muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8221, Karar No: 2016/222, Tarih: 13.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/8221 E.  ,  2016/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Tüm dosya kapsamına göre, Tekirdağ 1 nolu F Tipi Yüksek Güvenlik Cezaevinde hükümlü olarak kalan sanığın, sağlık görevlisi ile görüştürülmediği gerekçesiyle, uzun süre oda kapısını vurduğu, bu nedenle kapının içe çöktüğü, duvar sıvalarının ve tuğlalarının döküldüğü, sanığın bu suretle kamu malına zarar vermek suçunu işlediği gerekçesine dayanan mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın ve müdafisinin eksik incelemeye ve sübuta ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,hükmün ONANMASINA, 13.01.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4364, Karar No: 2013/6772, Tarih: 04.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4364 E.  ,  2013/6772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün düzelterek onanmasına ilişkin Dairemizin 20.02.2013 gün ve 2013/56 Esas, 2013/940 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR –

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine, müvekkilinin alacaklı olduğu 2009/1043 sayılı takip dosyasından konulan haczin, sıra cetvelinin ikinci sırasında pay ayrılan şikayet olunan .... Bankası A.Ş.'nin haczinden önce olmasına rağmen müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasına pay ayrılmadığını ileri sürerek, alacaklarının birinci sıraya alınarak sıra cetvelinin düzeltilmesi talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taşınmaz üzerine şikayetçinin alacaklı olduğu 2009/1043 sayılı takip dosyasından 03.03.2009’da haciz konulduğu, tarafların takiplerinden sonra borçlu şirket tarafından iflasın ertelenmesi istemli açılan dava kapsamında borçlu hakkındaki takiplerin durmasına karar verildiği, durdurma kararı süresince hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin işlemeyeceği, şikayetçi vekilinin 03.03.2009 tarihli haczinin düştüğü zannıyla 17.05.2011’da yeniden haciz talep etmesinin ilk haczi ortadan kaldırmayacağı, şikayet olunanın haczinin sonraki tarihli olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/1043 Esas sayılı dosyasının birinci sıraya alınarak düzeltilmesine dair verilen kararın şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 2013/56 Esas, 2013/940 Karar sayılı ve 20.02.2013 tarihli ilamıyla, hüküm bölümünün ikinci paragrafında yer alan “... İcra Müdürlüğü'nün 2009/1043 Esas sayılı dosyasının birinci sıraya alınarak düzeltilmesine'' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “iptaline” yazılması suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1426, Karar No: 2015/2795, Tarih: 22.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1426 E.  ,  2015/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın, şikayetçinin iş yerine giderek kendisini icra müdürünün oğlu olarak tanıttığı ve traktörünün yolda kaldığını söyleyerek, ertesi gün babasının ödeyeceğini söyleyerek şikayetçiden 41 TL para almak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda, sanığın savunması, şikayetçinin anlatımı, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

2-Hapis cezasının yanında hükmedilen temel gün adli para cezası, para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

3-Sanık hakkındaki hapis cezasının yanında hükmedilen 25 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den para cezasına çevrilirken sanığın 500 TL adli para cezası ile cezalandırılması yerine 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmedilmesi hususları,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "25 GÜN" ve "2.000 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve " TCK nun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL den hesaplanarak 80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1350, Karar No: 2016/12023, Tarih: 03.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1350 E.  ,  2016/12023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Dosya kapsamından, 27/05/2015 tarihli hükmün davalı ... Otel. Tur. Tic. Ltd. Şti. adına Av....'e tebliğ edildiği ancak adı geçen vekilin ... Otel. Tur. Tic. Ltd. Şti'nin vekilliğinden 28/05/2009 tarihinde istifa ettiği, bu haliyle adı geçen davalıya yapılan gerekçeli karar tebliğinin usule uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Usule uygun bir şekilde gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı asil ... Otel. Tur. Tic. Ltd. Şti'ne yöntemince gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28612, Karar No: 2014/2028, Tarih: 06.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28612 E.  ,  2014/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

1- Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... Ticaret Sicil Memurluğunun 01.12.2011 gün ve 15994 sayılı yazısına göre, sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığından sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... Yaşar hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, 14.11.2011 ve 28.12.2011 tarihli zabıta araştırmasına ve kayıtlı olduğu ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 11.11.2011 gün ve 30471 sayılı yazısı ile de 31.12.2010 tarihi itibariyle resen terk işleminin yapıldığının bildirilmesine göre unsurları oluşan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3708, Karar No: 2022/6213, Tarih: 23.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3708 E.  ,  2022/6213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : KarşılıklıBoşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası talebi hakkında verilen karar, erkek yararına hükmolunan manevi tazminat, kendi tazminat taleplerinin reddi ve iştirak nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı- davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının İlknur'a yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.23.06.2022(Per.)
Yargıtay — Esas No: 2017/9008, Karar No: 2018/4350, Tarih: 07.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9008 E.  ,  2018/4350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Rize Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.03.2017 gün ve 2015/140 Esas, 2017/54 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 18.08.2016, 05.10.2016, 22.02.2017, 15.03.2017 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından, duruşmada on beş yaşından küçük mağdurun velayet hakkına sahip annesi ... ile babası ...’ın, sanıktan şikayetçi olup davaya katılmalarına rağmen yokluklarında kurulan hükümlerin duruşmada beyan ettikleri son adresleri yerine doğrudan mernis adreslerine gönderilerek Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatların usulsüz olduğu ve aynı şekilde Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen ilk derece mahkemesi hükmüyle ilgili istinaf yoluna başvuran hukuk müşaviri......’ın başvurusuyla ilgili olarak Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 6284 sayılı Kanun uyarınca Bakanlığın davaya katılmasına ve vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen gerekçeli kararın anılan hükümle ilgili kanun yollarına başvurma hakkı bulunan Bakanlık yetkilisine tebliğ edilmediği anlaşıldığından, öncelikle ilk derece mahkemesince kurulan hükümlerin katılanlar ... ile ...’a ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükmün ise katılan Bakanlık müşaviri......’a tebliğiyle tebligat parçalarının eklenip, adları geçenler tarafından hükümlerle ilgili kanun yollarına başvurulduğu takdirde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3426, Karar No: 2008/4296, Tarih: 17.10.2008

7. Hukuk Dairesi 2008/3426 E., 2008/4296 K.

**7. Hukuk Dairesi 2008/3426 E., 2008/4296 K.**

**- BASİT YARGILAMA USULÜ

- DERNEĞİN KENDİLİĞİNDEN SONA ERMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 87 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 36 ]

- 5253 S. DERNEKLER KANUNU [ Madde 18 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 73 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay C. Başsavcılığı tarafından istenilmekle raportör üyenin açıklamaları dinlendi. Evrak okundu. Gereği görüşüldü:

Valilik İl Dernekler Müdürlüğünün 20/6/2006 tarihli 19065 sayılı yazıları üzerine 4721 sayılı T.M.K.nun 87. maddesi gereğince davalı derneğin kendiliğinden dağılmış sayılmasına mahkemece karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dava T.M.K.nun 87. maddesi hükmü gereğince davalı derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespiti davasıdır. Dosyanın incelemesinde İstanbul Valiliği İl Dernekler Müdürlüğünün talep yazısı üzerine anılan mahkemece esasa kaydedilen davanın dosya üzerinden yapılan inceleme ile sonuçlandırıldığı görülmüştür.

5253 sayılı Dernekler Kanununun 18/1 maddesinde "bu kanunla ilgili olarak Hukuk Mahkemelerinde bakılacak davalarda basit yargılama usulü uygulanır.'' denilmektedir. Dernekler Kanununun 36. maddesinin son cümlesinde ise "sözü edilen kanunda hüküm bulunmayan hallerde 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun hükümleri uygulanacağı" öngörülmüştür.

Sözü edilen yasal düzenlemeler gereğince Dernekler Kanunu ile ilgili hukuk davalarında duruşma yapılması ve yargılamanın basit usule göre gerçekleştirilmesi ve sonuçlandırılması gerekmektedir.

Davanın dosya üzerinde inceleme yapılarak karara bağlanması konusunda mahkemeye takdir hakkı tanınmamıştır. Ayrıca HUMK 73. maddesine göre de "istisnalar haricinde hakimin her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdaafalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremeyeceği" kabul edilmiştir.

Hal böyle olunca Yargıtay C. Başsavcılığının HUMK'nun 427/6 maddesine dayalı kanun yararına bozma isteminin açıklanan sebeplerle kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA,

Kararın onaylı bir örneğinin Adalet Bakanlığınca Resmî Gazete’de yayınlanmak üzere onaylı bir örneğinin de Yüksek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, dava dosyasının yerel mahkemesine gönderilmek üzere Yüksek Yargıtay Başsavcılığına gönderilmesine 17/10/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1491, Karar No: 2018/4850, Tarih: 12.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/1491 E.  ,  2018/4850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı, yıpranma prim farkı alacağı, yasal ilave tediye farkı alacağı, akdi tediye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin geçici işçi statüsünde çalışmakta iken, 2001 yılında daimi kadroya alındığını ve bu surette çalışmasını emekli olana kadar sürdürdüğünü ancak daimi kadroya alındığı tarihe kadar çalışmış olduğu sürelerin dikkate alınmaması sebebiyle intibakının yanlış yapıldığını belirterek geçici işçi statüsünde çalıştığı sürelerinde dikkate alınması suretiyle derece ve kademesinin tespit edilmesini ve söz konusu yanlış intibak sebebiyle oluşan bir kısım fark işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını ayrıca ilgili dönem Toplu İş Sözleşmesi ve Ek Protokollere göre davacının intibakının yapılarak işe başlatıldığını, davacının emekli olmasından sonraki Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden faydalanmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kadroya geçmesiyle birlikte yeni çalışma şartlarını suskun kalarak zımni olarak kabul ettiğini ve uzun yıllar boyu anılan şartlara tabi olarak çalıştıktan sonra geçmiş dönemin ücret intibakını talep etmesinin iş hukuku ilkeleri ile bağdaşmadığını, 2013 yılında Toplu İş Sözleşmesinde yapılan düzenlemeden önce davacının emekli olması sebebiyle söz konusu düzenlemeden faydalanamayacağını, işveren ile Türk İş Sendikası arasında imzalanan 26.10.2000 tarihli protokol uyarınca davacının konumunda bulunan geçici işçilerin mevcut ücretleri üzerinden sürekli işçi kadrosuna geçirilecekleri açık ve özel olarak belirtildiğinden davacının geçmişe yönelik taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle; davacının kadroya geçirilmeden evvelki çalışmalarının çalışma süresine dahil edilmesi suretiyle derece ve kademesinin belirlenerek eğer var ise fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozma sonrası kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozma sonrası kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkânsız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak” tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinin tam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği, işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda, işçinin birçok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hakimin taktirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.