilerinin inşaata gitmediklerini, montajdan sonra kapı kasasının kenar duvar iç sıvası ve kapı kenarı mermerlerinin yapılması gerektiğini, kendilerinden sonra boşluklara konulan kalasların kaldırılmış olabileceğini beyan ettiği, işçileri olan tanıklar ... ve ...’nin de binadaki bütün boşluklara inşaatın bekçisi ile kalas çakıp bıraktıklarını, yaklaşık 40 gün sonra olayın meydana geldiğini belirttikleri, inşaat bekçisi tanık ...’ın ise beyanında, kendisi kalas çakarken asansör firması elemanlarının kendisine yardım ettiğini onun dışında firma elemanlarının boşluklara kalas çakmadıklarını beyan etmekle beraber asansör firması elamanlarının kazadan önce en son geldiklerinde asansörün kaynak işinin bittiğini, kaynak işi bittikten sonra boşluklara kalasları kendisinin çaktığını, kalaslar çakıldıktan sonra fayans, boyacı, sıvacı, yalıtımcı ve olukçuların inşaatta çalıştıklarını, asansör boşluğuna açılan kalasların kim tarafından çıkartıldığını bilmediğine dair beyanı gözetildiğinde, sanığın asansör boşluğunda gerekli önlemi aldıklarına dair savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin ve inandırıcı bir delil bulunmaması nedeniyle CMK 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A-Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Kararına Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık hakkında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B-Sanık ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Mahalli Cumhuriyet Savcısının, Katılan Vekilinin ve Sanık Müdafinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde;

B-Sanık ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Mahalli Cumhuriyet Savcısının, Katılan Vekilinin ve Sanık Müdafinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu mahkemece kabul edilen sanık hakkında, tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8385, Karar No: 2018/9754, Tarih: 25.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/8385 E.  ,  2018/9754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2007 tarih ve 2006/428 Esas, 2007/480 Karar sayılı ilamı ile kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nun 265/1, 3, 51/1 maddeleri uyarınca 12 ay erteli hapis cezasına hükmedildiği ve erteli hükmün sadece sanık müdafii tarafından sanık lehine temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz bulunmadığı, Yargıtay 9. Ceza Dairesi Başkanlığı tarafından, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun değerlendirilmesi bakımından bozulduğu anlaşıldığı halde, önceki mahkumiyet hükmündeki hapis cezasının ertelenmesi husununun sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma sonrası İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 tarih ve 2013/56 Esas, 2014/155 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında görevli memura karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan tayin edilen 6 ay 20 gün hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına dair kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nce onanmasına ilişkin 19.04.2018 tarih ve 2017/22534 Esas 2018/4517 sayılı kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı üzerine yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı kapsamına göre sanık ...'ın kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçu nedeniyle sınırlı yapılan incelemede;

Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçu nedeniyle verilen erteli hapis cezasına dair hükmün aleyhine temyiz bulunmadığı, bozma öncesi verilen hapis cezasının ertelenmesine dair hükmün sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve bu nedenle bozma sonrası verilen mahkumiyet hükmünde hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına hükmedilerek CMUK.nun 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edildiği anlaşılmakla, yerinde görülen itirazın kabulü ile;

Dairemizin 19.04.2018 gün ve 2017/22534 Esas, 2018/4517 Karar sayılı ilamında, sanık ...'ın kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin verilen onama kararının kaldırılarak, yerine gelmek üzere ;

‘‘ Sanığın diğer sanıklarla beraber TCK.nun 37. maddesi kapsamında fiil ve irade birliği içerisinde direnme eylemini gerçekleştirmesi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Suçun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimanın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın TCK.nun 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevi yaptırmamak için direnme suçu nedeniyle verilen erteli hapis cezasına dair hükmün aleyhine temyiz bulunmadığı, bozma öncesi verilen hapis cezasının ertelenmesine dair hükmün sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve bu nedenle bozma sonrası verilen mahkumiyet hükmünde hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına hükmedilmesi suretiyle CMUK.nun 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün altıncı parağrafından "TCK.nun 51" ibaresinin çıkarılarak, parağrafın sonundaki "yer olmadığına" ibaresinden sonra gelmek üzere ''CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının TCK.nun 51. maddesine göre ertelenmesine, "TCK.nun 51/3 maddesi uyarınca bir yıl denetim süresi belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi ve hükmün hak yoksunluğuna dair beşinci parağrafının kaldırılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün "DÜZELTİLEREK ONANMASINA" ibarelerinin eklenmesine, dairemiz ilamındaki diğer hususların aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 25.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7233, Karar No: 2015/32048, Tarih: 10.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/7233 E.  ,  2015/32048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/328408

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Mersin 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2012/872, 2013/501

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : Z.. K..

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Şevket Pozcu Lisesi'ne öğrenci olmadığı halde girmek isteyen ve fakat müdür baş yardımcısı tarafından engellenip, uzaklaştırılan, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, bir süre sonra tekrar gelip okul binasının doğu giriş demirden mamül kapasının 110X130 cm ebatlı camına tekme atarak kırması eyleminin "Kamu malına zarar verme" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.