muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5256, Karar No: 2007/11039, Tarih: 07.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5256 E.  ,  2007/11039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilince davalı kuruma elektrik enerjisi satıldığını, davalının aboneliğine konu sayacın 16.05.2001-20.08.2002 dönemleri arasında arızalı olması nedeniyle eksik tüketim kaydettiğinin anlaşılması üzerine eksik fatura edilen enerji için 16.000.592.080.-TL. ilave enerji faturası düzenlenmiş ise de, bu tutarın ödenmediğini, tahsili için aleyhine girişilen takibe davalının itirazı sonucu, takibin durduğunu belirterek itirazın iptali, takibin devamı ve % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı iddialarının doğru olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2006/3657 Esas, 2006/10226 Karar sayılı ilamıyla kararın bozulmasına hükmedilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı yanın davalıdan talep edebileceği enerji bedelinin 559.08.-YTL. olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, itirazın kısmen iptaliyle 559.08.-YTL. asıl alacağa takip tarihinden itibaren % 64 ve değişen oranlarda ticari faiz uygulanarak takibin devamına, fazlaya dair talebin reddine, % 40 oranında 223.63.-YTL. icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 07.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/598, Karar No: 2021/2830, Tarih: 17.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/598 E.  ,  2021/2830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl davada kira parası iadesi- karşı davada kira alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına, karşı dava yönünden davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı- karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı kiracı, eczane olarak işletilmek üzere davalıya ait 6/A nolu taşınmazı 25/06/2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile, bitişiğindeki 6/B nolu taşınmazı ise 07/09/2009 başlangıç tarihli sözleşme ile kiraladığını, bir müddet faaliyet gösterdikten sonra davalı tarafın haksız fiilleri ve ağır tahrik, taciz ve yıldırmaları neticesinde eczacılık faaliyetini durdurup kira sözleşmesindeki cayma tazminatının ödenme şartını ortadan kaldıran altı aylık sürenin geçmesinden sonra her iki taşınmazı da 08/03/2010 tarihinde tahliye ederek davalıya teslim ettiğini, sözleşmenin haklı nedenlerle feshedildiğini ileri sürerek tahliye tarihinden sonra her iki sözleşme yönünden oturulmayan aylar kira bedelleri toplamı 19.850TL ile 6/A nolu taşınmaz yönünden 2.000TL depozito bedeli olmak üzere toplam 21.850TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı - karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde, feshin haksız olduğunu savunarak davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmesini istemiş; taşınmazların süresinden önce haksız bir biçimde tahliye edilmesi nedeniyle yoksun kalınan kira bedelleri ile 6/A nolu taşınmazda kullanılan elektrik bedeli ve 6/B nolu taşınmazın 2009 Aralık ayından itibaren tahliye tarihine kadar ödenmeyen kira bedelleri kalemlerinden oluşan toplam 9000 TL nin faiziyle birlikte davacı- karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen hükmün davalı- karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 28/05/2014 tarih 2014/4594 esas- 2014/6993 karar sayılı ilamı ile, sair temyiz itirazlarının reddi ile asıl dava yönünden "... Olayda ispat yükü davacıda olup, davacı çekin kira borcu

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen hükmün davalı- karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 28/05/2014 tarih 2014/4594 esas- 2014/6993 karar sayılı ilamı ile, sair temyiz itirazlarının reddi ile asıl dava yönünden "... Olayda ispat yükü davacıda olup, davacı çekin kira borcu

