muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/662, Karar No: 2023/4323, Tarih: 24.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/662 E.  ,  2023/4323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1315 E., 2016/261 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/1315 Esas, 2016/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.03.2021 tarihli Tebliğname ile hükmün onanması görüşüyle Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde "Müşteki ...´ın yaklaşık 10 yıldır Marmaris Şoförler odası başkanı olduğu, 30.03.2015 tarihinde iş yerinden mesai bitiminden sonra ... isimli arkadaşının dükkanına gittiği, burada oturup konuştukları, daha sonra müştekinin kendi sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı ... ile saat 22:00 sıralarında evine gitmek için ...'a ait dükkandan ayrıldığı, aracı ile ikametine doğru seyir halinde iken sanık ...´ın kullanmakta olduğu ... plaka sayılı aracın müştekiyi ikametine kadar takip ettiği böylece üzerine atılı suçu işlediği iddia edilmiştir... Görgü tanığı bulunmayan olayda, sanık aleyhine değerlendirilebilecek tek delil, müştekinin hazırlık ve kovuşturma aşamasında ki soyut iddiasıdır. Katılanın soyut iddiası dışında sanığın katılana ait aracı takip ederek huzur ve sükununu bozduğuna dair somut başka bir delille desteklenmeyen iddiaya dayanılarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesine imkan bulunmamaktadır.

Bu itibarla, atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraatına karar vermek gerekmiştir." denilmiştir.

Bu itibarla, atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraatına karar vermek gerekmiştir." denilmiştir.

2. Sanık soruşturma aşamasındaki beyanında "... olay tarihinde ... Renault Symbol marka aracı bir günlüğüne 70 TL´ye kiraladım, aracı kiraladıktan sonra pazar yerinde bulunan Ordulular Derneğine gittim, bir süre burada oturdum, daha sonra buradan araçla saat 22:00 sıralarında dernekten ayrıldım, araçla ... Mahallesi tarafına doğru hareket ettim, bir süre o istikamette gittikten sonra döndüm, tekrar pazar yerine geldim, daha sonra arkadaşım .... beni aradı, kalmış olduğum apartta beklediğini söyledi, gidip onunla buluştum, ... bana, motorla gezelim dedi, bende bir günlüğüne ... kiraladım, verdiğim para boşa gitmesin, ... ile gezmek istiyorum, dedim, ... ısrarla motorla gezmek isteyince aracı orada bırakıp, motorla gezdik, ... isimli şahsı tanımıyorum, ben yaklaşık 4 yıldır Marmaris´e sadece kış sezonları gelirim, yazları Ordu iline giderim, ...´ın şöforler odası başkanı olduğunu da ihbar sonrasında öğrendim, olay günü kendisini takip etmedim, ve beni takip etmem için de kimse yönlendirmedi, atılı suçlamayı kabul etmiyorum.", mahkeme beyanında "...söz konusu olay tamamen tesadüftür, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum" demiştir.

3. Katılan beyanında "Ben bu olayla ilgili daha önce soruşturma aşamasında beyanda bulunmuştum, o ifadelerimi aynen tekrar ederim, olay tarihinde ben Ordulular lokalindeydim, lokal çıkışında bir aracın beni beklediğini gördüm, seyir halinde bulunduğum esnada araca yol vermeme rağmen ... beni sürekli olarak geçmek istemedi, beni takip eden aracın plakası ... plaka sayılı araçtı, ben aracımı evimin önüne park ettiğimde bu araçta benim evimin önüne farları sönük olarak park etmeye çalıştı, polisi aradım, kimseyle de husumetim yoktur, öğrendiğim kadarıyla beni takip eden şahıs ... Yapı isimli işyerinde çalışıyormuş, beni bu şekilde rahatsız eden sanıktan şikayetçiyim" demiştir.

4. Tanık .... beyanında "... benim teyzemin oğludur, olaya ilişkin herhangi bir bilgim ve görgüm yoktur, söyleyeceğim bir şey yoktur, ancak olay tarihinde ben Marmaris'e geldim ve bir apartta kalmaya başladım, .. beni saat 20:00 gibi aparttan aldı ve bir süre motorla dolaştık, herhangi bir aracı takip etmedik" demiştir.

IV. GEREKÇE

4. Tanık .... beyanında "... benim teyzemin oğludur, olaya ilişkin herhangi bir bilgim ve görgüm yoktur, söyleyeceğim bir şey yoktur, ancak olay tarihinde ben Marmaris'e geldim ve bir apartta kalmaya başladım, .. beni saat 20:00 gibi aparttan aldı ve bir süre motorla dolaştık, herhangi bir aracı takip etmedik" demiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun maddi unsurunun, sırf huzur ve sükununu bozmak amacıyla bir kimseye ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulmasından ibaret olduğu gözetildiğinde, katılanın aracı ile seyri sırasında sanığın da kendi aracı ile onu takip edip önünü kesmeye çalıştığına dair beyanı dışında dosyada herhangi bir delil bulunmadığı ve sanığın da katılanı takip etmediği yönünde beyanda bulunduğu anlaşılmakla, mahkemece üzerine atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraatine hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/1315 Esas, 2016/261 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3824, Karar No: 2015/28179, Tarih: 30.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/3824 E.  ,  2015/28179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/163590

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/120 (E) ve 2014/62 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar .., ..., .... hakkında yaralama ...., .... hakkında ise tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı; yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan .. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3817, Karar No: 2021/6975, Tarih: 07.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/3817 E.  ,  2021/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-)Sanık ...’un mağdur ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede:

Sanığın, tekerrüre esas alınan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 2005/1021 Esas ve 2006/683 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetinin, 765 sayılı TCK'nın 491/ilk (5237 sayılı TCK'nın 141/1) maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 765 sayılı TCK'nın 491/ilk (5237 sayılı TCK'nın 141/1) maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek, hakkında yukarıda anılan ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-)Sanık ...’un mağdur ...’a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, mağdur ...’a karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede:

Sanık, mağdur ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemini gündüz vakti işlediği halde TCK’nın 116/4. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmiş ve bozma ilamımıza konu ilk karara karşı aleyhe temyiz bulunmadığı halde ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden hüküm kurulmuş ise de sanık hakkında açılan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık, mağdur ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemini gündüz vakti işlediği halde TCK’nın 116/4. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmiş ve bozma ilamımıza konu ilk karara karşı aleyhe temyiz bulunmadığı halde ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden hüküm kurulmuş ise de sanık hakkında açılan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c ve 116/2, 119/1-c maddelerinde tanımlanan birden fazla kişi ile birlikte işlenmiş iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihleri olan 30.06.2008 ve 09.07.2008 tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.04.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10258, Karar No: 2009/11356, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10258 E.  ,  2009/11356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılardan ... vd. vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın üzerinde toplam 330 adet kavak ağacının bulunduğu ve bunların taşınmazın bir bölümüne kapama kavaklık niteliğini kazandırdığı; sözkonusu ağaçların yaşları ile ilgili raporlar arasında çelişkiler mevcut ise de geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğünün yazısına göre değerlendirme tarihi itibariyle henüz kesim çağına (12 yaş) gelmedikleri anlaşılmaktadır.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre kapama kavaklığa değer biçilirken; kavakların bir yılda hasat edilemeyeceği gözönünde tutularak, öncelikle kaç yılda kesim çağına geleceği resmi verilere dayanılmak suretiyle tespit edilmeli, kesim çağında elde edilecek brüt gelir yine resmi verilere göre belirlenerek bundan kavakların kesim çağına kadar geçecek süre içindeki masraflar (üretim giderleri) düşüldükten sonra kesim yılına bölünmek suretiyle dekar başına elde edilecek yıllık net gelir bulunmalı, bu net gelire de kapitalizasyon faizi uygulanarak kapama kavaklığın kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir. Üretim giderlerinin içerisine ise tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler vs. dahil edilmemelidir.

Ayrıca kıymet takdir komisyonu raporunda enkazı mal sahibine bırakılan ve taşınmaza kapama niteliği kazandıran kavakların odun rayiç fiyatının İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup tespit edilerek bu fiyat üzerinden ve ağaçlardan elde edilebilecek odun miktarına göre yapılacak hesaplama sonucu bulunacak toplam odun değerinden kesim gideri indirildikten sonra kalan miktarın enkaz değeri olarak kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporlarında taşınmaza kapama kavaklık olarak değer biçilirken yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporlarında taşınmaza kapama kavaklık olarak değer biçilirken yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.

Bu itibarla, öncelikle kavakların değerlendirme tarihindeki yaşları ile ilgili olarak bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilerek İlçe Tarım Müdürlüğü yazısında kavakların kesim yaşının 12 olduğu bildirildiğinden buna göre kesim çağına gelmiş kavaklıktan İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelindeki dekar başına elde edilecek kereste miktarı ile bir m3 kavak kerestesinin değerlendirme tarihindeki satış fiyatı dikkate alınarak ve yukarıdaki açıklamalara uygun şekilde enkaz bedeli düşülerek kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi için mahkemece bilirkişi kurullarından ek raporlar alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1667, Karar No: 2018/4836, Tarih: 02.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/1667 E.  ,  2018/4836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 20.10.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11089, Karar No: 2014/14423, Tarih: 16.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/11089 E.  ,  2014/14423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.07.2011 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 10.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar vekili Av. ... geldi. Açık Duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100.00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2505, Karar No: 2018/6737, Tarih: 11.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/2505 E.  ,  2018/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 22.10.2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; İZNİK Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2015 gün ve 2008/142 esas, 2008/214 ek karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ele geçirilen birden fazla silah nedeniyle alt sınırın üzerinde ceza verilmiş ise de; suça konu Geox marka silah ile ilgili olarak düzenlenen Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 19.06.2008 tarihli raporunda; kuru sıkı tabancanın namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçanın bulunduğu ancak katı bir cisim atmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, bu haliyle de özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan ve mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'nın söz konusu tabancaya ait herhangi bir bilgi bulunmadığını belirtilmesi ve olayda özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sadece diğer tabancanın hükme esas alınması gerektiği gözetilmeksizin her iki tabanca nedeniyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7973, Karar No: 2013/9100, Tarih: 06.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7973 E.  ,  2013/9100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.01.2012 tarih ve 2011/177-2012/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, müvekkillerin murisi ... tarafından... Tur....Ltd. Şti'ne ait hisselerin davalıya devredildiğini, taraflar arasındaki devir sözleşmesine ek olarak 17/02/1999 tarihli protokol yapılıp, davalının bu hisse devrinden kaynaklanan borcuna istinaden bonolar düzenlendiğini, bu bonolardan 12.500 USD bedelli olan bono ile ilgili olarak ilamsız icra takibine geçildiğini, davalı borçlunun itirazı üzerine takibin durdurulduğunu, davalının şirket hisselerini devralmadığına dair beyanlarının gerçekleri yansıtmadığını, buna dair noter sözleşmesi olduğunu, 17/02/1999 tarihli protokolde belirtilen 30/04/1999 ve 30/05/1999 vade tarihli 1.000,00 USD bedelli senetlerin farklı tarihlerde icra takibine konu edildiğini ve borcun davalı tarafından kabul edildiğini, müvekkillerinin murisi ile davalı arasında 17/02/1999 tarihli protokolün dışında 2 farklı protokol daha yapıldığını, bu protokollere göre hisseleri davalıya devredilen ... Ltd. Şti'ne ait SSK prim vergi borçlarının %50'sinin davalı tarafından ödeneceği, yine bir kısım çek ve senet bedellerinin de yeni ortaklar tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, protokolde belirtilen senet bedellerinin müvekkillerine ödenmediği gibi diğer şirket resmi giderlerinin de yıllarca müvekkilleri ve murislerinin ödemek zorunda kaldığını, davalının bu hisse devrinden sonra 1998, 1999 ve 2000 yıllarında 3 yıl boyunca şirketi faal olarak işlettiğini ve kâr da elde ettiğini, fakat müvekkillerinin murisine borcunu ödemediğini ileri sürerek, davalı borçlunun itirazının iptaline, takibin devamına ve %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davacıların alacağın tümü yönünden aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığını, dava konusu olayda davacıların murisi ile müvekkilleri arasında düzenlenen 17/02/1999 tarihli harici pay devir sözleşmesinin yasanın emredici hükümlerine uygun şekilde düzenlenmediğinden tamamen geçersiz olduğunu ve bu nedenle sözleşme gereğince müvekkilinin davacıların murisine verdiği takibe konu senedin de geçersiz bulunduğunu, söz konusu 17/02/1999 tarihli protokolden sonra 23/02/1999 tarihinde davacıların murisi ile annelerinin şirket hisselerinin yarısının devri için noterde hisse devir sözleşmesi yaptıklarını ve devir bedelinin tamamını nakden ve peşinen aldıklarını imzaları ile tasdik ettiklerini savunarak, davanın reddini ve %40'tan az olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir