muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8647, Karar No: 2011/12729, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8647 E.  ,  2011/12729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve davalı gerçek kişiler vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 113 ada 37 parsel sayılı 75,56 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, sulh hukuk mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Sulh hukuk mahkemesinde davacı ... tarafından davalılar ... ve ... aleyhine açılan zilyetliğin tesbiti ve tahliye davası kadastro mahkemesine devredilmiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline, davalıların müdahalesinin men’ine, tahliye talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve davalı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4/3 maddesi gereğince yapılmış, çekişmeli taşınmaz bu işlemde orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve taşınmazın davalılar tarafından davacıya satıldığı gerekçesiyle davacı adına tesciline karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. 3402 sayılı Kadastro Yasasının 5, 26, 27 ve 30/2 maddelerinde kadastro tespit tarihinden önce dava konusu olan taşınmazlar hakkında ne gibi işlem yapılacağı gösterilmiştir. Davacının davalılar aleyhine açtığı dava deniyle dava konusu taşınmaz hakkında malik hanesi ve niteliği boş bırakılmak suretiyle tespit tutanağı düzenlendiğine göre, 3402 sayılı Yasanın 27, 28 ve 29. maddeleri gereğince yargılamaya devamla, bu tür davalarda yasal hasım olan Hazine davaya dahil edilip, husumet yaygınlaştırılıp taraf oluşturulduktan sonra 3402 Sayılı Yasanın 30/2.maddesi gereğince tarafların gösterecekleri deliller ile mahkemece resen lüzum görülen diğer deliller de toplanıp dava konusu taşınmaz hakkında tüm deliller toplandıktan sonra bir karar verilmesi gerekir. Diğer taraftan, dava konusu taşınmazın Zorkun Yaylasında olduğu belirlenmesine rağmen, yayla konusunda herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır. O halde;

Mahkemece, öncelikle Hazine davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra, taşınmazın Zorkun Yaylasında bulunduğu bildirildiğine göre usulüne uygun yayla araştırmasının yapılması gerekmektedir. Yaylalara ilişkin uyuşmazlıklarda yerel bilirkişilerin komşu köylerden seçilmesi, taraf tanıklarının da aynı yönteme uygun olarak bildirilmesi gerektiğinin düşünülmesi, bilirkişi ve tanıkların taşınmazın başında dinlenilmesi, tarafların dayanağı olan kayıtların usulen mahallinde uygulanması, uygulamada komşu parsellere ilişkin kayıt ve belgelerden yararlanılması, taşınmazın niteliği konusunda bilirkişi ve tanıklar ile uzman ziraatçi bilirkişiden ayrıntılı ve gerekçeli bilgi alınması, tasarruf durumunun kesin ve maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, taşınmazın yayla olduğu sonucuna varıldığı takdirde, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 31.01.2001 gün ve 2000/8-1836-2001/13; Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 17.02.2004gün ve 2003/8340-894; aynı Dairenin 09.03.2004 2003/9190-1666; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.02.2002 gün ve 2002/269-976 sayılı Kararlarında da değinildiği gibi, yayla, genel bir tanımıyla "Bir veya birkaç köy, kasaba halkının yaz aylarında hayvanlarını otlatmak ve serinlemek için tahsisen veya kadimen yararlandığı arazi parçaları" olarak ifade edildiği, yaylak; mer'a ve kışlaklar gibi köy ve belde halkının ortak yararlanmasına terk ve tahsis edilen mülkiyeti Hazineye ait yerlerden olduğu, Medeni Yasanın 641 ve 3402 sayılı Yasanın 16/B madde hükümleri uyarınca kamu malı niteliğinde ve sınırlandırmaya tabi olup kazandırıcı zamanaşımı ve zilyedlik yolu ile edinilmeyeceği, M.K.nun 912. maddesi hükmüne göre özel mülkiyet şeklinde tapuya tesciline karar verilemeyeceği, bu tür yerlerden doğal olarak yararlanabilmenin gereği, yaylalar üzerinde geçici nitelikte basit bina ve hayvan ağılı bulunabileceği, ancak yerleşim amacına yönelik kalıcı inşaat ya da tarım yapılmış olması sonucu zilyetlik süresi ne olursa olsun yaylalarda özel mülk olarak toprak kazanılamayacağı, 4342 sayılı Mera Yasasının 4/1. maddesinin gereğince “Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altında” olduğu gibi, çekişmeli taşınmazda ve aynı bölgedeki benzer taşınmazlar için yapılan keşiflerde yerel bilirkişi ve tanıklar bu taşınmazların Zorkun Yaylasında bulunduğunu bildirdikleri, eski tarihli haritalarda çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer ve etrafına Zorkun Yaylası nitelendirilmesi yapılmak suretiyle harita üzerine yazıldığı, H.Y.U.Y.'nın 238/2. maddesinin “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz

. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altında” olduğu gibi, çekişmeli taşınmazda ve aynı bölgedeki benzer taşınmazlar için yapılan keşiflerde yerel bilirkişi ve tanıklar bu taşınmazların Zorkun Yaylasında bulunduğunu bildirdikleri, eski tarihli haritalarda çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer ve etrafına Zorkun Yaylası nitelendirilmesi yapılmak suretiyle harita üzerine yazıldığı, H.Y.U.Y.'nın 238/2. maddesinin “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” hükmü gereğince dava konusu taşınmazın bulunduğu Zorkun, Büyükküreci, Oluk Başı, Mitisin, ve Ürün Yaylası gibi aynı bölgede bulunan yaylaların, sadece bölge halkı tarafından bilinmeyip, herkesin bildiği ve tanıdığı, yurt genelinde maruf yaylalar olduğu, umumun kullanımına ait yaylaların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği, bir an için taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilebilecek yerlerden olduğu kabul edilse bile, sadece ev yapmak suretiyle sürdürülen zilyetliğin de taşınmazın ekonomik amacına uygun olmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve davalı gerçek kişiler vekili temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 15/11/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12762, Karar No: 2024/6579, Tarih: 12.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12762 E.  ,  2024/6579 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/320 E., 2018/1286 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Buldan Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.04.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Tedbire uymaması üzerine Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.01.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2017 tarihli ve 2017/138 Esas, 2017/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 ayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 06.12.2018 tarih, 2018/320 Esas, 2018/1286 Karar sayılı kararı ile ilk derece hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kendisine yapılan testten de anlaşılacağı üzere uyuşturucu madde kullanmadığını, söz konusu olaylarla alakasının olmadığından beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kendisine yapılan testten de anlaşılacağı üzere uyuşturucu madde kullanmadığını, söz konusu olaylarla alakasının olmadığından beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü sanığın ... isimli arkadaşıyla arabada seyir halinde iken kaza sonucu arabayı kullanan .....nin öldüğü sanığın yaralı olarak hastaneye kaldırıldığı arabada uyuşturucu madde bulunduğu idrar tahlilinde sanığın uyuşturucu kullanma durumunun negatif olarak tespit edildiği bu durumda sanığın uyuşturucu bulundurma suçunu işlediği yolunda mahkumiyetine yeterli kesin inandırıcı delil bulunmadığı kendisinin uyuşturucu bulundurma suçunu kabul etmeyip arabada bulunduğunu ve polisin bunun üzerine kazadan sonra iyileşince kendisini suçladığı belirten savunmalarının aksi sabit olmadığı anlaşılmakla sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile yapılan incelemede sanığın trafik kazası geçirmesi üzerine sanığın 112 acil servis görevlilerince hastaneye getirildiğinde tıbbi müdahale sırasında giysileri çıkartıldığında giysilerinin arasında uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanığın aşamalarda değişen savunmalarında uyuşturucu maddeyi henüz kullanmadan araçta ele geçirildiğini savunduğu, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundaki hareketlerin seçimlik hareketler olduğu, uyuşturucu madde bulundurmanın sanığın cezalandırılması için yeterli olacağı anlaşılmakla yerel mahkemenin beraat kararı vermesi yönüyle yerel mahkemenin vermiş olduğu kararın tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 05.02.2016 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde itiraz süresinin 7 gün olarak belirtildiği, sanığın bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 13.04.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı iki hafta içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 06.12.2018 tarihli, 2018/320 Esas, 2018/1286 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17304, Karar No: 2012/37488, Tarih: 07.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17304 E.  ,  2012/37488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 116 ve 231 nolu mera parsellerine tecavüzde bulunulduğundan bahisle açılan davada, mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında; 116 nolu parsele bir tecavüzün olmadığı belirtilmiş ise de sanığa ait 226 nolu parselin kullanılması sırasında 231 nolu mera parseline tecavüzde bulunup bulunulmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde açıklanmadığı gibi krokide de 231 parselin yer almadığı, sanığın tecavüz ettiği bildirilen ve krokide kırmızı ile işaretlenen dere yatağının tecavüzde bulunulduğu iddia olunan 231 parsel olup olmadığı belirlenmediğinden, sanık tarafından tecavüzde bulunulduğu belirtilen yerin eskiden beri köylünün ortak kullanımına ait yerlerden olup olmadığı, 231 parsel ile ilgisinin bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre iddianame de dava konusu yapılan yer olup olmadığı araştırılarak, CMK 225 maddesi gözetilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20320, Karar No: 2016/4104, Tarih: 12.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/20320 E.  ,  2016/4104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu ... Köyü 654, 658, 659, 660, 670, 671, 775, 776, 847 ve 848 parsel sayılı taşınmazlara ait güncel tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm satış, intikal ve devir işlemleri ile bu işlemlerin tarihlerini gösterir nitelikte tedavüllü kayıt örneklerinin resmi akit belgeleri ile birlikte Tapu Müdürlüğünden,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca uygulama kadastrosu yapılıp yapılmadığı araştırılarak; uygulama kadastrosu yapılmışsa, 654, 658, 659, 660, 670, 671, 775, 776, 847 ve 848 parsel sayılı taşınmazlar hakkında nasıl bir işlem yapıldığı sorulup saptanarak, ilgili tutanak örnekleri ve oluşmuş sicil kayıtlarının,

3- Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde toplulaştırma çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise buna ilişkin tüm bilgi belgenin,

4- Davacılar ... ve ...'ya mahkeme kararının tebliği Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılmış ise de adı geçenlere yargılama sırasında yapılan tebligatlar bila tebliğ iade edilmiş olduğundan kararın Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliği usul ve Yasa'ya uygun değildir. Bu nedenle davacılar ... ve ...'nın ...adresleri tespit edilerek mahkemenin gerekçeli kararı ve temyiz dilekçesinin adı geçenlere tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

5- Davacılardan ... eşi...'ya gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair tebligat evrakına dosya içerisinde rastlanmadığından adı geçene mahkemenin gerekçeli kararı ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, belirtilen işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2105, Karar No: 2023/2684, Tarih: 03.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/2105 E.  ,  2023/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2002/41 E., 2006/4 K.

KARAR : Kısmen kabul kısmen reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesice, davanın kısmen kabulün ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, bir kısım davacılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dairemizin 27.10.2022 tarihli geri çevirme kararı ile, dava dosyasından tefrik edilen 189 ada 41,161 ada 4 ve 105 ada 42 parsel ... taşınmazlara ilişkin dava dosyalarının dosya arasına alınması istenmiş olup, gelen yazı cevaplarına göre, bahsi geçen taşınmazlara ilişkin davanın Hafik Kadastro Mahkemesi'nin 2005/16 Esasında görüldüğü ve dosyanın 18.11.2008 tarihinde karara çıktığı, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 25.10.2010 tarih ve 2009/6712 Esas, 2020/6097 Karar ... ilamı ile bozulmasına karar verildiği ve bozma sonrası dava dosyasının 2011/9 Esasını aldığı anlaşılmış ise de, 2011/9 Esas üzerinden sürdürülen yargılamanın sonuçlanıp sonuçlanmadığı hususu tespit edilememiştir.

Yine, dosya kapsamında yapılan incelemede, eldeki dava dosyasına ilişkin olarak verilen, davacıların temyiz isteminde vazgeçmiş sayılacağına ilişkin ek kararın dosya arasında bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle; yukarıda bahsi geçen Hafik Kadastro Mahkemesi'nin 2011/9 Esas ... dosyanın karara çıkıp çıkmadığı ve karara çıkmış ise verilen hükmün kesinleşip kesinleşmediği hususlarının tespit edilerek, dava dosyanın onaylı örneğinin dosya arasına alınması ve eldeki dava dosyasına ilişkin olarak verilen, davacıların temyiz isteminde vazgeçmiş sayılacağına ilişkin ek kararın dosya arasına alınması, bu konuda gerekli dikkat ve özen gösterilerek, geri çevirme kararının gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirildiğinin bizzat mahkeme hakimi tarafından denetlenmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Dava dosyasının hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/554, Karar No: 2014/22036, Tarih: 24.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/554 E.  ,  2014/22036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle saıığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanığa tayin olunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20 TL'den hesaplanması sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK'da düzenlenmediği halde sanık hakkında 5607 sayılı yasa uyarınca doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının içtima ettirilmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasının 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 1. fıkrasında “cezasının” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK 52/2 maddesi gereğince” ibaresi ile , 3. fıkrada da “TCK 50/1-a maddesi” ibaresi yerine TCK 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince” ibaresinin eklenmesi, adli para cezalarının toplanmasına ilişkin kısım ile gümrük lehine dilekçe yazım ücretine ilişkin kısımların hükümden çıkarılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3830, Karar No: 2018/4098, Tarih: 03.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3830 E.  ,  2018/4098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, vergi mükellefiyetine konu iş yerini fiilen... ve ...'ın işlettiğini, ...'ın kendi adına iş yeri açamaması nedeniyle arkadaşı olan ...'in ricası üzerine iş yeri belgelerinin adına düzenlendiğini, bu kişilerin sahte fatura kesip kesmediği konusundan bilgisinin olmadığını, sahte fatura düzenlendiği konusunda iddialar ortaya çıkınca 2008 yılında mükellefiyetini kapattırdığını, iş yerinin faaliyetine son verdikten sonra ... ile görüştüğünü, onun da durumdan haberdar olmadığını ve...'in vergileri ödeyeceği yönündeki taahhüdü üzerine bu işe ses çıkartmadığını, defter belge isteme yazısı kendisine tebliğ edildiğinde ...'e durumu bildirdiğini, ...'in defter ve belgeleri ibraz edeceğini beyan ettiğini savunması karşısında, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

A)Sahte fatura düzenlemek suçu yönünden;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a-)Sanığın savunmasında bildirdiği ... ve... isimli şahıslar araştırılarak CMK'nın 48. maddesi uyarınca tanık olarak dinlenilmesi; firma işlemlerini kendilerinin yürütüp yürütmediği, faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

aa-Faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzalar ile vergi dairesine sanık adına ibraz edilen diğer belgelerdeki imza ve yazıların sanık ya da adı geçen tanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

bb-Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve/veya...'e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

b-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa,... veya...'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;