muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12204, Karar No: 2024/12901, Tarih: 12.12.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçılar vekili ve dahili davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde özetle, Mahkeme kararının hukuka, mevzuata, usule, hakkaniyete aykırı olduğu kadar iş hukukunun temel prensiplerine ve Y.İBK'nın 1957/15 E 1958 K sayılı 27.05.1958 tarihli içtihadı birleştirme kararına aykırı olması nedeniyle kaldırılması gerektiğini, Mahkemece müteveffanın ...'in yakalandığı akciğer kanseri hastalığının meslek hastalığı olduğunun tespitine karar verildiğini, Samsun 1. İş Mahkemesinin 2008/316 E sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılamada müteveffanın ölümünün yaptığı işe bağlı olarak meslek hatalığından kaynaklandığının tanık anlatımlarıyla bilirkişi raporlarıyla ve davalıların dosyaya sunduğu beyan ve belgelerle ispatlandığını, davanın reddine dair verilen kararda etkili olan ve 2 adli tıp raporunda kişinin ölümüne neden olan akciğer kanseri ile boyacılık ve badan işçiliği arasında illiyet bağı olabileceğinin ifade edilmesine rağmen genetik yatkınlık, sigara gibi çok sayıda risk faktörü bulunduğundan mevcut verilerle kesin bir değerlendirme yapılamadığı ifadesi dikkate alındığında işçi lehine yorum ilkesi dahil birleştirme kararına aykırı olan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini beyan etmiştir.

Dahili davalı SGK vekili temyiz dilekçesinde özetle, davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini, maddi manevi tazminat talebi reddedildiğinden, davalı Kurum lehine ayrı ayrı 9.200,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, beyan ederek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

A. Davacı Mirasçılar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

A. Davacı Mirasçılar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 25.07.2023 tarihinde e- tebliğ yoluyla tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 04.09.2023 tarihinde verilmiştir. Açıklanan sebeplerle davacı mirasçılar vekilinin temyiz isteminin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Dahili Davalı Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından davacılar vekilince 29.01.2009 tarihli celsede Kurumun davaya dahil edilmesi yönünde süre talep edildiği, Mahkemece 1 no.lu ara karar ile davacı vekilinin talebinin kabulü ile Kurumun davaya dahil edilmesi amacıyla süre verildiği, dava dilekçesinin tebliği üzerine Kurumca yargılamaya dahil olunarak vekil ile temsil olunduğu, Mahkemece temyize konu karar ile usul hukukunda, gerçek veya tüzel kişilerin sonradan davaya dahil edilerek taraf haline getirilmesine imkan sağlayan bir düzenleme bulunmadığı gerekçesiyle davalı Kurum yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edildiği ancak davalı Kurum vekil aracılığıyla temsil olunmasına rağmen davalı Kurum vekili lehine vekalet ücretine hükmolunmadığı anlaşılmıştır.

Somut olayda davacı mirasçılar vekili ile yargılamaya dahil edilen ve yargılamada vekil ile temsil edilen temyiz eden davalı Kurum lehine verilen hükmün gerekçesi ve hüküm sonucu dikkate alınarak maktu vekalet ücretine hükmolunmaması hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370'inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davacı mirasçılar vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

2.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine geçmek üzere;

"Hüküm:gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1.Davalı DSİ aleyhine açılan davanın reddine,

2. Dahili davalı SGK yönünden karar verilmesine yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davacı mirasçılar vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

2.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine geçmek üzere;

"Hüküm:gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1.Davalı DSİ aleyhine açılan davanın reddine,

2. Dahili davalı SGK yönünden karar verilmesine yer olmadığına,

3. Davacı tarafından başlangıçta peşin olarak ve ıslah yolu ile yatırılan 2.127,61 TL harçtan, 80,70 TL harcın mahsubu ile 2.046,91 TL'nin karar kesinleştiğinde talep halinde iadesine,

