muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/110, Karar No: 2011/123, Tarih: 14.06.2011

Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Aşırı süratli bir biçimde araç kullanan sanığın, trafik ışıklarının kırmızı yandığını fark etmesi üzerine frene bastığı, ancak otuzbeş metre fren izine rağmen duramadığı, direksiyon hâkimiyetini kaybederek orta refüjü aşıp, bölünmüş yolun karşı şeridinde, kendilerine yanan kırmızı ışıkta duran araçlara çarparak, iki kişinin ölümüne, iki kişinin de yaralanmasına neden olduğu, sanığın, en temel trafik kurallarından olan kavşaklara yaklaşırken hızını azaltma ve kırmızı ışıkta durma kurallarını ihlal etmesi sonucu ölüm ve yaralamalarının meydana geldiği hususu sabittir.

Yerel mahkemece de hükme esas alınan tanık beyanları doğrultusunda, sanık kavşağa yaklaşmadan çok önce kırmızı ışık yanmış, her iki yöndeki tüm araçlar durmuş, sanık buna rağmen hızını azaltmadan kavşağa yaklaşmış, kavşak alanına girmeden hemen önce, kırmızı ışığı önce geçebileceğini düşünüp daha sonra geçemeyeceğinin farkına vardığı için mevcut hızıyla frene basmış ve direksiyon hâkimiyeti kaybetmiştir. Sanığın son anda frene basmış olması, bilinçli taksirin özünü oluşturan ve bilinçli taksiri olası kasttan ayıran en önemli ilke olan öngörülen ve gerçekleşen neticenin istenmemesi ve engelleme çabasını göstermektedir. Sanık neticeyi öngörmüş, ancak öngördüğü bu neticeyi istememiş, hatta neticenin meydana gelmemesi için çaba sarf etmiştir

Sanık yasal hız sınırlarına uymamakla birlikte; öncesinde trafik uyarı levhalarının bulunduğu ışıklı işaret cihazları ile donatılmış kavşağa yaklaşırken hızını azaltmamış, kırmızı ışığı fark ettiğinde frene basmış, ancak otuzbeş metre fren izine rağmen aşırı sürati nedeniyle duramamış, bu sırada direksiyon hâkimiyetini sağlayamayarak karşı şeride geçip kavşakta kendilerine yanan kırmızı ışıkta duran araçlara çarpmak suretiyle kazaya neden olmuştur. Yasal hız sınırlarına uygun seyretmeyen ve ışıklı işaret cihazlarıyla donatılmış kavşağa yaklaşırken hızını azaltmayan sanığın, kavşaktaki ışıkların kırmızı olabileceğini, aşırı hızı nedeniyle duramayacağını ve direksiyon hâkimiyetini kaybederek kazaya ve ölüme neden olabileceğini öngörmesi gerekmektedir.

Somut olayda, hızını yol şartlarına uydurmaması ve ışıklı işaret cihazlarıyla donatılan kavşağa gelirken yavaşlamaması nedeniyle direksiyon hâkimiyetini kaybederek karşı şeride geçen sanığın, neticeyi öngörmesinin gerekmesi nedeniyle, tam kusurlu olduğu ve bilinçli taksirle hareket ettiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda, hızını yol şartlarına uydurmaması ve ışıklı işaret cihazlarıyla donatılan kavşağa gelirken yavaşlamaması nedeniyle direksiyon hâkimiyetini kaybederek karşı şeride geçen sanığın, neticeyi öngörmesinin gerekmesi nedeniyle, tam kusurlu olduğu ve bilinçli taksirle hareket ettiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Özel Daire bozma kararı isabetli bulunduğundan, yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Genel Kurul Üyesi ise; “sanığın eyleminin taksirle ölüme ve yaralamaya neden olma suçunu oluşturacağı, bu nedenle yerel mahkeme direnme hükmünün onanması gerektiği” görüşüyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2009 gün ve 349-294 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2011 günü yapılan müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13765, Karar No: 2011/15541, Tarih: 17.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/13765 E.  ,  2011/15541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde takibe itirazın iptaliyle %40 tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava dilekçesinde, davalılar ile davacı arasında 18.11.2008 tarihinde gayrimenkul satım sözleşmesi yapılıp, davacı tarafından 5.000 TL kaparo ödendiği, ancak davalıların sözleşmeye uymayıp taşınmazı başkasına sattıkları, kaporanın tahsili için yapılan takibe de haksız olarak itiraz ettikleri ileri sürülerek, takibe itirazın iptaliyle %40 tazminatın tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı ...'un temyiz itirazları yönünden;

Davalı hem takibe itirazında hemde davaya cevabında dosya arasında bir sureti bulunan 15.11.2008 tarihli sözleşme altındaki imzaya itiraz etmiştir. Mahkemece davalının bu savunması üzerinde durulup, belge aslı da getirtilerek imzanın davalıya ait olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru değildir.

2- Davalı ...'un temyiz itirazları yönünden ise;

Dosyada mevcut sözleşme fotokopisinden gayrimenkul satıcısının sahibi ..., alıcısının ise davacı olduğu, diğer davalı ...'un satıcı vekili olarak sözleşmeyi imzaladığı, davalı ...'un ise sözleşmeyi imzalamasına rağmen taraf sıfatının sözleşmede belirtilmediği, sözleşme içeriğinden satıcı olduğunun ve kaporanın ona ödendiğinin anlaşılamadığı, bu durumda davanın onun yönünden reddi gerekirken kabulü doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9617, Karar No: 2014/6287, Tarih: 08.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9617 E.  ,  2014/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15457, Karar No: 2010/204, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15457 E.  ,  2010/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3000, Karar No: 2013/6379, Tarih: 29.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3000 E.  ,  2013/6379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDININ DÜZELTİMİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı ve annesi olan ... .. malik olduğu 3889 ile 4412 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında baba adının “...” olması gerekirken “...” olarak kayıtlı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarındaki malikin baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak ''...'' olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ...'nden harç alınmasına yer olmadığına

29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27185, Karar No: 2014/30637, Tarih: 27.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/27185 E.  ,  2014/30637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/58504

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2006/54 (E) ve 2008/147 (K)

SUÇ : Terk

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yaşları itibariyle kendilerini idare edemeyecek durumda olup anne bakımına ihtiyacı olan çocuklarını babalarına bırakarak evi terk etmek şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 233. maddesinde düzenlenen aile hukukundan doğan yükümlülüğün ihlali suçunu oluşturduğu ve bu suçun takibinin şikayete bağlı olması nedeniyle çocukların babası olan Satılmış Kartal'a sanıktan şikayetçi olup olmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, unsurları oluşmayan terk suçundan mahkumiyet kararı verilmesi

Kanuna aykırı ve sanık S.. K.. temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19273, Karar No: 2013/19577, Tarih: 02.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19273 E.  ,  2013/19577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından ''Adli para cezasının bir gün karşılığı 25,00 TL olmak üzere 375,00 TL'', ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 25,00 TL olmak üzere 300,00 TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkemenin taktiri doğrultusunda ''Sanığa verilen 12 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 25 TL'den paraya çevrilerek 300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içti- maına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24429, Karar No: 2014/20265, Tarih: 09.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/24429 E.  ,  2014/20265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/205563

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2012

NUMARASI : 2010/880 (E) ve 2012/83 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre; katılanın ortağı ve yönetim kurulu başkanı olduğu çorap fabrikasındaki genel müdür ve yönetim kurulu başkan yardımcılarının odalarında bulunan 4 çelik kasadan 3'ünün oksijen tüpüyle delinerek birinin içinden alınan yedek anahtar ile 4. kasanın açılması suretiyle, kasaların içinden çeşitli miktarlarda TL, döviz ve mücevherlerin çalınması ve yönetim kurulu başkan yardımcılarından birinin odasında bulunan kasanın yakınında bulunan kola kutusu üzerinden alınan genotip özelliklerin, olaydan 3 yıl sonra benzer başka bir çelik kasa hırsızlığı soruşturmasından yakalanan sanıktan alınan kan örneği üzerinde yapılan ekspertiz raporu sonucu sanığın genotip özellikleri ile uyumlu olduğunun tespit edilerek sanığın yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın ve savunma tanıklarının söz konusu fabrikaya birlikte gittiklerini ve orada kendilerine içecek ikram edildiğini söylemeleri ancak ikram edilen içecek hususunda ifadelerinin örtüşmemesi, yine katılanın da müşterilere içecek olarak sadece çay ikram edildiğini meşrubat ikram edilmediğini söylemesi karşısında sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14247, Karar No: 2016/244, Tarih: 13.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14247 E.  ,  2016/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.03.2014 tarih ve 2012/487-2014/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ....'nin sahibi olduğu .... Oteli'nin müvekkili şirkete Elektronik Cihaz Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, sigortalı otelde 23/07/2010 tarihinde voltaj dalgalanması sonucu muhtelif elektronik cihazlarda çeşitli hasarların oluştuğunu,hasar bedelini sigortalıya ödeyen müvekkilinin sigortalının haklarına halef olduğunu ve sigortalıya ödenen tazminatın davalının kusur oranına tekabül eden 8.373,11 Euro karşılığı 19.676,80 TL'nin ödenmesi için davalıya başvurulmasına rağmen davalı tarafından ödeme yapılmaması nedeniyle aleyhine icra takibi başlatıldığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte takibin devamını ve davalı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı şirketin özel trafolu abone olup, bu abonelerin hat ve trafolarının bakım, onarım ve işletmesi abone sahibine ait olduğundan burada oluşacak muhtemel arızalardan müvekkilinin sorumlu olmadığını, voltaj dalgalanmasının poliçe kapsamında olmadığından sigortacının yaptığı ödemenin kendi hatasından kaynaklandığını, olay tarihinde müvekkili şirkete ait hatlarda elektirik dalgalanması meydana gelmediğini, faiz ve tazminat talebinin de yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı otelin 2 adet 2000 KVA gücünde müstakil trafo ile enerji aldığı, elektrik tesislerinde kısa devrelere ve dolaylı temaslar ile yangın tehlikesine karşı korunma yöntemlerinin Elektrik Tesislerinde Topraklamalar Yönetmeliği, Elektrik İç Tesisleri Yönetmeliği ve Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nde açıklanmış olup, işletmedeki tesislerin bu yönetmeliklerdeki hususları sağlamış olması gerektiği, elektrik güç sistemlerinde oluşabilecek kısa devrelerin, sigortalar aracılığıyla kesileceği, elektrik sistemlerinde oluşan pasif hata akımlarının ise kaçak akım röleleri vasıtası ile algılanarak tesislerde hem çarpılmaya karşı can güvenliği, hem de yangına karşı mal güvenliğinin sağlanmış olacağı, elektrik sistemlerinde su ve aşırı nem gibi dış etmenlerin, sistem parçaları arasında izolasyon hatalarına ve kısa devrelere neden olacağı, bu duruma maruz kalan elektrik-elektronik tesisatında arızaların ve hasarın oluşmasının kaçınılmaz olup, dava konusu otele ait lobi yürüme taban altı şeffaf cam led kayar yazı sisteminde oluşan arızanın yağmur suyunun tesisat ile teması sonucu oluşan kısa devrelere bağlı olarak meydana geldiği, söz konusu arızanın ve hasarın orta gerilim şebekesinde oluştuğu söylenen voltaj dalgalanmasından kaynaklı olamayacağından meydana gelen hasardan dolayı davalının sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1359, Karar No: 2018/10504, Tarih: 08.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/1359 E.  ,  2018/10504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 17.10.2017 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.un 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 14.11.2017 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 08.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6416, Karar No: 2019/15860, Tarih: 09.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/6416 E.  ,  2019/15860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin kararın ve bu kararın temyizi talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar davalı vekilince temyiz edilmiş ise de, davalı tarafın temyiz giderlerini yatırmaması nedeniyle 12.04.2019 tarihinde verilen temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına dair ek karar, davalı vekili tarafından adli yardım talepli temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen adli yardım kararı dava sırasındaki yargılama harç ve giderlerine ilişkin olup, temyiz harç ve giderlerinin davalı tarafından yatırılmasının gerekip gerekmediği, HMK 336/3. maddesi uyarınca Yargıtay tarafından davacının adli yardım talebi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine bağlıdır. HMK'nun 336/2. maddesi uyarınca davalı vekilinin adli yardım talebinin kabulüne karar verildikten ve davalı vekilinin temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına dair verilen ek karar kaldırıldıktan sonra işin esasının incelenmesinde;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davacı idarenin usuli kazanılmış hakkı gözetilerek davanın kabülüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 09/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.