muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1201, Karar No: 2017/3092, Tarih: 21.09.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1201 E.  ,  2017/3092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-karşı davalı vekili Avukat ... ile davalı-karşı davacı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava, eser sözleşmesinden kanaklanmakta olup, asıl dava mutad bakım hizmetleri dışında yerine getirilen ek bakım hizmetleri bedelinin tahsili, karşı dava ek bakım ve onarımın ayıplı olması nedeniyle ayıbın giderilmesi ve ek bakımın yeniden yaptırılması bedelleri ile ayıplı ifa sonucu uğranılan zararın giderilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece karşı davada yapılan ıslah da dikkate alınarak bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre davacı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin uyulan 02.10.2014 gün 2013/6895 Esas 2014/5626 Karar sayılı bozma ilâmında, diğer bozma sebebi yanında davalı-karşı davacı iş sahibi ek işler ile ilgili ek bakım ve onarım bedellerini davacı-karşı davalı yükleniciye ödemediğinden karşı davada üçüncü kişiler ve başka firmalara yaptırılan ek işlerle ilgili ödemelerin zarara dahil edilmesi halinde iş sahibi yüklenici aleyhine sebepsiz zenginleşeceğinden, hükme esas alınan raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla 3. kişiye yaptırılan mutad bakım dışındaki ek bakım ve onarım bedelinin hesaplattırılarak daha önceki raporlarda hesaplanan karşı davacının isteyebileceği alacak miktarından mahsup edilmek suretiyle davanın sonuçlandırılması gereğine işaret edilmiştir.

Dairemizin bozma ilâmına yerel mahkemece uyulmasından sonra hükme esas raporu düzenleyen bilirkişi kurulu 2. ek raporunun 11. sayfası sonu ve 12. sayfasında Ek-6 başlıklı bölümde ilk yedi kalemde belirtilen işlerin korozyon tamir işi olduğu için, MRO tarafından uygulanan ve rutin bakım sonucunda MAP'tan ücretini tahsil ettiği işlemlere karşılık gelmediği ve bedelinin bakım işleri için uygun olmadığı belirtilerek karşı davacının isteyebileceği alacak miktarına katılmamış olmakla birlikte devamında ve tablonun 11. satırında adam/saat hesabı başlıklı bölümde, bu kalemin içeriği korozyon tamir işi olduğu için MRO tarafından uygulanan ve rutin bakım sonucundan MAP'tan ücretini tahsil ettiği işlemlere karşılık gelmediği ve bedeli bakım için uygun olmadığı belirtilmesine rağmen bu miktar karşı davacının alacağından mahsup edilmemiştir.

Bu durumda mahkemece hükme esas alınan ek raporla az yukarıda belirtilen alacak kalemi yüklenicinin normal bakımla ilgili ayıpların giderilmesi bedeline dahil edildiğinden mahkemece bozmadan sonra alınan ek raporda uygun bulunmadığı belirtilen bu kalem iş sahibinin isteyebileceği bedele katılmamak, karşı davacının isteyebileceği alacak miktarından mahsup edilmek ve davacı-karşı davalı yüklenicinin ek rapora karşı itirazları da cevaplandırılmak suretiyle aynı bilirkişi kurulundan gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı-karşı davacı iş sahibinden alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacı-karşı davalı yükleniciye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-karşı davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9638, Karar No: 2011/13973, Tarih: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9638 E.  ,  2011/13973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8792, Karar No: 2011/9214, Tarih: 14.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/8792 E.  ,  2011/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Küçük hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Tuzla 1.Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) ve Tuzla Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçüğün Türk Medeni Kanunu'nun 337. maddesi gereğince vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Tuzla 1. Asliye Hukuk ( Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince annesi küçük, babası tarafından tanıma senediyle nüfusa tescil ettirilen çocuğa vasi tayin edilmesi gerektiği bildirilerek Sulh Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

Tuzla Sulh Hukuk Mahkemesi ise, TMK'nun 337. maddesine göre anne küçük ise çocuğun menfaatine göre vasi atanacağı veya velayetin babaya verileceğini belirtip, yargılama görevinin Aile Mahkemesine ait olduğunu bildirerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Çocuk, anasının evlilik dışı ilişkisinden doğmuş, baba ile soybağı 29.07.2010 tarihinde tanıma (TMK.md.295) ile kurulmuştur. Annenin yaşı küçük olup, çocuğun velisi yoktur. Yasa, ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velayet kendisinden alınmışsa, hakimin, çocuğun menfaatine göre vasi atayacağını veya velayeti babaya vereceğini hükme bağlamıştır (TMK.md.337/2). Baba ile soybağı tanıma ile kurulduğuna göre, babanın velayeti alma hakkı mevcuttur. Aslolan velayet olduğuna göre, sulh hukuk mahkemesi tarafından davanın, babaya ihbar edilmesi, beyanın alınması, onun tarafından velayetin kendisine verilmesi yönünde dava açılması halinde sonucunun beklenmesi, velayeti baba talep etmediği taktirde

davanın sonuca bağlanması gerekir. ( Y. 2. HD. 2010/4292 – 16873 E-K sayılı ilamı ) Bu durumda uyuşmazlığın Tuzla Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22.maddeleri (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri) gereğince Tuzla Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/437, Karar No: 2013/951, Tarih: 20.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/437 E.  ,  2013/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif payının iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatif bünyesindeki ... nolu üyeliğin müvekkiline ait olduğunu, üyeliğin, 02...2005 tarihinde noterde muvazalı olarak davalı ...'e devredildiğini, davalı ... ile davacının arası açılınca davalının ....07.2011 tarihinde üyeliği kendi üzerine geçirdiğini, davacının kooperatife ihtar çekerek, ...'ya satışın yapılmamasını istediğini, fakat buna rağmen satışın yapıldığını, davacının gerçek iradesi ile kooperatif hissesini ....03.2006 tarihinde dava dışı dışı ...'a sattığını, ...'a hisse devri için kooperatife yapılan başvurunun reddedildiğini, kooperatif tarafından ...'ya yapılan hisse devrinin iyiniyet kurallarına ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, ... numaralı üyelik üzerindeki devir işleminin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif temsilcisi, davalı ...'nın 2011 yılında kooperatife başvurduğunu, davacıya ait kooperatif hissesinin devrine ilişkin sözleşmeye dayanarak üyeliğe kabulünü talep ettiğini, ...'in borçları nedeni ile talebin işleme konulamayacağının bildirdiğini, davalı ...'nın noter devir sözleşmesinden sonra doğan borçları kabul edip ödeyeceğine ilişkin beyanda bulunduğunu, yapılan genel kurul toplantısı ile talep doğrultusunda karar verildiğini, davalı ...'nın davacıya ait birikmiş ....640,00 TL'yi kooperatif hesabına yatırdığını, bunun üzerine davacı adına kayıtlı hissenin davalı ... adına kaydına ve davacının ortaklıktan çıkarılmasına karar verildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacının üyeliği kendisine devrettiğini ve bunun karşılığında ödeme yaptığını, 2005 yılına kadar kendisini oyaladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, kooperatifteki ... numaralı üyelik hak ve paylarını davalı ...'e noter senediyle devrettiği, söz konusu devir senedine dayanılarak davalı kooperatif tarafından davalı ...nın üyeliğinin gerçekleştiği, üye kaydının usule uygun olduğu, davacı tarafça ... ile yapılan sözleşmede muvazaa iddiasına dayanılmış ise de, muvazaa iddiasının somut bir delil ile ispat edilemediği, kooperatif payı ....03.2006 tarihinde noter senedi ile ... . isimli kişiye devredilmiş ise de, davalı ...'nın usulüne uygun

üyelik işlemleri göz önünde bulundurulduğunda...'a yapılan devir işleminin sonuca etkili olmadığı, davacının ceza yargılanmasının bu dava ile ilgisi olmadığından sonucunun beklenmesine gerek görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

üyelik işlemleri göz önünde bulundurulduğunda...'a yapılan devir işleminin sonuca etkili olmadığı, davacının ceza yargılanmasının bu dava ile ilgisi olmadığından sonucunun beklenmesine gerek görülmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6172, Karar No: 2017/575, Tarih: 31.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6172 E.  ,  2017/575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; aracı ile seyir halinde iken yol kontrolünde yapılan alkol ölçümünde 1.48 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19367, Karar No: 2015/1629, Tarih: 22.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/19367 E.  ,  2015/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/62187

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2012/1322 (E) ve 2012/1400 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın müştekiye ait otomobil içinden çıkarken suç üstü yakalandığı olayda, 05/10/2012 tarihli olay yeri inceleme raporunda otonun kapı ve pencerelerinde zorlama olmadığı, herhangi bir alet izinin bulunmadığı, müştekinin soruşturma aşamasında aracının kapılarını kilitlediğini beyan etmesine rağmen yargılama aşamasında aracının kapılarını kilitleyip kilitlemediğini tam olarak hatırlamadığı, kilitlemeyi unutmuş olabileceğine ilişkin beyanları, karşısında müştekinin çelişkili beyanları sanık lehine yorumlanarak aracın kapıların açık bırakıldığının kabulüyle müştekiye ait kilitli olmayan kapısı açık araçtan hırsızlığa teşebbüs eyleminin 5237 sayılı TCKnın 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanunun 142/1-e maddesiyle hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. D..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/01/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12508, Karar No: 2015/11085, Tarih: 01.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/12508 E.  ,  2015/11085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2015

NUMARASI : 2007/475-2015/43

DAVACI :

DAVALI :

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.08.2007 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 01.12.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili .............ile karşı taraf davacı vekili ........... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.12. 2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15422, Karar No: 2013/7861, Tarih: 21.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/15422 E.  ,  2013/7861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :20.02.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/7964, Karar No: 2016/11112, Tarih: 21.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7964 E.  ,  2016/11112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalının kızı olduğunu,davacının ... Üniversitesi, Elektrik Elektronik Mühendisliği bölümü öğrencisi olduğunu, davacının geliri olmadığını, davalının maddi destekte bulunmadığını ileri sürerek, 1.000 TL yardım nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, talep edilen nafakanın fahiş olduğunu,bu nafakayı ödeyecek gücünün olmadığını, davacının Kredi Yurtlar kurumundan 400 TL, ... Vakfından ise 325 TL burs aldığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı için dava tarihinden itibaren aylık 200,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; mahkemece takdir edilen aylık 200,00 TL nafakanın, davacının ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek miktarda olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

Kural olarak; anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.

Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba, durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür. (TMK m. 328/2) Diğer taraftan; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. (TMK m.364)

Eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Bu bağlamda belirlenecek nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Mahkemece nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri göz önünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Somut olayda; 1997 doğumlu davacının, ... Üniversitesi, Elektrik Elektronik Mühendisliği bölümü öğrencisi olduğunu, davalı babasının imam olup, aylık 2.040 TL maaşının olduğu, davacının dava dışı annesinin ise ekonomik ve sosyal durumunun eksik tespit edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda; 1997 doğumlu davacının, ... Üniversitesi, Elektrik Elektronik Mühendisliği bölümü öğrencisi olduğunu, davalı babasının imam olup, aylık 2.040 TL maaşının olduğu, davacının dava dışı annesinin ise ekonomik ve sosyal durumunun eksik tespit edildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece;davacının dava dışı annesinin ekonomik ve sosyal durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılıp tespit edilmesinden sonra, nafakanın niteliği, davalı babanın ve mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin gelir durumu ile davacının ihtiyaçları gözetilerek, TMK'nın 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun olacak şekilde davacı yönünden daha yüksek oranda nafaka takdiri gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32377, Karar No: 2015/35394, Tarih: 09.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/32377 E.  ,  2015/35394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/333708

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk G.. G..’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 31/2 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kapatılan Akhisar 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/09/2011 tarihli ve 2010/226 esas, 2011/562 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2011 tarihli ve 2011/159 değişik iş sayılı kararı ile kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi sebebiyle hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 31/2 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına ilişkin Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2015 tarihli ve 2014/1514 esas, 2015/650 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 30.09.2015 tarih ve 2015/19439 – 62575 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.10.2015 tarih ve 2015/333708 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 1) Suça sürüklenen çocuğun kardeşini elle vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması şeklinde gerçekleşen eylemi dikkate alındığında, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 86/3-a maddesi gereğince artırım yapıldığının belirtilmesi gerekirken aynı Kanun’un 86/3-e maddesi gereğince artırım yapıldığının belirtilmesinde,

2) 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereğince belirlenen 120 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 86/3-e maddeleri gereğince hükmedilen 180 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 31/2. maddesi uyannca 1/2 oranında indirim yapılması sonucunda belirlenen 90 gün adli para cezasının, aynı Kanun’un 52. maddesi uyarınca paraya çevrilme işlemi sırasında 1.800,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.500,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesi suretiyle eksik ceza tayin olunmasında,

3) 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan, “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki