muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13494, Karar No: 2023/21380, Tarih: 20.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/13494 E.  ,  2023/21380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/300 E., 2016/31 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 7.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Tebliğname'de, Mahkemece hakaret suçunun muayene odasında işlendiğinin kabulü karşısında eylemde aleniyet unsurunun gerçekleşmeyeceği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen artırımın uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi sebebiyle hükmün bozulması gerektiği düşüncesi belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın aleyhine olan tanık beyanının aynı yerde çalışan diğer idari personel tarafından doğrulanmaya çalışıldığı, bu kapsamda objektif ve samimi olmadığı, her bir tanığın beyanının çelişkili ve tutarsız olduğu, dosyada bulunan tek tarafsız tanığın tedavi için beklemekte olan B. Ş. C. olduğu ve bu tanığın da hakaret olmadığını söylediği, kabul anlamına gelmemekle birlikte, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinden ve eşinin içinde bulunduğu sağlık durumundan kaynaklı zorunluluk halinden yararlanması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdur ... M.'nin olay tarihinde ... Aile Sağlığı Merkezi'nde aile hekimi olarak görev yaptığı, sanık ...'in ise yanında eşi birlikte aile sağlığı merkezine geldiği, sanığın eşinin aile hekiminin tanık G. K. olduğu, mağdurun bu sebeple hastayı muayene etmeyi reddedip kayıtlı bulundukları aile hekimine yönlendirdiği, bu duruma öfkelenen sanığın mağdura "Bakmaya mecbursun şerefsiz" sözleriyle hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname'deki Bozma Düşüncesi Yönünden

Mağdur ... M.'nin olay tarihinde ... Aile Sağlığı Merkezi'nde aile hekimi olarak görev yaptığı, sanık ...'in ise yanında eşi birlikte aile sağlığı merkezine geldiği, sanığın eşinin aile hekiminin tanık G. K. olduğu, mağdurun bu sebeple hastayı muayene etmeyi reddedip kayıtlı bulundukları aile hekimine yönlendirdiği, bu duruma öfkelenen sanığın mağdura "Bakmaya mecbursun şerefsiz" sözleriyle hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname'deki Bozma Düşüncesi Yönünden

Sanığın eşi olan tanık B. C.'nin sanık ile mağdur arasında meydana gelen tartışmaya ilişkin anlatımında mağdur doktor ... M.'nin muayene odasının kapısının açık olduğunu belirtmesi karşısında aleniyet unsurunun gerçekleştiği anlaşılmış ve Mahkemece, hakaret suçunun işlendiği kamu binasının aile sağlığı merkezi olması dikkate alındığında hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunduğu gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen artırımın uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı hakaret eylemini gerçekleştirdiği hususunun olay hakkında görgüye dayalı bilgisi bulunan tanık E. D.'nin aşamalardaki anlatımları neticesinde sübut bulduğu yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Tanık E. D. her ne kadar suç tarihinde mağdur ile aynı kurumda görev yapıyor ise de, dosya kapsamında bulunan ... Kaymakamlığı Toplum Sağlığı Merkezi'nin tanık E. D.'nin olay yeri olan aile hekimliğinde 12 gün süreyle geçici olarak görevlendirilmiş olduğuna ilişkin yazısı dikkate alındığında tanık E. D.'nin mağdurun beyanlarını doğrulayan aşamalarda istikrarlı ve tutarlı anlatımlarına itibar edilmesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Sanığın eşi olan tanık B. C.'nin anlatımları dışında mağdurun sanığa hakaret ettiğini doğrulayan başkaca tarafsız bir tanık beyanı bulunmadığı ve sanığın eşinin kayıtlı bulunduğu aile hekimi G. K.'nın olay esnasında görevinin başında olduğu dikkate alındığında Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş ve sanığın mağdura hakaret etmesi şeklinde gerçekleşen eylemde aynı Kanun'un 25 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen zorunluluk hali müessesesinin uygulama koşullarının bulunmadığı anlaşılmıştır.

C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

2. Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

3. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "07.06.2013" yerine "2013" olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiği,

4. Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

5. Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13392, Karar No: 2014/2129, Tarih: 06.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13392 E.  ,  2014/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/229777

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2010

NUMARASI : 2010/63 (E) ve 2010/686 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, geceleyin evinin zilini birkaç kez çalmasına rağmen kapı açılmayınca, yaşlı olan ve kulakları yeterince duymayan annesini uyandırmak için evin camına doğru attığı taşlardan birinin katılana ait evin balkonunda bulunan camın sinekliğine isabet ettiği ve sinekliğin yırtılarak zarar görmesine sebebiyet verdiği iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; mala zarar verme suçunun kasten veya olası kast ile işlenebileceği, taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı, olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerektiği, taksirde ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olması, ancak neticenin istenmemesine rağmen sonucun meydana gelmesi gerektiği, olayda sanığın, sinekliğin zarar göreceğini öngördüğü kabul edilse bile, neticeyi de kabullendiğine ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, mala zarar verme suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10919, Karar No: 2014/12882, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10919 E.  ,  2014/12882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2014/164-2014/541

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1081, Karar No: 2019/2983, Tarih: 26.06.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/1081 E.  ,  2019/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne, diğer davaların kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... ile davalı ... vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilleri ayrı ayrı dava dışı ... Ticaret ve Sanayi A.Ş. ile ortaklarının iflası sonrasında ayrı ayrı sıra cetvelleri düzenlendiğini, sıra cetvellerinde alacaklı olarak yer alan ...’un alacağının kaynağının belirtilmediğini, muvazaalı olduğunu, alacağa konu temlik işleminin diğer alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını, sıra cetvelinde bir diğer alacaklı olarak görünen ...’ın ise alacağına yasaya aykırı olarak fahiş oranda faiz işletildiğini ve gerçek alacaktan çok yüksek oranda alacak kaydı yapıldığını öne sürerek ... 1. İcra Müdürlüğünün 2010/6, 2011/2, 2011/3, 2011/4, 2011/5 E. sayılı iflas dosyalarından düzenlenen sıra cetvellerinin ayrı ayrı iptali ile davalılara ait alacakların sıra cetvelinden terkinine veya alacakların indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Asıl ve birleşen davalarda davalılar vekilleri ayrı ayrı alacaklarının hukuka uygun olarak temlik işlemi neticesinde kaydedildiğini öne sürerek davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davalılardan ...’un dava dışı borçlu ve kefil ...’un oğlu olduğu, şirketin durumunu bilmediğinin düşünülemeyeceği, her ne kadar bankanın alacağı olsa da asıl borçlu ya da kefiller tarafından tam ya da kısmen yapılan ödeme ile sona erdirildiği ancak temlik işlemi yapılmış gibi gösterildiği gerekçesiyle bu davalı aleyhine açılan asıl dava ile 2016/165, 2014/1417, 2014/ 1415, 2012/68, 2014/1416, 2012/67, 2014/1418, 2012/72 E. sayılı birleşen davaların kabulüne ; birleşen davada davalı ... yönünden ise yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde alacağının sıra cetveline kaydedilen miktar kadar olmadığından bahisle birleşen 2016/165, 2014/1394, 2014/1415, 2014/1421, 2014/1416, 2014/1420 E. sayılı davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı asıl ve birleşen davalarda davalılar ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre Birleşen 2016/165, 2014/1394, 2014/1415, 2014/1416, 2014/1420, 2014/1421 Esas sayılı davalarda davalı ... vekili ve asıl davada ve birleşen 2016/165, 2014/1417, 2014/1415, 2012/68, 2014/1416, 2012/67, 2014/1418 ve 2012/72 Esas sayılı davada davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre Birleşen 2016/165, 2014/1394, 2014/1415, 2014/1416, 2014/1420, 2014/1421 Esas sayılı davalarda davalı ... vekili ve asıl davada ve birleşen 2016/165, 2014/1417, 2014/1415, 2012/68, 2014/1416, 2012/67, 2014/1418 ve 2012/72 Esas sayılı davada davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Birleşen 2016/165, 2014/1394, 2014/1415, 2014/1416, 2014/1420, 2014/1421 Esas sayılı davalarda davalı ... vekili ve asıl davada ve birleşen 2016/165, 2014/1417, 2014/1415, 2012/68, 2014/1416, 2012/67, 2014/1418 ve 2012/72 Esas sayılı davada davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16075, Karar No: 2015/2909, Tarih: 17.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/16075 E.  ,  2015/2909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.01.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 04.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17.07.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle temyiz edenin sıfatına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3595, Karar No: 2012/20124, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3595 E.  ,  2012/20124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde ... ile ...'a iadesine, 15/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16071, Karar No: 2015/2938, Tarih: 17.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/16071 E.  ,  2015/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.06.2012 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 17.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1366, Karar No: 2013/2924, Tarih: 02.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1366 E.  ,  2013/2924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 29.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/893 esas, 2012/683 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasa'nın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: