muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/251, Karar No: 2019/651, Tarih: 05.02.2019

Mahkemece eski kararda direnilmesine karar verilerek davacının davasının reddi ile davacı ... Sitesinin ... ilçesi, ... köyü, 77 ada 6 ve 79 ada ... sayıl parselde yönetime devamına, 77 ada ... sayılı parselde ise ... adı altında ayrı bir yönetim oluştuğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizce “Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki uyumsuzluk mahkemelere olan güveni sarsar. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli karar ile kısa kararın uyumlu olması gerekir. Bu konuya ilişkin 10.04.1992 gün ve 1991/7 E. - 1992/... K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; “...-Kısa kararla gerekçeli kararın aykırı olması bozma nedenidir. 2-Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa karara bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir.” denilmiştir. Hüküm, bu nedenle HMK'nın 298/2. maddesine, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir. Bu açıklamaya göre, usulüne uygun olarak verilmiş bir direnme kararının bulunmadığı kabul edilmelidir. Mahkemece yapılacak iş, HMK'nın 294, 297 ve 298. maddelerine uygun şekilde, tefhim edilen kısa karara uygun gerekçeli karar ve buna uygun hüküm oluşturmak olup buna aykırı direnme kararı usul yönünden bozulmalıdır.” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiş, kendi adına asaleten davalı ... adına vekaleten Av. ... tarafından kararın düzeltilmesi istenmiştir.

6763 sayılı Kanunun 43.maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK nın 373/5. fıkrasında “İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir” hükmü, 6763 sayılı yasanın 45. maddesi ile 6100 sayılı HMK'ya eklenen geçici .... maddesinde ise “(...) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay hukuk daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir. (2) Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda bulunan dosyalar, kararına direnilen daireye gönderilir. (3) Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda bulunan ve 30/.../1950 tarihli ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 2. maddesi uyarınca ilgili daire tarafından incelenen dosyalar, kararına direnilen daireye yeniden gönderilmez. (...) Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir” hükümleri düzenlenmiş olup, direnme kararlarının incelemesinin öncelikle kararına direnilen Dairece yapılması düzenlenmiştir. Dairemizin bozma ilamında belirtildiği üzere mahkemenin direnme kararı, 6100 sayılı HMK'ya uygun değildir. Mahkemece, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilerek Kanuna uygun hüküm oluşturulması gerekmektedir.

Dairemizin, direnme kararının bozulmasına ilişkin ilâmında usûl ve kanuna aykırı yön bulunmamakta olup, karar düzeltme dilekçesinde yazılı sebepler HUMK m. 440/I’de belirtilen dört hâlden hiçbirine uymamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin ve 5235 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin göndermesiyle uygulanmasına devam edilen HUMK’nın 440/I. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 389.00.-TL para cezası ile Harçlar Kanunu uyarınca 92.50.-TL ret harcının düzeltme isteyenden alınmasına 05/02/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16942, Karar No: 2015/15177, Tarih: 28.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/16942 E.  ,  2015/15177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2015

NUMARASI : 2014/197-2015/323

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, miras bırakanları “Mustafa oğlu .....................'in kayden malik olduğu 184 parsel (imar uygulaması ile 8710 ada 3 parsel olan) sayılı taşınmazın sicil kaydında sehven baba adının yazılı olmadığını, imar uygulaması sırasında da Mustafa yerine baba adının hatalı olarak ''Hıfzullah'' yazıldığını ileri sürerek, anılan kaydın nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemişlerdir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen 02/04/2013 tarihli karar Dairece; “...dava konusu yapılan imar parselinin geldiği 184 nolu kadastral parselin tespiti sırasında revizyon gören tapu kaydı ile eklerinin getirtilmediği, dayanak Kartal Gezici Arazi Kadastro Hakimliği'nin 1958/75 Esas, 1960/165 Karar sayılı dosyasının ilgili tapu müdürlüğünden istenip incelenmediği, davacıların miras bırakanları .......................'in anne, baba, kardeşleri, annesinin babası, anneannesi ile teyzelerini gösterir nüfus kayıtlarının getirtilip kadastro tutanağındaki bilgilerle denetlenmediği, davaya konu taşınmazın kime ait olduğu, kimin hangi tarihten beri ne şekilde tasarruf ettiği, kullanan kişi veya kişilerin davacılar ve miras bırakanları ile irtibatlarının veya ilgilerinin bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, sicil kaydında yer aldığı şekilde ................... adında kaç kişinin kaydının bulunduğunun nüfus müdürlüğünden sorulmadığı, davacıların bildirdikleri tanıkların beyanlarının alınmadığı...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ......................'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10804, Karar No: 2009/1245, Tarih: 17.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10804 E.  ,  2009/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Müflis Türkiye İmar Bankası T.A.Ş. İflas İdaresi vek. Av. İrem Akın ile davalı ... vek. Av.... arasında görülen dava hakkında İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 06/12/2006 gün ve 2004/480-2006/545 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 01/07/2008 gün ve 11226-7349 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4430, Karar No: 2020/19791, Tarih: 16.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/4430 E.  ,  2020/19791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'da para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4 ve 5 fıkralarının çıkartılarak yerlerine "Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının TCK.nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek 3.000 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığa verilen 4 gün adli para cezasının TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den hesaplanarak 80 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibarelerinin yazılmasına,

Hükmün 6. paragrafında sırasıyla yer alan "3080.00 TL" ve "sanığa verilen 3.080.00 TL adli para cezasının" ibareleri çıkartılmak ve aynı paragrafta yer alan "cezasının" ibaresinin "cezalarının" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1029, Karar No: 2020/4660, Tarih: 30.09.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/1029 E.  ,  2020/4660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, ... silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutat hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilmeyeceği, örgüt talimatı doğrultusunda, örgüte yarar sağlamak amacıyla hesap açma işlemlerinin yapıldığının ortaya konulması gerekliliği karşısında; ... şirketler grubu isimli firmanın da ortağı olan sanığın, öncelikle örgütle iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ’de ve diğer bankalarda bulunan şahsi ve ortağı olduğu şirketlerdeki hesaplarına ilişkin açılış tarihlerinden itibaren hesap hareketlerini gösterir kayıtların getirtilerek kendisinin ve şirketlerinin finansal durumu, iş hacmi, başka bankalarda aynı tarihlerde gerçekleştirdiği bankacılık faaliyetleri ve mevduat işlemleri, adı geçen bankadaki hesapların kapanış ile mevduatların sonlandırıldığı tarih hususlarında konusunda uzman bir Bilirkişiden rapor alınıp sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak; sanığın örgüt ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği gözetilerek;

Dosya kapsamı itibariyle örgütsel bağlarını ortaya koyan herhangi bir kod adı veya örgütsel iletişim ağı kullandığı saptanamayan, ...'nin terör örgütü olarak kamuoyu tarafından bilinir hale geldiğinden sonra örgütsel faaliyetleri tespit edilemeyen sanığın Ceza hukukunun genel prensiplerinden olan şüpheden sanık yargılanır ilkesi uyarınca bir suçtan cezalandırılmanın temel koşulunu, suçun kuşkuya yer verilemeyeceği şekilde ispat edilmesine bağlı olduğunu, kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddiaların sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, yine ceza mahkumiyetinin yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşan olası kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanması ve bu ispatın hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olması gerektiği, yüksek de olsa bir olasılığa dayalı olarak sanığın cezalandırılmasının ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaştırmayacağı, ceza yargılamasında mahkumiyetin büyük veya küçük olasılığa değil her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmasının şart olduğu, adli hataların önüne geçebilmenin de başka bir yolu olmadığı da nazara alınarak, ...’nın terör örgütü olduğu kamuoyu tarafından bilinir hale gelmeden önce örgütle iltisaklı bir kısım faaliyetlerin sempati düzeyini aşar nitelikte olmadığı, silahlı terör örgütünün hiyerarşisine dahil olunduğunun kabulü için süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk içeren faaliyet biçiminde değerlendirilmesi mümkün bulunmadığından, sanığın terör örgüt üyesi olduklarına ilişkin kabul yeterli gerekçeyi içermediği halde; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1, T.C. Anayasasının 141/2, CMK'nın 34/1 ve 230/1-b-c maddelerine de aykırılık oluşturacak şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA; sanığın tutuklulukta geçirdiği, suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6405, Karar No: 2025/1971, Tarih: 17.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/6405 E.  ,  2025/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/484 E., 2020/319 K.

KATILANLAR : Onur Nalbantoğlu, Hasan Demirel

SUÇLAR : Bedelsiz senedi kullanma, açığa imzanın kötüye kullanılması

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.09.2020 tarihli ve 2016/484 Esas, 2020/319 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 156/1 ve 58. maddeleri uyarınca neticeten 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejiminde göre çektirilmesine, açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 209/1 ve 58. maddeleri uyarınca neticeten 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejiminde göre çektirilmesine; sanık Ahmet Murat Canöz hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 156/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca neticeten erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 209/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca neticeten erteli 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeksizin 21.01.2021 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 31.10.2024 tarihli ve 2022/9839 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2024 tarihli ve KYB-2024/116300 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2024 tarihli ve KYB-2024/116300 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 31.10.2024 tarihli ve 2022/9839 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2024 tarihli ve KYB-2024/116300 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2024 tarihli ve KYB-2024/116300 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 29/12/2020 tarihli ve 2020/10983 esas, 2020/13030 karar sayılı ilamında yer alan "...Sanığın kendisine ait .... Oto Kiralama isimli işyerinden araç kiralayan katılandan tarih ve miktar kısmı boş olan teminat senedi aldığı, sonrasında gerekli ödeme ve iadenin yapılması nedeniyle taraflar arasında herhangi bir alacak veya borç kalmamasına rağmen sanığın, söz konusu senedi gelebilecek olan trafik cezaları için kendisinde tuttuğunu söyleyerek iade etmeyip, 30.000 TL bedelli olarak doldurmak suretiyle katılan aleyhine icra takibi başlattığı şeklinde iddia olunan eyleminin, suça konu senedin imzalı ve boş olarak verilmesi, verilme nedeninden farklı bir şekilde doldurulduğunun iddia edilmesi ve hukuka aykırı olarak ele geçirilmemiş olması karşısında, TCK'nun 209/1.madde sinde düzenlenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçu kapsamında kaldığı dikkate alınarak,...Bozmayı gerektirmiş... " şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,