muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20580, Karar No: 2018/3883, Tarih: 11.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/20580 E.  ,  2018/3883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı tarafın tutunduğu 09.07.1976 tarih 11 sayılı tapu kaydı ve bu kayıt ile dava konusu taşınmazın tespitine esas olan tapu kayıtlarının ilk tesisi olan ve Asliye Hukuk Mahkemesinin tescil ilamı ile oluşturulan 13.06.1958 tarih 13 sayılı tapu kaydı ve tespite esas tapu kaydının geldilerinden olan 23.06.1983 tarih 28 sayılı tapu kaydı ile birlikte ilk oluştukları günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte varsa haritalarının da Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesi, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediğinin, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanması, taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, dayanılan tapu kayıtlarının ve ifraz krokilerinin yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanması, dava konusu taşınmaz bölümünün davacı ve davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarından hangisinin kapsamında kaldığının ifraz haritaları da gözetilerek duraksamasız belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişmeli 142 ada 1 nolu parsele ait tapu kaydının 09.03.2015 tarihli fen bilirkişisi Hayrettin Yılmaz tarafından düzenlenen krokisinde (B) harfi ile gösterilen 718,08 metrekarelik kısım yönünden iptali ile, bu kısmın ifraz edilerek adanın son parsel numarası ile davacı ... Belediyesi adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davaya konu taşınmazın davalıya ait tapu kaydı kapsamında kalmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı ...; 09.07.1967 tarih ve 11 sıra numaralı 1.300,00 metrekarelik tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Bu kayıt ifraz sonucu 2 parçaya ayrılmış olup 21.06.1982 tarih ve 7 sıra numaralı 900.00 metrekare yüzölçümlü taşınmaz davalı Hazine adına; 21.06.1982 tarih ve 8 sıra numaralı 400.00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise davacı ... adına kayden tescil edildikten sonra; 21.06.1982 tarih ve 8 sıra numaralı Belediye tapusu tekrar tedavül görerek 12.05.1983 tarih ve 1 sıra numarasında Hazine adına tescil edilmiştir. davacının tutunduğu 09.07.1967 tarih ve 11 sıra nolu sicilden gelen tapu kayıtları ile ihdasen Hazine adına tescil edilen 23.06.1983 tarih ve 28 sıra numaralı tapu kayıtları tevhit edilerek; çekişmeli taşınmazın tespitine esas 23.06.1982 tarih ve 29 sıra numaralı Hazine tapusu oluştuğuna göre; davacı belediyenin 09.07.1967 tarih ve 11 sıra numaralı tapu kaydına dayalı bir hakkı bulunmadığı sabittir. Çekişmeli taşınmaz başında yapılan 30.06.2014 tarihli keşif sonucu düzenlenen 14.11.2014 tarihli teknik bilirkişi ... raporunda; 142 ada 1 nolu parselin krokide (C) harfi ile gösterilen 355.21 metrekarelik bölümünün; aynı kökten gelen ve mülkiyeti Hazine’ye ait olan 18.12.1967 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kapsamında; (B) ile gösterilen 362.87 metrekarelik bölümünün ise yine aynı kökten gelen ve mülkiyeti Belediye’ye ait 18.12.1967 tarih ve 9 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı belirtilmiş; 6.03.2015 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen ve hükme esas alınan 09.03.2015 tarihli teknik bilirkişi raporunda ise Hazine adına kayıtlı 18.12.1967 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kaydının; bu kez de önceki teknik rapordan farklı olarak çekişmeli 142 ada 1 parselin güneyinde bulunan imar yolu ve daha güneyindeki dava dışı 143 ada 1 ve 141 ada 1 parsellere ait olduğu, (B) ile gösterilen temyize konu 718.08 metrekarelik bölümün Hazineye ait tapu kaydı kapsamında kalmadığı belirtilerek raporlar arasında çelişki yaratıldığı halde, bu çelişki yöntemince giderilmemiş eksik inceleme ile hüküm kurulmuştur.

O halde doğru sonuca ulaşılabilmesi için; yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, öncelikle 13.06.1958 tarih 13 sayılı kök tapunun hudutları ile ve bu tapudan ifrazen oluşan ve keşifte uygulanan mülkiyeti Hazine’ye ait 18.12.1967 tarih 8 sıra ve mülkiyeti Belediye’ye ait aynı tarih 9 sıra numaralı tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı ve uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uygulanan kayıtlarının sınır yerlerini göstermeye imkan verecek şekilde ve önceki teknik bilirkişi raporlarını da irdeler ve önceki raporlar arasındaki çelişkileri giderecek tarzda rapor alınmalı; dava konusu taşınmaz bölümünün 13.06.1958 tarih ve 13 sıra numaralı kök kayıttan ifrazen oluşan tapu kayıtlarından hangisinin kapsamında kaldığı ifraz haritaları da gözetilerek belirlenmeli ve bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan şekilde araştırma yapılmaksızın ve raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21124, Karar No: 2015/21866, Tarih: 09.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/21124 E.  ,  2015/21866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tokat 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/09/2014

