muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14742, Karar No: 2025/449, Tarih: 13.01.2025

H-Karar verilirken, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, mevcut tedavi yöntemlerine göre ilacın yan etkilerinin az olması, kısa süreli fayda sağlaması, mevcudun kontrol altında tutulması, yaşam kalitesinin artırılması gibi vs. şeklinde faydasının bulunması durumunda idarenin, kendisine tanınan yasal sınırlar dahilinde her zaman ilaçları SUT kapsamına alabileceği gözetilerek, talebe konu ilaç/ilaçların yargı yolu ile ödenebilmesi için ilacın tıbben ve fennen zorunlu, hayati öneme haiz ve özellikle kısa süreli etkinliğin ötesinde sürekli olarak etkin ve yararlı olması ile birlikte bütün faz çalışmalarını tamamlanmış, tıbbi otoritelerce kabul görmüş bir ilaç olması ve davalı Kurumunun kabul edilebilir itiraz ve çekincelerinin bulunmaması halinde mümkün bulunduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10698, Karar No: 2012/17021, Tarih: 31.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10698 E.  ,  2012/17021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/03/2011 tarih ve 2008/497-2011/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... Yakın vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekilinin dava dışı Kayahanlar Tekstil Ltd. Şti'nin diğer davalı ... ile eşit ortak olduklarını aynı zamanda müvekkilinin dava dışı şirketin müdürü olduğunu, ancak 04/02/1998 tarihinde şirketteki tüm hissesini 1.000.000 TL bedelle diğer davalı ...'a noter huzurunda devrettiğini, aynı gün ortakların aldıkları karar ile ...’ın 5 yıl süre ile müdür olarak seçildiğini, ancak yeni ortaklar tarafından müdür tayini işlemlerinin tescil ettirilmediğini ileri sürerek müvekkilinin dava dışı şirket ortaklığından ve müdürlüğünden ayrıldığının tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., limited şirketlerde hisse devrinin ticaret sicil gazetesinde ilanının zorunlu olmadığı, ancak hisse devri sonucunda şirket müdürlerinde değişiklik meydana geliyorsa bu hususun tescilinin ve ilanının zorunlu olduğunu, davacının tescil talebinde bulunmaya yetkili olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının hisse devrinden sonra dahi şirket adına işlemler yapmaya devam ettiğini, müvekkilinin dava dışı şirketteki ortaklığının kağıt üzerinde kaldığını, devir işleminden 11 yıl sonra dava açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dava dışı şirketteki hisselerini 16/01/1998 tarih ve 3 nolu ortaklar kurulu kararı ile ...'a devrettiği, 04/02/1998 tarihli ve 4 nolu ortaklar kurulu kararında şirket müdürlüğüne bu tarihten itibaren ...'nın atandığı, TTK'nun 520 maddesinde limited şirketlerde pay devrinin tesciline ilişkin bir mecburiyet olmadığını, Ticaret Sicil Tüzüğü'nün 31. maddesi çerçevesinde 11 yıl evvel şirket ortaklığından ayrılmış davacının böyle bir davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Davacı taraf, dava dışı limited şirketin ortağı ve müdürü iken, payını davalılardan ...'a devretmek suretiyle şirket ortaklığından ayrıldığını ve şirket müdürlüğünün de sona erdiğini, buna rağmen ticaret sicil gazetesinde ilan yapılmadığını ve halen şirket ortağı ve müdürü olarak göründüğünü ileri sürerek işbu davayı açmıştır. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere ticaret siciline tescil ve ilan kurucu olmayıp açıklayıcı ise de 6762 sayılı TTK'nun 511. ve 515. maddeleri uyarınca ileri sürülen bu hususlar tescil ve ilana tabidir. Her ne kadar 6762 sayılı TTK'nun 26 vd maddeleri uyarınca şirket adına ticaret sicil müdürlüğüne başvurma hakkı ve yetkisi şirket müdürüne ait ise de Dairemizin son yıllardaki içtihatları gereğince, kamu borçları bakımından idari yargı mercilerince şirket müdürlüğünün sorumluluğu cihetine gidildiğinden şirket yetkililerinin gereğini ifa etmemeleri halinde gereğinin ifasına zorlanabilmeleri için ortaklıktan ve müdürlükten ayrılan kişinin şirkete karşı dava açmasında hukuki yararının bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Bu itibarla mahkemece, davalının şirket müdürlüğünün herhangi bir sebeple sona erip ermediği araştırılarak, sona ermişse bu nedenle açılan davanın kabulü gerekirken bu husustaki talebin de reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı ... vekilinin sair temyiz itİrazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ;Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 31/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12629, Karar No: 2014/7647, Tarih: 05.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12629 E.  ,  2014/7647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dilencilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7914, Karar No: 2019/2993, Tarih: 11.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7914 E.  ,  2019/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Esastan red

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanık ... müdafiinin yokluğunda verilen karar, sanık ... müdafiine 08/06/2018 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, sanık müdafinin 13/09/2018 tarihli temyiz dilekçesi ekinde ibraz ettiği rapor suretine göre tebliğ tarihini de kapsayacak şekilde 1 ay süreyle raporlu olduğunun anlaşıldığı, bu nedenle temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu değerlendirilerek eski hale getirme talebinin kabulü ile yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sanıkların suç kasıtlarının olmadığına yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Katılan ...’ın ....İlçesi Kozluk Mahallesindeki ikameti önünde park halinde bulunan plaka sayılı beyaz renkli Hyundai H100 marka aracının 02.11.2015 tarihinde gece saatlerinde çalındığı, dosya içerisinde bulunan CD inceleme ve araştırma tutanağına göre, Kozluk Mahallesi PTT binasında bulunan kamera kayıtlarının incelendiği, 03.30’da araca yüzleri ve giydiği elbiseleri net olmayan 2 kişinin duvarların diplerinden gelerek yaklaştığı, otomobilin arkasında biraz uğraştıkları, 1 dakika içerisinde anahtar ile aracın sol ön kapısını açarak aracın içine girerek uzaklaştıklarının tespit edildiği, söz konusu çalıntı aracın ....İlçe Jandarma Komutanlığı PTS’sinden 02.11.2015 günü saat 04.00.46’da Karasu

./..

./..

istikametine doğru içerisinde üç erkek şahsın yüzlerini kapüşon ve elleri ile kapatmak suretiyle geçiş yaptığı, şahısların ellerinde eldiven olduğu ve yapılan kamera ve fotoğraf teşhisinde, aracı süren şahsın ..., yanında bulunan şahısların ise ... ve ... isimli şahıslar olduğunun belirlendiği, yine şahısların kullandıkları hatlara ilişkin HTS kayıtlarında Turgay Holat, ... ve ...’ın olay bölgesine çok yakın yerlerden telefon görüşmeleri yaptıklarının tespit edildiği, her üç sanığın da aşamalarda suçlamaları kabul etmedikleri, ancak sanıklar ... ve ...’ın olay tarihinde Kocaeli’ne gittikleri için sinyal alınmasının normal olduğunu beyan ettikleri diğer sanık ...’ın ise telefonunu arkadaşlarından birinin götürmüş olması sebebiyle HTS kayıtlarının çıkmış olabileceğini savunduğu, yerel mahkemece, “...sanıklar aşamalarda alınan savunmalarında hırsızlık eylemine karışmadıklarını belirtmiş ve suçlamaları kabul etmemişlerdir. Her ne kadar sanıklar suçlamaları kabul etmemişseler de Kozluk Mahallesinde bulunan PTT binasının kamera kayıtlarının incelenmesinde, suç tarihinde saat 03:30 sıralarında araca yüzleri ve giydiği elbiseleri net olmayan 2 kişinin duvar dibinden gelerek yaklaştığı ve otomobilin arkasında biraz uğraştıkları, kısa süre içerisinde anahtar ile aracın sol ön kapısının açılması suretiyle içine girdikleri ve araç ile uzaklaştığının tespit edildiği, suça konu çalınan aracın PTS kayıtlarından 02/11/2015 günü saat 04:00 sularında Karasu istikametine doğru içerisinde 3 erkek şahsın yüzlerini kapşon ve elleri ile kapatmak suretiyle geçiş yaptığı, şahısların ellerinde eldiven olduğu, yapılan kamera ve fotoğraf teşhisinde aracı sürenin sanıklardan ... yanında bulunan diğer şahısların ise sanıklar ... ile ... olduğunun tespit edildiği, daha sonra çalınan aracın 02/11/2015 günü saat 16:30 sularında Kestanepınarı köyü Balorman mevkiinde terkedilmiş halde bulunduğu, sanıkların kullanmış oldukları GSM numaralarının alınan HTS kayıtlarında suçun gerçekleştiği gün ve saatte olay yerine çok yakın yerlerden sinyal alındığının tespit edildiği anlaşılmakla, suçtan kurtulmaya yönelik sanık savunmalarına itibar edilmemiştir. Bu doğrultuda Sakarya İl Jandarma Komutanlığının Fezlekesi, PTS kayıtları, HTS kayıtları, olayın meydana geliş şekli, çalınan araca ait görüntüler, katılan şikayeti ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak yapılan değerlendirme neticesinde sanıkların gece vakti iştirak halinde katılana ait aracı taklit anahtar kullanmak suretiyle çaldıkları sabit görülerek atılı suçlardan cezalandırılmaları yoluna gidilmiştir...” gerekçesi ile her üç sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve sanıkların istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi’nin kararı ile istinaf başvurusunun reddine hükmedildiği anlaşılmakla;

1) Yerel mahkemenin gerekçesinde her 3 sanığında kullanmış olduğu GSM numaralarının alınan HTS kayıtlarında, suçun gerçekleştiği gün ve saatte olay yerine çok yakın yerlerden sinyal alındığının tespit edildiği belirtilmişse de; dosyada bulunan belgeler ve 3 sayfadan oluşan HTS kayıtlarının incelenmesinde, sanıklar ... ve ... ile Turgay Holat isimli şahıs ile ilgili görüşmelerin bulunduğu, sanık ... ile ilgili HTS kayıtlarının dosya içerisinde tespit edilemediği, sanık ...’ın soruşturma aşamasında alınan savunmasında, 05386221895 numaralı hattı kullandığını belirttiği, dosya içerisinde bulunan diğer eylemler ile ilgili görüşme tutanaklarında sanığın bu numarayı kullandığının belirlendiği, 3 sayfadan oluşan HTS kayıtlarında bu numaraya ait görüşmenin yer almadığı anlaşılmakla, sanıklara ait baz istasyon ve telefon görüşme kayıtlarını içeren HTS kayıtları istenip sanık ... ile diğer sanıklar Tanju ve Kudret arasında görüşme yapıp yapmadıkları, görüşme yapılan baz istasyonlarına göre aynı-yakın yerlerde bulunup bulunmadıklarının açıklığa kavuşturulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Yine yerel mahkeme tarafından suça konu çalınan aracın PTS kayıtlarından 02/11/2015 günü saat 04:00 sularında Karasu istikametine doğru içerisinde 3 erkek şahsın yüzlerini kapüşon ve elleri ile kapatmak suretiyle geçiş yaptığı, şahısların ellerinde eldiven olduğu, yapılan kamera ve fotoğraf teşhisinde aracı sürenin sanıklardan ... yanında bulunan diğer şahısların ise sanıklar ... ile ... olduğunun

./..

tespit edildiği belirtilmişse de; bu tespitin 16.02.2016 tarihli Adapazarı Jandarma Komutanlığı tarafından düzenlenen fezleke de yer aldığı, CD görüntüleri ile ilgili dosyada bunun dışında bir tespitin olmadığı, CD inceleme ve araştırma tutanağında da sanıklara yönelik herhangi bir tespitin yapılamadığı, dosyada bulunan fotoğrafta sanıkların elleri ile yüzlerini kapattıklarının görüldüğü anlaşılmakla, bu konuda CD üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp kamera kaydındaki şahısların sanıklar olup olmadığının tespitinin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yukarıda 1 ve 2 nolu maddelerde anlatılan hususların dosya içeriği ile çeliştiği anlaşılmakla ilk derece mahkemesinin sübuta yönelik delillerin değerlendirilmesine ilişkin olarak 5271 sayılı CMK'nun 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurduğu mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,

Yukarıda 1 ve 2 nolu maddelerde anlatılan hususların dosya içeriği ile çeliştiği anlaşılmakla ilk derece mahkemesinin sübuta yönelik delillerin değerlendirilmesine ilişkin olarak 5271 sayılı CMK'nun 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurduğu mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektimiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 22.05.2018 gün, 2018/1237 Esas ve 2018/1264 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozmanın niteliği ve temyiz talebinin süresinde olması nedeniyle eski hale getirme talebi kabul edilen sanık ... hakkındaki infazın durdurulmasına, başka suçtan hükümlü veya tutuklu değilse derhal salıverilmesi için Geyve Cumhuriyet Başsavcılığı’na müzekkere yazılmasına, 11.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25708, Karar No: 2017/10132, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25708 E.  ,  2017/10132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/320, Karar No: 2023/1901, Tarih: 11.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/320 E.  ,  2023/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. Sanığın çıkan tartışmada eliyle vurarak mağduru Pendik Adli Tıp Şubesince tanzim olunan 30.01.2006 tarihli raporda belirtildiği üzere; “Basit bir tıbbî müdahale ile giderilemeyecek” şekilde yaraladığı olay

nedeniyle kasten yaralama suçundan yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümüne göre;

"Kanun'da başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;

(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer."

3. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendine göre; ''sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi, halinde dava zamanaşımı kesilir.'',

Aynı maddenin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca,

''Dava zamanaşımı kesildiğinde, zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlar. Dava zamanaşımını kesen birden fazla nedenin bulunması halinde, zamanaşımı süresi son kesme nedeninin gerçekleştiği tarihten itibaren yeniden işlemeye başlar. Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanun'da belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar..." şeklinde düzenlemeye haizdir.

4. Sanık hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında bulunduğu ve 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

4. Sanık hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında bulunduğu ve 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

5. Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; zamanaşımını kesen sebep olan mahkumiyet kararının verildiği, 13.09.2007 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/67 Esas, 2022/1739 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu

davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.