muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7323, Karar No: 2023/7148, Tarih: 07.12.2023

2. Dairemizin 06.01.2020 tarih, 2019/1893 E. ve 2020/72 K. sayılı kararıyla taraf markaları arasında görsel, işitsel ve telaffuz olarak hitap ettikleri tüketiciler nezdinde bırakacakları genel izlenime göre ilişkilendirme ihtimalini de içerecek derecede benzerlik bulunduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.09.2020 tarih, 2020/415 E. 2020/746 K. sayılı kararı ile davalının başvurusuna konu ibare ile davacının itirazına mesnet markası arasında sadece, 5. sınıftaki, "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler" malları yönünden 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında ilişkilendirme ihtimalini de içerecek derecede benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TPMK YİDK'nın 2015-M-2795 sayılı kararının 5. sınıftaki "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler" malları yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı adına tescilli 2013/85554 sayılı RAT-KA PREMIUM ibareli markanın 5. sınıftaki "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler" malları yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 24.05.2022 tarih, 2021/1259 E. ve 2022/3945 K. sayılı kararıyla davalılar vekillerinin tüm davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; dosyada bulunan 09.01.2017 tarihli, aralarında eczacı ve doktorun da bulunduğu heyetten alınan bilirkişi raporunda "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimaysal elementler," malları yanında, "Tıbbi veterinerlik amaçlı olan ya da olmayan diyet maddeleri, besin takviyeleri, zayıflatıcı ürünler, tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler, (aletler/cihazlar hariç) emtiaları" mallarının da tıbbi müstehzar olduğunun kabul edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince bu mallar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken sadece 5. sınıfın 1. alt sınıf malları yönünden davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

D.Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Nihai Karar

D.Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Nihai Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Dairemiz bozma ilamındaki gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, TPMK 2015-M-2795 sayılı YİDK kararının 5. sınıftaki "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler", "Tıbbi veterinerlik amaçlı olan ya da olmayan diyet maddeleri, besin takviyeleri, zayıflatıcı ürünler, tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler, (aletler/cihazlar hariç) emtiaları" yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı adına tescilli 2013/85554 sayılı RAT-KA PREMIUM ibareli markanın 5. sınıftaki "İnsan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler", "Tıbbi veterinerlik amaçlı olan ya da olmayan diyet maddeleri, besin takviyeleri, zayıflatıcı ürünler, tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler, (aletler/cihazlar hariç) emtiaları" yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; orijinal bir marka olduklarını, iltibasın hükümde belirtilen alt sınıflarla sınırlandırılmaması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; başvuruya konu işaret ile iddialara mesnet markalar arasında ayniyet veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunması gerektiğine ilişkin koşulun sağlanamadığını, tarafların markaları arasında tartışmalı sınıflar bazında da iltibas bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; PREMİUM ifadesinin markada tamamlayıcı olduğunu, davacı ile iştigal alanlarının farklı olduğunu, iltibas ihtimali bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı Kurum kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2245, Karar No: 2017/13082, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2245 E.  ,  2017/13082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23732, Karar No: 2014/6628, Tarih: 07.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23732 E.  ,  2014/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/273082

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2011

NUMARASI : 2010/157 (E) ve 2011/59 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1-Sanığın, suça konu çekin sattığı domates bedeli karşılığı A.. U.. tarafından imzalanarak verildiğini, çekin geri kalan bölümlerini ise kendisinin doldurduğunu savunması, 13.11.2007 tarihli kolluk araştırma tutanağında Fethiye İlçe halinde M.. U.. isimli bir kişinin olduğu bu kişinin 2006 yılında vefat eden A.. U..isminde bir amcasının olduğu ancak M.. U..'ın beyanına göre amcası A..U..'ın sebze ve meyve komisyonculuğu yapmadığını beyan ettiğinin belirtilmesi, çek üzerindeki keşideci imzasının kimin eli ürünü olduğuna dair bilirkişi incelemesi yaptırılmadan kararın verilmiş olması karşısında: maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; M.. U..'ın beyanı alınıp, sanıktan, çeki veren kişinin M.. U.. olup olmadığı sorulup, 13.11.2007 tarihli tutanakta ismi geçen M.. U.. açık kimlik bilgileri tespit edilip, sanığın ve A.. U..'ın resmi kurumlardan suç tarihinden önceki samimi imza, yazı ve rakam örnekleri getirtilip sanığın huzurda alınacak imza, yazı ve rakam örneklerinin temininden sonra çek metnindeki imza,yazı ve rakamların kimin eli ürünü olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini yerine yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesine göre temel cezanın ne kadar verileceği karar yerinde gösterilmeden ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan, denetime olanak vermeyecek şekilde soyut ifadeler ve yetersiz gerekçe ile 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

3-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Pendik Adli Emanetinin 2004/1121 sırasında kayıtlı suça konu sahteliği kabul edilen çekin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5946, Karar No: 2021/2716, Tarih: 16.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/5946 E.  ,  2021/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü gece vakti aydınlatmalı, meskun mahal içi 10 metre genişliğinde bölünmüş asfalt yolda sanık ...'in sevk ve idaresindeki otomobil ile yol çalışması nedeniyle trafik ışıkları faal olmayan dört yönlü kavşağa geldiği esnada, kavşak başında yer alan yaya geçidi üzerinde geçişini tamamlamak üzere olan yayaya çarptığı, çarpmanın etkisi ile yayanın yolun ortasına savrulduğu, daha sonra aynı yol üzerinde otomobili ile seyreden sanık ...'un yerde yatan yayanın üzerinden geçerek 10 metre sürüklediği, olay neticesinde yayanın hayatını kaybettiği olayda, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 16.04.2015 tarihli raporunda maktülün ölümünün her iki kazadaki yaralanmaların ortak etkisi sonucu meydana gelmiş olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, sanık ...'in asli kusurlu, Sanık ...'un tali kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmesi bakımından mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin kusura, ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin, sanık ... müdafiinin kusura, eksik incelemeye, illiyet bağının oluşmadığına ve sair nedenlere ilişkin, katılan vekilinin kusura, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 16/03/2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2895, Karar No: 2016/3604, Tarih: 25.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2895 E.  ,  2016/3604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerle sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 24.12.2003 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.10.2008 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.10.2008'den itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 12.06.2009' a kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “araç muayenesinde sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24.12.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18153, Karar No: 2016/22314, Tarih: 15.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/18153 E.  ,  2016/22314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; 13.05.2003 tarihinden itibaren ... Üniversitesine ait işyerinde diğer davalı alt işverenlerin işçisi olarak kesintisiz şekilde çalıştığını, iş sözleşmesinin 31.12.2007 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı Üniversite; davacının diğer davalıların işçisi olarak çalışmış olması ve tüm haklarının sözleşme gereği diğer davalılara ödenmiş olması sebebiyle idareye husumet yöneltilemeyeceğini, ...'da bulunan meslek yüksek okulları ile fakültelerin 01.01.2008 tarihi itibarıyla Karamanoğlu ... Üniversitesine bağlandığını, davacının da bu tarihten itibaren bu üniversitede temizlik hizmeti veren...'nde çalışmasını sürdürdüğünü savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ....; ücret alacakları yönünden 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, şirketin ihale ile aldığı ... Üniversitesi bünyesindeki Karaman ilindeki fakültelerin temizlik işlerini 01.01.2006-31.05.2007 tarihleri arasında yürüttüğünü, davacının bu tarihten sonra yeni ihaleyi alan ...'nde çalışmasını sürdürdüğünü, iş sözleşmesinin feshinin sözkonusu olmadığını, halen çalışmasının devam ettiğini, bu nedenle feshe bağlı alacakları talep edemeyeceğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, hafta tatilleri ile genel tatillerde de çalışmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...; davacının 01.06.2007-31.12.2007 tarihleri arasında şirkette çalıştığını, istifa ederek ayrıldığını, şirketi ibra ettiğini, çalışma süresinin bir yılın altında olduğunu, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Şirketi’ne usulüne uygun tebligat yapılmış, yazılı ya da sözlü savunmada bulunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen ilk kararın usul nedenleri ile bozulması üzerine yapılan yargılama sonunda, davacının ...'nün temizlik işleri ihale yolu ile diğer davalı şirketler tarafından yürütüldüğü, temizlik işlerinde 01.05.2003-31.12.2005 arası ... ve Tic. Ltd. Şti (Mircan İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.), 01.01.2006-31.05.2007 arası ...., 01.06.2007-31.12.2007 arası .... tarafından üstlenildiği, davacı 13.05.2003-31.12.2003 arası ....'nde, 01.01.2004-31.12.2004 arası ...Ltd. Şti.'nde (...k) Ltd. Şti.'nde, 01.01.2005-31.12.2005 arası ...nde, 01.01.2006-31.12.2006 arası ....'nde, 01.01.2007-31.03.2007....'nde, 01.04.2007-30.04.2007 ....'nde, 01.05.2007-31.05.2007 ....'nde, 01.06.2007-31.12.2007 arası....'nde çalıştığı, davacı hizmet süresi boyunca çalışmasını kesintisiz sürdürdüğü, iş sözleşmeleri aynı şartlarla devam ettiği, alt işverenler arasında örtülü devir işlemi bulunduğu, 1475 sayılı yasanın 14/2.maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmayacağı, kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanacağı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk olacağı, feshe bağlı olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olduğu, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığı, Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumlu olduğu, işyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 Sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu, devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı, buna göre asıl işverenin tüm alacaklardan sorumlu olduğu, devir süreleri gözönüne alındığında ... işyerini 31.12.2005 tarihinde devrettiğinden, iki yıllık süre geçtiğinden fazla mesai alacağından sorumluluğu bulunmadığı, devralan ... ise işyerini devir aldıkları tarihten önceki ve kendi çalıştırdıkları dönemde gerçekleşen fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacağından sorumlu oldukları, kıdem tazminatından her işveren kendi dönemi ile sorumlu olduğu, yıllık izin ücreti ve ihbar tazminatından ise son alt işverenin sorumlu olduğu, davacının iş akdi davalı son işveren ...

... işyerini 31.12.2005 tarihinde devrettiğinden, iki yıllık süre geçtiğinden fazla mesai alacağından sorumluluğu bulunmadığı, devralan ... ise işyerini devir aldıkları tarihten önceki ve kendi çalıştırdıkları dönemde gerçekleşen fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacağından sorumlu oldukları, kıdem tazminatından her işveren kendi dönemi ile sorumlu olduğu, yıllık izin ücreti ve ihbar tazminatından ise son alt işverenin sorumlu olduğu, davacının iş akdi davalı son işveren .... tarafından iş bitimi nedeniyle haksız olarak sona erdirildiği, kullanmadığı iznin olduğu, nöbet çizelgelerine göre aylık ortalama fazla mesaisi 11 saat olduğu, haftada en az bir gün izin kullandığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin ve fazla mesai ücret alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.