muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1170, Karar No: 2019/6845, Tarih: 04.12.2019

6099 sayılı Kanun ile değişik anılan Kanun’nun 10. maddesinde yer alan, ''(1) Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartiyle her yerde tebligat yapılması caizdir. (2) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın savunmasında bildirdiği en son adresine çıkarılan tebligatın iade gelmesi üzerine adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de bulunmaması nedeniyle 35. maddeye göre tebliğ işlemi yapıldığı, ancak anılan Kanun'un 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatın adli mercilerce bu adrese daha önce usulüne uygun bir şekilde tebligat yapılmaması sebebiyle usulsüz olduğu ve dolayısıyla sanığın mahkumiyetine karar verilemeyeceği gözetilerek, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alınıp, açılan kamu davası hakkında durma ve şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2017 tarihli ve 2016/650 esas ve 2017/26 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/06/2016 tarihli ve 2016/23138 soruşturma, 2016/380 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı takiben, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 08/09/2016 tarihli ve 2016/23138 soruşturma, 2016/10819 esas, 2016/9094 sayılı iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine, Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2017 tarihli ve 2016/650 esas ve 2017/26 sayılı kararı ile kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2017 tarihli kararı ile sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüpheliye 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, yine Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce anılan erteleme kararını ve sonuçlarını da bildiren çağrı yazısının ve "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağına" yönelik uyarılı davetnamenin de 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre sanığın ifadesinde bildirdiği adresine tebliğ edildiği ,

6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinde yer alan, ''(1) Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartiyle her yerde tebligat yapılması caizdir. (2) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, somut olayda sanığın savunmasında bildirdiği en son adresine çıkarılan tebligatın iade gelmesi üzerine adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de bulunmaması nedeniyle 35. maddeye göre tebliğ işlemi yapıldığı, ancak anılan Kanun'un 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatların, adli mercilerce bu adrese daha önce usulüne uygun bir şekilde tebligat yapılmaması nedeniyle usulsüz olduğu ve dolayısıyla sanığın mahkumiyetine karar verilemeyeceği gözetilerek, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık hakkında açılan kamu davası hakkında durma ve kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerindedir..

D-)Karar:

D-)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasında durma kararı verilerek, kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, davayı kesin olarak sonuçlandıracak şekilde düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Kayseri 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/01/2017 tarihli ve 2016/650 esas ve 2017/26 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 04/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14748, Karar No: 2006/16653, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14748 E.  ,  2006/16653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Bağ tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükme esas alınan fenni bilirkişinin tuttuğu rapor ekindeki çekişmeli taşınmazları gösteren kroki eklenerek kadastro müdürlüğüne müzekkere yazılarak çekişmeli taşınmazların yapılan kadastro sahalarında hangi ada parsel altında tesbit edildiklerinin belirlenmesi ve bunların kadastro paftası üzerinde işaretlenmeleri istenek, alınacak cevabi yazı ve belgelerin bu dosya içerisine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9903, Karar No: 2014/20435, Tarih: 29.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9903 E.  ,  2014/20435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 51. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2010/255-2014/133

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/03/2014 tarih ve 2010/255-2014/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı B.. A.Ş'ye ait sıcak rulo sac emtiasının davacı şirket nezdinde sigortalı iken taşıma esnasında zarar görüp kullanılmaz hale geldiğini, 18.757,93 USD tazminatın 12/06/2009 da sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 29.155,45 TL alacağın sigortalıya ödeme tarihi olan 12/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan donatan vekili; müvekkilinin taşıma sözleşmesinin tarafı olmadığından zarardan sorumlu olmadığını, ayrıca zararın oluşup oluşmadığının ve sebebinin belirlenmesi gerektiğini, emtianın tahliyesinden hangi tarafın sorumlu olduğunun bilinmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılardan Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları vekili, davanın idari yargının görev alanına girdiğini, yetkili mahkemenin Ankara Mahkemeleri olduğunu bu nedenle mahkemenin görevsiz ve yetkisiz olduğunu, alacağın zamanaşımına uğradığını ve müvekkilinin hasarda sorumluluğu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının rücuen tazminat davasını üç ayrı davalıya yönelterek sigortalı emtianın uğradığı hasar nedeniyle dava dışı B... A.Ş'ye yaptığı ödemenin davalılardan müteselsilen tahsilini istediği ancak, davalı Türkiye Cumhuriyet Devlet Demiryolları Derince Liman İşletmesi Müdürlüğü'ne yöneltilen davanın HMK'nın 123. maddesi gereğince geri alındığı, esasen davanın atiye terki için davalının buna onay vermesi zorunlu ise de; davası atiye terk olunan davalının tüzel kişiliği bulunmadığı gözetilerek bu davalının davacının geri almasına onayı olup olmadığının sorulmasına gerek duyulmamış bu hususun HMK'nın 27. maddesine aykırılık teşkil etmeyeceği düşünülerek unvanı belirtilen davalı yönünden karar verilmesine yer olmadığı, incelenen dosyadan 10/04/2009 tarihli

yük hasarına ilişkin olarak tazminat bedeli 18.757,93 USD 'nın dava dışı Borusan M.. Boru San. Tic. A.Ş. firmasına ödendiği 12/06/2009 tarihli imzalı belgeyle sabit olduğundan TTK'nın 1361. maddesi çerçevesinde halefiyetin gerçekleştiği ve davacının aktif husumet ehliyetinin bulunduğu, 01/03/2009 tarihli konşimento D.. Logistics C.. tarafından imzalanmış imza altına as carrier (taşıyan sıfatıyla) ibaresi düşülmüş olmakla taşıyan sıfatının bulunduğu konşimentonun ön yüzünde yükleten P... Steel Service &Sales C... Ltd; gönderilen F..A.Ş, ihbar olunan Borusan A.Ş. olarak görünmekte olup, donatanın ise taşıyan sıfatıyla konşimentoda adının geçmediği, bu haliyle davalı donatan yönünden davanın husumetten reddi kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davalı TCDD ve davalı donatan yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı TCDD Derince Liman İşletmesi açısından ise dava geri alındığından, davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, donatan ve tahliye eden aleyhine açılan hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, donatan ve tahliye eden aleyhine açılan hasar bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece yukarıda yazılı olduğu şekilde karar verilmiştir. Ancak, dava dosyasına ibraz edilen 21.04.2009 tarihli 0031260 sıra no'lu faturadan, 1 no'lu davalı TC Devlet Demir Yolları İşletmesi Genel Müdürlüğü'ne bağlı, Derince Liman İşletmesi Müdürlüğü tarafından tahliye işleminin gerçekleştirildiği ve buna ilişkin tahliye faturası düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda 1 no'lu davalı TC Devlet Demir Yolları İşletmesi Genel Müdürlüğü yönünden davanın husumetten reddi doğru olmadığı gibi, davalılardan donatan yönünden ise bir inceleme yapılmaması doğru olmamıştır. 6762 sayılı TTK'nın 1061. maddesinde taşıyanın yüke özen borcunun kapsamına giren faaliyetlerin bir kısmı belirtilmekte olup, gerçekte, yükün iyi bir halde muhafazası ve gideceği yere salimen varabilmesi için, gerekli bütün tedbirler buna dahildir. (Ç../K.., Deniz Ticaret Hukuku II, Navlun Sözleşmesi Sayfa 135). Sözleşmeye konulacak “fio” veya “fios” şartı ile TTK’nun 1061. maddesinde sayılan faaliyetlerin ve yükümlülüklerin bir kısmı ve netice olarak bunların kötü yapılmasından doğan sorumluluk, yükle ilgililere aktarılabilir. Ancak böyle bir şart, kaptanın nezaret görevinin, yükleme ve boşaltma işçilerini gözetmek yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz (a.g.e sayfa 135-136). Somut olayda, dosyaya sunulan konişmentoda Free In/Free Out şartı yer almaktadır. Bu koşulla, yüklemenin chartererlerin boşaltmanın ise gönderilenin sorumluluğunda olduğu belirtilmiştir (Prof Dr. Fahiman Tekil, Deniz Hukuku, Sayfa 526). Yükleme, boşaltma ve istif işlerinin yük ilgililerine bırakıldığı durumlarda dahi TTK’nın 975. maddesi uyarınca kaptanın yükleme ve istifin denizcilik örf ve usullerine uygun tarzda yapılmasına nezaret etmek görev ve sorumluluğu vardır. Bu durumda, yük hasarına münhasır olmak üzere yapılan hatalı istif ve boşaltmadan dolayı taşıyanın sorumluluğunun devam ettiği ve donatanın taşıyan gibi sorumlu olduğu nazara alınarak, yapılacak değerlendirme sonucunda hasıl olacak kusur oranına göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile donatan aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6748, Karar No: 2011/18821, Tarih: 14.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/6748 E.  ,  2011/18821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı arsa sahipleri ile yapı denetim sözleşmesi imzaladığını ancak ... Bakanlığı ve yapı denetim mevzuatına göre ödenmesi gereken bedelin davalılar ve dava dışı müteahhit tarafından kendisine ödenmediğini belirterek şimdilik 10.000.00.TL' nın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... ve..., davacı ile 07.12.2005 tarihli yapı denetim hizmet sözleşmesi imzaladıklarını, hizmet bedelinin %2' si olan 4.303.00.TL' nın 12.12.2005 tarihinde Belediyenin yapı denetim hesabına yatırıldığını, dava dışı müteahhit ile imzaladıkları 09.08.2005 tarihli gayrımenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yapı denetim hizmet bedelinden müteahhidin sorumlu olduğunu, dava dışı müteahhidin kendisine verdiğimiz yetkiye dayanarak yetki verdiği davalı ...' ın yapı denetim şirketi ile sözleşme yaptığını, davacının bu sözleşmeyi imzalarken yapı denetim hizmet bedelinden müteahhidin sorumlu olduğunu bildiğini, ayrıca 4 yıllık süre içerisinde davacının kanunlara ve sözleşmelere aykırı davranarak görevini yerine getirmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Davalı ..., dava dışı müteahhitle yaptıkları sözleşmeye göre yapı denetim hizmet bedelinden müteahhidin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir. Diğer davalılar, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen herhangi bir savunmada bulunmamışlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının, davalı ... yönünden temyiz itirazlarının reddi gerekir

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının, davalı ... yönünden temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Diğer davalılar yönünden; Her ne kadar mahkemece, arsa maliklerinin 09.08.2005 tarihinde dava dışı müteahhide yapı denetim şirketi ile akit yapma yönünde vekaletname verildiği, davalı ...' ında dava dışı müteahhidin verdiği vekaletnamaye istinaden arsa sahipleri adına yapı denetim sözleşmesi imzaladığı bu durumun 4078 sayılı Yasanın 2. maddesine göre geçersiz olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; davalılardan arsa sahipleri ile dava dışı müteahhidin ... 39. Noterliğinin 09.08.2005 tarih ve 18537 yevmiye sayılı gayrımekul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıkları ve aynı Noterliğin aynı tarih ve 18538 yevmiye sayılı vekaletnamesi ile davalı arsa sahiplerinin, dava dışı müteahhit Haspi Kenan' a yapı denetim şirketleri veya büroları ile her türlü akit yapma ve tevkil verme yetkisini de içerir şekilde vekalet verdikleri, dava dışı müteahhidin de bu vekaletnameye istinaden ... 45. Noterliği' nin 22.08.2005 tarih ve..... yevmiye sayılı düzenleme genel vekaletname ile davalı arsa sahipleri adına yapı denetim şirketleri ve büroları ile her türlü akit yapma yönünde davalı ...' a yetki verdiği, davalı ...' ın da bu vekaletnameye dayanarak davalı arsa sahipleri adına davalı şirketle 07.12.2005 tarihli yapı denetim hizmet sözleşmesi imzaladığı dosya kapsamı ile sabittir. Davalı arsa sahipleri az yukarıda bahsedilen vekaletnamede verdikleri yetki kapsamında yapılan işlemlerden ve bu yönde imzalanan yapı denetim sözleşmesinden sorumludurlar. O halde mahkemece, işin esasına girilerek, taraf delilleri de toplanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının davalı ... yönünden temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı arsa sahipleri yönünden hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7798, Karar No: 2020/1644, Tarih: 10.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7798 E.  ,  2020/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vergi dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlunun 3. kişiden olan alacağına haciz konulduğunu ancak hazırlanan sıra cetvelinde müvekkilinin alacağı ile şikayet olunan Vergi Dairesinin alacağının garameye girdiğini, vergi dairesinin başlamış bir haczinin bile olmadığını öne sürerek sıra cetveline iptalinin talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Vergi Dairesinden gelen yazı cevabı uyarınca henüz borçluya ödeme emrinin tebliğ edilmediği, sıra cetveli tarihinde henüz kesinleşmemiş vergi dairesi alacağının sıraya konularak garameten paylaştırma kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı şikayet olunan Vergi Dairesi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan vergi dairesi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vergi dairesi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün İİK'nin 366 maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi gereğince şikayet olunan vergi dairesinden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6145, Karar No: 2022/18137, Tarih: 02.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6145 E.  ,  2022/18137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 19/10/2021 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 09/12/2021 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 02.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.