muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/330, Karar No: 2006/312, Tarih: 26.12.2006

Bozma nedenleri;

5271 sayılı Yasanın 223 üncü maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise, 309. maddenin 4.fıkrasının (a) bendi uyarınca; kararı veren hâkim veya mahkemece gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verilecektir. Bu halde yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi, davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için, verilecek hüküm veya kararda, lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyecektir.

Mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin olması halinde ise, anılan fıkranın (b) bendi uyarınca kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilecek, ancak bu halde verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacaktır.

Davanın esasını çözen mahkûmiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulmasında ise, (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, "tekriri muhakeme" yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyecektir.

4'üncü fıkranın (d) bendi gereğince bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirmesi halinde, cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmesi halinde ise bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesince doğrudan hükmedilecektir. Bu halde de yargılamanın tekrarlanması yasağı bulunduğundan, Yargıtay ceza dairesince hükmün bozulması ile yetinilmeyip, gereken kararın doğrudan ilgili daire tarafından verilmesi gerekmektedir.

İnceleme konusu olayda, mal beyanında bulunmama eylemi nedeniyle borçlunun İİY'nın 349 ve 350. maddeleri hükümlerine aykırı olarak duruşmalı inceleme yöntemine uyulmayarak evrak üzerinde yapılan değerlendirme sonucunda 5358 sayılı Yasa ile değişik 337. maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmesi savunma hakkının bütünüyle ortadan kaldırılması sonucunu doğurduğundan yasaya mutlak aykırılık oluşturmakta ve kararın bu nedenle bozulmasını gerektirmektedir. Ancak CYY'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi kapsamındaki bu bozma nedeni Yerel Mahkemece yeniden yargılama yapılmasını gerektirdiğinden ve varlığı saptanan hukuka aykırılık ceza verilmemesi sonucuna ulaştırır nitelik taşımadığından cezanın çektirilmemesine karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır. Unutulmamalıdır ki; 5271 sayılı CYY.nın 309. maddesi uygulamasında, suçu ya da kabahati sabit olan ve eylemi cezai yaptırımı gerektiren kişi hakkında herhangi bir usulî nedenle "cezanın çektirilmemesine" karar verebilmek olanağına yer verilmemiştir. Bu itibarla, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının bu gerekçelerle kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 12.10.2006 gün ve 4762-7769 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 12.10.2006 gün ve 4762-7769 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Adalet Bakanının isteminin kabulü ile S... İcra Ceza Mahkemesinin 08.03.2006 gün ve 62-61 sayılı kararının CYY'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca YASA YARARINA BOZULMASINA,

4- Mahkemesince İİY'nın 349 ve 350. madde hükümlerine uygun olarak yeniden yargılama yapılmasını teminen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 26.12.2006 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2614, Karar No: 2017/1388, Tarih: 15.11.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2614 E.  ,  2017/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "menfi tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 30.04.2015 gün ve 2013/1297 E. 2015/688 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 30.03.2016 gün ve 2015/7293 E. 2016/2545 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 05.04.2017 gün 1610-668 sayılı; 24.05.2017 gün 1265-1005 sayılı kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece " Bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya münderecatı gözetilerek icra hukuk mahkemesinde verilen kararın deliller toplanmadan verilmiş olduğu ve kesin hüküm niteliğinde bulunmadığı gözetilerek önceki kararda direnilmesine," denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 15.11.2017 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33, Karar No: 2016/2882, Tarih: 10.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/33 E.  ,  2016/2882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 16/12/2015 tarihli E.2015/22941, K.2015/35977 sayılı kararının ilk paragrafında kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK'nin 87/1-c yerine TCK'nin 89/1-c olarak yazılmasının, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görüldüğünün belirtilmesine rağmen; aynı sebebin, 2 numaralı bozma sebebi olarak da yazıldığı anlaşılmakla, karara sehven yazılan “Kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK'nin 87/1-c yerine TCK'nin 89/1-c olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.” ibaresinin karamızdan çıkartılması suretiyle kararımızın DÜZELTİLMESİNE, DİĞER YÖNLERİNİN AYNEN BIRAKILMASINA, isteme uygun olarak 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1466, Karar No: 2011/24663, Tarih: 30.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1466 E.  ,  2011/24663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müteselsil basit zimmet suçundan hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2009 gün ve 2009/20 Esas, 2009/65 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Müteselsil basit zimmet suçundan verilen 06.03.2002 günlü ilk mahkümiyet hükmünün dairemizce onanarak kesinleşmesinden sonra, 5237 sayılı TCK.nun yürürlüğe girmesi ve Yalvaç C.Başsavcılığının 01.06.2005 tarih 2005/162 ilamat sayılı yazısı ile uyarlama kararı verilmesinin istenmesi üzerine duruşma açılmadan 02.06.2005 tarih ve 2001/48 Esas, 2002/10 sayılı Ek Kararla 5237 sayılı TCK.nun lehe düzenleme içermesi gerekçesiyle cezasının yeniden belirlenmesine karar verildiği, duruşma dışı verilmiş olsa dahi davanın esasını çözmesinden dolayı temyizi kabil olan bu kararda kanun yolunun yanlış gösterildiği, süresi, mercii ve şeklinin ise gösterilmediği bu haliyle hükümlüye tebliğ edildiğinden dolayı henüz kesinleşmediği, bilahare hükümlünün verdiği 03.03.2009 günlü dilekçe üzerine daha önce uyarlama kararı verildiği gözetilmeden yeniden duruşma açılarak kurulan son 23.12.2009 tarihli hükmün ise hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, usulüne uygun yapılacak tebligat üzerine temyiz vaki olursa ilk uyarlama karar üzerinde temyiz incelemesi yapılabileceği anlaşıldığından, evvela 02.06.2005 tarihli uyarlama kararına kanun yolunu, süresini, merciini ve şeklini doğru olarak gösteren meşruhat düşülerek kanun yoluna başvurma hakkı olanlara yeniden tebligat yapılması suretiyle anılan usulsüzlüğün giderilmesi, bilahare tebellüğ belgelerinin ve verdikleri takdirde temyiz dilekçelerinin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9163, Karar No: 2022/2445, Tarih: 23.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9163 E.  ,  2022/2445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece; bozma sonrası yapılan yargılamada, davacının talep ettiği sürelerin hizmet cetveline işlendiği gerekçesiyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilmiş ise de; dosya içeriğinde, mevcut hizmet cetveline rastlanmadığı görülmüştür. Eldeki davaya konu ile ilgili, davacı kurumdan davacının şahsi sigortalılık dosyasının ( işe giriş bildirgesi güncel hizmet cetvelinin) sorularak cevabi yazının ve ilgili kayıtların mevcut dava dosyası içerisine eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12540, Karar No: 2018/11415, Tarih: 21.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12540 E.  ,  2018/11415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14061, Karar No: 2023/738, Tarih: 01.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14061 E.  ,  2023/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2017/1202 Esas, 2017/12441 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2017/1202 Esas, 2017/12441 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 09.10.2017 tarihli ve 2017/1202 Esas, 2017/12441 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2017/577 Esas, 2022/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağrılaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sübuta ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü katılanın işletmekte olduğu lokale, arkadaşları olan tanıklar ....'nın geldikleri, tanıkların alkol aldıktan sonra katılandan kendilerini pazartesi pazarı olarak bilinen...Mahallesinde bulunan pazar yerine bırakmasını istedikleri, bunun üzerine katılanın kendisine ait araçla tanıkları pazar yerine getirdiği, midesi bulanan tanık ...'nın araçtan kusmak için inmesi üzerine katılanın yardım amacıyla araçtan indiği, bu sırada katılan ile aralarında önceye dayalı husumet bulunan sanığın olay yerine gelerek, olaydan sonra ele geçirilemeyen av tüfeği ile katılanın ayaklarına doğru birden fazla el ateş ettiği ve olay yerinden uzaklaştığı, katılanın sağ ayağından hayati fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkiler nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık suçlamayı inkar etmiştir.

2. Sanık suçlamayı inkar etmiştir.

3. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuştur.

4. Tanıkların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

5. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Hitit Üniversitesi Çorum Eğitim ve Araştırma Hastanesinin, 25.12.2013 tarihli ve 40600303 sayılı;

"...Sağ ayak ateşli silah yaralanması. 1,2,3 metatars açık kırığı. Medial ve orta kuneiform kemik açık kırıkları mevcut. Ortopedi açısından bu haliyle;

1.Yaralanması basit tıbbi müdahale ile iyileşmez.

...

10. Kemik kırıklarının hayati fonksiyonlarına etkisi (6) altı derece ağırdır..."

Şeklinde görüş içeren adlî raporu dava dosyasında mevcuttur.

6. Sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

7. Sanığın ve tanık...'nın olay tarihinde kullandıkları cep telefonu numaralarına ait HTS kayıtları, Olay Yeri İnceleme Raporu, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün, 01.10.2013 tarihli Uzmanlık Raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

8. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sübut

Sanık her ne kadar suçlamayı ısrarla inkar etmiş, tanıklar katılanı yaralayan kişiyi görmediklerini belirtmiş iseler de katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarında kendisini yaralayan kişinin sanık olduğunu belirtmesi, ayrıca olaydan sonra tanıkların sanığa yardım etmek için kendisini olay yerine götürdüklerini öğrendiğine, tanık...'nın yol boyunca telefon ile konuştuğuna, olay yerine geldiklerinde de telefon ile konuşmaya devam ettiğine dair beyanlarının bozma ilâmı sonrasında getirtilen HTS kayıtları ile doğrulanması karşısında, sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile dosyada mevcut deliller ile hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesair

1. Sanığın güncel adlî sicil kaydında tekerrüre esas mahkûmiyet hükmünün bulunmaması ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi karşısında, hükmün gerekçesinde yer alan "... sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıka kaydının bulunduğu anlaşılmakla..." ve "...ve 58 " şeklindeki ibarelerin sehven yazıldığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2022 tarihli ve 2017/577 Esas, 2022/244 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8785, Karar No: 2019/710, Tarih: 06.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/8785 E.  ,  2019/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 11.11.2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4612, Karar No: 2014/13784, Tarih: 04.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4612 E.  ,  2014/13784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONAMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15085, Karar No: 2010/22461, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15085 E.  ,  2010/22461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.