muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/994, Karar No: 2017/393, Tarih: 10.10.2017

Bu bilgi ve belgeler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca, suç tarihinde birinci sınıf Cumhuriyet savcısı olan sanığın, kişisel nitelikte ve her biri ağır ceza mahkemesinin görevine giren terör suçlarını suçüstü halinde işlediği iddiasıyla Hâkimler ve Savcılar Kanununun 93 ve 94. maddeleri uyarınca genel hükümlere göre soruşturma yürütüldüğü ve soruşturmanın başladığı tarih itibarıyla sanık hakkında Hâkimler ve Savcılar Kurulu nezdinde yürütülmekte olan tüm soruşturma dosyalarının getirtildiği,

İddianamede içerikleri açıklanan bu dosyalarda, sanığın Adalet müfettişi, Hâkimler ve Savcılar Kurulu müfettişi ile Cumhuriyet savcısı olarak görev yaptığı ve FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hedef ve politikaları doğrultusunda önem taşıdığı belirtilen bazı teftiş işlemleri ile soruşturma ve davalarda gerçekleştirdiği iddia edilen hukuka aykırı işlemlerden dolayı yapılan ihbar ve şikâyetlerle ilgili soruşturmalar yürütüldüğünden bahsedilmiş ise de; "görevden doğan ve görev sırasında" işlendiği iddia edilen bu eylemler açısından soruşturmaların halen devam ettiğinin bildirildiği ve bu eylemlere dair görevi kötüye kullanma, resmî belgede sahtecilik, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma gibi görev suçu kapsamında değerlendirilebilecek suç adlarına ve sevk maddelerine yer verilmediği, ayrıca iddianamede dava konusu edilen eylemler anlatılırken başka olaylara da değinilmesinin, bahsedilen diğer olaylardan dava açıldığı anlamına gelmeyeceğine dair Ceza Genel Kurulunun istikrarlı uygulamaları da dikkate alındığında, sanık hakkında Hâkimler ve Savcılar Kurulu nezdinde yürütülen soruşturmaların içeriklerinden bahsedilmiş olmasının, sanığın göreviyle bağlantılı bu eylemleri yönünden dava açıldığını göstermeyeceği,

Öte yandan, dava konusu TCK'nun 309/1, 311/1 ve 312/1. maddelerinde düzenlenen amaç suçlar ile Özel Daire uygulamaları doğrultusunda amaç suçlara göre geçitli suç olarak kabul edilen TCK'nun 314/2. maddesinde düzenlenen suçta temadi sanığın yakalanma anına kadar sürdüğü halde, Hâkimler ve Savcılar Kurulu nezdinde incelemesi devam eden soruşturma dosyalarına konu olan, görevden doğan ve görev sırasında gerçekleştirildiği iddia edilen eylemler temadi ve teselsül etmiş olsa dahi, bu eylemler yönünden temadi ve teselsülün daha önceden sona ermiş olması nedeniyle suçüstü halinin mevcut olmadığı, dolayısıyla Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 94. maddesinde öngörülen şartları taşımayan ve iddianame anlatımına göre araç suç olarak nitelendirilen görevle bağlantılı eylemler açısından soruşturma usulü, amaç suç niteliğindeki dava konusu suçlardan farklı olup, görevle bağlantılı diğer eylemler yönünden Hâkimler ve Savcılar Kurulu nezdinde ayrı soruşturma yürütülmesinin de usul ve kanuna uygun olduğu,

TCK’nun "fiil sayısınca suç, suç sayısınca ceza" ilkesinden ibaret olan gerçek içtimayı ön plana çıkaran özelliği dolayısıyla, aynı Kanunun 309, 311 ve 312. maddelerinin ikinci fıkralarında, bu suçların işlenmesi sırasında diğer suçların işlenmesi halinde, ayrıca diğer suçlardan da ilgili hükümlere göre cezaya hükmolunacağı belirtilerek, amaç suç niteliğindeki bu suçların, amaç suç ile korunan hukuki değere ulaşmak için işlenen araç suçlardan ayrı ve bağımsız olarak düzenlendikleri, dolayısıyla içeriklerinden bahsedilen Hâkimler ve Savcılar Kurulu nezdindeki soruşturmalara konu olan ve görev sırasında gerçekleştiği iddia edilen eylemlerin suç oluşturduğu kanaatiyle ayrı bir dava açılması halinde, görev sırasında işlendiği belirtilen bu suçların dava konusu amaç suçlar açısından "araç suç" olup olmadıklarının kovuşturma makamlarınca ayrıca değerlendirilmesi gerektiği,

Bununla birlikte, millet iradesine dayalı demokratik rejimi koruma amacıyla düzenlenen dava konusu suçların, herhangi bir kamu göreviyle bağlantılı ve görevden yararlanılarak işlenmesi zorunlu olmadığı gibi, "özgü suç" niteliği taşımayan bu suçlar açısından failin memur olmasının kurucu unsur da olmadığı, sanık hakkındaki iddianamede; Hâkimler ve Savcılar Kurulu nezdinde incelemesi devam eden ve dava konusu suçlar açısından atıf yapılan görevle bağlantılı eylemlerden ayrı olarak, sanığın kişisel irade ve eylemleriyle FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğu, müfettişlik ve Cumhuriyet savcılığı sıfatlarından bağımsız olarak, özünde anılan örgütün üyesi sıfatıyla ve örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ederek örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin tüm anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik herhangi bir kamu göreviyle bağdaşmayan nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Adalet ve Kurul müfettişliği ile sonrasında da özel yetkili Cumhuriyet savcılığına yerleştirildiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel motivasyon ile hareket ederek örgüt adına çalışmalar yaptığı, böylece örgüt faaliyeti kapsamında işlendiği belirtilen dava konusu suçlara iştirak ettiğine dair nitelendirme ile kamu davası açıldığı, bu nedenle sanığın eylemlerinin kişisel suç olarak kabulü gerektiği, Yargıtayın ilk derece yargılaması yapma görevinin görev suçları ile sınırlı ve istisna oluşu da dikkate alınarak açıklanan sebeplerle Yargıtay 16. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 gün ve 190-103 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 18.07.2017 gün ve 13-12 sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 gün ve 190-103 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Bu itibarla, İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 gün ve 190-103 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 18.07.2017 gün ve 13-12 sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 gün ve 190-103 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15301, Karar No: 2007/4198, Tarih: 26.03.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15301 E.  ,  2007/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Teks.San. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ihale edilen kumaşları, davalıların sözleşmede taahüt ettikleri sürede teslim etmemeleri nedeniyle yapılan ikinci ihale sonunda aynı malzemeyi bu kez daha pahalı almak zorunda kaldıklarını bu yüzden 21.037.500.000 TL zarar gördüklerini belirterek, bu miktardaki zararlarının, ilk ihalenin fesih tarihi olan 14.12.2000 tarihiden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılardan ... Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. iki ihale arasındaki farkın doğrudan zarar kabul edilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalı şirket duruşmaya gelmediği gibi davaya karşı bir cevapta vermemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulü ile 21.037.500.000 TL'nin 14.12.2000 tarihden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Tekstil San. tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyaya ibraz edilen belgeler ve tarafların iddia ve savunmalarından; davacı tarafından, ihtiyaç nedeniyle kumaş alımı için 2886 sayılı yasanın 36.maddesi gereğince açılan ihale sonucunda ihalenin, ihaleye ortak olarak giren davalı şirketler üzerinde kaldığı ve taraflar arasında düzenlenen 8.8.2000 tarihli sözleşmeye göre davalıların teslim etmeyi taahüt ettikleri malzemeyi taahüt edilen tarihte davacıya teslim etmedikleri, davacının bu yüzden 2886 sayılı yasanın 62. maddesi uyarınca sözleşmeyi feshedip yeniden ihaleye

2006/15301-4198

2006/15301-4198

çıktığının ihtilafsız olduğu anlaşılmaktadır. Devlet ihale yasasınnın 62.maddesinde sözleşmenin feshi ile teminatın irat kaydedileceği ve müteahhidin hesabının genel hükümlere göre tasfiye edileceği belirtilmiştir. Ayrıca ihale şartnamesinin 24.meddesinde de taahüdün sözleşme hükümlerine göre yerine getirilmemesi halinde sözleşmenin feshedilerek hesabın genel hükümlere göre yapılacağı hükme bağlanmıştır. Şartname ve yasada genel hükümlere göre yapılan bu yollamalar dolayısıyla olayda B.K. 106-108 maddeleri ile aynı yasanın satıcının temerrüdüne ilişkin 188. maddesinin 1.fıkrasının uygulanması gerekir. Davalıların sözleşme hükümlerini ihlal ettikleri, ihtilafsız olduğuna göre davacı sözleşmeyi feshedip bu yüzden uğramış olduğu menfi zararı davalılardan isteyebilir. Davacının menfi zararı satım konusunu, 2.ihale tarihinde, davalılarla sözleşmeyi yaptığı tarihe nazaran daha pahalıya almasından kaynaklanmaktadır. Davacı davalılarla satım akdi yapmamış olsaydı, o tarihte başkası ile akit yapacak ve böyle bir zarara uğramıyacaktı. Bu itibarla, mahkemece, ihaleye davalılar dışında katılan bulunmadığından piyasa araştırmasıda yapılarak uzman bilirkişi aracılığı ile davacı idarenin satım konusunu ilk ihale tarihinde başka yerden alabileceği fiyatla, fesihten sonra normal sayılabilecek bir süre içinde yapılmış olan ikinci ihaledeki fiyata göre bir zarara uğrayıp uğramadığının, uğramış ise miktarının belirlenmesi gerekir.

Bu yönler gözetilmeden düzenlenmiş bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan temyiz eden ... Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16013, Karar No: 2014/11859, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16013 E.  ,  2014/11859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2013

NUMARASI : 2006/479-2013/561

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekili ve davalı şirketler vekiline sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davaıc vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/1439, Karar No: 2021/2565, Tarih: 23.03.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1439 E.  ,  2021/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından 07.01.2021 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın yapılan incelemesinde; davacı kadın tarafından erkek eş aleyhine evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma davası açılmış, ilk derece mahkemesince "Davalı erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı ve kadını tehdit ettiği" gerekçesiyle tam kusurlu kabul edilerek kadının davası kabul edilmiş, ilk derece mahkemesinin bu kararına karşı davalı erkek tarafından tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İlk derece mahkemesi 25.09.2019 tarihli ek kararı ile davalının verilen kesin sürede istinaf harç ve giderlerini yatırmadığı gerekçesiyle davalının istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, verilen bu ek karara karşı davalı tarafından adli yardım talepli olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince davalının adli yardım talebi reddedilmiş ve 20.03.2020 tarihli kararı ile davalının verilen kesin sürede istinaf harç ve giderlerini yatırmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bu karar davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davalının adli yardım talebi reddedilmiş ve dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine iadesine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesince temyiz harcı ve posta giderlerini yatırması için davalı erkek vekiline usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek bir haftalık kesin süre verilmiş; muhtırada belirtilen süre içinde harç ve gider avansının yatırılmaması halinde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağına karar verileceği ihtar edilmiş, davalı taraf verilen kesin sürede temyiz harç ve giderlerini yatırmamış ve bölge adliye mahkemesince 07.01.2020 tarihli ek karar ile davalının istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bu kararın da davalı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Ortada usulüne uygun yapılmış bir temyiz başvurusu bulunmadığından davalının 20.01.2021 tarihli dilekçesi hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp, ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE, karardan bir örneğin ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 23.03.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/933, Karar No: 2021/5915, Tarih: 02.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/933 E.  ,  2021/5915 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'un, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 23.301,68 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 08/09/2017 tarihli ve 2016/507 esas, 2017/285 sayılı kararının, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2018 tarihli ve 2017/5749 esas, 2018/3035 sayılı kararı kararı ile kaldırılarak, sanığın 5941 sayılı Kanun'un 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 58.710,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasını müteakip, anılan kararın infazı sırasında, yasal süre içerisinde ödenmediğinden bahisle adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından 1095 gün hapis cezasına çevrilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2019 tarihli ve 2018/3-1336 ilamat sayılı kararını takiben, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 1095 gün hapis cezası olarak hapse çevirme işlemi yapılmak suretiyle sanığın yakalama emri ile aranmaya başlanması sonrasında, sanığın anılan ilamdan ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yakalanarak günlüğü 100,00 Türk lirası üzerinden tekrar hapse çevirme işlemi yapılmak suretiyle 587 gün hapis cezası olarak infazına başlandığı ve bu nedenle infazda tereddüt olduğu gerekçesiyle hapse çevrilme oranı hususunda karar verilmesi talebi üzerine, 5237 sayılı Kanun dışındaki diğer kanunlara göre gün karşılığı olarak miktar belirtilmeyen hallerde adli para cezasının ödenmemesi durumunda günlüğü 100,00 Türk lirası hesabı ile hapse çevrileceğinden bahisle günlüğü 100,00 Türk lirası üzeriden çevrilmesine dair ... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 16/04/2019 tarihli ve 2016/507 esas, 2017/285 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/05/2019 tarihli ve 2019/543 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/3. maddesinde yer alan "Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek.." şeklindeki düzenleme ve benzer bir olaya ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/12/2010 tarihli ve 2010/11-236 esas, 2010/254 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, gün hapis cezası üzerinden adli para cezasına ilişkin mahkumiyetlerde, paradan hapse çevirme işlemi yapılırken, hangi miktardan çevirme tartışması yapılmadan, baştaki gün hapis cezasına geri dönülmesi

../..

S/2

../..

S/2

gerektiği nazara alındığında, sanığın ilk başta ... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 08/09/2017 tarihli kararı ile 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, ancak anılan kararın ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2018 tarihli kararı ile kaldırılarak, 400 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve dolayısıyla hesaplanan para cezasının tekrar hapis cezasına çevrilmesi sonucunda yine 400 gün hapis cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 19/12/2019 gün ve 94660652-105-06-9681-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamına göre;

Hükümlü ...’un 22.11.2016 tarihinde işlediği karşılıksız çek düzenlemek suçundan ... 2.İcra Ceza Mahkemesinin 08.09.2017 tarihli, 2016/507 esas, 2017/285 karar sayılı kararı ile eylemine uyan 5941 sayılı Çek Kanunu’nun 5/1. maddesi uyarınca 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, verilen gün adli para cezasının bir günü 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi uyarınca 20 TL.den hesap edilerek 2000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5941 Çek sayılı Kanunu’nun 5/1. maddesi uyarınca hükmolunacak adli para cezası karşılıksız kalan çek miktarından az olamayacağından neticeten 23.301.68 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Cumhuriyet Savcısının bu karara karşı aleyhe istinaf yasa yoluna müracaat ettiği,

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin duruşma açarak yaptığı yargılama sonunda 20.09.2018 tarihli, 2017/5749 esas, 2018/3035 karar sayılı kararı ile ...’un karşılıksız çek düzenlemek suçundan eylemine uyan 5941 sayılı Çek Kanunun 5/1. maddesi uyarınca 400 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, verilen gün adli para cezasının bir günü 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi uyarınca 20 TL. dan olmak üzere 8000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5941 Çek sayılı Kanunu’nun 5/1. maddesi uyarınca hükmolunacak adli para cezası karşılıksız kalan çek miktarından az olamayacağından 58.710.00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca verilen adli adli para cezasının birbirini takip eden aylar halinde 10 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin

../..

S/3

zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın 5941 sayılı Kanunun 5/11. maddesi gereğince adli para cezasının doğrudan hapis cezasına çevrilmesine 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi uyarınca kesin olarak karar verildiği,

../..

S/3

zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın 5941 sayılı Kanunun 5/11. maddesi gereğince adli para cezasının doğrudan hapis cezasına çevrilmesine 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi uyarınca kesin olarak karar verildiği,

Kesinleşen bu mahkumiyet hükmünün infazının yapılması amacıyla ... 2. İcra Mahkemesince 14.12.2018 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine Cumhuriyet Savcılığınca ilam kaydının yapılarak 58.710.00 TL adli para cezası için düzenlenen ve adli para cezası yasal süresi içerisinde ödenmezse 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. maddesi uyarınca hapis cezasına çevrileceği, kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilmeksizin doğrudan hapis cezası olarak infaz edileceği şerhini içeren para cezası ödeme emrinin hükümlünün mernis adresine gönderildiği, hükümlünün kendisine tebliğ edilen ödeme emrine rağmen yasal süresi içerisinde herhangi bir ödemede bulunmaması üzerine Cumhuriyet Savcılığınca 04.02.2019 tarihinde adli para cezasının bir gün karşılığı 20.00 TL olmak üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/7. maddesindeki adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin 3 yılı geçemeyeceğine ilişkin düzenlemede dikkate alınarak 1095 gün hapis cezasına çevrilmesine karar verilerek aynı gün düzenlenen ve çağrı kağıdının tebliğinden itibaren 10 gün içinde ... Cumhuriyet Başsavcılığına ya da ikamet ettiği yer Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat etmesi aksi halde hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 19/1. maddesi uyarınca yakalama kararı çıkarılacağı şerhini içeren çağrı kağıdının hükümlünün mernis adresine gönderildiği, hükümlünün tebliğe rağmen Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat etmemesi üzerine hakkında yakalama kararı çıkartıldığı,

Hükümlünün 08.03.2019 tarihinde ... il sınırları içerisinde yakalanarak ceza infaz kurumuna alındığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2019 tarihinde hükümlü hakkında hükmedilen ve kesinleşen 58.710.00 TL adli para cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun geçici 1. maddesinde belirtilen miktar dikkate alınarak bir gün karşılığı 100 TL olmak üzere 587 gün hapis cezasına çevrilmesine karar verildiği ve aynı gün düzenlenen müddetnamede bihakkın tahliye tarihinin 15.10.2020 olarak belirlendiği,

... Cumhuriyet Başsavcılığı İcra İlamat Bürosunun 15.04.2019 tarihinde ... 2. İcra Ceza Mahkemesine müracaat ederek hükümlü hakkında verilen adli para cezasının ne miktar üzerinden adli para cezasına çevrileceği hususunda oluşan tereddütün giderilmesi için bir karar verilmesini talep ettiği,

... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 16.04.2019 tarihli, 2016/507 esas, 2017/285 karar sayılı ek kararı ile “hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına günlüğü 100 TL dan çevrilmesine” karar verildiği, bu karara karşı ... Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2019 tarihinde “....infaz aşamasında adli para cezasının

../..

S/4