muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/734, Karar No: 2015/583, Tarih: 21.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/734 E.  ,  2015/583 K.**

* VELAYETİN DEĞİŞTİRİLMESİ DAVASI

* BOZMA KARARI SONRASINDA HÜKÜM KURULMASI

* KISA KARARDA SADECE 'DİRENİLMESİNE' DENİLEREK HÜKÜM KURULMASI

* GEREKÇELİ KARAR OLUŞTURULMASI

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 297

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 294

**"İçtihat Metni"**

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 21/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17141, Karar No: 2014/29224, Tarih: 13.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/17141 E.  ,  2014/29224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacının Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Genel iş kolunda faaliyet gösteren kamu kurumunda Toplu İş Sözleşmesinden yararlanan ve 6111 sayılı yasa gereğince davalı kurumu devredilen davacının ücret dışında ikramiye ve sosyal hakları devirden belirli bir süre sonra yeni Toplu İş Sözleşmesi imzalandığı gerekçesi ile davalı kurum tarafından ödenmemesi üzerine davacı fark alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının Yenişehir belediyesinde çalışırken 6111 sayılı yasa gereği Diyarbakır İl emniyet müdürlüğüne naklen atandığı, 6111 sayılı yasanın 166. Maddesinin "İl özel idarelerinin sürekli işçi kadrolarında çalışan ihtiyaç fazlası işçiler, ...Müdürlüğünün taşra teşkilatındaki sürekli işçi kadrolarına, belediyelerin (bağlı kuruluşları hariç) sürekli işçi kadrolarında çalışan ihtiyaç fazlası işçiler, ... Bakanlığı ve... Müdürlüğünün taşra teşkilatındaki sürekli işçi kadroları ile sürekli işçi norm kadro dahilinde olmak üzere ihtiyacı bulunan mahalli idarelere atanır.... Devredilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz...." düzenlemesini içerdiği buna göre davacının önceki çalıştığı Yenişehir belediyesi ile belediye iş sendikası arasında imzalanan ve 01/03/2011-28/02/2013 tarihleri arasında geçerli olan TİS'e göre alması gereken sosyal ve mali haklar ile ikramiyelerin davacıya ödenmesi gerektiği, davalı kurum tarafından bu alacakların nisan ayına kadar ödendiği ancak bu aydan sonra ödenmediği gerekçesi ile davanın kabulüne ve fark alacakların tahsiline karar verilmiştir.

Uyuşmazlık 6111 sayılı yasa kapsamında devredilen ve farklı iş kolunda örgütlü sendikanın imzaladığı Toplu İş Sözleşmesinden yararlanan ve devredildiği işyerinde Toplu İş Sözleşmesine taraf sendikaya üye olmayan davacının, devredilen işyerinde yeni Toplu İş Sözleşmesi imzalandıktan sonra devir nedeni ile devirden önce yararlandığı Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden yararlanıp yararlanmayacağı, bu toplu iş sözleşmesinin iş sözleşmesi hükmü olarak devem edip etmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2922 ve yürürlükten kaldıran 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunun hükümleri ile Dairemiz uygulaması değerlendirildiğinde, iş kolu değişikliği toplu iş sözleşmesini sona erdirmeyecektir (Mad. 37). Sona eren toplu iş sözleşmesinin iş sözleşmesine ilişkin hükümleri yenisi yürürlüğe girinceye kadar iş sözleşmesi hükmü olarak devam edecektir(Mad. 36/2). Ancak bu hüküm işyerinde toplu iş sözleşmesine taraf sendika üyesi işçi için geçerlidir. Sendika üyesi olmayan işçi açısından, bireysel iş sözleşmesi veya işyeri uygulaması ile getirilen haklar veya bireysel iş sözleşmesi hükmü almış yürürlükten kalkmış toplu iş sözleşmesi hükümleri ile kazanılmış hakları ortadan kaldırılamaz.

Somut uyuşmazlıkta farklı işkolunda imzalanan toplu iş sözleşmesinden yararlanan davacı, devir sonrası da davalı kurumda yeni toplu iş sözleşmesi imzalanıncaya kadar 6111 sayılı kanunun 116/6 maddesi uyarınca devriden önce imzalanan bu sözleşmeden yararlanmıştır. Davacı işçi davalının faaliyet gösterdiği iş kolundaki sendikaya üye olmamıştır. Davalı işveren işkolunda örgütlü sendika ile Toplu İş Sözleşmesi bağıtlayınca, 6111 sayılı kanunun 116 ve 5356 sayılı kanunun 36/2 maddeleri uyarınca yeni toplu iş sözleşmesi imzalandığı gerekçesi ile davacının daha önce imzalanan toplu iş sözleşmesi ile ödenen ikramiye ve sosyal haklarını kesmiş ve ödememiştir. Davalı bu işlemi anılan yasa hükümlerine göre yaptığını savunmuş ise de davacı sözleşme imzalayan sendikaya üye olmamıştır. Anayasa’nın 51 maddesi uyarınca “hiç kimse sendikaya üye olmaya veya üyelikten ayrılamaya zorlanamaz”. Davacı iş kolunda yeni imzalanan toplu iş sözleşmesine taraf sendikaya üye olmadığına ve yararlanmayacağına göre süresi sona eren farklı iş kolundaki toplu iş sözleşmesinin iş sözleşmesine ilişkin hükümleri hizmet akti olarak uygulanmaya devam edilecektir. Davacının ikramiye ve sosyal haklarına ilişkin toplu iş sözleşmesindeki hükümleri iş sözleşmesine ilişkin olup hizmet akti hükmü olarak uygulanmalıdır. Sonuç itibari ile mahkemece bu hakların hüküm altına alınması isabetlidir.

Ancak davacının ikramiye alacağı 2.434,12 TL, mali ve sosyal hakları ise 6.836,06 olmak üzere toplam 9.270,18 TL alacağının tahsiline karar verilmesi gerekirken mahkemece bilirkişi raporuna göre ikramiyenin davacı vekili tarafından 2.642,00 TL olarak ıslahına itibar edip toplam 9.478,00 TL mali ve sosyal haklar ile ikramiye alacağına hükmetmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HMK.’un 370 ve geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı olan “9.478,00 TL TİS'ten kaynaklanan mali ve sosyal haklar ile ikramiye alacağının 1.000,00 TL'sine dava tarihinden geriye kalan kısmına ıslah harç tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine” cümlesinden “9.478,00 TL” rakamlarının çıkarılmasına, yerine “9.270,18 TL’nin” rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4644, Karar No: 2018/16695, Tarih: 26.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/4644 E.  ,  2018/16695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 26/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27160, Karar No: 2013/8238, Tarih: 16.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27160 E.  ,  2013/8238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/146868

MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2009

NUMARASI : 2008/558 (E) ve 2009/164 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 16/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1349, Karar No: 2020/405, Tarih: 11.02.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/1349 E.  ,  2020/405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. vekili Av. ... ile davalılar 1-... 2- ... vekilleri ... arasındaki itirazın iptali davası hakkında İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 2014/524 esas ve 2015/429 karar sayılı ve 06.05.2015 tarihli hükmün davalılar vekili tarafından temyizi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece verilen 2014/524 esas, 2015/429 karar sayılı 06/05/2015 tarihli karar davalılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş olup, Dairemiz tarafından 2015/16718 esas, 2016/4642 karar sayılı ve 16.03.2016 tarihli kararı ile adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, bu karar davalılar vekiline tebliğ edilmiş ancak itiraz yoluna başvurulmamıştır. Mahkemece muhtıra çıkarılmasına rağmen temyiz harçları yatırılmamış, dosya herhangi bir işlem yapılmadan Dairemize gönderilmiştir. Dairemizin 2016/15971 esas, 2017/5190 karar sayılı ve 19.06.2017 tarihli geri çevirme kararıyla muhtıra içeriğinin usulsüz olduğu belirtilerek usulüne uygun muhtıra için dosya mahkemesine geri çevrilmiş, bu şekilde mahkemece usule uygun çıkarılan muhtıra üzerine davalılar vekilince eski sebeplere dayanılarak yeni bir vaka belirtilmeden yeniden adli yardım talebinde bulunulmuştur. Koşullar değişmeden yeniden adli yardım talebinde bulunulamayacağından HUMK’nun 434/3. maddesi uyarınca kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi gerekmekte olup, bu konuda mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden davalılar vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19438, Karar No: 2018/5326, Tarih: 04.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/19438 E.  ,  2018/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Bunun yanında, dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, %39,20 sürekli işgöremezlik oranına dair Kurum raporunda 10/10/2015 tarihinde kontrol kaydı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- 10/10/2015 tarihli kontrol kaydının devam edip etmediğinin Kurum'dan araştırılarak, celp edilen raporlar dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi,

2-Temyiz eden davalı tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmesi için,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10147, Karar No: 2012/9031, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10147 E.  ,  2012/9031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, tren kazası sonucu ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın istemine ilişkin olup, bu yüzden uyuşmazlık taşıma hukukuna ilişkindir.

Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 10.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19380, Karar No: 2016/411, Tarih: 12.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/19380 E.  ,  2016/411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, ikramiye alacağı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 09/08/2004-01/10/2009 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde depo sorumlusu ve hem de forklif kullanma olarak çalıştığını ve emekli olduğunu, davacının emekli olduğu yıl aldığı ücret net 1400 TL olduğunu, davacı emekli olduktan sonra 01/10/2009-21/05/2012 tarihleri arasında yeniden aynı görevle 1700 TL maaş ile çalıştığını, emeklilik sonrası SGK ya işe giriş bildirimin yapılmadığı ve ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı fesih ettiğini ileri sürerek,kıdem tazminatı,ücret alacağı, ikramiye alacağı, fazla mesai alacağı ve yıllık ücretli izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkil şirkette 2004-2009 yıllarında çalıştığını, 2009 yılında emekli olması üzerine işten ayrıldığını, davacı işten çıktığı dönemde asgari ücretle çalıştığını, davacının 2009-2012 yıllarında müvekkil şirkette çalışmadığını,şirkette ikramiye uygulaması olmadığı gibi işçilerin fazla mesaiye kalmasının da söz konusu olmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davacının maaş, ikramiye, yıllık izin ve kıdem tazminatı için belirsiz alacak davası açtığını, bu alacakların belirlenebilir olduğunu, son Yargıtay kararlarıyla da bu şekilde dava açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığı anlaşıldığından bu taleplerin reddine,fazla mesai talebinin ise bilirkişinin doğru bulunan hesap tarzı, tanık beyanları nazara alınarak %20 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davaya konu işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.