muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6325, Karar No: 2024/441, Tarih: 24.01.2024

Ne var ki, anılan bu görüşüm Sayın Çoğunluk tarafından kabul görmediğinden, uygulanması gereken yasal düzenleme kapsamında somut olayın değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda, öncelikle anılan yasal düzenleme ile “davaya konu parselin imar planı kararları ile umumi ve kamu hizmetlerine ayrılan alanlara denk gelmesi veya iptal edilen uygulama ile tahsis ve tescil edilmiş parsellerde hak sahiplerince yapı yapılmış olması ve benzeri hukuki veya fiili imkânsızlıklar nedeniyle geri dönüşüm işlemleri yapılarak uygulama öncesi kök parsellere dönülemeyeceğinin parselasyon planlarını onaylamaya yetkili idarelerin onay merciince tespiti halinde” şeklinde ön koşullar öngörüldüğünden mahkemece dava konusu taşınmazın imar durumu araştırılarak taşınmazın imar planına göre umumi ve kamu hizmetlerine ayrılan alanlara denk gelip gelmediğinin ortaya konulması ve yine ilgili idarenin kök parsellere dönülüp dönülemeyeceğine dair tespitinin olup olmadığının belirlenmesi gerekecektir.

Mahkemece yapılacak araştırma sonucunda dava konusu taşınmazın 3194 sayılı Yasaya eklenen yeni hüküm kapsamında bulunmadığının belirlenmesi durumunda, davacının mülkiyet hakkının korunması gerektiği ve imar uygulamasının idari yargı yerinde iptali sonucunda yolsuz tescil durumuna düşen sicil kaydına tapu sicilinin tutulması prensipleri uyarınca değer verilemeyeceği dikkate alınarak işin esasının incelenerek bir karar verilmesi gerekeceğiaçıktır.

Öte yandan, çekişmeli taşınmazın imar planına göre umumi ve kamu hizmetlerine ayrılan alanlara denk geldiğinin anlaşılması veya ilgili idarece kök parsellere dönülemeyeceği yönünde bir tespitin yapılması durumunda, yukarıda değinilen yasal düzenlemeyle “öncelikle davaya konu parselin hak sahiplerinin muvafakati alınmak kaydıyla uygulama sahası içerisinde idarece uygun bir yer tahsis edileceği veya anlaşma olmaması halinde davacı hak sahibinin kök parseldeki yeri dikkate alınarak uygulamadaki düzenleme ortaklık payı kesintisi düşüldükten sonraki taşınmazın rayiç bedeli üzerinden değerinin ödeneceği” hükme bağlandığından davacıya ilgili idareye başvurması için olanak ve süre tanınması, başvuru sonucunda idare tarafından dava konusu taşınmaz bakımından yeni yasal hükmün koşullarının mevcudiyetinin tespitiyle davacı taraf ile anlaşma sağlanarak davacıya uygulama sahası içerisinde uygun bir yerin temlik edilmesi veya idarece davacıya taşınmaz değerinin ödenmesi halinde davanın konusuz kalacağının gözetilmesi gerekecektir.

Ne var ki; getirilen yasal düzenlemenin gerekleri ilgili idare tarafından yerine getirilmediğinde, farklı bir ifadeyle koşulları oluşmasına rağmen davacı ile idarenin anlaşamaması ve davacıya idarece taşınmaz bedeli de ödenmemesi halinde, davacının usul kuralları uyarınca eldeki davayı anılan yeni kanun hükmü gereğince bedele dönüştürebileceği ve böylesi bir durumda da davaya tazminat davası olarak devam edilebileceği gözetilmelidir.

Ne var ki; getirilen yasal düzenlemenin gerekleri ilgili idare tarafından yerine getirilmediğinde, farklı bir ifadeyle koşulları oluşmasına rağmen davacı ile idarenin anlaşamaması ve davacıya idarece taşınmaz bedeli de ödenmemesi halinde, davacının usul kuralları uyarınca eldeki davayı anılan yeni kanun hükmü gereğince bedele dönüştürebileceği ve böylesi bir durumda da davaya tazminat davası olarak devam edilebileceği gözetilmelidir.

Anılan hususlar, gerek yeni yasa hükmü, gerek usul kuralları –adil yargılanma ve hukuki dinlenilme hakları, usul ekonomisi, vd.- gerekse Anayasamızın 35. maddesiyle ve kanunlarımızla ve de AİHS’nin Eki Birinci Protokolün “Mülkiyetin Korunması” başlıklı 1 inci maddesi ile güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edilemeyeceğine ilişkin hükümlerin gereğidir.

Somut olayda; davacının miras bırakanın kayden paydaşı olduğu 3535 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 14.12.2006 tarih ve 1404-1404 sayılı Belediye Encümen kararı ile yapılan imar uygulamasının İstanbul 1. İdare Mahkemesinin 29.03.2012 tarih ve 2009/2027 Esas, 2012/645 Karar sayılı ilamıyla iptal edildiği ve bu kararın derecattan geçmek suretiyle 10.09.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Öte yandan, yargılama sırasında çekişme konusu taşınmazlarda 13.10.2011 tarih ve 888-887 sayılı Belediye Encümen kararı ile yeni bir imar uygulaması yapıldığı ve 30.10.2012 tarihinde yeni imar parsellerinin tescil edildiği görülmektedir.

Hemen değinilmelidir ki, yeni bir imar uygulaması ile yeni tescillerin yapılması durumunda bu tescillerin dayanağı idari işlem idari yargı yerinde iptal edilmediği sürece anılan uygulama öncesini sağlamaya yönelik tapu iptal ve tescil davasının dinlenme olanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; 3194 sayılı Yasanın 18 inci maddesine eklenen fıkranın eldeki davanın reddini öngörmediği, öncelikle en son sicil kayıtlarının dayanağı imar uygulamasının idari yargı yerinde iptal edilip edilmediğinin araştırılması, iptal edilmemiş ise davanın dinlenme olanağının kalmadığının gözetilmesi, tüm imar uygulamalarının iptal edilmiş olması halinde davacının mülkiyet hakkı sahibi olduğu ve davada devam eden hukuki yararının bulunduğu gözetilerek, değinilen yeni yasal düzenlemenin koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin öncelikle belirlenmesi ve sonrasında yukarıda açıklandığı üzere işlem yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Yerel Mahkeme kararının bozulması görüşünde olduğumuzdan Sayın Çoğunluğun onama kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/25391, Karar No: 2017/10652, Tarih: 10.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/25391 E.  ,  2017/10652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, görevi kötüye kullanma (sahtecilik)

HÜKÜM : Beraat

Görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların belediye başkanı ve encümen üyesi oldukları, belediye tarafından farklı kurumların bahçelerine parke taşı ve bordür taşı döşemesi yapıldığı, belediyenin almış olduğu parke ve bordür taşlarını BELDES kapsamında (merkezi bütçe kanununa göre tahsis edilen Belediye alt yapısının desteklemesi projesi ödeneği ) para almak üzere proje düzenleyerek "Belediye içi parke taşı ve yol düzenleme işi" yapıldığını belirterek 26/05/2008 tarihinde Nurdağı Kaymakamlığına talepte bulunduğu, Kaymakamlığının yaptığı araştırmada projenin Belediye içi Parke taşı ve yol düzenlemesi olduğu ancak belediyenin bu taşları daha önce belirtilen 8 adet kurumun bahçelerine döşediği için Beldes kapsamında belediyeye ödeme yapılmadığı, bunun üzerine Belediye Başkanı olan sanık ...’in ,... Şti sahibi olan sanık ... ile aylar önce parke taşları döşenmiş olan 8 adet kamu kurumunun bahçesine parke ve bordür taşı döşeme işini sözde yaptırmak üzere anlaştıkları, bu amaçla önce encümen kararı aldıkları, sonra ihaleye çıkıldığı, teslim edilen işin bitirilmek suretiyle tamamlandığına dair işlemlerin yapıldığı, sanıkların farklı aşamalarda görev almak suretiyle bu aşamaların tamamlanmasında görev aldıkları, bu şekilde fikir ve eylem birliği içerisinde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen olayda:

1-Sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar yönünden yapılan itirazların incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin kararlara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında 24.01.2013 tarihinde verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı katılan vekilinin yaptığı itiraz üzerine, Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verdiği ret kararı ile verilen hükümlerin kesinleştiği, katılan vekilinin temyiz isteminde ağır ceza mahkemesinin ret kararına ilişkin bir itirazının da bulunmadığı anlaşılmakla, bu karar yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan itirazların incelenmesinde;

2-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan itirazların incelenmesinde;

Sanıkların savunmaları, katılan beyanı, tanık anlatımları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sanıkların unsurları itibariyle oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatlarına yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübuta erdiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6343, Karar No: 2019/10067, Tarih: 12.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/6343 E.  ,  2019/10067 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun, icra mahkemesine başvurusunda meskeniyet şikayetinde bulunduğu, mahkemece verilen kararda meskeniyet iddiası ile ilgili hiç bir değerlendirme yapılmadan gerekçesiz olarak davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK’nun 297. maddesi, kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerden olup, yargılamanın her safhasında resen gözetilmesi gereken bir usul kuralıdır.

HMK 297/1-c. maddesinde; Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.

HMK 297/2. maddesinde; "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" düzenlemesine yer verilmiştir. Yasa maddesinin bu açık hükümlerinin sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler, gerekçeli olmalı ve infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Dava içinde davalar doğar ve hükmün hedefe ulaşmasını engeller.

Somut olayda; mahkemece, HMK'nun 297/1-c. maddesine aykırı olarak hüküm kurulduğu, davacı borçlunun meskeniyet şikayeti hakkında gerekçe belirtilmeden karar verildiği görülmektedir.

O halde, mahkemece, borçlunun talebi ile ilgili HMK'nun 297. maddesine uygun olarak hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2020/1101, Karar No: 2020/1838, Tarih: 15.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1101 E.  ,  2020/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi daval......arafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, tarafların kat maliki olduğu anataşınmazdaki bağımsız bölümlerin arsa paylarının iptali ile yeniden düzenlenerek bunların tapuya tesciline karar verilmesi istenilmiştir.

......Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün bir kısım davalılarca istinaf edilmesi üzerine....... Karar sayılı ilamı ile bir kısım davalıların istinaf başvurusunun kabulü......Mahkemesi 26/01/2017 tarihli kararının kaldırılmasına, davacının davasının reddine karar vermiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir. Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2018/2655 E.- 2018/6939 K. ile “Somut olayda dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulduğu 1990 yılında; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 05/10/1990 tarihinde kat irtifakının kurulduğu dikkate alındığında, aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden ” kararın bozulmasına karar vermiştir.

...... Dairesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı...... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyetinin, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis

...... Dairesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı...... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyetinin, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis

edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat malikinin veya kat irtifakı sahibinin, arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlandığından; arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır, bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile o bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlanmaya çalışmalı bu işlem yapılırken de bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınmalı, değerlendirmeye esas olan kat mülkiyetinin (kat irtifakının) kurulduğu tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları nedenleriyle meydana gelen değer artış ve eksilmelerinin dikkate alınmaması gerekir.

Somut olayda, dava konusu anataşınmazda 1990 yılında kat irtifakı kurulduğu anlaşılmakla, her ne kadar davacı 2002 tarihinde bağımsız bölümleri edindiği tespit edilse dahi kat irtifakı bağımsız bölüm listesinin eşi tarafından hazırlandığı iddiası karşısında davalının davayı açmaktaki iyiniyeti ve hukuki yararı bulunup bulunmadığı değerlendirmeye muhtaçtır. Kaldı ki mahkemece arsa paylarının yeniden düzenlenmesi kararına esas olan bilirkişi raporunda, bağımsız bölümlerin kat irtifakı/kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki, cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısıtma ve aydınlatma süreleri, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususların yeniden değerlendirildiği belirtilerek arsa payları tesbit edilmiş ise de, somut olarak kat irtiafkı kurulduğu tarihteki arsa paylarının düzenlenmesinde yanlışlık yapıldığının açıkça ortaya konulmadan ayrıca yapılan tespitlerde o dönemki rayiç bedel, manzara yol durumu esas alınmadan soyut verilere dayalı arsa paylarının belirlenmesi ve buna göre davanın kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 29/06/2020 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1833, Karar No: 2017/4023, Tarih: 11.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/1833 E.  ,  2017/4023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı nedeniyle rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalı ... Orman ve Su Ürünleri İnş.Ltd.Şti. hakkındaki davanın kusursuz olduğundan reddine, diğer davalı ....San.A.Ş yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi olup, davalıların sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Yasa'nın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücû alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır.

