muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11876, Karar No: 2022/14098, Tarih: 14.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11876 E.  ,  2022/14098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinafın esastan reddine karar verilmiştir.

(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi tarafından ilk derece Mahkeme kararının bozulması sonrası Mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalı ... ve fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin ücretli öğretmen olarak tam gün esası ile çalıştığını ancak çalıştığı dönem içerisinde çalışmalarının Kuruma eksik olarak bildirildiğini ileri sürerek Kuruma bildirilmeyen eksik günlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkeme tarafından hükmüne uyulan bozma sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir.

İnceleme konusu dosyada, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; ilgili İlçe ... Müdürlüğü’nden ihtilaflı dönemin tamamını kapsayan davacı ile imzalanan bir kısım sözleşmeler, ek ders ücret bordroları, davacının günlük ve haftalık girdiği ders saatlerini gösteren puantaj kayıtları dosya arasına alınmış, davacının ücretinin aylık olarak her ay girdiği ders saatine göre değişen bir ücret şeklinde aldığı belirlenerek davacının ücretle öğretmen olarak çalıştığının netleştirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın 5510 sayılı Kanun’un 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7’nci maddesi hükmünde “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20’nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Kanunu’nun 79’uncu maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 4/2-f, 80/1-j, 86/9. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri olup ücretli öğretmenlerin çalışma esasları ve çalışmaları sırasında tabi olacakları statü, bu mevzuat kapsamında düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasanın usta öğretici ve uzman olarak çalışanların prim ödeme gün sayısını düzenleyen 80/j maddesine göre ise; ... Bakanlığına bağlı her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ek ders ücreti karşılığında ilgili mevzuatı çerçevesinde uzman ve usta öğretici olarak çalıştırılanların prim ödeme gün sayısı 30 günü aşmamak kaydıyla, bir takvim ayı içerisinde hak kazandıkları brüt ek ders ücreti toplam tutarının, prime esas günlük kazanç alt sınırına bölünmesi sonucu bulunur. Bu şekilde yapılacak hesaplamalarda tam sayıdan sonraki küsuratlar ise dikkate alınmayacaktır.

4857 sayılı Kanunun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63. maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. 13. madde hükmü, anılan mevzuattaki düzenlemelere egemen olan ilkelerle birlikte ele alındığında, ücretli öğretmenlerin çalışma ilişkilerinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelendirilmeye olanak verecek bir bağımlılığın bulunmadığı, bunların, öngörülen ve önceden belirlenen süre içerisinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıkları belirgindir. Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup; anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 13’üncü maddesinde yer alan “İşçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde; çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, ücretli öğretmenlerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dâhilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Mahkeme, “..... davacının her gün günde 6 saat ve haftada 30 saat derse girdiği, ... Müdürlüğü tarafından davacı ile aynı konumda bulunan öğretmenlerin de haftada 30 saat derse girdiklerinin belirtildiği, buna göre davacının kendisi ile aynı konumda bulunan kadrolu öğretmenler ile aynı şekilde derse girerek okulda mesaisini tamamladığı anlaşıldığından davacının çalıştığı süre içerisinde ayda 30 gün üzerinden tam gün esası ile çalıştığının kabul edilmesi gerektiği” gerekçesiyle hüküm kurulmuş ise de Mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmiştir.Bu nedenle Mahkemece, dosyada varsa eksik olan sözleşmeler, ek ders ücret bordroları, davacının günlük ve haftalık girdiği ders saatlerini gösteren puantaj kayıtları celp edilerek ve kayıtlardaki çelişkiler giderilerek, tespite konu dönemde hangi aylar kaç saat çalıştığı tespit edilmeli ve yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, ücretli öğretmen statüsünde ki davacının prim ödeme gün sayıları hesaplanırken, toplam aylık çalışma saatleri, 1 gün = 7,5 saat esası üzerinden aylık çalışma gün sayısına dönüştürülerek, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, ... ve fer’i müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/91, Karar No: 2011/365, Tarih: 27.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/91 E.  ,  2011/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 17.10.2006 gün ve 2005/597 Esas, 2006/723 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sanığın adli sicil kaydı da gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/4403, Karar No: 2012/11451, Tarih: 05.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4403 E.  ,  2012/11451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bilirkişi raporundan binanın 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış oldu- ğunun anlaşılması karşısında;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı sonucu itibariyle usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33974, Karar No: 2021/3165, Tarih: 18.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33974 E.  ,  2021/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, eşi ... ile 20/02/2004 tarihinde boşanmasına rağmen ondan dolayı aldığı sağlık karnesini kullanmaya devam ederek 28 adet reçete yazdırıp haksız yere 4.284,24 TL kamu zararına neden olduğu iddia edilen olayda; Mahkemenin, sanığın eski eşinin sağlık karnesini kullanmaya ihtiyacının bulunmadığı, yasal olarak sağlık güvencesine sahip olduğu, reçeteler üzerindeki yazı ve imzaların sanık el ürünü olmadığı, bu haliyle sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğinin sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğinin sabit olmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 18/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7329, Karar No: 2014/1443, Tarih: 28.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7329 E.  ,  2014/1443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2011/762-2012/444

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 11.07.2013 gün ve 2013/1960 Esas, 2013/4884 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

-KARAR-

Heyetçe yapılan incelemede dosya içinde, dava ve taraflarla ilgisi bulunmayan 2002 yılı esaslı ve davacısının .... Halıcılık AŞ. olan bir iflasın ertelenmesi dosyasının bulunduğu, diğer yandan itiraza konu sıra cetvelinin düzenlendiği Bakırköy 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/15425 sayılı takip dosyasının eksik bir örneğinin olduğu görüldü.

Açıklanan nedenle dava ile ilgili olmayan evrakın ayıklanması ile sıra cetvelinin düzenlendiği icra dosyasının aslının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21946, Karar No: 2011/7053, Tarih: 20.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21946 E.  ,  2011/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/708, Karar No: 2024/8821, Tarih: 09.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/708 E.  ,  2024/8821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1341 Esas, 2023/1365 Karar

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/34 E., 2021/171 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2019/04616 sayılı tasarım başvurusuna yönelik davalı şirket itirazı sonucunda başvurunun 1 sıra numaralı tasarım bakımından iptal edildiğini, gerekçe gösterilen 2015/06488 ve 2019/02594 sayılı tasarımların her açıdan müvekkilinin tasarımlarından farklı olduğunu ileri sürerek TÜRKPATENT Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2019/T-1097 sayılı müvekkiline ait 2019/04616-1 nolu tasarımın tescilinin iptaline dair hüküm tesis edilen kısmının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, davacıya ait 2019 04616/1 sıra numaralı tasarımın, daha önce kamuya sunulan 2019/02594/4 sıra numaralı tasarımın görünümlerinden hareketle yapılmış olduğunu veya ona eklenen küçük değişiklerle veya ondan meydana getirilmiş bir tasarım olduğu kanaatine varıldığını, anılan tasarımın genel izlenimden de öte benzer olduklarını ve başvuru konusu davacı tasarımının ayırt edici nitelikten yoksun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, tasarımların genel izlenim itibariyle benzer olduklarını, 2019/02594-4 numaralı tasarım ile dava konusu tasarımın karşılaştırılan özelliklerinin benzerlik gösterdiğini, ürün ölçülerinin karşılaştırmada dikkate alınamayacağını, tali nitelikteki farklılıkların genel izlenimleri farklı kılmayacağını, tasarımlar karşılaştırılırken ana unsurların dikkate alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, YİDK kararında, dava konusu tasarım başvurusunun reddine mesnet olarak 2019/02594/4 sayılı tasarım gösterildiğinden, bu iki tasarım görselinin bilirkişi marifetiyle karşılaştırıldığı, taraf tasarımları bütüne hakim unsurları bakımından karşılaştırıldıklarında, dava konusu tasarımın özellikle LED ekranlı üst kapak yapısı ve raporda yer verilen farklı unsurları nedeniyle mesnet tasarımdan, bilgilenmiş kullanıcı algısında derhal farklılaştığı, tasarımların özellikle ön profil ve normal kullanıma uygun görünümlerinde birbirlerinden ciddi şekilde uzaklaştıkları, kasa alt bölümünde yer alan yuva yapılanmalarındaki benzerliğin tek başına bütünsel algıda bir etkisinin olmadığı, her iki tasarımın bilgilenmiş kullanıcı algısını öncül olarak tetikleyecek ve ayırt edicilik kriterini karşılayan kısmının üst gösterge panellerinin yer aldığı kısımlar olduğu ve bu kısımların da birbirlerinden tamamen bağımsız algılar yarattığı, seçenek özgürlüğü kapsamında emsal olarak yer verilen sayaç tasarımlarından, tasarım gövdeleri bakımından genel bir form benzerliğinin var olduğu ve yine led ekran kullanımının da yaygın bir kullanım biçimi olduğu görülmekte ise de karşılaştırılan tasarımlar bakımından bu unsurların etkili olacağı, bilgilenmiş kullanıcı algısını etkileyecek ve olağan kullanım esnasında da görünen yüzeyler üzerinden yapılan değerlendirme neticesinde dava konusu tasarımın, mesnet tasarımdan, bilgilenmiş kullanıcı algısında derhal farklılaştığı, tasarımların ortak özelliklerinden çok farklı özelliklerinin bulunduğu ve bu farklı özelliklerin de yine ayırt edicilik kriterini sağlamaya yeter düzeyde olduğu, dava konusu elektrik sayaç tasarımı ile ilgili kamuya açık kaynaklar üzerinden mutlak yenilik araştırması yapıldığı, kamuya açık kaynaklar ve özellikle firmaların önceki tarihli katalogları üzerinden elde edilmiş bazı görsellere ek bilirkişi raporunda yer verildiği, dava konusu tasarımın yeniliğini veya ayırt ediciliğini ortadan kaldırır nitelikte başkaca bir tasarımın varlığının tespit edilmediği, 2019/04616-1 no.lu tasarımın redde mesnet marka karşısında yeni ve bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle ayırt edici olduğu, bu tasarımın mutlak anlamda yeniliğini öldüren önceki tarihli kamuya sunulmuş tasarım görseli bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, 2019/T-1097 sayılı YİDK kararının davacıya ait 2019/04616-1 nolu tasarımın tescilinin iptaline dair hüküm tesis edilen kısmının iptaline karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamında yapılan incelemede 2019/04616-1 nolu tasarımın redde mesnet marka karşısında yeni ve bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle ayırt edici olduğunun, bu tasarımın mutlak anlamda yeniliğini kaldıran önceki tarihli kamuya sunulmuş tasarım görseli bulunmadığının belirlendiği, mahkemece alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve izlemeye açık, denetlemeye elverişli olduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, endüstriyel tasarım başvurusuna itiraz sonucu verilen YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 55 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istekleri halinde davalılara iadesine, 09.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8748, Karar No: 2015/1771, Tarih: 19.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8748 E.  ,  2015/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan .............. ve .............. Yönetimi arafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., Asliye Hukuk Mahkemesine vermiş olduğu, 11.08.2006 tarihli dava dilekçesiyle; tapunun cilt 156, sayfa 40 ve sıra 1 de kayıtlı değirmen vasıflı taşınmazın kendisine ait olduğunu, taşınmazın doğusunda bulunan köy boşluğuna davalılar tarafından bahçe yapmak ve avlu tutmak suretiyle müdahalede bulunduğunu ileri sürerek davalıların el atmasının önlenmesini talep etmiştir.

Yargılama sırasında yörede genel arazi kadastrosu yapılmış ve çekişmeli taşınmaz, .................. Köyü 224 ada 1 parsel numarası alarak iki katlı kagir ev ve bahçesi niteliğiyle 244,12 m2 yüzölçümlü olarak asliye hukuk mahkemesinde davalı olduğundan malik hanesi boş bırakılarak sınırlandırılmış, asliye hukuk mahkemesince dava dosyası görevsizlik kararıyla kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece; davacının, davalılara yönelik müdahalenin men’i talebinin reddine, 224 ada 1 parselin davalılardan ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12/03/2012 gün ve 2011/14795-2012/3556 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Davacı, 156 cilt, 40 sayfa ve sıra 1'de kayıtlı değirmen vasıflı taşınmazın kendisine ait olduğunu, taşınmazın doğusunda bulunan köy boşluğuna, davalılar tarafından bahçe yapmak ve avlu tutmak suretiyle müdahalede bulunduğundan, davalıların el atmasının önlenmesini talebiyle dava açmış olup, yargılama sırasında yörede genel arazi kadastrosu yapılmış ve çekişmeli taşınmaz .................. Köyü 224 ada 1 parsel numarası alarak iki katlı kagir ev ve bahçesi niteliğiyle 244,12 m2 olarak asliye hukuk mahkemesinde davalı olduğundan 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince malik hanesi boş bırakılarak sınırlandırılmıştır. Taşınmazın köy boşluğu olduğu iddiasıyla dava açılmış olduğundan ve köy boşluklarının mülkiyeti 3402 sayılı Kanunun 18/1. maddesi gereğince ..............ye ait bulunduğundan davada .............. ve köy tüzel kişiliğinin taraf sıfatını alması gerekir. Bu nedenle, öncelikle .............. ve köy tüzel kişiliği davaya dahil edilmelidir.