muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8832, Karar No: 2021/2070, Tarih: 11.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8832 E.  ,  2021/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :OSMANİYE 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda; Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının, şüpheliye tebliğ edilmekle birlikte tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-Hükümden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanığa Osmaniye Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 22.01.2015 tarihli çağrı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; ancak sanığın yasal sürede herhangi bir başvuru yapmaması üzerine, sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk ihtarata uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,

4-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5-Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken sanığın adli sicil kaydında yer alan, daha ağır cezayı içeren Gaziantep 1. Ceza Mahkemesinin 2006/460 esas ve 2007/1 karar sayılı "7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına" ilişkin ilamı yerine, daha az cezayı içeren Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/721 esas ve 2013/925 karar sayılı "6 ay 20 gün hapis cezasına" ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması,

5-Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken sanığın adli sicil kaydında yer alan, daha ağır cezayı içeren Gaziantep 1. Ceza Mahkemesinin 2006/460 esas ve 2007/1 karar sayılı "7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına" ilişkin ilamı yerine, daha az cezayı içeren Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/721 esas ve 2013/925 karar sayılı "6 ay 20 gün hapis cezasına" ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMK'nın 326. maddesindeki kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4071, Karar No: 2013/3876, Tarih: 07.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4071 E.  ,  2013/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

... mahkemesince evrak üzerinden yapılan yargılamaya göre sıra cetvelinin şikayetçi yana 08.01.2013 günü tebliğ edildiği, şikayetin yasal yedi günlük süreden (İİK.m.142) sonra ....02.2013 günü yapıldığı gerekçesiyle şikayetin süreden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8781, Karar No: 2010/16851, Tarih: 07.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8781 E.  ,  2010/16851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17899, Karar No: 2006/15299, Tarih: 09.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/17899 E.  ,  2006/15299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... S.H.

DAVA TÜRÜ :İştirak Mül.Müş.Mül.Çevrilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

#Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388/5. maddesi, hükmün sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer, birer, açık , şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir. Gerekçeli kararın da kısa karara uygun düzenlenmesi zorunludur. (HUMK. m. 381/2).

Dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Hüküm fıkrasında mirasçıların payları ayrı ayrı gösterilmeden veraset ilâmına atıfla hüküm kurulmuştur. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 09.11.2006 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/4155, Karar No: 2014/5442, Tarih: 11.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4155 E.  ,  2014/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : . İş Mahkemesi

Dava, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile 6111 sayılı Yasadan yararlanılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde sigortalılık süresinin tespitine dair dava konusuz kalmakla karar verilmesine yer olmadığına, 6111 sayılı Yasadan yararlandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Ebru Pakin Akın tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5624, Karar No: 2014/4697, Tarih: 03.07.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5624 E.  ,  2014/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, davada sözleşme konusu işin 09.10.2001 tarihinde tamamlanarak davalı idareye geçici kabul talebinde bulunulduğu, davalı idarenin sözleşmeye aykırı olarak geçici kabulün yapılmasını imalâtın su tutması ve yükümlülüğünde olmayan sözleşme kapsamı dışındaki başka işlerin bitirilmesi şartına bağlayarak ötelediği, neticede geçici kabulün 01.05.2007 tarihinde yapılarak kesin hesabın 2001 yılı fiyatlarıyla çıkarıldığı, ödemenin de 04.05.2011 tarihinde yapıldığı, 2001 yılı ile ödemenin yapıldığı 2011 yılı arasındaki veya en azından 2001 yılı ile geçici kabulün yapıldığı 2007 yılı arasındaki fiyat farkı ve malzeme fiyat farkı alacaklarının ödenmesi gerektiği iddia edilerek ve fazla haklar saklı tutularak şimdilik 15.000,00 TL fiyat farkı ile 5.000,00 TL malzeme fiyat farkı alacaklarının 01.05.2007 geçici kabul tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsili ve muarazanın men'i istenmiş, 29.01.2013 günlü ıslah dilekçesi ile fiyat farkı alacağı 745.476,51 TL artırılarak 760.476,51 TL'ye, malzeme fiyat farkı alacağı da 411.349,33 TL artırılarak 416.349,33 TL'ye çıkarılmış, talep edilen alacaklara 31.12.2007 tarihinden itibaren yasal faiz talep edilmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporlarına göre davacının geçici kabulün yapıldığı 2007 yılının fiyatlarıyla fiyat farkı alacağına hak kazandığı kabul edilerek KDV dahil 760.476,51 TL fiyat farkı alacağının davalıdan tahsiline, malzeme fiyat farkı alacağına ilişkin istemin ise reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece hüküm altına alınan alacağın KDV'ye tekabül eden kısmına faiz yürütülmemiştir. KDV alacağı iş bedeline dahil olduğundan fatura düzenlenip düzenlenmemesine bakılmaksızın bu alacağa da temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Mahkemece alacağın bu kısmına faiz yürütülmemesi doğru olmamıştır.

2-Mahkemece hüküm altına alınan alacağın KDV'ye tekabül eden kısmına faiz yürütülmemiştir. KDV alacağı iş bedeline dahil olduğundan fatura düzenlenip düzenlenmemesine bakılmaksızın bu alacağa da temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Mahkemece alacağın bu kısmına faiz yürütülmemesi doğru olmamıştır.

3-Mahkemece KDV dışındaki alacak yönünden 01.01.2008 tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Faize başlangıç alınan tarihin kesin hesabın yapıldığı bütçe yılının son gününü takip eden gün olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece alacağa uygulanan faiz temerrüt faizi olup bütçe yılının son gününü takip eden gün borçluyu temerrüde düşüren bir gün değildir. Sözleşme ilişkisinin kurulduğu ve davanın açıldığı tarihlerde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 101/1. maddesine göre muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarıyla temerrüde düşeceğinden temerrüt ihtar keşide edilmişse ihtarla tanınan sürenin sonunda oluşur. Aynı maddenin ikinci bendine göre de borcun ifa edileceği gün taraflarca müttefiken tayin edilmişse kararlaştırılan tarihte temerrüt oluşur. Aksi halde temerrüt dava dilekçesinde talep edilen kısım yönünden dava tarihinde, ıslahla artırılan kısım yönünden ise ıslah harcının yatırıldığı tarihte oluşur. Somut olayda dava tarihinden önce davalı borçlunun ihtarla temerrüde düşürüldüğü iddia ve ispat edilemediğinden faizin hüküm altına alınan alacağın 15.000,00 TL’lik kısmı yönünden dava tarihinden, kalanı yönünden ise ıslah tarihinden başlatılması gerekirken, temerrüt tarihinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek geçici kabulün yapıldığı bütçe yılının son gününü takip eden günün faize başlangıç yapılması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Kararın yukarıda 2. bentte yazılı nedenle davacı, 3. bentte yazılı nedenle davalı yararına bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamaya ihtiyaç göstermediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca belirtilen yönlerden düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Kararın yukarıda 2. bentte yazılı nedenle davacı, 3. bentte yazılı nedenle davalı yararına bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamaya ihtiyaç göstermediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca belirtilen yönlerden düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentlerde yazılı nedenlerle kabulü ile kararın hüküm kısmının ilk paragrafının üçüncü satırındaki “644.471,62 TL’ye 01.01.2008” rakam ve tarihlerinin karardan çıkarılarak yerine “Alacağın 15.000,00 TL’sine 27.05.2011 dava tarihinden, 745.476,51 TL’sine de 29.01.2013 ıslah” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle taraflar yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, davalı idare Yargıtay’daki duruşmada vekille temsil olunmadığından yararına vekâlet ücreti verilmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25709, Karar No: 2023/10483, Tarih: 08.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/25709 E.  ,  2023/10483 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.05.2018 tarihli ve 2018/6 soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-h, 35, 53, 54 ve 58 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2018/172 Esas, 2019/34 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-h, 35, 53, 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.11.2019 tarihli ve 2019/1050 Esas, 2019/2270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Beraat etmesi gerektiğine ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Beraat etmesi gerektiğine ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Uyuşturucu madde kullanma suçundan sabıkalı sanık ...'in, babası olan mağdur ... ve tanık olan annesi A.E. ile birlikte suç tarihinde 21.30 sularında ortak ikametlerinde bulundukları esnada uyuşturucu madde satın almak için mağdur ...'dan 50,00 TL para istediği, mağdurun para vermemesi üzerine mağdurla tartışmaya başladığı, sinirlerine hakim olamadığı, agresif tavırlar sergileyerek hırçınlaştığı, kontrolünü kaybettiği, adli emanetin 2018/3 sırasına kayıtlı bulunan bıçağı alarak "...Burayı yakıp yıkarım, sizin Allah'ınızı kitabınızı s.kerim, bana bu parayı bulacaksınız, bu evi size sattıracağım, satacaksınız bu evi..." şeklinde sözler söylediği, mağdurun 155 ihbar hattını arayarak polisten yardım istediği, eşi olan tanık A. ile birlikte korkup evden dışarı çıktıkları, polis ekiplerinin olay yerine intikalini müteakip sanığı ikna edip olayı sonlandırdıkları mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık A. E.'nin kollukta verdiği ifadesinde, sanığın kendilerinden uyuşturucu almak için 50,00 TL para istediğini, parayı vermeyince olayların geliştiğini belirtmesi ve istenen 50,00 TL'nin satın alma gücü bir arada düşünüldüğünde, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, yağma konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 150 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.11.2019 tarihli ve 2019/1050 Esas, 2019/2270 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.