muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14259, Karar No: 2011/14990, Tarih: 06.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/14259 E.  ,  2011/14990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 16.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava konusu ... köyü, 1175 ve 1176 parsel numaralı taşınmazların tapu kayıtlarında murisleri “... kızı, ... ...”’in “...” yazılı baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur.

Tapuda isim düzeltilmesi davalarında amaç tapudaki kayıtların, nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesidir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazların tapulama tutanaklarının tespit tarihinin 12-13.5.1977 tarihleri olduğu, davacıların murisinin ise 04.09.1975 tarihinde vefat ettiği ancak tapulama tutanaklarında tespit malikinin “ölü” olduğunun belirtilmediği görülmektedir.

Mahkemece, dosyadaki veraset ilamına göre ... Köyü, Cilt:26, Hane:45’de nüfusa kayıtlı olduğu anlaşılan davacıların murisi

... ...’in eş ve çocukları ve tüm kardeşleri ile anne-baba ve bunların üst soylarını gösterir nüfus aile kayıtları getirtilmeli, tapu kayıtlarında malik görünen “... kızı, ... ...” ile aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişilerin mevcut olup olmadığı nüfus müdürlüğünden yeniden sorulup araştırmalı, hala tereddütler giderilemediği takdirde mahallinde keşif yapılarak tanıklar ve bilirkişiler de taşınmaz başında dinlenerek bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma sonucu mülkiyet nakline sebep olacak şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13232, Karar No: 2016/5564, Tarih: 19.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13232 E.  ,  2016/5564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını İhlal, Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın, müştekinin işyeri kapı kilidini kırmak şeklinde gerçekleşen eyleme uyan TCK'nın 151/1. maddesinde yazılı bulunan atılı suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 24.05.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında atılı mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Atılı suçların geceleyin saat 02.15 sıralarında işlenmiş olması nedeniyle, sanığın eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 143, 116/4 ve 119/1-c maddelerinde yazılı bulunan geceleyin hırsızlık ve birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre inceleme tarihi itibariyle zamanaşımının henüz dolmadığı kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1-Dosya kapsamından, 15.3.2006 günü gece saat 02.15 sıralarında devriye gezen ekiplerin, müştekinin işyerinin bulunduğu sokağa yöneldiklerinde, 20-25 yaşlarındaki 2 erkek şahsın, işyeri önünde kendilerini beklemekte olan ...plakalı bir araca doğru koştuklarını gördükleri, havanın karanlık olması nedeniyle şahısların yüzlerini göremedikleri, çevrede yapılan araştırmada müştekinin işyeri kapı kilidi kırılarak 6700 TL değerindeki sigara ve alkollü içeceklerin çalındığının tespit edildiği, olay yerinden kaçan ...plakalı aracın

sanığa ait olduğunun anlaşıldığı, olayla ilgili tahkikat devam ederken, 23.3.2006 günü ...plakalı aracın içinde sanık da olduğu halde ilçe merkezinde yakalandığı, sanığın aracın kendisine ait olduğu ancak aracını 3-4 ay kadar önce ... Kaporta isimli işyerine tamir amacıyla bıraktığı, 20.3.2006 günü de aracını teslim aldığı, hırsızlık olayıyla bir ilgisinin olmadığını savunduğu, tanık ...ise 14.4.2006 tarihli ifadesinde, bahse konu aracın 7 ay kadar işyerinde kaldığını, aracı tamir ettikten sonra 2006 yılı Mart ayı içinde teslim ettiği, tamire ilişkin her hangi bir kayıt tutmadığını beyan ettiği, yargılama aşamasında da suça karışan aracın işyerine 2005 yılı sonu ya da 2006 yılı Ocak, Şubat veya Mart aylarından birinde geldiğini, tarihini tam hatırlamadığını beyan ettiği, tutanak tanığı polis memurlarının yargılama aşamasında dinlenmelerinde, olay yerinden kaçan şahısların yüzlerini göremedikleri yolunda beyanda bulundukları ve sanığın tüm aşamalarda ısrarla atılı suçları inkar ettiğinin anlaşılması karşısında, suçta kullanılan ...plakalı aracın suç tarihi olan 15.3.2006 günü sanığın zilyetliğinde bulunup bulunmadığı hususunun şüpheli olduğu gibi, tutanak tanığı polis memurlarının kaçan şahısları göremedikleri yolundaki beyanları da gözetildiğinde, sırf suçta kullanılan aracın sanığa ait olması dışında sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun ve mahkumiyetine yeter derecede delil bulunmadığı gözetilmeden, “şüpheden sanık yararlanır” evrensel ceza hukuku prensibi uyarınca atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraati yerine yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-Müştekinin işyerinden 6700 TL değerinde tekel ürününün çalındığı anlaşılmakla, suça konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca atılı hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,

3-15.03.2006 tarihli tutanak içeriğine göre olay yerinden iki şahsın yayan olarak, bir şahsın ise suça konu eşyaların bulunduğu araçla kaçtıklarının anlaşılması karşısında, sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulurken mala zarar verme suçu nedeniyle kurulan hükmün devamında TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı, bahse konu paragrafın incelenmesinde “... hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine...” şeklinde kurulan hükmün sadece TCK'nın 151/1. maddesi kapsamında kalan mala zarar verme suçuna özgü olup hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarına sari olmadığı anlaşıldığından, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin dikkate alınmaması,

5-Kasten işlemiş olduğu suçlar nedeniyle hapis cezalarıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ile ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

.../...

6-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 9,50 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26723, Karar No: 2014/11411, Tarih: 10.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26723 E.  ,  2014/11411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/145250

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 28. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2010

NUMARASI : 2009/953 (E) ve 2010/926 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

I- Sanığın B..Tur Turizm şirketinin yetkilisi olduğunu, işlerin bozuk gitmesi nedeniyle memleketi olan O.. ili A.. İlçesine döndüğünü, 2 yıl sonra geldiğinde, şirketin ve aracın yerinde olmadığını, A..D..simli şahsa vekalet verdiğini, sahte fatura kesilip kullanıldığını öğrenince bu şahıs hakkında suç duyurusunda bulunup şikayetçi olduğunu, Antalya Korkuteli ilçesinde Jandarmaya ifade verdiğini, burada imza örneklerinin alındığını, sahte fatura düzenlemediğini ve suçlamayı kesinlikle kabul etmediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması bakımından, şirket faturalarını basan matbaa sahibi M..İ..nin beyanı ve bilgi formları da dikkate alınarak sanığın ifadesinde ismi geçen A.. D..isimli şahsın kimlik ve adres bilgileri araştırılıp tanık sıfatıyla ifadesi alınarak davaya konu suç hakkında bilgi ve görgüsünün sorulması, sözkonusu vekaletname temin edilip kapsamının belirlenmesi, sanıktan yaptığı şikayet ve başvuruların mercii, tarih ve sayısı ile sonuçlanmış ise buna ilişkin bilgi ve belge ibraz etmesinin istenmesi, matbaada bulunan bilgi formlarındaki şirket adına atılı imzalar ile gerektiğinde suça konu faturalardaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının araştırılması, fatura verilen şahıslar tanık olarak dinlenilerek faturaları kimden aldıklarının sorulması, bundan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

II. Kabule göre de;

1. suç tarihleri nazara alındığında 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi uyarınca cezanın alt sınırının 3 yıldan az olamayacağı gözetilmeden ve lehe yasa değerlendirmesi yapılmadan yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11344, Karar No: 2010/12273, Tarih: 25.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11344 E.  ,  2010/12273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 13 ada 151 parsel sayılı taşınmaza komşu 145 sayılı parsel maliki olan davalının 1991 m2’lik kısma müdahalede bulunduğunu ve bu yerden ürün elde ettiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemiştir.

Davalı, taraflar arasındaki sulh sözleşmesi gereğince şekle ve miktara bağlı olarak kullanageldiği taşınmazın tespit dilekçesi kendisine tebliğ edildiğinde fazla kullandığı iddia edilen kısmını terk ettiğini, ecrimisil isteminin de yersiz ve fahiş olduğunu belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava açıldıktan sonra müdahaleye son verildiğinden konusuz kalan elatmanın önlenmesi açısından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, konusuz kalan elatmanın önlenmesi isteği bakımından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda hükmedilen tazminata (ecrimisile) faiz yürütülmediği halde, gerekçeli kararda faize hükmedilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2189, Karar No: 2015/6259, Tarih: 17.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2189 E.  ,  2015/6259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/119364

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/12/2013, 2012/148 (E) ve 2013/181 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık A.. Ü.. hakkında, katılan T.. Ö..'ü kasten yaralama suçu yönünden açılan davayla ilgili olarak, Nazim Tocu'nun davaya katılma ve kurulan hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, bu sanıkla ilgili mahkumiyet hükmüne yönelik N.. T.. vekilinin temyiz isteminin CMUK'nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanık Adnan hakkında kasten yaralama, suça sürüklenen çocuk Tayfun hakkında kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlere yönelik müdafiilerinin, katılan Nazim vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcının temyiz istemleri üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk T.. Ü..'nün maktul O.. T..'yu kasten öldürme, sanık A.. Ü..'nün katılan T.. Ö..'ü kasten yaralama suçlarının sübutu kabul edilmiş, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan Nazim vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcının “haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine”, suça sürüklenen çocuk ve sanık müdafiilerinin “suçun sabit olmadığına, meşru savunma koşullarının bulunduğuna, suç vasfının belirlenmesinde hata yapıldığına”, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-) Maktulün 02.06.1995 doğumlu olduğunun ve suç tarihinde henüz onsekiz yaşını doldurmadığının anlaşılması karşısında; çocuğa karşı kasten öldürme suçunu işleyen T.. Ü.. hakkında temel cezanın TCK'nun 82/1-e. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 81.maddesi ile uygulama yapılması,

2-) Katılan T.. Ö.. ile ilgili 28.10.2012 tarihli adli muayene raporunda nazal kemikteki fraktürün basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde olduğunun belirtildiği, Tekirdağ Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 18.12.2013 tarihli raporda ise yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olup olmadığına dair herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla; katılan Tahsin'in yaralanması ile ilgili olarak Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, dosya içinde bulunan raporla çelişki oluşturacak şekilde sanık hakkında TCK'nun 86/1.maddesi ile uygulama yapılması,

3-) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanık Adnan'ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-) Katılan Nazim'in vekaletname ile bir vekil tayin etmediği, 5271 sayılı CMK'nun 234/1-b-5.maddesi uyarınca istemi üzerine baro tarafından kendisine avukat görevlendirildiği, bu durumda katılan lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin, o yer Cumhuriyet Savcının, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12691, Karar No: 2014/12619, Tarih: 16.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/12691 E.  ,  2014/12619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2014/89-2014/100

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili şikayetinde; Belediye aleyhine başlatılan icra takibi nedeniyle haczi kabil olup olmadığına bakılmaksızın tüm banka hesaplarına haciz konulduğunu,10.03.2014 tarihinde İ.. Bankası'ndan gönderilen 369.643,62 TL hisse payının haciz blokesi nedeniyle bekletildiğini, S.. Z.. Bankası'nın nolu hesabında bloke edilen 369.643,62 TL tutarındaki İ.. Bankası hissesi üzerine konulan hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece hesap ekstreleri getirtilmeden dosya üzerinden borçlu Belediyenin Z.. Bankası S.. Şubesi nezdindeki hesabında bulunan paranın, İ.. Bankası'ndan gönderilen Mart ayı katkı payı ödemesi olduğu ve niteliği gereği kendiliğinden kamuya tahsisli olup haczedilemeyeceğinden şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre, belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirler, şartlı bağışlar, kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczolunamaz. Ayrıca 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesine göre, bu Kanun'da il özel idareleri ve belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda bu idarelere verilmesi öngörülen paylar vergi hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır. Öte yandan borçlu Belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılmasının tespiti halinde bu durum haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

O halde Mahkemece hesap ekstreleri getirtilerek şikayete konu hesapta İ.. Bankası payı dışında, hesaba yatan paraların nitelikleri, mahiyeti ve kaynağı araştırılarak yukarıda açıklanan Yasa maddeleri kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli, gerektiğinde bilirkişiden rapor alınarak yatan paraların mahiyetleri itibarıyle havuz hesabı teşkil edip etmediği veya kamu hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde (bu olgu belirlendiği taktirde) haczedilemeyeceği düşünülmeli, bu şekilde yapılacak inceleme sonucu oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK b. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7982, Karar No: 2008/12928, Tarih: 19.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7982 E.  ,  2008/12928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2008

1) Borçlu O..Y..... ödeme emri tebliğine dair tebligat parçasının aslı veya ön ve arka yüzlerinin okunaklı ve tasdikli fotokopisinin;

2) Adı geçen borçluya ait itiraz dilekçelerinin (2 adet) , vurud tarihleri ile birlikte aslı veya okunaklı, tasdikli fotokopilerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.