muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6273, Karar No: 2012/18540, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6273 E.  ,  2012/18540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin hiçbir neden gösterilmeksizin haksız ve geçersiz bir şekilde iş akdine son verildiğini, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından 07.05.2010 tarihinde ...İş Mahkemesinin 2010/434 esas sayılı dosyası ile işe iade istemli dava açılmış olduğunu, davacının davasının kabulüne karar verildiğini, bu kararın temyiz nedeniyle Yargıtayda olduğunu ve henüz kesinleşmediğini, söz konusu dava ile görülmekte olan davanın konularının ve taraflarının aynı olduğunu, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olması gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-ı, 115/1 maddeleri gereğince davanın reddine karar vermiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin birinci fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

4857 sayılı Kanun'un “İşverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı” başlığını taşıyan 25. maddesinin son fıkrasına göre işverenin haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshettiği durumda fesih bildiriminin yazılı yapılması şartı aranmaz.

Dosya içeriğinden, davacı 20.06.2009 tarihinden itibaren polyester ustası olarak davalı işyerinde çalıştığı, 04.05.2010 tarihinde iş akdinin feshedildiği, davacının açtığı işe iade davasının .... İş Mahkemesi'nin 2010/434 esas 2010/735 karar sayılı kararıyla işe iadesine karar verildiği, karar kesinleşmeden davacının 06/11/2010 tarihinde yeniden davalı işyerinde çalışmaya başladığı, 04/03/2011 tarihinde davalı işverence davacının iş akdine ibraname ile son verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden, davacı 20.06.2009 tarihinden itibaren polyester ustası olarak davalı işyerinde çalıştığı, 04.05.2010 tarihinde iş akdinin feshedildiği, davacının açtığı işe iade davasının .... İş Mahkemesi'nin 2010/434 esas 2010/735 karar sayılı kararıyla işe iadesine karar verildiği, karar kesinleşmeden davacının 06/11/2010 tarihinde yeniden davalı işyerinde çalışmaya başladığı, 04/03/2011 tarihinde davalı işverence davacının iş akdine ibraname ile son verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece ilk işe iade davası kesinleşmeden açılan bu davanın önceki dava ile aynı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Uyuşmazlık konusu olan hususlar ikinci feshin yeni bir fesih olup olmadığı ve bu feshin geçerli ve haklı bir neden dayanıp dayanmadığı hususlarıdır. Davacının ikinci kez işe alınmasından yaklaşık dört ay sonra fesih gerçekleşmiştir. Burada yeni bir feshin söz konusu olduğu açıktır. İşveren davacının iş akdini ibranameye dayanarak sonlandırmıştır. 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. İşveren davacının iş akdini yazılı fesih bildirimi olmadan sonlandırmıştır. Davanın kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının dört aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacının yapmış olduğu 127,30 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 17.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15278, Karar No: 2019/680, Tarih: 13.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/15278 E.  ,  2019/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...’un, katılan ...'ın üvey annesi olup, müşterek murislerinden kendilerine intikal eden Karakamış köyü 2534 ada, 226 parsel ile 2536 ada, 20 parselde kayıtlı taşınmazların satışı için sanığa Yalova 4. Noterliği’nin 22.08.2008 tarih ve 8408 yevmiye no’lu vekaletnamesi ile yetki verdiği, daha sonra ise, Fethiye 4. Noterliği’nin 24.04.2009 tarih ve 3814 yevmiye no’lu düzenleme şeklinde azilnamesi ile sanığı vekaletten azlettiği, sanıkla aynı konutta oturduğu belirtilen damadı ...'e 28.04.2009 tarihinde azilname tebliğ edilmesine rağmen, sanığın 07.10.2010 tarihinde 226 parsel sayılı taşınmazdaki müştekinin hissesini ...'a, 20 parseldeki hissesini ise ... isimli kişiye sattığı, yine azilnamenin 28.04.2009 tarihinde Sakarya Merkez Tapu Sicil Müdürlüğü personeline tebliğ edildiği, beraat eden temyiz dışı sanık ...nın bu kurumun müdürü olduğu, diğer temyiz dışı sanıklar Bedriye ile ...’un ise, memur olarak çalıştıkları, ...nin azilnameyi aziller siciline ve bilgisayardaki sisteme katılanın o tarihte adına gayrimenkul olmadığı için TC. Kimlik numarası ile işlediği, temyiz dışı beraat eden sanık...nin havalesi ile gayrimenkul satış işlemi ile beraat eden temyiz dışı sanık ...'un görevlendirildiği, öncelikle muristen mirasçılara intikal işleminin gerçekleştirildiği,bu sırada temyiz dışı sanık ...'un dikkati dağılarak MERNİS kayıtlarından TC kimlik numarasını alarak yeni bir kişi olarak işlem yaptığı için ve TAKBİS’in de buna yeni bir sistem numarası vermesinden dolayı sistemin uyarı vermemesi üzerine azilnamenin varlığında hata yaparak vekaletnameye “azil yoktur” ibaresini yazdığının iddia edildiği olayda; sanığın azilnameden haberinin olmadığına dair savunmasının aksine delil bulunmadığı gibi, tapu kayıtlarında azilnamenin görünmemesinin tapu görevlileri ile sistem hatasından kaynaklanması hususu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli derecede kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçelerine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün ONANMASINA, 13.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1858, Karar No: 2018/2069, Tarih: 21.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1858 E.  ,  2018/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 06.09.2012 tarihli duruşma tutanağının birinci sayfasında zabıt katibinin, tanık ...'ın istinabe yoluyla beyanının alınmasına dair Antalya 10. Sulh Ceza Mahkemesince düzenlenen 21.02.2013 tarihli, 2012/608 Talimat sayılı duruşma tutanağında ise hakim ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3295, Karar No: 2025/2964, Tarih: 22.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3295 E.  ,  2025/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1118 E., 2024/738 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/1673 E., 2020/381 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin boyacı olduğunu, 09.04.2010 tarihinde 2 katlı otelin teras katını boyarken elinde bulunan sapı demirden yapılma fırçanın binanın çok yakınından geçen yüksek gerilim hattına temas etmesi nedeniyle elektrik akımına maruz kalarak yaralandığını, kaza sonrası müvekkilinin sol elini hiçbir şekilde kullanamadığını, davalı tarafın yüksek gerilim hattını hem yerleşim yerlerine çok yakın şekilde geçirdiğini hem de gerekli bakım, onarım ve denetleme yükümlülüğünü yerine getirmeyerek kazanın meydana gelmesine sebep olduğunu, elektrik tellerinin geçtiği yer ile müvekkilinin akıma kapıldığı bina arasında yaklaşık 1 metrelik mesafe olduğunu, tellere teması önleyecek herhangi bir önlemin alınmadığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere, 1.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 16.10.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 626.891,45 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; olay tarihinden bu yana 4 yıldan fazla bir zaman geçtiğinden davanın zamanaşımına uğradığını, olayda nedensellik bağı olmadığından müvekkiline kusur yüklenemeyeceğini, bölgedeki trafoların tamamının müvekkili şirketin sorumluluğunda olmadığını, davaya konu trafonun kime ait olduğunun tespiti için TEİAŞ'a müzekkere yazılması gerektiğini, müvekkilinin kendilerine ait tüm trafo ve hatların bakımını yaptığını, tüm uyarı levhalarını koyduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; gerekçeli ve hüküm kurmaya daha elverişli bulunan 19.11.2019 tarihli heyet raporuna göre, dava konusu olayda davalı şirketin %70, davacının ise %30 oranında kusurlu olduklarının tespit edildiği, 10.01.2019 tarihli Adli Tıp Kurumu (ATK) raporuna göre davacının elektrik akımına kapılması nedeniyle %40 oranında meslekten kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirlendiği, belirtilen kusur ve maluliyet raporları ile boya ustasının günlük ve aylık kazancına göre hesap yapılan 28.09.2020 havale tarihli bilirkişi ek raporunda, davacının sürekli ve geçici iş göremezlik zararı toplamının 626.891,45 TL olarak belirlendiği, davacı vekilinin talebini hesaplanan bu miktara göre 16.10.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile artırdığı, davalı vekili tarafından ıslah dilekçesine karşı 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle zamanaşımı def'inde bulunulmuşsa da, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 72. maddesi uyarınca 2 yıllık zamanaşımı süresinin zararın ve tazminat yükümlüsünün öğrenildiği tarihten itibaren başlayacağı, davacının zararını 10.01.2019 tarihli ATK raporuyla, tazminat yükümlüsünü ise 19.11.2019 tarihli heyet raporuyla öğrendiği, davacı vekilinin ıslah dilekçesini 2 yıllık süre içerisinde ibraz ettiği, davacı için zenginleşmeye yol açmayacak şekilde ve sabit olay ile ölçülü olarak manevi tazminat miktarı belirlendiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 626.891,45 TL maddi ve 12.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; olayın meydana gelmesinde davalı elektrik dağıtım şirketinin kusursuz sorumlu bulunduğu, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği uyarınca davalının enerji nakil hatlarını belirli sürelerde denetleyerek iletkenler arasındaki uzaklığı kontrol etmesi gerekirken, bakım ve kontrol yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle aynı zamanda munzam (ek) kusurlu olduğu, hükme esas alınan kusur raporunda davalı şirkete atfedilen kusur oranının somut olayın özelliklerine göre makul ve yerinde olarak tespit edildiği, davacı için takdir edilen manevi tazminatın da yerinde olduğu, zarar verici haksız eylemin 09.04.2010 tarihinde gerçekleştiği, davanın 25.12.2014 tarihinde ceza zamanaşımı süresi olan 8 yıl içinde açıldığı ve ıslahın Mahkemece hükme esas alınan kusur oranının belirlendiği rapor (19.11.2019 tanzim tarihli) ve davacının zararının hesaplandığı bilirkişi raporu (26.09.2020 tanzim tarihli) doğrultusunda (bedensel zararın niteliği ve kapsamının, alınan raporlar ile ara karar üzerine tespit edilmesi neticesinde sonradan öğrenildiği) süresinde yapıldığı, davalının haksız fiil tarihinden itibaren zararın tamamı için ihbar ve ihtara gerek olmaksızın temerrüde düştüğü gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının ıslah talebinin zamanaşımına uğradığını, davacının kendi eylemiyle kazanın meydana gelmesine sebep olduğunu, olayda enerji tesisinde arıza olmadığı gibi herhangi bir bakım onarım eksikliğinin ve onarım eksikliği olduğuna dair müvekkiline yapılmış ihbar da olmadığını, alınan ilk raporda müvekkili şirkete herhangi bir kusur yükletilmemiş olmasına rağmen ikinci raporda yüksek oranda kusur verilmiş olmasının da raporun sağlıklı olmadığının, zorlama yorumlamaya dayalı olduğunun açık göstergesi olduğunu, Mahkemece hükmedilen tazminattan indirim yapılması gerektiğini, davacının temyiz kudretine sahip ve bu nedenle tehlikelere karşı kendini koruyacak yaşta olduğunu, dava kısmi dava olduğundan Mahkemece ıslah edilen tutara ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini, Yargıtay kararları gereğince hesap bilirkişisinin uzman olması gerektiğini, bilirkişi raporununun denetime açık olmadığını, kaza nedeniyle davacının SGK'dan ödeme alıp almadığı hususunda araştırma yapılmadığını, manevi tazminat miktarının sebepsiz zenginleşmeye neden olmaması gerektiğini ifade ederek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpması sonucu meydana gelen yaralanma nedeniyle istemine ilişkindir.

B. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpması sonucu meydana gelen yaralanma nedeniyle istemine ilişkindir.

Elektrik çarpmasına bağlı gerçekleşen yaralanma nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan eldeki davada; olayın meydana gelmesinde davalı elektrik dağıtım şirketinin tehlike sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumlu bulunduğu, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 67. maddesi uyarınca, davalının enerji nakil hatlarını belirli sürelerde denetleyerek iletkenler arasındaki uzaklığı kontrol etmesi gerekirken, bakım ve kontrol yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle aynı zamanda munzam (ek) kusurlu olduğu, hükme esas alınan kusur raporunda taraflara atfedilen kusur oranının somut olayın özelliklerine göre makul ve yerinde olduğu, davacının kusurunun tazminattan indirim sebebi teşkil ettiği, öte taraftan tazminat hesaplamasının da denetime açık, hukuka uygun olduğu, davacıya 09.04.2010 tarihinde meydana gelen kazaya ilişkin rücuya dayalı herhangi bir ödeme yapılmadığının anlaşıldığı, haksız eylem failinin, ihtar ve ihbara gerek olmaksızın, zararın doğduğu anda, başka bir anlatımla haksız eylem tarihinden itibaren zararın tamamı için temerrüde düşmüş sayılacağı, zarar görenin, gerek kısmi davaya gerekse sonradan açtığı ek davaya veya ıslaha konu ettiği kısma ilişkin olarak haksız fiil tarihinden itibaren temerrüt faizi isteme hakkına sahip olduğu (6098 sayılı Kanun'un 117. maddesi), davacının maluliyetine ilişkin olarak 10.01.2019 tarihli Adli Tıp Kurul Raporunun alındığı, 28.09.2020 havale tarihli maddi tazminat miktarını belirleyen hesap raporu üzerine davacının 16.10.2020 tarihinde ıslah dilekçesi verdiği, davalı tarafça ıslaha karşı süresinde zamanaşımı def'inde bulunulduğu, davacı tarafından uğradığı bedensel zararın niteliği ve kapsamının alınan raporlar ile tespit edilmesi neticesinde sonradan öğrenildiği, öğrenme tarihi ile ıslah dilekçesinin verildiği tarih arasındaki yıllık kısa zamanaşımı süresinin dolmadığı, hüküm altına alınan manevi tazminatın hakkaniyete uygun bulunduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/3595, Karar No: 2015/1053, Tarih: 20.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3595 E.  ,  2015/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, takip borçlusuna ait menkul malların müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasında 16.10.2012 tarihinde haczedildiğini, satışın da 16.05.2013 tarihinde yapıldığını, müvekkilinin haciz uyguladığı tarihte yürürlükte bulunan İİK'nın 106. ve 110. maddeleri uyarınca taşınırlarda satış isteme süresi 1 yıl olmasına rağmen, icra müdürlüğünce haciz tarihi itibariyle henüz yürürlüğe girmemiş bulunan ve bu süreyi 6 aya indiren 6352 sayılı Kanun'un 21. maddesi uygulanarak, haczinin düştüğü gerekçesiyle, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını ve haczi daha sonra olan şikayet olunana ödeme yapılmasına karar verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; 05.01.2003 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın 21. maddesiyle taşınırlarda satış isteme süresinin 1 yıldan 6 aya düşürüldüğü, anılan yasanın 38. maddesiyle İİK'ya eklenen geçici 10. maddesinde de bu kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında, değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir hükmüne yer verildiği, burada bahsi geçen takip işleminin başlı başına icra takip talebi olmayıp, haciz, satış talebi gibi alacaklı işlemlerinin kasdedildiği, şikayetçi tarafından haciz tarihinden itibaren 6 aylık sürede satış talebinde bulunulmadığı, bu itibarla şikayete konu sıra cetvelinin yasaya uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın, 6352 Sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değişik, 106. maddesi; "Alacaklı, haczolunan mal taşınır ise hacizden itibaren altı ay, taşınmaz ise hacizden itibaren bir yıl içinde satılmasını isteyebilir." hükmünü içermektedir. 6352 Sayılı Yasa, 05.07.2012 tarih 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olup, Yasanın yürürlüğüne ilişkin 106. maddesi hükmü uyarınca, anılan 21. madde yayım tarihinden altı ay sonra 05.01.2013 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Aynı Yasanın 38. maddesiyle İİK'ya eklenen geçici 10. maddesiyle, bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında, değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edileceği hükmü getirilmiştir. Getirilen bu hükümden, 6352 sayılı Yasa değişikliğinin, takip tarihinden itibaren değil, haciz, satış gibi başlatılan her bir takip işlemi tarihi esas alınarak uygulanacağı anlaşılmaktadır. (Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 12.02.2013 tarih ve 2012/28045 E, 2013/3913 K sayılı ilamı da bu yöndedir)

Somut olayda, şikayetçinin alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/11038 E sayılı dosyasında, bedeli paylaşıma konu taşınırlara .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/304 Tal. sayılı dosyası ile 16.10.2012 tarihinde haciz işlemi uygulanmıştır. Mahcuz malların, ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/2612 E. sayılı dosyasında bir başka alacaklının talebi üzerine 16.05.2013 tarihinde satıldığı, şikayetçi tarafça bu tarihe kadar satış talebinde bulunulmadığı anlaşılmıştır. Geçici 10. madde kapsamında, başlatılan takip işlemi 16.10.2012 tarihli haciz işlemi olup, bu işlemin tarihi 6352 Sayılı Yasa'nın 21. maddesinin yürürlüğe girdiği 05.01.2013 tarihinden önce olduğundan, bu takip işlemi hakkında değişiklikten önceki sürenin uygulanması ve haciz tarihinden itibaren satış isteme süresinin 1 yıl olduğunun kabul edilmesi gerekmektedir. Mahcuz mallar, şikayetçinin haczinden itibaren 1 yıllık süre içerisinde başka bir dosyadan satılmış olduğundan, satış tarihi itibariyle şikayetçinin haczi ayaktadır. (M.Oskay-C.Koçak İİK şerhi 7 cilt, Ank. sah. 3046; Y.19.HD. 04.12.2001 gün ve 8906 E 8078 K). Bu durumda, mahkemece, şikayetçinin haczinin satış tarihi itibariyle ayakta olduğu ve tarafı olmadığı ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 16.05.2013 tarih ve 131 E, 136 K. sayılı icra memur muamelesini şikayete ilişkin ilamının şikayetçi yönünden kesin hüküm oluşturmadığı gözetilerek, uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, henüz yapılmayan satış talebinin esas alınması suretiyle yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.