muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2481, Karar No: 2020/12803, Tarih: 16.09.2020

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Dosya kapsamında sanıkların tapelere yansıyan görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanıklara atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi aykırılık suçunu oluşturduğu, bu suçun da katalog suçlar arasında bulunmaması karşısında tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle adı geçen sanıklar yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği, anlaşıldığından, aracında 6200 karton sigara ele geçirilen Serbest Encü ile ilgili Cizre Asliye Ceza Mahkemesindeki dava dosyası araştırılıp derdest ise birleştirilmesi, kesinleşmiş olması halinde gerekirse Serbest Encu dinlenilerek sonucuna göre sanıklar ..., ... ve ...'nun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucunda hüküm kurulması,

2- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıklar eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasa’nın 3/18. son maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2.maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, CMUK'nun 325. maddesi uyarınca, bozmanın içeriğine göre temyize gelmeyen sanık ...'a sirayetine, 16/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13135, Karar No: 2015/23662, Tarih: 09.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13135 E.  ,  2015/23662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2013/170-2014/67

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19083, Karar No: 2015/29927, Tarih: 30.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/19083 E.  ,  2015/29927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;6102 sayılı TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 676/ı maddesi hükmü uyarınca bono bedeli hem yazı ve hemde rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile belirlenen bedele itibar olunur. Ancak bu kural rakam ile değer bildiren bölümde tahrifat yapılmaması halinde uygulanır. Tahrifat yapılan bölümde borçlunun bu düzeltmeyi kabul ettiğini gösterir bir paraf imzası bulunmaması halinde, anılan düzeltmenin ne amaçla yapıldığı hususu yargılamayı gerektirir. Bu halde takibe tahrif olunmayan ve kabul edilen miktar ve eklentileri için devam olunur, fazlaya ilişkin bölümün ise iptaline karar verilir. Somut olayda, dayanak bononun rakamla değer belirten bölümünde tahrifat yapıldığı bilirkişi raporuyla saptandığına göre, bononun yazı ile değer belirten bölümüne itibar edilmesi mümkün değildir. Ancak, bu durumda belirtildiği üzere senet tahrifattan önceki miktar için geçerli sayılır. (H.G.K. 14.5.2003 T. 2003/12-347E. 2003/345K) O halde, mahkemece takibin 20.000 TL üzerinden devamına karar verilmesi gerekir iken, yazılı gerekçe ile takibin tümden iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26302, Karar No: 2015/8563, Tarih: 21.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26302 E.  ,  2015/8563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı, bu itibarla davanın idari yargıda tam yargı davası olarak görülmesi gerektiği kabul edilerek yargı yolu bakımından dava dilekçesinin GÖREV yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz imar planında park alanı olarak ayrılmış ise de; taşınmaz içerisinde yapılan dere ıslah çalışması nedeniyle taşınmazdan fiilen kanal geçirildiği anlaşıldığından, taşınmazda bulunan kanalın hangi idare tarafından yaptırıldığı tespit edilip sorumlu idare davaya dahil edildikten sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8277, Karar No: 2018/3537, Tarih: 05.06.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8277 E.  ,  2018/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin maliki olduğu ... ili ... ilçesi ... Mah. Sınırları içerisinde kalan ve tapuda 1485 ada ...-...-... ve ... nolu parsellerde inşaat yapılması için davalı ... İnş. Taah. Tur. ve San. Tic. Ltd. Şti. ile arsa payı karşılığı arsa sözleşmesi yaptığını, sözleşme gereği ...-... parselleri davalılardan ...'a devrettiğini, ...-... nolu parsellerdeki kendilerine düşen yerlerin tapudan devirlerini yapabilmeleri için davalı ...'a vekalet verdiğini, davacının sözleşme gereği bütün yükümlülüklerini yerine getirmesine rağmen, davalıların edimlerini yerine getirmediğini iddia ederek 50.000 TL alacağın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesinde, davacının kendisine arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca gayrimenkullerin devri için vekalet verdiğini, satmak için vermediğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; incelenen tapu kayıtlarına göre davacının davasını yazılı belgelerle ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık arsa karşılığı inşaat sözleşmesinin ifa edilmemesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri Türk Medeni Kanunu m. 706, Türk Borçlar Kanunu m. 237, Tapu Kanunu m. ... ve Noterlik Kanunu m. 60 uyarınca resmi şekilde yapılması zorunludur. Ancak resmi şekilde aktedilmeyen sözleşmenin ifa edilmesi karşısında, geçersizliğini iddia etmek dürüstlük kuralıyla bağdaşmayacaktır.

