muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/27643, Karar No: 2018/14018, Tarih: 27.06.2018

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’nci maddesinin 1. fıkrasına göre, işveren, iş sözleşmesini işçinin yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle geçerli olarak feshedebilir. İş Kanunu’nun gerekçesinde hangi hallerin işçinin yetersizliği nedeniyle geçerli fesih hakkı bahşedeceği örnek kabilinden sayılmış olup bunlar; ortalama olarak benzer işi görenlerden daha az verimli çalışma; gösterdiği niteliklerden beklenenden daha düşük performansa sahip olma, işe yoğunlaşmasının giderek azalması; işe yatkın olmama; öğrenme ve kendini yetiştirme yetersizliği; sık sık hastalanma; çalışamaz duruma getirmemekle birlikte işini gerektiği şekilde yapmasını devamlı olarak etkileyen hastalık, uyum yetersizliği, işyerinden kaynaklanan sebeplerle yapılacak fesihlerde emeklilik yaşına gelmiş olma hallerdir. Kanunun gerekçelerinde ifade olunan yetersizlikten kaynaklanan sebepler dışında, işçiyle yapılan iş sözleşmesi, işyeri personel yönetmeliği, kurumsal çalışma ilkeleri veya işyerine özgü performans değerlendirme kriterlerinde yer alan işçinin verimliği ile ilgili beklentilerin karşılanamaması halinde de geçerli sebeple fesih uygulanabilir.

Performans, en basit tanımıyla verimliliğin ölçülmesidir. İşçinin iş sürecinde harcadığı ve işin üretimine kattığı emeğin kalitesi ve düzeyi, işçinin performansını oluşturur. Birim zamanda işçinin harcadığı emeğin sonucu olan üretimin düzeyi ise işçinin verimliliğini gösterir. Başka bir anlatımla performans, iş sürecinde yer alan emeğin bir boyutu, verimlilik ise birim zamanda harcanan emeğin sonucudur. Buna göre performansı yüksek olan işçinin verimlilik düzeyinin de yüksek olması beklenir.

İşçinin performans ve verimlilik sonuçlarının geçerli bir nedene dayanak olabilmesi için objektif ölçütlerin belirlenmesi zorunludur. Performans ve verimlilik standartları işyerine özgü olmalıdır. Objektiflik ölçütü o işyerinde aynı işi yapanların aynı kurallara bağlı olması şeklinde uygulanmalıdır. Performans ve verimlilik standartları gerçekçi ve makul olmalıdır. Performans ve verimlilik sonuçlarına dayalı geçerli bir nedenin varlığı için süreklilik gösteren düşük veya düşme eğilimli sonuçlar olmalıdır. Koşullara göre değişen, süreklilik göstermeyen sonuçlar geçerli neden için yeterli kabul edilmeyebilir. Ayrıca performans ve verimliliğin yükseltilmesine dönük hedeflere ulaşılamaması tek başına geçerli neden olmamalıdır. İşçinin kapasitesi yüksek hedefler için yeterli ise ancak işçi bu hedefler için gereken gayreti göstermiyorsa geçerli neden söz konusu olabilir. (08.04.2008 gün ve 2007/27829Esas, 2008/7831 Karar sayılı ilamımız)

Diğer taraftan, performans değerlendirilmesinde objektif olabilmek ve geçerli nedeni kabul edebilmek için, performans değerlendirme kriterleri önceden saptanmalı, işçiye tebliğ edilmeli, işin gerektirdiği bilgi, beceri, deneyim gibi yetkinlikler, işyerine uygun davranışlar ve çalışandan gerçekleştirmesi beklenen iş ve kişisel gelişim hedeflerinde bu kriterler esas alınmalıdır. Çalışanlara, ulaşmak için yapılması gerekenleri kontrol etme yetkisinde ve görev tanımı içinde olmadıkları hedef ve standartlar vermenin hiçbir yararı yoktur. Çalışanın görev tanımı içinde kalmayan ve kendisinden kaynaklanmayan, özellikle dış etkenlere bağlı kriterler dikkate alınmamalıdır. Bir başka anlatımla, çalışanın niteliği, davranışları ve sonuçta ulaştığı hedef önemli olmaktadır. Bu kriterler çalışanın görev tanımına, verimine, işverenin kurumsal ilkelerine, uyulması gereken işyeri kurallarına uygun olarak objektif ve somut olarak ortaya konmalı ve buna yönelik performans değerlendirme formları hazırlanmalıdır. İşyerine özgü çalışanların performansının değerlendirileceği, Performans Değerlendirme Sistemi geliştirilmeli ve uygulanmalıdır. (Dairemizin 24.09.2007 gün ve 2007/13994 Esas, 2007/27720 Karar sayılı ilamı).

Dairemiz özellikle tıbbi tanıtım temsilcilerinin, dış etkenlere bağlı satış değerlerinden sorumlu tutulamayacaklarına birçok kararında yer vermiştir. (23.01.2007gün ve 2006/28041 E, 2007/361 K). Zira ilaç tanıtımı yapan temsilcisinin performansını belirleyen satış değerleri, doktorun yazması, hastane ve eczanenin talep etmesine bağlı tutulmaktadır. Burada satış değerlerini, temsilci dışındaki etkenler belirlemektedir. Kaldı ki, tıbbi tanıtım temsilcisinin satış görevi bulunmamaktadır. Bu anlamda temsilcilerin üzerinde yer alan, bölge Müdürlerinin temsilcilerinin satış değerlerine göre performansının değerlendirilmesi de görev tanımı ile uyumlu olmayacaktır.

Dosya içeriğine göre, davacı tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalışmakta olup, davacının görev tanımına, verimine, işverenin kurumsal ilkelerine, uyulması gereken işyeri kurallarına uygun olarak objektif ve somut olarak ortaya konulduğu performans değerlendirme kriterlerinin ve davacıya özgü hazırlanmış performans değerlendirme formlarının bulunmadığı bu nedenle, davacının performansının objektif olarak değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda tespit edilen, dosyaya sunulan 2014 yılı performans değerleriyle, 2015 yılı performans değerlerinin hemen hemen aynı olmasına rağmen 2015 yılı ölçümlerinde davacının başarısız bulunması da bunun bir göstergesidir. Fesih bu nedenle geçerli nedene dayanmamaktadır. Davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin kararı yerindedir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi ve 6100 sayılı HMK.’nun 373/2. maddeleri uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçe ile

1. Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi ve 6100 sayılı HMK.’nun 373/2. maddeleri uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçe ile

1. Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davalı tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı nezdindeki işyerine İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Alınması gereken 35,90 TL karar-ilam harcından davacının yatırdığı 27,70 TL peşin mahsubu ile bakiye 8,20 TL karar-ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

6. Davacının yaptığı 274,50 TLyargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

9. Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3576, Karar No: 2015/2223, Tarih: 02.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3576 E.  ,  2015/2223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili kurumun... yetkilisi olan ...den olan alacağı nedeniyle taşınmazına haciz konulduğunu, taşınmazın satışı sonucu elde edilen paranın paylaştırılması için sıra cetveli düzenlendiğini, ilk sırada kurum alacağının ödenmesi yahut garameten paylaştırma yapılması gerekirken paranın şikayet olunanlara ödenmesine karar verildiğini, kurum alacağının öncelikli olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile öncelikle kurum alacağının ödenmesine, bu talebin reddi halinde ise en azından paranın garamaten paylaştırılması yolu ile yeni bir sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... ve ... vekili, şikayetin süresinde olmadığını, müvekkillerinin haczinin şikayetçi kurumdan önce olduğunu, kurumun alacağının rüçhanlı olmadığını veya garameten paylaşıma neden olacak nitelikte bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taşınmaz satışının 09.10.2012 tarihinde yapıldığı, şikayetçi kurumun satış tarihinden önce haciz koydurduğu, 6183 Sayılı Kanun'un 21. maddesine göre bu durumda garamaten taksim yapılması gerektiği, şikayet olunan alacaklılar ... ve ...'e ait haciz şerhine rastlanılmadığı, paylaştırmaya esas alınmasının hukuken mümkün bulunmadığı, şikayet olunan diğer alacaklı ile şikayetçi kurum arasında garameten paylaşım yapılması gerektiği gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18184, Karar No: 2014/2055, Tarih: 29.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18184 E.  ,  2014/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 18/06/2012

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,61/1, 83/3-b, 22/3, 62/2, 52/2,4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik incelemeye ve cezanın fazla olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28.04.2008 günü gece vakti katılanlar ... ve ...’ın oğulları olan ve olay tarihinde 14 yaşında bulunan katılan küçük ...’ın testislerinde aniden şişme ve sancı oluşması nedeniyle katılan ...’ın, oğlu ...’u alarak evlerinin yakınında bulunan Özel Batı Anadolu Tıp Merkezi Acil Servisine saat: 22.54 te götürdüğü, acil serviste görevli doktor olan sanık ...’ın ilk muayeneden sonra idrar tahlili ile ağrı kesici bir iğne yaptıktan sonra ertesi gün 29.04.2008 günü polikliniğe gelerek uzman üroloji doktoruna muayene olması gerektiğini de söylemek suretiyle ... ile babasını eve gönderdiği, babasının işe gitmesi nedeniyle 29.04.2010 günü sabah saatlerinde bu defa annesi olan katılan ... tarafından aynı tıp merkezine götürülen katılanın burada üroloji uzmanı olarak görev yapan doktor Ünal Er tarafından muayene edildikten sonra bir kısım tahlil ve tetkiklerinin yapılması sonrası, sonucu gösterdikleri doktor .....’in radyoloji doktoru geldiğinde ultrason çektirilmesini önermesi üzerine katılan ... ve annesinin radyoloji uzmanını beklediği saat:15.00 sıralarında gelen radyoloji uzmanı doktor ... ile doktor ....’in, katılan küçüğü birlikte muayene ettikten sonra radyoloji uzmanının doktor ....e “durum kötü “ şeklinde sözler söylemesi üzerine doktor ....’in, katılanlara “isterseniz bir de hastaneye gidin” şeklinde sözler söylemesi üzerine Tıp Merkezinden ayrılarak bu defa İzmir... Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesine götürülen katılan küçüğün, yapılan muayenesi sonucunda “testis torsiyonu“ teşhisi konulduktan sonra 30.04.2008 günü gece saat 00.30 ‘da yatışı yapıldıktan sonra, aynı gün saat: 02.00 da başlanan operasyon sonucunda sol testisinin alınması sonucu organ işlev kaybı oluşacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda,

İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 23.12.2009 tarihli raporda, sanık Dr.... tarafından yapılan muayene sonucunda, prostatik ön tanısı ile üroloji plikliniğine gitmesi önerilen 1 gün sonra üroloji uzmanı ve radyoloji uzmanı tarafından yapılan muayene ve tetkiklerde testis torsiyonu olduğu anlaşılan vakada, Dr.....'ın uygulamasının, 1994 doğumlu olan hastada bu yaş grubunda testis ağrısına sebep olabilecek ihtimaller arasında ilk akla gelmesi gereken ihtimalin "testis torsiyonu" olduğu böyle acil bir durumda hastanın zaman geçirilmeden ağrı kesici uygulanıp üroloji pokliniği yerine acil cerrahi girişim ve radyolojik tetkikin yapılabileceği bir hastaneye sevk edilmesinin gerektiği, bu nedenle ilgili hekimin yaptığı işlemlerin tıp kurallarına uygun olmadığının belirtilmesi karşısında sanığın eyleminin taksirle yaralama suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu kapsamda eylemi taksirle yaralama suçu olarak değerlendiren yerel mahkeme hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak;

1- Mesleki kusurluluk ve bu kapsamda tıbbi müdahalelerde bilinçli taksirin kabulü için, yasadaki öngörme ölçütünün tek başına kabulünün yeterli olmadığı, hekim kusurunda bilinçli taksir yönünden aşırı güven, mesleki cesaret ve tıp kurallarına çok açık ve kabul edilemez aykırılıklar ek koşullarının gerçekleşmesinin aranması, aksi halde tüm tıbbi müdahalelerde bilinçli taksirin varlığının kabul edilebileceği, bu nedenle hekim kusurunun bilinçli taksir düzeyine ulaşıp ulaşmadığının değerlendirilmesinde belirtilen bu ek koşulların da nazara alınması gerektiği anlaşılmakla, somut olayda bilinçli taksirin koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeksizin sanık hakkında hükmolunan temel cezanın bilinçli taksir nedeniyle artırılması,

2-Sanık hakkında tayin olunan temel cezada katılanda organlardan birinin yitirilmesine neden olması nedeniyle ceza arttırımı yapılırken uygulama maddesi olarak TCK'nın 89/3-b maddesi yerine TCK'nın 83/3-b maddesinin gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkartılması, 4. bendindeki “300 gün” ibaresinin “200 gün” şeklinde, 5. ve 6. bentlerindeki “9.000 TL” ibaresinin “6.000 TL” şeklinde düzeltilmesi, hüküm fıkrasının ikinci bendindeki “TCK'nun 83/3-b” ibaresinin “TCK'nın 89/3-b” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/1/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7216, Karar No: 2020/4957, Tarih: 29.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/7216 E.  ,  2020/4957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Der. ,... Gayrimenkul Dan. ve Paz. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30/05/2018 tarih ve 2017/206-2018/635 sayılı hükmün Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 30/01/2020 tarih ve 2019/6635-2020/779 sayılı ilamıyla düzelterek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici karşısında ve özellikle onama ilamında “Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir” sözlerinin yazılmamasının maddi hataya yönelik olup, ilama yukarıdaki sözler eklenerek maddi hatanın düzeltilmesine göre usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 29/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19450, Karar No: 2015/1295, Tarih: 29.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19450 E.  ,  2015/1295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... 3-... vek. Av.... ile davalı ...vek. Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.10.2014 gün ve 2014/285-2014/372 E.K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

(1) 4603 Sayılı Kanunda ... A.Ş., ...A.Ş., Tasfiye Hâlinde ... A.Ş. aleyhine açılan davalar bakımından harç muafiyeti getirildiğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 4603 sayılı Kanunun 4684 Sayılı Kanunla değişik geçici 4. maddesinin 2. fıkrasında getirilen harç muafiyetinin adı geçen bankalarca kredi alacaklarının tahsili amacı ile yeniden yapılandırma süreci içerisinde açılmış ve açılacak dava veya takiplerle ilgili olup, somut olayda davalı durumundaki... sözü geçen yasa hükmündeki muafiyetten yararlanamayacağından temyiz harcının yatırılması gerektiği dikkate alınarak mahkemece temyiz başvuru ve temyiz karar harcının (MAKTU) yatırılması konusunda HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere,

(2) Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından kararın verilmesinden sonra gider avansı adı altında 50 TL yatırıldığına dair makbuz ibraz edilmiş ve temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş ise de, temyiz dilekçesine duruşma pulu eklenmediği gibi dosya gönderme formunda da duruşma pulunun belirtilmediği görülmüştür. Diğer taraftan, dosya kapsamındaki avans gideri makbuzunun, duruşma posta pulu masrafını içerip içermediği anlaşılamamaktadır. Şayet gider avansı içerisinde duruşma posta pulu masrafı da var ise pul olarak eklenmesi, yok ise bu hususun tutanakla saptanmasından sonra yeniden gönderilmek üzere,

SONUÇ: Yukarıdaki (1) ve (2) nolu bendlerde belirtilen eksik hususların ikmalinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/7142, Karar No: 2018/8926, Tarih: 05.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/7142 E.  ,  2018/8926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Tüzel kişi işverenlerin ortak ve yetkililerinin kamu alacaklarından sorumluluğu, 6183 sayılı Kanunun 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanunun 80. ve bazı maddeleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 88. maddesinde düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanunun 80/12 maddesi, “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüş, 5510 sayılı Kanunun 88/20 maddesi de bazı farklar dışında anılan maddeye paralel düzenleme getirmiş olup, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmünü öngörmüştür.

6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. maddesinde de “Tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin ve tüzel kişiliği olmayan teşekkülü idare edenlerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Bu madde hükmü, yabancı şahıs veya kurumların Türkiye’deki mümessilleri hakkında da uygulanır. Tüzel kişilerin tasfiye haline girmiş veya tasfiye edilmiş olmaları, kanuni temsilcilerin tasfiyeye giriş tarihinden önceki zamanlara ait sorumluluklarını kaldırmaz. Temsilciler, teşekkülü idare edenler veya mümessiller, bu madde gereğince ödedikleri tutarlar için asıl amme borçlusuna rücu edebilirler.” hükmü düzenlenmiştir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanununda idare ve temsil 317 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. 317'nci maddede;Anonim şirketin idare meclisi tarafından idare ve temsil olunacağı 319'ncu maddede; esas mukavelede idare ve temsil işlerinin idare meclisi azaları arasında taksim edilip edilmiyeceği ve taksim edilecekse bunun nasıl yapılacağının tesbit olunacağı, idare meclisinin en az bir azasına şirketi temsil salahiyeti verileceğini, esas mukavele ile temsil salahiyetinin ve idare işlerinin hepsini veya bazılarını idare meclisi azası olan murahhaslara veya pay sahibi olmaları zaruri bulunmıyan müdürlere bırakabilmek için umumi heyete veya idare meclisine salahiyet verilebileceği, bu gibi kayıtlar bulunmadığı takdirde 317'nci madde hükmü gereği idare meclisinin temsil ve ilzam yetkisi olduğu düzenlenmiştir.

Prim borçlusu şirket Anonim şirkettir.Uyuşmazlık konusu borç dönemlerinde yönetim kurulu üyesi olanlar prim borçlarından müşterek ve müteselsilen sorumludur.

Anonim şirketlerde nama yazılı hisse senetlerinin devri 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununda; 416'ncı madde ile "Nama yazılı hisse senetleri, esas mukavelede aksine hüküm olmadıkça devrolunabilir. Devir ciro edilmiş senedin devralana teslimi ile olur. Şu kadar ki; devir, şirkete karşı ancak pay defterine kayıtla hüküm ifade eder."şeklinde, 418'nci madde ile" Şirket, devir keyfiyetini esas mukavelede derpiş olunan sebeplerden dolayı pay defterine kayıttan imtina edebilir. Sebep gösterilmeksizin dahi kayıttan imtina olunabileceği şartının esas mukaveleye konması caizdir. Hisse senedi karşılığının tamamen ödenmemiş olması halinde şirket teminat talep ve teminat gösterilmediği takdirde kayıttan imtina edebilir. Hisse senetleri, miras, karı-koca mallarının idaresine ait hükümler veya cebri icra yoliyle iktisap edilmiş ise teminat istenemiyeceği gibi kayıttan imtina olunamaz. Şu kadar ki; idare meclisi azaları veya ortaklar bu hisseleri borsa rayici, bulunmadığı takdirde kayıt için müracaat tarihindeki hakiki değeri üzerinden almaya talip oldukları takdirde kayıttan imtina olunabilir." şeklinde düzenlenmiştir.