muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3367, Karar No: 2013/4376, Tarih: 25.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3367 E.  ,  2013/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2003/8081 esas sayılı takip dosyasında düzenlenen 05.....2007 tarihli sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının .... sırada yer aldığını birinci sırada yer alan davalının alacağının gerçek olmayıp muvaazalı olduğunu ileri sürerek, davalının alacağının iptaliyle davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının dava dışı borçluya araç satışından kaynaklandığını ve 142 adet bonoya dayandığını, muvazaanın söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve toplanan delillere göre; davalı alacağının araç alım satımından kaynaklandığı ve ........2003 tarihinde borçlu aleyhine ... takibine girişildiği, davacının ise ....04.2006 tarihinde borçlu aleyhine ... takibini başlattığı, davalının alacağının 2003 yılında, davacının alacağının 2006 yılında doğduğu, henüz doğmayan davalı alacağını sonuçsuz bırakmak için önceden borç ilişkisi kurulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5496, Karar No: 2007/7067, Tarih: 10.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/5496 E.  ,  2007/7067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Davacı tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takipte dava konusu taşınmazların 22.06.2006 tarihinde yapılan ihalesinde icra müdürü ihale bedelinin yatırması için alacaklı banka vekiline 10 günlük süre vermiş ise de söz konusu taşınmazların davacı alacaklıya alacağına mahsuben ihale edildiği ihale tutanaklarından anlaşılmıştır. Satışı yapılan taşınmazların tapu kayıtlarının incelenmesinde de taşınmazların üzerinde sadece alacaklı bankanın ipoteğinin olduğu, başkaca bir ipoteğin ve rüçhanlı alacağın olmadığı görülmektedir. Bu durumda ihale alıcısı olan alacaklının ihale bedellerinin dosyaya yatırılmamasında hukuka aykırı bir durum olmadığından mahkemece şikayetin kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13515, Karar No: 2007/768, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/13515 E.  ,  2007/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, karı-koca olan davalılarla belli bir süre aynı evde yaşadıklarını, bu dönemde kendilerine birçok yardım yapıp, harcamalarda bulunduğunu, davalıların kendilerine kötü davranması nedeniyle durumların tehlikeli hal almaya başladığını, jandarma zoruyla diğer eşyalarını aldığını, ancak üç adet inek, ineklere alınan saman ve Anadol marka aracı vermediklerini ileri sürerek 7.000.000.000 TL.nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının kendilerine bağışta bulunduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, tanık anlatımları, taraf ve bilirkişi beyanları da esas alınmak suretiyle davacının davalılara 5.450 YTl. verdiği, bunun karşılığı davacının davalıların yanında kaldığı 7 aylık süre içerisinde kira ve bakım masrafı olarak 1.575 YTl. ödemesi gerekeceği gerekçe gösterilmek ve bu miktar mahsup yapılmak suretiyle 4.225 YT.nın tahsiline karar verilmiş hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının ve davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Her iki davalıda 16.9.2003 tarihinde bu davanın açılmasından önce Cumhuriyet Savcısı huzurunda kendilerine verilen paranın bağış olarak verildiğinden bahsetmemişler, aksine davacının para vermesi üzerine davaya konu inek ve aracın alındığından söz etmişler özellikle davalılardan ..., “davacının verdiği 6.000.000.000 Tl. olduğunu, bu parayla araba ve inek aldığını, suçu bu haliyle kabul ettiğini” beyan etmiştir. Davalıların Cumhuriyet Savcısı huzurundaki beyanları kendilerini bağlar. Davanın 6.000.000.000 Tl. üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekirken HUMK 288 maddesi karşısında dinlenilmesi mümkün olmayan ve HUMK 289 maddesi anlamında dinlenilmelerine açık muvafakat gösterilmeyen tanık anlatımları ve varsayımlara dayalı olarak soyut beyanda bulunan mahalli bilirkişi ifadeleri esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davalıların bu davada takas ve mahsup talepleri yoktur. Mahkemece kendiliğinden ev kirası ve davacıya yapılan bakım masrafların tespitiyle tespit edilen miktarın mahsubunun yapılmış olması doğru değildir. Bozmayı gerektirir.

3-Davalıların bu davada takas ve mahsup talepleri yoktur. Mahkemece kendiliğinden ev kirası ve davacıya yapılan bakım masrafların tespitiyle tespit edilen miktarın mahsubunun yapılmış olması doğru değildir. Bozmayı gerektirir.

