muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6583, Karar No: 2013/8079, Tarih: 28.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6583 E.  ,  2013/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı ... tarafından temyizi üzerine mahkemece, kararın temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle davalının temyiz talebinin reddine dair verilen 04.05.2012 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, meraya ve köy boşluğuna elatmanın önlenmesi ve kal'i isteğine ilişkindir.

Davacı, davalının 648 ve 685 parsel sayılı mera niteliğinde olan taşınmazlara ve bu taşınmazlara giden yola tel örgü çekmek, ev yapmak ve taş dökmek suretiyle elattığını belirterek elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile bilirkişi raporunda belirtilen “A” ve “B” ile gösterilen mera alanında kalan kısımlar ve “C” ile gösterilen köy boşluğuna elatmanın önlenmesine ve bu kısımlardaki yapı, taş ve tellerin kal'ine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Davalının temyiz talebi yerel mahkemece hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

HUMK'nun 427/2 maddesi uyarınca miktar ve değeri itibariyle kesin olan kararlar, taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin kararlardır. Eldeki davada taşınmazın aynı dava edildiğinden, yasanın miktar veya değer itibariyle uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu nedenle, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 04.05.2012 tarihli kararının bozularak kaldırılmasına karar verildikten sonra, davalının çekişmenin esasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda davalının “A” ile gösterilen 648 parsel sayılı mera niteliğinde olan taşınmaza ev yaptığı, “B” ile gösterilen davacı tarafından yol olduğu iddia edilen kısmın 685 parsel sayılı mera niteliğinde olan taşınmaz içinde kaldığı, “C” ile gösterilen köy boşluğu kısmına ise tel örgü çekildiği belirtilmiştir.

Hukuki nitelikleri itibariyle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan meralar özel mülkiyete konu olamazlar. Bu nedenle de mülkiyeti devlete ait olan yerlere ilişkin davayı Hazine açabileceği gibi meraların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzel kişilikleri ve belediyelerin de dava açma hakları vardır. Ancak, somut olayda olduğu gibi, köy muhtarının dava açmaması ya da taşınmazın tarla niteliğinde kalmasında menfaati bulunması halinde köy halkından bir ya da birkaç kişinin dava açma hakkı olup olmadığı sorunu karşımıza çıkmaktadır.

Somut olayda; dava köy halkından olan gerçek kişi tarafından açılmıştır. Köy adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi ile köy aleyhine açılan davalarda köyü temsil yetkisi 442 sayılı Köy Kanununun 37/7. maddesi uyarınca köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukuki bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Bu açıklamalardan sonra kısaca belirtmek gerekirse, o köyden bazı kişilerin köyün menfaatini ileri sürerek şartlar oluşmadan köy adına veya köyü temsilen dava açma yetkileri bulunmamaktadır.

Davaya konu köy boşluğu açısından yapılan değerlendirmeye gelince; Türk hukuk mevzuatında köy boşlukları ile ilgili bir düzenleme yoktur. Bu kavram uygulamada geliştirilmiştir. Kural olarak da, hiç kimse tarafından kullanılmayan yerler 3402 sayılı Kadastro Kanununun 18. maddesi hükmü gereğince Hazineye aittir. Fakat, mülkiyeti Hazineye ait boşluklar eğer 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A maddesindeki hizmet alanları arasında değilse, koşulların varlığı halinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinilebilir. Anılan maddede "boşluklar" sözcüğüne yer verilmiş ise de bu hükümdeki boşluklar sözcüğü ile anlatılmak istenen genel olarak hizmet mallarıdır. Hizmet malı olmayan boşluklar ile ilgili olarak ancak Hazine dava açabilir. Hizmet malı olan boşluklarla ilgili olarak da köy tüzel kişiliğinin dava açma hakkı vardır.

Somut uyuşmazlıkta, yapılan keşif sonucu düzenlenen raporda “C” ile gösterilen dava konusu yerin herhangi bir hizmet malı olan boşluk niteliğinde olduğu beyan edilmemiştir. Dolayısıyla, köy tüzel kişiliğinin veya o köyden bazı kişilerin davayı açmakta aktif dava ehliyeti olmayıp ilgili dava ancak Hazine tarafından açılabilir.

Açıklanan nedenlerle; mahkemece, davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi yerine esastan incelenerek sonuçlandırılması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10988, Karar No: 2014/12116, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10988 E.  ,  2014/12116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2011/250-2013/121

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3471, Karar No: 2019/13759, Tarih: 03.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/3471 E.  ,  2019/13759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik incelemede:

Katılanın çalıştığı işyerinin suç tarih ve saatinde açık olduğu gözetilerek, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerlerden olup atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraati yerine yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13491, Karar No: 2015/15760, Tarih: 01.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13491 E.  ,  2015/15760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/205-2013/405

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 11.12.2014 gün ve 2014/15789 Esas - 2014/29651 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17244, Karar No: 2023/24144, Tarih: 15.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/17244 E.  ,  2023/24144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/614 E., 2016/140 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pendik 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2012 tarihli, 2012/323 Esas, 2012/229 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Yerel Mahkemece sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle yukarıdaki fıkrada belirtildiği şekilde aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme yapıldığı, mahkûmiyete yeter kesin ve somut delil bulunmadığı, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluştuğu halde uygulanmadığı, kararın usul ve Yasaya aykırı olup açıklanan ve resen dikkate alınacak nedenlerle bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, başka bir kavga olayı nedeniyle olay yerinde bulunan polis memuru şikâyetçilere odunla vurmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, şikâyetçilerin birbirleriyle uyumlu beyanları, olay tarihli tutanak içeriği, adli muayene raporları, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1. Sanık savunması, şikâyetçilerin birbirleriyle uyumlu beyanları, olay tarihli tutanak içeriği, adli muayene raporları, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini silahla ve birden fazla görevliye karşı gerçekleştirmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sair yönlerden yapılan incelemede de hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1885, Karar No: 2017/2202, Tarih: 19.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1885 E.  ,  2017/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 12.06.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9733, Karar No: 2013/10357, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/9733 E.  ,  2013/10357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı murisleri .... ve .....'nın kapalı kayıt kalmayacak şekilde verasete esas nüfus kaydının,

2- Kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazlara uygulanan Mayıs 1950 tarih 10, 11, 12, 13, 15 ve 19 sıra, 04.12.1968 tarih 119 sıra, 21.9.1939 tarih 58 sıra, 18.9.1997 tarih 2 sıra numaralı tapu kayıtlarının (tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte bilgisayar veya daktilo ile yazılmış şekilde), kayıtların iktisap sebebi, malik ve sınır hanesi başka bir tapuya atıf yapmışsa ilgili tapu kaydı da getirtilerek dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5253, Karar No: 2019/3262, Tarih: 09.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/5253 E.  ,  2019/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.03.2011 gününde verilen dilekçe ile yükleniciden temlik alınan şahsi hakka dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin reddine, davalılardan ... aleyhine tazminat isteminin kabulüne dair verilen 11.10.2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 09.04.2019 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz davalı ... vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5036, Karar No: 2011/12558, Tarih: 06.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5036 E.  ,  2011/12558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9519, Karar No: 2014/10915, Tarih: 12.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9519 E.  ,  2014/10915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tokat Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.04.2013

NUMARASI :Esas no:2013/75 Karar no:2013/243

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Eşlerden birinin diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemeyeceği, aile konutunu devredemeyeceği veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamayacağı şeklindeki Türk Medeni Kanununun 194. maddesindeki koruma evlilik birliğinin devamı süresince geçerlidir. Taraflar arasındaki evlilik birliğinin, Tokat Aile Mahkemesinin 2.4.2014 tarihinde kesinleşen 2003/655 esas 2014/79 karar sayılı kararı ile sona erdiği anlaşılmaktadır. Dava, evlilik birliğinin sona ermesi sebebiyle konusuz kalmış olup, konusuz kalan dava hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.05.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/6288, Karar No: 2007/7197, Tarih: 05.10.2007

1. Ceza Dairesi 2007/6288 E., 2007/7197 K.

**1. Ceza Dairesi 2007/6288 E., 2007/7197 K.**

**- HÜKÜMLÜNÜN ÇAĞRILMASI

- UYARLAMA DURUŞMASI**- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 35 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 193 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 326 ]

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan Derviş hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK'nın 82/1-d, 29, 62, 63, 53. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (Adana Birinci Ağır Ceza Mah-kemesi)'nden verilen 29.09.2006 gün ve 226/198 sayılı karar re'sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılıgı'ndan tebligname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hükümlünün uyarlamaya konu kesinleşmiş ilama ait davanın yargılaması sürecinde yargılandığı suçla ilgili olarak sorgusunun yapılmış olduğu ve yeniden duruşma açılarak yürütülen uyarlama yargılamasında sadece tahrik ile ilgili takdir hakkının kullanılmasına yönelik bulunduğu dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 193 ve halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde;

Tutuksuz olan hükümlünün 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi de gözetilerek usulüne uygun olarak duruşmaya çağrılması ve tebligata rağmen duruşmaya gelmediği takdirde müdafısi de hazır bulundurulmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde usulüne uygun olarak yapılmayan tebligata dayanılarak yargılama yapılıp hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, re'sen incelemeye tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) 05.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.