muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2608, Karar No: 2023/3495, Tarih: 30.03.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 13.01.2022 gün, E.2018/1063, K.2022/25 sayılı kararı ile bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde neticeten verilen ATK 2. Üst Kurul Raporu hükme esas alınarak davacının %23.0(yüzdeyirmiüç) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş olduğu kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 16.06.2022 tarih, E.2022/6408, K.2022/9360 sayılı kararında, davanın açıldığı tarihte kurum tarafından %28,20 sürekli iş göremezlik derecesi belirlenmiş olup buna rağmen dava açılmış olması karşısında davacı iş göremezlik oranının daha fazla olduğu iddiasındadır. Yargılama sırasında davacının sürekli iş göremezlik derecesi %23,0 olarak belirlenmiş olup davacının, meslekte kazanma gücü kaybının Kurumca belirlenen orandan daha fazla olduğuna dair iddiası ispatlanamamış olduğundan, davanın reddi yerine, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bozma kararı doğrultusunda yapılan incelemede; davacının Sgk'ya yapmış olduğu başvuru sonrası maluliyet oranın kurum tarafından alınan raporda %28,20 şeklinde belirlendiği, davacının maluliyet oranının daha fazla olduğundan bahisle dava açıldığı, mahkememizce maluliyetin tespitine ilişkin olarak alınan ATK 2. Üst Kurul Raporunda maluliyet oranın %23,0 olarak belirlendiği ve davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %23,0 olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, kayıtlarda %28,2 iş göremezlik oranı tespit edilmiş ise de iş göremezlik ve maaş alamadığını, davanın kabulü gerektiğini beyanla İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12663, Karar No: 2016/8497, Tarih: 18.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/12663 E.  ,  2016/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararının süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, davalı tarafından sunulmayan delilerin mahkemece toplanıp toplanmayacağı ve fazla mesai alacağından hakimin yapacağı takdiri indirim oranı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin “.. Somut olayda davacının fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanmıştır. Fakat gerek dosya içerisinde bulunan tanık beyanlarında belirtildiği ve gerekse Dairemizce aynı işyerinde çalışan işçinin aynı mahkemede açmış olduğu 2013/205 E. 2013/759 K. sayılı dava dosyasının incelemesinde görüldüğü üzere, davalı işyerinde 2010 yılından itibaren işyeri giriş-çıkışlarının kart sistemi ile kontrol edildiği anlaşılmaktadır. Yapılacak iş; işyeri giriş-çıkış kayıtları davalı işyerinden getirtilerek, kayıtların ait olduğu dönemler bu kayıtlara göre, kayıt olmayan dönemler ise tanık beyanlarına göre hesaplanmalı ve hakkaniyet indirimi sadece tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplama yapılan döneme ait miktarlar üzerinden yapılmalıdır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, fazla mesai ve genel tatil ücreti yönünden eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Hesaplanan fazla mesai ücretine mahkemece yapılan takdiri indirim oranına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda mahkemece fazla mesai ücreti; bilirkişi tarafından hesaplanan miktar üzerinden %50 oranında takdiri indirim uygulanarak hüküm altına alınmıştır. Yukarıda belirtildiği üzere uygulanacak takdiri indirim miktarı hakkın özünü ortadan kaldıracak mahiyette olmamalıdır. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeksizin fazla miktarda takdiri indirim yapılmış olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.” gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına ve yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2650, Karar No: 2012/4388, Tarih: 27.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2650 E.  ,  2012/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatifin 19.07.2009 tarihli genel kurulunda ortak alanlara sığınak yapılmasına karar verdiğini, ancak sığınak yapılmasına karar verilen alanların kooperatif mülkiyetinde olmadığını ileri sürerek, 19.07.2009 tarihli genel kurulda alınan kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sığınak yapılmasına karar verilen parsellerin davalı kooperatif ortaklarının ortak yeri olduğu ve maliklerinin de kooperatif üyesi oldukları, iptali istenen kararın yok hükmünde veya mutlak butlanla batıl olmasını gerektirecek herhangi bir nedenin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/665, Karar No: 2016/608, Tarih: 11.05.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2016/665 E.  ,  2016/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki " İşçi ve işveren ilişkisinden kaynaklanan alacak " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kırşehir 1. Asliye Mahkemesince (İş Mahkemesi Sıfatıyla) davanın kabulüne verilen 22.01.2015 gün ve 2014/242 E- 2015/67 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 28.05.2015 gün ve 2015/11253 E.- 2015/18849 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine” denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 11.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4339, Karar No: 2022/12788, Tarih: 20.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4339 E.  ,  2022/12788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli iflas

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-İflas kararı objektif bir cezalandırılabilme şartı olup, sanıkların hileli iflas suçundan cezalandırılabilmesi için mutlaka kesinleşmiş iflas kararının bulunması ve denetime imkan verecek şekilde kesinleşme şerhi içeren onaylı suretinin dosya içerisine alınması gerekmekte olup, sanıkların yetkilisi oldukları AGS Tekstil Ür. San. Ve Tic. Ltd. Şti. hakkında verilen İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 12/10/2005 tarihli 2004/517 Esas ve 2005/644 Karar sayılı iflas kararının denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanıkların tutmak zorunda olduğu defter ve belgeleri üzerinde denetime elverişli bilirkişi incelemesi yaptırılmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanıkların muhasebe kayıt ve defterleri ile gerekli belgelerin temini ile defterler üzerinde Ticaret, İcra ve İflas Hukuku ile Ceza hukuku konularında uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılarak; TCK'nın 161, 162. maddelerinde sayılan eylem ve işlemlerin bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanmadan, ticari defterler incelenmeden alınan mevcut bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/06/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6471, Karar No: 2013/9593, Tarih: 10.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6471 E.  ,  2013/9593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanının malik olduğu 7 ve 1314 parsel sayılı taşınmazlarda malikin baba adının yanlışlıkla ''...'' olarak yazıldığını, gerçekte '...'' olduğunu ileri sürerek, tapu kayıt malikinin baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak ''...'' olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Sicil Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/638, Karar No: 2018/1242, Tarih: 27.06.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2018/638 E.  ,  2018/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "menfi tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Nazilli 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 20.07.2010 gün ve 2007/247 E- 2010/249 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 14.09.2011 gün ve 2011/572 E.- 2011/10757 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikdârdır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 05.04.2017 gün 1610-668 sayılı; 24.05.2017 gün 1265-1005 sayılı kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "Mahkememizin 2007/247 Esas 2010/249 Karar sayılı kararına 6100 sayılı HMK'nın 373/5 maddesi gereğince direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 27.06.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/527, Karar No: 2019/5645, Tarih: 20.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/527 E.  ,  2019/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, sanık ...'nun, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Sanığa yüklenen görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin verilen hükme yönelik yapmış olduğu temyiz talebine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkında yapılan yargılamada kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan açılan kamu davasında “..yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde kanaat hasıl olduğundan..” diyerek kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği halde, görevli memura direnme suçundan verilen hükmün “..yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde kanaat hasıl olmadığından..” bahisle sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek iki hüküm arasında gerekçesi itibarı ile çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1006, Karar No: 2024/2759, Tarih: 03.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1006 E.  ,  2024/2759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/347 E., 2022/834 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Kabul-Karar Kaldırılarak Dava Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasra Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/220 E., 2020/203 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; kadastro çalışmaları sonucunda müvekkili adına kayıtlı 149 ada 128 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan dava konusu 149 ada 129 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tespit ve tescil edildiğini, oysa taşınmazın köy halkı tarafından düğün yeri, toplanma yeri ve diğer şekillerde kullanılan köy boşluğu niteliğinde olup davalının taşınmazda hakkının ve zilyetliğinin bulunmadığını, müvekkilinin kendi taşınmazına ulaşmak için köy boşluğu olan dava konusu taşınmazdan geçtiğini ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile köy boşluğu vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Davacı vekili 26.02.2020 tarihli duruşmada; eldeki davayı dava konusu taşınmazın tamamına yönelik olarak açtıklarını, Mahkemece davaları yerinde görülmezse, davanın müvekkilinin yol olarak kullandığı kısım yönüyle kabul edilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde; adına kayıtlı taşınmazın köy boşluğu niteliğinde olmadığını, kaldı ki davacının taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle eldeki davayı açma yetkisinin bulunmadığını, taşınmazın kendi fiili kullanımında olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Dahili davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; köy halkından bir kişinin dava konusu taşınmazın köy boşluğu veya köy orta malı olduğu iddiasıyla dava açmaya yetkisinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Dahili davalı ... Köyü Tüzel Kişiliği tarafından davaya cevap verilmemiş; 26.02.2020 tarihli duruşmada, köy tüzel kişiliğini temsilen köy muhtarı ..., dava konusu taşınmazın Osmanların harmanı olarak bilindiğini, davacının evine girerken o alandan geçtiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI