muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7405, Karar No: 2014/12499, Tarih: 25.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7405 E.  ,  2014/12499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2011/439-2012/220

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı H.. H.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı H.. H..'nın, müvekkillerinin murisi ve desteği Erdoğan Birlik'i öldürmesi nedeniyle hakkında kamu davası açıldığını, desteğin vefatından dolayı maddi ve manevi tazminat davası açtıklarını, ancak davalı Hasan'ın olaydan 6 gün sonra dava dışı H.İnşaat Turizm Şirketindeki 475 hissesini diğer davalı M.. H..'ya devrettiğini, devir işleminin muvazaalı ve mal kaçırmaya yönelik olduğunu öne sürerek yapılan devir işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece devir işleminin muvazaalı olması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı H.. H.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava BK. 18. maddesi uyarınca muvazaa hukuksal nedenine dayalı olarak açılmış olup şirket payının devrine ilişkin işlemin iptali isteğine ilişkindir. Bu tür davaların açılabilmesi için davacının hukuki yararınınbulunması gerekmektedir. Somut olayda davacılar vekili, davalı Hasan'ın müvekkillerinin murisi Erdoğan'ı öldürmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası açtıklarını öne sürerek iş bu davayı

açmışlardır. Ancak dosya içeriğinden davacılar tarafından açılan tazminat davasının henüz derdest olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davacılar tarafından açılan tazminat davasının sonucunun beklenilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davacıların hukuki yararının bulunduğu kabul edilerek davanın sonuçlandırılması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı H.. H.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı H.. H..'ya geri verilmesine 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8628, Karar No: 2012/5936, Tarih: 27.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8628 E.  ,  2012/5936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden hükmün açık- lanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (3) nolu bozma düşüncesine iştirak edil- memiştir, ancak:

1- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza adli para cezasına çevrilirken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi,

2- Hükmedilen kısa süreli hapis cezası TCK.nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilen sanık hakkında TCK.nun 53. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına ''kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK.nun 50/1-a madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrildiğinin'' eklenmesi ve hükümden ''TCK.nun 53/1-2 maddesinin sanık hakkında uygulanmasına'' ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23821, Karar No: 2024/2591, Tarih: 28.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23821 E.  ,  2024/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/40 E., 2016/221 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 1 ay 13 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, olayda suç kastının bulunmadığı, sadece "Bu kadar şerefsiz misin." şeklinde sözle serzenişte bulunduğu, hakaret suçu oluşmadığı halde mahkumiyet kararı verildiği, dinlenilen tanığın katılanın akrabası olduğu beyanının doğru olmadığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, olay günü koyunlarını otlatan katılanın yanına gelerek ona hitaben "Koyunları burdan çıkar, senin ananı, avradını, karını, çoluğunu, cocuğunu sinkaf ederim, pe..venk." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

III. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın kısmen ikrar içeren savunması, katılan beyanın aşamalardaki tutarlı beyanları tüm dosya kapsamından, suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Hususlar Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Hakaret suçu yönünden suça ilişkin özel tahrik hükmü olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Hakaret suçu yönünden suça ilişkin özel tahrik hükmü olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması,

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp, bunun sonucuna göre, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

3. İki numaralı bozmaya uyulması ve tekerrüre esas alınan hüküm açısından uyarlama yapıldığının anlaşılması halinde, sanığın adli sicil kaydında bulunan ilamların silinme koşullarının oluşup oluşmadığı dikkate alınarak, suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş olan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince aynı maddenin birinci fıkrasında düzenlenen seçenek yaptırımlardan birine çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Nedenleriyle, hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6189, Karar No: 2011/13088, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6189 E.  ,  2011/13088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2936, Karar No: 2025/2010, Tarih: 09.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2936 E.  ,  2025/2010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1950 E., 2024/1219 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 3. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2018/498 E., 2022/266 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinden ... ...'in 6 yaşında olduğunu, 24.06.2018 tarihinde kusmaya başlayıp halsizleştiğini, bu şikayetleri üzerine müvekkillerinden anne ... ve baba ... tarafından davalı hastaneye götürüldüğünü, muayenesi yapılıp kan, idrar vb. tahlillerin yapıldığını ve müvekkillerine çocuklarının idrar yolu enfeksiyonu olduğu söylenip ilaç verilerek bu ilaçları kullanmasının istenildiğini, sonrasında da şikayetlerinin geçeceği söylenerek taburcu edildiğini, küçük çocuğun 03.07.2018 tarihinde, yani 10 gün sonra Sağlık Ocağına Aile Hekimi'ne götürüldüğünü, burada çocukta şeker olabileceği düşünülerek Halk Sağlığı Müdürlüğü'nde tahlillerinin yapıldığını ve çocukta yüksek şeker tespit edildiğini, 04.07.2018 tarihinde de aniden fenalaştığını ve baygın şekilde ... Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi'ne getirildiğini ve burada acilen yoğun bakım servisine yatırıldığını, küçük çocuğa Diyabetik Ketoasidoz (Yeni Tanı Tip 1 DM) Hiperglisemi teşhisi konduğunu ve tedavisine başlandığını, ... tehlikesi olup vücudun şekeri yöneten organların çalışamaz hale geldiğini, müvekkillerinden anne babaya yapmaları gerekenler anlatılarak tedavi için gerekli eğitim verildiğini, zira bu hastalığın hem çocuğun hem anne babanın hem de kardeşlerinin yaşam şeklini tamamen değiştirdiğini, küçük çocuğun psikolojisinin de bozulduğunu, bu nedenle psikolog tedavisine başlandığını, müvekkillerinin maddi ve manevi olarak çok ciddi yük altına girdiklerini, küçük çocuğun 24.06.2018 tarihinde davalı hastaneye götürüldüğünde şeker hastalığı şikayetleri gösterdiğini ancak hastalığın çok ileri boyutta olmadığını, burada yapılan muayene ve tahlile rağmen, yanlış tedaviye başlanması ve gerçek tedavinin uygulanmaması ve kullandırılan idrar yolu iltihabı ilaçlarının küçük çocuğun 11 gün boyunca hastalığın ilerlemesine, tedavisinin gecikmesine, vücutta şekerden sorumlu organların işlevini kaybetmesine ve çocuk için sürekli bir sakatlığa sebep olduğunu, 11 gün boyunca çocuğun kendisi için ... riskli gıdalar tükettiğini, bu durumun da ölüm tehlikesine maruz kalmasına yol açtığını, meydana gelen olayda davalı hastanenin ciddi bir ihmali ve hatası bulunduğunu, yanlış teşhis ve tedavi sonrası oluşan maluliyet dolayısıyla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkillerinden ... ... için 1.000,00 TL iş göremezlik tazminatı, 1.000,00 TL ömür boyu her türlü tedavi ve bakım giderleri, yol giderleri tazminatı ve 200.000,00 TL manevi tazminata, baba ... için 1.000,00 TL ömür boyu her türlü tedavi ve bakım giderleri, yol giderleri tazminatı ve 100.000,00 TL manevi tazminata, anne ... için 1.000,00 TL ömür boyu her türlü tedavi ve bakım giderleri, yol giderleri tazminatı ve 100.000,00 TL manevi tazminata işletilecek yasal faizleriyle hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davacılardan küçük çocuk ... ... isimli hastanın 24.06.2018 tarihinde karın ağrısı, ishal, bulantı, kusma şikayetleriyle müvekkili hastanenin acil servisine getirildiğini ve acil servis hekimi tarafından muayene edildiğini, çocuğun genel durumunun belirlendiğini, gaita ve idrar tetkiki talep edildiğini, gaita sonucunun normal bulunduğunu, idrar tahlilinde ise üriner sistem enfeksiyonu bulguları tespit edildiğini, hastanın başvuru şikayetlerine yönelik olarak sonuçların değerlendirilip tedavisinin düzenlendiğini ve durumunda düzelme olmadığı takdirde yeniden başvurması önerilerek taburcu edildiğini, çocuğun idrar tetkikinde glikoz ve keton + bulunmasının patolojik olduğu bilinmekle birlikte hiçbir anamnez bulgusu ve yakınma olmaması nedeniyle üriner enfeksiyona odaklanan hekimin hastanın durumunda düzelme olmaması halinde yeniden başvurmasını önermesi, diyabet hastalığının kronik bir hastalık olduğu da dikkate alındığında acil servis hekiminin eyleminin hastada kalıcı bir hasar meydana getirmediği ve ek bir zarara yol açmadığını, başka bir sağlık kuruluşuna 02.07.2018 tarihinde yani bir hafta sonra başvuran davacıların kendilerinden talep edilen ferritin testi için de yine müvekkili hastaneye başvurduklarını, yapılan tıbbi uygulamalarda tanı, teşhis ve tedavi açısından hekimler ve müvekkili hastane yönünden herhangi bir kusur, ihmal veya eksiklik bulunmadığı gibi hekimin eylemi ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağı da bulunmadığını, taleplerin de fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Adli Tıp Kurulu 7. İhtisas Dairesinin 26.10.2020 tarihli raporunda, bulantı ve kusma şikayeti ile başvuran hastaya ilk acil müdahalesinde içinde şeker bulunan serum takıldığı, sonrasında idrar tetkikinde şeker ve keton çıktığı, idrardaki şeker ve keton varlığının diabet tanısı için tipik olduğu, ancak çok kusan bir çocukta şekerli serum takılması sonrasında da idrarda şeker ve keton tespit edilebileceği, diabet tanısı konmakta 10 günlük bir gecikmenin kişide mevcut bir hastalığına ilave olacak bir zarar oluşturmasının beklenmediği, ancak idrar tetkiki sonrası kan şekeri bakılmamasının özen eksikliği olduğunun belirtildiği, rapora itiraz edilmesi üzerine Adli Tıp Üst Kurulundan alınan 12.08.2021 tarihli raporda,

karın ağrısı, ishal, bulantı ve kusma şikayetleri ile acil servise başvuran hastanın fizik muayenesinde batında palpasyonla yaygın ağrı saptanmış olması ve laboratuvar tetkikinde elde edilen bulgular birlikte değerlendirildiğinde, bulantı kusma ön tanısı ile semptomatik tedavi uygulanmasının tıbben doğru olduğu, ancak idrar yolu enfeksiyonu bulguları bulunan hastanın idrar tetkikinde glukoz ve keton pozitifliği tespit edilmesinin ardından kan şekeri ölçümü yapılmamış olmasının özen eksikliği olarak nitelendirildiği, hastada mevcut enfeksiyon tablosunun 04.07.2018 tarihinde tanısı konulan diyabetik ketoasidozu tetiklemiş olabileceğinin tıbben bilindiği, dava konusu olayda 24.06.2018 tarihinde hastanın kan şekerinin ölçülmemesinin kronik bir hastalık olan diyabetes mellitus tanısının konulmasında 10 günlük gecikme dışında ek zarara yol açmasının beklenmediğinin belirtilmesi üzerine davacı küçüğün maluliyet durumunun tespiti için Adli Tıp Kurulu 3. İhtisas Dairesinden alınan 21.02.2022 tarihli raporda ise, 24.06.2018 tarihinde karın ağrısı, ishal, bulantı ve kusma şikayetleri ile acil servise başvuran hastanın fizik muayenesinde batında palpasyonla yaygın ağrı saptanmış olması ve laboratuvar tetkikinde elde edilen bulgular birlikte değerlendirildiğinde, bulantı kusma ön tanısı ile semptomatik tedavi uygulanmasının tibben doğru olduğu, ancak idrar yolu enfeksiyonu bulguları bulunan hastanın idrar tetkikinde glukoz ve keton pozitifliği tespit edilmesinin ardından kan şekeri ölçümü yapılmamış olmasının özen eksikliği olarak nitelendirildiği, hastada mevcut enfeksiyon tablosunun 04.07.2018 tarihinde tanısı konulan diyabetik ketoasidozu tetiklemiş olabileceğinin tibben bilindiği, dava konusu olayda 24.06.2018 tarihinde hastanın kan şekerinin ölçülmemesinin kronik bir hastalık olan diyabetes mellitus tanisinin konulmasında 10 günlük gecikme dışında ek zarara yol açmasının beklenmediği, 03.08.2013 tarih 28727 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği ve bu yönetmelikte yer almayan Ek-2, Ek-3 bölümleri için 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyet tayinine mahal olmadığı, bir başkasının sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığının belirtildiği, bu şekliyle davacı küçüğün sürekli veya kalıcı maluliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamında Adli Tıp Kurulundan alınan raporlar nazara alındığında özen eksikliğinden kaynaklanan zararın olmadığı, kronik bir hastalık olan diyabetes mellitus tanisinin konulmasında 10 günlük gecikme dışında ek zarara yol açmasının beklenmediğinin tespit edildiği, küçüğün sürekli veya kalıcı maluliyetinin bulunmadığının belirtildiği de dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; küçük ... ...'in 24.06.2018 tarihinde davalı hastaneye götürüldüğünde açıkça şeker hastalığı şikayetleri gösterdiğini, yapılan tetkikte de bu durumun ortaya çıktığını, küçük ... ...'de 2 adet vaka geliştiğini ve Adli Tıp Kurulu raporlarında da bu 2 adet vakanın ayrı ayrı belirtilerek açıklandığını, tıbbi özen eksikliği bulunup bu özen eksikliği nedeniyle küçük ... ...'in diyabetik ketoasidoz hastalığı yaşadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, yanlış teşhis ve tedaviden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, Derece Mahkemelerince hükme esas alınan Adli Tıp Kurul raporları da incelendiğinde görüldüğü üzere özen eksikliğinden kaynaklanan zararın olmadığı, kronik bir hastalık olan diyabetes mellitus tanısının konulmasında 10 günlük gecikme dışında ek zarara yol açmasının beklenmediğinin tespit edilmesine, küçüğün sürekli veya kalıcı maluliyetinin bulunmadığının da belirlenmesine göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21636, Karar No: 2015/2332, Tarih: 16.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21636 E.  ,  2015/2332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, davacının yaşlılık aylığına esas basamağının tespiti ile aylık miktarının belirlenmesi ve aylık farklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının talebine konu olan, 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. maddesi ile eklenen Geçici 27. maddede “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmüne yer verilmiş ise de, anılan maddenin yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenmiş olması ve aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 106. maddesinin 2. bendi gereği yürürlükten kaldırılarak uygulama imkanının kalmamış olması karşısında, anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.