muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15429, Karar No: 2017/15371, Tarih: 15.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/15429 E.  ,  2017/15371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalılardan ...-..., ... vekili, davalılardan ..., ... vekili 14.12.2015 ek karar (asıl karar-ek karar) ve davalılardan ... vekili (asıl karar-08.1.2016 ek karar) tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma istemi gider olmadığından reddedilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Hüküm davalılardan ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiş, ancak daha sonra, ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz taleplerinden feragat ettiklerine dair 17.2.2017 havale tarihli dilekçe dosyaya sunulmuştur.

Ayrıca, davalılardan ..., ... ve ... tarafından hüküm temyiz edilmiş, mahkeme tarafından, temyiz taleplerinin süresinde yapılmadığı gerekçesi ile temyiz taleplerinin reddine dair 14.12.2015 ve 8.1.2016 tarihli ek kararlar verilmiş, bahse konu ek kararlar da, ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiş, ..., ... ve ... vekilinin ek kararların temyizine ilişkin talebinin de, ek kararların tebliğinden itibaren 7 günlük temyiz süresinden sonra yapıldığı anlaşılmıştır.

SONUÇ: Davalılardan ..., ... ve ... vekilinin temyiz isteminin vaki feragat nedeniyle REDDİNE, davalılardan ..., ... ve ......man vekilinin ise, süresinde olmayan temyiz isteminin REDDİNE, HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 15.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5292, Karar No: 2021/14785, Tarih: 08.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5292 E.  ,  2021/14785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin geç ödenmesinden kaynaklanan munzam zarar nedeniyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu, ... Köyü 493 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakları, tapu malikleri veya o zamanki maliklere yapılmış noter tebliği var ise onaylı bir sureti, ilgili idare ve noterlikten araştırılıp, tebligat yapılmış ise tebligat asıllarının dosya arasına alınmasından,

2-Dava konusu taşınmaza ilişkin kıymet takdir raporu ile tespit edilen ve bankaya bloke edilen çekişmesiz bedelin ödenip ödenmediğine ilişkin makbuz, dekont vs. ilişkin belgeler ilgili idareden ve ilgili Bankadan getirtildikten;

3-Dava konusu ... Köyü 493 parsel sayılı taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm maliklerini gösterir şekilde tedavüllü tapu kayıtları ilgili Tapu Müdürlüğü'nden getirtildikten ,

4- ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1977/516 Esas - 327 Karar sayılı tescile ilişkin dosyasının kesinleşip kesinleşmediğinin tespiti ile kesinleşmiş ise kesinleşme şerhli karar suretinin dosya içerisine alınmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13149, Karar No: 2022/6449, Tarih: 06.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13149 E.  ,  2022/6449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü, 112 ada, 6 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyizine gelince,

1-Dava konusu taşınmazların sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre;

3-Davacı idare tarafından acele el koyma kararı ile fazla bloke edilen bedelden tespit edilen kamulaştırma bedelinin mahsubu ile bakiyenin davacı idareye iadesine karar verilmekle yerine getirilmesi gerekirken iade edilecek bedele faiz işletilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ... vd.'den ve davacıdan aşağıda yazılı kalan harçların alınmasına, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 06/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32167, Karar No: 2013/19101, Tarih: 12.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32167 E.  ,  2013/19101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Katılanlar ... ve Merve Nur Tokuş Vekili

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılanlar ... ve ... vekili ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik inceleme yapıldığına, sanığın kusurunun bulunmadığına, tayin olunan cezanın fazla olduğuna, erteleme kararı verilmemesinin ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, katılanlar ... ve ... vekili ve katılan ...'un ise, tayin olunan cezanın az olduğuna, lehe hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasal dayanak olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.'nın 232/6. maddesine ve esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK.'nın 52/3. maddesine muhalefet edilmesi,

2- 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük katılanlara CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanan vekil için, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4 numaralı bendindeki ''SEÇENEK YAPTIRIMINA ÇEVRİLMESİNE,'' ibaresinin sonuna ''TCK'nın 52/2. maddesi gereğince'', aynı fıkradaki ''15.200,00 TL'' ibaresinin başına ''760 gün karşılığı'' ibaresinin yazılması, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 8 numaralı bendindeki ''posta giderinin toplamı olan 975,66TL'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''posta gideri ve zorunlu vekil ücreti 274,00 TL toplamı olan 1.249,66 TL'' ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7338, Karar No: 2012/4776, Tarih: 29.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/7338 E.  ,  2012/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli emanetin 2007/80 sırasına kayıtlı suçta kullanılan sopa hakkında zamanaşımı içinde mahkemesince karar verilmesi olanaklı görüldüğünden tebliğnamedeki bu hususa ilişkin (3) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın tekerrüre esas nitelikteki Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2005 gün ve 182-439 sayılı ilamıyla 765 sayılı TCK.nun 266/1. maddesi uyarınca üç kez 550 TL ile cezalandırıldığı ve üç ayrı cezanın içtimaı ile sonuç cezanın 1650 TL adli para cezası olarak belirlendiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2.fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyetindeki içtima çözülerek, hükmedilmiş en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, içtimalı cezalardan hangisinin TCK.nun 58/6.maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına esas alındığının kararda gösterilmemesi,

2-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek merci 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenlerle denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlar biçimde bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükmün A ve B maddelerinin 8. fıkralarının hüküm metninden çıkartılarak, “sanığın Tekirdağ 2. asliye ceza mahkemesinin 04.10.2005 tarih 182-439 sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK.nun 266/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilen 550 TL adli para cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi gereğince hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 29/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/22322, Karar No: 2012/18044, Tarih: 28.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22322 E.  ,  2012/18044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.9.2011
Yargıtay — Esas No: 2008/3018, Karar No: 2010/8235, Tarih: 08.06.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/3018 E.  ,  2010/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK.ye muhalefet

HÜKÜM : Beraatine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 30.06.2004 günü itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nın 102/4.maddesinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, atılı eylem 01.01.2009 tarihinde 5252 sayılı kanunun geçici 1.maddesi ile TCK.nun 5 ve 2.maddeleri uyarınca suç olmaktan çıkarılmış ve bu nedenle el konulan eşya da suç konusu olmaktan çıktığından inceleme tarihinde söz konusu eşyanın bulundurulmasının da bizatihi suç olduğuna dair yasal bir düzenleme bulunmadığından iadesine, 08.06.2010 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Ceza Hukukunun amacının; kişi hak ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğini, hukuk devletini, kamunun sağlığını ve çevreyi, toplum barışını korumak, suç işlenmesini önlemek olduğu, hiçbir ceza yasasının, bu hedefe aykırı olarak düzenlendiğinin kabul edilemeyeceği ve yorumlanamayacağı açıktır.

Bu amacın gerçekleştirilmesi için kullanılan araçlar, ceza ve güvenlik tedbirleri olup, 5237 sayılı TCK. müsadereyi güvenlik tedbirleri bölümünde düzenlemiştir.

Güvenlik tedbirinin, meydana gelen hukuka aykırılık nedeniyle kişinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, kişi hakkında ya da hukuka aykırılığın konusu veya bunun için hazırlanmış eşya hakkında uygulanabileceği,

Güvenlik tedbiri ile fiil veya failden meydana gelebilecek muhtemel tehlikeleri önlemek, kişiyi yeniden topluma kazandırmak ve özellikle yeni bir suç işlenmesine karşı toplumu korumanın amaçlandığı, geleceğin hedeflendiği,

Bir Güvenlik tedbiri olan müsadere ile eşyanın kişinin elinde bulunmasının yaratacağı tehlikeliliği bertaraf etmek, onda yaratacağı suç işleme potansiyelini yok etmek, yeni hukuka aykırılıkların önüne geçmek olduğu kabul edilmiştir.

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde "suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan eşya kamu güvenliği, kamu sağılığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir" hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde "suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan eşya kamu güvenliği, kamu sağılığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir" hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Uzun çalışma, araştırma ve emek ile meydana getirilen markanın, hiçbir hak ve yetkisi bulunmayan kişilerce kullanılmasının haksız maddi, manevi menfaat elde etmeye yönelik olduğu, marka sahibinin ise bu eylemler sebebiyle müşteri, itibar, maddi kazanç gibi zarara uğradığı veya bu tehlikelerle karşı karşıya olduğu, tam bir hukuka aykırılığın oluştuğu,

Taklit ürünlerin sınıfına göre toplumun mutlak tehlike ile karşı karşıya bırakıldığı, örneğin taklit ilaç nedeniyle kamu sağlığının, yedek parçalar sebebiyle trafik güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğü, bireylerin aldatıldığı, kalitesiz malların yüksek fiyatla satılmasıyla maddi kayba uğratıldığı,

Fail yönünden ise; taklit malın kendisine iadesiyle güvenlik tedbirinin esas amacı olan ileride suç işlenmesini önlemek gayesinin gözardı edilerek adeta yeniden suç işlemeye teşvik edileceği, keza 28.2.2009 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5833 sayılı Yasa ile iadeye konu eşyanın üretimi, satışı, satışa arzının suç olarak kabul edildiği, dolayısıyla kamu güvenliği, kamu sağlığı ve genel ahlak açısından tehlike yaratan bu tür eşyanın müsaderesinin gerektiği,

Tüm bu açıklamalar ile davanın ortadan kaldırılmasına dair karara katılmakla beraber, elkonulan ve tescilli markanın taklidi olduğu sabit olan eşyanın müsaderesi yerine iadesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/3477, Karar No: 2009/3145, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3477 E.  ,  2009/3145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili banka alacağı için konulan ihtiyati haczin İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesine aykırı olarak ilk hacze iştirak ettirilmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince davalının ihtiyati haczinin önceki tarihli olduğu ve davalının kesin haczinden sonra kesinleştiği; İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesi uyarınca davacı haczinin garameye girmesi gerektiğinden bahisle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacı yanca açılan itirazın iptali davası sonunda verilen hükmün, İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesi uyarınca ilk kesin hacze iştirak edebilecek ihtiyati haciz sahibi alacaklılar bakımından gerekli görülen, aynı yasanın 100 ncü maddesindeki belgelerden sayılmasına göre, davalı bankalar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 15.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1270, Karar No: 2018/3883, Tarih: 26.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/1270 E.  ,  2018/3883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre velayetin kaldırılmasını gerektiren sebep ortadan kalkmışsa hâkimin, re'sen ya da ana veya babanın istemi üzerine velayeti geri vermesinin (TMK m.351/2) mümkün bulunmasına göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/28152, Karar No: 2014/19900, Tarih: 02.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28152 E.  ,  2014/19900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı 30.11.2011 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 02.01.2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 02/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.