muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/15, Karar No: 2025/1597, Tarih: 24.03.2025

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; bedelde muvaaza yapılmadığını satış bedellerinin gerçek olduğunu, davanın kötü niyetli olarak açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ‘’davacı vekili tarafından dava konusu 4037 ada 11 parseldeki taşınmazda davalı adına kayıtlı hissenin ön alım hakkı gereği müvekkkili adına tescilinin talep edildiği, 15.05.2022 tarihli dilekçe ile talebin 27/10/2020 tarih 50312, 50318, 50321, 50324 yevmiye, 30.10.2020 tarih 50778 yevmiye, 14.12.2020 tarih 59268 yevmiye numaralı satışlara yönelik ön alım hakkının kullanılmasına dair olduğunu açıkladığı, mahallinde yapılan keşifte taşınmaz hisselerinin devir tarihi toplam değerinin 8.215.000TL olarak belirlendiği, dava konusu devirlerin tapuda gösterilen satış bedellerinin toplam 7.780.000TL'ye tekabül ettiği, davacı tanığı ......'ın tarafı olduğu 30.10.2020 tarih 50774 yevmiye numaralı resmi senette 24/335 pay karşılığı 480 m²nin satış bedeli 1.440.000,00 TL olarak gösterildiği halde, tanığın satış bedelini 1.000.000,00TL olduğunu beyan ettiği, davacı tanığı... ...'ın tarafı olduğu 27.10.2020 tarih 50312 yevmiye numaralı resmi senette 180/6700 hissenin satış bedeli 540.00TL olarak gösterildiği halde... ... ve ... ... ile birlikte toplam hisseleri karşılığı 480 m²nin 1.000.000,00 TL bedelle satıldığını beyan ettiği, davalı tarafça muavin defterinin delil olarak sunulduğu, muavin defteri başlıklı belge resmi senette yazılı bedellerin ödendiğini ispatlamadığı gibi bilgisayarla yazılmış ve her zaman düzenlenebilecek nitelikte olup, ticari defter niteliği taşımadığı gibi imza da içermediğinden ispat açısından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 202. maddesinde ifadesini bulan yazılı delil başlangıcı niteliğindeki bir belge olarak kabul edilemeyeceği, kural olarak ön alım bedeli tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibaret olup 14.12.2020 tarihli dava dışı Pamuk İnşaat şirketinden devir alınan hisse resmi senette yazılı olan 3.460.000,00 TL, diğer devirler yönünden ise dosya kapsamı tanık beyanları itibariyle taşınmaz bedellerinde muvazaa olduğu kabulü ile 30.10.2020 tarih 50778 yevmiye numaralı (satıcısı ...... ve ark. olan) devir karşılığı 1.000.000,00 TL, 27.10.2020 tarihli 50324, 50321,50312 numaralı (satıcısı... ... ve diğerleri olan) devir karşılığı 1.000.000,00 TL, 27.10.2020 tarih 50318 yevmiye numaralı (satıcısı İskender ... olan ) devir karşılığı 1.000.000,00 TL olmak üzere toplam 6.460.000,00 TL satış bedeli ve bu bedel üzerinden tapu masrafları ön alım bedeli olarak kabulünün gerektiği’’ gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ‘’davalının ön alıma konu payın bulunduğu 4037 ada 11 parselde 180/6700 payı 540.000,00 TL, 480/6700 payı 1.440.000,00 TL, 120/6700 payı 360.000,00 TL, 180/6700 payı 540.000,00 TL bedelle 27.10.2020 tarihinde, 24/335 payı 1.140.000,00 TL bedelle 30.10.2020 tarihinde, 83/335 payı ise 3.460.000,00 TL bedelle 14.12.2020 tarihinde satın aldığı, toplam satış bedelinin 7.780.000,00 TL, harcın ise 155.600,00 TL olduğu, davacı dinlenen tanık anlatımları ile muvazaa iddiasını kanıtlayamamış olup, mahkemece tapudaki satış bedeli ve davalı tarafça ödenen harç ve masraflar toplamı üzerinden ön alım hakkı tanınması gerekirken 14.12.2020 tarihli satış dışındaki satışlarda bedelde muvazaa iddiasının kabulü ile davacıya 6.640.000,00 TL satış bedeli ve buna tekabül eden 129.200,00 TL üzerinden ön alım hakkı tanınması ve kabule göre de ön alım bedeli olarak kabul edilen 6.589.200,00 TL üzerinden davacı lehine 303.892,00.TL vekalet ücreti takdiri gerekirken 371.238,00.TL vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı, bu nedenle taraf vekillerinin istinaf istemleri yerinde olup, davalı vekilinin ön alım bedelinin nemalandırılmadığına yönelik istinaf istemi nazara alınarak duruşma açıldığı, resmi senette yazılı satış bedeli olan 7.780.000,00 TL ile tapu harcı olan 155.600,00 TL toplamı 7.935.600,00 TL'nin ön inceleme tarihi olan 12.05.2022 tarihinden bilirkişi incelemesi yapılan tarihe kadar nemalandırılması halinde ulaşacağı değerin belirlenmesi için dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişi tarafından ön alım bedelinin mevduat olarak nemalandırılması durumunda 15.475.457,28 TL’ye ulaşacağının belirtildiği, bu bedelden daha önce depo edilen 6.615.600,00 TL ve neması olan 3.168.402,33 TL toplamı 9.784.002,33 TL’nin mahsubu ile bakiye ön alım bedeli olan 5.691.454,95 TL ve buna ilişkin nispi karar harcı davacı vekiline depo ettirildiği’’ gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Bedelde muvaaza yapıldığını, deliller ve tanık beyanları ile kanıtlandığını,

2.Depo bedelinin yeniden nemalandırılmaması gerektiğini, kısa bir sürenin geçtiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Bedelde muvaaza yapıldığını, deliller ve tanık beyanları ile kanıtlandığını,

2.Depo bedelinin yeniden nemalandırılmaması gerektiğini, kısa bir sürenin geçtiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9880, Karar No: 2010/843, Tarih: 08.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/9880 E.  ,  2010/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, ölünceye kadar bakma ve gözetme sözleşmesine bağlanarak yapılmış bağışlamanın hukuki ehliyetsizlik nedeniyle iptali istemine ilişkindir. Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 1.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 8.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5166, Karar No: 2020/1126, Tarih: 02.03.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5166 E.  ,  2020/1126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmazın fiili durumuna uygun olarak hazırlanmış mimari projenin olup olmadığı var ise ilgili makamca onaylanmış olup olmadığının açıklığa kavuşturularak ilgili yazıların dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/03/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12102, Karar No: 2015/13664, Tarih: 26.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/12102 E.  ,  2015/13664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı adli yardım talebinde bulunmuştur. Dosyadaki belgelerden adli yardım şartlarının oluştuğu anlaşılmakla, davalının adli yardım talebinin kabulü ile "temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyete" münhasır olmak üzere adli yardımdan yararlandırılmasına (HMK.md.36/3) karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

2-Davalı 28.10.2013 tarihinde Av.... 'a vekaletname verdikten sonra 25.09.2014 tarihinde Türk Medeni Kanununun 405 maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ... veli (vasi) atanmıştır (TMK.m.419/3). Veli (vasi) tarafından Av.... 'a verilmiş vekaletnamenin ibrazının istenilmesi, ibraz edildiği takdirde dosyaya eklenilmesi, ibraz edilmediği takdirde gerekçeli kararın vasiye tebliği ile temyiz süresinin onun yönünden de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 26.06.2015(Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2021/128, Karar No: 2021/1987, Tarih: 04.03.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/128 E.  ,  2021/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Tedbir Nafakası-Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından erkeğin boşanma davasının kabulü, yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi, kişisel ilişki tesisi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından tedbir nafaka davasının kabulü, birleşen boşanma davasında kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi ve kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı erkeğin tedbir nafaka davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.04.2005 tarih ve 2005/3-169 esas - 2005/235 karar sayılı kararı ile nafaka davalarında temyiz ve karar düzeltmede yıllık nafaka miktarının dikkate alınacağı açıklanmıştır. Mahkemece münhasıran açılan tedbir nafaka davasında kadın için hükmedilen nafakanın yıllık miktarı 4.800,00 TL , çocuk için hükmedilen nafakanın yıllık miktarı ise 6.000,00 TL olup, karar tarihinde kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL'yi aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında kalan para alacağına ilişkin karar kesindir. Açıklanan nedenle, davalı-davacı erkeğin bağımsız tedbir nafaka davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazlarının yerinde bulunmaması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

b)Velayeti anneye verilen ortak çocuk ile davalı-davacı baba arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun üç yaşını tamamlayana kadar ve üç yaşını tamamladıktan sonra olmak üzere ayrı ayrı kademeli kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Değişen koşullara göre, çocukların yaşları ve eğitim durumları gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi gelecek yıllarda her zaman istenebilir. Kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken; gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden ortak çocuk ile davalı- davacı baba arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olması isabetsizdir. Açıklanan nedenlerle baba ile çocuk arasında babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, yatılı da olacak şekilde daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı-davacı erkeğin tedbir nafaka davasına ilişkin temyiz dilekçelerinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz edilen hükmün yukarıda (2-b.) bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (2-a.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 04.03.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/5192, Karar No: 2022/10653, Tarih: 13.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5192 E.  ,  2022/10653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar; davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden belirlenen bedel üzerinden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2585, Karar No: 2019/7788, Tarih: 13.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/2585 E.  ,  2019/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanıkların üzerlerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“...-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette,

