muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9755, Karar No: 2016/8911, Tarih: 11.04.2016

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkânlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkân dâhilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili kısmi eda külli tespit istemli belirsiz alacak davası açmıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı definin hukuki sonucu olmadığından davacı vekilinin talep artırım dilekçesi üzerine davalı vekili tarafından ileri sürülen zamanaşımı definin dikkate alınarak sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Davacı dava açmadan önce dava konusu ettiği alacaklarının ödenmesi istemi ile davalılardan talepte bulunmuştur. Temerrüt ihtarı karşısında ihtarname ile talep ettiği alacaklardan kıdem tazminatı hariç diğerlerinin temerrüt tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken talep artırım tarihine göre hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/14416, Karar No: 2012/20748, Tarih: 04.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/14416 E.  ,  2012/20748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 110.000 TL alacağın, faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...Bankasının 04.06.2008 tarihli yazı cevabında, davalı ...'un hesabına 18.11.2005 tarihinde 55.000 TL yatırıldığı belirtilmiş ise de, paranın kimin tarafından yatırıldığı hususunda bilgiye rastlanılamamıştır. 04.06.2008 tarihli yazı cevabıda eklenmek suretiyle ...'un hesabına 18.11.2005 tarihinde yatırılan 55.000 TL'nin kimin tarafından yatırıldığının ilgili bankadan sorularak tespiti ile, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11038, Karar No: 2011/12272, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11038 E.  ,  2011/12272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, eşi olan ...'in nüfus kaydında "Mammad" olan adının "Memmed", "Mahruba" olan anne adının "Mehrube" olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde, Azerbaycan uyruklu ... ile evlendiğini, eşinin baba adının Memmed, anne adının Mehrube olmasına rağmen, belediye memuru tarafından hataen baba adının "Mammad", anne adının "Mahruba" yazıldığını, bu yanlışlık nedeni ile eşinin Türk Vatandaşlığına geçemediğini bildirerek, kayıtlardaki bu yanlışlığın düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece, bir başkasının başkası adına anne ve baba isminin düzeltilmesine yönelik dava açma hak ve yetkisinin söz konusu olamayacağı gerekçesi ile aktif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacının nüfus kaydında "kişilerin olayları" kısmında yer alan eşinin kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istediği, kişilerin kendi nüfus kayıtlarındaki yanlışlıkların düzeltilmesini isteme hak ve yetkisine sahip oldukları dikkate alınarak, işin esası incelenip tüm kanıtlar toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile aktif dava ehliyeti yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15326, Karar No: 2009/912, Tarih: 26.01.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15326 E.  ,  2009/912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki aplikasyon işleminin iptaline ilişkin davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1949 yılında orman kadastrosu yapıldığını daha sonra 1994 yılında ise aplikasyon yapıldığını , tahdit hattı ile aplikasyon hattının birbiri ile uyumlu olmadığını bu nedenle 5307,5308 ve 5309 orman sınır noktalarının oluşturduğu aplikasyon hattının iptali istemi ile dava açmıştır.mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava aplikasyon işleminin iptaline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk orman tahdidi 1949 yılında 3116 sayılı yasa hükümlerince yapılmış ve kesinleşmiştir. Daha sonra 1994 yılında aplikasyon ve 2/B madde uygulaması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 121 ada 13 parsel sayılı 4841,48 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 7000/8300 hissesi davacı ... Keleş adına kayıtlıdır. Dosyada mevcut davacıya ait 121 ada 13 parsele ait kadastro paftası ile mahkemece yapılan keşif sonucu verilen bilirkişi raporlarına ekli krokiler çakıştırıldığında 1949 yılında yapılan orman tahdidi ve daha sonra 1994 yılında yapılan aplikasyon işlemi sırasında davacıya ait olan 121 ada 13 parsel sayılı taşınmazın orman sınırları dışında kaldığı, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gibi zeminde işaretlenen orman sınır taşlarının hatalı işaretlendiği anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26.01.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14599, Karar No: 2014/26442, Tarih: 08.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14599 E.  ,  2014/26442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H.M.K.'nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün H.M.K.’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı H.M.K.'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.’nın 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Dosya kapsamından, davalı şirket vekili olarak duruşmalara katılan, 25.03.2014 tarihli karar kendisine tebliğ edilen ve anılan kararı davalı şirket adına temyiz eden Av....'in davalı şirketi temsile elverişli vekaletnamesinin dosyada bulunmadığı, ayrıca davalı yan temyizinin davacıya tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

SONUÇ:Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda ; 1)Öncelikle davalı ...Tic.A.Ş vekili olarak 25.03.2014 tarihli kararı temyiz eden Av....'in vekaletname eksikliğinin giderilmesi, bunun mümkün olmaması halinde ise anılan kararın davalı şirkete tebliği için, 2) Davalı temyiz dilekçesinin davacı yana H.U.M.K.'nın 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek yasada öngörülen süre geçtikten ve gerektiğinde H.U.M.K.'nın 432. maddesindeki prosedürün işletilmesi için, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/12/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3507, Karar No: 2015/3852, Tarih: 02.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3507 E.  ,  2015/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı hakkında düzenlenen, davaya konu 70098 takip kart nolu 2013/27636 ve 2013/27635 takip sayılı ödeme emirlerinin ön ve arka yüzlerini gösterir aslı veya aslı gibi okunaklı suretleri ve ödeme emrinin davacıya tebliğ edildiğini gösteren tebliğ belgesinin ilgili Kurumdan getirtildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3500, Karar No: 2015/5641, Tarih: 19.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/3500 E.  ,  2015/5641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ödenmeyen tedavi giderinin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ... ünvanlı hastanede gördüğü tedavi nedeniyle tahakkuk ettirilen 12.000 TL fatura bedeli ile ameliyatı gerçekleştiren doktora ödenen 5000 TL olmak üzere toplam 17.000 TL lik tedavi giderinin Kurum tarafından ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yaptırılan bilirkişi incelemesi üzerine davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de varılan bu sonuç usul ve yasaya uygun değildir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 606983080 emeklilik tescil numarası ile tescil kaydının bulunduğu, 17.3.2010 tarihli hasta sevk formu ile Osmaniye Devlet Hastanesi'nden ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Beyin ve Sinir Cerrahisi bölümüne sevk edildiği,...Devlet Hastanesi Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim dalınca tanzim edilen 28.4.2010 tarihli yazıya göre davacının 19.3.2010 tarihinde anjiyografi yapılması amacıyla Radyoloji Bölümüne yatışının yapıldığı, Doç.Dr. ...'ın konsültasyonu sonucu hastanın cerrahi tedavi gerektiren intraserebral anevrizmalarının tespit edilmesi sebebi ile 22.3.2010 tarihinde acil olarak multipl anevrizma tanısı ile ... Hastanesine sevkinin yapıldığı, ... Hastanesi'nin 11.4.2011 tarihli raporuna göre hastanın 22.3.2010 tarihinde acil olarak multipl anevrizma tanısı ile yatırılarak aynı gün operasyona alındığı, hastalığın tanısının acil ameliyatı gerektirdiğinin belirtildiği, ... Hastanesince tanzim edilen 29.3.2010 tarihli faturayura göre 12.000 TL tedavi gideri bulunduğu, ameliyatı gerçekleştiren Prof.Dr....'na 5000 TL ödeme yapıldığına dair serbest meslek makbuzu bulunduğu,Kurumca davacının tedavi giderine ilişkin talebinin SUT kapsamında olmadığından bahisle reddine karar verildiği, davacı tarafca Kurum aleyhine ... 1.İdare Mahkemesi'nde ikame edilen davanın 2010/983-840 Esas/Karar sayılı ilam ile görev yönünden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasa’nın 63.maddesi uyarınca Genel Sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmaları, hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmaları için sunulacak sağlık hizmetleri belirlemiş, 73.maddesi ile de acil haller dışında sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucularından kişilerce satın alınan sağlık hizmet bedellerinin Kurumca ödenmeyeceği, sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucularından acil hallerde alınan sağlık hizmeti bedelinin ise 72.madde gereği sözleşmeler ile sağlık hizmeti sunucuları için belirlenen bedellerin esas alınarak yararlananlara ödeneceği bildirilmiştir.

28.08.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan Genel Sağlık Sigortası İşlemleri Yönetmeliği'nin sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucularından alınan sağlık hizmeti giderlerinin ödenmesi başlıklı 53.maddesinin 2.bendinde "Sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucuları genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilere acil hâllerde sundukları sağlık hizmetlerini, Kanun'un 72 nci maddesi gereği sözleşmeli sağlık hizmeti sunucuları için belirlenen tutar esas alınarak kişilere fatura eder. Kurumca yapılacak inceleme sonrasında belirlenen tutarlar, fatura karşılığı kişilere ödenir. Sözleşmesiz sağlık hizmeti sunucuları acil hâllerde, Kanun'un 72 nci maddesi gereği belirlenen tutarlar dışında genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerden veya Kurum'dan herhangi bir fark talep edemez."

5510 sayılı Yasa uyarınca çıkarılan 2008 yılı ... ... Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği'nin 5.maddesinde de, sözleşmesi olmayan sağlık kurum veya kuruluşlarında acil tedavi bedellerinin ödenmesi yöntemi belirlenmiştir. Buna göre "(6) Sözleşmesiz sağlık kurum veya kuruluşları tarafından genel sağlık sigortalısı ve bakmakla yükümlü olduğu kişilere acil hallerde sundukları sağlık hizmetleri ile refakatçi giderleri, SUT eki “Tanıya Dayalı Ödeme Listesi” nde (EK–9) yer alması durumunda bu liste fiyatları, yer almıyorsa hizmet başına ödeme yöntemi esas alınarak kişilere fatura edilir. Kurumca yapılacak inceleme sonrasında belirlenen tutarlar, fatura karşılığı kişilere ödenir."

6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" dava şartı olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.

5510 sayılı ... Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Yasa'nın 101.maddesine göre bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür.

5510 sayılı Yasa'nın "5434 sayılı Kanuna İlişkin Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 4.maddesinin 4.fıkrasına göre "Bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır."

5510 sayılı Kanunun 101 nci maddesinde yer alan “…bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar İş Mahkemelerinde görülür.” bölümünün iptali istemiyle yapılan itiraz başvurusunda Anayasa Mahkemesi, 22.12.2011 tarih ve E: 2010/65, K: 2011/169 sayılı kararıyla iptal isteminin reddine karar vermiş ve kararın gerekçe bölümünde 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce iştirakçi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanun’a göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu

görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden ... ... Kurumu’nun tesis edeceği işlem ve yapacağı muameleler idari işlem niteliğini korumaya devam edeceğinden bunlara ilişkin ihtilaflarda idari yargının görevli olmaya devam edeceği ifade edilmiştir. Anayasa'nın 153/son maddesine göre Anayasa Mahkemesi kararları Resmi Gazetede yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesi kararları ile doktrindeki ağırlıklı görüş; Anayasa Mahkemesi kararlarının gerekçesinin de bağlayıcı olduğu yönündedir.

Öte yandan Uyuşmazlık Mahkemesinin, 9.4.2012 tarihli 2012/38 -2012-76 K sayılı yine 4.9.2012 tarihli 2012/64-83 Esas ve Karar sayılı kararında 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce iştirakçi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanuna göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden ... ... Kurumunca tesis edilen işlem ve yapacağı muamelelerin “idari işlem” ve “idari eylem” niteliğini korumaya devam edeceği, dolayısıyla, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2/1-a maddesinde belirtilen idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan iptal davaları kapsamında bulunan, emekli kamu personeli olan davacı tarafından açılan davanın, görüm ve çözümünün idari yargı yerinde görüleceği, 5510 sayılı bu Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmaya başlayanların ise 5510 sayılı Kanunun 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tabi sigortalı sayılacağı ve haklarında 5434 sayılı Kanunun değil 5510 sayılı Kanunun öngördüğü kural ve esasların uygulanacağı dolayısıyla ihtilafların da adli yargı yerinde çözümleneceği sonucuna varılmıştır.