muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13680, Karar No: 2015/37943, Tarih: 04.03.2015

8) Sanık ..., mağdur ...’a yönelik olayında, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçunda, sanık ....’nun mağdurlara yönelik olaylar gerçekleştirdikten sonra evinde yapılan aramada ruhsatsız bir adet tabanca ve 8 adet merminin ele geçirildiği, bu durumda sanık ... hakkında 6136 Sayılı Yasaya Muhalefet suçundan bir kez hüküm kurulması gerekirken her bir olay için ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

9) Sanıklar .... ve ... hakkında suç örgütüne üye olmak suçunda;

a) Sanık....’nun iddianame konusu yapılmayan (9) olay olarak belirtilen mağdur ....’in kız arkadaşı nedeniyle sanıklar .... ve ..... tarafından darp edilmesi ve (17) nolu olay olarak sanık ....'in mağdur ....'yi darp etmek için bir araya gelmeleri ve daha sonra bundan vazgeçtikleri olaylar dışında sanığın örgüt üyesi olduğunu gösteren kesin inandırıcı deliller açıklanıp gösterilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b)Sanık ....’nun (7) nolu olay olarak belirtilen ...otele ateş edilmesi olayında, telefon dinlemelerinde, olay sonrası sanık ....’ya karakola yapılan şikayetler konusunda bilgi vermesinin dışında, başka bir davranışı olmayan örgütün faaliyeti çerçevesinde ve/veya sanık ....'nun emir ya da talimatı ile hareket ettiğini gösteren kesin inandırıcı deliller açıklanıp, gösterilmeden, örgüt üyesi olduğunun benimsenmesi,

c)Sanık .....’un ise (6) nolu olay olarak belirtilen ve beraat kararı verilen atılı suç dışında, sanığın emir ve talimatla hareket ettiğine ilişkin delillerin neler olduğu gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

d)Sanık ...’un dava konusu yapılmayan (6) nolu olay olarak belirtilen ve beraat kararı verilen martı otele yönelik iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçuna iştirak ve dava konusu yapılmayan (9) nolu olay olarak belirtilen mağdur ..’in kız arkadaşı nedeniyle sanıklar ... ve ... tarafından darp edilmesi olaylarında, sanık ....'un diğer sanıklar .... ve ...'in emir ve talimatı ile hareket ettiğine ilişkin delillerin neler olduğu gösterilmeden, dava konusu yapılmayan ve beraat kararı verilen olaylara dayanılarak yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyete esas alınması,

e)Sanık ....’in dava konusu yapılmayan (2) nolu olay olarak belirtilen ...’nun darp edilmesi şeklinde anlatım' dışında sanığın emir ve talimatla hareket ettiğine ilişkin delillerin neler olduğu gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

f)Sanık ....’in, sanık ... ile yapmış olduğu telefon görüşmesinde ...’nun “fotoğraf makinası al” dediği, bu sözün başlıbaşına silah olduğuna ilişkin ve sanığın emir ve talimatla hareket ettiğine ilişkin delillerin neler olduğu gösterilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

10) Sanıklar ..., ve ....’un örgtüte yardım etmek suçunda;

f)Sanık ....’in, sanık ... ile yapmış olduğu telefon görüşmesinde ...’nun “fotoğraf makinası al” dediği, bu sözün başlıbaşına silah olduğuna ilişkin ve sanığın emir ve talimatla hareket ettiğine ilişkin delillerin neler olduğu gösterilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

10) Sanıklar ..., ve ....’un örgtüte yardım etmek suçunda;

a)Polis memuru olan sanık .....’ın kendisinden borç para aldığı sanık ....’ya (7) nolu olay olan ... otele ateş edilmesi olayından sonra yaptığı telefon görüşmesinde, sanık ....’nun ifade vermeye geleceğini söylediği, sanık....’nun gerekli yardımı görmeyeceğini anlaması üzerine bu kez vermiş olduğu 500 TL’yi istemesi şeklindeki olayda; sanık ....’ın görevi ile bağdaşmayacak şekilde borç alması dışında örgüte yardım ettiğine dair delillerin karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Sanık ....’nin dinleme kayıtlarından sanık ..... ile yapmış olduğu görüşmede, “demir” kelimesinin silah olduğuna dair delillerin neler olduğu ve bunu temin etmekle, örgüte ne şekilde yardım ettiği, denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

c)Sanık ...’nin, sanık .... ile yapmış olduğu görüşmede, sanık ...’in kendisine motor alınmasını istediği, motor sözünün silah olduğuna ve sanığın silah temin ederek örgüte yardım ettiğine ilişkin denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

d) Sanık ...’un sanık .... ile yapmış olduğu görüşmede, kendisine “demir parçası” istediği “demir parçası”sözünün silah olduğuna ve sanığın

bunu temin ederek örgüte ne şekilde yardım ettiği, denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının, sanıklar ... ve savunmanları ile sanıklar..... savunmanlarının ve sanıklar ..... ve ...’nun temyiz dilekçelerinde, sanık .... savunmanları avukat ... ve...’in duruşmada ileri sürdükleri tüm itiraz ve savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 04.03.2015 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ..nın katıldığı oturumda, sanık .. savunmanları Avukatlar ... ve ....’in yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/14003, Karar No: 2014/18582, Tarih: 23.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/14003 E.  ,  2014/18582 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhtiyati haciz isteyen ...vek.Av.... ile ihtiyati haczin kaldırılmasını isteyen ... vek.Av.... aralarındaki ihtiyati haczin kaldırılması talebi hakkında .....Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 05.06.2014 gün ve 2013/101 Esas sayılı kararın ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Somut olayda, ihtiyati haciz kararına 13.1.2009 tarihinde yapılan itiraz, 21.1.2009 tarihinde reddedilmiştir. Bu karardan sonra görülmekte olan itirazın iptali davası sırasında ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını isteyen vekili tarafından 12.5.2014 tarihinde ihtiyati haczin kaldırılması talep edilmiş, istemin kabulüyle ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesi üzerine de söz konusu ihtiyati haczin kaldırılması kararı davacı (ihtiyati haciz isteyen) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin incelenmesine geçilmeden önce ön sorun olarak bu kararın temyiz kabiliyetinin olup olmadığının incelenmesi gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK’nun) “İhtiyati haciz kararı” başlıklı 258’inci maddesi “İhtiyati hacze 50 nci maddeye göre yetkili mahkeme tarafından karar verilir. Alacaklı alacağı ve icabında haciz sebepleri hakkında mahkemeye kanaat getirecek deliller göstermeye mecburdur.-Mahkeme iki tarafı dinleyip dinlememekte serbesttir." hükmünü taşımakta iken; bu hükme 17.07.2003 gün ve 4949 sayılı Kanunun 60’ıncı maddesiyle “İhtiyati haciz talebinin reddi halinde alacaklı kanun yoluna başvurabilir.” şeklindeki son fıkra eklenmiştir.

Yukarıda açıklanan değişikliğe paralel şekilde İİK'nun 265’inci maddesi “İhtiyati haciz kararına itiraz” başlığını taşımakta iken, anılan 4949 sayılı Kanun ile başlığı “ihtiyati haciz kararına itiraz ve temyiz” olarak değiştirilmiş; ayrıca madde metninde yapılan değişikliklerin yanı sıra, “İtiraz üzerine verilen karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Yargıtay bu başvuruyu öncelikle inceler ve verdiği karar kesindir. Temyiz, ihtiyati haciz kararının uygulanmasını durdurmaz.” şeklindeki son fıkra eklenmiştir.

İİK’nun 258’inci maddesi ihtiyati haciz isteminde yetkili mahkemeyi ve esasları düzenlemekte, istemin reddi halinde alacaklının kanun yoluna başvurabileceğini öngörmektedir. İİK’nun 265’inci maddesi ise, ihtiyati haciz isteminin kabulü halinde, borçlunun ve üçüncü kişilerin bu karara itiraz edebilecekleri, itiraz üzerine verilen karara karşı temyiz yolunun açık bulunduğu, Yargıtay'ın temyiz incelemesi üzerine vereceği kararın da kesin olacağı hükmünü taşımaktadır. Dolayısıyla, 258’inci madde ihtiyati haciz isteminin reddi halinde alacaklının; 265’inci madde ise, bu istemin kabulü halinde borçlunun ve menfaatleri ihlal edilen üçüncü kişilerin başvurabilecekleri kanun yollarını düzenlemektedir. Bunun dışındaki hâller için taraflara kanun yoluna başvurma hakkı tanınmamıştır.

Yargılama sırasında ihtiyati haczin kaldırılması istemleri hakkında verilen kararlara karşı da kanun yoluna başvurulabileceğinin kabul edilmesi ve bu şekilde kanunda yer almayan bir kuralın içtihat yoluyla konulması yorum kuralları ile bağdaşmaz. Nitekim 17.07.2003 gün ve 4949 sayılı Kanunun 60’ıncı maddesiyle “İhtiyati haciz talebinin reddi halinde alacaklı kanun yoluna başvurabilir.” şeklindeki İİK’nun 258’inci maddesine eklenen son fıkranın gerekçesinde “Maddeyle, mahkemece ihtiyatî haciz talebinin reddi hâlinde alacaklıya temyiz yoluna başvurma olanağı sağlanmıştır. Böylece Kanunun 257 nci maddesinde belirtilen ihtiyatî haciz sebeplerinin mevcudiyeti konusunda mahkemelerce kullanılan takdir yetkisine yargısal denetim olanağı getirilmek suretiyle uygulamada yeknesaklığın sağlanması ve hak arayanlar arasında eşitliği bozucu çözümlerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.” denilerek, bu hükümle sadece ihtiyati haciz isteminin reddine dair karara karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüştür. İİK’nun 258’inci maddesinde yapılan değişikliğe paralel şekilde 4949 sayılı Kanun ile İİK’nun 265’inci maddesinin son fıkrasına yapılan eklemenin gerekçesinde de “…“Maddede, borçlunun veya üçüncü kişinin yaptığı itiraz üzerine yargılama yapıp karar veren mahkemenin bu kararına karşı temyiz yoluna başvurulabileceği belirtilmiş ve konunun ivediliği nedeniyle başvurunun Yargıtayca öncelikle ve kesin olarak sonuçlandırılacağı hükme bağlanmıştır. Ayrıca uygulamada ortaya çıkabilecek duraksamaları gidermek amacıyla, ihtiyatî haciz kararına itiraz üzerine verilen karara karşı temyiz yoluna başvurulması hâlinde bu başvurunun ihtiyatî haciz kararının uygulanmasını durdurmayacağı hükme bağlanmıştır.” denilerek, sadece “ihtiyati haciz kararına yapılan itiraz hakkında verilen kararın” temyiz edilebileceği öngörülmüştür.

Türk Medeni Kanun’unun 1’inci maddesine göre, “Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır.” Yukarıdaki bentlerde sözüyle ve özüyle açıklanan ihtiyati hacze ilişkin İİK’nun 258 ve 265’inci maddelerine aykırı bir uygulama yapılmasına imkân veren bir yorum kuralı bulunmamaktadır. Kanunun açık hükmüne aykırı bir yorum, ancak bu konuda teknik bir gerekçe sunulması hâlinde mümkün olup, bunun dışındaki bir nedenle kanunun açık hükmüne aykırı şekilde karar verilemez. Kanun koyucunun ihtiyati hacze ilişkin tüm kararlara karşı kanun yolunu açmasına yasa yapma tekniği bakımından bir engel olmadığı dikkate alındığında, kanunda yer almayan bir kuralın içtihat yoluyla konulması yorum kuralları ile bağdaşmadığı gibi kanuna aykırı yorum sayılır.

Yukarıda yapılan açıklamalardan ve İİK’da değişiklik yapan 4949 sayılı Kanun’un anılan hükümlerinin gerekçelerinden açıkça anlaşıldığı üzere, kanun koyucu ihtiyati hacze ilişkin kararlara karşı başvurulabilecek kanun yollarını açıkça ve ayrıntılı şekilde düzenlemiştir. Diğer ve tamamlayıcı bir anlatımla İİK’nun 258’inci ve 265’inci maddelerinde yer alan kanun yollarına ilişkin düzenlemelere göre ihtiyati hacze ilişkin her türlü karara karşı tüm kanun yolları da açık değildir. İİK’nun 258’inci maddesinde ihtiyati haciz isteminin reddine dair kararlara karşı temyiz ve karar düzeltme yolu açık iken, İİK’nun 265’inci maddesine göre ihtiyati hacze itiraz üzerine verilen kararlara karşı sadece temyiz yolu açıktır (HGK 15.10.2008 T, 2008/19-626 E, 2008/629 K ;HGK, 05.12.2007 T, 2007/11-977 E., 2007/935 K; HGK, 23.11.2005 T, 2005/11-576 E, 2005/638 K). İlk derece mahkemeleri tarafından verilen nihai kararların temyiz edilebileceğine dair HUMK’un

427’nci maddesinin 1’inci fıkrasındaki genel ilke, ihtiyati haciz kurumu bakımından tamamen kaldırılmamış, sadece İİK’nun 258’inci ve 265’inci maddelerinde sınırları çizilen bir alanda bu ilkeye istisna tanınmıştır. İstisnanın konusu dışına çıkmaması gerektiğinden ve ihtiyati hacze ilişkin kararların nihai karar niteliğinde olmadığı da açık olduğundan, temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35852, Karar No: 2018/11701, Tarih: 07.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/35852 E.  ,  2018/11701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili i davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekcesine göre, bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde değildir.Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

1-Bozma sonrası taşınmazın davalılar payına isabet eden bedeli 159.003,50 TL olarak belirlenmiş olup, bozma öncesi bedelin 203.328,93 TL olarak belirlenmiş olması nedeniyle bedele ilk karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Davacı idareye iadesine karar verilen bedelin infazı zorlaştırıcı şekilde hüküm fıkrasında açıkca gösterilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

A) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan (karar tarihine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (ilk karar tarihi olan 26.05.2015 tarihine) ibaresinin yazılmasına,

B) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan (fazla kısmın davacıya iadesine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (davacı idarece fazla bloke edildiği anlaşılan 44.325,43 TL nin davalılarca bankadan çekilmiş ise davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine, çekilmemiş ise davacı idareye iadesine) cümlesinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11766, Karar No: 2018/8875, Tarih: 17.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11766 E.  ,  2018/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait okulda İngilizce Öğretmeni olarak 5580 sayılı Kanun kapsamında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ve ek ders ücretlerinin ödenmediğini, ayrıca 5580 sayılı Kanunun 9. maddesine göre ödenmesi gereken öğretime hazırlık ödeneğinin de ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile birlikte ek ders ücreti ve öğretime hazırlık ödeneğinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, belirli süreli iş sözleşmesinin sona ermesi sebebiyle kıdem tazminatına hak kazanılamayacağını, davacının haftalık çalışma saatinin otuz saat olduğunu ve ek ders ücreti alacağı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ek ders ücretinin hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı ödenmeyen ek ders ücretlerinin hüküm altına alınmasını talep etmiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda talebin kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ücret bordrolarında ek ders ücreti tahakkuklarının bulunduğu, ancak bunların aylık ücret miktarı olan 2.339,70 TL içerisinde ödendiğinin anlaşılması sebebiyle mahsubun mümkün olmadığı belirtilmiştir. Ancak, dosyada bulunan ücret bordroları incelendiğinde, bordroda bulunan ‘aylık ödemeler’ ile ‘yan ödemeler’ toplamından oluşan ücretin davacının temel ücreti olan 2.339,70 TL’yi oluşturduğu, bu miktarın dışında davacıya fazla mesai adı altında ek ders ücreti ödendiği anlaşılmaktadır. (Aynı miktar bordronun sol tarafında ek ders ücreti, sağ tarafında fazla mesai olarak ifade edilmektedir). Anılan ödeme mahsup edilmeden sonuca gidilmesi yerinde değildir. Bordrolarda fazla çalışma adı altında tahakkuku bulunan ödemelerin, aylık miktarlar itibariyle, hesaplanan ek ders ücretinden mahsubu yapıldıktan sonra belirlenecek ek ders ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3-Davacının talep edebileceği ek ders ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Davacının talep edebileceği ek ders ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 20.09.2010-17.06.2011 tarihleri arasında hak kazandığı toplam ek ders ücreti tutarının brüt 9.452,00 TL olduğu sonuç ve kanaatine varılarak, dava dilekçesinde talep edilen 1,786,00 TL brüt ek ders ücreti hüküm altına alınmış ve fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da, davacının 20.09.2010-28.01.2011 tarihleri arasında haftada 25 saatten 18 haftalık ek ders ücreti karşılığının 4.275,00 TL olduğu, 14.02.2011-18.02.2011 tarihleri arasında haftada 25 saatten 1 haftalık ek ders ücreti karşılığının 237,50 TL olduğu, 21.02.2011-17.06.2011 tarihleri arasında haftada 26 saatten 20 haftalık ek ders ücreti karşılığının ise 4.940,00 TL olduğu belirlenmiştir. Ne var ki, davacı tarafından keşide edilen 06.09.2011 tarihli ihtarnamede, “01.09.2010-31.12.2010 tarihleri arasında verilen ayda 47 saat, 4 ayda toplam 188 saat ek ders karşılığı olan 1.786,00 TL’nin ödenmediği ifade edilerek, 188 saatlik ek ders ücreti tutarı olan 1.786,00 TL’nin ödenmesi aksi halde yasal yollara başvurulacağı” ihtar edilmiştir. Davacının bu talebi kendisi yönünden bağlayıcıdır. Mahkemece davacının ihtarnamesinde bildirdiği miktar ile bağlı kalınarak göz önüne alınarak değerlendirme yapılması ve sınırlı olarak karar verilmesi gerekirken, gerekçede alacağın tamamı brüt 9.452,00 TL olarak belirlenmek suretiyle, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması isabetli olmamıştır.

Yukarıda belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17554, Karar No: 2017/7378, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17554 E.  ,  2017/7378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.