Numarası : 2011/534-2014/187

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ÇEDAŞ'ın tüm, davacı ve davalı Ö.. S..'in aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin 15/08/2002-20/06/2011 tarihleri arasında alt işveren Ö.. S..'in yanında Çedaş Turhal İşletme Müdürlüğü'nde sayaç okuma koordinatörü ve araç sürücüsü olarak çalıştığını, istifa dilekçesi ve ibraname vermemesi nedeniyle 20/06/2011 tarihinde işine son verildiğini, işten çıkışının 10/06/2011 tarihi olarak bildirildiğini, iş akdini feshi sonrasında hiç bir hakkının ödenmediğini, 45 saatin üstünde hafta tatili kullanmadan, dini bayramların 1. günü hariç tüm tatillerde çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını, haziran ayından 20 günlük ücretinin ödenmediğini iddia ederek kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatı ile yıllık izin, hafta sonu, fazla çalışma ücreti, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretlerinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ÇEDAŞ vekili, davalı Ömer Süer işyerinin salt Çamlıbel EDAŞ'a ait işleri yürütmek için kurulmadığını, bu nedenle işçilik alacaklarından davalı ÇEDAŞ'ın sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, diğer davanın üstlendiği endeks okuma işinin 10/02/2011 tarihinde sona erdiğini, 13/02/2011 tarihinden itibaren işin başka bir firma ile yürütüldüğünü, işveren konumundaki Ö.. S..'in davacıyı bünyesinde çalıştıracakken iş akdini sona erdirmesinden taraflarının sorumlu tutulamayacağını, işçilere dava dilekçesinde belirtildiği gibi herhangi bir baskı yapılmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Davalı Ö.. S.. vekili, müvekkilinin ÇEDAŞ'ın alt işvereni olduğunu, çalışan 72 işçiden 65 kişinin asıl işveren yanında devam ettiğini, davacının ve diğer 7 kişinin işi terk ederek işe gelmediklerini, çalışma saatlerinin 08.30-15.00-16.00 olduğunu, fazla mesainin bulunmadığını, cumartesi günleri iş olduğunda nadiren haftalık çalışma saatlerini aşmamak üzere çalışıldığını, davacının işçilik ve yıllık ücretli izin alacaklarının bulunmadığını, davacının kendisinin işe devam etmemesi nedeniyle kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu, iş sözleşmesinin haksız feshi nedeni ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu, iş sözleşmesinin haksız feshi nedeni ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacı vekili davacının fazla mesai yaptığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuştur. Dinlenen davacı tanığı davacının günde 12 saat çalıştığını beyan etmiştir. Dairemizden geçen 2013/24979, 2013/25001 ve 2014/12770 Esas sayılı davalarda davacı ile aynı davalılar nezdinde çalışıp aynı işi yapanla işçiler açısından haftalık 18 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilerek hüküm altına alınmış ve bu husus davalıların temyizi üzerine bozma nedeni yapılmamıştır. Bu itibarla davacının haftalık 18 saat üzerinden fazla mesai yaptığı kabulüne göre alacak hesabı yapılmalıdır. Çizelge bulunan bir aylık dönem için bu çizelgeye göre fazla mesai ücreti hesap edilmelidir. Bir adet çizelgenin tüm döneme teşmili ile haftalık 9 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilmesi hatalı olmuştur.

3-Davacı vekili davasını kısmi dava olarak açmış, bilirkişi raporundan sonra alacaklarını miktarını ıslah ile arttırmıştır. Davalı Ö.. S.. vekili ıslah dilekçesinin 22.10.2012 tarihinde tebliği üzerine süresinde 30.10.2014 tarihinde usulünce ıslaha karşı zaman aşımı savunmasında bulunduğu halde zamanaşımı savunması dikkate alınmadan hazırlanan 26.02.2013 tarihli rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Öte yandan davalılardan ÇEDAŞ vekili ıslah dilekçesinin tebliği üzerine süresinde zaman aşımı savunmasında bulunmamış, süresinden sonra yaptığı gecikmiş zamanaşımı savunmasını davacı vekili kabul etmemiştir. Bu itibarla alt işverenin ileri sürdüğü zamanaşımı savunmasının aralarında zorunlu dava arkadaşlığı ve tam teselsül bulunmayan davalı ÇEDAŞ'a sirayet etmesi mümkün olmadığından davalının tüm temyiz itirazları reddedilmekle mahkemece bu davalı yönünden kesinleşen bu olguda dikkate alınmalıdır.

O halde davacı ve davalı Ö.. S.. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı Ö.. S..'e iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ÇEDAŞ'a yükletilmesine, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4901, Karar No: 2011/740, Tarih: 07.02.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4901 E.  ,  2011/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 118 ada 202 parsel sayılı 4.427,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve hibe nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetilğine dayanarak çekişmeli taşınmazın (içerisinde dere ve su havuzu bulunan) 1000 metrekarelik bölümünde payları olduğunu belirterek dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; dava konusu 118 ada 202 sayılı parsele yönelik dava reddedildiği halde tescil hükmü kurulmaması isabetsiz olup bozma nedeni ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendine "davalarının reddine" ibaresinden sonra "tespit gibi tescile" sözcükleri eklenmek suretiyle ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 07.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17368, Karar No: 2017/2008, Tarih: 30.03.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/17368 E.  ,  2017/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 29/09/2016 tarihli geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1- Bismil Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/271 Esas sayılı dosyasında karar verilip verilmediğinin araştırılarak, karar verilmiş ise dosyanın tamamının onaylı bir örneğinin,

2- Davacıların dayandığı Haziran 1288 tarih ve 183 sıra numaralı tapu kaydının gittisi olan Kasım 329 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı ile varsa diğer gitti kayıtlarının tamamının onaylı örneklerinin, bu kayıtların kadastro sırasında revizyon görüp görmediklerinin araştırılarak, görmüş iseler revizyon gördükleri taşınmazların tapu kaydı ve kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin,

3- Davacıların dayandığı 24.03.1954 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydının geldisi olan T.Evvel 942 tarih ve 28 sıra numaralı tapu kaydının iktisap sütununun açıkça okunduğu bir örneği ile, 24.03.1954 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılarak; varsa revizyon gördükleri taşınmazların tapu kaydı ve kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin,

4- Tespite esas tapu kaydının, Eylül 1955 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydı mı yoksa Eylül 1955 tarih ve 21 sıra numaralı tapu kaydı mı olduğu ilgili mercilerden sorulmak suretiyle netleştirilerek, tespite dayanak tapu kaydı hangisi ise bu kaydın varsa oluşumuna dair belgelerin ve tedavüllerinin, kayıtlarının tüm sütunlarının eksiksiz ve açıkça okunduğu onaylı örneklerinin getirtilerek dosyaya konulması, geri çevirme kararında sözü edilen eksikliklerin titizlikle takip edilmesi, geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmemesinde ihmali ya da kusuru bulunanlar hakkında yasal sorumluluğun doğacağı hususunun unutulmaması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22078, Karar No: 2014/23293, Tarih: 19.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22078 E.  ,  2014/23293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/195379

Mahkemesi : Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 16.04.2013

Numarası : 2012/534-2013/349

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, savunma makamının yanında yer alan malen sorumlu T.. M.. vekili ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre;

Katılanın kusura, eksik incelemeye ve sair nedenlere; malen sorumlu vekili ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü ölenin, arkadaşı ile birlikte sanığın gar şefi olduğu Osmaniye tren garına girerek gar içi manevra alanında katenar hattı altında bulunan ray kaynak malzemelerinin konulduğu vagonun üzerine çıkarak arkadaşı ile birlikte fotoğraf çektirdiği esnada, vagonun 1,5 metre üzerinden geçen kataner hattına teması sonucu elektrik akımına kapılarak ölümü ile sonuçlanan olayla ilgili olarak, olay günü düzenlenen olay yeri inceleme raporuna göre; ölenin çıkmış olduğu vagonun her iki kısmında "dikkat yüksek gerilim vardır vagon üzerine çıkmayınız" levhalarının bulunduğunun belirtildiği, olay mahallinde inceleme yapan elektrik mühendisi bilirkişinin de dosyaya sunmuş olduğu 26.03.2012 tarihli raporunda, vagonun her iki tarafında uyarı levhalarının bulunduğu, ayrıca yüksek gerilim direklerinin iki tarafında ve gar girişinde de uyarı levhalarının bulunduğunu belirttiği, yetişkin olan ölenin bu uyarılara rağmen fotoğraf çektirmek maksadıyla vagonun üzerine çıktığının anlaşıldığı, Osmaniye Valiliği İl Özel Güvenlik Komisyon Kararı ile sanığın sorumluğundaki Osmaniye Koruma ve Güvenlik Grup Şefliği kapatılarak mevcut güvenlik görevlilerinin başka birimlere kaydırıldığı ve olay mahalli garda güvenlik görevlisi bırakılmadığı anlaşılmakla; güvenlikçi görevlendirmediği ve tehlikeli kısımlara giriş çıkışı engellemediğinden bahisle sanığa tali kusur atfeden ve oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen bilirkişi raporuna itibarla kusur yüklenemeyecek olan sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8985, Karar No: 2022/4508, Tarih: 07.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8985 E.  ,  2022/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında verilen verilen mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilinin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2) Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 03/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3) Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip ./..

işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;