muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22549, Karar No: 2015/582, Tarih: 19.01.2015

iletişim tespitinden ayrı olarak dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi tedbirleri ancak, anılan maddenin 6. fıkrasında sayılan katalog suçlarla ilgili olarak uygulanabilir. Altıncı fıkrada iletişimin tespiti kavramına yer verilmediği için bu tedbir yönünden herhangi bir suç sınırlaması yoktur, bir başka anlatımla iletişimin tespitine her suç yönünden başvurma olanağı vardır...İletişimin tespiti tedbirinin uygulanabilmesi yönünden dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi tedbirlerinde olduğu gibi katalog suç sınırlaması bulunmayıp, tüm suçlar yönünden bu tedbire başvurma olanağı bulunduğundan, somut olayda olduğu gibi işlendiği iddia olunan hırsızlık suçu yönünden iletişimin tespiti kararı verilmesi olanaklı ise de; hakkında,'tedbir kararı verilen kişiler yönünden tedbir kararının isabetli olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.” şeklinde belirtildiği üzere, iletişim tespiti uygulaması açısından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 135/7. maddesinde düzenlenen katalog suçlarla bir sınırlamanın bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden; .... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/05/2014 tarih ve 2014/1199 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine 19/01/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7872, Karar No: 2018/4026, Tarih: 05.07.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/7872 E.  ,  2018/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi, tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği, bağımsız bölümleri süresinde teslim etmediğini, binada eksik ve ayıplı imalatlar ve imara aykırılıklar bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 100 TL ayıp ve eksik imalatlar ile bedelli, 100 TL Pendik Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/83D.İş dosyasında tespit edilip bedeli belirlenmeyen eksik ve ayıplı imalat bedeli, 100 TL kira kaybı bedeli ile 13.794,16 TL müvekkil tarafından yapılan işlerin bedeli, olmak üzere toplam 14.094,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, taraflar arasındaki sözleşmenin ileriye dönük feshine, bu talebin kabul edilmemesi halinde eksik ve ayıplı imalatların giderilmesi ve iskanın alınarak kat mülkiyetine geçilmesine kadar geçecek sürede yapılması gereken bir cümle işlem ve masrafların davalı nam ve hesabına yaptırılması hususunda davalıya düşecek taşınmazların satış yapılmak suretiyle taşınmazın satılması için ve bu kalan işlerin tamamlanması için yetki verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici binada mevcut imara aykırılıkların davacı talebi üzerine yapıldığı, davacı arsa sahibinin edimlerini yerine getirmediğini, yükleniciye verilmesi gereken daireleri süresinde teslim etmemesi nedeniyle maddi zarara uğradığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; yapının imar mevzuatına uygun yapılmadığı, bu şekli ile yapı kullanma izin belgesinin düzenlenme imkanının bulunmadığı, mevcut inşaatın kacak inşaat niteliğinde olduğu, bu durumda yüklenicinin edimini ifa etmediği ve tapu devrine hak kazanamadığı, davacının sözleşmenin geriye doğru feshini istemekte haklı olduğu anlaşılmakla davanın kısmen kabulü ile, sözleşmesinin geriye etkili olacak şekilde feshine, tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ileriye dönük feshi ve zararın tazmini istemine ilişkindir.

Dosyada mevcut ... Belediyesi Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü’nün 15.12.2014 tarihli yazı cevabında “…ilgili parsele ait imar doyasında bulunan 2008/200 numaralı projesinde yapılan inceleme neticesinde 08.09.2013 tarihli Tip İmar Yönetmeliğinin 26. Maddesinde belirtilen “yoldan yüz almayan cephelerden köprü veya giriş şeridi aksı

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ileriye dönük feshi ve zararın tazmini istemine ilişkindir.

Dosyada mevcut ... Belediyesi Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü’nün 15.12.2014 tarihli yazı cevabında “…ilgili parsele ait imar doyasında bulunan 2008/200 numaralı projesinde yapılan inceleme neticesinde 08.09.2013 tarihli Tip İmar Yönetmeliğinin 26. Maddesinde belirtilen “yoldan yüz almayan cephelerden köprü veya giriş şeridi aksı

hizasındaki bordür seviyesinden en fazla 2,00 m inilmek veya çıkılmak suretiyle giriş yapılabilir. ” Hükümlerince muvafakatnameler ve gerekli evraklar ile ruhsata bağlanabileceği değerlendirilmiştir. ”Belediyenin yazı cevabında inşaatın imara uygun hale getirilebilmesinin mümkün olduğu belirtildiğine göre bu durumda mahkemece yükleniciye bu konuda makul süre verilerek bu kapsamda İmar Barışı Yasasının geçici 16. Maddesi de gözönünde bulundurularak, yüklenicinin inşaatı verilen sürede imara uygun hale getirmesi halinde inşaatın geldiği seviye de dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15214, Karar No: 2015/32309, Tarih: 16.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15214 E.  ,  2015/32309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/12035

MAHKEMESİ : Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2014

NUMARASI : 2014/479 (E) ve 2014/807 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nin 86/2, 86/3-a, e maddelerine göre belirlenen 270 gün adli para cezasından TCK'nin 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken 225 gün adli para cezası karşılığı 4500 TL adli para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 235 gün adli para cezası karşılığı 4700 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmındaki “235 gün adli para cezası” ibaresinin çıkarılarak yerine “225 gün adli para cezası” ve “4700 TL adli para cezası” ibaresinin çıkarılarak yerine “4500 TL adli para cezası” ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13132, Karar No: 2019/16903, Tarih: 22.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/13132 E.  ,  2019/16903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza vaki müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza vaki müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/320 Esas- 2017/203 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 22/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16857, Karar No: 2021/480, Tarih: 20.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/16857 E.  ,  2021/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanıklar hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanıklar hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Sanıklar hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; sanık ...‘ün savunmasında, abisi ...‘ın ... dayan isimli şahsın da ortak olacağını belirttiği bir şirkete ortaklık teklif etmesi üzerine şirketi devraldığını, devir aldıktan sonra sadece 3 hafta fiilen şirkette bulunduğunu, ardından çıkan anlaşmazlık üzerine 2007 Mart ayında şirketten ayrıldığını, diğer sanık ...‘ın ise ... ...‘ın kardeşi olduğunu sonradan öğrendiğini, 2009 ve 2010 yıllarında şirketle ilgili alınan kararlara ve sahte olduğu iddia edilen faturalara imza atmadığını beyan etmesi, diğer sanık ...‘ın ise aşamalardaki savunmalarında, garson olarak çalıştığını, abisi ... ... ve ...‘ın işletmiş olduğu işyerini abisinin kendisinin üzerine yaptığını, ancak bu işyeriyle ilgili herhangi bir işlem yapmadığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması, 07.11.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, 2008/1, 2009/1 ve 2010/1 nolu şirket ortaklar kurulu kararları üzerindeki imzaların sanıkların eli ürünü olduğunun belirtilmesi, vergi suçu ve tekniği raporları ekinde yeralan 11.09.2009 tarihli yoklama fişinde ... Dayanın, 09.11.2009 tarihli yoklama fişinde ise sanık ...‘ın imzasının bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1) Sanıkların 2009 ve 2010 takvim yılında düzenlediği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması, faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; ismi bildirilen ... ...’ın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak duruşmaya çağrılması, CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- ... ...’ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturaların asıllarının temin edilememesi veya faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da tanık ... ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a-)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b-) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Kabule göre de;

a) Her takvim yılında işlenen eylemlerin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda sahte faturalar düzenlenmesi halinde, eylemlerin bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, sanıkların farklı takvim yıllarındaki eylemleri, zincirleme olarak işlenmiş tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıkların sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

20/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20139, Karar No: 2017/7321, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20139 E.  ,  2017/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22781, Karar No: 2016/2964, Tarih: 23.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/22781 E.  ,  2016/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait kimlik ve kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4.maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasımn ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6.maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6.maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirlerin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasımn tamamen veya kısmen infaz edileceği İhtan yapılamayacağı gözetilmeden yâzılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazlan bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; her iki suça ilişkin olarak hükümdeki "seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde verilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kismen infazına karar verileceğine" ilişkin kısımların hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7522, Karar No: 2017/561, Tarih: 08.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/7522 E.  ,  2017/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 25.11.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14399, Karar No: 2024/20504, Tarih: 18.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/14399 E.  ,  2024/20504 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 16.09.2024

SAYISI : 2017/11 E., 2019/494 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

EK KARAR : Eski hâle getirme ve temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi 16.09.2024 tarihli 2017/111 E., 2019/494 K. sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Tefhime edilen kararın yasa yolu bildiriminde "tefhim tarihinden itibaren 15 gün içerisinde kararın temyiz edebileceği" belirtilerek sanık her ne kadar yanıltılmış olsa da anılan kararın 29.05.2019 tarihinde tefhim edildiği, bunun üzerine sanığın 02.09.2024 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu, akabinde Mahkemenin, 16.09.2024 tarihli ek kararıyla eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine karar verdiği ve bu ek kararın sanığa 23.09.2024 tarihinde tebliği üzerine sanığın bu ek kararı 24.09.2024 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan Mahkemenin 16.09.2024 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olması sebebiyle ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen kararın 29.05.2019 tarihinde tefhim edilen hükmü kararda belirtilen 15 günlük süreden sonra 02.09.2024 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan eski hâle getirme ve temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kabul edilmiştir.