muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/898, Karar No: 2017/167, Tarih: 25.01.2017

2) Vekil ile takip edilen davalarda vekaletnamenin ibrazını düzenleyen 6100 sayılı HMK’nun 76’ncı, vekaletnamesiz dava açılması ve işlem yapılması halini düzenleyen HMK’nun 77’nci ve dava şartlarını düzenleyen HMK’nun 114/f maddeleri uyarınca usulüne uygun düzenlenmiş vekaletnamenin dosya içerisinde bulunması zorunludur.

Somut olaya gelince;

Yukarıda (1) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle Mersin İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (2) numaralı bentte yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Dosya içerisinde davalı ... vekili Av. ...'ın vekaletnamesi ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgesi dosya arasında bulunamamış, bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle eksiklikler giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4818, Karar No: 2016/4112, Tarih: 22.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/4818 E.  ,  2016/4112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Maliye Hazinesi Vekilinin Temyizine göre yapılan İncelemede ;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Maliye Hazinesi adına ... vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan vekilinin temyiz istemlerine yönelik incelemede ;

Sanık ... tarafından dava konusu alkollü içeceklerin alındığını iddia ettiği ARMA Alkollü ve Alkolsüz İçecekler ...Ltd. Şti isimli firma tarafından düzenlenmiş 20.01.2010 tarihli fatura ibraz edildiği cihetle, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından, faturayı düzenleyen şirket yetkilisi dinlenmek, şirketi ve tuzgölü şirketinin defter ve belgeleri kontrol edilmek sureti ile usulünce yapılmış bir alım satım olup olmadığının tesbitinin yapılması usulünce yapılmış alım satım ilişkisinin bulunması halinde fatura ve belgelerin suça konu eşyaları temsil edip etmediği ortaya konulduktan, soruşturma aşamasında kollukça tanık olarak dinlenilen ve sanık ...'ün suça konu votkaları piyasa fiyatının altında sattığını beyan eden Lütfü Özdemir'in dinlenilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11535, Karar No: 2019/222, Tarih: 17.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/11535 E.  ,  2019/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tapuda davalı ... adına kayıtlı olan ... köyü eski ve yeni 101 ada 819 parsel sayılı eski 1757,38 m², yeni 1813,34 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesine göre yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işleminde, malik hanesi “Tapu kütüğünde olduğu gibidir” şeklinde tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın ... tahdit sınırları içinde kalan bölümünün kadastro tespitin iptali ile ... olarak ... adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Kadastro mahkemesince davanın reddine, 101 ada 819 parsel sayılı taşınmazın 22/2-a tespitinde olduğu gibi tapu siciline tesciline, tescil istemi yönünden mahkemelerinin görevsizliğine karar verilmiş, görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine, dosya asliye hukuk mahkemesine gönderilmiştir. Asliye hukuk mahkemesince davanın kabulüne, 101 ada 819 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile ... niteliğiyle ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26/01/2015 gün ve 2014/10392 E. - 2015/398 K. sayılı kararı ile “Dosya içeriğinden, yargılamanın devamı sırasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede ... kadastrosu ve 2/B uygulamasının yapıldığı ve 18/04/2013 tarihinde ilân edildiği, bu çalışmada taşınmazın kısmen ... tahdidi içine, kısmen de 2/B sahasına alındığı anlaşılmaktadır. Davanın varlığı, tahdidin kesinleşmesini önler. Bu durumda, davanın sınırlandırmaya ve 2/B uygulamasına itiraz niteliğine dönüştüğünün kabulü gerekir. O halde, 6831 sayılı ... Kanununun değişik 11. madde hükmü gözetilerek, uyuşmazlığın çözümünde kadastro mahkemesinin görevlidir. Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmelidir. Mahkemece yapılacak iş; davanın tapu iptali ve tescil bölümünü elde tutarak ... kadastrosu ve 2/B uygulamasına itiraz bölümü yönünden kadastro mahkemesinin görevli olduğundan söz edilerek görevsizlik kararı vermek ve dava konusu taşınmazın ... niteliğinin saptanması bakımından kadastro mahkemesinin vereceği kesinleşen kararını beklemek, ondan sonra, tescil istemi yönünden doğacak sonuca göre bir karar vermektir.” denilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya devam olunmuş, ... ilçesi ... köyü 101 ada 819 parsel sayılı taşınmazın ... kadastrosu ve 2/B uygulamasına itiraz yönünden, tahdidin kesinleşmediği, ... Kadastro Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, kararın kesinleşmesi üzerine ... Kadastro Mahkemesinde 2015/38 Esas üzerinden devam olunan yargılama sonunda, 101 ada 819 sayılı parselin ... sınırları içerisinde bırakılmasına dair ... kadastrosuna itiraza ilişkin davanın hukukî yarar bulunmadığından dava şartı yokluğundan reddine, 101 ada 819 sayılı parselin Harita Mühendisi Bilirkişisi ...'in 27.04.2016 tarihli rapor ve krokisinde kırmızı renkte ve (A) harfi ile gösterilen 1413.14 m²'lik kısmına yönelik olarak açılan 2/B uygulamasına itiraz niteliğindeki davanın kabulü ile 51 nolu ... Kadastro Komisyonu tarafından ... ili, ... ilçesi, ... köyü/mahallesinde dava konusu ... köyü 101 ada 819 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 1413.14 m²lik kısmına yönelik olarak yapılan 2/B uygulama kadastrosunun iptaline ve 2/B uygulamasından önce ... sınırları içerisinde bırakıldığından; 2/B uygulaması iptal edilen kısmın tekrardan ... sınırları içerisine alınmasına dair hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, taraf vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dava, ... ve 2/B uygulama kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

Yörede, 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre ... köyünde 1996 yılında yapılan, ... köyünde 2007 yılında yapılıp 18/04/2013 tarihinde ilân edilen ... kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, 08/03/1999 - 07/04/1999 tarihleri arasında ilân edilen arazi kadastrosu ve 23/09/2011 - 24/10/2011 tarihleri arasında ilân edilen 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22/2-a madde çalışması vardır.

Çekişmeli 819 sayılı parselin ... köyü kadastro sahasında kaldığı, bu köydeki kadastro sırasında 819 parsel sayısıyla tesbit görüp tescil edildiği, bu köyde 1996 yılında yapılan ... kadastrosu sırasında da tahdit dışında bırakıldığı, ancak, bitişik ... köyünde yapılan ve 18/04/2013 tarihinde ilân edilen ... kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında kısmen ... sahasında kısmen de 2/B sahasında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile ... Genel Müdürlüğü, 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince ... Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; ilk derece mahkemesi hükmünün harçla ilgili 3. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “3-Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına''cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14064, Karar No: 2011/1339, Tarih: 08.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/14064 E.  ,  2011/1339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, çatı yapımına izin verilmesi ve davacı bağımsız bölümünde oluşan zararın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Gerekçeli karar davalılardan ... ile ...’a Tebligat Yasası'nın 21 maddesi gereğince tebliğ edilmiş ise de yapılan tebliğ Tebligat Yasası'nın 21.maddesi ve Tüzüğün 28.maddesi hükümlerine uygun değildir. Adı geçen davalılara 7201 Sayılı Tebligat Yasası ve Tüzük’te öngörülen yöntemlere uygun olarak ve 7201 sayılı Tebligat Yasası’nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik hükümleri de gözetilerek gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten,

2-Dava dilekçesi, davalılardan ... ile ...’ya Tebligat Yasası'nın ek birinci maddesine göre yapılmış olup anılan madde anataşınmazın yönetimiyle ilgili konular için geçerli olup uyuşmazlık ortak yer terasın onarılması ve davacıya ait bağımsız bölümde oluşan hasarın giderilmesine ilişkin olduğundan yapılan tebliğ geçerli değildir. Gerekçeli karar da aynı adrese Tebligat Yasası'nın 35.maddesine göre tebliğ edilmiştir. Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi, muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının tebliğ işlemi geçerli değildir. Bu nedenle adı geçen davalıların tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla sıkı bir şekilde araştırılıp Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2928, Karar No: 2024/5539, Tarih: 03.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2928 E.  ,  2024/5539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/216 Esas, 2023/106 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/273 E., 2019/513 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali, markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2010/38394 sayılı “Sütaş Tatlımmm Doğal Lezzet”, 2013/16543 sayılı “Sütaş Tatlımmm Tatlım Aradığın Tatlımmm Sütaş Tatlımmm”, 2013/16544 sayılı “Sütaş Tatlımmm Tatlım Aradığın Tatlımmm Sütaş Tatlımmm”, 2010/38396 sayılı “Sütaş Tatlımmm Tatlım Doğal Lezzet”, 2013/16538 sayılı “Sütaş Tatlımmm Eğlenmek Ne Tatlımmm”, 2013/16537 sayılı “Sütaş Tatlımmm Tatlım Eğlenmek Ne Tatlımmm Doğal Lezzet”, 2013/16525 sayılı “Sütaş Tatlımmm Tatlım Var Mısın Tatlımmmcı Olmaya Doğal Lezzet”, 2013/08456 sayılı "Sütaş Tatlımmm Topimix”, 2010/ 22596 sayılı “Tatlı Dünyam” ve 2002/19145 sayılı “Tatlı Rüya” markalarının sahibi olduğunu, “Sütaş Tatlımmm” markasını ilk kez 2009 yılında müvekkili şirketin kullandığını, bu ibarenin TÜRKPATENT nezdinde de müvekkili şirket adına tescillenmiş ve hukuken koruma altına alınmış olduğunu, dava konusu "üstatlım" ibaresinin “TATLIM” kelimesine yine tanımlayıcı bir kelime olan “ÜS” kelimesinin eklenmesi ile oluşturulduğunu, “TATLI, TATLIM” kelimelerinin gıda alanındaki ... bir yiyecek sınıfının adı olduğunu, bir tatlının kökü, aslı, temeli olduğunu vurgulayan ve fonetik çağrışım itibariyle "üst" ifadesi ile üstünlük belirten "ÜSTATLIM" kelimesinin de yeni veya farklı bir anlam kazanmayıp, tanımlayıcı nitelikte olduğunu, dava konusu ÜSTATLIM ibareli marka başvurusunun yıllardır piyasada olan müvekkilinin SÜTAŞ tanınmış markasının birer seri markası olan TATLI ve TATLIM ibareli markalarına iltibas teşkil edeceğini, dava konusu başvurunun müvekkilin ticari itibarından yararlanacak bir başvuru olarak kötü niyetle yapılan bir marka başvuru şeklinde değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürerek YİDK'nın 2018-M-4585 sayılı kararının iptali ile davalı adına başvurusu yapılan 2017/43638 kod nolu markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markayı oluşturan "ÜSTATLIM" ibaresindeki sözcük unsuru olan “üstatlım” ibaresinin, tüketici tarafından algılanacak olan öncelikli anlamının “tatlı” kelimesine ilişkin değil “üstat” kelime köküne ilişkin olacağı, “üstat” ibaresinin ise dilimizde “Bilim veya sanat alanında üstün bilgisi ve yeteneği olan kimse” anlamına geldiği, başvuru konusu işaret bu çerçevede bütün olarak incelendiğinde “üstat sahibi olan, üstatlığı mevcut olan” gibi bir anlamı tüketiciye vereceği, tüketicinin böyle bir marka ile karşı karşıya kaldığından markanın içerisinden tek başına “tatlım” ibaresini çekip çıkarmak suretiyle başvuru kapsamındaki emtia ile markayı ilişkilendirmesinin mümkün olmayacağı, başvuru konusu 29 uncu sınıftaki emtialar ile “tatlım” ibaresinin yine 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında değerlendirilebilecek bir ilişkisinin bulunmadığı, “üstatlım” ibaresinin bir bütün olarak başvuru konusu edilen emtialar ile kavramsal açıdan cins, çeşit, vasıf, nitelikte bildiri bir ibare olarak değerlendirilebilecek bir işaret olmadığı, davacı yanın markalarının hiçbirinde “tatlım” ibaresinin tek başına kullanılmadığı, “SÜTAŞ” lider markası ile ya da ek bir takım sözcükler ile kavramsal bütünlük oluşturacak nitelikte kullanıldığı, “tatlı” ibaresinin genel anlamda gıda ürünleri sektöründe ayırt edici vasfı son derece zayıf bir kelime olduğu, özgünlüğü bulunmayan, yaratılmamış ve tescil edilmek istenilen sektörde son derece yaygın kullanımı bulunan yeri geldiğinde ürün adı yeri geldiğinde nitelik belirticisi bir ibarenin kimsenin tekeline bırakılması zaten mümkün olmadığı, markanın asıl unsuru olan “ÜSTATLIM” ibaresinin, kavramsal olarak davacı yan markalarında yer alan “TATLIM” ibaresinden tamamen farklı olduğu, işaretler arasında 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında bir iltibas ihtimalinin mevcut olmadığı, davacı markalarının, “SÜTAŞ” lider markasından bağımsız olarak tanınır ve bilinir hale geldiğinden bahsedilemeyeceği, davalının marka tescil başvurusunda kötü niyetli olduğuna yönelik iddiası kapsamında herhangi bir bilgi, belge sunmadığı gibi davalı yanın bu çerçevede değerlendirilmesi mümkün görülen eylemlerine ilişkin dosyaya delil sunulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle, “Sütaş Tatlımmm” markasının, ilk kez 2009 yılında müvekkili tarafından kullanılmış olup, müvekkili şirket adına tescillendiğini, tanımlayıcı bir ifade olan "üstatlım" ibaresinin tek başına marka olarak tescilinin mümkün olmadığını, mahkemenin gerekçeli kararında yer verdiği davaya konu markanın üstat kelimesinden türetildiği varsayımının kabulünün mümkün bulunmadığını, tanımlayıcı olmadığı tespitinin de yerinde olmadığını, dava konusu markanın, müvekkilinin markasının içeriğini sulandırıcı nitelikte bulunduğunu, kötü niyetli marka tescil talebinin söz konusu olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olduğu, “tatlı” ibaresinin genel anlamda gıda ürünleri sektöründe ayırt edici vasfı son derece zayıf bir kelime olduğu, özgünlüğü bulunmayan, yaratılmamış ve tescil edilmek istenilen sektörde son derece yaygın kullanımı bulunan bir ibarenin kimsenin tekeline bırakılmasının mümkün olmadığı, diğer yandan davalının başvuru konusu yaptığı markanın asıl unsuru olan “ÜSTATLIM” ibaresinin, kavramsal olarak davacı yan markalarında yer alan “TATLIM” ibaresinden tamamen farklı olduğu, markalar arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, davacının markasının tanınmış olmadığı, tescilli bir marka ile iltibas yaratmayan işaretin marka tescil başvurusunda bulunmanın kötü niyetli bir yaklaşım olarak değerlendirilemeyeceği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin, işbu dava dosyası için emsal olabilecek nitelikteki, "ALTATLIM - Sütaş Tatlımm" markalarına ilişkin olarak verdiği, 2020/129 E., 2020/4266 K. ve 20.10.2020 tarihli ilamının da bu yönde olduğu, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının somut olaya uygulanabilme şartlarının bulunmadığı, diğer yandan davalının başvuru konusu yaptığı markayı oluşturan "ÜSTATLIM" ibaresi ile karşı karşıya kalan tüketicinin markanın içerisinden tek başına “tatlım” ibaresini çekip çıkarmak suretiyle başvuru kapsamındaki emtia ile markayı ilişkilendirmesinin mümkün olmayacağı, başvuru konusu 29 uncu sınıftaki emtia ile “tatlım” ibaresinin yine 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında değerlendirilebilecek bir ilişkisinin bulunmadığı, “üstatlım” ibaresinin bir bütün olarak başvuru konusu edilen emtia ile kavramsal açıdan cins, çeşit, vasıf, nitelikte bildiri bir ibare olarak değerlendirilebilecek bir işaret olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, “Sütaş Tatlımmm” markasının, ilk kez 2009 yılında müvekkili tarafından kullanılmış olup, müvekkili şirket adına tescillendiğini, tanımlayıcı bir ifade olan "üstatlım" ibaresinin tek başına marka olarak tescilinin mümkün olmadığını, mahkemenin gerekçeli kararında yer verdiği davaya konu markanın üstat kelimesinden türetildiği varsayımının kabulünün mümkün bulunmadığını, tanımlayıcı olmadığı tespitinin de yerinde olmadığını, dava konusu markanın, müvekkilinin markasının içeriğini sulandırıcı nitelikte bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali, markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri,

2.6769 sayılı Kanun'un 5 inci ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.