muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11, Karar No: 2019/4729, Tarih: 28.02.2019

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/02/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesi'ne devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçinin alt işveren konumundaki şirkette çalışmaya başladığı ve çalışmasını 30/03/2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde taşeron firmalarda ve İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde devam ettirdiği, davalı İl Özel İdaresi’nin tüzel kişiliğinin 6360 sayılı Yasa ile 30/03/2014 tarihinde kaldırılması üzerine davacının da son alt işveren tarafından iş sözleşmesinin sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bozma öncesi , ... Valiliği İl Mahalli İdareler Müdürlüğü’nün dava dilekçesi ekinde bulunan 19/06/2014 tarih, 15364 sayılı yazısında; 6360 sayılı yasanın, devir işlemleri bakımında taşeron firmalarda çalışan işçileri kapsamadığı, yüklenici işçileri tarafından açılacak davalarda 178 sayılı KHK’nin 9/g maddesi gereğince, Maliye Hazinesine izafeten ... Muhakemat Müdürlüğü’nün taraf gösterilmesi gerekeceğinin bildirildiği, davacının da husumeti bu cevaba uygun olarak yönelttiği belirtilerek dava Maliye Bakanlığı aleyhine görülmüş ve sonuçlandırılmıştır.

Dairemizce taraf teşkili yönünden karar bozulmuş bozma ilamına uymasına karar veren Mahkemece davanın İçişleri Bakanlığı aleyhine kabulüne karar verilmiş ise, davalı ... tarafından bozma ilamı sonrası dosya içerisine sunulan 15.07.2014 tarihli Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyon Kararı dikkate alındığında davacının ... İl Özel İdaresinde hizmet alımı suretiyle yüklenici firmalarda çalışan personelin açmış olduğu davaların Maliye Hazinesine İzafeten ... Defterdarlığı Muhekamat Müdürlüğüne devri ve takibinin yapılmasına karar verildiği, anlaşılmaktadır. İlk bozma ilamında belirtildiği üzere 6360 sayılı Yasada yer alan düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda Dairemizin içtihatları gereği İçişleri Bakanlığının taraf olduğu değerlendirilmiş ise de bozma sonrası davaya dahil edilen Bakanlık tarafından sunulan belgeye göre Komisyon kararı ile davacının açmış olduğu davanın Maliye Hazinesine İzafeten ... Defterdarlığı Muhekamat Müdürlüğüne devri ile takibinin yapılmasına karar verilmiştir. Davacının açmış olduğu davanın devredildiği kurum belirlendiğine göre davanın ilgili kurum aleyhine sonuçlandırılması gerektiği anlaşılmış olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 28/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7583, Karar No: 2016/9036, Tarih: 13.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7583 E.  ,  2016/9036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılıktan kaynaklanan alacak davasına ilişkin olarak ... 3.Asliye Hukuk (Tüketici) ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacı ile davalılar arasında ayıplı satımdan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, ayıplı olduğu iddia edilen lastiklerin fabrika personelini taşıyan araç için alındığı, tüketici işleminden kaynaklanmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesince, davacının tüketici olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

28/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında öncelikle görev açısından inceleme yapılmıştır.

6502 sayılı Kanunun 2. maddesi her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaların bu kanun kapsamında olduğu belirlendikten sonra, 3. maddesi ile buna yönelik tanımlar yapılmış olup, 3. maddenin birinci bendinde açıkça tüketici işlemi tanımlanmış olup, buna göre "Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekalet, bankacılık vb.sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukukî şlemin" tüketici işlemi olarak tanımladığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, uyuşmazlığın her iki tarafın ticari ve mesleki faaliyetini ilgilendirdiği anlaşıldığından davaya bakmaya asliye ticaret mahkemesi görevlidir. Uyuşmazlığın ... Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/10/20166 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4520, Karar No: 2018/4949, Tarih: 07.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/4520 E.  ,  2018/4949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar : ..., Gümrük İdaresi