Somut olayda tapu devirlerinin yapıldığı nazara alındığında, taraflar arasındaki sözleşmelerin geçersizliği ileri sürülemeyecektir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldıktan sonra sözleşmeye konu taşınmazın tapuda satılarak yüklenici veya onun gösterdiği kişiye devredilmesi halinde bu satımın gerçek bir satım olmadığı sözleşmenin ifası maksadıyla tapu devri niteliğinde olduğu Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır. Bu nedenledir ki sözleşmeden sonra tapu devirlerinin yapılmış olması, işbu devirlerin bir satım değil, arsa payı kat karşılığı inşaat sözleşmesinin ifası amacıyla yapıldığını gösterir. Hâl böyle olunca, mahkemece taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine ve ek sözleşmelere değer verilerek, tarafların sözleşmelerde kaynaklanan ve üzerlerine düşen edimleri ifa edip etmedikleri belirlenip, davacının iddiaları somutlaştırıldıktan sonra yeterli incelemenin yapılması ve hâsıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1366, Karar No: 2023/1204, Tarih: 23.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1366 E.  ,  2023/1204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların takip borçlusundan olan alacaklarının muvazaalı olduğunu, sıra cetvelinden pay almamaları gerektiğini ileri sürerek, davalıların cetveldeki sıralarının iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı ... Yapı İnş. ve Turzm. San. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili ile takip borçlusu arasında çeşitli tarihlerde düzenlenmiş yapım, bakım ve onarım işlerini konu alan sözleşmeler bulunduğunu, takibe konu alacağın bu sözleşmelerden kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2-Davalı Berk Altıyapı A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının takibi henüz kesinleşmediğinden sıra cetveline itiraz hakkı bulunmadığını, öte yandan, alacaklarının doğum tarihlerine göre davacı bankanın müvekkiline karşı muvazaa iddiasında bulunamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın ihtiyati haczinin, paylaşıma konu hak ediş bedelinin icra dosyasına girdiği tarihi itibariyle, henüz kesin hacze dönüşmediği, bu nedenle sıra cetveline itiraz etmekte hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davalıların alacağının muvazaalı olduğunu, her ne kadar takip borçlusunun haksız itirazı nedeniyle paylaşıma konu tutarın dosyaya geldiği tarih itibariyle ihtiyati hacizleri kesin hacze dönüşmemiş ise de ilgili mahkemede açılan dava sonucunda takibin devamına karar verildiğini ve takibin kesinleştiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davalıların alacağının muvazaalı olduğunu, her ne kadar takip borçlusunun haksız itirazı nedeniyle paylaşıma konu tutarın dosyaya geldiği tarih itibariyle ihtiyati hacizleri kesin hacze dönüşmemiş ise de ilgili mahkemede açılan dava sonucunda takibin devamına karar verildiğini ve takibin kesinleştiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sıra cetvelinin bedeli paylaşıma konu mal üzerinde satış tarihi itibariyle haczi bulunan alacaklılar dikkate alınarak düzenlendiği, somut olayda, davacı bankanın 04.01.2019 tarihinde ihtiyati haciz kararı aldığı ve uyguladığı, takip borçlusunun yetki itirazı üzerine dosyanın yetkili icra dairesine gönderildiği, paylaşıma konu tutarın icra dosyasına girdiği tarih itibariyle davacının ihtiyati haczinin henüz kesin hacze dönüşmediği, bu nedenle davacının sıra cetveline itirazda hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesinde dile getirdiği hususları temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1-Uyuşmazlık ve Hukuk Nitelendirme

Uyuşmazlık haciz sıra cetveline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369/1, 370 ve 371. maddeleri ile İİK’nın 140 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca

ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2038, Karar No: 2018/3880, Tarih: 23.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2038 E.  ,  2018/3880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık), kasten yaralama (katılan sanık ile sanık)

HÜKÜM : Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati ile katılan sanık ve sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 16.01.2013 tarihli duruşma tutanağının birinci ve ikinci sayfalarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8967, Karar No: 2017/2396, Tarih: 23.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/8967 E.  ,  2017/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, tavzih kararının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar ... ve Nurten Şahin ile davalı ... arasındaki evlat edinme davasında Karadeniz Ereğli Aile Mahkemesi'nin Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 29.02.2016 gün ve 2015/441-2016/61 sayılı tavzih kararının yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.11.2016 gün ve 2016/380791 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması talep edilmiştir.

Dava dilekçesinde, davacıların, davalı ...'i evlat edinmelerine karar verilmesini anne adının Nurten, baba adının Metin olarak kayıt ve tescil edilmesini istedikleri, Mahkemece, davanın kabulü ile davalı ...'i davacılar ... ve.... birlikte evlat edinmelerine karar verildiği, dava dilekçesinde talep edilen anne-baba adıyla ilgili bir hüküm kurulmadığı, kararın kesinleştiği, 26.02.2016 tarihli dilekçe ile davacılar vekili Nüfus Müdürlüğü açısından hükmün icrasında tereddüt oluştuğunu, bu sebeple tavzih yoluyla davalı ...'ın nüfus kaydına anne adı olarak davacı Nurten'in, baba adı olarak da davacı ...'in kayıt ve tescil edilmesi cümlesinin hükme eklenmesini istemiştir. Mahkemece tavzih talebi kabul edilmiş, hükme 6. fıkra olarak; "Evlat edinilen 56605575986 T.C .Nolu ...'in anne adının...., baba adının : Metin olarak değiştirilmesine, nüfusa kayıt ve tesciline" kararın bu şekilde düzeltilmesine karar verilmiş, iş bu tavzih kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hükümlerin tavzihi, hükmün müphem olması veya birbirine aykırı (çelişik) fıkralar ihtiva etmesi halinde, hükmün gerçek anlamının meydana çıkarılması için başvurulan bir yoldur.

HMK.m.305(HUMK.m.455)’te; “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.” denilmektedir.

Yukarıda belirtildiği gibi, açık olmayan veya çelişik fıkraları kapsayan hükümlerin açıklanması istenebilir. Yargılamanın iadesine karar verilmedikçe veya hüküm temyiz edilip bozulmadıkça, verilen hükmün değiştirilmesi mümkün değildir. Hükümlerin tavzihi de bunun bir istisnası olarak kabul edilemez. Hâkim burada hükmün başka türlü anlaşılmasını önlemek için gerçeği ortaya koymakla ödevlidir.

Tavzih, kural olarak sadece hüküm fıkrası hakkında olur. Hükmün gerekçesinin açıklanması için, tavzih yoluna başvurulamaz. Ancak, hüküm fıkrası ile gerekçe arasında bir çelişki varsa, bu çelişkinin giderilmesi için tavzih yoluna başvurulabilir....’nun 14.6.1967 gün ve 1967/9–462 E. 300 K.sayılı ilamı).

Tavzih, kural olarak sadece hüküm fıkrası hakkında olur. Hükmün gerekçesinin açıklanması için, tavzih yoluna başvurulamaz. Ancak, hüküm fıkrası ile gerekçe arasında bir çelişki varsa, bu çelişkinin giderilmesi için tavzih yoluna başvurulabilir....’nun 14.6.1967 gün ve 1967/9–462 E. 300 K.sayılı ilamı).

Hâkim, tavzih yolu ile hükümde unutmuş olduğu talepler hakkında karar verip, bunu hükmüne ekleyemez. Bunun gibi, hüküm verirken unutmuş olduğu vekâlet ücreti veya faiz hakkında tavzih yolu ile bir karar verip bunu hükmüne dâhil edemez. Aynı şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki de tavzih yolu ile giderilemez. Bütün bu anlatımlardan çıkan netice; tavzih yolu ile kesinleşmiş olan hüküm sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, cilt 5, Altıncı Baskı şehir 2001 cilt 5, s. 5270 vd.)

Yukarıdaki açıklamaların ışığında somut olay irdelendiğinde; mahkemece gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yer verilmeyen bir husus, tavzih kararı ile hüküm fıkrasına ilave edilmiştir. Mahkemece, tavzih yoluyla davalı ...'ın anne adının Nurten, baba adının Metin olarak değiştirilmesi ile nüfusa kayıt ve tescil edilmesi HMK.nun 305. maddesine uygun düşmemektedir. Zira hükmün tavzihi, verilen hükmün yeterince açık olmaması, icrasında tereddüt uyandırması yahut birbirine aykırı fıkralar içermesi halinde mümkündür. Davacıların tavzih talebinin kabulü HMK.nun 305. maddesinin aradığı şartlara uygun değildir. Hükme ilave yapılarak hükmü değiştirecek nitelikte tavzih kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.