muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16448, Karar No: 2014/1223, Tarih: 30.01.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/16448 E.  ,  2014/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2013/924-2013/1541

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralanın temerrüt nedeniyle tahliyesi ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, taraflar arasında yapılan 15.08.2012 tarihli sözlü kira sözleşmesi gereği aylık kira bedelinin 750,00 TL olup, davalının aidat yakıt ve genel giderlerden de sorumlu olacağının kararlaştırıldığını, 04.04.2013 keşide, 09.04.2013 tebliğ tarihli ihtarname ile ödenmeyen 2013 yılı Şubat ve Mart kirası toplamı 1.500TL ile yan giderler toplamı 2.240,00TL nin ödenmesini bildirdiğini, ihtara rağmen kira alacaklarının ödenmediğini belirterek dava tarihine kadar toplam 3.000.-TL kira alacağı ile 2.240.-TL yan giderler toplamının tahsili ile taşınmazdan tahliyesini talep etmiştir. Davalı ise; ekonomik nedenlerle geç ödemede bulunduğunu ancak borcun tamamını ödediğini savunmuştur. Mahkemece taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi olmadığından yan giderlerin temerrüt sebebi olmayacağını, bu haliyle de çekilen ihtarnamenin usulüne uygun olmayıp temerrüdün oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 315.maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilebilmesi için istenen kira parasının veya yan giderin muaccel (istenebilir) olması ve kira bedeli ile yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması, ihtarnamede verilen süre içerisinde kira parasının ödenmemesi halinde akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; davacı ihtarla belirtilen yasal süre içerisinde ödeme yapılmadığından temerrüt olgusunun gerçekleştiğini ileri sürmüştür. Yukarıda anılan madde hükmüne göre kira alacağı ile birlikte yan giderlerin de temerrüde konu yapılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. İstenen kira bedellerinin 18.07.2013 tarihinde, yan giderlerin ise 22.07.2013 tarihinde otuz günlük süreden sonra gönderilmiş olduğu anlaşıldığından, mahkemece temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ile 22/07/2013 tarihli yakıt v.s. gideri 2.240.-TL bedelli konutta teslimli PTT havalesi ve 18/07/2013 tarihli kira bedeli açıklamalı konutta teslimli PTT havalesinin alıcısı davacı tarafından tahsil edilip edilmediği araştırılarak sonucuna göre alacak hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

-
Yargıtay — Esas No: 2019/6140, Karar No: 2019/11435, Tarih: 25.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6140 E.  ,  2019/11435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.02.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 13.06.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 165/1, 31/2. maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının 23.09.2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7520, Karar No: 2014/4496, Tarih: 19.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/7520 E.  ,  2014/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 16.10.2008 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CYUY.nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 24.11.2008 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı yasanın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1764, Karar No: 2014/6313, Tarih: 15.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1764 E.  ,  2014/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2013/88-2013/401

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu senet bedelinin ödenmemesi üzerine dava dava dışı borçlu hakkında yaptığı icra takibi neticesinde borçlu adına kayıtlı araç üzerine haciz konularak açık artırma yolu satıldığını, yapılan sıra cetveli sonucunda ilk sırada rehin alacaklısı olan davalı S.. Ç..'e ödeme yapılmasına karar verildiğini, kanunda öngörülen ayrık durumlar dışında taşınırların ancak zilyetliğin alacaklıya devri sureti ile rehnedilebileceğini, ancak rehne konu aracın borçlunun zilyetliğinde olduğunu, bu sebeple rehin işleminin geçersiz olduğunu, ayrıca eski bir araç üzerine takibin başlamasına yaklaşık bir hafta kala rehin tesis edilmiş olmasının işlemin muvazaalı olduğunu açıkça ortaya koyduğunu ileri sürerek, muvazaalı ve geçersiz rehin tesis işleminin kaldırılmasını ve sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafça aracın borçlunun zilyetliğinde iken haczedildiği, 4721 sayılı TMK'nın 939. maddesindeki rehnin ancak zilyetliğin alacaklıya devri suretiyle yapılabileceği hükmü gözönüne alındığında rehnin geçersiz olduğu iddiasının ileri sürüldüğü, ancak rehin tesis tarihinde yürürlükte bulunan 4721 sayılı TMK'nın 940/2. maddesine göre bir sicile tescili zorunlu bulunan taşınırların zilyetlik devredilmeden sicil üzerine şerh verilmek sureti ile rehin edilmesine de imkân tanındığı, bu durumda zilyetlik fiilen devredilmeksizin rehin tesis işleminin yapılabileceği ve yapılan bu işlemin geçerli olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesinde, bu hükümde sayılan mutlak ticari davaların yanısıra "Her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır." hükmü ile de nispi ticari davaya ilişkin de düzenleme yapılmış olup, buna göre tarafların her ikisinin de tacir olması ve uyuşmazlık konusu işin tarafların ticari işletmesi ile ilgili olması gerekir.

İİK'nın 142/1 maddesinde "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmü düzenlenmiştir. Bu hükümde belirtilen mahal mahkemesinin hangi mahkeme olduğu konusunda bir açıklık bulunmamakla birlikte İİK'nın

İİK'nın 142/1 maddesinde "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmü düzenlenmiştir. Bu hükümde belirtilen mahal mahkemesinin hangi mahkeme olduğu konusunda bir açıklık bulunmamakla birlikte İİK'nın

235/1. maddesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolundaki açık bir düzenleme bulunmadığından bu mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü gerekir. Dairemizin 04.06.2013 tarih ve 3440 E., 3763 K. sayılı ve 15.09.2014 tarih ve 2019 E., 5643 K. sayılı ilamları da bu yöndedir.

Somut olayda, taraflar arasında doğrudan bir ticari ilişki bulunmadığı gibi uyuşmazlık davalı ve borçlu arasındaki ilişkide düzenlenen rehin sözleşmesinin muvazaalı olup olmadığından kaynaklanmaktadır. 01.10.2011 tarihinden sonra açılan sıra cetveline itiraz davaları için görevli mahkeme (alacağın sıra cetveline göre düşen hissenin miktarına bakılmaksızın ) HMK'nın 2/1. maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesidir.(Prof. Dr. Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Ankara 2013, sh:738)

6100 sayılı HMK'nın 1. maddesindeki göreve ilişkin kuralların kamu düzenine ilişkin olduğu hükmü ile HUMK'nın 428/2. maddesinin mahkemenin görevli olmamasının mutlak bozma nedeni olduğuna ilişkin hükmü karşısında, görev hususu somut olayda olduğu gibi, açıkça temyize gelmese dahi temyiz mahkemesince re'sen gözetilmelidir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinin yürürlükte bulunduğu dönemde Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi iken, 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinde yapılan değişiklikle Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasında ilişki görev ilişkisi olarak değiştirilmiş ve bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Ancak, 6335 sayılı Yasa’nın 38. maddesi uyarınca 6102 sayılı TTK’na eklenen geçici 9. madde ile bu kanunun göreve ilişkin hükümlerinin, bu kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce açılan davalarda uygulanmayacağı, bu davaların açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, davanın nispi ticari dava olmadığı ve dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu gözetilerek; 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12784, Karar No: 2008/3142, Tarih: 28.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/12784 E.  ,  2008/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Arsin Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

Davacı murisinin iş kazası  sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili  tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacı baba H. Y. ve kardeşler E.Y., E.Y.ve E. Y.’un  tüm, davacı anne M.Y.’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava,  davacıların yakınları olan sigortalının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle  uğradıkları maddi ve manevi zararın  giderilmesi  istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat taleplerinin reddine, manevi tazminat taleplerinin ise kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle, mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerinin Kurumdan sorularak, bildirilen miktarın en son zarardan indirilmesi suretiyle tazminatın saptanması gerektiği, Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

29.07.2003 tarihli 4958 sayılı Yasa'nın 35.  maddesi ile  506 sayılı  Yasa'nın 24. maddesindeki " geçimi sigortalı tarafından sağlandığı belgelenen" ibareleri değiştirilerek yerine "sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi  çalışmayan ve bunlardan  her ne ad altında olursa  olsun  gelir ve aylık  almayan " ibareleri getirilmiştir. Davacı baba sosyal güvenlik  kurumlarından gelir  aldığına göre iş kazasında ölen  oğlundan dolayı iş kazası  sigorta kolundan ölüm aylığı  alması ve dolayısıyla destekten yoksun kalması söz konusu değildir. Bu nedenle Mahkemece davacı babanın maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi  doğrudur. Ancak davacı annenin herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tabi bir  çalışmasının bulunmadığı ve buralardan aylık ve gelir almadığı davacı baba H.Y.7.8.2003 tarihinde Kurum kayıtlarına giren dilekçesinde kendisine ve sigortalının annesine aylık bağlanması talebinde bulunduğu, davacı Baba H.Y.un  gelir bağlama talebinin davalı kurumca 28.08.2003 tarihli yazı ile  reddedildiği ancak bu yazıda anne M.Y.ile ilgili bir açıklama bulunmadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden  anlaşılmaktadır. Ölüm aylığı bağlanması için kişisel başvuruda bulunulması gerektiğinden  hak sahibi anneye gelir bağlanması için  öncelik Sosyal Sigortalar Kurumuna başvuruda bulunması giderek dava açması yönünde önel  verilmesi ve verilen önelin sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı  olup  bozma nedenidir.

O halde, davacı annenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,fazla alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,  28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27366, Karar No: 2015/12889, Tarih: 03.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/27366 E.  ,  2015/12889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklara tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezaların, 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a, 52/2. madde ve fıkraları uyarınca “6.000,00 TL” yerine, “6.00,00 TL” adli para cezasına çevrildiğinin belirtilmesi, hükümde ayrıca yazı ile sonuç cezanın “altı bin TL” biçiminde doğru gösterilmesi karşısında, yazım hatası kabul edilerek bozma nedeni ya- pılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, suçun oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3913, Karar No: 2024/6780, Tarih: 04.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/3913 E.  ,  2024/6780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/199 E., 2024/140 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 01.02.2024 tarihli, 2024/199 Esas, 2024/140 Karar sayılı kararının, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan mağdurun İlk Derece Mahkemesinde yapılan yargılama sırasında 06.07.2023 tarihli celsede SEGBİS ile kayda alınan beyanı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 219 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan duruşmada yapılan işlemlerin teknik araçlarla kayda alınması halinde bu kayıtların vakit geçirilmeksizin yazılı tutanağa dönüştürülerek mahkeme başkanı veya hakim ile zabıt katibi tarafından imzalanması gerektiği yönündeki düzenlemeye göre işlem yapılmadığı anlaşıldığından, söz konusu eksiklik tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın

Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20416, Karar No: 2022/10681, Tarih: 05.07.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/20416 E.  ,  2022/10681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli Yağma ve kasten yaralama

HÜKÜMLER : Temyiz başvurusunun reddine dair ek karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafii tarafından ek karara yönelik yapılan temyiz talebinin yağma ve kasten yaralama suçlarından verilen kararları kapsadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Hükümlerin niteliği ve tayin olunan cezaların miktarları itibarıyla 5271 sayılı CMK'nın 286/2. maddesi uyarınca hükümlerin temyiz edilemez olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile reddine ilişkin 30/01/2018 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi gereğince REDDİ ile ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05/07/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2241, Karar No: 2023/616, Tarih: 01.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/2241 E.  ,  2023/616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

Sanıklar hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık ... Yönünden

... Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2011/440 Esas, 2014/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının ( a ) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık ... Yönünden

... Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2011/440 Esas, 2014/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının ( a ) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık ... Yönünden

... Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2011/440 Esas, 2014/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının ( a ) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık ... Yönünden

... Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2011/440 Esas, 2014/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının ( a ) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.