muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6135, Karar No: 2006/8431, Tarih: 29.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/6135 E.  ,  2006/8431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...2.A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Babalık

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 7.2.2006 gün ve 17123-1100 sayılı ilamiyle\* bozulmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemece, babalığına hükmedilen küçüğün baba hanesine tesciline karar verilmişse de; Dairemizce "Türk Medeni KAnununun 321 nci maddesi gereğince, evlilik dışı çocuğun, baba soyadını alması sonucunu sağlar şekilde nüfusta davalının hanesine tesciline karar verilmesine dair hükmün doğru olmadığından" bu yöne ilişkin kararın bozulmasına karar verildiği,

Hükmün, dairemizdeki incelenmesinden sonra, 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu 29.4.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş, geçici 5. maddesi de; "Bu kanun yürürlüğe girinceye kadar tanıma beyanı veya babalığa hüküm kararı sonucu ana hanesine tescil edilen çocukların baba hanelerine nakline ana ve babanın birinin, çocukergin ise kendinin talebiyle alınabileceğine" öngörmüştür. Bu düzenleme dikkate alındığında davacı annenin karar düzeltme isteğinin kabulü ile dairemizin 7.2.2005 gün 2005/17123 esas 2006/1100 karar sayılı ilamının 2. bendindeki bozma ilamının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

Davalın bu yöne ilişkin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince davacı annenin karar düzeltme isteğinin KABULÜNE, Dairemizin 7.2.2005 gün 2005/17123 esas, 2006/1100 karar sayılı ilamının 2.bendindeki bozma kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi.29.05.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/18469, Karar No: 2015/3543, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18469 E.  ,  2015/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/7650 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 09/04/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5573, Karar No: 2015/464, Tarih: 14.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/5573 E.  ,  2015/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 2014/12040 Esasına kaydedilen... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/835 Esas, 2013/711 Karar sayılı dava dosyası ile bu dosyanın birlikte incelenmesi sonunda;

1-Sanık hakkında 18.04.2012 tarihli iddianame ile müşteki ... adına 18.11.2007-08.12.2007 tarihlerinde 8 adet, 20.08.2009 tarihli iddianame ile katılan ... adına 16.11.2007-17.12.2007 tarihlerinde 12 adet sahte abonelik sözleşmesi tanzim ederek telefon hatlarını kullanıma açtığı iddiasıyla kamu davaları açılmış olması, sanığın her iki yargılama sırasında da abonelik sözleşmelerindeki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, yanında çalışan ... isimli şahsa ait olabileceğini savunması karşısında; delillerin birlikte değerlendirilebilmesi ve eylemlerin zincirleme suç teşkil edip etmediğinin belirlenmesi açısından; anılan dosya ile bu dosyanın birleştirilerek yargılamaların birlikte yürütülmesi, savunmada adı geçen ...'in Mernis adresi ve dosyada mevcut ... kayıt örneğindeki çalıştığı işyeri adresinden araştırılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, yazı ve imza örneklerinin alınması, Adli Tıp Uzmanının 09.04.2010 tarihli raporunda belirttiği üzere sanığın da mukayeseye yarar yazı ve rakam örneklerinin alınmasından sonra abonelik sözleşmelerindeki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra eylemlerin sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme ile her iki dosyadaki suç ve iddianame tarihleri değerlendirilerek zincirleme suç hükümlerinin de tartışılması suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Ertelenen hapis cezası kısa süreli olmadığı halde, kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının kararda gösterilmemesi,

Kabule göre de;

2-Ertelenen hapis cezası kısa süreli olmadığı halde, kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarının kararda gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3927, Karar No: 2015/5838, Tarih: 11.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3927 E.  ,  2015/5838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulü ile 1.341-TL nin tahsiline, tahliye hakkında konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının, kira sözleşmesi uyarınca aylık 660,-TL olarak ödenmesi gereken kira bedellerinden Aralık/2013 ile Şubat/2014 arası toplam 1.980-TL kira bedelini bugüne kadar ödemediğini, 26.02.2014 keşide, 14.03.2014 tebliğ tarihli gönderilen ihtarnamenin de sonuç vermediğini belirterek davalının temerrüt nedeniyle tahliyesine ve ödenmeyen 1.980-TL kira bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı cevap dilekçesinde, oturmadan peşin kira ödediği için Aralık/2013 kirasının ödenmiş olduğunu, Ocak/2014 kirasının ise ödediği 300-Dolar depozito bedeli karşılığı ödenmiş olduğunu, Şubat/2014 tarihinde de taşındığı için Şubat ayına ait kira borcu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; talep edilen aylar kirası 1.980-TL den ödenen 300-Dolar karşılığı 639-TL nin mahsubu ile bakiye 1.341-TL nin tahsiline, tahliye talebine ilişkin; anahtarın davacıya tebliği davalı-kiracı tarafından yazılı belge ile kanıtlanamamış ise de yargılama sırasında kiralananın fiilen tahliye edildiği açıklığa kavuşturulmuş olduğundan konusuz kalma nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

Hükme esas alınan 27.10.2006 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kural olarak anahtar teslim edilmediği sürece kiralananın kiracının kullanımında olduğunun kabulü gerekir. Yasal anahtar teslimi bizzat anahtarı kiralayana vermek suretiyle veya tevdi mahalli tayini suretiyle yapılır. Anahtar tesliminin davalı kiracı tarafından yazılı belge ile kanıtlanması gerekir. Davalı 21/11/2014 tarihli oturumda kiralananın anahtarlarını henüz davacıya teslim etmediğini beyan ettiğine göre kiralananın yasal tesliminin gerçekleşdiğinden bahsedilemez. Kiralananın terk edilmesi anahtar teslim edilmediği sürece kiralananın tahliye edildiği anlamına gelmez. Temerrüt ihtarnamesine konu edilen aylar kira paraları ödenmediğine göre temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine ve ödenmeyen aylara ait kira alacağının tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23850, Karar No: 2016/2092, Tarih: 16.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23850 E.  ,  2016/2092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddesi olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar, kamu düzeni ile ilgili olduğundan, özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Somut olayda davacının, 02.04.1998-13.01.2013 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde önce muavin sonrasında ise şoför olarak sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespitini istediği davada; dosyaya ibraz edilen belgelerin incelenmesinde davacının, 12.10.2004-17.10.2004 tarihleri arasında dava dışı ... adlı şirket kapsamında bildirimleri bulunduğu, 27.06.2012-24.02.2013 döneminde ise davalı işveren tarafından aylık 30 gün üzerinden Kuruma tam bildirim yapıldığı, bu itibarla dava tarihi dikkate alındığında 12.10.2004 tarihinden önceki döneme ilişkin talebin hak düşürücü süre kapsamında kaldığı yönündeki Mahkeme taktiri yerinde olmuştur ancak; hak düşürücü süre kapsamı dışında kalan döneme ilişkin olarak yapılan inceleme ve değerlendirme ,dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerle örtüşmemekte olup,davacı talebinin tamamen reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece yapılacak iş yukarıda değinilen bilgiler dahilinde, kendiliğinden araştırma yapılarak davacının gösterdiği delillerle yetinilmeyip; yeminli tanık beyanları, otobüs terminal çıkış tutanakları ile ... Cumhuriyet Başsavcılı tarafından suretleri gönderilen davacının, davalı şirkete ait otobüsün şoförü olarak 06.08.2008 suç tarihli yaramalı trafik kazasına sebebiyet verdiği olaya ilişkin gönderilen hazırlık ifade evrakları tetkik edilerek artık davacının davalı işverene ait işyerinde, bildirim yapılan günler dışında da çalıştığının kabulü ile, davacının çalışmasının süresinin ve hangi işverenler nezdinde geçtiğinin belirlenebilmesi amacıyla, çalışma gün ve saatleri gereğince yeterince araştırılmalı; gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17222, Karar No: 2015/3526, Tarih: 31.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/17222 E.  ,  2015/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.02.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 24.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 31.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21347, Karar No: 2017/10144, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21347 E.  ,  2017/10144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22793, Karar No: 2014/21100, Tarih: 28.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/22793 E.  ,  2014/21100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (...) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, müşterek çocuklardan ..., ... ve ...'ın velayetleri yönünden, davacı (kadın) tarafından ise; tazminat miktarları, müşterek çocuklardan... ve ...'ın velayetlerinin ve kişisel ilişkilerinin yeniden düzenlenmesi ile tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasının kesinleştiğinin belirtilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına ve özellikle, Yargıtay bozma ilamından sonra bozma ilamına uyma kararı veren yerel mahkemenin; bozmaya uygun hüküm tesis etme zorunluluğunda bulunduğu ve kesinleşen yönlere ilişkin yeniden karar verilemeyeceğinden mahkemenin 26.03.2013 tarih ve 2011/162 esas 2013/200 karar sayılı ilk kararındaki müşterek çocuklardan ..., ... ve ...'ın velayetleri ve babaları ile kişisel ilişkilerine dair ilk hüküm temyiz edilmeyerek kesinleştiği halde, mahkemenin bozmadan sonraki 15.07.2014 tarihli ikinci kararında, bu çocukların velayetleri ve babaları ile kişisel ilişkileri konusunda yeniden hüküm oluşturulmasının sonuca etkili bulunmadığına, ilk hükümde düzenlenen nafakaların bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş bulunduğunun anlaşılmasına göre, tarafların yersiz görülen temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.10.2014(Salı)