muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1381, Karar No: 2015/14597, Tarih: 14.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1381 E.  ,  2015/14597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2013/21-2014/323

Davacı Ö.. B.. vekili Avukat S.. B.. tarafından, davalı İ.. İ.. aleyhine 09/07/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafından yapılan çalışmalar esnasında, davacıya ait işyerinin zarar gördüğü ileri sürülerek giderimi istenilmiştir.

Dava şartı niteliğindeki görev sorunu, kendiliğinden ve öncelikle irdelenmelidir. (HMK m.114, m.115 ).

6102 sayılı T..K..4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olması gerekli ve yeterlidir. Aynı Kanun’un 5/2. maddesine göre ticari davalara, ayrı A.. M.. olan yerlerde o yerdeki A.. M.. bakılır.

Diğer yandan, 6102 sayılı T..K..6/1. maddesi uyarınca; ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılır.

2560 sayılı İ.. İ.. G..Y..gereğince İ.. M..genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği; denetçileri aracılığı ile denetleneceği yıllık çalışma ve yatırımlarının bilançolarda belirlenerek genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği belirtilmiş; 2560 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesinde ise, kanun hükümlerinin diğer büyükşehir belediyelerinde de uygulanacağı düzenlenmiştir. Şu durumda, davalı İ.. M.. 2560 sayılı Yasa kapsamında bir kamu kurumu olduğu ve kamu hizmeti yaptığı; ancak, çalışmalarının özel hukuk hükümlerine bağlı bulunduğu ve tacir sıfatını taşıdığı kabul edilmelidir.

Tacir olan tarafların, ticari işletmeleriyle ilgili bulunan uyuşmazlığın çözümünde, A..M.. görevlidir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekir. Hüküm, bu nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3202, Karar No: 2009/4474, Tarih: 12.05.2009

6. Hukuk Dairesi 2009/3202 E., 2009/4474 K.

**6. Hukuk Dairesi 2009/3202 E., 2009/4474 K.**

**- İTİRAZIN KALDIRILMASI DAVASI

- TEMERRÜT NEDENİYLE TAHLİYE**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 66 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 269 ]

**"İçtihat Metni"**

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık temerrüt sebebiyle akdin feshi ve tahliye isteğine ilişkin olup, mahkemece borçlunun itirazının kaldırılmasına kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, davalının temyiz isteği takibe konu alacağın miktar itibariyle kesin olduğundan sözedilerek reddine karar verilmiş ve bu ret kararı da süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kiralananın tahliyesinin talep edilmesi halinde takibe konu alacağın miktarına bakılmaksızın merciice verilen kararlar temyiz incelemesine tabi olduğundan mahkemenin 21.11.2008 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılarak işin esasının incelenmesine karar verildi.

