muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6745, Karar No: 2008/7667, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6745 E.  ,  2008/7667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.10.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan soy adının, baba adının ve anne adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı dava konusu taşınmazların maliki ...'nün tapu kaydında soyadının "..." baba adının "..." anne adının da "Zülfiye" olarak kayıtlı olduğunu ileri sürerek nüfus kaydına uygun olarak düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların Halif oğlu Zilfi'den olma 01.03.1337 doğumlu ...'ye ait olduğu anlaşılmakla, tapu kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine şeklinde hüküm kurulmuştur.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıda belirtilen neden dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-“Mülkiyet Hakkının Tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin anne adı ve doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hatanın tüzüğün 87. maddesi uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmelidir.

Böyle olunca, tapu kütüğüne anne adı ve doğum tarihinin ilavesi talebiyle açılan davanın reddi gerekir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 12.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3222, Karar No: 2023/4340, Tarih: 02.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/3222 E.  ,  2023/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/789 E., 2022/522 K.

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/121 E., 2019/628 K.

Taraflar arasındaki şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... Mah. 3985 ada 3 No.lu parselde bulunan B. Blok 3. Kat 16 No.lu daireye ait hissenin davacı tarafından SS Kurtkent Konut Yapı Kooperatifinden satın alındığını, tapu devri gerçekleşmediğinden ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/878 Esas ... dosyası ile kooperatif hissesinin iptali ile adına tescili için dava açıldığını, davanın kabulü ile davacı adına tesciline karar verildiğini, 12.03.2013 tarihinde kararın kesinleştiğini, dairenin satın alındığı 07.03.2005 tarihinden bu yana 10 yıldır davacının tasarrufunda olduğu, bahsedilen mahkeme dosyasında teminatsız olarak 05.05.2008 tarihinde ihtiyati tedbir kararı verildiğini, davalılar tarafından davacıya ait daire üzerinde mülkiyet ... iddia edilerek ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/1474 Esas (İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi 2013/203 Esas, 2013/177 Karar ... dosyası) ile dava açıldığını, daha önce tedbir kararı tapuya şerh edildiği halde davacı 2. kez açılmış olan davaya dahil edilmeden dosyanın karara çıkarıldığını, mükerrer bir kararla davalılar ... ... varisleri adına tescile ilişkin uygulanamayan ikinci bir kararın ikame olduğunu, ikinci mahkeme kararının varlığının, taşınmazın beyanlar hanesine belirtme şerhi olarak yazıldığını, söz konusu ikinci kararın 27.11.2013 tarihinde kesinleştiğini, bu belirtme şerhinin mülkiyet hakkına aykırı olduğunu, bu nedenlerle davacının tasarruf yetkisini kısıtlayan haksız belirtme şerhinin silinmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddia ettiği gibi ortada 2 adet kesinleşmiş mahkeme kararının bulunmadığını, davacının iddia ettiği tüm hususların İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/203 Esas ve 2013/177 ... Kararı dosyasında tartışılıp karara bağlandığını, kök muris ... ...'ın 18.07.1998 tarihinde peşin ödeme statüsünde kooperatif üye olduğunu, Kooperatif yönetim kurulu ana sözleşme kapsamında kök murisin üyelinin kabul edildiğini, davacının kooperatif yönetim kurulu ana sözleşme tarihinde dava dışı ... ... ...'den B Blok 16 No.lu daireye ait hisseyi 55.000,00 TL bedelle 2 ay sonra tapusunu alacağı vaadi ile satın aldığını iddia ettiğini, davacının önceden ihtiyati haciz koydurduğunu, bu sebeple daha ileri tarihte konulan hacizlerin kaldırılmasını istemesinin hiçbir haklı ve hukuki dayanağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, İstanbul ili, Pendik ilçesi, ... Mah. 3985 ada 3 No.lu parselde bulunan B Blok 3. Kat 16 No.lu bağımsız bölümün tapu kaydının beyanlar hanesinde bulunan 30.12.2013 tarih ve 37927 yevmiye kaydıyla bulunan belirtme şerhinin terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının iddialarının tümünün İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/203 Esas ve 2013/177 Karar ... dosyasında tartışılıp karara bağlandığını ancak bu kararın dosyaya getirtilerek incelenmediğini ve dolayısıyla dava konusu 16 No.lu bağımsız bölüm üzerinde pek çok haciz, ihtiyati tedbir ve kamu haczinin bulunduğunu, kök muris ... ...'ın 18/07/1998 tarihinde peşin ödeme statüsünde kooperatife üye olduğunu, kooperatif yönetim kurulu ana sözleşme kapsamında kök murisi üyeliğe kabul edildiğinin tespitinin, aynı zamanda iş bu davanın davacısının, dava konusu taşınmazı kök murisin üyeliğinin kabulü tarihinden 7 yıl sonra 07/03/2005 tarihinde dava dışı ... ... ...'den aldığının anlaşılamadığını, dolayısıyla mahkemece delil listesinde sunmuş oldukları İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin dosyası incelendikten sonra hüküm kurulması gerekirken sırf ilk kesinleşen kararın davacı lehine sonuçlandığı gerekçesi ile karar verilmesinde hukuki isabet bulunmadığını, kesinleşen mahkeme kararlarından hangisinin diğerine üstün tutulacağı ve bu sebeple hangi mahkeme tarafından konulan şerhin kaldırılması gerektiği hususu mahkemenin görev alanına girmediğinden mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken hüküm kurulmuş olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından kooperatif hissesinin adına tesciline ilişkin ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2007/878 Esas ... dosyasının davacı lehine karara çıktığı ve kararın 12/03/2013 tarihinde kesinleştiği, tapu kaydının tescil işleminin bu karar gereğince yapıldığı, kararın kesinleşmesinden ve tescil işleminden sonra davalılar murisi ... ... tarafından ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde açılmış olup, daha sonra İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/203 Esas ... dosya numarasını alan tescil davasının 2013/177 Karar sayısı ile davalılar lehine sonuçlandığı, bu kararın da 27/11/2013 tarihinde kesinleştiği, aynı konuda iki farklı kararın kesinleşmiş olduğu, bu nedenle tapuda ikinci karara istinaden tescil işlemi yapılması mümkün olmadığından beyanlar hanesine şerh olarak yazıldığı, davacı tarafından şerhin terkini talebi ile dava açıldığı ve mahkemece davanın kabulü ile beyanlar hanesindeki belirtme şerhinin terkinine karar verildiği, davalılar vekili tarafından karara karşı süresinde istinaf yoluna başvurulduğu anlaşılmış ise de, davacının taşınmazın maliki sıfatıyla belirtme şerhinin terkini davasını açmakta hukuki yararı bulunduğu, mükerrer karara ilişkin şerhin tapu kayıtlarından silinmesi talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları yinelemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu kaydındaki şerhin terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

Tapu kütüğüne esas itibarıyla mülkiyetin veya sınırlı ayni hakların iktisabına veya bunların kaybedilmelerine ilişkin tesciller yazılır. Geniş anlamda tescil ise kütüğe yazılan her husustur. Nitekim kütük sahifesinde mülkiyet, rehin ve irtifak hakları sütunları dışında bir de “şerh” ve “beyanlar” adı altında iki sütun daha vardır. Ancak bir hususun şerh veya beyanlar sütununa yazılması taşınmazın ayni hakka ilişkin statüsünde bir değişiklik meydana getirmez.

Şerhten amaç; ilişkin bulunduğu hukuki durumu üçüncü kişilere karşı ileri sürülebilir hale getirmek, hukuki duruma aleniyet kazandırmaktır. Bu yönü ile şerh ayni bir etki özelliğini gösterir. Hangi hakların tapu kütüğüne şerh edileceğini kanun belirlemiştir. Dolaysıyla kanunun belirlemediği bir hak tapu kütüğüne şerh edilemez.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte

görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9025, Karar No: 2021/9000, Tarih: 23.09.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/9025 E.  ,  2021/9000 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2019 tarih ve 2017/33 - 2019/411 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik olarak sanık ve müdafii tarafından yasal süre içerisinde gerekçe içermeyen temyiz dilekçeleri verildiği, gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği 26.01.2021 tarihinden sonra, CMK'nın 295. maddesinde belirtilen 7 günlük süre içerisinde ayrıntılı temyiz dilekçesi verilmediği anlaşılmış ise de; Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasında ve sanık müdafiine gerekçeli kararı tebliğ eden tebligat zarfında CMK'nın 295. maddesinde düzenlenen 7 günlük süreye ilişkin bir ihtaratın bulunmadığı anlaşıldığından temyiz başvurularının süresinde yapıldığı kabul edilmiştir.

Sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında;

1-Sanığın dosya kapsamına yansıyan ve üyelik boyutuna ulaşmayan faaliyetlerin, örgütle bağ kurup eylemlerine katıldığına, rızasıyla örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna, süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerde bulunduğuna dair yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, mevcut şüphenin de sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; suç tarihinin temadinin kesildiği yakalanma tarihi olan "26.07.2016" tarihi yerine gerekçeli karar başlığında "25.07.2016" olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10652, Karar No: 2016/9804, Tarih: 17.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/10652 E.  ,  2016/9804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık ...’nın, Türk Ceza Kanunu’nun 204/1, 158/1-f, 62 (iki defa) ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis, 2 yıl 6 ay hapis ve 56.666,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/06/2014 tarihli ve 2013/114 esas, 2014/214 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/04/2016 gün ve 105-63-1987-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2016 gün ve 197438 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

Dosya kapsamına göre, adli para cezası hesaplanırken, öncelikle 5237 sayılı Kanun’un 52/1. maddesi uyarınca tam gün sayısının belirlenmesi ve aynı Kanun’un 61/8. maddesi gereğince artırım ve indirimlerin belirlenen gün üzerinden yapılmasını müteakip, 52. maddenin 2. fıkrası uyarınca belirlenen miktar ile gün sayısının çarpılması suretiyle para cezasının tespit edilmesi gerekirken, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 158/1-f maddesi uyarınca tayin olunan 1360 gün adli para cezasının aynı Kanun’un 52.maddesi uyarınca tam gün karşılığı 50 Türk lirası üzerinden hesap edilerek belirlenen 68.000 Türk lirası adli para cezasından 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle ve sonuç ceza olarak 56.650 adli para cezasına hükmedilmesi yerine yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK’nın sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra 29/06/2005 gün ve 5377 sayılı TCK'nın 19.maddesi ile değişik TCK'nın 158/1.fıkrasına eklenen "...ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli

para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.