muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13658, Karar No: 2010/4297, Tarih: 13.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/13658 E.  ,  2010/4297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, dokuz adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda ... ada ..., ... ve ... parselin satış suretiyle ortaklığının giderilmesi ve diğer taşınmazlar ile ilgili talepler atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği halde, gerekçeli hükümde ... ada ..., ..., ... parsellerin satış suretiyle ortaklığının giderilmesine ... ada ... ve ... ada ... parselle ilgili davalar atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel hakkındaki davanın reddine karar verilmiş ... ada ... ve ... ada ... parsel ile ilgili ise bir karar verilmemiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/868, Karar No: 2007/3848, Tarih: 06.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/868 E.  ,  2007/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... İnş.ve San.A.Ş. ile davalı-k.davacı... Genel Müdürlüğü, İhbar Olunan Maliye Bakanlığı arasındaki davadan dolayı Isparta 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 04.04.2005 gün ve 2002/699-2005/127 sayılı hükmü onayan Dairemizin 04.10.2006 gün ve 2005/5926-2006/5503 sayılı ilamı aleyhinde davalı-k.davacı ...Genel Müdürlüğü vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 160,00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı-k.davacı DSİ Genel Müdürlüğü’ne yükletilmesine, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı-k.davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 06.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13808, Karar No: 2014/9254, Tarih: 12.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13808 E.  ,  2014/9254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2012/196-2012/1236

C.. Ç.. ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki zilyetliğin tespiti davasının kabulüne dair İstanbul Anadolu 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.11.2012 gün ve 196/1236 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava dilekçesinde İ. P. İlçesi Y.mahallesi .. pafta, ... parselde kayıtlı bulunan, tapu tahsis belgesine istinaden malik sıfatı ile ikamet amaçlı olarak kullanılan taşınmazın ileride tapu tescil davasına mesnet teşkil edecek manada zilyetliğinin aidiyetinin tespitine, muhatap idare tarafından yapılabilecek hukuka aykırı her türlü fiili müdahalelerin ve hukuki anlamda haksız olarak yapılmış, yapılacak ecrimisil bedel tespiti ve tahsili işlemlerine karşı nihai karar tesisine kadar ihtiyati tedbir kararı verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili davanın husumetten reddi gerektiğini, söz konusu taşınmazla ilgili mesnetsiz ve hukuka aykırı açılan davanın esastan reddine karar verilmesini, ayrıca dava konusu taşınmaz İlköğretim tesis alanında kalması nedeniyle husumetin İstanbul İl Özel İdaresine yönlendirilmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacıların murisi H.Ç'e dava konusu taşınmazda bulunan bir kat yığma mesken nitelikli gecekondu nedeniyle 24.07.1986 tarihli ve davacılar Cengiz, Sevim ile Zeycan'ın yine aynı taşınmazda bir kat yığma mesken nitelikli gecekondular için 05.02.1987 tarihli tapu tahsis belgeleri verildiğini, mirasçılık belgesine göre Cengiz, Sevim ve Zeycan'ın muris H. Ç.'in mirasçıları olduğunu, 1969 yılından önceki tarihlerden beri davacıların taşınmaz üzerindeki evde ikamet ettiklerini, babalarının vefatından sonra da davacıların burada oturmaya devam ettiklerini ev ile birlikte üzerinde meyve ağaçlarının da bulunduğunu, bilirkişi raporuna göre de taşınmazdaki binanın eski ve bakımsız olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından; davacıların 8631 ada 1 parsel sayılı ana taşınmaz üzerinde bulunan binada halen ikamet etmeleri nedeniyle davanın kabulüne, zilyet olduklarının tespitine karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan kanıtlar, tüm dosya kapsamından; dava konusu 25 pafta 701 nolu parsel: ham toprak vasfı ile 2000 m2 yüzölçümüyle 13.03.1958 tarihli tapulama tutanağı ile Hazine adına tapuya kayıtlı olup, 20.05.1981 tarihinde yapılan tashih ile İstanbul Belediyesi adına tescil edilmiş ve 13.07.2007 tarihli imar uygulaması ile tekrar Maliye Hazinesi adına tapuya tescil edilmiştir.

Toplanan kanıtlar, tüm dosya kapsamından; dava konusu 25 pafta 701 nolu parsel: ham toprak vasfı ile 2000 m2 yüzölçümüyle 13.03.1958 tarihli tapulama tutanağı ile Hazine adına tapuya kayıtlı olup, 20.05.1981 tarihinde yapılan tashih ile İstanbul Belediyesi adına tescil edilmiş ve 13.07.2007 tarihli imar uygulaması ile tekrar Maliye Hazinesi adına tapuya tescil edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki davacıların talebi TMK'nun 981-984. maddelerine dayalı zilyetliğin korunması istemine ilişkindir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 09.10.1946 tarih, 1946/6 Esas, 1946/12 sayılı Kararında aynen "...MK. 896 (TMK.983) madde uyarınca bir taşınmazda zilyetliği tecavüze uğrayan kimsenin bu hakkının korunması için açacağı davada; şeye malik olduğunu veya zilyetlik hakkını beyana lüzum olmadan sadece zilyetlik sıfatını değiştirerek tecavüzü ispat etmesi yeter. Bu halde hakim, yalnız davacının gerçek ise, zilyetlik halini tespit ederek tecavüzün önlenmesine karar verir. Bu karar zilyetlik konusunda kesin hüküm meydana getirmez. Zilyede mülkiyet hakkı vermez ve diğer tarafa mülkiyet iddiasıyla yetkili mercilerde başkaca dava açmak hakkına dokunmaz...." denilmektedir. TMK'nun ilgili maddeleri ile yukarıda belirtilen İçtihadı Birleştirme Kararından anlaşıldığı üzere; bir kimsenin zilyetliğinin korunmasını isteyebilmesi için öncelikle zilyetliğinin tecavüze uğraması (gasp-saldırı) yani filli bir müdahalenin bulunması gerekmektedir. Başka bir anlatımla, kişinin zilyetliğine sadece tecavüz tehlikesinin bulunması davanın görülebilir olması için yeterli değildir. Bu durum dava şartıdır (dava açmada hukuki yararın bulunması). Bu açıklamalar kapsamında eldeki davaya gelince; davacı vekili dava dilekçesinde, nizalı taşınmazda bulunan eski ev için verilen tapu tahsis belgesi gereğince halen vekil edenlerinin burada ikamet amaçlı olarak oturduklarını, taşınmazın üzerine ağaçların dikildiğini, ileride tapu tescil davasına mesnet teşkil edecek manada zilyetliğin tespitine karar verilmesini istediğini açıkça bildirmiştir. Davacılar tarafından Pendik 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'ne 21.05.2009 tarihinde 2009/1218 Esas sayılı dosya ile, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı hasım gösterilerek açılan zilyetliğin tespiti ve korunması davasında, taşınmazın bulunduğu yerde yapılan 09.06.2011 tarihli keşifte sunulan teknik ve ziraatçi bilirkişi raporlarında ve şimdiki zamanda mevcut durumda davacıların zilyetliğine tecavüzde bulunulduğu konusunda bir saptama yapılmamıştır.

Hal böyle iken, dava konusu yapılan taşınmazda davacıların zilyetliğine yönelik davalı hazine tarafından bir tecavüzde bulunulmadığı anlaşıldığına göre, davacıların iş bu davada hukuki yararları bulunmadığı gibi eda davası açılması gereken hallerde ve gerekçeye yönelik olarak ilgili mahkemeyi bağlayıcı biçimde yazılı olduğu şekilde bir karar verilmesi de isabetsizdir. Öyle ise eldeki davanın bu gerekçeyle ve dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davacıların zilyetliğinin tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerindedir. Kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2472, Karar No: 2015/9262, Tarih: 29.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2472 E.  ,  2015/9262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların maliki,sürücüsü ve trafik sigortacısı bulunduğu aracın müvekkillerinin oğlu ... 'ın bisikletle seyri sırasında çarpması sonucu, meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, davacıların destekten yoksun kaldıklarını, davalı ... şirketine usulüne uygun başvuru yapılmış olmasına rağmen herhangi bir ödemenin yapılmadığını, davalı ... şirketine yönelik taleplerinde başvuru tarihi olan 29/10/2010 tarihinden itibaren ticari faizin uygulanmasını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davacı anne ve baba için ayrı ayrı 500,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan ve davacı anne ve baba için ayrı ayrı 15.000,00 TL olmak üzere toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...’tan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili, 28/05/2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile davacı baba için istemiş oldukları 500,00 TL maddi tazminatı 77.778,36 TL'ye, davacı anne için istemiş oldukları 500,00 TL maddi tazminatı 97.428,65 TL’ye yükselterek toplam 175.207,00TL talep etmiştir.

Davalı ... Aş. vekili, müteveffanın dava konusu olayda tam kusurlu olduğunu bu sebeple ... şirketinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 9.165,32 TL, davacı baba ... için 8.620,61 TL maddi tazminatın davalı ... ve ... bakımından olay tarihi olan 18/09/2010 tarihinden, davalı ... şirketi bakımından temerrüt tarihi olan 29/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla davalılardan müşterek ya da müteselsilen tahsiliyle davacılara verilmesine, davacı anne ... için 7.000,00 TL manevi davacı baba Mukail için 7.000,00 TL manevi tazminat talebinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'tan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekili aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekili aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık asgari ücret tarifesinin 12/(1): ”Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. ”şeklindedir. Somut olayda maddi tazminat davası açısından davacılar vekili tarafından talep edilen 175.207,01 TL'den 157.421,08 TL'lik kısım reddedildiğine göre davalılar açısından vekalet ücreti hesabı, reddedilen miktar olan 157.421,08 TL üzerinden yapılmalıdır. Bu durumda da az yukarıda anılan fıkraya göre davacılardan alınıp davalılara ödenmesi gereken vekalet ücreti 13.895,26 TL iken mahkemece 2.134,31 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün vekalet ücreti yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7.maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 7.bendindeki “2.134,31-TL” yerine “13.895,26-TL” yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'a geri verilmesine 29/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3137, Karar No: 2022/3020, Tarih: 02.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3137 E.  ,  2022/3020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, sıra cetvelinde 1. sırada yer verilen davalının ipotek alacağının gerçekte belirlenen miktar kadar olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinde davalının alacağının esasına itiraz etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 03.06.2020 tarih ve 2016/8166 E., 2020/1903 K. sayılı kararıyla, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine davalı lehine konulan ipoteğin, konut finansmanı kredisinin teminatı olduğu, ipotek sözleşmesinde yer alan “... konut finansmanı sözleşmesi ve işbu sözleşmenin eki ve ayrılmaz parçası olan her bir kredi sözleşmesi tahtında açılmış ve açılacak kredilerden dolayı doğmuş ve doğacak borçlar ile bankanın bütün şubelerinin doğmuş ve doğacak alacaklarının 224.850,00 TL'na kadar olan miktarının tahsilini temin..” yönündeki kayıt yanıltıcı mahiyette olduğundan, tüketici olan borçlu açısından yazılmamış sayılması gereken bir kayıt olduğu, bu durumda, davalı bankanın, dava dışı borçluya kullandırdığı kredi kartından doğan alacağının, ipotek kapsamında olmadığı belirtilerek bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı bankanın sadece konut kredi sözleşmesinden kaynaklı ipotekle teminat altına alınmış alacağı için bedeli paylaşıma konu taşınmazın satış bedelinden pay alabileceği, söz konusu alacağının tutarının ise 18.011,99 TL olduğu gerekçesiyle, davanını kabulü ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın 18.011,99 TL ve fer'ileri ile sınırlı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, sıra cetvelinde 1. sırada yer alan davalı ipotek alacaklısının alacağının fazla hesaplandığı iddiasına dayalı, sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı bankanın takip talepnamesinin incelenmesinde, konut finansman sözleşmesi kapsamında kullandırılan kredilerden kaynaklı alacağının asıl ve fer'ileri ile birlikte 46.453,43 TL, kredi kartından kaynaklı alacağının asıl ve fer'ileri birlikte 7.845,24 TL olmak üzere, toplam alacağının 54.298,67 TL olduğu anlaşılmış, dava konusu sıra cetvelinde ise alacağın satış tarihi itibariyle ulaştığı miktar nazara alınarak, tüm bu alacakları için toplam 62.790,70 TL pay ayrılmıştır.

Davalı bankanın takip talepnamesinin incelenmesinde, konut finansman sözleşmesi kapsamında kullandırılan kredilerden kaynaklı alacağının asıl ve fer'ileri ile birlikte 46.453,43 TL, kredi kartından kaynaklı alacağının asıl ve fer'ileri birlikte 7.845,24 TL olmak üzere, toplam alacağının 54.298,67 TL olduğu anlaşılmış, dava konusu sıra cetvelinde ise alacağın satış tarihi itibariyle ulaştığı miktar nazara alınarak, tüm bu alacakları için toplam 62.790,70 TL pay ayrılmıştır.

Davalı banka, takip borçlusuna 05.04.2020 tarihli konut kredi sözleşmesiyle 127.500,00 TL kredi vermiş, bu alacağın teminatı olarak bedeli paylaşıma konu taşınmazın tapu kaydına banka lehine üst sınır ipoteği tesis edilmiştir. Bu kredi kapsamındaki bakiye alacağın 18.011,99 TL olduğu tespit edilmiştir. Bunun dışında, yine konut finansman sözleşmeleriyle 17.05.2011 tarihinde 39.112,00 TL, 29.12.2011 tarihinde 10.878,00 TL bireysel tüketici kredileri tahsis edilmiştir. Takip borçlusu tarafından imzalanan konut finansman sözleşmeleriyle, bireysel finansman kredilerinin teminatının da bedeli paylaşıma konu taşınmaz olduğu kabul edilmiştir.

Bu durumda, davalı bankanın, konut kredi sözleşmesi kapsamındaki alacağı yanında bireysel kredi sözleşmelerinden kaynaklanan alacakları için de taşınmazın satış bedelinden pay alabileceğinin kabulü gerekir. Nitekim, Dairemiz bozma ilamında, sadece kredi kartından kaynaklı alacağın ipotek kapsamında olmadığı belirtilmiş olup, bozma ile oluşan usuli müktesap hakka da aykırı olarak, hüküm tesisi doğru olmamıştır.

O halde, mahkemece, bilirkişiden alınacak ek raporla, davalı bankanın, kredi kartından kaynaklı alacağı dışında, konut kredisinden ve bireysel kredi sözleşmelerinden kaynaklı bakiye alacaklarının, satış tarihi itibariyle ulaştığı tutarlar belirlenerek, sıra cetvelinden alacağı payın tespit edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, 1.bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, talep halinde temyiz harcının davalıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14130, Karar No: 2015/2180, Tarih: 11.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/14130 E.  ,  2015/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisi iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle manevi tazminat talebinin reddine, 43.699.13.TL. maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve de davacılar vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11/02/2015 Çarşamba günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 17.02.2007 tarihinde iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece Dairemizin, gerçek ücretle maddi tazminat hesabının yapılması ile ... Tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünün indirilmesi suretiyle, hak sahiplerinin maddi tazminatlarının belirlenmesi ve işverence yapılan ödeme ile ödeme tarihindeki zarar arasında açık oransızlık bulunup bulunmadığının belirlenerek, açık oransızlığın bulunması durumunda yapılan ödemenin zararı karşılaması oranında indirim yapılarak maddi tazminatın belirlenmesi, açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde ise maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, önceki gibi ibraname verildiğinden manevi tazminat istemlerinin reddine, maddi tazminata ilişkin ödeme makbuz hükmünde kabul edilerek maddi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar davacı ve davalı vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda ... rayiçlerindeki beton ustasının ücretinin esas alınmak suretiyle hak sahiplerinin maddi zararlarının hesaplandığı görülmektedir. Uyulmasına karar verilen bozma ilamında da belirtildiği gibi kazalının beton ustası değil tünel kalıp beton işinde saplamacı olduğu anlaşılmaktadır. Yapılan işe uygun bir emsal ücret belirlemesinin söz konusu olmadığı ortadadır. Öte yandan davacı vekili dahi 04.02.2014 tarihli dilekçesinde erbap işçi için belirtilen aylık brüt 663,75-TL nin hesaplamada dikkate alınmasını talep etmiş olup bu beyanın davacıları bağlayacağı ortadadır. Hal böyle olunca kazalının yaptığı işe uygun olmayan ve davacılar vekilinin bayanını aşar miktardaki ücret ile hak sahiplerinin maddi zararlarının hesaplandığı hesap bilirkişi raporunun maddi tazminatın belirlenmesine esas alınması isabetsiz olmuştur.