muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/44, Karar No: 2021/1382, Tarih: 09.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/44 E.  ,  2021/1382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “menfi tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında kira ilişkisi bulunduğunu, davalının müvekkiline ait dükkânı beş yıl süre için kiraladığını, ancak bu süre dolmadan tahliye etmek istediğini, bunun üzerine davalı ile işlettiği eczanedeki demirbaş ve ilaçların müvekkiline devredilmesi konusunda anlaştıklarını, müvekkilinin demirbaş ve ilaçlar karşılığında davalıya 40.000TL tutarında senet verdiğini, davalının ise eczaneyi bir süre daha işlettikten sonra içindekileri de alarak tahliye ettiğini, senedin ise talebe rağmen iade edilmediğini ileri sürerek müvekkilinin 30.06.2011 vade tarihli 40.000TL bedelli senetten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalının baskısı sonucunda dava açmak zorunda kaldığından asıl alacağın %40 ı oranında tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabı:

5. Davalı vekili; davacının, dükkânı daha iyi şartlarla başkasına kiraya verebileceğini düşünerek süresinden önce boşaltması karşılığında dava konusu senedi müvekkiline verdiğini, aralarında demirbaş ve ilaç devri gibi bir anlaşma bulunmadığını, senedin de bu iddiayı doğrulayan bir beyan içermediğini, doktor olan davacının eczane işletmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemenin 01.11.2012 tarihli ve 2011/334 E., 2012/429 K. sayılı kararı ile; üzerindeki imzaların inkâr edilmediği dava konusu senedin arkasındaki yazıda bononun eczanenin devri hâlinde kullanılacağının belirtildiği, dolayısıyla bononun davalı kiracının işlettiği eczaneyi davacı kiralayana devretmesi karşılığında düzenlendiği ancak devir işleminin yapılmadığı, dolayısıyla davacının bono nedeniyle davalıya borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, asıl alacağın %40'ı oranındaki 16.000TL haksız takip tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Bozma Kararı :

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 30.09.2013 tarihli ve 2013/2008 E., 2013/13259 K. sayılı kararı ile;

“…1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçele göre temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Özel Dairenin Bozma Kararı :

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 30.09.2013 tarihli ve 2013/2008 E., 2013/13259 K. sayılı kararı ile;

“…1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçele göre temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında 01.10.2007 başlangıç tarihli, 5 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı ve kiralananın 05.03.2011 tarihinde tahliye edildiği hususunda uyuşmazlık yoktur. Davalı kiraya verenin ,”bu senet... Kadı Eczanesinin ...'a 30.06.2011 tarihinde devredildiği taktirde kullanılabilir şekilde düzenlenmiştir.” ibareli ve tarafların imzasını taşıyan 30.06.2011 vadeli,40.000,00 TL bedelli bononun davalı kiracı ... adına düzenlediği görülmüştür. İ.İ.K.nun 72. maddesinin 4. fıkrasına göre, davacı borçlu lehine tazminata hükmedilebilmesi için davalı alacaklının takibini alacaklı olmadığını bile, bile kötüniyetli olarak yapması gerekir. Olayımızda, davacının borçlu olmadığının tespiti yargılamayı gerektirmiş olup takibin kötüniyetli olarak yapıldığı davacı tarafından kanıtlanamamıştır. Bu durumda kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Mahkemenin 18.12.2014 tarihli ve 2014/582 E., 2014/440 K. sayılı kararı ile; önceki karar gerekçesinin yanında, senedin eczanenin içindeki müştemilatı ile birlikte devri hâlinde işleme konulacağının kararlaştırılmasına karşın bu şekildeki bir devrin söz konusu olmadığı dolayısıyla davalının senet nedeniyle talepte bulunma şartının oluşmadığını bilerek davacı aleyhine icra takibi yaptığı ve kötü niyetli olduğu gerekçesiyle direnme kararı vermiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, davalı alacaklının icra takibi başlatmakta kötü niyetli olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre davalı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Öncelikle uyuşmazlığa konu “menfi tespit davası” ve “kötüniyet tazminatı” na ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır:

13. Borçlu, aslında borçlu olmadığı veya borçlu olmadığına inandığı bir borcu ödememek için, alacaklının takip yapmasını veya dava açmasını bekleyebilir. Bu durumda aleyhine başlatılan ilamsız icra takibine itiraz edebilir ve itiraz üzerine takip duracağından, alacaklı bu itirazı bertaraf ettirmek için harekete geçtiğinde, alacaklının itirazın iptali veya kaldırılması talebi üzerine, borçlu bu konudaki savunmalarını genel mahkemede veya icra mahkemesinde ileri sürebilecektir.

13. Borçlu, aslında borçlu olmadığı veya borçlu olmadığına inandığı bir borcu ödememek için, alacaklının takip yapmasını veya dava açmasını bekleyebilir. Bu durumda aleyhine başlatılan ilamsız icra takibine itiraz edebilir ve itiraz üzerine takip duracağından, alacaklı bu itirazı bertaraf ettirmek için harekete geçtiğinde, alacaklının itirazın iptali veya kaldırılması talebi üzerine, borçlu bu konudaki savunmalarını genel mahkemede veya icra mahkemesinde ileri sürebilecektir.

14. Diğer hâlde borçlu, alacaklının harekete geçmesini beklemeden borçlu olmadığının tespitinde korunmaya değer bir yararı bulunması hâlinde borçlu olmadığının tespiti için dava açabilir [2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) m. 72/2].

15. Alacaklının takibe girişmesinden sonra, hatta takip kesinleştikten sonra da borçlunun, borçlu olmadığının tespitini mahkemeden istemesi mümkündür (İİK. m. 72/3). Borçlu, belirtilen şekilde takipten önce veya sonra alacaklıya karşı bir menfi tespit davası açarak bu davayı kazanırsa, hakkındaki icra takibi iptal edilir ve borcu ödemekten kurtulur. Ancak, borçlu borcunu icra dairesine ödedikten sonra, artık menfi tespit davası açamayacaktır. Zira borçlunun sırf borçlu olmadığının tespitinde, hukukî bir yararı yoktur. Bundan sonra, ödediği paranın geri alınması için bir dava açması söz konusu olur ki bu da istirdat davasıdır (Pekcanıtez, Hakan./ Atalay, Oğuz./ Özkan, Meral Sungurtekin./ Özekes, Muhammet.: İcra ve İflas Hukuku, s.156-164).

16. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK.) 72. maddesi uyarınca yukarıda açıklanan şekilde menfi tespit davası açan borçlunun tazminat isteme hakkı vardır. Anılan maddenin 5. fıkrası aynen “Dava borçlu lehine hükme bağlanırsa derhal takip durur. İlamın kesinleşmesi üzerine münderecatına göre ve ayrıca hükme hacet kalmadan icra kısmen veya tamamen eski hale iade edilir. Borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötü niyetli olduğu anlaşılırsa, talebi üzerine, borçlunun dava sebebi ile uğradığı zararın da alacaklıdan tahsiline karar verilir. Takdir edilecek zarar, haksızlığı anlaşılan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olamaz” hükmünü içermektedir.

17. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un 15. maddesi ile 2004 sayılı İİK’nın 72/5. fıkrasında yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” olarak değiştirilmiştir.

18. Madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere menfi tespit davası açmak zorunda bırakılan borçlunun tazminat talep edebilmesi için gerekli koşullar; bu yönde bir talep olması, borçluya karşı icra takibi yapılmış bulunması ile takibin haksız ve kötü niyetli olmasıdır (Kuru, Baki.: İcra ve İflas Hukuku, 2006, s. 334, 335).

18. Madde metninden de açıkça anlaşıldığı üzere menfi tespit davası açmak zorunda bırakılan borçlunun tazminat talep edebilmesi için gerekli koşullar; bu yönde bir talep olması, borçluya karşı icra takibi yapılmış bulunması ile takibin haksız ve kötü niyetli olmasıdır (Kuru, Baki.: İcra ve İflas Hukuku, 2006, s. 334, 335).

19. Başka bir ifadeyle; İİK’nın 72. maddesinin beşinci fıkrası hükmüne göre, menfi tespit davasının davacı lehine sonuçlanması üzerine, alacak likit olsun veya olmasın, böyle bir alacağa dayalı takibin, haksız ve kötü niyetli olması hâlinde, istem varsa, davacı lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gereklidir. Takibin haksız olması tek başına yetmemekte, ayrıca kötü niyetli olması da gerekmekte olup, ispat yükü; takibin kötü niyetli olduğunu iddia eden davacının üzerindedir.

20. Nitekim aynı hususlara Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.02.2019 tarihli ve 2017/19-1645 E., 2019/79 K.; 20.02.2013 tarihli ve 2012/19-778 E., 2013/250 K. sayılı kararlarında da yer verilmiştir.

21. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı tarafından senet arkasında yazılı olan koşulun yerine getirilmediği ileri sürülerek borçlu olmadığının tespitiyle birlikte davalıdan kötü niyet tazminatının tahsili talep edilmiştir. Davalı ise eldeki dava açıldıktan sonra anılan senedi kambiyo senetlerine mahsus takip yolu ile icraya koymak suretiyle alacak talep etmiştir. Gerçekten de senedin arka yüzünde “Bu senet …KADI eczanesinin ...’a 30.06.2011 tarihinde devredildiği takdirde kullanılabilir şekilde düzenlenmiştir” ibaresi bulunmakta olup, ibarenin altında her iki tarafın da imzası yer almaktadır.

22. Senedin arka yüzünde bulunan ibare nedeniyle, davalının talepte bulunma şartının oluşmadığını bilerek takibe geçtiği, böylece kötü niyetli olduğu gerekçesiyle mahkemece davacı lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmiş ise de anılan ibarenin yorumu yargılamayı gerektirdiği gibi davalının kötü niyetli olduğunun davacı tarafından ispat edildiği de söylenemez. Böyle olunca davalının kötü niyetli olduğunun kabulü ile davacı lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesi yerinde değildir.

23. Sonuç itibariyle, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

24. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı, 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.11.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17902, Karar No: 2024/8315, Tarih: 04.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17902 E.  ,  2024/8315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/53 E., 2015/454 K.

SUÇ : Çocuğa ya da kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye ya da gebe kadına eziyet yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Düziçi Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2015 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması, hak yoksunluklarının uygulanması ve suçta kullanılan eşyanın aynı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Dava konusu olay; sanığın bakımı için kendisine bırakılan altı yaşındaki katılan ...'i defalarca evinde bulunan soba demiri ile yakarak ve darp ederek atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

B. Adli Tıp Kurumu raporları ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince sürecin uzunluğu, katılan çocuğun yaşı, yaralanma ve yanıkların fazlalığı ile meydana gelen zarar değerlendirilerek; cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Adli Tıp Kurumu raporları ve tanık beyanları birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince sürecin uzunluğu, katılan çocuğun yaşı, yaralanma ve yanıkların fazlalığı ile meydana gelen zarar değerlendirilerek; cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluş, tüm dosya kapsamı, katılan çocuğun psikolog ve vekil eşliğinde alınan beyanları, sanığın "sinirden çocuğa tokat attım ve soba demiri ile vajinal bölgesini yaktım" şeklindeki ikrarı, tanıklar S.Y ve S.İ'nin beyanları ve bu beyanlarla uyumlu olan katılan çocuğun genital bölgesinde ve yüzünün farklı bölümlerinde eski, yeni yara ve yanık izlerinin bulunduğuna dair 28.11.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu birlikte değerlendirilmiştir. Bu cihetle; özellikle hem eski hem yeni yaralanmaların ve yanıkların katılan çocuğun vücudunun farklı bölgelerinde bulunduğu hususu nazara alındığında; sanığın, suç tarihinde 6 yaşında olan ve bakımı kendisine bırakılan katılan çocuğu süreklilik arz edecek şekilde ve sistematik olarak yaralamak ve yakmak suretiyle eziyet suçunu işlediği anlaşıldığından, Mahkemenin kabul ve uygulamasında eleştiri dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/53 Esas, 2015/454 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12563, Karar No: 2017/25198, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12563 E.  ,  2017/25198 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

.... HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun .../.../2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile ....07.2016 tarih ve 29779-.... mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici .... madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve ....02.2016 tarih ve 2016/... sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'...) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı .... Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. ...-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

...) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı .... Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı .... Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

...) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Hısımlık başlıklı .... Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı .... Bölümünün ..., ..., ... ve .... ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Vesayet başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Vesayet başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2816, Karar No: 2017/3303, Tarih: 14.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2816 E.  ,  2017/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez), çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (on kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle evrak tetkik edilerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde 02.02.2016, 16.02.2016 ve 05.05.2016 tarihli duruşma zabıtlarında zabıt katibinin ıslak imzası bulunmadığı gibi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrole göre de anılan belgelerin zabıt katibi tarafından elektronik imza ile de imzalanmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1847, Karar No: 2012/5915, Tarih: 09.05.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/1847 E.  ,  2012/5915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hırsızlık, mala zarar verme

Hüküm : 1- TCK'nın 142/1-a, 53/1, 51/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 152/1- a, 53/1, 51/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 10.10.2005 tarihinde...A.Ş’ye ait 15 adet direğin arasında bulunan bakır telleri çaldığı ve 6 adet ahşap telefon direğini kırmak suretiyle zarar verdiğinden bahisle dava açıldığı, sanığın savunmalarında 25.10.2005 tarihli eylemi kabul ettiği, ancak dava konusu edilen 10.10.2005 tarihli eylemleri kabul etmediği halde, 25.10.2005 tarihli eyleme ilişkin dava açılıp açılmadığı araştırılarak ilgili dava dosyası getirtilip içindeki belgelerin onaylı suretleri denetime olanak verecek biçimde dosya içine konulup tartışılmadan, olaya iştirak ettiği tutanaklarda belirtilen diğer şahıslar hakkında işlem yapılıp yapılmadığı araştırılmadan ve olay yerindeki ayak izlerinin sanığa ait ayakkabı izleriyle uyumlu olmadığı yolundaki bilirkişi raporuna yanlış anlam verilerek, sanığın soruşturma aşamasında suçu ikrar ettiğinden bahisle eksik inceleme ve çelişkili gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.