muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12658, Karar No: 2023/6988, Tarih: 09.10.2023

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulunda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. ... ..., a.g.makale).

Öğretide de kabul edildiği gibi, casusluk amacı ile bilginin temin edilmesi suçun oluşumu için yeterlidır. Başka bir ülkeye veya yapıya vermek zorunlu değildir. Aksine kabul, yasa koyucunun madde metni ve gerekçesinde yer vermediği bir unsurun içtihat yoluyla kanuna eklenerek kanun koyucunun iradesinden farklı bir yasa yapmak anlamına gelecektir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Devlet güvenliği, devletin iç veya dış siyasal yararları ve milli savunmaya ilişkin gizli bilgileri siyasal ve askeri casusluk maksadıyla temin etmek suçunda; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılması gerektiği hususu gözetildiğinde; FETÖ/PDY'nin casusluk faaliyetlerini de kapsayan silahlı bir terör örgütü olması, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü'nün amaçlarını gerçekleştirmek amacıyla üyelerini Polis ve Jandarma teşkilatı, Milli İstihbarat Teşkilatı ve Genel Kurmay Başkanlığı gibi kuvvet kullanma yetkisine haiz kurumlara sızdırdığının bilinmesi, bu kapsamda sanık ...'ın milli güvenlik istihbaratının en üst düzeyde yürütüldüğü ve milli güvenliğin sağlanması konusunda çok önemli bir konumda bulunan Milli İstihbarat Teşkilatına 2013 yılında katıldığı, eğitim dönemini müteakiben Teşkilatın Ankara Bölge Daire Başkanlığına tayin edildiği, mezkur dönemde örgütün MİT mahrem yapılanması içerisinde "öğrenci" konumunda faaliyete bulunarak, örgüt hiyerarşisinde üstü konumunda olan mahrem abileri ile belirli periyotlar içerisinde görüşerek paylaşımda bulunmak amacıyla teşkilata ilişkin gizli bilgileri temin ettiği ve mahrem abisinin talimatları doğrultusunda faaliyetlerde bulunduğu, bu durumun tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından açıkca anlaşıldığı, milli güvenlikle ilgili gerçekleştirilen faaliyetlerin dinleme yoluyla elde edilmesi ya da ilgili kuruma elaman yerleştirilerek bilgilerin temin edilmesi arasında bir fark bulunmadığı sanığın eyleminin zincirleme şekilde siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirlenerek tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak olunmamış, sanığın mahkumiyetine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde ''A'' ve ''B'' bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/725 Esas, 2021/972 ... kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7403, Karar No: 2024/7244, Tarih: 05.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/7403 E.  ,  2024/7244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3163 E., 2019/722 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz taleplerinin reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanun'un 74/1-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 35/2, 62, 51 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri; Kazı yapmadığını, bahçesinin koruma altında olduğunu bilmediğini, müze müdürlüğü görevlilerince hazırlanan raporda bahçesinin koruma altında olmadığının bildirildiği, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri; Kazı yapmadığını, bahçesinin koruma altında olduğunu bilmediğini, müze müdürlüğü görevlilerince hazırlanan raporda bahçesinin koruma altında olmadığının bildirildiği, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay mahallinde çekilen fotoğraflar incelendiğinde suça konu yerin büyük kaya parçaları ile çevrili olduğu ve sanık ...'in tornavida ile kazı yapabilmesinin imkansız olduğu suçta kullanılan aracın yetersiz olduğu zaten malzemelerin ve çukurun sanıklar olay yerine çıkmadan önce mevcut oldukları beyanlar ve suça konu yere ilişkin davalardan önceden de kazı yapılmaya çalışıldığının bilindiği, Müze müdürlüğünden gelen yazıda kazı yapılan yerin koruma alanı içinde kalmış olmasına rağmen bilinen kültür varlığına 100 metre gibi bir mesafede olduğu, yine suça konu yerin önceki yazıda koruma alanı dışında kaldığı ancak sonradan koruma alanı içine alındığı bu durumların yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ile de örtüştüğü fakat suça konu yer konusunda İzmir Selçuk Müze Müdürlüğünün dahi çelişkiye düştüğü bir durumda sanıkların üzerine atılı suçun kültür varlığını bulmak amacıyla bilerek ve isteyerek hareket etmeleri gerektiği hususu da birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'in suça konu yere yakın yerde bahçe sahibi olması nedeni ile sit alanı olmadığını şifaen bilmesi, ...'in ise beyanlarının aksini kanıtlar yani kazıya etki edecek bir eylemde bulunduğunu gösterir somut bir delilin bulunmayışı da göz önünde bulundurularak sanıkların '' kültür varlıkları bulmak amacıyla'', izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak suçunu işledikleri konusunda şüphe oluştuğu çünkü sanıkların kültür varllığı bulmak gibi bir kasıtlarının olmadığı nitekim en yakın kültür varlığının 100 metre uzaklıkta bulunması ve çukur ve malzemelerin önceden olay yerinde olması, fotoğraflanan yerin tornavida ile kazılmasının imkansız olması gibi yukarıda da değerlendirilen hususlarla birlikte sanıklardan ...'in kazı eylemini yapmasına rağmen suçun oluşmasındaki manevi kastı taşıdıkları yönünde şüpheye düşülmüş olması nedeni ile sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; Olay tarihinde İzmir II. Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 21.11.2012 tarih 1510 sayılı kararı ile koruma altına alınan İzmir ili, ... ilçesi, ... . mevkinde bulunan kaya mezarı koruma alanında kazı yapıldığına ilişkin Selçuk İlçe Jandarma Komutanlığına yapılan ihbar üzerine gündüzleyin saat 16:30 sıralarında olay mahalline intikal eden görevli jandarmanın; sanıklardan ... isimli şahsın elinde tornavida ile kayaların arasını kazdığı, diğer sanık ...'in ise çevreyi gözetlediğinin tespit edildiği, yine olay mahallinde bir adet keser (çapa), bir adet araç krikosu, bir adet tornavida, bir adet pense ve bir adet ince demir çubuğun bulunduğu ve muhafaza altına alındığı, Yerel mahkemece sanıkların olay yeri yakınında bahçe sahibi olmaları, kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı ve sondaj yapma suçunu işledikleri konusunda şüphe oluştuğu, bu yönde kasıtlarının bulunmadığı, fotoğraflanan alanın tornavida ile kazılmış olmasının imkansız olduğu düşüncesi ile CMK 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği, verilen beraat kararının davaya katılan İl Kültür Turizm Bakanlığı vekili ve Yerel Cumhuriyet Savcısı tarafından ayrı ayrı istinaf edildiği, Sanıkların olay tarihinde iştirak iradesi ile koruma altına alınmış kaya mezarı koruma alanında kazma, araç krikosu, tornavida, pense, çelik tel gibi cisimlerle kazı yaptıkları sırada jandarmaya yapılan ihbar sonucu suç üstü yakalandıkları gerek sanıkların kaçamaklı beyanları ve gerekse olay mahallinin fotoğraf görüntüleri, ele geçen malzemeler ile tüm dosya içeriğinden anlaşıldığı, yapılan kazı derinliği 30-40 cm civarında 40 cm'i aşmadığı tespit edildiği, Kaya mezar ve çevresinin İzmir II. Nolu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından koruma altına alındığı ve sanıkların da bu hususu bildiği, bu nedenlerle sanıkların iştirak iradesi ile kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapma suçunu işledikleri ancak henüz 40 cm'i aşan bir kazı yapılmadığından söz konusu eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilmiş, yerel mahkemece oluşa savunmaya ve tutanaklara uygun olmayacak şekilde değişik düşüncelerle sanıkların kastının bulunmadığı belirtilerek ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş olmasının hukuka aykırı bulunduğu, sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri sabit olmakla yerel mahkemenin sanıklar hakkındaki beraat kararının kaldırılarak sanıkların izinsiz kazı yapmaya teşebbüs suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Selçuk Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4129, Karar No: 2023/11439, Tarih: 20.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/4129 E.  ,  2023/11439 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 02.07.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/624 Esas, 2016/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı "Üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinde tereddüt bulunmayan sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi nedeniyle hükmedilen denetimli serbestlik tedbirinin yükümlülüklerine aykırı davranmakta ısrar koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle hakkında kazanılmış hak oluşturacak biçimde beraat kararı verilemeyeceği, ayrıca beraat kararı verilmesi durumunda da denetimli serbestlik tedbirinin devamına karar verilemeyeceği, CMK'nun 223/8. Maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,"

Nedeniyle kararın bozulması gerektiğini beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

Nedeniyle kararın bozulması gerektiğini beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

"Her ne kadar sanık ...'ın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanmak suçundan hakkında dava açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olup, Gaziantep Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 2015/2906 DS ve 31/08/2015 tarihli yazılarında şahsın üzerine atılı suç nedeniyle verilen denetimli serbestlik hükümlerine uymadığı ve bu suretle şahsın dava açılması hükümlerini yerine getirmediği

belirtilerek hakkında kamu davası açılmış isede TCK'nun 191/1, 4-a maddesi gereğince hakkında kamu davasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında kamu davası açılabilmesi için sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere ve uygulanan tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmesi şartının bulunduğu, dosya kapsamında kapatılan denetimli serbestlik evrakı kapsamında sanığa yapıldığı bildirilen tebligatın kendisine yapılmadığı gibi, bir kereliğine yapılan tebliğata rağmen başvuruda bulunmayan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere ve uygulanan tedavinin gereklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahsedilemeyeceği bu nedenle ısrar etme unsuru bulunmadığı ve suçun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığı " gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında verilen 02.07.2015 tarihli Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararına ilişkin soruşturma dosyasında erteleme kararının sanığa tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatasının bulunmadığı, bu belgenin aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında verilen 02.07.2015 tarihli Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararına ilişkin soruşturma dosyasında erteleme kararının sanığa tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatasının bulunmadığı, bu belgenin aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek "sanık hakkında yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması" nedeniyle ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/624 Esas, 2016/65 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21830, Karar No: 2021/7552, Tarih: 14.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21830 E.  ,  2021/7552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 15.02.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19585, Karar No: 2014/8906, Tarih: 06.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19585 E.  ,  2014/8906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın başka bir soruşturma ile ilgili olarak Ankara İl Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü'nün nezarethanesinde bulunduğu sırada, nezarethane odasının demir korkuluklarını ayakları ile tekmelemek sureti ile alçı sıvalarını kırıp, dökülen parçaları güvenlik kamerasına atmak sureti ile kameraya zarar verdiği anlaşılmakla, kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20664, Karar No: 2014/6062, Tarih: 03.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/20664 E.  ,  2014/6062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Emet Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2013

NUMARASI : 2012/230-2013/22

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak muhdesat bedelinin davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın S.. F.. yönünden reddine, diğer davalılar yönünden idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, köyün yol düzeltme ve genişletme çalışmaları yapılırken davacıya ait duvarın yıkılması ve ağaçlarının kesilmesi sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.230.00 TL maddi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davalılardan köy muhtarı S.. F.. yönünden açılan davanın reddine, davalılar Ç.. Köy Tüzelkişiliği ve Köylere Hizmet Götürme Birliğine karşı açılan davanın ise, dava konusu olayın idarenin hizmet kusurundan kaynaklanması sebebiyle idari yargının görevli olduğundan reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelerin incelenmesinde; dosyanın Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 09.05.2012 tarih ve 2012/4803 Esas-9426 Karar sayılı ilamı ile davalı köy muhtarı S.. F..'ın özel amaç ve kusurunun bulunmaması, H.. B..nin davaya dahil edilmesi nedeniyle bozulduğu anlaşılmış olmakla davanın, davalı köy muhtarı S.. F.. yönünden husumetten reddi hususunun kesinleştiği ve Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin bozma kararı ile artık davanın adli yargıda görülmesi gerektiği anlaşılmakla davada adli yargı görevli olup işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın yargı yolu nedeni ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.