muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/31477, Karar No: 2013/5464, Tarih: 06.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/31477 E.  ,  2013/5464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 14:15 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırları dışında, iki yönlü yol üzerinde sanığın sevk ve idaresindeki su sondaj makinesi olarak kullanılan kamyonu ile seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde, aracın orta kısmından sol tarafa doğru taşmış vaziyette bulunan sondaj makinesinin denge ayağı diye tabir edilen kısmının karşı yönden gelen ölenin sevk ve idaresindeki otomobile çarpması şeklinde meydana gelen olayda, mahkeme tarafından sanığın eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirdiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemekle;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ve olayda sanığın bilinçli taksirli olmadığına ilişkin, katılan vekilinin ise, sanığın olayda olası kastla hareket ettiğine ve hakkında daha fazla ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18445, Karar No: 2015/13549, Tarih: 02.07.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/18445 E.  ,  2015/13549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erdemli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 10/07/2014

Numarası : 2013/475-2014/382

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, davalıya ait eczanede eczacı kalfası olarak çalıştığını, davalının sürekli işten çıkarma ile tehdit ettiğini, istifa dilekçelerini imzalamadığı takdirde işine son vereceğini beyan ederek zorla istifa belgesi imzalattığını, davalı işverence imzalatılan bu istifa belgelerinin her yıl rutin olarak alındığını, işini kaybetme korkusu ile bu belgeleri imzalamak zorunda kaldığını buna rağmen iş akdinin haksız nedenle ve ihbar öneli verilmeden sona erdirildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti , yıllık izin ücreti ve kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının kendisinin istifa ettiğini, yıllık izinlerini kullandığını, fazla mesai yapmadığını ve iş yerinin cumartesi Pazar kapalı olmasından dolayı hafta sonu çalışması yapmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının istifa dilekçesini işverenden gelen baskılar neticesinde imzaladığı ve işten ayrıldığı kanaatine varıldığından kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının fazla çalışma ve yıllık izin ücret alacağı bulunduğu gerekçesiyle hafta tatili ve kötü niyet tazminatı taleplerinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının iş akdinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin öneli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17 nci maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında Yasada işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde, kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşılan şekliyle, işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde bir icap olarak değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverenin tazminatların derhal ödeneceği sözünü vermek ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, bununla birlikte işveren feshinin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

İşçinin haklı nedenle derhal fesih nedenleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada, iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu durumda işçinin haklı olarak sözleşmeyi feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesine dayanılmakla birlikte, işçiye ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmiş olması, Türkiye İş Kurumuna yapılan bildirimde işveren feshinden söz edilmesi gibi çelişkili durumlarda, her bir somut olay yönünden bu çelişkinin istifanın geçerliliğine etkisinin değerlendirilmesi gerekir.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı davalıya ait işyerinde eczacı kalfası olarak 3 yıl süreyle çalışmıştır. Davacının, 25.11.2010 tarihli dilekçe ile " 4 yıldır çalışmakta olduğum G... Eczanesinden kendi isteğimle ayrılmak istiyorum. Gereğinin yapılmasını arz ederim " şeklinde yazılı beyanda bulunduğu görülmüştür. Söz konusu dilekçenin baskı ve zorlama ile alındığını ispata yönelik olarak davacı 3 tanık dinletmiş olup bu tanıklardan S.. Ş.. Y...dışında kalanların görgüye dayalı bilgileri olmadığı ve istifaya konu hususlara dair bilgilerinin bulunmadığı anlaşılmış olup, ismi geçen davacı tanığının ise davalı aleyhine aynı nedenlere istinaden açılmış alacak davası olduğu, dinlendiği tarih itibariyle davalı ile aralarında husumet bulunduğu ve menfaat çatışmasının söz konusu olduğu görülmektedir. Bu nedenle istifa dilekçesinin baskı ve zorlama ile alındığına dair davalı ile aralarında menfaat çatışması bulunan tek tanık beyanı dışında dosyada delil yer almadığı, gözetilerek iş sözleşmesinin davacının vermiş olduğu istifa dilekçesi ile sonlandırılmış olduğu, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshinin söz konusu olmadığından istifa iradesinin geçerli olup iş sözleşmesinin davacı tarafından sonlandırıldığı dosya kapsamına uygun düşmektedir. Davacının ödenmeyen fazla çalışma ücret alacağı bulunduğunun anlaşılması feshin buna göre değerlendirilerek iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiğinin kabulü gerekeceğinden bu durumda mahkemece yapılacak iş davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü ile ihbar tazminatı talebinin reddine karar vermektir.

3- Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Hükme esas bilirkişi raporunda davacının kış döneminde haftada 5 gün 08.00-17.00 saatleri arası cumartesi günü ise 08.00-13.00 saatleri arasında çalışarak haftada 5 saat fazla mesai yaptığı, yaz döneminde ise haftada 5 gün 08.00-18.00 saatleri arasında ve cumartesi günü de 08.00-13.00 saatleri arasında çalışarak haftada 10 saat fazla mesai yaptığının tespit edildiği belirtilmiştir. Dosyada bulunan Mersin Eczaneler birliğinden gelen yazı cevabına göre davaya konu eczanenin tek eczane olduğundan cumartesi Pazar günleri ile hafta içi mesai saatleri dışında nöbet tutmadığının belirtildiği ve 20.02.2012 tarihli ilçe jandarma komutanlığı tarafından tutulan tutanakta da bahse konu eczanenin kış ve yaz aylarının hafta sonları ( cumartesi- Pazar ) kapalı olduğu ve faaliyet göstermediğinin mahalle muhtarlarının beyanlarından tespit edildiğinin yazılı olduğu görülmektedir. Bu durumda eczanenin hafta sonları kapalı olduğu ve davacının cumartesi günü çalışması bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılacak iş, Eczacılar Odasından eczanenin çalışma saatlerinin sorularak gelen yazı cevabındaki saatler arasında davacının çalıştığının kabulü ile varsa bu saatler arasındaki fazla çalışmanın bilirkişiye hesaplattırılarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9728, Karar No: 2024/1337, Tarih: 20.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/9728 E.  ,  2024/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, Katılan ... ve ... vekili

Katılan ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii, katılan ... ve ... vekili katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 24.300TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafi temyiz isteminin; kusur raporuna itiraz edildiğine, katılan ... ve Fatma vekili temyiz isteminin; sanığa az ceza verildiğine, sanığın aracının hızı dikkate alınarak hakkında olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine, katılan ... vekilinin temyiz isteminin; sanık hakkında az ceza verildiğine ve adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 07.10.2015 günü saat 19:00 sıralarında sürücü ...'nın idaresindeki 38 RK 682 plakalı çekici (38 VY 010 plakalı dorse takılı) ile Kayseri caddesini takiben Palas mahallesi içinden Kayseri istikametine seyir halinde iken 202621 nolu elektrik direği yanındaki demiryolu hemzemin geçidini geçtikten sonra aracının sağ yan kısımları ile seyir istikametine göre sağ şerit üzerine bağlanan su deposuna giriş çıkışı sağlayan tali yol kenarında yol dışından bekleyen sürücü ... idaresindeki tescilsiz motosiklete ve motosiklete yakın bir yerde bekleyen yaya ...'e çarpışması sonucu bir kişinin ölümü ve bilirkişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, dosya kapsamında soruşturma aşamasında keşif üzerine alınan bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 04.01.2016 tarihli raporuna göre sanık sürücü ...'nın idaresindeki dorseli çekici ile meskun mahalde müteyakkız seyretmediği, idaresindeki aracın teknik özellikleri, mahal ve zaman şartlarına dikkat etmeden yol dışında motosiklete ve yayaya çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafii, katılan ... ve ... vekili katılan ... vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

A2, E ile D ehliyete sahip sanığın idaresindeki çekici ve yarı römork ile kazaya sebebiyet vermesine rağmen yalnızca bu tip araçların kullanımına izin veren “E ile D” sınıfı ehliyet belgesinin TCK'nın 53/6 maddesi gereğince geçici olarak geri alınmasına karar verilmesi gerekirken, aynı zamanda “A2” sınıfı ehliyetinin de geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii, katılan ... ve ... vekili katılan ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine '"Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 3 yıl 4 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1275 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasının 6 numaralı paragrafında ''A2'' ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5136, Karar No: 2013/8153, Tarih: 30.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5136 E.  ,  2013/8153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2012/104-2012/241

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare ve dahili davalı idare vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare ve dahili davalı idare vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygun olup, arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve 2259 parsel sayılı taşınmazın irtifak hakkı bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazlardan 2257 parselin geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alındığında, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda kabulüyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare ve dahili davalı idare vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarıının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15021, Karar No: 2014/16497, Tarih: 15.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/15021 E.  ,  2014/16497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı tefhim olan 29.01.2013 tarihli kararı yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 06.02.2013 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1754, Karar No: 2019/9015, Tarih: 10.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/1754 E.  ,  2019/9015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 10.02.2019 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5556, Karar No: 2018/336, Tarih: 08.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/5556 E.  ,  2018/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğünün 2013/5447 Esas sayılı dosyada hazırlanan sıra cetvelinde müvekkili şirketin 4. Sırada yer aldığını, ancak 3. Sırada yer alması gerektiğini, sıra cetvelinde 3. Sırada olan alacaklı davalı şirketin ihale konusu taşınmaz üzerindeki haczinin düştüğünü, buna ilişkin ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/1016 Esas sayılı dosyası ile muameleyi şikayet davasının açıldığını ve dosyanın derdest olduğunu, sıra cetveline itiraz ettiklerini, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, ve dosya kapsamına göre Ankara 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/12979 Esas sayılı takip dosyasında, şikayet olunan şirketin haczinin devam ettiğine ilişkin icra müdürlüğü işleminin iptali yönünde ... İcra hukuk Mahkemesi'nin 2015/1016 Esas sayılı dosyasında şikayet olunan şirketin haczinin düştüğüne ilişkin şikayetinin reddine karar verildiği ve temyiz incelenmesinin reddiyle kararın kesinleşmiş olduğu; bu şekilde bu dosyaya yönünden yapılan şikayetin de dayanaksız kaldığı, şikayet olunan şirketin haczinin devam etmesi nedeniyle, sırasında da hata olmadığı gerekçesiyle; şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.