muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8389, Karar No: 2020/5334, Tarih: 05.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8389 E.  ,  2020/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

... 9920341859 sicil numaralı mükellefi sanık ...’ın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından yargılandığı ve temyiz incelemesinde Dairemizin 2017/17073 Esasına kayıtlı dava ile mevcut dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla, dosyaların birlikte yapılan incelemesinde;

Sanıklar hakkında “2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davalarında; sanıkların suçlamayı kabul etmedikleri, faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını beyan etmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıkların temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3-Kabule göre de;

a) Dosya içerisinde sanık ... Yükseteuçan hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığı anlaşılmakla,... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin ... Esas sayılı dosyasında bulunan ... Başkanlığı'nın 07.06.2011 tarihli 2011/1586 sayılı Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının dosya içerisine getirtilmemesi,

3-Kabule göre de;

a) Dosya içerisinde sanık ... Yükseteuçan hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığı anlaşılmakla,... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin ... Esas sayılı dosyasında bulunan ... Başkanlığı'nın 07.06.2011 tarihli 2011/1586 sayılı Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının dosya içerisine getirtilmemesi,

b) Sanıklar hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından dava açıldığı, sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, sanıklar hakkında 2008-2009 takvim yıllarına ilişkin iki kez hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılı bakımından hüküm kurulduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması,

c) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında her bir yıl için TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

d) 5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 05.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2675, Karar No: 2009/2445, Tarih: 17.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2675 E.  ,  2009/2445 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

ESAS 2009 KARAR

2675 2445

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada Kastamonu Sulh Hukuk ve Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kastamonu Sulh Hukuk Mahkemesince, itirazın iptalinin icra takibinin yapıldığı yerdeki mahkemeden istenmesinin zorunlu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, yetkinin kesin olmadığını, davalının ikametgahı ve olay yeri itibariyle Kastamonu Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunu, mahkemenin öncelikle icra takibine yönelik yetki itirazını incelemesi gerektiğini bildirerek, yetkisizlik yönünde yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacı tarafından davalı aleyhine Ankara 8. İcra Müdürlüğünde icra takibi yapılmış, davalı tarafından süresinde yetkiye ve borca itiraz edilmiştir. Davacı, Kastamonu Sulh hukuk Mahkemesine dava açarak itirazın iptalini istemiştir. Davalı tarafından mahkemenin yetkisine itiraz edilmediği halde, mahkemece icra takibinin Ankara’da yapılmış olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiştir. İtirazın iptali davasında yetki genel hükümlere göre belirlenmekte olup, dava konusu uyuşmazlıkta kesin yetki kuralı söz konusu olmadığından davanın Kastamonu Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kastamonu. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5829, Karar No: 2015/2737, Tarih: 29.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5829 E.  ,  2015/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/105766

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 24/12/2013, 2013/222 (E) ve 2013/352 (K)

SUÇ : Kasten öldürmek, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralamak

1-) Karar tarihinin 24.12.2013 olması gözönüne alındığında sanık A.. Y..'a, katılan S.. D..'ı kasten silahla yaralamaya teşebbüs suçundan verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı, CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, müdafıinin bu suçun vasfına yönelik olmayan temyiz isteminin aynı yasanın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Sanık A.. Y..'ın maktul H.. Y..'yı kasten öldürme, katılan S.. M..'yü kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyetine, katılan Y.. Y..'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine, sanık T.. Y..'ın katılan S.. M..'yü kasten öldürmeye teşebbüs, katılan S.. D..'ı kasten silahla yaralama suçlarından mahkumiyetine, maktul H.. Y..'yı ve katılan Y.. Y..'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından beraatine ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların mahkum oldukları suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelikleri ve dereceleri takdir kılınmış, sanıklar hakkında katılan Yasin'i öldürmeye teşebbüs suçundan açılan davalar yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul vc takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık A.. Y.. müdafiinin yetersiz gerekçeye, meşru savunmaya, TCK'nun 27/1-2. maddesinin uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen, sanık T.. Y.. müdafiinin yetersiz gerekçeye, meşru savunmaya, zorunluluk haline, TCK'nun 50 ve 51 maddeleri ile CMK'nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen, katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a-) Sanık A.. Y..'ın maktul H.. Y..’yı kasten öldürme, katılan S.. M..'yü kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından mahkumiyetine, katılan Y.. Y..'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine, sanık T.. Y..’ın katılan S.. M..'yü kasten öldürmeye teşebbüs, katılan S.. D..'ı kasten silahla yaralama suçlarından mahkumiyetine, katılan Y.. Y..'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine ilişkin kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık ...ve müdafiinin tahliye istemlerinin reddine,

