muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6080, Karar No: 2020/2497, Tarih: 20.02.2020

Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

b-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 4.695,00-TL nispi vekalet ücretinin davalı ...’dan tahsiline karar verilmesi gerekirken 6.679,89-TL nispi vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

c-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 2.698,245-TL harçtan peşin olarak yatırılan 2.145,85-TL harcın mahsubu ile bakiye 552,39-TL harcın davalı ...’dan tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmesi gerekirken alınması gerekli 3.992,00-TL den peşin olarak yatırılan 2.145,85-TL nin mahsubu ile bakiye 1.846,15-TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye gelir kaydına, karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalı ...’un sair temyiz nedenlerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasına 8. bent eklenerek “Davalı ... Zeytinli kendisini vekille temsil ettirdiğinden davalı ... Zeytinli vekili lehine karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT gereğince hesaplanan toplam 2.724,00-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Zeytinli’ye verilmesine” cümlesinin yazılmasına, (3) (a) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının dördüncü bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Davacı tarafından 18,40-TL başvuru harcı, 2.145,85-TL, peşin harç, 148,55-TL keşif harcı, 14,00-TL tebligat gideri, 787,00-TL bilirkişi ve kesif masrafı olmak üzere toplam 3.113,80-TL yargılama giderinin kabul ve red oranında göre 1.046,80-TL yargılama giderinin davalı ...’dan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, (3) (b) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının beşinci bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Davacı kendisini vekil ile temsil ettirmiş olduğundan karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 4.695,00-TL nispi vekalet ücretinin davalı ...’dan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, (3) (c) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının altıncı bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 2.698,245-TL harçtan peşin olarak yatırılan 2.145,85 TL harcın mahsubu ile bakiye 552,39-TL harcın davalı ...’dan tahsili ile hazineye irat kaydına” cümlesinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 34,40 TL. kalan harcın davacıya, 674,56 TL harcın davalı-...'a, 44,40 TL harcın davalı-...'e iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8014, Karar No: 2015/7134, Tarih: 09.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8014 E.  ,  2015/7134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlu ... adına kayıtlı arsa vasıflı taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini, satışın akabinde .... İcra Müdürlüğü'nün 2009/784 Esas sayılı dosyasından sıra cetveli düzenlendiğini, cetvelin birinci sırasında yer alan davalı alacaklı ile dava dışı borçlu arasında düzenlenen hacze konu bononun adi senet olduğunu, taraflarca her zaman düzenlenebildiği gibi senet metninin her zaman değiştirilebileceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile 32.250,00 TL'nin müvekkili bankanın alacaklı olduğu .... İcra Müdürlüğü'nün 2010/926 Esas sayılı takip dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'nun ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/784 Esas sayılı takip dosyası dayanağı bonodan kaynaklanan alacağının muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile .... İcra Müdürlüğü'nün 2009/784 Esas sayılı takip dosyasında yapılan 13.11.2012 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın vekalet ücreti ve yargılama giderleri ile birlikte davacının alacaklı olduğu, ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/926 Esas sayılı dosyasına tahsisine, artan kısmın bulunması halinde davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, muvazaa nedenine dayalı olarak sıra cetveline itiraza ilişkindir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinin yürürlükte bulunduğu dönemde Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi iken, 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinde yapılan değişiklikle Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasında ilişki görev ilişkisi olarak değiştirilmiş ve bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Ancak, 6335 sayılı Yasa’nın 38. maddesi uyarınca 6102 sayılı TTK’na eklenen geçici 9. madde ile bu kanunun göreve ilişkin hükümlerinin, bu kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce açılan davalarda uygulanmayacağı, bu davaların açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda dava, 6102 sayılı TTK'nın yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra 22.11.2012 tarihinde açılmış olup, 6102 sayılı TTK'nın 4/1. maddesine göre her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları nispi ticari dava niteliğindedir. Mezkur Yasa'nın 5/1. maddesi uyarınca aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalara bakmakla görevlidir.

Ne var ki, İİK'nın 142/1. maddesinde "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmü düzenlenmiştir. Bu hükümde belirtilen mahal mahkemesinin hangi mahkeme olduğu konusunda bir açıklık bulunmamakla birlikte İİK'nın 235/1. maddesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolundaki açık bir düzenleme bulunmadığından bu mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü gerekir. Dairemizin 04.06.2013 tarih ve 3440 E., 3763 K; 15.09.2014 tarih ve 2019 E., 5643 K; 15.10.2014 tarih ve 1764 E., 6313 K. sayılı ilamlarında da açıklandığı üzere; HMK'nın yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra açılan sıra cetveline itiraz davaları için görevli mahkeme (alacağın sıra cetveline göre düşen hissenin miktarına bakılmaksızın ) HMK'nın 2/1. maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesidir. (Prof. Dr. Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Ankara 2013, sh:738).

6100 sayılı HMK'nın 1. maddesindeki göreve ilişkin kuralların kamu düzenine ilişkin olduğu hükmü ile HUMK'nın 428/2. maddesinin mahkemenin görevli olmamasının mutlak bozma nedeni olduğuna ilişkin hükmü karşısında, görev hususu somut olayda olduğu gibi, açıkça temyize gelmese dahi temyiz mahkemesince re'sen gözetilmelidir. Somut olayda, davacı tacir ise de, davacı ile davalı arasında doğrudan bir ticari ilişki bulunmadığı gibi, uyuşmazlık davalı ile dava dışı borçlu arasında düzenlenen bononun muvazaalı olup olmadığından kaynaklanmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, davanın nispi ticari dava olmadığı ve dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu ve Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gözetilerek; HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/330, Karar No: 2023/3856, Tarih: 15.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/330 E.  ,  2023/3856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1330 E., 2022/2562 K.

DAVA TARİHİ : 17.12.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/711 E., 2022/187 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçluya ait iki adet taşınmazın satıldığını taşınmazlar üzerinde müvekkili bakanın toplam 800.000,00-TL’lik ipoteği bulunduğunu icra müdürlüğünce satış masrafı, tahsil harcı ve cezaevi harcının ipotek bedelinden düşülerek müvekkili bankaya ödeme yapıldığını, icra müdürlüğünün bu hatalı işlemi için şikayet yoluna başvurduklarını, şikayetin istinaf aşamasında olduğunu, kararın kesinleşmediğini buna rağmen ipotek alacağından sonra kalan bedel için sıra cetveli düzenlendiğini, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin ilamsız takipten doğan alacağının 2. Sıraya alındığını, müvekkili alacağının 1. sıraya alınması ve hacze iştirak ettirilmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; şikayetçi ipoteğinin üst sınır ipoteği olduğunu harçların ve masrafların ipotek bedelinden düşülmesinin doğru olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; icra mahkemesi kararlarının uygulanması için kesinleşmesinin gerekmediği, müdürlükçe sıra cetveli düzenlenmesine engel bir durum bulunmadığı, sıra cetvelinde 1.sırada şikayet olunanın alacaklı olduğu dosyada 20.11.2019 tarihinde ihtiyati haciz konuluğu, takipte ödeme emrinin borçluya 28.11.2019 tarihinde tebliğ edildiği, alacaklı vekilinin taşınmazların süresinde satışını isteyerek satış avansını da yatırmış olduğu, şikayetçi dosyasında 18.02.2020 tarihinde ihtiyati haciz konuluğu, takipte ödeme emrinin borçluya 06.03.2020 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun borca itirazı ile takibin durduğu, alacaklının itirazın iptali davası üzere Gaziantep 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 23.09.2021 tarihinde davanın kabulüne karar verildiği ihtiyati hacizlerin konulma ve kesinleşme tarihlerine göre şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasının ilk sırada gösterilmesinin dosya kapsamına ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin takibine konu taşınmazların ipotek bedelinin 800.000 TL olduğunu, sıra cetveline konu taşınmazların toplam 1.162.000 TL bedele ihale edildiğini, tahsil ve cezaevi harçlarının toplam ihale bedellerinden kesilmesi gerekirken ipotek bedeli üzerinden kesilmesinin yasaya aykırı olduğunu, sıra cetveli hazırlanırken icra memuru tarafından hata yapıldığını, müvekkilinin Gaziantep İcra Müdürlüğü'nün 2020/22772 Esas sayılı dosyasından da genel haciz yoluyla ilamsız takip yapıldığını ve sıra cetveline konu taşınmazlara haciz şerhi işlendiğini, müvekkilinin bu dosyasının sıra cetvelinde 1. sırada sıraya girmesi gerektiğini, istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçinin ihtiyati haczinin, şikayet olunanın dosyadaki ihtiyati haczinin kesinleşmesinden sonra konulduğu şikayetçi dosyasında itiraz üzerine takibin durduğu, açılan itirazın iptali davasının 23.09.2021 tarihinde kabul edildiği şikayetçi ihtiyati haczinin bu tarihte kesinleştiği, ihtiyati hacizlerin konulma ve kesinleşme tarihlerine göre şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasının ilk sırada gösterilmesinin yasaya uygun olduğu, şikayetin reddine dair ilk derece mahkemesi kararının doğru olduğu, gerekçesiyle şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 140 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6659, Karar No: 2012/8989, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6659 E.  ,  2012/8989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’un beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 02.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0017 Esas, 2012/705 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17.11.2011 tarih ve 2011/4710 Esas, 2011/7442 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın mükellefiyetinin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden sorularak, re'sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14559, Karar No: 2018/28265, Tarih: 24.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/14559 E.  ,  2018/28265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... Özel İdaresi’ne ait işyerinde, alt işveren konumundaki şirkette çalışmaya başladığını ve çalışmasını 30/03/2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde taşeron firmalarda ve İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde devam ettirdiğini, davalı ... Özel İdaresi’nin tüzel kişiliğinin 6360 sayılı Yasa ile 30/03/2014 tarihinde kaldırıldığını, bunun üzerine davacının da son alt işveren tarafından işten çıkarıldığını, 6360 sayılı Yasa ile davalı kurumda çalışan kadrolu işçilere dair hak ve sorumlulukların devredilen kuruma geçeceğinin bildirildiğini, ancak taşeron firma işçilerinin de devredileceğine dair bir hüküm içermediğini iddia ile, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının İl Özel İdaresi'nin çalışanı olduğunu, kendilerine devredilen bir alacak ve dosya bulunmadığını, Mahkemece husumetin hangi idareye yöneltilmesi gerektiğinin tespit edilmesi lazım geldiğini, husumet itirazında bulunduklarını beyan ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce taraf teşkili yönünden karar bozulmuş bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12/11/2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 5. fıkrasında 2. fıkrada (... de bulunmaktadır.) sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği sona ermiştir.