muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13242, Karar No: 2010/10049, Tarih: 11.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13242 E.  ,  2010/10049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı E.Ü.A.Ş. Genel Müdürlüğü aleyhine 31/10/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacının ektiği ürünlerde oluşan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporu, Afşin Kaymakamlığı İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 2008 yılında üretimi yapılan ve münavebeye giren bitkilere ait maliyet ve birim satış cetveli esas alınarak düzenlenmiştir.

2007 yılına ait maliyet ve birim satış cetveli ile dayanak yapılan 2008 yılı cetveli arasında oldukça yüksek farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından Türkiye İstatistik Kurumu'na gönderilen 2008 yılına ait veri listesindeki bilgilerinde benimsenen rapordaki 2008 yılına ilişkin miktarlarla örtüşmediği görülmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, 2007 yılı veri cetveli ile 2008 yılı veri cetveli arasındaki farklılıklar araştırılıp açıklattırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacılar, dava konusu taşınmazların paydaşlarıdır. Bilirkişi raporunda, payları dışındaki bölümleri de davacılar ekmiş gibi zarar hesaplanmıştır. Dosya içerisinde, davacıların payları dışındaki yerleri diğer pay sahiplerinden kiraladığına veya bu bölümleri de ektiğine ilişkin kiralama belgesi, tanık ve yerel bilirkişi açıklaması gibi kanıtlara rastlanmadığından, bu yönler araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmek üzere de karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 ve 3) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4758, Karar No: 2021/9811, Tarih: 30.09.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/4758 E.  ,  2021/9811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, ... İli ... İlçesi Ayva Mahallesi çalışma alanında bulunan 106 ada 170 parsel sayılı 1321915 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 2000 tarihinden itibaren ...’ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., taşınmazın bir bölümünün kendi kullanımında olduğu iddiasıyla, bu bölümde lehine kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın 25.07.2016 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokisinde A harfi ile gösterilen 9.824,52 m2'lik alanın 106 ada 170 parsel adı altında tarla vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesine ... kızı 1958 doğumlu ... kullanımında olduğunun şerh verilmesine, 25.07.2016 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide B harfi ile gösterilen 3.394,63 m2'lik alanın 106 adaya son parsel numarası verilerek tarla vasfıyla ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ...Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine, ... Kadastro Mahkemesinin 2015/77 Esas, 2016/195 Karar sayılı ilamın B bendinde yazılan “Dosyada mevcut 25.07.2016 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide B harfi ile gösterilen 3.394,63 m2'lik alanın 106 adaya son parsel numarası verilerek tarla vasfıyla ... adına tapuya tesciline karar vermiştir.” fıkrasından sonra tutanağın beyanlar hanesine “ 27868371844 TC kimlik nolu ... oğlu ...’ın fiili kullanımındadır” şerhinin yazılmasına karar verilmiş ve işbu karar davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu ... İli, Nilüfer İlçesi, Ayvaköy Mahallesi 106 ada 170 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında ... adına tespitinin yapıldığını, taşınmazın tamamının kardeşi ... adına tescil edildiğini, oysa dava konusu taşınmazın bir kısmının yıllar önce ...'dan satın alınarak kendisi tarafından kullanıldığını belirterek, 106 ada 170 parsel sayılı taşınmaz adına yapılan kadastro tespitinin iptali ile ...'dan satın aldığı kısmın adına tesciline karar verilmesini istemiş, dosyada yer alan 16.03.2016 tarihli ön inceleme duruşması tutanağında, talebinin, keşifte sınırlarını gösterdiği 4 dönüm kadar kısmının kullanıcı olarak adına şerh verilmesi olduğunu beyan etmiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ..., dosyada yer alan 16.03.2016 tarihli ön inceleme duruşması tutanağında, davacının kardeşi olduğunu, dava konusu yerde davacının 4 dönüm kadar yeri olduğunu beyan etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen kabulüne karar verilerek yeniden hüküm kurulması gereken hallerde, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve hükmün tamamen yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken, diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde, İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesi söz konusu olabileceği gibi, HMK’ nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüde de sebebiyet verilebilecektir.

Somut olayda; ...Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi’nce, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildikten sonra, ... Kadastro Mahkemesinin 2015/77 Esas, 2016/195 Karar sayılı ilamın B bendinde yazılan “Dosyada mevcut 25.07.2016 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide B harfi ile gösterilen 3.394,63 m2'lik alanın 106 adaya son parsel numarası verilerek tarla vasfıyla ... adına tapuya tesciline karar vermiştir.” fıkrasından sonra tutanağın beyanlar hanesine “ 27868371844 TC kimlik nolu ... oğlu ...’ın fiili kullanımındadır” şerhinin yazılmasına dair hüküm kurulmuş ve böylelikle az yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere aykırı olarak, tüm talepler hakkında yeniden hüküm kurulmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; Bölge Adliye Mahkemesince, yeniden hüküm kurulmadan Yerel Mahkeme kararına ekleme yapılması usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu nedenle bozulması gerekmiştir. Öte yönden, Bölge Adliye Mahkemesi’nce, davalı Hazine vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmesine rağmen, hükümde maddi yanılgı sonucu ‘davacılar vekilinin’ istinaf talebinin reddine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma nedenine diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9616, Karar No: 2021/857, Tarih: 03.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/9616 E.  ,  2021/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 25.04.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11426, Karar No: 2012/22078, Tarih: 19.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/11426 E.  ,  2012/22078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, Merkez Itriyat Kozmetik Sanayi Anonim Şirketinin sahibi olduğu, katılan ...'ın sanığa ait şirketin aracıyla şirket mallarının pazarlanması işinde çalışmak üzere anlaştıkları, kendisinden verebileceği muhtemel zararları karşılamak üzere kefilli teminat senedi istenmesi üzerine diğer katılan ...'nin de kefil sıfatı ile imzaladığı suça konu 25.000 TL bedelli teminat senedini tanzim ederek şirketin ilgili görevlisine teslim ettiği, ... 3 ay kadar çalıştıktan sonra kendisine teslim edilen şirkete ait aracı AŞTİ'de bırakarak işten ayrılıp Antalya iline gittiği, daha sonra şirket yetkililerinin hesaplarda yaptıkları inceleme sonucunda katılan ...'ın şirkete maddi zarar verdiğinden bahisle suça konu kambiyo senedi ile katılanlar aleyhinde takip başlatan sanık hakkında açığa atılan imzayı kötüye kullanmaktan dava açıldığı,

Sanığın da katılanın hakkında çalıştığı sürede tahsil ettiği paraları teslim etmediği, karşılığının sahte düzenlenmiş senet veya kredi kart ödemeleri ile yapılmış gibi gösterdiğinden bahisle şikayetçi olması üzerine ... hakkında Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nde açılan davanın (2008/16 Esas) halen sonuçlanmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından, anılan dava dosyasının sonucu araştırılıp, katılan ...'ın sanığa ait şirkete karşı bir eylemi olup olmadığı ve bu eyleminden dolayı suça konu teminat senedi kadar bir borcun doğup doğmadığı belirlenip, gerektiğinde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı suretlerinin dosya içine konulmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17683, Karar No: 2022/14295, Tarih: 09.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17683 E.  ,  2022/14295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

KARAR

Davacı vekili; 20.04.2018 tarihinde davalı ... nezdinde zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı olan aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu yoldan çıkmasına bağlı gerçekleşen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini ıslah ile toplam 254.944,63 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; davanın kabulü ile 254.945,00 TL tazminatın 07.08.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine, itirazın kısmen kabulüne 244.113,90 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 07.08.2020 tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik 20.02.2019 tarihinden sonra Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda; davacının sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi açısından düzenlenen Pendik Devlet Hastanesinin 17.03.2020 tarihli sağlık kurulu raporunda davacının kazadan kaynaklı maluliyet oranının %40 olduğu rapor edilmiş ise de raporunda hangi yönetmelik hükümlerine göre tanzim edildiği belli değildir.

20.04.2018 kaza tarihi itibari ile Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik yürürlükte olup, hükme asas alınan rapor üniversitelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıklarından alınmadığı gibi raporu düzenleyen doktorlar arasında adli tıp uzmanı da bulunmamakta olup içerik olarak Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun, denetime elverişli ve yeterli bir rapor değildir.

Bu durumda, İtiraz Hakem Heyetince, temyiz edenin sıfatına göre, davacı tarafından kararın temyiz edilmediği ve usuli kazanılmış haklar gözetilerek, davacının maluliyet oranının tespiti için, davacının yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi belgeler dosyaya getirtilerek, kaza ile illiyet bağının kurulduğu, Adli Tıp Kurumu ya da üniversitelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıklarından davacının maluliyet durumuna ilişkin kaza tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun, yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu sonucu hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-)Dosyanın incelenmesinde İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan bilirkişi raporu ile ıslah dilekçesi ve harç makbuzunun da dosya içerisinde olmadığı dikkate alınarak bu aşamada dosyadaki eksik evrakların da tamamlanmasına, bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı vekillinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelemesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2018/5398, Karar No: 2018/9005, Tarih: 02.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/5398 E.  ,  2018/9005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna, katılan vekilinin ise hükmedilen cezanın yetersiz olduğuna ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının, adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasının günlüğü 50 TL'den hesabı sırasında sanığın 38.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken hesap hatası sonucu adli para cezasının 37.500 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasındaki “ve ...'ın” ibaresinin çıkarılması, aynı fıkradaki “2'şer yıl 6'şar ay” ibaresinin “2 yıl 6 ay” olarak değiştirilmesi, hükmün 2. fıkrasındaki “2'şer yıl 1'er ay” ibaresinin “2 yıl 1 ay” olarak değiştirilmesi ve yine hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 50 TL olarak hesabıyla 38.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13772, Karar No: 2013/8310, Tarih: 21.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/13772 E.  ,  2013/8310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62. maddelerinin 3 kez uygulanması suretiyle sanığın 3 kez olmak üzere 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

I- Sanık hakkında “...” adına düzenlenen nüfus cüzdanında sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelen sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin; belgedeki sahteciliğin ilk bakışta anlaşılabileceğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında “...” ve “...” adlarına düzenlenen sürücü belgesinde sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelen sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanık hakkında “...” ve “...” adına düzenlenen sürücü belgelerinde sahtecilik suçlarını işlediği iddiasıyla açılan davada; dosya arasında mevcut İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 24.08.2005 tarihli raporda, ... adına düzenlenen sürücü belgesinin renkli fotokopi veya bilgisayar ortamında renkli yazıcı yardımıyla tümden sahte olarak oluşturulduğu, ... adına sürücü belgesinde fotoğraf değişikliği yoluyla tahrifat yapıldığı; mevcut fotoğrafın yuvasına uyum sağlamadığı ve belgenin düzensiz bir görünüme sahip olduğu; bu itibarla belgelerdeki sahteciliğin, bu belgelerin cüzdan ve benzeri bir kaplık içerisinde kullanılmaları halinde ilk nazarda dikkat çekmeyeceklerinden iğfal kabiliyetlerinin bulunduğunun belirtilmesi, mahkemenin belgeler üzerindeki gözleminde bu hususların açıkça tartışılıp irdelenmemesi, yakalama tutanağının da bu konuda açıklayıcı olmaması ve belge asıllarının dosyada bulunmaması karşısında; belgelerin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde anlaşılabilmesi amacıyla; suça konu sürücü belge asıllarının yeniden getirtilip gözlemde bulunulması, mevcut görünümleri ve ibraz koşullarının birlikte değerlendirilerek aldatma yeteneklerinin ne şekilde oluştuğunun karar yerinde açıklanıp tartışılması ve denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içerisinde de belge asıllarının bulundurulması gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.