muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2871, Karar No: 2015/8455, Tarih: 15.04.2015

1-Dava; mirasçılar arasında miras payının devri sözleşmesine dayalı TMK'nun 677. maddesi uyarınca açılan miras payı iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Davacının dayandığı 22.12.1953 tarihli "tereke taksim senedi" başlıklı adi yazılı sözleşmenin metninde "varislerden...., ..., ..., .... bizlere kalan hisselerimizi 1300 lira bedel mukabilinde diğer hissedarlar ... ve....'a satış ettik, paramızı aldık" açıklaması yer almaktadır. Anılan sözleşme TMK’nun 677 ve devamı maddeleri uyarınca miras taksim sözleşmesi olarak kabul edilemez. Bu nedenle mahkemece davanın niteliğinin miras taksim sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davası olarak değerlendirilmesi doğru olmamıştır. Davacılarca dayanılan 22.12.1953 tarihli "tereke taksim senedi" başlıklı sözleşmenin; katılan mirasçılar bakımından miras payının devri niteliğinde olduğu ve TMK 677/1 maddesi uyarınca mirasçılar arasındaki devirler için yapılan sözleşmelerin adi yazılı olarak yapılması yeterli olduğundan, geçerli bir sözleşme olduğunun kabul edilmesi gereklidir. Senet üzerindeki imzaların sahibini bağlayıp bağlamadığı hususu bu geçerliliği etkilememektedir. Senet üzerindeki imzanın sahibi tarafından inkar edilmesi halinde senet o kişi yönünden geçersiz hale gelecektir. O halde; Mahkemece, davaya konu 22.12.1953 tarihli sözleşme açısından, sözleşmenin senette imza ve parmak izleri bulunan miras payını devredenler bakımından bağlayıcı olup olmadığı yönünden inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile senede itibar edilmemesi doğru olmamıştır.

2-Diğer yandan; dosya içeriğinde mirasçılardan .... imzasını taşıyan tarihsiz "miras hissesinin temliki" başlıklı bir senedin mevcut olduğu ve senette mirasçılardan .....'ın kök muris....'dan intikal eden miras payını davacıların mirasbırakanı ...'a devrettiği yazılı olduğu halde, Mahkemece anılan senedin geçerliliği hakkında bir değerlendirmede bulunulmaması ve mirasçı .....'ın miras hissesi bakımından olumlu ya da olumsuz karar verilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekili tarafından temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMKYıun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin vekalet ücreti ve harca yönelik temyiz itirazlarının bozma sebebine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 554,40 TL peşin harcın istek halinde davacı .....'e iadesine, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5305, Karar No: 2021/7713, Tarih: 25.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5305 E.  ,  2021/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası, velâyet ve kişisel ilişki düzenlemesi ile yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece tarafların karışılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda; taraflarının karşılıklı davalarının kabulü ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacı-davalı anneye verilmesine, ortak çocukla baba arasında yatısız olarak kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzuru tehlikeye girer veya ana ve baba bu haklarını Türk Medeni Kanununun 324. maddesinin (1.) fıkrasında gösterilen yükümlülüklerine aykırı olarak kullanırlar veya çocuk ile ciddi olarak ilgilenmezler ya da diğer önemli sebepler varsa, kişisel ilişki kurma hakkı reddedilebilir veya kendilerinden alınabilir (TMK m. 324/2). Tarafların ortak çocuğu 2010 doğumludur. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, mahkemece alınan uzman raporunda davalı-davacı babanın kızı ile kişisel ilişki kurması hususunda bir engel görülmediği, çocuğun içinde bulunduğu yaş ve gelişim dönemi ile babadan uzun süreli ayrılmasının çocuk üzerinde yaratabileceği olumsuz etkiler dikkate alınarak kişisel ilişkinin düzenlenmesi gerektiği belirtilmiştir. Ayrıca kendisine kişisel ilişki hakkı tanınan davalı-davacı babanın, bu hakkını amacına aykırı olarak kullandığını kabule yeterli delil mevcut olmadığı gibi, kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzurunun ciddi olarak tehlikede olduğuna ilişkin bir delil de bulunmamaktadır. Çocuk ile ana ve babası, düzenli kişisel ilişki elde etme ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Ana ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de haktır. Kişisel ilişki sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kaldırılabilir. O halde, davalı-davacı baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişkinin daha uzun süreli ve yatılı olacak şekilde düzenlenmesine karar verilecek yerde, kişisel ilişkinin sınırlandırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 25.10.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/1043, Karar No: 2012/6246, Tarih: 19.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/1043 E.  ,  2012/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, 24.11.2008 tarihinde yüze karşı tefhim olunan hükmü, yasal süresinden sonra 02.12.2008 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2871, Karar No: 2019/1357, Tarih: 27.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/2871 E.  ,  2019/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK'nın 204/1, 43/1, 62/1, 53 maddeleri ve TCK'nın 158/1-son, 43/1, 62/1, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İstanbul Tıp Fakültesi Hastanesi Nefroloji Bölümü Transplantasyon Polikliniğinde tedavi gören hastalar için yazılan ve ... Eczanesinden karşılanan reçeteler ile ilgili olarak ... adına düzenlenmiş 23.12.2006 tarihli reçetedeki Dr....'e atfen atılı imzanın bu doktora ait olmaması, yine bu kişinin reçetede yazılı ilaçları almadığı ve ... Eczanesine hiç gitmediğine dair ihbarı ve inceleme konusu bazı reçetelerde beraber yazılmaması gereken ve hiç bir hekimin birlikte yazmayacağı sondummune ve prograf isimli ilaçların beraber yazıldığının tespiti ve de bazı reçetelerde kaşesi bulunan 3 hekimin seminer ve yıllık izin nedeni ile reçetelerin yazıldığı tarihte görevlerinin başında olmadığının tespiti üzerine reçetelerin sahte ve bu suretle kamu kurumunun dolandırılmış olduğundan bahisle olay Sosyal Güvenlik Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığına intikal etmiş, bu kurum müfettişi tarafından düzenlenen soruşturma raporuna göre; sanık ...'ün İstanbul Tıp Fakültesinde önceleri iç hastalıkları Eğitim ve Yardımlaşma Derneği bünyesinde, 14.12.2005 tarihine kadar da ...Temizlik Gıda Yemek Üretimi Tic. San. Ltd olan iş yeri sicil numaralı çalışanı olduğu ancak fiilen İstanbul Tıp Fakültesi Nefroloji Bölümü Transplantasyon Polikliniğinde sekreter olarak çalıştığı, hasta, reçete sahipleri ve hekim beyanlarına göre, transplantasyon hastaların sürekli kullandıkları, poliklinikte reçeteye yazılan miktarlarda kullanmaları ardından tükenmesi nedeniyle yazılması gereken ilaçlarını hastalara hekimlerin yoğun olduğunu gerekçe göstererek daha sonra yazdırabileceğini söyleyen sanık ...’ün , hastalara beklemelerine gerek olmadığını söyleyerek ve sağlık karnelerini alıkoyarak ilaçlarını temin ettikten sonra teslim etme şeklinde bir faaliyet içinde olduğu, ayrıca hekimlerin iş yoğunluğu ve kronik hastaların mağdur olmamaları için kaşelerinin zaman zaman görevlide kalmasına göz yumduklarının belirlendiği, Dr. ... ...in izinli olduğu dönem içerisinde bu hekim adına 10, Dr....in izinli olduğu dönem içerisinde bu hekim adına 2 ve Dr....'nın izinli olduğu dönem içerisinde bu hekim adına 7 adet reçetenin düzenlenmiş olduğunun tespit edildiği, Dr....'ya atfen düzenlenmiş gözüken reçeteler üzerinde Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenmiş 13.11.2007 tarihli bilirkişi raporuna göre reçetelerden 47'sinin Dr....'ya ait olmadığının kesin olarak tespit edildiği, İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 08.02.2010 tarihli yazısında, sanıkların eylemleri sonucunda toplam 151.158,31 TL kurum zararları oluştuğunun bildirildiği, bu şekilde tüm dosya kapsamına göre sanıkların birlikte hak sahiplerinin sağlık karnesi ve reçetelerini sahte olarak düzenleyip bu reçetelerin bedellerini katılan kurumdan almak sureti ile aynı amaçla birden çok sahte resmi belge düzenleyerek kamu kurumunu dolandırdıklarının iddia edildiği olayda;

a)Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;Nefroloji hastası olan ...'nin bilgisi dışında kendi adına ilaç alındığı ve kullanması gereken ilaçları alamadığından bahisle yaptığı şikayet üzerine soruşturma başlatıldığı, bu ilaçların İstanbul ... ilçesinde faaliyet gösteren ... Eczanesi'nden alındığı, sanıklardan ...'in bu eczanenin sahibi olduğu, sanık ...'ün ise olay tarihinde İstanbul Tıp Fakültesi Nefroloji Bölümü Transplantasyon Polikliniğinde fiilen sekreter olarak çalıştığı, ... tarafından başlatılan soruşturmada gerek incelenen belgeler gerekse kendi beyanlarına göre sanık ...'ın çalıştığı bölümde görev yapan doktorlar ...... ve ...'in izinli olduğu dönemler içerisinde adlarına birden fazla sahte reçeteler düzenlediğinin belirlendiği, bu reçetelere konu ilaçların sanık ...'in sahibi olduğu ... Eczanesi'nden alındığı, yaptırılan bilirkişi incelemesinde doktorlar adına atılan imzaların birden fazla kişinin elinden çıktığının, ayrıca basit tersimli olduklarının anlaşıldığı, tanık olarak dinlenen hasta beyanlarına göre sanık ...'ın hastalara yardımcı olma, ilaç yazdırma bahanesi ile sağlık karnelerini aldığı, bu karnelere hastaların kullandıkları ilaçlar yanında başka ilaçların da yazılmasını sağladığı, daha sonra hastalara kendi kullandıkları ilaçları vererek eksik imzalarının tamamlanmasını sağladığı, bu arada bazı doktorların güven sebebi ile kendisine teslim ettiği kaşeleri kullandığı, soruşturmanın başlamasının ardından gerek hastalara gerekse doktorlara ulaşarak onlarla konuşmaya çalıştığı, bazı ilaçları ihtiyacı olanlar için kullandığı yönünde ikrarda bulunduğu, sanığın tek başına gerçekleştirdiği bu eylemin menfaat temini için yeterli olmadığı, bir eczane ile işbirliği altında ancak menfaat temin edilebileceği ki bu eczanenin de ilaçların alındığı ... Eczanesi olduğu, her ne kadar sanıklar birbirlerini tanımadıklarını iddia etseler de dosya kapsamındaki bu beyanlarının inandırıcı olmadığı, zira ancak bir işbirliği altında menfaat temin edilebilecek bu eylemlerin birbirlerinden habersiz şahıslar tarafından gerçekleştirilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, zaten bazı hasta beyanlarının dabu iddianın aksi yönünde olduğu, sanık ... tarafından belirli eczaneye yönlendirmenin yapıldığının iddia edildiği ki ... Eczanesi'nin de hastaneye göre konumu, sahte reçete sayısı ve yapılan işlem niteliği dikkate alındığında yönlendirmenin ve işbirliğinin varlığının ortaya çıktığı, sonuç olarak sanık ...'ın nefroloji polikliniği hastalarına sahte doktor imzası ile olması gerekenden fazla ilaç yazılmasını sağlayarak sahte reçete tanzimi ile ... Eczanesinden bu ilaçların alımını sağladığı, bu işlemler sırasında sanık ..

... tarafından belirli eczaneye yönlendirmenin yapıldığının iddia edildiği ki ... Eczanesi'nin de hastaneye göre konumu, sahte reçete sayısı ve yapılan işlem niteliği dikkate alındığında yönlendirmenin ve işbirliğinin varlığının ortaya çıktığı, sonuç olarak sanık ...'ın nefroloji polikliniği hastalarına sahte doktor imzası ile olması gerekenden fazla ilaç yazılmasını sağlayarak sahte reçete tanzimi ile ... Eczanesinden bu ilaçların alımını sağladığı, bu işlemler sırasında sanık ...'in de prosedüre uygun olarak hastaları görmeden ilaç vermesi, hastaların ilaçları almak için bu eczaneye gitmemeleri, bazı ilaçların birlikte verilmesi mümkün olmadığı halde işlem yapılması karşısında diğer sanıkla fikir ve eylem birlikteliği altında hareket ettiği, sahte belgelerdeki imzaların bu sanıklarca üçüncü kişiler vasıtası ile atılmasının sağlanmasının da mümkün olduğu, sonuç olarak sahte düzenlenen reçetelerle Sosyal Güvenlik İl Kurumundan 151.158.31 TL'nin tahsil edildiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.12..2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının 14.12.2017 tarihinde dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10320, Karar No: 2016/3025, Tarih: 08.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/10320 E.  ,  2016/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların, 18 yaşını ikmal etmedikleri bazı oturumların kapalı yerine açık yapılması giderilmesi ve tekrarlanması olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK’nın “Malın değerinin az olması” madde başlığı altındaki 145. maddesinde, “Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılabileceği gibi, suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” denilmektedir.

Maddenin metnindeki tatbik mecburiyeti içermeyen “yapılabileceği gibi” ve ”vazgeçilebilir” sözcükleri hâkime tanınan takdir hakkını ortaya koymaktadır. Maddenin gerekçesinde de “Madde metninde, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılması veya ceza vermekten sarfınazar edilmesi konusunda hâkime takdir yetkisi tanınmıştır.” denilmektedir.

Dolayısıyla maddenin içeriğinden kolayca anlaşıldığı gibi, suç konusu eşyanın değerinin çok fazla olmaması, o durumun suça sürüklenen çocuklar lehine TCK’nun 145. maddesinin mutlaka uygulanmasını gerektirmez.

Öncelikle hatırlamakta yarar var ki, 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi 765 sayılı TCK’nun 522. maddesine karşılık olarak kabul edilmemiştir. Yine yürürlükteki TCK’nın 145. maddesinin hırsızlık suçunda daha az ceza gerektiren veya ceza verilmemesine yol açan nitelikte bir hâl olduğu dikkate alınmalıdır. Dolayısıyla suçun konusu, bu madde kapsamında ele alınırken suçla ilgili maddi ve manevi unsurlar belirleyici konuma sahiptir.

./...

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.11.2007 tarih 210 Esas-234 Karar; 15.12.2009 tarih 242 Esas - 291 Karar; 30.03.2010 tarih 17 Esas - 65 Karar sayılı kararları ile yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri uyarınca “malın değerin azlığı hükmü” ihlâl edilen hukukî değerden failin kastından, amacından, fiilinden ve fiil karşılığında umduğu neticeden, mağdurun zararından ve suçun işleniş şekli ile özelliklerinden bağımsız olarak, peşinen ve mutlak şekilde kazanılmış bir hak değildir.

Açıkça görülüyor ki, “suçun işleniş şekli ve özellikleri” hem ceza vermekten vazgeçilmesinde hem de cezada indirim yapılmasında gözetilmesi zorunlu bir husustur.

Açıkça görülüyor ki, “suçun işleniş şekli ve özellikleri” hem ceza vermekten vazgeçilmesinde hem de cezada indirim yapılmasında gözetilmesi zorunlu bir husustur.

Dosya kapsamından, suça sürüklenen çocukların, 01.11.2008 günü geceleyin saat 21.00 sıralarında, başka bir mağdurdan çaldıkları araç ile müştekinin market işyeri önüne hırsızlık amacıyla geldikleri, market önünde bulunan içecek dolabının zincirini esnetmek suretiyle bir kaç adet meyve suyu çaldıkları, devamında market kapısını zorlayarak içeri girdikleri, yazar kasa çekmecesine baktıkları, para bulamamaları üzerine sigara, yiyecek vs baktıkları sırada alarm çalması üzerine, içecek dolabından aldıkları bir kaç adet meyve suyu ile birlikte olay yerinden kaçmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, incelemeye konu suçun işleniş şekli ve özellikleri gözetilmeden, suça konu 2 adet meyve suyunun değerinin az olduğu gerekçe kılınarak, TCK'nın 145. maddesine sevk amacının dışında yorumlar getirilmek suretiyle suça sürüklenen çocukların mahkumiyeti yerine ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan ceza tayin edilmeden TCK'nın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yaş küçüklüğü nedeniyle indirim hükümleri dahi uygulanmaksızın, ceza tayin edildikten sonra ceza vermekten vazgeçilmesine dair yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/888, Karar No: 2012/8278, Tarih: 19.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/888 E.  ,  2012/8278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının, 380 ...için taşınmazın tüm değerinin % 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden, bu hatlar nedeniyle daha yüksek oranlarda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2- İncelenen tapu kaydından dava konusu taşınmaz üzerinde öncesinde ... lehine irtifak hakkı tesis edildiği anlaşılmakla, ilgili kurumdan buna ilişkin kayıt ve belgeler getirtilip, taşınmaz üzerinde irtifak hakkı tesis edilmesi nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün hesaplamada dikkate alınması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.