Davacı alacaklı 22.05.2008 tarihli takibinde 2008 yılı Nisan ayı eksiği 250.-YTL ile Mayıs ayı kirası 750.-YTL toplamı 1000.-YTL'nin tahsilini istemiş buna dair ödeme emri 27.05.2008 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 10.06.2008 tarihinde borcunun bulunmadığını, talep edilen kira bedelinin gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek takibe itiraz etmiştir. Davacı alacaklı 14.07.2008 tarihli dilekçesinde borçlunun takibe süresinde itiraz etmediğinden bahisle temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı borçlu 12.06.2008 tarihinde ödeme emrinin tebliğindeki usulsüzlüğü İcra Mahkemesine şikayet yoluyla götürmüş icra mahkemesinin 2008/73-94 sayılı kararıyla, ödeme emrinin 10.06.2008 tarihinde tebliğ edildiği ve aynı tarihte yapılan itirazın da süresinde olduğuna karar verilmiş, bu karar temyiz edilmeksizin 17.11.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Davanın açıldığı 14.07.2008 tarihi itibariyle, davacının iddiasını ileri sürüş biçimine göre isteğin İ.İ.K. 269/a maddesine dayalı tahliye isteğine ilişkin olduğunun kabulü gerekir. Zira davanın açıldığı tarihe göre davalının şikayeti konusunda (itirazın kabul edilip edilmediği) henüz bir karar verilmemiştir. 10.09.2008 tarihindeki şikayetin kabulü üzerine tebliğ tarihi 10.06.2008 olarak düzeltilmiş, aynı gün yapılan itirazla İ.İ.K.'nun 66. Maddesi uyarınca icra takibi durmuştur. Davacı alacaklı "itirazın kaldırılmasını" istemeden duran takibe devam edilmesini dolayısıyla tahliyeye karar verilmesini isteyemez. Mahkemece, itirazın henüz kabulüne ilişkin bir karar verilmediği, davacı alacaklının açıkça itirazın kaldırılması isteği bulunmadığı halde, dava dilekçesindeki ifadeleri yanlış yorumlamak suretiyle "itirazın kaldırılması" isteğinin de varlığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.05.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13075, Karar No: 2024/9861, Tarih: 17.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/13075 E.  ,  2024/9861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/655 Değişik İş, 2022/671 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 27.10.2020 tarihinde davalı ... nezdinde Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı olan araç ile davacının yolcu olarak bulunduğu motorsiklet arasında meydana gelen çift taraflı trafik kazası neticesinde davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında talebini 59.121,65 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı ... tarafından medikal raporda davacının maluliyetinin bulunmadığının belirlendiğini, davacı tarafından dosyaya sunulan maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmediğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemi esas alınarak yapılması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde belirlenen vekalet ücretinin 1/5'i kadar olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III.UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından ibraz edilen ve İstanbul Medeniyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 08.10.2021 tarihli maluliyet raporunun kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan yönetmelik hükümleri uyarınca düzenlendiği, aktüer bilirkişi raporunda sigortalı araç sürücüsünün % 75 oranında kusuru, davacının % 3 maluliyet oranı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile davacının sürekli iş göremezlik zararının belirlendiği ve bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 59.121,65 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 23.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına süresi içinde taraf vekillerince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından ibraz edilen ve hükme esas alınan maluliyet raporu ile davalı şirket tarafından dosyaya sunulan medikal rapor arasında bulunan çelişkinin giderilmesi için üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan maluliyet raporunda davacıda tarif edilen skar dokusunun niteliği, anatomik lokalizasyonu, ebatları dikkate alındığında vücut yüzey alanının %1’ini (180 santimatrekare) geçmediği, altındaki destek dokuda, kemik dokuda deformite, çökme (kırık) oluşturmadığı, yüz bölgesi motor duyu fonksiyonlarında bozukluk oluşturmadığı anlaşıldığından davacının skar yaralanmasının maluliyetine neden olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisi ile davanın reddine karar verilmiş; davacı vekilinin itirazları ise reddedilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dosyaya sunulan maluliyet raporunun uzman heyet tarafından davacının fiziki muayenesi yapılarak kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun olarak düzenlendiğini, bu nedenle hükme esas alınmamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ve özellikle, davacının maluliyet durumunu kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde belirleyen uzman heyet raporunun karara esas alınmasında isabetsizlik görülmemesine ve kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve yasaya uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,17.10.2024 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,17.10.2024 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya içerisinde yer alan davacı tarafça sunulan Medeniyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen maluliyet raporunda davacının hipertrofik skar ve keloid nedeniyle %3 oranında malul kaldığının tespit edildiği, İtiraz Hakem Heyetince iki adli tıp uzmanı ve bir ortopedi travmatoloji uzmanı heyetten maluliyet raporu alındığı ve alınan bu raporda davacının sürekli maluliyeti bulunmadığının bildirildiği; her iki raporda da olay tarihinde yürürlükte olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'in esas alındığı ve böylelikle aynı yönetmeliğe göre düzenlenmiş iki rapor arasında çelişki ortaya çıktığı anlaşılmaktadır.

Ayrıca davacı tarafın maluliyetinin skar dokusu nedeniyle oluştuğunu ileri sürerek tazminat talebinde bulunduğu göz önünde alındığında, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinde cilt hastalıkları uzmanı bulunmadığı görülmüş ve yönetmelikte belirlenen kriterleri karşılama hususunda tereddüt hasıl olmuştur.

Davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) içerisinde plastik cerrahi uzmanının da bulunduğu heyetten kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak ve bizzat muayene edilmek suretiyle davacıda oluşan yara nedbesinin (skar) keloid veya hipertrofik skar niteliğinde olup olmadığı ve vücut yüzeyinin yüzde birinden fazla alanı kaplayıp kaplamadığı hususlarına dikkat edilerek dosyada bulunan raporların da irdelenmesi ve çelişkiler giderilerek maluliyetin tespiti için Hakem Heyetince rapor alınmak üzere kararın bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/562, Karar No: 2011/13, Tarih: 02.02.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2010/18-562 E.  ,  2011/13 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08.06.2010

Taraflar arasındaki “kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 10.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 26.05.2009 gün ve 2008/417 E- 2009/177 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesinin 25.01.2010  gün ve 2009/8164-2010/574 sayılı ilamı ile;

("...Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın imar parseli, emsal taşınmazın ise kadastro parseli olduğu anlaşıldığından dava konusu taşınmazın somut emsalle karşılaştırılması sonucu bulunan değerine düzenlemeye karşılık bir ilave yapılması doğru ise de, yapılacak ilavenin dava konusu taşınmazın imar düzenlemesi görürken uğradığı zayiat oranı olan %33,217’ye tekabül edecek miktarda yapılması gerekir. Buna göre; hükme esas bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılması sonucu bulunan 412,47 TL/m2 bedeline  %33,217’ye tekabül eden 137,01 TL ilave yapıldığında m2 bedelinin 549,48 TL olarak tespit edilmesi gerekirken yanlış hesap yöntemi ile daha yüksek m2 bedeli tespit edilmiş olması,

2-Dava konusu taşınmazlardan 12004 ada 11 parsel nolu taşınmazın tapuda miras bırakan Lale Onay adına kayıtlı olduğu halde gerekçeli kararın 2 nolu hüküm fıkrasının ikinci paragrafında “L... O... yerine “M... O” yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 02.02.2011 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava konusu taşınmazların metrekaresine, emsal karşılaştırması sonucu 412,47 TL. Değeri belirlenmiştir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 02.02.2011 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava konusu taşınmazların metrekaresine, emsal karşılaştırması sonucu 412,47 TL. Değeri belirlenmiştir.

Emsal taşınmaz kadastro parseli, dava konusu parseller ise %33,217 oranında düzenleme ortaklık payı kesilen imar parselleri olduğundan,  Yüksek Özel dairenin belirttiği gibi 412,47 TL. bedele %33,217 oranında ilave yapılması doğru değildir.

Burada yapılması gereken işlem;

Yüzde 66,783'ü               412,47 TL. ise,

Yüzde yüzü                  kaç lira eder?

Orantı hesabından;

m2 bedeli; 412,47x100=618.00 TL. bulunur ki, yerel mahkeme hükmü doğru olduğundan,

66,783

direnme kararının onanması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2016/16383, Karar No: 2017/25469, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16383 E.  ,  2017/25469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23401, Karar No: 2013/3905, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/23401 E.  ,  2013/3905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, idari para cezasının iptaline, ödenen paranın istirdadına ve raporda adı geçen kişilerin sigortalı olamayacağının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacı TRT Genel Müdürlüğünün, sigortasız işçi çalıştırıldığı gerekçesi ile tahakkuk ettirilen idari para cezasının iptali, Kuruma ödenen paranın istirdadı ile sigortasız çalıştırıldığı tespit edilen kişilerin sigortalı olamayacaklarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 237.18 TL lik prim tahakkukuna ilişkin kısmın iptaline ve 17.05.2002 den itibaren faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıya ait ... Radyo Müdürlüğünde yapılan denetim sonucu 30 kişinin sigortasız olarak çalıştırıldığının tespit edilmesi üzerine isimleri tespit edilen kişiler hakkında işe giriş bildirgesi ve bordro tanzim edilmesinin istendiği, davacı tarafından tanzim edilmemesi üzerine Kurum tarafından re'sen işe giriş bildirgeleri ve bordrolar düzenlenerek 16.04.2002 tarihli 63.124.815.888 TL tutarında idari para cezası tahakkuk edildiği, 24.04.2002 tarihinde davacıya tebliğ edilen idari para cezasına 29.04.2002 tarihinde davacı tarafından itiraz edildiği, 06.05.2002 tarihli komisyon kararı ile itirazın reddedildiği, 10.05.2002 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davalı Kurum tarafından davacıya ait işyerinde sigortasız olarak çalıştığı tespit edilenlerden bir kısmının emekli sandığı mensubu olduğu, bir kısmının 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a kapsamında sigortalı olarak önceden tescil edilmiş olduğu anlaşılmıştır.