muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7727, Karar No: 2013/8647, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/7727 E.  ,  2013/8647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının ve tazminatlarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan ... Tavukçuluk vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı Yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan ... Tavukçuluk'a iadesine, 30/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/68024, Karar No: 2013/11473, Tarih: 19.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/68024 E.  ,  2013/11473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanık ... hakkında müştekiyi kendisine ev satacaklarını söyleyerek kandırıp, 20000,00 TL parasını almak suretiyle dolandırdıkları iddiasıyla açılan kamu davasında;

12.02.2009 tarihli oturumda sanığın huzurda alınan kamera görüntüleri üzerinde yapılan teşhis işleminde tanıklar ... ve ...'in sanığın annelerini dolandıran kişi olmadığı yönündeki beyanları, katılanın sanığı teşhise yönelik beyanlarının tereddütlü oluşu, 12.03.2009 tarihli oturumda huzurda bulunan sanık gösterilerek yaptırılan teşhiste tanık ... 'in “dolandıran kişi farklı kişiydi. huzurdaki kişi değil” şeklindeki beyanı, katılanın,

kendisini İsmail olarak tanıtan kişi huzurda bulunan kişidir. dedikten sonra buna çok benziyordu gibi tereddüt ifadesi kullanmış olması karşısında, sanığın yüklenen suçu işlediği sabit olmadığından beraatına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Tanık ...'ın 29.03.2006 tarihinde Cumhuruyet Başsavcılığında verdiği ifadesinde, sahıslar işyerimde 5-10 dakika kadar durdular, bu şahsın yüzünede fazla dikkat etmedim. Bu sebeple fotoğraftaki kişileri teşhis etmem mümkün değildir şeklindeki beyanı karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Karar başlığında sehven 16.06.2006 olarak yazılmış olan suç tarihinin mahallinde 16.06.2005 olarak düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7731, Karar No: 2007/1870, Tarih: 26.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7731 E.  ,  2007/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemiyle yapılan takibe itirazın iptâli istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

HUMK’nın 193/II.maddesi uyarınca görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli ve yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunlu olup, 3.fıkra uyarınca temyiz süresinin sona erdiği veya Yargıtay’ın onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi halde aynı maddenin 4.fıkrasına göre dava açılmamış sayılır.

Somut olayda davanın ilk açıldığı ... Asliye 12.Ticaret Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiş, karar temyiz edilmeksizin 09.05.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Adı geçen mahkemece davacı yanca dilekçe verilmemesine rağmen dosya re’sen Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Bu durumda mahkemece görevsizlik kararına karşı temyiz süresinin sona erdiği tarihten itibaren 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmemiş olması nedeniyle, HUMK’nın 193/son maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yerine işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 26.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11436, Karar No: 2014/14488, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11436 E.  ,  2014/14488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Alacak istemine ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 17. Asliye Ticaret Mahkemesi ile İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasında düzenlenen limited şirket devir sözleşmesi uyarınca davalının yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Ticaret Mahkemesince, uyuşmazlığın Türk Ticaret Kanununda düzenlenen bir hususa ilişkin olmadığı,davalıların tacir olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davanın şirket hisse devir protokolü hükümlerine göre açıldığını gerektiğini belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava açıldığı tarihte yürürlükte olan 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1 maddesine göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Aynı Kanunun 5/1 maddesine göre ise "Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.

Somut olayda dava, taraflar arasında düzenlenen limited şirket devir sözleşmesi uyarınca davalının şirketin vergi borcunu ödemesi gerektiği halde bu ödemeyi yapmamak suretiyle yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali isteminden kaynaklanmakta

olup, Türk Ticaret Kanununda düzenlenen hususlardan doğan ve ticari dava niteliğinde olan uyuşmazlığın Ticaret Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 17. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1839, Karar No: 2006/3608, Tarih: 06.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1839 E.  ,  2006/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 11.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki Geciçi Dağıtım paycetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden alacağın imtiyazlı olduğuna ilişkin şikayet hususunda karar verilmesine yer olmadığına, alacağın miktarına ilişkin talebin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Talep geçici dağıtım pay cetvelinde gösterilen davacı alacağının eksik hesaplandığı ve davacı banka alacağına tanınan imtiyazın dikkate alınmadığı iddialarına dayanan, iflas idaresi işlemini şikayettir.

İcra Mahkemesi'nce alacağın imtiyazlı olduğuna ilişkin şikayetin daha önce reddedildiği gerekçesiyle bu konuda karar vermeye yer olmadığına, alacağın miktarına ilişkin istemin Asliye Ticaret Mahkemesi’nde ileri sürülebileceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava iki ayrı isteme ilişkindir. Bunlardan birincisi pay cetvelinde gösterilen alacağın eksik hesaplandığı iddiası olup, bu iddia miktara yönelik kabul edilemez. İcra Mahkemesi'nce davacının kesinleşmiş sıra cetvelinde yazılı bulunan alacağı ile geçici dağıtım pay cetvellerine esas alınan toplam dağıtım tutarları tesbit edilerek, davacıya uygun oranda pay ayrılıp ayrılmadığının gerekirse seçilecek bir bilirkişi ya da bilirkişi kuruluna hesaplattırılması ve varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekir.

Davacının alacağının imtiyaza yönelik istemine gelince, daha önce verildiği belirtilen kararın kesinleşmesi beklenmeli ve sonucuna göre karar vermeye yer olmadığına değil, davanın reddine dair bir karar oluşturulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 6.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23669, Karar No: 2017/1, Tarih: 16.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/23669 E.  ,  2017/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının yaşlılık aylığına esas basamağının tespiti ile aylık miktarının belirlenmesi ve aylık farklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının talebine konu olan, 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. Maddesi ile eklenen Geçici 21. Maddede “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmüne yer verilmiş ise de, anılan maddenin yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. Maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenmiş olması ve aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 106. Maddesinin 2. Bendi gereği yürürlükten kaldırılarak uygulama imkanının kalmamış olması karşısında, anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; mahkeme kararının gerekçe bölümündeki son iki paragrafın silinerek yerine, “Davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. Maddesi ile eklenen Geçici 21. Maddenin “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmünün yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. Maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenerek aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 106. Maddesinin 2. bendi gereği yürürlükten kaldırılması ve bu hali ile davacı yönünden uygulama imkanının kalmamış olması nedeni ile, davanın reddinin gerektiği kanaati ile aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.” cümlesinin yazılarak kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10265, Karar No: 2023/2794, Tarih: 26.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/10265 E.  ,  2023/2794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte imzaya ve borca itirazdan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu şirket icra mahkemesine başvurusunda: takibe konu senetteki imzanın borçlu şirket yetkilisinin vefatı nedeniyle kendisine ait olup olmadığının bilinmediğini ve borcunun bulunmadığını ileri sürerek itirazın kabulüne ve alacaklının %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı banka cevap dilekçesinde; yapılan tüm itirazların mesnetsiz olduğu, itiraza konu işlemlerin imza sahibi borçlu şirket yetkilisinin vefat tarihinden önce yapıldığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. Gerekçe ve Sonuç

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre takibe konu senetler üzerindeki imzaların şirket yetkilisi ... elinden çıktığının sabit olduğu, keşide edene takip yapılabilmesi için protesto çekilmesine gerek olmadığı ve borca itirazın İİK'nun 169. Maddesince sayılan belgelerle ispat edilemediği anlaşıldığından davanın reddi ile şartları oluşmadığından tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

B.1.Borçlu

Borçlu, mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini, ek rapor taleplerinin kabul edilmediğini, mazeret dilekçesi sunmalarına rağmen dosyalarının haksız olarak işlemden kaldırıldığını ve eski hale iade taleplerinin kabul edilmediğini, önce takibin iptaline yönelik dosyanın bekletici mesele yapılmasına rağmen daha sonra bu karardan dönüldüğünü, yine takibin mükerrer olduğunu beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

C.1.Gerekçe ve Sonuç

B.1.Borçlu

Borçlu, mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini, ek rapor taleplerinin kabul edilmediğini, mazeret dilekçesi sunmalarına rağmen dosyalarının haksız olarak işlemden kaldırıldığını ve eski hale iade taleplerinin kabul edilmediğini, önce takibin iptaline yönelik dosyanın bekletici mesele yapılmasına rağmen daha sonra bu karardan dönüldüğünü, yine takibin mükerrer olduğunu beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

C.1.Gerekçe ve Sonuç

Davacının imzaya ve borca itirazlarına yönelik olarak bilirkişi raporunun kesin kanaat içerir hüküm kurmaya ve denetime elverişli rapor olduğu ve imzaya itirazın reddine ilişkin kararda isabetsizlik bulunmadığı, kesin kanaat içeren rapor nedeniyle icra mahkemelerince ek rapor alınmasının gerekmediği, davacının borca itirazlarını kanunda yazılı delillerle usulünce ispatlayamadığı, her ne kadar mahkemece haksız olarak davacı mazeret dilekçesi sunduğu halde dosya işlemden kaldırılmış ise de, yapılan bu usuli hatanın sonuca etkili olmadığı, imzaya ve borca itiraz davalarında takibin iptaline yönelik daha önce açılmış olan davaların bekletici mesele yapılması mümkün olmadığından, ara karardan rücu edilmesinin isabetli olduğu, öte yandan davacının mükerrer takibe yönelik iddiasının ise, dava dilekçesinde ve yargılama aşamasında ileri sürülmediği anlaşılmakla istinaf aşamasında incelenmesi mümkün olmadığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu; istinaf dilekçesini tekrarla, İlk Derece Mahkemesi ve bölge adliye mahkemesince dosya yeterince incelenmeksizin ve dosya içeriği anlaşılmaksızın karar verildiğini, takibin iptaline yönelik dosyanın bekletici mesele yapılmasına rağmen daha sonra bu karardan dönüldüğünü, takibin mükerrer olduğunu ve mazeret dilekçelerinin reddi ile sonrası mahkemece yapılan işlemlerin usulsüz olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte imzaya ve borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nın 168 maddesi, İİK'nın 169 maddesi, İİK'nın 170 maddesi ve İİK'nın 68 maddesi

3. Değerlendirme

1-Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2-Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2-Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.