muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2798, Karar No: 2017/9076, Tarih: 07.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/2798 E.  ,  2017/9076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin aynı apartmanda kat maliki olduklarını, yönetim için müteahhit firma tarafından dışarıdan görevlendirilmiş ... Yönetim Hizmetleri Tic. A.Ş.nin, müteahhit firma ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. yetkilisi ...'nın ve ana gayrimenkul arsa sahibi ... ve oğullarının aralarında toplanarak 2015 yılının Ocak ayının ilk haftası yıllık genel kurul toplantısı düzenlediklerini, diğer kat maliklerinin toplantıyı kendilerine dikte ettirilen aidat zammı duyurusuyla öğrendiklerini, yıllık olağan kat malikleri kurullarına kat maliklerinin davet edilmediğini, denetçi raporunun kat malikleri toplantısından önce maliklere dağıtıldığını ve incelenmesi üzerine yönetim ve yönetim kurulunun ayrı ayrı genel kurulda ibra edildiğini ancak davalılar tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak keyfiyetleri doğrultusunda hazırlanıp kat maliklerine dayatılan genel kurul kararlarını kabul etmediklerini, gerekli incelemeler yapılarak Ocak 2015 kat malikleri kurulu kararlarının tümünün iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davacıya verilen kesin süreye rağmen iptali istenen Ocak 2015 tarihli genel kurul kararının dosyaya sunulmadığı, bunun dışındaki bazı kat malikler kurulu kararlarının, aidat listelerinin ve işletme bütçelerinin dosyaya sunulduğu, davacı vekilinin mazeret sunmadığı ve katılmadığı celsede, davalı vekillerinin talebi ile davaya devamla Ocak 2015 tarihli genel kurul toplantısının bulunmadığı sonuç ve kanaatiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kat malikleri kurulu kararlarının iptali istemine ilişkindir.

1-Mahkemece, delillerin sunulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; dosyaya bir takım delillerin sunulduğu, mahkemece usulüne uygun olarak HMK'da öngörülen şekilde delillerin ibrazı için kesin süre verilmediği açık olup, mahkemece tarafların delilleri toplanarak mimari proje, yönetim planı, iptali istenen toplantıya ilişkin hazirun cetvelleri, toplantı tutanakları ve diğer belge ve kayıtlar celbedilerek, işin uzmanı bilirkişilerden de gerekçeli rapor aldırılarak süre, konu ve yasada öngörülen nisaplar bakımından kararın iptalinin gerekip gerekmediği konusunda inceleme yapılarak gerekçeli karar oluşturulması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Ayrıca; davacılardan Bihter Seven'in feragat beyanının hüküm aşamasında dikkate alınmayarak, feragat konusunda olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması, eksik ve yetersiz inceleme ile usul ve kanuna aykırı olarak anılan şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

2-Ayrıca; davacılardan Bihter Seven'in feragat beyanının hüküm aşamasında dikkate alınmayarak, feragat konusunda olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması, eksik ve yetersiz inceleme ile usul ve kanuna aykırı olarak anılan şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3347, Karar No: 2014/8488, Tarih: 08.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/3347 E.  ,  2014/8488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2013/5-2013/346

Dava dilekçesinde, boşanma nedeni ile velayeti anneye verilen küçük çocukların soyadının değiştirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının eski eşi Ş.. K.. ile olan evliliklerinden kızı Zehra ile oğlu A. S. K.'ın dünyaya geldiğini, daha sonra aralarında çıkan anlaşmazlık nedeniyle boşandıklarını ve küçüğün velayetinin davacı anneye verildiğini, boşanmadan dolayı annenin soyadı ile çocukların soyadlarının farklı hale geldiğini bu durumun çocukları rahatsız ettiğini, annesini de resmi işlemlerde zora soktuğunu ve psikolojik olarak aynı soyadı hatırlamakta rahatsızlık duyduğunu ileri sürerek 06.09.2008 tarihinde Z. K.'ın, 02.01.2010 tarihinde ise A. S. K.'ın annesinin soyadı olan Çavuşoğlu şeklinde değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; davacı ile davalı Ş.. K..'ın evliliklerinden Zehra ve A. S.'nin doğdukları davacı Derya ile Ş. G.'ın Sarıyer Aile Mahkemesinin 2010/365-566 sayılı ve 14.06.2010 tarihinde kesinleşen kararı ile boşandıkları, mahkemece davalı baba ile çocuklar arasında şahsi ilişki tesisine karar verildiği, çocukların velayetinin davacı anne Derya'ya bırakıldığı anlaşılmaktadır.

2525 sayılı Soyadı Kanunu'nun 4. maddesinin ikinci fıkrasının “evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuk anasına tevdi edilmiş olsa bile babasının seçtiği veya seçeceği soyadı alır” şeklindeki birinci cümlesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesinden sonra bilhassa boşanmalar sebebiyle somut olayda olduğu gibi zaruri nedenlerle velayetin anneye bırakılması hallerinde velayet hakkına sahip annelerin çocuklarına kendi soyadlarını vermek amacıyla bu tür soyadı değişikliği davalarını açtıkları görülmektedir.

2525 sayılı Kanunun 4.maddesindeki düzenlemenin, Yasanın genel gerekçesinden de anlaşılacağı gibi ilk defa soyadı alınması ile ilgili olduğu ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 321. maddesindeki hüküm karşısında, bu kuralın günümüzde sadece bazı istinai durumlarda uygulanabilmesinin söz konusu olduğu Anayasa Mahkemesince de kabul edilmektedir. Yüksek Mahkeme sözü edilen maddeyi Türk Medeni Kanunu'nun 335 ve 336. maddeleriyle Anayasa'nın 10. ve 41. maddelerine aykırılığı nedeniyle iptal etmiştir. Tüm bu maddeler, velayet hakkının kullanılmasında kadın ve erkeğin birbirlerine eşit oldukları ilkesini ön plana çıkarmaktadır. Eski 743 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun eşitliğe aykırı hükümleri, bu yasanın yürürlükten kaldırılmasıyla son bulmuştur.

Birleşmiş Milletler Siyasi ve Medeni Haklar Sözleşmesi hükümleri ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında da çok geçerli nedenlerin varlığı dışında yalnızca cinsiyete dayalı bir farklı muamelenin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 14. maddesinde düzenlenen ayrımcılık yasağını ihlal ettiği kabul edilmektedir. Eşitlik ilkesi, Anayasa Mahkemesinin kararında da değinildiği gibi aynı konumda bulunan kadın ve erkeğin yasalar önünde eşit haklara sahip olmasını gerektirmekte, diğer bir ifadeyle kadın veya erkeğin kendi lehine bir üstünlük yarışına girmesine hukuk düzeni izin vermemektedir. Anayasa Mahkemesince iptal edilen yasa maddesi Kanunun kabul edildiği 21.06.1934 tarihinin koşullarına göre misyonunu tamamlamış bulunmaktadır. Esasen aradan geçen zaman içinde yukarıda kısmen değinilen hukuki gelişmeler karşısında iptalinden başka bir çare de kalmamıştır. Bununla birlikte Anayasa Mahkemesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki “Çocuk, ana ve baba evli ise ailenin soyadını taşır." hükmünün Anayasaya aykırı olmadığına karar vermiştir. Buradaki “aile” deyiminden babanın anlaşılacağı Anayasa Mahkemesince de kabul edilmiştir (Anayasa Mahkemesinin 02.07.2009 gün ve 2005/114-2009/105 sayılı kararı). Buna karşılık Türk Medeni Kanununun sözü edilen bu maddesindeki “evli değilse ananın” ibaresi Anayasanın 10 ve 41. maddelerine aykırı bulunarak baba lehine iptal edilmiştir. Bu maddenin iptalinden önce anne ve babanın sonradan evlenmesi (Türk Medeni Kanunu'nun 292. maddesi) ya da aynı Kanunu'nun 27. maddesine bağlı haklı nedenlerden dolayı soyadının değiştirilmesi halleri dışında çocuğun babanın soyadını alma imkanı bulunmamaktaydı.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında bir çocuğa soyadı verilmesi için o çocuğun doğum tarihinde annesi ile babasının evli olup olmadığına bakmak gerekir. Doğum gününde anne ve baba evli ise çocuk babanın, diğer bir anlatımla ailenin soyadını alacaktır. Çocuğun soyadı bu surette belirlendikten sonra, onun soyadını velayet hakkına vs. nedenlere dayanarak değiştirmek Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki düzenleme karşısında mümkün değildir. Ancak çocuk, ergin olduktan sonra Türk Medeni Kanununun 27. maddesindeki koşulların varlığı halinde soyadını her zaman değiştirmek hakkına sahiptir. Velayet hakkı anne ve baba için normal şartlarda çocuğun ergin olmasına yani onsekiz yaşını tamamlamasına kadar devam eden geçici bir haktır. Boşanma nedeniyle velayet hakkının sırf anneye verilmiş olması çocuğun soyadının değiştirilmesi için haklı bir neden sayılmadığı gibi hukuki mevzuat da buna cevaz vermemektedir. Bir an için mevzuatın böyle bir duruma izin verdiği kabul edilse dahi sonradan gelişen sebeplerden dolayı çocuğun yararı açısından velayetin babaya yeniden verilmesi hallerinde bu kez baba, velayet hakkına dayanarak tekrar çocuğun soyadını değiştirmek isteyecektir. Madem ki velayet kimde ise çocuk onun soyadını taşıyacaktır, o halde baba bu haktan mahrum edilemez. Böyle bir uygulamanın nüfus kayıtlarının güvenilirliğini ve istikrarını zedeleyeceği ve asıl bu gibi uygulamaların çocuğun ruh hali üzerinde çok derin ve etkili travma yaratacağı açıktır. Yargı mercilerinin bu durumu ve çocuğun yüksek yararını gözeterek anne ile babanın ya da ailelerin hukuken oluşmuş statüleri değiştirmeye çalışmalarına izin vermemesi gerekir.

Somut olaya gelince; soyadının değiştirilmesi istenen Zehra ve A. S. K.'ın doğum tarihlerinde anne ve babası resmen evlidir. Çocuk evlilik içinde doğmuştur ve Türk Medeni Kanunu'nun 321.maddesine göre ailenin, diğer bir deyimle babanın soyadını almıştır. Böylece bu çocuk reşit oluncaya veya baba Türk Medeni Kanunu'nun 27. maddesindeki koşulları kanıtlayarak soyadını değiştirmedikçe soyadını değiştirme konusu yasal olarak kapanmıştır. Çocuğun anne ve babasının 14.06.2010 tarihinde boşanmış olması sadece boşanma ve velayet hakkı nedeniyle anneye böyle bir dava açma hakkı bahşetmez. Davacının dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların hukuki bir dayanağı bulunmadığı gibi soyadı değişikliğinin çocuğun evlilik içinde doğmakla kazandığı meşru statüye ve onun yüksek menfaatlerine zarar vereceği gerçeği karşısında mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/980, Karar No: 2024/4120, Tarih: 14.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/980 E.  ,  2024/4120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/17 E., 2022/133 K.

KARAR : Asıl ve Karşı Davanın Kısmen Kabulüne

1- Asıl ve birleşen davalar eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup asıl davada taşeron, bakiye iş bedelinin tahsili, haksız fesih nedeni ile mahrum kalınan karın tazmini ile avans teminat senetlerinden borçlu olmadıklarının tespitini, dairemizin bozma kararından sonra birleştirilen birleşen davasında ise faize yönelik alacağının tahsilini, karşı davada ise yüklenici, sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini belirterek uğradıkları maddi zararın tazmini, taşeron adına 3. kişilere yaptığı ödemelerin ve cezai şartın tahsili ile uğradıkları manevi zararın tazminini talep etmiş, mahkemece verilen ilk kararda asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı - karşı davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesi'nin 17/12/2020 tarih ve 2020/1070 E., 2020/3254 K. sayılı ilamı ile; davalı karşı davacı yüklenicinin sair temyiz istemleri reddedilerek; asıl davada görülen bakiye hakediş alacağı yönünden; 3 ve 4 numaralı hakedişlere esas olarak imzalanan tutanaklardaki imzası bulunan ......,’un şirketin temsilcisi sıfatıyla hareket edip etmediği, şirketin temsilcisi sıfatıyla hareket ettiği saptanırsa; 4 no.lu hakedişte yapılan işlerin belli olmadığı sadece 3 no.lu hakedişe konu imalatlarının yapıldığının anlaşıldığı, davalı karşı davacının itirazlarını da karşılayacak şekilde yeniden bilirkişi raporu alınarak sonuca gidilmesi gerektiği belirtilerek, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3- Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; 3 no.lu hakediş ekindeki tutanak asıllarının sunulduğu, davalı - karşı davacı yüklenici adına tutanakları imzalayan ... beyanında imzaların kendisine ait olduğunu bildirdiği, ...'un şirket yetkilisi olmadığı, o dönemde proje yöneticisi olduğu, davalı - karşı davacı ticari defter kayıtları itibariyle yurt dışı şantiyelerinde yapılan işlemlerin Türkiye'de ticari defterlere kaydedilmesi nedeniyle ... tarafından yapılan işlemlere ilişkin ticari defterlerde bir kaydın olmadığı, bu durumda şirket adına yapılan işlemlerin şirket tarafından benimsendiğinin kanıtlanamadığı, davacının tek taraflı olarak düzenlediği 4 no.lu hakedişe yönelik imalatların gerçekleştirdiğine ilişkin kayıt olmadığı, bu hususun kanıtlanamadığı gerekçesiyle imalat alacağına yönelik davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne, diğer istek kalemleri ve karşı dava yönünden bozma öncesi verilen karar kesinleştiğinden bu hususlarda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği belirtilerek, asıl davada; davanın kısmen kabulü ile, davacının imalata konu işlerden kaynaklı alacak istemi ile ilgili davanın 28.209,15 Türk Lirası için kabulü ile bu miktarın 10/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu kalemden fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının mahrum kalınan kârdan kaynaklı davasının reddine ilişkin bozma öncesi verilen karar kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacının teminat senetleri ile ilgili menfi tespit iken istirdada dönüşen talebi ile ilgili davanın kabulü ile 350.147,70 Türk Lirası'nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin bozma öncesi verilen karar kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, karşı davada; davanın reddine ilişkin bozma öncesi verilen karar kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen Ankara Asliye 6. Ticaret Mahkemesinin 2017/482 esas sayılı davasında; davanın kısmen kabulü ile, 147.836,32 Türk Lirası'nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

6- Karara karşı davacı karşı davalı taşeron vekili tarafından süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğu bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukuken imkân olmadığı, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ve yine mahkemece alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gözetildiğinde davacı - karşı davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğu bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukuken imkân olmadığı, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ve yine mahkemece alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gözetildiğinde davacı - karşı davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı karşı davalı vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı-karşı davalıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5269, Karar No: 2018/12019, Tarih: 25.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/5269 E.  ,  2018/12019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, "aile konutu" olarak kullandıkları taşınmazın "açık rızası" alınmadan muvazaalı olarak davalı eşi tarafından, taşınmazın 4/5 payının diğer davalı oğluna devredildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile yeniden 4/5 payının davalı eş ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece taşınmazın aile konutu olduğu, taşınmazın 4/5 payının davalı eş tarafından diğer davalı ...’a yapılan devir işleminin TMK 194. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile taşınmazın 4/5 oranında paylı maliki ...’a ait tapunun iptali ile davalı eş ... adına tesciline karar verilmiştir.

Aile konutunun, hak sahibi eş tarafından devri ve konut üzerindeki hakların sınırlandırılması, diğer eşin açık rızasına bağlıdır (TMK m. 194). Bu rıza alınmadan konutla ilgili yapılan tasarruf işlemi geçersizdir. Bu geçersizliği, rızası gereken eş konutun bu vasfını devam ettirmesi koşuluyla evlilik birliği süresince ileri sürebilir. Evlilik, boşanma ile sona ermiş ise, Türk Medeni Kanunu'nun 194. maddesinin "aile konutuna" sağladığı koruma da sona erer ve diğer eşin rızası alınmadan yapılan tasarruf işlemi yapıldığı andan itibaren geçerlilik kazanır.

Toplanan delillerden; davacı ile davalı ...’ın karardan sonra 15.06.2016 tarihinde kesinleşen ilamla boşandıkları anlaşılmaktadır. Evlilik boşanma ile sona erdiğine göre dava konusu taşınmaz aile konutu olma niteliğini kaybetmiştir. Bu husus gözetilerek konusuz kalan dava hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar vermek ve yargılama giderleri ile vekalet ücretini, dava tarihi itibariyle tarafların haklılık durumları dikkate alınarak, tayin ve takdir etmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/3617, Karar No: 2019/5137, Tarih: 09.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3617 E.  ,  2019/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 22/05/2018 tarih ve 2018 Esas, 2018/558 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; asıl davada davalı ...'nun müvekkiline ait işletmede pasta ustası olarak 08.01.2007 tarihinde işe başladığını, 20.05.2013 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunun 17. maddesine istinaden iş sözleşmesinin feshedildiğini, davalı ile müvekkili arasında imzalanan 08.01.2007 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin 6. maddesinde sır saklama yükümlülüğü ve rekabet yasağının düzenlendiğini, bu düzenlemeye göre davalının müvekkili işletmesinde öğrendiği ticari sırları iş akdinin sonlanmasından itibaren 3 yıl içerisinde İzmir'de aynı alanda iştigal eden rakip işletmelerde kullanmamak ve sırları saklamakla yükümlü olduğunu, davalının iş akdinin feshinden sonra 14.11.2013 tarihinde dava dışı aynı alanda iştigal eden rakip firmada işe başladığını, müvekkili işletmesinde öğrendiği sırları korumayarak müvekkiline ait tasarımlı ürünlerin benzerlerinin dava dışı işletmede ürettiğini, bu şekilde rekabet yasağını ihlal ettiğini, sözleşmenin 6.6 maddesinde rekabet yasağı ve ticari sır saklama taahhüdü ve yükümlülüğüne aykırılık halinde 20.000. USD cezai şartın karalaştırıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL cezai şartın 14.11.2013 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada davalı ...'nin 10.03.2003 tarihinde müvekkili işletmesinde işe başladığını, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunun 25. maddesine istinaden feshedildiğini, davalı ile müvekkili arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesinin 6. maddesinde sır saklama yükümlülüğü ve rekabet yasağının düzenlendiğini, bu düzenlemeye göre davalının müvekkili işletmesinde öğrendiği ticari sırları iş akdinin sonlanmasından itibaren 3 yıl içerisinde İzmir'de aynı alanda iştigal eden rakip işletmelerde kullanmamak ve sırları saklamakla yükümlü olduğunu, davalının iş akdinin feshinden sonra 20.09.2013 tarihinde dava dışı aynı alanda iştigal eden rakip firmada işe başladığını, müvekkili işletmesinde öğrendiği sırları korumayarak müvekkiline ait tasarımlı ürünlerin benzerlerinin dava dışı işletmede ürettiğini, bu şekilde rekabet yasağını ihlal ettiğini, sözleşmenin 6.6 maddesinde rekabet yasağı ve ticari sır saklama taahhüdü ve yükümlülüğüne aykırılık halinde 20.000 USD cezai şartın karalaştırıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL cezai şartın 20.09.2013 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili; pastaların harcı alem olduğunu, bu nedenle mesleki sırrın olamayacağını, rekabet yasağına aykırılığın olmadığını, müvekkilinin iş akdinin haklı nedenle feshedilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, pastaların harcı alem olduğunu, bu nedenle mesleki sırrın olamayacağını, rekabet yasağına aykırılığın olmadığını, müvekkilinin iş akdinin haklı nedenle feshedilmediğini, rekabet yasağına ilişkin şartının geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.