muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5166, Karar No: 2006/6823, Tarih: 22.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5166 E.  ,  2006/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Beyoğlu 2.İcra Mahkemesi

Tarih :16.3.2006

Nosu :148-120

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra mahkemesince sıra cetvelinin 4389 sayılı Bankalar Kanununun Ek 5 ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 21/1 nci maddesine uygun biçimde hazırlanması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 22.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/2319, Karar No: 2010/6888, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2319 E.  ,  2010/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış olduğu halde, bilirkişi kurulu raporunda gerekçe gösterilmeden sulu tarım arazilerindeki ürünler münavebeye alınarak değer biçilmiştir.Sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama yada başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bir numaralı bozma nedeninde açıklanan eksikler giderildikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2342, Karar No: 2021/1897, Tarih: 22.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/2342 E.  ,  2021/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, satış sözleşmelerine dayalı edimin ifa edilmemesi sebebiyle aynen ifa, olmadığı takdirde bedel iadesiyle kira tazminatı ve diğer zararların tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece asıl ve birleşen davalarda ödenen bedellerinin her bir davacıya ayrı ayrı ödenmesine, arsa sahiplerine yönelik açılan davanın reddine dair verilen hüküm, davacılar ve yüklenici tarafından temyiz olunmuş, mahkemece çıkartılan muhtıra üzerine eksik nispi temyiz karar harcının yatırılmaması sebebiyle mahkemece asıl ve birleşen dosyalar davacıları ve davalı yüklenici yönünden “kararın temyiz edilmemiş sayılmasına” dair ek karar verilmiş, ek karar davacılar ve arsa sahibi vekilince temyiz olunmuş, ek karara karşı usulüne uygun tebliğe rağmen yasal süresi içinde yüklenici vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmamıştır.

Ek kararın temyizi üzerine Dairemizin 06.12.2018 tarihli ilamı ile arsa sahibi vekilinin ek karara yönelik isteminin reddine, asıl ve birleşen dosyalar davacıları yönünden yapılan temyiz incelemesinde ise, mahkemece harcın ikmali için asıl ve birleşen dosyalar davacılarına muhtıra gönderilmiş ise de, 6502 sayılı Yasanın 73/2 maddesi uyarınca “tüketici harçtan muaf olmakla” Dairemizin 10.07.2018 tarihli müteferrik kararı ile ek kararın kaldırıldığı belirtilerek işin esası incelenmiş ve hükmün onanmasına karar verilmiştir. Bu kez onama ilamına karşı asıl ve birleşen dosyalarda davalı olan yüklenici şirket vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.Asıl ve birleşen dosyalarda davalı olan yüklenici şirket vekilince mahkeme kararı temyiz edilmiş, mahkemece muhtıra tebliğine rağmen yasal süresi içinde noksan nisbi temyiz karar harcı ikmal edilmediğinden mahkemece 26.09.2016 tarihli ek karar ile davalı yüklenici şirket yönünden de kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, ek kararın davalı yüklenici şirket vekiline usulüne uygun tebliğine rağmen ek karara karşı yüklenici vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmamıştır.Bu durumda davalı yüklenici şirket vekilinin karar düzeltme yoluna başvurmakta hukuki yararı bulunmadığından karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Daire’mizin 06.12.2018 tarihli onama ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunan asıl ve birleşen dosyalarda davalı olan yüklenici şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin REDDİNE, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde davalı yüklenici şirkete iadesine, 22.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12525, Karar No: 2018/11127, Tarih: 07.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12525 E.  ,  2018/11127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20400, Karar No: 2016/14886, Tarih: 08.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20400 E.  ,  2016/14886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi

KARAR

1- Davalılar vekilinin her iki davalı adına işlem yapıp hükmü temyiz ettiğinin anlaşılmasına rağmen dosya içinde yapılan inceleme ve sistem üzerinden yapılan araştırmada, yalnızca bir müvekkili açısından başvuru ve nispi temyiz harcını yatırdığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 6100 sayılı ...nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi için,

2- Davacının davaya konu geçirmiş olduğu kazaya ilişkin olarak Kurumca yapılan iş kazası tahkikatı ve müfettiş raporlarının ve buna ilişkin belgelerin ayrıca maluliyet oranının ve bu oranın kesinleşip kesinleşmediğinin tespiti ile ilgili tüm rapor ve Kurum kararlarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan istenerek verilen cevabi yazı eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9705, Karar No: 2020/3102, Tarih: 08.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/9705 E.  ,  2020/3102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, paylı mülkiyet şeklindeki 4968 ada 3 parsel üzerindeki muhdesatın vekil edenine ait olduğunu ileri sürerek müvekkili adına tespitine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetine bir itirazları bulunmadığını, ortaklığın giderilmesi davasında muhdesata ilişkin talep olmadığını, davanın açılmasına sebebiyet verilmediğini ileri sürerek vekil edenlerine yargılama gideri yükletilmemesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 3 nolu parsel üzerinde bulunan ve 20.04.2012 tarihli makina ve inşaat mühendisi bilirkişilerin raporunda belirtilen deri işleme atölyesi, parselin etrafındaki ihate duvarı ve parselin girişinde bulunan demir kapı ve depo olarak belirtilen yerin mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine ilişkin ilk kararı hüküm, davacı vekili ile davalı ... oğlu ... kayyımı vekili tarafından temyizi üzerine Dairenin 27.10.2015 tarihli ve 2015/8546 Esas, 2015/19292 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile ..., Merkez, ... Mahallesi, 4968 ada 3 nolu parsel üzerinde bulunan ve 20.04.2012 tarihli makina ve inşaat mühendisi bilirkişilerin raporunda belirtilen deri işleme atölyesi, parselin etrafındaki ihate duvarı ve parselin girişinde bulunan demir kapı ve depo olarak belirtilen yerin mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine, davalı ... oğlu ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1.Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, Mahkemece deliller toplanarak karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, aşağıda gösterilen nedenler dışındaki bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava; muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1.Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, Mahkemece deliller toplanarak karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, aşağıda gösterilen nedenler dışındaki bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Bir kısım davalılar vekilinin yargılama giderleri ile vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece, davanın kabulü ile; 3 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan deri işleme atölyesi, parselin etrafındaki ihate duvarı ve parselin girişinde bulunan demir kapı ve depo olarak belirtilen yerin mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir. Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad. 718). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 maddeler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın mülkiyetinin arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin ya da muhdesatın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi gerekir.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin ya da muhdesatın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, davaya konu muhdesatın davacıya ait olduğunun ya da davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, mülkiyetin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ayrıca, davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin harcı yatırılan dava değeri üzerinden hesaplanması ve yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nın 326/2. maddesi uyarınca hesaplanacak yargılama giderinden ve davacılar yararına takdir edilecek vekalet ücretinden, her bir davalının, dava konusu taşınmazın tapuda paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olması halinde tapu payları elbirliği mülkiyetin sözkonusu olması halinde ise miras payları dikkate alınarak sorumlu tutulmaları gerekir. Dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu 3 parsel sayılı taşınmaz davacı ile davalılar adlarına kayıtlı olup paylı mülkiyet söz konusudur. O halde davalıların, hesaplanan nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nin 326/2. maddesi uyarınca hesaplanacak yargılama giderinden ve harcı yatırılan dava değeri üzerinden davacılar yararına takdir edilecek vekalet ücretinden, payları oranında sorumlu tutulmaları gerekirken, müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Ne var ki; açıklanan tüm bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 2, 4, 5 ve 8. bentlerinin HUMK'un 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının 2.bentte açıklanan nedenlerle kabulüne, hükmün 2. maddesindeki “....mülkiyetinin....” ifadesinin hükümden çıkarılmasına ayrıca, hükmün 4, 5 ve 8. bentlerindeki “....müştereken ve müteselsilen....” kelimesinin hükümden çıkarılmasına, yerine "payları gözetilerek" ifadesinin eklenmesine, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz eden bir kısım davalılara iadesine, 08.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10178, Karar No: 2017/62, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10178 E.  ,  2017/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5032, Karar No: 2014/12271, Tarih: 06.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5032 E.  ,  2014/12271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15, Karar No: 2022/1426, Tarih: 23.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/15 E.  ,  2022/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) ... Ağır Ceza Mahkemesinin 12/03/2020 tarih ve 2018/176 Esas - 2020/69 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nin 81/1, 35, 53, 54. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası

b) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nin 81/1, 35, 53, 58, 54. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası

c) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 53, 58, 54. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası

d) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nin 81/1, 35, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezasına mahkumiyet

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/11/2020 tarih ve 2020/1981 Esas - 2020/2470 Karar sayılı kararı ile; kurulan hükümlerin tamamı yönünden "istinaf başvurularının esastan reddine" dair kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafiileri, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/11/2020 tarih ve 2020/1981 Esas - 2020/2470 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafiileri, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar... ve ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

1) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar..., ... ve İlker hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;