muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2586, Karar No: 2020/4882, Tarih: 18.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/2586 E.  ,  2020/4882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla ... 24. Asliye Hukuk Mahkemesince 2016/326 esas 2016/511 karar sayılı davanın reddine yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin 2017/2618-2018/166 karar sayılı kararının süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 27/05/1999 tarihinde ... ili ... ilçesi 17086 ada 2 dükkan vasıflı taşınmazın 1/5 er hissesini ölünceye kadar kullanım hakkı kendisinde kalmak üzere dava dışı ..., ..., ..., ... ve davalı ... 'e devrettiğini, aynı gün veya yakın tarihlerde 14 adet taşınmazı da aynı şekilde devrettiğini, devir işlemleri sırasında diğerlerinde bir problem olmamasına rağmen adı geçen taşınmazda intifa hakkı bulunduğunun sehven tapu sicil kaydına işlenmediğini, davalının hiçbir bedel ödemeden karşılıksız olarak dava konusu taşınmaz üzerinde hisse sahibi olup sebepsiz zenginleştiğini belirterek, taşınmazın 1/5 hisse değeri belirlenerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.940,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı istinaf yoluna başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesince de; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi'nin kararı bir kısım davacılar tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

... 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/562 esas sayılı dosyasında davacı ... davalı ... ve arkadaşlarına yönelttiği davada 17086 ada 2 parsel sayılı taşımazın intifa hakkı uhdesinde kalmak şartı ile çıplak mülkiyetini davalılara devrettiğini iddia ederek intifa hakkının lehine tapuya tescilini talep etmiş, davalı ... dışındaki davalıların davayı kabul etmesi nedeniyle davanın kabulüne, davalı ... yönünden ise davanın reddine karar verilmiş; hüküm, 02/03/2016 tarihinde kesinleşmiştir.

Somut olayda; yerel mahkeme davanın reddine ilişkin verdiği kararın gerekçesinde, ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/562 esas sayılı dosyasında verilen kararın kesinleştiğini, bahsi geçen dosyada davacının intifa hakkı uhdesinde kalmak kaydı ile taşımazı davalıya devrettiği hususunun ispatlanamaması nedeniyle, davalı ...’in sebepsiz zenginleştiğinin de ispatlanamadığının kabulü ile davanın reddine karar vermiştir.

Somut olayda; yerel mahkeme davanın reddine ilişkin verdiği kararın gerekçesinde, ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/562 esas sayılı dosyasında verilen kararın kesinleştiğini, bahsi geçen dosyada davacının intifa hakkı uhdesinde kalmak kaydı ile taşımazı davalıya devrettiği hususunun ispatlanamaması nedeniyle, davalı ...’in sebepsiz zenginleştiğinin de ispatlanamadığının kabulü ile davanın reddine karar vermiştir.

Davacı tarafın istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kararın usul ve yasaya uygun olması nedeniyle reddedilmişse de; kesinleşen ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/562 esas sayılı dosyasının dava konusunun farklı olması nedeniyle bu dosya için kesin hüküm olmayıp kuvvetli delil olduğu hususunun göz ardı edilerek sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne varki; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'un 438/son hükmü uyarınca sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, Mahkeme kararının gerekçesi belirtilen şekilde değiştirilerek hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18003, Karar No: 2018/3047, Tarih: 29.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/18003 E.  ,  2018/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

- KARAR -

Davacı vekili,davacı şirketin işyerinde hırsızlık neticesinde müşteri çeklerinin çalındığını, davalı tarafından icra takibine konu edilen çekinde çalıntı olduğunu, bu çekin çek cirantası.......ticari ilişki nedeniyle alındığını, çekin cirolanmadığını, bu nedenle ciro zincirinin koptuğunu, davalının çeki kötü niyetli olarak iktisap ettiğini, yetkili hamil olmadığını, gerekli araştırmayı yapmadığını belirterek çekten dolayı borçlu olmadıkları gözetilerek çekin iadesini, icra takibinin iptali ile çek bedelinin ödenmesi halinde istirdatını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davacının çekle ilgisinin olmadığını, aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, davalı şirketin factoring sözleşmesi uyarınca gereken işlemleri ikmal ederek çekin yasal ve iyi niyetli meşru hamili olduğunu, davalı şirketin çeki kendisine teslim eden cirodan önceki imzaların imza sahiplerine ait olup olmadığını araştırmakla yükümlü ve görevli olmadığını, çek üzerindeki ciro silsilesinin herhangi bir şekilde kopmadığını, yapılan factoring işleminin yasal prosedüre uygun ve faturaya dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı factoring şirketinin, 6361 sayılı Kanun’dan önce yürürlülükte bulunan yönetmeliğin 22-2 maddesine uygun olarak çeki elinde bulundurmakla yetkili hamil olduğu, davalının dava konusu çeki iade ile sorumlu olmayacağı, çekten dolayı sorumlu olanlardan alacağını tahsil etmesinde engel bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2019/844, Karar No: 2019/1302, Tarih: 10.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/844 E.  ,  2019/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ....03.2018 gün ve 2015/5812 Esas, 2018/1384 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan Maliye Hazinesi ile şikayet olunan TMSF vekillerince istenilmiş, Dairemizce yapılan incelemede ........2018 tarih, 2018/1165 Esas, 2018/5717 Karar sayılı ilamı ile karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş, bu kez şikayet olunan TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi, ...'ün iflas tasfiyesinin 1988/34 sayılı dosyada yürütüldüğünü, iflas idaresi memurlarının oy çokluğu ile masaya geç yazdırılan 42-43-44-45-46-47-48 sıralardaki alacakların iflasın açılmasından sonra doğmuş olmaları nedeniyle .... sıraya yazılmalarına ilişkin ....04.2007 tarihli ek sıra cetvelinin İİK'nın 184. ve 195. maddelerine uygun olmadığını ileri sürerek ek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

... vekili, şikayetin kabulünü istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın eksik inceleme gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, TMSF alacaklarının iflastan sonra doğan alacaklar olduğu, sıra cetvelinde kabul edilmesinin İİK'nın 195. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulü ile ....04.2007 tarihli sıra cetvelinin iptaline dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in ....03.2018 tarihli, 2015/5812 Esas, 2018/1384 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Şikayet olunanlar Maliye Hazinesi vekili ile TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuş, Dairemizin ........2018 tarih, 2018/1165 Esas, 2018/5717 Karar sayılı ilamı ile karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

Bu kez, TMSF vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve karar düzeltme incelemesinde verilen karara karşı karar düzeltme yoluna gidilemeyeceğinden, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan TMSF vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, ....04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29459, Karar No: 2013/32623, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/29459 E.  ,  2013/32623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34667, Karar No: 2016/14257, Tarih: 16.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34667 E.  ,  2016/14257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı yasanın 50/3. maddesi, aynı yasanın 50/6-7 maddeleri ile birlikte değerlendirildiğinde, 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa basit yaralama suçundan dolayı tayin edilen kısa süreli hapis cezası yerine çevrilen tedbire uymaması halinde, kısa süreli hapis cezasının infazının mümkün olmadığı, seçenek tedbirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeden, tedbire uygun davranmadığı takdirde hapis cezasının aynen ya da kısmen infaz edileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde TCK'nin 50/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafta “... tedbire uygun davranmadığı takdirde kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/6 hükmü gereğince aynen ya da kısmen infaz edileceğinin ihtar edilmesine,” ibaresinin çıkartılarak, yerine “...tedbire uygun davranmadığı takdirde seçenek tedbirin değiştirileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtar edilmesine" şeklinde yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9678, Karar No: 2019/490, Tarih: 14.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/9678 E.  ,  2019/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı usulüne uygun 04.05.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK'un 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 12.05.2015 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 14.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19142, Karar No: 2018/12297, Tarih: 21.06.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/19142 E.  ,  2018/12297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanığın yokluğunda verilen kararın kararın usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu anlaşıldığından mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine dair ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, ikamet ettiği İstanbul ilinden, boşandığı eşi müşteki ve mağdur kızının ikamet ettiği Tekirdağ iline kızını görmek ve sorunlarını çözmek için eşi müştekinin çağırması üzerine gittiği, ancak kızının kendisi ile görüşmek istemediği hususunun savunma ve müşteki beyanı ile de sabit olması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9326, Karar No: 2014/12909, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9326 E.  ,  2014/12909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 22. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/617-2014/109

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6865, Karar No: 2015/12119, Tarih: 30.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/6865 E.  ,  2015/12119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar ve avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek işe iadesine karar verilmesini, olmadığı taktirde kıdem ve ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ve diğer davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, bilirkişi hesaplaması doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içinde davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık davacının feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddelerinde iş güvencesi hükümleri altında, feshin geçersizliği ve işe başlatılma davası ve sonuçlarına yer verilmiştir. İş güvencesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, feshin geçerli sebebe dayanmadığının tespit edilmesi halinde feshin geçersizliğine, buna bağlı olarak da 21. madde de işe başlatmama tazminatı ve dört aya kadar boşta geçen süre için ücret ve diğer haklara karar verilmektedir. İşçinin feshin geçersizliği ve işe iade davasını kazanması ve işe başlatılmaması durumunda, anılan dört aylık süre ihbar, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağını etkiler. Çünkü dört aya kadarki süre işçinin fiili çalışmasına ilave edilir. Dört aylık süre her zaman kıdemi etkiler. İhbar tazminatı ile yıllık ücretli izni ise ücret artışı meydana geldiğinde veya süre eklenip süresini ve izne hak kazanmaya sebep olduğunda etkilemektedir. Kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının işe başlatmama tarihi yeni fesih tarihi olduğundan, bu tarihteki ücret üzerinden hesaplanması gerekir. Zira önceki fesih ortadan kalkmıştır.

Keza işçi feshin geçersizliğini isteminde bulunduğu davadan başka, kıdem ve ihbar tazminat istemi ile bir dava da açmış bulunabilir. Bu durumda, feshin geçersizliğine ilişkin dava bekletici mesele yapılmalıdır. Feshin geçersizliğine karar verilmesi ve işçinin işverene başvurması üzerine işe başlatılması veya başlatılmaması halinde, davaya konu fesih ortadan kalktığından, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin reddedilmeli, feshin geçerli sebebe dayandığı veya geçersiz kabul edilmesine rağmen, işçinin başvurmaması sebebi ile geçerli hale geldiği durumda ise kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre davacı işe iade, olmadığı taktirde kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi istemi ile terditli olarak dava açmıştır. Mahkemece işe iade istemine ilişkin davanın eldeki dosyadan tefrik edilerek başka bir esasa kaydedilmesine karar verilmiştir. Neticeye etkili olacağından, açılan işe iade davasının kesin sonuca bağlanması, işe iade sonrası işçi lehine karar verilmesi halinde, davacının işe başlama talebinde bulunup bulunmayacağı, işe başlama talebinde bulunduğu takdirde işverence işe başlatılıp başlatılmayacağı hususlarının bekletici mesele yapılması gerekirken, feshe bağlı haklar olan kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacakları yönünden yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; ıslahla artırılan yıllık izin ücreti alacağına ıslah tarihi yerine dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması hatalıdır.

2-Taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımındandır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır.

Somut olayda mahkemenin iş sözleşmesinin feshi konusundaki kabulüne göre, ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işveren ...'nun bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmadığının ve kıdem tazminatı alacağından kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumlu olduğunun gözetilmemiş olması hatalıdır.