muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14461, Karar No: 2023/4496, Tarih: 08.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14461 E.  ,  2023/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 11733 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedellerin çok düşük olduğunu, taşınmazın gerçek bedelinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan bilirkişi raporunun usul ve kanuna aykırı olduğunu, tespit edilen taşınmaz bedelinin yüksek belirlendiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın gerçek karşılığının altında bedel tespit edildiğini, faiz başlangıç tarihinin acele kamulaştırma karar tarihi olması gerektiğini, kamulaştırmaya emsal olabilecek ... Mahallesi 9541 ada 5 parsel sayılı taşınmazın cebri icra yoluyla satışa çıkartıldığını ve 21.10.2020 tarihinde 900 TL/m² kıymet taktir edildiği dikkate alınarak kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın gerçek karşılığının altında bedel tespit edildiğini, faiz başlangıç tarihinin acele kamulaştırma karar tarihi olması gerektiğini, kamulaştırmaya emsal olabilecek ... Mahallesi 9541 ada 5 parsel sayılı taşınmazın cebri icra yoluyla satışa çıkartıldığını ve 21.10.2020 tarihinde 900 TL/m² kıymet taktir edildiği dikkate alınarak kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen niteliklerine göre tespit edilen kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu sonucuna varıldığı, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalılar ... vd. vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 11733 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

2. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 11733 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden ve davalılar ... vd.'den peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/356, Karar No: 2017/8662, Tarih: 02.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/356 E.  ,  2017/8662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, muvazaalı boşanma nedeniyle kesilen yetim aylığının yeniden tesisine ve kesilen aylıkların ait olduğu ay itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4887, Karar No: 2011/6032, Tarih: 23.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4887 E.  ,  2011/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YEŞİLHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, dava konusu köy boşluğuna davalıların elatmasının önlenmesi, muhdesatların yıkımı ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalılardan Ziya, tecavüzü olmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Ziya'nın taraf sıfatı olmadığı gerekçesiyle aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, köy boşluğuna elatmanın önlenmesi, yıkım ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın husumetten reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; dava konusu taşınmazın tescil harici yer olduğu, bitişiğinde davalı Z... Adına kayıtlı 502 parselin bulunduğu, mülkiyeti davalı  Z...'ya ait 502 parseldeki muhdesatın köy boşluğuna taşkın olduğu iddiasıyla eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava  Z...yönünden husumetten red kararı verilmişse de; mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi rapor  ve krokilerinden A  ve B ile gösterilen lokanta ve kafenin bir bölümünün davalı  Z...'ya ait 502 parselde bir bölümünün dava konusu yerde kaldığı, yine kadastro harici yerde kalan odunluk vs.(C, D, E ile gösterilen) bölümlerle birlikte kullanıldığı sabittir.

Türk Medeni Kanununun 684.maddesi hükmü gereğince taşkın kısmın davalıya ait 502 parseldeki muhdesattan ayrı düşünülmesine olanak yoktur.

Kaldı ki, restoran olarak tasarruf edildiği saptanan taşkın yapının davalı  Z... dışındaki biri tarafından işletiliyor olmasının da davalıyı sorumluluktan kurtarmayacağı açıktır. Ayrıca, anılan yeri işleten şahıs hakkında da dava açıldığının (2010/52 E) bildirildiği de görülmektedir.

Öte yandan, 3402 Sayılı Yasanın 18.maddesine dayalı tescil isteği yönünden de bir karar verilmiş değildir.

