muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7018, Karar No: 2023/8122, Tarih: 02.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7018 E.  ,  2023/8122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/80 Esas, 2023/81 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.06.2022 Tarihli ve 2021/1230 Esas, 2022/153 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 01.12.2022 tarihli dilekçesi ile, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 04.01.2023 tarihli ek kararı ile, kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:22 .../Ağrı olarak değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Patnos Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.02.2023 Tarihli ve 2023/80 Esas, 2023/81 Karar Sayılı Kararı

Vasinin vesayet makamından yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesinin hukuki sonuç doğurmadığı ve kısıtlının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin halen Kavakpınar Mahallesi Darılmaz Sokak No:43 İç Kapı No:1 Pendik/İstanbul olduğu gerekçesiyle karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile Patnos Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile Patnos Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Patnos Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30186, Karar No: 2021/25813, Tarih: 01.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30186 E.  ,  2021/25813 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/3-a, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 7.600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2020 tarihli ve 2019/467 esas, 2020/401 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06/04/2021 gün ve 2021/35891 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “ Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1 ve 125/3-a maddelerine göre belirlenen 365 gün adli para cezası üzerinden aynı Kanun'un 125/4. maddesine göre 1/6 oranında artırım yapılarak sanığın 425 gün adli para cezası yerine 456 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 354 gün adli para cezası yerine, 380 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini takiben, anılan Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde 7.080,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 7.600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/3a maddesi gereğince 365 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu ceza miktarı üzerinden aynı kanunun 125/4 maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucunda 425 gün yerine 456 gün adli para cezası, aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken de 354 gün yerine 380 gün adli para cezası belirlenmek suretiyle 7080 TL adli para cezası yerine 7600 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2020 tarihli ve 2019/467 esas, 2020/401 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık CMK'nın 309.maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, sanık hakkında TCK’nın 125/3a maddelsi uyarınca, belirlenen 365 gün adli para cezasından TCK'nın 125/4 maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılarak 425 gün adli para cezasıyla cezalandırlmasına, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 354 gün adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen 354 gün adli para cezasının TCK' nın 52/1. maddesi uyarınca bir günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak 7.080 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

3- İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40911, Karar No: 2017/3117, Tarih: 21.03.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/40911 E.  ,  2017/3117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur sanıklar ..., ..., ..., ...’un soruşturma evresindeki beyanları ile 29/05/2013 tarihli tespit tutanağında, ...'ya ait bahçe giriş kapısının üst sağ bölümünde darbeden dolayı boyasında onbeş cm'lik kazıntı olduğu, aynı kapının orta kısmında ayak izine benzer toz izi olduğu, ikamet giriş kapısında kapı çalma tokmağı üzerinde üç adet boyları onbeş cm'lik çizik olduğu, kapı tokmağı alt kısmında bir cm'lik alanda kapı boyasının kazınmış olduğu ve 29/05/2013 tarihli olay yeri basit krokisine göre de; ikamet iç kapıda ezikler olduğunun tespit edilmesi karşısında yerinde görülmeyen ve yetersiz gerekçeyle sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3739, Karar No: 2011/3826, Tarih: 14.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3739 E.  ,  2011/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-a,29,62 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (GİRESUN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/07/2010 gün ve 135/161 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak tasarlayarak öldürme suçundan yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 07/02/2006 gün ve 2006/10-11-12 sayılı kararında açıklandığı üzere; uyarlama davasında hükümlünün, hükmün kesinleşmesinden önceki yargılama giderlerinden sorumlu bulunduğu dikkate alınarak, kesinleşme öncesindeki yargılama giderlerinin tahsil edilebilmesi için kesinleşen hükümdeki yargılama giderlerinin uyarlama hükmünde aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiş, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye istinaden hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "kesinleşen hükümde yer alan 10 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak müdahile verilmesine ve 6,49 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak hazineye irat kaydına" ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 14/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6925, Karar No: 2013/2189, Tarih: 18.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/6925 E.  ,  2013/2189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, bu suça yardım

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1,86/3-e,53,58 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası.

2-Sanık ... hakkında kasten yaralamaya yardım suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 39,53 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten yaralama, sanık ...'in kasten yaralamaya yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4156, Karar No: 2018/8960, Tarih: 12.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4156 E.  ,  2018/8960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek, Defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ostim Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve yapılan tebligata rağmen defter ve belgelerini süresinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın vergi müfettişi tarafından alınan ifadesi ile sorgusunda, 2009 yılı Kasım ayından sonra herhangi bir faaliyetinin olmadığını ve sahte fatura da düzenlemediğini, faturaların hiçbirinde imza ve yazısının bulunmadığını, faturaların ... ve ... tarafından alındığını savunması; düzenlenen faturaları kullanan... Yapı Ltd.Şti yetkilisi ... ve ... nezdinde yapılan karşıt inceleme tutanaklarında, bu kişilerin sanığı tanımadıklarını söylemeleri nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

A)Sahte fatura düzenleme suçları yönünden;

1-Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ... ve ...’ye ait olduğunu söylemesi halinde; bu kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2-... ve...de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişilere ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve ...’ye ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

4-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da belirtilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

5-Adli emanetin 2013/5476 sırasında kayıtlı faturaların akibeti hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

5-Adli emanetin 2013/5476 sırasında kayıtlı faturaların akibeti hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

6-Kabule göre de;

a)Hükümlerin gerekçesinde sanığın sahte fatura düzenlediği kabul edilmesine rağmen, sahte fatura düzenlenme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, 2009 takvim yılına ilişkin hüküm fıkrasında sanığın “sahte fatura kullanma” suçundan cezalandırılmasına karar verilerek çelişkiye neden olunması,

b)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

B)Defter ve belge ibraz etmeme suçu yönünden;

1- Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve 5 yıllık saklama zorunluluğu bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesi için istenmesi ve yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı dikkate alınarak; dosya içerisinde bulunmayan 23.08.2011 tarihli VDENY-2011-2895/241 sayılı isteme yazısının aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek dosya arasına konulması, hangi yıla ilişkin defter ve belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)5271 sayılı CMK'nin 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5. maddesi uyarınca, hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı gibi adli sicil kaydına göre engel mahkûmiyeti olmayıp, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanan sanık hakkında, “zararın giderilmediği” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17503, Karar No: 2017/7636, Tarih: 16.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/17503 E.  ,  2017/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri

gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ....Gıda San. İç ve Dış Tic. A.Ş’nin 25/12/2009 keşide tarihli, 35.000TL bedelli çeki ciro zinciri içerisinde ticari ilişki nedeniyle edindikleri, süresinde bankaya ibraz edildiğinde çekin karşılığının olmadığı, yapılan icra takibinde keşideci sanığın.... Kimya Metal Tur. San ve ...yetkilisi olarak imzaya itiraz ettiği ve alınan rapor doğrultusunda icranın durduğu, sanığın farklı imza ile keşide ederek çeki piyasada dolaşıma çıkartıp menfaat temin ettiği ve bu şekilde üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmasında, .... şirketinin sahibi olduğunu, suça konu çekle ilgili olarak da herhangi bir mal alım satımı olmadığını, suça konu çeki piyasaya sürenin şirket çalışanı ..... isimli şahıs olabileceğini ifade ettiği, sanığın keşidecisi olduğu başka çeklerle ilgili Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 11/03/2010 tarih ve 2009/1282 esas, 2010/190 karar ile çek iptal kararı alındığı, keşidecisi .... Kimya Metal Tur. San ve Tic. olan ... seri numaralı, 10/12/2009 keşide tarihli, 20.000TL bedelli çek için alınan zayi kararı ile suça konu edilen çekin aynı seri numaralı olduğu ve Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/02/2014 tarih ve 2012/449 esas 2014/46 kararı ile sanığın benzer kamu davasından yargılanarak beraat ettiğinin anlaşılması karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle suça konu çekin lehdarı ve ciro edeni ..... Dağıtım ve Taş. Paz. Ltd. şirketinin yetkilileri olan ..... ile .....'nin bu konuda beyanlarının alınıp, bu çeki sanığın şirketinden alıp almadıkları, almışlar ise kimden aldıkları hususlarının sorulması, sanığın şirketinin kayıtlarının bilirkişi marifetiyle incelenerek ... Dağıtım ve Taş. Paz. Ltd. şirketi ile alışverişlerinin olup olmadığının, suça konu çekin adı geçen şirkete verilip verilmediğinin tespit edilmesi ve çeki sanığın rızası dışında kullandığı iddia edilen şirket çalışanı ..... ile .... adlı kişilerin beyanına başvurulması, bu tanıkların yazı ve imza örnekleri alınarak, suça konu çek üzerinde yazıların, sanık veya tanıkların el ürünü olup olmadığının ve keşideci imzasının tanıklar tarafından atılıp atılmadığının rapor ile belirlenerek Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2014 tarihli 2012-449 esas ve 2014/46 karar sayılı dosyanın da celbi ile incelenerek, tüm deliller birlikte tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18523, Karar No: 2015/3597, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18523 E.  ,  2015/3597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/10601 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;