muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4164, Karar No: 2018/8828, Tarih: 10.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/4164 E.  ,  2018/8828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı-davacıya dava dilekçesi 19/03/2015 tarihinde usulune uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi başlıklı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 141. maddesi "(1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." şeklindedir.

Anılan maddenin gerekçesinde belirtildiği üzere; tarafların karşılıklı dilekçelerini verdikleri aşamada, herhangi bir sınırlamaya bağlı olmadan uyuşmazlığın genel çerçevesi içinde iddia ve savunmalarını değiştirebilecekleri kabul edilmiştir. Şüphesiz bu imkan, sadece cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçesi için söz konusudur. Bu dilekçelerden sonra, hangi ad altında olursa olsun verilecek dilekçeler, sınırlama ve yasak kapsamında kabul edilmelidir. Ön inceleme aşamasında, ancak karşı tarafın açık muvafakati (veya ön inceleme duruşmasına taraflardan birisinin mazeretsiz gelmemesi) durumunda iddia veya savunmaların genişletilmesi yahut değiştirilmesi kabul edilmiştir. ( Hukuk Genel Kurulu 20.04.2016 tarih, 2014/2-605 esas 2016/522 karar sayılı ilamı) Bu durumda; dava dilekçesinin davalı-davacıya 19/03/2015 tarihinde usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinden sonra süresi içerisinde cevap dilekçesi verilmediğinden savunmanın dayanağı olarak süresinde ileri sürülen bir delil (HMK m. 129/1-e) bulunmadığından yerel mahkemenin davalı-davacıya delil göstermesi için süre vermesine yasal olarak imkan bulunmadığının kabulü gerekir. Hal böyle olunca: süresinde cevap dilekçesi vermeyerek delillerini bildirmeyen davalı-davacı tarafın iddia ve savunmaları dikkate alınarak davacı-davalı erkeğe kusur yüklenmesi doğru görülmemiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında mahkemece kabul edilen ve davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmeyen kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadın tamamen kusurludur. Hal böyle iken davacı-davalı erkeğin ağır kusurlu kabul edilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir

2- Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir (TMK m. 175). Tam kusurlu kadın yararına yoksulluk nafakası takdir edilemez. O halde, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/9660, Karar No: 2023/10540, Tarih: 31.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/9660 E.  ,  2023/10540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1060 E., 2023/1321 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/36 E., 2023/31 K.

Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Kurum vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 04.05.2018 tarihinde davalıya ait erik bahçesinde erik toplamak için müvekkilini işçi sıfatı ile işe başladığını, erik toplamak için çıkılan merdivenin sağlam olmadığı hususunda davalının uyarılmış olmasına rağmen değiştirilmemesi sonucu müvekkilinin merdivenden sırt üstü düştüğünü, merdivenin basamağının kırılması sebebiyle düşme olayının yaşandığını, müvekkilinden kaynaklı olmadığını, olay sonucu ciddi şekilde yaralanan müvekkilinin felç olma tehlikesi geçirdiğini ve tedavisinin halen devam ettiğini, çalışmadığı günler için kazanç kaybına ilişkin 1.000,00 TL zararın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, geçici iş göremezlik dönemine ilişkin bakıcı gideri tazminatı olarak 1.000,00 TL nin olay tarihinden itibaren faizi ile birlikte, özür oranı ile ilgili doğmuş ve doğacak kazanç kaybına ilişkin 1.000,00 TL nin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte, yaşadığı ve devam eden ızdıraplarına karşılık 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava ettiği görülmüştür.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; haksız açılan davanın reddini istemiştir.

Davalının cevap dilekçesinde özetle; her sene dayıbaşı... ile tarlasında çalıştırmak üzere adam temin etmesi hususunda anlaştıklarını, davanın görevsizlik nedeni ile reddini, davacı tarafın iddia etiği gibi merdivenin çürük olmasına rağmen değiştirilmediği iddiasının doğru olmadığını, olay sonrası müvekilinin hemen 112 yi arayıp davacıyı hastaneye kaldırdığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte kazada kusurlu bulunmaları halinde kusurun alt işveren olan... ile müteselsilen paylaşılması gerektiğini, davanın öncelikle usulden reddini, Mahkeme aksi kanaatte ise esastan reddini talep ve beyan ettikleri görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "sigortasız işçi iş kazası geçirirse ölüm gerçekleşebilir, engelli hale gelebilir veyahut psikolojik olarak bu durumdan zarar görebilir. Anılı hüküm çerçevesinde; yaşanan vakanın; 5510 sayılı Kanun'un; 4 üncü madde/b fıkrası 4 üncü bendi, 5 inci ek maddesi/4 üncü fıkrası,13 üncü M/1 inci fıkranın(b) bendi ve 6331 SK 3.M/g hükümlerin gereğince davacının yaşadığı olayın iş kazası niteliğinde olduğuna kanaat getirilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçesiyle "Davacının davasının kabulüne; davacının 04.05.2018 tarihinde geçirmiş olduğu kazanın 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 13/c maddesi uyarınca ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 3/g maddesi uyarınca iş kazası olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı SGK Başkanlığı vekili, hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı itirazlarının raporun hükme elverişli olması nedeniyle reddedildiğini, bilirkişi raporunun, ispat gücüne sahip delillere dayandırılarak hazırlanan bir rapor olmadığını, bilirkişi raporunun yeterli açıklamalardan yoksun olduğunu, yeterli bilimsel ve teknik bilgi içermeyen ve yeterli açıklamaya yer verilmeyen bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğunu beyanla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacının tarım işinde sürekli çalıştığının iddia ve ispat edilemediği; 5510 sayılı Kanun'un 6/ı maddesi uyarınca sigortalı sayılmayan davacının 5510 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi kapsamında tescilinin bulunmadığı dikkate alındığında; 5510 sayılı Kanun'un 4a, 4b, 4c maddeleri kapsamında sigortalılığı bulunmayan davacının, işverene de husumet yöneltmek suretiyle iş kazası geçirdiğinin tespiti isteminin kabulüne olanak bulunmamaktadır. (Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 23.02.2023 t., 2023/653 E., 2023/1624 K.)

5510 sayılı Kanun'un Ek-5 ve 4/1-b maddesi kapsamında tescili bulunmayan davacı tarafından açılan davanın yargılaması sürecinde dinlenen tanık anlatımları ve özellikle davacı beyanı doğrultusunda, davacının 04.05.2018 tarihinde davalıya ait bahçede erik toplama işinde çalıştığı belirgin ise de, hizmet akdiyle tarım işinde süreksiz çalışma niteliğindeki çalışmaya ilişkin ilk derece mahkemesince yanılgılı değerlendirme sonucunda, davacının davalı ...'ya ait bahçede erik topladığı sırada merdivenden düşerek geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Sonuç itibarıyla, 6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesinde yer alan, incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak, kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede, istinaf kanun yoluna başvuran davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf dilekçesinde yer verdikleri itirazların yukarıda sıralanan gerekçeler ışığında yerinde olduğu, ancak bu hatanın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği dikkate alınarak; HMK 353/1-b.2 maddesi uyarınca belirlenen aykırılık düzeltilerek yeniden esas hakkında karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm fıkrası oluşturulmuştur." gerekçesiyle "Davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; Turgutlu İş Mahkemesi'nin 24.02.2023 tarih, 2022/36 Esas ve 2023/31 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, taraflar arasındaki fiili hizmet ilişkisinin hizmet sözleşmesinden kaynaklandığını, eksik araştırma ile karar verildiğini, davanın kabulü gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 04.05.2018 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24568, Karar No: 2014/25168, Tarih: 09.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/24568 E.  ,  2014/25168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :Davalı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen onanmasına, kısmen reddine dair Dairemizin 01.07.2014 gün ve 26253-15073 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri yersizdir.

2-Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 01.06.2012 tarihinde açılmış, davacı (kadın) ilk defa ön inceleme duruşmasında yoksulluk nafakası istemi olduğunu belirtmiş, ön inceleme duruşmasında hazır bulunan davalı (koca) bu isteme karşı açık muvafakat etmemiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde “Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez; iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır.” hükmü bulunmaktadır. Davacı (kadın) önceki aşamalarda yoksulluk nafakası talep etmemiş, ancak ön inceleme duruşmasında 300 TL yoksulluk nafakası talep etmiş; davalı (koca) talep sonucunun genişletilmesine açık muvafakat bildirmediği gibi, davacı tarafından bu konuda yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır (HMK md. 141). Bu sebeple yoksulluk nafakası talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığı" kararı verilecek yerde yazılı şekilde davacı (kadın) yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Ne var ki, davalının temyizi üzerine yapılan ilk incelemede bu husus gözden kaçtığından, hüküm yoksulluk nafakası yönünden de onanmıştır. Davalının bu yönlere ilişkin karar düzeltme talebi açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden kabulüne, Dairemiz ilamının onamaya ilişkin bölümünün yoksulluk nafakasına münhasır olarak kaldırılmasına, hükmün yoksulluk nafakası yönünden açıklanan sebeplerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Ne var ki, davalının temyizi üzerine yapılan ilk incelemede bu husus gözden kaçtığından, hüküm yoksulluk nafakası yönünden de onanmıştır. Davalının bu yönlere ilişkin karar düzeltme talebi açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden kabulüne, Dairemiz ilamının onamaya ilişkin bölümünün yoksulluk nafakasına münhasır olarak kaldırılmasına, hükmün yoksulluk nafakası yönünden açıklanan sebeplerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalının karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/1-4. maddesi gereğince kabulüne, Dairemizin 01.07.2014 gün ve 2013/26253 esas, 2014/15073 karar sayılı ilamının onama bölümünün yoksulluk nafakasına münhasır olarak kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının, yoksulluk nafakası yönünden yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, davalının diğer yönlere ilişkin karar düzeltme isteğinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 09.12.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/6339, Karar No: 2013/28473, Tarih: 03.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/6339 E.  ,  2013/28473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/179371

MAHKEMESİ : Kınık Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2010

NUMARASI : 2009/268 (E) ve 2010/71 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu, ancak ; herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanık T.. O.. ile suça sürüklenen çocuk S.. E..'in kasıtlı bir suçtan mahkumiyetlerinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık ile suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “...verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine taktiren yer olmadığına” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık T.. O.. ile suça sürüklenen çocuk S.. E.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk S.. E.. hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanunun 35/3. maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3- Sanık ile suça sürüklenen çocuğa sebebiyet verdikleri yargılama giderleri ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken yargılama giderlerinin müteselsilen tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık T.. O.. ile suça sürüklenen çocuk S.. E..müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.12. 2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19560, Karar No: 2017/253, Tarih: 11.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/19560 E.  ,  2017/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı baba tarafından; ortak çocuklar Derya ve Merve'nin velayetine yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanununun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı babanın adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı babanın kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta davalıdan alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.01.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/19579, Karar No: 2014/3720, Tarih: 03.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19579 E.  ,  2014/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilememiştir.

Bu nedenle;

1-İdare tarafından dava konusu taşınmazla ilgili olarak açılanın kamulaştırma bedelinin tespiti ile taşınmazın idare adına tescili davası olup olmadığı araştırılarak varsa dosyasının onaylı örneğinin ilgilisi ve mahkemesinden temininden,

2-Dosya arasına yargılama sırasında alınan veri cetveli ile dairenin geri çevirme kararı ile dosyaya eklenen veri cetveli arasında çelişki bulunduğundan çelişki giderilerek, bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, 2.ürün pamuk ve mısıra ait kuru-sulu şartlarda 2010 ve 2011 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden sorulup alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

İstenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7351, Karar No: 2016/5816, Tarih: 22.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/7351 E.  ,  2016/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yetkisiz kimsenin vesikada sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca 09.12.2003 suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.03.2009 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 28.01.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.03.2009'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 07.07.2012'ye kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "yetkisiz kimsenin vesikada sahteciliği" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, (durma süreleri hariç) suçun işlendiği 09.12.2003 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.