b-) Sanık T.. Y.. hakkında maktul H.. Y..'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

b-) Sanık T.. Y.. hakkında maktul H.. Y..'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa, mağdurlar ... ile tanıklar ... ve ...’ın beyanlarına, soruşturma aşamasında 21.10.2009 günü saat 15.30’da tutulan tutanağa ve tüm dosya kapsamına göre; maktul ... ile tanık ... evli oldukları, ... eşi ...’dan ayrılarak ...’in kardeşi olan ... ile birlikte yaşamaya başladığı, ... bir süre sonra eşi ...’yla barışarak ...ayrıldığı, ...n buna rağmen .... aramaya devam ettiği, olay günü ....’nın telefonla ... arayarak bu hususu konuştuğu sırada aralarında yaşanan küfürleşme sonrası .... “geleceğim, size göstereceğim” diyerek evinden çıkıp kardeş olan sanıkların evlerinin bulunduğu yere doğru yürümeye başladığı, bu sırada ... telefonla ...arayarak ... ile yaptığı görüşmeyi anlattığı, ... ... yanına tabancasını alarak evin bahçesine indiği, ... de tabancasını alarak bahçeye doğru yürüdüğü, evin bahçesinde karşılaştıklarında önce ...'ın ateş ederek maktulü vurduğu, yere düşen maktulün kalkıp gitmek istediği sırada olay yerine gelen .... de tabancası ile maktule ateş ettiği, maktulün göğüs ve kol bölgelerine aldığı iki isabet ile yaralanarak öldüğü olayda; ...ve ...., fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak, fikir ve irade birliği içerisinde tam bir dayanışma göstererek hareket ettikleri anlaşılmakla, sanığın öldürme

eyleminden TCK’nun 37. maddesi uyarınca fail olarak sorumlu tutularak cezalandırılması gerektiği halde, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 29/04/2015 gününde, “a” bendi yönünden oybirliği ile “b” bendi yönünden ise Başkan Vekili ... ve üye ... ....’nin, sanık ...’in maktul ... yönelen eyleminin sübut bulmadığı gerekçesiyle beraatine ilişkin hükmün onanması gerektiğine dair karşı oyları ve oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7250, Karar No: 2014/1041, Tarih: 14.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7250 E.  ,  2014/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2012

NUMARASI : 2008/472-2012/745

Taraflar arasında görülen sıra cetvelindeki sıraya itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 19.03.2013 gün ve 2013/738 Esas, 2013/1691 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı Vergi Dairesi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, borçluya ödenecek hakediş alacağının paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde birinci sırada yer alan davalı A. Ş..'ın alacağının muvazaalı bir temlik işlemine dayandığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin alacağının ilk sıraya alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı A. . Ş.. vekili, müvekkilinin, borçlu şirketin üçüncü kişilere olan borçlarını ödediğini ve karşılığında borçlunun Adana Defterdarlığı Döner Sermaye Saymanlığında tahakkuk eden alacağını 10.07.2007 tarihli temlikname ile temlik aldığını, davacı tarafça aynı alacağa temlikten daha sonraki bir tarihte haciz konulduğunu, sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlu şirket temsilcileri ile A.. M.., davaya cevap vermemişlerdir.

Davalı Vergi Dairesi vekili ise, müvekkillerinin davalı sıfatları olmadığını, ayrıca davalı Vergi Dairesinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun' un 21. maddesi gereğince garameten paylaştırmaya alınması ve bu müvekkili tarafından açılan temliknamenin iptali davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece sıfatı bulunmayan borçlu şirket hakkındaki davanın reddine, diğer davalılara yönelik davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline ve davacının alacağının birinci sıraya alınmasına dair verilen karar, davalı Vergi Dairesi vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı Vergi Dairesi vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK' nın 440. Maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vergi dairesi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4220, Karar No: 2020/6418, Tarih: 02.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/4220 E.  ,  2020/6418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 03/06/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine ilişkin Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 31/01/2017 tarihli ve 2016/200 esas, 2017/39 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 11/06/2020 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 12/11/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, erteleme kararının tebliğ edildiği ve itiraz hakkının gösterildiği,

2- Ancak erteleme süresi zarfında 29/03/2016 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği gerekçesiyle erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 31/01/2017 tarihli ve 2016/200 esas, 2017/39 sayılı kararıyla TCK’nın 191/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

3- Yapılan yargılama sonucunda, Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 31/01/2017 tarihli ve 2016/200 esas, 2017/39 sayılı kararıyla TCK’nın 191/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Benzer bir olay nedeni ile Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 11/12/2019 tarihli ve 2019/3998 esas, 2019/7118 karar sayılı ilâmında, "....28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş olup, aynı maddenin 9. fıkrasında yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hallerde, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171. Maddesi ... hükümleri uygulanır." yönlendirmesi gereği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171. maddesi incelendiğinde, ilgili maddenin 2. fıkrasının son cümlesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına, sadece suçtan zarar görenin CMK'nın 173. maddesi hükümlerine göre itiraz edebileceğine ilişkin düzenlemeye yer verilmesi karşısında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, yaşı küçük şüpheliye ve şüpheliye soruşturma aşamasında atanan zorunlu müdafiine tebliğ edilerek itiraz hakkı tanınması gerektiği,..." şeklinde yer alan açıklamalar karşısında,

Somut olayda ise; kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yaşı küçük şüpheli hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrası kapsamında verilen "kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın yaşı küçük şüpheliye soruşturma aşamasında 13/11/2014 tarihinde bizzat tebliğ edilmesine karşın, yaşı küçük şüpheliye zorunlu müdafi atanarak müdafiye de kararın tebliğ edilmeyip usulüne uygun olarak kesinleştirilmeden, Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne infaza verildiği dolayısıyla bahse konu kararın zorunlu müdafiye tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı tanınmadan yaşı küçük şüpheli hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı ve bu bakımdan kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşılmakla, kamu davası hakkında durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyete karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 31/01/2017 tarihli ve 2016/200 esas, 2017/39 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, yaşı küçük sanığın CMK’nın 150. maddesi uyarınca atanmış olan müdafiine tebliğ edilmemesi nedeniyle, karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanık müdafiine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşılmış olup, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı olduğundan kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 31/01/2017 tarihli ve 2016/200 esas, 2017/39 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 02.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4669, Karar No: 2022/5579, Tarih: 09.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4669 E.  ,  2022/5579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Velâyetin Değiştirilmesi - Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı tarafından velâyetin değiştirilmesi davasının reddi ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı-karşı davalının reddedilen velayetin değiştirilmesi davası yönünden temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Velayetin düzenlenmesine ilişkin dava çekişmesiz yargı işidir (HMK m. 382/2-b-13). Bölge adliye mahkemesince çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin nitelikte olup, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz. (HMK m.362/1-ç).Açıklanan sebeple davacı-karşı davalının velâyet davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı-karşı davalının kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalının kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi yönünden temyiz itirazları yersizdir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davacı-karşı davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 397.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 09.06.2022 (Prş.)