muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14541, Karar No: 2018/3781, Tarih: 15.05.2018

... İş Mahkemesinin 2011/51 Esas sayılı dava dosyası kapsamında bulunan Sosyal Sigortalar Kurumu İşyeri dosyası kapsamından dava konusu yapının inşaatı sırasında davacı yapı sahibi olarak bildirimde bulunmuştur.

Bununla beraber davacı tanıkları yapının davacı tarafından inşa ettirildiğini beyan etmişlerdir.

Tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, davacının babası olan davalının muvafakatı ile ve kendi parası ile dava konusu yapıyı inşa ettirip o tarihten bugüne kadar kullandığı anlaşıldığından, yapıyı yaparken iyiniyetli olduğunun kabulü ile yukarıda açıklanan diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasından sonra talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması gerektiğinden, sayın çoğunluğun onama kararına katılamamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2013/29876, Karar No: 2014/1945, Tarih: 05.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29876 E.  ,  2014/1945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafinin yüzüne karşı verilen verilen 24.01.2012 tarihli karara yönelik sanığın, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 21.06.2012 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 05.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32755, Karar No: 2023/3827, Tarih: 15.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/32755 E.  ,  2023/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, eylemin karşılıklı gerçekleştirildiği kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın Kanun'a aykırı olduğu, diğer tarafın eyleminin sabit olduğu, delillerin yeterince değerlendirilmediği ile kararın sanık ... aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın, katılan sanığın damadı olduğu ve eşi ile problemler yaşadığı, olay günü yolda karşılaşan taraflar arasında yaşanan tartışmada birbirlerine "Ga...at, pe...venk" biçimindeki sözleriyle karşılıklı hakaret ettikleri iddiasıyla açılan davada mahkeme her iki sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Tarafların birbirlerini suçlayan savunmaları, dinlenen tanıklardan bir kısmının sanık ...'ın, bir kısmının da sanık ...'nın hakarette bulunduğu yönündeki anlatımları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde karşılıklı hakaret nedeniyle verilen ceza verilmesine yer olmadığı yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22387, Karar No: 2014/18951, Tarih: 13.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22387 E.  ,  2014/18951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan ... lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı geektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca ... lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6471, Karar No: 2012/7495, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6471 E.  ,  2012/7495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ...tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmesi halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine

göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizce, Yargıtay C.Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve ... Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2935, Karar No: 2023/6101, Tarih: 07.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2935 E.  ,  2023/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1693 E., 2023/70 K.

...

...

...

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/471 E., 2021/641 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava ve cevaba (karşı davaya) cevap dilekçesinde; evliliğin başından beri sürekli fiziksel şiddete maruz kaldığını, iki kere darp raporu aldığını, erkeğin ayrıca psikolojik şiddet uyguladığını, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, erkeğin iş arkadaşı ile yaptığı bir yazışmada "kızları ayarladığını ama boş ev bulamadıkları için ortada kaldıklarını" belirten mesajını gördüğünü, geçen yaz ayında erkeğin telefonunda telekızlarla olan yazışmalarını yakaladığını, ekran görüntülerini alıp kendisine gönderdiğini, erkek eve geldiğinde kadının kapıyı açmaması üzerine erkeğin üçüncü katın merdivenlerinden kendini atmaya çalıştığını, daha sonraki tartışmalarda da ara ara kendini balkon camından atmakla kadını korkutup sindirdiğini, kadına "kevaşe, ..., psikolojik deli " şeklinde hakaret ettiğini, "istediğin hayatı veremiyorsam kapı orada, gider zengin birine metres olursun" dediğini belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk yararına aylık 1.500,00TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00TL tedbir ve 1.000,00TL yoksulluk nafakasına ve 75.000,00TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; kadının birçok kez psikolojik sorunlar yaşadığını, ağır depresyon geçirdiğini ve hala tedavisinin sürdüğünü, psikolojik sorunları nedeniyle en ufak olaylarda bile çok büyük tepkiler verdiğini, her defasında evde bulunan tüm eşyaları erkeğe fırlatıp ardından şiddet uyguladığını, erkeği ve ailesini tehdit ettiğini, psikolojik baskı kurmaya çalıştığını, kadının dilekçesinde belirttiği mesajı erkeğin yazmadığını, arkadaş grubunda yazıldığını, erkeğin evliliğin başından beri hakarete uğradığını, kadının her olayda erkeği ve ailesini arayarak hakaret ettiğini, kadının iddialarının gerçeği yansıtmadığını ve iddia edilen olayların üzerinden 6 ... fazla süre geçtiğini, bu nedenle evliliğin devamı ile varsa erkeğin kusurunun affedildiğini, kadının ortak çocuğa bağırdığını ve kötü davrandığını, en ufak olayda erkeğe hakaret edip polis çağırmakla tehdit ettiğini, yaşanan son olayda erkeğin ortak çocuğa oyuncak aldığını ancak oyuncağın mağazada unutulduğunu, erkeğin eve geldiğinde yorgun olması nedeniyle o akşam oyuncağı almaya gitmemesinden kaynaklı tartışmanın yaşandığını belirterek davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, erkek yararına 50.000,00TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadına ait hastane kayıtlarından ve tanık beyanlarından erkeğin kadına sürekli fiziksel şiddet uyguladığının sabit olduğu, kadının ise psikolojik problemlerinin ve sinirliliğinin bulunduğu, erkeğin sunduğu 19.08.2019 tarihli rapordan kadının da erkeğe fiziksel şiddet uyguladığının görüldüğü, aynı gün her iki tarafça alınan raporlardaki yaralanmaların dereceleri değerlendirildiğinde kadının kendini koruma amaçlı olarak erkeğe fiziksel şiddet uygulamış olduğu, iddia edilen diğer vakıaların ispatlanamadığı, erkeğin kadına göre daha ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına aylık 450,00TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 10.000,00TL manevî tazminata, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; karşı davanın kabulü kararının hatalı olduğunu, erkeğin tam kusurlu olduğunu, hükmedilen iştirak, yoksulluk ve manevî tazminat miktarlarının düşük olduğunu belirterek karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen iştirak ve yoksulluk nafakaları ile manevî tazminatın miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin tanıklarının hükme esas alınmadığını, kadının tek tanığının duyuma dayalı beyanının hükme esas alındığını, erkeğin kadına sürekli şekilde fiziksel şiddet uyguladığı tespitinin hatalı olduğunu, erkeğin kadının sinir problemi nedeniyle kendisine saldırması sonucu sadece kendini korumak adına hareket ettiğini, kadının erkeğe hakaret ettiğinin tanık beyanları ile ispatlandığını, kadının zamanaşımı süresi içinde dava açmadığını, kadının daha ağır kusurlu olduğunu, bu nedenle kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kadının kendi isteği ile yargılama sırasında işten ayrıldığını, karşı davadaki taleplerinin kabulü gerektiğini belirterek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen yoksulluk nafakası ve manevî tazminat ile reddedilen manevî tazminat yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin tanıklarının hükme esas alınmadığını, kadının tek tanığının duyuma dayalı beyanının hükme esas alındığını, erkeğin kadına sürekli şekilde fiziksel şiddet uyguladığı tespitinin hatalı olduğunu, erkeğin kadının sinir problemi nedeniyle kendisine saldırması sonucu sadece kendini korumak adına hareket ettiğini, kadının erkeğe hakaret ettiğinin tanık beyanları ile ispatlandığını, kadının zamanaşımı süresi içinde dava açmadığını, kadının daha ağır kusurlu olduğunu, bu nedenle kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kadının kendi isteği ile yargılama sırasında işten ayrıldığını, karşı davadaki taleplerinin kabulü gerektiğini belirterek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen yoksulluk nafakası ve manevî tazminat ile reddedilen manevî tazminat yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikteki geçimsizlikte erkeğin ağır kusurlu olduğu tespitinin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, asıl davanın kabulü ile kadın yararına yoksulluk nafakası ile manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, şartları var ise miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, erkeğin manevî tazminat talebinin reddinin dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/8571, Karar No: 2017/15157, Tarih: 21.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8571 E.  ,  2017/15157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek, 04.08.2016 tarihli dilekçesiyle boşanmaya ilişkin temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden, boşanmaya yönelik temyiz talebinin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı erkeğin diğer temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Taraflarm ortak çocuğu ... 27.10.2014 doğumludur. Ana ve baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun üstün yararı yanında ana babalık duygusunun tatmin edilmesine ve geliştirilmesine özen gösterilmesi de gerekir. Velayet kendisinde bulunmayan baba ile ortak çocuk arasında, çocuğun baba sevgisi ve şefkatini tadacak şekilde, ayın belirli hafta sonlarında . dini bayramlar ve yaz aylarında da yatılı kalmasına olanak sağlayacak şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, boşanmaya yönelik temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple feragat nedeniyle REDDİNE, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.12.2017 (Prş.)