muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2305, Karar No: 2020/5151, Tarih: 29.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/2305 E.  ,  2020/5151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’ın savunmasında ayakkabı boyacılığı yaparak geçindiğini, sanık ...’ı tanımadığını ve şirketle bir ilgisinin olmadığını, 2002 ya da 2003 yılında boyacılık yaparken isimlerini hatırlamadığı iki kişinin yanına gelerek kendisine sigortalı işte çalışmayı teklif ettiklerini ihtiyacı olması nedeniyle teklifi kabul edip nüfus kağıt sureti ile ikametgah il muhaberini bu kişilere verdiğini, hiçbir resmi kurum veya noter gibi bir yere gitmediğini, herhangi bir belgeye imza atmadığını beyan etmesi, sanık ...’ın da savunmasında şirketle bir ilgisinin olmadığını belirtmesine karşılık vergi raporlarında sanıkların iddia konusu şirket dışında haklarında olumsuz tespitler olan ve vergi tekniği raporu düzenlenen pek çok şirkete ortaklıklarının ve yöneticiliklerinin bulunduğunun ve form ba-bs analizine göre sanıkların şirketi tarafından 2008 yılında 99 adet fatura düzenlendiğinin tespit edilmesi, 23.02.2015 tarihli bilirkişi raporu ile sadece sanık ... hakkında ve yalnızca şirkete ait 19.09.2008 tarihli imza beyannamesindeki imza yönünden inceleme yapıldığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-2008 takvim yılında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan fatura asıllarının vergi dairesinden veya faturaları kullanan mükelleflerden sorulmak suretiyle kanaat oluşturacak sayıda temin edilmesi, 2008 yılına ait tarh dosyasındaki beyannamelerin kim veya kimler tarafından ne suretle verildiği araştırılarak beyannameler ıslak imzalı verilmişse bunların dosyaya getirtilmesi ile faturaların ve bu belgelerin sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıkların tatbike medar bol miktarda temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile temin edilen belgeler ve faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-Faturalardaki ile belgelerdeki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

2-Faturalardaki ile belgelerdeki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması gerekirse sanıklarla yüzleştirilmeleri,

d)Sanıkların şirkete ortak oldukları tarihten itibaren vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan şirket adına düzenlenen tüm belge asılları getirtilip, belgelerdeki imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

e)Sanıkların ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına kimin iş ve işlemlerde bulunduğunun belirlenmesi, sanıkların ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadıklarının şirketin banka hesaplarındaki paraların kimler tarafından çekildiğinin araştırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16281, Karar No: 2016/3259, Tarih: 15.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/16281 E.  ,  2016/3259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 13.01.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 09.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 15.03.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12511, Karar No: 2012/17309, Tarih: 22.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/12511 E.  ,  2012/17309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanıklar lehine olan suç tarihindeki düzenlemelere göre; temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanıklar aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinde yürürlükte olmayan, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasına göre gün adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayini,

2- Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken, uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde 6136 sayılı yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca temel adli para cezasının belirlendiği bölüme “30 gün adli para cezası” yerine “450 TL adli para cezası” ibaresinin ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan “25 gün adli para cezası” yerine “375 TL adli para cezası” ibaresinin ilavesi ve 5237 sayılı 52/2. madde ve fıkrası gereğince 500 TL adli para cezasının belirlendiği bölümün hükümden

çıkartılarak ve hükmün taksitlendirme bölümüne sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası uyarınca taksitlendirildiği ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15222, Karar No: 2021/19068, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15222 E.  ,  2021/19068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.12.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 31.01.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12 yaşını doldurup 15 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun gece vakti müştekinin inşaatından malzeme çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK’nın 142/1-e, 143, 31/2. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 11 yıl 3 aylık kesintili zamanaşımının, 31/01/2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5298, Karar No: 2006/7408, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/5298 E.  ,  2006/7408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahallinde yerel bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılarak dere ve yol sınırları konusunda ayrıntılı bilgi alınması, tespit bilirkişilerinin tanık sıfatıyla dinlenilmesi, kaydın değişebilir sınırlı olduğu sonucuna varıldığı takdirde kayıt fazlası yönünden 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddelerinde öngörülen iktisap şartlarının davalı yararına oluşup oluşmadığının saptanması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parselin tespit gibi davalı ... , ... ve Hazine adına tesciline, kal davası ile ilgili talep yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı Köy Tüzel Kişiliği ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 23.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/143, Karar No: 2013/7826, Tarih: 17.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/143 E.  ,  2013/7826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3/B - 2011/48000

MAHKEMESİ : Sinop Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 13/10/2010, 2010/24 (E) ve 2010/76 (K)

SUÇ : Kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdurlardan İsmail'in kendisine ait aracı sanığa ödünç olarak verdiği, sanığın mağdura ait bu aracı zamanında teslim etmediği, olay günü, mağdur İsmail'in yanında 4 yaşındaki oğlu olan mağdur Ali ve Sadettin de olduğu halde, sanığa, Karabük ilinde ödünç verdiği araçla gittiği Kocaeli ilinden geri dönerken rastladığı, buradan hep birlikte sanığı evine bırakmak üzere oturduğu köye geldikleri, gece karanlığında sanığın evine yakın bir yerde durduktan sonra sanığın araçta bulunan şahsi eşyalarının bir kısmını alarak evine doğru gittiği, bu arada mağdurlar İsmail ve Sadettin aracın yanında, mağdur Ali ise aracın içerisinde oldukları halde sanığın araçta geri kalan eşyaları almak üzere tekrar gelmesini bekledikleri, sanık evine doğru gittikten hemen sonra karanlıktan mağdurların bulunduğu yere av tüfeği ile ateş edilmeye başlandığı, av tüfeği ile arka arkaya yapılan 3 el atış ile mağdur Sadettin'in yaralandığı, mağdur İsmail'e ait araçta hasar oluştuğu, mağdurların ateş eden kişiyi görmedikleri, sanığın suçlamayı reddettiği, söz konusu atışların sanık tarafından yapılmış olması kadar bir başkası tarafından da yapılmış olmasının mümkün ve muhtemel olması karşısında, sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak kesin deliller bulunmadığı gözetilerek beraati yerine, mağdurların tahmini beyanlarına dayalı soyut gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 17.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15158, Karar No: 2014/2208, Tarih: 20.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/15158 E.  ,  2014/2208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2010/47-2013/61

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.02.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın S.. İ.. yönünden kabulüne, D.. G.. yönünden husumet nedeniyle reddine dair verilen 06.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı S.. İ.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin taşınmazına komşu, davalılardan D.. G..'nun maliki olduğu .. ada .. parsel sayılı taşınmaz üzerinde diğer davalı S.. İ.. tarafından fırın işletildiğini, her iki taşınmaz üzerindeki binaların bitişik nizamda, prefabrik malzemeden inşa edilen, mesken niteliğinde afet evleri olduğunu, fırının faaliyeti sırasında meydana gelen ısı, koku, is ve gürültü nedeniyle rahatsızlık duyduğunu belirterek komşuluk hukukuna aykırı olarak işletilen fırının işletilmesinin önlenmesini istemiştir.

Davalı S.. İ.. vekili, fırının bulunduğu binanın betonarme olduğunu, ısı ve sesin davacının bulunduğu binanın prefabrik olması nedeniyle geçtiğini, izalasyon ve ses yalıtımı yapmaya hazır olduklarını, fırını ruhsatlı olarak çalıştırdıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı D.. G.., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı S.. İ.. yönünden davanın kabulü ile A. İli, K. İlçesi, İ. Köyü A.mevkinde bulunan 13 ada 6 parsel no'lu taşınmazın giriş katında bulunan yerin davalı tarafından fırın olarak işletilmesinin önlenmesine, diğer davalı D.. G.. yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı S.. İ.. vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir.

Bilirkişi raporlarında, komşuluk hukukuna aykırı davranışın katlanılabilir sınırlar içerisinde mi kaldığı, yoksa taşkın kullanmanın mı söz konusu olduğu tüm detayları ile açıklanmalı, taraflar arasındaki zorunlu çıkar çatışmalarını denkleştirecek, en adil çözüm yolu veya yolları gerekçeli olarak gösterilmelidir. Davacının zararının önlenmesi esas olmakla birlikte, davalıya da en az zarar verecek veya külfet yükleyecek önlem veya önlemler belirtilmeli, davalının yaptığı veya diktiği şeylerin yıkılması veya sökülmesi, yaptığı tesis ve işletmelerin kapatılması, yasaklanması veya başka yere taşınması son çare olarak düşünülmelidir.

Taşkın kullanma belirlendiği takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek, tarafların yarar ve çıkar dengeleri de gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Somut olaya gelince, davalının, dava konusu .. ada.. parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan taşınmazda, Kalkan Belediyesi'nin 15.03.2007 tarih ve 5 sayılı ruhsatnamesi ile ruhsat alarak fırın işlettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda, yapılacak olan ses ve ısı yalıtımının ve baca filtrasyonunun fırının çevreye verdiği rahatsızlığı tam olarak giderilemeyeceği, mevcut ekmek fırınının İş Yeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğe ve Sağlık Bakanlığı'nın Gıda Üretim Tesisleri Yönetmeliğine uygun olmadığı, tespit edilen komşuluk hukukuna aykırılıkların kısmen giderilebileceği belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece, bilirkişilerden ek rapor alınarak bilirkişi raporunda belirtilen tedbirlerin alınmasından sonra tahammül sınırlarının aşılıp aşılmadığının, tarafların yarar ve çıkar dengeleri de gözetilerek maruz kalınan rahatsızlığın nasıl ve ne şekilde giderilebileceğinin tespiti ile bunun için alınması gerekli tedbirlerin belirlenmesi gerekirken çalışma ruhsatı iptal edilmeyen söz konusu fırının işletilmesnin önlenmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı S.. İ.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2206, Karar No: 2015/2515, Tarih: 16.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2206 E.  ,  2015/2515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2014

NUMARASI : 2014/625-2014/869

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya gönderilen ihtarnameye rağmen davalı kiracının ihtara konu aylardan 2013 yılı Ekim ayı kira bedelini otuz günlük sürede ödemediğini belirterek gerçekleşen temerrüt nedeniyle davalının tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı kiracı rahatsızlığından dolayı 2013 yılı Ağustos ayı kira bedelini geç yatırdığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece 2013 yılı Ağustos ayı kirası ihtarın tebliğinden önce ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya dayanak 01.11.2008 tarihli ve bir yıl müddetli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kira parasının her ayın ilk beş günü ödeneceği, sözleşmenin özel şartlar 19. maddesinde '' Bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiralar muacceliyet kesbeder. Gelecek kiraların tahsiline gidilir '' düzenlemesi bulunmaktadır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davaya konu kiralanan işyeri olup, davalı kiracının sigorta acentesi olduğu anlaşılmaktadır. Davalı kiracı tacir olduğundan TBK'nun 346. maddesi 8 yıl süreyle uygulanmayacağından muacceliyete ilişkin sözleşme hükmü geçerlidir. Davacı kiraya veren bu düzenlemeye dayanarak 06.08.2013 tarihinde çektiği ihtarname ile 2013 yılı Ağustos ayı kira parasının süresinde yatırılmadığını, bu nedenle aynı yıl Eylül ve Ekim ayı kira paralarının da muacceliyet kesp ettiğini, 2013 yılı Ağustos, Eylül ve Ekim ayı kira paralarının otuz gün içinde ödenmesini aksi halde tahliye davası açacağını ihtar etmiş, ihtarname davalı kiracıya 15.08.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı kiracı Ağustos ayı kira bedelini 06.08.2013 tarihinde, Eylül ayı kira bedelini 02.09.2013 tarihinde, Ekim ayı kirasını ise 02.10.2013 tarihinde ödememiştir. Bu durumda Ağustos ayı kira parası süresinde ödenmediğinden Eylül ve Ekim ayı kira paralarının da muacceliyet kesp ettiği, davalı kiracının 2013 yılı Ekim ayı kira bedelini otuz günlük sürenin dolduğu 15.9.2013 tarihinde sonra 02.10.2013 tarihinde yatırdığından davalının temerrüte düştüğü sabit olup kiralananın tahliyesine karar vermek gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.