muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19121, Karar No: 2013/20781, Tarih: 14.11.2013

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan ... Metal San.Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, 14/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1445, Karar No: 2017/5484, Tarih: 20.12.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/1445 E.  ,  2017/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında mahkumiyet, sanık ... hakkında beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’in ... Atatürk Devlet Hastanesinde ortopedi, sanık ...’in ise aynı hastanede dahiliye uzmanı olarak görev yaptıkları, sanıkların hastalara koydukları tanıyla uyumsuz olacak şekilde tıbbi gerekliliği ve yerindeliği olmayan tetkikler istemek suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan olayda; 14/02/2011 tarihli ilk bilirkişi raporunun, tevdi raporu ve ekindeki belgelerin tekrarı niteliğinde olduğu, 28/03/2012 tarihli bilirkişi raporunun tanzimi sırasında ise ... Teftiş Kurulunun 142/1 sayılı ön inceleme raporu ve eklerinin dosya arasında bulunmadığı ve yine hükme esas alınan bu raporun bilirkişiye teslimi sırasında ana dosyaya ek 6 klasörün teslim alındığına dair 09/12/2011 tarihli tutanak bulunmasına rağmen bilirkişiler tarafından hangi klasör ve belgelerin incelendiğinin rapor içeriğinden anlaşılamadığı, dolayısıyla bu raporun denetime elverişli bulunmadığı gibi raporda her iki sanık bakımından, sekreterlerin sehven yaptığı kodlama hatalarına dikkat çekilmekle birlikte, sanık ...'in bir kısım hastaları gereksiz yere MR tetkikine gönderdiği kanaati oluştuğunun bildirilmesi karşısında; ... Teftiş Kurulunun 142/1 sayılı ön inceleme raporu ve ekleri de dosyaya eklenip sanıkların hastalara koydukları tanıyla uyumsuz olacak şekilde tıbbi gerekliliği ve yerindeliği olmayan tetkikler isteyip istemediklerine dair savunmalarını da irdeler şekilde aralarında birer ortopedi ve dahiliye uzmanı doktor bilirkişi bulunacak şekilde konusunda uzman bilirkişi heyetinden denetime imkan verecek nitelikte rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz bilirkişi raporuna dayanılmak suretiyle ve eksik incelemeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık ... hakkında, 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4976, Karar No: 2020/6315, Tarih: 09.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4976 E.  ,  2020/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtayca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir. Dosyanın incelenmesinde; sosyal ve ekonomik durum araştırmasında davacı-davalı erkeğin ekonomik durumu, temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebi yerinde görülmemiş, reddine karar verilmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davacı-davalı erkek temyiz yoluna bavurma harcı ile maktu temyiz karar harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından, noksan harcın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesinin yollaması ile 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesine iadesine, karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davacı-davalı erkeğin adli yardım talebinin REDDİNE, 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 09.12.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/10800, Karar No: 2010/9732, Tarih: 12.05.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/10800 E.  ,  2010/9732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Asliye 2.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3553, Karar No: 2018/1561, Tarih: 06.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/3553 E.  ,  2018/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Tic.Ltd.Şti. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/09/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız açılan ihalenin feshi davası sonucu gayrimenkulun geç teslim alınması nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 12/06/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 06/03/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı şirket yetkilisi Selime Mutlu ile vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız açılan ihalenin feshi davası nedeniyle gayrimenkulün geç teslim alınmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili,... İcra Müdürlüğünün 2008/330 esas sayılı takip dosyası ile satışa çıkarılan taşınmazı ihalede en yüksek peyi ileri sürerek davacının satın aldığını sonrasında davalının kötü niyetli hareket ederek ihalenin feshi davası açtığını, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/1056 esas sayılı dosyasında şikayetin reddi ile ihale bedelinin %10'u oranında para cezasının davalıdan tahsiline karar verdiğini, bunun da davalının kötü niyetini gösterdiğini belirterek, taşınmazın geç tesliminden kaynaklanan zararının davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; ihaleye katılması nedeniyle ihalenin feshi davası açtığını, davacının talebinde haksız olduğunu, kendisinin ihale sürecinde gördüğü eksiklikler nedeniyle yasal hakkını kullanarak dava açtığını, davası reddedilip üstüne bir de ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına mahkum edildiğini belirterek, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının açtığı ihalenin feshi davasında haksız çıkan tarafa uygulanacak müeyyidenin yasalarda belirtildiği, nitekim açtığı ihalenin feshi davası reddedilen davalıdan para cezası tahsiline karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Anayasa'da Hak Arama Hürriyeti olarak tanımlanan ve yargı mercileri önünde hak arama, ihbar ve şikayet ve dava açma özgürlüklerini de kapsayan haklar vardır. Hiç kuşku etmemek gerekir ki, sözü edilen bütün bu hak ve özgürlükler asla sınırsız değildir. Bir diğer

Anayasa'da Hak Arama Hürriyeti olarak tanımlanan ve yargı mercileri önünde hak arama, ihbar ve şikayet ve dava açma özgürlüklerini de kapsayan haklar vardır. Hiç kuşku etmemek gerekir ki, sözü edilen bütün bu hak ve özgürlükler asla sınırsız değildir. Bir diğer

anlatımla toplumda sulh ve huzurun gerçekleşmesi, adil bir dengenin kurulabilmesi için, bu Anayasal hakların gösterdiği özellikler itibariyle başkalarının hak ve çıkarlarıyla olan ilişkilerine göre daraltılması ve ve genişletilmesi gerekir. Hak ve çıkarların karşı karşıya gelmesi, yani hukuki çıkarların (yararların) çatışması halinde çatışan çıkarlar arasındaki sınırın, MK.nun 1. maddesindeki ana kural uyarınca hakim tarafından büyük bir özenle çizilmesi gerekir. Hakim, çatışan çıkarlar arasındaki bu sınırın MK'nun anılan maddesi uyarınca hukuk yaratarak belirlerken, Adalete uygun bir sonuca varması için öğretide ve uygulamada kabul edilmiş ve genelleşmiş olan kıstaslardan da yararlanmalıdır. Hiç Kuşku yok ki, hukuken korunan varlıklar olarak haysiyet, şeref ve hak arama özgürlüğü soyut kavramlar olarak ele alındığından birinin diğerine üstünlüğü yoktur. Hukukça korunan üstün hak ve çıkarın var olması da tek başına asla yeterli değildir; aynı zamanda bu hak ve çıkarın kötüye kullanılmamış olması da gerekir. Anayasamızın 36 maddesinde herkesin meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu düzenlenmiş olup dava açma hakkı Anayasal bir hak ise de bu hakkın sınrları içinde kullanılması gerekir.

Davaya konu olayda; davacının ihale yoluyla aldığı taşınmazı geç teslim almasının ve bu sebeple oluşan zararının nedeni davalının açmış olduğu ve yasal dava açma hakkının sınırlarının aşıldığı ihalenin feshi davasıdır. İhalenin feshi davası nedeniyle davacı taşınmazı geç teslim almıştır. Oluşan zararla davalının eylemi arasında uygun illiyet bağı da mevcut olup davacının taşınmazını geç teslim almasından kaynaklanan zararının kapsamı belilenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve davacı şirket yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17959, Karar No: 2014/27449, Tarih: 19.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17959 E.  ,  2014/27449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bartın 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 05.06.2014

No : 2006/201-2014/372

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan M.. M.. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumu sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcamalardan oluşan sosyal sigorta yardımlarının davalılardan 506 sayılı Kanunun 26. maddesi kapsamında rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

1)Temyiz eden davacı Kurum ve davalılardan M.. M..'ın aşağıdaki bendin kapsamında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davalı KEDAŞ yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Çankırı, Zonguldak, Karabük ve Bartın ilinde 04.03.2005 tarihinden itibaren BEDAŞ faaliyetine KEDAŞ'a bağlı illeri de kapsayacak şekilde başlamıştır.

BEDAŞ'ın, Ankara, Kırıkkale, Zonguldak, Bartın, Karabük, Çankırı ve Kastamonu illerindeki elektrik dağıtım işinde işletme hakkını, 24.07.2006 tarihinden itibaren TEDAŞ'tan devraldığı anlaşılmaktadır. Devir sözleşmesinin 74. maddesinde, fiili devir öncesi TEDAŞ'a ait, TEDAŞ'ın faaliyetinden kaynaklanan ve üçüncü şahısların hakları ve borçları ile ilgili hukuki konuların TEDAŞ tarafından yürütüleceği, hükmolunan meblağların TEDAŞ tarafından karşılanacağının düzenlenmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.2013 tarih ve 2012/10-1616 Esas, 2013/854 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Tacir olan Tedaş, ticari işletmesini devrettiğinden, uyuşmazlığın çözümünde; Borçlar Kanununun 173/1.maddesi değil, Borçlar Kanununun 179. maddesi uygulanmalıdır.

Ticari işletmeyi devreden TEDAŞ ile birlikte, devralan davalı MEDAŞ, bu devir keyfiyetinin alacaklı Sosyal Sigortalar Kurumuna ihbar ya da gazetelerde ilan edilmiş bulunması koşuluyla, Borçlar Kanununun 179. maddesinin buyurucu hükmüne göre iki yıl süre ile işletmenin borçlarından üçüncü kişilere karşı devreden ile birlikte müteselsilen sorumlu olup, şirketlerin kendi aralarındaki sorumsuzluk anlaşmaları üçüncü kişilere karşı ileri sürülemez.

Ne var ki; somut uyuşmazlıkta; devrin ilanı hususunun yerine getirilip getirilmediği açıklığa kavuşturulmadığından, mahkemece, devir keyfiyetinin alacaklı Sosyal Sigortalar Kurumuna ihbar ya da gazetelerde ilan edilip edilmediği hususu araştırılmamıştır. Mahkemece bu yön araştırılarak, devrin ilanının gerçekleşmiş olması halinde, davalının, Borçlar Kanununda zikredilen madde hükmü kapsamında, Kurumun rücu alacağından sorumlu olacağı gözetilmeksizin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki; somut uyuşmazlıkta; devrin ilanı hususunun yerine getirilip getirilmediği açıklığa kavuşturulmadığından, mahkemece, devir keyfiyetinin alacaklı Sosyal Sigortalar Kurumuna ihbar ya da gazetelerde ilan edilip edilmediği hususu araştırılmamıştır. Mahkemece bu yön araştırılarak, devrin ilanının gerçekleşmiş olması halinde, davalının, Borçlar Kanununda zikredilen madde hükmü kapsamında, Kurumun rücu alacağından sorumlu olacağı gözetilmeksizin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan M.. M.. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan M.. M..'a iadesine, 19.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15561, Karar No: 2010/195, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15561 E.  ,  2010/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7956, Karar No: 2015/13580, Tarih: 16.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7956 E.  ,  2015/13580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay tarihinde halk kütüphanesinde teknisyen yardımcısı olarak çalışan sanığın, iş yerini izinsiz terketmesi nedeniyle telefonla işyerine çağrıldığı ve müdür olan katılan ... tarafından savunmasının istenmesi üzerine "sen benim kim olduğumu biliyor musun, ben seni öldürürüm, senin ananı avradını sinkaf ederim" demesi; aynı zamanda orada bulunan ve müdürü tarafından, sanık hakkında tutanak tutması istenen katılan ...'a sanığın “senin şefinin de ...., onu da öldürürüm” şeklindeki sözlerinin hukuken bir bütün halinde katılanlara yönelik tehdit ve hakaret suçlarını oluşturacağı, sanığa bu suçlardan tek ceza verip sonra bu cezaların aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, tehdit suçundan verilen cezaların ertelenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1846, Karar No: 2015/1024, Tarih: 26.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/1846 E.  ,  2015/1024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2011/39-2013/462

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,............Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/431 esasında görülen ortaklığın giderilmesi davasında, davaya konu taşınmazların sicil kayıtlarında yanlış yazılan malik kimlik bilgilerinin düzeltilmesi için dava açmak üzere yetki verildiğini belirterek, 805 ve 3 parsel sayılı taşınmazlarda yanlış yazılan malik isim, soyisim ve malik baba isimlerinin nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...................'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 26.1.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.