muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5432, Karar No: 2010/4894, Tarih: 04.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5432 E.  ,  2010/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ümraniye Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ümraniye Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.12.2007 tarih ve 2006/468-2007/711 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının ortağı bulunduğu kooperatifteki ortaklık hakkını devraldığını, davalı tarafından kooperatifin yapmış olduğu inşaat hakkında sorun olduğuna ilişkin bir uyarıda bulunulmadığını, ancak arsa sahibi tarafından açılan tapu iptali davasında kooperatif inşaatlarının yapılmış olduğu arsanın tapu kaydının iptaline karar verildiğini, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, ortaklığın devir sözleşmesinin geriye dönük olarak feshini ve ödenen 20.000 YTL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kooperatif aleyhine açılması gerektiği gerekçesiyle, husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif ortaklığının hileli olarak devredildiği iddiasına dayalı sözleşmenin feshi ve ödenen paranın tahsili istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı vekili, kooperatif aleyhine arsa sahibi tarafından kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi için açılan davanın, ortaklığın devri sırasında davalı tarafından gizlendiği ve müvekkilinin kandırılarak ortaklık devir sözleşmesi yaptırıldığı, dolayısıyla müvekkilinin iradesinin fesada uğratıldığı ileri sürülmüş olup, gerçekten de ortaklık devir tarihinden önce kooperatif hakkında arsa sahipleri tarafından kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi için Ümraniye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne dava açıldığı ve hatta devir sözleşmesinden önce kooperatif aleyhine mahkemece hüküm kurulduğu dosya içinden anlaşılmaktadır.

BK'nun 23. maddesinde akit yapılırken esaslı bir hataya düşen tarafın o akit ile bağlı tutulamayacağı, 28. maddesinde ise karşı tarafın hilesiyle akit yapmaya mecbur olan tarafın hatası esaslı olmasa bile o akit ile bağlı tutulamayacağı ve 31. maddesinde de hata, hile veya ikrah ile yapılan akit ile bağlı olmayan tarafın bu akdi ifa etmemek hakkındaki kararını diğer tarafa bildirmeden veya verdiği şeyi geri almadan bir seneyi geçirir ise, akdi kabul etmiş sayılacağı düzenlenmiş olup, dava konusu olayda, davacının iradesinin fesada uğratıldığına ilişkin iddiasının ileri sürülüş biçimine göre mahkemece yukarıda yazılı kanun maddeleri gereğince değerlendirilme yapılarak, gerçekten arsa sahipleri tarafından kooperatif hakkında açılan ve karara bağlanan davanın, ortaklığın devri sırasında davalı tarafından gizlenip gizlenmediği belirlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7813, Karar No: 2016/2553, Tarih: 02.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/7813 E.  ,  2016/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ......'in sürücü, davalı...........'nın maliki olduğu, davalı sigorta şirketine ZMSS ile sigortalı kapalı kasa kamyonun kasasında yolcu olarak bulunan murisin çalıştığı lokum fabrikasına gece vardiyası için gitmekte iken kamyon kasasının açık bulunan kapısından dengesini kaybedip arkadaşı ile birlikte yola düşmeleri sonucunda meydana gelen kazada muris ...'ın vefat ettiğini, tüm kusurun yolcu taşımaya müsait olmayan kamyonda ve kapısı açık olarak taşıma yapan davalı tarafta olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı anne ve baba için toplam 1.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında 29.11.2011 tarihli celsede .......... dışındaki davalılar hakkında açtığı davadan feragat etmiş; taleplerini davacı anne ....... için 17.113,10 TL ve davacı baba ........ için 15.384,00 TL olarak ıslah etmişlerdir.

Davalı .......... vekili, davayı 5.498,46 TL olarak kabul ettiklerini, başkaca tazminat yükümlülüklerinin bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, davalılar ... ve ... aleyhine açılan davadan feragat etmesi nedeniyle bu davalılar yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına; davacı anne ........için 8.556,55 TL ve davacı baba ........ için 7.692,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 2.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14011, Karar No: 2024/242, Tarih: 18.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14011 E.  ,  2024/242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1625 E., 2023/2008 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/197 E., 2021/52 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... ilinde serbest avukatlık yaptığını, davacının yanında işçi çalıştırdığı dönemlerde sigorta primlerini düzenli olarak yatırdığını, serbest avukat olarak çalışmayı bırakmayı düşünmesinden dolayı uzun süredir yanında eleman çalıştırmadığını, Kurumun işçi olduğunu iddia ettiği ...'ın daha önceleri davacının sigortalı işçisi olduğunu, daha sonda TTK'ya işçi olarak girdiğini ve aralarındaki önceki tanışıklık nedeni ile davacının bürosuna gelip gittiğini, davacının itirazları doğrultusunda Kurum denetim görevlileri tarafından yapılan denetimde davacının işçi çalıştırmadığının tespit edildiği bu nedenle Kurum işleminin yerinde olmadığını belirterek davalı kurumca davacı hakkında yapılan iş yeri tescili işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili dava dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını ve Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

II.CEVAP

Davalı vekili dava dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını ve Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça davalı Kurum tarafından kendisine gönderilen tebligatı alan ... isimli kişinin çok öncelerde çalışanı olduğunu, daha sonradan TTK'ya işçi olarak girdiğini, TTK'da çalışmaları nedeni ile emekli olduğu ve ziyaret amacı ile geldiği gün davacının adliyeye gitmesi nedeni ile dava konusu tebligatı aldığını, yanında sigortalı olarak çalışmadığını belirtmiş ise de dinlenen kamu tanıklarının davacının sigortalı çalışanının olup olmadığına dair bilgilerinin olmaması, davacıya ait ... İcra dairelerinden gelen yazı cevaplarında 03.08/2016, 31/01.2017, 18.02.2016, 28.02.2017 tarihinde, ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden gelen yazı cevabında 23.05.2017, 28.06.2017, 15.06.2017 tarihinde, ... 2. Aile Mahkemesinden gelen yazı cevabında 29.05.2017, 15.06.2017, 16.02.2017 tarihinde, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden gelen yazı cevabında 25.07.2017 tarihinde, ... 1. Aile Mahkemesinden gelen yazı cevabında 11.09.2017 tarihinde, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden gelen yazı cevabında 28.04.2017, 22.06.2017 tarihinde, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden gelen yazı cevabında 19.10.2017 tarihinde, ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinden gelen yazı cevabında 19.01.2017, 21.08.2017, 27.07.2017 tarihinde, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden gelen yazı cevabında 16.05.2017 tarihinde, 03.11.2016 ve 04.11.2016 tarihinde, 19.02.2016 tarihinde, ... 3. İş Mahkemesinden gelen yazı cevabında 05.05.2015, 02.11.2017, 10.05.2017 tarihinde davacı adına çıkan tebligat parçalarının da yine aynı şekilde katip ... imzasına tebliğ edildiği, bu nedenlerle ... isimli kişinin davaya konu tebligatın dışında da davacı adına çıkarılan tebligat parçalarını aldığı, tanık ...'ın beyanının gelen yazı cevapları kapsamında hayatın olağan akışına uygun düşmediği ve davacının yanında yaşlılık aylığı alıyor olması nedeni ile sigortasız olarak çalıştığı kanaatine varılarak davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

-Davacı müvekkili tarafından davalı Kurumca yapılan işyeri tescili işleminin yasal dayanağının olmadığı, keyfi bir işlem olduğu gerekçesiyle açılan ... 1. İş Mahkemesinin 2018/125 Esasına kayıtlı olarak devam eden davada, Mahkemenin 12.03.2019 tarihli celsesinde davanın reddi hususunda verilen kararın yasal süresi içerisinde istinaf yoluna başvurulması üzerine, dosyanın gittiği ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 2020/77 Esas, 2020/117 sayılı kararı ile davacı müvekkil yönünden istinaf talepleri kabul edilerek HMK 353/1-a maddesi uyarınca kesin olarak, Yerel Mahkemenin kararını kaldırarak iade etmesi üzerine, Yerel Mahkemede 2020/197 Esas numarası alan davanın Mahkemece yapılan yargılaması sonucunda Mahkemenin 01.04.2021 tarihli, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında belirtilen hususların, resmi belgeler, kesinleşmiş konu ile ilgili idare mahkemesinin kararı, yürürlüğe giren 7256 sayılı Yasa'nın getirdiği koşullar değerlendirilmeden verilen davanın reddi kararının usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğu gibi, eksik inceleme sonucu verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini istediklerini,

-Hukuk sisteminin temel ilkesi olan; hukuk davalarında mahkemelerin tarafların sunduğu delilleri değerlendirerek karar vermesi gerektiğini, ceza davalarında olduğu gibi, tarafların sundukları delillerin dışında res'en delil toplama durumu bulunmadığını,

-Ayrıca hukuk davalarında resmi ve yazılı belgelerin esas alınması gerektiğini,

-Hukuk sisteminin temel ilkesi olan; hukuk davalarında mahkemelerin tarafların sunduğu delilleri değerlendirerek karar vermesi gerektiğini, ceza davalarında olduğu gibi, tarafların sundukları delillerin dışında res'en delil toplama durumu bulunmadığını,

-Ayrıca hukuk davalarında resmi ve yazılı belgelerin esas alınması gerektiğini,

-Davacı müvekkilinin iş yeriyle ilgili davalı Kurumun 12.10.2017 tarihli her hangi bir denetim yapılmadığını, davalı kurum görevlilerinin ... Başkanlığı Sosyal Güvenlik Denetmen Yardımcısı ..., Umut Gümüş tarafından birlikte yapılan 04.12.20217 tarihinde davacı müvekkilinin iş yerinde ... isimli kişinin çalışmadığının açıkça tespit edildiğini ve bu hususun düzenlenen raporla sabit olmasına rağmen Yerel Mahkemenin PTT elemanı tarafından büroya getirilen mahkemelerden tebliğe çıkarılan tebligatları davacı müvekkilinin büroda bulunmadığı durumda, davacı müvekkili ile uzun bir döneme yönelik tanışmaları olan, emekli olduktan sonra her hangi bir kahvehane alışkanlığı olmayan ... tarafından, vakit geçirmek için belirli tarihlerde sohbet amaçlı büroya uğradığında, büroya tebligatları getiren görevli PTT elemanın talebi üzerine aldığı, tebligatları almasının, davacı müvekkili tarafından açılan davanın reddi kararına gerekçe yapılmasının usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğu gibi, davacı müvekkili aleyhine, davalı Kurumun uygulamaya kalktığı idari para cezasının iptali hususunda davacı müvekkili adına davalı Kurum aleyhine açılan davada ... İdare Mahkemesinin 2018/324 Esas 2018/950 sayılı kararına karşı, davalı Kurum tarafından istinaf yoluna gidilmesi üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi 9. İdari Dava Dairesinin 04.11.2020 tarih 2019/1262 Esas, 2020/1674 sayılı kararı ile ... İdare Mahkemesinin kararı kesin olarak onanarak, İdare Mahkemesinin kararının kesin hüküm halini aldığını,

-Yerel Mahkemece dosyaya sunulan ... İdare Mahkemesinin 2018/324 E 2018/950 sayılı idari para cezasının iptali kararı, ... Bölge İdare Mahkemesi 9. İdari Dava Dairesince kesin olarak onanarak kesin hüküm haline gelmiş olan, tebligatların ... tarafından alınmasının yasal hiçbir dayanağı olmadığı açıkça belli olmasına rağmen; mahkemelerden yapılan tebligatları esas alarak davanın reddi kararının usul ve yasa hükümlerine uygunluğu bulunmadığını, ayrıca davalı Kurum denetmenleri tarafından davacı müvekkilinin iş yerinde 04.12.2017 tarihinde yapılan ... İş yeri Durum Tespit tutanağının resmi belge olup, bu tutanakta denetleme yapıldığı tarihte ... isimli şahsın çalışmadığının açıkça saptandığını ve denetmenlerin yargılama aşamasında alınan ifadelerinde de bu hususu aynen belirtmelerine rağmen, Yerel Mahkemenin davalı Kurum tarafından tanzim edilen işbu resmi belgeye rağmen hiçbir yasal dayanağı olmayan tebligatları esas alarak davanın reddi kararının usul ve yasa hükümlerine aykırı, eksik inceleme sonucu verilen karar olduğundan, Yerel Mahkemenin davanın reddi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istediklerini,

-İsnat edilen fiilin işlendiğini gösteren her türlü şüpheden uzak maddi olguların oluşması gerektiğini, davalı Kurumun varsayımlara dayalı kendi kurum denetmenleri, tarafından yapılan tespitte açıkça saptandığı denetleme tarihinde ... isimli şahsın bulunmadığı hususundaki resmi belge ve diğer resmi belgeler değerlendirilmeden verilen davanın reddi kararının usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça belli olduğundan, Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini istediklerini belirterek istinaf yoluna başvurulmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 'nın 353/1-b-1. Maddesi gereğince esastan reddine karar karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 80 inci, 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25519, Karar No: 2016/15130, Tarih: 29.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/25519 E.  ,  2016/15130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, Şanlıurfa Havaalanı’nda güvenlik görevlisi olarak çalıştığını sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ..., cevap dilekçesi ile husumet itirazında bulunarak haksız açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şirketi, cevap dilekçesinde davanın haksız ve yersiz açıldığını savunarak reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi ile buna bağlı olarak davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili, iş sözleşmesinin ihale süresinin bitmesinden sonra haksız olarak davalı işverence feshedildiğini iddia etmiştir. Davalı şirket ise, davacının iş sözleşmesi ile verilen nakil yetkisi ve yönetim hakkı çerçevesinde adresleri bildirilen işyerlerinden birinde işe başlamak üzere başvurmaması ve 31.12.2012 tarihinde nakledildiği yere gitmemesi nedeniyle feshedildiğini bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatını talep edemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece hükmün gerekçe kısmında, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği, ihbar ve kıdem tazminatına hak kazandığı kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında ihbar tazminatı talebi reddedilmiştir.

Mahkemece hükmün gerekçe kısmında, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği, ihbar ve kıdem tazminatına hak kazandığı kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında ihbar tazminatı talebi reddedilmiştir.

Davacı işçi davalı Şirket tarafından 03.12.2012 tarihinde iş sözleşmesindeki nakil yetkisi kullanılarak ... ve .../Ş...'da bulunan işyerlerine nakledilmiş ancak yeni görev yerine gitmeyerek iş sözleşmesini eylemli olarak kendisi feshetmiştir. Davacının nakledildiği işyerine gitmemek suretiyle iş sözleşmesini feshinden sonra davalı şirketin iş sözleşmesinin 13. maddesinde yer alan nakil yetkisini kullanarak yapılan işyeri değişikliğine uymaması nedeniyle yaptığı feshin sonuca etkisi bulunmamaktadır. İş şartları bulunduğu şehirden başka bir şehirde bulunan işyerinde görevlendirilmek suretiyle aleyhe değiştirilen davacının eylemli feshi haklı nedene dayanmakta olup bu nedenle kıdem tazminatı talebinin kabul edilmesi yerinde ise de iş sözleşmesini kendisi fesheden taraf ihbar tazminatı talep edemeyeceğinden Mahkemece hükmün gerekçe kısmında ihbar tazminatına hak kazandığının kabulü yerinde olmadığı gibi hüküm fıkrasında da ihbar tazminatı verilmemesi sonuca etkili değildir.

3-Taraflar arasında davacının hafta tatillerinde ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hususu da ihtilaflıdır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda zamanaşımı defi de değerlendirilerek davacının ikili vardiya sistemi ile çalıştığı 28.02.2009- 30.04.2009 dönemi için; hafta tatillerinde, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek alacakları hesaplanmıştır.

.... 2.İş Mahkemesinin davalısı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şirketi olan 2013/ 427 E, 2014/ 480 K sayılı dosyasının 04.02.2014 tarihli oturumunda davacı tanığı olarak dinlenen davacımız ... " .... 2009 yılının 6. ayına kadar 12/24 ve 12/48 vardiya usulüne göre çalıştık. 2009 yılının 6. ayından sonra ise işten çıkarıldığımız tarihe kadar 8/24 olarak çalıştık. Yani 8 saat çalışıyor, 24 saat dinleniyorduk. Haftada toplam 40 saat çalışıyorduk. Bu çalışmamız vardiya sistemine göre devam ediyordu. Dini bayramlarda ve ulusal bayramlarda da normal vardiyamıza göre vardiyamız gelirse çalışıyor, vardiyamız gelmezse çalışmıyorduk. Eğer çalışırsak bunun karşılığında çift yevmiye olarak ücretimizi alıyorduk. Hafta tatillerinde vardiya saatlerimize göre vardiyamız Cumartesi veya Pazar gününe geldiğinde çalışıyor, bunun dışında çalışmıyorduk. " şeklinde yeminli beyanda bulunmuş olup davacının bu beyanı kendisini bağlayacaktır. Söz konusu çalışma sistemine göre davacının hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilemez. Ayrıca dini ve ulusal bayramlarda da vardiyası denk gelip çalışıldığında zamlı ücretinin ödendiğini ifade ettiğine göre bu alacağın hüküm altına alınması da isabetli olmamıştır..Bu sebeple hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4-Mahkemece, 19.02.2014 tarihli kök raporda davacının 01.05.2009 tarihine kadar ikili vardiya sisteminde günde 12 saat çalıştığı kabul edilerek haftada 21 saat üzerinden fazla çalışma alacağı hesaplanmış, hükme esas alınan 18.02.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda da zamanaşımı savunması değerlendirilerek 28.02.2009- 30.04.2009 tarihleri arası için fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır. Davacı tanığı olarak yine .... 2.İş Mahkemesinin davalısı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şirketi olan 2013/ 427 E, 2014/ 480 K sayılı dosyasının 04.02.2014 tarihli oturumunda dinlenen davacımız " ....2009 yılının 6. ayına kadar 12/24 ve 12/48 vardiya usulüne göre çalıştık. 2009 yılının 6. ayından sonra ise işten çıkarıldığımız tarihe kadar 8/24 olarak çalıştık. Yani 8 saat çalışıyor, 24 saat dinleniyorduk. Haftada toplam 40 saat çalışıyorduk. Bu çalışmamız vardiya sistemine göre devam ediyordu." şeklinde beyanda bulunduğuna göre bu beyanı kendisini bağlayacaktır. Bu sebeple fazla çalışma ücretinin davacının beyanında belirtildiği gibi 12 saat çalışıp 24 saat dinlenme ve takip eden günde 12 saat çalışıp 48 saat dinlenme şeklinde hesaplanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, pesin alınan temyiz harcının istekleri halinde davalılara iadesine, 29.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.