muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1858, Karar No: 2011/1967, Tarih: 22.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1858 E.  ,  2011/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİAKAYET OLUNANLAR :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait menkul malların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde 1. sıradaki haczin süresinde satış istenmemesi ve satış ilanının yapılmaması nedeniyle düşmüş olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan Vildan vekili, süresinde satış istendiğini, ancak satış talebinin dosyadan düşmüş veya çekilmiş olabileceği, satış masrafının yatırıldığını, gazete ilanının yetişmemesi nedeniyle yapılamadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunan, cevap vermemiştir.

İcra mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve toplanan delillere göre, davalı ...’un alacaklı olduğu ve 1. sırada yer alan dosyada satış avansının yatırılmadığı, yatırılan paranın yol tazminatı olduğu, bu nedenle haczin düştüğü gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 22.11. 2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16424, Karar No: 2012/23796, Tarih: 26.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16424 E.  ,  2012/23796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın, dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacıların payları üzerindeki ipotek şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davacıların tapudaki payları üzerindeki ipotek şerhlerinin hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/963, Karar No: 2011/1315, Tarih: 28.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/963 E.  ,  2011/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2010

Davacı, davalı şirkette 11/06/1996 tarihinden itibaren endeks işçisi olarak çalışırken 17/07/2009 tarihinde hiçbir sebep gösterilmeden iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek işe iadesi ile çalışmadığı dönem için ücret ve diğer hakları ile iş güvencesi tazminatının ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davalı şirketin, tamamı ... Şirketine ait olan hisselerinin özel hukuk tüzel kişisi olan ...Şirketi tarafından devir alınması sonucu davacının durumuna uygun bir iş imkanı bulunmaması sebebiyle işyeri ve işin gerekleri doğrultusunda istihdam fazlası çalışan olarak değerlendirildiğini, yeni işletmecinin işletmeyi devir aldığı sırada bünyesinde bulunan bazı personeli işten çıkarma hakkına sahip olduğunu, bu hak çerçevesinde şirketin yeniden yapılanmaya geçmesi nedeni ile bu doğrultuda işletmesel kararlar alarak uyguladığını, şirkette çalışan bazı personele 4046 sayılı Kanunun geçici 18. maddesi ve 2004/7898 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile kamuda çalışma hakkı tanındığını, bu haktan yararlanmak isteyen personelin başvurusu üzerine kıdem ve ihbar tazminatı gibi hakları ödenerek iş sözleşmelerinin feshedildiğini, davacının da bu haktan yararlanmak için başvurusu üzerine 657 sayılı yasanın 4/C maddesi kapsamında Yargıtay Birinci Başkanlığına atamasının yapıldığını, böylece davacının kendi isteği ile iş akdinin feshedildiğini, ayrıca özelleştirme uygulaması sonucunda şirkette davacının eğitim ve kadrosuna uygun olan herhangi bir görev tanımlaması da bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Özelleştirme Yüksek Kurulunun 19/09/2008 tarih ve 2008/57 sayılı kararı ile davalı şirketin özelleştirme kapsamına alındığı, şirket hisselerinin 28/01/2009 tarihinde....Şirketine devredildiği, özelleştirme uygulaması sonrasında yeni işverence personel politikasında değişiklik yoluna gidilerek lisans mezunu ve İngilizce bilen personel istihdam edildiği, davacının 12/02/2010 tarihli celsede beyan ettiği üzere okuma yazma bilmediği, okuma yazma bilmeksizin verilen işi gereği gibi yerine getirmesinin olanaklı olmadığı, ayrıca temizlik ve yemek işleri alt işverenlere

yaptırıldığından iş yerinde kendisine uygun bir kadro ve görev bulunmadığı, dolayısıyla istihdam fazlası çalışan olarak değerlendirilerek iş akdinin geçerli nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı yasanın 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işletmenin, iş yerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanarak fesih edilebileceği düzenlenmiştir.

yaptırıldığından iş yerinde kendisine uygun bir kadro ve görev bulunmadığı, dolayısıyla istihdam fazlası çalışan olarak değerlendirilerek iş akdinin geçerli nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı yasanın 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işletmenin, iş yerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanarak fesih edilebileceği düzenlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili karar aldığını, bu kararın istihdam fazlası meydana getirdiğini, tutarlı şekilde uyguladığını ve feshin kaçınılmaz olduğunu ispatlamalıdır.

Davalı şirket iş sözleşmesinin fesih nedeni olarak istihdam fazlalığına dayanmıştır. Davalı şirkette istihdam fazlası olup olmadığı davacının çalıştığı .... A.Ş’nin satışına dair düzenlenen hisse devir sözleşmesinin (6.6) maddesinde belirtilen “Alıcı, şirketi devir aldığı tarihten itibaren 3 yıl süreyle, şirket tarafından devir tarihi itibariyle istihdam edilmekte olan, 4857 sayılı İş Kanunu’na tabi personel sayısını (Ek-6) % 95’in altına düşmeyecek şekilde muhafaza etmeyi kabul ve taahhüt eder.” hükmü çerçevesinde yapılacak bilirkişi incelemesi sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20860, Karar No: 2017/7373, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20860 E.  ,  2017/7373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3044, Karar No: 2016/3826, Tarih: 21.11.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/3044 E.  ,  2016/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ...SİVAS

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

18/03/2014 tarihinde sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükmün, sanık tarafından süresinden sonra 26/03/2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, yasaya uygun olarak verilen 27/03/2014 tarihli ret kararının ONANMASINA, 21/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1860, Karar No: 2011/1969, Tarih: 22.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1860 E.  ,  2011/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi ...AŞ. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde garameye sokulan kurum hacizlerinin imtiyazlı olup olmadığını ve haciz tarihlerinin araştırılmadığını,sıra cetvelinin eksik ve hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar, davaya cevap vermemişlerdir.

