muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5783, Karar No: 2013/7471, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/5783 E.  ,  2013/7471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 169 ada 1 parsel parsel sayılı 392.89 metrekare yüzölçümünde, bahçe vasıflı taşınmaz beyanlar hanesine "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. İş bu taşınmaz bahçe ve üzerindeki kargir bina 1994 yılından beri ... evladı ...'ın fiili kullanımındadır." şerhi verilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., "..." olan baba isminin taşınmazın beyanlar hanesine ... olarak yazıldığını ileri sürerek, baba isminin ... olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda davanın kabulü ile; çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde davacının baba isminin ... olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydındaki zilyetlik şerhinde isim yanlışlığının düzeltilmesine ilişkin olup bu tür davalar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 382/2-ç-l maddesi kapsamında olmakla mahkemenin bu yöndeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak gayrimenkule ilişkin olup Hazineye karşı ispat yükümlülüğü bulunan ve özen gösterilmediğinde mülkiyet değişikliği sonucunu doğurabilecek olan bu tür davalarda mahiyeti gereğince tahkikat yapılmadan karar verilmesi mümkün olmadığı gibi somut olayda da olduğu üzere tahkikat sonucu gelen yazı cevaplarının duruşma açılarak taraflara okunup diyecekleri sorulmadan karar verilmesi de mümkün değildir. Bu nedenlerle davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/1. maddesi kapsamında kabul edilip duruşma açılmaksızın karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23933, Karar No: 2017/25696, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23933 E.  ,  2017/25696 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10510, Karar No: 2021/15103, Tarih: 27.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/10510 E.  ,  2021/15103 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk giderine yönelik hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafının yazılı şekilde hazine üzerinde bırakılması hatalıdır. Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının “Davalı kurum harçtan muaf olduğundan, davacı tarafça yatırılan 54,40 TL başvurma harcı, 54,40 TL peşin harç, 90,36 TL ıslah harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacı tarafa iadesine,

Hazine tarafından karşılanan 680,00TL arabuluculuk giderinin davalı taraf harçtan muaf olduğundan Hazine üzerinde bırakılmasına, ” şeklindeki 4 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine;

“4- Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan, davacı tarafça yatırılan 54,40 TL başvurma harcı, 54,40 TL peşin harç, 90,36 TL ıslah harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacı tarafa iadesine,

Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye gelir kaydedilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/10/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3246, Karar No: 2019/5346, Tarih: 16.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/3246 E.  ,  2019/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

-K A R A R-

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, kararı süresi içerisinde temyiz etmiş ise de, daha sonra 09.12.2019 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat etmiş olup, feragata yetkili olduğu vekaletnamesinden de anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, davacı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24249, Karar No: 2014/3287, Tarih: 04.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/24249 E.  ,  2014/3287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/156539

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2012

NUMARASI : 2010/469 (E) ve 2012/57 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, katılana hitaben yazdığı mektubun tamamı göz önünde bulundurulduğunda; yetkili makamlara başvuruda bulunulacağının dile getirilmesinden ibaret sözlerin kişinin hayatına veya vücut dokunulmazlığına yönelik saldırı gerçekleştireceğini bildirme niteliğinde olmadığı ve TCK'nın 106/1. maddesindeki suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık Y.. Y..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11263, Karar No: 2022/3562, Tarih: 21.03.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/11263 E.  ,  2022/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : Borçlular : ..., ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İki adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte borçluların icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği, mahkemece; alınan 23/10/2019 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verildiği, işbu karara karşı taraflarca ayrı ayrı istinaf yoluna başvurulduğu Bölge Adliye Mahkemesince borçluların istinaf talebinin reddine, alacaklının istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddi ile borçluların takip konusu asıl alacağın % 20’si oranında tazminat ile %10’u oranında para cezasına mahkum edilmesine karar verildiği, işbu kararın borçlular tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.(HGK’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararı)

Hükme esas alınan Uz.Dr. Tamer EREN tarafından düzenlenen 23/10/2019 tarihli bilirkişi raporunda ise; grafolojik ve grafometrik metotlar uygulanmamış, özellikle imzanın hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduğu fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle desteklenmemiş sadece incelemeye konu imza örnekleri ile mukayeseye esas imzalar büyütülmekle yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli

Hükme esas alınan Uz.Dr. Tamer EREN tarafından düzenlenen 23/10/2019 tarihli bilirkişi raporunda ise; grafolojik ve grafometrik metotlar uygulanmamış, özellikle imzanın hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduğu fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle desteklenmemiş sadece incelemeye konu imza örnekleri ile mukayeseye esas imzalar büyütülmekle yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli

şekilde ortaya konulmamıştır. (Dairemizin 2007/7064 Esas, 2007/9601 Karar nolu ve 10/05/2007 tarihli kararı, yine Dairemizin 2021/6229 Esas, 2021/11377 Karar nolu ve 14/12/2021 tarihli kararı) Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz. Bahsi geçen rapora itibar edilerek sonuca gidilmesi doğru değildir.