nedeniyle verildiğini yazılı belgeyle kanıtlamak durumundadır. Davacının yazılı belgesi bulunmadığına göre yemin deliline dayanmış olduğundan davacıya çekin kira borcu nedeniyle verildiği konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir." gerekçesiyle; karşı dava yönünden " Kiraya verenin 6/B nolu dükkana ilişkin 2009 Aralık ayından tahliye tarihine kadar olan kira bedellerinin ödenmediğini ileri sürmüş olup az yukarıda belirtilen çekin bu taşınmazın kira borcuna mahsuben verilmediğinin anlaşılması durumunda davacı- kiracının ödemeye ilişkin delilleri değerlendirilerek tahliye tarihine kadar olan dava konusu kira bedellerinin ödenip ödenmediği üzerinde durulmalı; 6/A nolu taşınmaza yönünden ise, mahkemece, mahallinde keşif yapılıp, uzman bilirkişi aracılığıyla, kiralananın aynı koşullarla yeniden kiralama için gereken makul sürenin ne olduğu, Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla saptanmalıdır. Öte yandan, tüketim miktarının öncelikle kiralanan taşınmaza ilişkin olup olmadığı üzerinde durularak bu konuda elektrik idaresinden gerekli belgelerin teminiyle kiraya veren tarafından ödendiğinin ispatlanması durumunda tahsiline karar verilmesi gerekir. " gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verilen hükmün davacı- karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 23/09/2019 tarih 2018/1235 esas 2019/6961 karar sayılı ilamı ile sair temyiz itirazlarının reddi ile " 1- Karşı davacı toplam 9.000TL kira alacağı talep ettiği ve bu talebini de ıslah yolu ile artırmadığı halde yazılı şekilde karar verilerek talebin aşılması usul ve yasaya aykırıdır. 2- Mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda kira alacakları hesaplanırken 6A ve 6B numaralı iki kiralanan birbirine karıştırılmıştır. Uyulan bozma kararında da belirtildiği gibi 6B numaralı kiralananda fesih sözleşmeye uygun gerçekleştirilmiş olduğundan kira bedelinin ödendiği kanıtlanamayan 2009 Aralık ayından tahliye tarihine (08/03/2010) kadar olan kira bedellerinin ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır." gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/1139, Karar No: 2020/4447, Tarih: 22.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1139 E.  ,  2020/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili borçlu hakkında yürütülen takip nedeniyle hisseli taşınmazına haciz koyularak sıra cetveli düzenlendiğini, şikayet olunanın dosyasına 1.sırada kendi dosyalarına 2.sırada yer verildiğini, ancak şikayet olunanın haczinin düşmüş olduğunu iddia ederek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili şikayetin reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, dava konusu sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu, şikayet olunanın haczinin ayakta olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından, şikayet olunanın haciz tarihinden itibaren 1 yıl içinde ortaklığın giderilmesi davası açtığı ve sonraki haczin ilk hacizden vazgeçme anlamına gelmediği gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet olunan, 18.01.2013 tarihinde haciz koymuş olup icra müdürlüğünden aldığı yetkiye istinaden14.08.2013 tarihinde ortaklığın giderilmesi davası açmıştır. Davada geçen süre zarfında satış talep ederek avans yatırması gereken sürenin hesaba katılmayacağı nazara alındığında şikayet olunanın ilk hacizden itibaren dava açana kadar 6 ay 26 gün süresi geçmiş olup ortaklığın giderilmesi davasının karara bağlanmasından sonra satış istemesi için geriye 5 ay 4 gün süresi kalmıştır. Ortaklığın giderilmesi davası feragatle sonuçlanmış olup karar 24.06.2015 tarihinde kesinleşmiştir. Böylece şikayet olunanın bu tarihten itibaren 5 ay 4 günlük süre içinde satış istemesi ve avans yatırması gerekir. Şikayet olunanın 22.08.2014 tarihinde satış talep etmesine rağmen avans yatırmadığı, icra müdürü tarafından satış talebi reddedilmesine ve bu redde ilişkin işlemin icra hakimliğince şikayet olunan lehine 18.12.2014’te sonuçlanmasına rağmen şikayet olunanın satış avansını 25.12.2015’te yatırdığı anlaşılmaktadır. Bu tarih, yukarıda yapılan hesap sonucunda haciz tarihi olan 18.01.2013 tarihine 1 yıl eklenmesi sonucunda bulunan tarihten sonradır.

Sonuç olarak şikayet olunanın 18.01.2013 tarihinde koyduğu haczin düştüğü, 11.06.2014’teki haczinin ise şikayetçinin haczinden sonra olduğunun anlaşılmasına göre şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Sonuç olarak şikayet olunanın 18.01.2013 tarihinde koyduğu haczin düştüğü, 11.06.2014’teki haczinin ise şikayetçinin haczinden sonra olduğunun anlaşılmasına göre şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adana 2.İcra Hukuk Mahkemesinin kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, HMK'nun 373/1. maddesi gereğince ... Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi kararının kaldırılarak dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13389, Karar No: 2014/12476, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13389 E.  ,  2014/12476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 1. Asliye İş Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2009/56-2013/545

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı M.. C.. vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4921, Karar No: 2020/5903, Tarih: 19.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4921 E.  ,  2020/5903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Velayet-Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı baba tarafından, kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayet kendisine verilmeyen taraf ile ortak çocuk arasında kurulacak kişisel ilişkide çocukların üstün yararı yanında, analık ve babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir. Davacı- davalı baba ile velayeti anneye bırakılan ortak çocuk 18.09.2016 doğumlu Zülal Sare Pala arasında "Velayeti anneye verilen müşterek çocuk ile baba arasında her yılın Şubat ayında 1. Cumartesi günleri saat 10:00'dan ertesi Cumartesi saat 17:00'a kadar, her yılın Haziran ve Eylül aylarının 15. ve 30. günleri saat 10:00 ile 17:00'a kadar ve dini bayramların 2. günlerinde saat 10:00 ve 3. günleri 17:00'a kadar kişisel ilişki düzenlenmesine" şeklinde kişisel ilişki tesis edilmiştir. Kendisine kişisel ilişki hakkı tanınmış olan babanın yurtdışında yaşadığı, velayet kendisine verilen anne ve ortak çocuğun ise Türkiye'de yaşadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Ortak çocuk yaşı gereği okul çağına erişmiş olup, bu nedenle 15-30 Eylül arasında tanınan kişisel ilişki süresi okulların açık olduğu döneme rastgeldiğinden çocuğun üstün yararına aykırıdır, bu husus gözetilerek daha uygun sürelerde ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 2-a bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine 2-a bent olarak "Velayeti anneye verilen müşterek çocuk ile baba arasında her yılın Şubat ayında 1. Cumartesi günleri saat 10:00'dan ertesi Cumartesi saat 17:00'a kadar, her yılın 15 Haziran saat 10:00' dan 30 Haziran saat 17:00’a kadar, her yıl 25 Ağustos saat 10:00'dan 10 Eylül saat 17:00’a kadar ve dini bayramların 2. günlerinde saat 10:00 ve 3. günleri 17:00'a kadar kişisel ilişki düzenlenmesine" cümlesinin yazılmasına, temyize konu hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.19.11.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/19600, Karar No: 2016/12008, Tarih: 20.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19600 E.  ,  2016/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı erkeğin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan faydalanması sebebiyle başlangıçta alınmayan ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine , işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.06.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/19845, Karar No: 2013/118, Tarih: 14.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19845 E.  ,  2013/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2012

NUMARASI : 2011/498-2012/469

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı olan onama harcının davalıdan alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.01.2013 gününde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20744, Karar No: 2022/5993, Tarih: 24.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/20744 E.  ,  2022/5993 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ..in, anılan Kanun'un 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ESKİŞEHİR 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2020 tarihli ve 2018/1623 Esas, 2020/263 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21/04/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2021 tarihli ve KYB. 2021-61760 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21/06/2018 tarihli ve 2017/7018 esas, 2018/5741 karar sayılı ilâmında yer alan, "...müşteki Ö. Y. adına sahte olarak düzenlendiği belirtilen 0534 275 75 16 numaralı hatta ait abonelik sözleşmesi nedeniyle sanık F. O. hakkında 5809 sayılı yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davasında; sanığın üst bayi olarak sadece aktivasyon işlemi yaptığı, adına hat çıkarılan kişiyi görmediğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemesi, suça konu belgedeki imzanın sanık ve katılana ait olmaması, alt bayi olan Polat Telekom sahiplerinin dinlenmemesi ve bu kişiler yönünden imza ve yazı incelemesi yaptırılmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından suça konu belge üzerindeki imzanın aidiyeti bakımından Polat Telekom sahiplerinin imza ve yazı örnekleri temin edilerek üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, bu kişilerin tanık olarak dinlenilmelerinden sonra üst bayilerin sözleşme düzenleme yetkilerinin bulunup bulunmadığının sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,..." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında, müştekinin bilgisi ve rızası dışında kimlik bilgileri ve imzası kullanılmak suretiyle sahte cep telefonu aboneliği sözleşmesi düzenlendiğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmişse de, söz konusu abonelik sözleşmesi suretinin incelenmesinde sanığın suç tarihinde yetkilisi olduğu Engiz Dtm. İlt. Hız. isimli işyerine ait firmanın suça konu .., .. .., .. numaralı hatların sadece aktivasyon işlemlerini yaptığı, sanığın savunmasında, suça konu abonelik sözleşmesini kendisinin düzenlemediğini, söz konusu sözleşmenin alt bayiler tarafından düzenlendiğini, kendilerinin sadece aktivasyon işlemi yaparak hattı kullanıma açtıklarını belirterek üzerine atılı suçlamayı reddetmesi ve diğer sanık ..'un da kovuşturma evresinde alınan ifadesinde işlemi yapan bayinin kendisi olduğu, diğer sanığın ana bayi olduğunu beyan etmesi karşısında, objektif sorumluluk ilkeleri çerçevesinde gerekçeli kararda atılı suçu adı geçen sanığın işlemiş olduğuna dair hiçbir delile yer verilmeden, yalnızca suça konu abonelik sözleşmesinin sanığın iş yerinde düzenlendiğinden ve bundan elde edilecek menfaatin sanığa ait olmasından bahisle eksik inceleme sonucu mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5809 sayılı Kanunun "cezai hükümler" başlıklı 63/10 maddesinde suçun maddi unsurunun "...fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar..." şeklinde belirlendiği, maddede yazılı "...bu işi..." ifadesinin, suçun unsurlarını oluşturan seçimlik hareketleri nitelediği, atıfta bulunulan 5809 sayılı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasında yazılı seçimlik hareketlerin, kişinin bilgisi ve

rızası dışında, abonelik tesisi, abonelik işlemi yapılması, elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılması ve yaptırılması, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenmesi, evrakta değişiklik yapılması ve bunların kullanılması" olduğunun anlaşıldığı, bu düzenlemeler ışığında suçun sübutu bakımından, sanığın adı geçen sözleşmeyi mutlaka kendi el yazısıyla düzenleyip imzalaması şartı aranmadığı, söz konusu evrakta değişiklik yapmak veya gerçek dışı hazırlanan evrakı kullanmak fiillerinden herhangi birini gerçekleştirmesi, abonelik sözleşmesi hazırlamak dışında herhangi bir abonelik tesisi veya işlemi yapması veya yaptırması halinde de suçun maddi unsurlarının oluştuğunun kabul edilebileceği cihetle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına dair talebinin REDDİNE, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.