muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/472, Karar No: 2021/222, Tarih: 27.05.2021

Mahkemede alınan beyanında özetle; genel olarak 30 - 35 yıldır bu yapının içinde olduğunu, sohbet verdiğini, sohbet yaptığı insanları kollukta gösterilen fotoğraflardan teşhis etmeye çalıştığını, sohbetlerin ... Orta Okulundaki ofiste veya Cevizledere'deki ofiste olduğunu, yargıyla ilgilendiğini bildiği ..., Selim kod ...,.... ve ...gibi şahısların kendisini sohbetlere çağırdığını, şu an canlı gördüğü sanığı tanımadığını, verdiği sohbetlere gelen kişilerden olup olmadığını hatırlamadığını, kollukta verdiği ifadesinde yüzde yüz kesin eminim şeklinde bir tabir kullanmadığını, fotoğrafların Yargıtay albümünden gösterildiğini, daha önce verdiği ifadelerin doğru olduğunu,

Tanık ...'in özetle; sanıkla Yargıtayda aynı dairede 5 yıl birlikte görev yaptıklarını, odalarının da yan yana olduğunu, daha önceden sanığı tanımadığını, dairedeki en yakın arkadaşı olduğunu, sanığın cemaatle alakalı hiçbir şeyden bahsetmediğini, sanığı ülkücü olarak bildiğini, Yargıtaydaki seçimler esnasında sanıkla beraber liyakat sahibi kişilere oy kullandıklarını, örneğin ...'in seçimi ile ... ve ...'in seçimlerinde böyle olduğunu, Kazakistan'daki üniversitede ders verme hususunda insan hakları dersine bir Alman profesörün talip olması üzerine sanığın sırf bir Alman'a bu iş kalmasın diye doktorasını yapıp kendi parasıyla yol masraflarını ödeyerek ders verdiğini, bunun da sanığın milliyetçiliğini gösterdiğini, bir gün sanığın odasında otururken ... isimli hâkim adayının gelip Akademide devamsızlıktan dolayı uygulanan disiplin cezasına ilişkin mağduriyetini anlatınca Danıştaydan birilerini aradıklarını,

Beyan ettiği anlaşılmıştır.

Kovuşturma aşamasında dosyaya gönderilen ve duruşmada okunan ancak mahkeme huzurunda dinlenmeyen başka dosya sanığı Mustafa Sarıçam'ın kendisi hakkındaki Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2017/122 Esas sayılı dosyasının 29.03.2018 tarihli duruşmasında etkin pişmanlık kapsamında verdiği ifadesinde örgütle ilgili olduklarını bilip duyduğu kişiler arasında sanığı da belirtmiş olduğu görülmüştür.

Sanık ve müdafileri, tanık beyanlarının aşamalarda farklılık gösterdiğini ve çelişkiler içerdiğini iddia etmişlerse de soruşturmada alınan beyanların mahkemece açıklattırılması nedeniyle ortaya çıkan bu durumun beyanlar arasında farklılık ve çelişki olarak değerlendirilemeyeceği, soruşturmalarda alınan beyanlar ile mahkeme huzurundaki ifadelerin birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı olduğu, bu beyan ve ifadelerin sanığın FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütü içerisindeki konumuna ve geçmişine yönelik bilgiler içerdiği görülmüştür.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2018 tarihli yazısı ekinde bulunan ve kovuşturma aşamasında dosyaya gönderilen raporda; sanık adına kayıtlı üç ayrı hat ile toplam 12 ankesör/ücretli telefonla 53 irtibatın tespit edildiği, bununla birlikte yine aynı raporda irtibat kurulan zaman dilimi dikkate alınarak aynı gün yapılan arama çalışmalarında ve ayrıca arama saatinden 10 dakika öncesi/sonrası yapılan ardışık arama çalışmalarında herhangi bir kayda rastlanmadığının ifade edildiği anlaşılmıştır.

Sanığın savunmasında özetle; suçlamayı kabul etmediğini, örgütle bir ilgisinin bulunmadığını, işlemlerin Yargıtay Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca yapılması gerektiğini, atandığı görevlerde örgütün referansıyla bir yere gelmediğini, çalışması ve mesleki birikimiyle atandığını, kanunların ve vicdanının dışında hareket etmediğini, kararlarını kendisi veren bir yapısının olduğunu, kimseden emir almadığını, üniversitede okurken örgütün ev veya yurtlarında kalmadığını, tanık ifadelerinin zan ve kanaate dayandığını, bazılarının kendi içinde tutarsız olduğunu, ancak yine de sohbet gibi bir ortamda görmediklerini ifade ettiklerini, bu itibarla lehe beyanlar olduğunu, tanıklar ... ve ...'ın beyanlarının doğru olmadığını, tanık ...'in lehe beyanlarının dikkate alınması gerektiğini, ankesörlü arama kayıtlarını kabul etmediğini, uzman görüşünde raporun delil olarak kabul edilemeyeceğinin belirtildiğini, eşinin hastalarının veya kursa giden çocuklarının aramış olabileceğini, söz konusu aramaların periyodik ve ardışık nitelikte olmadığını, örgütsel bir anlam yüklenemeyeceğini,

İfade ettiği görülmüştür.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde;

Sanığın, silahlı terör örgütünde örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ederek örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin tüm Anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Yargıtay Üyeliğine yerleştirildiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel motivasyonla hareket ederek örgüt adına faaliyetlerde bulunduğu, bu suretle FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve böylelikle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılmaktadır.

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmasına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla "mahrem alan" yapılanmasında yer alması, sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından; sanık hakkında TCK'nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanma olanağı bulunmadığına ilişkin kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık müdafilerinin ve Yargıtay Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları doğrultusunda incelenmesi sonucunda, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği, TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezanın indirilmesi esnasında belirlenen takdiri indirim oranının yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Ancak, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Yargıtay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle hareket ettiği, gerçekleştirdiği eylemlerin vahameti karşısında işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağır olması birlikte değerlendirildiğinde temel cezanın alt sınırdan makul bir surette uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin nazara alınmaması isabetli görülmemiştir.

Bu bakımdan, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince verilen 02.05.2019 tarihli ve 33-70 sayılı hükmün, temel cezanın belirlenmesi esnasında alt sınırdan makul bir surette uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Öte yandan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2018 tarihli yazısı ekinde bulunan ve kovuşturma aşamasında dosyaya gönderilen raporda sanık adına kayıtlı üç ayrı hat ile toplam 12 ankesör/ücretli telefonla 53 irtibatın tespit edildiği belirtilmiş ise de yine aynı raporda irtibat kurulan zaman dilimi dikkate alınarak aynı gün yapılan arama çalışmalarında ve ayrıca arama saatinden 10 dakika öncesi/sonrası yapılan ardışık arama çalışmalarında herhangi bir kayda rastlanmadığının ifade edildiği görülmekle yukarıda ilgili bölümde ankesörlü aranmaya ilişkin olarak yapılan açıklamalarda işaret edilen kıstaslara uygun olmadığının anlaşılması karşısında sanığın örgütle bağlantısını gösteren bir delil olarak kabul edilmesine imkan bulunmamaktadır.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkan Vekili ve beş üyesi; temel ceza miktarının yerinde olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 02.05.2019 tarihli ve 33-70 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, temel cezanın belirlenmesi esnasında alt sınırdan makul bir surette uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkan Vekili ve beş üyesi; temel ceza miktarının yerinde olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 02.05.2019 tarihli ve 33-70 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, temel cezanın belirlenmesi esnasında alt sınırdan makul bir surette uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2)Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 28.04.2021 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 27.05.2021 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15088, Karar No: 2010/22400, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15088 E.  ,  2010/22400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5736, Karar No: 2014/12074, Tarih: 03.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5736 E.  ,  2014/12074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12643, Karar No: 2018/11178, Tarih: 07.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12643 E.  ,  2018/11178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10580, Karar No: 2017/1062, Tarih: 01.03.2017

**(Kapatılan)21. Ceza Dairesi         2016/10580 E.  ,  2017/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 30.12.2002 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.04.2010 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.04.2010 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 20.07.2010'ye kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun, hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesindeki cezasının miktarına göre tabi olduğu, aynı kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 30.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5686, Karar No: 2016/6190, Tarih: 31.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/5686 E.  ,  2016/6190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : 3402 SY'NIN 41.MD.Sİ UYARINCA YAPILAN DÜZELTME İŞLEMİNİN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- 41. maddeye göre yapılan düzeltme işlemine ilişkin kararın davacılar ..., ..., ..., , ...'e tebliğine dair tebliğ tarihlerini içerir tebligat örneklerinin onaylı suretlerinin,

2- Dava konusu 900 parsel sayılı taşınmaza ilişkin 3402 sayılı Kanun’un 41. maddesine göre yapılan yenileme çalışmalarına ilişkin düzeltme formu, düzeltme kararı, ölçü krokisi ve ölçü cetvellerinin,

3- Çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağı ve tesis kadastrosuna ait ölçü krokisi ile ölçü cetvellerinin,

4- Çekişmeli taşınmaza komşu davalıya ait taşınmazların kadastro tutanağı ve tesis kadastrosuna ait ölçü krokisi ile ölçü cetvellerinin getirtilerek dosya arasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15728, Karar No: 2014/83, Tarih: 13.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/15728 E.  ,  2014/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CİHANBEYLİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/142-2013/236

Taraflar arasında görülen noterin sorumluluğu davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, davacı şirket adına kayıtlı 15 .. .. plakalı 2004 model Renault marka çekici cinsi aracın dava dışı T.. S.. isimli şahsa Bucak Noterliği'nin araç satış sözleşmesi ile satıldığı ve aracın trafik kayıtlarına davacı şirket lehine ödenmeyen kısım 57.000,00-TL. bedel ile rehin şerhi işlendiği, borçlu T.. S.. ve kendisini rehin alacaklısı olarak tanıtan S.. E.. isimli kişilerin Cihanbeyli Noterliği'ne müracaat ederek ayni bir hak olan rehin şerhinin kaldırılması için gerekli olan ibraname düzenlettirdikleri, davalı noterin satım ve rehin sözleşmesini düzenleyen Bucak Noterliği'nden teyit almadan, gerçek rehin alacaklısının kim olduğunu araştırmadan 57.000,00-TL. bedelli rehin şerhinin kaldırılmasını sağlayacak belgeyi düzenleyerek görevi gereği gerekli dikkat ve özeni göstermeksizin beyana dayalı olarak işlem yaptığı, davalı noterin ağır hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek, 57.000,00-TL. maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsili istenilmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı Noterliğe ait 26.03.2012 tarih ve 1689 sayılı İbraname üzerinde yapılan incelemede söz konusu ibranamede davalı noterin sadece kimlik tespiti yaptığı, buna dayalı olarak araç üzerindeki ipoteği ise trafik tescil kurumunun kaldırdığı, ayrıca davalı noterin söz konusu ipoteğin alacaklısını araştırma hak ve yükümlülüğü bulunduğuna dair hiçbir hukuki dayanağın bulunmadığı, bu durumda davalı noterin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gibi davacının alacağını genel yollardan tahsili imkânı bulunduğu için de sırf ipoteğin kaldırılmasından dolayı somut bir zararı bulunmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, 1512 sayılı Noterlik Kanununun 33.maddesi hükmüne göre Noterlik görevini vekaleten yürüten kişidir. Aynı yasanın 151 vd. maddelerinde noter vekillerinin görevlerini yerine getirmeleri sırasında veya görevleri sebebiyle işlenen suçlarla ilgili olarak Ceza Yasasının uygulanması bakımından kamu görevlisi sayılacakları belirtilmiştir.

Noterlik Yasası'nın 162.maddesi gereğince noterler, yaptıkları işlemlerden doğan zararlardan dolayı kusursuz sorumludurlar. Tüm kusursuz sorumluluk hallerinde olduğu üzere, zarar gören davacı, davalı noterin kusurunu kanıtlamak zorunda değildir. Bu bağlamda zarar gören davacı yalnızca zararla eylem arasındaki uygun illiyet bağını kanıtlamak zorundadır.

Noterlik Yasası'nın 162.maddesi gereğince noterler, yaptıkları işlemlerden doğan zararlardan dolayı kusursuz sorumludurlar. Tüm kusursuz sorumluluk hallerinde olduğu üzere, zarar gören davacı, davalı noterin kusurunu kanıtlamak zorunda değildir. Bu bağlamda zarar gören davacı yalnızca zararla eylem arasındaki uygun illiyet bağını kanıtlamak zorundadır.

Davaya konu ibraname Noterlik Yasası 90 ve onu izleyen maddeleri uyarınca noter tarafından onaylama şeklinde düzenlenmiştir. Bu belge, HUMK.nun 295/1. (HMK.'nu 204.) maddesi anlamında tasdik edilen imzalar yönünden resmi senet niteliğini haiz bulunmaktadır.

Yine, Noterlik Yasası'nın 72.maddesi gereğince noter, iş yaptıracak kişilerin kimlik ve adresleri ile gerçek isteklerini tamamen öğrenmekle yükümlüdür. Ayrıcı, vaki işlemler üçüncü kişilerin malvarlığında bazı sonuçlar doğuracak ise bunların hukukunu korumalı ve sebepsiz olarak zarar görmelerine izin vermemelidir. Noterin kusuru yüzünden beklenilen hukuki sonuç sağlanmadığı takdirde, Noterin sorumluluğu benimsenir.

Somut olayda, 2004 model............... şasi ve ............. motor nolu çekiciye Cihanbeyli Noterliği tarafından Bucak Noterliğinin 22.03.2012 tarih ve .... sayılı sözleşmesine istinaden 26/03/2012 tarih ve 1689 yevmiye sayılı ibraname düzenlendiği ve bu ibraname ile de araç üzerindeki rehin şerhinin Ankara Trafik Tescil Müdürlüğünce kaldırıldığı ancak rehin alacaklısının gerçekte davacı İ... Motorlu Araçlar Pet. Ür.Nak.Ltd. Şti. olduğu halde ibranamenin araç ile bir ilgisi bulunmayan S.. E.. tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Araç, sicil kaydı üzerinde bulunan rehin şerhinin kaldırılması üzerine 28.03.2012 tarihinde satılmış olup, bu nedenle de tekrar rehin şerhinin araç kaydı üzerine işlenmesi olanağı kalmamıştır.

O halde mahkemece, davalı noterin ibraname düzenlendiği sırada kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermediği gözetilerek ve kamu hizmeti yapan noterin gerekli dikkat ve özeni göstermemesi onun sorumluluğunu gerektirdiğinden, rehin şerhinin kalkması ve aracın satışı işlemi nedeniyle davacının uğradığı maddi kayıpların belirlenmesi ve davalı noter tarafından tazminine karar verilmesi gerekirken, itibar edilmeyen gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı İ.. Mot. Araçlar Petrol Ürünleri Turizm Nakliyat Taahhüt Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti. 57.000,00 TL tutarındaki alacağı için Bucak Noterliği'nin 22.03.2012 gün ve 4344 sayılı borç ve rehin sözleşmesi ile, borçlu T.. S.. 'e ait 15... ... plaka numaralı araç üzerine rehin koydurmuştur.

KARŞI OY

Davacı İ.. Mot. Araçlar Petrol Ürünleri Turizm Nakliyat Taahhüt Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti. 57.000,00 TL tutarındaki alacağı için Bucak Noterliği'nin 22.03.2012 gün ve 4344 sayılı borç ve rehin sözleşmesi ile, borçlu T.. S.. 'e ait 15... ... plaka numaralı araç üzerine rehin koydurmuştur.

Taraflarla ilgisi bulunmayan S.. E.. Cihanbeyli Noterliği'nin 26.03.2012 tarihli ibranamesini düzenleterek Bucak Noterliği'nin 22.03.2012 gün ve 4344 sayılı borç ve rehin sözleşmesi ile, borçlu T.. S.. 'e ait 15 ... ... plaka numaralı araç üzerine konulan rehnin kaldırılmasını, borçludan olan alacağını aldığını, araç üzerinde bulunan rehnin kaldırılmasına muvafakat ettiğini beyan etmiştir. Bu ibraname üzerine de, aracın trafik kaydı üzerinde bulunan rehin şerhi kaldırılmıştır.

Davacı gerçek alacaklı olmayan kişinin ibrası üzerine araç üzerinde bulunan rehnin kaldırılması nedeniyle alacaklarının teminatsız kaldığı iddiası ile zarara uğradıklarını iddia ederek rehinle temin edilmiş alacak kadar miktarın “İbra Belgesini” düzenleyen noterden tahsili amacıyla bu davayı açmıştır. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar Dairemizin çoğunluğu tarafından, noterin sorumlu olması gerektiğinden bahisle bozulmuş olup, aşağıda açıklayacağımız nedenlerden dolayı çoğunluğun bozma kararına karşı olduğumuzu ve mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumuzu bildiririz;

1- Noterlik Kanununun 72. maddesinde Noterlerin ilgililerin istemi üzerine, hukuki işlemleri belgelendirecekleri ve iş yaptıracak kimselerin kimlik, adres ve yeteneğini ve gerçek istemlerini tamamen öğrenmekle yükümlü oldukları hükme bağlanmış ve 162.maddesinde “Stajiyer, katip ve katip adayları tarafından yapılmış olsa bile noterler, bir işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumlu oldukları” hükmü getirilmiştir.

Dava konusu olayda, Cihanbeyli Noterliğinin “ibraname” başlığını taşıyan 26.03.2012 tarihli belge, dava dışı S.. E.. adlı kişinin beyanına göre tanzim edilmiştir. Bu belge ile S.. i E.. T.. S.. 'den olan alacağını aldığını beyan etmiş, Davalı Noter de bu beyanı esas almıştır.