muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3964, Karar No: 2019/2535, Tarih: 02.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3964 E.  ,  2019/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 24/05/2017 tarih ve 2017/94-2017/192 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 02.04.2019 günü hazır bulunan davacı vekilleri Av. ... ve Av. Hakan Pekcanıtez ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yönetim kurulu üyesi olduğu “Bilka Bilgi Kaynak ve İletişim Sanayi ve Ticaret A.Ş.” ve bu şirketin sahibi bulunduğu “Turkcell İletişim Hiz. A.Ş.” unvanlı şirkete ait hisse senetlerinin değerlendirilmesi ile ilgili olarak davalı ... ile doğrudan ve/veya ...’ın ortağı ve/veya yönetim kurulu üyesi ve/veya temsilcisi olduğu veya karar aldırma etkinliğine sahip olduğu “Eden Ltd.”, “Action Ltd.”, “Ringold Ltd.”, “Global Menkul Değerler A.Ş.”, “Global Financial Products Ltd.”, “Boğaziçi Holding A.Ş.” unvanlı şirketler aracılığıyla ticari ilişkiye girdiğini, bu bağlamda davalının bir süre “Bilka Bilgi Kaynak İletişim San. ve Tic. A.Ş.” unvanlı şirket nezdinde yönetim kurulu üyesi sıfatıyla görev yapıp, organ ve/veya tek başına yetkili temsilci sıfatıyla şirket namına tasarruflarda bulunduğunu, anılan ticari ilişkiler sürecinde doğmuş borç-alacak hesapları ile ilgili olarak davalının müvekkiline (3.250.000) USD borçlu olduğu ve bu borcunu 31.03.2001 tarihinde ödeyeceği taahhüdünü içeren 15.08.2000 tarihli “Taahhütname” başlıklı belgeyi, şahitler huzurunda imzalayıp, tevdi ettiğini, borcun vadesinde ödenmemesi nedeniyle girişilen icra takibine vaki imzaya itirazın kaldırılması istemiyle açılan İstanbul 4.İcra Tetkik Mercii Hakimliği’nde açılan davanın reddedilerek, %40 icra tazminatına mahkum edildiklerini, İcra Tetkik Mercii kararlarının taraflar arasında dahi kesin hüküm özelliği arzetmeyeceğini, kaldı ki, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunun da hatalı olduğunu, müvekkilinin davalıdan olan alacağının gerek temel ilişki, gerek buna dayanak vakıalar, gerekse borcu kanıtlayan taahhütname ile sabit olduğunu belirterek, (3.250.000) USD alacağın 31.03.2001 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte ABD Doları olarak veya tahsil tarihindeki TL karşılığının davalıdan tahsiline, İcra Tetkik Mercii Hakimliği’nce verilen %40 icra inkar tazminatının tahsiline ilişkin hüküm kısmının infazının durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın dayanağı olduğu iddia edilen “Taahhütname” başlıklı belgenin altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, ileri sürülen alacak iddiasının ticari ilişkiden kaynaklandığı iddia edildiğinden alacağın sair delillerle ispatının gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça 15.08.2000 tarihli taahhütname başlıklı ... imzalı adi yazılı belgeye dayalı alacak davası açılmış ise de, HUMK'nın 309/1 m. uyarınca senetteki imzanın iddia edilen kişiye ait olup olmadığı konusunda kanaat oluşmaması halinde senedin yazıldığını görenlerin tanıklığı ile iddianın ispat edilebileceği, bilirkişi raporları ile belgedeki imzanın davalıya ait olmadığının belirlendiği, taraflarca ibraz edilen kendi lehlerine alınmış özel raporlara içerikleri ve alınış şekilleri açısından itibar edilemeyeceği, davanın alacak davası olduğu, belgedeki ispat sınırına göre alacağın varlığı konusunda tanık dinlenemeyeceği, mahkemece anılan hüküm uyarınca davacının tanıkları dinlendiği gibi, tanıkların belgenin taraflar arasındaki borç tasfiyesine ilişkin olarak davalı tarafından imzalandığı beyanı ve davacının alacağın kaynağı olarak Bilka A.Ş. ortaklarına ait olan Turkcell hisselerinin halka arzının Newyork Borsasında Haziran 2000 tarihinde satışların yapılarak bedelin yabancılar tarafından davalı ...'a ödendiği halde kendilerine ödenmediği beyanı, bir kısım davacı tanıklarının 14.08.2000 tarihli ibraname hakkında bilgilerinin olmadığını belirtmesi ve diğer tanıkların 14.08.2000 tarihli ibraname ve 15.08.2000 tarihli taahhütnamenin aynı gün imzalandığı konusundaki çelişki ve davanın alacak davası olarak açılması karşısında tanık beyanlarına itibar edilmediği, dava konusu belgenin, imzaya itiraz edilmeksizin dava konusu edilmiş olsaydı dahi, belge içeriğine göre alacağın varlığı için esas ilişkinin incelenmesi gerekeceği, bu nedenlerle, davacının alacağının temelinin dayandığı ilişkiye ilişkin tarafların ticari defterleri üzerinde yapılan incelemede alacağın varlığının ispatlanamadığı, davacı vekilinin SPK ve Türkcell'e yeniden yazı yazılması talebinin yazılan yazıya belge eklenmek suretiyle belge aslı talep edildiğinden yerinde olmadığı, davacı tarafa tahkikat aşamasına son verilmeden önce kullanmak istediği delili varsa beyanda bulunmak üzere mehil verilmesine rağmen başka delile dayanmadığı, alacağın varlığınının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı tarafından imzalanarak davacıya verildiği iddia edilen 15.08.2000 tarihli ''Taahhütname'' başlıklı belge kapsamında ödenmesi gereken 3.250.000 USD'nin davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, yukarıda özetlendiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı tarafından imzalanarak davacıya verildiği iddia edilen 15.08.2000 tarihli ''Taahhütname'' başlıklı belge kapsamında ödenmesi gereken 3.250.000 USD'nin davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, yukarıda özetlendiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında da belirtildiği üzere, mahkemece öncelikle İcra Tetkik Mercii tarafından yaptırılan bilirkişi incelemesine göre taahütnamedeki imzanın davalının eli ürünü olmadığı, kararın kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, işbu red kararı Dairemizce İcra Tetkik Mercii kararının kesin hüküm teşkil etmediği, alınan raporun mahkemeyi bağlamadığı, HUMK'nun 308 ve 309. maddeleri uyarınca işlem yapılarak yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğine işaret olunarak bozulmuş, bozma ilamına uyularak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi incelemesi ile imzanın basit tersimli olduğu, davalının elinden çıktığını gösterir nitelikte yeterli grafolojik bulgulara rastlanmadığı mütalaa edildiğinden HUMK'nun 309. maddesi uyarınca senedin yazıldığını ve imzalandığını gören davacı tanıklarının dinlenilmesine karar verilmiş, davacı tanıklarının “Taahütname” isimli belgedeki imzaların davalı tarafından atıldığını beyan etmelerine rağmen mahkemece tanık beyanlarına hangi nedenle itibar edilip edilmediği karar yerinde yeterince değerlendirilip tartışılmadan davacının davasını ispatlayamadığından bahisle reddine dair verilen karar yine Dairemizce belirtilen yönden bozulmuştur.

Yukarıda yapılan açıklamalar uyarınca somut uyuşmazlıkta, taahhütnamedeki imzanın davalının elinden çıktığını gösterir nitelikte grafolojik bulgulara rastlanılamadığından HUMK'nun 309. maddesi uyarınca senedin yazıldığını ve imzalandığını gören davacı tanıklarının dinlenilebileceği açık olup, bu husus davacı yararına usuli kazanılmış hak da oluşturmasına rağmen mahkemece tanıklar davanın esası hakkında dinletilecekmiş gibi değerlendirme yapılmasının doğru olmamasının yanı sıra, taahütnameye dayalı alacak istemine ilişkin işbu davada, gerekçede İİK'nın 68. maddesine dayalı açıklamalara yer verilmesi de doğru olmadığından, yargılama sırasında dinlenilen davacı tanıkları da “Taahhütname'' isimli belgedeki imzanın kendi önlerinde, davalı tarafından atıldığını beyan ettiklerinden, belirtilen bu hususlar uyarınca bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken yanılgılı ve kendi içerisinde çelişkili gerekçelere dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenelerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1574, Karar No: 2021/3281, Tarih: 30.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1574 E.  ,  2021/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar... Koruma ve Geliştirme San. Tic. Ltd.Şti. Ve...Oto ve Deri Koruma Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. ile davalılar ... ve... Otomotiv Turizm Gıda Tekstil San. ve Tic. Ltd.Şti. aralarındaki alacak davasına dair Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26/12/2019 günlü ve 2018/252 E. -2019/674 K. sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 03/11/2020 günlü ve 2020/2434 E. -2020/6156 K. sayılı ilama karşı davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nın 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 490,00 TL para cezası ile 10,30 TL bakiye karar düzeltme harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 30/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2951, Karar No: 2013/12646, Tarih: 15.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2951 E.  ,  2013/12646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili davacı ...'in, hamileliği süresince Özel ... Hastanesinde doktor ... tarafından muayene edildiğini, 28/05/2009 tarihinde ölü bebek teşhisi konulduğunu, davalı hastanenin daha önce bu tür ameliyatları yaptığını ve müdahalelerde bulunduğunu, davalı hastanenin kontroller sırasında çocukta anormallik olduğunu tespit edemediği gibi doğuma müdahale etmesi gerekirken ambulansla ...'a gereksiz ve sebepsiz yere gönderdiğini fakat sanki doğum yaptırmış gibi fatura tanzim edip sosyal güvenlik kurumundan ameliyat ücretini aldığını, haklarında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca sahtecilik soruşturması yürütüldüğünü öğrendiklerinde yıkıldıklarını, bu olaylardan dolayı hem mağdur hem de psikolojik acı ve bunalım yaşadıklarını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 15.000 TL davacı ... için 10.000 TL manevi tazminatın 28/05/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, tek hekimden alınan rapor esas alınarak davacıların davasının kısmen kabulüne, davacı ... için takdiren 10.000.TL., davacı ... için takdiren 8.000.TL. manevi tazminatın 28.5.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile davalıdan tahsiline ve davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı hastanenin gerekli tıbbi yardımı yapmadığından ve davalı hastanenin kontroller sırasında çocukta anormallik olduğunu tespit edemediğinden zararlarından sorumlu olduklarını bildirilerek manevi tazminat talebinde bulunmuşlar, mahkemece davacı ...'ın son 8 haftada davalı hastanede tedavi olduğu ve gebelik tansiyonu teşhisinin konulamamasında doktorun ve adam çalıştıranın sorumluluğu nedeniyle davalı hastanenin kusurlu olduğu kanaati ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, tek hekimden alınan raporun uyuşmazlığı çözecek nitelikte bulunmadığı, eksik ve yetersiz raporun bu haliyle hükme dayanak alınamayacağı anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece Adli Tıp Kurumundan ya da üniversitelerde görevli aralarında kadın hastalıkları ve doğum uzmanının bulunduğu konusunda uzman doktorlardan oluşacak bilirkişi kurulundan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri göz ardı ederek eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 267.30 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/978, Karar No: 2018/422, Tarih: 11.10.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/978 E.  ,  2018/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 18. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza

Sayısı : 103-328

Sanık ...'ın kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan TCK'nın 125/1, 125/3-a, 125/4, 62, 52/2-4 ve 63. maddeleri uyarınca 7.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve mahsuba ilişkin Bingöl (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince verilen 03.11.2010 tarihli ve 426-152 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 25.12.2013 tarih ve 27433-33725 sayı ile;

"Sanığın, Cumhuriyet Savcısı olan katılanın, cezaevindeki akrabasıyla görüşmesine izin vermemesi üzerine söylediği 'burası devlet kapısı sen kim oluyorsun da böyle davranıyorsun' biçimindeki sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadı ya da sövme kapsamında bulunmayıp, ağır eleştiri niteliğinde olduğu gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkûmiyet kararı verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 28.04.2014 tarih ve 103-328 sayı ile önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2015 tarihli ve 219064 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına tevdi edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 654-542 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca, Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmiş ve bu Daire tarafından, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca görevsizlik kararı verilmesi üzerine inceleme yapan Yargıtay 18. Ceza Dairesince yerel mahkeme direnme kararının yerinde görülmemesi nedeniyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan beraat hükmü ve sanık.... hakkında tehdit suçundan şikâyetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm temyiz edilmeksizin, sanık.... hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ise Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

13.08.2009 tarihli olay tutanağında; Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığı İnfaz Bürosu koridorunda inceleme dışı sanık....’ın yüksek sesle bağırması ve İnfaz Bürosunda görevli memura hakaret ve tehditte bulunması nedeniyle tutanak tanzim edilmesinden yaklaşık on dakika sonra Cumhuriyet Savcısı ...'ın odasına inceleme dışı sanık.... ve sanık ...’ın gelip ceza infaz kurumunda bulunan yakınlarını ziyaret etmek için görüş talebinde bulundukları, katılan ... tarafından ziyaret haklarının bulunmadığı belirtilerek taleplerinin reddedilmesi üzerine sanık ...'ın “Burası Devlet kapısı, kim oluyorsun da böyle davranıyorsun” dediği, polis memurları ... ile ...'ın olaya müdahale ettikleri bilgilerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; Bingöl Adliyesinde Cumhuriyet savcısı olduğunu, olay tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığı İnfaz Bürosu önünde inceleme dışı sanık....’ın, zabıt katibi Garip Cengiz’e bağırarak hakaret ettiğini duymasını üzerine olaya müdahale ettiğini, inceleme dışı sanık....’nın kendisine "Bağırsam ne olacak, beni dövecek misin" demesi üzerine gözaltına alabileceğini söyleyerek odasına gittiğini, yaklaşık on dakika sonra sanık ... ve inceleme dışı sanık....’nın odasının önüne gelip, ceza infaz kurumunda bulunan bir yakınlarını ziyaret etmek için izin istediklerini, görüş hakları olmadığını söyleyip taleplerini reddedince sanık ...'in "Burası Devlet kapısı, kim oluyorsun da böyle davranıyorsun" dediğini, polis memurlarının olaya müdahale ettiklerini,

Tanık ...; Bingöl Adliyesinde Cumhuriyet savcısı olduğunu, hakkında yakalama kararı bulunan....’ın ifadesinin alındığı sırada....'ın eşi olan inceleme dışı sanık....'nın alınan ifadeye müdahale ettiğini, İnfaz Bürosu Kâtibi Garip Cengiz'in sanığa dışarıda beklemesi gerektiğini söylemesi üzerine aralarında tartışma yaşandığını, bu olay sonrasında sanık ... ve inceleme dışı sanık....’nın ceza infaz kurumunda bulunan bir yakınlarını ziyaret etmek amacıyla izin istemek için katılanın odasına geldiklerini, katılanın görüş hakları olmadığını söylemesi üzerine sanık ...'in katılana "Burası Devlet kapısı, kim oluyorsun da böyle davranıyorsun" dediğini, polis memurlarının olaya müdahale ettiklerini,

Tanık ... ve ...; polis memuru olduklarını, olay günü hakkında yakalama kararı bulunan....’ın ifadesinin alındığı sırada inceleme dışı sanık....’nın ifadeye müdahale ettiğini, İnfaz Bürosu Kâtibi Garip Cengiz tarafından dışarıda beklemesi gerektiğinin söylenmesi üzerine sanık ile aralarında tartışma yaşandığını, inceleme dışı sanık....’nın olaya müdahale etmek isteyen katılana "Bağırsam ne olacak, beni dövecek misin" dediğini, katılanın da gözaltına alınabileceği ihtarında bulunduğunu, bu olaydan hemen sonra sanık ... ve inceleme dışı sanık....’nın ceza infaz kurumunda bulunan bir yakınlarını ziyaret etme taleplerinin katılan tarafından reddedilmesine tepki olarak sanık ...'in "Burası Devlet kapısı, biz Türkiye vatandaşıyız, kim oluyorsun da böyle davranıyorsun" dediğini, olaya müdahale ettiklerini,

İfade etmişlerdir.

İnceleme dışı sanık....; olay günü hasta olan eşi....’ın Cumhuriyet savcılığı kaleminde ifade verdiği sırada kendisinin ifadeyi alan Cumhuriyet savcısı tarafından dışarı çıkarılması nedeniyle inceleme dışı davanın mağduru Garip Cengiz ile tartıştıklarını, bu olaydan sonra ceza infaz kurumunda bulunan akrabalarını ziyaret etmek için infaz savcısı katılandan görüş izni talebinde bulunduklarını, kendilerine izin verilmeyince sanığın katılana "Biz de vatandaş değil miyiz" dediğini,

Sanık ...; olay günü ablası....’ın, başka bir olayla ilgili ifadesi alınırken rahatsızlandığını, bu sırada yanında bulunan eniştesi....’ın, inceleme dışı davanın mağduru zabıt kâtibi Garip Cengiz tarafından dışarı çıkarılmak istenmesi nedeniyle adı geçenler arasında tartışma yaşandığını, savcılık kaleminin önüne gelen katılanın kendilerine "Ben savcıyım, burada bu şekilde bağıramazsınız, eğer bağırırsanız, sizi tutuklarım" dediğini, adliyeden çıktıktan sonra ceza infaz kurumunda bulunan amcasının oğlunu ziyaret etmek amacıyla tekrar adliyeye gidip katılandan izin talep ettiklerini, izin verilmeyince, "izin vermenizi beklemiyordum" dediğini, önceki olayın kendisinden kaynaklanmadığını anlatırken katılanın "O benim memurum" dediğini, kendisinin de "Eğer o memursa biz de bu ülkenin vatandaşıyız" dediğini, suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Hakaret” başlıklı 125. maddesi;

“(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekir.

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,