muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29361, Karar No: 2013/25984, Tarih: 19.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29361 E.  ,  2013/25984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosya kapsamına göre; olay gecesi sanığın idaresindeki motosikleti yan yatırması ve kendi yaralanması ile sonuçlanan olay sonucu polis ekiplerine haber verilerek hakkında soruşturma başlatıldığı olayda alkolmetre cihazının bozuk olması nedeniyle ölçüm yapılamamakla birlikte dengede duramayacak kadar aşırı alkollü olduğu ve alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği belirlenen sanık hakkında atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluştuğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle, sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6118, Karar No: 2021/14579, Tarih: 21.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6118 E.  ,  2021/14579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16/04/2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 23/04/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müştekinin sokak üzerine park ettiği motosikletini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/1-e, 31/2. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık dava zamanaşımının, 10/05/2016 olan hüküm tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4024, Karar No: 2009/11642, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/4024 E.  ,  2009/11642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Eczanesinin sahibi olduğunu, Bağ-Kur İl Müdürlüğünün 16.03.2007 tarihli yazısıyla davalı ile yaptığı sözleşmenin 3 yıl süreyle feshedildiğini,fesih kararının haksız olduğunu ileri süRerek sözleşmenin feshi kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, fesih işleminin soruşturma raporuna istinaden mevzuata uygun olarak yapıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının sözleşmenin tarafı olmadığı, tarafı olmadığı sözleşmenin feshinin iptalini isteyemeyeceği, davacının aktif husumet ehliyeti olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının sahibi olduğu ... Eczanesinin davalı ile yaptığı,kurum sigortalılarına ilaç satışına ilişkin sözleşmenin Bağ-Kur İl Müdürlüğünün 16.03.2007 tarihli yazısıyla feshedildiği,fesih kararının davacıya tebliğ edildiği,dava konusu sözleşme uyarınca davalı kurum sigortalılarına ilaç verildiği dosya kapsamından anlaşılmakta olup bu hususlar çekişmesizdir.Mahkemece davacı vekilinin 04.12.2008 tarihli celsedeki feshe konu sözleşme altındaki imzanın kendileri tarafından değil dava dışı ... tarafından atıldığı yönündeki beyanı esas alınarak davacının sözleşmenin tarafı olmadığı, sözleşmenin feshini isteyemeyeceği, aktif husumet ehliyeti olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu sözleşmenin feshinden doğrudan eczanenin sahibi olan davacı etkilenmektedir. Öyle olunca feshe konu sözleşmenin davacı ile yapıldığının kabulü gerekir.Davacının aktif husumet ehliyeti vardır. Mahkemece işin esasına girilerek taraf delilleri toplanıp gerektiğinde uzman bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle oluşacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6784, Karar No: 2021/19485, Tarih: 23.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6784 E.  ,  2021/19485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

UYAP kayıtlarına göre sanık, hüküm tarihinde Tekirdağ 2 No’lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü ise de, 24.02.2016 tarihli duruşmada SEGBİS vasıtasıyla alınan savunmasında, duruşmalardan bağışık tutulma talebinde bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/247, Karar No: 2013/12411, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/247 E.  ,  2013/12411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Menfi tespit

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, borçlu olmadığının tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 17.598.40 TL tutarında davacıların borçlu olmadıklarının tesbitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, takip alacaklısı davalıya borcun bulunmadığını, takibin 20.04.2011 tarihli sözleşmeye dayanarak yapıldığını, alacağın konusunun 2011 yılının Nisan, Mayıs, Haziran aylar kira bedeline ilişkin bulunduğunu, bu ayların kira bedellerinin ödendiğini, buna ilişkin ödeme makbuzlarının dilekçe ekinde olduğunu belirterek, borçlu olmadıklarının tesbiti ile Sögüt İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/16 esas sayılı dosyada verilen kararın kaldırılmasını ve %40 kötü niyet tazminatının tahsilini istemiştir. Davalı vekili ise, davalının sunmuş olduğu belgelerin ... İcra Mahkemesinin 2011/16 esas sayılı dosyasında incelendiğini, kira borcu olarak sunulan faturaları kabul etmediğini, faturaların açık düzenlendiğini, Mayıs, Haziran ayları kira bedellerinin ödendiğinin doğru olmadığını, bankamatik makbuzlarınında Ağustos ayı kira bedellerine ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Takibe konu edilen ve hükme esas alınan 20.04.2011 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiraya veren tarafından davacı kiracı hakkında 29.06.2011 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2011 yılının Nisan-Mayıs ve Haziran ayları kira paralarının tahsili için icra takibi başlatılmış, yapılan itiraz üzerine ... İcra Makemesine açılan itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkin davanın yargılaması sonucunda karar Nisan ayı kira parası trafo bedeline mahsup edildiğinden bu miktar alacaktan mahsup edilerek, kalan kısım üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmiştir. Davacı bu takibe konu alacağın ödendiğini, borçlu olmadığını belirterek ödeme belgesi sunmuştur. Mahkemece kabul edilen tarihsiz adi makbuzda yazılı 20.05.2011 tarihli kira borcuna 3.000 TL nakit, 5.000 TL lik 21.10.2011 tarihli çekin teslim edildiğine dair makbuzu Mayıs ayı kirası ödemesi olarak

kabul etmiş ise de 21.10.2011 vadeli 5.000 TL tutarındaki çekin ödenip ödenmediğini araştırmamıştır. Bu nedenle 21.10.2011 vadeli 5.000 TL lik çekin hangi bankaya ait çek olduğunun belirlenmesi ve bu çekin ödenip ödenmediğinin belirlenen bankadan sorulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması greekmiştir.

kabul etmiş ise de 21.10.2011 vadeli 5.000 TL tutarındaki çekin ödenip ödenmediğini araştırmamıştır. Bu nedenle 21.10.2011 vadeli 5.000 TL lik çekin hangi bankaya ait çek olduğunun belirlenmesi ve bu çekin ödenip ödenmediğinin belirlenen bankadan sorulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması greekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2543, Karar No: 2021/3901, Tarih: 31.05.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/2543 E.  ,  2021/3901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 15.11.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17632, Karar No: 2014/23045, Tarih: 01.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/17632 E.  ,  2014/23045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saruhanlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2014

NUMARASI : 2014/6-2014/14

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. .tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Genel haciz yoluyla yapılan takipte, borçlu belediyeye ait hesaba haciz konulması üzerine borçlunun şikayet yoluyla icra mahkemesine yaptığı başvuruda haczedilmezlik şikayetinde bulunduğu, mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre, asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır. Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; " ... Her hakiki veya hükmü şahıs, mallarının masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararlarında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine, havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır.

Somut olayda borçlu belediyenin, T.C. Ziraat Bankası’nda bulunan hesabına haciz konulduğu görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, haczedilen hesapla ilgili kayıtlar ve hesap ekstresi bankadan getirtilmeli ve belediyeden de hesaptaki paralar hakkında ayrıntılı araştırma yapıldıktan sonra bu hesaba yatan paraların kimin tarafından ve ne amaçla yatırıldığı bilirkişi aracılığıyla incelenmeli ve haczedilen paraların niteliği belirlenmelidir. Hesaptaki paraların, vergi, resim, harç veya bu nitelikte olmaları halinde haczedilemeyeceği düşünülmelidir. Hesabın yukarıda açıklandığı üzere havuz hesabı olduğunun belirlenmesi halinde ise haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmelidir.

O halde mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/592, Karar No: 2020/11234, Tarih: 09.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/592 E.  ,  2020/11234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK.nın 157/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK.nın 204/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "2010" olarak yazılmış olan suç tarihinin mahallinde, suça konu bononun düzenlenme tarihi olan "24/03/2010" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, katılan ile aralarındaki alacak borç ilişkisinden dolayı, borçlusunun tanık ...’in, alacaklısının ve 1. cirantanın kendisi olduğu, borçlu imzası sahte olarak atılan 3.000 EURO bedelli senedi katılan verdiği, söz konusu senedin vade tarihinde ödenmemesi üzerine katılanın Konya 13. İcra Müdürlüğü’nün 2010/11001 Esas numaralı dosyası üzerinden icra takibi başlattığı, icra takibine konu senede tanık ... tarafından borçlu imzasının eli ürünü olmadığından bahisle itiraz edilmesi nedeniyle katılanın alacağını tahsil edemediği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1-Sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Her ne kadar sanık savunmalarında atılı suçu işlemediğini belirtmişse de; katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanık anlatımları, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı raporunda; senetteki imzanın tanık ...'in eli ürünü olmadığı, alınan ekspertiz raporunda; senedin ön yüzündeki "30/08/2010, ..., üçbineuro, malen, Konya, 24/03/2010, ..." yazılarının sanık ...'in eli ürünü olduğu, senedin arka yüzündeki sanık ... isim altında bulunan imzanın ise sanık ...'in eli ürünü olduğu, söz konusu senedin ön yüzünde bulunan borçlu imzasının sanık ... eli ürünü olduğuna dair kaligrafik bulgunun tespit edilemediği yönünde görüş ve kanaatin bildirilmesi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği

hususu sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun sabit olmadığı, eksik inceleme ve lehe hükümlerin uygulanmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında mahkumiyet hükmü verilmiş ise de, iki suçun mağdurunun farklı olması nedeniyle eylemin uzlaşma kapsamında olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

2- Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında mahkumiyet hükmü verilmiş ise de, iki suçun mağdurunun farklı olması nedeniyle eylemin uzlaşma kapsamında olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 09/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.