muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/528, Karar No: 2019/5920, Tarih: 09.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/528 E.  ,  2019/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2018 tarih ve 2017/101- 2018/127 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/9, maddeleri gereğince hapis cezası ile mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi,

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri gereğince hapis cezası ile mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelemesinde;

Toplanan diğer deliller suçun sübuta erdiği hususunda vicdani kanaatin oluşması için yeterli olup, şüpheye yer bırakmamış olması karşısında; sanığın Bylock kullanıp kullanmadığının tespiti için Bylock tespit ve değerlendirme raporunun beklenmemesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddi ile hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelemesinde;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

TCK'nın 62/2. maddesinde takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilmiş olup; dosya kapsamına göre geçmişte suç işlediği tespit edilemeyen ve duruşma tutanaklarına olumsuz hali yansıtılamayan, soruşturma aşamasında suçun açığa çıkmasına yardımcı olacak şekilde ifade veren, sanık hakkında beyanından dönmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak yok ise de; dosya kapsamına uygun bulunmayan yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...’nin bozma nedeni, tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9032, Karar No: 2007/9459, Tarih: 11.06.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/9032 E.  ,  2007/9459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Ankara 5. İş Mahkemesi

Tarih                : 30.03.2006
Yargıtay — Esas No: 2016/14640, Karar No: 2017/219, Tarih: 04.01.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/14640 E.  ,  2017/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün sanığın yüzüne karşı verilmiş olması karşısında, temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 04/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4735, Karar No: 2021/24325, Tarih: 13.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/4735 E.  ,  2021/24325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar ... ve ...'un hükümleri sanık sıfatlarıyla temyiz ettikleri, sanıklar ... ve ...'un da temyiz isteminin reddine dair ek kararları temyiz etmedikleri belirlenmekle, dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına ilişkin 21/04/2016 tarihli ek kararın temyizi yönünden,

Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibarıyla hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

2-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına ilişkin 21/04/2016 tarihli ek kararın temyizi yönünden ise,

Karar duruşmasında hazır bulunan sanık ...'in, usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 01/12/2015 tarihinde bulunduğu temyiz isteminin reddine ilişkin 21/04/2016 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediği,

Anlaşıldığından, Yerel Mahkemece verilen 21/04/2016 tarihli ayrı ayrı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararlara yönelik sanıklar ... ve ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak Yerel Mahkemenin redde ilişkin ek kararların ONANMASINA, 13/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4415, Karar No: 2024/7465, Tarih: 12.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/4415 E.  ,  2024/7465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/955 E., 2023/1538 K.

KARAR : Bozma sonrası davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacılar ..., ... ve ...'ün babaları ...'in, ... Ağa Bini Mehmed Vakfı'nın galle fazlasına müstehik evlat olduğu ileri sürülerek davacıların da vakfın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulü ile davacıların ... Ağa Bini Mehmed Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiş, hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; galle fazlası için batın şartı olduğu ve davacılara göre ön batında vakıf evladı bulunduğu gerekçesi ile istinaf isteminin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin davanın reddine dair kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 14.12.2022 tarihli ve 2021/1233 Esas, 2022/10261 Karar sayılı ilamı ile; "...batın şartının tevliyet için öngörüldüğü, galle fazlası için batın şartının bulunmadığı, iç batın olarak adlandırılan vakıf evladı olan anne/baba hayatta ise kendi evlatlarına pay verilmemesinin şart koşulduğu, vakıf evladı olan anne/babanın vefat etmesi durumunda ise hissesinin kendi evlatlarına dağıtılmasının öngörüldüğü, davacıların vakıf evladı olan babaları ...'nun dava tarihinden önce 2014 yılında vefat ettiği anlaşılmakla davalı ... vekilinin istinaf isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. " gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak davanın kabulü ile, davacıların Kayseri'de kurulu ... Ağa Bini Mehmed Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak davanın kabulü ile, davacıların Kayseri'de kurulu ... Ağa Bini Mehmed Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; yapılan araştırma ve inceleme yetersiz olduğu, davacıların müteveffa vakıf evladının kan bağı bulunan mirasçısı olması, kendisinin de galleden istifade eden vakıf evladı oldukları anlamına gelmeyeceği, arz ve izah edilen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7531 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5900, Karar No: 2022/3745, Tarih: 03.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5900 E.  ,  2022/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; sanık hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün . Ceza Dairesi’nin 08.05.2013 tarihli 2013/3298 Esas, 2013/10382 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ihbarda bulunulduğu dava konusu olayda; sanığın işyerinde beraber bira içtiği çocuk mağduru, başka bira şişelerinin var olduğunu söyleyerek suça konu binanın kömürlüğüne getirdiği ve ekmek bıçağını mağdura yönelterek üzerindekileri çıkarıp vermesini istediği, telefon ile toplam 50 TL parasını alıp yağmaladıktan sonra sesini çıkarmamasını söyleyip, bıçak zoruyla önce binadan çıkarıp, sonra olay yerinden belirli bir müddet yürüterek dere kenarına kadar götürmek suretiyle atılı suçu işlediği anlaşılmakla; sanığın 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-a,f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10333, Karar No: 2014/8532, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10333 E.  ,  2014/8532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13182, Karar No: 2021/1185, Tarih: 08.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/13182 E.  ,  2021/1185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu bakımından suç tarihinin en aleyhe kabulle “31/12/2008” olduğu, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu bakımından ise suça konu faturaların en son 2008 yılı Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle, suç tarihinin “25/01/2009” olduğu, mahkemece karar gerekçesinde ve hüküm fıkrasında sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarından ayrı ayrı söz edildiği halde tek bir ceza verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçların Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanık hakkında 2009 takvim yılında bir adet sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin sahibi olduğunu 2008 yılında eşinin kanser tedavisi görmesi nedeniyle Elmadağ'da açtığı iş yerine ilişkin olarak ... ve ... isimli kişilere vekaletmane verdiğini, muhasebecisinin kendisi uyarması üzerine bu kişilerin sahte fatura düzenlediğini öğrendiği beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Dosyada fotokopisi bulunan 28/02/2008 tarihli fatura aslının, kullanan şirketten veya vergi dairesinden de sorulmak suretiyle temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; sanığın savunmasında ismi bildirilen ... ve ... isimli kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2- ... ve ...'nın da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanığın ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturadaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturadaki yazı ve imzaların sanığa ya da ... ve ...'ya ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturayı kullandığı belirlenen mükellef hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturayı kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturayı hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Varsa şirket muhasebecisinin tespiti ile CMK 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılıp tanık sıfatıyla dinlenerek, sanığı tanıyıp tanımadığının, muhasebe işlemlerinin yürütülmesinde kiminle muhatap olduğunun, kimin talebi üzerine şirketin muhasebesini tutmaya başladığının, şirket işlerini fiilen kimin yürüttüğünün sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

5- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçundan temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin hüküm fıkrasında, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b olarak gösterilmesi gerekirken, “TCK'nin 359/b-1” olarak hatalı gösterilmesi yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13347, Karar No: 2015/10177, Tarih: 07.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/13347 E.  ,  2015/10177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisi geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacıların murisinin hayatını kaybettiği 24.07.2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasının iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, kazanın meydana geldiği aracın işverence temin edilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıların murisi ....'in davalı şirkete ait ..... sici numaralı .... inşaatı işyerinde 1.11.2008 tarihinden itibaren kaza tarihi 24.07.2012 tarihine kadar beton santrali operatörü sıfatı ile sigortalı olarak çalıştığı, olay günü davacılar murisi ve sürücü ............. adlı işçilerinde bulunduğu, işleteni .... olan .... Plakalı araçla .... Bucağı .... Deresi mevkkiinde seyir halinde iken araç sürücüsü ....'in aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu, tek taraflı ölümlü ve yaralamalı trafik kazası meydana geldiği, kaza sonrası davacıların muris ...., araç sürücüsü ...., ..............'in hayatlarını kaybettikleri, ..... ve .... adlı işçilerin ise yaralandıkları, 15.2.2013 tarihli müfettiş raporuna göre olayın iş kazası olarak kabul edilmediği, araç sürücüsü .... mirasçılarının davalı şirket aleyhine açtıkları tazminat dosyasının Dairemizce onanarak kesinleştiği, araç işleteni ....'nin Kurum müfettişine verdiği beyanında, kazanın gerçekleştiği .... Plakalı aracın davalı şirketle yapılan sözlü anlaşmaya göre hafta içi mesai saatlerinde şirket emrinde olacağının kararlaştırıldığı, olaydan bir gün önce ....'in kendisini arayarak ramazan ayı olması hasebi ile akşamları mesai bitiminden sonra birkaç arkadaşı ile evlerine gidip sabahları şantiye alanına geri dönmek için aracı kiralamak istediğini, bunun üzerine kendisinin de aracı ....'e kiraladığını belirttiği anlaşılmaktadır.

Zararlandıncı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı öncelikle Kurum tarafından tespit olunacak bir husustur. Kurumun bir olayı iş kazası kabul etmemesi durumunda ilgililer işverenin yanında Kurumu da hasım göstererek iş kazası tespit davası açabilirler.

5510 Sayılı Yasanın 13/1-e maddesine göre "sigortalının, işverence sağlanan taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında "uğradığı kaza işkazasıdır. Bu yasal düzenleme ile 506 Sayılı Yasanın 11/A-e maddesinden farklı olarak toplu taşımaya ilişkin sınırlamadan uzaklaşılmış olup, artık işçi bireysel olarak bir taşıt ile işin yapıldığı yere gidip gelirken zararlandırıcı olaya maruz kalırsa bu olay işkazası kabul edilecektir.

5510 Sayılı Yasanın 13/1-e maddesine göre "sigortalının, işverence sağlanan taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında "uğradığı kaza işkazasıdır. Bu yasal düzenleme ile 506 Sayılı Yasanın 11/A-e maddesinden farklı olarak toplu taşımaya ilişkin sınırlamadan uzaklaşılmış olup, artık işçi bireysel olarak bir taşıt ile işin yapıldığı yere gidip gelirken zararlandırıcı olaya maruz kalırsa bu olay işkazası kabul edilecektir.

Somut olayda, işleteni .... olan kazanın meydana geldiği .... Plakalı aracın kazadan bir gün önce sürücü ....'e kiralandığının ve kaza tarihinde araç içerisinde toplam onüç işçinin bulunmasına rağmen taşıtın işveren şirketce sağlanmadığının kabulünün hayatın olağan akışına uygun olmadığı, işleten ile davalı şirket arasında aracın şirket işlerinde kullanılması amacı ile sözlü anlaşma olduğu, kazanın davalı şirketce sağlanan taşıt ile işin yapıldığı yere gidip gelirken meydana geldiği ve aynı kazada vefat eden araç sürücüsü .... mirasçıları tarafından açılıp Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen tazminat dosyasının işbu dosyada kuvvetli delil olduğu dikkate alınmadan olayın işkazası olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; olayın iş kazası olduğunun tespitine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.