muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14974, Karar No: 2015/21810, Tarih: 12.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/14974 E.  ,  2015/21810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/30309

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2013/558 (E) ve 2013/1425 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık S.. Ş.. müdafiinin temyizine göre;

1- Olay tarihinde yapılan istihbari çalışmalar sonucunda H. Ç. adına kargoya kaçak sigara geleceğinin öğrenilmesinin ardından kargo şubesi dışında beklenilmeye başlandığı, kargoya gelen sanık S.. Ş..'ın koliyi alıp dışarıya çıkması ile müdahale edilerek durdurulduğu, sanık S.. Ş..'ın aşamalardaki savunmasında kolinin içinde ne olduğunu bilmediğini, kolinin kardeşi olan diğer sanık R.. Ş..'a ait olduğunu, onun isteği üzerine koliyi kargodan teslim aldığını ifade ettiği, üzerinde eşyanın cinsine dair herhagi bir ibare olmadığı anlaşılan kolinin içinden 200 karton kaçak ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği anlaşılmakla, sanık R.. Ş..'ın da aşamalardaki savunmasında bu savunmaları doğrular yönde beyanlarda bulunması ile sanık S.. Ş..'ın savunmasının aksine mahkumiyeti için her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık R.. Ş.. müdafiinin temyizine göre;

2- Dairemizde aynı gün incelenen 2015/11844 Esas sayılı ( Bayındır Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/172 esas sayılı ), 2014/25175 Esas sayılı ( İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1052 esas sayılı ) dosyalarında ve incelenen bu dosyada eylemin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanık R.. Ş..'ın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanık R.. Ş..'ın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, sanık R.. Ş.. yönünden sair yönleri incelenmeksizin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12 / 11 / 2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4498, Karar No: 2024/1119, Tarih: 12.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4498 E.  ,  2024/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/121 E., 2023/148 K.

Köy tüzel kişiliğine ait boşluğa tecavüz suçundan açılan davada, suçtan zarar görmeyen köy halkından ...'in davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mut Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Mut 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan Hazine vekilinin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararının kaldırılmasına, sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Temyiz kapsamına göre,

1. Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi, 3091 sayılı Kanun uyarınca aynı yere ilişkin iki ayrı men kararı verilmiş olup her iki karar da infaz edildiğine, eylemin 3091 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu oluşturduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Katılan ... Başkanlığı vekilinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine, eksik inceleme ile usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, gerek iddianamede gerekse de müdahale dilekçelerinde talep edilen 3091 sayılı aykırılık suçundan cezalandırılmalarına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın köy boşluğu vasfına haiz alana beton dökmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Mahkemece sanığın köy boşluğu vasfına haiz alana beton dökmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin kabulü ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın köy boşluğu vasfına haiz alana beton dökmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Mahkemece sanığın köy boşluğu vasfına haiz alana beton dökmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin kabulü ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6360 sayılı Kanun) 01.04.2014 tarihinde yürürlüğe giren 1 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, büyükşehir belediyesi kurulan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılması, köylerin mahalle olarak, belde belediyelerinin ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılması karşısında; sanığın köy boşluğuna yaptığı tecavüzün 01.04.2014 tarihinden sonra olması nedeniyle suç unsurları oluşmayacağından İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyet kararı verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnameye Yönelik

Sanık hakkında 3091 sayılı Kanun uyarınca aynı yere ilişkin iki ayrı men kararı verilip her iki men kararının da infaz edildiği anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Şikayetçi Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

Köy tüzel kişiliğine ait boşluğa tecavüz suçundan açılan davada, suçtan zarar görmeyen köy halkından ...'in davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.

C. Katılan Vekillerinin Temyiz İsteğine Yönelik

Sanığın belediye sınırlarında meraya tecavüz şeklinde gerçekleşen eyleminin, 6360 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra işlenmesi nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulama alanı bulunmadığı, ancak sanığın köy boşluğuna beton dökmek suretiyle tecavüzü nedeniyle sanık hakkında 3091 sayılı Kanun uyarınca aynı yere ilişkin iki ayrı men kararı verilip, her iki men kararının da infaz edildiğinin anlaşıldığından, sanığın eyleminin 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Şikayetçi Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Vekillerinin Temyiz İsteğine Yönelik

V. KARAR

A. Şikayetçi Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Vekillerinin Temyiz İsteğine Yönelik

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle, katılanlar vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3566, Karar No: 2024/19263, Tarih: 27.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/3566 E.  ,  2024/19263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/270 E., 2019/19 K.

SUÇ : Kenevir ekme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dairemizin 13.02.2024 tarihli ve 2021/19647 Esas, 2024/15959 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.03.2024 tarihli ve KD - 2019/26192 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında yargılamanın yenilenmesi neticesinde verilen kararın temyiz incelemesine tabi olduğuna, bu nedenle incelenmeksizin iadeye dair kararın kaldırılmasına ve eksik inceleme neticesinde verilen hatalı hükmün bozulması gerektiğine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargılamanın yenilenmesi istemi üzerine yeniden duruşma açılarak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra yenileme talebi üzerine verilen kararların hangi yasa yolu denetimine tabi olduğu hususunda Kanunda açıkça bir düzenlemeye yer verilmediği, mevcut boşluğun 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü kıyasen uygulanmak suretiyle giderilebileceği, bu anlamda daha önceden temyiz incelemesinden geçerek bozma ilamı sonrası verilen hükümlerde olduğu gibi yenileme talebi üzerine bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen yenileme kararlarının da dosyanın daha önce Yargıtay denetiminden geçmesi nedeniyle yine temyiz yasa yoluna tabi olması gerektiği, temyiz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleşen ve yenileme yargılaması sonucunda verilen son karar hukuken kesinlik kazanıncaya kadar “kesin hükmün otoritesinin sarsılmazlığı” ilkesi uyarınca etkisini sürdürmeye devam edecek olan ilk hükmün, üst dereceli Yargıtay tarafından incelenmesinin denetim hiyerarşisine ilkelerine de uygun olduğu, istinaf kanun yoluna başvurulmadan doğrudan temyiz incelemesi yapılmasının davanın makul sürede sonuçlandırılması amacına da işlerlik kazandıracağı belirlenerek yargılamanın yenilenmesi sonrası verilen hükümlerin temyiz kanun yolu denetimine tabi olması gerektiği sonucuna ulaşılması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

Yapılan incelemede;

Yapılan incelemede;

1. Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebi sonrası sanık savunmasının tespit edildiği 18.01.2017 tarihli celsede, sanığın usulüne uygun şekilde kimlik tespiti yapılmadan ve 5271 sayılı Kanun'un 147 nci maddesindeki yasal hakları hatırlatılmadan, denetime olanak sağlayacak biçimde tutanağa geçirilmeden savunma haklarının kısıtlanması suretiyle sanığın sorgusu yapılarak 5271 sayılı Kanun'un 147 nci maddesi ile 191 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

2. Kabule göre; sanığın 01.07.2026 tarihinde yargılamanın yenilenmesi talebine gerekçe olarak sunduğu Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 19.10.2012 tarihli sanığın hakaret, kasten yaralama ve tehdit suçları yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32 nci maddesi kapsamında olduğunu bildiren rapor üzerine talebin kabulüne karar verilerek duruşma açılıp yargılama yoluna gidilmişse de; sevk edilen hastane tarafından ve daha sonra sevk edildiği Muğla Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 06.02.2018 tarihli yazısı gereği yerine getirilip yargılamanın yenilenmesi kararının gerekçe yapılmış olmasına rağmen rapor düzenlenmesi beklenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Hukuka ayıkırı görülmüştür.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemizin,13.02.2024 tarihli ve 2021/19647 Esas, 2024/15959 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, İtirazname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Milas 2. Asliye

Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16334, Karar No: 2021/665, Tarih: 26.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/16334 E.  ,  2021/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

A-Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08/11/2018 tarih 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında, "2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ... savunmasında, ..., ... ve ...'ın kendisini sigortalı olarak çalıştıracaklarını söylemeleri üzerine birtakım belgelere imza attığını, vekaletname verdiğini, üzerine atılı suçu işlemediğini, bu kişiler hakkında savcılığa ve polise şikayette bulunduğunu; sanık ...'nın savunmasında,bu olayları başına açanın dayısı ... olduğunu, dayısının şirket kurduğunu, bu şirkette kendisini çalıştırmak istediğini söyleyerek ..., ... ve ... isimli kişiler ile birlikte imza sirküleri ve vekaletname aldığını, sanık ...'ın savunmasında; şirketi ... ile birlikte kurduklarını, 6-7 ay kadar faaliyet gösteremediklerini,2010 yılının sonunda hissesini devir ettiğini beyan etmeleri; sanık ...’ın Bakırköy 20. Noterliği 05.10.2010 tarih 31992 sayılı hisse satış sözleşmesi ile 198.000 TL. hissesinin 160.000 TL'lik kısmını ...’ya,kalan 38.000 TL'lik hissesini ...’a devrettiği, müdür olarak 10 yıl süre ile ...’nın seçildiği, Gemlik 3. Noteri 31.10.2011 tarih 09203 nolu imza sirküleri ile şirket müdürlüğüne 10 yıl süre ile ...’un seçildiğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından;

1-2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarına ait fatura asıllarından temin edilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, ait olmadığını söylemeleri halinde savunmalarında geçen ..., ... ve ...’ın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilmesi, bu kişilerin çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2-Faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya bu kişilere ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da tanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, 2011 yılında dışardan müdür olarak atanan sanık ...'un 2010 yılında sahte fatura düzenleme suçuna ne şekilde iştirak ettiği de belirtilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile 2010 yılında şirket yetkilisi olan sanık ...'ın tüm yıllar için beraatine, sanıklar ... ve ...'un mahkumiyetlerine ilişkin hükümler kurulması,

4-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlediği kabul edilen sanıklar ... ve ... hakkında, TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanıklar ... ve ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıklar ... ve ... yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3318, Karar No: 2013/4207, Tarih: 19.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3318 E.  ,  2013/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali, üyeliğin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkili ...' ın davalı kooperatifin ortağı iken kooperatif yönetimince ....07.2010 tarihli karar ile ihraç edildiğini, ....02.2008 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında kesin hesap şerefiye bedeli ve aidatla ilgili olarak müvekkilinin davalı kooperatife hiçbir borcu kalmadığından dolayı 05.01.2009 tarihli ibraname verildiğini, müvekkilinin ortaklığını ....03.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile diğer davacı müvekkili ...' a devrettiğini, davalı kooperatif tarafından borcu bulunan ve haksız yere dava eden üyeliğin devrinin mümkün olmayacağının bildirildiğini,ortaklık devrinin kooperatifin herhangi bir organının kabul veya tasdikine bağlı olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, müvekkili ...'ın üyelikten ihraç kararının iptaline ve müvekkili ...' un davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların ayrı dava açması gerektiğini, ayrıca kooperatife üyelik devri ile ilgili usulüne uygun bir başvuru olmadığını, davacıların kooperatife olan borçlarını ödememek için muvazaalı olarak devir işleminin gerçekleştirildiğini, davacı ...'ın ihtarlara rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle yönetim kurulunun usulüne uygun kararı ile ihraç edildiğini, hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açılamayacağını savunarak,davanın reddini istemiştir.