Mahkemece verilen 08.04.2011 tarihli red kararı, davacı kurum tarafından temyiz edilmiş, dairemizin 18.10.2012 tarih ve 2012/19539 karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece verilen 08.04.2011 tarihli red kararı, davacı kurum tarafından temyiz edilmiş, dairemizin 18.10.2012 tarih ve 2012/19539 karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararından sonra toplanan deliller hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davalı ... Orman ve Su Ürünleri İnş. Ltd.Şti. yönünden davacının bu iş yerinde çaycı olarak çalıştığı gerekçesi ile davalının kusuru bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş ise de; hükme esas alınan 08.06.2016 havale tarihli bilirkişi raporu ve bu iş yeri yönünden mahallinde yapılan keşif ve keşif üzerine düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinde, davalı iş yerinin mermer atölyesi olarak faaliyet gösterdiği atölye kısmında, atıl mermer işleme tezgahının bulunduğu,etrafının boyasız, sıvasız, kiremit örgü duvar ile kaplı olduğu,makinalara ait her hangi bir bakım onarım tutanağı ile kişisel koruyucu donanımının bulunmadığı, ölçüm raporlarının olmadığı gibi teknik önlemlerin alınmadığının tespit edildiği, ortamda sprey boya, silikon vs kimyasal madde içeren malzemenin korumasız olarak açıkta bırakıldığının ve koşulların olumsuz olduğunun belirtildiği ve sigortalı ...’un mermer atölyesinde çalıştığı tespit edilirse kısa süreli dahi olsa davaya konu meslek hastalığı açısından atölyenin yüksek riskli bir ortam oluşturduğu kanaati bildirilmiştir. Her ne kadar mahkemece sigortalı ...’un anılan işyerinde çaycı olarak çalıştığı kabul görmüş ise de, 14.04.2006 tarihli hastane raporunda ...’un davalı ... Orman ve Su Ürünleri İnş.Ltd.Şti.’de mermer kesim işinde çalıştığı bilgisine yer verilmesi karşısında, mahkemenin kabulü eksik inceleme ve değerlendirmeye dayalıdır. Mahkemece yapılacak iş, ...’un anılan iş yerinde hangi sıfatla çalıştığının tespiti için eldeki ... beyanı ve davalı tanık beyanları ile yetinmeyerek, davacı kurum kayıtlarından ...’un hangi iş kolunda çalıştırılmak üzere anılan iş yerinden bildirim yapıldığı araştırılmalı,resen tanık araştırması yapılarak dinlenilmeli, kolluk vasıtası ile bu iş yerinde hangi iş kolunda çalıştığı araştırılmalı, davalı işyerinin kusur oranı belirlenmeli ve elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Davalı ....San.A.Ş’nin %10 kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de, mahkemece, bozma ilamından sonra verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup bozma gerekçeleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Mahkemece yapılacak iş ...’un çalışmasının olduğu iş yerlerinin tamamında daha önce ilgili bakanlıkların kurumları tarafından denetim yapılıp yapılmadığı sorulmalı bu hususta tüm belgeler getirtilmeli ve ...’un çalıştığı dönemde iş yeri koşulları ve çalışma süreleri kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli ve her bir iş yerinin kusur oranları uzman bilirkişi heyeti tarafından tespit edilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmeli, hükmü temyiz etmiyen ... Madencilik Tic.San.A.Ş için kabul gören kusur oranı yönünden kurum lehine oluşan kazanılmış hak gözetilmelidir.

Mahkemenin kabulüne göre de, ... Madencilik Tic.San.A.Ş yönünden %10 kusur oranına göre talep edilen miktarın %10 nuna karar verilmesi, dosya kapsamında PSD 71.561,02 (artışsız miktar)gelir bağlandığı gözetildiğinde, bu miktarın %10’nun 7.156,12 TL olduğu ve talep edilen 14.381,19 TL’nin içinde kaldığı, kurumun kısmi dava açtığı, taleple bağlılık ilkesinin yanlış değerlendirildiği, sigortalı ...’un 16.02.2014 tarihinde öldüğü dosya kapsamı ile sabit olduğundan fiili yapılan ödemelerin kurumdan araştırılmadığı gözetildiğinde bu yönleri ile de yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmesi bozma nedenidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekili bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmünün BOZULMASINA, 11.05.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.