Hal böyle olunca; açıldığı bildirilen 2010/52 Esas sayılı dava dosyasının eldeki dava ile birleştirilerek davalı  Z...'ya ait 502 parseldeki yapının tescil harici yere tecavüzlü olduğu ve yıkım isteği bulunduğu gözetilerek, tüm taraf  delillerinin birlikte değerlendirilmesinden sonra davadaki tüm istekler yönünden bir karar  verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz  itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8296, Karar No: 2018/2385, Tarih: 04.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8296 E.  ,  2018/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.07.2014 tarih ve 2011/203-2014/315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; “...” ibaresinin 11.08.2009 tarihi itibariyle 10 yıllık süre boyunca süt ve süt ürünleri açısından müvekkili adına tescilli olduğunu, davalı şirketin “...” markası altında ve benzer şekilde süt ve süt ürünlerini ambalajlayıp sattığını, “...” ibaresinin altında “...” ile üstünde “... Eş Anlamlı” ibarelerini kullandığını, davalı şirketin müvekkiline ait olan markayı kullanarak haksız rekabet yarattığını, davalının bu filleriyle müvekkilinin pazar payını daraltacağını ve zarara uğratacağını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları ve manevi tazminat hakları saklı tutulmak kaydıyla, müvekkilinin yoksun kaldığı kazancın hesaplanarak şimdilik 40.000,00 TL'nin davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine, marka hakkına tecavüz fiillerinin durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili şirketin 12.05.2010 tarihi itibariyle “... Eş Anlamlı ... ...” markasını adına tescil ettirdiğini, satışlarını da bu markayı kullanarak yaptığını, taraf markaları arasında gözle görülür derecede farklılıklar olduğunu, davalının marka tescil belgesindeki “...” ibaresinin yazı şeklinin dahi benzerlik göstermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait “...” markasında asıl ayırt ediciliği sağlayan unsurun “...“ olduğu, davalıya ait “... Eş Anlamlı ... ... + şekil” markasında baskın unsurun “... ...” olduğu, bir bütün olarak markalar arasında benzerlik olmadığı ancak davalının işaretinde kullanılan yazı stili ile yeşil, mavi ve kırmızı renklerden dolayı davacı markası ile arasında genel çağrışım kurulabileceğinden iltibasa yol açabilecek seviyede bir benzerlik olduğu, davalının aynı sınıftaki ürünler için bu yazı stili ve renkler dışında sayısız seçeneği varken, bu işaretini kullanmasının davacının bu markayı taşıyan ürünler için tüketiciler nezdinde tesis ettiği güvenden haksız olarak yararlanması sonucunu doğuracağı ve haksız rekabete yol açacağı, davacının yoksun kaldığı kazancın tespiti için bilirkişi

incelemesi yapılması gerektiği ancak davalı tarafın verilen kesin süre içerisinde ticari defter ve kayıtlarını ibraz etmediği, davacının yoksun kalınan kazanca ilişkin iddialarının ispat edilmiş sayıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının “...” ibareli markasına davalının tecavüzde ve haksız rekabette bulunduğunun tespitine, haksız rekabetin önlenmesine, davalının “... Eş Anlamlı ... ... + ...” ibareli markasında kullandığı yazı stili ile yeşil, mavi ve kırmızı renklerin benzerliği ortadan kaldıracak şekilde tümüyle değiştirilmesine, bu yazı stili ve renklerin geçtiği ilan, afiş, broşür, fatura vb materyaller ile markayı taşıyan araç var ise öncelikle tecavüzlü ibarenin mümkün ise silinmesine yahut imhasına, haksız rekabet nedeniyle oluşan zararın karşılığı olarak 40.000,00 TL maddi tazminatın istemle bağlı kalınarak dava tarihinden itibaren işletilecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, markaya tecavüz ve haksız rekabetin durdurulması, önlenmesi, sonuçlarının ortadan kaldırılması ve maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının ürünleri üzerindeki markasal kullanımın ve ürün ambalajının davacının marka hakkına tecavüz ve aynı zamanda haksız rekabet yarattığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tecavüzün önlenmesi ve 556 sayılı KHK 66. maddesi uyarınca maddi tazminata hükmedilmiştir. Ancak, 556 sayılı KHK 6. maddesi uyarınca marka koruması tescil ile elde edilir ve hükümsüz kılınmadığı sürece markanın tescilli haliyle kullanılması yasal kullanım niteliğindedir. Somut uyuşmazlıkta, davalı tescilli “... Eşanlamlı ... ...+şekil” markasını ürünleri üzerinde tescil edildiği haliyle kullandığına göre, bu kullanım davacının marka hakkına tecavüz oluşturmayacağı halde mahkemece markaya tecavüzün tespiti ve meni ile tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Öte yandan, davacı ürün ambalajlarının renk ve kompozisyonu itibariyle de TTK hükümlerine göre haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporunda haksız rekabetin varlığına ilişkin olarak markasal unsurların varlığı da dikkate alınmak suretiyle ürünler üzerinde aynı renk ve yazı stili kullanımının haksız rekabet oluşturduğu sonucuna varılmıştır. Oysa ki, davalının markasal kullanımı yasal kullanım olduğundan haksız rekabet değerlendirmesinde dikkate alınamaz. Bu durumda tarafların ürünleri üzerindeki markasal unsurlar dışında kalan renk ve ambalaj kompozisyonu karşılaştırılarak ürün ambalajları bakımından haksız rekabetin değerlendirilmesi gerekirken, markasal unsurlar da dikkate alınarak haksız rekabetin varlığına kanaat getirilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı olan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA; ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11547, Karar No: 2012/42672, Tarih: 03.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11547 E.  ,  2012/42672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, 09.02.2011 tarihli karara karşı 18.02.2011 gününde eski hale getirme talebinde ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK' un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesi'nin eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin verdiği 21.02.2011 günlü ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip bu karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede,

Sanık müdafii, yüzüne karşı tefhim olunan 09.02.2011 tarihli mahkumiyet hükmünün temyiz süresi içinde rahatsızlanarak Gazipaşa Devlet Hastanesinde tedavi gördüğünü ileri sürerek ve buna ilişkin belge sunarak eski hale getirme talebinde bulunmuşsa da, Gazipaşa Devlet Hastanesi diş hekimi tarafından, ...' nin 17.02.2011 tarihinde ayakta tedavi gördüğüne ilişkin belgenin sanık müdafiinin, temyiz süresinin bitiminden sonraki bir tarihte tedavi gördüğünü belgelediği, bu nedenle haklı bir mazeret teşkil etmeyeceği sonucuna varılarak eski hale getirme talebi yerinde görülmediğinden, sanık müdafiinin süresinden sonra yaptığı 18.02.2011 tarihli temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6764, Karar No: 2023/10089, Tarih: 19.10.2023

**5. Ceza Dairesi         2020/6764 E.  ,  2023/10089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/49 Esas, 2016/91 Karar

SUÇLAR : Zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Zincirleme şekilde basit zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2015 tarihli ve 2015/862 Soruşturma, 2015/562 Esas, 2015/44 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında basit zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/49 Esas, 2016/91 sayılı Kararı ile sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin eyleminin de zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle zincirleme basit zimmet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca hak yoksunluğuna, resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri; kararın eksik inceleme ile verildiğine, atılı suçların sübuta ermediğine, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, zimmet isnadına konu köy masraf senediyle ilgili değerlendirmenin hatalı yapıldığına, tanık olarak dinlenen muhasebecinin beyanlarından da anlaşılacağı üzere aslında sanığın köy bütçesinden 19.000 TL alacaklı olduğuna ancak muhasebeci tarafından kasayı denkleştirme amacıyla düzenlenmiş olan 392 numaralı cilde ait makbuzların içerik olarak araştırılmadığına, bu konuda araştırma yapılsaydı bu cilde ait aynı düzenleme tarihli makbuzlardaki paraların aslında gelir kısmı ile gider kısmını denkleştirmek için yapılmış tahsilatlar olduğunun anlaşılacağına ve bu tahsilatlar gelir olarak kaydedilmeseydi kasa hesabında köy için daha fazla harcama yapılmış olduğunun ortaya çıkacağına, 2013 yılında tahsil edilen 6.976 TL tutarındaki paranın köy gelir gider defterine işlenmeyerek köy bütçesinin zarara uğratıldığı iddiasıyla ilgili olarak, köy odasının o dönem taşınması nedeniyle diğer eşyalar arasına karışmış olan iki cilt makbuzun defterlere işlenmesinin sehven unutulduğuna ancak kaymakamlık tarafından yapılan denetim sırasında defterlerin bulunarak ilgili kuruma teslim edildiğine, sahtecilik suçuna dair temyiz sebeplerinin zimmet suçuyla bağlantılı olduğuna, sahteciliğe konu köy masraf senediyle ilgili sağlanan bir menfaat olmadığı için suçun unsurlarının oluşmadığına ve temyiz aşamasında resen nazara alınacak sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Bozdoğan ilçesi ... köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın, köy camisinin alçı vitray pencere işlerini yapan ...'na toplam 5.000 TL ödeyip buna ilişkin 18.03.2014 tarihli ve 5.000 TL bedelli köy masraf senedi düzenlediği halde bu senet üzerindeki bedelle ilgili sahtecilik yaparak bedeli 15.000 TL olarak değiştirdiği ve aradaki 10.000 TL'yi zimmetine geçirdiği, yine 2013 yılında tahsil edilen 6.976 TL parayı gelir gider defterine işlemeyerek muhtarlığın maddi yönden zarara uğramasına neden olduğu iddialarıyla hakkında zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma suçlarından kamu davası açıldığı,

Mahkemece; sanığın köy masraf senedinde sahtecilik yaptığı kabul edilerek aradaki 10.000 TL'yi zimmetine geçirdiği ve yine 6.976 TL tutarındaki tahsil edilmiş parayı deftere kaydetmemek şeklindeki eyleminin de zimmet suçunu oluşturduğu belirtilerek sanığın zincirleme şekilde basit zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılması yoluna gidildiği,

Anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE