muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/523, Karar No: 2012/1191, Tarih: 12.12.2012

Davalı Yozgat Valiliği’nin kamu tüzel kişiliği olup kural olarak, işlem ve eylemlerinin kamusal nitelik taşıdığı, sağlık hizmeti vermek amacıyla kurduğu Yozgat Devlet hastanesinde  yürütülen hizmetin işleyişindeki yetersizlik nedeniyle hizmet kusurunun ortaya çıktığı ve bu nedenle uğranılan zararın kusurlu hizmeti işleten davalı idarece tazmini gerektiği öne sürülerek eldeki dava açıldığına göre, davada hizmet kusuruna dayanıldığı tartışmasızdır.

Hizmet kusuruna dayanılan eldeki davada zararın, idarenin bir eyleminden meydana geldiği, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında idarenin eylemlerine karşı ise idari yargıda tam yargı davası açılması gerektiği kuşkusuzdur.

Öte yandan, mahkemenin direnme kararına gerekçe yaptığı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Ölüm veya vücut bütünlüğünün yitirilmesinden doğan zararların tazmini davalarında görev” başlıklı 3.maddesi, Anayasa Mahkemesi’nin 16.02.2012 gün ve 2011/35 E., 2012/23 K.sayılı kararı ile iptal edilmiş, iptal kararı 19.05.2012 gün ve 28297 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.

Öncelikle belirtelim ki, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararları Resmi Gazetede yayınlandıkları tarihten itibaren ve geleceğe dönük olarak hüküm ve sonuç doğurur. Ancak bu kuralın istisnası Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının etkisi henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalar yönünden geçerli olduğudur (Anayasa m. 153). Eldeki davada henüz kesinleşmediğinden Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının eldeki dava yönünden etki doğuracağı ve HMK.nun 3.maddesinin eldeki davada uygulanmayacağı kuşkusuzdur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.02.2005 gün ve 2005/21-66-93 sayılı kararında da bu ilke benimsenmiştir.

Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalılardan Yozgat Valiliği yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmesi gerektiği gözetilmeyerek için esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı Yozgat Valiliği vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında 2 nolu bentte gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine aynı Kanunun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6115, Karar No: 2012/4173, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6115 E.  ,  2012/4173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yerolmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgililere iadesine, 20/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4566, Karar No: 2019/1889, Tarih: 06.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4566 E.  ,  2019/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18/10/2016 tarih ve 2014/265 E.- 2016/235 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 16/06/2017 tarih ve 2017/594- 2017/605 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2001/10571 tescil numaralı, 25, sınıf mal ve hizmetleri içeren, “TAYFUN COLLECTION” ibareli markanın, 05.06.2011 tarihinde dava dışı Ali Rıza Bolat tarafından müvekkili şirkete devredildiğini, davalı tarafça yapılan "TAIFUN SEPARATES" ibareli, 03, 09,14, 18, 24, 25, 35 ve 45. sınıf mal ve hizmetleri içeren, 2012/82357 başvuru numaralı marka tescil başvurusuna, müvekkili şirketçe iltibas, tanınmışlık ile kötüniyet vakıa ve hukuki sebebine dayanılarak yapılan itirazın, nihai olarak ... tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ...'nın 2014-M-4884 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPMK vekili, ... kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, taraf markaları arasında iltibas ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre;taraf markalarında orta seviyedeki tüketici bakımından ilk anda dikkat çeken sözcüklerin "TAYFUN" ve "TAIFUN" olması, "TAIFUN" ibaresi Almanca bir sözcük olmakla birlikte her ikisinin de aynı şekilde okunması ve "COLLECTİON" ile "SEPARATES" sözcüklerinin ayırt ediciliğinin bulunmaması nedeniyle, markalar arasında görsel, işitsel ve anlamsal yönlerden benzerlik bulunduğu, nitekim taraf markalarında yer alan "COLLECTION" ve "SEPARATES" ibareleri yan unsur olmakla birlikte herkesin kullanımına açık ibareler olduğu, taraf marka işaretlerinin karşılaştırması neticesinde 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında aynılık veya ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi kapsamında değerlendirildiğinde, 03. sınıf: "Parfümeri, kozmetik malzemeleri, kişisel kullanım için deodorantlar, sabunlar, şampuanlar, saç losyonları, tıraş sonrası losyonlar, güneş kremi, eteri yağlar,", 09. sınıf: "Gözlükler (optik), gözlük camları, güneş gözlükleri, gözlük çerçeveleri ve gözlük kılıfları.)", 14. sınıf: "Mücevherat, saatler, saat kordonları, değerli taşlar, kronometre araçları, kol düğmeleri, takı kutuları, çalar saatler, anahtarlıklar (fantezi ürünleri).", 18. sınıf: "Deriden ve deri taklitlerinden yapılmış ürünler (bu sınıfa dahil), bavullar ve seyahat çantaları, şemsiyeler ve sırt çantaları ve çantalar (bu sınıfa dahil).)", 25. sınıf: "Giyecek, kemer (giyim); eldivenler (giyim). ayakkabı ve parçaları (bu sınıfa dahil), ayakkabı tabanı; başlıklar"; 35. sınıf: "aşağıdaki mallar için tele-alışveriş programlarının yanı sıra online hizmetler ve posta siparişi katalog hizmetleri yoluyla özellikle perakende ve toptan satış hizmetleri; kişisel kullanım için parfümeri malzemesi, kozmetik malzemeler, deodorantlar, sabunlar, şampuanlar, saç losyonları, tıraş sonrası losyonları, güneş kremi, eteri yağlar, diş macunları; Gözlük (optik), gözlük camları, güneş gözlüğü, gözlük çerçeveleri ve gözlük kılıfları; Mücevherat, saatler, saat kordonu, değerli taşlar, kronometre cihazları, kol düğmeleri, takı kutuları, çalar saatler, anahtarlıklar (fantazi ürünleri); Derinden ve (bu sınıfa dahil) deri taklitlerinden yapılmış ürünler, bavul ve seyahat çantaları, şemsiye, sırt çantası ve çantalar (bu sınıfa dahil); Giyecek, ayakkabı ve bunların parçaları (bu sınıfa dahil), ayakkabı tabanı; başlıklar, kemer (giyim); eldivenler (giyim)", 45. sınıf: "giyim ve kostüm kiralama” mal/hizmetleri açısından, orta seviyedeki tüketici bakımından markaların farklı işletmelere ait olduğuna ilişkin algı oluşturacak herhangi bir unsur bulunmaması nedeniyle taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunduğu, davacı şirket tarafından gerek itiraz aşamasında, gerek dava aşamasında tanınmışlık ve davalının kötüniyetli olduğu iddiasını tevsik için delil sunulmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPMK ..

. sınıf: "giyim ve kostüm kiralama” mal/hizmetleri açısından, orta seviyedeki tüketici bakımından markaların farklı işletmelere ait olduğuna ilişkin algı oluşturacak herhangi bir unsur bulunmaması nedeniyle taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunduğu, davacı şirket tarafından gerek itiraz aşamasında, gerek dava aşamasında tanınmışlık ve davalının kötüniyetli olduğu iddiasını tevsik için delil sunulmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPMK ...'nın 02/04/2014 tarih 2014-M-4884 sayılı kararının yukarıda sayılan sınıflar bakımından iptaline ve davalı markasının bu kısım bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı TPMK vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPM vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23803, Karar No: 2015/5404, Tarih: 23.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/23803 E.  ,  2015/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava, davacının yaşlılık aylığına esas basamağının tespiti ile aylık miktarının belirlenmesi ve aylık farklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının talebine konu olan, 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. Maddesi ile eklenen Geçici 27. Maddede “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmüne yer verilmiş ise de, anılan maddenin yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. Maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenmiş olması ve aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 106. Maddesinin 2. Bendi gereği yürürlükten kaldırılarak uygulama imkanının kalmamış olması karşısında, anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle; mahkeme kararının gerekçe bölümünün son paragrafının silinerek, “Davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. Maddesi ile eklenen Geçici 27. Maddenin “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmünün yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. Maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenerek aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 106. Maddesinin 2. bendi gereği yürürlükten kaldırılması ve bu hali ile davacı yönünden uygulama imkanının kalmamış olması nedeni ile, davanın reddinin gerektiği kanaati ile aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.” cümlesinin yazılarak kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4617, Karar No: 2014/1599, Tarih: 12.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4617 E.  ,  2014/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1046, Karar No: 2012/371, Tarih: 25.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/1046 E.  ,  2012/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen dosya davacısı... vekili ile asıl ve birleşen dosyalar davalısı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dava davacısı vekili, borçlu tarafından devredilen taşınmazın satışından sonra sıra cetveli düzenlendiğini, bu taşınmaz hakkında açtıkları tasarrufun iptali davası sırasında 22.1.2003 günü ihtiyati haciz cümlesinden ihtiyati tedbir konulduğunu ve davanın kabul edildiğini, davalı ... tarafından da tasarrufun iptali davası açıldığını ve 20.2.2003 günü ihtiyati tedbir konulduğunu, söz konusu davanın da kabulle sonuçlandığını, adı geçen davalının, diğer davalı ... hakkında açtığı davada...’ın alacağının üçüncü kişilerden mal kaçırmak kasdı ile oluşturulduğu gerekçesi ile bu kişi lehine konulan haczin terkinine karar verildiğini, her iki alacaklının alacaklarının muvazaaya dayandığını, davalıların alacaklarının muvazaaya dayandığını ve alacaklarının gerçekliğini ispatlamak yükü altında olduklarını, öte yandan davalı ...’ın açtığı dava sonunda diğer davalı ...’ın haczinin terkin edilmesine rağmen, bu haczin tarihinin davalı ...’ın haciz tarihi olarak gösterilmesinin de yasaya aykırı olduğunu, adı geçenin haczinin 20.1.2003 değil, 20.2.2003 tarihinde konulduğunu ileri sürerek, davalı ...’ın birinci ve ikinci, davalı ...’ın beşinci sıradaki takip dosya alacaklarının muvazaalı olması nedeniyle sıra cetvelinden çıkartılmalarına, davalı ...’ın haciz tarihi itibariyle müvekkilinden sonra yer alması gerekmesi nedeniyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl dava davalısı ... vekili, davanın süresinde açılmadığını, muvazaaya dayanan davada, davacının nisbi karar ve ilam harcı yatırması gerektiğini, davacının alacağı

çeke dayalı olduğundan, altı aylık zamanaşımının dolduğunu, davacının elindeki aciz vesikasının, müvekkiline karşı ileri sürülemeyeceğini, İİK.’nun 101. maddesindeki hakların alacaklının şahsına bağlı olduğunu ve takip dosyasını temlik alan davacının hacze iştirak talep edemeyeceğini, davacının muvazaa iddiasını ispatlamak zorunda olduğunu, daha evvel bir çok taşınmaz satışı gerçekleşmesine rağmen, davacının bu iddiayı o satışlarda ileri sürmediğini, asıl muvazaanın davacı, dava dışı borçlu ve diğer davalı arasında, müvekkilinden mal kaçırmak maksadıyla yapıldığını ve müvekkilinin dava dışı borçluya borç para vererek, karşılığında bono aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asıl dava davalısı ..., yanıt vermemiştir.

Asıl dava davalısı ..., yanıt vermemiştir.

Birleşen dava davacısı vekili, davalılar ... ve ...’nın alacaklarının muvazaalı olduğunu, fazla faiz talep edildiğini, ayrıca bu davalılar lehine şerh edilen ihtiyati tedbirlerin hacze iştirak edemeyeceklerini, tasarrufun iptali davasının sadece davacı lehine sonuç doğuracağını ve açtıkları tasarrufun iptali davasının sonucunun sıra cetvelinde dikkate alınmadığını, ... vekilince açılan tasarrufun iptali davasında ihtiyati tedbirin 12.1.2007 günü ihtiyati hacze dönüştürüldüğünü, böyle bir dönüştürme işleminin yasal dayanağı bulunmadığını ileri sürerek, müvekkilinin alacağının davalılara ayrılan paydan ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava davalısı ... vekili, davanın süresinde açılmadığını, muvazaaya dayanan davada, davacının nisbi karar ve ilam harcı yatırması gerektiğini, sıraya ilişkin şikayetlerin İcra Mahkemesi'nde ileri sürülebileceğini, davacının muvazaa iddiasını ispatlamak zorunda olduğunu, daha evvel bir çok taşınmaz satışı gerçekleşmesine rağmen, davacının bu iddiayı o satışlarda ileri sürmediğini, asıl muvazaanın davacı, dava dışı borçlu ve diğer davalı arasında, müvekkilinden mal kaçırmak maksadıyla yapıldığını ve müvekkilinin dava dışı borçluya borç para vererek, karşılığında bono aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen dosya davalısı ... vekili, takip dayanağı borç ilişkisinin dava dışı alacaklı .... ile borçlu... arasında gerçekleştiğini, müvekkilinin alacağı daha sonra temlik aldığını, borçlunun şikayeti üzerine tefecilik suçundan yargılanan müvekkilinin beraatine karar verildiğini, borçlunun zorla senet imzalatmak suçundan yaptığı başvuru sonunda da müvekkilinin beraat ettiğini, borçlunun aciz vesikasının geçersizliği iddiasıyla açtığı davanın da İcra Mahkemesi'nce reddedildiğini, alacağın muvazaalı olması ihtimalinde bu çekişmelerin yaşanmayacağını, temlik veren...’in borçluya nakten borç para verdiğini ve karşılığında bono aldığını savunarak, davanın reddini ve diğer dava ile birleştirme kararı verilmesini istemiştir.

Birleşen dosya davalısı ..., karşı davasında davacı ...’in, alacağının muvazaalı olduğunu ve takip dayanağı kıldığı çekin, altı aylık zamanaşımını doldurduğunu ileri sürerek, alacağının muvazaalı olduğunun kabulüne ve davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı dava davalısı ... vekili, davanın yasal yedi günlük süreden sonra açıldığını, taraf olmadıkları bir dava ile birleştirmenin mümkün olmadığını, zamanaşımı nedeniyle icranın geri bırakılması talebinin ancak borçlu tarafından ileri sürülebileceğini savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.