muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16510, Karar No: 2017/4867, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16510 E.  ,  2017/4867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9078, Karar No: 2025/2021, Tarih: 17.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9078 E.  ,  2025/2021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/449 Esas, 2024/924 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Karaman Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.01.2024 Tarihli ve 2023/3794 Esas, 2024/246 Karar Sayılı Kararı

Gaiplik kararı talep edilenin Alman vatandaşı olduğu, Türkiyede sürekli kalma amaçlı yerleşim yerinin bulunmadığı, Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (5718 sayılı Kanun'un) 40 ıncı maddesine göre Türk Mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibariyle yetki kuralları tayin edeceği, yabancıların terekesinin teslimine dair davalarda yetkiye ilişkin tamamlayıcı başka bir hükmünde bulunmadığı, 5718 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinde öngörüldüğü şekilde alternatif bir çözümün açıkça düzenlenmediği, bu hususta kanun boşluğu olduğundan artık benzer hükmün kıyasen uygulanması yoluyla çözüme varılması gerektiği, kıyasa en uygun maddenin 5718 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi hükmü olduğu, bu nedenle söz konusu maddenin kıyasen uygulanarak Ankara, İstanbul, İzmir Sulh Hukuk Mahkemelerinden birinde davanın görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.05.2024 Tarihli ve 2024/449 Esas, 2024/924 Karar Sayılı Kararı

Gaipliği talep edilenin Alman vatandaşı olduğu belirtilmiş ise de buna ilişkin dosyaya yansıyan bir delil bulunmadığı, nüfus kayıt örneğinde bu hususa ilişkin bir şerhin yer almadığı, Türkiye'de yerleşim yeri olmamakla birlikte nüfusa kayıtlı olduğu yerin belli olduğu, kanun maddesinde kişinin nüfus siciline kayıtlı olduğu yerin yetkili olduğunun açıkça belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 32 nci maddesi uyarınca gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Gaiplik kararı” başlıklı 32 nci maddesi şöyledir:

“Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir. Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri; eğer Türkiye'de hiç yerleşmemişse nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer; böyle bir kayıt da yoksa anasının veya babasının kayıtlı bulunduğu yer mahkemesidir.”

“Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir. Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri; eğer Türkiye'de hiç yerleşmemişse nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer; böyle bir kayıt da yoksa anasının veya babasının kayıtlı bulunduğu yer mahkemesidir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından gaipliği istenilenin adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin olmadığı, nüfus kaydındaki yerleşim yeri adresinin Hannover/Almanya Federal Cumhuriyeti olduğu, nüfusa kayıtlı olduğu yerin ise Merkez/Karaman olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, Karaman Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Karaman Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14373, Karar No: 2021/17923, Tarih: 27.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14373 E.  ,  2021/17923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05/03/2014 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 29/04/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 35, 31/3. ve 116/2, 31/3. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16/09/2012 gününden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 27/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4084, Karar No: 2024/948, Tarih: 18.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4084 E.  ,  2024/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/366 E., 2020/99 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Adana 11. İcra Müdürlüğü'nün ... E. sayılı takip dosyasından tanzim edilen 14.11.2019 tarihli sıra cetvelinde davalı ipotek alacaklısı bankanın alacak tutarının yanlış tespit edildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya fazladan ayrılan payın davacı alacağına tahsisini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı bankanın ipotek ile teminat altına alınmış alacağının bugüne dek ödenmemesi nedeniyle 4.000.000,00 TL'ye ulaştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kefillerden tahsilat yapılmadığı, yapılacak tahsilat sonucu arta kalan bakiye olması halinde sıradaki diğer alacaklılara ödeme yapılabileceği, davacının alacağından fazla ödeme alması halinde bu hususun ayrıca bir dava konusu olabileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; deliller toplanmadan karar verildiğini, davalının gerçek alacak tutarının tespiti için gerekli incelemenin yapılmadığını, müteselsil borçlular hakkında ayrıca bir takip yapılıp bunlardan tahsilatlar gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin araştırılmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının muvazaa iddiasında bulunmadığı, sıra cetveline giren alacağın miktarına itiraz davasında ispat yükünün davacıda olduğu ve bu iddianın davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haciz sıra cetvelinde davalı alacaklının alacağının esasına itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 140 vd. maddeleri, Yargıtay Kapatılan Yüksek 23. Hukuk Dairesi'nin 18.12.2013 tarih, 6951-8170 E.-K. sayılı ilamı.

3. Değerlendirme

Davacı vekili, davalı bankanın alacağının miktarına itirazda bulunmuştur. İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmişse de; dava dışı borçlu ve borçtan müşterek müteselsil sorumlu olanlar ile davalı arasındaki hukuki durum yeteri kadar incelenmeksizin karar verilmiştir. Şöyle ki; davalı ... A.O. ile dava dışı borçlu ve müşterek müteselsil kefil sıfatı taşıyan üçüncü kişiler arasında 3 ayrı kredi sözleşmesi yapılmış ve bu krediler nedeniyle doğmuş doğacak alacakların teminatını teşkil etmek üzere bedeli paylaşıma konu taşınmaz kaydına ipotek tescil edilmiştir. İcra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenirken davalı banka beyanı esas alınarak işlem yapılmıştır. Davacı, davalı alacağının esas ve miktarına itiraz ettiğine göre; davacının iddiaları kapsamında, T. Vakıflar Bankası A.O. alacağının esasının ve miktarının araştırılması gereklidir. Bu durumda, borçlu ve borçtan müşterek müteselsil sorumlu olanlar ile davalı arasında yapılan kredi sözleşmeleri ve ekleri, kat ihtarları, kredili hesaplara ilişkin tüm ödeme kayıtları, hesap ekstreleri ile varsa kefiller aleyhine yürütülen takip dosyaları ve onlardan gerek icra kanalıyla gerekse de banka hesapları kanalıyla yapılan tahsilatlara ilişkin ödeme belgeleri celbedilip davacı delilleri değerlendirilerek, gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle oluşacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme neticesinde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/79, Karar No: 2007/3209, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/79 E.  ,  2007/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

...Belediye Başkanlığının 3.5.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediy e ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-... İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlerin 2006 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarını içeren veri listesi getirtildikten sonra, bilirkişi kurullarından 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek raporlar alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlerin 2006 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarını içeren veri listesi getirtildikten sonra, bilirkişi kurullarından 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek raporlar alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 9.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4319, Karar No: 2019/189, Tarih: 16.01.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/4319 E.  ,  2019/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme, hükmünün davacı vekili tarafından, mahkeme hükmü ile temyiz isteminin reddine ilişkin 07.08.2015 tarihli ek kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede, HUMK 434/3 maddesi gereğince 7 günlük süre içerisinde temyiz masraflarını mahkeme veznesine yatırması aksi halde temyiz talebinde bulunmaktan vazgeçmiş sayılacağı yönündeki ihtarın 02/06/2015 tarihinde davalı ... vekili Av. ...'e tebliğ edildiği ve masrafların süresi içerisinde yatırılmadığı belirgin olduğundan, temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına dair ek kararın ONANMASINA,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Meydana gelen kurum zararı, müştereken ve müteselsilen talep edilen alacaklardan olduğu ve davacı Kurumca bu husus gözetilerek istemde bulunulduğundan, mahkemece, teselsüle dikkat edilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün (1) ve (2) nolu bentleri silinerek yerine, “1-Davanın kısmen kabulü ile; peşin sermaye değeri yününden 73.851, 05 TL'nin onay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

2-Cenaze yardımı yönünden 185,56 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.