muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10604, Karar No: 2017/3803, Tarih: 12.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10604 E.  ,  2017/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

(... Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra sanık ...'ın 16.04.2015 ve sanık ...'nin 03.11.2016 tarihlerinde öldüklerinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1075, Karar No: 2016/12123, Tarih: 03.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/1075 E.  ,  2016/12123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı yüklenici firma tarafından inşa edilen binanın ortak alanlarındaki eksik ve ayıplı işler nedeniyle oluşan eksik imalat bedelinin tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılardan....in tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece, davacı...'ın yönetici olarak açtığı davada tapuda 260/3654 pay maliki olduğu ve bu nedenle aktif dava ehliyetinin bulunduğu görülmekle, davalının dava konusu inşaat yapımında yüklenici durumunda olduğu, inşaatın tamamlandığı, oturma ruhsatının alındığı, arsa maliklerinin bağımsız bölümlerini teslim aldıkları, kullanmaya başladıkları, dava konusu olayın daha sonra oluştuğu, davalının, davacılara herhangi bir teklif getirmediği, "Sayın ...Sakinlerinin Dikkatine" başlıklı yazıyı kabul etmedikleri,...'ın arsa maliki olmayıp, sonradan satın alma yoluyla paydaş olduğu görülmekle, koşulları oluşmayan davanın reddine şeklinde karar verilmiştir. Mahkemece, davacının talebi olan hususlar ve bina ile ortak alanlarda bulunan ayıpların niteliği ile ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. O halde mahkemece, gerektiğinde ek rapor alınmak suretiyle talep edilen ayıplar hususunda bir değerlendirme yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre davacı...'ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle davacılar..ve ..’in tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı... yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7846, Karar No: 2023/12291, Tarih: 20.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/7846 E.  ,  2023/12291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/258 Değişik İş, 2023/250 Karar

SAYISI : KIT/2023-361

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü/ İtirazın Kısmen Kabulü

SAYISI : K-2018/350

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

İtiraz Hakem Heyetince bozma ilamından sonra 11.12.2022 tarihli ara karar gereği alınan tarihi belirsiz aktüer bilirkişi ek raporunun, bu raporun taraflara tebliğine ilişkin belgelerin, tarafların rapora karşı beyanlarının ve itirazlarının, dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12707, Karar No: 2019/19716, Tarih: 04.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12707 E.  ,  2019/19716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın, mağdur ...'yı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince infaz aşamasında resen gözetileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 86/2 maddesi uygulanması ile verilen 120 gün adli para cezasının TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca (yarı) oranında arttırılması ile 180 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 240 gün adli para cezası verilmesi, devamında TCK'nin 62. maddesininden (1/6) oranında indirilmesi ile 150 gün adli para cezası yerine, 200 gün adli para cezası verilmesi, bu ceza üzerinden TCK’nin 52. maddesi uygulanarak 3.000,00 tl para cezası yerine, 4.000,00 tl adli para cezasına hükmolunarak sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulandığı paragrafından “ 240 gün karşılığı adli para cezası” ibaresinin çıkarılarak “ 180 gün karşılığı adli para cezası” ibaresinin eklenmesi, TCK'nin 62. maddesinin uygulandığı paragrafından “200 gün karşılığı adli para cezası” ibaresinin çıkartılarak yerine “150 gün karşılığı adli para cezası” ibaresinin eklenmesi, TCK'nin 52. maddesinin uygulandığı paragrafından “4.000,00TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “3.000,00TL” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanığın, mağdur ...'yı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

a) Sanık ...'in, mağdur ...'yı sopa ile darp etmesi sırasında araya giren ...'in eşi ...'nın sopa ile parmağından yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kastla hareket ettiği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nin 89/1, 22/3 ve 89/2-b maddeleri gereğince bilinçli taksir ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

a) Sanık ...'in, mağdur ...'yı sopa ile darp etmesi sırasında araya giren ...'in eşi ...'nın sopa ile parmağından yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kastla hareket ettiği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nin 89/1, 22/3 ve 89/2-b maddeleri gereğince bilinçli taksir ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

b) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 89/1, 22/3 maddelerinin uygulanması ile verilen 120 gün adli para cezasının, TCK'nin 89/2-b maddesi uyarınca (yarı) oranında arttırılması ile 180 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 240 gün adli para cezası verilmesi, devamında TCK'nin 62. maddesininden (1/6) oranında indirilmesi ile 150 gün adli para cezası yerine 200 gün adli para cezası verilmesi, bu ceza üzerinden TCK’nin 52. maddesi uygulanarak 3.000,00 tl para cezası yerine, 4.000,00 tl adli para cezasına hükmolunarak sanığa fazla ceza tayini,

c) 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanık hakkındaki hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezalasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkkının dikkate alınmasına, 04.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10097, Karar No: 2007/273, Tarih: 24.01.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/10097 E.  ,  2007/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi - Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Nafakanın artırılmasına ilişkin temyizin incelenmesinde;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 14.07.2004 gün ve 5219 sayılı yasa ile değişik 427/2. maddesi ile taşınır mal ve alacak davalarında temyiz sınırı 01.01.2006 tarihinden itibaren 1098 YTL’ye ( 1.098.000.000 TL. ) çıkarılmıştır. Belirtilen konularda değer itibarıyla bu miktarların altında kalan kararlar kesindir.

Hukuk Genel Kurulunun 30.03.2005 gün ve 196-239 sayılı kararında da temyizde bağlanan yıllık nafaka miktarının gözetileceğini açıklamıştır. Benimsenen bu ilkeler doğrultusunda gerek temyiz, gerekse karar düzeltmeler de üst sınır yıllık nafaka miktarıyla belirlenmelidir.

Somut olayda hükmedilen yıllık nafaka miktarı 1098 YTL’yi aşmadığından Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/2. maddesi gereğince temyiz edilebilme sınırı altında kalan nafaka takdirine ilişkin karar kesindir.

2-Velayetin değiştirilmesi davasının temyizine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün nafakanın artırılması yönünden l. .bentte gösterilen nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE, velayetin değiştirilmesi davasına yönelik temyiz itirazlarının 2. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 24.01.2007 KARŞI OY

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/6860, Karar No: 2012/12494, Tarih: 11.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6860 E.  ,  2012/12494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dere koruma alanında kalıp kullanımı kısıtlanan arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın yüzölçümü 1412,53 m2 olup tapu kaydında bulunan, şerh nedeniyle yüzölçümü de düzeltilmeden 1586,27 m2 üzerinden hesaplama yapılarak fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27822, Karar No: 2020/204, Tarih: 14.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/27822 E.  ,  2020/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi ve davacı vekilince duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.01.2020 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına kimse gelmedi. Davalılar adına vekili Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 11/06/2009 ile 27/10/2014 tarihleri arasında davalılar nezdinde avukat olarak çalıştığını, çalışmış olduğu aylarına ilişkin avukatlık ücretleri, ihbar ve kıdem tazminatları, fazla mesai alacağı, yıllık izin ve dini milli bayramlar için ücret alacağının ödenmediğini belirterek bir kısım işçilik alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.Davalılar vekili, davacının Tepe Home adlı işyerinde idari müdür olarak çalıştığını, davacının da bilgisi dahilinde kısmi süreli sözleşmeler yapılarak avukat bulundurma yükümlülüklerini yerine getirmeye amaçladıklarını, davacının müvekkili şirketlerde hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ücret alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ücret alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.Davacı dava dilekçesinde davalı işyerlerinde sözleşmeli avukat olarak çalıştığını, ancak ücretlerinin ödenmediğini belirtmiştir. Davalı taraf ise davacının idari müdür olarak çalıştığını, davacınında bilgisi dahilinde kısmi süreli sözleşmeler yapılarak avukat bulundurma yükümlülüklerini yerine getirmeyi amaçladıklarını, davacının hak ve alacağının bulunmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının mağaza müdürü olarak belirtilen ücret bordrolarındaki ücret miktarına göre ödenmeyen ücret alacağı hesaplanmıştır.

Dosya kapsamında davacı ile davalı şirketler ile mağaza müdürü olarak ve ayrıca avukatlık hizmeti olarak iş sözleşmesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı taraf dava dilekçesinde sözleşmeli avukat olarak çalışmasına ilişkin ödenmeyen ücretlerini talep ettiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının avukatlık hizmeti bakımından ücret alacağının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekli iken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık davacının kıdem ve ihbar tazminatı hesaplamasında esas alınacak ücret miktarı noktasındadır. Davacı tanıkları davacının avukat olarak çalıştığını beyan ederken davalı tanıkları mağaza müdürü olarak çalıştığını beyan etmişlerdir. Davacı ile davalı şirketler arasındaki iş sözleşmelerine göre davacının mağaza müdürü ve sözleşmeli avukat olarak istihdam edildiği anlaşılmaktadır. Buna göre davacının mağaza müdürü ve avukat olarak aldığı ücret toplamı üzerinden kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanması ve ödenen kısımların mahsubu ile varsa fark kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınması gerekli iken yazılı gerekçe ile reddedilmesi hatalıdır.SONUÇ: Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, davalılar yararına takdir edilen 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.