muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5568, Karar No: 2017/5421, Tarih: 21.06.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/5568 E.  ,  2017/5421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından 08.01.2016 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi talebi üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, 27.02.1989'da bekar ve çocuksuz vefat eden ...'nun dayısı olduğunu, annesi...'ın 27.10.2010'da vefat ederek kendisi ve kardeşlerinin mirasçı olarak kaldığını belirterek muris ...'na ait mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, muris ...'nun mirasçılarının ve miras paylarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 598. maddesine göre, başvurusu üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere, sulh mahkemesince veya noterlikçe mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verilir.

Mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davada irs ilişkisi kural olarak nüfus kayıtları ile ispat olunur. Nüfus kayıtları belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur. Bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatı kanunlarda başka bir hüküm bulunmadıkça herhangi bir şekle tabi değildir (TMK m. 7). Hakim çekismesiz yargıda re'sen araştırma ilkesi uyarınca, davanın ispatı için gerekli bütün delillere başvurabilir.

Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, hakim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü delillerle yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re'sen araştırma prensibi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkin davalarda davacı, mirasçılık belgesi verilmesini isteyebilmek için murisin öldüğünü ve ölüm tarihini, muris ile kendisi arasındaki irs bağını kanıtlamak zorundadır. Bu tür davaların reddine karar verilebilmesi için murisin hiçbir şekilde yaşamadığının, böyle bir kişinin mevcut olmadığının belirlenmesi veya davacının murisin mirasçısı olmadığının tespiti gerekir.

Mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkin davalarda davacı, mirasçılık belgesi verilmesini isteyebilmek için murisin öldüğünü ve ölüm tarihini, muris ile kendisi arasındaki irs bağını kanıtlamak zorundadır. Bu tür davaların reddine karar verilebilmesi için murisin hiçbir şekilde yaşamadığının, böyle bir kişinin mevcut olmadığının belirlenmesi veya davacının murisin mirasçısı olmadığının tespiti gerekir.

Somut olaya gelince; muris ...'nun 27.02.1989'da, babası ...'nun 10.12.1943'te, annesi Döndü'nün 01.04.1981'de, anne baba bir kardeşi ..'ın 27.10.2010'da, anne bir baba ayrı kardeşi ...'ın 25.02.1985'te öldüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece, murisin ... ile ana baba bir kardeş, ... ile ana bir baba ayrı kardeş olduğu, mirasından babasına intikal edecek olan 1/2 hissenin sadece...'ın çocukları arasında, annesine intikal edecek olan 1/2 miras hissesinin ise ...'ın çocukları arasında paylaştırılmasının gerektiği gözetilmeksizin, mirasın ... ve ... mirasçılarına eşit şekilde paylaştırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4975, Karar No: 2014/2663, Tarih: 04.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4975 E.  ,  2014/2663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2414, Karar No: 2019/12529, Tarih: 09.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2414 E.  ,  2019/12529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen 19/02/2015 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 27/02/2015 tarihli dilekçesiyle temyiz eden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 09/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/291, Karar No: 2017/2939, Tarih: 19.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/291 E.  ,  2017/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca 06.02.2004 suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.02.2010 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 07.06.2016 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.02.2010 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 17.09.2013'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 06.02.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13640, Karar No: 2016/11208, Tarih: 19.12.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/13640 E.  ,  2016/11208 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen tapu iptal tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlenildi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, mirasbırakanına ait 853 ve 1271 parsel sayılı taşınmazların davalı ...’ye satış suretiyle devredildiğini, 853 parsel sayılı taşınmazın sonradan ... . tarafından davalı ...’e devredildiğini, devirlerin muvazaalı olduğunu iddia ederek, dava konusu taşınmazların tapularının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; murisin dava konusu taşınmazları satmaya ihtiyacı olmadığı, muris tarafından davalı ...’ye yapılan devirler ile davalı ... tarafından davalı ... yapılan devirlerin bedeli karşılığı yapıldığının davalılarca ispat edilemediği gözetilerek muvazaa olgusunun varlığı yönündeki mahkeme kabulünde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöndeki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, her ne kadar mahkemece ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 06/03/2014 tarih ve 2014/75E -2014/84 K sayılı veraset ilamına göre hüküm kurulmuş ise de; temyiz aşamasında getirilen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/86 E sayılı dosyası ile .... TC numaralı ... ...’nın da muris ... .’ın kızı olduğu anlaşılmakla, bu nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin kararın kesinleştirilmesi ve nüfusa tescilinin sağlanması, buna göre muris ....’ın mirasçılarını gösteren nüfus aile kaydının celbi veya veraset belgesinin alınmasının sağlanması , ...’ın mirasçılarının buna göre saptanması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerindedir. Kabulü ile, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/879, Karar No: 2011/5219, Tarih: 20.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/879 E.  ,  2011/5219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair .... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 03.06.2010 gün ve 49/264 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar ... ve ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı taraf, kadastro çalışmaları sırasında davalılar adına tespit ve tescil edilen 110 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 1940 yılından beri devam eden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuksal sebebine tutunarak iptal ve adına tescilini talep etmiştir.

Davalılar, 20.6.1958 tarih ve 125 sıra nolu tapu kaydıyla karşı gelmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptaliyle davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 110 ada 7 parsel sayılı taşınmaz, tarla niteliğiyle, 6981.56 m2 olarak, senetsizden, 28.11.2007 tarihinde, ½ pay verasette iştirak halinde ... ve altı arkadaşı adına, arta kalan ½ pay ise bağımsız olarak ... adına tespit görmüştür. Bu tespite ... isimli şahsın 20.6.1958 tarihli tapu kaydına tutunarak itirazı üzerine, Kadastro Komisyonunca itirazın reddine karar verilmiş, süresi içerisinde Kadastro Mahkemesine dava açılmıştır. Ancak, Kadastro Mahkemesince dava konusu parselin tespit gibi tesciline karar verillmiş, bu karar taraflara tebliğ edilmiş, yargı yoluna müracaat edilmeksizin 10.10.2008 tarihinde kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazın başında keşif yapılmıştır. Mahalli bilirkişi ve tarafların tanıkları dinlenmiştir. Davalı tarafın bildirmiş olduğu 20.6.1958 tarih ve 125 sıra nolu tapu kaydı uygulanmıştır. Dinlenen yerel bilirkişiler tapu kaydının mevki olarak uyduğunu, ancak sınırlarını açıklayamamışlardır. Davalı tarafın tutunmuş olduğu tapu kaydı 1838 m2 miktarlı ise de, sınırlarında yön göstermeksizin dere, çayır ve hark yazılıdır. Böyle bir tapu kural olarak her yere uyabilen nitelikte bir tapu olup; tarlanın nısıf hissesinin 26/32 payına yönelik bir kayıttır. Bu durumda, davacının davasını TMK.nun 713/1.maddesi uyarınca yerel bilirkişi ve tanık sözleriyle kanıtlaması gerekir. Dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar ağırlıklı olarak zilyetliğin davacı tarafta olduğunu söylemişlerdir. Bu durumda, mahkemenin karar gerekçesinde yazmış olduğu TMK.nun 713/2. maddesindeki gerekçe yukarıda açıklandığı üzere somut olaya uygun değil ise de, sonuç itibariyle doğru olan mahalli mahkeme kararının açıklanan gerekçelerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 396,53 TL peşin harcın temyiz eden davacıdan alınmasına 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3645, Karar No: 2014/7041, Tarih: 10.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3645 E.  ,  2014/7041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.10.2012 gün ve 2011/388-2012/218 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.11.2013 gün ve 2013/6478-2013/20739 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bir araç alımı için 28/07/2008 tarihinde davalı bankanın Yenişehir/... şubesinden ... Merkez Şubesi'ne 138.000,00 TL'yi kendi hesabına havale ettiğini, buradaki alışveriş olmayınca aynı gün parayı ...'dan Şaşmaz Şubesi'ne havale ettiğini; 29/07/2008 günü saat 13:30 sıralarında davalı banka şubesinden parasını çekmek için geldiğinde tüm parasının sahte bir kimlikle çekildiğini öğrendiğini; bunun üzerine adli makamlara başvurarak şikayetçi olduğunu, sanığın yakalanarak ceza aldığını, davalı bankanın gerekli özen ve dikkati göstermeyerek sahte kimlikle paranın çekilmesine sebebiyet verdiğini ileri sürerek, şimdilik 138.000,00 TL'nin 29/07/2009 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4743, Karar No: 2014/16956, Tarih: 22.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4743 E.  ,  2014/16956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp,yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler,internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanık ...'nın, ... Isı ve San. Tic. Ltd. Şirketinin müdürü ve temsile yetkisili olduğu, katılan ...'ün, yetkisili olduğu ... Isı İnş. Ltd. Şirketi ile her iki tarafın beyanına göre zaman zaman ticari ilişkileri olduğu, ... Şirketinin çeklerinden bir kısmının çalındığı ve hesap sahibi ... Isı İnş. Ltd. Şirketi yetkilisi katılan ... tarafından Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'na bu konuda suç duyurusunda bulunulduğu, gene 11.000 TL değerinde, keşidecisi ... Isı, lehtarı sanığın temsilci olduğu ... Isı, birinci ciranta ... Isı, 2. ciranta ... Isı, 3. ciranta ... olan çekin de çalındığının ve keşide imzasının kendisine ait olmadığı katılan ... tarafından iddia edildiği, çalındığı iddia edilen çekte temsil ettiği şirket lehtar olan ve birinci ciranta olan sanığın, bu şekide hesap sahibinin çalıntı olan çekini bilerek diğer katılan cirantalara aldığı menfaat karşılığında vermek suretiyle atılı suçları işlediği iddia edilen somut olayda; sanığın, hem keşideci şirket ile hem de kendinden sonra ki şirket ile ticari ilişkileri olduğunu beyan ettiği ve buna ilişkin belgelerini sunduğu, sanığın şirketi ile keşideci şirket arasında ve ikinci ciranta olan şirket arasında ticari ilişkiler mevcut olduğunun, adı geçen şirket yetkilileri tarafından da doğrulandığı, sanığın suça konu çekin cari hesaptan kaynaklanan hukuki ihtilafi nedeni ile ödenmediğini savunduğu ve suçtan ... borcu tüm aşamalarında kabul edip bu güne kadar imza inkarında bulunmadığı, onunla aynı konumdaki malları üzerinde haciz işlemi yapılan keşideci katılan şirketin çekin çalındığını iddia etmesine rağmen çelişkili şekilde icra dosyasında böyle bir iddiada ve imza inkarında bulunmadığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı bulunan suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut, yeterli ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerelçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4093, Karar No: 2012/7463, Tarih: 11.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/4093 E.  ,  2012/7463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILAN-SANIK : ...

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs, 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet, Nitelikli Cinsel Saldırı, Kişiyi Özgürlüğünden Yoksun Kılma,

HÜKÜM : 1) Katılan sanık ...:

a- TCK.nun 109/2-5, 62, 53/1-3 ve 63.maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, b- TCK.nun 102/2-3-d, 43, 62, 53/1-3 ve 63.maddeleri uyarınca 7 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası,

2) Sanık ...: Öldürmeye yardım ve hürriyeti tahdit suçlarından:beraat,

3) Sanık ...:

a- Kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçundan: beraat,

b- 6136 Sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 50, 52, 54.maddeleri uyarınca 6373 YTL adli para cezası,

c- TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53/1-3 ve 63.maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Müdahil-sanık ... ve müdafiinin, süresinde verdikleri temyiz dilekçelerinde kararı sanık ve sanık müdafii olarak temyiz ettikleri anlaşılmakla, aleyhe temyiz bulunmadığından, sanık ...’in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ...’nun kasten insan öldürmeye teşebbüse yardım ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümleri, temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

.../...

s-2-

2-a)Sanık ...’ın süresinden sonra müdahil sıfatıyla yaptığı temyiz talebinin CMUK.nun 317.maddesi,

b)Hükmedilen ceza miktarı nazara alınarak sanık ...’ın duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318.maddesi,

Uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3)Gerekçeli karar başlığında ...’un müdahil yerine mağdur olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir nitelikte görülmüştür.

4-a)Mağdur-müdahil ...’un talebi üzerine kendisine avukat tayini için Baro başkanlığına müzekkere yazıldığı, buna karşılık Avukat ...’in vekaletnamesinin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki müdahil ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelen,

b)Oluş ve kabule göre, mahkemenin delilleri takdirinde ve suçların nitelendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki eksik soruşturmaya ve suç niteliğine yönelen,

Bozma isteyen düşünceler benimsenmemiştir.