muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18523, Karar No: 2015/3597, Tarih: 13.07.2015

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre (13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 02/06/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6375, Karar No: 2015/6712, Tarih: 16.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/6375 E.  ,  2015/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2012/739-2013/578

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili ve davalı Ö.. S.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

UYAP üzerinden yapılan incelemede, davalı Ö.. S..'in hükmü temyiz ettiği ve buna yönelik olarak 19.12.2013 tarihinde temyiz harcı ve masraflarını yatırdığı anlaşılmıştır. Ancak anılan davalının temyiz dilekçesine dosya içerisinde rastlanamadığından ilgilisinden temini ile Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13362, Karar No: 2014/13453, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13362 E.  ,  2014/13453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 22. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2013/73-2013/46

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılan davalı M.. G..'A yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyasyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12671, Karar No: 2013/644, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/12671 E.  ,  2013/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 21/05/2012 gün ve 2012/2121 - 2012/7698 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde Orman Yönetimi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usul ve yasaya da uygundur. Kaldı ki; dava konusu taşınmazı davacının dava tarihine kadar tapu kaydına dayanarak kullandığı kuşkusuzdur. Tapu kaydı henüz ayakta iken kullanımın haksız olduğundan ve elatmanın varlığından söz edilemez. Bu nedenle, davacı ... Yönetimi vekilinin bu yöndeki karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 219.00.- TL. para cezası ile Harçlar Kanunu uyarınca 50.45.- TL. red harcının düzeltme isteyenden alınmasına 04/02/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5683, Karar No: 2019/2069, Tarih: 14.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/5683 E.  ,  2019/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2018/34859

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Adana 1. Çocuk Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli ve 2014/477 esas, 2014/1123 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’un 151/1. maddesi gereğince hükmedilen 180 gün adlî para cezasından, anılan Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığında 120 gün yerine 150 gün adlî para cezasının belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün yerine 125 gün adlî para cezasının tespitini takiben, paraya çevirme işlemi neticesinde aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 2.500,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.04.2018 gün ve 1896 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2018 gün ve KYB/2018-34859 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince hükmedilen 180 gün adli para cezasından, anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince yapılan indirim neticesinde 120 gün adli para cezası yerine, 150 gün adli para cezasına hükmedilerek hesap hatası yapıldığı, bu hatayı takiben aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 100 gün adli para cezası ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca paraya çevirme işlemi neticesinde de 2.000.00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 2.500.00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılı'ğının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Adana 1. Çocuk Mahkemesinin 04.12.2014 gün, 2014/477 esas 2014/1123 sayılı kararın CMK.nun 309. Maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. Fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nun 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan 180 gün adli para cezasından, TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim ile hükmolunan 150 gün adli para cezasının 120 gün ;TCK.nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile hükmolunan 125 gün adli para cezasının 100 gün adli para cezasına indirilmesine ,100 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den hesaplanarak 2000 TL adli para cezasına çevrilmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına,hükümdeki sair hususların aynen korunmasına dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2467, Karar No: 2020/4108, Tarih: 05.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2467 E.  ,  2020/4108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15/11/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 27/07/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 07/09/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 05/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20666, Karar No: 2014/6117, Tarih: 03.04.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20666 E.  ,  2014/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tapu maliki ... kızı ...'nin mirasçılarını gösterir veraset ilamının ilgilisinden temini ile dosya içerisine konulup, dava dışı mirasçısının bulunduğunun anlaşılması halinde, bu kişilere mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalı ...'ye Tebligat Yasasının 21/2. maddesine göre tebligat yapılmış olup; bu madde gereğince tebligat yapılabilmesi için gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olması gerekmektedir. Adı geçenin nüfus müdürlüğünden alınan adres belgesi kağıdında yerleşim yeri ...- Fransa olup tebligat yapılan adres ise, mernis adresi olmayıp diğer (ikinci) adresidir. Dolayısıyla Tebligat Yasası'nın 21/2. maddesine göre tebligat yapılması usulüne uygun olmayıp, bu nedenle adı geçen davalıya mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

