muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/28359, Karar No: 2020/9096, Tarih: 08.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28359 E.  ,  2020/9096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyede14.05.2014 tarihine kadar çalıştığını, bu tarihten sonra 6111 Sayılı Yasa kapsamında Milli Eğitim Müdürlüğü’nde çalışmaya devam ettiğini, davalı Belediyede çalıştığı süre içerisinde toplu iş sözleşmesinden doğna bir kısım ücret alacaklarının ödenmediğini beyan ederek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 14.05.2014 tarihinde yasadan kaynaklı olarak başka bir kuruma nakledildiğini ve tüm alacaklarının ödendiğini, ödenmeyen bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut uyuşmazlıkta, davacının fazla çalışma ücreti tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Ne var ki; davacı tanıklarının da işverene karşı açmış oldukları işçilik alacağı talepli davaları bulunmaktadır. Şu halde yan deliller ile desteklenmedikçe tek başına husumetli tanık anlatımları ile sonuca varılması mümkün değildir.Fazla çalışma ücret alacağının reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında bir diğer uyuşmazlık davacının gece çalışmasının bulunup bulunmadığı konusundadır.Davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 82. maddesine göre 20.00-06.00 saatleri arasındaki çalışmanın %100 zamlı olarak ayrıca fazla çalışma olduğu takdirde %60 zamlı ödeneceğinin belirtildiği görülmüştür.

3-Taraflar arasında bir diğer uyuşmazlık davacının gece çalışmasının bulunup bulunmadığı konusundadır.Davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 82. maddesine göre 20.00-06.00 saatleri arasındaki çalışmanın %100 zamlı olarak ayrıca fazla çalışma olduğu takdirde %60 zamlı ödeneceğinin belirtildiği görülmüştür.

Davacının tanık beyanlarına göre; 05.00-10.00 ile 13.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı, 05.00-06.00 saatleri arasında 1 saat çalışmasının gece çalışması olduğunun kabulüyle hesaplama yapılmıştır. Ancak davacı tanıklarının husumetli olduğu, davalının ise davacının mesai saatinin 06.00 da başladığına ilişkin beyanı, davacının çalıştığını iddia ettiği saatlerin ağırlıklı çalışmasının da gece süresinde geçmediği, davacının gece çalıştığı yönünden başkaca bir delil de bulunmadığı birlikte değerlendirildiğinde; davacının yöntemince ispatlanamayan gece çalışması alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile bu alacağın hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacının yıllık izin hakkı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca "devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir.

İş sözleşmesinin devri kendine özgü üçlü bir ilişki olup devreden işverenin, devralan işverenin ve de işçinin rızasının uyuşması sonucu ortaya çıkmaktadır. Devir işleminin gerçekleşmesinden itibaren iş ilişkisi sadece devralan işverenle işçi arasında devam eder. Yıllık ücretli izin hakkının ücrete dönüşmesi ancak iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra ortaya çıkacağından, sözleşme devri düzenlemesinin esas amacı olan feshin son çare olması ilkesi ışığında sözleşmenin devamını sağlamayı amaçladığından dolayı sözleşmenin devrini kabul ettiğimizde sözleşmenin sürdüğünden bahisle yıllık ücretli izin hakkının alacak hakkına dönüşmesi ve de devreden işverenin sorumluluk durumunun ortadan kalkmasından dolayı devreden işverenin yıllık ücretli izin alacağından sorumluluğu söz konusu olamayacaktır. Ayrıca kıdem tazminatı alacağı da iş aktinin sonlanması ile doğan bir alacak kalemi olduğundan 6111 sayılı Kanuna göre devir halinde de son devralan ve devreden işçinin kıdem tazminatından müştereken ve müteselsilen sorumlu olacaktır.Somut olayda; davacının Belediyede çalışırken 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesine binaen ihtiyaç fazlası olması sebebi ile İl Milli Eğitim Müdürlüğü’ne devredildiği ve iş sözleşmesinin devam ettiği anlaşılmış olup, feshe bağlı yıllık izin alacağının reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.

