muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3895, Karar No: 2024/2276, Tarih: 12.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3895 E.  ,  2024/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2890 E., 2023/665 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kumluca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/122 E., 2022/266 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalıya ait elektrik hattının birbirine yakın olması ve fırtınanın telleri çarpıştırması nedeniyle ortaya çıkan kıvılcımların üzerinden geçtiği taşınmazda bulunan nar ve zeytin bahçesinde yangına sebebiyet verdiğini, ceza soruşturmasında alınan rapora göre ağaçların kaybı yönünden 292.168,00 TL, tarımsal faaliyette kullanılan malzemeler için 10.750,00 TL olmak üzere toplamda 302.878,00 TL zararının meydana geldiğini, yeniden gelir getirmesi için zaman ve harcama gerektiğini, uzun yıllar gelirden mahrum kalacağını ileri sürerek; fazla hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 302.878,00 TL'nin 20.09.2016 olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını, yangının davacının kusuruyla meydana geldiğini, olay yerinin incelenmesinde davacıya ait elektrik panosundan seyyar olarak alınan kablonun bahçenin başka bir kısmına elektrik taşıdığı ve yanık olduğunun tespit edildiğini, enerji alınan prizin ve seyyar kablonun projeye aykırı olduğunu, sözleşmede belirlenenden daha fazla enerji çekildiği, bu konuda müvekkiline başvuru yapılmadığını, kablonun aşırı ısınma ve yüklenmesiyle kısa devre yaparak yangına sebebiyet verdiğini, davacının iddiasının doğru olmadığını, savcılık dosyasındaki raporun gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 16.04.2019 tarihli ve 2017/11 E., 2019/1504 K. sayılı kararıyla; soruşturma dosyasında alınan bilirkişi raporunun tahmine dayalı ve bilimsellik uzak olduğu, alınan bilirkişi raporlarına itibar edilerek, her ne kadar orman yangınının davalının yangın mahallinden çıktığı belirtilmiş ise de bu durum söz konusu orman yangınını davalının çıkarmış olduğu anlamına gelmediği, davalının yangın mahallinde olması dışında yangını çıkardığına dair somut bir delil bulunmadığı, yangına davalının sebep olduğu kanıtlanmadığını gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 11.02.2021 tarihli ve 2019/1613 E., 2021/191 K. sayılı kararıyla; Orman İşletme Müdürlüğüne, davalı şirkete ve ilgili belediye başkanlığına müzekkere yazılarak varsa olaya ilişkin yangın hasar tutanağı ve yangın söndürme tutanağı ile hasar raporunun titizlikle araştırılarak dosyaya getirtilmesi, gerekirse davacı tanığının bu konuda yemini hatırlatılarak yeniden beyanının alınması, davacı savcılık aşamasında dosyaya sunulan bilirkişi ...'tan alınan rapora delil olarak dayanmış olmakla bilirkişinin ve dosyada alınan raporlarda imzası bulunan elektrik mühendisi bilirkişilerin duruşmada dinlenerek, olay tarihindeki tespitler, tanık anlatımları, meteoroloji verileri, uzman görüşü (tellerin çapraşık olduna dair) ve dosya içindeki fotoğraflarda incelenerek açıklayıcı beyanlarının alınması, Mahkemece lüzum görüldüğü takdirde aralarında elektrik bilirkişisinin de bulunduğu üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan, yangının çıktığı noktanın belirlenmesi ve yangının çıkış nedenine ilişkin denetime elverişli açık rapor alınması, yangının çıkış nedeni ve yeri tam olarak tespit edildikten sonra şayet yangının elektrik tellerinden kaynakladığı sonucuna varılır ise, yangının ve zararın artmasında davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı husunda gerekli değerlendirme yapılarak, ziraat mühendisi bir bilirkişiden, meydana gelen zararın tespiti noktasında, denetime elverişli rapor alınmak suretiyle, davacının müterafik kusuru var ise hesaplanan tazminat miktarından müterafik kusur indirimi yapılması, yine davaya konu taşınmazın bulunduğu zemin, mevsim ve bölgedeki iklim koşulları da dikkate alınarak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) TBK’nın 51 inci maddesinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi aksi halde şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesi gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile karar kaldırılarak yargılamanın yapılması için dosyanın gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kaldırma kararı sonrası yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde alınan 03.11.2022 havale tarihli bilirkişi ortak raporuna göre, yangının davalıya ait alçak gerilim şebekesinden çıktığını kanıtlayacak net ve kesin bilgi ve belgelerin tespit edilemediği, soruşturma dosyasında görev yapan bilirkişinin dinlenilmesinde olayın üzerinden uzun zaman geçtiğinden çok net hatırlamadığını olay anındaki inceleme gözlemlerini doğrultusunda rapor tanzim ettiğini beyan ettiği, soruşturma sayılı dosyasında bulunan bilirkişi raporunun bilimsellikten uzak verilerle hazırlandığı, davaya konu yangına davalının sebep olduğu kanıtlanmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; kaldırma kararına uygun araştırma yapılmadığını, keşif mahalline getirilen traktörün kullanılmadığını, akım tellerinin incelenmediğini, raporun yetersiz olduğunu, yangının çıkış noktasının belirlenmediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini, görgü tanıklarının dinlenmediğini, başka bir bilirkişilerden rapor alınması taleplerinin kabul edilmediğini, soruşturma raporunda iletkenlerin çarpışmasından kaynaklandığının ifade edildiğini, davalının süresinde cevap vermediğini, müvekkilinin kullanmadığı kabloların delil olarak kabul edildiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemenin değerlendirmesi ve vardığı neticede istinaf nedenleri yönüyle usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, bilirkişi Ayşe'nin talimatla alınan ifadesinde dosyayı hatırlamadığını beyan etmesine göre, Mahkemece tahmine dayalı ve somut veriler içermeyen tek kişilik bilirkişi raporuna göre birbirini teyit eden 04.01.2019 ve 03.11.2022 tarihli bilirkişi heyet raporlarına itibar edilerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik hattından kaynaklandığı iddia edilen yangın nedeniyle ortaya çıkan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Kanun'un ‘’Tehlike sorumluluğu ve denkleştirme‘’ kenar başlıklı 71 inci maddesi.

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin "İkinci" bölümünün "Genel Hükümler" başlığı altındaki "Kuvvetli akım tesislerinin güvenliği" alt başlığında yer alan 5 inci ve "bakım ve onarım" başlıklı 27 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, alınan bilirkişi raporları ile yangının davalı şirketin sorumlu olduğu enerji nakil hattından kaynaklandığının ve 6098 sayılı Kanun'un 71 inci maddesi uyarınca tehlike sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumluluğunun bulunduğunun ispatlanmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1563, Karar No: 2015/42626, Tarih: 08.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/1563 E.  ,  2015/42626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2015/102764

MAHKEMESİ : Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2015

NUMARASI : 2015/51 (E) ve 2015/21 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur H.. T..’ın aşamalarda alınan ifadesinde, “Sanığın 4. katta asansörü durdurup çıktıktan sonra çantasını aldığını ve koşar adımlarla merdivenlerden indiğini, olay esnasında birinci katta bulunan tanık M.. K..’in sanıktan aldığı çantayı eksiksiz olarak kendisine teslim ettiğini” söylediği ve sanık E.. G..’ün 12.02.2015 günlü oturumda, “Çantayı aldığını, ikinci veya üçüncü katta ayağının kayıp düştüğünü, bu nedenle çantayı bıraktığını” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; mağduru, eklenti niteliğine sahip merdiven boşluğunda yağmalayan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin (a) bendinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve suçun tamamlandığı düşünülmeden, koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 35. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık E.. G.. ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6918, Karar No: 2013/10678, Tarih: 16.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/6918 E.  ,  2013/10678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararla, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının aynı olması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, gerekçeli kararın hüküm fıkrasına kısa kararda yer alan "sanığa verilen adli para cezasının kanunen ertelenmesine yer olmadığına, sanığa verilen adli para cezasının miktarı, sanığın ekonomik ve şahsi halleri dikkate alınarak TCK.nun 52/4.maddesi uyarınca taksite bağlanmasına yer olmadığına, sanığın TCK.nun 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklar ile TCK.nun 53/1-c maddesinde kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmak haklarını kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibarelerinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17129, Karar No: 2015/9180, Tarih: 23.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/17129 E.  ,  2015/9180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/117001

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2012

NUMARASI : 2011/21 (E) ve 2012/2938 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia olunan sanığın yetkilisi olduğu şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, şirketin gerçek faaliyetinin yanında S... M.... isimli firmaya düzenlediği bir kısım faturaların sahte olduğu ve anılan firma tarafından sanığa yapılan ödemelerin ise aynı gün bu firma ya da yetkilisi olan H... U...' un hesabına tekrardan yatırıldığı ve gerçeği yansıtmadığı ayrıca 292 adet sevk irsaliyesinin bir kısmının da imzalı olmadığının belirtilmesi karşısında; sanık ile faturaları kullanan firmanın yetkilisi H... U...' un celbiyle banka üzerinden çek ile sanığa yapılan ödemelerin aynı gün tekrardan S... M... veya yetkilisi H... U... un hesabına hangi gerekçeyle yatırıldığının ve sevk irsaliyelerinde taşıyıcı ve malı teslim alan kişilerin tanık sıfatıyla dinlenerek, imzaların kendilerine ait olup olmadığı, faturaya konu malların ne şekilde ve kime teslim edildiğinin sorulması, düzenlendiği iddia edilen faturaları kullanan S...M... firması hakkında vergi dairesinin ne gibi bir işlem yaptığı ve hakkında suça konu faturaları kullanmaktan dolayı kamu davası açılıp açılmadığının araştırılarak açıldığının tespiti halinde mümkünse birleştirilmesi mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, sanığa ait firma ile faturaları kullanan S...firmasına ait defter, belge, banka hesap ekstreleri ile dosyanın alanında uzman bilirkişi kuruluna tevdi edilerek sanığın firmasına fatura bedeli olarak yapıldığı belirtilen ödemelerin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı, alıcı ile satıcı arasında gerçek bir ticari faaliyetin bulunup bulunmadığı hususlarında karşılaştırmalı bilirkişi raporu alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8690, Karar No: 2006/11686, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8690 E.  ,  2006/11686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Nevşehir İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili davalı borçlu şirketin üçüncü kişideki alacağının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde alacaklıların garameten tatmin edildiğini, oysa davalı S.. T..’ın para üzerindeki haczinin ihtiyati haciz olduğunu ve kesinleşmesinin müvekkili kurumdan sonraki tarihte gerçekleştiğini, davalı mal müdürlüğünün haczinin de kendi hacizlerinden sonra konulduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptali ile paranın müvekkiline isabetine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce İcra ve İflas Kanunu’nun 100 ncü maddesi uyarınca, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- 5311 sayılı yasa ile İcra ve İflas Kanunu’na eklenen Geçici 7 nci maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen aynı yasanın 363 ncü maddesine göre, sıraya dair şikayet ve itirazın red veya kabulüne ilişkin kararlar, sırası itiraza uğrayan alacağın tutarının 2.870,-YTL.’yi geçmemesi halinde, temyiz kabiliyetinden yoksundur. Davalı Mal Müdürlüğü’nün toplam alacağı 1.056,-YTL; sıra cetvelinden aldığı pay ise 297,56 YTL.dir.

İcra Mahkemesinin kararı 11.05.2006 tarihli olup, yukarıda açıklanan nedenle davalı Mal Müdürlüğü yönünden verilen karar kesin niteliktedir.

Bu sebeplerle kararı temyiz eden davacı vekilinin davalı Mal Müdürlüğü’ne yönelik temyiz istemi İİK.nun 365/son maddesi hükmü gereğince reddedilmelidir.

2- Davalı S.. T..’a yönelik temyiz itirazlarına gelince; paylaşıma konu alacak adı geçen davalı tarafından 26.01.2005 tarihinde ihtiyaten haczettirilmiş ve bu ihtiyati haciz, itiraz süresinin geçmesi üzerine 02.03.2005 günü kesin (icrai) hacze dönüşmüştür. Davacı yanca konulan haczin tarihi ise 03.02.2005 tarihlidir. İhtiyati haczin ne şekilde kesin hacze iştirak edeceği İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesinde açıklanmış olup, anılan madde hükmü çerçevesinde inceleme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı Mal Müdürlüğü’ne yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı kurum vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 7.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15404, Karar No: 2015/19450, Tarih: 28.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15404 E.  ,  2015/19450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/42243

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2011/368 (E) ve 2012/568 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu, anılan madde uyarınca hapis cezası alt sınırdan belirlenerek hüküm kurulduğu halde, para cezasıyla ilgili hüküm kurulurken aynı Kanun'un 52/1 maddesi uyarınca para cezasının alt sınırı beş gün adli para cezası olduğu gözetilmeden ve gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak 60 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu, sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasına indirilmesine, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20.00 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80.00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/611, Karar No: 2014/500, Tarih: 18.11.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/611 E.  ,  2014/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 21.02.2012

Sayısı : 763-75

Taksirle yaralama suçundan sanık ... Nebi Tokgözler'in 765 sayılı TCK'nun 459/2, 459/son ve 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca 352 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.11.2008 gün ve 378-754 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 27.09.2011 gün ve 2735-1867 sayı ile;

“1- Işıklı kavşakta kendisine yeşil yanarken geçmekteyken, kırmızı ışıkta beklemekte olan yayaların arasından aniden yola girerek karşıya geçmekte olan mağdura çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, dosya kapsamından sanığın hızlı seyrettiğine dair delil de olmadığı gözetilerek sanığa atfedilebilecek kusur olmadığı bu sebeple de atılı suçtan beraati yerine eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de, kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 21.02.2012 gün ve 763-75 sayı ile;