muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4552, Karar No: 2023/4683, Tarih: 13.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/4552 E.  ,  2023/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kamu davası açılmıştır.

2-İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3-Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

5.Ancak bu karara karşı sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda 04.04.2022 tarihli ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay Kartal Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan sanığın, 12.11.2013 tarihinde Pendik Belediyesi Çevre Koruma bölümünde çalışırken fidanlık alanından yapılırken bulunamadığı ve firar ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında düzenlenen 12.11.2013 tarihli firar tutanağı, 18.02.2016 tarihli yakalama tutanağı ve sanığın ikrarı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin somut bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.04.2022 tarihli kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14650, Karar No: 2015/13632, Tarih: 28.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/14650 E.  ,  2015/13632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; davalı bankanın şubesine Bilgi Edinme ve Avukatlık Kanunu kapsamında sundukları dilekçe ile, müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu krediler nedeni ile bankaya ödemiş olduğu dosya masraflarının nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, ancak davalı bankaca taleplerine olumlu yanıt verilmediğini, kesilen miktarın müvekkili tarafından bilinmediği için görev sınırı açısından miktarın belirli olmasının önemli olduğunu, bu durumda müvekkilinin hakkını aramasının imkansız hale geldiğini belirterek, haklı olan davalarının kabulüne ve muarazanın men'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karara karşı yapılan itiraz üzerine mahkemece verilen karar kesin olacak veya tüketici hakem heyetince verilen karar Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7496, Karar No: 2020/5826, Tarih: 16.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7496 E.  ,  2020/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ;

TCK 157/1, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet (sanık ... hakkında ayrıca TCK’nın 58. maddesi gereğince mahkumiyet)

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde, sanık ...’ın kendisini Turan ismiyle tanıtıp yeğeni ile birlikte 6.718 adet gömü altını bulduklarını belirterek katılana önce numune altın verdikleri bunun gerçek olması üzerine katılanın sanıklara altınları satın almak istediğini söyleyerek 51.500 TL para verdiği, sanıkların da katılana dikkat çekmemesi için beklemesini söyleyerek altınları getirmek üzere yanından ayrıldıkları ancak geri gelmedikleri bu şekilde atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda;

Katılan ve tanık beyanları, sanıkların savunmaları, teşhis tutanakları ile sanıkların eylemlerinin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanıkların baştan itibaren hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabul ve uygulamlarda bir isabetsizlik görülmemiş olup gerekçeli kararda adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun Ceza Genel Kurulu 'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 esas ve 2018/16 karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere ; 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetileceğinden bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamenin bu yöndeki düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’ın bir nedene dayanmayan, sanık ...’in ise verilen cezanın haksız olduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 16/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25331, Karar No: 2019/21384, Tarih: 25.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25331 E.  ,  2019/21384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 6100 sayılı Kanun'un 176. maddesinin birinci fıkrasına göre “Taraflardan her biri, yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebilir.”Bilindiği üzere, ıslah, taraflardan birinin usule ilişkin bir işlemini, bir defaya mahsus olmak üzere kısmen veya tamamen düzeltmesine imkan tanıyan ve karşı tarafın onayını gerektirmeyen bir yoldur.Öğretide ise ıslah, yukarıdaki tanıma benzer, taraflardan birinin yapmış olduğu usul işleminin tamamen veya kısmen düzeltilmesi olarak tanımlanmıştır (Kuru, Baki, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt:IV, İstanbul 2001, s. 3965; Alangoya/Yıldırım/Deren Yıldırım Medeni Usul Hukuku Esasları, İstanbul 2009, s. 266; Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, Ankara 2009, s.361; Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, Cilt: I-II, İstanbul 1997, s. 549; Bilgen, Mahmut, Hukuk Yargılamasında Islah, Ankara 2010, s.1'de aktarılan tanımlar ve yazarlar; Yılmaz, Ejder, Medeni Yargılama Hukukunda Islah, Ankara 2010, s.49-50'de aktarılan tanımlar ve yazarlar).6100 sayılı Kanun'un 180. maddesine göre de, davanın tamamen ıslahı durumunda, yeni bir dava dilekçesi verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, dava her ne kadar kısmi alacak davası olarak açılmış ise de, davanın 19/02/2016 tarihinde tamamen ıslahı suretiyle, davacı tarafından yeni bir dava dilekçesi verilerek, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacakları yönünden dava türü belirsiz alacak davası olarak değiştirilmiştir. Mahkemece davacı vekilince ibraz edilen tam ıslah dilekçesi dikkate alınmaksızın fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacakları bakımından faiz tarihinin dava tarihi esas alınarak hüküm altına alınması gerekli iken dava ve ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Hükmün “Genel tatil ücreti açısından 1.703,97 TL üzerinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 1.135,98 TL den 1.000,00 TL ye dava tarihi arta kalan kısma ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte Fazla çalışma ücreti açısından 35.242,55 TL üzerinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 23.495,03 TL den 5.000,00 TL ye dava tarihi arta kalan kısma ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine “ şeklindeki fıkralarının çıkarılarak yerine “Genel tatil ücreti açısından 1.703,97 TL üzerinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 1.135,98 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,Fazla çalışma ücreti açısından 35.242,55 TL üzerinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 23.495,03 TL’ nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ” rakam ve sözcüklerinin hükme eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/1668, Karar No: 2014/20789, Tarih: 03.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1668 E.  ,  2014/20789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/5098

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2010

NUMARASI : 2010/7 (E) ve 2010/358 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi evrakta sahtecilik

Sanığın aldığı araç karşılığında katılan İ.. Y..'a alacaklısı kendisi borçlusu ise kimliği ve adresi sahte olup var olmayan B.A..isimli şahsa ait sahte senedi ciro edip vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın; suça konu senedi sattığı mal karşılığında B.A.. isimli kişiden aldığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sanıktan B. A..'la aralarındaki senedin dayanağı olan alışverişe ilişkin fatura ve belgeleri mahkemeye ibraz etmesinin istenmesi, açık kimlik ve adresini bildirdiği takdirde B. A..'ın tanık sıfatıyla celbi ile olaya ilişkin olarak beyanının alınması, sanığın duruşmada yazı ve imza örnekleri alınıp, varsa olay öncesine ait yazı ve imzalarını içerir belge asılları da bulundukları kurumlardan getirtilerek, suça konu senet üzerindeki yazı, imza ve rakamların aidiyeti hususunda usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4543, Karar No: 2022/6811, Tarih: 05.07.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4543 E.  ,  2022/6811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 05.07.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/15313, Karar No: 2014/12511, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15313 E.  ,  2014/12511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/98-2013/205

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekili ve davalı Kamu Lojmanları Yönetim Kurulu Başkanlığı'na öntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2871, Karar No: 2015/8455, Tarih: 15.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/2871 E.  ,  2015/8455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil, muhdesatın tespiti

..... ve müşterekleri ile ..... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil, muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.11.2013 gün ve 402/658 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı .... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu 2216 parsel sayılı taşınmazın kök muris .... adına kayıtlı olduğunu, davalı mirasçılardan ..., ... , ... ve . ...'un 22.12.1953 tarihli senet ile paylarını diğer mirasçılar .... ile müvekkillerinin mirasbırakanı ... 'a devrettiklerini, sonraki yıllarda ... ve ... 'un da hisselerini ...'a devrettiklerini, taşınmazın o tarihten bu yana ... tarafından kullanıldığını ve üzerine ev, samanlık, garaj ..vs muhdesatların meydana getirildiğini açıklayarak, dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile mirasbırakan .... adına tesciline, mümkün olmadığı halde üzerindeki muhdesatların muris .... tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davaya konu taksim senedi sözleşmesinin gerekli unsurları taşımadığı, tüm mirasçılar tarafından imzalanmadığı nedeniyle geçersiz olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş, davalı ... davanın reddine karar verilmesini savunmuş, diğer davalılar beyanda bulunmamışlardır.

Mahkemece, davaya konu 1953 tarihli tereke taksim sözleşmesinde tüm mirasçıların katılımı olmadığı gibi, sözleşmenin HUMK 297. maddesi gereğince geçerliliğinin bulunmadığı, ancak mirasçılardan .... ve .... tarafından düzenlenen miras hissesinin temliki sözleşmelerinin geçerli olduğu açıklanarak bu hisseler yönünden tapu iptali ve tescil koşulları oluştuğundan dava konusu taşınmazın 960/3200 oranında tapu kaydının iptali ve .... adına tesciline, muhdesatın aidiyeti yönünden ise, taşınmaz üzerindeki bina ve ağaçlara ilişkin tüm muhdesatların davacıların muris .... tarafından yapıldığı anlaşıldığından fen bilirkişi raporunda belirtilen muhdesatların ....a ait olduğuna karar verilmesi üzerine hüküm; davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.