muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9036, Karar No: 2010/12362, Tarih: 09.11.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/9036 E.  ,  2010/12362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fatsa İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması,icra inkar tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre temyiz eden davalı vekilinin kiralananın tahliyesine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili tarafından müvekkilinin kiralananı 23.05.2008 tarihinde iktisap ettiği davalıya ihtarname göndererek kiraların kendisine ödenmesini istediği, aylık kira bedelinin 1.000,00 TL olduğu ileri sürülerek Fatsa İcra Müdürlüğü’nün 2009 / 1289 sayılı takip dosyası ile Haziran 2008- Mart 2009 arası aylar kirası 10.000,00 TL ile 398,67 TL işlemiş faiz olmak üzere 10.398,67 TL’nin tahsilini talep etmiş, davalı vekili bu takip sonucu gönderilen ödeme emrine müvekkilinin alacaklıya borcu bulunmadığını belirterek itirazda bulunmuştur. Davalı tarafından aynı aylara ilişkin icra takibi yapıldığının bildirilmesi üzerine mahkemece Fatsa İcra Müdürlüğü'nün 2008/ 2668 sayılı icra dosyası getirtilerek incelenmiş olup 06.11.2008 tarihinde başlatılan takip sonucu 05.06.2008-05.11.2008 arası aylık 1.000,00 TL 'den kira parasının tahsilinin istendiği, itiraz üzerine takibin durdurulmasına karar verildiği, 21.12.2009 tarihinde işlemden kaldırıldığı tespit edilmiştir. İcra İflas Kanunu’nun 269 / 3 maddesi hükmü gereği alacaklı, talebine itiraz edilmesi halinde itirazın kendisine tebliğinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını istemediği takdirde bir daha aynı alacaktan dolayı ilamsız icra yoluyla takip yapılamaz. Davacı alacaklı Haziran 2008-Kasım 2008 arası aylar kira parasını her iki takibe de konu etmiştir. Bu durumda mahkemece, anılan hüküm gereğince davacının önceki takibe yapılan itirazdan haberdar olup olmadığı, haberdar olmasına rağmen süresi içinde itirazın kaldırılmasını isteyip istemediği üzerinde durularak oluşan sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin kiralananın tahliyesine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile yukarıda 1 numaralı bentte yazılı nedenlerle hükmün tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA , davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın 2 numaralı bentte yazılı nedenlerle alacağa ilişkin olarak BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 9.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5936, Karar No: 2019/857, Tarih: 24.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5936 E.  ,  2019/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :.... Elektrik Perakende Satış A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında İİK'nın 332. maddesine aykırılıktan cezalandırılması içinde şikayette bulunulduğu halde, bu suçtan hüküm kurulmamışsa da mahallinde zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

I) İİK’nun 333/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükümle ilgili yapılan incelemede;

Şikayet dilekçesinde borçlu şirketin faaliyetine son verdiği ve borca batık olduğunun belirtilmesi ve aynı dilekçede borçlu şirketin iflasını istememesi nedeniyle yetkililerinin İİK’nın 345/a maddesi ile cezalandırılmaları isteminde bulunulduğu dikkate alındığında, borçlu şirketin takibin kesinleştiği tarih itibariyle borcu ödeme gücünün olmadığı, alacaklı tarafın da bunu bildiğinin kabulü gerektiğinden sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

./..

II) İİK’nun 345/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hüküm bakımından;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

./..

II) İİK’nun 345/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hüküm bakımından;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/788, Karar No: 2019/12275, Tarih: 09.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/788 E.  ,  2019/12275 K.**

**"İçtihat Metni"**

....Ajansı vekili avukat ... ile ..... Tar. Ürün San ve Tic. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03/06/2016 tarih ve 2015/451-2016/590 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davalı taraf, yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları tamamlanmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3 maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

HMK 'nın 11/04/2013 tarih 6459 sayılı Kanunla değişik, "adli yardımdan yararlanabilecek kişiler" başlıklı 334.maddesine göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla; kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. Hükme göre adli yardımdan yararlanma hakkı, şartların oluşması halinde, gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıflara tanınmıştır. Ticaret şirketleri ise adli yardımdan yararlanamaz. Somut olayda davalı limited şirketi olduğundan adli yardım talebinin itiraz yolu açık olmak üzere reddine karar verilmiştir.

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana tebliğine, süresi içinde itiraz edilmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itiraz edilmemesi veya itirazın reddi halinde, temyiz harçlarının ikmali için HMK'nın 366. maddesinin atfı ile aynı kanunun 344. maddesi uyarınca mehil verilmesi, harç süresi içinde ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının adli yardım talebinin HMK’nun 337. maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere REDDİNE, 2. bentte açıklanan nedenle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19060, Karar No: 2017/9865, Tarih: 29.03.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/19060 E.  ,  2017/9865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, direnme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna; "(1) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay ceza daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderileceğinin belirtilmiş olması nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca Dairemize gönderilen dosya görüşüldü:

Dairemiz ve Yerel mahkeme arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara yükletilen yaralama eylemlerinin sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle yerel mahkeme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delilere dayanmak,

d)İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu gibi bir hükmün temyiz edilmesi durumunda ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesince yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel mahkemece, sanıklar .... ve....hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerinin katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, “Katılan ...’un aşamalardaki beyanı, Kayseri İl Sağlık Müdürlüğü Adli Tıp Birimi’nin 30/05/2010 tarihli ve “yüzde sağ yanakta 3 x 3 lezyon, sağ koltuk altında 10x10 ödem, sağ dizde ekimoz” şeklindeki adli raporunda katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının belirtilmesi ve tanık ...’ın katılanın olay yerinden ayrılıp arabasına binecekken yüzünde kanama olduğunu gördüğüne ilişkin beyanı karşısında, anılan beyanlara neden itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında beraat kararları verilmesi “isabetsizliğinden bozulduğu, bozmadan sonra yerel mahkemece önceki hükümde yer alamayan ancak bozma kararında belirtilen tanık ...'ın beyanına neden itibar etmediği açıklanıp tartışılarak önceki hükümde direnilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan temyiz incelemesinin Dairemizce yapılması gerekmektedir.

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ile mağdur ... suç tarihinde evli olup aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle görülmekte olan boşanma davalarının olduğu ve ayrı yaşadıkları, olay günü sanık ile mağdurların bir alışveriş merkezinde karşılıştıkları ve tartıştıkları olayda; katılan sanık ...'un tüm aşamalarda, alışveriş merkezindeki tartışmadan sonra oradan ayrıldığını, park halindeki aracına binmek üzereyken arkasından gelen mağdurlardan ...'nın eliyle sırtına vurduğunu, diğer mağdur ...'in ise sırtından çekerek tekmeyle diz kapağına vurduğunu beyan etmesi, .....'ın aynı gün alınan adli raporunda, "yüzde sağ yanakta 3x3 cm ebadında lezyon, sağ koltuk altında 10x10 cm ebadında ödem, sağ dizde ekimoz" tarif edilmesi, taraflarla akrabalığı ve herhangi bir yakınlığı olmadığı belirlenen tanık ...'ın aşamalardaki anlatımlarında, kendi aracının içinde bulunduğu sırada, arkasındaki araç sürücüsü ile iki bayan arasında tartışma yaşandığını, erkek şahsın bayanlardan kaçmak için onları iteklediğini, aracına binerken şahsın yüzünde kanama olduğunu gördüğünü belirtmesi ve tanık ...'in ifadesinde, mağazadan güvenlik talebinde bulunulması üzerine alışveriş merkezinde araştırma yaptıklarını ancak verilen eşgale uygun kimseyi bulamadıklarını belirtmesi nedeniyle sanıkların bu sırada alışveriş merkezinin dışına çıkmalarının olanaklı olması, olayın önce alışveriş merkezinin içinde daha sonra ise alışveriş merkezinin dışında olacak şekilde iki aşamalı olarak meydana geldiğinin dosya kapsamından anlaşılması, tanık ...'ın ikinci aşamadaki olaya tanık olduğunun belirlenmesi karşısında, bu hususlar gözetilmeden, adı geçen tanığın olay yerinde bulunmadığından sözedilerek dosya içeriği ile uyumlu olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... ve vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18553, Karar No: 2023/25848, Tarih: 18.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18553 E.  ,  2023/25848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/75 E., 2016/176 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın suçu işlemediğine, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, haksız tahrik hükümleri ile lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, işyerinde çalışan katılan hakkında onun yokluğunda sinkaflı küfrettiği ve "O...pu, k..pe." dediği tanık S. Ö., S. C., A. C., M. B., beyanlarına göre kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. 5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3 üncü maddesindeki "fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi " çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mükerrir olmayan sanık hakkında hapis cezasının tercih edilmesi,

1. 5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3 üncü maddesindeki "fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi " çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mükerrir olmayan sanık hakkında hapis cezasının tercih edilmesi,

2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4142, Karar No: 2022/10493, Tarih: 22.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/4142 E.  ,  2022/10493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bursa Kriminal ... Laboratuvarı Müdürlüğünün 06.01.2016 tarihli raporunda, suça konu ... tabancasının namlusu içerisinde bulunan ... ayırıcı parçasının dairesel yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, 9 mm çapındaki ses ve ... fişeklerinin yanısıra bu fişeklerin uç kısımlarındaki plastik aksamına mermi çekirdeği niteliği taşıyan metal küre veya parça yerleştirilerek ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu ancak teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıktan özel yapım mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın da kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.