muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9146, Karar No: 2022/6578, Tarih: 23.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9146 E.  ,  2022/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının şüpheliye tebliğ edilmekle birlikte tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği gibi içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 23.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 02.03.2015 tarihli eylemi, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet

Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 ayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

Kabule göre;

3- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Adana Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5435, Karar No: 2024/7514, Tarih: 02.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/5435 E.  ,  2024/7514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1086 E., 2021/809 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2013/416 E., 2017/626 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 nci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 nci maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır.

2.Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, İstanbul 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, İstanbul 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

3.Dairemiz geri çevirme kararı sonrası dosyaya celp edilen Ticaret Sicil Gazetesi suretlerine göre, davalı şirketin 26.01.2018 tarihinde tasfiyeye girdiği, tasfiye kararının 15.02.2018 tarihinde tescil edildiği, tasfiye memurunun ... Arslan olduğunun bildirildiği görülmüştür.

4.Tasfiye halinde ... Alüminyum ve Döküm San. Tic. Ltd. Şti.'nin tasfiyesinin sonuçlanıp sonuçlanmadığı, tasfiye memurlarının görevine devam edip etmedikleri Ticaret Sicil Memurluğundan araştırılarak, ilgili belgeler dosya arasına getirtilip; henüz sonuçlanmamış ise gıyabî hükmün, yasal temsilci olan tasfiye memurlarına yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5333, Karar No: 2016/1711, Tarih: 15.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5333 E.  ,  2016/1711 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyü ... ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, ekonomik yarar sağlıyacak konuma geldiğini iddia ederek, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, aktif dere yatağının etkisi altında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1975 yılında yapılmış ve sonuçları 20/10/1975 - 28/11/1975 yılları arasında ilân edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 15/02/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1222, Karar No: 2024/7675, Tarih: 21.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1222 E.  ,  2024/7675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1496 E., 2023/1365 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bölge Adliye Mahkemesi bozması üzerine; Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2022/708 Esas, 2023/445 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında maktul ...'ya karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/1496 Esas, 2023/1365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık hakkında düzenlenen Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 11.03.2020 tarihli raporunda; “karışık psikoaktif madde kullanımına bağlı psikotik bozukluk” denilen hastalığın kısmen etkisinde olduğu, işlediği öne sürülen fiilin anlam ve sonuçlarını tam algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu, dolayısıyla işlediği öne sürülen suça yönelik cezai sorumluluğunun azalmış olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 32/2. maddesi kapsamında olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 25.01.2021 tarihli ve 4. İhtisas Kurulunun 04.02.2022 tarihli raporlarında ise sanıkta herhangi bir akıl hastalığı ve zeka geriliği saptanmadığı, işlediği suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğunun belirtmesi karşısında, raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, sanığın Adli Tıp Genel Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra aldırılacak rapora göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/1496 Esas, 2023/1365 Karar sayılı kararının cezai ehliyete ilişkin eksik inceleme yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3638, Karar No: 2019/4682, Tarih: 07.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3638 E.  ,  2019/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, maliki olduğu 294 ada 7 parsel sayılı taşınmazda bulanan 4 dairenin davalılar tarafından kullanıldığını, diğer 1 adet daireyi ise kendisinin kullanmasına engel olduklarını ileri sürerek elatmalarının önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazın teminat olarak verildiğini, sonraki temliklerin ise muvazaalı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, müdahalenin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davacı vekili ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, REDDİNE,

2. Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince,

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, kargir ev vasfındaki 294 ada 7 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, taşınmazda zemin + 4 normal katlı bina olduğu, her katta bir daire olmak üzere 5 adet dairenin bulunduğu, 17.12.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre taşınmazın arsa değerinin 120.600 TL, 5 adet daire değerinin de 150.000 TL olduğu açıktır.

Somut olaya gelince, davacının başlangıçta dava değerini 11.000 TL olarak belirterek 187,90 TL harç ile davasını açtığı, 11.03.2014 tarihinde ise tamamlama harcı olarak 4.993 TL harç ikmali yaptığı ancak Mahkemece, davacı harç ikmali yapmamış gibi başlangıçta alınan peşin harç üzerinden dava sonuçlandırılarak yargılama gideri ve yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücretine karar verdiği, ayrıca karar metninde de tamamlama harcının dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden davacının harcı ikmal ettiği de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken davacı tarafından yatırılan tamamlama harcı gözetilmeden ve karar metninde de bu hususa değinilmeden sonuca gidilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden davacının harcı ikmal ettiği de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken davacı tarafından yatırılan tamamlama harcı gözetilmeden ve karar metninde de bu hususa değinilmeden sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, REDDİNE, (2) numaralı bentte yazılı nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 336,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.453,91 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına ve peşin harcın da istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 07/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4178, Karar No: 2024/2558, Tarih: 25.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4178 E.  ,  2024/2558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2329 E., 2023/1146 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/430 E., 2020/142 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davanın 3289 sayılı Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanunu'nun (3289 sayılı Kanun) 14 ve 16 ncı maddelerinin uygulamasını göstermek üzere Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sportif Müsabaka ve Gösteri Hasılatının Dağıtılmasına Dair Yönetmelik'in (Yönetmelik) 8 inci maddesine ilişkin olarak 2016-2017 sezonuna ilişkin Fenerbahçe Stadında oynanılan müsabakaların net hasılatının %7'sinin Spor Genel Müdürlüğüne ödenmesi hakkında olduğunu, Fenerbahçe Stadının intifa hakkının 49 yıllığına Spor Genel Müdürlüğü tarafından davalı ... Spor Kulübü Derneğine 22.07.1998 tarihli sözleşme ile verildiğini, davalılar arasında imzalanan 27.06.2011 tarihli devir sözleşmesi ile Derneğin futbol şubesi faaliyetleri, doğmuş ve doğacak tüm hak, alacak ve borçları ile birlikte süresiz olarak diğer davalı ...ye devredildiğini, stadın kullanımının ve gelirlerinin davalı şirkette olduğunu, devre ilişkin müvekkilinin olurunun alınmadığını, davalıların aralarındaki sözleşme gereğince borçtan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek; mevzuattan kaynaklanan ve 2016-2017 futbol sezonunda Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadında oynanılan tüm müsabakalarda bilet satışlarından elde edilen net hasılatın % 7' si için şimdilik 3.500,00 TL'nin 21.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 17.01.2020 tarihli bedel artırım dilekçesinde, bilirkişi raporuna karşı itirazları saklı kalmak üzere, dava değerini raporda belirlenen 3.135.880,00 TL' ye artırmıştır.

II. CEVAP