Suç : Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, Yönetmek, üye olmak ve 5015 sayılı Yasaya aykırılık

Hüküm : Sanıklar ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'un örgüt üyeliği suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine, sanıklar ..., ... ... örgüt kurmak suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine, sanıklar ..., ..., ..., ...'ın 5015 sayılı yasaya aykırılık suçlarından beraatlerine, sanık ... hakkındaki davanın ölüm nedeniyle düşürülmesine, sanık ...'ın 5015 sayılı kanunun ek 5/1, TCK'nın 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine, sanık ...'nun 5015

sayılı kanunun ek 5/1, TCK'nın 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine, sanık ... hakkında 5015 sayılı kanunun ek 5/1, TCK'nın 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine, sanık ... hakkında 5015 sayılı kanunun ek 5/1, TCK'nın 62, 52/2, 58 maddeleri gereğince mahkumiyetine, sanık ... hakkında 5015 sayılı kanunun ek 5/1, TCK'nın 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine, sanık ...'nın 5015 sayılı kanunun ek 5/1, TCK'nın 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine, sanık ... hakkında 5015 sayılı kanunun ek 5/1, TCK'nın 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine, sanık... hakkında 5015 sayılı kanunun ek 5/1, TCK'nın 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine, sanık ... hakkında 5015 sayılı kanunun ek 5/1, TCK'nın 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine, sanık ... ... hakkında 5015 sayılı kanunun ek 5/1, TCK'nın 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet, sanık ... hakkında 5015 sayılı kanunun ek 5/1, TCK'nın 62, 52/2, 58 maddeleri gereğince mahkumiyetine, sanık ... hakkında 5015 sayılı kanunun ek 5/1, TCK'nın 62, 51, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine, sanık ... hakkında 5015 sayılı kanunun ek 5/1, TCK'nın 62, 51, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye, katılanların dilekçe içerikleri ve örgüt suçundan doğrudan zarar görmedikleri için bu suçtan açılan davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmamaları nedeniyle temyizin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanununa, 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. maddesi hükmüne,

21.02.2018 tarih ve 30339 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2018 tarih ve 2018/1 sayılı kararındaki iş bölümüne göre Yargıtay Yüksek 7. Ceza Dairesi görevli bulunmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye GÖNDERİLMESİNE, 07.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5439, Karar No: 2024/299, Tarih: 15.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/5439 E.  ,  2024/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/137 E., 2015/60 K.

MAĞDURE : ...

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 32 nci maddesinin birinci fıkrası ile, 116 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrası ile 43 üncü maddesi ve 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli ve 2014/137 Esas, 2015/60 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek sanığın; çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.03.2018 tarihli ve 14-2015/131241 sayılı, ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık ile mağdurenin babası arasında önceye dayalı husumet bulunmamasına rağmen sanığa karşı yaralama eylemini gerçekleştirmesine, mağdurenin aşamalarda kronolojik ve oluş sırasına göre hiçbir çelişkiye yer vermeyecek şekilde beyanda bulunmasına ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmasına rağmen mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile mağdurenin babası arasında önceye dayalı husumet bulunmamasına rağmen sanığa karşı yaralama eylemini gerçekleştirmesine, mağdurenin aşamalarda kronolojik ve oluş sırasına göre hiçbir çelişkiye yer vermeyecek şekilde beyanda bulunmasına ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmasına rağmen mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında Artvin Devlet Hastanesince düzenlenen 06.05.2014 tarihli rapor ile Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 19.08.2014 tarihli rapor içerikleri arasında çelişki bulunması ve Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 28.11.2014 tarihli rapor içeriğinin yetersiz olması nedeniyle sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları ile ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesine göre cezaî sorumluğunun bulunup bulunmadığı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı hususunda Adlî Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adlî Tıp Kanunu'nun 7 nci ve 23 üncü maddelerine göre oluşturulmuş üniversite hastane heyetinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Artvin Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli ve 2014/137 Esas, 2015/60 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/8786, Karar No: 2013/10425, Tarih: 09.07.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8786 E.  ,  2013/10425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.06.2011 gününde verilen dilekçe ile TMK'nın 725. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 725. maddesine dayalı tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm Dairemizin 10.12.2010 tarihli ilamı ile özetle; "...taşkın inşaat nedeniyle temliken tescil isteğinin kabul edilmesinin ilk ve en önemli koşulu inşaat yapılırken iyiniyetli olmaktır. Diğer bir ifade ile kendisinden beklenen özeni göstermiş bulunmasıdır. Davacı da inşaatı yaparken gerekli resmi mercilere başvurduğunu, ruhsatını aldığını ileri sürmektedir. Gerçekten de, belediyenin fen elemanlarına gerekli ölçümleri yaptırarak ruhsat almış ve ruhsatlı yere yine gerekli ölçümleri yaptırarak binasını inşaa etmiş ise gerekli özeni gösterdiğinin kabulü gerekir. Taşkınlıkta 5 cm. 46 cm. gibi düşük miktarlarla ifade edildiğine, bu taşkınlığın davalı tarafından da 10 yılı aşkın bir süre sonra farkedilmiş olmasına göre davacının iddiasının üzerinde önemle durmak gerekir. Bunun için mahkemece öncelikle ruhsat ve projesinin getirtilmesi, taşınmaz başında uygulanması ve davacının gerekli özeni gösterip göstermediğinin araştırılması, davacının bu doğrultuda iyiniyetli olduğunun saptanması halinde taşkın kısmın ifrazının ve davacı taşınmazına eklenmesinin olanaklı olup olmadığının ilgili mercilerden sorularak, bu olanak da var ise bedeli depo ettirilerek davanın kabulüne karar

verilmesi gerekir. Açıklanan tüm bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne, bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 3.62 m²’lik kısmın davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 725. maddesi gereğince açılan temliken tescil davalarında tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, taşkın inşaatı yapan kişinin iyiniyetli olmasıdır.

Taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. Maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da taşkın yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. Maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da taşkın yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Somut olayda; davacı, 22 parsel sayılı taşınmazında ruhsatlı bina yaptığını ancak davalıya ait 23 parsel sayılı taşınmaza 3.62 m2'lik elatmasının bulunduğu iddiasıyla aleyhine elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası açıldığını, kendisinin gerekli özeni gösterdiğini ve iyiniyetli olduğunu ileri

sürerek temliken tescil, mümkün olmadığı takdirde irtifak hakkı tesis edilmesini istemiştir. Davacının, davalının taşınmazına batı yönünde 5 cm., doğu yönünde ise 46 cm. toplam 3.62 m2'lik taşkın inşaat yaptığı konusunda bir çekişme bulunmamaktadır. Davacı binasını inşaa ederken belediyeden inşaat ruhsatı aldığını ve bu ruhsat doğrultusunda binayı yaptığını iddia etmekte ise de mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan araştırmaların sonucuna göre davacının taşkın inşaatı yaparken gerekli özeni gösterdiği ve bu doğrultuda iyiniyetli olduğu kanıtlanamamıştır. Nitekim temyize konu kararın gerekçesinde de mahkemece davacının iyiniyetli olmadığının anlaşıldığı belirtilmiş ancak inşaatın taşkın kısmının yıkılması, taşıyıcı kolon ve krişlerinin kaldırılması halinde tüm binanın zarar göreceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda davacının iyiniyetli olduğunun kanıtlanamaması nedeniyle temliken tescil koşulları oluşmadığından davanın reddi gerekir. İyiniyet koşulunun gerçekleşmemiş olması nedeniyle artık diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin aranmasına gerek bulunmamaktadır. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazının reddine, 2 numaralı bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 09.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi