muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15583, Karar No: 2023/23258, Tarih: 26.10.2023

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri ve Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanığın, katılanlara yönelik yazdığı kabul edilen yazıların, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu ve dolayısıyla hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 61 nci maddesinin 6 ncı fıkrasına aykırı olarak, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca yapılan arttırım sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 3 ay 19 gün yerine, 3 ay 18 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3. Sanık ve müdafiinin aşamalarda “B..B.'nin sahibi olduğu gazetede müvekkilin suçu işlediği iddia edilen tarihten öncesi olan 05 Haziran 2015'de daha ağır bir yazı yazılmıştır.” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1 no'lu bozmaya uyulması halinde 2 no'lu bozma yönünden 5320 sayılı Kanun'un 8 nci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10332, Karar No: 2014/8531, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10332 E.  ,  2014/8531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21227, Karar No: 2014/5591, Tarih: 03.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21227 E.  ,  2014/5591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2013

NUMARASI : 2012/172-2013/150

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dere ıslah çalışmalarından İSKİ Genel Müdürlüğünün sorumlu olduğu gözetilip adı geçen idarenin davaya dahil edilmesi ve davanın İ.. B.. yönünden husumet nedeniyle reddine, İSKİ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1875, Karar No: 2022/13381, Tarih: 31.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1875 E.  ,  2022/13381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 05/09/2022 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiklerini bildirmiş olup davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine işlemsiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE; 31/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/822, Karar No: 2012/324, Tarih: 25.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/822 E.  ,  2012/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2008/244274

MAHKEMESİ : Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NOSU : 30/04/2008, 2008/60 (E) ve 2008/120 (K)

SUÇ : Tasarlayarak Öldürmeye Teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Atılı suçların akıl hastalığının etkisiyle işlendiği iddia edildiğine göre, sanığın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahedeye tabi tutulup, karar vermeye yetkili 4. İhtisas Kurumundan rapor alınması, raporlar arasında çelişki oluşması halinde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınacak rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken; "olay sırasında cezai sorumluluğunu müessir ve kişide şuur ve harekat serbestisini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede bir akıl hastalığı olup olmadığı, sanığın suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak derecedeki bu akıl hastalığının etkisi altında suçu işleyip işlemediği" konusunda bir kanaat oluşturmayan Manisa Ruh Sağlığı Hastalıkları Hastanesinden alınan yetersiz rapora itibar edilerek yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK.nun 325/1.maddesi uyarınca hakkında güvenlik tedbirine hükmolunan sanığa yargılama giderlerinin yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Usule ve yasaya aykırı olup, müdahilin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7880, Karar No: 2014/10252, Tarih: 27.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7880 E.  ,  2014/10252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafii, 12.12.2012 günlü oturumda yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 20.12.2012 tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinden, temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 27.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15063, Karar No: 2012/6199, Tarih: 04.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/15063 E.  ,  2012/6199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihlerinde, ...,...,Eşi ve ,,...... Ağa Kütüphanesi (....) Vakfı ve Mülhak ..... .... Ağa (....) Vakfı'nın mütevellisi olan sanığın, her iki vakfın gelir ve giderlerine ilişkin olarak değişik tarihlerde yapmış olduğu usulsüz işlemlerle vakıf paralarını mal edinmesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eyleminin, hükümden sonra 27/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı Vakıflar Kanununda, 2762 sayılı Vakıflar Kanununun 35/2. maddesindekine benzer bir hükme yer verilmemiş olması da gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde tanımlanan "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Kabule göre de;

Sanığın, zimmetin açığa çıkmasını engellemek amacıyla sahte belgeleri kullanmak suretiyle vakıf paralarını zimmetine geçirmek şeklindeki eyleminin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu halde basit zimmet olarak kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık lehine olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki "sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme nedeniyle, mahkemece kasa defteri ve kesin hesap cetvellerini gerçeğe aykırı düzenlediği ve vakıf giderlerine esas olmak üzere sahte fatura kullandığı kabul edilen sanığın eyleminde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurularak sonucuna göre lehe kanunun belirlenmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Suçun TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında 53/5. maddesinin uygulanmaması,

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmasına ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesinde sayılan hakları kullanmaktan şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1965, Karar No: 2014/8463, Tarih: 24.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1965 E.  ,  2014/8463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,murisleri... ve...'nun kayden maliki oldukları çekişme konusu 527 ve 529 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında murislerinin baba isminin hiç yazılmadığını, oysa ki ...' nun babasının isminin ...' nin baba isminin ise Muhlis olduğu ileri sürerek tapu kayıtlarının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davacının iddiasını kanıtladığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3055, Karar No: 2016/7973, Tarih: 05.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/3055 E.  ,  2016/7973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in Türk Ceza Kanunu'nun 179/2-3. ve 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına tayin olunan hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, aynı Kanun'un 51/3. maddesi gereğince 1 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına ve 53/1. maddesindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair, Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2015 tarihli ve 2014/1209-2015/243 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, evvelce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkra bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde, ayrıca Türk Ceza Kanunu’nun 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz” hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanun’un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 28.01.2016 gün ve 94660652-105-59-0272-2016-E.2631/8746 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2016 gün ve 2016/47184 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2015 tarihli ve 2014/1209-2015/243 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA; CMK'nın 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak, hükmün ikinci bendinden sonra gelmek üzere, hüküm fıkrasına, “Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek,

TCK'nın 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL'den sanığın neticeten 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde bir bent eklenmesine, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesine ilişkin altıncı, TCK'nın 51. maddesindeki erteleme hükümlerinin uygulanmasına dair dördüncü ve beşinci paragrafların hüküm fıkrasından çıkartılmasına, hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3855, Karar No: 2022/8518, Tarih: 28.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/3855 E.  ,  2022/8518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Konut devamlı ve geçici olarak, yerleşmek ve barınmak amacıyla oturmaya elverişli yerler olup eklenti ise konut veya benzeri yerlerin kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan, girilmesi halinde konutta oturma hakkına sahip kimselerin, özgürlük, huzur ve güvenliğini bozabilecek ek yapı veya yerler olup; eylem, mağdurun özgürlük hakkına, barış, huzur ve güvenliğine karşı işlenen bir suçtur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın rızaya aykırı olarak girdiği yerin gerekirse keşif de yapılarak niteliği tespit edilip, apartman boşluğu olması durumunda, buranın da konuta dahil olduğu ve bu nedenle suçun tamamlanacağı gözetilmek suretiyle, sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Suça konu yerin apartman boşluğu olduğunun tespit edilmesi durumunda apartman boşluğunun aleni olmayacağı gözetilmeden TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3- 2 nolu bozmaya uyulması durumunda, 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 E. 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar vermesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4- Dairemizin ...tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere, TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2143, Karar No: 2019/590, Tarih: 05.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/2143 E.  ,  2019/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının temsilcisi bulunduğu dava dışı ... Güç Birliği Holding A.Ş 'nin İş Bankasından kullanmış olduğu genel kredi sözleşmelerinden doğan borçlarına davacı ve dava dışı... ile birlikte davalının müşterek borçlu müteselsil kefil olduğunu, kredi borcunun asıl borçlu dava dışı şirket tarafından ödenmediğinden kefillere başvurulduğunu, üçüncü kefil olan davalının ödeme yapmadığından müvekkili ile diğer kefil dava dışı ...'nın borçları 1/2 oranında eşit paylaşıp ödediğini, müvekkilinin davalı hissesine düşen kefalet sorumluluğunun miktarını da ödediği için yasadan doğan rücu hakkı bulunduğunu, rücu hakkı kapsamında müvekkilinin yaptığı ödemenin 1/3 miktarına ilişkin alacağın tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borcun muhatabının asıl borçlu şirket olduğunu, müvekkilinin dava dışı asıl borçlu şirketin hissedarı olduğunu, müvekkili tarafından bankalara ve diğer kurumlara mevcut borcun teminatını teşkil etmek üzere şahsi malvarlığından teminat verildiğini, ipotek tesis edildiğini, şahsi teminatlarının, sorumluluğunun ve riskinin devam ettiğini, ayrıca davacının yaptığı ödemelerin tahsili için asıl borçluya rücu ettiğini ve icra takibi açtığını, asıl borçlu hakkındaki takibin semeresiz kalıp kalmadığı, bu davadaki talebin muaccel hale gelip gelmediği, borcun asıl borçludan tahsil edilip edilmediği veya tahsili imkanı bulunup bulunmadığının araştırılması ve neticesinin beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, payından fazla ödeme yapan müteselsil kefilin, ödediği fazla miktar için payları oranında diğer kefillere rücu edebileceği, öncelikle asıl borçluya müracaat zorunluluğunun bulunmadığı, davacı tarafından dava dışı asıl borçlu şirketin İş Bankasından kullandığı genel kredi sözleşmesinden kaynaklı borcu için bir kısım ödemeler yapıldığı, icra takip tarihi itibariyle davalıdan 22.242,98 TL asıl alacak ile 2.485,31 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 24.728,29 TL talepte bulunabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2013/10856 E., 2013/15185 K. sayılı ve 02.10.2013 tarihli bozma ilamında ''Uyuşmazlık kefilin kefile rücu ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Davacı, kefil olarak ödediği borcun davalı kefilin hissesine düşen kısmının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı kefilin bankaya yaptığı ödemelere ilişkin olarak asıl borçlu şirket tarafından verilen ipotekli taşınmazı alacağına karşılık temlik aldığı, Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2010/12593 sayılı icra dosyasından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibine giriştiği ve taşınmazın satışının yapılarak tahsilatta bulunduğu dosya içeriğindeki belgelerden anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece anılan icra dosyası üzerinde inceleme yapılarak yapılan tahsilat ve davacı kefilin asıl borçlu adına yapmış olduğu ödemeler birlikte gözetilerek davacının rücuya esas alacağının bulunup bulunmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar tesisi doğru görülmemiştir.'' gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.