muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/160, Karar No: 2019/319, Tarih: 16.04.2019

Avcılar Belediyesinin 15/09/2010 tarihli, 16 firmanın doküman aldığı, 4 firmanın ise teklif sunduğu ancak ihale konusu bir kısım yolların plansız alanda kaldığı ve Büyükşehir Belediyesi tarafından planların onaylanması durumunda ihale konusu işin nevi ve miktarının değişeceği ve öngörülen tarihte bitirilemeyeceğinin anlaşılması gerekçesiyle idare tarafından iptaline karar verilen Kuzey Bölgesi Yol yapımı ve Onarımı ihalesine, sanıkların gizli anlaşmalar yapmak suretiyle fesat karıştırdıkları iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanıkların beraatlerine karar verilmiş ise de; usulüne uygun şekilde alınan iletişimin dinlenilmesi kararlarına istinaden tespit edilen mesaj ve telefon konuşmaları incelendiğinde; sanık ... tarafından 15/09/2010 tarihinde ihaleden önce sanık ...'ye '...18.100 oluyormu...' şeklinde mesaj yazılması ve sanığın iş ve işlemlerini takip ettiği Erdağı İnşaat ve Ticaret Ltd. Şirketi'nin ihaleye 18.100,988 TL teklif sunması; yine sanıklar ... ile ... arasında ihale sonrasında ihaleye katılan firma ve sundukları teklif bedellerine ilişkin yapılan 15/09/2010 tarihli konuşmada, sanık ...'nin diğer sanığa '...17.500 de ...'e attırdım...' şekindeki beyanı ve anılan ihaleye sanık ...'in temsilcisi olduğu Makro Çevre Teknolojileri ve İnşaat Şirketinin 17.518,253 TL teklif vermesi, bu itibarla sanıklar... ve ...'in sanık ... ile birlikte ihale öncesinde yaptıkları söz konusu görüşmeler neticesinde belirledikleri teklif miktarlarını sunmak suretiyle gerçekleşen eylemleri ile sanık ...'un sanık ... ile ihale öncesinde 14/09/2010 tarihinde yaptıkları ve söz konusu ihaleye yönelik işlemlere ilişkin konuşmada sanık ...'nin '...Son durumumu netleştirdim görüşmediğim tek adam sensin...' deyip devamında da '...atabileceğin şey nedir onu öğrenmek istiyorum, senle öyle konuşmak istiyorum...' diye sorması üzerine, sanık ...'un ise '...on dört - ondört buçuk o civarda...' şeklindeki cevabına sanık ...'nin '...işimi görmez...' diyerek karşılık vermesi ve bu şekilde sanıkların aralarındaki anlaşma doğrultusunda sanık ...'un yetkilisi olduğu ... İnşaat Tic. Ltd. Şirketi'nin şartname satın aldığı halde ihaleye teklif sunmayarak sanık ...'un ise sanık ... ile ihale öncesinde 13/09/2010 tarihinde yaptığı ihaleye ilişkin konuşmada ...'nin '...sen dosya aldın mı...' sorusu üzerine '...almadım işte senden haber bekliyorum...' diyerek devamında '...kaç atacağız peki...' diye sorması ...'nin de '...on sekiz beşyüz atacaksın...' diye söylemesi üzerine ...'un atamayacağını belirttiği ve ...'nin '...atamayacaksan aldırma...' diyerek sanık ...'u yönlendirdiği, konuşma sonucunda Es-Eks Anonim Şirketinin yetkilisi olan sanık ...'un ihale şartnamesi almadığı, bu şekilde sanıklar Dursun ve ...'un ise ihaleye girmeme konusunda sanık ... ile anlaşmaları doğrultusunda sanık ...'un teklif vermemesi, sanık ..

...' diyerek devamında '...kaç atacağız peki...' diye sorması ...'nin de '...on sekiz beşyüz atacaksın...' diye söylemesi üzerine ...'un atamayacağını belirttiği ve ...'nin '...atamayacaksan aldırma...' diyerek sanık ...'u yönlendirdiği, konuşma sonucunda Es-Eks Anonim Şirketinin yetkilisi olan sanık ...'un ihale şartnamesi almadığı, bu şekilde sanıklar Dursun ve ...'un ise ihaleye girmeme konusunda sanık ... ile anlaşmaları doğrultusunda sanık ...'un teklif vermemesi, sanık ...'un da şartname almaması şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 235/2-d maddesinde düzenlenen ihaleye fesat karıştırma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanıkların mahkumiyetleri yerine yanılgılı değerlendirmeyle beraatlerine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 21.03.2018 tarih ve 187-57 sayı ile bozmaya direnerek önceki hükümler gibi sanıkların beraatlerine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2018 tarihli ve 39856 sayılı “Bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar..., ..., ....... hakkında ihaleye fesat karıştırma, sanık Mustafa Değirmenci hakkında ise irtikap suçundan verilen beraat hükümleri Yargıtay 5. Ceza Dairesince onandığından, direnmenin kapsamına göre inceleme sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan verilen beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara atılı ihaleye fesat karıştırma suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, hazır bulundukları oturumda son söz sanıklara verilmeden direnme hükmü kurulmasının, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel Mahkemece, Özel Dairenin bozma kararından sonra sanıkların hazır bulundukları 21.03.2018 tarihli oturumda, bozma ilamına karşı sanıklar ..., ... ve ... ve müdafileri ile sanıklar ... ve ... müdafilerine diyeceklerinin sorulduğu, daha sonra ise Cumhuriyet savcısına söz verilerek hazır bulunan sanıklar ..., ... ve ...’e son söz hakkı tanınmadan duruşmaya son verilip direnme kararı verildiği anlaşılmaktadır.

5271 sayılı CMK'nın "Delillerin tartışılması" başlıklı 216. maddesinin üçüncü fıkrasında; "Hükümden önce son söz hazır bulunan sanığa verilir." düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca katılmış olduğu takdirde son söz mutlaka sanığa verilerek duruşma bitirilecektir. Ceza muhakemesinde sanığın en önemli haklarından biri de savunma hakkı olup, hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik arz eden çok sayıdaki kararında açıkça belirtildiği üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili olan son sözün sanığa ait bulunduğuna ilişkin usul kuralı emredici nitelikte olup, bu kurala uyulmaması kanuna mutlak aykırılık oluşturmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik arz eden çok sayıdaki kararında açıkça belirtildiği üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili olan son sözün sanığa ait bulunduğuna ilişkin usul kuralı emredici nitelikte olup, bu kurala uyulmaması kanuna mutlak aykırılık oluşturmaktadır.

Temyiz mercisince verilen bozma kararından sonra ilk derece mahkemeleri tarafından yargılamaya devam edildiğinde, dava henüz sonuçlanmamış olduğundan, ilk defa hüküm kurulurken "Son sözün sanığa verilmesi" kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamalarda da "Kamu davasının kesintisizliği ve sürekliliği" ilkesinin doğal bir sonucu olarak geçerliliğini koruyacaktır. Kovuşturmanın sona erdirilip hükmün tesis ve tefhimine geçilmesinden önce son söz alan tarafın sanık olması gerektiği şeklinde anlaşılması gereken "Son sözün sanığa verilmesi" kuralına uyulmaması hâli, gerek "Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı" ilkesine, gerekse CMK'nın 216. maddesinin üçüncü fıkrasına açık aykırılık teşkil edecek ve bu durum, temyiz incelemesi aşamasında hükmün esasına geçilmeden önce bozma nedeni kabul edilecektir.

Öğretide; "Son söz sanığındır. Son sözün sanığa verilmesi, müdafaa bakımından çok önemlidir. Bunun içindir ki son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi mutlak temyiz sebebi, hukuka kesin aykırılık ve dolayısıyla bozma sebebi sayılmaktadır." (Nurullah Kunter-Feridun Yenisey-Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 18. Baskı, Beta Yayınları, İstanbul 2014, s. 1484); "Hüküm safhasına geçmeden önce son söz hazır olan sanığa verilmek zorundadır. Bu hüküm silahların eşitliği ve suçsuzluk karinesi ilkelerinin gereği olarak düzenlenmiş, uyulması zorunlu ve emredici bir hükümdür. Son sözün sanığa verilmesi bozmadan sonraki yargılamada da uyulması zorunlu bir usul kuralıdır." (Yener Ünver-Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, 7. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2013, cilt: 2, s. 146–149) şeklinde görüşler ileri sürülmek suretiyle, hükmün tesis ve tefhim edildiği duruşmada hazır bulunan sanığa mutlaka son sözün verilmesi gerektiği düşüncesi ittifakla benimsenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Yerel Mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama aşamasında 21.03.2018 tarihli oturumda, bozma ilamına karşı hazır bulunan sanıklar ..., ... ve ... ile bir kısım sanık müdafisinin görüşü alınıp, Cumhuriyet savcısına da söz verilmesinin ardından hazır bulunan sanıklara son söz hakkı tanınmadan yargılama bitirilmek suretiyle hükmün tesis ve tefhim edilmesi, CMK'nın 216. maddesinin üçüncü fıkrasına açıkça aykırılık oluşturduğundan, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuran bu usule aykırılık nedeniyle Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2018 tarihli ve 187-57 sayılı direnme kararına konu hükümlerinin, hükümlerden önce son sözün hazır bulunan sanıklara verilmemesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 16.04.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4363, Karar No: 2009/2443, Tarih: 23.02.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/4363 E.  ,  2009/2443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2007

Davacı,  sigorta kayıtlarında yanlış yazılan doğum tarihi ile baba isminin düzeltilerek çalışmaların kendisine ait olduğunun tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine karar vermiştir.

Hükmün, taraf  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı sigorta kayıtlarında yanlış yazılan doğum tarihi ile baba isminin düzeltilerek çalışmaların kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme giriş bildirgesindeki imzanın davacıya ait olmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar vermiştir.

Kamu düzenini yakından ilgilendiren bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle gerek Kurum gerekse işveren yanında bulunan ve davacının imzası ile fotoğrafını içeren işe giriş bildirgesi, bildirgeyi ilgilendiren dönem bordrosu ve diğer belgeler getirtilmeli, imza ve fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı konusunda inceleme yaptırılmalı, davacıyı yakından tanıması gereken işveren, müdür, şef, ustası, çalışma arkadaşları dinlenilmeli, davacının nüfus kayıtları getirtilerek incelenmeli, düzeltilmesi istenilen nüfus kayıtları yönünden de araştırma yapılmalı tarafların göstereceği delillerle bağlı kalınmaksızın re’sen araştırma yapılabileceği unutulmamalı,  deliller hep birlikte değerlendirilmeli, aidiyet davalarında yalnız imza ve fotoğraf incelemesi ile sonuca gidilmeyeceği, imzanın zaman içinde değiştirilebileceği ve  tek başına güçlü delil olamayacağı da göz  önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece ayrıntılı araştırma yapılmadığı gibi yalnızca imza incelemesi değerlendirilerek  karar verildiği, davacının kardeşlerine ait nüfus bildirgelerini de içeren nüfus kayıt tablosunun getirtilmediği, 11.4.1982 tarihli giriş bildirgesindeki nüfus bilgileri üzerinden nüfus idaresinden araştırma yaptırılmadığı, 15.1.1984 tarihli giriş bildirgesindeki baba isminin de M.A. Olarak yazıldığı dikkate alınmaksızın bu bildirgeye yönelik inceleme yapılmadığı, davacıya ait hizmet cetvelinde dava konusu 26245 sicil nolu işyerinde davacının 1988 yılına kadar çalışmalarının bulunduğu gözetilerek Kurumdan işyerine ait 1982-1988 yılları arasındaki dönem bordroları getirtilerek incelenmediği, soyadları itibariyle davacı  ile akraba olmaları mümkün bulunan tanıklar dışında dönem bordrolarında yer alan çalışanların ve işverenin beyanlarına başvurulmadığı, baba adı M.A. Olan 1963 doğumlu M.S. ile  davacının çalışmalarının karışmaları mümkün bulunduğundan bu şahsa ait 1982-1988 yılları arasındaki çalışmaları içeren Kurumdaki şahsi dosyanın getirtilerek karşılaştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan olgular göz ardı edilerek yazılı gerekçelerle kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönü amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.2.2009  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4300, Karar No: 2014/6033, Tarih: 14.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4300 E.  ,  2014/6033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANAMUR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2012/483-2012/466

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli taşınmazın dere yatağı veya dere etkisi altında olup olmadığı ile taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının davasının reddine, davalı Hazine vekilinin talebinin kabulüne, çekişmeli taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacının dava konusu taşınmaz üzerindeki zilyetliğinin kendisine mülkiyet hakkı kazandıracak nitelikte olmadığı gerekçesi ile davacının davasının reddine, ancak, çekişmeli taşınmazın tasarruf edilebilecek taşınmazlardan olduğu gerekçesi ile Hazinenin tescil talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmaz başında dinlenen bilirkişi ve tanıklar dava tarihine kadar 20 yılı aşkın süredir davacı tarafın çekişmeli taşınmaz üzerinde zilyet olduğunu bildirmişlerdir. Her ne kadar, Mahkemece DSİ tarafından dosyaya sunulan yazı esas alınmak sureti ile hüküm kurulmuş ise de dava konusu taşınmazın hangi bölümünün ıslah çalışması kapsamında kaldığı ve bu bölümde DSİ tarafından ne şekilde bir çalışma yapıldığı sorulmamış, dosya arasında bulunan hava fotoğrafının değerlendirilmesine ilişkin rapor kendi içerisinde çelişkili olmasına rağmen orman bilirkişisi raporundaki çelişki giderilmemiş, tek bir hava fotoğrafı uygulaması ile yetinilmiştir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için, hava fotoğrafı getirtilip, dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, komşu köylerde ikamet eden, elverdiğince yaşlı şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, tüm tespit bilirkişileri; aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için, hava fotoğrafı getirtilip, dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, komşu köylerde ikamet eden, elverdiğince yaşlı şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, tüm tespit bilirkişileri; aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında yerel bilirkişiler ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazın öncesinde mera olup olmadığı, bitişik mera parselinden ne suretle ayrıldığı, mera parseli ile arada ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı, komşu mera parselinin kadim mera olup olmadığı, sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, dinlenen bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki çelişki doğduğu takdirde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı, ziraatçi bilirkişi kurulundan taşınmazın eğimi, niteliği, toprak yapısı, bitki örtüsü ve özellikle çekişmeli taşınmaz ile komşu mera parseli arasında doğal ya da yapay ayırıcı unsur olup olmadığı, mera parselinden nasıl ayrıldığı, öncesinin kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı hususlarını içeren, çekişmeli taşınmaz ile komşu parselleri karşılaştırılmalı olarak değerlendiren, bilimsel verilere dayalı, önceki zirai bilirkişi ve Kadastro Mahkemesinde dosyasında yer alan zirai bilirkişi raporunu da irdeleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; raporda belirtilen hususların somutlaştırılması için, taşınmazı tüm yönleriyle gösterecek şekilde çektirilecek fotoğraflar üzerinde çekişmeli taşınmaz kabaca işaretlettirilmeli ve keşfe katılacak fen bilirkişisinden keşif ve uygulamaları izleyip denetlemeye olanak veren ayrıntılı ve çekişmeli taşınmaz ile komşu mera parselinin konumlarını yan kesit krokisi ile gösterip açıklayan rapor alınmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme sonunda yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11636, Karar No: 2015/15604, Tarih: 17.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11636 E.  ,  2015/15604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Davacı, Türk Vatandaşı olduğu dönemde ...'da geçen sürelerini, 3201 sayılı Kanuna göre borçlanma hakkı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-3201 sayılı Yasanın 1. maddesinde; “Türk vatandaşları ile doğumla Türk vatandaşı olup da çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybedenlerin on sekiz yaşını doldurduktan sonra Türk vatandaşı olarak yurt dışında geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ile yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, bu Kanunda belirtilen sosyal güvenlik kuruluşlarına prim ödenmemiş olması ve istekleri hâlinde, bu Kanun hükümlerine göre sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilir.” hükmü düzenlenmiştir.

İnceleme konusu olayda, mahkemece; davacının, yurtdışında geçen sadece çalışma sürelerini ve 18 yaşa dikkat edilmeden, vatandaşlıktan çıkmadan önce tüm çalışmaları borçlanabileceğinin tespitine dair hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının birinci bendinde yazılı, “Davacının Türk vatandaşlığını kaybetmeden önceki borçlanmaya esas tüm sürelerden dilediği kadarını borçlanmaya hakkı olduğunun tespitine” ibarelerinin silinerek, yerine “Davacının 18 yaşını doldurduğu tarihten Türk Vatandaşlığından çıkmasına izin verildiği ve nüfus kayıtlarına bildirildiği 20/07/2006 tarihine kadar yurt dışındaki sigortalılık sürelerini ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik ile yurt dışında ev kadını olarak geçen sürelerini borçlanmaya hakkı olduğunun tespitine” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3116, Karar No: 2021/6977, Tarih: 26.05.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3116 E.  ,  2021/6977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamı incelendiğinde, bir önceki bozma ilamında; Mahkemece, öncelikle ... İl Özel İdaresi Borçlar ve Alacaklar devir tutanağı kapsamında ilgili taşıt araçları devir protokolleri celbedilerek işverenlik sıfatı belirlenip husumet yöneltilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin belirtildiği; Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda devir protokellerinin celp ve incelenmesi sonucu işverenlik sıfatının dava dışı ... Büyükşehir Belediyesine ait olduğunun anlaşılmasına rağmen ... Büyükşehir Belediyesine husumet yöneltilerek yargılamaya devam edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; hatalı olarak davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Eldeki davada dava dışı ... Büyükşehir Belediyesi'nin işverenlik sıfatının tespiti karşısında, verilecek hükmün dava dışı ... Büyükşehir Belediyesinin hak ve borçlarını etkileyeceğinden, 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesinde “…maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir. Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir…” hükmü uyarınca, dava dışı ilgili Belediyenin göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönler incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.