muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4961, Karar No: 2010/3538, Tarih: 07.06.2010

. maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının revizyon gördüğü dava dışı 1039 ada 32 parsel sayılı taşınmaz gözönünde tutulmalı, tarafların tutunduğu tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri esas alınmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, tapu kayıtlarının iç içe girmesi halinde önceki günlü doğru temele dayanan hukuksal değerini yitirmeyen kayda değer verileceği düşünülmeli, bu yolla dava konusu 1040 ada 3 parsel sayılı taşınmazın taraflardan hangisinin tutunduğu tapu kaydının kapsamında kaldığı duraksamasız saptanmalı, dava konusu taşınmazın tümü yada bir bölümü dayanılan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz yada taşınmaz bölümleri yönünden yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, davalı ... ve paydaşlarının tutunduğu hazinenin taraf olduğu tescil yoluyla oluşan 27.10.1960 tarih 25 sayılı tapu kaydının doğu ve batı sınırları dere okuması nedeniyle sabit sınırlı tapu kayıtlarından olmadığı gibi, tescil ilamının krokisinin de uygulama kabiliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından yüzölçümü ile kapsamı belirleneceği hususunun gözönünde tutulması, bundan sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13, 20, 14 ve 46/1 maddesi hükümleri eşliğinde toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı hazine ve davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 07.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2748, Karar No: 2013/12882, Tarih: 25.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/2748 E.  ,  2013/12882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Patlayıcı madde bulundurma, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, silahlı terör örgütüne yardım etme, uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1) Sanık ... hakkında;

a) Patlayıcı madde bulundurma suçundan; Beraat

b) 6136 sayılı kanuna aykırılık suçundan; Beraat

c) Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan; Beraat

2) Sanık ... hakkında;

a) Patlayıcı madde bulundurma suçundan; Beraat

b) 6136 sayılı kanuna aykırılık suçundan; Beraat

c) Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan; Beraat

d) Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan; TCK'nın 188/3, 31/3, 62/1, 52/2-son, 63/1, 54/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15-18 yaş grubunda bulunan sanık ... bakımından hüküm tarihi itibariyle mahkemenin görevli olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklara yüklenen patlayıcı madde bulundurma, 6136 sayılı kanuna aykırılık, silahlı terör örgütüne yardım etme suçlarının ise sabit olmadığı kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafii ile Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkumiyete dair hükümlerin ONANMASINA, 25.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4979, Karar No: 2011/6054, Tarih: 04.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/4979 E.  ,  2011/6054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 14.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba ismi ve doğum tarihi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu kaydında baba ismi düzeltilmesi isteminin kabulüne, doğum tarihi düzeltme isteminin reddine dair verilen 14.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı kurum temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 04.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2686, Karar No: 2022/6637, Tarih: 04.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2686 E.  ,  2022/6637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04.02.2019 tarih ve 2017/376 E- 2019/27 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.02.2021 tarih ve 2019/886 E- 2021/107 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şahsın 2015/92206 başvuru sayılı "Şekil+FARMAPOL" ibareli marka başvurusuna 2013/79390 sayılı "şekil+KARMAPOL" ibareli mesnet markaya dayalı yayına itiraz ettiklerini, itirazın reddedildiğini, karara itiraz ettiklerini, bu itirazın da dava konusu 2017-M-6645 sayılı YİDK kararıyla reddedildiğini, 3. sınıftaki malların aynı olduğunu, dava konusu marka başvurusunun ayırt edici olmadığını, markaların benzer olduğunu, emsal kararlar bulunduğunu, davalının kötü niyetli olduğunu belirterek; dava konusu 2017-M-6645 sayılı YİDK kararının iptalini ve dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şahsın cevap vermediği görülmüştür.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalının 2015/92206 başvuru sayılı "şekil+FARMAPOL Medikal Kozmetik Sanayi ve Tic. Ltd. Şti." ibareli markası ile davacının 2013/79390 sayılı "şekil+KARMAPOL" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, başvurunun kötü niyetli yapıldığının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, her iki tarafın markalarının kapsamlarındaki 3. sınıf mallar aynı ise de, tarafların markaları arasında ibareler yönünden çok önemli farkların bulunduğu, farklı harfler ve şekil unsurları ile görsel ayırt ediciliğin sağlandığı, şekil ve renkler ile ters "A" harfi gibi ayrıntılardaki farklılıkların dikkat çekici olduğu, taraf markaları arasında anlamsal benzerliğin de bulunmadığı, dolayısıyla somut olayda mahkemece 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka başvurusuna dair TPMK YİDK Kararının iptaline ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne ilişkindir. Mahkemece davalının 2015/92206 numaralı "şekil+FARMAPOL Medikal Kozmetik Sanayi ve Tic. Ltd. Şti." ibareli markası ile davacının 2013/79390 numaralı "şekil+KARMAPOL" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, başvurunun kötü niyetli yapıldığının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesince, her iki tarafın markalarının kapsamlarındaki 3. sınıf mallar aynı ise de, tarafların markaları arasında ibareler yönünden çok önemli farkların bulunduğu, farklı harfler ve şekil unsurları ile görsel ayırt ediciliğin sağlandığı, şekil ve renkler ile ters "A" harfi gibi ayrıntılardaki farklılıkların dikkat çekici olduğu, taraf markaları arasında anlamsal benzerliğin de bulunmadığı, dolayısıyla somut olayda 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir. Ancak 556 sayılı KHK’nin 8. maddesi hükmü uyarınca, taraf markalarının karıştırılma ihtimalinin değerlendirilmesinde davacı markası ile hükümsüzlüğü talep edilen davalı markası bütünsel olarak karşılaştırılmalı, ortalama hedef tüketici kitlesinin markaların görsel, sesçil ve kavramsal özellikleri ile markaların ayırt edicilik özellikleri bütünsel bakış açısı ile ele alınmalıdır. Davacının "şekil+KARMAPOL" ibareli markası ile hükümsüzlüğü talep edilen davalı “şekil+FARMAPOL Medikal Kozmetik Sanayi ve Tic. Ltd. Şti." markasına bütünsel açıdan bakıldığında ortalama tüketiciyi yanıltacak düzeyde bir benzerlik olduğu, markalar arasında iltibas riskinin doğabileceği kabul edilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin kabulüyle kararın açıklanan nedenlerle BOZULARAK KALDIRILMASINA karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8569, Karar No: 2017/6326, Tarih: 14.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8569 E.  ,  2017/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Sistemi'nden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 05/07/2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10971, Karar No: 2014/14045, Tarih: 17.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10971 E.  ,  2014/14045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2012/496-2014/203

