muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/29266, Karar No: 2023/623, Tarih: 25.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/29266 E.  ,  2023/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Tebliğname'de tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, mağdurun şikâyetinden vazgeçmesine ve sanığın suçu işlediğine dair delil olmamasına karşın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, kardeşi olan mağduru olay günü "Neden beni şikayet ettiniz, neden beni yurda gönderdiniz, sizi öldüreceğim, silah getirip sizi vuracağım." diyerek tehdit etmesi üzerine kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece sanığın atılı suçu işlediği, ancak ... ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin sağlık kurulu raporuna göre cezai ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Mağdurun ağabeyi olan sanık ile barıştıkları için şikâyetinden vazgeçtiği, sanığın suçu işlemediğine dair beyanının bulunmadığı, sanığın söylediği iddia edilen tehdit sözünün 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu ve takibinin şikayete tabi olmadığı gözetildiğinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Diğer Temyiz Nedenleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Mağdurun ağabeyi olan sanık ile barıştıkları için şikâyetinden vazgeçtiği, sanığın suçu işlemediğine dair beyanının bulunmadığı, sanığın söylediği iddia edilen tehdit sözünün 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu ve takibinin şikayete tabi olmadığı gözetildiğinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Diğer Temyiz Nedenleri Yönünden

1.Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı saptanan sanığa yükletilen suça ilişkin tüm kanıtlar gösterilip tartışıldıktan sonra, suçun kanıtlanması halinde 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 57 nci maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmolunması, kanıt bulunmaması halinde ise beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece suçun sabit olup olmadığına dair deliller değerlendirilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde, hukuka aykırılık görülmüştür.

2.5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca akıl hastası olduğu belirlenen sanığa, 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği zorunlu müdafii tayin edilmesine karşın, tayin edilen müdafii huzurunda savunması alınmadan savunma hakkının kısıtlanması suretiyle hüküm kurulmasında, hukuka aykırılık görülmüştür.

3.Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa, 5271 sayılı Kanun'un 325 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasında, hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanunu'nun 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11549, Karar No: 2017/980, Tarih: 27.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11549 E.  ,  2017/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureye ait onaylı nüfus kayıt örneğinin getirtilmemesi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden anılan kaydın temin edilmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2702, Karar No: 2013/4003, Tarih: 19.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/2702 E.  ,  2013/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.10.2011
Yargıtay — Esas No: 2014/9991, Karar No: 2014/15197, Tarih: 01.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/9991 E.  ,  2014/15197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİPAŞA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2012/329-2013/517

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalı vekilleri tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri K anununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'un 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'un 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda; kısa kararda, davanın kabulüne dendiği halde, gerekçeli kararda, davacın dava dilekçesindeki isteklerden bir kısmının meskut geçmesi ve 1344 ada 9 parselle ilgili karar verilmesine yer olmadığına demek suretiyle, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

bule göre de; davacı eldeki davayı Gazipaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/192 E. sayılı ortaklığın giderilmesi davasında kendisine verilen yetkiye istinaden açtığını ileri sürmüş, ancak anılan yetki belgesi veya yetki verildiğine ilişkin mahkeme ara kararı dosya içerisine alınmadan karar verilmiştir. Bu durumda davacıya verilen yetki belgesinin istenerek davacının sıfat hususu üzeride durulduktan sonra bir karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

bule göre de; davacı eldeki davayı Gazipaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/192 E. sayılı ortaklığın giderilmesi davasında kendisine verilen yetkiye istinaden açtığını ileri sürmüş, ancak anılan yetki belgesi veya yetki verildiğine ilişkin mahkeme ara kararı dosya içerisine alınmadan karar verilmiştir. Bu durumda davacıya verilen yetki belgesinin istenerek davacının sıfat hususu üzeride durulduktan sonra bir karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca, bu konudaki 10.4.1992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı da gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/159, Karar No: 2016/794, Tarih: 27.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/159 E.  ,  2016/794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesi, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine ilişkin mağdurenin yokluğunda verilen 04.06.2015 tarihli hükmün, mağdureye 02.07.2015 günü tebliğ edilmesinin ardından mağdure tarafından kanuni süresi içerisinde 08.07.2015 tarihinde hükmün temyiz edilmesi üzerine mahkemenin 07.08.2015 günlü Ek kararı ile vaki temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 315/1. maddesi uyarınca reddine karar verildiği, temyiz isteminin reddine dair verilen Ek kararın temyizi kabil kararlardan olduğu ve mağdureye usulüne uygun olarak 14.08.2015 tarihinde tebliğ edildiği halde, mağdurenin bu Ek karara yönelik temyiz isteminde bulunmaması nedeniyle Ek kararın kesinleştiği, daha sonra mahkemenin yetkisi bulunmadığı halde re'sen dosyayı ele alarak temyiz isteminin reddine ilişkin 07.08.2015 tarihli Ek kararın ortadan kaldırılmasına dair verdiği 08.09.2015 tarihli ikinci Ek kararın ise hukuken geçerliliği bulunmayıp yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, mevcut haliyle ortada temyiz incelemesine konu hüküm bulunmaması sebebiyle dosyanın incelenmeksizin MAHALLİNE İADESİNE, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8924, Karar No: 2021/2103, Tarih: 11.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8924 E.  ,  2021/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : PAMUKOVA Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, suça konu 23/07/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 28/11/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, sanığın 26/12/2014 tarihinde infaza başladığı, 09/01/2015 tarihindeki görüşmeye katılmadığı ve bu nedenle 26/01/2015 tarihinde usulüne uygun olarak uyarıldığı, Sakarya Üniversitesi Eğitim Araştırma Hastanesi'nin 30/01/2015 tarihli yazısında sanığın iki kez yapılan idrar tahlil sonuçlarının pozitif olduğunun belirtildiği ancak 18/02/2015 tarihli ve 2014/3786 sayılı denetim müdürlüğü yazısından sanığın uyarıldıktan sonraki görüşmeye katılmadığın bahisle denetim dosyasının kapatılarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmüş ise de;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "23/07/2014" olması gerekirken "24/07/2014" olarak yazılması,

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde de sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı bu nedenle sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden usulüne uygun tebliğ edilmesi gerektiğinden, 28/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre;

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre;

A- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B- Sanığın, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı kapsamında, Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 30/01/2015 tarihli yazısına konu idrar testinin pozitif olduğuna dair raporun aslı veya onaylı örneği istenmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması ile Denetim Müdürlüğünün 18/02/2015 tarih ve 2014/3786 sayılı yazısında sanığın uyarıya rağmen başvuruda bulunmadığından infaz dosyasının kapatıldığının belirtilmesi nedeniyle infaz dosyasının kapatılma sebebi konusundaki çelişkinin giderilmeden hüküm kurulması,

4) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1185, Karar No: 2019/994, Tarih: 12.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/1185 E.  ,  2019/994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 12/02/2019 tarihinde davacı vekili Av.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2013/364, Karar No: 2013/4843, Tarih: 19.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/364 E.  ,  2013/4843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa 5177 sayılı Kanunla eklenen 19/son maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa 5177 sayılı Kanunla eklenen 19/son maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek asgari levazım değerinin biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.