muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27557, Karar No: 2016/2626, Tarih: 22.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/27557 E.  ,  2016/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52/2, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait ... isimli işyerinde müdür olarak çalışan sanığın, işyerine gelen hediye kontörleri kendisine ve tanıdıklarına göndererek katılanı zarara uğrattığı şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “100 gün” ve “2000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“ ve “100 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8159, Karar No: 2010/6740, Tarih: 15.07.2010

İİK’nun 23/2. maddesi gereğince, hapis hakkı taşınır rehni deyimi kapsamındadır.

Yasada bahsi geçen hapis hakkı TMK’nun 950. maddesinde yer alan düzenlemedir ve bundan yararlanabilmek için;

a)Borçluya ait taşınır bir malın ya da kıymetli evrakın rızası ile üçüncü kişiye verilmesi,

b)Borcun muaccel olması,

c)Niteliği gereği üzerinde hapis hakkı kullanılmak istenen eşya ile alacak arasında bir bağlantı bulunması şartlarının hepsi bir arada olmalıdır.

Örneğin tamir için bırakılan eşyanın onarımının tamamlanmasından doğan masrafların ödenmemesi, vb. durumlarda borçlunun rızası ile teslim ettiği eşya ile ilgili doğan alacağın varlığından söz edilebilir. Bunun dışında eşya ile ilgisi bulunmayan alacaklar için, hatta satış bedelinin ödenmemesi halinde dahi hapis hakkı kullanılabileceğini öngören yasal bir düzenleme mevzuatımızda yer almamaktadır.

Bu nedenlerle somut olayda davaya konu 50 adet klima üzerinde, bu eşyalarla ilgisi olmayan icra takiplerine konu alacakların toplamı üzerinden hapis hakkı bulunduğunun kabulü ile üçüncü kişinin İİK’nun 23/2. maddesinden yararlandırılması doğru değildir.

Öte yandan, davacının sunduğu 20.9.2003 gün ... numaralı faturanın mahcuzlara uygunluğu yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmamış, 2003 yılına ilişkin düzenlenen irsaliyeler de bulunduğu halde klimaların alıcı sıfatı ile davalı borçluya teslim edilip edilmediği, mülkiyetin borçluya geçip geçmediği üzerinde de durulmamıştır.

Fatura tarihinden haciz tarihine kadar yaklaşık 2 yıl süre ile teslimatın yapılmamış olması da ticari teamüllere uygun değildir. BK’nun 182 ve TMK. 763/1.maddesi hükümlerine göre mülkiyetin borçluya geçip geçmediği irdelenmeden işin esasına girilerek eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ :Davalı (alacaklı) vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davanın süresinde açılmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar (alacaklı) ... ve (borçlu) ... Dayanıklı Tüketim Malları Ltd.Şti. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklı ve borçluya geri verilmesine 15.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4542, Karar No: 2015/7431, Tarih: 09.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/4542 E.  ,  2015/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde hem hapis, hem de adli para cezasının öngörüldüğü, anılan madde uyarınca hapis cezası alt sınırdan belirlenerek hüküm kurulduğu halde, para cezasıyla ilgili hüküm kurulurken aynı Kanun'un 52/1 maddesi uyarınca para cezasının alt sınırı beş gün adli para cezası olduğu gözetilmeden ve gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak 60 gün adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasına indirilmesine, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80,00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14349, Karar No: 2015/2460, Tarih: 24.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14349 E.  ,  2015/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2013 gün ve 2009/77-2013/102 sayılı kararı bozan Daire’nin 26/02/2014 gün ve 2013/10316-2014/3595 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, toptan meyve sebze ticareti yapan müvekkilinin 10 yıldır davalı banka ile çalıştığını, bankacılık işlemlerini ise yanında sigortalı olarak çalışan diğer davalı aracılığı ile takip ettiğini, müvekkilinin 2007 yılında kullanmış olduğu ticari kredinin teminatı olarak bir taşınmazında 120.000 TL bedelle davalı banka lehine ipotek tesis ettiğini, bu kredi borcunu ödediğini, 2009 yılında davalı bankadan aranılarak “kredi borcunu ödememesi halinde ipoteğin paraya çevrileceğinin” bildirilmesi üzerine banka kayıtlarında yapılan incelemede, davalı ...’ın müvekkilinin yazılı ve sözlü bir talimatı olmaksızın davalı bankadan kredi kullandığının tespit edildiğini, bankanın sorumluluğu kabul etmemesi üzerine müvekkilinin kredi borcunu kapatmak için ipotekli taşınmazını haricen satarak kredi borcunu ödemek zorunda kaldığını, davalı bankanın, müvekkiline ait hesaptan kredi çekerek müvekkilini borçlandıran davalı ...’tan işlemleri yaparken vekalet aramadığını, gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, bu nedenle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 100.000 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 24/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3694, Karar No: 2023/5073, Tarih: 25.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/3694 E.  ,  2023/5073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1442 E., 2022/516 K.

