muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3619, Karar No: 2022/14489, Tarih: 12.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3619 E.  ,  2022/14489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07/04/2015 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 15/06/2016 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nin 141/1, 143 ve 35. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 1 yıl 2 ay 8 gün olan durma süresinin de eklenmesine rağmen, 01/03/2012 tarihli ilk mahkumiyet tarihinden itibaren 28/12/2021 tarihli hüküm tarihine kadar geçtiği gözetilerek; davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 12/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19704, Karar No: 2010/2721, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19704 E.  ,  2010/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kısmen kapama bağ, kısmen kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25200, Karar No: 2019/21087, Tarih: 13.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25200 E.  ,  2019/21087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;davacının 2000 yılı Ağustos ayında ağır ve tehlikeli işlerden sayılan davalılara ait işte elektrik teknisyeni - formen olarak brüt 1.500,00 TL ücretle ulaşım yardımı alarak çalıştığını, bu kapsamda cadde ve sokaklardaki elektrik hizmetlerinin aksamadan yürütülmesi için gün boyu açık alanda hat çekme, direk dikme, aydınlatma direklerinin lambalarının değiştirilmesi vs. gibi işlerde çalıştığını, davacının 5 yıllık çalışmasının sonunda iş akdini ... 3. Noterliği’nin 12.05.2014 tarih, 5555 yevmiye no.lu ihtarnamesi ile kalp rahatsızlığı ve bu halde ağır ve tehlikeli işlerde çalışamayacağını, Düzce ... Devlet Hastanesi’nin 05.05.2014 tarihli raporu ile belgelendirmek suretiyle ve yaptığı işin sağlığı için tehlike oluşturduğu gerekçesiyle haklı nedenle feshettiğini bildirdiğini belirterek kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Belediye vekili cevap dilekçesinde davacının kendi çalışanı olmadığını davacının alacak taleplerinden davalı Belediyenin sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde özetle;davacının iş akdini feshederek davalı şirketteki çalışmasına son verdiğini, iş sözleşmesini haklı neden olmadan fesheden işçinin kıdem tazminatına hak kazanmadığını, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/1. maddesine göre iş sözleşmesinin konusu olan işin niteliğinden kaynaklanan bir sebepten ötürü işçinin sağlığının bozulması halinde, işçinin iş akdini feshedebileceğini ve kıdem tazminatına hak kazanacağını, somut olayda davacının davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davacının ortaya çıkan kalp rahatsızlığının İşinden kaynaklanmadığını, bu nedenle iş akdini haklı nedenle feshetmediğini ve kıdem tazminatı talebinin reddi gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki uşuşmazlık davacının kıdem tazminatı talep edip edemeyeceğine ilişkindir.Davacı vekili davacının İş Kanunu 24/1-a maddesine göre sağlık sebepleri ile iş sözleşmesine haklı olarak son verdiğini belirterek kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur. Dosya kapsamında dört ayrı sağlık raporu bulunmaktadır. 05.05.2014 tarihli tek hekim raporunda davacının koron arter hastalığı sebebi ile ağır ve tehlikeli işlerde çalışmasının uygun olmadığının belirtildiği, 05.08.2014 tarihli ... Hastanasi sağlık kurulu raporunda davacının hipertasyon, koroner arter hastalığı ve kalp kapakcık hastalığının bulunduğu, davacının ciddi bir kapak patolojisinin olmadığı, ve mevcut hastalığının elektrik teknisyenliği yapmasına engel teşkil etmeyeceğinin belirtildiği, yine aynı hastanenin 16.10.2014 tarihli raporunda işin çok tehlikeli ve tehlikeli olmasının hastalığın seyrinin etikileme ihtimalinden değil mahiyetinden kaynaklandığını ve davacıda bulunan rahatsızlığın elektrik teknisyenliği işini etkilemeyeceğinin belirtildiği , ... Meslek Hastalıkları Hastanesi’nden alınan 29.06.2015 tarihli tek hekim raporunda ise kardiyak açıdan tehlikeli, bedeni zorlayıcı ağır işlerde çalışmanın zorlayıcı olacağı, hastanın mevcut hastalıkları sebebi ile yakın kardiyolojik poliklınik takipte olması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmıştır. Bahsi geçen dört sağlık raporu bir arada değerlendirildiğinde kanaat edinmeye yeterli mahiyette olmayıp birbiri ile çelişen sonuçlar içerdiği görülmektedir. Bu durumda yapılması gereken davacının yeniden Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesine sevki sağlanarak dosyada bulunan raporlar arasındaki çelişki giderilmek sureti ile davacıdaki rahatsızlığın yaptığı işten kaynaklanıp kaynaklanmadığı veya mevcut hastalığının görevini yapmaya engel teşkil teşkil edip etmediği hususunda heyet raporu aldırılmak sureti ile karar vermektir. Bu husus gözetilmeden kanaat edinmeye yeterli olmayan raporlara itibarla karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,13.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10469, Karar No: 2022/11256, Tarih: 12.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/10469 E.  ,  2022/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 05.08.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14166, Karar No: 2017/182, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14166 E.  ,  2017/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39947, Karar No: 2017/17165, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39947 E.  ,  2017/17165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz harçları (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların davalı tarafça temyizi halinde, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağ, temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Kararı temyiz eden davalı vekilinin, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağı, temyiz (nispi) karar harcı olarak yatırması gerekirken, 31,40 TL maktu tutarda temyiz karar harcı yatırdığı, bakiye temyiz karar harcının ise ödenmediği ve Mahkemece de muhtıra tebliğ edilmediği anlaşılmakla, davalı vekiline, bakiye ödenmesi gereken temyiz (nispi) karar harcını kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8780, Karar No: 2012/2819, Tarih: 01.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/8780 E.  ,  2012/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, 5237 sayılı TCK'nın 52/2-4, 1412 sayılı CMUK'nın 326. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 3713 sayılı Kanunun 7/2-son maddesinde 5532 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesinde mevkutenin sorumlu müdürleri için öngörülen yaptırımın altı aydan iki yıla kadar hapis ve mevkutenin bir önceki ay satış miktarının yüzde doksanının yarısı kadar adli para cezası olduğu, dava konusu yazının yazarına ilişkin aidiyet belgesi sunan hükümlü hakkında tayin edilecek hapis cezasının 5680 sayılı Basın Kanunun 16/1, 647 sayılı Kanunun 4/1. maddeleri uyarınca paraya çevrilmesi sonucu tayin edilecek olan adli para cezası ile mevkutenin tirajına göre tayin olunacak adli para cezasının toplamının, ön ödeme önerisine uymayan hükümlü hakkında 3713 sayılı Kanunun 5532 sayılı Kanunla değişik 7/2. maddesi uyarınca tayin edilmiş bulunan adli para cezasına göre daha lehe olduğu, 647 sayılı Kanunun 4/4. maddesi uyarınca adli para cezasının hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilmiş bulunmasının aleyhe bir etki doğurmayacağı da dikkate alınmadan değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kesinleşen hükümde sonuç adli para cezasının 24 eşit taksitle ödenmesine karar verildiği halde, taksit sayısının 12 olarak belirlenmesi,

3- 5335 sayılı Kanun ile 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2. maddesine eklenen fıkra uyarınca adli para cezasının hesaplanmasında 1 TL altında kalan tutarların dikkate alınamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, yargılamanın geçirdiği safahat ve süre de dikkate alınarak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilk dört fıkrası çıkartılarak yerine:

“1- 5532 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesindeki 3713 sayılı Kanunun 7/2-son maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 232 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

2- Hapis cezası, 5680 sayılı Basın Kanunun 16/1 ve 647 sayılı Kanunun 4/1. maddeleri uyarınca suç tarihi itibariyle günlüğü 6 TL’den paraya çevrilerek 1.080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

3- Hükmedilen adli para cezaları 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi uyarınca içtima ettirilerek hükümlünün sonuç olarak 1.312 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

4- Hükmedilen adli para cezasının, 647 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca birer ay ara ile 24 eşit taksitle hükümlüden tahsiline,”

2- Hapis cezası, 5680 sayılı Basın Kanunun 16/1 ve 647 sayılı Kanunun 4/1. maddeleri uyarınca suç tarihi itibariyle günlüğü 6 TL’den paraya çevrilerek 1.080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

3- Hükmedilen adli para cezaları 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi uyarınca içtima ettirilerek hükümlünün sonuç olarak 1.312 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

4- Hükmedilen adli para cezasının, 647 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca birer ay ara ile 24 eşit taksitle hükümlüden tahsiline,”

Fıkralarının eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5274, Karar No: 2014/24223, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5274 E.  ,  2014/24223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı işverene yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Davalı Kurum vekilinin 07.05.2013 tarihinde istifa ettiği, ancak tekrar vekil olarak atandığına ilişkin vekaletnamenin olmadığı anlaşıldığından, Av. ... ’ın davalı Kurum vekili olduğuna dair vekaletnamenin temini, aksi halde tebligatın davalı Kuruma yapılmak üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3182, Karar No: 2013/4471, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/3182 E.  ,  2013/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın harici sözleşme ile taşınmaz satımından doğmasına, daha önce Yargıtay 13. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılmış olmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11715, Karar No: 2012/24566, Tarih: 12.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/11715 E.  ,  2012/24566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Yerel mahkemenin, tasdikli proje içinde kapalı alan yapan duvarla apartman boşluğunu kapatan ve bu şekilde projesinde daire alanından ayrılıp apartman boşluğu olarak düzenlenen alanın yeni bir alan kazanma olmaması nedenleriyle, idari yaptırım gerektiren eylemin ruhsatsız bina yapma olarak nitelenemeyeceğine ilişkin gerekçesi yerinde görülerek,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan Isparta Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.