muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/62, Karar No: 2020/324, Tarih: 10.02.2020

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle davaya devam edilebilmesi için davacıya, taşınmazın kendisi dışındaki paydaşlarının davaya muvafakatının sağlanması ya da iştirakin halen çözülmediği gözönüne alınarak terekeye temsilci atanmasının temini suretiyle taraf teşkilini sağlamak üzere süre ve imkan tanınmalı, bu şekilde aktif dava ehliyetindeki eksiklik giderildikten sonra amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için belirtilen eksik belgeler de ilgili yerlerden getirtilerek dosya ikmal edilmeli ve akabinde harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle, yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14482, Karar No: 2016/582, Tarih: 21.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/14482 E.  ,  2016/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı tarihin Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun ve davalı kurumca kabul ve tahsil edilen yurtdışı borçlanma primlerinin hizmetten sayılarak yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve özellikle davacının ...'da ilk defa çalışmaya başladığı 02.09.1981 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulüne dair hükmün yerinde olmasına göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ...'da ilk defa çalışmaya başladığı 02.09.1981 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 02.09.1981 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti ile davacının 01.08.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, 25.07.2014 yaşlılık aylığı yazılı talep tarihinde 32 yıl sigortalılık süresi, 54 yaş ve 5090 gün prim ödemesi bulunan davacının 01.08.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazanabilmesi için 3201 sayılı Yasa'nın 6/A maddesi gereğince yurda kesin dönüş yapmış olması zorunludur.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder. Bu tanımda geçen sosyal sigorta ödeneği deyiminden; çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ikamete dayalı ödenekler, sosyal yardım ödeneği deyiminden ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlaşılmalıdır.

Yurda kesin dönüş, yurt dışında çalışan Türk vatandaşlarının, çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini burada sağlamak üzere Türkiye’ye dönüş yapmalarını ifade eder. Kısaca, “yurt dışı çalışma ilişkisinin ve bu bağlamda sosyal güvenlik kurumlarıyla sigortalı ilişkinin sona ermesi”dir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.10.1997 gün ve 1997/10-588-857 E.K ve 1998/10-645 E. 1999-237 K.)

Yurda kesin dönüş koşulu borçlanma yoluyla aylık talebinde bulunanların tümü için geçerli olup evli olsun yada olmasın yurt dışında ev kadını olarak bulunan Türk vatandaşlarının da aylık tahsisi için yurda kesin dönüş yapmaları gerekir. Bu konuda kanun koyucu tarafından ev kadınları yararına herhangi bir ayırıma gidilmemiştir.

Yurt dışında işçi sıfatıyla çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkisini bitirmeden geçici sürelerle yurda giriş yapmak ve yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşlarından yardım almak kesin dönüş yapıldığı anlamına gelmez. Sigortalının yaşlılık aylığı talep tarihinde yurt dışında bulunması aylık talep etmesine engel olmadığı gibi yurt dışında bulunmak tek başına yurda kesin dönüş yapılmadığı anlamına gelmez.

Yurt dışında yaşlılık veya maluliyet aylığı bağlanması, çalışma ve sigortalı ilişkisinin sona erdiğini gösterdiğinden kesin dönüşe karinedir. İşçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik ve benzeri çalışmaya veya sigortalılığa dayalı yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı kabul edilmelidir.

İkamet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.

Yurda kesin dönüş koşulunun aylık bağlanırken Kurumca, yargılamada ise mahkemece re'sen araştırılması gerekir. 3201 sayılı Kanun'un 6.maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tarafların beyanlarına bağlı kalınmaksızın, resmi kayıtlar doğrultusunda, resen araştırılarak, irdelenip saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, özellikle sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneğinin ikamet koşuluna bağlı olup olmadığı Kurumdan ve ihtiyaç duyulursa yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşundan sorulmalıdır.

Yukarıda yer alan açıklamalar ışığında; ... Büyükelçiliği tarafından düzenlenen 16.04.2014 tarihli yurt dışı hizmet belgesine göre; davacının 20.12.2013 tarihine kadar çalıştığı ve 21.12.2013 tarihinden itibaren işsizlik ödeneği almakta olduğu anlaşılmaktadır. Davacının aylık başlangıç tarihi olan 01.08.2014 tarihi ve sonrasında çalışması olup olmadığı veya ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almadığı sağlıklı bir biçimde araştırılmadan yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı 01.08.2014 tarihi itibariyle yabancı ülke mevzuatına tabi çalışması olup olmadığını, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alıp almadığını sormak ve sonucuna göre davacının yurda kesin dönüş koşulunu yerine getirip getirmediğini belirleyerek yaşlılık aylığı istemi hakkında bir karar vermekten ibarettir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9266, Karar No: 2016/878, Tarih: 01.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/9266 E.  ,  2016/878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...'in kayden maliki olduğu ...köyünde bulunan 100 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba isminin sehven '' ... '' olarak yazıldığını, nüfus kayıtları uyarınca mirasbırakanının baba isminin '' Hüseyin '' olduğunu ileri sürerek mirasbırakanının baba isminin '' ... '' olarak düzeltilmesini istemiş, 21/03/2013 tarihli duruşmada; tapu kaydında mirasbırakanının soy isminin de yazılmadığını bildirip '' ... '' olan soy isminin eklenerek dava konusu taşınmazın tapu kaydında mirasbırakanının kimlik bilgilerinin '' ...: ... kızı '' olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, 10/05/2013 tarihinde de karara kesinleşme şerhi verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava açıldıktan sonra davanın vekil ile temsil edilmediği, Mahkemece, 21/03/2013 tarihinde davanın kabulüne karar verildikten sonra hazine vekilinin 16/04/2013 tarihli dilekçesi ile kararın kendilerine tebliğ edilmesini istediği, tapu müdürlüklerinin hazine vekilleri tarafından temsil edildiği ve Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde tebligatın münhasıran vekile yapılacağı kuralı göz ardı edilerek, kararın davalı asile tebliğ edilip, temyiz edilmediği gerekçesiyle usulsüz şekilde kesinleştirildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalının temyiz itirazı süresinde kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, göre, davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1718, Karar No: 2022/5067, Tarih: 15.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1718 E.  ,  2022/5067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme

HÜKÜM :... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2019 tarih, 2019/474 Esas ve 2019/496 sayılı kararı ile;

1)Sanık ... hakkında: maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

2)Sanık ... hakkında: maktule yönelik kasten öldürme suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair karar.

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... vekili, katılan ...

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümlerin katılan ... vekili ile katılan ... tarafından temyizi üzerine dosyanın yapılan temyiz incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ... Bakanlığının sanık ... hakkında açılan kamu davasına katılma, kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin bu sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme, sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınıp ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine kurulan hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ...’ın sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, katılan ... vekilinin sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 15.06.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Maktul Necdet'in kasten öldürüldüğü olayda yerel mahkemece sanık ...'ın müsnet suçtan delil yetersizliği nedeniyle beraatine karar verilmiş olup verilen kararın aleyhe temyizi üzerine beraat kararının onanmasına dair dairemizin çoğunluk görüşüne sanığın resmi nikahlı eşini kasten öldürdüğü sübuta erdiğinden cezalandırılması gerektiği kanaati ile katılmıyorum.

Şöyle ki;

1)Sanık son celsede "...cinayeti ben işledim" demek suretiyle Ağır Ceza Mahkemesi huzurunda suçunu ikrar suçunu ikrar etmiştir.

2)Öldürme olayı 23.04.2013 gecesi gerçekleşmiştir. Olayın gerçekleştiği apartmanın yöneticisi olan tanık Kadir Oktay Güngör maktulün öldürüldüğü gün olan 23.04.2013 günü saat 22.30 sularında "maktulün dairesinden kavga sesleri geldiğini, ikaz etmek için maktul ile sanığın kaldığı dairelerine çıktığını, ancak kapıyı açmadıklarını, bir gün sonra saat 13.00 gibi polisler gelince olayı öğrendiğini söylemiştir.

2)Öldürme olayı 23.04.2013 gecesi gerçekleşmiştir. Olayın gerçekleştiği apartmanın yöneticisi olan tanık Kadir Oktay Güngör maktulün öldürüldüğü gün olan 23.04.2013 günü saat 22.30 sularında "maktulün dairesinden kavga sesleri geldiğini, ikaz etmek için maktul ile sanığın kaldığı dairelerine çıktığını, ancak kapıyı açmadıklarını, bir gün sonra saat 13.00 gibi polisler gelince olayı öğrendiğini söylemiştir.

