muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12663, Karar No: 2013/32552, Tarih: 24.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12663 E.  ,  2013/32552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile "üniversite öğrencilerinin kendilerine ait sınav sonuçları, not bilgileri, kayıt, harç, sınav tarihi ve benzeri bilgilerinin .... operatörleri tarafından SMS yolu ile iletilmesi" konulu 21.09.2007 ve daha sonra da 13.10.2009 tarihli 2 yıl süreli protokol imzalandığını, ancak davalı tarafından 26.08.2010 tarihli yazı ile hiçbir haklı neden olmadan söz konusu protokolün feshedildiğini, müspet ve menfi zarara uğradıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 200.000,00 TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabulüne, 75.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-492 sayılı Harçlar Kanununun “İstisna ve Muaflıklar” başlığı altında düzenlenen 13/j fıkrasında, “Genel Bütçeye dahil idarelerin bu kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf tutulduğu” belirtilmiş olup, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 56. Maddesinin (b) fıkrasında da, “Üniversiteler ve İleri Teknoloji Enstitüleri, genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar.” Hükmü mevcut olduğundan, davalı ... harçtan muaftır.

Dava, davalı aleyhine kabul edildiğine göre, başlangıçta davacıdan alınan peşin harcın talep halinde davacıya iadesine, karar ve ilam harcı alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde “davanın açılışı sırasında yatırılan başvurma ve peşin harç toplamının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye harcın ise davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına” şeklinde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasa aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK.’nun 370/2. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK.’nun 370/2. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın ‘Hüküm’ başlıklı bölümünün 4,5,6 ve 7. satırlarının tamamen karardan çıkarılarak yerine (Davacıdan alınan 17,15 TL başvurma harcı ile 2.970,00 TL peşin harcın talep halinde davacıya iadesine, davalı harçtan muaf olduğundan karar ve ilam harcı alınmasına yer olmadığına) sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 1.089,45 TL. harcın istek halinde davacıya iadesine, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20667, Karar No: 2016/14015, Tarih: 24.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20667 E.  ,  2016/14015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Dinlenen bir kısım davacı tanıklarının sözleri, maddi hadiselere istinat etmemekte, soyut ve genel nitelikte, bir kısım tanıkların anlatımları ise sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibaret olup, bir kısım beyanlarda geçen olaylardan sonra ise evlilik birliğinin devam ettiği, taraflarca önceki eylemlerin hoş görülmüş sayıldığı bu nedenle kusur belirlemesinde dikkate alınamayacağı anlaşılmaktadır. Davacı kadın tarafından davalı erkeğin kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında, toplanan deliller, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan evlilik birliğinin temelinden sarsılma durumunu kabule yeterli değildir. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.10.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/6111, Karar No: 2011/13163, Tarih: 13.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6111 E.  ,  2011/13163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2086, Karar No: 2014/9477, Tarih: 04.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2086 E.  ,  2014/9477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4494, Karar No: 2021/6326, Tarih: 07.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4494 E.  ,  2021/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜMLER : 1-a) Sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürme suçundan TCK'nın 81, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair; ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2019 tarih ve 2016/105 Esas 2019/314 Karar sayılı kararı,

1-b) Sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürme suçundan İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15/01/2020 tarih ve 2019/3131Esas 2020/116 Karar sayılı kararı,

2-a) Sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nın 81, 39, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair; ... 11. Ağır

Ceza Mahkemesinin 11.09.2019 tarih ve 2016/105 Esas 2019/314 Karar sayılı kararı,

2-b) Sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürmeye yardım suçundan İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15/01/2020 tarih ve 2019/3131 Esas 2020/116 Karar sayılı kararı,

3-a) Sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nın 81, 39, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair; ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2019 tarih ve 2016/105 Esas 2019/314 Karar sayılı kararı,

3-b) Sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürmeye yardım suçundan İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15/01/2020 tarih ve 2019/3131 Esas 2020/116 Karar sayılı kararı,

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin15/01/2020 tarih ve 2019/3131 Esas 2020/116 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. ve 296/2. maddelerinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında kasten öldürme ve bu suça yardım suçlarından hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında kasten öldürme ve bu suça yardım suçlarından hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme, sanıklar Müslüm ve ... hakkında yardım etmek suretiyle kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafii ve katılan vekilinin istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmasız yapılan inceleme neticesinde; "İstinaf başvurusunun esastan reddine" dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15/01/2020 tarih ve 2019/3131 Esas 2020/116 Karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; olayda öldürme kastı ile hareket edilmediğine, suçun niteliğine, haksız tahrikin varlığına; .../...

sanıklar Müslüm ve ... müdafilerinin; sanıkların mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ... 11. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/04/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12786, Karar No: 2012/8540, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12786 E.  ,  2012/8540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kuruma sehven ödenen iş kazaları ve meslek hastalıkları sigortası prim tutarının Kuruma ödenme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Kuruma sehven ödediği iş kazaları ve meslek hastalıkları sigortası prim tutarının Kurumca davacıya geri ödenmesi nedeniyle, geri ödenen meblağa ilişkin faiz alacağının davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece 6.546,40 TL faiz alacağının davalı Kurumdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, davalı Kurumun Kadıköy Sigorta Müdürlüğü'nde işlem gören Şile Tahlisiye İstasyonu işyerinde 506 Sayılı Kanuna tabi sigortalılar için yıllık ücretli izin süreleri içinde işveren hissesi olarak kanunen ödenmesi gerekmeyen iş kazaları ve meslek hastalıkları primlerini 2001-2007 yılları arasında Kurum hesabına sehven ödediği, sehven ödenen 7.762,09 TL'nin devam eden yargılama sırasında 5.5.2010 tarihinde Kurumca davacıya geri ödendiği, davacının, faiz alacağının ödenmesi talebiyle davasına devam ettiği anlaşılmaktadır.Mahkemece, Kurumca yersiz alınan primlerin faiz tutarının hesaplanması için bilirkişiden rapor alınmış ise de faiz hesaplaması yapılan bilirkişi raporunda dönemsel faiz oranları ve faiz yürütülen ayların faiz yüzdesi açıkça gösterilmediğinden rapor denetime elverişli değildir.

Yapılacak iş, dönemsel faiz oranlarının ve aylara uygulanan toplam faiz yüzdesinin açıkça gösterildiği denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yukarıda açıklanan doğrultuda inceleme yapılmadan hazırlanan bilirkişi raporu hükme esas alınarak sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2308, Karar No: 2012/35438, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2308 E.  ,  2012/35438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece sanığa usulune uygun olarak Yeniden yapılan 30/12/2011 tarihli tebligat üzerine 30/12/2011 günlü temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanığın müştekinin oturduğu köye kimliği tesbit edilemeyen ve kendini banka müdür yardımcısı olarak tanıtan bir şahısla gelerek, müştekiye bankadaki paranı verecegiz kimliğin gerekli demesi üzerine müşteki kimliği vermek için cüzdanını çıkardığında içindeki paraları gören bu kişinin sayalım diye hile ile müştekiden 1575. Avro ve 450,00 TL parayı alıp sanığa bilgisayara geçelim diye verdiği sonrada paralarla olay yerinden ayrılmaları şeklinde gerçekleşen eylemin dolandırıcılık eylemlerinin sabit olduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.04.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/938, Karar No: 2020/6361, Tarih: 10.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/938 E.  ,  2020/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanıklar ... ve Yasin İletmiş'in, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 61.720,00 (2 kez) Türk Lirası, 43.720,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına dair Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 12/12/2017 tarihli ve 2016/400 esas, 2017/854 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/01/2019 gün ve 14533 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/01/2019 gün ve KYB-2019-4411 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin 63.000,00 TL, 45.000,00 TL ve 63.000,00 Türk lirası bedelli çeklerin süresi içerisinde bankaya ibrazına rağmen ödenmemesi nedeniyle şikâyetçi olduğu, Mahkemesince, çek bedelinin karşılıksız kalan bedeli 61.710,00 Türk lirası (2 kez), 43.710,00 Türk lirasından az olamayacağından bahisle 3086 ve 2186 gün karşılığı adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz." hükmü gereğince sanığa verilecek cezanın kanundaki üst sınırı olan 1.500 günü geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, sanıklar hakkında ayrı ayrı olmak üzere;

A)10/08/2016 keşide tarihli, 63.000,00 TL bedelli çek hakkında "karşılıksızdır" işlemi yapılmasına neden olmalarından dolayı 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereği 61.720,00 Türk Lirası adlî para cezasıyla mahkumiyetlerine karar verilmiş, ancak hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 52/1. maddesi gereği takdir edilecek gün para cezasının tespiti sırasında, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde öngörülen "...her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur..." ibaresine aykırı şekilde sanıkların ayrı ayrı 3086 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği,

B)26/08/2016 keşide tarihli, 45.000,00 TL bedelli çek hakkında "karşılıksızdır" işlemi yapılmasına neden olmalarından dolayı 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereği 43.720,00 Türk Lirası adlî para cezasıyla mahkumiyetlerine karar verilmiş, ancak hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 52/1. maddesi gereği takdir edilecek gün para cezasının tespiti sırasında, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde öngörülen "...her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur..." ibaresine aykırı şekilde sanıkların ayrı ayrı 2186 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği,

C)13/09/2016 keşide tarihli, 63.000,00 TL bedelli çek hakkında "karşılıksızdır" işlemi yapılmasına neden olmalarından dolayı 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereği 61.720,00 Türk Lirası adlî para cezasıyla mahkumiyetlerine karar verilmiş, ancak hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 52/1. maddesi gereği takdir edilecek gün para cezasının tespiti sırasında, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde öngörülen "...her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur..." ibaresine aykırı şekilde sanıkların ayrı ayrı 3086 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 12/12/2017 tarihli ve 2016/400 esas, 2017/854 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak;

Hükümlerin ''A'', ''B'' ve ''C'' bentlerinden 1 ve 2 numaralı fıkralarının tamamen çıkartılmasına; bunların yerine,

Hükmün A Bendinin 1 ve 2. fıkralarına,

''A- 1-Sanıkların 10/08/2016 keşide tarihli, 8868396 çek numaralı, 63.000,00 TL bedelli çek yönünden ' çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak' suçunu işledikleri anlaşılmakla, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca takdiren ayrı ayrı 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

2- Sanıklara verilen gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak takdiren 20 TL den hesaplanarak sanıkların ayrı ayrı 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, ancak 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği takdir edilen adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağından ve dosyada mevcut çek sureti üzerinde yapılan incelemede, muhatap bankanın her bir çek yaprağı için ödemekle yükümlü olduğu miktar düşüldükten sonra karşılıksız kalan miktar 61.710,00 TL olduğundan sanıkların neticeten ayrı ayrı 61.710,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi yazılmasına, hükümlerin diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infaza dair hükümlerin bu miktarlarlar üzerinden uygulanmasına,

Hükmün B Bendinin 1 ve 2. fıkralarına,

Hükmün B Bendinin 1 ve 2. fıkralarına,

''A- 1-Sanıkların 26/08/2016 keşide tarihli, Z5919446 çek numaralı, 45.000,00 TL bedelli çek yönünden ' çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak' suçunu işledikleri anlaşılmakla, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca takdiren ayrı ayrı 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

2- Sanıklara verilen gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak takdiren 20 TL den hesaplanarak sanıkların ayrı ayrı 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, ancak 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği takdir edilen adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağından ve dosyada mevcut çek sureti üzerinde yapılan incelemede, muhatap bankanın her bir çek yaprağı için ödemekle yükümlü olduğu miktar düşüldükten sonra karşılıksız kalan miktar 43.710,00 TL olduğundan sanıkların neticeten ayrı ayrı 43.710,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi yazılmasına, hükümlerin diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infaza dair hükümlerin bu miktarlarlar üzerinden uygulanmasına,

Hükmün C Bendinin 1 ve 2. fıkralarına,

''A- 1-Sanıkların 13/09/2016 keşide tarihli, 8868397 çek numaralı, 63.000,00 TL bedelli çek yönünden ' çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına neden olmak' suçunu işledikleri anlaşılmakla, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca takdiren ayrı ayrı 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

2- Sanıklara verilen gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak takdiren 20 TL den hesaplanarak sanıkların ayrı ayrı 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, ancak 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği takdir edilen adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağından ve dosyada mevcut çek sureti üzerinde yapılan incelemede, muhatap bankanın her bir çek yaprağı için ödemekle yükümlü olduğu miktar düşüldükten sonra karşılıksız kalan miktar 61.710,00 TL olduğundan sanıkların neticeten ayrı ayrı 61.710,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi yazılmasına, hükümlerin diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infaza dair hükümlerin bu miktarlarlar üzerinden uygulanmasına, 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.