muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/161, Karar No: 2015/7445, Tarih: 19.11.2015

Bu kararın uygulamada müteferrik (değişik) iş denilen, duruşma açılmadan, evrak üzerinde verilip, bir ceza davasına, suçlamaya veya hukuki uyuşmazlığa dair olmayan, cezai veya hukuki sorumluluğa delil teşkil etmeyen bir karar olduğu gözetildiğinde, “somut hiçbir gerekçe” içermediği iddia edilemez.

“ADALET” BAKANLIĞININ, “Cevap ve düzeltme hakkı”na ilişkin mercii Kararının gerekçesiz olduğu İDDİASINA DAYANAK YAPARAK, UZUN ALINTILAR YAPTIĞI YARGITAY CGK'nun, 13.02.2007 tarih ve ....Esas, ... sayılı KARARININ, HÜKMÜN GEREKÇESİZ OLMASIYLA İLGİSİ YOKTUR. Anılan Karar, cevap ve düzeltme hakkına konu olan yazının haber, yorum ve eleştiri hakkı kapsamında mı, yoksa bu sınırları aşarak kişinin şeref ve haysiyetine saldırı niteliğinde mi olduğuna ilişkindir. KALDI Kİ CGK'nun, 03.11.2009 gün ve ..., .... sayılı Kararla, 13.02.2007 tarih ve ...., .... sayılı KARARINDAN DÖNDÜĞÜ yukarıda açıklanmıştı. Ayrıca örnek gösterilen karar, Yargıtay CGK kararıdır. Yargıtay Özel Dairelerinin bile bozma dışındaki, onama, red, düşme Kararları genellikle birkaç satırdan ibaret şablon kararlardır.

b- KYB yoluyla bozulması talep edilen Kararın gerekçesiz olduğu kabul edilse bile;

Yargıtay CGK ve Özel Dairelerince temyiz incelemesi yapılırken, bir çok usul kuralına aykırılık gibi hükmün gerekçesiz olması, yanlış, çelişkili gerekçe içermesi halinde de, kanuna kesin (mutlak) aykırılık olarak değerlendirilip sair yönleri incelenmeksizin bozulduğuna ancak KYB yasa yolunun olağanüstü, istisnai ve dar kapsamlı bir denetim yolu olup, her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu olmadığından, hukuk güvenliği ve kesin hükmün otoritesinin korunması amacıyla gerekçesizliğin, gerekçenin hukuka aykırı veya çelişkili olmasının bozma nedeni yapılmadığı yukarıda vurgulanmıştı.

Sonuç olarak,

1- Yukarıda yer verilen ve kanun hükmünde olan 26.10.1932 gün, ....sayılı, 14.11.1977 gün, 3-2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu ve Ceza Genel Kurulu ile Özel Daire Kararları ile evvelden bugüne istikrarlı olarak yerleşmiş Yargıtay uygulamasına ve öğretiye göre, olağanüstü, istisnai ve dar kapsamlı bir denetim yolu olup, her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu olmadığından, hukuk güvenliği ve kesin hükmün otoritesinin korunması amacıyla hakimin takdir ve kanaatine, yargısal takdir hakkına, gerekçenin hukuka aykırı veya çelişkili olmasına, tutuklama, tahliye, arama ile cevap ve düzeltme hakkına ilişkin hususlar KYB konusu edilemeyeceğinden, talebin öncelikle bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümüzden,

2- Cevap ve düzeltme hakkına ilişkin kararın KYB yoluyla esastan incelenebileceği, bu itibarla gerekçesinin olup olmadığı veya yeterli olup olmadığına ilişkin olarak da, bu kararlar, evrak üzerinde duruşma açılmadan müteferrik (değişik) iş nev'inden verilen, bir ceza davasına, suçlamaya veya hukuki uyuşmazlığa dair olmayan, cezai veya hukuki sorumluluğa delil teşkil etmeyen, CMK'nun 223. maddesinde gösterilen ve bir mahkemece verilen hüküm ve kararlardan olmayıp, CMK'nun 230/4. maddesine göre “belirtilen hükümlerin dışında kalan başka karar”lardan olduğu gözetildiğinde, kararın “somut hiç bir gerekçe” içermediği iddia edilemeyeceğini düşündüğümüzden, Daire çoğunluğun kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/15081, Karar No: 2013/16420, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/15081 E.  ,  2013/16420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tarafından sürekli aşılan bütçe harcamaları iddiası ile geçerli sebeple iş sözleşmesinin feshedildiği, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda da feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edildiği halde mahkemece gerekçede aynı zamanda feshin haklı olduğu yönündeki tespitin yazım hatası olduğu tüm dosya kapsamına göre feshin geçerli sebebe dayandığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/589, Karar No: 2025/3973, Tarih: 15.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/589 E.  ,  2025/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3054 E., 2023/2353 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/281 Esas, 2022/253 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/3054 Esas, 2023/2353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık ve katılan ... vekilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, vekalet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/3054 Esas, 2023/2353 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/3054 Esas, 2023/2353 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

Sanık ile katılanın evli oldukları ve 4 yaşında bir çocuklarının olduğu, olay tarihinde katılanın 22 haftalık gebe olduğu ve alışveriş için markete gittiği, eve döndüğünde sanığın katılana neden geç kaldığı ve başkaları ile neden konuştuğu gerekçesi ile kızmaya başladığı, katılanın konuştuğu kişinin annesi olduğunu başkası ile konuşmadığını anlatmasına rağmen sanığın sakinleşmediği, aldığı uyuşturucunun etkisiyle katılana fiziksel şiddet uyguladığı ve bıçak çekerek kendini aşağı at yoksa ben seni atarım diye tehdit ettiği, katılanın sanığın tehditlerinden korkarak pencereden aşağı kendini sarkıttığı ve bir anda gücünün tükenmesi ile boşluğa düştüğü, katılanın aşağı düştüğünü gören sanığın 4 yaşındaki oğlunu komşusuna bırakarak duyduğu pişmanlık nedeniyle eve girerek vücudunu jiletlediği, katılanın komşularının yardımı ile hastaneye götürüldüğü ve kurtarıldığı sübut bulmuştur.

Sayın çoğunluk sanığın beraatine ilişkin kararın onanmasına hükmetmiş ise de bu karara katılmıyoruz şöyle ki; katılanın intihar etmesi için bir neden bulunmamaktadır. Olay tarihine kadar da bu yönde bir eğilimi olduğuna dair bir bulgu yoktur. Aksine 4 yaşında çocuğu olan ve hamile olan bir annenin canına kıymak istemesi hayatın olağan akışına uymamaktadır. Katılanın olay günü marketten döndüğünde sanıkla aralarında bir tartışma çıktığı sabittir. Katılanın tedaviden hemen sonra ilk verdiği ve itibar edilmesi gereken beyanına göre sanığın katılanı aşağı atlaması için tehdit ettiği ve bıçak çektiği, katılanın kapıldığı korku ve panikle kendisini aşağı sarkıttığı ve tutunamayarak aşağı düşerek ağır şekilde yaralandığı, sonraki beyanlarının sanığı cezadan kurtarmaya yönelik olabileceği, eşinin düştüğünü gören sanığın aşağı inip eşine yadım etmek veya yardım istemek yerine eve girerek kendisini jiletlemesinin de olaya sebebiyet vermekten dolayı duyduğu vicdan azabını gösterdiği bu nedenle sanığın TCK 84/4 ikinci cümle delaletiyle 82/1-d, 35 maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiğini düşündüğümüzden Sayın çoğunluğun kararına muhalefet ediyoruz. 20.05.2025
Yargıtay — Esas No: 2017/39164, Karar No: 2017/24843, Tarih: 14.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39164 E.  ,  2017/24843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ... davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, sorumluluk zammı, ikramiye, yakacak yardımı, giyim ve koruyucu eşya yardımı, kira yardımı, belediye hizmetlerinden yararlanma (ulaşım) yardımı ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalı ... Belediye Başkanlığı’nın tüm, davalı ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 166. maddesinin altıncı fıkrasında, “Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” hükmü düzenlenmiştir.

Davacı işçinin devredildiği davalı ...’nın, 6111 sayılı Kanun’un 166. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan sorumluluğu bulunmamaktadır. Mahkemece, söz konusu kanun maddesinin nazara alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olmuştur.

Her ne kadar, mahkemece uyulan bozma ilamında, bu yöne ilişkin bir bozma sebebi mevcut değil ise de, açık kanun hükmünün temyiz incelemesi sırasında maddi hataya dayalı olarak gözden kaçtığı anlaşılmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04/02/1959 tarihli 1957/13 esas ve 1959/5 karar sayılı ile 09/05/1960 tarihli 1960/21 esas ve 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz.

Anılan sebeple, hüküm altına alınan alacaklardan, davalı ...’nın sorumluluğu, yukarıda açıklanan 6111 sayılı Kanun’un 166. maddesinin altıncı fıkrası hükmü nazara alınarak yeniden değerlendirilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11125, Karar No: 2013/10621, Tarih: 24.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11125 E.  ,  2013/10621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık, zimmet

HÜKÜM : Beraat

2297 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde "Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davaların en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir." hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen kamu davasına esas olan 07.03.2006 tarihli iddianamede Şekerbank Konya şubesinde pazarlama yönetmeni/müdür vekili, kıdemli şef ve operasyon yönetmeni olarak görev yapan sırasıyla sanıklar Nevin, Yıldız ve Hülya'nın banka müşterisi olan diğer sanık ...'in keşide ettiği 10.03.2005-30.04.2005 ve 03.06.2005 tarihli çeklerin bankada karşılığı olmadığı halde çeklerin arkasına "iş bu çek bedeli Oyakbank A.Ş. adına 32033770 nolu hesaba bloke edilmiş olup, ilk yazılı talebinizde ödenecektir." şeklinde şerh düşerek anılan bankanın Konya şubesi yetkilileri ... ve ...'a 10.03.2005 ve 18.03.2005 tarihinde suça konu çek bedellerinin ödendiği, sanıkların bu şekilde bankayı 595.000 TL ödeme yükümlülüğüne soktukları ve zarara uğrattıklarının iddia olunması nedeniyle; 4389 sayılı Yasanın 22/3. (5411 sayılı Yasanın 160.) maddesindeki bankacılık zimmeti suçunun tavsif edilmiş olması karşısında;

İddianamedeki anlatım ve tavsifin ağırlığına, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 7. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4077, Karar No: 2019/3159, Tarih: 02.05.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/4077 E.  ,  2019/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Asliye Ceza Mahkemesinin

İtirazla İlgili Hüküm : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

Suç : Cumhurbaşkanına Hakaret

İTİRAZ YAZISI İLE DAVA DOSYASI İNCELENİP GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2018 tarih ve KYB -2018/33539 sayılı yazısı ile, istinaf veya temyiz incelenmesinden geçmeksizin kesinleşen Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2015/618 esas, 2017/932 karar sayılı ilamı ilamıyla "Cumhurbaşkanına hakaret suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama neticesinde, sanıkların atılı Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ayrı ayrı beraatlerine" dair karar verildiğini, sanıklara isnat edilen eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 299. maddesinde düzenlenen Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturduğu, bu suçun kovuşturulmasının ise aynı maddenin 3. fıkrası gereğince Adalet Bakanının iznine tabi olduğu, bahse konu suçla ilgili olarak şikâyet veya başkaca bir soruşturma veya kovuşturma şartının aranmadığı, Adalet Bakanlığının 27.04.2015 tarihli “Olur”u ile de sanıkların “Hırsız-Katil Erdoğan, Tayyip pabucu yarım, çık dışarı oynayalım” şeklinde slogan atmalarının Cumhurbaşkanına hakaret eylemi olarak değerlendirilerek Türk Ceza Kanunu’nun 299/3. maddesi uyarınca kovuşturma izni verildiği ve sanıklarının sayın Cumhurbaşkanına yönelik bahse konu sloganları atarak üzerlerine atılı bulunan suçu işledikleri anlaşılmakla, mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesinde isabet görülmediğinden adı geçen kararın, kanun yararına bozulmasının talep edildiği, yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 05.06.2018 tarih ve 2018/2102 esas - 2018/2115 karar sayılı ilamı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2015/618 esas – 2017/932 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309 maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere bozulmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 14.10.2018 tarihli KD- 2018/33539 KYB - Ceza sayılı yazısı ile özetle, "...5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasına göre yapılan bozma, davanın esasını çözen mahkûmiyet dışındaki diğer hükümlere ilişkin ise (c)bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, "tekriri muhakeme" yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyecektir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223. maddesinde mahkemece verilen kararlardan hangilerinin hüküm olduğu açıklanmıştır. Buna göre; "mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararları" birer hükümdür. Yine ‘adli yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararları’ da yasa yolu bakımından hüküm sayılır. Bunlardan mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine dair hükümlerin uyuşmazlığı sona erdiren, davanın esasını çözen nitelikteki hükümler oldukları konusunda öğretide genel bir mutabakat bulunmaktadır. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi gereğince kanun yararına bozma istemi, davanın esasını çözüp de mahkumiyet dışında kalan hükümlere ilişkin ise, aleyhe sonuç doğurmaz ve yeniden yargılama da yapılamaz. Mahkûmiyet hükmü dışında kalan davanın esasını çözen hükümlerin hangi nedenle olursa olsun kanun yararına bozulması, aleyhe sonuç doğurmayacak ve yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmeyecektir. Bu hükümlerin, kanun yararına bozulmasının aleyhe sonuç doğurmayacağı ve yeniden yargılama yapılmayacağı yasanın açık hükmü gereği olduğundan," Dairemizce verilen karardaki "...5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere bozulmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine” ibaresinin çıkartılması ve 5271 sayılı Kanunun 309/4 maddesinin (c) bendi uyarınca “aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere bozulmasına karar verilmesi" gerektiğinden kararın düzeltilmesi için sanık lehine itirazda bulunduğu anlaşılmakla;

İtiraz ve ekli dosya 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik CMK 308/2, 3. madde ve fıkralarınca Dairemizce incelendiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu anlaşılmakla itirazın kabulüne karar verilmiştir.

KARAR :

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz talebinin KABULÜNE,

İtiraz ve ekli dosya 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik CMK 308/2, 3. madde ve fıkralarınca Dairemizce incelendiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu anlaşılmakla itirazın kabulüne karar verilmiştir.

KARAR :

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz talebinin KABULÜNE,

2- Dairemizin 05.06.2018 tarih ve 2018/2102 Esas – 2018/2115 Karar sayılı ilamının diğer yönleri aynı kalmak kaydıyla, karar fıkrasındaki "5271 sayılı CMK'nın 309 maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine” ibaresinin çıkartılarak yerine "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA” ibarelerinin eklenmesi suretiyle ilamın DÜZELTİLMESİNE, 02.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2899, Karar No: 2016/4444, Tarih: 29.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/2899 E.  ,  2016/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Toplam 13 sanık hakkında kurulan beraat hükümlerinin katılan ... vekili Av. ... tarafından 11/02/2013 günlü dilekçe ile temyiz edilmesinden sonra 27/02/2013 tarihli dilekçeyle temyizden vazgeçildiği anlaşıldığından, 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 11/2. maddesi uyarınca yetkili makamdan alınan vazgeçmeye ilişkin olur yazısı var ise aslının veya onaylı suretinin, ayrıca ... Bakanlığı Teftiş Kurulu'nun 05/08/2010 tarihli suç duyurusu raporunun eklerinden yargılamaya konu ihaleleri ilgilendiren bölümlerinin onaylı örneklerinin ilgili kurumdan temin edilip eklenmesinden sonra iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 29/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.