muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11501, Karar No: 2024/3143, Tarih: 06.05.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ...'nın üst sınırdan cezalandırılması ve sanık hakkında takdirî indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza belirlenmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... ile katılanın ağabeyi tanık ... arasında alacak verecek meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü sanık ...'nın inceleme dışı diğer sanık ... ile birlikte ...'ın evinin bulunduğu yere gittikleri, ...'nın ... ile tartıştığı, bu tartışma sırasında elinden yaralandığı, araçta beklemekte olan ...'in yanına geldiği, ...'i yara bandı, su almaya bakkala gönderdiği, ...'in bakkala giderken ...'ın kardeşi katılan ile karşılaştığı, katılanı yumrukladığı, katılanın bakkala kaçtığı, ...'in bakkala girip katılanı yine yumrukladığı, bu sırada ...'nın da gelerek bıçakla bacağından bir, boyun bölgesinden üç darbe ile katılanı adlî muayene raporuna göre hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, ...'in çekmesi nedeniyle eylemine devam edemediği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu,

sanık ...'nın suçta kullandığı bıçağın elverişliliği, darbe sayısı, yara yerleri, eyleme son verme şekli birlikte değerlendirildiğinde eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğundan eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesine göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulandığı anlaşıldığından, katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Katılan vekilinin kanunî süresi içinde hükmü temyiz ettikten sonra temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Katılan vekilinin kanunî süresi içinde hükmü temyiz ettikten sonra temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik Katılan Vekilinin ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.07.2021 tarihli ve 2020/1382 Esas, 2021/2086 Karar sayılı kararında katılan vekili ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2786, Karar No: 2018/23459, Tarih: 18.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2786 E.  ,  2018/23459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 30. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Tekirdağ İş Mahkemesi'nin 15/03/2017 tarihli 2016/395 Esas - 2017/125 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 18/12/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1832, Karar No: 2015/5875, Tarih: 14.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1832 E.  ,  2015/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2014/124-2014/358

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait Lüleburgaz Tatarköyü 3367 ve 1921 parsel sayılı taşınmazların satış bedellerinin paylaştırılması için sıra cetveli düzenlendiğini, satış bedeli tamamının Lüleburgaz Sosyal Güvenlik Merkezine ödenmesine karar verildiğini, ancak davalının alacağının zamanaşımına uğradığını ve davalının taşınmaz üzerindeki haczinin düşmüş olduğu halde davalıya cetvelde pay ayrılmış olmasının usulsüz olduğunu, davalı kurum alacağı hesaplanırken satıştan sonra yürütülen faizlerin de dikkate alındığını ileri sürerek, davalı alacağının İİK'nın 142. maddesi uyarınca sıra cetvelinden çıkarılmasına ve sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hacizlerin 6183 sayılı Kanun'un 88. maddesine istinaden yapılmış olması sebebiyle İİK'nın 106 ve 110. maddelerine göre haczin düşmesinin söz konusu olamayacağını, 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 89/1. fıkrası uyarınca alacağa gecikme zammı uygulandığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kurum alacak bedelinin doğduğunu, haciz işleminin yapıldığı ve taksitlendirme talebine ilişkin dilekçesini sunduğu tarih olan 28.07.1999 tarihine göre zamanaşımı süresinin başlangıç ve kesilme tarihleri dikkate alındığında, 5 yıllık zamanaşımı süresinin 28.07.2004 tarihinde ve hatta 10 yıllık zamanaşımı süresinin de 28.07.2009 tarihinde dolduğu, borçlunun 2. kez vermiş olduğu 09.05.2011 tarihli dilekçesinin ise bu zamanaşımı sürelerinin dolmasından sonra olduğu, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10589, Karar No: 2017/2535, Tarih: 10.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/10589 E.  ,  2017/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 22.11.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16763, Karar No: 2012/17142, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16763 E.  ,  2012/17142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde .... Ve Tic. Ltd.Şti.'ye iadesine, 11/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2789, Karar No: 2006/4158, Tarih: 16.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2789 E.  ,  2006/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde projeye aykırılıkların giderilmesi ve bağımsız bölümlerin Sina Tıp Merkezi olarak kullanımının engellenmesi, faaliyet yasaklanmasına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece verilen kısa kararda "2. kat 11 ve 12 nolu dükkanların mesken ve işyeri olan eski hale döndürülmesi, tıp merkezi olarak kullanımına son verilmesi için davalılara kararın kesinleşmesinden itibaren 40 ay süre verilmesine" denildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında "2 nolu mesken ile zemin kat 11 ve 12 nolu dükkanların mesken ve işyeri olan eski hale döndürülmesi, tıp merkezi olarak kullanımına son verilmesi için davalılara kararın kesinleşmesinden itibaren 40 gün süre verilmesi" yolunda hüküm kurulmuş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir.

Mahkeme kararının bu nedenle yeniden hüküm kurulmak üzere BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23194, Karar No: 2012/804, Tarih: 24.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/23194 E.  ,  2012/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen hükümde; temyiz yasa yolu süresinin tebliğden itibaren başlayacağı belirtilerek yanıltılması nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5335, Karar No: 2007/6340, Tarih: 31.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/5335 E.  ,  2007/6340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAVAŞTEPE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/12/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Saniye, adına kayıtlı ..parsel sayılı taşınmazı kendisine ölünceye kadar bakma şartı ile davalıya temlik etmek istediğini, ancak oğlu olan davalının kendisinin hulüs ve saffetinden faydalanarak taşınmazı satış suretiyle üzerine kaydını sağladığını ileri sürüp iptal tescil isteğinde bulunmuş, yargılama aşamasında vefat etmesi üzerine mirasçıları F..ve E..davaya devam etmişler, ıslah ile taleplerinin muris muvazaasına dayalı tapu iptal, mirasçılar adına tescil olduğunu belirtmişlerdir.

Davalı, taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını belirtmiş, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptal tescil isteğinin reddine, tenkis talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. ...raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, tapu iptal tescil isteğinin reddine;ıslahla ilgili olarak tenkis isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; eldeki davanın yargılama aşamasında ölen tarafların miras bırakanı S...tarafından hile hukuksal nedenine dayanılarak açıldığı görülmektedir.

Adı geçen davacı S..'nin yargılama sırasında 14.9.2002 tarihinde ölmesi üzerine mirasçıların davaya katılarak, mirasçılardan E..ve F..'nın davacı sıfatıyla aynı davalıyı hasım göstermek suretiyle dava sebebini tümden değiştirerek davanın "hukuki" sebebinin muris muvazaası" olduğunu ileri sürerek davaya devam ettikleri anlaşılmaktadır.

Mirasçıların davacı S..'nin ölümü üzerine terekeden doğan varsa hakları ancak ayrı bir davaya konu olabileceği ve o davada talep edebilecekleri açıktır.Her dava açıldığı tarihteki koşullara tabi olup, mirasçılar miras bırakanın ileri sürdüğü hukuki sebepe bağlı olarak davayı sürdürebilecekleri, halefiyet kuralının bir gereğidir.O halde davacı S..tarafından açılan davanın sebebini terekeden doğan haklarına dayandırarak değiştiremeyecekleri tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, ıslah suretiyle açıklanan nedenlerden dolayı davanın hukuki sebebinin değiştirilebileceği gözetilmeksizin muris muvazaası yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10475, Karar No: 2013/13765, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10475 E.  ,  2013/13765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında “güveni kötüye kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Dosya içeriğine, oluşa ve anlatımlara göre; Suça konu derin dondurucunun, sanıkla mağdur arasında mevcut ticari ilişki çerçevesinde aralarında yapılan sözleşme gereğince teslim edildiğinin iddia olunması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesinde öngörülen suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri değerlendirmek görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/781, Karar No: 2015/29968, Tarih: 30.03.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/781 E.  ,  2015/29968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı'nın kalan suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu eksikliğin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince giderilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin paragrafında yer alan “Emanetin 2014/1158 sırasına kayıtlı çuval içerisindeki uyuşturucu maddelerin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı'nca suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10395, Karar No: 2022/9103, Tarih: 14.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10395 E.  ,  2022/9103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KİLİS 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 20/08/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının 26/09/2014 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, ancak kesinleşmesi beklenmeden infazı için dosyanın 22/09/2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının 29/09/2014 tarihinde tebliği üzerine yükümlünün başvurmaması nedeniyle ikinci bir uyarı yapılmaksızın denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun da sağlanmadığı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,