muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17676, Karar No: 2018/4600, Tarih: 08.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/17676 E.  ,  2018/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ...vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalı ...yönünden ise; maddi tazminatın kabulü, manevi tazminatın kısmen kabulü ile, 33.225,57 TL maddi, takdiren 12.000,00 TL manevi 06/11/2012 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davaya konu olayın kurumca iş kazası olarak kabul edilip edilmediğinin araştırılmadığı, davacının maluliyet oranının tespit edilmediği anlaşılmıştır. Bu kapsamda eksik incelemeyle karar verildiği ortadadır.

5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde İş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 18 nci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı; iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda iş kazası olduğu iddia olunan olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna 09/11/2012 tarihinde bildirildiği ancak Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gönderilecek tahkikat raporunun henüz dönmediği, mahkemece beklenmediği ve dolayısı ile kurum içi prosedürler izlenerek maluliyet tespiti yapılmadığı anlaşılmış olup, söz konusu hüküm, bu yönleri ile usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gönderilecek tahkikat raporunun akıbetini sormak ve beklemek, olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilmemesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “iş kazasının tespiti” davası açması için önel verilmesi, tespit davası, bu dava için bekletici sorun yapılarak çıkacak sonuca göre; olayın Kurumca iş kazası olduğunun kabul edilmesi halinde ise davacının, geçirdiği iş kazasına ilişkin tüm tıbbi evraklar temin edildikten sonra, SGK Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığına müracaatının sağlanması ve usulüne uygun şekilde sürekli iş göremezliğinin tespitine ilişkin rapor alınarak kesinleştirilmesi; itiraz halinde sırasıyla SGK Yüksek Sağlık Kurulu'ndan ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan rapor alınması; mevcut raporlar arasında çelişki oluşması halinde ise; raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmak suretiyle giderilmesinin ardından, çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davalı ... Ltd. Şti.’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11410, Karar No: 2021/13902, Tarih: 16.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11410 E.  ,  2021/13902 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında, Kayseri Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğinin 22/08/2019 tarihli ve MA 43622209 sayılı idarî yaptırım karar tutanağı ile uygulanan 1.002,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin KAYSERİ 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/11/2019 tarihli ve 2019/407 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06.02.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/02/2020 tarihli ve KYB. 2020/19481sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, UKOME kararının ihlalin gerçekleştiği tarihten sonra 12/09/2019 tarihinde çıkmış olduğu gerekçesiyle muteriz hakkında uygulanan idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine karar verilmiş ise de, idari para cezası karar tutanağına göre kabahatlinin araç kullanırken tespit edilen hızının 83 km/s olduğu, Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanlığı Ukome Kurulu’nun 19/09/2019 tarihli ve 2019/09-59 sayılı kararına göre hız ihlalinin gerçekleştiği ... Bulvar’ında hız sınırının otomobiller için 50 km/s’den 70 km/s’ye çıkarıldığının anlaşılması karşısında, karar tarihi itibariyle kabahate ilişkin lehe hüküm uygulanarak 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 51. maddesinde öngörülen;

“Sürücüler, aksine bir karar alınıp işaretlenmemişse yönetmelikte belirtilen hız sınırlarını aşmamak zorundadırlar.

Hız ölçen teknik cihaz veya çeşitli teknik usullerle yapılan tespit sonucu Yönetmelikte belirlenen hız sınırlarını;

a) Yüzdeondan yüzde otuza (otuz dâhil) kadar aşan sürücülere 235 Türk lirası,

…idari para cezası verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince hız sınırı aşım oranına göre 235,00 Türk lirası üzerindeki miktar yönünden itirazın kabulü gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

22/08/2019 tutanak tarihi itibarıyla düzenlenen idari para cezası miktarı doğru ise de; bilahare Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanlığı Ukome Kurulu'nun 19.09.2019 tarihinde yaptığı yeni düzenlemenin itiraz eden lehine bir netice doğurduğu gerekçesi ile 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi de gözönünde tutularak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanu yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmekle;

22/08/2019 tutanak tarihi itibarıyla düzenlenen idari para cezası miktarı doğru ise de; bilahare Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanlığı Ukome Kurulu'nun 19.09.2019 tarihinde yaptığı yeni düzenlemenin itiraz eden lehine bir netice doğurduğu gerekçesi ile 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi de gözönünde tutularak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanu yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmekle;

Kayseri 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarih ve 2019/407 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, Ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK'nun 309/4-d maddesi gereğince, itiraz edenin hız sınırı olan 83 km/s itibarıyla 2918 sayılı Yasanın 51. maddesinde öngörülen şekilde hesaplanan ("...hız sınırını yüzde ondan yüzde otuz dahil, otuza kadar aşan sürücülere) 235,00 TL idari para cezası itibarıyla itirazın reddine, bu miktar üzerindeki 767.00 TL yönelik itirazın ise kabulüyle, kaldırılmasına şeklinde düzeltilmesine, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 16.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19965, Karar No: 2015/19604, Tarih: 16.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/19965 E.  ,  2015/19604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava,14.11.2009 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya bağlanan gelirler nedeniyle oluşan Kurum zararının davalılardan5510 Sayılı Yasa gereğince rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1–Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2–14.11.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 21. Ve 12. maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21/1. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması

zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45–46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54–55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır. Ancak somut olayda kazalının sürekli işgöremezlik derecesi sebebiyle pasif dönem hesabına gerek olmadığı da gözetilerek hesap uzmanı bilirkişiden yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ile hesap esaslarına uygun gerçek zarar hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/692, Karar No: 2008/1829, Tarih: 21.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/692 E.  ,  2008/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... San. Ltd. Şti. ile davalılar 1- ... 2- ... 3- ... 4- ... davalı-k.davacı ... arasındaki davadan dolayı Antalya 7.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 29.12.2006 gün ve 2006/77- 2006/506 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-k.davalı şirket ve davalı ... ile davalı-k.davacı ... vekillerince tarafından istenilmekle eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Daire’mizin 29.11.2007 günlü geri çevirme kararının 3 ve 4.bentlerinde belirtilen ek sözleşmelerin davalı vekilince ibraz edilen asılları gönderilmiş ise de gönderilen ek sözleşmeler yetersiz görüldüğünden,

1- Antalya Altıncı Noterliği’nin 01.09.1995 gün veya (11.09.1995 gün) 30018 yevmiye nolu düzenleme ek sözleşme ve ekindeki kroki aslı ile,

2- Antalya Altıncı Noterliği’nin 18.06.1999 gün 15596 yevmiye nolu düzenleme ek sözleşme ve ekindeki kroki ve bağımsız bölüm şeması asıllarının ilgili noterlikten celp edilip eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın 2.kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15421, Karar No: 2010/7260, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15421 E.  ,  2010/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... serisi 115 ve 116 nolu bölümlerin atış ve tatbikat sahası olarak askeri amaçla kullanılmak üzere davalı Bakanlığa 49 yıllığına izin verildiğini, davalı tarafından 02.10.1997 tarihli taahhüt senedi imzalandığını, 02.08.2007 tarihli tatbikat sırasında yangın çıktığını, taahhüdün 6. maddesine göre, davalının ormanların korunması ve yangınlara karşı önlem almakla sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 220.286,18-TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı Bakanlığa atış ve tatbikat sahası olarak askeri amaçla kullanılmak üzere izin verilen orman alanında tatbikat sonucunda çıkan yangın nedeniyle davacının uğradığı zararın tahsili istemine ilişkindir. 3533 Sayılı Kanunun 1. maddesi "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlet'e veya belediyelere veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar 3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir" hükmünü içermektedir. Bir uyuşmazlığın 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her Iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Somut olayda davanın her iki tarafı da Genel Bütçeye tabi kamu kurumudur. 3533 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince hakem sıfatıyla bakılacak davalarda o yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi davaya bakmakla görevlidir. Bu durumda, mahkemece, o yerin en yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi olarak mecburi hakem sıfatıyla ve 3533 sayılı kanun hükümlerine göre tahkim usulüne göre davaya bakılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 2.981,40 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/301, Karar No: 2020/4387, Tarih: 18.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/301 E.  ,  2020/4387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen ... hakkında 22/05/2012 tarihli eylem hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak 2012/259 Esas, 2013/216 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun deneme süresinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı davanın yeniden ele alınarak, suça sürüklenen ... hakkında 2015/398 Esas, 2015/306 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 31/10/2017 tarih, 2016/1429 Esas, 2017/11681 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulduğu, bozma ilamı üzerine Kırklareli Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/660 Esas, 2019/402 Karar sayılı kararının yeniden temyizi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 10/03/2020 tarih, 2020/1693 Esas, 2020/3589 Karar sayılı ilamı ile onandığı, bu arada Kırıklareli 1. Ağır Ceza mahkemesinin ihbarı üzerine Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/152 Esas, 2015/258 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararını yeniden esasa kaydedip temyize konu hükmün verildiği ve suça sürüklenen ... müdafii tarafından hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla; incelemeye konu davanın aynı eylem nedeniyle açılan mükerrer dava niteliğinde olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA 18.03.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.