Bununla birlikte; ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2020/28 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan menfi tespit davası sırasında Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen ve -borçlular vekili tarafından 17/12/2021 tarihli dilekçe ekinde ibraz edilen- 03/12/2021 tarihli raporda; takibe dayanak bonolordaki imzaların, mevcut mukayese imzalarına kıyasla ...’ın eli ürünü olmadığı yönünde görüş bildirildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, 23/10/2019 tarihli rapor ile ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce görülmekte olan menfi tespit davasında alınan 03/12/2021 tarihli rapor arasında çelişki oluştuğu gibi, her iki rapor da resmi kurumların talebi üzerine alındığından, raporlardan birinin diğerine üstünlüğü kabul edilemez.

Diğer taraftan, 15.7.2018 tarih ve 4 sayılı Bakanlıklara Bağlı, İlgili, İlişkili Kurum ve Kuruluşlar İle Diğer Kurum ve Kuruluşların Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi’nin 16/2. maddesi gereğince; Fizik İhtisas Dairesi ve Trafik İhtisas Dairesi’nin raporları Adlî Tıp Üst Kurullarında incelemeye alınamaz. Bu dairelerden birinin verdiği raporlar ile diğer bilirkişi raporları arasında çelişki bulunması halinde mahkeme veya Cumhuriyet savcılıklarınca gerekçesi belirtilmek suretiyle talep edilmesi üzerine raporlar, ilgili ihtisas dairesinin en az yedi uzmanının katılımı ile oluşan genişletilmiş uzmanlar heyetince incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.

Buna göre; Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gereken ..., yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak, aynı zamanda raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Genişletilmiş Uzmanlar Kurulu’ndan kuşkudan uzak, Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınarak ortaya çıkacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir.

Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı karar verilmesi isabetsiz olup (Hukuk Genel Kurulunun 30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı kararı.) bölge adliye mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :

Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı karar verilmesi isabetsiz olup (Hukuk Genel Kurulunun 30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı kararı.) bölge adliye mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :

Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi'nin 29/09/2021 tarih ve 2020/593 E. - 2021/2145 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/473, Karar No: 2014/3343, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/473 E.  ,  2014/3343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan. sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8742, Karar No: 2013/17201, Tarih: 06.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/8742 E.  ,  2013/17201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Alacaklının harçlandırılmayan ve temyiz defterine kaydı  yaptırılmayan temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-  Borçlunun temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu vekilinin takibe konulan çeklerdeki imzalarının müvekkiline ait olmadığını iddia ederek imza itirazında bulunduğu,mahkemece borçlu ile M.U 'nın kardeş oldukları, takibe konulan çeklerin muhtemelen  borçluyu temsilen kardeşi M.Utarafından imzalanma  olasılığının kuvvetli olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği görülmüştür.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK.'nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılacağı ve yapılan inceleme sonucunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığı  mahkemece anlaşılması halinde  itirazın kabulü ile birlikte takibin durdurulmasına karar verileceği belirtilmiştir.

İcra mahkemeleri İİK.'nun 18. maddesi delaletiyle  6100 sayılı HMK'nun . 316-322. maddeleri  arasında düzenlenen  basit yargılama usulüne göre yargılama yapar.İcra mahkemelerinin kuruluş amacı,  icra organlarınca yürütülen cebri icra yetkisinin hukuka ve kanuna uygunluğunu  icra ve iflas hukuku çerçevesinde denetlemektir. İcra dairelerinin işlemleriyle ilgili olarak  yapılan şikâyet ve itirazlara ilişkin uyuşmazlıkları  sınırlı ve biçimsel olarak incelemek ve  en seri şekilde  karara bağlamak icra mahkemelerinin görevidir. Bundan  dolayı   icra mahkemelerinin yargılama  yetkileri genel mahkemelere göre sınırlıdır.  Ekseriyetle  sadece yazılı belge üzerinden inceleme yaparak uyuşmazlığı çözüme kavuşturmak zorundadır.Bu sınırlı yetkiden dolayı  icra mahkemeleri tarafından verilen kararlar sadece  yürütülen takip konusu bakımından tarafları bağlar ve sadece takip hukuku anlamında kesin hüküm teşkil eder, maddi anlamda  kesin hüküm sayılmaz. Bunun sonucu olarak icra mahkemesi tarafından verilen kararlar daha sonra genel mahkemelerde dava konusu yapılabilir

Somut olayda; iki adet çeke dayanılarak borçlu ve kardeşi Mahmut Uçan aleyhine kambiyo senetlerine mahsus takip başlatıldığı,borçlunun çeklerdeki keşideci imzasına itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi'nden alınan raporda imzaların borçlunun eli ürünü olmadığı M.U 'nın eli ürünü olduğunun