...-)Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

...-)Asıl olmayan borçlar ikrar ederek, mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olduğu, somut olayımızda; borçlu sanığın işyeri adresinde yapılan haciz sırasında diğer sanığın yetkilisi olduğu şirketin bulunduğu ve bu şirkete borçlu sanığın işletmesini muvazaalı olarak devrettiğinin iddia edilmesi karşısında, borçlu sanığın borcu karşılamaya yeterli malvarlığının bulunup bulunmadığı araştırılarak, bulunması halinde buna göre, bulunmaması durumunda ise, işyerinin devredilip devredilmediği, devredildiğinin saptanması halinde de, hisse devir sözleşmesinin getirtilerek , devir miktarı ile hisse devir tarihinin tespit edilmesi , bu devrin alacaklıları zarara uğratmak amacıyla yapılıp yapılmadığının tespiti açısından dosyaya getirtilen belgeler dışında tarafların göstereceği her türlü delil toplandıktan sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un .../.... maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, .../05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11297, Karar No: 2013/3601, Tarih: 19.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11297 E.  ,  2013/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilip çevrilmemesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kavşakta geçiş önceliğine uymaması sonucu meydana gelen kazanın hemen ardından kaza mahallini terk etmeyip, yaralı motosiklet sürücüsünün yardımına koşan, olay tarihinden itibaren tüm aşamalarda olayı oluşa uygun şekilde anlatarak mahkemeye yardımcı olan, duruşmada ve keşifte müdafii ile beraber hazır bulunan, dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen ve sabıkası da bulunmayan, üniversite mezunu, çevre teknikeri sanık hakkında, “sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, (sanığın suç tarihinde kendisinden beklenen dikkat ve özen yükümlülüğünü asgari düzeyde bile yerine getirmeksizin, ... kullandığı ve bu ... kullanması neticesinde gencecik yaşta bir insanın sanığın bu asli kusurunun olduğu kaza neticesinde yaşamını yitirmiş olması, bu itibarla suça konu olayın işleniş şekli) hep birlikte göz önünde bulundurulduğunda, sanığa verilen cezanın adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına,” şeklinde, sanığın dosyaya yansıyan olumlu kişilik özellikleri, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı irdelenip gerekçelendirilmeden, salt olayın oluş şekli ve sonucuna dayalı yetersiz gerekçelerle, sanık hakkında TCK'nın 50/4. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9557, Karar No: 2019/7761, Tarih: 04.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/9557 E.  ,  2019/7761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27268, Karar No: 2018/7295, Tarih: 02.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/27268 E.  ,  2018/7295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatları tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ....’de üretilen ekmekleri bayilere dağıtma işinde şoför olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 1.297,20 TL olduğunu, müvekkilinin sabah 04.30 da işyerine geldiğini ve saat 17.00 ye kadar sürekli dağıtım işinde olduğunu, çalışma sırasında yemek ve çay molası verilmediğini, müvekkilinin yemeğini araç üzerinde dağıtım yaptığı sırada yediğini, haftada 6 gün bu şekilde çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi amacıyla davalı işverenlere ... 40. Noterliğinin 08.10.2014 tarih ve 26080 nolu İhtarnamesiyle ihtar gönderdiğini, ihtarnamenin 10.10.2014 tarihinde tebliğ edildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, üstelik davalılardan ....’nin işten çıkarma tehdidi içeren cevap gönderdiğini iddia ederek, fazla mesai ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacının vardiyalı olarak çalıştığını, diğer davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. ile aralarında akdedilen sözleşme ile müvekkil şirketlerince üretilen ekmeklerin dağıtım işinin günde 3 vardiya şekline gerçekleştirileceği ve işin bu şekilde yürütüleceğinin sabit olduğunu, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca 15.07.2014 ve 16.07.2014 tarihlerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen raporda; idari personel olarak çalışanların haftanın 6 günü 09.00-17.00 arası yarım saat ara dinlenmesi vererek çalıştığı, gece döneminde çalışan şoför ve muavinlerin haftanın 6 günü 22.00-06.00 arası yarım saat ara dinlenme vererek çalıştığı, gündüz döneminde çalışan şoför ve muavinlerin ortalama 05.00-17.00 arası çalıştıkları, bu süre içinde 3-4 servis yaptıkları ve servisler arasında ortalama 2 saat dinlendikleri, tüm çalışanların haftanın 1 günü izin kullandıklarının tespit edildiğini, hal böyle olunca davacının iddia ettiği fazla mesainin olmadığını, ortalama servisler arası 2 saat dinlenme bulunduğunu, davacının aldığı ücretin ihale şartnamesinde belirtilen ücret olup bunun haricinde bir ücret ödenmediğini, ücretin bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, bordroların ihtirazı kayıt olmaksızın imzalandığını, yapılan işin niteliği gereği fazla çalışma olmadığını, davacıya istisnai hallerde yaptığı bütün fazla mesai ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.