4. Maddi tazminat yönünden; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 9.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı DSİ'ye verilmesine,

5. Manevi tazminat yönünden; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 9.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı DSİ'ye verilmesine,

6. Davacı tarafın yaptığı masrafların üzerinde bırakılmasına,

7. Dahili davalı Kurum vekil ile temsil olunduğundan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 9.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak dahili davalı Kuruma verilmesine,

8. Davalı taraflarca masraf yapılmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

9.Kullanılmayan gider avansının karar kesinleştiğinde ilgili tarafa iadesine,

Dair, tebliğden itibaren 2 hafta içerisinde İstinaf yolu açık olmak üzere verilen karar, davacı mirasçıları vekili ile dahili davalı SGK vekilinin yüzlerine karşı açıkça okunup usulen anlatıldı. 08.09.2022

" ibarelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24225, Karar No: 2020/10947, Tarih: 04.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/24225 E.  ,  2020/10947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK.nın 61/8 maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde, ilk başta belirlenen para cezası üzerinden arttırım ve eksiltme yapılarak yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde 1 numaralı paragraftan " 30 gün karşılığı günlüğü 20 TL.den 600 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak, "30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması ve 2 numaralı paragraftan "500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak, "25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması, hükmün 2 nolu paragrafından sonra gelmek üzere, "sanığa verilen gün adli para cezasının sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna göre TCK.nın 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20,00 TL.'den paraya çevrilerek 500,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15145, Karar No: 2020/44, Tarih: 27.01.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15145 E.  ,  2020/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu,... Köyü çalışma alanında bulunan 146 ada 13 parsel sayılı 3.644,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ahşap tek katlı ev vasfıyla ... adına 2009 yılında tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden köy boşluğu olduğu iddiasına dayanarak, tapu iptali ve bu kısmın köy boşluğu olarak tescil harici bırakılması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.01.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23640, Karar No: 2017/2690, Tarih: 13.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23640 E.  ,  2017/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı erkek; zina (TMK m.161) ve evlilik birliğinin sarsılması (TMK m.166/1) hukuki sebeplerine dayalı olarak boşanma talep etmiştir.

Mahkemece, kısa kararda erkeğin davasının münhasıran zina sebebi ile kabul edildiği belirtildiği halde, gerekçeli kararın hüküm kısmı ile hükmün gerekçesinde ise, "tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı” kabul olunarak boşanmalarına karar verilmiştir. Gerçekleşen bu durum karşında, gerekçe ve gerekçeli kararın hüküm kısmı ile tefhim edilen kısa karar arasında çelişki oluşturulmuştur (HMK m. 297). Gerekçe ve hüküm ile kısa karar arasında oluşan çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen kadının davasına yönelik temyiz itirazları ile tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/24404, Karar No: 2017/108, Tarih: 09.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/24404 E.  ,  2017/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nafakanın Kaldırılması ve Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı kadının kişisel ilişkinin kaldırılmasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı baba tarafından açılan nafakanın kaldırılması ya da indirilmesi ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm Dairemizce, her ayın belirli bir hafta sonu çocuğun baba yanında yatılı kalacak şekilde kişisel ilişkinin kurulması gerektiği yönünden bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak bozma öncesi verilen karara ek olacak şekilde “her ayın bir hafta sonu Cumartesi günü 10:00‘dan takip eden Pazar günü saat 18:00’a kadar” kişisel ilişki kurulması yönünde hüküm kurulmuştur. Velayeti annede olan ortak çocuk ile davacı baba arasında kurulan kişisel ilişkide, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, ayın hangi hafta sonu kişisel ilişki kurulacağının belirtilmemesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı olan "her ayın 1 hafta" sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına, yerine “her ayın birinci hafta" sözcüklerinin yazılmasına, temyiz edilen hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.01.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/11574, Karar No: 2013/9220, Tarih: 29.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/11574 E.  ,  2013/9220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yasal süresinde ileri sürülmediği ve hükmedilen cezaların sürelerine göre de, sanıklar savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Oluşa, dosya içeriğine ve toplanan kanıtlara göre, sanıklar ve yanlarında bulunan üçüncü bir kişi olay tarihinde katılanın evinde bulundukları sırada yanlarında bulunan üçüncü kişinin katılanı yere yıktığı, birlikte katılanın ellerini ve ayaklarını bağladıkları, cebinde bulunan paraları aldıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 765 sayılı Yasa'nın 499/1-2.c maddesine uyan yağma suçunu ve 5237 sayılı Yasa'da yağma suçu yanında özgürlüğü kısıtlama suçunu da oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı biçimde uygulama yapılması; yağma eyleminde, birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCY'nin 61. maddesi gereğince temel cezalar belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2175, Karar No: 2017/23548, Tarih: 16.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2175 E.  ,  2017/23548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nun 158/1-e, 158/1-son, 43/1, 62/1, 52/4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet (Ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, sanık ...'ın vefat eden babasından kalan maaşı alabilmek için muvazaalı olarak boşandıkları ve fiilen birlikte yaşamaya devam ettiklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın delili olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu ve dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8264, Karar No: 2020/1912, Tarih: 12.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/8264 E.  ,  2020/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı beraatleri,

2)Sanık ... hakkında; TCK’nın 204/1, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3)Sanık ... hakkında; TCK’nın 158/1-e, 43/1, 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın beraatlerine ilişkin hükümler katılan ... vekili, katılan ... vekili, katılan ... vekili tarafından, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ..., katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Atatürk Üniversitesi Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahi Anabilim Dalında doktor olarak görev yapan sanıklar ..., ..., ..., ...’ın hastaneye müracaat etmeyen mağdur hastalar adına eczaneler tarafından getirilen hasta sağlık kurulu raporu ve reçete düzenlemek suretiyle üzerilerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri, sanık ...'ın Erzurum ilinde faaliyet gösteren ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olarak çalıştığı, diğer sanık ... bu eczanede kalfa olarak çalıştığı, mağdurlar adına düzenlenmiş sahte sağlık raporu ve bu raporlara istinaden düzenlenen sahte reçeteleri katılan ...’na fatura etmek suretiyle sanık ...'ın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik, sanık ...’in ise nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edilen olayda;

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...’in mahkumiyetine, sanık ...’ın beraatine ilişkin hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mahkeme karar gerekçesinde sanık ...’in resmi belgede sahtecilik suçunu 16/08/2015, 09/11/2015, 16/11/2015 ve 03/03/2016 tarihlerinde işlediği yazılı ise de; incelenen dosyada suç konu reçete tarihlerinin sırasıyla;16/08/2005, 09/11/2005, 16/11/2005 ve 03/03/2006 tarihleri olduğu dikkate alınarak; suç tarihlerinin her iki sanık yönünden 03/03/2006 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, sanık ...’in ve katılan vekillerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Sanıklar ..., ..., ..., ...’ın resmi belgede sahtecilik suçundan beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık savunmaları, katılan ve vekil beyanları, tanık ifadeleri, bilirkişi raporları ve dosya kapsamından; sanıkların savunmalarının aksine mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ..., ..., ..., ...’ın resmi belgede sahtecilik suçundan beraatlerine ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanık ...’in nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık savunmaları, katılan ve vekil beyanları, tanık ifadeleri, bilirkişi raporları ve dosya kapsamından; sanığın savunmalarının aksine sahte olarak düzenlenen rapor ve reçetelerin gerçeğe aykırı olduğunu bildiğini ya da gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesine neden olan kişilerle işbirliği içerisinde hareket ettiğini ve dolandırıcılık kastı ile kamu kurumunu zarara uğratmaya çalıştığını gösterir her türlü kuşkudan uzak, somut ve kesin delil de bulunmadığı anlaşıldığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.