muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6151, Karar No: 2017/13064, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6151 E.  ,  2017/13064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7502, Karar No: 2025/2315, Tarih: 21.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7502 E.  ,  2025/2315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/3496

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarından Bakırköy 2. İnfaz Hakimliğinin 22.03.2023 tarihli ve 2023/2444 Esas, 2023/2428 Karar sayılı kararıyla 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine ve tahliyesine dair Bakırköy 6. İnfaz Hâkimliğinin 10.05.2023 tarihli ve 2023/4396 Esas, 2023/4375 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün, 7456 sayılı 6/2/2023 Tarihinde Meydana Gelen Depremlerin Yol Açtığı Ekonomik Kayıpların Telafisi İçin Ek Motorlu Taşıtlar Vergisi İhdası ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 15. maddesi ile eklenen 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un Geçici 10/1. maddesi uyarınca, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesi talebinin kabulü ile anılan Hakimliğin 10.05.2023 tarihli kararının kaldırılmasına ve hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin Bakırköy 4. İnfaz Hâkimliğinin 03.10.2023 tarihli ve 2023/9783 Esas, 2023/10270 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2023 tarihli ve 2023/3496 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.10.2024 tarihli ve 94660652-105-34-3622-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2024 tarihli ve 2024/108171 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2024 tarihli ve 2024/108171 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Dosya kapsamına göre, Küçükçekmece İnfaz Hâkimliğinin 16/10/2023 tarihli kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un Geçici 10/1. maddesi uyarınca yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkındaki denetimli serbestlik tedbirinin kaldırılmasına ve açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2024 tarihli ve 2024/108171 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Dosya kapsamına göre, Küçükçekmece İnfaz Hâkimliğinin 16/10/2023 tarihli kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un Geçici 10/1. maddesi uyarınca yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkındaki denetimli serbestlik tedbirinin kaldırılmasına ve açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmiş ise de,

Hükümlünün mahkûm olduğu hapis cezasının infazı için, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2023 tarihli ve 2023/2-15267 sayılı müddetnamesine göre 05.05.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere açık ceza infaz kurumuna girdiği, şartla tahliye tarihinin 22.06.2024 olması sebebiyle Bakırköy 6. İnfaz Hâkimliğinin 10.05.2023 tarihli ve 2023/4396 Esas, 2023/4375 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği,

5275 sayılı Kanun'un Geçici 10/1. maddesinde ''..31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır..'' şeklinde düzenleme bulunduğu, anılan düzenlemenin açık ceza infaz kurumunda bulunup halen Covid-19 izninde bulunan hükümlüleri kapsadığı, hakkında 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verilenleri kapsamayacağının anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

(4) 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair kararın Bakırköy 4. İnfaz Hakimliğinin 03.10.2023 tarihli ve 2023/9783 Esas, 2023/10270 Karar sayılı karar olmasına rağmen kanun yararına bozma istem yazısında ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamenin ikinci paragrafında, "Küçükçekmece İnfaz Hâkimliğinin 16/10/2023 tarihli kararı" olarak yazılması maddi yazım hatası alarak değerlendirildiğinden, düzelttirilmesi yoluna gidilmeksizin kanun yararına bozma istemi incelenerek karara bağlanmıştır.

5. Hükümlünün, 1 yıl 15 ay 15 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 05.05.2023 tarihli ve 2023/2-15267 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 05.05.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere açık ceza infaz kurumuna alındığı ve aynı gün 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 22.06.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 10.05.2023 tarihli ve 2023/4396 Esas, 2023/4375 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

6. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, 5275 sayılı Kanunu'nun geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrasında yer alan, "......105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır." hükmü gereğince izinli sayıldığı, 5275 sayılı Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır." hükmü uyarınca izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kuruma dönme zorunluluğu olduğu görülmekte olup, dönme zorunluluğu olmadığına ilişkin kanun yararına bozma isteminde yapılan açıklama ve değerlendirmenin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır.

7. Ancak, hükümlünün izin bitim tarihinde izne gönderildiği Açık Ceza İnfaz Kurumunu telefonla aradığını ve onların yönlendirmesi ile 02.08.2023 tarihinde Güngören Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gittiğini ve orada bulunan memura Açık Ceza İnfaz Kurumu tarafından verilen belgeyi gösterip, denetimi başlatmak için geldiğini söylediğini, memurun kendisine uyap dan takip edin, biz sizi arayacağız diye söyleyip gönderdiğini ileri sürmesi karşısında, savunmasının doğruluğunun araştırılmasında zorunluluk bulunması ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.12.2023 tarihli ve 2023/3496 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.12.2023 tarihli ve 2023/3496 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/743, Karar No: 2015/7443, Tarih: 20.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/743 E.  ,  2015/7443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen dosyada şikayetçi ile asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilleri, Bakırköy 9. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8700 esas sayılı dosyasından yapılan sıra cetvelinde ilk sıradaki alacağa ilişkin aynı icra dosyasındaki haczin fekkedildiğini, bu nedenle söz konusu icra dosyasının sıra cetvelinde yer almaması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmişlerdir.

Şikayet olunan SGK vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Diğer şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre; Bakırköy 9. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8700 esas sayılı dosyasından konulan haczin 22.10.2010 tarihinde fekkedildiği, aynı gayrimenkul üzerine yeniden haciz tesis edilmediği gerekçesiyle, şikayetlerin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan SGK vekili ve birleşen dosya şikayetçisi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle birleşen dosya şikayetçisi ... isminin karar başlığında gösterilmemesi maddi hataya ilişkin olduğundan 6100 sayılı HMK'nın 304. maddesi uyarınca bu hata mahkemesince mahallinde her zaman düzeltilebileceğine göre, SGK ve ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen dosyada şikayetçi vekili ile asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının birleşen dosyada şikayetçiden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25682, Karar No: 2012/28424, Tarih: 25.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/25682 E.  ,  2012/28424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytin bahçesi, niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilerek irtifak hakkı ve pilon yeri karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Davanın kabulüne karar verildiği halde, dava konusu taşınmazda davacı payı oranında irtifak hakkı tesisine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Tapu kaydındaki hacizin bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bentler olarak sırasıyla;

(Kilis ili, ... ilçesi ... köyü 513 parsel sayılı taşınmazda Enerji Nakil hattına tekabül edecek şekilde 583,67 m² lik alanda davacının payı oranında kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü lehine İRTİFAK HAKKI TESİSİNE) cümlesinin yazılmasına,

(Hükmedilen kamulaştırmasız el atma bedeline haciz şerhinin davacı payı için konmuş ise yansıtılmasına) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15426, Karar No: 2023/2588, Tarih: 20.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/15426 E.  ,  2023/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/131 E., 2016/32 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küre Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/131 Esas, 2016/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 91 ... maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL hapisten çevrili ve 160,00 TL doğrudan adlî para cezası ile cezalandırılmasına, karar

verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.01.2021 tarihli ve 2016/142851 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; evinin çatısı çürük ve göçme tehlikesi olduğu için düşük ve devrikten temin ettiği emvalleri kullandığına, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna, dikiliden ağaç kesip kullanmadığına, fakir olduğu için cezayı ödeyemeyeceğine ve resen tespit edilecek sebeplerle temyiz talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.04.11.2015 tarihli isimsiz ihbar ile sanığın evine yakın başka bir yere gidildiğinde, sanığın evinin çatısında çalışma yapıldığının görülmesi üzerine, Küre Sulh Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarih ve 2015/93 Değişik İş kararıyla adlî arama kararına istinaden evinde yapılan arama sonucunda çatıda emvallerin monte şekilde bulunması üzerine, sanığa emvallerin nereden alındığı sorulduğunda, cevaben köy ormanlarından evin çatısını tamir etmek için, kuru ve kırık ağaçlardan 6-7 ... önce kestiğini ve çatı yapımında kullandığını, kestiği dip köklerin gösterilmesi üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.