muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3477, Karar No: 2016/14253, Tarih: 02.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/3477 E.  ,  2016/14253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin faturaya dayalı alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin, davalının itiraz etmesi üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki 06/03/2014 tarihli sözleşmeye göre,... İcra Müdürlüklerinin ve Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan 06/03/2014 tarihli teklif arz yazısına göre, ihtilafların çözümünde ... İcra Müdürlüklerinin ve Mahkemelerinin yetkili olmasının kararlaştırıldığı, itirazın iptali davasının dinlenilmesi için öncelikle yetkili icra müdürlüğünde yapılmış bir takip bulunması gerektiği, davaya konu takibin yetkili icra müdürlüğünde yapılmadığı gerekçeleriyle, davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 18/2 maddesi uyarınca, yetki sözleşmesinin yazılı şekilde yapılması geçerlilik koşuludur. Davalı tarafından dosyaya ibraz edilen sözleşme fotokopi olup, davacı tarafından söz konusu sözleşme kabul edilmemiş, mahkemece verilen mehile rağmen davalı tarafından sözleşmenin aslı da mahkemeye ibraz edilememiştir. Bu nedenle, mahkemece taraflar arasında yazılı şekilde yapılmış geçerli bir yetki sözleşmesi bulunmadığı gözetilmeksizin davanın usulden reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1167, Karar No: 2022/4869, Tarih: 14.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1167 E.  ,  2022/4869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.11.2020 tarih ve 2018/922 E. - 2020/297 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Emin Kimyasal Madde İmalat ve Ticaret Mühendislik ve Müşavirlik Hizmetleri adı altında bir işyeri olup, çeşitli alanlarda hizmet verdiğini, davalının bu kapsamda müvekkilinden hizmet aldığını, ayrıca müvekkilinin davalı şirketin Ocak/2011-Haziran/2012 yılları arasında mesul müdürlüğü ile danışmanlığını yaptığını, tüm bu hizmetlerin karşılığı olarak kesilen 02.07.2012 tarihli fatura bedelinin 59.980,48 TL'lik kısmının ödenmemesi üzerine, davalı hakkında icra takibi başlattığını ancak davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve % 20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya hiçbir borcu bulunmadığını, davacının şirketin hissedarlarından olduğunu, şirket hissedarlarının şirketin faaliyeti ile ilgili bir konuda şirketten alacaklılık iddiasında bulunamayacağını, şirkete fatura keserek kötü niyetle şirketi borçlandırarak haksız surette para tahsil ettiğini, sözü edilen fatura bedeli tahsilatlarının davacının şirket içerisinde olduğu döneme ilişkin olduğunu, müvekkilinin ... isimli şahıs işletmesi ile ticari ilişkisi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında 01/09/2010 tarihli sorumlu müdür sözleşmesi düzenlendiği, sözleşmede sorumlu müdürün aylık net (sigorta, vergi vb kesintiler sonunda) 10.000.- TL ücret alacağının kararlaştırıldığı, davalı tarafça taraflar arasında düzenlenen sorumlu müdür sözleşmesinin 31.07.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere feshedildiği, feshe ilişkin ihtarnamenin İzmir 25. Noterliği'nin 11.07.2012 tarih 17783 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davacıya tebliğ edildiği, davacı tarafça sözleşme doğrultusunda ödenmeyen ücretler için fatura düzenleyip sonra davaya konu icra takibinin başlatıldığı, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda hesap bilirkişisinden rapor alındığı, raporun denetime elverişli ve uygun olduğu, davacının sözleşme doğrultusunda alması gereken toplam brüt ücretin 328.058,08 TL olduğu, dosya içerisinde bulunan davacıya ait banka hesap hareketleri incelendiğinde davalı tarafından davacıya toplamda 277.938,50 TL ödemede bulunulduğu, ancak raporda hesaplama yapılırken davalı tarafından yapılan ödemelerin sehven 267.938,50 TL olarak belirtildiği, davacının sözleşme doğrultusunda alması gereken toplam brüt ücret 328.058,08 TL'den davalı tarafça ödenen 277.938,50 TL mahsup edildiğinde davacının davalıdan toplam 50.119,58 TL ücret alacağı talep edebileceği, davacı tarafça ücret alacağına ilişkin düzenlenen 4954 seri numaralı faturanın davalı şirketin ticari defterlerine 02.07.2012 tarihinde kaydedildiği, bu tarih itibariyle davalı şirketin temerrüte düşeceği ve davacı tarafın faiz talep edebileceği, alacağın hesaplama ve yargılamayı gerektirip, likit bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle davalının Edremit 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/4307 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile takibin 50.119,58 TL asıl alacak, 3.582,86 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 53.702,44 TL üzerinden ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda ticari temerrüt faizi uygulanmak üzere devamına, dava açıldığı tarihten sonra davalı tarafça icra dosyasına yapılmış olan ödemelerin infazda İcra Müdürlüğü tarafından dikkate alınmasına ve davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.751,31 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2546, Karar No: 2019/14373, Tarih: 19.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/2546 E.  ,  2019/14373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili ile davalı tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince derdestlik nedeniyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; derdestlik nedeniyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/43021, Karar No: 2010/4257, Tarih: 16.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/43021 E.  ,  2010/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 21/09/2006 tarihinde verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK.nun 310.maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 29/09/2006 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 16/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/162, Karar No: 2015/6241, Tarih: 23.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/162 E.  ,  2015/6241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1983 yılında 766 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro sırasında .... ilçesi, .... köyü 161 parsel sayılı 89.700 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Mayıs 1301 Daimi 5 sıra nolu tapu kaydı ve gittileri uygulanarak palamutluk ve zeytinlik niteliği ile ... ile ... adlarına paylı mülkiyet üzere tespit ve tescil edilmiştir. Daha sonra satış yoluyla davacı şirkete geçmiştir.

Davacı ..., 13.03.2014 tarihli dilekçe ile; 161 parsel sayılı taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu halde 4.821,56 m2 yüzölçümlü kesiminin orman kadastro komisyonunca orman sınırları içine alındığını, anılan işlemin iptal edilerek taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın 1983 yılında yapılıp kesinleşen genel arazi kadastrosu sırasında eski tarihli tapu kayıtları uygulanarak kişiler adlarına tespit edilip kesinleştiği, 20.02.2014 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu sırasında taşınmazın ada röleve krokisinde (A) harfi ile işaretlenen 4.821,56 m2 yüzölçümlü kesiminin orman sınırları içine alındığı, orman kadastro komisyonunca yapılan işlemin ikinci kadastro niteliğinde olduğundan 3402 sayılı Kanunun 22/1, 766 sayılı Kanunun 46. maddesi uyarınca yok hükmünde olduğu gerekçesiyle orman sınırlandırması işleminin bütün sonuçlarıyla hükümsüz olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bir aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 20.02.2014 tarihinde ilân edilerek kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; ... kadastrosu ve genel arazi kadastrosu işlemleri, tabi oldukları kanun, hukukî konuları ve doğurdukları sonuç itibariyle birbirinden farklı olduğundan, genel kadastrodan sonra yapılan orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 22/1. maddesi anlamında 2. kadastro olarak kabul edilemez. 3402 sayılı Kanunun 22. maddenin beşinci fıkrasında “Tahditleri yapılarak kesinleşmiş ve tescil edilmiş ormanlara ait kayıt ve belgelerin tapu kütüğüne olduğu gibi aktarılır” hükmü bulunmaktadır. 3402 sayılı Kanunun yürürlüğü tarihinden önce genel kadastrosu yapılan yerlerde, tahditleri yapılmayan ormanlarda ve yine bu kanunun yürürlüğünden sonra aynı Kanunun 4/3. maddesi hükmüne göre yapılan çalışma sonucu tescili yapılan ormanlarda ne gibi işlem yapılacağı konusunda Kadastro Kanununda hüküm bulunmadığından, bu tür ormanlar hakkında özel Kanun olan 6831 sayılı .... Kanununun uygulanması gerekir. Anılan Kanunun 22.05.1987 tarih ve 3373 sayılı Kanun ile değişik 7. maddesinde “Devlet ....larının, hükmü şahsiyete haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır” hükmü bulunmakta olup, kanun maddesinde daha önce arazi kadastrosu yapılan ve yapılmayan taşınmaz ayrımının yapılmadığı görülmektedir. 6831 sayılı Kanunun bazı maddelerini değiştiren 3373 sayılı Kanunun yürürlüğünden sonra bu kanun hükümlerine göre çıkarılan ve 02.09.1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6831 sayılı .... Kanununa göre orman kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B maddesi uygulaması hakkındaki yönetmeliğin kapsamı başlıklı 2.; .... Kadastro Komisyonlarının Görevi başlıklı 8. maddelerinde hangi taşınmazların orman kadastrosunun yapılacağının gösterildiği, tapu ve kadastro dairelerinden istenecek bilgi ve belgeler başlıklı 18. maddesinde “.... kadastrosu yapılacak yerlerin daha önce tapulaması yapılmış ise kadastro pafta örnekleri ile tapu kayıt örneklerinin tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden getirileceği”, Devlet ....ları Olarak Sınırlandırılacak Yerler başlıklı 23. maddesinde tapulu tapusuz ya da daha önce arazi kadastrosu yapılan yer ayrımı yapılmaksızın 6831 sayılı Kanunda tanımı yapılan yerlerin ve 4785 sayılı Kanun gereğince devletleştirilmiş veya devletleştirmeye tâbi ormanlar ile Devlet ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme ilâmı bulunan yerlerin orman kadastrosunun yapılacağı ve aynı yönetmeliğin .... Olarak Sınırlandırılan Tapulu Yerlerin .... İşletme Müdürlüğüne Bildirilmesi başlıklı 29. maddesinde “...

. maddesinde tapulu tapusuz ya da daha önce arazi kadastrosu yapılan yer ayrımı yapılmaksızın 6831 sayılı Kanunda tanımı yapılan yerlerin ve 4785 sayılı Kanun gereğince devletleştirilmiş veya devletleştirmeye tâbi ormanlar ile Devlet ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme ilâmı bulunan yerlerin orman kadastrosunun yapılacağı ve aynı yönetmeliğin .... Olarak Sınırlandırılan Tapulu Yerlerin .... İşletme Müdürlüğüne Bildirilmesi başlıklı 29. maddesinde “.... Kadastro Komisyonlarının, orman olarak sınırlandırılan tapulu yerleri, harita, liste ve tutanaklarını orman işletme müdürlüklerine göndereceği ve müdürlük tarafından kesinleşmiş orman sınırları içinde kalan hukuken geçersiz hale gelmiş tapuların kısmen veya tamamen iptali için gerekli işlemlerin yapılacağı” ve 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile yine 5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanun ile değiştirilen 6831 sayılı Kanunun 7. maddesi ile daha önce orman kadastrosu yapılan ancak herhangi bir nedenle orman sınırı dışında bırakılan ormanların dahi orman kadastrosunun yapılabileceği" öngörülmüştür. Böylece daha önce orman kadastrosu yapılan yerlerde dahi orman kadastrosu yapılmasının ikinci kadastro olmayacağı kanun ile de hüküm altına alınmıştır. 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan ve 02.09.1986 tarihli Yönetmeliği Yürürlükten Kaldıran .... Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 2, 10, 21, 26, 27 ve 32. madde hükümleri de birlikte değerlendiğinde, daha önce genel arazi kadastrosu yapılan yerlerde, sonradan orman kadastrosunun yapılmasının yasal olduğu, dayanılan kanun kuralları ve hukukî sonuçları farklı olduğundan orman ve arazi kadastrosunun birbirine karşı ikinci kadastro olmayacağı sonucuna ulaşılmaktadır. 3116 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 01.06.1937 ve 6831 sayılı .... Kanununun yürürlüğe girdiği 08.09.1956 tarihlerinden bu yana .... Genel Müdürlüğünün uygulamaları da bu doğrultudadır.

Hal böyle olunca, somut olayda, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 20.02.2014 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasının 1983 yılında yapılan genel arazi kadastrosuna karşı ikinci kadastro kabul edilemeyeceğinden işin esasına girilerek yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde .... Yönetimine iadesine 23/06/2015 günü oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Davacı vekili, 13.03.2014 tarihli dava dilekçesiyle, davacının maliki bulunduğu Köprübaşı köyü 161 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 4.821,56 m² yüzölçümündeki bölümünün, orman kadastrosu sırasında orman tahdit sınırları içinde bırakıldığını belirterek, bu bölüme ilişkin orman tahdidinin iptali isteminde bulunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 161 parsel sayılı taşınmazın 1984 yılında kesinleşen arazi kadastrosu sonucu oluştuğu, daha sonra yapılan orman kadastrosu ile 161 sayılı parselin (A) harfli bölümü orman sınırları içine alınmış ise de 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/1. maddesi uyarınca ikinci kadastro mahiyetinde bulunduğu belirtilerek dava konusu (A) harfli bölümü yönünden oran tahdidinin "hükümsüzlüğüne" karar verilmiştir.

Dairemizin sayın çoğunluğu, orman kadastro çalışmasının 6831 sayılı .... Kanunu uyarınca yapıldığı ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/1. maddesinin somut olayda uygulanamayacağı düşüncesinde olduğundan, yerel mahkeme kararı anılan görüş doğrultusunda bozulmuştur. Sayın çoğunluk görüşüne aşağıda serdedeceğim gerekçelerle katılamıyorum:

Genel olarak "kadastro", taşınmazların geometrik sınırları ile hukukî durumlarının belirlenerek "tapu sicilinin oluşturulması suretiyle mülkiyet haklarının güvence altına alınması" faaliyetidir. 766 sayılı Kanunun "kadastro planlarının tanzimi ve tapu sicilinin tesisi", 3402 sayılı Kadastro Kanununun "taşınmazların sınırlarını arazi ve harita üzerinde belirterek hukukî durumlarını tespit etmek suretiyle tapu sicilini kurmak ve mekansal bilgi sisteminin alt yapısını oluşturmak" şeklinde tarif ettiği kadastro, 6831 sayılı .... Kanununda ise "ormanların sınırlarını tayin ve tespit etmek suretiyle adına tapuya tescilini sağlamak" olarak ifade edilmiştir. Görülüyor ki gerek arazi kadastrosu ve gerekse de orman kadastrosunun nihai amacı tapu sicilini oluşturmaktır. Bu kadastro faaliyetleri Devlet tarafından, ilgili kurumları eliyle yürütülmektedir. Tapu sicili tek olup; Devlet, kadastro çalışması yapmak suretiyle 4721 sayılı Medenî Kanunun öngördüğü, güvenilir tapu sicilini oluşturmakla yükümlüdür. Bu nedenle, tapu siciline güven ilkesinden sözedilmektedir.

Hal böyle olunca, Devletin ilgili kurumu tarafından yapılan kadastro çalışmaları sonucu geometrik ve hukukî durumları belirlenerek oluşturulan tapu sicillerine güvenmek, Devlete güven ilkesinin olmazsa olmaz yansımasıdır. Bu ilke, Devletin kendi eliyle yaptığı kadastro sonucu oluşturduğu sicilleri, başka bir kurumu eliyle yaptırdığı çalışma ile yok saymasının da önüne geçer. Yine bu ilke, ilk kadastro sırasında yasal koşulların bir kısmının hatalı değerlendirilmesi sonucu kanunlara aykırı kayıtların oluşması halinde, yanlışlığın sadece bağımsız ve tarafsız mahkemeler eliyle düzeltilebilmesini olanaklı kılar. Bu gerekliliğe yasa yoluyla sınırlamalar getirilebilirse de, Anayasamızın 13. maddesi uyarınca bu sınırlamalar, hakların özüne dokunmamalı, Anayasada açıkça belirlenmiş sebeplere uygun bulunmalı ve demokratik toplum düzeninin gerekleri ile ölçülülük ilkelerine aykırı olmamalıdır.

Nitekim, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/1. maddesinde yer alan "Evvelce tespit, tescil veya sınırlandırma suretiyle kadastro veya tapulaması yapılmış olan yerlerin yeniden kadastrosu yapılmaz. Bu gibi yerler ikinci defa kadastroya tabi tutulmuşsa, ikinci kadastro bütün sonuçlarıyla hükümsüz sayılır ve TMK'nın 1026. maddesine göre işlem yapılır. Süresinde dava açılmadığı takdirde, ikinci defa yapılan kadastro tapu sicil müdürlüğünce re'sen iptal edilir." hükmü, yukarıda açıklanan ilkelerin doğal bir yansımasıdır. Bu madde uyarınca, Devlet tarafından daha önce kadastrosu yapılmak suretiyle hukukî durumları tespit edilmiş bir yerde, mülkiyet haklarını belirlemek amacıyla ikinci kez kadastro faaliyeti yapılamaz; yapılırsa, hükümsüzdür.

Sözkonusu Kanun maddesinin, 6831 sayılı .... Kanunu uyarınca yapılan kadastro faaliyetini kapsamadığını kabul etmek yukarıda açıkladığım, "tapu kaydına güven" ve "Devlete güven" ilkeleri ile bağdaşmayacağı gibi; aynı maddenin devam eden fıkraları ile de bağdaşmamaktadır. 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin devam eden fıkralarında, ikinci kadastro yasağının istisnaları sayılmış olup, orman kadastrosu, bu istisnalar arasında yer almamaktadır. Sözkonusu istisnalar, 2859 sayılı Kanun uyarınca yapılan yenileme kadastrosu ile 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu gibi doğrudan arazi kadastrosu ile ilgili çalışmalardan ibaret bulunmayıp, imar mevzuatı kapsamında 2981 sayılı Kanun uyarınca yapılacak çalışmalar da istisnalar arasında sayılmıştır. 3402 sayılı Kanundan başka kanunlar uyarınca yapılacak kadastro çalışmaları da istisnalar arasında sayıldığına ve bunlar arasında 6831 sayılı Kanun yer almadığına göre; 6831 sayılı Kanun uyarınca yapılacak kadastro çalışmaları da ikinci kadastro yasağı kapsamındadır. 6831 sayılı Kanunda, orman kadastrosunun ikinci kadastro yasağı kapsamının dışında kaldığına dair açık bir düzenleme de bulunmamaktadır. 6831 sayılı Kanunun 7. maddesinde yer alan "her türlü taşınmaz" tabirini, daha önce yapılan kadastro çalışmaları sonucu oluşan mülkiyet haklarını idarî bir işlemle ortadan kaldıracak şekilde geniş yorumlamak, yukarıda açıkladığım nedenlerle isabetli değildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2013/20 - 559 E. 2014/123 K. sayılı ilâmında da benzer görüşler serdedilmiştir.

İkinci kadastro yasağı nedeniyle; bir taşınmaz, arazi kadastrosu kapsamında işleme tabi tutulmuş ve hakkında tutanak düzenlenmişse, artık o taşınmazla ilgili olarak istisnaları dışında yeniden kadastro çalışması yapılamaz ve tutanak düzenlenemez. İkinci kez yapılan kadastro yok hükmündedir; koşulları gerçekleştiğinde, tapu memuru tarafından tek başına tapu sicilinden terkin edilebilir. Aynı şekilde bir taşınmaz, önce orman kadastrosuna tabi tutulmuş ve orman olarak tespit edilmişse, artık o taşınmaz hakkında arazi kadastrosu çalışması yapılamaz; yapılmışsa düzenlenen arazi kadastrosu tutanağı, ikinci kadastro yasağı kapsamında yok hükmündedir.