muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12288, Karar No: 2016/855, Tarih: 01.02.2016

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda kanuna uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması,mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/538, Karar No: 2013/1370, Tarih: 22.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/538 E.  ,  2013/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.11.2011 tarih ve 2009/322-2011/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan vadeli mevduat hesabındaki paranın sahte kimlikle ismini bilmediği bir şahıs tarafından internet bankacılığı aracılığıyla başka bir hesaba aktarıldığını, kendisinin internet bankacılığı kullanımı ile ilgili herhangi bir talimatının ve bilgisinin olmadığını, davalı Bankaca yeterli güvenlik tedbirinin alınmadığını ileri sürerek 31.750,00 TL'nın mevduata uygulanacak en yüksek faiz ile birlikte tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, internet hesabının ... Şubesi'nce açıldığını, ... Şubesi'ne sorumluluk yüklenemeyeceğini, müşterinin, şifresini aldıktan sonra gerekli dikkat ve özeni göstermesi gerektiğini, gerek kullandığı bilgisayarın güvenliğini gerekse de kullandığı şifrenin muhafazasını sağlaması gerektiğini, bankanın herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının bilgisi dışında yapılan işlemlerle hesabından başka bir hesaba para aktarıldığı, davalı bankanın objektif özen borcu nedeniyle davalının sorumlu bulunduğu, davalı Banka'nın tamamen kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 31.750,00 TL'nın avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 119,00 TL temyiz başvuru harcı ile 2.168,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16063, Karar No: 2014/18218, Tarih: 04.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16063 E.  ,  2014/18218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davanın kabulüne dair mahkemece verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi mahkemece bir ek kararla miktardan reddedilmiştir. Ek karar davalı vekiline tebliğ edilmiş, davalı vekili tarafından bu ek karar da temyiz edilmiştir.

Ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçlarının yatırılıp yatırılmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle, ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçları yatırılmış ise buna dair belgelerin dosya içine konması, yatırılmamışsa iş bu temyiz harçlarının yatırılması/tamamlanması ile ilgili gereken işlemlerin yapılması ve bu şekilde temyize ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4977, Karar No: 2018/10576, Tarih: 01.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/4977 E.  ,  2018/10576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.05.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 28.12.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti sayılan saat 13.45 sıralarında müştekinin kantinine girip, sekiz adet top ve bir adet kola çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 27.02.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16062, Karar No: 2014/8428, Tarih: 27.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/16062 E.  ,  2014/8428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ...1.İcra Müdürlüğünün 2009/1623 sayılı takip dosyasından, davacıya ait işyerindeki malların 19.01.2012 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, aynı adreste 15.04.2009 tarihinde de borçlu huzurunda haciz yapıldığını, 19.01.2012 tarihinde gidildiğinde davacının borçlunun eski ortağı olduğunu ve işyerini eşyaları ile birlikte devir aldığını beyan ettiğini haciz haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu haciz sırasında hazır bulunan 3.kişinin borçluyu tanıdığını, daha önce birlikte iş yaptıklarını, 2010 yılında işyerini kendisine devrettiğini beyan ettiği devir olgusunun 3.kişi tarafından kabul edildiği, bu durumda borçlu ve 3.kişi arasındaki ilişkinin işyeri devri niteliğinde olduğu, devrin İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı ve TBK'nun 202/2 .maddesine göre de işyerini devir alan davacının borçlardan sorumlu olacağından bahisle davanın reddine karar vermiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu malların önceden borçlu huzurunda aynı adreste 15.04.2009 tarihinde haczedildiği, 18.08.2006 tarihli vergi yoklama fişine göre haciz yapılan işyerinin borçluya ait olduğunun tesbitinin yapılmış bulunmasına göre davacı 3.kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9434, Karar No: 2015/1122, Tarih: 23.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/9434 E.  ,  2015/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı Kurum, yersiz ödenen aylıkların ve tedavi giderlerinin tahsiline; birleşen dava ile davacı hak sahibi ... ise, sigortalı eşinin 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılık süresinin geçerli olduğun ve ölüm aylığının ödenmeye devam edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, Kurumun açtığı davanın kabulüne; sigortalının açtığı davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, asıl dosyada davalı, birleşen dosyada davacı olan sigortalı ... ve asıl davada davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kurum tarafından açılan asıl dava dosyasında, yersiz ödenen aylıkların ve tedavi giderlerinin hak sahibi ..., sigortalının oğlu ... ve sahte üyeliği yaptığı iddiası ile oda genel sekreteri olan diğer davalı ...’dan tahsiline; Birleşen dosyada; davacı olan hak sahibi ...’ün sigortalı müteveffa eşi ... tarihinden itibaren üye olduğunu belirtir, oda kaydının usulsüz olduğundan bahisle, oda kaydına dayalı sigortalılık süresi ve 01.09.2001 tarihinden itibaren başlatılan ölüm aylığının iptali sonucu; davacı ..., sigortalı eşinin sigortalılık süresinin ve kendisine bağlanan ölüm aylığının geçerli olduğunun tespitine karar verilmesi istenilmiştir.

Dosyadaki belgelerden, sigortalı...’ün bakkaliye işi nedeniyle 01.01.1978-28.02.1983 tarihleri arasında vergi dairesine kaydı bulunup, 08.03.1983 tarihli işlem ile bu kayıtlar esas alınarak 20.04.1982 tarihinden itibaren Bağ-Kur’a tescil edildiği; sigortalının 05.08.2001 tarihinde vefat ettiği, 2003 yılında Kuruma sunulan belgede sigortalı...’ün ... 30.10.1995 tarihinden itibaren bakkal faaliyetine dayalı kaydı esas

alınarak, 20.04.1982-28.02.1983 ve 30.10.1995-31.12.1999 tarihleri arasında ... sayılıp, prim borçlarının çoğu 2003 yılında ödenip, 01.09.2001 tarihinden itibaren hak sahibi olarak ...’e ölüm aylığının bağlandığı anlaşılmıştır.