KARAR : Davacılar vekilinin davadan feragati nedeniyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın usulden reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Urla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/833 E., 2021/370 K.

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin davadan feragati nedeniyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar vekili; dava konusu 3809 ve 3810 parsel ... taşınmazların müvekkilleri ile birlikte davalılara ait olduğunu, taşınmazlar hakkında kayden görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davasının bulunduğunu, taşınmazlar üzerindeki 2 adet ev, artezyen, 3 adet servi, bir muşmula, bir kayısı, 9 nar, 8 badem, 3 dut, 1 limon, 5 incir, 2 iğde, 1 asma, 1 zeytin ve 2 ... ağacının müvekkillerine ait olduğunun davalılarca kabul edilmediğini belirterek söz konusu ev, artezyen ve ağaçların müvekkillerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacılar vekili istinaf aşamasında; davadan feragat etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili, muhdesatların kök murise ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "Açılan davanın davacılar ..., ..., ... ve ... yönünden aktif husumet yokluğu sebebiyle usulden reddine; geri kalan davacılar yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 3810 parsel nolu taşınmaz içinde bulunan 3 adet servi, 1 adet asma, 1 adet yeni dünya, 3 adet badem, 1 adet limon, 1 adet iğde, 1 adet kayısı, 9 adet nar, 3 adet incir, 1 adet tespih çınarı, 2 adet dut ağacı ile 3809 parsel nolu taşınmaz üzerinde bulunan 1 adet artezyenin davacıların murisi tarafından meydana getirildiğinin tespitine" karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece taşınmazların kök muris tarafından inşa edildiğine kanaat getirilmişse de, ağaçların ve artezyenin aidiyeti hususunda hatalı karar verildiğini, dosyada mevcut bilirkişi raporları arasında çelişkiler olduğunu, ek rapor alınması taleplerinin mahkemece değerlendirilmediğini belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilinin davadan feragati nedeniyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın feragat nedeniyle usulden reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili; istinaf başvuru sebepleri incelemeye alınmadan doğrudan feragat nedeniyle redde karar verildiğini, davanın esastan reddine karar verilmesi gerektiğini dile getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkin olup uyuşmazlık davanın feragat nedeniyle usulden reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile aynı kanunun 309 ve 310.maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2140, Karar No: 2017/4954, Tarih: 25.09.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/2140 E.  ,  2017/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya içeriğine göre Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine dair verilen karara itiraz üzerine Dairemizce itirazın ve adli yardım talebinin kabulüne karar verildiği ancak, sehven mahal mahkemesine gönderilerek, mahkemesince de dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.Şu durumda dosyanın sehven Dairemize gönderildiği anlaşılmakla temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16427, Karar No: 2011/4776, Tarih: 21.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/16427 E.  ,  2011/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.09.2010 tarih ve 2008/242-2010/443 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kullandığı kredi karşılığında sahip olduğu taşınmazda banka lehine ipotek tesis edildiğini, söz konusu binanın 17.08.1999 tarihindeki depremde yıkıldığını, davalı bankanın müvekkilinin bilgisi olmadan yıkılan bina için poliçe primleri tahsil ettiğini, teminat mektuplarının komisyonlarının yıllık minimum % 2 üzerinden kesilmesi gerekirken bilinmeyen oranda kesildiğini, virman yetkisini hukuka aykırı bir şekilde kullanarak müvekkilinin açık hesabından para tahsil ettiğini, müvekkilince borçlarına karşılık 30.742.848.970 TL ödendiğini, bankaya kalan borcunun 31.07.2002 tarihi itibariyle açık hesap limiti ve faizi olmak üzere 5.404,646.402 TL olduğunu, 31.07.2002 tarihi itibariyle açık kredi hesabı bakiyesi (5.404.646.402) TL’nin mahsubundan sonra 14.489.434.108 TL fazla tahsil edildiğini ileri sürerek, anılan meblağın 31.07.2002 tarihinden itibaren faiziyle tahsilini ve % 100 inkar tazminatı tahsilini talep ve dava etmiş, ıslahla teminat mektuplarından dolayı 3.174.466.145 TL, senet karşılığı avans krediden 1.186.174.997 TL, açık kredi hesabından 19.853.049.291 TL olmak üzere 24.896690.433 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kredi sözleşmesinin 10 maddesi uyarınca sigortalanan ipotekli taşınmazın 17.08.1999 depreminde yıkıldığı, sigorta ilişkisinde davacının sigortalı, davalı bankanın dain mürtehin sıfatıyla sigorta ettiren olduğu, sigorta ilişkisinden doğan prim borcunun davalı bankaya değil, sigorta şirketine ödendiği, poliçe primlerinin davacının açık hesabından tahsil edildiği ihtilafsız olup sigorta primleri davacının hesabından belirli tarihlerde kesilmiş olduğundan davacının söz konusu kredi ile ilgili bir sigorta poliçesi olduğunu bilmemesinin mümkün olmadığı, deprem riski gerçekleştiğinde davacının durumu derhal banka ve sigorta şirketine bildirmesi gerektiği veya taşınmazın depremden sonraki durumunu tespit ettirmesi gerektiği, davacının binanın depremden sonraki durumunu ihbar etmeyerek sözleşme gereğince poliçe düzenlenmesine sebebiyet verdiği, poliçe bedellerini de hesaptan kesilmek suretiyle itirazsız ödediği, ödenen primler davalı banka tarafından sigorta şirketine ödendiğinden davalı bankanın sebepsiz zenginleştiğinden bahsedilemeyeceği, davacının ihbar yükümlülüğüne uymaması nedeniyle binanın sigortalanmasına devam edildiği, binanın tamamen hasar görmesi nedeniyle hasardan sonraki poliçelerin olmayan bir riziko için düzenlendiği anlaşılmış ise de bu durumda davalı bankanın herhangi bir kusurunun olmadığı, davalı bankanın sigorta şirketinin sebepsiz zenginleşmesine sebebiyet verdiğinin de kabulünün mümkün olmadığı, teminat mektuplarından alınan komisyon oranları yönünden ise TMSF 'nin cevabi yazısına eklediği listeye göre ihale mektupları kesin teminat mektupları sınıfına girmekte olup 08.04.2002 tarihi itibariyle komisyon oranı % 3 ise de ilk teminat mektubu banka tarafından davacıya 02.09.1998 tarihinde verilmiş olup bu teminat mektubu ile 2000 yılına kadar verilmiş olan tüm teminat mektuplarında % 5 komisyon uygulandığı, davacının bu komisyon oranlarını itirazsız ödediği, daha sonra bu oranın artırılmadığı aksine banka tarafından % 4'e düşürüldüğü, tarafların komisyon oranı üzerinde zımni bir anlaşmalarının varlığını kabul etmek gerektiği, davalı banka alanında tekel olarak hareket eden bir banka olmayıp o tarihte faaliyet gösteren 20’ye yakın özel ve kamu bankası bulunmakta olup, davalının komisyon oranı yüksek ise daha uygun komisyon alan başka bir bankadan da teminat mektubu alabileceği, davacının teminat mektupları için bankanın belirlediği komisyonu itirazsız ödeyip aralarında komisyon oranı konusunda zımni bir anlaşma oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1775, Karar No: 2012/1844, Tarih: 12.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/1775 E.  ,  2012/1844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı... İş 2. Kısım Konut Yapı Kooperatifi’ndeki hissesini, ekonomik sıkıntıları nedeniyle davalıya 01.07.2008 tarihinde devrettiğini, davalının İran vatandaşı olduğunu, Türkiye’de mülk elde edemeyecek olması nedeniyle hisse devir sözleşmesinin kurulduğu andan itibaren geçersiz olduğunu, davalının sözleşme tarihinden sonra Türk vatandaşlığına geçmesinin geçmişe etkili olamayacağını ileri sürerek, hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, hisse devir sözleşmesi tarihi itibariyle davalının İran vatandaşı olduğu, bu nedenle de Türkiye’de mülk edinme imkanının olmadığı, davalının daha sonra Türk vatandaşı olmasının ise sonuca etkili olmayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacının dava dışı ... İş 2. Kısım Konut Yapı Kooperatifi’ndeki hissesinin davalıya devrine ilişkin sözleşmenin geçersizliğinin tespiti istemine ilişkindir.

1086 sayılı HUMK’nun 45/3. maddesi, “davaların aynı sebepten doğması veya biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek bulunması halinde bağlantı var sayılır” hükmünü, 6100 sayılı HMK’nun 166 (1) maddesi, “…hukuk mahkemelerinde açılmış davalar, aralarında bağlantı bulunması durumunda, davanın her aşamasında veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir…” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davaya konu hisseyi devreden davacı ... tarafından davalı ... aleyhine hisse devrinin geçersizliğinin tespiti istemiyle iş bu davanın açıldığı, davalı ...’nin dava dışı .... İş 2. Kısım Konut Yapı Kooperatifi aleyhine ortaklığının tespiti ve tescili istemiyle dava açtığı, davalı ...’nin açtığı davanın ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/1142 E. Sayısına kayıtlı olup halen derdest olduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda anılan yasa maddeleri de nazara alınarak, davalar arasında bağlantı olduğu, bu davada verilecek kararın ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/1142 E. Sayısına kayıtlı davayı etkileyeceği nazara alınarak, davaların ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilmesi, sonrasında işin esasına girilerek davalar hakkında ayrı ayrı karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2)Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2)Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.