muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9358, Karar No: 2024/751, Tarih: 12.02.2024

Davacı temyiz başvurusunda, Anayasa’ya aykırılık iddiasını sürdürmektedir.

Davacının istinaf aşamasında ciddi görülmeyen Anayasa’ya aykırılık iddiasının, temyiz mercii olan Dairemizce öncelikle karara bağlanması gerekmektedir (Anayasa m. 152/2).

Bilindiği üzere aile hukuku ilişkileri yalnızca kan bağıyla değil hukuksal yollarla da kurulabilir. Evlatlık bir aile hukuku kurumu olup evlat edinme kararı verildiğinde, evlat edinmek isteyenlerle evlat edinenler arasında hukuksal yoldan aile hukuku ilişkisi de kurulmuş olur.

Kuşkusuz, evlat edinmeyle ilgili koşuların belirlenmesi devletin geniş taktir yetkisindedir. Evlat edinme kararı da yasada belirlenen bu koşullara göre verilir. Ancak, bu konuda yapılan düzenlemelerin/belirlenen koşulların Anayasa’ya aykırı olmaması gerekir (Anayasa m. 11/2).

Somut olayda, evlat edinmek isteyenle evlat edinmek istenen arasında dava tarihi itibariyle yaklaşık otuz sekiz yıl süren eylemli bir aile ilişkisi kurulmuştur.

26.02.1970 doğumlu evlat edinmek isteyen ile 11.02.1982 doğumlu evlat edinilmek istenen arasında, yaklaşık on iki yıl yaş farkı bulunmaktadır. Mahkemece mevcut yasal düzenleme gerekçe gösterilerek, evlat edinmek isteyen ile evlat edinilmek istenen arasında on sekiz yaş farkı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, somut olaya uygulanan ve davanın reddine gerekçe oluşturan TMK m. 308’de yer alan on sekiz yaş farkına ilişkin yasa kuralının genel ve kesin bir koşul olarak düzenlenmiş olması, bu konuda hiçbir istisnaya yer verilmemesi; tarafların “aile hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkı” (Anayasa m. 20) ilkesi ile çocukların üstün yararının korunması ilkesine (Anayasa 41) aykırılık oluşturmaktadır. Örneğin, anne veya babasını ya da her ikisini birden yitirmiş bir çocuğun, olayımızda da olduğu gibi yakın akrabaları tarafından büyütülmesi ve sonrasında evlat edinilmek istenmesi hâllerinde; yasada yer alan asgari yaş farkının kesin ve katı biçimde uygulanması zorunluluğu, çocuğun üstün yararına aykırılık oluşturabileceği gibi bu durum eylemli olarak oluşan ve devam eden aile ilişkilerine de zarar verebilir. Nitekim, Anayasa Mahkemesi bireysel başvuruya ilişkin 25.07.2023 tarih ve 2020/10490 Başvuru Numaralı bir kararında benzer sonuca varmıştır (Y.C. Başvurusu, Başvuru Numarası: 2020/10490-Karar Tarihi: 25/07/2023, R.G. tarih ve sayı: 17/10/2023, 32342). Bu yüzden davacının, olaya uygulanan kural (TMK m. 308/1) yönünden Anayasa’ya aykırılık iddiası ciddi nitelikte görülmeli buna göre bir değerlendirme yapılmalıdır (Anayasa m. 152/2).

Öte yandan, uygulanacak yasa hükmünün (TMK m. 308/1) genel, kesin ve hiçbir istisnaya yer vermemesi nedeniyle; yukarıda belirtilen temel hak ve özgürlüklere, çocuk haklarına ilişkin uluslararası anlaşma ilkelerine de aykırı olduğu, bu gibi durumlarda Anayasa m. 90/son gereğince uluslararası anlaşma hükümleri esas alınarak on sekiz yaş farkının katı şekilde uygulanmayarak delillerin takdir edilip somut uyuşmazlığın çözülmesi de mümkündür. Bu konuda da Anayasa Mahkemesinin aynı kararı emsal niteliktedir (Y.C. Başvurusu, Başvuru Numarası: 2020/10490-Karar Tarihi: 25/07/2023, R.G. Tarih ve Sayı: 17/10/2023, 32342).

Ancak, somut olay açısından ve açılması muhtemel başka davalar yönünden sorunun kapsayıcı ve kesin olarak çözüme kavuşturulması amacıyla; somut norm denetimi yoluyla, Anayasa’ya aykırılığı yönünde ciddi sebepler bulunan yasa hükmünün (TMK m. 308/1) iptali için, konunun Anayasa Mahkemesine iletilerek itiraz başvurusunda (Anayasa m. 11, 138/1, 152/2) bulunulması ve sonucunun beklenmesi en öncelikli çözüm yoludur.

Eldeki davada, hiçbir çözüm yolu değerlendirilmemiş, bu yönlerden olumlu olumsuz bir karar alınmamış, temyiz edilen hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Tüm bu nedenlerle, değerli çoğunluktan farklı düşünüyor, onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/11383, Karar No: 2017/881, Tarih: 13.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/11383 E.  ,  2017/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk tevkifat kesintisini takip eden aybaşından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 30.11.2000 tarihli müstahsil makbuzuna istinaden takip eden aybaşından itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile “30.11.2000 tarihli müstahsil belgesi uyarınca tevkifat kesintisi yapılan tarihi takip eden ay başı olan 01.12.2000 tarihinden itibaren 2926 Sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitine” karar verilmiştir.

Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş kararları; Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi halinde, Bağ-Kur’un prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi, yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiğinden, prim tevkifatının yapıldığı tarihi izleyen aybaşından itibaren sigortalı olarak kabulü gerektiği yönündedir.

İlk prim kesintisini izleyen yıllarda prim kesintisi veya ürün tesliminin gerçekleştiğinin belirlendiği durumlarda, bu yıllar için de tespit kararı verilmesi gerekmektedir.

Tarım Bağ-Kur sigortalılığının temel koşulu 2926 sayılı Yasanın 2/1 ve 3/b maddelerinde belirtildiği gibi, tarımsal faaliyette bulunmaktır. Prim tevkifatına dayalı tespit davalarında, salt ziraat odası ve kooperatif kaydı gibi belgelerin bulunması yada ürün tesliminin olması tek başına davanın kabulü için yeterli değildir. Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti için öncelikle bir prim kesintisinin (tevkifat) bulunması gerekir. Yine bu prim kesintisini (tevkifatı) takip eden yıllarda, tarımsal faaliyete ilişkin olarak, hangi tarımsal ürünlerin yetiştirildiği, nereye satıldığı veya teslim edildiği, bu ürünlerden prim kesintisinin yapılıp yapılmadığı gibi hususlar da somutlaştırılarak belirlenmelidir.

Öte yandan ilk prim kesintisini izleyen yıllarda, prim kesintisi (tevkifat) veya ürün tesliminin iki yıla kadar olan süre dışında süreklilik arzettiği hallerde tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilip, bu yıllar için de tespit kararı verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan ilk prim kesintisini izleyen yıllarda, prim kesintisi (tevkifat) veya ürün tesliminin iki yıla kadar olan süre dışında süreklilik arzettiği hallerde tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilip, bu yıllar için de tespit kararı verilmesi gerekmektedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 30.11.2000; 31.01.2002 ve 28.02.2002 tarihli müstahsil makbuzlarının bulunduğu, davacının 21.04.2011 tarihli tescil başvurusuna istinaden 01.12.2000 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, 02.04.2002 tarihinden itibaren devam eden oda kaydının bulunduğu, davacının 30.11.2000 tarihli müstahsil makbuzundaki tevkifatın hesabına aktarılmasını istediği, davalı Kurumun 29.05.2014 tarihli yanıtında müstahsil makbuzundaki Bağ-Kur kesintisinin Kurum hesabına intikal ettiği tespit edilemediğinden talebinin kabul edilemeyeceğinin bildirildiği ancak diğer taraftan 20.04.2015 tarihli ekstrede 01.12.2000 tarihinde Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiğinin anlaşıldığı, davalı Kurumun mahkemeye hitaben 2109605 sayılı cevabi yazısında da davacının 01.12.2000 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiğinin bildirdiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece davacının Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tevkifata istinaden 01.12.2000 tarihinden itibaren başladığının kabulü yerinde ise de kararda sigortalılığın hangi tarihte sona erdiğinin belirtilmemiş olması hatalıdır. Bunun yanı sıra davalı Kurum davacının 30.11.2000 tarihli müstahsil makbuzundaki tevkifatın Kurum hesabına geçtiğinin belirlenememesi sebebi ile müstahsil makbuzunu kabul etmediğini belirtse de dosyadaki ekstrelerden ve mahkemeye hitaben cevabi yazılardan davacının söz konusu tevkifata istinaden sigortalı kabul edildiğinin görüldüğü, bu durumda davalı Kurum işlemleri arasında çelişkinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davalı Kurumdan davacının hangi tarihler arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul edildiğini, 30.11.2000 tarihli müstahsil makbuzundaki tevkifata istinaden davacıya sigortalılık verilip verilmediğini sormak, davacı ile davalı Kurum arasında uyuşmazlık bulunup bulunmadığını varsa ne olduğunu belirlemek, davalı Kurum tarafından davacıya söz konusu müstahsil makbuzuna istinaden sigortalılık kazandırıldığının anlaşılması durumunda davanın konusuz kalması ihtimalini de göz önünde bulundurarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17556, Karar No: 2018/9126, Tarih: 16.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17556 E.  ,  2018/9126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, davacıların 15.06.2012 tarihinde yolcu olarak bulundukları ... idaresindeki ... plakalı ticari taksinin, sürücü ... idaresindeki ... plakalı aracın sola manevrası sebebi ile kontrolünü kaybederek yaya kaldırımına çıkıp, daha sonra da ağaca çarparak durması şeklinde oluşan trafik kazasında, her iki davacının yaralandığını, davacı ...'ın kafasında ve kolunda yaralar oluştuğunu, ...'ın da sol omuzunda kırık ve vücudunda çürükler meydana geldiğini, her iki davacının emekli olup, sakin ve huzurlu bir hayat sürmekte iken, bu olaydan sonra hayatlarının çekilmez hale geldiğini, bakıcılık yapacak kimseleri de bulunmadığını, çeşitli hastane masrafları yaptıklarını ve bunun karşılanmadığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşulu ile 12.899,01 TL maddi tazminatın ve her bir davacı için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; olayda müvekkilinin kusuru bulunmadığını, davacıların içinde bulunduğu araç sürücüsü ...'ın kusuru bulunduğunu,

kaza tespit tutanağının çelişkili olduğunu, davacı tarafın hastane masraflarının fahiş olup, kabulünün mümkünü bulunmadığını, manevi tazminatın koşullarının oluşmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini ve davanın ... şirketlerine ihbarını talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin olayda kusuru bulunmadığını, aracını hızlı kullanmadığını, davalı ...'in hızlı olarak sağ şeritten sol şeride geçmek üzere hareket etmesi ile olayın meydana geldiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece maddi tazminat yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, manevi, tazminat talebi yönünden davanın kabulü ile her bir davacı için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL'nin davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar vermiştir. Hüküm süresi içerisinde davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde; manevi tazminatın taktirinde B.K.'nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 511,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 16/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8758, Karar No: 2013/11995, Tarih: 23.09.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8758 E.  ,  2013/11995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı- birleştirilen dosya davalısı vekili tarafından, davalı- birleştirilen dosya davacısı ... aleyhine 09.06.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, davalı- birleştirilen dosya davacısı vekili tarafından, davacı- birleştirilen dosya davalısı ... aleyhine 23.12.2010 gününde verilen dilekçe ile Türk Medeni Kanununun 724. maddesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; elatmanın önlenmesi davası ile tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen 21.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı- birleştirilen dosya davalısı ... ile davalı- birleştirilen dosya davacısı ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elatmanın önlenmesi, birleştirilen dosyada dava Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazda intifa hakkı sahibi olduğunu, davalı tarafından taşınmazın bir kısmına haksız olarak ev, ahır, sulama tesisi ve eklerinin inşa edildiğini belirterek elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı ... ise, birleştirilen dava ile taşınmazda intifa hakkı sahibi ve asıl dosyada davacı ...'ın taşınmazın önceki maliki olduğunu aynı zamanda babası olan ...'ın rıza göstermesi sonucu dava konusu taşınmazın kendisine bırakılacağı inancı ile iyiniyetle bina ve eklerini inşa ettiğini, daha sonra babası ...'ın taşınmazı tapuda kardeşi...'a devrettiğini ileri sürerek 14 parsel sayılı taşınmazda 2614,67 m2’lik yerin tapu kaydının iptali ile ifrazen adına tescilini, tescil mümkün olmadığı takdirde bina ve eklerinin kendisi tarafından inşa edildiğinin ve tarafına aidiyetlerinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu 514 parsel sayılı taşınmazın 362,64 m2’lik kısmı dışındaki bölümüne davalı ...'ın elatmasının önlenmesine, birleştirilen dosyada davacı ... tarafından dava konusu edilen temliken tescil talebinin evin ve zorunlu kullanım alanının yer aldığı 362,64 m2 lik kısım yönünden kabulüne, diğer eklentilerin bulunduğu kısım yönünden ise reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı- birleştirilen dosya davalısı ... ile davalı- birleştirilen dosya davacısı ... ve birleştirilen dosya davalısı... temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı birleştirilen dosya davacısı ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Asıl dosya davacısı- birleştirilen dosya davalılarının temyiz itirazlarına gelince;

Hükmü, davacı- birleştirilen dosya davalısı ... ile davalı- birleştirilen dosya davacısı ... ve birleştirilen dosya davalısı... temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı birleştirilen dosya davacısı ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Asıl dosya davacısı- birleştirilen dosya davalılarının temyiz itirazlarına gelince;

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi için birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli; ikinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. Üçüncü koşul ise, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir. Bu üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, babası ...'ın rızası ile bina ve eklentilerini inşa ettiğini ileri sürerek temliken tescil isteminde bulunmuştur. Davalı ... rızasının bulunmadığını, taşınmazı diğer oğlu...'a tapuda devrettiğini, kendisinin intifa hakkı sahibi olduğunu savunmuş, asıl dava ile de elatmanın önlenmesini istemiştir. Temliken tescilin öncelikli koşulu malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır. Daha açığı, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder. 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında

belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur.

Dava konusu 514 parsel sayılı taşınmazın bina ve eklentilerinin inşa edildiği tarihte davalı ...'a ait olduğu, daha sonra davalının taşınmazı diğer davalı...'a tapuda devrettiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar davacı, davalı ...'ın rızası ile bina ve eklentilerini inşa ettiğini ileri sürmüşsede davacının binaları yapmakta haklı bir sebebinin bulunmadığı ve taşınmazın davalı ...'a ait olduğunu bildiği bu nedenle iyiniyetli sayılamayacağı anlaşıldığından davacının tapu iptali ve tescil istemi kabul edilemez.

Asıl dosyada davacı ...'ın talebi yönünden ise elatma sabit olduğundan ve davacının intifa hakkı sahibi olarak elatmanın önlenmesini istemekte hukuki yararı bulunduğundan davanın kabulü gerekir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınarak asıl dosyada elatmanın önlenmesi isteği yönünden davanın kabulüne, birleştirilen dosyada temliken tescil isteği yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleştirilen dosya davacısı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl dosya davacısı- birleştirilen dosya davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde asıl dosya davacısı- birleştirilen dosya davalılarına iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9053, Karar No: 2016/6249, Tarih: 19.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9053 E.  ,  2016/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti davasına dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.03.2014 günlü ve 2013/71-2014/135 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 26.02.2015 günlü ve 2014/13542-2015/2790 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, çocuğa velayeten sadece baba tarafından açılmıştır. Türk Medeni Kanunu'nun 336. maddesi gereğince velayet anne ve baba tarafından birlikte kullanılır, bu bakımdan kanuni temsilde eksiklik söz konusudur. Annenin küçük adına açılan davaya onay verip vermediğinin mahkemece yazılı olarak tespitinden sonra inceleme yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13987, Karar No: 2010/2121, Tarih: 25.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/13987 E.  ,  2010/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.09.2007 tarih ve 2004/119 - 2007/598 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.02.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalılardan Schenker Arkas Nak. ve Tic.A.Ş. vekili Av.Selin Keskin gelip, diğer davalılar tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkili şirket ile dava dışı BNP Ak Dresdner Finansal Kiralama A.Ş. arasındaki finansal kiralama sözleşmesine konu emtianın taşınması işinin davalı Schenker Arkas Nak. ve Tic.A.Ş.'ne verildiğini, 161.000 Euro değerindeki plastik şişe şişirme makinesinin taşıma sırasında taşıyıcıların ağır kusuru nedeniyle ciddi şekilde hasara uğradığını, makinedeki genel parça ve işçilik hasarı, makinenin üretime girmemesi nedeniyle kazanç kaybı, makinenin yeniden İtalya'ya taşınması için ödenen navlun ve benzeri nedenlerle davacının zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik asıl dava ile 40.000 YTL'nın, birleşen dava ile de 19.500 YTL kazanç kaybının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Schenker Arkas Nak. ve Tic.A.Ş. vekili, hasarın makinedeki ambalaj hatasından kaynaklandığını CMR Konvansiyonu'nun 17/2. maddesine göre taşıyıcının zarardan sorumlu tutulamayacağını, sorumluluğunun sınırlı sorumluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacının oluştuğunu iddia ettiği zararını sigorta şirketinden tahsil ettiğini, müvekkili ile davacı arasında bir taşıma sözleşmesi bulunmadığından müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, yüklemenin göndericiye ait olup, ambalaj yükleme ve boşaltma hatasından kaynaklanan zararın taşıyıcıdan istenemeyeceğini, istenen tazminatın fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu taşıma nedeniyle davacı zarara uğramış ise de, zarar tutarının çok üzerinde bir bedel olan 54.898.908.312.- TL'nı, sigorta şirketinden tahsil ettiği, CMR'nin 25.maddesi uyarınca davalıların ödemesi gereken bir sorumluluk miktarı bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalılar tarafından taşınan emtianın hasara uğraması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.