.... ilgili usulsüzlük şikayetleri üzerine yapılan inceleme sonucu, oda üyeliğine kabule ilişkin 03.11.1995 tarih ve 64 sayılı yönetim kurulu kararında yöneticilerin tamamının imzasının oda genel sekreteri ... tarafından atıldığı; Kuruma intikal ettirilen 03.10.2003 tarihli belgede, ... tasdiklenen kısmında yazı ve imzaların ... ...’a ait olduğu, sigortalı ...’ün oğlu ...’ün ifadesinde, 2003 yılında ....işlemlerinin bir muhasebeci tarafından takip edildiği, muhasebecinin işlemler için beş milyar aldığını beyan etmiş, bunun üzerine oda kaydı usülsuz sayılmıştır.

6552 sayılı Yasanın 58. Maddesi ile 5510 sayılı Yasaya eklenen Geçici 54. Maddede “Mülga 4355 sayılı Ticaret ve Sanayi Odaları, Esnaf Odaları ve Ticaret Borsaları Kanunu, mülga 5373 sayılı Esnaf Dernekleri ve Esnaf Dernekleri Birlikleri Kanunu ve mülga 507 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkârlar Kanununa göre; esnaf ve sanatkâr siciline veya odasına ya da her ikisine birden kayıtları bulunmakla birlikte üye kayıtlarının mevzuata uygun olarak yapılmadığının tespit edilmesi üzerine, Kuruma kayıt ve tescili yapılmakla birlikte, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sigortalılık süreleri geçersiz sayılarak iptal edilen sigortalılardan 22/3/1985 tarihinden sonraki sürelere ait prim, gecikme zammı ve gecikme cezalarının 31/12/2013 tarihine kadar ödenmiş olması şartıyla 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sigortalılıkları başlangıç tarihinden itibaren geçerli sayılır.

4 üncü ve 7 nci maddeler ile 2926 sayılı Kanunun 2 nci, 5 inci ve 9 uncu maddelerine göre kayıt ve tescili yapılanların, sigortalılık tescil ve sürelerine esas tarımsal faaliyetleri ile ilgili kurum ve kuruluş üye kayıtlarının mevzuata uygun olarak yapılmadığının tespit edilmesi üzerine sigortalılıkları geçersiz sayılarak iptal edilenlerin, tescillerinin yapıldığı tarihten 31/12/2010 tarihine kadar geçen sürelere ait prim, gecikme zammı ve gecikme cezalarının 31/12/2013 tarihine kadar ödenmiş olması şartıyla, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi kapsamındaki sigortalılıkları başlangıç tarihinden itibaren geçerli sayılır. Ancak, tevkifat kesintisine binaen geriye dönük yapılan tescillerden, tevkifatın yapıldığı tarihte ziraat odası kaydı bulunmayan, daha sonra geriye dönük tesis edilen kayıtlar geçerli kabul edilmez.

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra birinci ve ikinci fıkralar uyarınca hizmet iptali yapılmaz.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Kurum tarafından belirlenir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Mahkemece, öncelikle, davacı hak sahibinin anılan düzenlemeden yararlandırılıp-yararlandırılmayacağı taraflardan sorulmalı; davacı hak sahibinin anılan düzenlemeden yararlandırılması durumunda davanın konusu kalmayacağı gözetilmeli; anılan yasadan yararlanılmayacağının anlaşılması durumunda anılan odadaki usulsüz olduğu belirtilen kayıtlara ilişkin davalının da sanık olarak yargılandığı . Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/73 Esas sayılı davanın sonucu beklenerek, işin esası ile ilgili ceza davasında belirlenen hususlar gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, asıl dosyada davalı, birleşen dosyada davacı olan sigortalı ... ve asıl davada davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, asıl dosyada davalı, birleşen dosyada davacı olan sigortalı ... ve asıl davada davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 23.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4277, Karar No: 2014/10504, Tarih: 24.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/4277 E.  ,  2014/10504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 02.04.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 10.04.2013 günü temyiz eden katılan vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2390, Karar No: 2018/2529, Tarih: 27.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/2390 E.  ,  2018/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... 1.İcra Müdürlüğü’nün 2014/3509 esas sayılı dosyası ile hakkında icra takibi başlatıldığını, ödeme emrine kısmen itiraz etmeyi ihmal ettiğini, bu borç nedeniyle maaşına haciz konulduğunu,gerçek borçlu olan Bayram Sel'e sadece ısı ve derin dondurucudan dolayı kefil olduğunu, 8.100,00 TL’ye kefil olmadığını tüm bu nedenlerle gerçek borcunun tespiti ile haksız şekilde ödediği paranın iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulü ile ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2014/3509 Esas sayılı dosyası üzerinden başlatılan takibe konu alacağın 3.100,00 TL’lik kısmından sorumlu olduğunun, geri kalan kısmından kefil sıfatıyla davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, menfi tespit istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde "Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan yasanın 3/d maddesinde, "hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet" olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilebilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. 4077 sayılı yasanın 23. maddesi, bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tarafların iddialarına göre ... ve ... marka ısı ile ... marka derin dondurucu alımına ilişkin olduğuna göre taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı, buna göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olmaz. Mahkemece tüketici mahkemesinin görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda bir numaralı bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, iki numaralı bent gereğince davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13123, Karar No: 2017/4442, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/13123 E.  ,  2017/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.