muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12878, Karar No: 2022/339, Tarih: 13.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/12878 E.  ,  2022/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 24. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk giderine yönelik hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafının yazılı şekilde hazine üzerinde bırakılması hatalıdır. Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının “Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalı kurumun harçtan muaf olması nedeni ile hazine üzerine bırakılmasına” şeklindeki 6 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine;

“6- Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye gelir kaydedilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3160, Karar No: 2011/6612, Tarih: 31.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/3160 E.  ,  2011/6612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.09.2008 gün ve 2006/528 - 2008/484 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.12.2010 gün ve 2009/6800 - 2010/12774 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalı tarafından 10.06.2005 tarihinde düzenlenen can sağlığı sigorta poliçesiyle sigortalandığını, daha sonra eksik beyanda bulunduğu gerekçesiyle akitten caydığını bildirdiğini, kendisinin beyan yükümlülüğünü ihlal etmediğini, hatta kan değerleri ile ilgili olarak 2003 yılında kolesterolünde 221’lik bir değer bulunduğunu açıklayarak şuan için problemi olmadığını belirttiğini, daha sonra prostat ve troid bezinde çıkan hastalıklar nedeniyle ameliyat olduğunu, 1 yıl muafiyet nedeniyle davalıya başvurmadığını, sonra kolon kanseri teşhisi nedeniyle yapılan acil kanama ile ilgili masraf talebinin yine muafiyet nedeniyle olumsuz karşılanması sonucu davalının araştırmalara başladığını, 4-10 yıl önceki tetkiklere ulaştığını, gizlenen bir husus olmadığını, daha önceki tetkiklerin bildirilmesinin gerekmediğini, bir tanı konulmadığını, sözleşme sırasında çıkmış ve uzun sürebilecek olan hastalık nedeniyle tazminat ödemek istemediğini, cayma işleminin iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığını ileri sürerek, davalının fesih ve akitten cayma işleminin iptal edilmesine ve sigortalılığının devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının beyan yükümlülüğünü ihlal ettiğini, seronegatif spondilartrit ve ankilozan spondilit rahatsızlıklarını gizlediğini, bu hastalıklara ilişkin olarak ilaç kullandığını, ölçümler yaptırdığını, müvekkilinin cayma hakkını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sigorta sözleşmesinin feshinin yerinde olup olmadığının tespitinin istendiği, haksız feshin tespitinde davacının hukuki yararının olduğu, sigortalının gerçeğe aykırı bir beyanının bulunmadığı, bildirim formunda cevaplanması istenilen sorulara samimi cevap verdiği, sigorta sözleşmesi boyunca kolon kanseri rizikosunun gerçekleştiği, bu hastalığa dair önceden bir tanı veya klinik bulguya rastlanmadığı, sonuç olarak bildirilmeyen rahatsızlık ile riziko sebebinin birbiri ile irtibatlı olmadığı gerekçesiyle taraflar arasında bağıtlanan 10.10.2005 tarihli 25146615 numaralı poliçe ile yapılan Can Sağlığı Poliçesine ilişkin yapılan feshin yasal olmadığından iptaline dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 13.12.2010 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 31.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6553, Karar No: 2012/7800, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6553 E.  ,  2012/7800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'un beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve ... sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olup olmadığı hususu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla, sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7402, Karar No: 2016/2744, Tarih: 03.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/7402 E.  ,  2016/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

..

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davalı olduğu anlaşılan ancak ilgili belgelere dosya arasında rastlanmayan ... ada ...sayılı parsele ait kadastro tutanağının, davalı ise dava dosyasının, kesinleşmiş ise tapu kayıt örneğinin ilgili kadastro ve tapu müdürlüğü ile adliye yazı işleri müdürlüğünden sorularak, verilecek cevabî yazı ve eklerinin,

2) Dava konusu yere komşu olduğu görülen 234 ada 1, 2, 5, 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak suretlerinin, davalı iseler dava dosyalarının, kesinleşmiş iseler tapu kayıt örnekleri ile dayanak belgelerinin, bulundukları yerlerden getirtilerek,

3) İncelenmesine gerek görülen davacıların dayanağı ....07.1964 tarih ve Cilt 98, Sahife 8, Sıra 119 da kayıtlı bulunan tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ile krokisi ve özellikle revizyon gördüğü parseller var ise, bu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri, davalı olanlara ilişkin dava dosyaları ve kesinleşenlere ilişkin tapu kayıt örneklerinin, bulundukları yerlerden getirtilerek,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin .... maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 03/03/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/11785, Karar No: 2019/2302, Tarih: 20.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/11785 E.  ,  2019/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıkların müdafiileri ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin yokluğunda verilip 09/03/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 17/03/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE;

2)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, inşaat şirketi sahibi ve yetkilisi sanık ... ile şantiye şefi sanık ...'ın çalışmalarının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir mesleklerden olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde genel bir ifade ile "1 yıl süre ile bu mesleğin icrasından yasaklanmasına" karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar ... ve ... hakkındaki (1) numaralı hüküm 8. paragrafında yer alan 53/6 uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

3) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-.... Adi Ortaklığı tarafından yapımı sürdürülen Kuşaklı Hes Barajı inşaatında derivasyon tüneli işi kalıp- beton, demir işçilik işlerinin yapımını üstlenen alt iş veren .... İnşaat Şirketinde kalıpçı olarak çalışan ....'nın 16/03/2012 tarihinde arkadaşları ile birlikte kalıp sökme çalışmalarını sürdürürken, Menge barajına su bırakılması sonucu çalışma alanında suyun yükselmeye başlaması ve havanın rüzgarlı olması nedeniyle çalışanlara işin bırakılması talimatının verildiği, .... çalışma alanını terk ederken dengesini kaybederek Göksu nehrine düştüğü ve suyun debisine kapılarak gözden kaybolduğu, havanın aşırı rüzgarlı olması sebebiyle kurtarılamayarak suda sürüklendikten sonra barajın yaklaşık olarak beşyüz metre üst tarafında su yüzeyinde ölü olarak bulunduğu olayda, iskelenin kenarında düşmeyi önleyecek nitelikte korkuluk, ikaz ve uyarı levhalarının bulunmaması, suya düşme tehlikesi bulunan yerlerde çalışanlara emniyet kemeri ve can yeleği verilmemesi, düşme anında düşen işçilerin nehire düşmelerini önlemek için yakalama ağları önleminin alınmaması sebepleriyle sanıkların kusurlu olduğu, açıklanan hususlardaki eksiklikler sebebiyle ölenin çalıştığı .... İnşaat Şirketinin yetkilisi sanık ...'ın asli kusurlu olduğu ancak işveren şirket proje müdürü sanık ...'ın gerekli ve yeterli denetim ve gözetim yükümlülüklerini yerine getirmediği için tali kusurlu olduğunun kabulü gerektiği, bu hususun soruşturma aşamasında alınan 29/07/2012 tarihli bilirkişi raporu ile de doğrulandığı gözetilmeksizin, sanık ...'ın asli kusurlu olduğu yönünde hatalı değerlendirme içeren 03/11/2014 tarihli bilirkişi raporu dayanak gösterilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

2-TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, proje yöneticisi inşaat mühendisi sanığın çalışmalarının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir mesleklerden olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde genel bir ifade ile "6 ay süre ile bu mesleğin icrasından yasaklanmasına" karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/02/2019 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21467, Karar No: 2022/14766, Tarih: 16.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21467 E.  ,  2022/14766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İİK 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davasında davanın kabulüne dair verilen karar davalılar ..., ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin 21/04/2021 gün, 2010/7567 E- 2011/3802 K sayılı ilamında; “ ..... ...davalılar arasında düzenlenen 18/05/2004 tarihli ve resmi niteliği olmayan protokolün her zaman için düzenlenebilecek türden bir belge olduğu, bu belgenin üçüncü kişileri bağlayıcı niteliği bulunmadığı, tapudaki devir işleminin taksim değil satış olarak yapılmış olması, davalı borçlu ... ile üçüncü kişi olan diğer davalılar arasında kanunda yazılı derecede yakın akrabalık bulunması, yine diğer davalıların borçlunun mali durumu ile alacaklıları ızrar kastını bilen veya bilmesi gereken kişilerden olduklarının anlaşılması nedeniyle mahkemece davanın gerek İİK.nun 278/III-2 ve gerekse 280/1-2 maddeleri uyarınca kabulüne karar verilmesi gerektiği...” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulüne, davalılar arasındaki tasarrufların iptaline, davacıya İzmir 12. İcra Müdürlüğü’nün 2004/9532 sayılı icra dosyasından kaynaklanan alacak ve ferileri ile birlikte tahsili için davacıya cebri icra yetkisi verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar ..., ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yargılama yapılmış olmasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ..., ..., ..., ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 32.557,23 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ..., ..., ... ve ...'dan alınmasına 16/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.