muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3150, Karar No: 2024/21287, Tarih: 25.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/3150 E.  ,  2024/21287 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 28.09.2023

SAYISI : 2022/758 E., 2023/258 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyizin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 28.09.2023 tarihli ek kararda, yasa yoluna başvuru süresinin belirtilmemesi nedeniyle tefhimin T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı, kararın sanığa 04.10.2023 tarihinde tebliğ edildiği ve kararı 13.10.2023 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle ek karar temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 28.09.2023 tarihli ve 2022/758 Esas, 2023/258 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/164, Karar No: 2013/626, Tarih: 07.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/164 E.  ,  2013/626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekilinin talebi ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ........2006 gün 2006/192 Esas 2006/367 Karar sayılı ilamının kendisi için uygulanmasına ilişkindir.

Mahkemece, duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda şikayetçinin şikayetini yasal süre içinde yapmadığı gerekçesiyle, şikayetin İİK'nın .... maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava, 05.04.2011 tarihli sıra cetveline itiraz mahiyetinde görülerek süresinde açılmadığı gerekçesiyle, reddedilmiş ise de, davacının iflas masasına ....03.2011 tarihinde yaptığı itiraz üzerine iflas masasınca alacağın ....04.2011 tarihinde İİK'nın 236. maddesi uyarınca kabulüne karar verilmiş olması hususu gözönünde bulundurularak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde süre yönünden reddi doğru değildir.

Ayrıca, ... mahkemesi şikayet yoluyla önüne gelen uyuşmazlıklarda duruşma açıp açmamak konusunda İİK'nın .... maddesi uyarınca takdir hakkına sahipse de Anayasa'nın 141 ve 90. maddeleri ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin .... maddesi uyarınca savunma hakkının kısıtlanmaması bakımından mahkemece takdir hakkının duruşma açarak yargılama yapmak yönünde kullanılması uygun olacaktır. Bu durumda, mahkemece, duruşma açılarak, karşı tarafa şikayet dilekçesi tebliğ edilip, iddia, savunma ve toplanan delillere göre değerlendirme yapılıp uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, evrak üzerinden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3045, Karar No: 2008/9943, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3045 E.  ,  2008/9943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin işletmekte olduğu otelde, davalı şirket elemanlarının 21.05.2003 tarihinde düzenledikleri tutanağa istinaden 22.238.644.757.-TL. bedelli kaçak enerji kullanım faturası düzenlendiğini, oysa kaçak kullanımın söz konusu olmadığını belirterek tutanağın iptaline, faturadan dolayı borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının mevcut elektrik enerjisi sözleşmesine istinaden müvekkilinden elektrik enerjisi satın aldığını, düzenlenen tutanağın ve tahakkuk ettirilen faturanın yönetmelik ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu, davacının kaçak elektrik kullandığını, müvekkili şirkete 12.....2003 tarihinde Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’nca el konulduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’nın “davalı şirketin ticari faaliyetlerine dava tarihi olan 13.....2003 tarihinden önce 11.....2003 tarihinde imtiyaz sözleşmesinin feshiyle el konulduğu ve faaliyetlerinin kamuya dönüştüğüne” ilişkin cevabi yazısı, ... ... Elektrik Dağıtım Müessesesi’nin 14.07.2003 tarihli iptali istenilen tutanak ve faturanın geçerli olduğuna ilişkin yazısına göre, dava tarihi itibariyle davalının bu davada pasif husumet ehliyeti olmadığı, daha önce davalı şirket tarafından yerine getirilen elektrik dağıtım hizmet ve faaliyetlerinin dava tarihi itibariyle ... ... Elektrik Dağıtım Müessesesi tarafından yerine getirildiği gerekçesiyle davalı şirket hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’ndan dosyaya gelen 30 Mart 2004 tarihli cevabi yazıda, davalı şirketin imtiyaz sözleşmesinin 11.....2003 tarihinde fesh edilip, davalı şirketin elektrik üretimi, iletimi, dağıtımı ve ticari faaliyetlerine el konulduğu, ancak ticari şirket statüsünde kurulmuş olan şirketin, ticari hükmi şahsiyetini ortadan kaldırıcı bir durumun söz konusu olmadığının bildirildiği görülmüştür.

Öte yandan, davacının davalı şirkete hitaben yazdığı 05.....2003 tarihli itiraz dilekçesine ... ... Elektrik Dağıtım A.Ş.Genel Müdürlüğü ... Elektrik Dağıtım Müessesesi’nin 14.07.2003 tarihinde işin esasıyla ilgili cevap verdiği görülmüştür.

Öte yandan, davacının davalı şirkete hitaben yazdığı 05.....2003 tarihli itiraz dilekçesine ... ... Elektrik Dağıtım A.Ş.Genel Müdürlüğü ... Elektrik Dağıtım Müessesesi’nin 14.07.2003 tarihinde işin esasıyla ilgili cevap verdiği görülmüştür.

Bu durum karşısında mahkemenin her iki cevabi yazıyı birlikte değerlendirerek, gerektiğinde davalı şirketin faaliyetlerine el koyma ile ilgili bilgi ve belgeler de celp edilerek ... Genel Müdürlüğü ... Elektrik Dağıtım Müessesesi’nin davalının halefi durumuna gelip gelmediği, ... Elektrik T.A.Ş.nin hizmetten kaynaklanan borç ve alacaklarının adı geçen kuruma geçip geçmediği de birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12122, Karar No: 2012/26747, Tarih: 24.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/12122 E.  ,  2012/26747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2009/698-2011/47

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Kurum yetkili merciinin 07.07.2011 tarihli Oluru gözetilerek, temyizden vazgeçmesi nedeniyle davalı Kurum avukatının temyiz dilekçesinin reddine;

2-)Davacının avukatının temyiz itirazlarına gelince;

Davalı Kurumun, davacıya ait matbaa, tipo ofset ve baskı işyerinden 1997/4. aydan itibaren çalışan tüm sigortalıları 506 sayılı Kanunun EK 5. maddesi kapsamına aldığı anlaşılmaktadır.

Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinde öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yaklaşımla basım işinin nitelikleri yönünden gerekli inceleme yapılarak sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt Bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin çalışma koşulları kapsamında ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Hükme dayanak alınan bilirkişi raporu, davaya konu 1997 yılı 4. ayından itibaren tüm dönemlere ilişkin yukarıda sayılan iki koşulun varlığını ortaya koyabilmek açısından, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları; bölümleri ve bu bölümlerin taşıdıkları özellikler, hangi bölümlerdeki çalışmalarda anılan kanunda sayılan fiziksel dış etkenlere maruz kalındığı ve buna bağlı olarak itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işlerden olup olmadığı yönlerini, işyeri üretim planına dayalı şekilde ayrı ayrı inceleyip özellikle bireyselleştirme işlemini içermemektedir.

Mahkemece yapılacak iş, maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar alanında uzman tıp doktoru, iş güvenliği uzmanı olan ve matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve sosyal güvenlik mevzuatına hakim hukukçudan oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılmak suretiyle; davacıya ait olan dava konusu işyerinde 1997 yılı 4. ayından itibaren bütün dava konusu dönemde itibari hizmet süresinden yararlanması gerekenlerin isimlerini ve yukarıda yapılan açıklamalara uygun değerlendirme ve irdelemeler içeren rapor düzenletilmek suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1601, Karar No: 2013/2445, Tarih: 15.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1601 E.  ,  2013/2445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkil bankanın alacaklı olduğu... İcra Müdürlüğü'nün 1999/18720 sayılı takip dosyasında borçluya ait M/V ... gemisinin satış bedelinin paylaşımına esas 23.09.2011 tarihli sıra cetvelinde satış bedelinden 3.000.000,00 TL'nin ilk sırada müvekkili bankanın ipotek alacağına, kalan miktarın davalıya ayrıldığını, davalı alacağının gemi alacağı olmadığını ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı alacaklıya ayrılan payın müvekkilinin alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2001/21898 sayılı dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın yedi günlük hak düşürücü sürede açılmadığını, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, müvekkil alacağının gemi alacağı olduğu ve kanundan doğan rehin hakkının bulunduğunu, muvazaa iddiasının da doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın esasının deniz ticareti hukukunu ilgilendirdiği ve TTK'nun 5/2. maddesine göre uyuşmazlığın çözümünün deniz ticaret mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle, davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalıdan alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1229, Karar No: 2012/9228, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1229 E.  ,  2012/9228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/08/1997-31/12/2005 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava; davacının davalıya ait çocuk yuvası işyerinde 01.08.1997 – 31.12.2005 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 01.01.2003 – 31.12.2003 tarihleri arasında davacının davalı işyerinde çalıştığının kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı işyerince düzenlenmiş işe giriş bildirgesi ve davacının davalı işyerinden Kuruma bildirilmiş çalışmasının bulunmadığı, davalı işyerinin 15.09.1997 tarihinde Yasa kapsamına alındığı, dönem bordrolarının dosya içerisinde mevcut olduğu, ücret bordrolarının bulunmadığı, dosya içerisinde mevcut ve davacı tarafından delil olarak sunulan 03.06.2005 tarihli ilgili makama hitaben yazılmış olan belgede davacının davalı yanında çalıştığı ve 600,000 TL maaş aldığı bilgilerinin yer aldığı, davacının davalıya ait çocuk yuvasında çektirmiş olduğu fotoğraflar bulunduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık davalı işyerinde geçen çalışmaların hizmet akdi olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğine ilişkindir.

Sigortalılığın oluşması yönünden ilk koşul, taraflar arasında hizmet akdinin varlığına ilişkindir. Hizmet akdi Borçlar Kanunu'nun 313. maddesinde belirlendiği üzere iş sahibi ile işçi arasında yapılan belli veya belli olmayan bir süre için görülen iş karşılığı ücret ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Bu sözleşmede ana unsur iş ve ücrettir. 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdini sadece bu unsurlara bağlı olarak kabul etmek mümkün değildir. Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ana koşulları olmak üzere 506 sayılı Yasa'nın öngördüğü hizmet sözleşmesi bir veya birden fazla işveren ile çalıştırılan arasında oluşturulan, süreli veya süresiz belli bir zaman dilimi içersinde, işveren emir ve gözetimi altında, iş görmeyi hüküm altına alan hukuksal ilişkidir. Sigortalılığın oluşumu yönünden ilk unsur iş görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir.

Önemli olan düzenli bir çalışma ilişkisinin varlığıdır. Düzenli çalışma ilişkisinin varlığı iş akdinin zaman unsurunu ortaya koyar. Çalışanın, hizmetini belli zaman dilimi içerisinde, işveren emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirilmesi, hizmet akdinin ikinci unsuru olan bağımlılık unsurunu oluşturur. Hizmetin fiilen verilmesi her durumda, zorunlu değildir. İşverenin emir ve gözetim altında hazır beklemek durumunda dahi bağımlılık unsuru gerçekleşmiş sayılır. Öte yandan, işverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren emir ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Belirtilen bu iki ana unsurun birlikte gerçekleşmesi durumunda 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdinin dolayısıyla sigortalılığın ilk koşulunun oluştuğu sonucuna varılır.

Sigortalılığın ikinci koşulu, 506 sayılı Yasa'nın 5. ve 8. maddelerinde öngörülen işin görüldüğü bir işyerinin bulunmasıdır. Bir işyerinin varlığının saptanamaması durumunda sigortalılığın gerçekleştiğinden söz edilemez.

Üçüncü koşul, eylemli çalışmanın varlığıdır. Yasal sigortalılıktan söz edebilmek için sigortalının işveren emir ve direktifleri altında, bir fiil, gösterilen işi yapması zorunludur. Çalışmanın, kimi durumlarda, görülen işin, nitelik ve kapsamına göre devamlı sürmesi mümkün olmayabilir. Sigortalının, işveren emir ve nezareti altında verilecek işi yapmaya hazır bir şekilde beklemesi dahi bu koşulun gerçekleşmesi için yeterlidir.

Somut olayda ise; davacı ve davalı tanıkları davacının davalı işyerinde çalışmadığını, işyerinin yöneticilerinden olan Serpil Yavaş'ın çocuğuna baktığını beyan etmişlerdir. Tanık olarak dinlenilen Serpil Yavaş'ın; davacının kendisinin çocuğuna baktığını, davacının çocuğa önceleri evde bakarken daha sonra çocuk davacıya alıştığı için çocuk yuvası olan işyerinde de çocuğa bakmaya devam ettiğini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarından sadece Pınar Kaya davacının davalı işyerinde çalıştığını beyan etmişse de davalı işyerinde öğretmen olarak çalışan bu tanığın öğretmenlik yapmak için gerekli belgeleri olmadığı için işyerinden sorunlu olarak ayrıldığı anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Parça başına ücret, götürü ücret, part-time çalışma karşılığı yapılan ödeme biçimleri sigortalılık koşullarını etkilemez.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Parça başına ücret, götürü ücret, part-time çalışma karşılığı yapılan ödeme biçimleri sigortalılık koşullarını etkilemez.

Somut olayda; her ne kadar davacı işyerindeki çalışmasına delil olarak 03.06.2005 tarihli ilgilisine hitaben yazılmış ve davacının davalı işyerinde 600,00 TL maaş ile çalıştığını bildiren belgeyi sunmuşsa da tanık Serpil Yavaş; bu belgenin davacının ricası üzerine verildiğini, davacının kredi çekmek istediğini, ancak herhangi bir yerde çalışmadığı için kredi verilmediğinden davacıya bu belgeyi verdiklerini beyan etmiştir. Gerçekten dosya içerisindeki belgelerden; davacının eşinin 10.06.2005 tarihinde kredi kullanarak araç aldığı ve davacının müşterek borçlu olduğu anlaşılmaktadır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; mahkemece, hizmet akdinin unsurlarının somut olayda mevcut bulunmadığı göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'a iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14302, Karar No: 2012/23158, Tarih: 04.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14302 E.  ,  2012/23158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında müdahil belediyeye ait arsaya ev yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddiasıyla kamu dava açılmış olması karşısında, dava konusu inşaatın belediye sınırları içerisinde olup olmadığının ve yapım tarihinin belirlenmesi; “dere yatağında olması nedeniyle köyün yerinin değiştirildiği, köy muhtarlığının bütün köylüye yeni ev yapmaları için yer gösterdiği, kendisinin de ev yaptığı yeri muhtardan satın alarak inşaata başladığı, daha sonra köyün mahalle olarak Sincan ilçesine bağlandığı” şeklindeki sanık savunması karşısında, sözü edilen dönemin köy muhtarı ve ihtiyar heyeti üyelerinin tanık sıfatıyla dinlenmesi ve köy karar defteri getirtilip köylüye ev yapmak üzere yer verildiğine ilişkin alınmış bir karar olup olmadığını saptanması ve bu hususlar yerine getirildikten sonra sanığın TCK.nun 184. maddesi kapsamında hukuki durumunun ve suç kastının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9200, Karar No: 2024/9831, Tarih: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/9200 E.  ,  2024/9831 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/995 Esas, 2024/1212 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Silvan Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.06.2015 Tarihli ve 2015/127 Esas, 2015/231 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 11.03.2024 tarihli ek kararıyla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 04.04.2024 tarihli dilekçesinde, kısıtlının yerleşim yeri adresinin değiştirilmesi için izin ve yetki kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 17.04.2024 tarihli ek kararıyla, kısıtlının bakımıyla ilgilendiği belirtilen vasinin Çamçeşme Mahallesi Girgin Sokak No:21 İç Kapı No:2 Pendik/İstanbul adresinde ikamet ettiği ve kısıtlının da adresinin belirtilen adrese taşınmak istendiği, kısıtlının adres değişikliğinin menfaatine olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri adresininin değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.06.2024 Tarihli ve 2024/995 Esas, 2024/1212 Karar Sayılı Kararı

Dosya kapsamında usulüne uygun olarak atanmış bir vasinin bulunmadığı gibi usulüne uygun olarak verilmiş bir adres değişikliğine izin ve yetkisizlik kararının da yer almadığı, halen vesayet mahkemesinin Silvan Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme