muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19790, Karar No: 2014/19921, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19790 E.  ,  2014/19921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/709-2014/200

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade 2014/19790-19921

edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12174, Karar No: 2018/10501, Tarih: 03.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12174 E.  ,  2018/10501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... Metal İmalat San. Otom. Yedek Parça Tic. Ltd. Şti. ünvanlı işyerinde sözleşmeli işçi olarak kesintisiz çalıştığını, işe gelmediği gerekçesiyle davalı tarafından iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, müvekkiline hiçbir ihbar yapılmadığını, işten çıkarmayı haklı göstermek amacıyla davalı tarafından müvekkili hakkında iş yerinde tutanaklar düzenlendiğini, söz konusu tutanakların ve işten çıkarma işlemlerinin usulsüz olduğunu, 18 yıllık bir işçinin yasal haklarını almadan işten kendi isteği ile ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Yargılama aşamasında davalı şirketin faaliyetinin sonlanması sonucu dava husumet yönünden anılan şirket ortağı ...'e yönlendirilmiştir.

Davalı ... vekili, davacının en son ... şirketinde çalıştığını, sigorta primlerinin bu şirketçe ödendiğini, davacının mazeretsiz işe gelmemesi sebebi ile iş sözleşmesinin sonlandırıldığını, husumetin ... şirketine yöneltilmesi gerektiğini belirterek davanın husumet ve esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının davalı ...'e ait işyerinde 01.10.1990 tarihinde işe başladığı, 01.04.2004 tarihinde bu işyerinin davalının eşi ...'ün katılımı ile ... Metal. İmal. San Oto Yed. Parça Tic. Ltd Şti ünvanı ile şirkete dönüştüğü, davacının bu işyerinde 06.10.2008 tarihine kadar çalıştığı, söz konusu şirketin 31.10.2010 tarihine kadar faaliyetini sürdürdüğü, ...'ün adı geçen şirketin ortağı sıfatı ile SGK nezdinde işveren olduğundan 506 Sayılı Yasa kapsamında yükümlülüğünün devam ettiği, ...'ün 31.10.2010 tarihi itibariyle tüzel kişiliği sona eren ... Metal. İmal. San Oto Yed. Parça Tic. Ltd Şti'nin ortağı olması sebebiyle işçi alacaklarından sorumlu olduğu ve iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinin davalı tarafça ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Somut olayda, işyeri gerçek şahıs ...'e aitken şirkete devredilmiştir. Son işveren dava dışı şirket olup, önceki işverenin devirden sonraki işçilik alacaklarından sorumlu tutulması mümkün değildir. Davalının devralan şirketin ortağı olması varılan sonucu değiştirmez. İhbar tazminatından davalının sorumlu tutulması doğru değildir. Mahkemece, davalının 1475 sayılı Yasanın 14.maddesi uyarınca devir tarihindeki ücret ve devir tarihine kadar geçen süre kıdem tazminatı sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1133, Karar No: 2013/2544, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/1133 E.  ,  2013/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 15.01.2009 keşide tarihli 6.750 Euro bedelli çekin karşılığını dava dışı lehtar olan ... Ofis Otomasyon Dış. Tic.Ltd. Şti'ne ödediğini, ödemeye ilişkin 20.01.2009 tarihli belgenin dosyaya ibraz edildiğini, dava konusu çekin bankaya ibraz edilip karşılığının olmadığına ilişkin kaşe basıldıktan sonra davalının ciro ile araya girdiğini, bu nedenle alacağın temliki hükümleri uyarınca müvekkilin dava dışı lehtara karşı ileri sürebileceği tüm defilerin davalıya karşı da ileri sürülebileceğini belirterek sözkonusu çek sebebiyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline ve %40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, açılan davada yetkilendirildiğine ilişkin vekalet sözleşmesi olmadığını, beyan etmiş, davalı ise, dava dilekçesi ekli meşruhatlı duruşma gün ve saatini bildiren davetiye kendisine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; çekin ibraz edildiği bankadan ve Ankara 32 . İcra Müdürlüğü'nün 2009/10059 esas sayılı dosyasından gelen çek örneklerinin incelenmesinde davalının çekin bankaya ibrazından sonra çeke imzasını eklediği ve bu imzanın ibrazdan sonra atılan bir ciro niteliğinde olduğu, TTK' nun 705. maddesi uyarınca bu cironun alacağın temliki hükümlerine tabi olduğu, bu durumda davacının çekin lehtarı olan dava dışı ... Ofis Otomasyon Dış. Tic.Ltd. Şti.'ne karşı sürebileceği bütün defileri davalıya ileri sürme hakkının olduğu, davacı ile dava dışı sözkonusu firma arasında alım satım akdinin olduğunun iddia edildiği, davacının temel olarak sözkonusu çeklerin mal alım satımı karşılığında verildiğini, ancak malların teslim edilmediği, bu nedenle çeklerin karşılıksız olduğunu iddia ettiği, ancak alım satım hakkında düzenlenen hükümlere göre bedelin ödenmesinin malın teslimine karine olduğu, bunun aksini ispat yükümlülüğünün ise malı teslim alan alıcıya ait olduğu, davada davacının alıcı olduğu, davacının bedeli çekle ödediği halde malın teslim edilmediğini iddia ettiği, ancak malın teslim edilmediğine dair yeterli düzeyde delil göstermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının bankaya ibraz edilen ve bedeli ödenen çekin arka yüzünde lehdar ... Tic.Ltd.Şti.nin ciro imzasından sonra araya girerek sonradan ciranta olduğunu, bu cironun alacağın temliki mahiyetinde olduğunu, bedelsiz çekten dolayı borçlu olmadığını belirterek menfi tespit isteminde bulunmuş, mahkeme malın teslim edildiğinden hareketle ispat yükünün davacıda olduğunu kabul ederek davanın reddine karar vermiştir.

Davacı ile davalı arasında mal teslimine ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık icra takibine konu olan 15.01.2009 keşide tarihli çek bedelinin lehdara ödendiği, davalının temlik suretiyle çeke sahip olduğu, çekin bedelsiz olduğu hususundadır. Davalı çeke ibrazdan sonra sahip olduğundan kambiyo vasfından kaynaklanan haklardan faydalanamaz. TTK.nun 705.maddesi uyarınca alacağı temlik alan davalıya karşı, lehtara karşı ileri sürülebilen def’iler de ileri sürülebilir.

Davacı, lehdar ... Tic.Ltd.Şti.ne ödeme yaptığını iddia etmiş ve buna dair 20.01.2009 tarihli belge sunmuştur. Mahkemece bu ödemenin geçerli bir ödeme olup olmadığı yönünde araştırma yapılarak, geçerli bir ödeme olduğunun saptanması halinde bu ödemenin davalıyı da bağlayacağı dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14981, Karar No: 2010/22140, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14981 E.  ,  2010/22140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3113, Karar No: 2014/5094, Tarih: 24.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3113 E.  ,  2014/5094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

NUMARASI : 2013/76-2013/158

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhinde ilamlı icra yoluyla takip başlatıldığı, borçlu belediye vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; müvekkili belediyenin hesabının bulunduğu Garanti Bankası Sarıyer Şubesi'ne 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilmek suretiyle belediyenin, adı geçen banka şubesi nezdinde doğacak alacaklarının haczinin istenemeyeceği gibi, bahsi geçen banka hesabının belediyenin kamu hizmetine tahsis edilmiş alacaklarına ilişkin olması nedeniyle de hesaba haciz konulamayacağını ileri sürerek banka hesabına konulan haczin kaldırılmasını talep ettiği; mahkemece, 3. şahıs banka şubesine gönderilen 89/1 haciz ihbarnamesi uyarınca hesaba konulan haczin hukuka uygun olduğu, ayrıca ilgili hesabın kamuya tahsis edilmiş olduğuna ilişkin borçlu belediyece alınmış bir meclis kararı da bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan mallar ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde de; bu kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek l Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yaran gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ..." hükmü yer almaktadır.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek l Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yaran gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ..." hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Haklan Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle AİHM'nin, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı Kranta - Türkiye davası ve 18 Ekim 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Somut olayda ise; mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda bir inceleme yapılmamış olup borçlu belediyeye ait hesabın bulunduğu banka şubesinden ilgili hesap ekstreleri getirtilmeden, belediyeye ait olup adı geçen banka şubesi hesabında bulunan paranın niteliği belirlenmeden, hesabın kamuya tahsis edilmiş olduğuna ilişkin borçlu belediyece alınmış bir meclis kararı bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

O halde mahkemece, borçlu belediyeye ait hesabın bulunduğu banka şubesinden hesap ekstreleri getirtilip gerekli görüldüğü taktirde de bilirkişi incelemesi yaptırılarak hesapta bulunan paraların niteliğinin belirlenmesi ile oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, borçlu belediyeye ait hesabın bulunduğu banka şubesinden hesap ekstreleri getirtilip gerekli görüldüğü taktirde de bilirkişi incelemesi yaptırılarak hesapta bulunan paraların niteliğinin belirlenmesi ile oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1350, Karar No: 2014/4421, Tarih: 09.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1350 E.  ,  2014/4421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2012

NUMARASI : 2009/717-2012/184

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 24.05.2013 tarih ve 2013/2680 Esas, 2013/3475 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışı sonrası İstanbul 6. İcra Müdürlüğü'nün 1999/25622 E. sayılı dosyasından düzenlenen 16.03.2009 tarihli sıra cetvelinde, şikayet olunana ilk sırada pay ayrılıp müvekkiline pay ayrılmamasının usulsüz olduğunu, müvekkilinin haczinin ilk haciz olmakla sıra cetvelinin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan düzenlenmesi ve müvekkiline ilk sırada pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, şikayetçinin taşınmazlar üzerinde bulunan 17.06.1999 tarihli haczinin iki yıllık süre içerisinde satış talep edilmediğinden düştüğünü, 02.09.1999 tarihli haczinin ise şikayet olunanın 26.08.1999 tarihli haczinden sonra olmakla sıra cetvelinin ilk kesin haciz olan şikayet olunanın dosyasından düzenlenmesinde ve şikayet olunana ilk sırada pay ayrılmasında bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 24.05.2013 tarih ve 2013/2680 Esas, 2013/3475 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle İcra Hukuk Mahkemesi'nin 24.09.2001 tarihli kararıyla müdürlüğün satışın reddine ilişkin işlemini iptal edilmesine göre İİK’nın 366.maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.