5- Davacının izin yardımına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur,

Her ne kadar Mahkemece, davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince davacının yıllık izin yardımına hak kazandığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, dosyada yer alan imzasız bordrolarda yıllık izin tahakkuklarının yer aldığı görülmüştür. Mahkemece söz konusu tahakkuklarda yazan miktarların davacıya ödendiğinin anlaşılması karşısında hesaplamadan mahsup edilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalı olmuştur.

6-Öte yandan,mahkemece hüküm altına alınan sözleşmesel ikramiye alacağının net ücretten hüküm altına alındığı kabul edilmiş ise de, davacının net ücretinin içine aile yardımı gibi sosyal yardımların da ekli olduğu anlaşılmış, ayrıca alacakların net mi yoksa brüt tutarlar mı olduğunun hüküm yerinde açıkça belirtilmemesi de infazda tereddüt yaratır mahiyette bulunduğundan doğru görülmemiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davalıya iadesine, 08.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8934, Karar No: 2024/3330, Tarih: 09.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8934 E.  ,  2024/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/248 E., 2022/444 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2022/8607 Esas, 2023/5469 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KD-2022/105184 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesi uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanığın, mağdur ... ve katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı beraati gerektiğinden bahisle temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması ilamının kaldırılmasına ve hükümlerin bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın yaklaşık 2-3 metre mesafeden önce katılan ...'ye, devamında da kendisine yapmamasını söyleyen yanındaki diğer katılan ... ve mağdur ...'ya doğru hedef gözeterek ateş ettiği, katılanlar ve mağdurun ateş edilmesi sırasında birbirlerine yakın durmaları ve "kastın bölünmezliği ilkesi" bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın katılanlar ve mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı cezalandırılmasında isabetsizlik bulunmaması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2022/8607 Esas, 2023/5469 Karar sayılı temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Tüm dosya kapsamına göre; katılanlar ... ve ...'in Başakşehir Sular vadisinde bulunan ... Cafe isimli işyerinin sahibi oldukları, müşteki ...'nın ise katılanların arkadaşı olduğu, olay tarihinde saat 01.00 sıralarında katılanların işyerini kapatıp işyerinden ayrıldıkları ve yanlarında mağdur ... ile yokuş yukarı araçlarının bulunduğu otoparka doğru yürüdükleri, mağdur ...'nın ayağından ameliyatlı olması nedeniyle katılanların arkasından geldiği sırada eğimli yolun üst kısmından sanık ve hakkında ayrıca soruşturma yürütülen açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüpheli şahsın, katılanların karşısına

çıktıkları ve sanığın katılanlar ve müştekiye hitaben; "Kafenin sahibi kim?" diye sorduğu, katılan ...'nin sanığa; "Benim!" diyerek cevap vermesi üzerine sanığın belinden çıkardığı silah ile yaklaşık 2-3 metre mesafeden katılan ...'ye, doğru hedef gözeterek çok sayıda ateş ettiği, katılan ... ve müşteki ...'nın kendilerini korumak için etrafa kaçıştıkları, katılan ...'nin yaralı olarak yerde yattığı sırada kimliği tespit edilemeyen şüphelinin de katılanın ayaklarına doğru ateş ettiği, sanığın toplamda 8-9 el ateş ettiği ve silahının şarjöründe bulunan mermilerin bitmesi üzerine hakkında ayrıca soruşturma yürütülen arkadaşı ile birlikte kendilerini bekleyen üçüncü bir kişinin aracına binerek olay yerinden kaçtıkları, katılan ...'nin Başakşehir Çam ve Sakura Hastanesinin, 13.12.2020 tarihli raporuna göre göğüs duvarı solda toraksa nafiz kurşun yarası, lomber bölgede kurşun yarası, kalça sağda kurşun yarası, sağ diz üst ve alt medial bölgede kurşun yarası, sağ ayak bileği medial yüzde kurşun yarası, sol diz üst ve alt bölgede kurşun yarası olacak şekilde yaralandığı, Adlî Tıp Şube Müdürlüğü raporuna göre yaraların yaşamsal tehlike oluşturmadığı, basit tıbbî tedavi ile giderilemez ve kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6.) derecede olduğunun bildirildiği, mağdur ...'nın da kaçarken yere düşmesi sonucu BTM ile giderilemez ve orta derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, katılan ...'in ise olayda yaralanmadığı anlaşılmıştır.

Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/227 Esas ve 2021/548 Karar sayılı kararı ile sanığın katılanlar ve mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81, 35/2, 62, 58. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 kez cezalandırılmasına karar verildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 2022/248 Esas ve 2022/444 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, kararın temyizi üzerine Dairemizce yapılan incelemede oy çokluğu ile temyiz istemlerinin reddi ile hükümlerin onanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizin sayın çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık sanığın, katılan ... ve mağdur ...'ya yönelik eylemlerinin subutu ve hukukî nitelendirilmesinden kaynaklanmaktadır.

Yerel mahkemece sanığın yaklaşık 2-3 metre mesafeden önce katılan ...'ye, devamında da kendisine yapmamasını söyleyen yanındaki diğer katılan ve müştekiye doğru hedef gözeterek ateş ettiği, katılanların kafenin ortağı olmaları, katılanlar ve müştekinin ateş edilmesi sırasında birbirlerine yakın durmaları, "kastın bölünmezliği ilkesi" bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın katılanlar ve müştekiye karşı gerçekleştirdiği eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu kabul edilerek her üç müşteki yönünden ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında eski kız arkadaşının gittiği kafede, kafe işletmecinin onu taciz ettiğini duyduğunu bu nedenle gündüz o kafeye gittiğini ancak sahibini bulamadığını geceleyin tekrar gittiğini, müştekileri görünce kafe sahibi kim diye sorduğunu müşteki ...'nin benim demesi üzerine tartıştıklarını bunun üzerine tabancasını çıkartarak müşteki ...'nin ayaklarına doğru ateş ettiğini, diğer müştekileri net olarak görmediğini sadece müşteki ...'ye kız arkadaşını taciz ettiği için ateş ettiğini başka kimseye ateş etmediğini beyan ettiği,

Katılan ... aşamalardaki beyanlarında diğer müştekiler ile birlikte otoparka giderken karşılarına sanık ve yanındaki şahsın çıktıklarını, sanığın kafenin sahibi kim diye sorduğu benim demesi üzerine sanık ve yanındaki şahsın doğrudan kendisine doğru ateş ettiklerini, sanığın direkt tabancayı kendisine doğrultarak 8 el ateş ettiğini, ikinci ve üçüncü mermi isabet edince yere düştüğünü silah sesi duyulunca ...'nın kaçtığını, ...'in ise yapmayın etmeyin diye bağırdığını, diğer şahsın da 2 el ateş ettiğini, sanıkla aralarında 2,5-3 metre mesafe olduğunu, mermileri bitince otoparkta bulunan bir araca binerek

kaçtıklarını beyan ettiği, katılan ...'in aşamalardaki beyanlarında olay gecesi diğer müştekiler ile otoparka doğru giderken karşılarından iki kişinin geldiği, sanığın 2-3 metre mesafeden kafenin sahibini sorduğu ...'nin de benim demesi üzerine direkt ateş etmeye başladığını, yanındaki kişinin de ateş ettiğini kendilerine doğru ateş edildiğini ancak kimi hedef alarak ateş ettiklerini görmediğini beyan ettiği, katılan ... aşamalarındaki beyanlarında müştekilerin arkasından yavaş yürüdüğünü birden silah sesleri duyması üzerine kaçmaya yöneldiğini daha sonra düştüğünü kimin ateş ettiğini görmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Görüldüğü üzere sanık ve müştekilerin beyanlarında sanığın kafenin sahibinin kim olduğunu sorduğu, katılan ...'nin kendisinin olduğunu söylemesi üzerine yaklaşık 2-3 metre mesafeden doğrudan katılan ...'yi hedef alarak tabanca ile çok sayıda ateş ettiği, sanığın eski kız arkadaşının kafe sahibi tarafından taciz edildiği iddiası ile hareket ettiği ve tarafları tanımadığından kafe sahibinin kim olduğunu sorduğu ve katılan ...'nin olduğunu söylemesi üzerine tabancasını doğrudan ona doğrultarak yakın mesafeden ateş ettiği olayda sanığın hedefi kastının katılan ...'ye yönelik olduğu, diğer müştekilere hedef aldığına veya onlara ateş ettiğine dair somut bir delil bulunmadığı, müştekilerin sanık ve yanındaki kişinin 8-10 el ateş ettiklerini beyan ettikleri katılan ...'nin vücudunda 8 adet kurşun yarasının tespit edildiği, diğer katılanlarda herhangi bir mermi yarasının söz konusu olmadığı,sanığın 2-3 metre gibi yakın mesafeden kafe sahibinin kim olduğunu sorarak katılan ...'nin olduğunu öğrenmesi üzerine silahını ona doğrultarak katılan ...'yi hedef alarak ateş ettiği bu nedenle katılanlara hedef gözetmeksizin ateş etmesinin söz konusu olmadığı olayda mutlaklık veya kastın bölünmezliğinin söz konusu olmadığı, sanığın kastının katılan ...'ye yönelik olduğu ve 8 kurşun yarası olacak şekilde yaraladığı olayda katılan ...'nin yanında bulunan diğer müştekilerde mermi isabetinin olmadığı gibi yaralanmalarının da söz konusu olmadığı, sanık ve arkadaşının 2-3 metre mesafeden yan yana bulunan katılanlara hedef gözetmeden ateş etmeleri veya katılanların hepsine hedef gözetmeleri halinde katılanların hepsinin yaralanmasının söz konusu olacağı oysa olayda sanık ve arkadaşının katılan ...'yi hedef alarak ateş ettiği ve 8 merminin de sadece katılan ...'ye isabet ettiği diğer katılanlara herhangi bir mermi isabet etmediği, sanığın olayda sadece katılan ...'yi hedef alarak ateş ettiği, katılan ... ve Mağdur ...'ya yönelik ateş etmediği anlaşıldığından sanığın sadece katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken sanığın katılan ... ve mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı olduğundan mahkûmiyet kararının bu yönden bozulmasına karar verilmesi görüşüyle dairemiz sayın çoğunluğunun mahkûmiyet kararının onanmasına ilişkin kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2008/15150, Karar No: 2008/16323, Tarih: 24.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/15150 E.  ,  2008/16323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 78 parsel sayılı 2984.73 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, çekişmeli parselin tespitinin iptaline, (A)=1282.31 m2 bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B)=1702.24 m2 bölümünün tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından (B) bölümüne yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre yapılarak 03.08.1978 tarihinde ilan edilmiş, Orman Yönetiminin ve köylülerin itirazı sonucu henüz kesinlik kazanmamıştır.

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda kısmen kabulüne şeklinde karar oluşturulmuştur. Daha sonra gerekçeli kararda ise orman ve ... bilirkişiler tarafından harfler ... konulduğu için; orman bilirkişiler taşınmazın orman olan bölümünü (A) harfi ile gösterdikleri halde ... bilirkişi aynı bölümü (B) harfi ile gösterdiğinden mahkemece bu duruma dikkat edilmeden, ... bilirkişi raporuna atıf yapılarak, taşınmazın ... bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen ancak orman bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen ve memleket haritasına göre orman olmayan bölümü orman olarak tescil edilmiştir.

Oysa, oluşturulup, duruşma tutanağına geçirilerek okunan kararın, H.Y.U.Y. madde 388’de belirtilen biçimde hüküm sonucunu içermesi gerekmektedir (H.Y.U.Y. md. 381.II; 388. II; 389; 489.II). Bu nedenle, yazılı şekilde hüküm kurulması usül ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının yatırana iadesine, 24/11/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7954, Karar No: 2006/9112, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7954 E.  ,  2006/9112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 3.5.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle

değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14513, Karar No: 2013/18113, Tarih: 16.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14513 E.  ,  2013/18113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 23.5.2013 gün ve 41-477 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dosyanın incelenmesi sonucu dava konusu 600 parsel sayılı taşınmazın 17.02.1993 tarihli hükmen tesciline dayanak teşkil eden mahkeme kararı, kadastro tutunağı ve tüm tedavül kayıtları ile mirasbırakan .......'nin anne baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt örneklerinin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, dava konusu 600 parsel sayılı taşınmazın 17.02.1993 tarihli hükmen tesciline dayanak teşkil eden mahkeme kararı, kadastro tutanağı ve tüm tedavül kayıtları ile mirasbırakan ......'nin anne baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt örneklerinin ilgili merciinden istenerek evrakına eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.