muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16832, Karar No: 2014/15986, Tarih: 23.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16832 E.  ,  2014/15986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/829-2014/387

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili;müvekkillerinin davalıdan konut satın aldığını, satışın kredi kullandırılarak yapıldığını ve imzalanan sözleşmenin 2.2 maddesine göre " taksit oranlarındaki artış oranı bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından düşük olanına göre arttırılacaktır" düzenlemesinin bulunduğunu, davanın bu hükmeve memur maaş artış oranı daha düşük olmasına rağmen diğer kriterleri esas aldığını ve müvekkillerinden fazladan bedel tahsil edildiğini ileri sürerek her bir davacı için ayrı ayrı 700,00 TL'nin davacılara ödenmesine karar verilmesini istemiş,14/02/2014 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini davacı Y.. T.. yönünden 3.025,07 TL'ye; davacı A.. T.. S. yönünden 1.409,33TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalılar arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE 2014/16832-15986

oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38;29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16813, Karar No: 2015/4098, Tarih: 23.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/16813 E.  ,  2015/4098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kayıp belgesi verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; davacı dernek tarafından tutulan alındı belgesi kayıt ile dernekler demirbaş ve evrak kayıt defterlerinin kaybedilmesi nedeniyle kayıp belgesi verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 382. maddesinde, "çekişmesiz yargı işleri" düzenlenmiş, aynı maddenin 1. fıkrasında ilgililer arasında uyuşmazlık olmayan, ilgililerin ileri sürülebileceği herhangi bir hakkının bulunmadığı ve hakimin re'sen harekete geçtiği hâllerden bir veya bir kaçına göre bu yargıya giren işlere uygulanacağı; 383. maddesinde ise, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça sulh hukuk mahkemesi olduğu; "görevin belirlenmesi ve niteliği" başlıklı 1. maddesinde de, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzenini ilgilendirdiği; 114/1-c maddesinde, mahkemenin görevli olmasının dava şartı olduğu; 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 32/k maddesinde dernekler tarafından tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde bu hususun öğrenilmesi tarihinden itibaren 15 gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinde kayıp belgesi almak için dava açılması gerektiği bunu yerine getirmeyen yöneticilerin cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır.

Dava, Dernekler Kanunu'nun 32/k maddesine göre, kayıp belgesi verilmesi istemiyle hasımsız olarak açılmış olup maddede görev konusunda herhangi bir düzenleme bulunmadığından ve dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca çekişmesiz yargı işi kapsamında kaldığından, davanın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, sulh hukuk mahkemesinin görevli olması nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi yerine esastan reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21527, Karar No: 2015/30137, Tarih: 15.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/21527 E.  ,  2015/30137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2012/470-2014/74

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, bir daire satın almak için dava dışı M.. Şirketinden M.. K.. ile tellallık sözleşmesi imzaladığını, ancak davalının daire sahibini tanıyorum demesi üzerine daireyi davalı vasıtası ile almaya karar verdiğini, 05.08.2009 tarihli adi yazılı belge ile davalının M.. K.. ile imzalanan sözleşme nedeni ile bir borç çıkarsa bu borcu ödemeyi üstlendiğini, dava dışı şirket tarafından aleyhine komisyon ücreti için başlatılan takip nedeniyle 24.967,00-TL ödeme yapmak zorunda kaldığını, 05.08.2009 tarihli belgeye dayanarak davalı aleyhine icra takibi başlattığını ancak davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmede borç miktarının yazılı olmadığını, dairenin satışına aracılık ettiğini, üstlendiği borcun eve ait aidat, elektrik, su, doğalgaz ve vergi borcu ile ilgili olduğunu, 5.000-TL komisyon aldığı bir taşınmaz için bu meblağ bir ödeme yapmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Eski Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/7295 sayılı takibinde davalının yetki itirazının iptaline ancak bu icra takibinde davacının itirazın iptali talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, Eski Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/7295 sayılı takibinde davalının yetki itirazının iptaline ancak bu icra takibinde davacının itirazın iptali talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ile dava dışı R.. M.. şirketi arasında 01.06.2009 tarihli "Gayrimenkul Görme ve Hizmet Bedeli Sözleşmesi" imzalandığı ve bu sözleşme sonlandırılmadan davacının sözleşmeye konu taşınmazı davalı aracılığıyla satın aldığı hususlarında bir ihtilaf bulunmamaktadır. Davalının imzası inkar edilmeyen 05.08.2009 tarihli adi yazılı belge ile A.. Evleri, 4.. parsel .. Blok .. nolu daire için davacının dava dışı M.. şirketinden M.. K.. ile imzaladığı sözleşmeden dolayı davacıya bir ödeme çıktığı taktirde bu ödemeyi kabul edip ödeyeceğini taahhüt ettiği anlaşılmaktadır. Davacı, dava dışı şirketin icra takibi ile kendisinden tahsil ettiği komisyon alacağının bu belgeye dayanarak davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptalini istemiştir. Davalı ise sözleşme içeriğinin başka borçlara ilişkin olduğunu, sözleşmede üstlenilen borç miktarının belli olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, sözleşmede borcun esaslı unsuru olan borç miktarının gösterilmediği, davacının davranışının dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki 05.08.2009 tarihli adi yazılı belge ile davacının dava dışı şirketle yaptığı komisyon sözleşmesinden dolayı bir borç çıktığı taktirde davalı tarafından ödemenin üstlenildiği açık olup, davacının talebinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Ancak burada tartışılması gereken husus davacının icra marifeti ile dava dışı şirkete ödediği meblağın tamamını davalıdan isteyip isteyemeyeceği noktasındadır. Dava dışı şirket tarafından davacı aleyhine komisyon ücreti ve cezai şartın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine açılan itirazın iptali davası sonucunda Kadıköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/474 Esas, 2011/541 Karar sayılı ilamı ile 12.000,00-TL komisyon ücreti ve 600,00-TL cezai şart olmak üzere toplam 12.600,00-TL'nin davacıdan tahsiline karar verilmiştir. Hal böyle olunca davacının dava dışı şirket ile yaptığı tellallık sözleşmesi nedeniyle çıkan borç bu ilamda belirlenen 12.600,00-TL.den ibarettir. Davacı, dava dışı şirkete vaktinde bu ödemeyi yapmamakla icra takibine ve itirazın iptali davasının açılmasına neden olduğundan, mahkeme ve icra dosyası ile ilgili giderlerin davalıdan tahsilini isteyemez. Bu durumda mahkemece, takibin 12.600,00-TL asıl alacak üzerinden devamına karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın tamamen reddi yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25476, Karar No: 2014/24668, Tarih: 04.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/25476 E.  ,  2014/24668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sarayköy Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :24.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/359 Karar no:2014/111

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından; vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden, davalı şirket tarafından ise; hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi gereğince, taşınmaz üzerinde hak sahibi olan eşin tasarrufu, diğer eşin açık rızasına bağlıdır. Bu rıza alınmadan taşınmaz üzerinde hak sahibi olan dahili davalı koca, davalı şirket lehine, 19.10.2007 tarihinde ipotek tesis ettirmiştir. İpotek tesis tarihinde tapu kütüğünde taşınmazın "aile konutu" olduğuna ilişkin bir şerh bulunmadığına göre, lehine ipotek tesis edilen şirketin kazanımı iyi niyetli olması halinde korunur (TMK md.1023). Zira Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi ile tapuya güven ilkesine bir istisna getirilmiş değildir. Kanunun iyi niyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyi niyetin varlığıdır. İyi niyetin varlığı asıl olduğuna göre, lehine ipotek tesis edilen şirketin kötü niyetli olduğunu kanıtlama yükümlülüğü bunu iddia edene düşer (TMK md.6). Dosya içindeki belgelerden, lehine ipotek tesis edilen şirketin kötü niyetli olduğu kanıtlanamamıştır. Şu hale göre, tapuya güven ilkesini esas alan Türk Medeni Kanunu'nun 1023. maddesi koşulları işlem tarafı olan davalı şirket lehine gerçekleşmiştir. Öyleyse davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir (HGK'nun 24.04.2013 tarih. 2012/2-1567 esas. 2013/579 karar sayılı ilamı).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.04.12.2014

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası olmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.

Farklı düşünüyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/16828, Karar No: 2014/15984, Tarih: 23.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16828 E.  ,  2014/15984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/845-2014/388

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili;Müvekkillerinin davalıdan konut satın aldığını, satışın kredi kullandırılarak yapıldığını ve imzalanan sözleşmenin 2.2 maddesinde " taksit oranlarındaki artış oranı bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından düşük olanına göre arttırılacaktır" düzenlemesinin bulunduğunu, davalının bu hükme ve memur maaş artış oranı daha düşük olmasına rağmen diğer kriterleri esas aldığını ve müvekkillerinden fazladan bedel tahsil edildiğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak her bir davacı için ayrı ayrı 700,00 TL'nin tahsiline karar verilmesin istemiş,11/12/2013 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini davacı Zeliha Gökçen yönünden 1.069,79 TL'ye;davacı F.. D.. yönünden 2.356,55 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7346, Karar No: 2015/11977, Tarih: 22.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/7346 E.  ,  2015/11977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 102/3-b. maddesinde düzenlenen hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle cinsel saldırı eyleminin söz konusu olabilmesi için sanık ile mağdure arasında bir hizmet ilişkisinin bulunması gerektiği, kanunda düzenlenen hizmet ilişkisinde failin yazılı veya sözlü bir hizmet akdine dayanarak mağdure üzerinde işe alma, işten çıkarma ve ücret gibi sosyal haklarını belirleme yetkisi olup sanığın bu nedenle astı konumundaki mağdureye söz geçirebilmeden kaynaklanan nüfuzunun bulunması gerektiği, somut olayda ise Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu Disiplin yönetmeliğine göre sanığın mağdurenin disiplin amiri olmadığı gibi Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliği uyarınca ebe olan mağdure ile hastane müdür vekili olan sanık arasında bu anlamda hiyerarşik bir ilişkinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 102/3-b. maddesinin tatbikinin mümkün olmadığı ve katılanın hükümden sonra 09.10.2015 günlü dilekçesi ile şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından takibi şikayete bağlı olup TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçundan dolayı aynı Kanunun 73/6. maddesi gereğince sanığın vazgeçmeyi kabul edip etmediği de sorulduktan sonra bir karar verilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30066, Karar No: 2020/12515, Tarih: 11.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/30066 E.  ,  2020/12515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı 11.03.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 30.06.2020 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 11.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/994, Karar No: 2014/11636, Tarih: 12.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/994 E.  ,  2014/11636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 193 ada 13 parsel ile 334 ada 1 parsel sayılı taşınmazların maliki miras bırakanı ... tapu kayıtlarında baba adının " ...." olarak yazıldığını nüfus kaydına uygun şekilde baba adının ".... " olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3869, Karar No: 2022/980, Tarih: 10.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3869 E.  ,  2022/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karar, davalılar Hazine ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, zeminde olmamasına rağmen kendilerine ait 108 ada 54 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kadastro çalışmaları sırasında boşluk olarak bırakıldığını, bu boşluğun bırakılmasına kadastro sırasında tutanak bilirkişisi olarak görev yapan ...' in neden olduğunu, hakkı olmadığı halde kendi taşınmazına yol ve park yeri sağlamaya çalıştığını, dava konusu boşluğun davacı tarafa ait taşınmaza kadastro sırasında uygulanan tapu kaydı kapsamında kaldığını, harici ve rızai taksim neticesinde davacıların babalarının ölümü ile davacılara kaldığını, 108 ada 50 parsel ile tek parça halindeki boşluğun davacıların zilyet ve tasarrufunda olduğunu, dava konusu parselin 108 ada 50 parsel yönündeki sınırının hatalı tespit gördüğünü ileri sürerek, sınır ve yüzölçümlerinin gerçek duruma göre düzeltilerek tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili, 30.04.2019 tarihinde yapılan keşifte daha önceki bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısım içinde bulunan ve fen bilirkişisine gösterdiği kısma ilişkin bir talebinin olmadığını beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacıların taleplerinin açık ve anlaşılır olmadığını, davacıların malik oldukları 108 ada 54 parsel ile davalı ...'in malik olduğu 108 ada 50 parselin evveliyatında bir bütün olduğunu, müvekkilinin babası İhsan ile davacıların dedesi ...'in dava konusu kısmı yol olarak bırakmak suretiyle harici ve rızai taksim neticesinde taşınmazı böldüklerini, yapılan bu taksime göre 50 parselin davalı ...'in babası İhsan'a, 54 parselin ise davacıların dedesi ...' e kaldığını, davacı tarafın da bu taksimi kabul ettiğini, söz konusu taşınmazlar ve yol olarak bırakılan kısmın o tarihten bu yana çekişmesiz ve kesintisiz olarak kullanıldığını, iddianın doğru olmadığını, 50 yılı aşkın bir süredir yol olarak kullanıldığının, bütün köylü tarafından bilindiğini, zira 108 ada 51, 52 ve 53 parsel sayılı taşınmazlar da 50 ve 54 parsel sayılı taşınmazlar ile tek parça halinde iken üzerine çeşme, cami lojmanı ve lavabo yapıldığını ve tarafların ortak iradesi ile köy tüzel kişiliği adına bırakıldığını, ayrıca davalı ...'in tutanak bilirkişi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI