muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27742, Karar No: 2014/20858, Tarih: 24.10.2014

... Genel Müdürlüğü ...Çay Fabrikasında, sanıklardan ...'in fabrika müdürü, ...'nin fabrika müdür yardımcısı, ...'in tarım kısım müdürü, ...'nun bakım onarım müdürü, ...,... ve ...'ın eksper olarak olarak görev yaptıkları, temyize gelmeyen sanıklar ... ve ...'ın yetkilisi ve sahibi olduğu ... isimli firmanın adı geçen fabrika ile sözleşme yaparak “yaş çayın üreticilerden satın alınarak alım yerlerine serilen yaş çayın nakliye vasıtalarına yüklenmesi ve yüklemesi yapılan yaş çayın idareye ve gerektiğinde idaresinin istediği yere nakliyesi” işini üstlendikleri, ... firmasının işçisi olan ...uyruklu ...'nin, saat 02:45 sıralarında, ...nolu çay alım yerinde çay boşaltma işi yaparken 1.35m X1.65 m ebatındaki çay alım boşluğundan yaklaşık 3.8 metre yükseklikten aşağıya düşmesi sonucu öldüğü olayda; ... Genel Müdürlüğü ... Çay Fabrikası ile ... firması arasında yapılan sözleşmeye göre iş güvenliği ile ilgili alınacak tüm tedbirlerden yüklenici firmanın sorumlu olduğu belirtilmiş ise de; ... Genel Müdürlüğü'nün 17.10.2012 tarihli cevabi yazısında; yaş çay alımı yapılacak olan alımyerleri yaş çay alımları başlamadan önce her yılın Mart ayı içerisinde Fabrika Müdür Yardımcısı, Tarım Kısım Müdürü. Bakım Onarım Kısım Müdürü ve İnşaat işlerinden anlayan diğer elemanlardan oluşan bir ekip tarafından kontrol edileceği, kontrol sırasında yaş çay alımı yapılacak yerin genel statik durumu, güvenlik yönünden korkuluk yükleme kapakları ve kapıların olup olmadığı, yaş çay yükleme yerinin durumu,havalandırma deliklerinin durumu, ışıklandırma olup olmadığı, ışıklandırmanın yeterli olup olmadığı, sel ve toprak kaymalarına karşı genel durumunun tek tek gözden geçirileceği, kontrol sonrasında tanzim edilen raporun fabrika müdürüne sunulacağı, fabrika müdürünce raporun değerlendirileceği, raporda belirtilen ve yapılması istenilen eksikliklerin mal sahiplerine veya muhtarlıklara bildirilerek onarım işlemlerinin tamamlattırılacağı, eksiklikleri giderilmeyen alım yerlerinin ise yaş çay alımlarında kullanılamayacağı, bütün bu işlerin yaş çay alımları başlamadan önce tamamlanacağı, çay alımlarında görevlendirilen eksperlerin alım başlamadan bir gün önce alım yerlerini kontrol ederek alım yerlerinin can ve mal güvenliği açısından yeterli olup olmadığına karar vereceği, çay alım işine başlandıktan sonra alım yerlerindeki eksikliklerin giderilmesinden eksperlerin sorumlu olduğu belirtilmiş olup; dosya kapsamına göre, sanıklar ..., ..., ... ve ...'dan oluşan kontrol ekibinin hazırladığı raporda ... Nolu yükleme boşluğunda korkuluğun bulunmadığına ilişkin tespitin yapıldığı, bu hususun fabrika müdürü sanık ...'e bildirildiği, fabrika müdürlüğü tarafından belirtilen eksikliklerin ilgili muhtarlıklara bildirilip, eksiklik giderilmeden çay alımına başlandığı, eksper olarak 2012 yılı için adı geçen çay fabrikasında sanık ...'ın görevli olduğu, ancak sanık ...'ın 13.05.2012-14.06.2012 tarihleri arasında istirahatli olduğu ve yerine sanık ..

...'dan oluşan kontrol ekibinin hazırladığı raporda ... Nolu yükleme boşluğunda korkuluğun bulunmadığına ilişkin tespitin yapıldığı, bu hususun fabrika müdürü sanık ...'e bildirildiği, fabrika müdürlüğü tarafından belirtilen eksikliklerin ilgili muhtarlıklara bildirilip, eksiklik giderilmeden çay alımına başlandığı, eksper olarak 2012 yılı için adı geçen çay fabrikasında sanık ...'ın görevli olduğu, ancak sanık ...'ın 13.05.2012-14.06.2012 tarihleri arasında istirahatli olduğu ve yerine sanık ...'nun eksper olarak görevlendirildiği, çay alım kampanyasının 15 Mayıs'tan itibaren başladığı ve olayın yaklaşık 15 gün sonra meydana geldiği dikkate alındığında;

1- Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failler ..., ..., ..., ... ve ...'ın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Çay alım boşluğunda korkuluk yapılmasının sağlanması konusunda sanık ...'nun sorumlu olduğu, bu itibarla sanık ...'nun kusurlu olduğu, fabrika müdürü sanık ...'in de davaya konu olan eksikliğin giderilmesini sağlamadan çay alımını başlatmak suretiyle kusurlu oldukları gözetilmeksizin, sanıklar ... ve ...'in kusursuz olduklarının kabulü ile yazılı şekide beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1705, Karar No: 2017/6813, Tarih: 27.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/1705 E.  ,  2017/6813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL, TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 160, 1362 ve 1364 parsel sayılı taşınmazlarına davalı kurumun hafriyat ve beton dökmek suretiyle zarar verdiğini ileri sürerek, taşınmazlarını kullanamadığı dönem için 1.000,00TL ecrimisile, uğradığı zarardan dolayı da 160.000,00TL tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazların dere yatağında olması nedeniyle taşkın ve sellere maruz kaldığını zararın bu nedenle oluşmuş olabilceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın zarar gören kısımlarının ... tarafından kamulaştırıldığı, tazminat talebi yönünden davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına, ecrimisil iddiasının ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/331, Karar No: 2007/332, Tarih: 06.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/2-331 E., 2007/332 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/2-331 E., 2007/332 K.**

**- BOŞANMA

- BOŞANMA VE AYRILIK DAVALARINDA YETKİLİ MAHKEME**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 168 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 19 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 326 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 421 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Balıkesir 1.Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 4.2.2005 gün ve 320-114 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 22.3.2006 gün ve 3448-3898 sayılı ilamı ile;

(..Türk Medeni Kanununun 168. maddesi gereğince; boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir. Taraflar evlendikten sonra Düzce'ye yerleşmişlerdir. Davacı kadın 15.08.2002 tarihinde Balıkesir'e taşınmış, boşanma davası ise 25.09.2002 tarihinde açılmıştır.

Toplanan delillerden davacı kadın Balıkesir'in yerleşim yeri olduğunu kanıtlayamamıştır. Bu nedenlerle davalının süresinde bulunan yetkisi ile ilk itirazın kabulü ile davanın yetki yönünden reddi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava,evlilik birliğinin temelinden sarsılması iddiasına dayalı boşanma, nafaka, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, nafaka ve tazminata dair olarak kurulan hüküm, Özel Dairece yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Uyuşmazlık; müşterek yerleşim yerini terk edip babası evinde giden kadının, baba evinin bulunduğu yer mahkemesinde boşanma davası açabilmesinin olanaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; "Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi" olduğu açıklanmıştır.

Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır.

Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; "Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi" olduğu açıklanmıştır.

Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır.

Somut olayda davacı kadının 15.8.2002 tarihinde koca evini terk edip, o tarihten beri baba evinde oturduğu, işte çalışmadığı, üzerine kayıtlı bir taşınmazının bulunmadığı, hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Bu itibarla mahkemece yetki yönünden verilen direnme hükmü yerindedir.Ne varki, işin esasına yönelik olarak davalı tarafından ileri sürülen temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin yetkiye yönelik direnme hükmü yerinde olmakla beraber, davanın esasına yönelik olarak davalı vekilince ileri sürülen temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 6.6.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanununun 168. maddesi uyarınca, boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.

Kanun koyucu boşanma davalarıyla ilgili olarak, gerek TMK.168. maddesinde, gerekse Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9/son maddesinde özel bir düzenleme öngörerek, yerleşim yerini belirtmiştir. Yerleşim yeri kendine özgü hukuki bir kavramdır. Kanun koyucu isteseydi, bunun yerine mutad mesken, sakin olunun yer, oturulan yer gibi yerlerde de dava açılmasına izin verirdi. Oysa özel bir düzenleme öngörülerek, yerleşim yeri kuralı getirilmiştir.

Yerleşim yeri, eski tabiri ile ikametgah, Türk Medeni Kanununun 19. maddesinde tanımlanmıştır.

Bu maddeye göre yerleşim yeri; bir kimsenin sürekle kalma niyetiyle oturduğu yerdir. Türk Kanuni Medenisindeki yerleşme niyetiyle oturulan yer tanımı, sürekli kalma niyetiyle oturulan yer olarak değiştirilmiş, böylece niyet konusunda da bir ölçü getirilmiştir. Yani oturulan yerde sürekli kalma niyeti önemli bir unsur halini almıştır.

Görüldüğü gibi yerleşim yerinin belirlenmesinde iki temel unsur bulunmaktadır.

Bu maddeye göre yerleşim yeri; bir kimsenin sürekle kalma niyetiyle oturduğu yerdir. Türk Kanuni Medenisindeki yerleşme niyetiyle oturulan yer tanımı, sürekli kalma niyetiyle oturulan yer olarak değiştirilmiş, böylece niyet konusunda da bir ölçü getirilmiştir. Yani oturulan yerde sürekli kalma niyeti önemli bir unsur halini almıştır.

Görüldüğü gibi yerleşim yerinin belirlenmesinde iki temel unsur bulunmaktadır.

Birinci unsur; oturulan yer unsurudur. Yani yerleşim yerini belirmede öncelikle bir yerde oturmak gerekmektedir. Kişinin kendi evinde yada kirada oturması önem taşımaz. Oturulan yerin kanıtlanması konusunda genellikle bir sorun bulunmayabilir. Mahalle muhtarları tarafından düzenlenen "ikametgah senetleri de" ancak, Medeni Kanunda yer yer gösterilen "oturma yerinin" kanıtı olabilir. Örneğin evlenme başvurusu ile ilgili 134. madde, evlat edinme ile ilgili 312. madde, kişisel ilişki kurulmasına ilişkin 326 madde ve vesayetle ilgili 427. maddelerde, oturma yerinden söz edilmiştir.

İkinci unsur ise; o yerde yani oturulan yerde sürekli kalma niyetinin bulunmasıdır. Kişinin oturduğu yerde sürekli kalma niyeti; davranışları, olayların akışı ve diğer bazı belirtilerin birlikte değerlendirmesi belirlenebilir. Bir yerde belirli bir süredir oturuyor olmak, bu süre neye ulaşırsa ulaşsın, o yerin yerleşim yeri olduğunu kabul etmek için yeterli olamaz.

Oturmanın yanında, sürekli kalma amacının da bulunması ve bunun kanıtlanması gerekir.

Bir yerin yerleşim yeri olduğunu ileri süren kimse bunu her türlü delille kanıtlayabilir.

1587 Sayılı Nüfus Kanununun 4.maddesi uyarınca, nüfusa kayıtlı olunan yerin, yerleşim yerine karine olduğuna ilişkin kuralın bu kanunun "yer değiştirme" başlıklı 28. maddesinin 24.10.2003 tarihli Resmi Gazete de yayımlanan 4992 sayılı Kanunla kaldırılması karşısında dayanağı kalmamıştır.

Somut olaya gelince;

Davacı kadın vekili, şiddetli geçimsizlik nedenine dayalı boşanma isteminde bulunmuş, 23.9.2002 tarihli dava dilekçesinin velayetli ilgili bölümün de "kadının tabiri caizse apar topar babasıyla birlikte Balıkesir'e dönmek zorunda kaldığını" belirtmiştir.

Davalı koca, müşterek ikametgahlarının Düzce olduğunu ileri sürerek, yetki ilk itirazında bulunmuştur.

Taraflar 10.9.2001 tarihinde evlenmiş olup, Düzce'de nüfusa kayıtlıdırlar.(Kadının evlilik öncesi nüfusa kayıtlı olduğu yer Manyas'tır.) Tarafların ilk evlilikleri 1993 dür. Koca tarafından açılan boşanma davası sonunda Düzce Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.101999 tarihli kararı ile boşanmışlar, daha sonra yeniden evlenmişlerdir.

Toplanan delillerden, tarafların evlilik birliğinin devamı süresince Düzce'de oturdukları konusunda bir tartışma bulunmamaktadır. Davacı Kadın 15.8.2002 tarihinde müşterek konuttan ayrılarak, babası yanına Balıkesir'e gelmiş, bu davayı ise yaklaşık kırk gün kadar sonra, 25.9.2002 tarihinde açmıştır.

Toplanan delillerden, tarafların evlilik birliğinin devamı süresince Düzce'de oturdukları konusunda bir tartışma bulunmamaktadır. Davacı Kadın 15.8.2002 tarihinde müşterek konuttan ayrılarak, babası yanına Balıkesir'e gelmiş, bu davayı ise yaklaşık kırk gün kadar sonra, 25.9.2002 tarihinde açmıştır.

Türk Medeni Kanununun 168. maddesi uyarınca, boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir. Tarafların son defa altı aydır Düzce'de oturdukları konusunda tartışma bulunmamaktadır. 1993'lerden beri, bir ara boşanıp evlenme söz konusu ise de, devam eden evlilik yaşamı sonrasında, aralarındaki geçimsizlik nedeni ile baba evine dönmenin, sürekle yerleşmek niyetiyle olduğunun, belirli delillerle kanıtlanması gerekir. Aksine düşünce, her hangi bir nedenle, boşanma amacıyla baba evine dönen tüm kadınlar için yerleşim yerinin baba evi olduğunun kabulü gibi bir sonuç doğurur. Kadının muhtarlıktan aldığı belge, yerleşim yerini değil oturulan yeri kanıtlar niteliktedir. Bu yerde sürekle kalma niyetiyle oturulduğunun kanıtlanması gerekir. Davacı, baba evine sürekli kalma niyetiyle döndüğünü kanıtlayamamıştır. Sürekli kalma niyetini gösterir bir davranışı, işlemi söz konusu değildir. Bu niyetini kanıtlar bir delil de getirememiştir. Sadece sığınılacak başka bir yer olmadığından baba evine dönmenin sürekli kalma niyetini de içerdiğinden söz etmekte hayatın olağan akışına ve özellikle yasa tanım ve koşullara uygun düşmeyecektir kanısındayım.

Açıkladığım nedenlerle, Dairemiz kararının dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun bulunduğu düşüncesiyle, sayın çoğunluk kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/2422, Karar No: 2022/16092, Tarih: 12.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/2422 E.  ,  2022/16092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

...

...

...

Katılan vekilinin tüm beraat hükümlerine yönelik, sanık ... müdafisi ile sanık ...’ün ise mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında, 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında ise bu suçlara iştirak etme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...’ün savunmasında suçun işlendiği tarihlerde İzmir’de olmadığını ve ...,... ’ün işleri yürütüğünü, imza ve yazı incelemesi yapılabileceğini, sanık ... ...’ın savunmasında 3 ay kadar şirketle bağı olduğunu, hissesini devrettikten sonra ilgisinin kalmadığını, yine muhasebeci olan sanık ...’nün sadece gönderilen faturaları kaydettiğini, sahte olduğunu bilemeyeceğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmedikleri, sanık ... ’ın hissesini 27.12.2010 da devrettiğine dair karar alınsa da bu kararın 31.01.2011 tarihinde ticaret sicilinde yayınlandığı, yapılan sorgulamada mükellef kurumun kapasitesi ile uyuşmayan boyutta çok yüksek matrahlı beyanname verdiği, her iki sanığın da aynı zamnada başka ortaklık ve yöneticilik sıfatlarının bulunduğu, vergi incelemesi sırasında faturaları alan şirket yetkililerinin dinlendiği ancak mahkemede dinlenmediği, 2010 takvim yılındaki eylemle ilgili olarak faturaların şartları taşımadığınndan bahisle beraat kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Suça konu faturalar temin edilerek her iki sanığa gösterilerek üzerindeki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının ve faturaları kime verdiklerinin tespit edilmesi, isimlerin bildirilmesi halinde bu kişilerin kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve adı bildirilmesi halinde bu kişilere ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ismi bildirilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

2) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ismi bildirilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Vergi incelmesi sırasında dinlenen faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Ayrıca 3568 sayılı ... Muhasebecilik, ... Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu uyarınca muhasebecilik mesleği gereği olarak verilen hizmet kapsamında sanık ...'nün mükellef şirketin beyannamelerini vermek dışında ne şekilde sahte belge düzenlemek suçuna iştirak ettiği VUK'nin 360. maddesi uyarınca suçtan maddi menfaat elde edip etmediği araştırılıp karar yerinde açıklanıp tartışılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile sanıklar hakkında hükümler kurulması,

3) Suçun sübutu halinde; Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4)Kabule göre de;

a)Kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiillerinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanıklar hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili, sanık ... müdafisi ve sanık ...’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.