muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19968, Karar No: 2023/2343, Tarih: 03.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/19968 E.  ,  2023/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarnın zararına olarak dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Katılan vekilinin temyizi yönünden yüzüne karşı verilen hükümlere ilişkin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 31.07.2015 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı,

Sanık müdafiinin temyizi yönünden ise sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2014 tarihli ve 2014/385 sayılı iddianamesi ile;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi,

Uyarınca Hatay Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2014/301 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararı ile ;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanunun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası , 52 nci fıkrasının ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve 14.900,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

3. Tebliğnamede, katılan vekilinin yasal süresinden sonra olan temyizi bakımından ret, sanık müdafiinin temyizi bakımından ise 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi gerektiğine işaret edilerek onama yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyizi, sanığa verilen cezaların az olduğuna ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyizi, suça konu sahte reçetelerin doktorlar tarafından hastanın muayenesi neticesinde düzenlenmesi gerektiğinden gerçek olduğuna, hastanın bu reçetelerdeki ilaçları alarak kullandığına, reçetelerin sahteliğinin araştırılması gerektiğine, reçetelerin yazıldığı eczanelerin kurum zararını soruşturma evresinde gidermeleri nedeniyle hakkında ödeme tahakkuk ettirilmeyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin birinci fıkrasının tatbik edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ...'ın 2006 yılından itibaren felçli ve yatalak hasta olduğu, mağdurun ölen eşinden dolayı sağlık güvencesinin bulunduğu, mağdurun sağlık karnesi ve kimliğini eczacı kalfası olan sanığa ilaçlarını temin etmesi için verdiği, 2010 yılında düşerek yaralanan mağdurun oğlu tanık ... ile birlikte eczaneye ilaç almak için geldiğinde şeker hastası olmamasına rağmen adına çok sayıda insülin ve hastalığı ile ilgisi olmayan başka ilaçların sağlık karnesi kullanılarak Sosyal Güvenlik Kurumuna fatura edildiğini öğrenerek 04.08.2010 tarihinde şikayetçi olduğu anlaşılmıştır.

2. Sosyal Güvenlik Kurumunun 09.01.2012 tarihli raporuna göre; mağdur ve oğlunun beyanının doğru olduğu, zira 27.11.2008 ila 13.07.2010 tarihleri arasında mağdurun hastalığı ile ilgisi bulunmayan ve mağdurun alıp kullanmadığı 13 adet reçetedeki ilaçların mağdur tarafından kullanılmış gibi kurumlarına fatura edilerek 5.913,33 TL tutarında menfaat sağlandığı bildirilmiştir.

3. Mağdur ve oğlu tanık ... sanığın kendilerine fakir insanların bazı ilaçlarını bu şekilde mağdurun sağlık karnesini kullanarak yazdırdığı yönünde beyanda bulunduğunu belirtmişlerdir.

4. Katılan kurumun 19.02.2015 tarihli cevabi yazısına göre on üç adet farklı reçetenin üç ayrı eczane tarafından kurumlarına fatura edildiği, usulsüz reçeteden dolayı sadece iki eczanenin yasada öngürülen cezai şartı ödediği, Karlısu Eczanesinin ise cezai şartı da ödemediği anlaşılmıştır.

3. Mağdur ve oğlu tanık ... sanığın kendilerine fakir insanların bazı ilaçlarını bu şekilde mağdurun sağlık karnesini kullanarak yazdırdığı yönünde beyanda bulunduğunu belirtmişlerdir.

4. Katılan kurumun 19.02.2015 tarihli cevabi yazısına göre on üç adet farklı reçetenin üç ayrı eczane tarafından kurumlarına fatura edildiği, usulsüz reçeteden dolayı sadece iki eczanenin yasada öngürülen cezai şartı ödediği, Karlısu Eczanesinin ise cezai şartı da ödemediği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece suça konu farklı sağlık kuruluşları ve farklı doktor imzalarını içeren on üç adet reçetenin gözlemlendiği, özelliklerinin duruşma tutanağına yazıldığı ve aldatma niteliklerine sahip olduklarının tespit edildiği anlaşılmıştır.

6. Kovuşturma evresinde 10.04.2015 tarihli duruşmada sanık müdafiinin reçeteleri tanzim eden doktorların dinlenilmesi, katılan vekilinin ise reçetelerin arkasındaki ilaçların teslim alındığına dair yazı ve imzaların sanık, mağdur ve mağdurun oğlu tanığa ait olup olmadığı hususunda inceleme yapılmasını talep ettikleri, Mahkemesince uzun zamana yayılmış reçetelerin mağdurun sağlık karnesi ve kimliği kullanılarak farklı hekimlere yazdırıldığı, bu durumun zaman zaman mutad uygulama olduğu, mağdurun yatalak ve felçli olması nedeniyle eczaneye gidip imza atıp ilaçları almadığının sabit olduğu, nitekim sanığın ilk beyanında reçetelerdeki ilaçların alındığına dair yazı ve imzaların kendisine ait olduğunu da ikrar ettiği gibi yazılan ilaçların mağdurun hastalığıyla ilgisinin bulunmadığı, hastalık verileriyle net bir şekilde sabit olduğundan bu yöndeki taleplerin reddine karar verilerek, sanık hakkında zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik ve zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkındaki Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Bakımından

Ön inceleme bölümünün ilk paragrafında belirtildiği üzere katılan vekilinin temyiz isteğinin yasal süresinden sonra olduğu anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkındaki Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizi Bakımından

1. Suça konu son reçetenin 13.07.2010 tarihinde eczaneye ibraz edilerek katılan kurumdan haksız menfaat temin edilmesi nedeniyle gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''2012'' yerine ''13.07.2010 olarak değiştirilmesi mümkün görülmüştür.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1. Suça konu son reçetenin 13.07.2010 tarihinde eczaneye ibraz edilerek katılan kurumdan haksız menfaat temin edilmesi nedeniyle gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''2012'' yerine ''13.07.2010 olarak değiştirilmesi mümkün görülmüştür.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanık müdafiinin temyizi yönünden, Olay ve Olgular Bölümünün 6 numaralı paragrafında belirtilen gerekçelerle taleplerin Mahkemesince reddedilmesinin yerinde olması ve aynı bölümün 4 numaralı paragrafında Sosyal Güvelik Kurumunun cevabi yazısı dikkate alındığında yasadan kaynaklanan cezai şartın ödenmesinin etkin pişmanlık hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, bu sebeplerle Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Diğer temyiz sebepleri yönünden, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen haksız menfaatin on üç reçetenin katılan kuruma fatura edilmesi nedeniyle 5.913,33 TL olduğu göz ardı edilerek kurumun işlettiği yasal faizde hesaba katılmak suretiyle 7.165,87 TL olarak kabul edilip temel cezanın bu miktar üzerinden belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, hüküm fıkrasında zincirleme suç hükümlerine ilişkin uygulama fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası yerine ikinci fıkrası olarak ve para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin uygulama fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası yerine ikinci fıkrası olarak hatalı gösterilmeleri hususlarının dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Sanık ... Hakkındaki Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizi Bakımından

Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve zamanaşımının 13.07.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar gerçekleştiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkındaki Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Bakımından

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkındaki Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi Bakımından

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2014/301 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkındaki Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizi Bakımından

Gerekçe bölümünde (B) bendinin (5) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2014/301 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında; haksız menfaat miktarına dayalı para cezasına ilişkin kısımlarda ''7.165,87 TL'', ''14.332 TL'', ''716 gün'', ''716 GÜN'', ''895 GÜN'', ''745 GÜN'', ''14.900 TL'' ibarelerinin çıkarılarak yerine sırasıyla '' 5.913,33 TL'', ''11.826,66 TL'', ''591 gün'', ''591 GÜN'', ''738 GÜN'', ''615 GÜN'', ''12.300,00 TL'' ibarelerinin yazılması, zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı bölümde ''TCK'nın 43(2) maddesi'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin 1 inci fıkrası'' ibaresinin yazılması, para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümde ''5237 SY. TCK 52(2) maddesi'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin 4 üncü fıkrası'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkındaki Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanık Müdafiinin Temyizi Bakımından

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2014/301 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2033, Karar No: 2012/2306, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2033 E.  ,  2012/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...’un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.05.2006 gün ve 2004/180 Esas, 2006/182 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında, sara hastalığının bulunduğunu ve bazen ne yaptığını bilmediğine ilişkin savunması karşısında, fiili işlediği sırada şuurunu veya hareket serbestisini tamamen veya kısmen kaldıracak surette akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan rapor alınmak suretiyle tespiti ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın yoldan geçmekte olan, suç tarihinde 10 yaşı içinde bulunan mağduru kolundan tutup depoya çekerek gerçekleştirdiği eyleminin 765 sayılı TCK.nın 431. maddesinde düzenlenen kaçırma suçunu oluşturduğu dikkate alınmayarak aynı Kanunun 430/1. maddesi uyarınca sanığın cezalandırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9923, Karar No: 2016/11881, Tarih: 05.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/9923 E.  ,  2016/11881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... aleyhine 15/06/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız takip nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız takip nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı bankanın ... 6. İcra Müdürlüğünün 2008/14759 esas sayılı icra takip dosyası ile davacı aleyhine icra takibi yaptığını, davacının itirazı üzerine takibin durduğunu, icra takibine dayanak olan genel kredi ve teminat sözleşmesindeki imzanın sahte ve imzası taklit edilerek davalı bankaca düzenlendiğini belirterek uğramış olduğu manevi zararın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı banka vekili; davacının dava dışı .....’nin imza yetkisine sahip ortağı olduğunu, imzanın davacıya ait olmadığının belirlenmesinin, daha önce yapılan icra takibini haksız hale getirmeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının ... Cumhuriyet Başsavcılığı’na davalı banka yetkilileri hakkında şikayet dilekçesi verdiği, 2013/103563 Haz. sayılı soruşturma evrakıyla dava konusu olayın soruşturulduğu anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74. maddesi ( 818 sayılı BK 53 ) uyarınca ceza mahkemesinin kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, somut olayın özelliği itibariyle maddi olgunun ve davalı bankanın sorumluluğunun tespiti açısından soruşturma dosyasının sonucu önem arz etmektedir. Şu durumda mahkemece, soruşturma dosyasının araştırılması, davalı banka yetkilileri hakkında kamu davası açılmış ise sonucunun beklenmesi ve ulaşılacak neticeye uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37550, Karar No: 2015/336, Tarih: 13.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/37550 E.  ,  2015/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, sendikal tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine

karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin işveren tarafından 29/05/2012 tarihinde, hiç bir haklı neden ve geçerli neden yokken, davacının yasa dışı eylem yaptığı gerekçesiyle, yazılı bildirim yapılmaksızın feshedildiğini, davacının sendika üyesi olduğunu, bu nedenle işverenin davacı ile ilgili gerçekleştirdiği eylemlerde sendikal ayrımcılık yaptığını, fesih tarihinde 23. dönem toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğunu, bahsi geçen toplu iş sözleşmesinde ücret miktarı ve ücret zamlarının ne şekilde yapılacağının açıkça düzenlendiğini, davacının işe başlatılmaması tarihinde ise 24. dönem toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğunu, davacının alacaklarının ancak bilirkişi marifetiyle hesaplanabilecek olması nedeniyle fazlaya dair tüm hakları saklı kalmak şartıyla HMK'nun 107 nci maddesi uyarınca davayı belirsiz alacak davası olarak açtığını belirterek, davacının üç yıllık ücreti tutarında sendikal tazminat olarak 10.000 TL'nın davalıdan alınarak, davacıya verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Dosyanın incelenmesinde, davalının yazılı ya da sözlü bir beyanının olmadığı görülmüştür.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, HMK'nun 320 nci maddesine dayanılarak, taraflar duruşmaya davet edilmeksizin, dava şartlarının bulunup bulunmadığının dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda incelendiği belirtilerek;

"Davacı vekili dava dilekçesinde 3 yıllık ücreti tutarında sendikal tazminat talep etmiş, ve bunun hesabının 23.Dönem ve 24.Dönem Toplu İş Sözleşmesine göre yapılması gerektiğini, 23.dönem TİS in 32.maddesine göre ve sunulan kıdem ücreti, iş tazminatı, ve uçuş tazminatlarının toplamından oluşan ücrete göre hesap yapılmasının gerektiğini belirtmiştir.Davacı vekili davacının ücretinin belirlenmesine ilişkin tüm verilerin TİS ve ekinde olduğunu belirtmekle davacının yıllık ücretinin basit bir hesaplama ile belirleyebileceği, kaldı ki bilirkişi incelemesi talep edilmesinin alacağın belirsiz alacak olduğunu göstermediği, bu nedenle davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, belirsiz alacak davası için kanunun aradığı şartların bulunmadığı, dava konusu alacağın gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği, bu nedenle belirsiz alacak davası açmakta davacının hukuki yararının bulunmadığı..." gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş bu dava ile talep ettiği sendikal tazminat alacağının, belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre "Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir" . Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar ve değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davasını düzenleyen HMK'nun 107 nci maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen "alacağın tamamını tam olarak" tespit edemeyecek durumda olması da belirsiz alacak davasının nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinin tam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği,işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda,işçinin bir çok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hakimin takdirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.