muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4049, Karar No: 2023/6272, Tarih: 19.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/4049 E.  ,  2023/6272 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/50 E., 2015/1012 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2015 tarihli ve 2014/50 Esas, 2015/1012 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte Orhangazi Mahallesi Adnan Menderes Bulvarı No 133/B adresinde işlettiği Ulus Oto Kiralama isimli işyerinde 9 çift plaka ele geçirildiği, Emniyet Genel Müdürlüğü Adana Kriminal Polis Laboratuvarında yapılan incelemesinde bu plakalardan 46 E 2332 sayılı plakanın sahte olup olmadığının tespit edilemediği, ... ve ... sayılı plakaların sahte olduklarının, ... sayılı plakanın aldatma yeteneğinin bulunmadığı, ... sayılı plakanın ise aldatma yeteneğinin bulunduğu ayrıca yapılan araştırmada .... sayılı plakanın düşümünün yapılmasına rağmen bulundurulduğu sanığın dört defa resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Sanık atılı suçu kabul etmemiştir.

2. Sanık atılı suçu kabul etmemiştir.

3. Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 18.06.2013 tarihli ve 2013/353 sayılı uzmanlık sayılı raporunda özetle; 46 E 2332 sayılı 2 adet araç tescil plakasının üzerinde basılı bulunan soğuk mühür izinin yapılan incelemelerinde orjinal olup olmadıkları hakkında görüş bildirmenin mümkün olmadığı; ... sayılı 2 adet araç tescil plakasının üzerinde basılı bulunan soğuk mühür izinin laboratuvarlarına mukayese için gönderilen aynı içerikli orjinal soğuk mühür izinin basıldığı mühür ile oluşturulmadıkları ve mührün sahte olduğu; ... harf ve rakam gruplarından oluşan 2 adet araç tescil plakası üzerinde gerçekleştirilen mühür izi sahteciliğinin, yapılacak kontrolde dikkati çekmeyeceği cihetle aldatma kabiliyetini haiz olduğu; ... sayılı 1 adet araç tescil plakasının yapılan incelenmesinde, üzerinde basılı bulunması gereken Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonu içerikli soğuk mühür izinin bulunmadığı, bu nedenle inceleme konusu ... sayılı 1 adet araç tescil plakasının sahte olarak oluşturulduğu, araçlara takılmak suretiyle kullanılması halinde sahteciliğinin ilk bakışta kolaylıkla anlaşılmayacağından aldatma kabiliyetini haiz olduğu, ancak yapılacak kontrol ve tetkiklerde kolaylıkla dikkati çekeceği cihetle aldatma kabiliyetini haiz olmadığı bildirilmiştir.

4. Mahkeme davaya konu plakaları incelemiş ve Adli emanetten gönderilen ...sayılı iki adet,...sayılı iki adet...sayılı iki adet,... sayılı iki adet, ... sayılı iki adet,...sayılı iki adet olmak üzere toplam 12 adet plakanın ekspertiz raporuna göre sahte olmadıkları, ... sayılı iki adet plakanın ise sahte olup olmadığının ekspertiz raporuna göre tespit edilemediğinin bildirildiği, geriye kalan ... sayılı iki adet plaka ve ... sayılı bir adet plakanın incelenmesinde... sayılı plakaların üzerlerinde soğuk mührün bulunduğu, ilk bakışta sahteliğinin kolaylıkla anlaşılamadığı ve aldatma kabiliyetini haiz olduğu, ... sayılı plakanın ise üzerinde soğuk mührün bulunmadığı ve sahteliği ilk bakışta kolaylıkla anlaşıldığından aldatma kabiliyetini haiz olmadığı zapta geçirilmiştir.

5. Mahkeme yapılan yargılama sonunda; iddianameye konu bir kısım plakaların sahte olmadıkları, sahte olan plakaların ise farklı tarihlerde yapıldığına dair kesin delil bulunmadığı, bu haliyle sanıkların eylemleri bir bütün halinde tek bir "resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturduğu ve sübut bulduğu kabulü ile alt sınırdan mahkûmiyet hükmü kurmuştur.

IV. GEREKÇE

5. Mahkeme yapılan yargılama sonunda; iddianameye konu bir kısım plakaların sahte olmadıkları, sahte olan plakaların ise farklı tarihlerde yapıldığına dair kesin delil bulunmadığı, bu haliyle sanıkların eylemleri bir bütün halinde tek bir "resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturduğu ve sübut bulduğu kabulü ile alt sınırdan mahkûmiyet hükmü kurmuştur.

IV. GEREKÇE

Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2015 tarihli ve 2014/50 Esas, 2015/1012 Karar sayılı sanık hakkında kurulan hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.10.2015 tarihli ve 2014/50 Esas, 2015/1012 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12081, Karar No: 2020/1242, Tarih: 12.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/12081 E.  ,  2020/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Dairemizin 25.06.2019 tarihli yazısı ve 04.11.2019 tarihli tekit yazısı ile, incelenmesi gerekli bulunduğundan; asıl takip dosyası olan İstanbul 12. İcra Müdürlüğünün 2014/22047 Esas sayılı dosyasının aslının tüm belgeleri ile noksansız olarak temin edilerek gönderilmesi istenilmiş ise de, yazımıza bugüne kadar cevap verilmediği ve dairemiz yazı gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmakla,

İstanbul 12. İcra Müdürlüğünün 2014/22047 Esas sayılı dosyasının aslının tüm belgeleri ile noksansız olarak temin edilip eklenmesinden sonra ve yeni bir yazışmaya neden olunmaması için belirtilen eksikliklerin mahkeme hakiminin denetiminden geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7427, Karar No: 2023/359, Tarih: 08.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7427 E.  ,  2023/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2017/164 Esas, 2021/391 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2022 tarihli ve 2022/738 Esas, 2022/983 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebebi

Suç vasfının hatalı belirlendiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Menderes ilçesi ... Mahallesi mevkiinde baraka şeklindeki evde annesi maktul ile birlikte oturan sanığın, olay tarihinde maktulü, başına taşla ve ucunda çivi olan ahşap bir masa ayağıyla ile birçok defa vurmak suretiyle kasten öldürdüğü anlaşılmıştır.

2. Tanık K.M.'nin beyanı dava dosyasında mevcuttur.

3. 02.01.2017 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre, "Kişinin ölümünün kafa travmasına bağlı kafatası kemikleri kırıkları, beyin doku harabiyeti ile beyin kanaması sonucu meydana gelmiş olduğu"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

4. Sanığın akıl sağlığı konusunda Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adlî Tıp Birinci Üst Kurulu tarafından tanzim olunan 12.10.2021 tarihli raporunda;

"Sanığın işlediği iddia olunan nitelikli kasten öldürme suçuna karşı sorumluluğu tamdır."

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

4. Sanığın akıl sağlığı konusunda Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adlî Tıp Birinci Üst Kurulu tarafından tanzim olunan 12.10.2021 tarihli raporunda;

"Sanığın işlediği iddia olunan nitelikli kasten öldürme suçuna karşı sorumluluğu tamdır."

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına esas alınan ilam ve vekalet ücretine ilişkin düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır

IV. GEREKÇE

Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebebi Yönünden

Mahkemece suç vasfının tayin ve tespitine ilişkin, denetime imkân verir şekilde değerlendirme yapıldığı ve sanığın annesi olan maktulü sırf öldürmüş olmak için öldürdüğüne, ölenin acı çekmesinden zevk duyduğuna ya da ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan hareketlerde bulunduğuna, işkence ya da eziyet çektirme kastının bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak somut, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi kapsamında kaldığının kabul edildiği anlaşılmakla, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayanan suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2022 tarihli ve 2022/738 Esas, 2022/983 Karar sayılı kararında katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebebi ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17708, Karar No: 2023/461, Tarih: 13.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/17708 E.  ,  2023/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2014 tarihli ve 2014/10540 Esas sayılı iddianamesi ile iftira suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2014/620 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi, 62 ... maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 ... maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

A) Her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığından hüküm kurulduğuna,

B) Eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile karar verildiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın, maktul ... ...'ı öldürme suçundan hükümlü iken 09.07.2013 tarihinde Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak, ... ...'ı kocası ...'ın baskısı ile öldürdüğünü anlattığı,

2. ... hakkında adam öldürme suçundan Bakırköy 11.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/278 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı,

3. Bu yargılama sırasında sanığın, "eşinin kendisini azmettirmediğini, psikolojisi iyi olmadığı için sinirle bu şekilde ifade verdiğini" söylediği,

4-... hakkında beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; sanığın, Cumhuriyet Savcılığı önünde beyan veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak için eşine adam öldürmeye azmettirme suçu isnat ettiği anlaşılmakla; Büyükçekmece 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli kararında, mahkemenin atılı suçun sübutu ve suç niteliğinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

İftira suçu nedeniyle katılanın tutuklanarak cezaevinde kalması nedeniyle, sanık hakkında TCK.nın 267/4. Maddesi uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2014/620 Esas, 2016/291 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18186, Karar No: 2014/15379, Tarih: 23.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18186 E.  ,  2014/15379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, mahkemece davacıya aylık bağlanmasına karar verilirken aylığın başlangıç tarihinin belirtilmemesi isabetsiz ise de, davacının babasının ölüm tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 99’uncu madedesi gereğince "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları, yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar." hükmünün uygulanmasının gerekmesine, davacının Kurumdan yazılı telepte bulunduğu 14.09.2012 tarihinde yürürlükte bulunan ve 5510 sayılı Yasanın 97. maddelerinde yer alan “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar.” ibareleri dikkate alınarak davacıya bağlanacak aylıkların başlangıç tarihinin 5510 sayılı Yasanın yürülüğe girdiği 01.10.2008 tarihi olarak belirlenmesine ve Kurumca bu durumun hükmün infazında gözetilebilir bulunmasına göe, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11984, Karar No: 2014/3121, Tarih: 28.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/11984 E.  ,  2014/3121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : a) Kenevir ekme

b) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

17.04.2013 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen hükmün, süresinden sonra 25.04.2013 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1970, Karar No: 2024/6885, Tarih: 16.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1970 E.  ,  2024/6885 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Avrupa Birliği ve Mali Yardımlar Dairesinde proje izleme uzmanı olarak çalıştığını, yaptığı işin değişik kuruluşlarda yapılan proje takip işi olduğunu, davacıya belirli süreli sözleşmesi imzalatılmasına rağmen işin belirsiz süreli olduğunu, davacıya işe başladığı tarihten itibaren 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) gereği hak kazandığı her yıl iki ücret tutarında ilave tediye ödenmediğini ileri sürerek ilave tediye ücreti, damga vergisi kesintisi ile fark ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’i ileri sürmüş ve davacının onaylanması uygun bulunan Avrupa Birliği ile Türkiye Cumhuriyeti arasında akdedilen IPA Çerçeve Anlaşması ve Türkiye’deki insan kaynaklarının geliştirilmesi bileşeni altında katılım öncesi mali yardım (IPA) aracından sağlanan topluluk desteğine yönelik insan kaynaklarının geliştirilmesi, operasyonel programı ile ilgili olarak Türkiye Cumhuriyeti ile Avrupa Birliği Komisyonu arasında imzalanan Finansman Anlaşması kapsamında çalıştığını, ilgili program fonlarının Avrupa Birliği kaynaklarından karşılandığını ve ilgili Finansal Anlaşmasının 36 ncı maddesi kapsamında IPA çerçevesinde davacının doğrudan harcama bütçesi kapsamındaki personelden olduğunu, bu nedenle 6772 sayılı Kanun kapsamında ilave tediye ücret alacağına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işveren nezdinde proje izleme uzmanı olarak çalıştığını, davalı Bakanlığın 6772 sayılı Kanun kapsamında kaldığı ve davacının ilave tediye hakkının da bulunduğu, bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri