muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/19049, Karar No: 2012/278, Tarih: 18.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19049 E.  ,  2012/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Büyükşehir Belediyesi yönünden husumetten reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazdan geçen yolun ... Müdürlüğü yol ağı içinde kalıp kalmadığı, dava tarihinde yolun bakım ve onarımının hangi idarenin sorumluluğunda kaldığının davalı idareler ile ... Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4340, Karar No: 2024/2991, Tarih: 28.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/4340 E.  ,  2024/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/432 E., 2023/179 K.

KARAR : Davanın kısmen kabul, kısmen reddine

TEMYİZ EDENLER : Bir kısım davacılar vekili ile dahili davacılar vekili

Taraflar arasında görülen ölünceye kadar bakma sözleşmesinin feshi ile muris muvazaası hukusal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkemesi kararı bir kısım davacılar vekili ile dahili davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 28.05.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacılardan ... vd. vekili Avukat ..., davacılardan ... mirasçıları ... vd. vekili Avukat ..., karşı taraftan davalılardan ... vekili Avukat...., davalı ... mirasçısı ... vekili Avukat ..., ... vekili Avukat ....geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1. Davacı ... miraçısı ...'in 03.02.2020 tarihinde öldüğü, mirasçılık belgesinde Bedriye . .... kızı olarak mirasçısı olduğu; ancak ...'e ait nüfus kayıt örneğinde çocukları arasında Bedriye'nin adının yazılı olmadığı anlaşıldığından bu çelişkiye dikkat çekilerek ilgili Nüfus Müdürlüğünden anılan hususun sorulması ve gelecek cevabın dosya arasına alınması gerekmektedir.

2. Davacı ...'ın yargılama sırasında ölmesi üzerine mirasçılarından ....'ın davaya dahil edildiği; fakat hastalık sebebiyle İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/660 Esas ve 2019/932 Karar sayılı kararıyla kısıtladığından diğer mirasçı ...'in kendisine vasi tayin edildiği; ancak vasinin husumete izin kararının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca 4721 sayılı TMK'nın 462 nci maddesi gereğince eldeki davanın takibine dair izin ve yetki alması için vasiye uygun bir süre verilmesi, izin alındıktan sonra dosyaya eklenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra duruşmalı temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13166, Karar No: 2016/9312, Tarih: 07.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/13166 E.  ,  2016/9312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : 1-TCK’nın 142/1-a,143,62/1,53,

2-TCK’nın 151/1-a,168,62/1,50/1-a,52/1-2-4

3-TCK’nın 116/4,62/1,49/2,50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Hırsızlık, kamu malına zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine dair hükümler sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu malına zarar verme suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 152/1 maddesinin “a” bendi yerine “151/1-a” bendinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanığın, olay günü gece vakti alkol alarak,...İlköğretim Okulu’nun camını kırarak içeri girdiği, okul içinde mevcut kazma ile müdür yardımcısı odasının kapısını kırarak bilgisayar kasası ve monitörü ile arızası giderilmek üzere bırakılan diğer müşteki okula ait bilgisayar kasası ve monitörünü de aldığı iddia edilen olayda; sanık hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarının sübut bulduğuna yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sanığın, hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğu ve suç unsurlarının oluşmadığı; Cumhuriyet savcısının ise müşteki okulların yetkili temsilcileri yönünden eksik inceleme yapıldığı gerekçelerine dayalı temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2072, Karar No: 2019/9349, Tarih: 14.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/2072 E.  ,  2019/9349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 08.10.2019 Salı günü davacılar vekili Av. ... geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 12.11.2004 tarihinde, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazasında, araç içinde yolcu olarak bulunan davacıların destekleri olan ... vefat ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı anne ... için 3.000,00 TL, davacı baba ... için 3.000,00 TL'den toplam 6.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında tazminat talebi davacı anne için 19.036,25 TL ve davacı baba için 20.963,74 TL olarak ıslah edilmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; davanın kısmen kabulü ile davacı anne ... için 10.933,40 TL ve davacı baba ... için 9.541,45 TL destekten yoksun kalma taminatının 28.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte (Ankara 12.Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.06.2006 tarih, 2005/237 esas, 20006/5 sayılı kararı ile hükmedilen miktarlar yönünden tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla) davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 13,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 14/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8159, Karar No: 2010/6740, Tarih: 15.07.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8159 E.  ,  2010/6740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı ve borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, İzmir 13. İcra Müdürlüğü’nün 2005/2418 Esas sayılı dosyasında yazılan talimat uyarınca,Pendik 1.İcra Müdürlüğü’nün 2005/801 Talimat sayılı dosyasında yapılan 11.04.2005 günlü hacze konu menkulleri borçlu şirkete sattıklarını, ancak borçlu hakkında başlattıkları ve hacizden önce kesinleşen icra takipleri nedeni ile alacaklı oldukları için satılan klimaları teslim etmediklerini ve TMK’nun 950. maddesi uyarınca hapis haklarını kullanarak depolarında tuttuklarını, belirterek buna yönelik başvurularının reddi ile ilgili icra müdürlüğü işleminin iptaline, İİK’nun 99. maddesi uyarınca alacaklı tarafa dava açılması için süre verilmesine, mahcuzların rehin hakkı ile yükümlü olarak haczedilmiş sayılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili,davanın süresinde açılmadığını, borçlu hakkında yürüttükleri icra takibi sırasında davacının başka dosyadan haczettirdiği mahcuzlar üzerine iştirak haczi koydurduklarını, bu dosyada icranın geri bırakılması kararı verilip haczin düşmesi üzerine iştirak haczine karşı hapis hakkını ileri sürdüklerini, belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), davacı şirketle aralarında rehin sözleşmesinin olmadığını, rehinle teminat altına alınmış alacakları olsaydı ihtiyati haciz kararı almalarının mümkün olmadığını, mahcuzları satın aldıkları halde haksız olarak depolarında bulundurup teslim etmediklerini, zamanaşımına uğrayan icra takipleri nedeni ile yaptıkları hacizler düşünce hapis hakkını ileri sürdüklerini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), davacı şirketle aralarında rehin sözleşmesinin olmadığını, rehinle teminat altına alınmış alacakları olsaydı ihtiyati haciz kararı almalarının mümkün olmadığını, mahcuzları satın aldıkları halde haksız olarak depolarında bulundurup teslim etmediklerini, zamanaşımına uğrayan icra takipleri nedeni ile yaptıkları hacizler düşünce hapis hakkını ileri sürdüklerini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “davanın haczi öğrenme tarihine göre 7 günlük yasal Hak düşürücü süre içinde açılmadığı” gerekçesi ile süre aşımından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiş, Yüksek Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 19.03.2007 gün,8078-4740 sayılı ilamı ile öğrenme tarihine göre davanın süresinde açıldığının kabulü ile işin esasına yönelik karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozma kararı verilmiş; Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sırasında işin esasına girilmiş, bilirkişi incelemesi yaptırılarak toplanan delillere göre: “mahcuzların davacı şirket tarafından borçluya satıldığı,ancak henüz teslim alınmadan bir çok dosyada haczedildiği,bu dosyaya konu icra takibi sırasında da 11.04.2005 günlü iştirak haczinin konulduğu, davacının hacizden haberdar olmaması nedeni ile açılan davanın süresinde kabul edilmesi gerektiği,borçluya satılan mallar üzerinde davacının, kendi deposunda ve yedinde haczi nedeni ile hapis hakkının bulunduğu,bunun rehin hakkı niteliği taşıdığı“ gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilerek haczin, davacının 332.097,46.TL rehin hakkının bulunduğu belirlenerek yapılmış sayılmasına ve satış bedelinin de buna göre ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı ve borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içindeki bilgi ve belgelere, uyulan bozma ilamına göre, haczin daha önce öğrenildiğinin kanıtlanamaması karşısında, davanın 7 günlük yasal süresi içinde açıldığı yönündeki kabul usul ve yasaya uygun bulunduğundan, davalı (alacaklı) vekilinin buna yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dava, üçüncü kişinin hapis hakkına dayalı olarak İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

İİK’nun 23/2. maddesi gereğince, hapis hakkı taşınır rehni deyimi kapsamındadır.

Yasada bahsi geçen hapis hakkı TMK’nun 950. maddesinde yer alan düzenlemedir ve bundan yararlanabilmek için;

a)Borçluya ait taşınır bir malın ya da kıymetli evrakın rızası ile üçüncü kişiye verilmesi,

b)Borcun muaccel olması,

c)Niteliği gereği üzerinde hapis hakkı kullanılmak istenen eşya ile alacak arasında bir bağlantı bulunması şartlarının hepsi bir arada olmalıdır.

İİK’nun 23/2. maddesi gereğince, hapis hakkı taşınır rehni deyimi kapsamındadır.

Yasada bahsi geçen hapis hakkı TMK’nun 950. maddesinde yer alan düzenlemedir ve bundan yararlanabilmek için;

a)Borçluya ait taşınır bir malın ya da kıymetli evrakın rızası ile üçüncü kişiye verilmesi,

b)Borcun muaccel olması,

c)Niteliği gereği üzerinde hapis hakkı kullanılmak istenen eşya ile alacak arasında bir bağlantı bulunması şartlarının hepsi bir arada olmalıdır.

Örneğin tamir için bırakılan eşyanın onarımının tamamlanmasından doğan masrafların ödenmemesi, vb. durumlarda borçlunun rızası ile teslim ettiği eşya ile ilgili doğan alacağın varlığından söz edilebilir. Bunun dışında eşya ile ilgisi bulunmayan alacaklar için, hatta satış bedelinin ödenmemesi halinde dahi hapis hakkı kullanılabileceğini öngören yasal bir düzenleme mevzuatımızda yer almamaktadır.

Bu nedenlerle somut olayda davaya konu 50 adet klima üzerinde, bu eşyalarla ilgisi olmayan icra takiplerine konu alacakların toplamı üzerinden hapis hakkı bulunduğunun kabulü ile üçüncü kişinin İİK’nun 23/2. maddesinden yararlandırılması doğru değildir.

Öte yandan, davacının sunduğu 20.9.2003 gün AC 360275 numaralı faturanın mahcuzlara uygunluğu yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmamış, 2003 yılına ilişkin düzenlenen irsaliyeler de bulunduğu halde klimaların alıcı sıfatı ile davalı borçluya teslim edilip edilmediği, mülkiyetin borçluya geçip geçmediği üzerinde de durulmamıştır.

Fatura tarihinden haciz tarihine kadar yaklaşık 2 yıl süre ile teslimatın yapılmamış olması da ticari teamüllere uygun değildir. BK’nun 182 ve TMK. 763/1.maddesi hükümlerine göre mülkiyetin borçluya geçip geçmediği irdelenmeden işin esasına girilerek eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ :Davalı (alacaklı) vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davanın süresinde açılmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar (alacaklı) ... ve (borçlu) ... Dayanıklı Tüketim Malları Ltd.Şti. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklı ve borçluya geri verilmesine 15.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1741, Karar No: 2007/3570, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1741 E.  ,  2007/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... Turz.Tic.San.A.Ş. ile davalı-k.davacı Bayındırlık ve İskân Bakanlığı ... arasındaki davadan dolayı Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01.06.2006 gün ve 2005/613-2006/256 sayılı hükmü onayan Dairemizin 28.12.2006 gün ve 2006/5200-7749 sayılı ilamı aleyhinde davalı-k.davacı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 160,00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı-k.davacı ...’ne yükletilmesine, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4012, Karar No: 2013/12605, Tarih: 02.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/4012 E.  ,  2013/12605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 83. maddesi uyarınca maaş ve ücretlerin borçlu ve ailesinin geçinmesi için icra müdürünce lüzumlu olarak takdir edilen miktar indirildikten sonra kalan kısmın haczi mümkün olup, haczedilecek bu miktar maaş veya ücretin 1/4'ünden az olamaz.

02.11.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan 666 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ek 9. madde eklenmiştir. Bu maddeye göre 161 nolu Devlet Memurları Kanunu genel tebliğinde de belirtildiği üzere, 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3. maddesine göre yapılan ek ödeme ile mevzuatı uyarınca yapılmakta olan tüm kurumsal ek ödemeler, ikramiye ödemeleri ve fazla çalışma ücreti gibi çeşitli adlar altında yapılan ilave ödemeler kaldırılmış ve yerine tek bir ödeme getirilmiştir. Yine 161 nolu tebliğde belirtildiği üzere 375 Sayılı KHK'nin ek 9. maddesinin 1. fıkrasına göre bu fıkrada sayılan personele, 15.01.2012 tarihinden itibaren yapılacak ek ödeme en yüksek Devlet memuru aylığının (9500 gösterge rakamı ile memur aylık katsayısının çarpımı sonucu bulunacak tutara) 375 Sayılı KHK ekli (1) Sayılı cetvelde yer alan kadro, görev ve pozisyon oranlarına karşılık gelen oranların uygulanması sureti ile hesaplanacaktır.

Aynı maddenin 2. fıkrasında ise ek ödemeye hak kazanılmasında ve bu ödemenin yapılmasında aylıklara ilişkin hükümlerin uygulanacağı açıkça düzenlenmiş olup, bu ödemenin hesap şeklinin, ilgili mevzuatları uyarınca ödenmekte olan zam, tazminat, ödenek, döner sermaye ödenmesi, ikramiye, ücret ve her ne ad altında olursa olsun yapılan benzeri ödemelerin hesabında dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

375 Sayılı KHK ek 9. maddesinin 1. fıkrasına göre bu düzenleme, maddede belirtilen personele yapılan toplam ödeme tutarı dikkate alınarak aynı veya benzer kadro ve görevlerde bulunanlar arasında ücret dengesi sağlamak amacında olup yukarıda belirtilen hesap şekline göre personele ek ödeme yapılması hükme bağlanmıştır.

Yukarıda yapılan yasal düzenlemeden de anlaşılacağı üzere ek ödeme, maaştan ayrı olarak yapılmakla birlikte, maaştan sayılan, ödenmesi süregelen, herhangi bir koşulun gerçekleşmesine bağlı bulunmayan, personel arası maaş ve ücret dengesizliğini gidermek amacı ile kanunda belirtilen hesaplama şekline göre tespit edilip her ay yapılan ödemelerdir. Bu nedenle tazminatının haczi mümkün olmayıp maaş gibi İİK'nun 83. maddesi çekçevesinde kısmen haczedilebilir.

Somut olayda Sağlık Bakanlığı'na bağlı ......nde  görev yapan borçlunun 08.11.2012 tarihinde maaşının

Somut olayda Sağlık Bakanlığı'na bağlı ......nde  görev yapan borçlunun 08.11.2012 tarihinde maaşının

1/4'üne ve aldığı ek ödemenin ise tamamına haciz konduğu, borçlunun bu işlemi şikayet konusu yaptığı görülmektedir.

O halde mahkemece yukarıda yazılan ilke ve kurallar uyarınca şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7549, Karar No: 2023/4922, Tarih: 22.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/7549 E.  ,  2023/4922 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Beraat kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2021/21611 Esas, 2022/7143 Karar sayılı bozma kararı üzerine;

1. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin, 08.02.2023 tarihli ve 2022/1266 Esas, 2023/214 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun'nun 223 üncü maddesinin 2 nci fıkrasının e bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.03.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

Dairece Yargıtay'ın bozma ilamında 1 No'lu usul açısından yani duruşma açılmaksızın karar verilemeyeceği gerekçesiyle yapılan bozmaya uyulmasına karar verildiği, dolayısıyla yukarıda belirtilen Yargıtay'ın bozma kararının 2 No'lu bendinde belirtilen esasa ilişkin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi konusundaki bozma ilamına, sanığın beraatine karar vermek suretiyle dairenin fiili olarak direndiği, dolayısıyla dairenin bozma kararının bir bölümüne uyma, bir bölümüne de direnme kararı vermesi mümkün olduğu halde bunu yapmayarak duruşmaya devam olunup yeniden ve önceki kararındaki gerekçelerle sanığın tekrar beraatine karar verilmiş olması "eylemli direnme" olup, (Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 2019/9842 Esas, 2019/10468 Karar sayılı ilamında ve yine aynı dairenin 2017/3786 Esas 2019/104 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere) bozmaya uyulması kararından dönülemeyeceğinin gözetilmemesi nedeniyle verilen beraat kararı hukuka aykırı olduğuna ve sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olmak suçunu işlediği sabit olmadığındının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;