muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/398, Karar No: 2014/5977, Tarih: 12.03.2014

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 3. maddesi uyarınca; "Hiç kimse işkenceye, insanlık dışı yahut haysiyet kırıcı ceza veya muameleye tâbi tutulamaz." ve 15/2. maddesi gereğince de bu yasak olağanüstü durumlarda bile ortadan kaldırılamaz.

İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 5. maddesi ile de, "hiç kimsenin işkenceye, zalimane, gayriinsani, haysiyet kırıcı cezalara veya muameleye tâbi tutulama- yacağı" kabul edilmiştir. İşkence olarak, bir kişiye karşı insan onuru ile bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, algılama veya irade yeteneğinin etkilenme- sine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerekir. İşkence teşkil eden fiiller aslında kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyan fiillerdir. Ancak bu fiiller ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedir. Bir süreç içinde süreklilik arz eder bir tarzda işlenen işkencenin en önemli özelliği, kişinin psikolojisi, ruh sağlığı, algılama ve irade yeteneği üzerindeki tahrip edici etkilerinin ol- masıdır. Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi, işkencenin bu kap- samda işlenen fiiline nazaran daha ağır ceza yaptırımı altına alınmasını gerektirmiş- tir.(TCK.94. madde gerekçesi)

İşkence suçunu oluşturan eylemler yasada tek tek sayılmamış, onun yerine; "Bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, algılama veya irade yeteneğinin etkilenmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlar" işkence suçunun kapsamına alınmıştır.

İşkence suçu birden çok hukuksal yararı koruyan bir suçtur. Korunan hu- kuki değer, karma bir nitelik taşımaktadır. Bu suçla; insan onuru, vücut dokunulmazlığı, adliye ve kamu yönetiminde disiplin sağlama amacı korunmaktadır. İşkenceyi oluşturan fiiller beden ve ruh sağlığını bozmaktadır. İşkence gören kişi, irade özgürlüğü ortadan kalktığı, algılama yeteneği etkilendiği gibi duyduğu acı ve üzüntü sonucu gerçek dışı açıklamalarda veya kabullenmelerde bulunduğundan adaletin gerçekleşmesi ve ceza yargılamasının "maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasına" yönelik amacı engellemekte veya gerçeğe ulaşma gecikmektedir. Ancak asıl korunan hukuki yarar, insan onurudur.

Kötü muamelenin AİHS.nin 3. maddesi kapsamına girebilmesi için asgari ciddiyet düzeyine ulaşması gerekir. Bu düzeyin değerlendirilmesi göreceli olup yapılan kötü muamelenin süresi, fiziksel ve psikolojik etkileri, gerektiğinde mağdurun cinsiyeti, yaşı, sağlık durumu gibi koşullar da gözetilmelidir. (AİHM-Mehmet Ali Okur/Türkiye Davası-17.Ocak.2012)

Özgürlüğünden mahrum bırakılmış durumda olan bir kişiye karşı, davranışı gerektirmediği halde fiziksel güç kullanılması insan onuruna saldırı ve ilkesel olarak AİHS'nin 3. maddesi ile güvence altına alınan hakkın ihlalini teşkil etmektedir. (AİHM-Labita/İtalya kararı)

Özgürlüğünden mahrum bırakılmış durumda olan bir kişiye karşı, davranışı gerektirmediği halde fiziksel güç kullanılması insan onuruna saldırı ve ilkesel olarak AİHS'nin 3. maddesi ile güvence altına alınan hakkın ihlalini teşkil etmektedir. (AİHM-Labita/İtalya kararı)

Somut olayda; Pendik Belediyesinde zabıta görevlisi olan sanıkların Pendik sahilinde seyyar balon satan şikayetçinin balon satmasını men etmek istedikleri sırada meydana gelen tartışmadan sonra, şikayetçiyi araçlarına alarak park ve bahçeler müdürlüğünün deposuna götürdükleri, burada şikayetçiyi birlikte darp ettikleri, daha sonra şikayetçiyi evinin yakınlarına bıraktıkları, sanıkların eylemi sonucunda meydana gelen yaralanmaya ilişkin, 27 Haziran 2012 tarihli Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin raporunda; "dava konusu olaya bağlı olarak sol böbrek içi kanama oluştuğu ve bu kanamanın giderek artması ve hastanın yaşamsal fonksiyonlarını bozmaya başlaması üzerine kişinin ameliyatla alındığı, sol böbreğin ve dalağın alınması ile sanıkların yaralama eylemleri arasında illiyet bağının bulunduğu" ve şikayetçide önceden mevcut olan böbrek taşının böbreğin alınmasında etkili olmadığı bildirilmiştir.

Dosyadaki mevcut doktor ve adli tıp kurumu raporları, olay tutanağı, iddia ve savunmayı doğrulayan tanık beyanları, hastane evrakları ile yaralama fiili sabit olup sanıkların eylemlerinin sistematik şekilde belli bir süreç içerisinde süreklilik göstermedi- ği, meydana gelen tartışmanın kavgaya dönüşüp yaralama ile sonuçlandığı, bu nedenle olayda, işkence suçunun yasal unsurları gerçekleşmeyip sanıkların bu eylemlerinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğinde bulunduğu gözetilerek, şikayetçinin depo önüne getirdiğini gören tanık Atilla Yazıcıoğlu ile olayın başlangıcını gören tanık A. O.'ın soruşturma aşamasında ifadesi eklenmeden talimatla kovuşturma aşamasında ifadesinin alındığı ve her iki anlatımı arasında çelişkiler bulunduğu gözetilerek, önceki ifadelerinin onaylı suretleri eklenerek olay hakkında ayrıntılı ifadesi alındıktan sonra diğer delillerle birlikte değerlendirilmek suretiyle kuşkuya neden olma- yacak şekilde olayda haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı, katılan Y. Ş. vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile duruşmadaki savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), sanık E.. K.. müdafiinin yüzünde, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar ve- rildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10536, Karar No: 2011/13288, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10536 E.  ,  2011/13288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1.Davacı üçüncü kişi şirketin ilk kuruluşundan günümüze değin tüm ortaklarını, faaliyet alanını, faal olup olmadığını ve adreslerini gösterir şekilde ticaret sicil kayıt örneklerinin,

2.Davacı şirketin haciz tarihinden itibaren geriye doğru hangi adreslerde hangi tarihler arasında faaliyet gösterdiğinin ve varsa demirbaş kaydı ile ilgili belgelerin ilgili vergi dairesinden sorularak, buna ilişkin yazı cevabının,

3.Davacı temsilcisi ... ’ın tır şoförü olarak kaydının bulunup bulunmadığının ve ne zamandan beri bu faaliyeti sürdürdüğünün ilgili şoförler odasından ve vergi dairesinden sorularak buna ilişkin yazı cevaplarının temin edilip eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12705, Karar No: 2024/2806, Tarih: 27.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12705 E.  ,  2024/2806 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2228 (E) ve 2019/1005 (K)

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkumiyet (İlk derece Mahkemesi kararı kaldırılarak)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2017 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Torbalı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2018 tarihli kararı ile sanığın atılı suçu İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2016 tarihinde işlenen uyuşturucu madde kullanmak suçundan dolayı 2016/26864 sayılı soruşturma ile hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediğinden 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince erteleme süresi zarfında kişinin yeniden uyuşturucu madde satın alması, kabul etmesi, bulundurması veya kullanması ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir kovuşturma konusu yapılmaz hükmü uyarınca açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

C. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu 18.06.2019 tarihli karar ile "Hakkında verilen kamu davasının açılması ertelenmesi kararı sonrasında TCY sının 191/4 maddesi kapsamında hakkında kamu davaları açılan şüphelinin dava açıldıktan sonra gerçekleştirdiği 09.12.2016 tarihli eylemin ayrı bir suçu oluşturduğunun kabul edilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, Torbalı 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2018 iarihli kararının kaldırılarak, sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, uyuşturucu kullanmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Torbalı İlçe Jandarma ekiplerince yapılan yol uygulaması sırasında hakkında başka suç nedeniyle yakalama emri bulunan sanık ...'un yönetimindeki aracın durdurulduğu ve yapılan kaba üst aramasında pantolonunun cebinde kriminal raporda esrar aktif maddelerinden THC etken maddesini içeren bitki parçası olduğunun tespit edildiği ve net esrar miktarının 2,4 gram olduğunun tespit edildiğine ilşkindir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Torbalı İlçe Jandarma ekiplerince yapılan yol uygulaması sırasında hakkında başka suç nedeniyle yakalama emri bulunan sanık ...'un yönetimindeki aracın durdurulduğu ve yapılan kaba üst aramasında pantolonunun cebinde kriminal raporda esrar aktif maddelerinden THC etken maddesini içeren bitki parçası olduğunun tespit edildiği ve net esrar miktarının 2,4 gram olduğunun tespit edildiğine ilşkindir.

IV. GEREKÇE

İddianame içeriğinde, sanık hakkında daha önce 22.02.2016 tarihinde işlediği aynı suçtan dolayı İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/26864 sayılı soruşturma dosyasında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ancak erteleme süresi içerisinde tekrar aynı suçu işlemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları dikkate alınıp İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/476 sayılı Esasına dava açıldığından bahisle, 09.12.2016 tarihli inceleme konusu bu suç nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığının belirtildiği ancak,

Sanığın daha önce işlediği 22.02.2016 tarihli suçla ilgili olarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2016 tarihli ve 2016/26864 Soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 22.02.2016 tarihli eyleme ilişkin açılan kamu davasında İzmir 18 Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2017 tarihli ve 2016/476 Esas, 2017/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 18.02.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Sanığın hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 24.03.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına, dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesine ve İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin istinaf edilmeksizin kesinleşen 06.02.2017 tarihli ve 2016/476 Esas, 2017/74 Karar sayılı kararı yönünden olağanüstü kanun yollarına başvurulması için bildirimde bulunulmasına karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinden görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 18.06.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine, ilamın bir örneğinin Torbalı 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/55, Karar No: 2023/239, Tarih: 22.03.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/55 E.  ,  2023/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "İşçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ... İş Mahkemesince verilen asıl davanın kısmen kabulü ile karşı davanın reddine ilişkin karar davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Hukuk Genel Kurulunun usule ilişkin bozma kararından sonra Mahkemece Hukuk Genel Kurulunun usule ilişkin bozma kararının gereği yerine getirilerek yeniden direnme kararı verilmiştir.

3. Direnme kararı davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

5. Davacı-karşı davalı (işçi) vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 1997 yılının Nisan ayı ilâ 07.01.2013 tarihleri arasında eczacı kalfası olarak çalıştığını, davalının uzun süredir müvekkiline işten ayrılması için baskı uyguladığını, 05.01.2013 tarihinde müvekkili ve diğer işçiye hakaretlerde bulunduğunu, kamera ile kendilerini izlediğini söyleyerek tehdit ettiğini ve 07.01.2013 tarihinde istifa ettiklerine dair dilekçe imzalattığını ancak iş sözleşmesinin aslında davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı ve Karşı Dava İstemi

6. Davalı-karşı davacı (işveren) vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; müvekkilinin davacı ve diğer işçinin kendisine hakaret ettiklerini duyması üzerine bu hususta savunmalarını istediğini, sonrasında ise davacının istifa dilekçesi vererek işten ayrıldığını, alacaklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuş; karşı davasında ise davacı işten ayrılırken ihbar öneli vermediğinden ihbar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

7. Davacı-karşı davalı vekili karşı davaya cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı

8. ... İş Mahkemesinin 29.06.2015 tarihli ve 2013/171 Esas, 2015/459 Karar sayılı kararı ile; işverence işyerindeki kamera görüntüleri ile tespit edilen ve işverenin hoşuna gitmeyecek ancak başkaları tarafından da duyulmayacak türdeki olumsuz konuşmalar sebebiyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilmesinden önce işçi tarafından istifa suretiyle sona erdirildiği, fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacaklarının da işçiye tam olarak ödenmediği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davaya ilişkin olarak ise işçinin haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiği gerekçesiyle karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı

Özel Daire Bozma Kararı

9. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

10. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 25.06.2018 tarihli ve 2015/28830 Esas, 2018/15646 Karar sayılı kararı ile davalı-karşı davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra,"2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacının 15.01.1998 – 07.01.2013 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde eczacı kalfası olarak çalıştığı, 07.01.2013 tarihli istifa dilekçesinde özel sebeplerinden dolayı işinden istifa ettiğini belirttiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacı, davalı işverenin uzun bir süredir işten çıkması için baskı uyguladığını, 05.01.2013 tarihinde ise davalı işverenin, diğer çalışan ...'yla sohbet ettikleri bir esnada arayarak her iki işçiye hakaretlerde bulunduğunu, kendilerini kamera ile izlediğini söyleyerek, tehdit ettiğini, hile ve tehdit ile iradelerine aykırı olarak 07.01.2013 tarihinde istifalarını aldığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı işveren ise; kendisine ait eczaneyi işyerinde bulunan İP kamera sistemi üzerinden cep telefonu vasıtası ile görüntülü olarak denetlerken davacı ve diğer eczane çalışanı ...'nın kendisine ağza alınmayacak bir kısım küfürler ettiklerini, hakaret ettiklerini duyduğunu ve işyerini arayarak davacı ve diğer çalışana kendisine yapmış oldukları hakaret ve küfürleri duyduğunu söylediğini, davacı ve diğer çalışandan konu ile ilgili savunmalarını istediğini, davacının savunmasını verdiğini, savunmaları değerlendirilme aşamasında iken davacının 07.01.2013 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını savunmuştur.Mahkemece, davalının gıyabında çalışma yerindeki kamera görüntüleri ile de davalı tarafça tespit edilen davalının hoşuna gitmeyecek, ancak başkalarınca duyulmayacak türdeki olumsuz konuşmalar sebebiyle, davalı işverence iş akdinin haklı nedenle feshedilmezden önce davacı tarafça istifa suretiyle iş akdinin sona erdirildiği ve yapılan fazla mesai ile hafta tatili alacaklarının da davacıya tam olarak ödenmediği gerekçesiyle kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı tarafından dosyaya sunulan kamera kayıtlarını içerir CD'nin uzman bilirkişi aracılığıyla incelenip çözümü yaptırılarak taraflarca beyan edilen olay esnasında sarf edilen sözlerin içeriği belirlenerek ve tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesiyle karar oy çokluğu ile bozulmuştur.

Direnme Kararı

Davalı tarafından dosyaya sunulan kamera kayıtlarını içerir CD'nin uzman bilirkişi aracılığıyla incelenip çözümü yaptırılarak taraflarca beyan edilen olay esnasında sarf edilen sözlerin içeriği belirlenerek ve tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesiyle karar oy çokluğu ile bozulmuştur.

Direnme Kararı

11. ... İş Mahkemesinin 12.10.2018 tarihli ve 2018/290 Esas, 2018/505 Karar sayılı kararı ile; konuşmalarının dinlendiğinden habersiz şekilde işçinin rızası dışında elde edilen CD kaydının delil olarak değerlendirilemeyeceği, adliye bilgisayarlarında söz konusu CD'nin izlenmesinde elektrik süpürge sesinden başka hakaret içeren bir sözün net olarak dinlenemediği, işçinin işverene karşı içeriği ispatlanamayan sözleri kesin olarak tespit edilememekle birlikte patronu dahi olsa hoş olmayan söz söylemesinde feshin geçerli hâle gelebileceğinin değerlendirilmesi gerektiği, alacaklarının tamamını aldığını da içeren, şahsı ile alakalı özel sebeplerden dolayı işinden istifayı içeren “istifa mektubudur” başlıklı dilekçenin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420 nci maddesi gereğince feragat ve ibra niteliği açısından geçersiz kabul edildiği, işçinin iş ilişkisinin işverence sona erdirilmeden, kendisinin istifa etmesine itibar edilerek ve söz konusu istifanın da yakın tarihli olarak Cumhuriyet Başsavcılığına, İşkur'a şikâyet edilerek ve dava açılarak karşılandığı, hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacaklarının bulunduğu, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı nedenle işçi tarafından sona erdirildiğinin kabul edildiği, hukuksuz elde edilen ve itibar edilmemesi gereken CD kaydının içeriğinin kendi rızası dışında daha üstün bir korunmaya değer hak olmadan çözümünün yaptırılarak ayrıntısının ve içeriğinin tespiti ile iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı veya haksız sona erdirildiği hususunda ayrıca araştırmaya gerek görülmediği, istifadaki "özel sebepler" ifadesinin de diğer haklı fesih sebeplerinin ileri sürülmesine engel teşkil etmeyeceği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

12. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.01.2022 tarihli ve 2019/(22)9-181 Esas, 2022/72 Karar sayılı kararı ile; "...29. Somut olayda, mahkemece direnme kararının davacı-karşı davalı vekiline 06.11.2018 tarihinde tebliğ edilmesinden sonra davacı-karşı davalı vekili 08.11.2018 havale tarihli “tavzih” dilekçesi ile asıl dava yönünden lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmediğini belirterek gerekçeli karardaki eksikliğin giderilmesini talep etmiş, mahkemece taraf vekillerinin katıldığı duruşma sonrasında 11.12.2018 tarihli ek karar ile 12.10.2018 tarihli gerekçeli kararın hüküm kısmına “4-Kendilerini vekil ile temsil ettirmekle, hüküm tarihindeki yürürlükteki haklılık miktarlarınca hesaben takdir edilen,