muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8056, Karar No: 2014/4769, Tarih: 24.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/8056 E.  ,  2014/4769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2012

NUMARASI : 2010/543-2012/526

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili avukat A..K.. geldi, davalılar tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 1940 doğumlu H.. A..'ın B.. Ö..Y..Hastanesinde 05/07/2010 tarihinde davalı doktorların gerçekleştirdiği, yağ aldırma amaliyatı sırasında dolaşım yetmezliği ve kardiyal arrest nedeniyle vefat ettiğini,davalıların, H.. A..'ın solunum yetmezliği ve kalp hastalığını bildikleri halde çalışan personelin seçiminde , oda seçiminde vs durumlarda gerekli özeni göstermediklerini ileri sürerek fazlaya ilişkinhakları saklı kalmak üzere 10.000 TL destekten yoksunluk tazminatının ve davacı eş D.. A.. için 20.000 TL, davacı çocuklardan her biri için 15.000 er TL olmak üzere toplam 65.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, B..Ö.. ve Davalı şirket, husumet itirazında bulunmuş, Bakırköy C.başsavcığının 2010/86754 soruşturma nolu evrakının bekletici mesele yapılmasını ve esas yönden de davanın reddini dilemişlerdir. Davalı A..G.., gerekli özenin gösterildiğini, H.. A.. 'ın ameliyat sonrası vefatı ile davalı hekimin herhangi bir fiili arasında nedensenlik bağı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, B..Ö.. ve Davalı şirket, husumet itirazında bulunmuş, Bakırköy C.başsavcığının 2010/86754 soruşturma nolu evrakının bekletici mesele yapılmasını ve esas yönden de davanın reddini dilemişlerdir. Davalı A..G.., gerekli özenin gösterildiğini, H.. A.. 'ın ameliyat sonrası vefatı ile davalı hekimin herhangi bir fiili arasında nedensenlik bağı bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, teşhis ve tedavi hizmetini üstlenen doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. (1086 sayılı HUMK. 76. md.; 6100 sayılı HMK. 33. md.). Dava, davalı doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır (B.K. 386, 390 md). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır (B.K. 390/II). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur (B.K. 321/1 md). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir (Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçekten de mesleki bir işgören doktor olan vekilden, ona güvenen muvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olaya baktığımız da, davacıların murisi h.. A..'ın aşırı kilolardan kurtulmak için davalılara müracaat ettiği, davalılarca yağ aldırma ameliyatı gerçekleştirildiği, bunun sonucunda davacılar murisinin vefat ettiği hususu taraflar arasında tartışmasızdır. Mahkemece davalıların kusurunun olup olmadığının tespiti için aldırılan Adli tıp kurumu 1.ihtisas kurulunun 16/05/2012 tarihli raporunda ,"... 05/07/2010 günü karın bölgesindeki aşırı şişmanlığı bağlı , dermolipektomin operasyonu uygulandığı, operasyon sonrası servise alındığı ve yaklaşık 6 saat sonra fenalaşarak öldüğü bildirilen 1946 doğumlu H.. A.. hakkında düzenlenmiş, adli ve tıbbı belgelerin değerlendirilmesi sonucu , H.. A..'ın 05/07/2010 tarihindeki ameliyatından sonra hastanede takip edildiği, diyabeti ve hipertansiyonu olan kişinin riskli bir hasta olduğu, ameliyat öncesi gerekli tetkiklerin ve konsültasyonlarının yapılmış olduğu, ameliyat sonrası serviste ani solunum sıkıntısı geliştiği yapılan tetkik ve tedavilere rağmen kısa sürede öldüğü, zamanında otopsi yapılmadığı için iç organ değişimleri araştırılmamış olduğundan kronik hastalıklarıda bulunan kişinin ölüm nedeninin mevcut veriler ile kesin olarak belirlenemeyeceği, ameliyat öncesi ve sonrası yapılan işlemlerin , cerrahı müdahalenin tıp kurallarına uygun olduğunun.." belirtildiği, ancak,hastada ne kadar yağ alındığının, alınan yağ miktarının bir seferde alınmasının uygun olup olmadığının,bunun hasta için riskinin tartışılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, Adli Tıp Kurumu raporları hüküm kurmaya elverişli değildir. O halde mahkemece yapılacak iş, Üniversitelerin ana bilim dallarından seçilecek uzmanlardan oluşacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2374, Karar No: 2017/2544, Tarih: 10.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2374 E.  ,  2017/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 29.10.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15282, Karar No: 2020/9675, Tarih: 30.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15282 E.  ,  2020/9675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı 17/11/2015 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 08/12/2015 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 30/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12440, Karar No: 2015/6228, Tarih: 26.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/12440 E.  ,  2015/6228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/194213

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2012/537 (E) ve 2013/290 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” (Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda arama sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14956, Karar No: 2008/18826, Tarih: 30.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/14956 E.  ,  2008/18826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki Borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçilmiş, borçlu icra mahkemesine başvurusunda, bonolarda miktarlara ilişkin sonradan doldurulmuş çelişkili rakam ve yazılar bulunduğunu, senetlerin bono niteliğinde olmadığını ve zorla imzalatıldığını ileri sürerek takibin iptalini talep etmiştir.

TTK.nun  690. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 588. maddesine göre (bono bedeli hem yazı hem de rakamla gösterilipte iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile gösterilen bedele itibar olunur.) takibe dayanak bonoların incelenmesinde; rakamla yazılan kısım ile yazı ile yazılan bedel arasında farklılıklar bulunduğu görülmektedir. Mahkemece borçlunun bu itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazlı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Kabule göre de, TTK.nun 690. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 599. maddesi gereğince; senedin keşidecisi olan  borçlu, lehtar ile aralarındaki ilişkiden kaynaklanan şahsi defileri takip yapan iyiniyetli hamile karşı ileri süremez. Mahkemece; iyiniyetli hamili ilgilendirmeyen keşideci (R.Z.) ile lehtar (S. B.arasındaki şahsi ilişkiler (araç alım satımı … vs…) irdelenerek sonuca gidilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/205, Karar No: 2018/12595, Tarih: 10.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/205 E.  ,  2018/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, itirazın kısmen iptaline ilişkin verilen hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; taraflar arasında 20.05.2009 tarihinde yapılan sözleşme ile davacıya ait taşınmazların kullanım hakkının 31.08.2012 tarihine kadar bedelsiz olarak davalıya verildiğini, sözleşme sonunda davalının taşınmazı tahliye etmediğini ve sözleşmenin 7. maddesi gereğince kira da ödemediğini bu sebeple (l) aylık kira bedeli için icra takibi yapıldığını ve itiraz üzerine durduğunu, bu sebeple itirazın iptali ile takibin devamına ve %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.Davalı; ortada bir kira sözleşmesi olmadığını ve davacının kooperatif olması sebebi ile mahkemenin görevsiz olduğunu, davacı her ne kadar protokole dayansa da protokolün üniversite tarafından kabul edilmemesi sebebi ile zamanaşımı itirazlarının olduğunu, davacı tarafından ... 13. İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/1057 E. sayılı dosyasında açılan itirazın kaldırılması davasının temyiz aşamasında olduğunu bu sebeple derdestlik itirazlarının olduğunu, intifa hakkının taşınmazlarda tapu kütüğüne şerh ile tesis edilebileceğini ve davalı lehine tapuda bir şerh bulunmadığını, intifa hakkı tanıyan sözleşmelerde intifa hakkı dışında bir hususun düzenlenemeyeceğini, protokolün ve protokol ile düzenlenen kira bedeline ilişkin alacağın geçersiz olduğunu ayrıca her ne kadar sözleşmede kira ödenmesi için ihtara gerek olmadığı belirtilmiş ise de kurumun yöneticilerinin sürekli değişmesi sebebi ile ihtar yapılmasının gerekli olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının ... 18. İcra Müdürlüğünün 2013/ 12944 E. sayılı takip dosyasında yaptığı itirazın iptali ile takibin 32.769,45-TL üzerinden devamına, asıl alacak 32.769,45-TL için takip tarihinden tahsil tarihine kadar yıllık %9 gecikme faizi uygulanmak sureti ile davalıdan tahsiline, kabul edilen miktarın %20'ı olan 6.557,90-TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 6. HD. 2015/3707 E. 2016/462 K. sayılı ilamı ile mahkeme kararını "Dava konusu taşınmazın 26.09.2007 tarihinde davacı adına tescil edildiği, satış bedelinin 6.300.000 TL olduğu dosyaya ibraz edilen tapu kaydından anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taşınmazın satış bedeline 2012 yılı Eylül ayı ÜFE oranında artış uygulanmak suretiyle, taşınmazın güncellenmiş değerinin 6.553.890 TL, aylık kira bedelinin ise 32.769,45 TL olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda takibin 32.769,45 TL üzerinden devamına karar verilmiş ise de protokolde öngörülen artış oranı 2008 yılından itibaren her yıl için uygulanarak bulunacak değer üzerinden aylık kira bedelinin belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir." gerekçesi ile bozulmuştur.Mahkemece; bozmaya uyulmuş, yeniden alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 2008 yılından 2012 yılına kadar yıl bazlı artış yapılarak bulunan taşınmaz değeri üzerinden kira bedeli hesaplanarak davanın kabulüne ve talep doğrultusunda 41.586TL üzerinden itirazın iptal edilerek takibin devamına, davacı lehine alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, bozmaya kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki iki bendin dışında kalan sair itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- İcra ve İflas Kanunu'nun 67. maddesinin 2. fıkrası hükmünce, inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Bunlardan başka, alacağın likit ve belli olması da gerekir. Alacağın gerçek miktarı belli, sabit veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurlar bilinmekte ya da bilinmesi gerekmekte, böylece borçlu tarafından borcun tutarının tahkik ve tayini mümkün ise; başka bir ifadeyle borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur.Somut olayda her ne kadar mahkemece, kabul edilen alacak miktarı üzerinden davacı lehine icra inkâr tazminatına hükmedilmiş ise de, alacağın varlığı ve miktarının yapılan yargılama sonucu belirlenmiş olduğu gözetilmeden mahkemece icra inkâr tazminatına hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasından "Alacağın %20 si oranında hesaplanacak icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" bendi çıkartılarak yerine “dava yargılamayı gerektirdiğinden icra inkâr tazminatı talebinin reddine” cümlesinin yazılması,

3- Harç konusu kamu düzenine ilişkin olup yargı mercilerince res'en dikkate alınır ve yargı harcından muafiyet 492 sayılı Harçlar Kanunu ile kurum veya kuruluşlarla ilgili yasal mevzuata göre belirlenir. 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu 56. madde (b) bendi hükmüne göre, üniversiteler ve yüksek teknoloji enstitüleri genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar. Ayrıca, 492 sayılı Harçlar Kanunu 13. maddesinde harçtan muafiyet kapsamında olan işlemler sayılırken (j) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun (1) ve (3) sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu sayılmış olup, belirtilen Harçlar Kanunu (1) sayılı tarifede yargı harçları düzenlenmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalı üniversite açık yasa hükmü gereği yargı harçlarından muaf olup, yerel mahkemece açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına dair verilen karar usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, "Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 2.840,74-TL harçtan peşin alınan 710,20-TL harcın mahsubu ile bakiye 2.130,54-TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına," cümlesi çıkartılarak "davalı harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına" yazılması, hükmün bu şekilde düzelterek onanması uygun görülmüştür.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle, hükümdeki birinci bentten "Alacağın %20 si oranında hesaplanacak icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" cümlesi çıkartılarak yerine “dava yargılamayı gerektirdiğinden icra inkâr tazminatı talebinin reddine” cümlesinin yazılmasına, ikinci bentte "Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 2.840,74-TL harçtan peşin alınan 710,20-TL harcın mahsubu ile bakiye 2.130,54-TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına," cümlesi çıkartılarak "davalı harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'NUN 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.