muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7008, Karar No: 2022/793, Tarih: 31.01.2022

**5. Ceza Dairesi         2018/7008 E.  ,  2022/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Eylemin zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 17/06/2021 tarihli ve 2021/5-43 Esas, 2021/287 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; sanık ile katılan arasındaki vekalet ilişkisinde kamu otoritesi ve kamu gücünün kullanılmadığı, söz konusu paranın teslim edilmesinin sanığın avukat olmasının doğal sonucu değil katılan tarafından şahsına duyulan güven ilişkisi nedeniyle verilen ahzu kabz yetkisi kapsamında gerçekleştirildiği ve buna bağlı olarak da aralarındaki ilişkinin hizmet ilişkisi kapsamında kaldığı gözetildiğinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 155/2. maddesinde tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesinin ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur'' hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 31/01/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 31/01/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 1. maddesindeki avukatlığın kamu hizmeti ve yargının kurucu unsurlarından olduğuna ilişkin belirleme, 2. maddesinde yazılı amacı, 76/1 ve 109/1-2. maddelerindeki baroların ve Türkiye Barolar Birliğinin kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları olduğuna ilişkin hükümler ile 5237 sayılı TCK’nin 6/1-c maddesindeki tanım ve gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde; avukatların, 1136 sayılı Kanun'un 35/1 ve 35/A maddelerinde yazılı ve münhasıran avukatlar tarafından yapılabilecek iş ve işlemler ile uzlaştırma işlemi ve barolar ile Türkiye Barolar Birliğinin organlarında ifa ettikleri görevleri yönünden kamu görevlisi oldukları kabul edilmelidir (Gökcan, Hasan Tahsin/ Artuç, Mustafa. Ceza Hukukunda Kamu Görevlisi ve Özel Soruşturma Usulleri, 4. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2016, s.57). Öğretide de kabul edildiği üzere; TCK’nin 6. maddesi kapsamında, kamusal faaliyet yaptıkları, dolayısıyla kamu görevlisi oldukları konusunda, anılan maddenin gerekçesi karşısında bir kuşku bulunmayan avukatın, görevi sebebiyle kendisine teslim edilen müvekkiline ait parayı veya başka bir eşyayı müvekkiline vermemesi durumunda, zimmet suçunun oluşacağı ifade edilmektedir (Akçin, İhsan. Kamu İdaresinin Güvenirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar, 2.Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2019), s.50-51; Artuk, Mehmet Emin/Gökcen, Ahmet/Alşahin, M.Emin/Çakır, Kerim. Ceza Hukuku Özel Hükümler, 18.Baskı, Ankara, (2019), s. 976-977; Artuç, Mustafa. Malvarlığına Karşı Suçlar, 3.Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2018), s.732; Mahmutoğlu, Fatih Selami. Türk Ceza Kanunu Genel Hükümler Şerhi. Beta İstanbul (2017), s. 66 (Dipnot 14); Aldemir, Hüsnü. Uygulamada Avukatlık Hukuku, Adalet Yayınevi Ankara (2018), s.700; Gökcan, Hasan Tahsin. Açıklamalı Avukatlık Yasası, 3.Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2012), s.181). Bu nedenle öğreti ve uygulamada kabul edildiği, TCK'nin 247. maddesinin gerekçesinde de ifade edildiği üzere, zimmete geçirilen malın Devlete veya özel kişilere ait olmasının suçun oluşması bakımından öneminin bulunmadığı, kamu görevlisi olan avukatların 01/01/2009 tarihinden sonra görevleri nedeniyle zilyetliği kendilerine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü

oldukları malları uhdelerinde tutmaları halinde 5237 sayılı TCK’nin 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun faili olabilecekleri kabul edilmelidir. Bu nedenle işin esası incelenerek bir karar verilmesi görüşünde olduğumuzdan aksi yöndeki çoğunluk kabulüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/25297, Karar No: 2014/19198, Tarih: 01.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25297 E.  ,  2014/19198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/168543

Mahkemesi : İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/03/2013

Numarası : 2012/1670 - 2013/140

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde, sanık T.. K..'ın hükmü temyiz ettikten sonra 16.07.2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7094, Karar No: 2006/8286, Tarih: 30.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7094 E.  ,  2006/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 3.5.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra (2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde) ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,30.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5252, Karar No: 2014/3276, Tarih: 20.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/5252 E.  ,  2014/3276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı itirazın iptali-sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın reddine karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de 11.02.2013 tarihli dilekçesi ile duruşma isteminden vazgeçtiğini bildirmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine istinaden davalıya 134.809,73 TL kredi verildiğini, davalının borcunu vadesinde ödemediğini, alacağın işlemiş faizi ile tahsili için girişilen icra takibine itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, müvekkilinin maden sahası işletirken, kendisinin de ortağı olduğu davacı şirketin kurulduğunu, sonrasında davacı şirket ile rödevans hakkı devir sözleşmesini imzaladığını, ödenen bedelin maden ocağının devri bedeli olduğunu, davacının maden ocağının devrinde problem çıkar ihtimali üzerine teminaten genel kredi sözleşmesi imzalandığını, 25.11.2008 günlü davacı şirket olağan genel kurulunda davalının borçlu olduğunun söylendiğini, böylece davalının hile ile aldatıldığını öğrendiğini, hile ile yapılan sözleşmelerin batıl olup, iptali gerektiğini bildirerek ,asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile taraflar arasında imzalanan 18.07.2007 tarihli Rödevans Hakkı Devir sözleşmesinin ve aynı tarihli Genel Kredi sözleşmesinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, icra dosyası, taraflar arasında imzalanan sözleşmeler Türkiye Taş Kömürü Kurumunun cevabi yazıları, bilirkişi heyetinin asıl ve ek raporları toplanan delillere göre rödevans sözleşmelerinin kendine özgü bir sözleşme tipi olup, hasılat kirasına yakın özellikler gösterdiğinden kiracının kira bedeli adı altında kararlaştırılan bir miktar parayı ödemesinin sözleşmenin esaslı unsuru olduğu ancak taraflar arasındaki rödevans sözleşmesinde somut bir bedel bulunmadığı, bu devir hukuken hibe niteliğinde ivazsız bir devir olarak da nitelendirilemeyeceğinden bu sözleşmenin geçersiz olduğu, genel kredi sözleşmesinin ise davacı şirket adına yetkilisi ... tarafından imzalanmış olduğu, ancak davacı şirketin sermayesinin fevkinde davalı şirket ortağına faizle, kar payı ile ödemeli borç vereceğine dair şirket ana sözleşmesinde bir hüküm bulunmadığı gibi yönetim kurulunun da bir kararının olmadığı, kredi sözleşmesinin gerek şirket iştigal konusu içinde olmadığından ehliyet yokluğu, gerek ödünç para verme işleri kanunu hükümlerine aykırı olması nedeniyle “kredi sözleşmesi olarak geçersiz olduğu, davacı yanca davalıya rödevans hakkının devri karşılığı 18.07.2007'de 100.000 TL ödediği, 31.10.2007'ye kadar 30.000,00 TL daha ödenmesinin taahhüt edildiği, davacının 32.843,30 TL ve ayrıca 1.966,43 TL tutarlı ödemeleri davalıya yaptığını kanıtlayamadığı, bu ödemelerin mutlak butlanla malül genel kredi sözleşmesi kapsamında olmadığı, davacının bu sözleşmeye istinaden alacak talebinde bulunamayacağı, taraflar arasında geçersiz bulunan 18.07.2007 tarihli rödevans hakkı devir sözleşmesi ile dava tarihi arasındaki dönemde gerçekleşen üretim miktarları ve Türkiye Taşkömürü kurumuna ödenen rödevans bedellerinin 91.748,31 TL olup bu miktarın davacı-karşı davalı tarafından kuruma ödenmiş olduğu gerekçeleriyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, 18.07.2007 tarihli olarak düzenlenen rödevans hakkı sözleşmesinin ve genel kredi sözleşmesinin ayrı ayrı geçersiz olmaları nedeniyle iptallerine karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4409, Karar No: 2022/2898, Tarih: 06.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4409 E.  ,  2022/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.03.2019 gün ve 2016/377 - 2019/121 sayılı kararı onayan Daire'nin 04.03.2021 gün ve 2021/1390 - 2021/2031 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalılara ait Türk Bayraklı İzmir Limanı'na kayıtlı “Okaliptus” isimli teknenin Yunanistan/Kos Adasından Bodrum’a doğru yola çıktığını, daha sonra teknenin makine arızası sonucunda sürüklenerek yardım sinyali verdiğini, davacı şirkete ait “Lawyer” isimli teknenin davalılara ait tekneyi kendi borgasına bağlayarak Bodrum Limanı’na kadar getirdiğini ve emniyetli bir şekilde demirlettiğini, teknede bulunan kişilerin de kurtarıldığını, her iki tekne kaptanları tarafından kurtarma yardım protokolü düzenlendiğini, söz konusu protokolde kurtarma ve yardım hizmetine ilişkin ücret talep hakkının saklı tutulduğunu, kaptan tarafından düzenlenen deniz raporunda da kurtarma ve yardım faaliyetinin anlatıldığını ileri sürerek 600.000.- TL kurtarma ve yardım ücretinin faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 954,87 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, koşulları oluşmadığından davacı yanın kanuni rehin hakkı tesis edilmesine ilişkin talebinin reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce ilamda açıklanan gerekçe ile onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/241, Karar No: 2013/1356, Tarih: 07.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/241 E.  ,  2013/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

...-Şikayet olunanlara, şikayetçi tarafın temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge dosya içerisinde bulunmadığından, şikayetçinin temyiz dilekçesi şikayet olunanlara tebliğ edilmiş ise buna ilişkin belgenin dosya içerisine konulması ya da ... kayıtlarından tespiti, tebliğ edilmemişse gerekli tebligat yapılarak cevap süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi;

...-Dosyaya eklenen ve iptali istenen sıra cetvelinin bulunduğu ... .... ... Müdürlüğünün 2008/5958 Esas sayılı dosyası fotokopisinin incelenmesinde, sıra cetveline ilişkin ... müdürlüğü kararının tebliğine ilişkin belgeye rastlanmadığı gibi, asıl dosya ve eklerinde de rastlanmadığından, sıra cetveline ilişkin ... müdürlüğü kararı tebliğ edilmiş ise buna ilişkin belgenin eklenerek gönderilmesi;

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14241, Karar No: 2021/10199, Tarih: 22.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/14241 E.  ,  2021/10199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2019 gün ve 2018/124 Esas, 2019/373 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7427, Karar No: 2018/2479, Tarih: 19.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/7427 E.  ,  2018/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanık ...'ın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, katılan ... hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 06.11.2014 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden katılanın yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun olmayan ve bu konuda uzman plastik cerrah veya adli tıp uzmanı yerine genel cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Katılan sanıklar .... ve... arasında trafikte başlayan tartışmanın, katılan sanık ...'ın katılan sanık ...'ı takip edip, aracının önüne geçip durdurması ile devam ettiği, taraflar arasındaki tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılan sanık ...'ın katılan sanık ...'ı bıçakla, katılan sanık ...'ın ise katılan sanık ...'ı yüzüne yumruk atmak suretiyle yaraladığı olayda; tarafların olayın başlangıcına ve gelişimine ilişkin farklı anlatımlarının bulunması ve bu hususta tanık anlatımının bulunmaması karşısında, ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının kesin olarak tespit edilemediği, dolayısıyla katılan sanık ... hakkında meşru müdafaa hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı, eyleminin haksız tahrik altında kasten basit yaralama suçunu oluşturduğu ve

bu suçun uzlaştırma kapsamında olduğu, ancak soruşturma aşamasında usulüne uygun uzlaştırma işleminin uygulanmadığı anlaşılmakla, sanık ... ile katılan ... arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

4) Taraflar arasında yaşanan kavga olayında, ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının kesin olarak tespit edilememesi nedeniyle, sanık ... hakkında TCK'nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Taraflar arasında yaşanan kavga olayında, ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının kesin olarak tespit edilememesi nedeniyle, sanık ... hakkında TCK'nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanık ...'ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.