muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16531, Karar No: 2012/17143, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16531 E.  ,  2012/17143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.
Yargıtay — Esas No: 2022/13284, Karar No: 2022/15219, Tarih: 24.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/13284 E.  ,  2022/15219 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 26. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 8. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve davalı vekilince temyize konu edilen toplam miktar 29.957,48 TL olup bu miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket bünyesinde 25.08.1980-26.12.2014 tarihleri arasında çalıştığını, son aylık ücretinin net 16.110,00 TL olduğunu, 28.03.1989 tarihli Oytaş Personel Yönetmeliğinin "Kıdemi Teşvik İkramiyesi" başlıklı 66 ncı maddesinde Şirkette 7 yılını dolduran personele bir defaya mahsus olmak üzere brüt aylık tutarında ikramiye ödeneceğinin hüküm altına alındığını, 01.05.2010 tarihli Personel Yönetmeliğinin "Kıdem İkramiyesi" başlıklı 24 üncü maddesinde personelin 10 yıllık hizmeti karşılığında 1 aylık, 15 yıllık ve üzerindeki her beş yıllık hizmet dönemleri için 2 aylık net ücret tutarında kıdem ikramiyesi ödeneceğinin belirtildiğini, davacının yeni yönetmelik hükümlerinden faydalandırılmadığını ileri sürerek kıdem ikramiyesinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, 01.05.2010 tarihli yönetmeliğin mevcut personel yönünden yönetmelik tarihinden sonraki kıdemlerine ilişkin olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, 01.05.2010 tarihli yönetmeliğin mevcut personel yönünden yönetmelik tarihinden sonraki kıdemlerine ilişkin olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Dosyaya mübrez 01/05/2010 tarihli Personel Yönetmenliği’nin kıdem ikramiyesi başlıklı 24.maddesinde, ‘'Genel Müdür ve Genel Müdür Yardımcıları hariç olmak üzere, personelin 10 yıllık hizmeti karşılığında 1 aylık, 15 yıllık ve üzeri her 5 yıllık hizmet dönemleri için 2 aylık net maaş tutarında kıdem ikramiyesi ödenir. Önceki sözleşmelerde ve Yönetim Kurulu kararlarında kıdem ikramiyesi ile ilgili kazanılan haklar mahfuzdur’' denilmiştir.

01/05/2010 tarihli Personel Yönetmenliği’nin, yönetmenlik tarihinden önceki çalışanları kapsamadığına dair bir hüküm içermemekle birlikte Yönetmenliğin 24.maddesinin son cümlesinde, önceki sözleşmelerde ve yönetim kurulu kararlarında kıdem ikramiyesi ile kazanılan hakların mahfuz olduğu belirtmiştir.

Davacının fesih tarihinde 34 yıl 4 ay kıdeminin olduğu, 01/05/2010 tarihli Personel Yönetmenliği’nin kıdem ikramiyesi başlıklı 24.maddesinde, ‘’Genel Müdür ve Genel Müdür Yardımcıları hariç olmak üzere, personelin 10 yıllık hizmeti karşılığında 1 aylık, 15 yıllık ve üzeri her 5 yıllık hizmet dönemleri için 2 aylık net maaş tutarında kıdem ikramiyesi ödenir’’ hükmüne göre, davacının, kıdeminin ilk 10 yılı için 1 aylık net maaş, devam eden her 5 yıl için 2 aylık net maaş tutarından toplam 4 defa olarak, işyeri faaliyetinin sona erdirilmesi nedeniyle ... akdini feshedildiği anlaşılmakla 4 yıl 4 ay çalışması için ise kıstelyevm usulü ile hak kazanacağı kıdem ikramiyesi alacağının hesaplanması gerekmektedir.

Davalı taraf ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur.

Buna göre, davalı tarafın ıslaha karşı zamanaşımı itirazı dikkate alındığında, ikramiye alacaklarının hak ettiği dönem itibariyle 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu değerlendirilmiştir.

Davacının, 01/05/2010 tarihine kadar toplam 29 yıl 8 ay 6 gün ve bu tarihten ... akdinin feshi olan 26/12/2014 tarihine kadar ise 4 yıl 7 ay 25 gün çalışma süresini olduğu anlaşılmakla, davacının yönetmenlik tarihi itibariyle kıdeminin 15 yıl üzeri olduğu ve kıstelyevm usulü ile 4 yıl 7 ay 25 günlük çalışma süresi için 2 aylık net maaş tutarı dikkate alınarak neticede edinilen vicdani kanaate göre dosya içeriğine uygun ve denetime elverişli 18/.../2019 tarihli hesap bilirkişi raporu doğrultusunda ..." gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılması nedeniyle talep artırım dilekçesine karşı zamanaşımı def'inin gözetilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; yeni yönetmeliğin davacıya uygulanmasının mümkün olmadığını, eski yönetmelik gereği davacının hak ettiği tüm alacakların ödendiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...

Davalı şirketin 28/03/1989 tarihli Personel Yönetmeliğinde Kıdemi Teşvik İkramiyesi başlıklı 66.maddesinde "şirkette hizmetlerini doldurmuş personele bir defaya mahsus olmak üzere yıllık ikramiyelerden ayrı olarak almakta olduğu brüt aylık ücreti üzerinden kıdemi teşvik ikramiyesi ödenir." hükmü gereği 1 aylık ücreti tutarında kıdemi teşvik ikramiyesi ödenmiştir.

01/05/2010 tarihinde personel yönetmeliği ile yıllık ikramiye uygulamasına son verilmiş ve 24.maddede "kıdem ikramiyesi" olarak yeni bir düzenleme yapılmıştır. Bu düzenlemede 10 yıllık hizmeti olan personele 1 aylık, 15 yıl ve üzerindeki her 5 yıllık hizmet dönemleri için de 2 aylık net maaş tutarında kıdem ikramiyesi ödeneceği kararlaştırılmıştır. Aynı maddenin devamında önceki sözleşmelerde ve yönetim kurulu kararlarında kıdem ikramiyesi ile ilgili kazanılan hakların saklı olduğu belirtilmiştir. Davalı, davacıya 1989 tarihli personel yönetmeliği gereği ödeme yapıldığı için davacının 01/05/2010 tarihli yönetmelik hükümlerinden faydalanamayacağını belirtmiş ise de, 24.madde de önceki sözleşmelerde kıdem ikramiyesi ile kazanılan hakların saklı olduğunun açıkça hüküm altına alınması dikkate alındığında davalının bu yöndeki itirazı yerinde görülmemiştir.

Davacı, yeni yönetmelik gereği hak kazandığını belirttiği kıdem ikramiyesinin ödenmesini talep etmektedir. Davacı 25/08/1980-26/12/2014 arası çalışmıştır. Davacının 01/05/2010 tarihine kadar olan hizmet süresi 29 yıl 8 ay 6 gün olup bu tarihten fesih tarihi olan 26/12/2014 tarihine kadar ki hizmet süresi 4 yıl 7 ay 25 gündür. Davanın kısmi dava olarak açılması nedeniyle, davalının zamanaşımı itirazı dikkate alındığında hesaplanması gereken dönem 01/05/2010-26/12/2014 arası 4 yıl 7 ay 25 günlük süredir. Bu dönemim zamanaşımına uğramadığı anlaşılmakla davacının toplam hizmet süresi nedeniyle 15 yılı aşan her 5 yıl için 2 aylık net maaş tutarında kıdem ikramiyesine hak kazanması nedeniyle kıstelyevm usulü hesaplama yapıldığından bilirkişi ek raporundaki gibi davacının hak kazandığı kıdem ikramiyesinin net 29.957,48 TL olduğu ..." gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açılması nedeniyle talep artırım dilekçesine karşı zamanaşımı def'inin dikkate alınmasının mümkün olmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihâi kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13134, Karar No: 2014/6795, Tarih: 15.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13134 E.  ,  2014/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6078, Karar No: 2019/10957, Tarih: 19.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6078 E.  ,  2019/10957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24/02/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20/10/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-a, 31/2, 152/1-a, 31/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, suçun işlendiği 30/04/2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 19/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10527, Karar No: 2012/12706, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10527 E.  ,  2012/12706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; davalının dayanmış olduğu Ağustos 1984 tarih, 2 sıra numaralı tapu kaydı ile ... Kadastro Mahkemesinin 1972/ 604 esas sayılı dava dosyasında yargılamaya konu olan Ocak 1972 tarih 44 sıra numaralı tapu kaydının birbiri ile ilgisi bulunup bulunmadığı, bu kayıtların aynı kökten gelip gelmedikleri anlaşılamadığı gibi yine dosya arasında bulunan tarihsiz ve imzasız krokinin de kime ait olduğu, ne amaçla düzenlendiği de anlaşılamamaktadır.

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için,

1) Davalının dayandığı tapu kaydı ile Ocak 1972 tarih 44 sıra numaralı tapu kaydının birbiri ile ilgisi bulunup bulunmadığının araştırılması,

2) Davalının dayandığı Ağustos 1984 tarih, 2 sıra numaralı tapu kaydının ilk oluştuğu tarihten son haline kadar tüm gittilerinin sıra izler biçimde getirtilmesi,

3) Varsa tapu kaydına ait krokinin eklenmesi,

4) Ağustos 1984 tarih, 2 sıra numaralı tapu kaydı yörede yapılan kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir parsele ya da parsellere uygulanmış ise bunlara ait tutanak örneklerinin, davalı olmaları halinde dava dosyalarının belirlenerek dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7483, Karar No: 2010/15481, Tarih: 21.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7483 E.  ,  2010/15481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11399, Karar No: 2014/11789, Tarih: 27.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/11399 E.  ,  2014/11789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2009/266207

Mahkeme : İSKENDERUN 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 27/03/2009 – 2008/795 esas ve 2009/198 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, sanığın bir başka suçtan dolayı İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2008 tarih, 2007/334 esas ve 2008/158 karar sayılı dosyasında 28.02.2007 tarihinde tutuklandığını ve halen tutuklu bulunduğunu belirterek, cezaevinde olduğundan dolayı denetimli serbestlik tedbirine uyamadığını ve Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü tarafından, cezaevinde olan sanığın ikametine yapılan çağrının usulsüz olduğunu belirtmesi karşısında, sanığın Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü tarafından tebligatın yapıldığı 08.08.2008 tarihinde ve sonrasında tutuklu veya hükümlü olarak cezaevinde bulunup bulunmadığı hususu araştırılarak, yapılan çağrıya rağmen sanığın Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'ne başvurmamasıyla ilgili yasal ve haklı bir mazeretinin olup olmadığının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16756, Karar No: 2017/4873, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16756 E.  ,  2017/4873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.