3)Sanık olay gecesi eve geldiğinde "eşini evde ölü halde bulduğunu, evdeki kanları kendisinin sildiğini ve karakola giderek durumu anlattığını polislerin kendisiyle ilgilenmediğini" söylemiştir. Olay gecesi karakolda görevli polisler ... ve ... de olay gecesi sanık ...'ın karakola geldiğini ancak "kocam bana bakmıyor, paraya ihtiyacım var" dediğini, kendilerinin de kadını kaymakamlığa gönderdiklerini söylemişlerdir.

4)Dosyada bulunan 01.07.2013 tarihli kriminal polis laboratuvarınca düzenlenmiş raporun C bendinde sanıkla maktulün birlikte yaşadığı evde mutfakta kaşıklık ve bıçaklık kısmında yıkanmış halde bulunan ve ancak yıkandığı halde kabza kısmının kenarında kan olduğu belirlenen 28 no.lu bulgu olan bıçaktaki kanın maktul Necdet'e ait olduğu belirlenmiştir. Yani maktulü öldüren bıçak olaydan sonra sanık tarafından yıkanarak kaşıklığı konulmuştur.

5)Olay yeri inceleme birimince evde yapılan araştırmalarda kanlı olan maktule ait pantolonun kanlı bölgelerinde maktul ... sanığa ait DNA numuneleri karışık halde bulunmuştur.

6)Tanık ... beyanında; olaydan bir gün sonra Pendik sahilinde otururken saat 12.00 sularında daha önceden tanıdığı Nuray isimli bayanın gelerek kocasının bıçaklandığını kendisine anlattığını ve birlikte karakola geldiklerini, karakolun durumu öğrenince soruşturmaya başladıklarını anlatmıştır.

Tüm bu tespitler ve beyanlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/355 Esas sayılı dosyasının 04.07.2018 tarihli duruşmasında mahkeme heyetine "cinayeti ben işledim" şeklinde ikrarda bulunduğunun zapta geçtiği anlaşılmıştır.

Tüm bu tespitler ve beyanlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/355 Esas sayılı dosyasının 04.07.2018 tarihli duruşmasında mahkeme heyetine "cinayeti ben işledim" şeklinde ikrarda bulunduğunun zapta geçtiği anlaşılmıştır.

Sanık ikrarı tek başına kendisi aleyhine mahkumiyete yeterli olmasa da maktulün 23.04.2013 gecesi bıçaklanarak öldürüldüğü, sanığın maktulün kendisince öldürülmediğini, kendisi evde yokken maktulün kendi kendisini bıçakladığını söylemiş, ancak sanık eve geldiğinde kocasını bıçaklanmış görünce vakit kaybetmeden komşularına ve polise haber vermesi gerekirken öncelikle evdeki kanları temizlemesi, olayda kullanılan ve kabza kısmının arasında maktule ait kan örneği bulunan bıçağı yıkayarak mutfaktaki kaşıklık - bıçaklığa koyması olay gecesi sanığın evinde kavga seslerini duyan tanık Kadir Oktay Güngör de apartman yöneticisi olduğunu, uyarmak için maktulün dairesine çıktığını ancak kapıyı açmadıklarını söylemesi sanığın 23.04.2013 gecesi öldürülen kocasını gördüğü halde o gece karakola gitmesi ancak olayı anlatmaması, para yardımında bulunulmasını istemesi, sanığın eşini evde ölü halde görünce yaklaşık 13 saat hiç kimseden yardım istememesi, bir gün sonra öğlen vakti sahilde oturan tanık ...'e durumu ilk olarak anlatması da hayatın olağan akışına uymamaktadır.

Belirttiğimiz tüm gerekçelerle sanığın müsnet suçu işlediğinin sübuta erdiği kanaatinde olduğumdan sanığın beraatine dair Yerel Mahkeme kararını onaylayan dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/3970, Karar No: 2014/12203, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3970 E.  ,  2014/12203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2013

NUMARASI : 2008/9-2013/172

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 10.05.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu, sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 11.129,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10/05/2004 tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden;davaya konu zararlandırıcı olayın SGK Başkanlığı tarafından iş kazası olarak nitelendirildiği, kaza sonrasında davacının %5,10 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, kazanın oluşumunda %90 oranında davalı işveren, %10 oranında ise kazalı kusurunun bulunduğu, davacının maddi zararının tespiti için alınan hesap raporunda 11.130,00TL karşılanmamış maddi zararının bulunduğunun belirtildiği, bu miktar zararın hesabında 12.03.2008 tarihli ibranameye konu 1.000,00TL ödemenin toplam zarardan tenzil edildiği, aynı ibraname içeriği ile davacı vekili beyanından davacıya iş kazası nedeniyle manevi zararlarına karşılık olarak ayrıca 1.000,00TL'de manevi tazminat ödemesinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

A-Maddi tazminat davası bakımından yapılan incelemede; öncelikle dosyada bulunan 12.03.2008 tarihli ibranamedeki maddi zarara karşılık yapılan 1.000,00TL'lik ödemenin ele alınması gerekir. Kural olarak tazminat alacaklısına yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için ise tanzim edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu durumlarda yapılan ödeme ancak kısmi ödeme makbuzu niteliğinde kabul edilebilir.

Oysaki somut olayda, yukarıda açıklandığı biçimde inceleme ve araştırma yapılmadan neticeye varılmış olunup bu durum usul ve yasaya aykırı bulunmakla bozma nedenidir.

Oysaki somut olayda, yukarıda açıklandığı biçimde inceleme ve araştırma yapılmadan neticeye varılmış olunup bu durum usul ve yasaya aykırı bulunmakla bozma nedenidir.

Bu kapsamda maddi tazminat davası bakımından yapılacak iş; davalı tarafından davacının maddi zararına karşılık yapılan 1.000,00TL'lik ödemenin davacının zararını hangi oranda karşıladığının tespiti bakımından, bu ödemenin yapıldığı tarihlerdeki veriler esas alınarak davacının zararını bilirkişiye hesaplattırmak, böylece tazmini gereken miktar ile buna karşılık alınan 1.000,00TL'lik ödeme arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda maddi tazminata ilişkin ödemeyi "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul etmek ve yapılan bu ödemenin ödeme tarihindeki gerçek zararı hangi oranda karşıladığını böylelikle saptayarak bu oranda davacının asgari ücret artış oranlarındaki değişiklikler de göz önüne alınarak güncel verilere göre düzenlenmiş maddi zararından indirim yapmak, yapılan 1.000,00TL 'lik bu ödeme ile ödeme zamanındaki verilere göre hesaplanacak davacı zararı arasında açık oransızlığın bulunmaması halinde ise maddi tazminat davasının reddine karar vermektir.

2-Manevi tazminat davası bakımından yapılan incelemede ise; asıl uyuşmazlık manevi tazminatın bölünüp bölünmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Gerçekten, hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay H.G.K'nun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 karar ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Somut olayda 12.03.2008 tarihli ibraname ile davacının aynı olay nedeniyle ve manevi zararlarına karşılık olarak 1.000,00TL aldığının anlaşılmasına göre davacının manevi tazminat davasının reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 02.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13434, Karar No: 2022/6155, Tarih: 27.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/13434 E.  ,  2022/6155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün asli müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin vermiş olduğu önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup bozma ilamında özetle; “1949 yılında karara bağlanan müdahalenin men'i dosyasında düzenlenen harita ile davanın kabul edilen ve reddedilen bölümlerinin ayrı ayrı gösterildiği, dolayısıyla bu hükmün kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması ve buna göre kesin hüküm veya yardımcı delil olarak dikkate alınması gerektiği açıklanarak, davacının dayanağı tapu kaydının usulüne uygun olarak uygulanması, ayrıca orman tahdit haritasının da orman bilirkişilerince uygulanması ve tapu kaydının nizalı taşınmazları kapsadığının tespiti halinde tapuya değer verilmesi gereğine ve kabule göre de, 438 parselin davalı tarafa verilmesinin isabetsizliğine” değinilmiştir.