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 38,20 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacıda ilk kez 12.01.1993 tarihli raporla meslek hastalığı ve buna bağlı olarak %12,10 oranında sürekli işgöremezlik tespit edildiği, bu orandaki sürekli işgöremezlik nedeniyle dava açılarak manevi tazminat alındığı, 26.09.1994 tarihinde iyileştiğine, 26.02.1997,20.07.2011,22.03.2012 tarihlerinde de sağlam olduğuna ilişkin raporların bulunduğu, Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 22.03.2012 tarihli raporlarıyla bunun doğrulayan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 15.06.2012 ve Adli Tıp Kurumu 3. ihtisas Kurulunun 19.07.213 tarihli raporlarına göre meslek hastalığı sonucu % 38,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık % 12,10 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle dava açılarak manevi tazminat alınmış bulunmasına göre %38,20 oranındaki sürekli iş göremezlik nedeniyle manevi tazminatın takdiri sırasında artma miktarının mı, yoksa iyileşme gerçekleşip sonradan yeniden ortaya çıkan %38,20 oranındaki sürekli iş göremezliğin tamamının mı dikkate alınması gerektiğine ilişkindir. Meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının artması durumunda her artmanın ayrı bir olay olarak değerlendirilerek artama tarihinden itibaren artan miktar için öncekinden bağımsız olarak ayrıca tazminata hak

kazanılacağı Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir. Somut olayda her ne kadar %12,10 oranındaki sürekli iş göremezliğin iyileştiği ve sonradan meslek hastalığının yeniden ortaya çıkması nedeniyle %38,20 oranında sürekli iş göremezliğin belirlendiğine ilişkin raporlar mevcut ise de, yeni bir hastalık söz konusu değildir. Gerek %12,10 ve gerekse %38,20 oranındaki sürekli iş göremezliğe neden olan hastalık aynı hastalıktır. Hal böyle olunca %12,10 için tazminatın alındığı da sabit bulunmasına göre, mevcut durumun artmadan kaynaklı fark maluliyet nedeniyle tazminat istemi gibi değerlendirilerek, %26,20 için tazminatın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Kabule göre de, mülga B.K'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin olayın özelliklerini göz önünde tutarak manevi zarar adı ile zarar görene verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesin de takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde % 38,20 oranın tazminatın belirlenmesinde esas alındığında bile davacı yararına hüküm altına alınan 30.000,00-TL manevi tazminatın fazla olduğu açıkça belli olmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25341, Karar No: 2016/10873, Tarih: 30.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25341 E.  ,  2016/10873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1)Kamulaştırmasız el atma davalarında; bilirkişi heyetinin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 15.maddesindeki usul ve esaslara göre tayin edilip keşif yapılması gerekirken, yasaya aykırı surette ayrıca üç kişilik bilirkişi heyeti ile inceleme yapılarak hazırlanan iki kişilik eksik rapora göre hüküm kurulması,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla dava konusu taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin tesbit edilmesi ve bundan sonra enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir. Bilirkişi kurullarınca böyle bir inceleme ve işlem yapılmadığı gözetilmeden,hükme elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17125, Karar No: 2017/24175, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17125 E.  ,  2017/24175 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.