muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/621, Karar No: 2009/331, Tarih: 03.02.2009

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10431, Karar No: 2022/9439, Tarih: 21.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10431 E.  ,  2022/9439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 23. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "08/10/2014" yerine TCK’nın 191/5. fıkrası gereği ihlal sayılan ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayan eylem tarihi olan "01/02/2015" olarak yazılması,

2- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı ve erteleme kararının sanığın doğrudan mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre usulsüz yapıldığı anlaşılmakla; 10/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, bu kararın kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın TCK’nın 191/5. maddesi gereği ihlal sayılan 01/02/2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka birdava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1110, Karar No: 2020/3147, Tarih: 11.03.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/1110 E.  ,  2020/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliyesi Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının davacı-bir.davalı vekilince murafaa talepli olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Murafaa için belirlenen günde duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı taraftan gelen olmadı. Davalı-karşı davacı vekili avukat ... geldi. Hazır olan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra kararın açıklanması başka güne bırakıldı. Yapılan incelemede temyiz dilekçesinin süresinde verildiğinin anlaşılması üzerine, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, banka kredisiyle aldığı 15 adet ... cinsi büyükbaş hayvanı 24/08/2011 tarihli büyükbaş hayvanı ve ayrıca kendisine ait 11.000,00 TL değerinde 2 adet inek ile 2-3 aylık 4 adet 6.000,00 TL değerinde buzağıyı satış sözleşmesi ile davalıya satarak devrettiğini, sözleşme tarihinde davalının bütün hayvanları kendi adına aldığını, düzenlenen satış sözleşmesi gereği alıcı davalının adına olan kredi borcunu ödeyeceğini, yapılan her ödeme miktarı kadar büyükbaş hayvanların davalı adına nakil yapılacağını, hayvanların her tür destek ve sigorta bedellerinden faydalanacağının kararlaştırıldığını, ancak davalının sözleşmede yazılı edimleri yerine getirmediğini, bunun üzerine Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/35 D. İş sayılı dosyası ile davalının elinde bulunan hayvanlar üzerinde bilirkişi incelemesi yapıldığını, banka kredisi ile aldığı 15 adet büyükbaş hayvan haricinde mevcut sözleşmede de belirtilen kendisine ait davalıya satıp teslim ettiği 2 adet inek ile 2-3 aylık 4 adet buzağı bedelleri için davalı verdiği 17.000,00 TL tutarındaki senetleri de ödemediğinden hakkında icra takibine başlandığını ileri sürerek; davalının edimini yerine getirmediğinden aralarındaki satış sözleşmesinin feshine, hayvanların mülkiyetinin tarafına ait olduğunun tespitine ve doğan zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiş, birleşen davasında ise; taraflar arasında imzalanan 24/08/2011 tarihli Büyükbaş Hayvan Sözleşmesi'nin iptaline, sözleşme gereğince tarafından verilen toplam 98.000,00 TL bedelli bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespiti ile bonoların iptaline, bakım masrafı olarak harcamış olduğu 15.364,18 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, bono bedelleri toplamının %40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini itemiştir.

Yerel mahkemece, asıl dava yönünden; sözleşmenin feshi talebinin reddine, Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğünün 2012/2614 esas sayılı dosyasında bulunan 11.04.2012 tarihli haciz tutanığı ile davacıya teslim edilen 11 adet ineğin, 2 adet buzağının mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine, taraflar arasında akdedilen 24/08/2011 tarihli sözleşmede davalıya teslimi yapılan ancak, Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğünün 2012/2614 esas sayılı dosyasında teslim edilmeyen iki adet buzağının mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine, diğer inekler yönünden ineklerin ölümü nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dava yönünden; davacının sözleşmenin feshine yönelik talebinin kabulüne, taraflar arasında akdedilen 24/08/2011 tarihli sözleşmenin feshine, 30/11/2011 tarih 2.500,00 TL bedelli 30/12/2011 tarih 3.000,00TL bedelli, 30/01/2012 tarih 3.000,00 TL bedelli, 30/02/2012 tarih 3.000,00 TL bedelli, 30/03/2012 tarih 3.000,00TL bedelli, 30/04/2012 tarih 3.000,00 TL bedelli, 15/10/2013 tarih 14.500,00 TL bedelli, 15/10/2014 tarih 16.500,00TL bedelli, 15/10/2015 tarih 16.500,00 TL bedelli, 15/10/2016 tarih 16.500,00 TL bedelli, 15/10/2017 tarih 16.500,00 TL bedelli bonoların davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu bonalar kapsamında davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, 15.364,18 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, icra inkar tazminat talebinin reddine, karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı asıl davacı-birleşen davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi asıl davacı- birleşen davalının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde asıl davacı-birleşen davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

SONUÇ: Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6.226,30 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 2.540,00 TL duruşma avukatlık parasının davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya ödenmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 11/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4509, Karar No: 2007/4393, Tarih: 05.04.2007

**4. Hukuk Dairesi         2006/4509 E.  ,  2007/4393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Hakimliği

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27.4.2005 gününde verilen dilekçe ile afetzede ailelere dair isim listesindeki ad, soyad ve baba isminin tashihinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.12.2005 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı Bakanlık tarafından düzenlenen afetzede ailelere dair isim listesindeki baba adı, isim ve soyisminin düzeltilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem esastan incelenip kabul edilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, müteveffa babasının gerçek ismi, soy ismi ve baba adının “... oğlu/... ...” olduğu halde davalı idare tarafından ...’da 19/8/1966 tarihinde meydana gelen deprem afeti nedeniyle 7269 sayılı Yasa hükümlerine göre afetzede hak sahibi kabul edilen ailelere ait isim listesinde soyisimsiz “... ... oğlu ...” olarak yazıldığından bu yazım hatası nedeniyle kendisine tanınan hak ve alacaklardan yararlanamadığını iddia ederek isim listesindeki bu hatanın düzeltilmesini istemiştir.

7269 sayılı Afet (Umumi Hayata Müessir Afetler Nedeniyle Alınacak Tedbirlerle, Yapılacak Yardımlara Dair) Yasası gereğince; deprem sonrası ilgililere yapılacak yardımlara dair işlemler idari işlemlerdir. Bu bağlamda, afetzedeleri belirten isim listesi de bir idari işlemdir. İdari işlemlerden doğan uyuşmazlıkların çözüm yeri idare mahkemeleri olduğundan dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddi gerekirken işin esasının incelenerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; 5.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5034, Karar No: 2016/3241, Tarih: 07.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/5034 E.  ,  2016/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

HÜKÜM : Beraat

26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararının 11. Ceza Dairesinin görev kapsamını belirleyen kısımda yer alan “İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren on gün içinde işbölümü değişikliği nedeniyle 19. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunundan kaynaklanan işlerin ½ oranında 11. Ceza Dairesine devredilir” şeklindeki düzenleme uyarınca ancak vergi suçlarına ilişkin dosyaların devir edilebileceği, “icra suçlarının” devir kapsamında bulunmadığı ve anılan suça bakma görevinin Yüksek 19. Ceza Dairesine ait olduğunun anlaşılması karşısında; sehven Dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın, Yargıtay 19. Ceza Dairesine İADESİNE, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4865, Karar No: 2020/1719, Tarih: 19.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4865 E.  ,  2020/1719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü katılan ...Mühendislik isimli şirkette işçi olarak çalıştığı, söz konusu şirketin... İşletme Müdürlüğü bünyesindeki elektrik arıza yapım hizmetini üstlendiği, söz konusu hizmet kapsamında Kuşyakası köyünün girişinde bulunan elektrik direğindeki arızanın giderilmesi amacıyla katılanın olay günü bahsi geçen yere giderek elektrik direğine çıktığı, kopan elektrik kablosunu tamir etmek için kabloya tutunduğu esnada elektrik akımına kapılarak kati doktor raporana göre hayati tehlike geçirecek şekilde, sağ el 2. parmak MKP'den amputasyon, sağ ayak 4. ve 5. parmak arası nekrotik doku kaybı azalmaları ve vücudunda 2. derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27667, Karar No: 2014/32314, Tarih: 11.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/27667 E.  ,  2014/32314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/231478

Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından sanık S.. S..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 142/1-b ve 62/1. (iki kez) maddeleri gereğince 5 ay ve 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezalarının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair, Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2013 tarihli ve 2011/44 esas, 2013/829 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 13.06.2014 tarih ve 2014/11968/40823 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2014 tarih ve 2014/231478 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, sanığın adlı sicil kaydında yer alan Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 04/10/2007 tarihli ve 2007/363 esas, 2007/493 sayılı kararma konu fiili işlediği sırada onsekiz yaşından küçük bulunması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/5. maddesine göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanık S.. S.. hakkında Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 26.12.2013 tarihli ve 2011/44 esas ve 2013/829 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi gereğince BOZULMASINA, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılmasına, hükümdeki diğer hususların saklı tutulmasına, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/792, Karar No: 2021/11621, Tarih: 18.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/792 E.  ,  2021/11621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen cezai şart tahsili ve uyarı cezası işlemlerinin iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, SGK tarafından yapılan denetimde ... isimli şahsın yurt dışında olduğu dönemlerde adına düzenlenen reçetelerin çeşitli eczaneler tarafından karşılandığının tespit edildiğini, reçetelerin arkasında ... isminin bulunduğu yerde atılmış olan imzalara ilişkin yapılan kriminal incelemede ...’ün eli ürünü olduğunun tespit edildiğini, söz konusu olay nedeni ile hakkında Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 Yılı protokolünün 5.3.2 ve 5.3.5. maddeleri uyarınca cezai şart ve uyarı cezası uygulandığını, ancak protokole aykırı bir davranışı olmadığı için söz konusu işlemlerin iptalini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davaya konu yapılan reçetenin arkasına eczacı tarafından isim ve soy isim yazdırılarak imzalatıldığı ve sözleşmeye göre eczacının yükümlülüğünü yerine getirdiği, eczacının bunun dışında kimlik kontrolü gibi bir yükümlülüğünün bulunmadığı, kimlik kontrolünü hastanın reçeteyi yazdırdığı hastanenin yapması gerektiğinden davanın kabulüne Çorum Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi’nin 10930918 numara 23/03/2015 tarihli uyarı cezasının ve 250,00 TL cezanın iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Kurum mensubu ...’e ait dava konusu 1 adet reçete nedeniyle davacı eczacı ve çalışanları tarafından kimlik kontrolü yapılmadığı için, ilaçları almaya gelen kişi yerine, reçete sahibinin bizzat kendisi tarafından ilaçların alındığının reçete arkasına yazıldığı, oysaki reçetelerin yazıldığı tarihte ...’ün yurt dışında olduğunun, yurt dışı giriş çıkış kayıtları ile sabit olduğu, her ne kadar reçete arkasındaki imza; reçete sahibinin yakını tarafından atılmışsa da, reçetenin arkasında ilaçları alanın "..." kaydı oluşturulup, altının imzalanmış olması ve hastanın söz konusu reçetedeki ilaçları almadığı şeklindeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde; cezai işlemin dayanağı olan 1 adet reçete muhteviyatı ilaçların adı geçen sigortalıya teslim edilmediği, teslim edilen kişinin de kimlik tespiti yapılmadığı halde sigortalının kendisine teslim edilmiş gibi kayıt oluşturulduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, davacının 2012 protokolü 5.3.5 ve 3.2.2. maddelerine aykırı davranışı sabit olduğundan, davanın reddi yönünde karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 18/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2413, Karar No: 2017/5971, Tarih: 28.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2413 E.  ,  2017/5971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 01.06.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.