muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6779, Karar No: 2019/2938, Tarih: 21.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6779 E.  ,  2019/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 09.04.2014 tarih, 2013/8939 Esas ve 2014/6822 Karar sayılı bozma ilamı ile "Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nin 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanıkların eylemlerinin ve yüklenen suçların yasal unsurlarının ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması," yasaya aykırı görülerek sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulduğu ve mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, aynı şekilde yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2339, Karar No: 2022/10484, Tarih: 19.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/2339 E.  ,  2022/10484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı vekili tarafından talep edilmiş, davacı vekilince duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 06.10.2021 Salı günü davacı vekili Av. Uğur Can Aktar geldi, davalı adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle iade edilen dosya ikmal edildikten sonra tekrar gelmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın davacının idaresindeki araca tam kusurlu olarak çarpmasıyla oluşan kaza sonucunda davacının yaralanıp % 5 oranında malul kaldığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada şimdilik 10,00 TL tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 22/10/2020 tarihli artırım dilekçesiyle, taleplerini 67.514,14 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; kusur ve maluliyete itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davanın kabulü ile 67.514,14 TL sürekli işgücü kaybı tazminatının 03/12/2019 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne ve UHH kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 40.160,04 TL sürekli işgücü kaybı tazminatının 03/12/2019 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine; özellikle, oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen 22/09/2020 tarihli rapordaki kusur tespitinin karara esas alınmasında bir usulsüzlük görülmemesine; karara esas alınan 05/11/2019 tarihli sağlık kurulu raporunda maluliyet belirlemesi yapılırken, hangi yönetmeliğin esas alındığı açıkça yazılmamış olmakla birlikte, kaza tarihinde yürürlükte olan 30/03/2013 tarihli Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik ve ekindeki cetvellere göre davacının maluliyet oranının usulünce belirlenmiş olmasına; davalının temerrüt tarihinin doğru biçimde tespit edilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Trafik kazasında bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak işgücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve...Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir. Bu itibarla; tazminat hesaplamasında, TRH 2010 Tablosu'nun kullanılmasında bir isabetsizlik görülmemiş olmakla birlikte, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde PMF 1931 Tablosu'nun kullanılması gerektiğine ilişkin itiraz ve kabulü nedeniyle, tazminat hesabında PMF 1931 Tablosu'nun (TRH 2010 Tablosu'ndan daha kısa ömür süresi belirlediği ve davalı lehine olduğundan) kullanılması gerekli görülmüştür.

Davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İHH tarafından da karara esas kabul edilen 21/10/2020 tarihli aktüer raporunda; 01/06/2015 tarihli ... Genel Şartları dahilinde, TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve %1,8 teknik faiz uygulanarak, işleyecek devre bakımından ise "devre başı ödemeli belirli süreli rant" formülü kullanılarak tazminat hesabı yapılmıştır. Tazminat hesaplamasında, yeni ZMSSGŞ ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK'nın 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli ranf formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir ki, İHH tarafından esas alınan rapor bu yönüyle de yeterli bir rapor değildir.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacı için, PMF 1931 Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi (davalı lehine olacak biçimde daha kısa ömür süresi belirlediği ve davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki talebiyle bağlı kalınması gerektiğinden), % 1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanmasının gerektiği dikkate alınmak suretiyle, bilirkişi raporundaki anılan kriterlere uygun hesaplama yapılan alternatif üzerinden (taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilerek) karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacının idaresindeki motorsikletle yaptığı davaya konu kaza esnasında kaskının takılı olmadığı gerekçesiyle, tazminattan % 20 oranında müterafik kusur indirimi yapıldığı görülmektedir. Oysa; davaya konu kazadan hemen sonra olaya müdahale eden kolluk güçleri tarafından düzenlenen 13/09/2017 tarihli olay yeri tutanağında, davacıya ait kaskın olay yerinde bulunduğu tespiti yapılmıştır. Bu durum karşısında, koruyucu tertibatın kullanılmaması nedeniyle davacının müterafik kusurlu sayılmasını gerektirir bir neden bulunmadığı dikkate alınıp, indirimsiz tazminata karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeyişi de bozmayı gerektirmiştir.

4-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla (tam nispi) vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; İtiraz Hakem Heyeti kararının (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı yararına, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; dosyanın hakem kararının saklanması kararını veren ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, 3.815,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalıya geri verilmesine, 19/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12437, Karar No: 2012/11489, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12437 E.  ,  2012/11489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarını tahsiline, maluliyet oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” ve "maluliyetin ve malullük aylığına hak kazandığının tespiti" davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddeleri ile 5510 sayılı Yasa'nın 25 ve 26.maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Maluliyetin ve malullük aylığına hak kazandığının tespitine yönelik dava ise yasal dayanağını 5510 sayılı Yasa'nın 25 ve 26.maddelerinden almakta olup maluliyet halinin belirlenmesi ve aylık bağlama koşullarının mahkemece araştırılması ve sağlıklı bir biçimde değerlendirilmesi zorunludur.

Maluliyetin ve malullük aylığına hak kazandığının tespitine yönelik dava ise yasal dayanağını 5510 sayılı Yasa'nın 25 ve 26.maddelerinden almakta olup maluliyet halinin belirlenmesi ve aylık bağlama koşullarının mahkemece araştırılması ve sağlıklı bir biçimde değerlendirilmesi zorunludur.

Bu durumda, hizmet tespiti ve işçilik alacakları davalarının türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı üç davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her üç davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 18/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13349, Karar No: 2018/8129, Tarih: 24.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/13349 E.  ,  2018/8129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın açılmamış sayılmasına ilişkin verilen hüküm davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili adli yardım talepli dava dilekçesi ile;davalı ...Ş. aleyhine tazminat davası açıldığını ve bu dava ile tazminat alacağına hükmedildiğini, davalı hakkında icra takibi başlattıklarını ancak davalının üzerine kayıtlı olan ... ada 2 parseldeki benzin istasyonu vasfındaki taşınmaz ile ... 1 parselde kayıtlı taşınmazın muvazaalı olarak diğer davalı şirkete devrolunduğundan bahisle tasarrufun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan deliller ve dosya kapsamına göre;18/04/2016 tarihli celsede davacı tarafın adli müzaharet talebinin reddine karar verilerek dosyanın 01/03/2016 tarihinden itibaren geçerli olarak işlemden kaldırılmasına karar verildiğinden ve üzerinden üç ay geçtiği görülmekle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; İİK'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; öncelikle 04/05/2015 tarihinde düzenlenen tensip zaptında; Dosya arasında bulunan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin... E 2014/106 K. Sayılı kararına göre davacılar lehine tazminata hükmedilmiş olduğundan adli müzaharet talebinin reddine karar verilmiş, 01/02/2016 tarihli celsede;

Davacı tarafa dava bedelini açıklamak üzere ve yapılan açıklamaya göre eksik harcı tamamlamak üzere bir ay kesin süre verilmesine, kesin süre içerisinde tamamlamadığı takdirde HMK'nın 30. Madde delaletiyle ve HMK 150 maddesi gereğince kesin sürenin bitim tarihinden itibaren dosyanın işlemden kaldırılmış sayılacağının ihtarına; 18/04/2016 tarihli celsede ise; harç yatırılmadığından; dosyanın 01/03/2016 tarihinden itibaren geçerli olarak işlemden kaldırılmasına ve son olarak da; 02/06/2016 tarihinde; dosyanın 01/03/2016 tarihinden itibaren geçerli olarak işlemden kaldırılmasına karar verilip üzerinden üç ay geçtiği anlaşıldığından davacıların davasının HMK 150/5 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmişse de, varılan sonuç mevcut delil durumu ve dosya kapsamına uygun değildir.

Davacılar vekili; mahkemenin adli yardım talebinin reddine gerekçe gösterdiği .... Asliye Hukuk Mahkemesinin ... E 2014/106 K. Sayılı davasında hükmedilen tazminat alacağını, davalı borçlu şirketten tahsil edemediğinden işbu tasarrufun iptali davasını adli yardım talepli olarak açmıştır.

Davacılar vekili; mahkemenin adli yardım talebinin reddine gerekçe gösterdiği .... Asliye Hukuk Mahkemesinin ... E 2014/106 K. Sayılı davasında hükmedilen tazminat alacağını, davalı borçlu şirketten tahsil edemediğinden işbu tasarrufun iptali davasını adli yardım talepli olarak açmıştır.

Mahkeme ise; davacıların tahsil edemediği tazminat alacaklarını gerekçe göstererek adli yardım talebini reddetmiştir. Ancak; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/181 E sayılı davasında yapılan ekonomik sosyal durum araştırmasında; Davacı ...’in kendisine ait gecekondu evde eşi ve 2 çocuğuyla ikamet ettiği, işsiz olduğu, geçimini kardeşlerinin yardımıyla sağladığı, oğlu Ali’nin lise öğrencisi olup şu anda yürüyemez durumda bulunduğu, kızının ilkokul öğrencisi olduğu ve yine diğer davacı ...’in ev hanımı ortaokul mezunu olduğu, psikolojik tedavi gördüğü, eşiyle birlikte gecekonduda yaşadığı, üzerine kayıtlı menkul ya da gayrimenkul bulunmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca; davacılar Üzerlerine kayıtlı gayrimenkul (Davacı Nazım’ın ikamet ettikleri gecekondu dışında) bulunmadığı, sigortalı olarak çalışmadıkları ve vergi dairesinde mükellefiyet kayıtlarının bulunmadığına dair evrakları da sunmuşlardır. Davacılar; Mahkemece adli yardım talebinin reddine gerekçe gösterdiği ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/181 E 2014/106 K. Sayılı davasında hükmedilen tazminat alacağını davalı borçlu şirketten karşılayamamış ve işbu tasarrufun iptali davasını da bu alacağı tahsil edemediğinden açmış olup, ayrıca hesap edilen harcın yüksek olduğu; davacıların bu bedelleri dava harcı olarak ödemesini beklemenin hakkaniyete uygun düşmeyeceği dikkate alındığında, adli yardım talebinin reddi somut olayın özellikleriyle bağdaşmamıştır.

İfade edilen tüm bu nedenlerle, davacı yanın adli yardım talebinin yasal koşulları oluştuğu dikkate alınıp HMK'nun 335 vd. maddeleri gereği adli yardım talebinin kabulü gerektiğinden mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 24/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14850, Karar No: 2012/11313, Tarih: 30.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14850 E.  ,  2012/11313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.05.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/18392, Karar No: 2015/3466, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18392 E.  ,  2015/3466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanığın her iki suçtan mahkumiyetine

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/4452 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22. Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 26/02/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.