İcra mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve toplanan delillere göre, davacıya ait haczin 27.02.2007 tarihli olup,1. sırada yer alan haciz tarihinin ise 13.03.2006 olup, bu haczin önüne geçemeyeceği, 3’ncü ve 4’ncü sırada yer alan kamu alacaklılarının ise 6831 sayılı Yasanın 21’nci uyarınca haciz tarihlerine bakılmaksızın hacze iştirak edebileceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7945, Karar No: 2024/2095, Tarih: 27.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/7945 E.  ,  2024/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi üzerine, bu kez davacılar ve davalı ... İdaresi vekilleri tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar 2017 yılında verdiği dava dilekçesi ile, tapuda adına kayıtlı olan Çerkezköy ilçesi İstasyon mahallesi 98 ada 17 parsel sayılı taşınmazın yörede yapılan orman kadastrosu çalışmalarında orman sınırları içine alındığını ancak taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirterek taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına ve taşınmaz üzerindeki orman şerhinin terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda "davanın kabulüne, dava konusu Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, İstasyon mahallesi, 98 ada, 17 parsel sayılı taşınmaza yönelik orman kadastrosunun iptaline, taşınmazın orman tahdit ve tespit sınırları dışına çıkartılmasına, taşınmazın beyanlar hanesindeki 'tamamen devlet ormanı sınırı içinde kalmaktadır' şerhinin terkinine, davacılar yararına nispi vekalet ücreti takdir edilmesine" karar verilmiştir.

Hükme karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince "taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ancak davacılar yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun vekalet ücretine yönelik kısmının kabulüne, davanın esasına yönelik kısmının ise reddine, Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/768 Esas ve 2021/7 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, dava konusu Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesi, İstasyon mahallesi 98 ada 17 parsel sayılı taşınmaza yönelik Orman Kadastrosunun iptaline, taşınmazın orman tahdit ve tespit sınırları dışına çıkartılmasına, taşınmazın beyanlar hanesindeki "tamamen devlet ormanı sınırları içinde kalmaktadır." şerhinin terkinine, davacılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T. Gereğince 9.200,00TL maktu vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacı tarafa ödenmesine"

karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ve davalı ... İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ve davalı ... İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar ve davalı ... İdaresi vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1426, Karar No: 2010/6251, Tarih: 13.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/1426 E.  ,  2010/6251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... hakkında 16.6.2005 tarih ve 1999/211-2000/32 sayılı dosya üzerinden verilen ek kararla, 5237 sayılı TCY'nın 149/1-a, 35/2, 31/3, 62/1.maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasına hükmolunmasından sonra 5.7.2005 tarih ve 1999/211-2000/32 sayılı ikinci ek kararda hükümlünün 18 yaşından küçük olup 16.6.2005 tarihli ek kararla hükmolunan 6 ay 7 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCY'nın 50,52.maddeleri uyarınca 20.00 TL 'den paraya çevrilerek 3740.00 TL para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği,bu ek kararın 3.8.2005 günü adı geçen hükümlüye tebliğ edildiği,hükümlünün 8.8.2005 tarihli dilekçesiyle 3740.00 TL para cezasının ekonomik gücünü aştığını belirterek hükmü temyiz ettiği ,ancak 16.6.2005 tarihli ek kararın hükümlüye tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgenin dosyada bulunmadığının anlaşılması karşısında; anılan 16.6.2005 tarihli ek kararın hükümlü ...'a CMK’nun 232/6.maddesine uygun olarak yasa yolu başvurusu için ek kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde Yargıtay'a temyiz yoluna başvurubileceğini ve başvuru yöntemini açıklayan davetiye ile tebliği ile buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz isteğini içeren dilekçesi de eklendikten ve gerekirse ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/546, Karar No: 2022/2617, Tarih: 14.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/546 E.  ,  2022/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gazetesinin 13/05/2014 tarihli nüshasında “...”, “...” ve "...” başlıklı yazılar nedeniyle ... vekilinin düzeltme ve cevap metninin yayımlanması talebinin kabulüne dair ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 30/05/2014 tarihli ve 2014/295 değişik iş sayılı kararına karşı itirazın reddine dair mercii ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/05/2014 tarihli ve 2014/295 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 01/11/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.12.2021 tarihli ve KYB. 2021-135087 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- ... Sulh Ceza Hakimliğince, " anılan yazının konu ve ifade arasındaki düşünsel bağlılık unsurunu taşımadığı, haberin gerçekliğini doğrulayacak bilgilerin verilmediği ve dolayısıyla talep sahibinin kişilik haklarının ihlal edildiği" gerekçesi ile tekzip talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir. Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez." şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, tekzibe konu haberin niteliği itibariyle basın özgürlüğü kapsamında kaldığı,