muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10840, Karar No: 2012/33040, Tarih: 06.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10840 E.  ,  2012/33040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlüük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın silah ve mermileri açık kimliğini ve açık adresini bilmediği bir şahıstan aldığına dair savunması karşısında eylemin 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesindeki ruhsatsız yasak nitelikte silah taşıma suçunu oluşturacağı, suçun yasa hükmünde öngörülen cezanın üst sınırının 3 yıl hapis olarak belirlendiği gözönüne alınıp davaya bakmanın, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu kabul edilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4578, Karar No: 2019/8033, Tarih: 25.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/4578 E.  ,  2019/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece, 13.10.2015 tarihli ek karar ile süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairenin 19.11.2018 tarihli ve 2017/8070 Esas, 2018/18817 Karar sayılı ilamı ile ek kararın onanmasına karar verilmişti. Davacı vekilince süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde, davacı ...'ın nakil ve evlilik sebeplerine dayalı olarak nüfus kayıtlarında babası ... ..ün nüfus hanesinde kaydının bulunmadığı ileri sürülerek nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenmiş; Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, mahkemece 13.10.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine dair kararın Dairemizin 19.11.2018 tarihli ve 2017/8070 Esas, 2018/18817 Karar sayılı ilamı ile onanmasına dair kararının davacı vekili tarafından düzeltilmesi istenildiğinden dosya yeniden incelenmiştir.

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucu; mahkemenin davanın reddine dair kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, 13.10.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin sürenin geçmiş olduğu gerekçesi ile reddedilmiş, iş bu ek karar 29.02.2016 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiş, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz dilekçesinin 14.03.2016 tarihinde havale edilerek temyiz defterine kaydedildiği görülmüştür.

Bu durumda 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 432/son maddesi hükmünde öngörülen 7 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 tarihli ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken ek karar incelenerek onanmasına karar verildiği yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından onama kararının kaldırılarak temyiz isteminin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 19.11.2018 tarihli ve 2017/8070 Esas-2018/18817 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 432/son maddesi uyarınca SÜRE YÖNÜNDEN REDDİNE, 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1350, Karar No: 2019/1572, Tarih: 29.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/1350 E.  ,  2019/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif yönetim kurulu kararının iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ........2002 tarihli sözleşme ile ...dan kooperatif üyeliğini devir aldığını, üyelik kaydının kooperatif defterlerine işlendiğini, kooperatif yönetim kurulunun ....06.2003 tarih, 81 sayılı kararı ile müvekkilini aylık ....700,00 TL maaş ile kooperatif müdürlüğüne getirdiğini, kooperatifin içinde bulunduğu ekonomik sıkıntılar nedeniyle müvekkilinden peyderpey borç para aldığını, borç miktarının ....06.2003 tarihli tutanak ile ....000,00 TL olduğu hususunun yönetim kurulu üyeleri ile birlikte zabıt altına alındığını, müvekkilinin kooperatiften olan alacağı ve bir yıllık müdürlük maaşına tekabül eden miktar için yönetim kurulu tarafından ....06.2003 tanzim ....06.2004 vade tarihli 40.000,00.-TL bedelli bononun düzenlenerek verildiğini, kooperatif yönetim kurulunun 01.01.2004 tarih, 103 no.lu karar ile müdürlük görevinden alınmasına karar verildiğini, daha sonra kooperatife olan aidat borçları nedeniyle kooperatif yönetim kurulunun 07.....2007 tarih, 2007/... sayılı karar ile müvekkilinin kooperatiften ihracına karar verdiğini, kararın 04.01.2008 tarihinde müvekkiline tebliğ edildiğini, çıkartılan ihtarların usulüne uygun olmadığını, ihtarnameler arasında borç miktarı yönünden farklılıklar bulunduğunu ve müvekkilinin muaccel olup senede bağlanmış 40.000,00 TL alacağının bulunduğunu, bunun da borçlar mahsup edilmesi gerektiğini ileri sürerek hukuka aykırı ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, kooperatif kayıtları incelendiğinde kooperatifin davacıdan herhangi bir borç para aldığı hususunun kayıtlı olmadığını, davacı tarafından açılan davanın maddi bulgu ve haklı bir sebebe dayanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, kooperatif kayıtları incelendiğinde kooperatifin davacıdan herhangi bir borç para aldığı hususunun kayıtlı olmadığını, davacı tarafından açılan davanın maddi bulgu ve haklı bir sebebe dayanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemiz 2011/2025 Esas, 2011/2485 Karar sayılı ilamı ile ''..Mahkemece, dosyada fotokopisi bulunan başlıksız ....06.2003 tarihli, "Müdür maaşı İbrahim Soyak ....700,00 TL geçmiş dönem alacağı ....000,00 TL" içerikli belgede belirtilen müdür maaşı ile geçmiş dönem alacağı davacı alacağı olarak kabul edilmişse de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu alacakla ilgili kooperatif kayıt ve belgelerinde herhangi bir kaydın bulunmadığı belirtilmiştir. Bu durumda, davacıdan bu alacak ilgili belgeleri olup olmadığının sorularak varsa ibrazının sağlandıktan sonra bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır'' gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece verilen direnme kararı sonucu Hukuk Genel Kurulunun ....01.2016 tarihli,2014/...-390 Esas 2016/121 Karar sayılı ilamı ile direnme kararı bozulmuş olup, yapılan yargılama sonucunda; davacı tarafından davalıya verildiği iddia edilen borcun ispat edilemediği ancak davalı kooperatifçe müdürlük ücreti olarak aylık ....700,00 TL ödeneceği kararlaştırıldığından, alınan son bilirkişi raporu doğrultusunda davacının müdürlük alacağının ....220,00 TL olduğu, belirtilen gerekçelerle müdürlük ücretinden dolayı davacının da davalı kooperatiften alacaklı olduğu, davacının davalı tarafça çıkarılan ilk ihtara karşı verdiği cevabi ihtar ile alacağının borcuna mahsup ve takas edilmesini istediği, bu mahsup ve takas işleri yapılmadığında ihtarnamedeki borç tutarının gerçeği yansıtmadığı böylece davacının kooperatif üyeliğinden ihracına yönelik kooperatif yönetim kurulu kararının da yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5795, Karar No: 2020/6754, Tarih: 10.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5795 E.  ,  2020/6754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kararda yazılı nedenlerden dolayı esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 21.01.2013 tarihinde, müvekkili yaya ...'e davalıların sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 1.000,00 maddi ve 150.000,00 TL manevi, davacı anne ve baba için 50.000,00'er TL, davacı kardeşler için 15.000,00'er TL manevi tazminatın, olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte, sigorta şirketi poliçe limitiyle sorumlu olmak kaydıyla, davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş; 08.05.2018 tarihinde maddi talebini 63.723,25 TL'ye artırmıştır.

Davalılar; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre, maddi tazminat davasının kabulü ile 63.723,25 TL'nin davalı ...'ten kaza davalı ... A.Ş'den dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'e ödenmesine; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı ... için 10.000,00 TL, davacı baba ... için 5.000,00 TL, davacı anne ... için 5.000,00 TL, davacı kardeş İlhan için 3.000,00 TL, davacı kardeş ... için 3.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten tahsiline, karar verilmiş, karara karşı davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi’nce davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2019 yılı için 58.800,00 TL'dir. Davacı anne ... baba ... ve kardeşler İlhan ile ... yönünden reddedilen manevi tazminat miktarları itibariyle temyiz eden davacılar bakımından temyize konu edilen karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin davacı anne ..., baba ... ve kardeşler İlhan ile ... yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak; davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin davacı anne ..., baba ... ve kardeşler ...,... yönünden REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 10/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5141, Karar No: 2011/9105, Tarih: 30.05.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/5141 E.  ,  2011/9105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.600 TL kira alacağının tahsili için başlatılan takibe yönelik itirazın iptali ile icra inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkiline ait taşınmazda kiracı olarak bulunan davalı ...’in 2010 yılı mart, nisan ve mayıs aylarına ait kira paralarını ödemediğini, bu nedenle sözleşme ile verilen depozitonun alacaktan mahsup edilmesiyle geriye kalan iki ayın kira parasının tahsili için davalı ... ile sözleşmede müteselsil ve müşterek kefil olarak yer alan davalı ... hakkında icra takibine başlanıldığını, ancak itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamını, haksız olarak takibe itiraz eden davalıların ise icra inkâr tazminatına mahkûm edilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin kiralananı mart ayında tahliye ettiklerini ve bu tarih itibariyle tüm kira paralarının ödendiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kiralananın tahliye edildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasında 01.11.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğu ve aylık kira parasının 1.300 TL olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin özel şartlara ilişkin 9. maddesinde kasım ayı kirası olan 1.300 TL nin kiralayana ödendiği, 10. maddesinde ise depozito olarak 1.300 TL nin kiralayana verildiği hüküm altına alınmıştır.

Davada, davacı tarafça üç ayın kira parasının ödenmediği, bu nedenle bir ayın kira parasının verilmiş olan depozito karşılığında mahsup edildiği ve geriye kalan iki ayın kira parası için takibe başlanıldığı ileri sürülmüştür.

Dosyada bulunan banka kayıtlarına göre; davalı kiracı, davaya konu edilen dönemleri de kapsayan 7 aylık dönemde, 4 ayın kira parasını banka kanalı ile davacıya ödemiştir. Buna sözleşmede ödendiği belirtilen kira parası ile (davacının kabulüne göre) depozito nedeniyle talep edilmeyen aya ait kira parası da dâhil edildiğinde, 2010 yılı mayıs ayı sonu itibariyle davalı kiracının bir aylık kira parasını ödemediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; davalıların bir aylık kira parası nedeniyle sorumlu oldukları gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece; davalıların bir aylık kira parası nedeniyle sorumlu oldukları gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1297, Karar No: 2022/1020, Tarih: 15.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/1297 E.  ,  2022/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

...

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.10.2015 tarihinde verilen dilekçeyle temliken tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 27.06.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, kararın kaldırılmasına ve davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu 1573 parsel sayılı taşınmazın daha önceki tapu kayıtlarında 2, 3, 4, 5, 8, 9, 12, 13, 17 ve 18 parsel sayılı taşınmazlara isabet eden 2.326 m2’lik kısmını müvekkilinin 1993 yılında taşınmazın zilyedi olan ...’ten adi yazılı sözleşmeyle satın aldığını, müvekkili tarafından iyi niyetli zilyet olarak ve taşınmazın kendisine ait olduğu inancı ile hareket edilerek taşınmazda fabrika binası inşa ettiğini ve binayı kiraya verdiğini, dava konusu 1573 parsel sayılı taşınmazın Sultanbeyli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.11.2012 tarih, 2009/478 Esas sayılı ilamı gereği 10.09.2013 tarihinde davalı adına tescil edildiğini, Pendik Kadastro Mahkemesinin 2005/3 Esas, 2007/25 sayılı Kararı ile tespit malikleri adına tesciline karar verilen 1573 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından satış vaadi sözleşmesiyle satın alındığını, taşınmazın davalı adına tescil tarihine kadar 2/B arazisi olarak tapuda kayıtlı olduğunu, müvekkilinin taşınmazı satın aldığı tarihte mülkiyet durumunun ihtilaflı olduğunu, dava konusu taşınmazın değerinin binanın değerinden düşük olduğunu belirterek, dava konusu 1573 parsel sayılı taşınmazın 2.326 m2 kısmının müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın öncesinde tapulu bir taşınmaz olduğunu, müvekkilinin taşınmazı 1985 yılında satış vaadi sözleşmesiyle satın aldığını ve tapuya satış vaadi şerhi konulduğunu, davacının dayandığı satış senedinde taşınmaza ait bilgilerin yer almadığını, davacının iyi niyetli olmadığını, geçersiz sözleşmeye dayalı olarak temliken tescil talep edilemeyeceğini, davacının zilyetlik iddiasının doğru olmadığını, kiracı şirketin yapının büyük kısmını kendisinin inşa ettiğini beyan ettiğini, kiracı ile müvekkilinin 15.08.2014 başlangıç tarihli kira sözleşmesi düzenlediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin istinaf talebi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili, müvekkilinin dava konusu taşınmazı edindiği tarihte taşınmazın mülkiyetinin ihtilaflı olduğunu, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu ve malik sıfatıyla hareket ettiğini, Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde düzenlenen temliken tescil koşullarının oluştuğunu, 27.09.2018 tarihli dilekçesiyle yapının yıkılması halinde meydana gelecek fahiş zararın ve bina bedelinin davalıdan tazminini talep ettiklerini, ancak bu taleplerinin değerlendirilmediğini beyan ederek temyiz etmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacı vekilinin 27.09.2018 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesiyle tazminat talebinde bulunduğunun anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 15.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/12453, Karar No: 2025/487, Tarih: 13.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12453 E.  ,  2025/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/792 E., 2023/1723 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/289 E., 2022/394 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk