muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12920, Karar No: 2016/11766, Tarih: 31.05.2016

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, davacı vekili, iş sözleşmesinin haksız feshi nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiş; alacakların miktarının tespitini ve kısmi olarak talep miktarların da hüküm altına alınmasını istemiştir.

Yukarıda belirtilen ilkeler ve tespitler dikkate alındığında, davanın belirsiz alacak davası olarak açılması mümkün olup Dairemizin öteden beri yerleşmiş uygulaması da bu yöndedir. Bu itibarla, davanın esası hakkında yargılama yapılarak karar verilmesi gerekirken, davanın açıldığı tarihten karar verilme anına kadar tensip bile yapılmadan tarafların yokluğunda duruşma açılarak davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının davacıya iadesine, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6150, Karar No: 2022/15244, Tarih: 21.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6150 E.  ,  2022/15244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28/01/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 07/12/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın katılanların evine gündüz saat 15.00 sıralarında açık bulunan kapıdan girerek para ve altınları alarak çıkacağı sırada yakalanması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel dava zamanaşımının, suçun işlendiği 30/09/2009 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1414, Karar No: 2017/4629, Tarih: 03.07.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1414 E.  ,  2017/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet etme

Hüküm :1-Sanık ... hakkında; 2911 sayılı Kanunun 28/1, TCK’nın 62, 53, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2-Sanık ... hakkında; 2911 sayılı Kanunun 28/1, TCK’nın 62, 53, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2911 sayılı Kanunun 28. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ''Kanuna aykırı toplantı veya gösteri yürüyüşü düzenlemek'' fiili; hazırlıklar da dahil olmak üzere toplantı veya yürüyüşün yapılabilmesi için gerekli her türlü işlemi yapmak; ''yasadışı toplantı ya da gösteri yürüyüşünü yönetmek'' fiili; topluluğun dağılmaması, amaçlanan doğrultuda devam etmesi için topluluğa ya da etkin bazı kişilere gerekli talimatları vermek, duruma göre, insiyatif geliştirmek, gerekli idare işlemlerini yapmak, topluluğu hareketlendirmek ve yönlendirmek; ''kanuna aykırı toplantı veya gösteri yürüyüşünü düzenleyen ve/veya yönetenlerin hareketlerine katılmak'' fiili ise, bu toplantı veya yürüyüşü düzenleyen ve yönetenlerden olmamakla birlikte, bizzat toplantı ve yürüyüşte hazır bulunarak bu kişilerin hareketlerini paylaşmak anlamına gelmektedir. (Anayasa Mahkemesinin 2011/39 Esas, 2012/37 Karar sayılı kararı; RG:13.10.2012, 28440; Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 22.06.2016, 2016/1725-4550 sayılı kararları)

2911 sayılı Kanunun 28. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suç seçimlik hareketli bir suç olup, bu suçun oluşması için failin ''düzenlemek, yönetmek veya düzenleyen veya yönetenlerin hareketlerine katılmak'' fiillerinden birini işlemesi suçun oluşması için yeterlidir. Nitekim; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.06.1979 gün ve 232-303 sayılı kararında da; 2911 sayılı Kanunun 28/1. maddesinin suç tarihindeki karşılığını oluşturan 171 sayılı Kanunun 18/1. maddesindeki yazılı suçun; kanunsuz toplantı ve yürüyüşün ''tertip edilmesi'', ''idare edilmesi'' ve ''tertip ve idare edenlerin hareketlerine bilerek iştirak edilmesi, hareketlerinin paylaşılması'' durumunda oluşacağı ifade edilmiştir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, olay ve görüntü çözüm tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların PKK terör örgütü elebaşına uygulanan sözde tecrit ve KCK davalarında cezaevlerinde bulunanların ülke genelinde başlatmış oldukları açlık grevlerine destek amacıyla BDP ... İl Başkanlığı organizesinde başlatılan izinsiz gösteriye katılıp kolluk güçlerinin müteaddit yolun trafiğe kapatılmaması uyarılarına rağmen dağılmayarak 5 dakikalık oturma eylemi gerçekleştirdikleri olayda, sanık ...’ın emniyet mensuplarının yolun trafiğe açılması uyarılarına karşı; “yol açıktır, yol açıktır oturun yol açık (gruba hitaben), bir kişiyle konuşmanızın anlamı yok açıktır zaten, araçta yoktur, ikide bir müdahale etmenize gerek yoktur.” sanık ...’nun ise; “siz çarpmayın (emniyet güçlerini kast ederek) araç çarpmaz” demek dışında başkaca eylemleri bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanıklara atılı 2911 sayılı Kanunun 28/1. maddesinde belirtilen şekilde kanuna aykırı olarak yapılan gösteriyi düzenleme, yönetme veya düzenleyen ve yöneten kişilerin fiillerine iştirak etme suçlarının unsurları itibarı ile oluşmadığı gözetilerek, sanıkların beraatleri yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetleri yönünde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1542, Karar No: 2011/5584, Tarih: 28.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/1542 E.  ,  2011/5584 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/288561

MAHKEMESİ : (ERZİNCAN) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :27/05/2010 -02/71

SUÇ :Kasten öldürmek

M.. İ..'i kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık A.. K..'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ERZİNCAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27/05/2010 gün ve 02/71 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:sanık hakkında duruşmalı, müdahillerin temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Katılanların yetkisi bulunmadığından, vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna katılma mümkün olmadığından, katılanlar vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin ise CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine,

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ahmet'in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebinin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan,sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede tahrik oranına ilişen,katılanlar vekilinin tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a)Sanık ile maktulün aralarındaki arazi anlaşmazlığı nedeniyle olaydan 6 ay kadar önce kavga ettikleri, sanık hakkında maktulü ölümle tehdit, maktul hakkında ise sanığı kasten yaralama suçundan dava açıldığı, arazi anlaşmazlığı ve yargıya da intikal eden kavgadan dolayı oluşan husumet nedeniyle sanığın, maktul Muammer'i öldürmeye karar verdiği, eylem kararından dönmeyerek, yaptığı plan gereğince, namaz kılmak için her zaman camiye aynı yoldan giden maktulü, olay akşamı tanık Fikret'in evinin önünde beklediği, burada tabanca ile ateş ederek öldürdüğü olayda: sanığın tasarlayarak insan öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suçun niteliğinde hataya düşü1erek yazılı şekilde 81/1, 29 ve 53 maddeleri uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

b)Sanığın duruşmalarda bilincinin yerinde olmadığını, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü belirttiği, aynı hastanenin 16.03.20210 tarihli yazısı ile sanığın 03/11/2009 tarihinde hastaneden çıkarıldığının bildirildiği, Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 01/04/2011 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda sanığın ayakta yapılan muayenesi sonucunda ceza ehliyetinin tam olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, sanık hakkında tedavi gördüğü hastanelerden tüm tedavi evraklarının celbi ile sanığın istanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahade altına aldırılması, akli durum ve cezai ehliyeti konusunda 5237 sayılı TCK nun 32. maddesi kapsamında 4. İhtisas Kurulundan rapor aldırılması, Gözlem İhtisas Dairesinin raporu ile 4.İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki çıkması halinde, sanığın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek, muayenesi yapıldıktan sonra Adli Tıp Genel Kurulundan rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, yazılı şekilde müşahade altına alınmaksızın düzenlenen rapor ile yetinilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 28/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

28/09/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı G. G..'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık A.. K.. müdafii avukat A.R..nin yokluğunda 29/09//2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/8022, Karar No: 2022/8955, Tarih: 13.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/8022 E.  ,  2022/8955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.07.2021 tarih ve 2021/352 E. - 2021/530 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların davacı şirketin 2002-2004 tarihleri arasında yönetim kurulu üyeliği ve denetim kurulu üyeliği yaptıklarını, görevlerinin sona erdiği 13.02.2004 tarihinde davacı şirket kasasının 339.729,88 TL açık verdiğini ve hatta şirket kasasında hiç nakit para bulunmadığını, bu durumdan davalıların sorumlu olduğunu, 26.06.2007 tarihli davacı şirket genel kurulunda davalılar aleyhine sorumluluk davası açılması konusunda karar verildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL zararın meydana geldiği tarihten itibaren faizi ile birlikte davalılardan sorumlulukları oranında müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, 28.07.2008 tarihli dilekçesiyle dava değerini 339.726,88 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ..., 09.02.2004-13.02.2004 tarihleri arasında dört gün süre ile yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığını, bu süre içinde hiçbir aktif görevde bulunmadığını ve hatta davacı şirketin şirketler grubunda yer alan (Star medya grubundaki) işini kaybetmek korkusu ile bu görevi üstlendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., 25.03.2003-13.02.2004 tarihleri arasında yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptığını, kendisine teslim edilen kasa mevcudu olmadığını, hiçbir aktif görevde yer almadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; yönetim kurulu üyeleri ..., ..., ... ile denetim kurulu üyesi ... yönünden, davacı şirketin 13.02.2004 tarihinde yapılan kasa sayımında belirlenen 339.726,88 TL açığının, kasa günlük olarak tutulduğundan geriye dönük olarak hangi tarihte oluştuğunun tespitinin mümkün olmadığı, zarar ile davalı sorumlular arasındaki illiyet bağının da kurulamadığı, kasa açığının davacı şirkete el koyma anında mevcut olduğunun tespit edilemediği, bu nedenle mevcut kasa açığından davalıların sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemenin bozmadan önceki kararında davalılardan ... hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş, söz konusu anılan davalı yönünden, temyiz edilmemiş olması nedeniyle kesinleşmiştir. Bu husus davacı lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan mahkemece davanın, ... yönünden kabulüne karar verilmesi gerekirken bu davalı yönünden de reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin (2) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 13.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3776, Karar No: 2016/6253, Tarih: 05.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/3776 E.  ,  2016/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen 14.01.2016 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 22.01.2016 havale tarihli dilekçesiyle temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteğinin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 05/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2278, Karar No: 2007/5581, Tarih: 31.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2278 E.  ,  2007/5581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 13.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21/I nci maddesine riayet edilmediğini ileri sürerek sıra cetveli düzenlenmesine rağmen satış sonundaki bakiye tutarın tamamının birinci sıraya alınan karşı tarafa verilmesine yönelik kanuna aykırı işlemin iptaline, garameten taksim sonucu müvekkili idareye düşmesi gereken tutarın yasal faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davanın süresinde olmadığı, kaldı ki 4949 sayılı yasa ile İcra ve İflas Kanunu'nda yapılan değişiklikle davacı hazine alacaklarına tanınan imtiyazın kaldırıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 141 ve 142 nci maddelerine göre sıra cetveline itiraz davaları, sıra cetvelinin tebliğini izleyen yedi gün içinde açılmalıdır. Mahkemece davanın süresinde açılmadığından reddiyle yetinilmek gerekirken, davanın esastan da reddine ilişkin hüküm kurulması doğru değil ise de, davanın süreden reddine ilişkin hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle ONANMASINA, 31.52007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4458, Karar No: 2020/478, Tarih: 22.01.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/4458 E.  ,  2020/478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Dava, 5510 sayılı Kanunun 20/3. fıkrası kapsamında davacıya murisi nedeniyle iş kazası meslek hastalığı sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davalı Kurum vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının babası ...'un meslek hastalığı daimi iş göremezlik geliri almakta iken 10.11.1994 tarihinde vefat ettiğini, davacının 2010 yılında davalı Kurumdan meslek hastalığı ölüm sigortasından gelir bağlanması talebinde bulunmasına rağmen Kurum tarafından talebine bu zamana kadar cevap verilmediğini belirterek, meslek hastalığı-iş kazası ölüm sigortasından bağlanması gereken aylıklardan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1,00 TL'nin ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın yetkili mahkemede ve yasal süresinde açılmadığını, davacının murisinin 5510 sayılı Kanunun yürürlüğünden önce vefat ettiğini, kanunların geriye yürüyemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece Mahkemesi tarafından,

“1-Davanın kabulü ile,

Davacının babası Ali Akbulut'un meslek hastalığı sürekli maluliyeti % 11,3 olup sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 01/10/2008 tarihinden önce(10/11/1994 tarihinde) ölmesi nedeniyle sağlığında almakta olduğu iş bu sürekli iş göremezlik gelirinin 5510 sayılı Kanun'un 34. maddesi ve 54. maddesi dikkate alınarak 5510 sayılı Kanun'un 55/2 fıkrasındaki güncelleme işlemi yapılarak davamız davacısına 01/10/2010 tarihinden itibaren gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine, bu kapsamda ödenmeyen 1,00 TL'nin 01/10/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine,( mükerrer ödeme olmaması nedeni ile davalı kurumun 60991618 9/78553 sayılı yazı cevabında belirtildiği üzere davacıya bağlanan gelirin mahsubuna)” şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından,

“1-Davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,” şeklinde karar verilmiştir.