muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13334, Karar No: 2012/22535, Tarih: 14.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13334 E.  ,  2012/22535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19173, Karar No: 2016/4424, Tarih: 07.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/19173 E.  ,  2016/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinden, dahili davalılarca hükmün temyizinden sonra adli müzaheret isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, adli yardım talep eden dahili davalılardan adli yardım taleplerine ilişkin delillerinin toplanarak, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9713, Karar No: 2014/14481, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9713 E.  ,  2014/14481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesi ile İzmir 9.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı vekili gerçekte müvekkili ... 'in babası olan ..., ... 'in oğlu gibi gözüküyorsa da ... 'in ... ve ...'in çocukları olmadığını, müvekili ...'in babasının ... ve ...'in çocuğu olduğunu, ... ile ...'in kardeş olduklarını, müvekkilinin babası ...'in anne karnında iken babası ...'in vefat ettiğini, doğum olduğunda müvekkilinin babası ...'in öz amcası olan ... tarafından özoğlu gibi nüfusa kaydettirdiğini, bu nedenle müvekkilinin eşiyle amca-yeğen gibi göründüklerini, bu durumun her nasılsa gözden kaçtığını, evlilik akdi icra edildiğini, çok sonra evliliğin iptal edildiğini belirterek ... 'in ...ve ...'in çocukları olmadığı anlaşılacağından baba adının ..., anne adının ... olarak tashihine karar verilmesini talep etmiştir. Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince İzmir 12.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4650, Karar No: 2012/10391, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4650 E.  ,  2012/10391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik ... ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan ... bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere ilgiliye iadesine 07/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12277, Karar No: 2013/13612, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/12277 E.  ,  2013/13612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamından davacı ile davalılar ve davalıların kendi aralarında yaptıkları hizmet alım sözleşmelerinin bulunmadığı anlaşılmakla taraflar arasında yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin tümünün dosya içine alındıktan sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10702, Karar No: 2016/6884, Tarih: 23.11.2016

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2015/10702 E.  ,  2016/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın iptali talebinin 30.271,50- TL alacak kısmı için kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesi ile bunun karşılığı olarak düzenlenen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre hüküm, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsar. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Hüküm gerekçesi dosya içeriğine uygun olmak zorundadır. Ayrıca, hükmün gerekçesi ile sonuç kısmı birbiri ile çelişmemelidir.

Davacı vekili, 01.01.2012 ile 31.12.2012 dönemi için ek protokollerle ciro kirası esasının benimsendiğini, bu dönem için kira bedeli 32.550-TL iken davalının ödediği toplam kiranın 8.394,53-TL olduğunu, aradaki farkın 24.155,47-TL olup mevcut teminat bedelinin mahsubu sonucu bakiye kısmın bir yıllık cezai şart bedeli ile birlikte talep edildiğini, haksız itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, düzenlenen protokollerle yeni ödeme usullerinin benimsendiğini, bu nedenle de aradaki farkın geriye dönük talep edilemeyeceğini, ek protokollerle belirlenen bedel üzerinden kiranın ödendiğini, borcu olmadığını, cezai şart talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı alacaklı vekili taraflar arasındaki yazılı kira ilişkisine dayanarak 06.03.2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile 16.551,33- TL kira bedeli ile 38.409-TL cezai şart bedeli toplam 55.560,76- TL nin tahsilini istemiştir. Mahkemece hükmün gerekçesinde kira sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğinin sabit bulunduğundan davacının davasının kabulüne karar verildiği halde hükmün sonuç kısmında davacının itirazın iptali talebinin 30.271,50- TL alacak kısmı için kabulüne karar verilmiştir. Kararın bu şekilde yazımı ile hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılmıştır. Bu nedenle hüküm Yargıtay denetimine, usul ve yasaya uygun olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 23.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/268, Karar No: 2024/5862, Tarih: 30.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/268 E.  ,  2024/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/487 Esas, 2016/501 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin kusurunun bulunmadığı, maktulün kazada tam kusurlu olduğu, müvekkilinin müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delilin bulunmadığı, beraatine karar verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 25.08.2014 günü saat 20:20 sıralarında gece vakti sürücü ...'un yönetimindeki ... plaka sayılı motosiklet ile yerleşim yeri dışında, D400 Karayolu üzerinde Erdemli yönünden Mersin yönüne seyrederek olay yeri Bostanbükü Kavşağına geldiğinde, bölünmüş yol tali yol kavşağında, refüjle bölünmüş tek yönlü eğimsiz, düz, kuru asfalt yolda, refüj aralığından kavşağa giren sürücü ...'un yönetimindeki ... plaka sayılı otomobilin sağ ön çamurluk kısmına, kendi aracının ön kısmı ile çarpması sonucu motosiklet sürücüsünün ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; bu kazanın meydana gelmesinde otomobil sürücüsü ...’un 2918 sayılı KTK’nın 57/1-a.maddesi uyarınca kavşaklarda geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkını vermemek kuralını ihlal ettiği belirlenmiş, savcılık aşamasında ve mahkemece alınan bilirkişi raporlarında, sanık ...'un 2918 sayılı KTK’nın 57/1-a.maddesi uyarınca kavşaklara yaklaşırken yavaşlamamak ve geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkını vermemek kuralını ihlal ederek 1.dereceden kusurlu olduğunun belirlendiği, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 28.03.2016 tarihli adli raporda: otomobil sürücüsü sanık ...'un yönetimindeki araç ile seyrederek olay yeri kavşak mahalline geldiğinde, kavşağa girmeden önce refüj aralığında durması ve devlet kara yolunu etkin biçimde kontrol etmesi, yol üzerinde seyir halinde bulunan araçların hız ve yakınlıklarını dikkate alması, ilk geçiş hakkını doğru seyreden araçlara vermesi gerektiği halde, yolu yeterince kontrol etmeden kavşağa girmekle, önünü kapattığı motosikletin, aracının sağ ön çamurluk kısmına çarpmasına sebebiyet verdiği olayda, dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı davranışı nedeniyle, KTK.84-h gereğince asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece sanığın bir kişinin taksirle ölümüne sebep olma eyleminde, kazanın oluşumunda ölenin de farları yanmadan ve koruma başlığı takmadan trafiğe çıktığı ve kavşakta hızını azaltmadığından sanık ile eş değer kusurlu olduğu kanaati bildirildiğinden sanık hakkında TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan alt sınırdan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanığın asli kusurlu olması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemesi, karşı temyiz talebi bulunmadığından eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanığın asli kusurlu olması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemesi, karşı temyiz talebi bulunmadığından eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Erdemli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52/3.maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Erdemli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine '"Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15612, Karar No: 2017/4855, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15612 E.  ,  2017/4855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/113, Karar No: 2010/4151, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/113 E.  ,  2010/4151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... 31.12.2007 tarihli dava dilekçesinde, adlarına tespit gören 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün yol boşluğu olarak bırakıldığını, bu bölümün 126 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenerek adlarına tesciline karar verilmesini, talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazın güneybatısında köy boşluğu olarak bırakılan ve fenni bilirkişilerin rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümün 126 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenerek davacı ve müşterekleri adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, adına tespit gören taşınmazın bir bölümünün yol olarak bırakıldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece, kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak bırakılan ve fenni bilirkişinin raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün davacı adına tesciline karar verilmişse de, mahkemenin kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Kadastro sırasında, fen bilirkişinin raporunda (A) harfi ile gösterilen bölüm için tutanak düzenlenmemiş, bu yer yol boşluğu olarak bırakılmıştır. Tutanak düzenlenmeyen taşınmazlarla ilgili çekişmeleri çözmek kadastro mahkemesinin görevi dışındadır. Mahkemece bu yön göz önünde bulundurularak dava hakkında mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.