muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7253, Karar No: 2015/3302, Tarih: 25.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/7253 E.  ,  2015/3302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2013/230334

Kaçak emval bulundurma suçundan sanık F.. B.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Saray (Tekirdağ) (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince verilen 18.04.2013 tarih ve 2011/74 Esas ve 2013/167 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 04.05.2015 tarih ve 2015/1328 Esas- 2015/1062 Karar sayılı kararıyla;

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkeme kararlarının, gerekçeli olması zorunluluğu karşısında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının gerekçeleriyle birlikte temyiz denetimine imkan tanıyacak şekilde açıklanması gerekirken bu zorunluluğa uyulmaksızın, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, karar verilmiştir.

I-İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.05.2015 tarih ve 3-2015/230334 sayılı yazısı ile;

“Hükmün açıklanmasının geri bırakılması 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (CMK) 231. maddenin 5 ve devamı fıkralarında düzenlenmiştir. CMK'nın 231/5. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılabilmesi için öncelikle cezanın iki yıl veya daha az hapis ya da adli para cezası olması gerekmektedir. Cezaya ilişkin koşulun varlığı halinde bu kez aynı maddenin altıncı fıkrasında a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi şeklinde belirlenen koşulların var olup olmadığı mahkemece değerlendirilerek sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına dair verilecektir. Buna ilişkin kararın yasal ve yeterli bir gerekçeye dayanması da zorunludur.

6831 sayılı Kanunun 108/1, TCK'nın 62/2, 52/2-3 maddeleri gereğince yapılan uygulama sonunda 25 gün hapis ve 80. TL adli para cezası ile mahkumiyetine hükmedilen sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesinde yazılı ceza tür ve miktarına ilişkin koşulların bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece CMK'nın 231/6. maddesi gereğince yaptığı değerlendirme sonucunda "sanığın katılan idarenin zararını gidermediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ........ yer olmadığına" denilerek gerekçesi açıklanmak suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu uygulanmamıştır. Mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun sanık hakkında uygulama yeri olmadığına dair kararına dayanak yaptığı "sanığın katılan idarenin zararını gidermediği" gerekçesinin yasal ve yeterli olduğu düşünüldüğünden anılan Yüksek Daire kararına itiraz etmek ve sanık ve katılan adının ilamda hatalı gösterilmesine ilişkin maddi hatanın düzeltilmesini talep etmek gerekmiştir.

SONUÇ VE İSTEM : 1- Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 04/05/2015 gün ve 2015/1328 Esas- 2015/1062 Karar sayılı kararının karar başlığında, sanık isminin F.. B.., katılan isminin ise S.. Ş.. olarak DÜZELTİLMESİ,

2- Sanık F.. B..'ın mahkumiyeti yönündeki Saray (Tekirdağ) (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18/04/2013 gün ve 2011/74 Esas- 2013/167 Karar sayılı kararının bozulmasına dair Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 04/05/2015 gün ve 2015/1328 Esas- 2015/1062 Karar sayılı kararının KALDIRILMASI,

Hükmün ONANMASINA karar verilmesi,

İtiraz yerinde görülmediği takdirde, itiraz hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na TEVDİİ, İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II-İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, kaçak emval bulundurma suçundan sanık F.. B.. hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulmasına dair, dairemizin 04.05.2015 tarihli kararına ilişkindir.

III-KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 04.05.2015 gün ve 2015/1328 Esas- 2015/1062 Karar sayılı kararının karar başlığında, sanık isminin F.. B.., katılan isminin ise S.. Ş.. olarak DÜZELTİLMESİNE,

Saray (Tekirdağ) (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince verilen 18.04.2013 tarih ve 2011/74 Esas ve 2013/167 Karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Saray (Tekirdağ) (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince verilen 18.04.2013 tarih ve 2011/74 Esas ve 2013/167 Karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olmakla, itiraz yazısına uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5562, Karar No: 2009/5873, Tarih: 17.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5562 E.  ,  2009/5873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlulara ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını, oysa ilk haczin dosyalarından 14.12.2004 günü konulduğunu, satışın ise 30.11.2006 günü istendiğini ve önceki tarihli bu hacizlerinin satış tarihinde ayakta bulunduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yan cevabında davacının 13.12.2006 günü satış talebinden vazgeçtiğini ve haczinin düştüğünü bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince davacı yanca süresinde satış talep edildiği halde, satış isteminden vazgeçildiği, avansın geri alındığı ve talebin yenilenmemesi nedeniyle haczin düştüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.6 .2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15097, Karar No: 2008/2335, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15097 E.  ,  2008/2335 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat İlgün Boran aralarındaki dava hakkında Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.10.2006 tarih ve 454-408 sayılı hükmün Dairenin 19.4.2007 tarih ve 1622-5695 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalıya ait taşınmazlarda kiracı olarak bulunduğunu, 1.5.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde kiranın aylık 800,00 YTL olarak belirlendiği halde şirket yetkilisince, yetkisini aşacak şekilde aynı tarihli ancak kira bedelinin aylık 2.500,00 YTL olarak belirlendiği ikinci bir sözleşme imzalandığını, kiraların 2.500,00 YTL olarak ödendiğini sonradan fark ettiklerini, davalının kira bedellerinin tahsili için başlattığı icra takiplerinde aylık 4.000,00 YTL için talepte bulunduğunu, ileri sürerek davalının icra takibine konu ettiği kira borçlarının bulunmadığının ve 2005 yılı Mart ayı dahil kira bedellerinin ödendiğinin ve 2005 yılı Nisan ayından 1.175,52 YTL kiranın ödenmiş olduğunun tespitine karar verilmesini

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu ile davacının, davalıya kira parası olarak yaptığı ödemeler düşüldükten sonra 32.004,48 YTL daha kira borcunun olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.4.2007 tarih ve 2007/1622 esas, 2007/5695 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Davacı, dava dilekçesinde davalı yanca başlatılan 2004/12683 esas, ve 2005/1288 esas sayılı icra takip dosyaları ile istenen miktarda borçlu bulunmadığının tespitini istemiş, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda, davacının 32.004,48 YTL borçlu bulunduğu belirlenmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Oysa davalı tarafından başlatılan icra takiplerinde 33.600,00 YTL ve 14.400 YTL olmak üzere toplam 48.000,00 YTL talep edilmiştir. Mahkemece davacının borcu 32.004,48 YTL olarak belirlendiğine göre bakiyesi için davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözden kaçırılarak davanın tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken zuhulen onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının bu yöne ilişen karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 19.4.2007 tarih ve 2007/1622 esas, 2007/5695 karar sayılı ilamı onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının bu yöne ilişen karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 19.4.2007 tarih ve 2007/1622 esas, 2007/5695 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme hükmünün yukarıda açıklandığı şekilde davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.2.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5066, Karar No: 2017/6157, Tarih: 06.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/5066 E.  ,  2017/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen paydaşlar arasında ecrimisil davası sonunda mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı, 12 parsel no’lu taşınmaza davalılarla birlikte iştirak halinde malik olduklarını, taşınmazın bir bölümünün fiilen davalılarca kullanıldığını ve bir kısmının da kiraya verildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile hissesine karşılık, geriye dönük 5 yıllık kiraya verilen kısımlar için şimdilik 1.000,00 TL, oturulan kısımlar için ise 500,00 TL ecrimisil bedelinin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, bir savunma getirmemişlerdir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmaz üzerinde 3 adet dükkanın kiraya verildiği, 4 konutun ise (1 no’lu daire ..., 2 no’lu daire ..., 3 no’lu daire ..., 6 no’lu daire ... olmak üzere ) davalılarca kullanıldığı saptanmıştır.

Bilindiği üzere kira hukuki semere niteliğinde olup intifadan men koşulu aranmaz.Ne var ki paydaşlar tarafından kullanılan yerler için ise intifadan men şartının aranması,kanıtlanması gerektiği açıktır.Konut niteliğindeki taşınmazlara ilişkin davacının 11.01.2010 tarihli ... 10. Noterliğinin 00871 yevmiye no’lu ihtarnamesiyle konutlar yönünden intifadan men olgusu gerçekleşmiştir.Söz konusu ihtarname Davalılardan ...l’a 15.01.2010 tarihinde , ...i’ye 14.01.2010 tarihinde, ...’ye 18.01.2010 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Öte yandan ecrimisil haksız eylem niteliğinde olup her bir davalının kullandığı yerlere ilişkin ecrimisilin, her bir davalının sorumlu olduğu miktar üzerinden, kullandığı yer tespit edilerek konutlar için intifadan men olgusunun olduğu tarihten dava tarihine kadar,dükkanlar içinse geriye dönük 5 yıl için ecrimisil hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı ..., ’nin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13552, Karar No: 2019/19771, Tarih: 05.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/13552 E.  ,  2019/19771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu kaydındaki kamulaştırma şerhinin terkini davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda: Dava ve birleştirilen davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydındaki kamulaştırma şerhinin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin ret kararı kaldırılarak HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca davanın kabulü suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35365, Karar No: 2014/25630, Tarih: 04.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/35365 E.  ,  2014/25630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen kararı 1412 sayılı CYUY'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 04/06/2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Yasa'nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2622, Karar No: 2018/8691, Tarih: 06.12.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/2622 E.  ,  2018/8691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.03.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi’nde bulunan 2783 ada 76 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, parselinin yola bağlantısının bulunmadığını, davalıya ait taşınmazdan geçmek zorunda olduğunu beyanla, davalıya ait 75 parsel sayılı taşınmazdan kendi taşınmazı yararına geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

Davalı, kendi taşınmazından davacı yararına geçit hakkı verilmesi halinde taşınmaz bütünlüğünün bozulacağını, ihtiyacın başka yerden karşılanabileceğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Mahkemece, davacının yararına geçit hakkı verilmesini talep ettiği ... Sokak'ın davalının da hissedar olarak bulunduğu 75 parsel sayılı taşınmaz malikleri tarafından bırakılan özel parsel yolu olduğu, bu yolların zeminde açık olmasına karşın parsel çapı içinde kalan parsel içi yollar olduğu, hukuken kamuya terk edilmediği; davacıya ait 76 parsel sayılı taşınmazın kuzey sınırında, imar uygulaması ile kamuya terk edilmiş imar yolunun zeminde açık olmadığı, bu yolun açılması halinde de kadastro yoluna bağlantısı olmadığından bu yolun hapis durumda olduğu; davacının en yakın kadastro yoluna çıkabilmesi için alternatif geçit hakkı güzergahlarının araştırılması sonucunda dava dışı 77 ve 78 parsel sayılı taşınmazlardan geçerek, davacının 76 parsel sayılı taşınmazına ulaşan ve yol olarak görünen güzergah üzerinde binaların bulunması sebebiyle güzergahın kullanılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının somut olayda geçit ihtiyacı bulunduğu açıktır. 07.11.2014 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide, kırmızı renk ile gösterilen kadastral yolun çıkmaz yol olarak göründüğü ve genel yola bağlantısının bulunmadığı anlaşıldığından, taşınmazın civarını gösteren geniş pafta örneği getirtilerek, belirtilen yolun devamında genel yola bağlanacak şekilde geçit alternatiflerinin araştırılması; mümkün olmadığı takdirde başkaca alternatiflerin de araştırılmasından sonra işin esasına yönelik bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

06.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.