muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1625, Karar No: 2013/2870, Tarih: 20.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/1625 E.  ,  2013/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62, 53 ve 51.maddeleri uyarınca 1'er yıl 8'er ay hapis ve Ertelemeye dair.

1-Sanıkların 23/08/2007 tarihli ve T.C. Manisa Valiliği Defterdarlık Milli Emlak Müdürlüğü başlığını taşıyan Defterdar ...sahte imzalı sahte resmi belgeyi 27/08/2007 tarihinde Manisa 1.Bölge Tapu Sicil Müdürlüğü' ne verdikleri ve bu yazı üzerine beyanlar hanesindeki şerhin silinerek terkin edildiğinin iddia olunması karşısında; öncelikle gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde düzenlenen sahte belgeyle işlem tesis eden ve haklarında Manisa 2. Sulh Ceza Mahkemesinde 2008/647 Esas sayı ile dava açıldığı anlaşılan Manisa 1.Bölge Tapu Sicil Müdürlüğü personeli olan ... ve ... hakkında açılmış dosyanın getirtilip özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, birleştirilmesi mümkün değilse, bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin bu dosya içerisine konulması ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından yapılan soruşturma sonunda düzenlenen 03.03.2008 gün ve 34540/01 sayılı ön inceleme raporunun sonuç bölümünde de değinildiği üzere ''sahte belgeyle işlem yapan görevlinin dikkatle inceleme yapması durumunda şüphe çekici yönlerinin fark edilmesinin mümkün olduğunun'' belirtilmesi nedeniyle; belgelerde yapılan sahtecilik suçlarında aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hâkime ait olduğu gözetilerek; suça konu belgenin duruşmada incelenerek özellikleri zapta geçirilip, sahte belgenin gerçeklerinin de kurumundan temin edilip karşılaştırma yapıldıktan sonra aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu kararda tartışılarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde sanıkların ertelenen cezasının tamamen infaz kurumunda çektirilmesine" karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18015, Karar No: 2017/1528, Tarih: 27.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/18015 E.  ,  2017/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın yargı yolu yanlışlığı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu olayda, davacıya, aleyhine tahakkuk ettirilen idari para cezalarının tahsili amacı ile düzenlenen ödeme emrinin tebliğ edildiği, davacının, anılan borçlardan sorumlu olmadığı gerekçesi ile ödeme emrinin iptali istemi ile dava açtığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 140. maddesi olup gerek anılan maddede, gerekse 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinde, işverenin kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiştir.

Hal böyle olunca, öncelikle, Kurum tarafından düzenlenen idari para cezası kararı bulunup bulunmadığı araştırılarak, varlığı halinde, 506 sayılı Kanunun 140. Maddesi hükmü gözetilerek uyuşmazlık çözüme kavuşturulmalıdır. “Kurumca verilecek idari para cezaları” başlığını taşıyan 140’ıncı madde, idari para cezaları, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı ilgililerce başvurulacak yargı yolu ve zamanaşımı konusunda düzenleme içermektedir. İdari para cezasına karşı fiilin işlendiği tarihteki yasal düzenlemeye göre süresi içinde Kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilmesi halinde yine süresi içinde ilgili Mahkemeye dava açılmaması ya da ilgili Mahkemece itirazın reddine karar verilmesi hallerinde idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Kesinleşen idari para cezasına karşı İş Mahkemesinde menfi tespit ve itiraz davası açılamaz. Burada söz konusu olan idari para cezasının kendisinin iptali olup, tahsili nedeniyle tanzim edilen ödeme emrinin iptali ya da borçlu olmadığının tespiti talepleri iş mahkemesinin görev alanındadır.

./..

Mahkemece, davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası kararının varlığı halinde, yukarıda açıklanan prosedür çerçevesinde, 506 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varlığı saptandığında idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13248, Karar No: 2010/10055, Tarih: 11.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13248 E.  ,  2010/10055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı E.Ü.A.Ş. Genel Müdürlüğü aleyhine 22/01/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacının ektiği ürünlerde oluşan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporu, Afşin Kaymakamlığı İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 2008 yılında üretimi yapılan ve münavebeye giren bitkilere ait maliyet ve birim satış cetveli esas alınarak düzenlenmiştir.

2007 yılına ait maliyet ve birim satış cetveli ile dayanak yapılan 2008 yılı cetveli arasında oldukça yüksek farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından Türkiye İstatistik Kurumu'na gönderilen 2008 yılına ait veri listesindeki bilgilerinde benimsenen rapordaki 2008 yılına ilişkin miktarlarla örtüşmediği görülmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, 2007 yılı veri cetveli ile 2008 yılı veri cetveli arasındaki farklılıklar araştırılıp açıklattırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Dava konusu ürünlerden şekerpancarı zararı hesaplanırken, sadece zarar gören şekerpancarı üzerinden yapılacak hesaplamaya göre belirlenecek tazminatın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, şekerpancarının fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek olan küspenin de zarar kapsamına alınarak hesaplanan fazla tazminatın ödetilmesine karar verilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19586, Karar No: 2015/5018, Tarih: 08.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19586 E.  ,  2015/5018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği sebebiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, senetteki kefil olarak adına atılı imzanın sahte olduğunu ileri sürerek senet sebebiyle davalıya borçlu olmadığının tespiti ile senedin iptaline, %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucunda; 6102 sy. Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen bonodan kaynaklanan iş bu dava anılan Yasa'nın 4. maddesi hükmü uyarınca mutlak ticari dava niteliğinde olduğundan davada Asliye Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle Mahkemenin görevsiz olduğuna, dava şartı yokluğundan davanın reddine, karar kesinleştiğinde ve yasal 10 günlük süre içersinde talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Bakırköy Nöbetçi Ticaret Mahkemesine gönderilmesine, ihtiyati tedbir talebinin görevli Mahkemede nazara alınmasına, karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1088, Karar No: 2015/11647, Tarih: 28.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/1088 E.  ,  2015/11647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Takibe konu çek aslının ya da ön ve arka yüzünü gösterir şekilde okunaklı ve onaylı fotokopisinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10875, Karar No: 2014/12895, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10875 E.  ,  2014/12895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/1223-2014/320

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4490, Karar No: 2011/11882, Tarih: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4490 E.  ,  2011/11882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20872, Karar No: 2014/25206, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20872 E.  ,  2014/25206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2012/1280-2013/1159

Dairemizce dosyanın "Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile, genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, M.. B..'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının M.. B..'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için" geri çevrilmesine karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece, geri çevirme kararı üzerine, UYAP üzerinden yapılan incelemede 03.04.2014 tarihinde davalı M.. B..na kararımızda belirtilen hususlarla ilgili müzekkere yazıldığı görülmüş ise de, bu yazının akıbeti hakkında gerek dosyada gerekse UYAP'ta hiçbir bilgi bulunmamaktadır. Mahkemece, müzekkere akıbeti araştırılarak ilgili kurumdan cevap verilmişse cevaba ilişkin yazı ve varsa eklerinin, cevap verilmemişse bu hususta tutulacak tutanağın eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19896, Karar No: 2012/24250, Tarih: 26.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/19896 E.  ,  2012/24250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, ayrı yaşamada haklılık nedeniyle 2009 için 150,00 TL olan tedbir nafakasının artırılarak 500,00 TL olarak belirlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aylık nafaka 400,00 TL’ye yükseltilmiştir.

Hüküm, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 9/2. maddesinde; “Nafaka davalarında reddedilen kısım için avukatlık ücretine hükmedilemez.” Mahkemece, kamu düzenine ilişkin hüküm göz ardı edilerek reddedilen kısım üzerinden nafaka ile geçimini temin eden davacı aleyhine 1200,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün üçüncü paragrafındaki “Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.gereğince red edilen kısım açısından hesaplanan 1200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine” ifadelerinin tümüyle karar metninden çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 8.55 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/221, Karar No: 2018/5399, Tarih: 24.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/221 E.  ,  2018/5399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 15.06.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/685, Karar No: 2016/3344, Tarih: 16.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/685 E.  ,  2016/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... ...Asliye Ticaret ve ... .... İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, rekabet yasağına aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

... ...Asliye Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın taraflar arasındaki iş akdinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... .... İş Mahkemesince, rekabet yasağı oluşturduğu iddia edilen eylemin taraflar arasındaki iş akdinin sona ermesinden sonra meydana geldiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 6102 sayılı TTK'nın 4/1-c maddesi uyarınca, 6098 sayılı TBK'nın 444. maddesinden kaynaklanan davalar, tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardır. Diğer taraftan, iş akdinin devamı sırasında, işçinin sadakat borcuna aykırılık teşkil edebilecek davranışları nedeniyle açılacak davalarda ise, 5521 sayılı Kanunun 1. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde görülmesi gerekir.

Somut olayda, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunduğuna ve davacı tarafından, haksız rekabet oluşturduğu iddia olunan eylemin iş akdinin sona ermesinden önce başladığı ve sürdürüldüğü iddia edildiğinden, davanın ... .... İş Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... .... İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11671, Karar No: 2015/24954, Tarih: 06.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11671 E.  ,  2015/24954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu ...'ne ait Opet akaryakıt istasyonunda pompacı olarak çalıştığı, akaryakıt istasyonunda pompaların bilgisayar sistemi ile yazar kasaya bağlı olduğu, pompalardan yapılan satışların otomatik olarak yazar kasa sistemine kayıt edilerek alınan Z raporları ile toplam satışların tespit edildiği, iş yerinde ayrıca... firması tarafından kurulan ... adlı bilgisayar programının kullanıldığı, bu program ile pompa satış görevlilerine KEY tabir edilen anahtarların verildiği, pompacıların KEY tabir edilen bu anahtarlar ile pompayı çalıştırarak akaryakıt sattıkları, böylece satılan akaryakıtın ayrıca ... programı kapsamında da kaydedildiği, niteliği gereği satışların kaydedildiği yazar kasa kayıtlarına müdahale edilemediği ancak şifrenin tespit edilerek kullanılması halinde ... sisteminin pompa bazında devre dışı bırakılarak ... sistemi kapsamında kaydedilmediği, sanığın vardiya görevinde bulunduğu tarihlerde alınan ... raporları ile yazar kasa Z raporları arasında fark bulunduğu, bilirkişi kurulu raporuna göre,

01.12.2009-04.03.2010 tarihleri arasındaki toplam kasa açığının 57.856,95 TL olduğu ancak sanığın bu vardiyalarda tek başına çalışmaması nedeniyle açığın sanık tarafından meydana getirildiğine dair somut delil bulunmadığı ancak sanığın tek başına çalıştığı 28.02.2010 tarihli vardiyada, kasa açığının 534,88 TL olduğunun tespit edildiği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık beyanı, katılan ve tanık ifadeleri, bilirkişi kurulu raporu, belgeler ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.