4-Davacı bu davasında ödenen inek ve araç bedellerinin davalılardan tahsilini istemiş davaya konu bedelin müştereken ve müteselsilen ödetilmesine dair her hangi bir talebi yoktur. HUMK 74 maddesi hükmünce hakim, tarafların talepleriyle bağlı olup, talep dışına çıkarak karar veremez. Buna rağmen talep olmadan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan kararın ikinci ve üçüncü bentte belirtilen nedenle davacı, dördüncü bentte belirtilen nedenlede davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde 12.20 YTl.nın davacıya, 58.00 YTL.nın davalıya iadesine, 30.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9735, Karar No: 2022/4038, Tarih: 23.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9735 E.  ,  2022/4038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TAZMİNAT - TENKİS

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil - tazminat - tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a-4. maddesi uyarınca hükmün ortadan kaldırılarak dosyanın yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine dair verilen hüküm süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

-KARAR-

Temyiz istemi, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 12/10/2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

Davanın yeniden görülmesi için verilen gönderme kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin 1-a bendi uyarınca kesin olduğundan, aynı Kanun’un 362. maddesinin 1-g bendi uyarınca temyiz edilemez.

O halde, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince verilen ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37472, Karar No: 2014/20484, Tarih: 05.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/37472 E.  ,  2014/20484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-4, 43/1, 129/1, 86/2, 29/1, 62 ve 52/2 maddeleri uyarınca 700,00 Türk lirası ve 1.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile, ... ve ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 (iki kez), 29/1 (iki kez), 62 (iki kez) ve 52/2 (iki kez) maddeleri uyarınca iki kez 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile, ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 (iki kez), 86/3-e, 29/1 (iki kez), 62 (iki kez) ve 52/2. (iki kez) maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına dair, ... Asliye Ceza Mahkemesin 08/04/2008 tarihli ve 2007/175 esas, 2008/240 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2012 gün ve 285485 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre suç tarihinin 12/10/2005 olması karsısında, 19/12/2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 1. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesine eklenen "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz." şeklindeki hükmün suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1. maddesinde yer alan "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki düzenleme karşısında, kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibarenin bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca beş gün adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, hakaret ve yaralama suçlarından yapılan yargılama sonucunda,... Asliye Ceza Mahkemesin 08/04/2008 tarihli kararı ile, doğrudan gün adli para cezası tercih edilerek kesin nitelikte adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyizi üzerine, sanıklar... ve ... yönünden hükmolunan cezaların miktarına göre temyiz istemlerinin reddine, sanık ... yönünden ise onama kararı verildiği, bu şekilde kesinleşen ilamın infazı sırasında, suç tarihine göre gün adli para cezasının fazla belirlendiği iddiasıyla, kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Seçimlik cezanın öngörüldüğü, TCK’nın 125/1. ve 86/2. maddelerinde yer alan hakaret ve yaralama suçlarında, müeyyide olarak adli para cezası seçildiğinde, 12/10/2005 olan suç tarihi itibariyle, adli para cezasına ilişkin gün alt biriminin kaç gün üzerinden belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesinde; “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur,şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir…..” hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanunun 86/2. maddesinde de; “(Ek fıkra: 31/03/2005 - 5328 S.K./4.mad) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması halinde, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur.” hükümleri düzenlenmiştir.

TCK'nın 52/1. maddesinde ise; “(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.

(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir…..” hükümlerine yer verilmiştir.

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5237 sayılı TCK’nın 52/1. maddesinde adli para cezasının alt sınırının beş günden az olamayacağının belirtilmesi ve aynı Kanunun 86/2. ve 125/1. maddelerinde alt sınırı açıklanmaksızın seçimlik adli para cezasının öngörülmesi nedeniyle, hakaret ve yaralama suçlarından dolayı adli para cezasının tercih edilmesi ve alt sınırdan uygulama halinde, 5 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekmekte iken, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı yasayla değişik TCK’nın 61/9. maddesinde; "adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz" kuralı kabul edilmiştir.

Ancak sözü edilen yasal değişikliğin yürürlüğe girmesinden önce işlenen suçlar bakımından, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca önceki hükmün ve dolayısıyla alt sınır olarak 5 gün adli para cezasının esas alınması gerekmektedir, incelenen dosyada mahkemece "alt sınırdan ceza tayin edildiği" belirtilmesine karşın, temel ceza olarak 90 ve 120 gün adli para cezalarının uygulanmış olması, yukarıda açıklanan kanun hükümleri uyarınca hukuka uygun bulunmamıştır.

IV- Sonuç ve Karar:

Ancak sözü edilen yasal değişikliğin yürürlüğe girmesinden önce işlenen suçlar bakımından, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca önceki hükmün ve dolayısıyla alt sınır olarak 5 gün adli para cezasının esas alınması gerekmektedir, incelenen dosyada mahkemece "alt sınırdan ceza tayin edildiği" belirtilmesine karşın, temel ceza olarak 90 ve 120 gün adli para cezalarının uygulanmış olması, yukarıda açıklanan kanun hükümleri uyarınca hukuka uygun bulunmamıştır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, ... Asliye Ceza Mahkemesin 08/04/2008 tarihli ve 2007/175 esas, 2008/240 sayılı kararın, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık aynı yasa maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanıklara daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle,

A- Sanık ... hakkında;

a- Mağdur sanıklar ...ve ...'a yönelik hakaret suçundan, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca takdiren alt sınır tercih edilerek, 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca aleniyet nedeniyle 1/6 oranında artırılarak, 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca takdiren 1/4 oranında artırılarak, 6 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 129/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 2/3 oranında indirilerek, 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek, 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 52/2. maddesi gereğince, sanığın ekonomik durumu ve mahkemece belirlenen miktara göre, günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, 20 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

b- Mağdur sanık ...'a yönelik yaralama suçundan, TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca takdiren alt sınır tercih edilerek, 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/2 oranında indirilerek, 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek, 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 52/2. maddesi gereğince, sanığın ekonomik durumu ve mahkemece belirlenen miktara göre, günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, 20 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

B- Sanıklar ... ve ... hakkında;

a- Mağdur sanık ...'e yönelik yaralama suçundan, TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca takdiren alt sınır tercih edilerek, 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

- TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/2 oranında indirilerek, 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

- TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek, 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

B- Sanıklar ... ve ... hakkında;

a- Mağdur sanık ...'e yönelik yaralama suçundan, TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca takdiren alt sınır tercih edilerek, 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

- TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/2 oranında indirilerek, 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

- TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek, 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

- TCK’nın 52/2. maddesi gereğince, sanıkların ekonomik durumu ve mahkemece belirlenen miktara göre, günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, 20 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMALARINA,

b- Mağdur sanık ...'e yönelik yaralama suçundan, TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca takdiren alt sınır tercih edilerek, 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

- TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/2 oranında indirilerek, 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

- TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek, 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

- TCK’nın 52/2. maddesi gereğince, sanıkların ekonomik durumu ve mahkemece belirlenen miktara göre, günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, 20 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMALARINA,

C- Sanık ... hakkında;

a- Mağdur sanık ...'e yönelik yaralama suçundan, TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca takdiren alt sınır tercih edilerek, 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/2 oranında indirilerek, 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek, 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 52/2. maddesi gereğince, sanığın ekonomik durumu ve mahkemece belirlenen miktara göre, günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, 20 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

b- Mağdur sanık ...'e yönelik yaralama suçundan, TCK’nın 86/2. maddesi uyarınca takdiren alt sınır tercih edilerek, 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

-TCK'nın 86/3-e maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılarak, 7 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/2 oranında indirilerek, 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek, 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 52/2. maddesi gereğince, sanığın ekonomik durumu ve mahkemece belirlenen miktara göre, günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, 40 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

3- Bozulan kararda yer alan ve kanun yararına bozma konusu yapılmayan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1437, Karar No: 2013/20436, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1437 E.  ,  2013/20436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında sanığın tutuklulukta geçirdiği tarihlerin yazılmaması ve 23.03.2009 olan 1. celse tarihinin 09.03.2009 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilmesi mümkün hata olarak değerlendirilmiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın, 352 çuval patatesi satmak için Dinar ilçesinden Pendik Aydos mevkiine geldiği, katılanın yanına gelen sanık ...'ın patatesleri kilosu 42,5 kuruştan satın almak için anlaştığı ve katılana ortaklarıyla görüşüp kendisini arayacağını söylediği, bir süre sonra katılanı arayarak patatesleri Sultanbeyli Sanayi Sitesine getirmesini istediği, katılanın patateslerle birlikte sanığın yanına geldiği, sanığın, temyiz kapsamında olmayan diğer sanıklar Adnan ile Fatih'i ortakları olarak tanıttığı ve patateslerin sanık ...'ın babasına ait depoya boşaltıldığı, sanık ...'ın noterde işi olduğunu söyleyerek yanlarından ayrıldığı, katılanın uzun süre beklemesine rağmen sanık ...'ın dönmemesi üzerine sanık ...'ın, katılana sanık ...'ın geç geleceğini ve parayı sonradan evine getireceklerini söylediği, katılan gittikten sonra sanıkların patatesleri depodan alarak başka bir yere götürdükleri ve parayı da vermedikleri sabit olmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;