muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15196, Karar No: 2023/12636, Tarih: 25.09.2023

E. Mahkemece Hukuk Genel Kurulu Kararı Üzerine Verilen Karar

1. Mahkemenin 13.10.2022 tarihli ve 2021/446 Esas, 2022/461 Karar sayılı kararı ile; Mahkemece verilen kesin süreye ve ihtara rağmen davalı işverenin işyeri protokol kayıtlarını nizami şekilde sunmadığı görülmekle, işverenin bahse konu belgeleri sunmaktan imtina ettiği kabul edilerek davacı işçinin tam zamanlı çalıştığının kabulü ile değerlendirme yapıldığı, bozma kararı sonrasında yapılan araştırma ile temin edilen emsal ücret kayıtları dikkate alındığında davacı işçinin uyuşmazlığa konu dönem itibarıyla net 3.976,80 TL aldığının kabul edildiği, davacının toplam 6.643,85 TL ödenmemiş alacağının bulunduğu, yine işbu tutara denk gelen 11,62 TL işlemiş faiz alacağının bulunduğu, davalı işverence işbu tutar yönünden yapılan itirazın haksız olduğu, bozma kararı gereği davacı işçinin icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verildiği, ayrıca kısa karar tesis edilirken birleşen dava ile ilgili hüküm tesis edilmediği, davacı tarafça gerekçeli kararın yazımı esnasında birleşen dava ile ilgili olarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 305/A maddesi gereği karar verilmesinin talep edildiği görülmekle, birleşen davaya dair taleplerin 6100 sayılı Kanun'un 305/A maddesi gereği Mahkemece verilen ek kararda değerlendirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2. Mahkemenin 07.12.2022 tarihli ek kararı ile bozma kararı sonrasında yapılan araştırma ile temin edilen emsal ücret kayıtları dikkate alındığında; davacı işçinin uyuşmazlığa konu dönem itibarıyla net 3.976,80 TL aldığı kabul edilerek yargılamaya devam edildiği, davacının ... bayram ve genel tatil ücreti alacağı iddiasının ispatlanmadığı, tanık beyanlarından 9 saat fazla çalışma yaptığının kabul edilip %30 indirim yapıldığı, bozma kararında alacağın likit olmadığı belirtildiğinden icra inkar tazminatının reddine karar verildiği gerekçesiyle birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ücret alacağı iddiasının asılsız olduğunu, fazla çalışma alacağının soyut davacı tanık beyanlarına göre kabul edildiğini, davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık beyanlarının hükme esas alınamayacağını, davacının çalışma süresinden ara dinlenmelerin tenzili hâlinde fazla çalışmasının bulunmadığının görüleceğini ileri sürerek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ücret alacağı iddiasının asılsız olduğunu, fazla çalışma alacağının soyut davacı tanık beyanlarına göre kabul edildiğini, davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık beyanlarının hükme esas alınamayacağını, davacının çalışma süresinden ara dinlenmelerin tenzili hâlinde fazla çalışmasının bulunmadığının görüleceğini ileri sürerek Mahkeme kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; bozmadan sonra aynı davalı aleyhine açılan davanın somut dava ile birleştirilip birleştirilemeyeceği, davacının tam zamanlı mı kısmi zamanlı mı çalıştığı, tespit edilecek çalışma sistemine göre ücret miktarının nasıl tespit edilmesi gerektiği, fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı, takibe konu alacaklarının likit olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre davacı işçi yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi.

2. 31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 uncu maddesi gereğince 6100 sayılı Kanun'a eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrası şöyledir:

“Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.”

3. 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete’de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen bölge adliye mahkemelerinin, 20.07.2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Somut uyuşmazlıkta; davacının asıl davada takibe konu alacağı ücret alacağı olup birleşen davada ise takibe konu alacakları fazla çalışma, ... bayram ve genel tatil ücret alacağından oluşmaktadır. Birleşen davada İlk Derece Mahkemesince istinaf yolu açık olmak üzere verilen 19.12.2016 tarihli kısmen kabul kararı üzerine davalı vekilinin istinaf başvurusu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 27.12.2018 tarihli ve 2017/2440 Esas, 2018/2517 Karar sayılı kararı ile asıl davanın bekletici mesele yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Bilahare bu dava dosyanın ... 1. ... Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ve 2019/21 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararı ile eldeki asıl dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

3. İlâmın İlgili Hukuk kısmının (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan yasal düzenlemeler de dikkate alındığında; birleşen davadan sadır olan ilk kararın karar tarihi itibarıyla istinaf yoluna tâbi olup dosya içeriğinden yargılama safhasında bu kanun yolu incelemesinden de geçtiği anlaşılmıştır. Asıl ve birleşen davalarda takibe konu alacakların farklı olduğu ve birleşen davanın, ek dava mahiyetinin bulunmadığı görülmekle birleşen dava yeni bir dava niteliğindedir.

4. Hâl böyle olunca Mahkemece, birleşen dava dosyasının işbu davadan tefrik edilerek yeni bir esasa kaydedilmesi ve yapılacak yargılama sonucunda da istinaf yolu açık olmak üzere karar verilmesi gerekir. Kanun yolları farklı olan davaların birleştirilerek görülmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının usulden BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2000/9507, Karar No: 2000/10382, Tarih: 10.07.2000

7. Ceza Dairesi 2000/9507 E., 2000/10382 K.

**7. Ceza Dairesi 2000/9507 E., 2000/10382 K.**

**- 1705 SAYILI KANUNA AYKIRI DAVRANIŞ

- HAKSIZ REKABET

- ŞAHSİ DAVA**- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 344 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 57 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 64 ]

**"İçtihat Metni"**

1705 sayılı Kanuna muhalefetten sanık Ömer hakkında yapılan duruşma sonunda: Hükümlülüğüne ve ertelemeye dair (Araban Asliye Caza Mahkemesi)nden verilen 08/10/1998 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 01/06/2000 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu eylem sanığın bayii olmadığı l.... ve M.... firmalarına ait boş gaz tüplerine kendi bayii olduğu G.... firmasının dolum tesisinde LPG gazı doldurarak satışa arzetmekten ibaret olup TTK.nun 57/5. maddesinde belirlenen haksız rekabet suçunu oluşturduğu aynı Kanunun 64/1-5 maddesinde müeyyide altına alındığı, subut bulan fiilin CMUK.nun 344/7. maddesine göre şahsi dava ile takibi mümkün suçlardan bulunması itibariyle mağdur olan tüp firmalarınca verilmiş usulüne uygun şikayet dilekçeleri bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, Yasaya aykırı Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün talebe uygun olarak (BOZULMASINA), 10/07/2000 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5666, Karar No: 2020/8768, Tarih: 15.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5666 E.  ,  2020/8768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.12.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 21.03.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, gündüz vakti müştekinin iş yerinden cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suçun işlendiği 02.06.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8534, Karar No: 2017/9904, Tarih: 12.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/8534 E.  ,  2017/9904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın olay günü müştekinin yatak odasına girerek gardrobunu karıştırdığı, deri montun cebinde gardrobun içerisine gizlenmiş kasanın anahtarını bulduğu, bu anahtarla kasayı açarak içinden 8.000 TL tutarında parayı çalması biçimindeki eyleminin TCK’nın 142/2-d maddesindeki haksız yere elde bulundurulan anahtar ile kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19067, Karar No: 2013/17913, Tarih: 09.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/19067 E.  ,  2013/17913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.06.2012 tarih ve 2010/4-2012/135 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete taşıma poliçesi ile sigortalı bulunan TV tüpü emtiasının taşınmak üzere davalılara tam ve hasarsız olarak teslim edildiğini, ancak içinde TV tüplerinin bulunduğu konteynerin taşındığı tırdan yere düştüğünü, bu olay sonucu toplam 181 adet TV tüpünün kullanılamayacak derecede hasarlandığını, tespit edilen 27.368.155.318 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, bu suretle sigortalının haklarına halef olunduğunu, davalıların meydana gelen zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, ödenen söz konusu tutarın davalılardan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı SDV ... Taşımacılık ve Tic. A.Ş. vekili, müvekkilinin taşımaya konu TV tüpü emtiasını araç sahibi olan diğer davalıya tam ve hasarsız olarak teslim ederek üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirdiğini, olayda müvekkilinin sorumluluğu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; davanın SDV ... Taşımacılık A.Ş. yönünden kabulüne, diğer davalı yönünden seçimlik hak nedeniyle davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 186. maddesi uyarınca, tarafların tüm delilleri toplanıp inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra, hakimin, aynı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca, kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu 297. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada Yasa'nın 294/4 fıkrası hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 297'nci maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa karar yazıp tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda ise, mahkemece, kısa kararda, “Davacının davasının SDV ... Taşımacılık A.Ş. yönünden kabulü ile 27.368,15 TL'nin 01/11/2003 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, diğer davalı yönünden seçimlik hak nedeniyle davanın husumetten reddine,” karar verilmiş iken, gerekçeli kararda “Asıl davada davacının davasının kabulü ile İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 2001/19759 esas sayılı takip dosyasında davacının davalıdan 7.501,51 TL alacaklı olduğunun tespitine, bu miktara vaki itirazın iptaline, asıl alacak 7.486,16 TL'ye takipten itibaren % 70'i geçmemek üzere ve değişen oranlar göz önüne alınmak kaydı ile avans faizi uygulanmak suretiyle takibin diğer kayıt ve şartlarda devamına, asıl davada alacağın % 40’ı oranındaki 3.000,60 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine, karşı davaya ilişkin daha önce verilen hüküm Yargıtay bozmasında yer almadığından ve kesinleştiğinden ayrıca karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulduğu görülmüştür. Bu durum karşısında, kısa ve gerekçeli kararlar arasında çelişki oluştuğundan, mahkemece 10.04.1992 gün ve 1992/7 esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde, bu kısa kararla bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8770, Karar No: 2010/1685, Tarih: 23.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/8770 E.  ,  2010/1685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1412 sayılı CMUK’nun 138 ve 5271 sayılı CMK’nun 149. maddesi uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde savunman talep edilebileceği gibi, CMK’nun 150/1. maddesi uyarınca kendisinin savunman seçebileceği, bu savunmanların görevinin hükmün kesinleşmesiyle son bulduğu, Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2006 günlü 1997/71 esas, 1997/206 karar sayılı uyarlama kararının, hükmün kesinleşmesi ile görevi son bulan hükümlü ...’un kovuşturma aşamasındaki savunmanına tefhim edildiğinin anlaşılması karşısında; yokluğunda verilen kararın hükümlü ...’a tebliğine ilişkin belgeye rastlanmadığından, varsa eklenmesi, yoksa gerekli işlemin yapılmasından sonra tebligat belgesi ile sunarsa temyiz dilekçesi de eklenip; savunmanının temyizini kabul edip etmediği konusunda anlatımları saptandıktan ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 23.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1858, Karar No: 2020/551, Tarih: 13.02.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/1858 E.  ,  2020/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnş. San. Ltd. Şti. aleyhine 26/11/2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, idari para cezasının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 4857 sayılı yasa hükümleri uyarınca verilen idari para cezasının tahsili amacıyla icra takibi yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu idari para cezasının 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı olarak tebliğ edildiği, bu nedenle usulüne uygun tebligat yapılmadığı ve idari para cezasının şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; 4857 sayılı İş Kanunu'nun 108. maddesine muhalefetten davalı şirkete idari para cezası tahakkuk ettirildiği, idari para cezasının 07/08/2015’de davalı şirketin işçisine tebliğ edildiği, idari para cezasının iptali için Sulh Ceza Hakimliğine itirazda bulunulmadığı ve süresinde ödenmemesi üzerine tahsili için davacı tarafından 08/10/2015 tarihinde ilamsız icra takibi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Dava ve takip konusu alacak, davacının yasa gereği kestiği idari para cezasının süresinde ödenmemesinden kaynaklanmaktadır. Davalı tarafından idari para cezanın yasal olmadığına ve tebliğinin usulsüz bulunduğuna ilişkin süresinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz edilmediğinden idari para cezası kesinleşmiştir. Kesinleşen idari para cezasının, artık yasal olup olmadığı, tebliğinin usulüne uygun olup olmadığı konusunda yargılama yapılamaz (YHGK'nın 2000/21-135 E, 2000/149 K.). İdari para cezasının muhatabına usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği hususu itiraz merci olan Sulh Ceza Hakimliğinde çözüme kavuşturulacak husustur. Davalı kesinleşen idari para cezasından sorumludur. Mahkemece, olaya uygun düşmeyen gerekçelerle istemin reddi doğru görülmemiş; kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA 13/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22485, Karar No: 2016/28820, Tarih: 21.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/22485 E.  ,  2016/28820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, asıl davada, icra takibine yapılan itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini; birleşen davada ise, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilince, dosyaya bir kısım çalışılan aylara ilişkin “fazla çalışma puantaj cetveli” başlıklı belgeler sunulmuştur. Davalı vekili tarafından, bu belgelerin gerçeğe uygun olmadığı yönünde bir savunma ileri sürülmemiştir. Bu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, söz konusu belgelerin nazara alınmaması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, tarafları aynı olan toplam otuz adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılmış olduğu ve tarifenin 30.11.2016 tarihli 22904 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan değişik 22. maddesinde belirtilen yüzde yetmiş oranının uygulanması gerektiği de nazara alınarak, davacı yararına takdir edilen 945,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.