muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1312, Karar No: 2018/2907, Tarih: 27.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1312 E.  ,  2018/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Dosya kapsamından yerel mahkemenin gerekçeli kararının davacı tarafa tebliğ edilmesi için UYAP ortamında bir tebligat zarfı hazırlandığı anlaşılıyor ise de gerekçeli kararın davacı tarafa tebliğ edildiğine dair tebligat mazbatası dosya arasında olmadığı gibi adı geçen zarfın barkod numarası PTT'nin internet ortamındaki gönderi sorgulama ekranından sorgulandığında postaya verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1290, Karar No: 2025/498, Tarih: 13.01.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/1290 E.  ,  2025/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Adana Vakıflar Bölge Müdürlüğü

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

KARAR : Temyiz talebinin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bozma üzerine Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 12.04.2022 tarihli ek kararıyla suçtan zarar gören vekilinin temyiz başvurusu hakkında, "temyiz hakkı bulunmadığından reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteğinin, kendilerine tebligat yapılmadığına, ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, taşınmazın vakıf adına kayıtlı olduğuna, katılma taleplerinin kabulü ile vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, mahkemece davanın esası yönünden verilen kararın da usul ve yasaya aykırı olduğuna bu nedenlerle ve resen gözetilecek sebeplerle ek kararın kaldırılarak asıl kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Suçtan zarar gören kurumun usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilmesine karşın, yöntemince kamu davasına katılmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatı bulunmayan suçtan zarar gören ve vekilinin aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, suçtan zarar gören vekilinin ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, suçtan zarar gören vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12678, Karar No: 2018/11068, Tarih: 06.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12678 E.  ,  2018/11068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6801, Karar No: 2011/10426, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6801 E.  ,  2011/10426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Silvan Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/204 Esas, 2000/160 Karar sayılı dava dosyası aslının,

2) Dava konusu taşınmazın olduğu kısmın arazi kadastrosu sırasında niçin tescil harici bırakıldığının kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazı ile orjinal pafta fotokopisi istenerek,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6845, Karar No: 2014/13780, Tarih: 04.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6845 E.  ,  2014/13780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6294, Karar No: 2014/2940, Tarih: 07.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/6294 E.  ,  2014/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

. ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca; 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanık ... hakkında;

...'yı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 39, 31/3, 62. maddeleri uyarınca; 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, suça sürüklenen çocuk ...'in, kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç niteliğine, meşru savunmaya, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sübuta, suç niteliğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; sanık ...'ın, kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile ilgili olarak; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322 maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak (DÜZELTİLEN) hüküm ile kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4641, Karar No: 2024/4470, Tarih: 03.07.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/4641 E.  ,  2024/4470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1736 E., 2022/1500 K.

DAVA TARİHİ : 24.04.2019

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derce Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/153 E., 2020/126 K.

Taraflar arasında İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dernek üyeliğinden ihraca dair genel kurul kararının iptali dava sonucunda verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derce Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'in Dernek Tüzüğüne, usule, hukuka ve hakkaniyete aykırı olarak kulüpten ihraç edildiği ileri sürülerek dernek genel kurulunun 30.03.2019 tarihli ihraç kararının iptali istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının, dava dışı üye eşi ...'e yönelik eylemi nedeniyle disiplin cezasıyla karşı karşıya kaldığı, dernekten çıkartma cezasını gerektiren davranış ve fiillerin Dernek Tüzüğünün 46. maddesinde 6 bent halinde sayıldığı, sayılan sebeplerden hiçbirisinin davacının eylemine uygun olmadığının değerlendirildiği, en yakın, uygulanabilecek bent olan 2. bentte "üyelere, eş ve çocuklarına, konuklarına, dernek personeline ağır hakaret ve müessir fiilde bulunmak, darp edici alet ateşli silah kullanmak veya teşhir etmek, ağır tehditlerde bulunmak" düzenlemesi mevcutt olduğu, ceza kovuşturması kararında belirtildiği gibi ilk hareketin, müşteki olan...'den kaynakladığı, davacıya doğru koşarak ona müdahale ettiği sırada itiş kakış olduğu, böylece müessir fiil suçunun unsurlarının oluşmadığı, bu bende göre davacının çıkarılmasının mümkün olmadığı, davacı hakkında verilen çıkartma kararının, Dernek Tüzüğünün 46/d maddesinde düzenlenen hiçbir çıkartma sebebine dayanmadığı, davacının bu maddede belirtilen, çıkartmayı gerektiren herhangi bir fiili bulunmadığı, bu haliyle verilen çıkartma kararının tüzüğe, hak ve nesafete, hakkaniyete uygun olmadığı anlaşıldığından davanın kabulü ile, davacının üyelikten kesin ihracına ilişkin 05.09.2018 tarihli davalı dernek yönetim kurulu kararı ile, 30.03.2019 tarihli davalı dernek olağan genel kurulunun 15 inci maddesinde geçen kararın iptaline karar verilmiştir.

Davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "Dernek tüzüğünün 46 ncı maddesinde disiplin cezaları düzenlenmiş olup 46/d-1. Maddesinde; "Üyelere, eş ve çocuklarına, konuklarına, Dernek personeline ağır hakaret ve müessir fiilde bulunmak, darp edici alet ve ateşli silah kullanmak veya teşhir etmek, ağır tehditlerde bulunmak." dernek üyeliğinden çıkarılmayı gerektiren nedenler arasında sayılmıştır. Davacı ile davalı derneğin üyesi olan dava dışı 3 üncü kişi arasında yaşanan darp ve hakaret eylemine ilişkin kolluktaki ifadeler ve olayı görenlerin beyanlarının yer aldığı tutanak birlikte değerlendirildiğinde davacının, kulüp üyesine küfrettiği ve bunun üzerine üyenin yerinden kalkarak davacının yanına geldiği sonrasında itiş kakış yaşandığı ilk eylemin davacıdan sadır olduğu ve kulüp üyesini basit şekilde yaralandığı sabittir. Davacının bu eylemi nedeniyle tüzüğün 46/d-1. maddesi uyarınca üyelikten çıkarıldığı ve üyelikten çıkarma işleminin dernek tüzüğüne uygun olduğu anlaşılmaktadır. Bu bağlamda davanın reddine karar verilmesine gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı" gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek İlk Derce Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; davacının disiplin cezası almasına neden olan olayda muhatap...'in dernek üyesi olmadığı, üye eşi olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesi kararında adı geçenin dernek üyesi olarak kabul edilerek değerlendirme yapıldığını, kovuşturmaya yer olmadığı kararında...'in, davacıya sinkaflı küfür etmesi üzerine kavga yaşandığından bahsedilmesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesi kararında küfür edenin davacı olduğunun değerlendirildiği, davacı hakkında iş bu eyleme nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesine rağmen bu hususun yanılgılı değerlendirildiği ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, dernek üyeliğinden ihraca dair genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371'inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ :Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

SONUÇ :Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14051, Karar No: 2018/7392, Tarih: 05.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14051 E.  ,  2018/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... ...Tic. San. A.Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracı ile 20.10.2012 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün kusurlu olduğunun ceza dosyası ile belirlendiğini, davacının ayak kemiğinde kırık, vücudunda darp oluştuğunu, sürekli iş görmezlik kaybına uğradığını, elem ve ızdırap çektiğini beyanla 25.000,00 TL manevi tazminatın, geçici ve kalıcı işgöremezlik olarak 75.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... San. A.Ş. vekili, kusura ve maluliyete itiraz ederek talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğundan bahisle davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 29.411,66 TL maddi tazminatın davalılardan olay tarihinden (Sigorta Şirketi için dava tarihinden itibaren ve poliçe limiti ile sınırlı) itibaren yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılar ... ... ... ve ... ...

A.Ş'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ...Tic. San. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... ...Tic. San. A.Ş. Vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle işgöremezlik tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle işgöremezlik tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Sözkonusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların, çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihe göre 11.10.2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında ise Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihinden sonra ise Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, kaza neticesinde davacı ...'in maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak dosya içerisinde mevcut ... Adli Tıp Kurumu Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 24/02/2015 tarihli raporunda, davacı ...'in 6 ay iyileşme süresine ihtiyaç duyduğu, meslekte kazanma gücünde azalma oranının %9 olduğunun bildirildiği görülmüştür.

Maluliyetin haksız fiil sorumlusunun fiili sonucu oluştuğunun, yani haksız fiil ile maluliyet arasında illiyet bağının bulunduğunun da belirlenmesi sorumluluk açısından zorunludur. Zira somut olayda davalı taraf, davacının kazadan sonra kemiğin kaynaması için konulan çivinin kazadan 1 yıl sonra çivinin ve kemiğin kırılması nedeniyle tekrar ameliyat olduğunu yeni meydana gelen kırılma ile ilgili ilk operasyonda bir hata olup olmadığı, davacının yanlış bir hareketinden meydana gelip gelmediği, kaza ile illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılmadığını beyanla

kaza ile maluliyet arasında illiyet bağı bulunmadığını savunmuştur. ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 07/09/2013 tarihli raporunda; eski kırığın yerinden çiviyle birlikte kırıldığının tespit edildiği daha sonra davacının yeniden ameliyat olduğu görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre, davacının kalıcı işgöremezliğe maruz kalıp kalmadığı, varsa geçici ve sürekli maluliyet oranlarının, kazadan sonra meydana gelen eski kırığın yeniden kırılmasının kaza ile illiyetli olup olmadığı konusunda, dosya kapsamında yer alan raporu da irdeleyen ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.