muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10728, Karar No: 2014/17066, Tarih: 07.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10728 E.  ,  2014/17066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/04/2013 gün ve 2010/775-2013/97 sayılı kararı onayan Daire’nin 05/03/2014 gün ve 2010/775-2013/97 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin akaryakıt ürünlerinin depolanması için davalı şirketin işletici olduğu "DEP/1718-6/24922" lisans terminalinin 14067 tonluk (17.103 metreküp) kısmı için davalı ile 26.12.2006 tarihli depolama anlaşması akdedildiğini, müvekkili şirketin Romanya'dan ithal ettiği motorini, davalı şirketin terminaline getirdiğini gemi tahliye edilmeden evvel davalı şirket tarafından alınan numunelerin davalı şirketin Derince Kalite Kontrol Labaratuvarı tarafından analize edilmiş ve 01.04.2010 tarihli rapor ile uygunluğu tespit edilerek terminalin sahil tanklarına boşaltıldığını, bu üründen davalı şirket tarafından tekrar numune alındığını ve Derince Kalite Kontrol Labaratuvarında analiz edildiğini, analiz sonucunda ürünün teknik kriterlere uygunluğunun tespit edildiğini ve bu tespitin 02.04.2010 tarihli raporla kayıt altına alındığını, müvekkili şirketin terminalde bulunan ürünün millileştirilmesi kapsamında gerekli yasal işlemleri başlattığını, bu kapsamda ... Petro Kimya Ürünleri İhtisas Gümrük Müdürlüğü ve TSE Transit tahliye yapılan tanklardan numune talep ettiğini, bu defa davalı şirket personelinin hatalı işlem yaparak TSE standardında belirtilen usul ve esaslara aykırı olarak numune alıp TSE ve Gümrük Müdürlüğü'ne teslim ettiğini, davalı şirket personeli tarafından hatalı usul ile alının numunenin TSE Anadolu Yakası Gözetim ve Muayene Müdürlüğü tarafından ithalat uygunluk değerlendirmesine tabi tutulduğunu ve netice olarak 12.04.2010 tarihli rapor ile ürünün teknik düzenlemelere aykırı bulunduğunu ve millileştirilmesine izin verilmediğini, müvekkili şirketin millileştiremediği ürünü alım maliyeti altındaki bir bedel ile Yunanistan'a satmak zorunda kaldığını, anılan hatalı işlem nedeniyle müvekkilinin üründen kar elde edemediği gibi maliyet altına satmak zorunda kalması nedeniyle ayrıca zarar ve ilave navlun mahiyeti oluştuğunu ayrıca müvekkilinin bu iki temel zarar haricinde gümrük maliyetleri, tankın bloke olması sebebiyle yaklaşık 1,5 ay boyunca ithalat yerine Tüpraş'tan daha yüksek bedelle ürün ikmal ettiğini, ithalatlarda ilave liman ve navlun mahiyetleri oluştuğunu, tüm ikmal programlarının aksadığını, millileştirmek istediği ürün yerine tekrar daha yüksek bir bedelden ürün almak zorunda kaldığını ileri sürerek oluşan 160.734 USD tutarındaki zararının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13388, Karar No: 2012/2055, Tarih: 15.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/13388 E.  ,  2012/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm bir kısım davacılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacıların tutunduğu ... köyü 1288 yoklama 106 Ağustos 1993/2- Ocak 1956/14 - Şubat 1974/2 numaralı tapu kaytılarının ilk oluşumlarından itibaren tüm gittileriyle, kadastro sırasında hangi parsellere revizyon gördükleri de sorularak, gelen cevabi yazının dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3468, Karar No: 2014/15699, Tarih: 19.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3468 E.  ,  2014/15699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/191082

MAHKEMESİ : Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2013

NUMARASI : 2012/101 (E) ve 2013/13 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık D.. İ.. müdafiinin temyiz talebi ile ilgili olarak;

25.01.2013 tarihinde sanık müdafiine tefhim edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 20.02.2013 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanıklar A.. E.., F.. E.., H.. E.., M.. Ö.. ve S.. O.. müdafiilerinin ve S.. O..'ın 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik yaptıkları temyiz ile ilgili incelemede;

Adli emanette bulunan ve sanıkların aralarında geçen telefon görüşme- lerini içeren iletişimin tespitine ve çözümüne dair tutanaklar ile teknik takip tutanaklarının CMK.nun 217. maddesi uyarınca duruşmada okunup sanıklara diyecekleri sorulmadan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin ve sanık S.. O..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2740, Karar No: 2016/7968, Tarih: 16.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2740 E.  ,  2016/7968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekiline mahkemenin 05.10.2015 tarihli ek kararı ile davalının mahkeme ek kararının temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosya içinde rastlanılmamıştır. Mahkemenin ek kararı ile davalının mahkeme ek kararının tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin de beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11155, Karar No: 2022/11860, Tarih: 16.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11155 E.  ,  2022/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "09/11/2014" yerine "31/08/2014" olarak yazılması,

2- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre usulsüz yapıldığı anlaşılmakla; 11/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/363, Karar No: 2020/490, Tarih: 01.12.2020

**Ceza Genel Kurulu         2018/363 E.  ,  2020/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 725-764

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan sanık ...'nün TCK'nın 170/1, 50/1-a, 52/2-4 ve 54. maddeleri uyarınca 3.600 TL adli para cezası cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.12.2013 tarihli ve 187-549 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 29.06.2015 tarih ve 36662-20316 sayı ile;

"Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve ertelemeye yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları mahkûmiyet hükmü niteliğinde olmayıp hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına CMK'nın 231/6-a maddesi uyarınca yasal engel teşkil etmeyeceğinden, anılan hükmün (b) bendi uyarınca sanığın kişilik özellikleri ile duruşmalardaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu tartışılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 'daha önce HAGB uygulanmış sabıkası bulunduğundan' bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına hükmolunması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 29.12.2015 tarih ve 725-764 sayı ile;

Yerel Mahkeme ise 29.12.2015 tarih ve 725-764 sayı ile;

"Şöyle ki, önceki kararda da belirtildiği üzere sanık hakkında daha önceden HAGB uygulanmış olması ve deneme süresi içinde yeni bir suç işlenmiş olması nedeniyle yeniden HAGB uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Kararın gerekçesinde aynı zamanda suç işlemekten kaçınacağı yolunda kanaat oluşmadığı da belirtilmiştir. CMK 231. madde uygulamasında yapılan değişiklikte daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar verilen ve kişiler hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılamayacağı kararı verileceği açıkça belirtilmektedir. Bu konudaki kanun metnini Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulan madde gerekçesinde aynen 'söz konusu maddenin uygulanmasında HAGB kararı verilen sanıklar hakkında işledikleri diğer suçlardan dolayı da birçok kez HAGB kararı verildiği görülmektedir. Yapılması öngörülen değişiklikle bu uygulamaya son verilmesi ve denetim süresi için sanık hakkında bir daha HAGB kararı verilmemesi amaçlanmaktadır. Kişinin işlediği ikinci suçun denetim süresi içinde işlenip işlenmediğinin önemi bulunmamaktadır. Daha önceden işlediği suçlar bakımından da bu yasaklar uygulanacaklardır.' şeklinde bir düzenleme vardır. Bu gerekçe metninden de anlaşılacağı üzere HAGB uygulanan kişiler hakkında tabiri caizse 'HAGB üstüne HAGB olmaz' uygulamasını engellemek için getirilmiş bir düzenlemedir. Mahkememiz de verdiği kararda söz konusu gerekçeden haberi olmasa da bu gerekçeyle yeniden HAGB uygulanmadığını belirtmiş ve ayrıca sanığın suç işlemekten kaçınacağı yolunda kanaat oluşmadığı gibi bir gerekçe de göstermiştir. Mahkememizin gösterdiği bu gerekçeler yasal olup Yargıtay Dairesinin bu yöndeki bozma ilamına katılınmamış" gerekçesiyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2016 tarihli ve 74017 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 387-615 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 02.07.2018 tarih ve 408-7871 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Tebliğnamede ileri sürülmüş olması nedeniyle Yerel Mahkemenin son kararının eylemli uyma sonucu verilen “yeni hüküm” niteliğinde olup olmadığı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Tebliğnamede ileri sürülmüş olması nedeniyle Yerel Mahkemenin son kararının eylemli uyma sonucu verilen “yeni hüküm” niteliğinde olup olmadığı,

2- Yerel Mahkemenin son kararının eylemli uyma sonucu verilen “yeni hüküm” niteliğinde olmadığı sonucuna ulaşılması durumunda CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde yasal ve yeterli gerekçe içerip içermediği,

Hususlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

1- Tebliğnamede ileri sürülmüş olması nedeniyle Yerel Mahkemenin son kararının eylemli uyma sonucu verilen “yeni hüküm” niteliğinde olup olmadığı;

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...’nün genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında “daha önceden hagb uygulanmış sabıkası bulunduğundan” CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve “aynı gerekçe ile suç işlemekten kaçınacağı yönünde kanaat oluşmadığından” TCK’nın 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelemesine yer olmadığına; sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının “suçun işlenmesindeki özellikler” gözetilerek TCK’nın 50/1-a. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği,

Yerel Mahkemece verilen mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Özel Dairece; “Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları mahkûmiyet hükmü niteliğinde olmayıp hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, CMK’nın 231/6-a maddesi uyarınca yasal engel teşkil etmeyeceğinden, anılan hükmün (b) bendi uyarınca sanığın kişilik özellikleri ile duruşmalardaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu tartışılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ‘daha önce HAGB uygulanmış sabıkası bulunduğundan’ bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına hükmolunması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği,