muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6020, Karar No: 2023/5172, Tarih: 28.11.2023

Yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde iki kişinin ölümüne asli kusurlu olarak neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet gereğince alt sınırdan daha fazla uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiği halde daha az temel ceza tayin edilmiş olması ayrıca sanığın U dönüşü trafik levhasını uymayarak kazaya neden olması dikkate alındığında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği halde uygulama yapılmaması nedeniyle katılan vekillerinin istinaf itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme hükmünün kaldırılarak temel ceza, kusur durumu ve iki kişinin ölümü dikkate alınarak 6 yıl olarak belirlenmek ve bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle sanığın mahkumiyetine dair karar vermek gerekmiştir.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

3.Sanığa 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükümlerinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilerek alınan beyanında, ''Daha önce verdiğim ifade ve savunmalarımı aynen tekrar ederim, olay tarihinde çalıştığım tamirhaneye tamir edilmek üzere ... plaka sayılı kamyon getirilmişti, biz gerekli tamiratı yaptıktan sonra deneme sürüşü yapmak üzere benim sevk ve idaremdeki araçla yanımda ... sahibi olduğu halde Salihli ilçesinden Ahmetli ilçesine doğru yanılmıyorsam gece saat 23:45 sıralarında seyrettiğimiz sırada Caferbey köyü kavşağına geldiğimizde bu köy yoluna girmek üzere bölünmüş yolun ortasında durdum, bir otobüs ve bir taksi geçti, daha sonra seyrime devam ettiğim sırada araçtan bir ses geldi, arıza yapmış olacağını düşünerek Salihli istikametindeki yolun Caferbey köy yoluna göre geniş olması sebebiyle Salihli istikametine döndüm ve aracı yolun sağına parkettim daha sonra inip çevreyi kontrol ettiğimde bir karartı gördüm, yanına doğru gittiğimde iki şahsın yerde yattığını ve bir motosikletin de yanlarında bulunduğunu görerek cep telefonumun ışığıyla gelen giden araçları uyardım, gerekli tedbirleri aldım daha sonra olay yerine başka araçlar da geldi, ayrıca ambulans ve polise de haber verilmesi suretiyle ... sahibinin gitmemiz gerektiğini söylemesi nedeniyle olay yerinden ayrıldım, ben dönüşümü yaptığım sırada herhangi bir motosiklet görmedim, ayrıca U dönüşü yapmayacaktım Caferbey köyü yoluna girecektim'' dedi.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında tanık olarak dinlenilen ...'un sahibi olduğu kamyonun arıza yapması üzerine sanığın çalıştığı tamirhaneye götürdüğü, tamiri tamamlanan ve kontrol için ...'un yolcu koltuğunda oturduğu, sanığın idaresinde seyre çıkılan araçla, gece vakti, meskun mahalde, aydınlatmanın bulunmadığı bölünmüş asfalt kaplama karayolunda, olay mahalli dört yönlü kavşağa geldiklerinde, U dönüşü yasak tabelası bulunan yerden Salihli istikametine ''U'' dönüşü yaptıkları sırada, kamyonun sağ yan kısımlarıyla, sağ şeritte seyreden motosikletin ön kısmıyla çarpmasıyla, sanığın geçiş önceliğine uymayarak asli kusuruyla, motosiklette bulunan iki kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olaya ilişkin mahkemece tayin edilen kusur durumu takdirinde ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmamıştır.

2.Sanığın asli kusurlu olarak iki kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alındığında mahkemece hükmedilen ceza tayini yerinde bulunduğundan bu husustaki temyiz istemi reddolunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesinin, 17.09.2018 tarihli ve 2017/1808 Esas, 2018/1730 Karar sayılı kararı kararında sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Salihli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/965, Karar No: 2020/8293, Tarih: 30.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2020/965 E.  ,  2020/8293 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 129, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1.680,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/07/2019 tarihli ve 2019/78 esas, 2019/931 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29/01/2020 gün ve 2020/12562 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125/1 ve 29. maddeleri uyarınca tayin edilen 67 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde 55 gün adli para cezası yerine, 56 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve anılan Kanun’un 52. maddesi gereğince 1 günlüğü 30,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrilmesi sonucunda 1.650,00 Türk lirası yerine, 1.680,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1, 129. maddeleri gereğince 67 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu ceza miktarı üzerinden TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucunda 55 gün yerine 56 gün adli para cezası belirlenmek suretiyle 1.650 TL adli para cezası yerine 1.680 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edildiği anlaşılmıştır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/07/2019 tarihli ve 2019/78 esas, 2019/931 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık CMK'nın 309.maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, sanık hakkında TCK’nın 125/1. ve 129. maddeleri uyarınca, belirlenen 67 gün adli para cezasından TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 55 gün adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen 55 gün adli para cezasının TCK' nın 52/1. maddesi uyarınca bir günlüğü 30 TL üzerinden hesaplanarak 1.650 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, bozulan kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4808, Karar No: 2014/12907, Tarih: 18.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4808 E.  ,  2014/12907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6872, Karar No: 2011/3210, Tarih: 06.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6872 E.  ,  2011/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Bozkır Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 28.09.2010 gün ve 35/282 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R AR

Davacı ... dava dilekçesinde davalı ... adına kadastro çalışmaları sırasında tespit ve tescil edilen 151 ada 202 sayılı parselin esasen kendisine ait olduğunu, yapılan tespitin hatalı bulunduğunu, ayrıca bu taşınmazın batısında bulunan bir kısım yerin de kendisine ait olduğunu, kadastro çalışmaları sırasında boşluk olarak bırakıldığını açıklayarak davalı ... adına kayıtlı bulunan parselin tapu kaydının iptaline, boşluk bırakılan yerle birlikte adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ve Bozkır Mal Müdürlüğüne yöntemine uygun bir biçimde dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Mahkemece, davalı ... adına tapuya kayıtlı bulunan 151 ada 202 sayılı parselin tapu kaydının (krokide A harfiyle gösterilen yerin) iptaline, teknik bilirkişinin krokisinde D harfi ile gösterilen 1722,88 m2’lik yer ile birlikte kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle davacı adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmesi üzerine; hüküm, kabul edilen ve krokide D harfi ile gösterilen yer bakımından Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal ve paylaşım hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil ile tescil isteğine ilişkindir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal ve paylaşım hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil ile tescil isteğine ilişkindir.

Davacı tarafından davalı ...’a karşı açılan dava tapu iptali ve tescil davası kabulle sonuçlanmış olup ancak hüküm ... tarafından temyiz edilmemiştir. Davalı Hazinenin temyiz isteği ise; sadece kadastro çalışmaları sırasında boşluk olarak bırakılan krokide D harfi ile gösterilen ve kabulüne karar verilen yerle ilgilidir. Tescili istenen taşınmazın bitişiğinde bulunan 151 ada 202 parsel, kadastro çalışmaları sırasında 30.7.2005 tarihinde ... adına tespit ve tescil edildiğine göre bitişikte bulunan ve kadastro çalışmaları sırasında boşluk olarak bırakılan taşınmazın da aynı tarihte tespit harici bırakıldığının kabulü gerekir. Kural olarak, kadastro tespitinin yapılmasıyla kadastrodan önceki zilyetlik kesintiye uğrar ve kadastro tespitinin yapılmasıyla bu tür yerler için yeniden başlayan 20 yıllık kazanma süresinin dolması gerekir. Yani kadastrodan önceki zilyetlik kadastrodan sonra başlayacak olan yeni zilyetliğe eklenmez. Mahkemece, davacı tarafından 19.10.2007 tarihinde 2007/322 Esas ile Bozkır Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve tescil davası ile davacının aynı zamanda boşluk olarak bırakılan yer bakımından tescil isteğinde bulunduğu gerekçesiyle davanın makul süre içerisinde açıldığını kabul ederek krokide D harfi ile gösterilen yer bakımından davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Bozkır Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.1.2009 gün ve 2007/322 Esas, 2009/27 Karar sayılı dosyası ile dava dilekçesi üzerinde yapılan incelemede; davacı dava dilekçesinde sadece 151 ada 204 parselin tapu kaydının iptaline karar verilmesini istediği görülmüştür. Bu parselin çevresinde veya başka bir yerde tapulama harici bırakılan herhangi bir yer bakımından zilyetliğe dayalı tescil isteği söz konusu değildir. Bu husus dava dilekçesi kapsamı ile açıkça anlaşılmaktadır. Anılan dava nedeniyle 14.7.2008 tarihinde yapılan keşifte; davacının yer göstermesi üzerine iptal ve tescilini istediği parselin 151 ada 204 parsel değil aynı ada 202 parsel olduğu teknik bilirkişice belirlenmiştir. Ayrıca 202 parselin batısında bulunan aynı krokide A harfi ile gösterilen yerin de tescilini istediği saptanmıştır. 151 ada 204 parselin gelen tapu kaydına göre malikin ... olması nedeniyle mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle esastan reddine karar verilmiştir. Bunun üzerine davacı eldeki davayı açmıştır.

Az öncede açıklandığı gibi ilk davada, zilyetliğe dayalı olarak açılmış herhangi bir tescil davası söz konusu değildir. Husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilen dava dosyası için yapılan keşifte dinlenen kişilerce açıklanan sınırlara göre de zilyetliğe dayalı olarak açılan bir tescil isteği söz konusu değildir. Teknik bilirkişi Ahmet Oğuz Ganioğlu'nun dosyaya sunduğu 14.7.2010 tarihli rapora ekli krokide 151 ada 202 parselin batısında ve krokide D harfi ile gösterilen taşınmaz için davacı ilk defa 12.2.2010 tarihinde dava açmıştır. Dava konusu yer az yukarıda da açıklandığı üzere 30.7.2005 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı boşluk olarak bırakıldığına göre davanın açıldığı 12.2.2010 tarihine kadar davacının kadastrodan sonra başlayan 20 yıllık kazanma süresi henüz dolmamıştır. Dava yaklaşık kadastro çalışmaları sırasında boşluk olarak bırakıldığı 30.7.2005 tarihinden itibaren 5 yıl sonra açıldığına göre davanın makul süre içerisinde açıldığının kabulüne olanak bulunmamaktadır. Kaldı ki, tescili istenen taşınmazın tespit dışı bırakıldığı 30.7.2005 tarihinden ilk davanın açıldığı 19.10.2010 tarihine kadarda 2 yıl 3 aylık bir süre geçmiştir. Bu sürenin dahi Dairece makul süre olarak kabulü mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin bu yöndeki görüşüne katılma olanağı yoktur.

Şu halde krokide D harfi ile gösterilen taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığı 30.7.2005 tarihinden davanın açıldığı 12.2.2010 tarihine kadar davacının kazanmayı sağlayan 20 yıllık kazanma süresinin henüz dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün krokide D harfi ile gösterilen hüküm fıkrası bakımından HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 6.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13069, Karar No: 2015/16628, Tarih: 15.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/13069 E.  ,  2015/16628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, M.. Ş.. Vek. Av. Gazi Adalan ile davalılar 1- İ.. A... 2-Sarılar İnş. Ve Elektronik San. Ve Tic. Ltd. Şti. 3- Sosyal Güvenlik Kurumu arasındaki, "davacının, davalı işverenlere ait işyerinde maruz kaldığı olayın iş kazası olduğu, bunun mümkün olmaması halinde yakalandığı hastalığın meslek hastalığı olduğunun tespiti" davası hakkında Bakırköy 29. İş Mahkemesi tarafından verilen 17/03/2014 gün ve 2013/104 E.-2014/57K. Sayılı hükmün Onanmasına ilişkin Dairemizin 09/04/2015 gün e 2014/8905E.-2015/7817K. Sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8.nci maddesinin son fıkrası hükmüne göre, İş Mahkemelerince verilen kararlarla ilgili olarak Yargıtay’ca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Başvuru konusu kararın Dairemizin istikrar kazanmış uygulamaları doğrultusunda düzenlendiğinin anlaşılmasına göre maddi yanılgı söz konusu değildir. Bu bakımından davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı sebepten ötürü karar düzeltme talebinin REDDİNE, karar düzeltme harcının davacıya iadesine, 15/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16372, Karar No: 2023/11287, Tarih: 06.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/16372 E.  ,  2023/11287 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/5360 E. 2023/618 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fatsa Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.03.2021 tarihli ve 2021/1458 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Fatsa Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2022 tarihli ve 2021/56 Esas, 2022/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 5 yıl 9 ay hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis; cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.02.2023 tarihli ve 2022/5360 Esas, 2023/618 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Olayda zor kullanılmadığına, şüphenin giderilmediğine,

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda 110 uncu maddenin uygulanması gerektiğine,

3. Raporun Adli Tıp Kurumundan alınması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Olayda zor kullanılmadığına, şüphenin giderilmediğine,

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda 110 uncu maddenin uygulanması gerektiğine,

3. Raporun Adli Tıp Kurumundan alınması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, abisinin boşanmakta olduğu eşi ile mağdur arasında ilişki olduğuna dair şüphesi üzerine mağduru akşam vakti yanında iki kişi ile beraber "konuşacağız" diyerek arabaya bindirip dere kenarına götürdüğü, silah gösterip darp ederek video kaydı aldığı, mağduru kendi evine götürüp yengesi ile yüzleştirdikten sonra tekrar dere kenarına getirdiği, telefonunu ve cüzdanını aldığı, darp edip uygunsuz videosunu çektiği, "işten ayrılacaksın" diyerek serbest bıraktığı, mağdurun ayrılmadan önce cüzdan ve telefonunu geri istemesi üzerine iade ettiği, ertesi gün yeniden mağdurun evine gittiği, annesinden ve mahallede olay çıkmasından çekinen mağduru tekrar aldığı, aynı dere kenarına götürdüğü, darp ettiği, yengesi ile görüntülü konuşturup konuşmayı dinledikten sonra telefonunu kırıp dereye atmasını istediği, mağdurun denileni yaptığı, sanığın bunu da videoya çektiği, bahsi geçen video kayıtlarının sanığın telefonunda tespit edilerek dökümünün yapıldığı, anlaşılmış ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar ettiği belirlenmiştir.

3.Video kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Olayda Zor Kullanılmadığına, Şüphenin Giderilmediğine Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden

Mağdurun şikayet beyanı, kayda alınmış video görüntülerine ilişkin döküm tutanakları ile tüm dosya içeriği karşısında, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçunda 110 uncu Maddenin Uygulanması Gerektiğine Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden

Sanığın her iki alıkoyuşta da mağduru darp ettiği anlaşıldığından, koşulları oluşmayan 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin uygulanmamış olmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C.Adli Tıp Kurumundan Rapor Alınması Gerektiğine Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden

Cezai ehliyete ilişkin raporun ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden alındığı ve dosya içerisinde tekrar rapor alınmasını gerektirir bir çelişki bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Sanığın her iki alıkoyuşta da mağduru darp ettiği anlaşıldığından, koşulları oluşmayan 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin uygulanmamış olmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C.Adli Tıp Kurumundan Rapor Alınması Gerektiğine Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden

Cezai ehliyete ilişkin raporun ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden alındığı ve dosya içerisinde tekrar rapor alınmasını gerektirir bir çelişki bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.02.2023 tarihli ve 2022/5360 Esas, 2023/618 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fatsa Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.