muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14815, Karar No: 2013/34466, Tarih: 23.12.2013

ç) Varsa tarafların kanuni temsilcilerinin ve davacı vekilinin adı, soyadı ve adresleri.

d) Davanın konusu ve malvarlığı haklarına ilişkin davalarda, dava konusunun değeri.

e) Davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetleri.

f) İddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği.

g) Dayanılan hukuki sebepler.

ğ) Açık bir şekilde talep sonucu.

h) Davacının, varsa kanuni temsilcisinin veya vekilinin imzası.

(2) Birinci fıkranın (a), (d), (e), (f) ve (g) bentleri dışında kalan hususların eksik olması hâlinde, hâkim davacıya eksikliği tamamlaması için bir haftalık kesin süre verir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması hâlinde dava açılmamış sayılır." denmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde davalı olarak ...Grup Anonim Şirketi ünvanlı bir şirketi göstermiştir. Ancak dava dilekçesinde bu şirketin adresi yazılmamıştır. Mahkeme davacı vekiline HMK 'nun 119 uncu maddesi gereğince bahsi geçen şirketin adresini bildirmesi için bir haftalık kesin süre vermiştir. Davacı vekili, duruşmada davalı olarak gösterilen şirketin adresini tespit edemediklerini beyan etmiştir. Bunun üzerine mahkeme HMK nun 119 uncu maddesinin son fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Ancak mahkemece dosyaya celbedilen davacı işçiye ve dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen şirketlere ait ... kayıtlarında, dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ...Grup Anonim Şirketi ünvanlı şirketin açık adresinin bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece yapılması gereken ... kayıtlarında bulunan bu adresi nazara alıp tebligat işlemlerini tamamlamaktır. Mahkemece HMK 'nun 119 uncu maddesinin son fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7987, Karar No: 2012/6648, Tarih: 20.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/7987 E.  ,  2012/6648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ..., ... Orman Ürünleri ve Yılsan İnş Gıda Su Ürünleri San.Ltd Şti vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalılardan ..., ... Orman Ürünleri ve Yılsan İnş Gıda Su Ürünleri San.Ltd Şti vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... Orman Ürünleri ve Yılsan İnş Gıda Su Ürünleri San.Ltd Şti'ne iadesine 20/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5545, Karar No: 2009/5801, Tarih: 02.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5545 E.  ,  2009/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 28.203,31 YTL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda davalılardan ...’in sorumlu olduğu borç miktarının 18.983,46 YTL olduğuna karar verildiği halde gerekçeli kararda adı geçen davalının davaya konu borcunun 16.893,46 YTL olduğuna karar verilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4845, Karar No: 2018/4482, Tarih: 20.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4845 E.  ,  2018/4482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 15.03.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17819, Karar No: 2012/11184, Tarih: 25.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/17819 E.  ,  2012/11184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... tarafından kurulması düşünülen toptancılar hal kompleksinden 57. m2 alana sahip işyerinin 20.08.1993 tarihli sözleşme ile 47.00.TL karşılığında tahsis edildiğini ancak davalı Belediyenin 30.04.2010 tarihli yazı ile bu işyerinin yapılamaması nedeniyle tahsis edilemeyeceğinin bildirildiğini ileri sürerek işyerinin dava tarihindeki değerinin ya da ödenmiş bulunan 47.00.TL' nın güncellenmiş değerinin tespiti ile şimdilik 8.000.00.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişinin ödenen 50.00.TL üzerinden denkleştirici adelet ilkesine göre yaptığı hesaplama dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki 2. bendin, davalının 3. bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyizi yönünden; Her ne kadar bilirkişi tarafından denkleştirici adalet ilkesi doğrultusunda hesaplama yapılmış ise de; mevduat faizi üzerinden yapılan hesaplamada dönem sonlarında gelen faizin ana paraya eklenerek eklenen bu miktar üzerinden yeni dönem için faiz hesaplaması yapılması gerekirken bu hususa dikkat edilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2011/17819-2012/11184

3-Davalının temyizi yönünden; Davacı, yapılması düşünülen hal binasında kendisine vaat edilen işyeri ile ilgili olarak davalı Belediyeye bölümler halinde toplam 50.00.TL ... ve bilirkişide bu ödenen miktara göre hesaplama yapmış ise de; davacı yargılama sırasında 47.00.TL üzerinden talepte bulunduğunu belirtmesi nedeniyle ancak 47.00.TL' nın denkleştirici adelet ilkesine göre güncellenmiş değerinin hesaplanması gerekirken talepten fazla olarak 50.00.TL üzerinden güncelleme yapılması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2. bent uyarınca davacı yararına, 3. bent uyarınca davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 118.50 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine ve yine peşin alınan 118.25 TL temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4071, Karar No: 2006/7092, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/4071 E.  ,  2006/7092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, kendisi için dava dışı ... ’in davalıdan temin ettiği 600 DM borç para karşılığında açık olarak düzenleyip imzaladığı senedin davalı tarafından 25.000 DM olarak doldurulmak suretiyle icraya konulduğunu, oysa aldığı borç miktarının 600 DM olup bunu da ...’ye ödediğini, davalının yüksek faizle borç veren bir kimse olup hakkında açılan ceza davası sonunda tefecilikten ceza aldığını, ileri sürerek davalıya 25.000 DM borçlu olmadığının tespiti ile maaşından kesinti yapılmak suretiyle ödediği bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, izinsiz borç para vermesi nedeniyle ceza almasının senedi geçersiz kılmayacağını, davacının iddiasını yazılı delil ile ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının aldığı borç para karşılığı açık senet verdiği, açık senedin davalı yanca doldurulmasında yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının senette yazan miktardan sorumlu olması gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı, dava dışı ...’nin aracılığı ile davalıdan temin edeceği 600 DM borç para için açık senet imzalayarak ...’ye verdiğini, ancak senedin davalı tarafından anlaşmaya aykırı şekilde 25.000 DM olarak doldurulduğu öne sürmüş, davalı ise iddiayı kabul etmemiştir. Davacının dava konusu senetle ilgili olarak Cumhuriyet Savcılığına yaptığı şikayetinde ve açılan kamu davasının yargılaması sırasında davacı ...’den 600 DM borç para aldığını, 2 ... sonra 1000

2-Davacı, dava dışı ...’nin aracılığı ile davalıdan temin edeceği 600 DM borç para için açık senet imzalayarak ...’ye verdiğini, ancak senedin davalı tarafından anlaşmaya aykırı şekilde 25.000 DM olarak doldurulduğu öne sürmüş, davalı ise iddiayı kabul etmemiştir. Davacının dava konusu senetle ilgili olarak Cumhuriyet Savcılığına yaptığı şikayetinde ve açılan kamu davasının yargılaması sırasında davacı ...’den 600 DM borç para aldığını, 2 ... sonra 1000

DM olarak ödemeyi kabul ettiğini, paranın davalı ...’dan temin edileceğini bilerek açık senet imzalayıp verdiğini bildirmiştir. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/344 esas, 2003/612 karar sayılı ilamında ise müştekiler ... ve ...’un dava konusu senetle ilgili olarak şikayeti üzerine sanıklar ... Türker ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda; “sanıkların müştekilere az bir miktar borç vererek fahiş miktar dolduracak şekilde boş senet aldıkları, parayı veren kasa durumundaki kişinin sanık ... olduğu, sanık ...’nin ise bilerek ve isteyerek aracılık ettiği ve ... ile birlikte suçu işlediği, verilen borç para ve süresi nazara alınarak icraya konulan senet miktarlarının fahiş olduğu” gerekçesiyle sanıkların izin almaksızın borç para verme eylemlerine uyan 2279 sayılı yasanın 17/1 maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır. Borçlar Kanununun 53. maddesi hükmü gereğince; Her ne kadar ceza mahkemesinin beraat kararları ile kusur ve zarar miktarlarının tespiti hususundaki kararları, hukuk hakimini bağlamaz ise de, ceza hakiminin mahkumiyet kararı ile o kararın dayanağı maddi olguların tespitine ilişkin hükmü, hukuk hakimini bağlar. Bir başka deyişle, hukuk hakimi tarafından, ceza mahkemesi kararı ile kesinleşen eylemlerin vaki olup olmadığı hukuk mahkemesinde tartışma konusu yapılamaz. Ceza mahkemesince tespit edilen maddi olgularla, hukuk hakiminin bağlı olduğu Yargıtay’ın yerleşmiş ve kökleşmiş içtihatları gereğidir. Bu nedenle, davalı hakkında açılan ve kesinleşen ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/344 esas, 2003/612 karar sayılı mahkumiyet kararının gerekçesinde yer ..., az bir miktar borç vererek fahiş miktar dolduracak şekilde boş senet aldığı kabul edilen davalı alacaklının, davacının kabul ettiği 600 DM alıp 1000 DM olarak ödemeyi kabul ettiği miktardan daha fazla miktarda alacaklı olduğunu yasal delillerle ispat etmesi gerekir. Mahkemece, davalıya delilleri sorulup değerlendirildikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken açıklanan hususun göz ardı edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 4.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9001, Karar No: 2007/17220, Tarih: 31.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/9001 E.  ,  2007/17220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından gönderilen 04.04.2007 gün 1193 sayılı yazı cevabında Ağustos 1298 tarih 6 sıra nolu kayıtla Mayıs 1307 tarih 38 sıra nolu kayıt arasındaki miktar farklılığıyla ilgili olarak 38 numaralı kaydın “düşünceler” sütununa Hasılat Defterinde yazılı ibare düşülmüş olup, evrak-ı müsbiteler mahallinde muhafaza edilip Merkeze gönderilmediğinden söz konusu kayıtla ilgili başkaca bilgi ve belgenin arşivde bulunmadığı bildirilmiş, ancak yerel Tapu Sicil Müdürlüğünce sözü edilen evrak-ı müsbiteler gönderilmemiştir. Bu sebeple, Mayıs 1307 Daimi tarih 38 (Yerel tapuda Mayıs 1307 Daimi tarih 40 numaralı) tapu kayıtların müsbite evrakının ... harflere çevrilmiş haliyle ayrı ayrı yerel Tapu Sicil Müdürlüğü ile Tapu ve Kadastro Bölge Müdürlük arşivlerinden istenmesi ve 40 dönüm yüzölçümlü tapunun hangi nedenle miktarının 120 dönüme çıkartıldığı konusunun özellikle sorulması,

2) Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından gönderilen 04.04.2007 gün 1193 sayılı yazı cevabında Ağustos 1298 tarih 6 sıra nolu kayıtla Mayıs 1307 tarih 38 sıra nolu kayıt arasındaki miktar farklılığıyla ilgili olarak 38 numaralı kaydın “düşünceler” sütununa Hasılat Defterinde yazılı ibare düşüldüğü bildirilmiş olduğundan hasılat defterinin Mayıs 1307 tarih 38 sıra nolu kayıttaki yüz ölçümün 120 dönüme çıkarıldığına ilişkin düşünceler sütunundaki notla ilgili bölümünün tasdikli bir suretinin ve hasılat defterinin ... harflere çevrilmiş halinin Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından, Yerel Tapu Sicil Müdürlüğünden ve Tapu ve Kadastro Bölge Müdürlüğünden ayrı ayrı istenmesi,

3) ... Mayıs 307 tarih 39 sıra nolu tapu kaydı ile tüm gittilerinin, ayrıca Temmuz 317 Daimi 194 sıra numaralı tapu kaydının geldileri olan Nisan 308 tarih 144, 148, 149, 154, 160, 161, 167, 168, 171 , 177, 179, 181-189 sıra nolu tapu kayıtlarının Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından istenerek,

4) Üsküdar 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/501 ve 1999/502 Esas sayılı dava dosyalarının da bulunduğu yerden getirtilip,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 31/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4462, Karar No: 2015/745, Tarih: 22.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4462 E.  ,  2015/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2010/543-2013/401

Davacı A.. Ö.. vekili Avukat Mehmet tarafından, davalı Y.. E.. aleyhine 23/12/2010 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Türkiye Binicilik Federasyonu Başkanı olduğu dönemde binicilik sporunun kulüplere ya da özel şahıs ve şirketlere ait binicilik tesislerinde yapıldığını, davalının da bu tesis sahiplerinden biri olduğunu, ancak tesisinin mevzuata göre bir tesis olmadığı gibi federasyonun denetiminde de olmadığını, davalıya yarışma verilmemesi üzerine müvekkilini küçük düşüren, aşağılayan, ifadeler kullanarak yazdığı dilekçesini birçok kuruluşa gönderdiğini, ayrıca davalının 09/04/2010 tarihinde Açık Radyo'da, 12/04/2010 tarihinde Radyo Spor'da katıldığı programda hakaret içeren sözler sarf ettiğini, 18/11/2010 tarihli TBF Genel Kurul Divan Başkanlığına hitaben yazmış olduğu iki yazıyı kulüplere ve bir kısım gazetelere gönderdiğini beyan ederek, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının, Binicilik Federasyonu yönetim ve uygulamaları sebebiyle 09/04/2010 tarihinde Radyo Spor'da ''Futbol Cafe'' programında Türkiye Binicilik Federasyonunun gelir kapısı üretmek için milli menfaat, bütçe ve ahlaki olup olmadığını gözetmeksizin kendi özel şirketleri gibi yönettikleri ile ilgili usulsüzlüklere dikkat çekerken eleştiri sınırlarının aşıldığı, 07/04/2010 tarihinde yazdığı yazıları pek çok kişiye ve Kulüplere, Gençlik Spor ve Genel Müdürlüğüne ve bazı gazetelere gönderdiği, bu dilekçelerinde Federasyonun usulsüzlüklerle itham edildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının gerek radyo programında kullandığı ifadeler, gerek çeşitli kurumlara gönderilen dilekçelerde davacının şahsen hedef alınmadığı, federasyon yönetimine yönelik ifadeler kullanıldığı, kullanılan ifadelerin eleştiri sınırları içinde kaldığı, davacının kişilik haklarına saldırı kabul edilebilecek sözlere rastlanmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davalının gerek radyo programında kullandığı ifadeler, gerek çeşitli kurumlara gönderilen dilekçelerde davacının şahsen hedef alınmadığı, federasyon yönetimine yönelik ifadeler kullanıldığı, kullanılan ifadelerin eleştiri sınırları içinde kaldığı, davacının kişilik haklarına saldırı kabul edilebilecek sözlere rastlanmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, kullanılan sözlerin eleştiri kapsamında kaldığı, kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı kabul edilerek istemin tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.