muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5899, Karar No: 2020/2232, Tarih: 29.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5899 E.  ,  2020/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi daval......arafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, tarafların kat maliki olduğu anataşınmazdaki bağımsız bölümlerin arsa paylarının iptali ile yeniden düzenlenerek bunların tapuya tesciline karar verilmesi istenilmiştir.

......Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün bir kısım davalılarca istinaf edilmesi üzerine....... Karar sayılı ilamı ile bir kısım davalıların istinaf başvurusunun kabulü......Mahkemesi 26/01/2017 tarihli kararının kaldırılmasına, davacının davasının reddine karar vermiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2018/2655 E.- 2018/6939 K. ile “Somut olayda dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulduğu 1990 yılında; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 05/10/1990 tarihinde kat irtifakının kurulduğu dikkate alındığında, aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden ” kararın bozulmasına karar vermiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı...... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyetinin, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis

Dava arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyetinin, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis

edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat malikinin veya kat irtifakı sahibinin, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlandığından; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır, bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile o bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlanmaya çalışmalı bu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınmalı, değerlendirmeye esas olan kat mülkiyetinin (kat irtifakının) kurulduğu tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmelerinin dikkate alınmaması gerekir.

Somut olayda, dava konusu anataşınmazda 1990 yılında kat irtifakı kurulduğu anlaşılmakla, her ne kadar davacı 2002 tarihinde bağımsız bölümleri edindiği tespit edilse dahi kat irtifakı bağımsız bölüm listesinin eşi tarafından hazırlandığı iddiası karşısında davalının davayı açmaktaki iyiniyeti ve hukuki yararı bulunup bulunmadığı değerlendirmeye muhtaçtır. Kaldı ki mahkemece arsa paylarının yeniden düzenlenmesi kararına esas olan bilirkişi raporunda, bağımsız bölümlerin kat irtifakı/kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki, cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısıtma ve aydınlatma süreleri, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususların yeniden değerlendirildiği belirtilerek arsa payları tesbit edilmiş ise de, somut olarak kat irtiafkı kurulduğu tarihteki arsa paylarının düzenlenmesinde yanlışlık yapıldığının açıkça ortaya konulmadan ayrıca yapılan tespitlerde o dönemki rayiç bedel, manzara yol durumu esas alınmadan soyut verilere dayalı arsa paylarının belirlenmesi ve buna göre davanın kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 29/06/2020 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16030, Karar No: 2022/7313, Tarih: 04.07.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/16030 E.  ,  2022/7313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı (sanıklar)

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetine dair Diyarbakır 7.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.01.2020 gün ve 2018/690 Esas, 2020/7 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 182 ve 185. maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün kapalı duruşmada açıklanabileceği ve genel ahlâkın kesin olarak gerekli kıldığı hallerde 182/2. madde uyarınca duruşma kapalı yapılsa dahi aynı Kanunun 182/3. maddesine göre hükmün açık duruşmada açıklanmasının zorunlu olduğu nazara alındığında ilk derece mahkemesince bölge adliye mahkemesince verilen bozma kararı öncesi hüküm celsesinde kapalı yaralamanın kaldırıldığına dair ara karar kurulduğu, bozma ilamından sonra ilk derece mahkemesince gerçekleştirilen yargılamada kapalılığa dair karar alınmadan yargılamanın kapalı yapıldığı belirtilmesine karşın hükümden önce açık duruşmaya son verildiğinin bildirilmesi karşısında, CMK'nın 221/1-b. maddesinde yer alan duruşma tutanağında yargılama usulünün bütün temel kurallarına uyulduğunu belirten unsurların gösterilmesi gerektiği yönündeki düzenlemeye aykırı olacak şekilde hükümlerin açık oturumda mı yoksa kapalı oturumda mı açıklandığı hususunun şüphede kaldığı gözetilerek söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-f. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 01.06.2020 gün ve 2020/885 Esas, 2020/766 Karar sayılı vaki istinaf başvurularının esastan reddine yönelik esası incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 04.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5301, Karar No: 2016/1575, Tarih: 14.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5301 E.  ,  2016/1575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olduğunu, ... tarihli genel kurul toplantısında dört yıllığına yönetim kurulu üyesi seçildiğini, genel kurul kararının 8. maddesi ile yönetim kurulu üyelerine brüt .... TL huzur hakkı ödenmesine karar verildiğini, daha sonra sözlü olarak belirlenen bu miktarın müvekkilinin aidat borçlarından mahsup edilmesinin kararlaştırıldığını, ancak buna rağmen ne mahsup işlemi yapıldığını, ne de belirlenen ücretin ödendiğini, ... yılından sonraki döneme ilişkin genel kurul kararlarına ulaşamadıkları için bu tarihten sonra belirlenen huzur hakkı miktarını bilme imkânlarının bulunmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla,....TL'nin ... yılından itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini istemiş olup, daha sonra .... havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini ... TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, davacının kısmi dava açamayacağını, alacağının zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin temerrüde düşürülmemesi sebebiyle faiz talep edilemeyeceğini, yönetim kurulu üyelerinin ... yılında kararlaştırılan huzur hakkı miktarını, kooperatifin zor durumda olması nedeniyle alamama yönünde sözlü mutabakata vardıklarını, bu tarihten sonra yapılan hiç bir genel kurul toplantısında yönetim kurulu üyelerine huzur hakkı ödenmesi yönünde bir karar alınmadığı gibi tahmini bütçe raporlarında da bu isimle bir kaleme yer verilmediğini, bu nedenle davacının talebinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kooperatif anasözleşmesi, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ve TTK'da yönetim kurulu üyelerine ücret verilmesini engelleyen bir hüküm bulunmadığı, huzur hakkının verilen emeğin karşılığı olduğu, bu nedenle genel kurulda kararlaştırılmamış olsa dahi yönetim kurulu üyelerinin buna hak kazanacağı, davacının .... tarihinden .... tarihine kadar aylık 500,00 TL huzur hakkı talep edebileceği, davacının taleplerinin 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, davacının dava tarihi ..tarihinden geriye doğru 5 yıllık süre içinde olan... ile ..tarihleri arası için aylık ... TL olmak üzere .. yıl ... ay 28 günlük huzur hakkı alacağının bulunduğu, bunun da

...TL olduğu, ... tarihinden önceki döneme ilişkin talebinin ise TBK'nın 126/4. maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, .. TL'nin ... TL'sine dava tarihinden, .. TL'sine ıslah tarihinden itibaren yasal faizi uygulamak suretiyle davalıdan tahsiline, fazla talebin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

...TL olduğu, ... tarihinden önceki döneme ilişkin talebinin ise TBK'nın 126/4. maddesi uyarınca zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, .. TL'nin ... TL'sine dava tarihinden, .. TL'sine ıslah tarihinden itibaren yasal faizi uygulamak suretiyle davalıdan tahsiline, fazla talebin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıdan alınmasına, davacıdan alınan fazla harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, .. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/953, Karar No: 2017/5478, Tarih: 08.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/953 E.  ,  2017/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2918, Karar No: 2017/1285, Tarih: 01.11.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2918 E.  ,  2017/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 12.03.2015 gün ve 2012/752 E. 2015/92 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 03.05.2016 gün ve 2015/14337 E. 2016/6974 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "Mahkememizce verilen 12/03/2015 tarih ve 2012/752 Esas 2015/92 Karar sayılı hükmünde DİRENİLMESİNE, sair hususların gerekçeli kararda düşünülmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 01.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1716, Karar No: 2016/3293, Tarih: 05.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1716 E.  ,  2016/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

DÜŞÜNCE : Ek karar onama

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10235, Karar No: 2010/19211, Tarih: 04.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10235 E.  ,  2010/19211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7159, Karar No: 2013/8536, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7159 E.  ,  2013/8536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 03.12.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Davalılardan ...'a gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu maddeye göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste Yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının tebliğ işlemi geçerli olmadığı belirtilerek adı geçen davalının tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla araştırılıp, Tebligat Yasası ve Yönetmelik hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesi belirtildiği halde geri çevirme kararında belirtilen bu hususlarla ilgili hiç bir işlem yapılmadığından adı geçen davalının tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla araştırılıp, Tebligat Yasası ve Yönetmelik hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalı ... Devecioğlu'na evrakının üzerine mernis adresi olduğu da yazılarak tebliğe çıkarılan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik hükümleri gözetilerek Tebligat Yasası'nın 21. maddesi gereğince tebliğ edilmiş ise de; tebliğ yapılan adresin adı geçen davalının adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair belge dosyada bulunmamaktadır. Nüfus müdürlüğünden adı geçen davalının adresi sorulup belgesinin dosyaya konulmasından, bildirilen adres tebligat yapılan adres ise başkaca bir işlem yapılmadan, farklı ise o adrese gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğinin sağlanması veya davalının nüfus müdürlüğünde kayıtlı adresi yoksa tebligata yarar açık adresinin ilgili kurum ve zabıtadan araştırılarak gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14696, Karar No: 2024/16500, Tarih: 04.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/14696 E.  ,  2024/16500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM :Sanığın 314/3 ve 220/7 yollamasıyla 314/2,220/7, 3713 SK 5/1,TCK 62,53/1,2,63 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre

yapılan incelemede;

1-Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

İlk derece ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi olan 07.02.2014 tarihinin yazılmaması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.