muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12922, Karar No: 2016/11768, Tarih: 31.05.2016

Genel mahiyette bu açıklamalardan sonra işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olmayacağı noktasında Dairemizce belirlenen kriterler aşağıdaki gibidir;

Kıdem tazminatı hesabı için, işçinin çalıştığı süre, fasılalı çalışma olup olmadığı, bu süre içinde ihbar önelini altı hafta aşan istirahat raporu alınıp alınmadığı, ücretsiz izin uygulaması olup olmadığı, grevde geçen sürenin varlığı, işçinin son ücreti, ücretin eki niteliğindeki ödemelerin son bir yıllık toplamı, işçiye sağlanan ayni hakların parasal değeri ve son bir yıllık ortalaması, ücretin eki mahiyetindeki ödemelerin devamlılık arz edip etmediği gibi konuların net olarak bilinebilmesi gerekir. Bu yüzden işçinin hesabın unsurlarına dair sözü edilen bir veya birkaç konuda belirsizlik halinde kıdem tazminatının başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün olamaz. HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde belirtildiği üzere alacaklının “alacağının tamamını tam olarak” tespiti mümkün değildir. Bu nedenle hesabın unsurlarındaki tartışma ve belirsizlik, alacağın da belirsiz olması sonucunu doğurur. Ancak ücret ve eklerine dair tartışma kıdem tazminatı tavan sınırlaması sebebiyle sonuca etkili değilse, kıdem tazminatının belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği düşünülmelidir.

İhbar tazminatı hesabı noktasında kıdem tazminat için sözü edilen tavan sınırlaması hariç, hemen hemen aynı verilere ihtiyaç vardır. İşçinin çalışma süresindeki tartışmanın ihbar süresine dair dilimi etkilemesi veya işçinin ücreti ve eklerindeki herhangi bir tartışma halinde ihbar tazminatı hesabı da belirsizdir.

İşçinin ücretini ve çalışma süresini bilmesi gerektiği varsayımı ile ihbar ve kıdem tazminatının her durumda belirli olduğunu söylemek isabetli bir yaklaşım olmaz. Çalışma süresine ve ücreti ile eklerine dair yasal yükümlülüğe rağmen işverence belge verilmemiş bir işçinin, işverende mevcut işyeri şahsi sicil dosyasına ulaşmadan ve işverence bilgi ve belge sunulmadan önce henüz dava açma aşamasında bu tür tazminatların tamamını ve tam olarak hesaplamasını beklemek ve bunu bir dava şartı olarak kabul etmek, hak arama özgürlüğünü zedeler. Bu konuda alınacak olan uzman raporu da hesap noktasında aynı belge eksiklikleri sebebiyle yeterli olmayacağı gibi, iş sözleşmesi yasal hakları ödenmeksizin feshedilen işçiden dava öncesinde alacaklarını belirleyebilmek için hesap raporu almak yönünde bir masraf yapmasını beklemek de doğru olmaz.

Yıllık izin ücreti hesabının unsurları, işçinin çalışma süresi ve ücretin miktarıdır. İşverence yasal düzenlemelere rağmen bu yönlerden belge düzenleme ve işçiye verme yükümlülüklerin yerine getirilmemiş olması halinde işçinin yıllık izin ücretini dava öncesinde tam olarak belirlemesi mümkün olmayabilir. Bu açıdan çalışma süresi ve ücretin tartışmalı olması durumunda yıllık izin ücreti belirsiz alacak davasına konu edilebilir. Ancak çalışma süresi ve ücretin işçiye verilmiş veya ulaşabileceği belge ve kayıtlarla kesin olarak saptanabildiği hallerde yıllık izin ücretinin belirli olduğu ve belirsiz alacak davasına konu olamayacağı söylenebilecektir.

Fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücretler için ise çalışmaların tamamının puantaj kayıtlarına dayandırıldığı istisnai durumlar dışında hakimin taktiri indirimi söz konusu olduğundan,alacakların, davanın açıldığı aşamada tam olarak belirlenmesi mümkün değildir. Bu itibarla sözü edilen alacakların belirsiz alacak davasına konu edilebileceği ilke olarak kabul edilmektedir.

Hakimin takdiri veya yasal nedenlerle indirim yapılarak alacak miktarı veya değerinin belirlenmesi halinde alacak belirsizdir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 E, 2012/715 K sayılı kararında “İşçilik alacaklarının özelliği de dikkate alınarak, bu alacaklarda, talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi, aksinin kabulü de doğru olmayacağını, talep konusu işçilik alacakları belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesinin daha doğru olacağını” açıkça belirmiştir.

Aynı dava dilekçesinde birden fazla işçilik alacaklarının talep edildiği durumlarda davaların yığılmasından söz edilir ki, alacağın belirli olup olmadığı her bir alacak kalemi bakımından somut olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.10.2012 gün, 2012/ 9-838 E, 2012/ 715 K sayılı kararı da bu yöndedir.

Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava olarak da alacağın tahsilini talep edebilir.

Dava dilekçesinde alacağın belirsiz olduğundan söz edilmiş olsa da, kısmi dava açıldığının ifade edilmesi halinde davanın türünün kısmi dava olarak kabulü gerekir. Zira alacak belirsiz ise kısmi dava yoluyla alacağın istenmesine engel bir durum yoktur. Bu ihtimalde kısmi dava ancak talep edilen kısım itibarıyla zamanaşımını keser. Yargılama ile alacağın belirlenen kalan kısmı ıslah veya ek dava ile talep edildiğinde arttırılan miktarlar bakımından faiz başlangıcı -kural olarak- talep tarihidir. Bu nedenle davanın türünün belirsiz alacak davası veya kısmi dava oluşunun sonuçları farklı olup, tereddüt halinde hakim tarafından bu husus davacıya açıklatılmalı ve davanın türü ön inceleme tutanağına yazılarak tahkikat aşamasına geçilmelidir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve... kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut olayda, davacı vekili, iş sözleşmesinin haksız feshi nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiş; alacakların miktarının tespitini ve kısmi olarak talep miktarların da hüküm altına alınmasını istemiştir.

Yukarıda belirtilen ilkeler ve tespitler dikkate alındığında, davanın belirsiz alacak davası olarak açılması mümkün olup Dairemizin öteden beri yerleşmiş uygulaması da bu yöndedir. Bu itibarla, davanın esası hakkında yargılama yapılarak karar verilmesi gerekirken, davanın açıldığı tarihten karar verilme anına kadar tensip bile yapılmadan tarafların yokluğunda duruşma açılarak davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 31/05/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2741, Karar No: 2011/14376, Tarih: 24.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2741 E.  ,  2011/14376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/11/2009 tarih ve 2009/375-2009/327 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın davalı şirketten alacaklı olduğunu, taraflar arasında imzalanan 14.10.2002 tarihli finansal yeniden yapılandırma sözleşmesi gereği (FYYS ) müvekkili bankanın davalı şirketin B grubu toplam 1869 adet 16.843.830 TL tutarındaki hamiline yazılı hisse senetlerinin maliki ve ayrıca 1.080,000 TL bedelli, A grubu ve 3.307,500 YTL bedelli B grubu olmak üzere toplam 4.387.500 TL bedelli hisselerinin de rehin hakkı sahibi olduğunu, rehinli hisselerle ilgili olarak oy kullanma hakkının müvekkil bankaya devredildiğini, böylece müvekkili bankanın oy hakkına sahip olduğu hisse tutarının 21.231,330 TL olduğunu, şirketin toplam sermayesinin 34.476,000 TL olup, müvekkili bankanın oy kullanmak hakkının toplam sermayeye oranla %61.58 olduğunu, davalı şirketin davaya konu genel kurul toplantısından önce 27.04.2007 tarihli olağan genel kurul toplantısı için giriş kartı alınmasına rağmen toplantının yapılamadığını, davaya konu 05.06.2007 günlü olağan genel kurulu toplantısı için giriş kartı istemlerinin yönetim kurulunun çeşitli oyalama ve geçiştirmeleriyle verilmediğini, toplantıya gelindiğinde giriş kartı bulunmadığı gerekçesiyle toplantıya alınmadıklarını, hazirun cetvelinde müvekkiline yer verilmediğini, toplantı tutanağına beyanlarının geçilmediğini ve tutanağın imzalanmasına izin verilmediğini, genel kurulda alınan kararların kanuna, ana sözleşme hükümlerine ve özellikle iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, öncelikle TTK'nın 382. maddesi uyarınca genel kurul kararlarının yürütülmesinin geri bırakılmasına, TTK'nın 435. maddesi uyarınca organsız kalan davalı şirkete yeni yönetim ve denetim kurulu üyeleri seçilene kadar tedbiren kayyım atanmasına, olağan genel kurul toplantısının ve bu toplantıda alınan kararların hükümsüzlüklerinin tespiti ile iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının TTK'nın 360. maddesi uyarınca hisse senetlerini süresinde tevdii etmediği için kanunun emredici düzenlemesine aykırı davrandığını, hamiline yazılı hisselerin sahiplerinin kimler olduğu bilinemeyeceğinden bunların genel kurula katılma haklarını kullanabilmeleri için kendilerinin hak sahibi olduğunun şirkete zamanında haberdar edilmesi gerektiğini, sözleşme yoluyla rehin verilen hisselere ait oy hakkının devredilmesinin hukuken mümkün olmadığını, müvekkili şirketin hali hazırda kayyım tarafından idare edildiğini, iflasının bir yıl süreyle ertelenmiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozmaya uyularak, iptale konu toplantının ilk toplantı olduğu, pay sahiplerinin 1/4'ünün toplantıda hazır bulunmadığı, dolayısıyla toplantı yeter sayısının oluşmadığı ve toplantının geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin 05.06.2007 tarihli genel kurul toplantısının hükümsüz olduğunun tespiti ile iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3593, Karar No: 2017/4552, Tarih: 04.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/3593 E.  ,  2017/4552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 04/04/2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.....ç geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; mülkiyeti...e ait olan Anadolu Mahallesi 4224 Sokak No:1 adresinde bulunan ve tapunun 2556 ada 2 parsel sayısına kayıtlı taşınmazın üzerine bodrum hariç 2 kattan müteşekkil kargas inşaat yapıldığını, bu inşaatın bitimine müteakip bodrum katın süresiz kullanma hakkının 45.000,00 bedelle davacıya satıldığını,taşınmaza 22.06.2006 tarihinde kat irtifakı tesis edildiğini, Belediyece verilen 01 Şubat 2006 tarihli yapı inşaat ruhsatnamesinde zemin-1 ve 2. Kata ruhsat verildiğini ancak bodrum katın müştemilat için verildiğini, kat maliklerinin bodrumun müştemilat olduğu belirterek davacıya derhal boşaltılması yönünde ihtar çekildiğini, bu durumdan müvekkilinin mağdur olacağı için davalı şirket ve ...'ya Isparta 6. Noterlik aracılığı ile ihtar gönderildiğini ancak bu ihtarnamenin davalı tarafa tebliğ edilmiş olmasına rağmen bu güne kadar davalının herhangi bir ödeme yapmadığı gibi cevap da vermediğini ileri sürerek; davalıya ödenen 45.000,00 TL ile bodrum kata yapılan diğer tesisat ve inşaat bedellerinin ödeme tarihi olan 13/01/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... cevabında; davacının Kırse...ile yapmış olduğu sözleşmeye istinaden tazminat istemli dava açtığını, davacı tarafın kendisi ile şahsi bir husumeti olmadığını, husumetinin ortağı olduğu şirket ile olduğunu, davanın husumet nedeniyle reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu edilen “ev satış sözleşmesi” ve “kullanma hakkı satış

Davalı ... cevabında; davacının Kırse...ile yapmış olduğu sözleşmeye istinaden tazminat istemli dava açtığını, davacı tarafın kendisi ile şahsi bir husumeti olmadığını, husumetinin ortağı olduğu şirket ile olduğunu, davanın husumet nedeniyle reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu edilen “ev satış sözleşmesi” ve “kullanma hakkı satış

sözleşmesi” başlıklı belgelerde yer verilen ifade ve bilgiler ile “kullanma hakkı satış sözleşmesi”nde mevcut şirket kaşesi ve imzalardan iş bu davada kendisine husumet yöneltilen davalının, dava dışı ...n yetkilisi vasfında olduğu, her iki belgenin ve dolayısıyla davaya konu olan sözleşmelerin davacı ile dava dışı.... arasında akdedildiği ve davalının dava dışı bu şirketin ortağı ve/veya yetkilisi olarak iş bu belgelere imza attığının anlaşıldığı, sözleşmelerin kimler arasında düzenlenmişse o kişiler arasında bağlayıcı olduğu, davanın gerçek kişi olan ... aleyhine açılmış olduğu, davacı tarafın cevaba cevap dilekçesinde, davayı ismi geçen dava dışı şirkete de yöneltmiş olduklarını iddia ettiği ancak dava dilekçesinin incelenmesinde tek bir davalı isminin belirtmiş olduğu, adı geçen tüzel kişiliğin işbu davalının adresi olarak gösterildiği, ayrıca bir davalı ünvanının veya adresinin belirtilmediğinin anlaşıldığı,davanın sözleşmeye taraf olan tüzel kişiye yöneltilmesi yerine şirket ortağı ve yetkilisi olan gerçek kişiye yöneltilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle husumet yokluğu sebebiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119.maddesinde tahdidi olarak dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar sayılmıştır. Anılan maddenin ikinci fıkrasında ise, dava dilekçesinde bulunması gereken bu unsurlardan mahkemenin adı, dava konusu ve değeri, vakıalar, deliller ve hukuki sebepler dışında kalanlardan herhangi birinin eksik bırakılmış, yazılmamış olması durumunda hakimin davacıya eksikliğin tamamlanması için kesin süre vermesi gerektiği belirtilmiştir.

Dava dilekçesi incelendiğinde davalı kısmında ... Şirketi alt kısmında da adres yazılı olduğu görülmektedir. Dava dilekçesinin 7. maddesinde de "Bu durumda müvekkilin mağdur olacağı aşikar bulunduğundan davalı şirket ve.... ......" şeklinde açıklama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece davacının dava dilekçesi ile ... ile birlikte davalı şirkete de davasını yönelttiğinin kabulü ile HMK'nun 119.maddesi gereğince davacıya, davalıların adreslerin bildirmesi için süre verilip, her iki davalıya da dava dilekçesinin tebliği ile taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken aksi yazılı düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece davacının dava dilekçesi ile ... ile birlikte davalı şirkete de davasını yönelttiğinin kabulü ile HMK'nun 119.maddesi gereğince davacıya, davalıların adreslerin bildirmesi için süre verilip, her iki davalıya da dava dilekçesinin tebliği ile taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken aksi yazılı düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı için takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan