muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/44799, Karar No: 2019/2825, Tarih: 25.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/44799 E.  ,  2019/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

a-Sanığın adli sicil kaydında yer alan, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/274 Esas ve 2009/993 Karar sayılı ilamının, hüküm tarihi itibariyle kesin nitelikteki adli para cezasını içermesi nedeniyle, 1412 sayılı CMUK’nın 305. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

b- Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz

edilen kararın açıklanan noktaları, tekerrür uygulamasına ve TCK’nın 53/1-b maddesinin tatbikine ilişkin kısımların hüküm fıkrasından çıkarılması, TCK'nın 53/1-c maddesinde yer alan hak yoksunluğunun da, sanığın kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması biçiminde DÜZELTİLMESİNE, hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

2-6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Başkaca bedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2-6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Başkaca bedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Bursa Kriminal Polis Laboratuvarlığı Müdürlüğü’nün 26.11.2012 tarihli raporuna göre, sanığın evinde ele geçen silahın, ses ve gaz fişeği atan yarı otomatik tabanca olduğu, namlusu içerisinde gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, katı cisim atılmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, mevcut durumu itibariyle ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağlandığı, bu sebeple ses ve gaz fişeklerinin yanı sıra, ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olup, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz ateşli silahlardan olduğu, özellikle namlu içerisinde ve ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçası ve tahdit parçası gibi teknik özelliklerinde, sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin görülmediğinin belirtilmesi, sanığın savunmasında, sözü edilen silahın ateşli silah olduğunu bildiğine dair beyanda bulunmaması ve olayda özel nitelikte fişek de ele geçmemiş olması karşısında; sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesine aykırılık suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Soruşturma kapsamında sanığın ikametgahında yapılan aramada ele geçen tabanca fişeklerinin, alınan kriminal rapora göre ateşli silah fişekleri olduğunun belirlenmesi ve sanığın da savunmasında, söz konusu fişeklerin, daha önce yakalattığı iki adet tabancaya ait olduğunu beyan etmesi karşısında, sanık hakkında, başka bir soruşturma kapsamında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçu bakımından kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak, açılmış olduğunun tespiti halinde, ilgili dava dosyası incelenip, suça konu fişeklerle irtibatı bulunup bulunmadığının belirlenmesi, koşulları oluşması halinde her iki dava dosyasının birleştirilmesi, irtibat tespit edilememesi halinde ise sanık hakkında, ön ödeme kapsamında bulunan 6136 sayılı Kanunun 13/4. maddesine göre değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Adli emanette kayıtlı bulunan av tüfeği ve fişeklerinin suçta kullanılmadığı anlaşılmasına rağmen, TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsaderelerine karar verilmesi,

c-Adli emanette kayıtlı bulunan av tüfeği ve fişeklerinin suçta kullanılmadığı anlaşılmasına rağmen, TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsaderelerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8069, Karar No: 2015/8088, Tarih: 07.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8069 E.  ,  2015/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/303088

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2012

NUMARASI : 2012/57 (E) ve 2012/236 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (G... E...B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda kanuna uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın işyerinde CD satışı yapıldığına, merdiven altındaki yerde de bunların saklandığına dair ihbar, işlem tanığı olarak bir kişinin arama sırasında bulunması, sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiş ve bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23616, Karar No: 2012/29324, Tarih: 02.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/23616 E.  ,  2012/29324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın yüzüne karşı 26.07.2011 tarihinde tefhim olunan edilen hükmü CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 13.09.2011 günü temyiz eden katılanın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1080, Karar No: 2025/1826, Tarih: 05.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1080 E.  ,  2025/1826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/164 E., 2025/171 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yahyalı İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/28 E., 2024/42 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili dilekçesinde; Yahyalı İcra Müdürlüğü'nün 2020/204 Esas sayılı dosyasında borçlu adına tapuda kayıtlı bulunan taşınmazların ihale yoluyla, satış işlemlerinde yatırılan ve İİK'nın 115/2 maddesi gereği iade edilmeyen teminat bedelinin alacaklılara ödenmesi için 25.07.2024 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini, şikayetçi tarafından bahse konu taşınmaza Yahyalı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/393 Esas sayılı tasarrufun iptali davasında konulan ihtiyati haczin karar tarihi itibariyle kesin hacze dönüşmesi sebebiyle sıra cetvelinde ilk sırada yer alması gerektiğini, sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğundan bahisle sıra cetvelinin iptali ile paranın Yahyalı İcra Dairesi'nin 2021/99 E., 2021/100 E., 2021/101 E., 2021/46 E., 2020/204 E. sayılı dosyaları ile kamu haczi arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan ... vekili cevap dilekçesinde; İİK'nın 142. maddesinde sıra cetveline itiraz süresi içinde dava açılmadığını, şikayet olunanın dava dışı borçlular ..... San. Ltd. Şti. ve ...'tan alacak olduğu 700.000,00 TL alacağı için Yahyalı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/33 Değişik İş, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 06.04.2022 tarihinde ihtiyati haciz kararı aldığını, icra takibi kapsamında borçlunun malvarlığının araştırıldığını ve borçlunun tüm taşınmazlarını devrettiğinin tespit edildiğini, bunun üzerine borçlu .... San. Ltd. Şti.'nin borcun doğumundan ve ihtiyati haciz karar tarihinden sonra, tapu kaydında bulunan ihtiyati haciz şerhine rağmen daha önce sigortalı işçisi olan diğer şikayet olunan ...'e 08.04.2024 tarihinde devrettiği Kayseri İli, .... İlçesi ... Mahallesi 150 ada, 14 parsel sayılı taşınmaz için 17.06.2024 tarihinde Yahyalı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/99 Esas sayılı dosyası ile tasarrufun iptali davası açıldığını belirterek, şikayetin reddini ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikâyet olunan tarafından açılan tasarrufun iptali dosyasının İİK’nın 105/2. maddesinde belirtilen geçici aciz belgesi ile açıldığı, geçici aciz belgesi sahibi alacaklının bu belgeye dayanarak tasarrufun iptali dosyasını açabilse de bu belgenin İİK’nın 100. maddesi uyarınca hacze iştirak olanağı veren belge olmadığı anlaşıldığından, İİK’nın 100/1. maddesinde sayılan koşulları taşımadığı anlaşılan şikâyet olunanın, ilk hacizlere iştirakinin mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile Yahyalı İcra Dairesi'nin 2020/2024 Esas sayılı ve 07.06.2024 tarihli sıra cetveli ve derece kararının iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayet olunan takip alacaklısı ...'un Yahyalı İcra Müdürlüğü'nün 2020/204 Esas sayılı takip dosyası ile 16.06.2020 tarihinde icra takibi başlatıldığı, dosya borçlusunun alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla 150 ada, 14 parsel sayılı taşınmazın 08.04.2020 tarihinde satması nedeniyle tasarrufun iptali istemiyle Yahyalı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24.11.2022 tarihli, 2021/341 Esas, 2022/347 Karar sayılı ilamı ile tasarrufun iptaline karar verildiği, 22.06.2020 tarihinde konulan ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü, şikayetçi Vakıflar Bankası'nın tasarrufun iptaline ilişkin dosyasının dava tarihi 14.12.2021 olup, alacaklı ...'un karar tarihinden sonra olduğu gibi haciz kararının ise yine ...'un ihtiyati haciz kararından sonra verildiği anlaşıldığından, Yahyalı İcra Müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayet olunan ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak, yeniden hüküm kurulmasına, şikayetin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde:

a. Hacze iştirak ve hacizde sırası bakımından İİK'nın 268. maddesi gereğince değerlendirme yapıldığında; ihtiyati haczin tasarrufun iptali dosyasının karara çıkması sonucu kesin hacze dönüştüğünü, bu durumda şikayetçinin kesin haciz tarihi 24.11.2022 olup şikayet olunanın kesin haciz tarihinin ise 17.11.2022 olduğunu, şikayetçi tarafından açılan tasarrufun iptali dosyasının şikayet tarihinin 14.12.2021 olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2004 sayılı İİK'nın 268. maddesi gereği aynı Yasa'nın 261. maddesine göre ihtiyaten haczedilen mallar, ihtiyatî haciz kesin hacze dönüşmeden önce diğer bir alacaklı tarafından bu Kanun'a veya diğer Kanunlara göre haczedilirse, ihtiyatî haciz sahibi alacaklı, bu hacze 100. maddedeki şartlar dairesinde kendiliğinden ve muvakkaten iştirak eder.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde şikayet olunan ...'un açtığı tasarrufun iptali davasının karara bağlanmasından sonra şikayetçinin tasarrufun iptali davası açtığı ve haciz kararının ise yine şikayet olunanın ihtiyati haciz kararından sonra verildiği belirtilmiş ise de; şikayet olunan tarafından açılan Yahyalı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/341 Esas, 2022/347 Karar sayılı davasının 24.11.2022 tarihinde karara çıktığı, şikayetçi tarafından tasarrufun iptaline ilişkin Yahyalı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/393 Esas, 2022/343 Karar sayılı davanın 14.11.2021 tarihinde açıldığı ve ihtiyati haciz tarihinin ise 20.12.2021 olduğu, davanın 17.11.2022 tarihinde karara çıktığı, gerek dava tarihi gerek ihtiyati haciz tarihleri ve şikayetçinin takip alacağının dayanağı gözetildiğinde; ilk kesin haczin şikayetçiye ait olduğu, şikayet olunanın tasarrufun iptali davasının karar tarihi dikkate alındığında ilk kesin hacizden sonra hüküm verildiği ve 24.11.2022 tarihi itibariyla ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü, İİK'nın 100/1-2 maddesi dikkate alınarak, şikayet olunan ve kamu haczinin ilk kesin hacze iştiraki ile garameten paylaşılması gerekirken, şikayetin yazılı şekilde reddi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10, Karar No: 2010/1432, Tarih: 15.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10 E.  ,  2010/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2008

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;Davacı, paydaşı bulunduğu 8 parsel sayılı taşınmazdaki çekişmeli dairenin kendisine ait olduğunu, davalı yüklenici İ.den satın aldığını davalı M. tarafından haksız kullanılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil olmadığı takdirde satış bedelinin tazmini isteğinde bulunmuştur.

Davalılardan M. çekişmeli daireyi yüklenici davalı İ.'den satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını, bildirip, birleşen dava ile tapu iptal ve tescil talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı (karşı davalı) Ş. S., davalı (karşı davacı) M. K. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil olmadığı takdirde tazminat, birleşen dava ise tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve MK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda karşı davanın ve asıl davada davalı İbrahim yönünden davanın reddine denildiği halde, gerekçeli kararda bu hususlara yer verilmeyerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11284, Karar No: 2017/1039, Tarih: 09.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11284 E.  ,  2017/1039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi vekili dava dilekçesi ile; ... köyü, Doğusu: taşlık, Batısı: dere, Kuzeyi ve Güneyi; ...’a ait taşınmazla çevrili 3.568 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın öncesi itibariyle orman vasfında olduğunu, bu hususun ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001-330 E. - 2003/103 K. sayılı kararı ile de tespit edildiğini ileri sürerek davalı adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı vekiline HMK'nın 119. maddesinde belirtilen bir haftalık verilen kesin süreye rağmen, dava konusu taşınmazın ada ve parsel numarasının bildirilmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman savına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davasıdır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/02/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.