muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10815, Karar No: 2021/2299, Tarih: 25.02.2021

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nce, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, fer'i müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Üye ... 'in muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla, 25/02/2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Yapılan yargılama ve Özellikle Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda toplanan deliller ve dosyadaki kayıtlar gözönüne alındığında davacının her gün günde 6 saat haftada 30 saat derse girdiği davacı ile aynı konumda bulunan kadrolu öğretmenlerinde her gün günde 6 saat ve haftada 30 saat derse girdiklerinin anlaşılması karşısında davacının kendisiyle aynı konumda bulunan kadrolu öğretmenler ile aynı çalışma saatleri içerisinde derse girerek okuldaki mesaisini tamamladığı anlaşıldığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen hükmün ONANMASI gerektiğinden, bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2016/3435, Karar No: 2016/2677, Tarih: 24.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3435 E.  ,  2016/2677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İflas ve konkardato işlerinde menfaat temin etmek

HÜKÜM : Beraat

26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararının 11. Ceza Dairesinin görev kapsamını belirleyen kısımda yer alan “İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren on gün içinde işbölümü değişikliği nedeniyle 19. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunundan kaynaklanan işlerin ½ oranında 11. Ceza Dairesine devredilir” şeklindeki düzenleme uyarınca ancak vergi suçlarına ilişkin dosyaların devir edilebileceği icra suçlarının devir kapsamında bulunmadığı ve anılan suça bakma görevinin Yüksek 19. Ceza Dairesine ait olduğunun anlaşılması karşısında; sehven Dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın, Yargıtay 19. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13116, Karar No: 2015/2085, Tarih: 12.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/13116 E.  ,  2015/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmaza komşu 30 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 1937 tarih 754 ve 755 tahrir numaralı vergi kayıtlarının,

2- Çekişmeli taşınmaza komşu 26 parsel sayılı taşınmaza ait onaylı tutanak örneği ile dayanak belgelerinin getirtilerek dosya içine konulması,

3- Dava konusu taşınmaza komşu 24 parsele uygulanan 28.01.1971 tarih 10 sıra, 12.06.1974 tarih 2 sıra ve 02.06.1957 tarih 51 sıra nolu tapu kayıtlarının; 29 parsele uygulanan 07.05.1992 tarih 1 sıra nolu; 30 parsele uygulanan 20.04.1995 tarih 1 sıra nolu; 38 parsele uygulanan 16.05.1974 tarih 2 sıra nolu tapu kayıtlarının ve davacının dayandığı 20.11.1981 tarih 3 sıra nolu tapu kaydının oluşum nedenini de gösterecek şekilde tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, birbirini takip eder ve okunaklı şekilde Mahalli Tapu Sicil Müdürlüğü ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilerek dosyasına konulması, ayrıca tapu ve vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediğinin ilgili yerlerden sorulması, varsa revizyon gördüğü parsellerin kadastro tutanakları ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin, hükmen kesinleşmiş olmaları halinde ilgili mahkeme ve Yargıtay ilamı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3069, Karar No: 2021/3570, Tarih: 12.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3069 E.  ,  2021/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 06.03.2018 tarih ve 2016/326 E- 2018/78 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.02.2019 tarih ve 2018/699 E- 2019/183 K. sayılı karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen temyiz dilekçesinin yapılmamış sayılmasına dair verilen 15.05.2019 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacıdan muhtelif tarihlerde gıda maddesi satın aldığını, borcunu ödememesi üzerine Bakırköy 2. İcra Müdürlüğü'nün 2016/6721 esas sayılı dosyasından icra takibi başlatıldığını, davalının icra dairesinin yetkisi yanında borcun tamamına itiraz ettiğini, itirazından sonra davacıya 47.410.-TL ödeme yaptığını, davalının yetki itirazı dikkate alınarak icra dosyasının yetkili Tekirdağ İcra Müdürlüğü'ne gönderildiğini, Tekirdağ İcra Müdürlüğü'nün 2016/7270 esas sayılı dosyasından gönderilen ödeme emrine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, 62.214.-TL yönünden davalının itirazının iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalının davacıdan 17 adet fatura karşılığında 194.124,33 TL tutarında mal satın aldığı ve bedelini ödediğini, buna karşılık davacının 256.337,57 TL tutarında mal sattığını iddia ettiğini, malları teslim alan olarak gözüken ...’nun davalı şirkette hiçbir zaman çalışmadığını, malları teslim alan bir diğer kişi olan ... ...’nun ise mal teslim alma yetkisi bulunmadığı bu sebeple iş akdinin feshedildiğini, davalının ödeme emrinin tebliğinden sonra 47.410.- TL ödeme yaptığını ve borcunun kalmadığını belirterek, davanın reddini ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının ticari kayıt ve defterlerinin yasal şartlara haiz olduğu, buna göre, davacının davalıya 256.337,57 TL tutarında mal teslim ettiği, buna karşılık 194.122,80 TL tahsilat yaptığı, davacının davalıdan bakiye 62.214,77 TL alacağı olduğu, davalının ticari kayıt ve defterlerinin yasal şartlara haiz olmadığının bildirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne itirazın iptaline ve icra inkara tazminatına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; bilirkişi rapor içeriklerinde davalı tarafından da uyuşmazlık dönemine ilişkin mali müşavir onaylı olduğu ileri sürülen kayıt ve belgeler sunulduğu, kanunen tutulması zorunlu ticari defterleri incelemeye sunulmadığı, taraflarca sunulan belge defter ve kayıtlar incelenerek rapor hazırlandığının anlaşıldığı, davalı vekili tarafından, irsaliyeli faturalarda teslim alan olarak imzası bulunan ...'nun davalı şirket çalışanı dahi olmadığı, ... ...'nun ise mal kabul ve imza yetkisi bulunmadığının ileri sürüldüğü, ancak davalı vekilinin davaya cevap dilekçesi içeriğinde bu kişilerce imzalanmış fatura tutarlarının davalı şirketçe ödendiğini beyan ettiği, buna göre bu kişilerin yaptıkları mal teslim almaya yönelik işlemlerin davalı tarafından benimsendiği ve malların bedelinin ödendiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ek kararıyla, temyiz harçlarının zamanında yatırılmadığı gerekçesiyle davalılar vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, söz konusu ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Temyiz harçları davalılar vekili tarafından süresinde yatırılmış olduğu anlaşılmakla ek kararın kaldırılarak ek karara karşı temyiz isteminde bulunan davalılar vekilinin asıl karara karşı ileri sürdüğü temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar vekilinin asıl karara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin ek karara ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile, temyiz başvursunun yapılmamış sayılmasına dair ek kararın kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8886, Karar No: 2025/4985, Tarih: 28.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/8886 E.  ,  2025/4985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/29 E. 2019/44 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6 ve 63.maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafi, katılan ... ile katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri; sanık hakkında TCK 62.maddesinin uygulanması gerektiğine, suç vasfı ile kusur durumunun hatalı olduğuna ilişkindir.

B.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, ceza miktarının az olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 13.10.2017 günü saat 00.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal içi, 50 km/s hız sınırı ile aydınlatmanın mevcut olduğu, bölünmüş, düz ve eğimsiz yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan ışık kontrollü kavşağa geldiğinde kendisine hitaben yanan kırmızı ışığa rağmen geçişine devam ettiği sırada istikametine göre sol tarafından kendisine hitaben yanan yeşil ışıkta seyir eden ...'ın idaresindeki kamyonete çarpması neticesinde ...'ın basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde, ...'ın aracında yolcu olarak bulunan ...'in ise öldüğü olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı ile ... Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen raporda; sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile ışık ihlali yapması ve yola gereken dikkatini vermemesi sebebiyle asli ve tam kusurlu olduğu, ...'ın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafii ile katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, bilinçli taksir nedeniyle cezada yapılacak artırım oranının belirlenmesi sırasında, olayda bilinçli taksir koşullarının oluşumuna neden birden fazla eylemin varlığı halinde 1/2 oranında arttırım yapılması, tek eylemin bulunması halinde ise 1/3 oranında artırım yapılması şeklinde kabul edildiği anlaşılmakla, yukarıda izah edildiği şekilde gerçekleşen kazada bilinçli taksir oluşturan ihlalin yalnızca ışık ihlali olduğu gözetilmeden, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın 1/3 oranı yerine, 1/2 oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2.5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği ve sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfının belirtilmesi ve kazaya karışan aracı sürme yetkisi veren sınıf ile sınırlı olarak sürücü belgesinin geri alınması gerekirken, sanığın suç tarihinde geçerli ve yeterli sürücü belgesi olup olmadığı araştırılmadan ve onaylı örneği dosyaya getirtilmeden, yazılı şekilde sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Çanakkale 1.Ağır Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21941, Karar No: 2014/22860, Tarih: 03.07.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/21941 E.  ,  2014/22860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2011/228-2013/193

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat M.. H.. T.ile davalılar vekili avukat A.. D..'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkete ait hastahanede diğer davalı Dr. S.. K.. tarafından prostat ameliyatı yapıldığını, ameliyattan bir süre sonra ağrı ve cinsel işlev bozukluğu gibi şikayetlerin oluştuğunu, davacının şikayetler üzerine dr. S.. K..'a tekrar gittiğinde, tür ameliyatlardan sonra karşılaşılabilecek komplikasyonlar olduğunu ve kendisine ilaçlar verdiğini, aradan uzun zaman geçmesine rağmen davacının ereksiyon probleminin devam ettiğini, davacıya uygulanan bir takım testlerden davacının kısırlaştığı, ereksiyon probleminin kalıcı olduğu sonucuna varıldığını, davalı doktorun ameliyattan sonra oluşabilecek komplikasyonlar nedeniyle kendisini bilgilendirmediğini ileri sürererek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın olayın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar,iddialarının haksız olup her türlü hukuki ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu, hastane yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesini, davalı S.. K..'ın işini özenle yaptığını,kendisinin ve

yakınlarının bilgilendirildiğini ve gerekli imzalar atıldıktan sonra davacının ameliyata alındığını, ameliyat sırasında hiç bir komplikasyon gelişmediğini, iyileştikten sonra taburcu edildiğini, davacının bir takım şikayetler üzerine davalıya başvurduğunu, davalının davacıyı ameliyatlardan sonra zaman zaman nörojenik cinsel bozukluların olduğu ve bununda tedavi ile iyileştirilebileceği konusunda bilgilendirdiğini savunarak davanın reddini dilemiştir,

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı doktor tarafından hatalı prostat ameliyatı yapılması nedeniyle ereksiyon problemi yaşadığını ve kısırlaştığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat istemi ile eldeki davayı açmıştır.Dava, teşhis ve tedavi hizmetini üstlenen doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. (1086 sayılı HUMK. 76. md.; 6100 sayılı HMK. 33. md.). Dava, davalı doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır ( B.K. 386, 390 md ). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır (B.K. 390/II ). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur (B.K. 321/1 md). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir (Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören doktor olan vekilden, ona güvenen muvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Gerekli özeni göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olaya baktığımız da, davacı davalı şirkete ait hastanede davalı doktor tarafından ameliyat edilmiş, ameliyat sonucunda ereksiyon problemi yaşamaya başlamıştır.Dosyada mevcut 3.Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunda özetle "..davalılar tarafından yapılan ameliyatın tıp kurallarına uygun olduğu, aykırı herhangi bir hususun saptanmadığı, bu tip hastalarda ereksiyon sorununun ameliyatın psikolojik etkisi ile daha çok psikojenik nedenlerden kaynaklanabileceği, prostat sonrası kuru boşalma, meninin içe kaçması, meni çıkmaması sorununun çok sık olduğu, bunun ameliyata bağlı olup olmadığının bilinemeyeceği, hastada ereksiyon sorununun ameliyata bağlı damar ve sinir zedelenmesine bağlı olduğunu gösterir kesin tıbbi delillerin tespit edilemediği..." belirtilmiştir. Mevcut rapor karara esas alınabilecek derecede yeterli bir tespit ve değerlendirmeye dayanmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece Üniversite hastanelerinde görev yapan, içlerinde üroloji ve psikiyatrist de olan dava konusu hususlara ilişkin konusunda uzman hekimlerden oluşan yeni bir bilirkişi heyeti oluşturulmak suretiyle, gerekli inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya kapsamına uygun olmayan bilirkişi raporu ve davacı iddiaları ile bağdaşmayan gerekçeyle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 24,30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9346, Karar No: 2020/880, Tarih: 03.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/9346 E.  ,  2020/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosya içinde, gerekçeli kararın, davacı ... mirasçısı ...'a tebliğine ilişkin herhangi bir belge veya bilgi bulunmamaktadır. Gerekçeli karar, adı geçene tebliğ edilmiş ise, tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemiş ise, gerekçeli kararın adı geçene 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi;

2- Dava konusu 238 ada 18 parsel sayılı taşınmaza uygulanan taraflara ait 07.07.1982 tarih 4 sıra, 30.10.2000 tarih 2 sıra, 30.01.2001 tarih 2 sıra, 24.08.2005 tarih 1 sıra, 2. Teşrin 1943 tarih 19 sıra, 20.08.2001 tarih 1 sıra ve 05.10.1966 tarih 5 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin onaylı örneğinin Tapu Arşiv Daire Başkanlığından getirtilmesi, ayrıca bu tapu kayıtlarının revizyon durumlarının yerel Tapu Müdürlüğü’nden sorularak başka taşınmazlara da revizyon görmüş olması halinde revizyon gördüğü taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının ve tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3- Dava konusu 238 ada 18 parsel sayılı taşınmaza komşu 238 ada 1, 15, 19 ve 22 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının, tapu kayıtlarının, varsa tespite esas dayanak kayıtlarının ve mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.