muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23908, Karar No: 2013/20130, Tarih: 25.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/23908 E.  ,  2013/20130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına davalı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15364, Karar No: 2016/5619, Tarih: 04.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/15364 E.  ,  2016/5619 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 09/07/2015

NUMARASI : 2012/293-2015/311

DAVACILAR : 1- Z.. K.. 2-Ş.. E.. 3-İ.. A.. 4-N.. K..

5-G.. Ş.. 6- H.. K.. 7-H.. T..

8- M.. S.. 9-S.. K.. 10-M.. K..

11-H.. K..

vek. Av. M.. A..

DAVALI : Y.. A.. vek. Av. S..S..

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalının müvekkilleri hakkında müvekkillerinin murisinin keşidecisi olduğu bir senede dayalı olarak icra takibi başlattığını, murisin davalıya borçlanması için bir sebep olmadığını, zira paraya ihtiyacı olmadığını ileri sürerek müvekkillerinin icra takibi nedeniyle davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, senedin iptaline ve %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kambiyo senetlerinin illetten mücerret olduğunu, davacı tarafın iddialarının haksız olduğunu savunarak davanın reddine ve %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; dava konusu senetteki borçlu imzalarının davacılar murisinin eli ürünü olduğunun ve murisin senedin düzenlendiği tarihte fiil ehliyetini haiz olduğunun tespit edildiği, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanılmadığından davacı tarafın yemin teklifinin reddedildiği, mahkemece tedbir kararı verilmediğinden davalı tarafın tazminat talebinin haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muris A.. K..’nın keşidecisi olduğu bonoya dayalı icra takibi nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkin olup, davanın, murisin bir kısım mirasçıları tarafından açıldığı anlaşılmıştır. Murisin terekesi iştirak halinde olduğundan davanın tüm mirasçılar tarafından elbirliğiyle açılması ya da davacının açtığı bu davaya diğer mirasçıların muvafakatlerinin sağlanması veya terekeye temsilci tayin ettirilerek tereke temsilcisi vasıtasıyla davanın yürütülmesi gerekmektedir. Bu yön dava şartı olup öncelikle ve re'sen gözetilmelidir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacılar vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8604, Karar No: 2011/13574, Tarih: 12.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8604 E.  ,  2011/13574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahalinde yapılan keşif sonucu taşınmazların el koyma günündeki niteliğine göre dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaza dere ıslah çalışmaları nedeniyle taşınmazı taşkından korumak amacıyla duvar yapılmak suretiyle el atıldığı anlaşılmıştır. Bu ıslah çalışmasının dava konusu taşınmazı taşkından koruduğu gözetildiğinde el atmadan arta kalan bölümde değer artışı olacağı muhakkaktır. Bu husus değerlendirilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7678, Karar No: 2014/4079, Tarih: 27.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7678 E.  ,  2014/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10068, Karar No: 2014/17127, Tarih: 27.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10068 E.  ,  2014/17127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2011/425-2014/7

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı şirket vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkillerinden H.. L..'in diğer müvekkili şirketin yetkilisi olduğunu ve müvekkili şirketin davalıdan satın aldığı malın bedelinin ödenmesi amacıyla temsilci sıfatıyla müvekkili şirketi adına TEB Y.. Şubesine ait, 69.... nolu, 15.000-TL bedelli ve 17.09.2011 tarihli çeki keşide ederek davalı şirkete verdiğini, devamında henüz vadesi gelmeden çek bedelinin davalı şirket çalışanı A.. T..'e 26.08.2011 tarihli ödeme belgesi ile ödendiğini, ancak davalı şirketin sözkonusu bedelsiz çeki müvekkillerine teslim etmediğini ve her iki müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını belirterek, müvekkillerinin davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı H.. L..'in dava konusu çekin ön yüzüne ismini yazarak çeki imzalaması nedeniyle avalist durumunda olduğunu, çek bedelinin ödenmediğini, 26.08.2011 tarihli ödeme belgesindeki imzanın müvekkiline veya müvekkilinin çalışanı A.. T..'e ait olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili; davacı H.. L..'in dava konusu çekin ön yüzüne ismini yazarak çeki imzalaması nedeniyle avalist durumunda olduğunu, çek bedelinin ödenmediğini, 26.08.2011 tarihli ödeme belgesindeki imzanın müvekkiline veya müvekkilinin çalışanı A.. T..'e ait olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; dava konusu çekte imzanın davacı şirket ünvanının altına atılmış olmasından ve ikinci bir imza bulunmamasından dolayı davacı H.. L..'in çeki keşideci şirket adına ve onun namına imzaladığı, bu nedenle H.. L..'in çekten dolayı borçlu olmadığı, davacı şirket yönünden ise; 26.08.2011 tarihli ödeme belgesindeki imzanın A.. T.. eli ürünü olduğunun tespit olunduğu, ancak bir başka ihtilaf konusunun ise bilirkişi raporunda belirtildiği üzere ödeme belgesinin düzenlenmesi sırasında boşluk bırakıldığı ve sonradan bu boşluğun ''TL TEB 69...'' şeklinde doldurulduğu, boşluğun aradaki anlaşmaya uygun doldurulmadığını ileri süren tarafın bu iddiasını ispatla mükellef olduğu, somut olayda davalı ödemenin 22.10.2011 keşide tarihli, 6949483 nolu başka bir çeke ilişkin olduğunu ileri sürdüğü ve TEB'in 26.03.2012 tarihli cevabi yazısında bu çekin bankaya teslim edildiğinin belirtildiği ve buna göre sözkonusu 69... nolu çekin davacı tarafından ödendiğinin anlaşıldığı, bu durumda ödeme belgesinin dava konusu 69...nolu çeke ait olduğu ve ödeme belgesindeki boşluğun aradaki anlaşmaya uygun şekilde doldurulduğunun ispat yükünün davacı tarafa geçtiği, davacının bu hususu ispatlayamadığı gerekçesiyle; davacı H.. L.. yönünden davanın kabulü ile bu davacının İstanbul 9. İcra Müdürlüğü'nün 2011/18936 sayılı icra takibi ve bu takibe konu 6949321 nolu çek nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, davacı L..Tarım Nak.İnş.Turz.Paz.İth.İhr.San.Tic.Ltd.Şti. yönünden davanın reddi ile %40 oranı üzerinden hesaplanan 6.000-TL tazminatın davacıdan tahsil edilerek davalıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının mahkemeye sunduğu 26.08.2011 tarihli belge altındaki imzanın davalı şirket yetkilisine ait olduğu anlaşıldığından, bu belge borcu söndüren bir belge niteliğindedir. Sözkonusu belgedeki yazının anlaşmaya aykırı olarak sonradan yazıldığını iddia eden davalı bu iddiasını yazılı belge ile ispatlamak zorundadır. Mahkemece ispat yükünün taktirinde yanılgıya düşülerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32165, Karar No: 2013/39417, Tarih: 10.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32165 E.  ,  2013/39417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz  yoluyla takibe karşı borçlunun imzaya itirazını ve dayanak senetteki lehtar isminin çizilerek alacaklının isminin yazıldığını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6102 Sayılı TTK.nun 673. maddesi hükmüne göre, poliçe bizzat düzenleyenin emrine yazılı olabileceği gibi, bizzat düzenleyen üzerine veya bir üçüncü kişi hesabına da düzenlenebilir. Ancak 6102 Sayılı TTK.nun 778. maddesinde, aynı yasanın 673.maddesine yollama yapılmadığından anılan madde bonolar hakkında uygulanamaz. Bir kimse, poliçede olduğu gibi kendi emrine bono tanzim edemez. Bir başka anlatımla, bonoyu tanzim eden, kendisini lehtar göstererek bono düzenleyemez. Zira poliçedeki düzenleyen ile bonodaki düzenleyen aynı konumda olmayıp, poliçede kabul eden muhatap, bonodaki düzenleyen durumundadır. Eğer böyle bir şeyi mutlaka istiyorsa, bu hususu poliçe düzenlemek sureti ile gerçekleştirebilir.

Somut olayda, takibe konu edilen senedin incelenmesinde, senedin lehtar kısmında “.......” isminin çizildiği, bu düzeltmenin de paraf veya imza edilmediği, yanına “......” isminin yazıldığı, senedi düzenleyenin de .....olduğu görülmektedir. Yukarıda açıklandığı üzere, bir kimse kendi adına bono düzenleyemez. Bu durumda, HMK.nun 207. maddesi hükmü gereğince, senetteki düzeltmelerin borçlu (düzenleyen) tarafından paraf edilmesi gerekli olup, lehtar kısmındaki düzeltme paraf veya imza edilmediğinden geçerli kabul edilemeyeceğinden, dolayısıyla alacaklı ve borçlu sıfatı birleştiğinden, takip dayanağı belge, bono niteliğinde değildir.

İİK.nun 170/a-2.maddesi gereğince “İcra mahkemesi müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısıyle, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir.”

O halde, mahkemece, takip dayanağı senet bono vasfını taşımadığından İİK.nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

O halde, mahkemece, takip dayanağı senet bono vasfını taşımadığından İİK.nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1343, Karar No: 2019/9509, Tarih: 06.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/1343 E.  ,  2019/9509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık ...'nin 19.10.2015 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden, katılan sıfatıyla temyiz isteminde bulunmadığı, sanık sıfatıyla kendisi hakkında basit kasten yaralama, basit kasten yaralamaya teşebbüs ve basit tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği; müşteki sanık ...'nın ise, müşteki sıfatıyla sanık ... hakkında müşteki ...'ya yönelik basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü ve sanık sıfatıyla kendisi hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan temyiz incelemesinde;

1) Müşteki ...'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her ne kadar 07.09.2015 tarihli celsede müşteki ...'nın katılma talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, müşteki ...'nın Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinde istinabe suretiyle alınan 10.07.2015 tarihli beyanında davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında, katılma kararının hükümsüz olduğu anlaşılmakla, "katılan" sıfatı bulunmayan müşteki ...'nın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 242/1. ve 260/1. maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, sanık ... hakkında müşteki ...'ya yönelik basit kasten yaralama, katılan ...'a yönelik basit tehdit ve basit kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanık ... hakkında Bakırköy Prof. Dr. ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 13.05.2015 tarih, 3173 numaralı heyet raporunda sanığın işlediği iddia edilen suçlar yönünden cezai sorumluluğunun tam olduğu belirtildiği halde, sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Terör ve Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosu tarafından düzenlenen 10.09.2015 tarih, 2015/26936 numaralı iddianame suretinde sanık hakkında aynı hastanece düzenlenen 13.05.2015 tarih, 3171 numaralı heyet raporunda "cezai ehliyetinin bulunmadığının" bildirildiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda tereddüt oluşmakla, sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden rapor aldırılarak sonucuna göre sanık ...'nın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Tarafların ve tanıkların olayın başlangıç anına ilişkin farklı beyanlarda bulunmaları karşısında, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih, Esas 2002/4-238 - Karar 2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanıklar lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık ...'nin tekerrüre esas alınan Karaman (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.02.2010 tarih, 2009/1220 Esas - 2010/156 Karar sayılı kararının infaz tarihi "31.03.2011" olup, bu tarihten itibaren 3 yıllık sürenin geçmesi nedeniyle sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kabule göre de;

ç) Sanıklar hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile birlikte TCK'nin 58/6-7. maddesi uyarınca cezalarının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin de uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8260, Karar No: 2015/18996, Tarih: 03.07.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/8260 E.  ,  2015/18996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 Sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141.maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde; borçlu icra mahkemesine başvurusunda, imzaya itirazını bildirerek takibin iptalini talep etmiş, mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, “davacının itirazının kabulüne, ....takibin durdurulmasına, şartlar oluşmadığından davacının tazminat talebinin reddine" karar verilmesine karşı, gerekçeli kararda “davacının imzaya itiraz davasının kabulü ile, .......borçlu aleyhine yürütülen takibin durdurulmasına,İİK'nun 170/4. maddesi gereğince takip konusu alacağın %20'si olan 9.137,80 TL inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, %10'u olan 4.568,90 TL para cezasının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine” karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir. 10.04.1992 tarih ve 1991/7 E.-1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.