muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3764, Karar No: 2024/3132, Tarih: 09.05.2024

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacı ve birleşen davacıların temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2.Davalılar Hazine ve Orman İdaresinin, davanın kabulüne karar verilen (F4), (F5), (F6) ve (F7) ile gösterilen taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda mezkur taşınmaz bölümlerinin eski tarihli belgelerde orman sayılmayan yerlerden oldukları ve taşınmazlarda 1961 tarihinden bu yana tarımsal faaliyette bulunulduğuna dair kabulde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, dava konusu (F4) ile gösterilen 56.431,25 m2 yüzölçümündeki bölüme uyduğu belirlenen 2009 tarihli ve 33 sıra numaralı tapu kaydının 8.250 m2 miktarında olduğu ve yönlerinin yol, çay ve dere olduğu; dava konusu (F5) ile gösterilen 38.468,59 m2 yüzölçümündeki bölüme uyduğu belirlenen 2009 tarihli ve 32 sıra numaralı tapu kaydının 9.600 m2 miktarında olduğu ve yönlerinin yol, çay, kendi ve dere olduğu; dava konusu (F6) ile gösterilen 15.784,54 m2 yüzölçümündeki bölüme uyduğu belirlenen 2009 tarihli ve 34 sıra numaralı tapu kaydının 4.800 m2 miktarında olduğu ve yönlerinin yol, çay, sırt ve dere olduğu; dava konusu (F7) ile gösterilen 20.732,25 m2 yüzölçümündeki bölüme uyduğu belirlenen 2009 tarihli ve 40 sıra numaralı tapu kaydının 9.600 m2 miktarında olduğu ve yönlerinin ark, çay ve sırt olduğu; söz konusu tapu kayıtlarının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 20/C maddesi kapsamında değişebilir ve genişletmeye elverişli sınırlar içermesi nedeniyle miktarları ile geçerli oldukları değerlendirilmemiş ve miktar fazlası yönünden aynı Kanun'un 20/son maddesi uyarınca zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktar fazlası bölümlerin orman içi açıklık vasfında olup olmadıkları denetlemeye elverişli şekilde incelenmeyerek eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

O halde Mahkemece yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı 3’er kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi bilirkişi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

Keşifte öncelikle davacının dayandığı 2009 tarihli ve 32, 33 34 ve 40 sıra numaralı tapu kayıtları 3402 sayılı Kanun'un 20/C ve 21 inci maddesi hükmü uyarınca yerel bilirkişi yardımı ile zemine uygulanmalı, uygulamada tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri esas alınmalı; yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman fen bilirkişisine tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli ve buna göre tapu kaydının miktarı ile geçerli olacağı düşünülerek kapsamı kesin olarak belirlenmelidir.

Taşınmazın tapu kaydı dışında kalan bölümleri yönünden ise, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 17/2 nci maddesi kapsamında orman içi açıklık vasfında olup olmayacağı öncelikle orman bilirkişisi aracılığıyla değerlendirilmeli, yine dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraat bilirkişisinden taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, miktar fazlası yönünden özellikle 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği Tapu Müdürlüğü ve ilgili Kadastro Müdürlüğü ile Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulup, aynı Kanun'un 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu (5403 sayılı Kanun) ile değiştirilen 14/2 nci maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanun'un getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalıdır.

Ayrıca, dosyanın temyiz incelemesi sırasında dava konusu (F4), (F5), (F6) ve (F7) ile gösterilen bölümlerin kısmen su altında kalmış olabilecekleri değerlendirildiğinden, dava konusu taşınmaz bölümlerinin halihazırda su altında kalan kısımları var ise bu bölümler ayrıca belirlenerek tescil hükmü yerine tespit hükmü kurulması gerektiği gözetilmeli, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: 1- Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle; davacı ..., birleşen davacılar ..., ... , ..., ... , ..., ... ve ...'ın temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar Hazine ve Orman İdaresinin, davanın kabulüne karar verilen (F4), (F5), (F6) ve (F7) ile gösterilen taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu taşınmaz bölümleri yönünden BOZULMASINA,

SONUÇ: 1- Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle; davacı ..., birleşen davacılar ..., ... , ..., ... , ..., ... ve ...'ın temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar Hazine ve Orman İdaresinin, davanın kabulüne karar verilen (F4), (F5), (F6) ve (F7) ile gösterilen taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu taşınmaz bölümleri yönünden BOZULMASINA,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davacı ...'den alınmasına,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacı ... vd., davacı ... mirasçılarından ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25908, Karar No: 2023/185, Tarih: 17.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/25908 E.  ,  2023/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/ 569 E., 2021/1101 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (Sanıklar), fuhuş (Sanık ...)

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile sanık ... hakkında fuhuş suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile bu hükümlere ilişkin istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ... ve ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği görüşüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ:

1. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2021 gün ve 2019/308 Esas, 2021/49 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ...’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı neticeten 13'er yıl 4'er ay hapis cezası, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı neticeten 2’şer yıl 6’şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve ayrıca sanık ...’nin fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 4 ay hapis ve 80 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/569 Esas ve 2021/1101 Karar sayılı kararı ile sanıklar haklarında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ve sanık ..., katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/569 Esas ve 2021/1101 Karar sayılı kararı ile sanıklar haklarında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ve sanık ..., katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.10.2021 tarihli ve 9-2021/111941 sayılı, temyiz ret ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ:

1. Sanık ... ve müdafiin temyiz istemleri; sanığın mağdureye yönelik olarak atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuş suclarını işlediğine dair dosya kapsamında mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığına, bu nedenle şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle sanık hakkında atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... ve müdafiin temyiz istemleri; sanığın mağdureye yönelik atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğine dair dosya kapsamında mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığına bu nedenle şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle sanık hakkında atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... ve müdafilerinin temyiz istemleri; sanığın mağdureye yönelik atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğine dair dosya kapsamında mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığına bu nedenle şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle sanık hakkında atılı suçlardan beraatine karar verilmesi, sanığın atılı suçları işlediği kabulü anlamına gelmemekle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu bakımından sanığın eyleminin organ sokma boyutuna varmayıp basit istismar aşamasında kaldığına, sanığın mağdurun yaşında hataya düştüğüne zira sanığın mağdura yaşını sorduğunda mağdurun on sekiz yaşında olduğunu söylediğine bu yüzden de sanığın 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde duzenlenen hata hükümleri uyarınca unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

4. Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi; sanıklar haklarında atılı suçlardan dolayı temel cezaların üst sınırdan belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

5. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; sanıklar haklarında atılı suçlardan dolayı temel cezaların üst sınırdan belirlenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi uyarınca ceza indirimi uygulanmaması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR:

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

4. Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi; sanıklar haklarında atılı suçlardan dolayı temel cezaların üst sınırdan belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

5. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; sanıklar haklarında atılı suçlardan dolayı temel cezaların üst sınırdan belirlenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi uyarınca ceza indirimi uygulanmaması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR:

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

Mahkemece; "Sanık ...'ın daha önceden facebook sosyal paylaşım sitesi üzerinden tanışmış olduğu 08.02.2006 doğumlu katılan mağdure ...'la 02.11.2019 tarihinde karşılaştığı bir esnada ona önce beraber oturup sigara içmeyi ardından da sigara almayı teklif ettiği, bunun üzerine sanık ... ile katılan mağdure ...'nın ... Merkez ... Mahallesi ... Caddesi No:36 ile No:40 arasında bulunan ve mahkemece de 18.09.2020 tarihinde yapılan keşif sırasında bizzat görülen iki bina arasındaki "L" şeklindeki boş ve izbe bir yere girdikleri, orada bir müddet konuştuktan sonra sanık ...'in cinsel organını çıkartıp katılan mağdure ...'nın cinsel organına soktuğu ve katılan mağdure ...'nın içine sıcaklık geldiğini söylemesi üzerine sanık ...'in eylemine son verdiği;

Söz konusu olay tarihinden yaklaşık 3-4 ay kadar önce de, katılan mağdure ...'nın daha önceden bir iftar çadırında yapılan yemek dağıtımı sırasında tanışmış olduğu reşit yaştaki sanık ...'ın, katılan mağdure ...'yı ... Merkez Kemalöz Mahallesi 1.... Sokak ... ... Apartmanı A Blok K:1 D:8 adresinde bulunan ve mahkemece de 18.09.2020 tarihinde yapılan keşif sırasında bizzat görülen apartman dairesine götürdüğü ve orada, katılan mağdure ...'nın cinsel organına, kendi cinsel organını çıkartıp soktuğu;

Ardından yine sanık ...'in katılan mağdure ...'ya karşı 02.11.2019 tarihinde gerçekleştirdiği yukarıda bahsi geçen olaydan yaklaşık 2 ay kadar önce, sanık ...'ın cinsel ilişkiye girmek için sanık ...'den bir kız istemesi üzerine sanık ...'nin katılan mağdure ...'yı az önce bahsi geçen ve sanık ...'in yıllardır kapıcılık yaptığı siteye (Üç blok halindeki ... ... Apartmanına) getirdiği ve onu, anahtarı sanık kapıcı ...'te bulunan - yine mahkemece 18.09.2020 tarihinde yapılan keşif sırasında bizzat görülen ve olay tarihi itibariyle boş bulunan - söz konusu ... ... Apartmanının C Bloğunun 3. katında bulunan 12 numaralı daireye bırakıp gittiği, ardından katılan ...'yla başbaşa kalan reşit yaştaki sanık ...'in kendi cinsel organını katılan mağdure ...'nın anal bölgesine soktuğu,” şeklindeki kabulüne istinaden sanıkların atılı suçlardan cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... Haklarında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu ile Sanık ... Hakkında Fuhuş Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü:

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... Haklarında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu ile Sanık ... Hakkında Fuhuş Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları'nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında, sanıklar ve müdafileri, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanıklar ..., ... ve ... Haklarında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda değişmeyen ayrıntılı beyanları, tanıklar ..., ..., ... ...'in evrelerdeki ifadeleri, mağdurenin yapılan genital muayenesine göre kızlık zarında eski yırtıklar bulunduğuna dair 06.11.2019 tarihli doktor raporu, mağdurenin olay yeri olarak gösterdiği izbe yerde bulunan sigara izmaritinde sanık ...'in DNA örneğinin tespit edildiğine dair rapor ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların ilgili suç tarihlerinde on beş yaşından küçük mağdureyle vajinal ve anal yoldan organ sokmak suretiyle üzerine atılı suçu işledikleri anlaşıldığından, hükümde bu yönde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Teşdit uygulanması gerektiğine yönelik temyiz sebebi ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un "Cezanın belirlenmesi" başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanıklar haklarında kurulan hükümlerde, temel cezaların 16 yıl hapis cezası olarak belirlenmesinde ve belirlenen cezalarda “Cezanın sanığın geleceğine etkisi ile sanığın duruşmalardaki iyi hali lehine takdiri indirim sebebi kabul edildiğinden takdiren” şeklindeki dosya kapsamıyla uyumlu gerekçeye istinaden 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi uyarınca indirim yapılmasında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine yönelik temyiz nedeni ile ilgili olarak, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, Bakanlığa yüklenen bir kamu görevidir. Bu kapsamda değerlendirme yapıldığında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır.

4. Sanık ... müdafiin yaşta hata hususunu da temyiz nedeni olarak ileri sürmesinin yanında sanıkların soruşturma evresi beyanlarında mağdurenın on sekiz yaşında olduğunu kendilerine söylediğine dair savunmaları, tanık olarak dinlenen ...'in olay tarihinden sonra sanık ... ile konuştuklarında ...'in kendisine mağdurenin kendisini on sekiz yaşında olarak tanıttığını söylediğine dair kolluk ifadesi ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince mağdurenin soruşturma evresinde kaydedilen görüntülü beyan CD'leri duruşmada taraflarla birlikte izlenip, görünümüyle ilgili gözlem yapılmasının ardından olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hususu hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... Haklarında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu ile Sanık ... Hakkında Fuhuş Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanıklar ve müdafileri, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ... ve ... Haklarında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden ise;

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanıklar ve müdafileri, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/569 Esas, 2021/1101 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin iki ile dördüncü fıkraları gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde sayın üye ...’un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Temyiz başvurusunda, talep eden hukuka aykırı olduğunu ileri sürdüğü sebepleri göstermesi zorunludur. Temyiz incelemesi, ancak temyiz başvurusunda gösterilen sebeplerle sınırlı olarak yapılabilir. CMK 288/1, 294/1, 2, ve 298/1 maddeleri bu hususu çok açık şekilde ifade etmektedir.