muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5077, Karar No: 2019/2936, Tarih: 25.04.2019

Şu hale göre; anılan örgüt yönünden, örgütün lideri Fetullah Gülen ile beşinci, altıncı ve yedinci katmanlarda yer alanların, bu cümleden olarak kıta imamı, ülke imamı, “Türkiye imamı” ve “bölge imamlarının”, her halükarda örgütün üst düzey yöneticisi olduklarında kuşku yoktur. Ancak örgütü bir arada tutan ve alt katmanlardakilerin teftiş ve kontrolünü yapan dördüncü katman örgüt mensupları ile ilgili olarak, il ve ilçe sorumluları/imamları ile kamu kurumları imamlarının yönetici olup olmadıkları, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, somut olayın özellikleri, bu kişilerin örgütün hiyerarşik yapısı içerisindeki konum ve görevleri, sorumluluk sahalarında sevk ve idare ettiği örgütsel faaliyetlerin örgütün amaç ve etkinliği bakımından önem ve yoğunluğu ile kontrol ettikleri kamu personelinin devletin güvenliği bakımından ifade ettiği stratejik değer de gözetilerek belirlenmelidir. Örgüt yöneticisinin mutlaka illegal faaliyetleri yönetmesi gerekmez. Örgütün amacına ve varlığının devamına katkı sunan sözde legal faaliyetleri sevk ve idare etmek de bu kapsamda değerlendirilmelidir.

Örgütün anlatılan yapılanması çerçevesinde, “örgüt mensupları ve örgütsel faaliyetler bakımından yoğunluk içermeyen ilçe imamları”, “semt imamları”, “mahalle imamları”, “ev imamları (abileri)”, “talebe imamları”, “serrehberler”, “belletmenler” gibi ilk üç katman mensuplarının ise örgüt yöneticisi olarak kabul edilmesi mümkün görülmemektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 2014-2015 yıllarında ... il imamı olan sanığın, örgütün hiyerarşik yapısı içerisindeki konum ve

görevleri, sorumluluk sahalarında sevk ve idare ettiği örgütsel faaliyetlerin süre, önem ve yoğunluğu da gözetildiğinde örgüt yöneticisi olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakla;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin Kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... Ağır Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin bilgi için... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13796, Karar No: 2007/9453, Tarih: 05.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13796 E.  ,  2007/9453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden ... ile vekili Avukat ... geldi.Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi.Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*Türk Medeni Kanununun 166/3 madde koşullarının da gerçekleşmediğinin anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.06.200

SONUÇ: BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4854, Karar No: 2008/5958, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4854 E.  ,  2008/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili, işçi olan müvekkilinin alacağının imtiyazlı olduğunu belirterek sıra cetvelinin birinci sırasına kaydı gerekirken dördüncü sıraya kaydedildiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, alacağın, iflâsın açılmasından önceki bir yıldan daha önce doğduğu belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikâyet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 206’ncı maddesinin 4’üncü fıkrasının A bendi uyarınca “İşçilerin, ... ilişkisine dayanan ve iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş ihbar ve kıdem tazminatları dahil alacakları ile iflas nedeniyle ... ilişkisinin sona ermesi üzerine hak etmiş oldukları ihbar ve kıdem tazminatları” sıra cetvelinin 1’nci sırasına kaydedilir. Aynı maddenin son fıkrasının 3’üncü bendinde de bir ve ikinci sıradaki müddetlerin hesaplanmasında, alacak hakkında açılmış olan davanın devam ettiği sürenin dikkate alınmayacağı belirtilmiştir.

“Davanın devam ettiği süre” kavramı, davanın açıldığı tarihten sonuçlandığı tarihe kadar olan zaman kesitini ifade eder. Türk Medenî Usul Hukukunda davanın hangi tarihte açıldığına ilişkin hukukî düzenleme, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 178’nci maddesinde yer almaktadır. Bu hükme göre, dava, dava dilekçesinin mahkeme esas defterine kaydedildiği tarihte açılmış sayılır. Bilgisayar sistemine geçen hukuk ve ticaret mahkemelerinde; dava dilekçesinin Tevzi Bürosu bilgisayarına kayıt tarihi, davanın açıldığı tarihtir (Hukuk ve Ticaret Mahkemesi Yazı İşleri Yönetmeliği, m. 18/A,II). Davanın açıldığı tarihin belirlenmesinde somut olayın özelliğine göre ayrıca 6.2.1984 tarih ve 7/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının da dikkate alınması gerekir.

“Davanın devam ettiği süre” kavramında önemli bir husus da davanın sona erme tarihidir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu bağlamında, bir dava, ilke olarak, dava dilekçesi ile açılır ve mahkemece hakkında verilmiş olan kararın şeklî anlamda kesinleşmesi ile birlikte son bulur; bu zaman kesiti içerisinde hukuken derdest sayılır ( ..., S.: Medenî Usul Hukukunda Derdestlik İtirazı, ... 2007, s.55.). Mahkeme kararının şeklî anlamda kesinliğinden, o karara karşı artık olağan kanun yollarına başvurulamayacağı (temyiz, karar düzeltme) anlaşılır. Örneğin temyizi kabil olan kararlar kanun yoluna başvurma süresinin geçmesi ile şekli anlamda kesinleşir.

Somut olayda şikâyet edenin ... akdi 8.4.2004 tarihinde feshedilmiş olup, alacağı ile ilgili dava da 4.6.2004 tarihinde ... mahkemesinde açılmıştır. ... mahkemesi 29.5.2007 tarihinde kararını vermiştir. Bu durumda mahkemece yapılacak ...; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde şikâyet edenin alacak davasını açtığı ve bu dava sonucunda verilen kararın şekli anlamda kesinleştiği tarihleri belirleyerek, bu davanın devam ettiği sürenin mahsup edilmesi suretiyle, şikâyete konu alacağın 20.4.2006 tarihli iflâsın açılmasından önceki bir yıl içerisinde doğup doğmadığının tespitinden ibarettir. İcra ve İflâs Kanunu'nun 206’ncı maddesinin son fıkrasının 3’üncü bendi uyarınca, şikâyet edenin alacak davasının devam ettiği sürenin dikkate alınmaması suretiyle, yapılan yanlış hesaplama sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2116, Karar No: 2007/2080, Tarih: 03.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2116 E.  ,  2007/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, ihale ve sözleşme dışı yapıldığı iddia olunan imalât bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı Bakanlık, işin ihalesinin ve yer tesliminin yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan işle ilgili olarak ihale açılmadığı ve ihalesi yapılmayan bir işin de yer tesliminin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Dosyadaki belgelere göre, davacının, ... Kalesi içerisinde daha önce ihaleyle yükümlendiği peyzaj işlerini yaptığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar kamuya ait her türlü imalât ihale sonucu sözleşmeye bağlanarak yapılır ise de; ihalesi ve sözleşmesi bulunmayan, ancak davalı idarenin yararlanabileceği faydalı bir imalât yapılmış ise, bu işin bedeli, BK’nın 410 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekâletsiz iş görme hükümlerine göre, yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayici üzerinden hesaplanıp ödenir.

Somut olayda, az yukarıda açıklandığı şekilde bir araştırma ve inceleme yapılmadan hüküm kurulmuştur.

O halde mahkemece, önceki ihale konusu işlerle ilgili tüm ihale dökümanı celbedilmeli, uzman bilirkişi yardımıyla mahallinde keşif icra edilmeli, önceden ihale konusu işlerin dışında yapılmış başka bir imalât var ise, bu imalâtın bedeli, yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayicine göre saptanarak hüküm altına alınmalı, aksi takdirde sübut bulunmayan davanın reddine karar verilmelidir.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün, yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 03.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6077, Karar No: 2010/7729, Tarih: 06.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/6077 E.  ,  2010/7729 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/261069

MAHKEMESİ :ANTALYA Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :10.06.2008 -374/262

SUÇ :Kangütme saikiyle taammüden öldürmek ve izinsiz silah taşıma, işbu suça sanıkları azmettirmek, suçluyu kayırmak

Ö.. C..'u kangütme saikiyle taammüden öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar A.. Ç.. ile E.. A.., işbu suça sanıkları azmettirmekten sanıklar S.. A.., R.. A.., suçluyu kayırmaktan sanıklar M.. O.., M.. A.., C.. A.., F.. A.., Ş.. A.. ile K.. A..'nın yapılan yargılanmaları sonunda: sanıklar Askeri, Engin, Mensure, Saniye, Recep, Celil, Şirin, Kemal ve Mehmet'in hükümlülüklerine, sanık Faike'nin beraatine ilişkin (ANTALYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.06.2008 gün ve 374/262 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık Faike dışındaki sanıklar müdafii taraflarından istenilmiş, sanıklar Engin, Saniye, Recep ile Askeri duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşma isteyenler sanıklar hakkında duruşmalı, diğer sanıklar ile C.Savcısının temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)09.10.2007 tarihli tensip zaptının 1. sayfasında (21342) sicil nolu Mahkeme Başkanının imzası eksik olmakla birlikte, esaslı işlemleri içermediğinden, bu durum bozma nedeni kabul edilmemiştir.

b)TCK.nun 37. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında suça iştirak şeklinin faillik olarak düzenlenmiş olması karşısında, CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmesini gerektirir şekilde suçun hukuki niteliği değişmediğinden, tebliğnamedeki bu hususa yönelen (2) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-a)Sanıklar Saniye ve R.. A..’nın sanıklar E.. A.. ve A.. Ç..’i maktül Özcan’ın öldürülmesi için azmettirdikleri kabul edilerek hüküm kurulması ve gerekçede de azmettiren olarak suça katıldıklarının belirtilmesi karşısında, uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 38. maddesi yollamasıyla 82/1-a-j olarak gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı nitelikli öldürme suçunun failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar A.. Ç.., M.. O.., E.. A.., M.. A.., S.. A.., R.. A.., Ş.. A.., Kemal Atlı ve C.. A..’nın ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, aynı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine,

c)Yargılama giderinin mahkum olan sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin kararda açıkça gösterilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 324, 326. maddelerine,

c)Yargılama giderinin mahkum olan sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin kararda açıkça gösterilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 324, 326. maddelerine,

d)Sanık S.. A..’nın savunmasının alındığı 05.11.2007 tarihli celsede tercüman bilirkişi olarak görev yapan M..M.. A.., hükmün tefhim olunduğu 10.06.2008 tarihli oturumda da bilirkişi olarak görev yapmış ise de, kendisine yemin verilmemesi ya da eski yemininin hatırlatılmaması suretiyle CMK.nun 64/6. maddesine,

e)Sanıklar C.. A.., M.. O.., K.. A.., Ş.. A.. ve M.. A.. hakkında nitelikli öldürme suçundan 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi yollamasıyla 82/1-a-j-son maddeleri ile Dava açıldığı ve Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünde de aynı maddeler uyarınca cezalandırılmaları talep edildiği halde, sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan suçluyu kayırma suçundan 5237 sayılı TCK.nun 283/1 maddesi ile mahkumiyetlerine karar verilmesi suretiyle CMK.nun 226. maddesine,

Aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar E.. A.., A.. Ç.., R.. A.., S.. A.. müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları ile sanıklar C.. A.., K.. A.., M.. O.., Ş.. A.., M.. A.. müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de temyize tabi mahkumiyet hükümlerinin bu nedenlerle sanık F.. A.. hakkındaki beraat hükmünün de irtibat nedeniyle, CMUK.nun 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanıklar Recep ve S.. A..’ya verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdikleri süre dikkate alınarak sanıklar Recep ve Saniye ile sanıklar müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 06.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

06/12/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı S..M..'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar E.. A.., S.. A.., R.. A.. ile A.. Ç.. müdafii Avukat ... yokluğunda 09/12/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/10357, Karar No: 2014/9449, Tarih: 11.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/10357 E.  ,  2014/9449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 3. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2011/743-2012/380

Taraflar arasında görülen manevi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davacı abonelik sözleşmesi imzalamadığı halde adına 39 tane hat çıkarıldığını, hatlardan birisinin çalıntı telefonda kullanıldığını, hatlarla suç işlendiğini, davalıların özen yükümlülüğüne dikkat etmediklerini, kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek 30.000.00.-TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekilleri cevap dilekçelerinde davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3. maddesinde tüketici; bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan kişi olarak tanımlanmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, grafoloji uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen rapordan davaya konu abone sözleşmelerindeki imzaların davacının elinden çıkmadığı anlaşılmakta olup, bu durumda davacının TKHK'da belirtilen tüketici tanımına girmediği açıktır. Davacı tüketici tanımına girmediği için olayda 4077 sayılı TKHK hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü genel mahkemelerin görevi içerisindedir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görev konusunda kazanılmış hak da olmaz .

Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünün genel mahkemelerin görevi içerisinde bulunduğu nazara alınmaksızın yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2546, Karar No: 2013/70, Tarih: 08.01.2013

**5. Ceza Dairesi         2011/2546 E.  ,  2013/70 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... müdafiin vaki duruşma istemi süresinden sonra olduğu gibi hükmolunan ceza tutarı itibariyle de şartları oluşmadığından istemin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre sanık ...'ın ... , ... Müze Müdürlüğünde arkeolog olarak görevli olup müzenin eski müdürünün başka yere atanması üzerine 26/12/2005 ilâ 03/02/2006 tarihleri arasında müze müdür vekili olarak görevlendirildiği ve müzede bulunan tüm eserlerin sayımı yapılarak 30/12/2005 tarihli tutanakla kendisine zimmetlendiği, diğer sanık ...'ın ise müzeye yeni müdür olarak atandığı ve 03/02/2006 tarihinde sanık ...'dan müdürlük görevini devraldığı, devir işleminden sonra yeniden sayım yapılmayıp sadece 30/12/2005 tarihli sayımda eserlerin tam ve eksiksiz olduğuna dair tutanak tutulduğu ve eserlerin sanık ... üzerinde zimmetli olarak kalmasının devamına karar verildiği, müzede en son 23/06/2006 tarihinde sayım yapılarak tüm eserlerin mevcut olduğuna dair aynı tarihli tutanak düzenlendiği, ... görevlilerince 08/01/2007 - 26/01/2007 tarihleri arasında yapılan teftişte, müze envanterine kayıtlı 140 adet altın, 1 adet gümüş sikkenin müzede bulunamadığının anlaşıldığı, söz konusu sikkelerin sanık ...'ın kullandığı odada bulunan kasa içerisinde saklandığı, kasayı açmaya yarayan iki anahtardan en az birinin bu sanık tarafından muhafaza edilmesi gerektiği, kasanın mühürle açılıp kapatma uygulamasının yapılmadığı, ayrıca kasa ve depo anahtarlarının

../...

-2-

../...

-2-

hangi tarihte kime teslim edildiğine dair tutanak düzenlenmediği gibi tutulması zorunlu anahtar teslim defterinin de tutulmadığı, sanık ... değişik tarihlerde başka yerlere geçici olarak görevlendirilmiş ise de, bu görevlere giderken hukuki veya fiili olarak üzerine zimmetli eserleri başkasına devretmediği, bu nedenle hukuki ve fiili sorumluluğun kendisinde kaldığı, sanıklar müzede yapılan tadilat sırasında eserlerin bulunduğu kasa ile anahtarların muhafaza edildiği masanın koridora çıkartılması nedeniyle, tadilat sırasında kötü niyetli başka kişilerce eserlerin alınmış olabileceğini savunmuşlar ise de; tanık olarak dinlenen müzedeki güvenlik görevlilerinin başka şahısların müzeye girmesinin mümkün olmadığını beyan ettikleri, böylece sanıkların savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın olağan akışına uygun düşmediği, bu nedenlerle söz konusu eserlerin fiili ve hukuki sorumlusu olan sanık ...'ın üzerine atılı zimmet suçunu, bu eserlerin bulunduğu kasanın açılmasına nezaret etmeyen, kasanın açılıp kapanması sırasında tutanak tutulması yönünde talimat vermeyen, suça konu sikkelerin saklandığı kasaya ait diğer anahtarı masanın çekmecesine koyduğu halde kilitlemediği belirtilen sanık ...'in ise denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçunu işledikleri iddia, savunma, tanık anlatımları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı halde, yetersiz, oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi karşısında, TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...