3-... adına Tebligat Yasasının 21/1. maddesine göre tebligat yapılmış ise de, tebligat yapılan adresin adı geçenin mernis adresi olup omadığı belirtilmeksizin, muhatabın ansızca gittiği belirtilmiş olup, nereye gittiği, dönüp dönmeyeceği araştırılmadığından tebligat usulsüz olup, bu nedenle adı geçen davalıya mahkemenin gerekçeli kararının ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/548, Karar No: 2013/2455, Tarih: 26.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/548 E.  ,  2013/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : ...'nun öldürülmesine yardımdan 5237 sayılı TCK 81, 39, 29, 31/2, 62 maddelerince 3 yıl 9 ay hapis cezası,

- ...'in öldürülmesine yardımdan 5237 sayılı TCK 81, 39, 31/2, 62 maddelerince 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un "maktuller ... ... ve ... ...’i öldürmeye yardım" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı “maktul ... ...’i öldürmeye yardım" suçundan haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik soruşturmaya ve sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21397, Karar No: 2014/20024, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/21397 E.  ,  2014/20024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2014/11-2014/270

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13321, Karar No: 2010/282, Tarih: 29.01.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/13321 E.  ,  2010/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik - güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık ...’un, suç tarihinde katılan Atabay İlaç Fabrikası Anonim Şirketinin finansman müdürü olarak görev yaptığı, sanık ...’in alacağı bulunmayan Atabay İlaç Fabrikası Anonim Şirketi lehine düzenlediği çekin arkasına sanık ...’un çalıştığı şirketi temsile yetkisi bulunmamasına karşın ciro ederek diğer sanık ...’a verdiği, bu sanığın da çeki tahsil için icraya başvurduğu iddiasıyla, tüm sanıklar hakkında resmi evrakta sahtecilik ve sanık ... yönünden ayrıca hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılamada yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen 20.01.2006 havale tarihli raporda suça konu çekin ön yüzündeki yazı ve imzaların sanık ...’in eli ürünü olmasına karşın arka yüzündeki yazı ve imzaların bu sanığın eli ürünü olmadığının bildirildiği, yine dosyaya intikal ettirilen Kartal 1. İcra Tetkik Merciinin 2004/401 sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporunda; suça konu çekin arkasındaki Atabay İlaç Fabrikası A.Ş. yetkilisi adına atılan imzanın şirket yetkilisi ...’ın eli ürünü olmadığının bildirildiği, sanık ...’un da şirketin finans açığını gidermek amacıyla elden alınan paralara karşılık olmak üzere şirket yetkilisi ...’ın istek ve bilgisi dâhilinde çekteki imzayı kendisinin attığını kabul ettiğinin anlaşılması karşısında, Atabay İlaç Fabrikası A.Ş.’nin o dönemdeki yetkilisi ... ile şirketin muhasebe ve finans bölümü çalışanlarının, konu ile ilgili ifadeleri alınıp, adı geçen şirket hakkında suç tarihinde çek keşide etme yasağı olup olmadığı araştırılarak, sanık ... ve ...’in dava konusu olan veya benzeri bir çok çekin hatır çeki olup Atabay İlaç Fabrikası A.Ş.’ nin içinde bulunduğu mali krizi aşması amacıyla keşide edildiği ve bu şekilde çek keşide etme işlemlerinin yıllar boyunca devam edip, trilyonlara varan ödemelerin ... ve şirketleri tarafından zamanında yerine getirildiği, sanık ...’ın dava konusu çeki elden verdiği nakit para karşılığı aldığı yönündeki savunmalarının doğruluğunun belirlenmesi açısından Atabay İlaç Fabrikası A.Ş'ne borç para veren kişilerin kim olduklarının tespiti ile ilgililerin dinlenip, varsa bu ilişkinin ne kadar süre boyunca ve ne miktarda olduğu, ödemelerin nasıl yapıldığı,

araştırılarak, sanık ...’ın da mali yönden bu kapasitede borç verme yeterliliğine sahip olup olmadığı belirlenip, suça konu çekin katılan Atabay İlaç Fabrikası A.Ş., sanıklar ... veya ...’in şirket ve banka kayıtlarında yer alıp almadığı tespit edilerek, toplanan deliller ile birlikte sanık savunmalarının ticari teamüle uygun olup olmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla beraat kararı verilmesi,

araştırılarak, sanık ...’ın da mali yönden bu kapasitede borç verme yeterliliğine sahip olup olmadığı belirlenip, suça konu çekin katılan Atabay İlaç Fabrikası A.Ş., sanıklar ... veya ...’in şirket ve banka kayıtlarında yer alıp almadığı tespit edilerek, toplanan deliller ile birlikte sanık savunmalarının ticari teamüle uygun olup olmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.