muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1358, Karar No: 2012/680, Tarih: 24.01.2012

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiş ve davacılardan ... temyiz aşamasında davadan feragat etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılardan ... vekili ile davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin davacılardan ...'ya ilişkin temyizine gelince, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiş ise de temyiz isteminden sonra davacılardan asil ... vermiş olduğu 20.10.2010 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir.Feragat, HUMK’nun 95/1 nci madde hükmü uyarınca, kesin hükmün sonuçlarını doğurur ve karşı tarafın kabulüne de bağlı bulunmamaktadır.Yine 6100 sayılı HMK.nun 311 nci maddesi hükmünce, davadan feragat kesin hüküm gibi sonuç doğurur.Davadan feragat, karar kesinleşinceye kadar her aşamada mümkündür.Mahkeme davadan el çektiğinden,karar ortada durduğu müddetçe, davayı yeniden ele alıp, feragat nedeniyle bir karar veremez (11.04.1940 gün ve 70 sayılı İBK, 21.11.1981 gün 1981/2-551 sayılı HGK kararı).Bu itibarla, davadan feragat nedeniyle mahkemece bir karar verilmesi gerektiğinden,bunun sağlanabilmesi için hükmün öncelikle bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre,davacılar vekilinin davacılardan ...'ya ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle,davacılardan ... vekili ile davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın davacılardan ... yönünden BOZULMASINA; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle anılan davacılar vekilinin anılan davacıya ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan ...'dan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 24/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davalılar

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK

30/01/2012-S/E
Yargıtay — Esas No: 2013/11192, Karar No: 2015/15638, Tarih: 28.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/11192 E.  ,  2015/15638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/284573

MAHKEMESİ : Kırşehir (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2012

NUMARASI : 2012/104 Esas, 2012/327 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihinde Kırşehir Belediyesinde mali hizmetler müdür vekili olarak görev yapan sanığın, belediyenin 2009/9928 kayıt numaralı PVC boru alımı ihalesine ilişkin olarak yapılan 138.237 TL'lik ödeme ile ilgili usulsüz gider tahakkuku düzenlemek suretiyle kamu zararına sebebiyet verdiği iddia edilen olayda;

Sanığın aşamalarda, taşınır işlem fişine ilişkin kayıtların dijital ortamda gerçekleştirilip kontrol edildiğini, o dönem görevli bulunan iç denetçi Murat 'in işin yavaşlatılması ve belge düzenlenmemesi biçimindeki talimatının ambar memuru Necati Erbaş tarafından kendisine iletilmesi üzerine işlemlerin gecikmiş olabileceğini ve Fen İşleri Müdürlüğünün Mali Hizmetler Müdürlüğüne suça konu ödemenin yapılmasında herhangi bir sakınca bulunmadığına ilişkin yazı yazması nedeniyle ödeme işlemlerinin gerçekleştirildiğini savunması karşısında, anılan yazının varlığı ile taşınır işlem fişine ilişkin kayıt ve kontrollerin hangi ortamda gerçekleştirildiğinin kurumdan sorularak, savunma doğrultusunda Murat ve Necati 'ın tanık sıfatıyla dinlenmeleri, sonrasında sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5436, Karar No: 2013/20184, Tarih: 11.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5436 E.  ,  2013/20184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.07.2012 tarih ve 2009/106-2012/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 1979 yılında ticari faaliyetine başlayan müvekkilinin, bu tarihten itibaren elektrik kablosu üretimi faaliyetinde bulunduğunu, müvekkilinin "GENÇLER" markasını ilk olarak 1985 yılında 85/087937 sayı ile tescil ettirdiğini, müvekkili adına tescil edilen markanın, on senelik süre geçtikten sonra yenilenmemesi sebebiyle iptal edildiğini, markanın yenilenmemesinden doğan boşluktan faydalanan davalının kötü niyetli olarak, 09. sınıftaki emtiaları elektrik kabloları da dahil olmak üzere adına tescil ettirdiğini, davalının elektrik malzemeleri satan bir firma olarak, bir dönem de müvekkili ile ticaret yapmış olduğunu, davalının kablo üretimini hiçbir şekilde yapmadığını, dava konusu markanın ilk olarak müvekkili adına tescil edilmiş olduğunu ve uzun yıllar ticari faaliyetleri ile piyasada tanınmasının sağlandığını, kablo üretimi yapmadığı halde 09. sınıftaki emtiaların hepsini kendi adına tescil ettiren davalının eyleminin kötü niyetli olduğunu ve haksız rekabete sebep olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın müvekkilinin hak sahibi olduğu sınıflar yönünden hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili adına tescilli markanın 09. sınıfında yer alan ''fişler, prizler, kablolar, elektrik ve elektronikte kullanılan her türlü kablolar, optik elyaf, fiber optik kablolar'' olmak üzere, 24/02/2010 tarihli marka kısmi devir sözleşmesi ile noterde davacıya devredildiğini, taraflar arasındaki bu kısmi devir sözleşmesi çerçevesinde davacının, davasına konu markanın devri için TPE'ye müracaat ederek devir işlemlerini tamamlaması gerekmekte iken, huzurdaki davayı sürdürmesinin anlamsız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı adına tescilli davaya konu markanın 09. sınıfta yer alan “fişler, prizler, kablolar, elektrik ve elektronikte kullanılan her türlü kablolar, optik elyaf, fiber optik kablolar” için geçerli olmak üzere markanın davalı tarafından davacıya kısmen devredildiği, markanın devrinin yani mülkiyetinin geçmesinin noterde yapılan devir sözleşmesi ile olacağı, TPE nezdindeki tescil işleminin ise idari nitelikte ve tamamlayıcı muamele niteliğinde olduğu gerekçesiyle, konusu kalmadığı anlaşılan davadaki taleplerle ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9359, Karar No: 2016/8255, Tarih: 12.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/9359 E.  ,  2016/8255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK'nın 58/3. maddesinde, "Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur" ve ayrıca TCK'nın 50/2. maddesinde ise "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde; hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez" denilmesi karşısında, mahkemece hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında hükmolunan 150 gün adli para cezasının TCK 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrildiğinin yazılmasına rağmen sonuç cezasının 3000 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 4500 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin çıkarılmasıyla yerine “3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına“ ibarelerinin eklenmesi suretiyle eleştiri haricinde usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5988, Karar No: 2016/18260, Tarih: 18.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/5988 E.  ,  2016/18260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde ticareti yapma, dolandırıcılık ve karşılıksız yararlanma suçlarından ... Ağır Ceza Mahkemesinin 10/12/2014 tarihli ve 2014/1513 değişik iş sayılı toplama kararı ile 7 yıl 13 ay hapis cezasına hükümlü ...'in, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine dair ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 17/02/2015 tarihli ve 2015/158 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin ... İnfaz Hakimliğinin 27/02/2015 tarihli ve 2015/398 Esas, 2015/426 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan İnfaz Hakimliği kararının kaldırılmasına dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/03/2015 tarihli ve 2015/403 değişik iş sayılı kararı aleyhine... Bakanlığının 12/06/2015 gün ve 39082 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2015 gün ve KYB. 2015-223963 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03/02/2015 tarihli ve 2014/14723 Esas, 2015/983 sayılı ilamında “Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19/12/2013 tarihli ve 2013/14257 Esas, 2013/29604 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5275 sayılı Kanun'un 44/3-1 maddesinde firar fiili karşılığında hücreye koyma disiplin cezasını öngören düzenleme ile aynı Kanun'un 14/4. maddesinde yer alan "Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar ... kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kuramlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur." şeklindeki düzenleme ve yine Açık Ceza İnfaz Kuramlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 12/1-b maddesinde yer alan "Açık kuramlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden b) firar edenlerin kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuramlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, bu hükümlerin infazı devam etmekte olan (infazı sırasında firar edilen) ilâm ya da ilamların yanısıra sair ilamları da kapsadığı, firar eylemine konu ilam ile sınırlı tutulmaması gerektiği, sonraki tarihlerde infazına başlanılan veya başlanılacak olan diğer ilamların infazı için de açık infaz kurumuna ayrılmaya engel teşkil edeceği” belirtilmiş olup, somut olayda hükümlünün içtimalı 6 yıl 3 ay hapis cezasını infaz etmekte iken Niğde İnfaz Hakimliğinin 08/01/2014 tarihli ve 2014/35 esas, 2014/34 sayılı kararı ile hapis cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle tahliyesine karar verildiği, hükümlünün yükümlülüklerini ısrarla ihlal etmesi nedeniyle ... İnfaz Hakimliğinin 03/06/2014 tarihli 2014/1543 Esas, 2014/1547 sayılı kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesinin 6/b fıkrası uyarınca denetimli serbestlik tedbirinin kaldırılmasına karar verildiği, buna istinaden 14/06/2014 tarihinde kapalı ceza infaz kurumuna alındığı, sonrasında kesinleşen 1 yıl ve 10 ay hapis cezalarının da infaza verildiği, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/12/2014 tarihli ve 2014/1513 değişik iş sayılı kararı ile hapis cezalarının içtima edildiği, şartla tahliye tarihinin 26/05/2016 olduğu,

denetimli serbestliğe konu cezanın şartla tahliye tarihi gerçekleşmeden, sonradan kesinleşen ve infaza verilen cezaların da anılan Yargıtay ilamında belirtildiği üzere, kapalı ceza infaz kurumunda yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

denetimli serbestliğe konu cezanın şartla tahliye tarihi gerçekleşmeden, sonradan kesinleşen ve infaza verilen cezaların da anılan Yargıtay ilamında belirtildiği üzere, kapalı ceza infaz kurumunda yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün konusuna, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12.02.2016 ve 2016/1 sayılı kararına göre, kanun yararına bozma istemine konu karar, hükmün infazı aşamasında denetimli serbestlik ve infazla ilgili uyuşmazlıktan kaynaklanan karara ilişkin olup inceleme görevi Yargıtay Yüksek 1. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye GÖNDERİLMESİNE, 18/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5659, Karar No: 2025/1618, Tarih: 17.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/5659 E.  ,  2025/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3872 E., 2023/1034 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.04.2023 tarihli ve 2022/3872 Esas, 2023/1034 Karar sayılı ek karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 40.000 USD maddi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulüyle, 07.12.2011 - 08.02.2012 tarihleri arasında el konulan gemiye ilişkin kazanç kaybı olarak 87.400 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden, geminin teminat yatırılması suretiyle iade edildiği ve teminat bedelinin yatırıldığı tarih ile davacıya iade edildiği tarih arasındaki 70.802 TL faiz tutarının iadenin gerçekleştiği 23.10.2021 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davalı vekili ve davacı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davacının 13.04.2023 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 18.04.2023 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin 15 günlük kanuni süresi geçtikten sonra yapıldığı gerekçesiyle CMK'nın 296/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz başvurusunun yasal süresi içinde olduğu ve ek kararın kaldırılması gerektiği kabulüyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararına karşı temyiz başvuru süresinin 06 Şubat depreminin meydana geldiği tarihe denk geldiği, Hatay Barosuna kayıtlı davacı vekili olarak deprem şartları nedeniyle temyiz dilekçesinin olağan süresinde verilemediğini, OHAL Kararı ile uzayan süreler içinde yapılan temyiz başvurusunun kabulü gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararına karşı temyiz başvuru süresinin 06 Şubat depreminin meydana geldiği tarihe denk geldiği, Hatay Barosuna kayıtlı davacı vekili olarak deprem şartları nedeniyle temyiz dilekçesinin olağan süresinde verilemediğini, OHAL Kararı ile uzayan süreler içinde yapılan temyiz başvurusunun kabulü gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/684 Esas, 2016/68 Karar sayılı dosyasında, davacı şirkete ait Mutlu-3 isimli akaryakıt gemisine Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/1124 D.İş sayılı kararı ile 07.12.2011 tarihinde el konulduğu, yargılama devam ederken ara karar ile söz konusu geminin 120.000 TL teminat karşılığında davacı şirkete yediemin olarak 08.02.2012 tarihinde iade edildiği, yapılan yargılama sonunda geminin müsaderesine yer olmadığına ve yatırılan teminat bedelinin davacıya iadesi yönünde karar verildiği, hükmün 10.03.2021 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'da öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı şirkete ait gemiye 07.12.2011 - 08.02.2012 tarihleri arasında fiili olarak el konulması sebebiyle mahrum kalınan kazanç kaybı ile 08.02.2012 tarihinde teminat olarak ödenen 120.000 TL'nin, davacı şirkete iade edildiği 23.10.2021 tarihleri arasındaki döneme ilişkin faiz getirisinin ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararı davacı vekiline 20.03.2023 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, davacı vekilince 13.04.2023 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin 18.04.2023 tarihli ek kararı ile CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin yasal süresi içinde yapılmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacı vekilince Hatay Barosuna kayıtlı olduğu ve 06 şubat depremi dolayısıyla OHAL Kararnamesi ile yargısal alanda uzayan süreler kapsamında temyiz başvurusunun kabulü gerektiği belirtilmişse de; dosya kapsamında yapılan incelemede, Kadıköy 24. Noterliğinin 4174 yevmiye No'lu ve 05.03.2021 tarihli vekaletnamesinde davacı vekilinin İstanbul 1 No'lu Barosuna kayıtlı ve adres bilgilerinin Kadıköy/İstanbul olduğunun tespit edildiği, Hatay Barosuna kayıtlı olduğuna ve orada bulunduğuna dair herhangi bir belge de sunulmadığı dikkate alınarak, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 18.04.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16635, Karar No: 2017/24644, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16635 E.  ,  2017/24644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.