muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10775, Karar No: 2023/3352, Tarih: 20.06.2023

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; usule ilişkin itirazlarının olduğunu ve mesken vasıflı bir taşınmaza aile konutu şerhinin konulmasının aile mahkemelerinin görev alanında olduğunu, dava konusu taşınmazın devir tarihinde davacı ...'in akli dengesinin yerinde olduğunu bu durumun alınacak raporlar ile de sabit hale geleceğini, davacının her ne kadar kısıtlı olsa da devir tarihinde akli dengesinin yerinde olduğunu, devir esnasında davalıların annesinin de orada olduğunu ve devre ... gösterdiğini, davacıların tüm taşınmazlarını çocuklarına devrettiğini dava konusu taşınmazın da müvekkillerine devredildiğini, davacıların dava konusu taşınmazda ikamet etmediklerini ve bu taşınmazı aile konutu olarak kullanmadıklarını, müvekkillerinin imar affına başvurduklarını ancak davacıların bunu evin satılacağı şeklinde anlamaları üzerine bu davayı açtıklarını, dava dilekçesindeki iddiaları kabul etmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Halil'in işlem tarihinde ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan alınan düzenlenen 17.08.2021 tarihli raporda işlem tarihi olan 23.08.2017 tarihinde fiil ehliyetini haiz olduğunun belirtildiği, bu nedenle davacının ehliyetsizlik iddiasının ispatlanamadığı, davacı ...'ın taşınmazın devrinden önce danışmak maksadıyla avukata gidildiğinde eşi ...'ın yanında olduğu, arsanın satılması ve parasının ödenmesi hususunda karar verildiği, bu esnada tanık ...'ın diğer tanık beyanlarıyla uyumlu beyanına göre davacı ...'ın da orada bulunduğu, devir öncesinde görüşmeler esnasında ve devir işlemleri esnasında davacının yanında bulunup alınan karardan haberdar olup karşı çıkmadığı, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği gibi dava tarihine kadar satış işleminden haberi olmadığı yahut cevaba cevap dilekçesinde ileri sürdüğü gibi satış işlemi olarak yapılmasına rızası olmadığı iddialarının ispatlanamadığı davacının satış öncesi görüşmeler esnasında ve satış işlemi esnasında orada olduğu, karşı çıkmadığı hususlarının sabit görüldüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece bu dosyadan tefrik edilen eşi davacı ... tarafından açılan tapu iptali ve tescile yönelik dava sonucunun beklenmesi ve bu davaya etkili olacağı, beraber açıldığı delillerin beraberce değerlendirilmesi yolundaki taleplerinin Mahkemece yeterli gerekçe gösterilmeden reddedildiği, davaya konu taşınmazın devrindeki amacın karı koca olarak müvekkillerin ölünceye kadar oturup kullanacakları aile konutu olarak hayatlarını bu taşınmazda sürdürme şartıyla devri yapılacağı konusunda anlaşmalarına rağmen davalıların babalarının akıl zayıflığından istifade edilerek bir bedel bile verilmeden devir işlemi yapıldığını, buna rağmen tapu siciline herhangi bir şerh verilmeden ve bu konuda anneleri olan müvekkilenin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194 üncü maddesinde ön görülen açık ve kesin rızasının tapu işlemi yapılırken alınmadığını yapıldığını, bir süre sonra davalıların müvekkile ve eşini evden çıkmaları için sözde rahatsız etmelerine başlamaları üzerine müvekkilin tapu kütüğünün incelenmesi sonucu anlaşma doğrultusunda aile konutu şerhi düşülmediğini öğrenince bu davayı açma zarureti hasıl olduğunu, kesinlikle şartsız olarak dava konusu taşınmazın devrine açık ve kesin rızası olmadığını, delillerin değerlendirilmesinin tek taraflı olarak yapıldığını, Mahkemede görülen davanın Aile Mahkemesi sıfatıyla görülen bir dava olup aile konutu özgülenmesi ve tapuya bu konuda şerh verilmesinden ibaret olduğunu, hal böyle olunca Mahkemece davalılar lehine, maktu vekalet ücreti hükmetmesi gerekirken, nispi hesaplamalara göre vekalet ücreti takdir edilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleri ile reddedilen davaları ile vekalet ücreti yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ... ve eşi ...'ın 01.12.1964 yılında evlendikleri, bu evliliklerinden ..., Ayşe, Aysel, ... ve Hacı ... isimli çocuklarının olduğu, davalıların Almanya'da yaşadıkları, davaya konu 397 ada, 2 parsel sayılı arsa vasfında bulunan taşınmazın davacı kadının eşi ... adına kayıtlı iken söz konusu taşınmazı 23.08.2017 tarihinde davalılar adına 1/2 hisse ile satış suretiyle devrettiği, davaya konu taşınmaz üzerinde 2 katlı mesken samanlık, depo ve ahır bulunduğu, ayrıca bir kısım ağaçların bulunduğu, davaya konu meskende davacı ve eşinin uzun süreden beri oturduğu, söz konusu meskenin davacı ve eşinin aile konutu olduğu davaya konu meskenin davalılara devredilmesi öncesinde ve devri sırasında davacı kadının bizzat bulunduğu, devre karşı çıkmadığı, devir esnasında tapu müdürlüğüne davalılarla ve eşi ile birlikte bizzat giderek bilgisi ve rızasıyla devir işleminin gerçekleştirildiğinin anlaşıldığı, devir işleminin aile içinde olması nedeniyle davacı kadından yazılı bir ... belgesi vermesinin beklenilmeyeceği, davanın reddinin doğru ve yerinde olduğu, işbu davanın aile konutu nedeniyle tapu iptal ve tescil davası olduğu ve nispi vekalet ücretine tabi olduğu nazara alındığında davalılar lehine nispi vekalet ücreti verilmesinin doğru ve yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrarla usul ve kanuna aykırı kararın tüm yönlerden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan davanın kabulü gerekip gerekmediği ve vekalet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 194 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3024, Karar No: 2022/4169, Tarih: 30.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3024 E.  ,  2022/4169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/10/2020 gün ve 2014/471 E. - 2020/650 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından duruşmalı, davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak talep edilmiş, Dairemizin 04/02/2022 tarih ve 2021/6263 -2022/764 K. sayılı kararı ile davalıların adli yardım talebinin reddine, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda meşruhatlı davetiyenin tebliği için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davalılar ..., ... ve ... vekili, Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 337/2'nci maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yüksek Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 30/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4640, Karar No: 2013/24851, Tarih: 06.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4640 E.  ,  2013/24851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 52/2, (50/4, 50/1-a, 52/4) maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53/6 maddesinde trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde, sanığa ait sürücü belgesinin geçici süre geri alınabileceği belirtilmiş olmasına karşın, sanığa hapis cezası verilmediğinden bahisle, sanığa ait sürücü belgesinin geçici süre geri alınmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, bu hususun mahkemenin takdirinde bulunması ve uygulanması hususunda bir zorunluluk bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin, meydana gelen olayda sanığın bilinçli taksirli olduğuna, sanık müdafinin ise hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmak için yeterli olmadığına ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve adli para cezası üzerinden taksit yapılırken uygulanan kanun maddesi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün üçüncü paragrafındaki “52/2” ibaresinden önce gelmek üzere “50/4, 50/1-a” ibaresinin eklenmesi, hükmün dördüncü paragrafına “TCK'nın 52/4. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2360, Karar No: 2021/8962, Tarih: 22.09.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/2360 E.  ,  2021/8962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2018 tarih ve 2017/280 - 2018/308 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 58/6-9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerinde savunmaya yeterli süre ve kolaylık sağlanarak bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması ve temyiz denetiminde de yazılı savunmanın sınırsız şekilde kullanılabilme olanağının bulunması karşısında, savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A) Terör örgütünü yönetme suçu ile ilgili yasal düzenlemeler şöyledir:

5237 sayılı TCK;

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma

Madde 220- (1) Kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla örgüt kuranlar veya yönetenler, örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli olması halinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ancak, örgütün varlığı için üye sayısının en az üç kişi olması gerekir.

(5) Örgüt yöneticileri, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen bütün suçlardan dolayı ayrıca fail olarak cezalandırılır.

Silahlı örgüt

Madde 314- (1) Bu kısmın dördüncü ve beşinci bölümlerinde yer alan suçları işlemek amacıyla, silahlı örgüt kuran veya yöneten kişi, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümler, bu suç açısından aynen uygulanır.

3713 sayılı TMK uyarınca;

Terör örgütleri

Madde 7 - (Değişik: 29/6/2006-5532/6 md.)

Cebir ve şiddet kullanılarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemleriyle, 1 inci maddede belirtilen amaçlara yönelik olarak suç işlemek üzere, terör örgütü kuranlar, yönetenler ile bu örgüte üye olanlar Türk Ceza Kanununun 314 üncü maddesi hükümlerine göre cezalandırılır. Örgütün faaliyetini düzenleyenler de örgütün yöneticisi olarak cezalandırılır.

I-Suçla korunan hukuki değer:

Devletin Anayasal düzeni, bu düzene hakim olan ilkeler, devletin birliği ve ülke bütünlüğünün korunması suretiyle kamu güven ve huzuru temin edilerek bireyin Anayasada güvence altına alınan hak ve özgürlüklerine yönelik fiillere karşı korunmasıdır.

I-Suçla korunan hukuki değer:

Devletin Anayasal düzeni, bu düzene hakim olan ilkeler, devletin birliği ve ülke bütünlüğünün korunması suretiyle kamu güven ve huzuru temin edilerek bireyin Anayasada güvence altına alınan hak ve özgürlüklerine yönelik fiillere karşı korunmasıdır.

II-Suçun maddi unsurları:

a-Suçun faili: TC. Vatandaşı olan ya da olmayan herkes olabilir.

b-Suçun mağduru: Demokratik bir toplumda temel hak ve hürriyetleri güvence altına alınmış olarak barış içinde yaşama hakkı olan her bir bireydir.

c-Fiil-Tipik eylem: TCK’nın 314/1 maddesinde tahdidi olarak belirtilen, Devletin anayasal düzenine, birliğine ve ülke bütünlüğüne karşı suçları işlemek amacıyla kurulan silahlı örgütü yönetmektir. Böyle bir örgüt, 3713 sayılı Kanunun 3.maddesi gereğince terör örgütüdür. Aynı nedenle suç, mutlak terör suçlarındandır. Örgütü yönetmekten bahsedebilmek için öncelikle TCK'nın 220. maddesinde öngörülen şartlarla birlikte, amaç-saik, yöntem ve elverişlilik kriterleri itibariyle de terör örgütü vasfını haiz bir örgütün bulunması gerekir.

Doktrin ve yerleşik uygulamalara göre;

Terör örgütünü yönetmek örgüt hiyerarşisinin çeşitli basamaklarında örgütün amaçlarına ve yöntemlerine uygun biçimde örgüt faaliyetlerini sevk ve idare etmek olarak tanımlanabilir. Yönetici suç ortaklığına komuta eden ve örgütün kurallarını gösteren kişidir. (Simeone I ReatiAssociativi,op.cit.s 257 aktaran Turinay Faruk Terör Amaçlı Örgütlenme Suçu sh.269)

Suç veya terör örgütünü yönetmek; onu sevk ve idare etmek, kısmen veya tamamen, bölgesel, yerel veya genel olarak yönetip yönlendirmek, hiyerarşik yapıya ve varsa iş bölümüne uygun olarak emir ve talimat vermek, bunların yerine getirilmesini bekleyip denetlemek, gerekli olduğunda da emrine veya örgütün talimatlarına riayet etmelerini cezalandırmaktadır. Kişinin somut olayda yönetme kudretine, sevk ve idare yeteneğine fiilen sahip olup olmadığına bakılmalıdır (Şen E.-Eryıldız S.Suç Örgütü sh.107).

Fail, hiyerarşik olarak örgüt üyeleri üzerinde bulunuyor, geniş bir alanda iş bölümü yapabiliyor, örgüt üyeleri üzerinde sevk ve idarede bulunabiliyor, örgütsel faaliyetlerin organizasyonunda, icrasında; harekete geçiren, engelleyen veya durduran olarak rol üstlenebiliyor, bu faaliyetleri denetleyebiliyor ise yönetici olarak kabul edilebilecektir.

Örgüt yönetmek; örgütün amaçları doğrultusunda örgütü idare etmeyi, emir ve direktif vermeyi, örgüt içinde inisiyatif ve karar verme gücüne sahip olmayı gerektirir. Örgütün varlığının, etkinliğinin ve gelişiminin sağlanması, hedeflerinin belirlenmesi, program ve stratejilerinin saptanmasını ifade eder. Ancak örgütün faaliyetleri çerçevesinde sadece belirli bir suçun işlenmesini organize edenler bu suçun işlenmesini planlayıp yönetenler örgüt yöneticisi olarak kabul edilemez.

Örgüt yönetmek; örgütün amaçları doğrultusunda örgütü idare etmeyi, emir ve direktif vermeyi, örgüt içinde inisiyatif ve karar verme gücüne sahip olmayı gerektirir. Örgütün varlığının, etkinliğinin ve gelişiminin sağlanması, hedeflerinin belirlenmesi, program ve stratejilerinin saptanmasını ifade eder. Ancak örgütün faaliyetleri çerçevesinde sadece belirli bir suçun işlenmesini organize edenler bu suçun işlenmesini planlayıp yönetenler örgüt yöneticisi olarak kabul edilemez.

Geniş bir alanda faaliyet yürüten örgütlerin yöneticileri, örgüt yapılanması da dikkate alınarak somut olayın özelliklerine, bu kişilerin örgütün hiyerarşik yapısı içerisindeki konum ve görevlerine göre belirlenmelidir. Bu tür örgütlenmelerde her yöneticinin örgütün tamamını yönetmesi mümkün olmadığından, örgütün bölge, il, ilçe sorumlularının yönetici olup olmadıklarının sorumluluk sahalarındaki örgütsel faaliyetlerin yoğunluğu da gözetilerek belirlenmesi gerekir.

Örgüt yöneticileri, hiyerarşik açıdan emir ve talimat vermeye yetkili olduğu mensupların, örgütün amaçları doğrultusunda işledikleri suçlardan dolaylı fail olarak sorumludurlar (TCK 220/5m.) (Dairenin 18.07.2017 tarih, 2016/7162- 2017/4786 sayılı kararından).

Failin örgüt yöneticisi olup olmadığı, örgütün organizasyon yapısı, hiyerarşisi ve kişilere verilen görevlerin önemi esas alınmak suretiyle belirlenecektir (Baltacı Vahit Terör Suçları ve Yargılaması sh.183). Bu tespitte belirleyici olan, failin örgüt hiyerarşisi içindeki sıfatı değil ve fakat yönetip yönlendirdiği faaliyetlerin, örgütün amaç ve etkinliği bakımından önemidir. Bu nedenle failin hiyerarşik konumu, üstlendiği görevler esas alındığında dahi belli bir hiyerarşik seviyenin üstünde bulunan kişilerin yönetici olarak kabulünde zaruret vardır. Zira gerek kanun koyucunun aynı cezai yaptırımı öngörerek örgüt yöneticiliğini, örgüt kurma fiili ile aynı ağırlıkta bir ihlal olarak görmesi, gerek mülga 765 sayılı TCK'nın 168 maddesinde yer alan, "silahlı çetede amirliği ve kumandayı haiz olmak" ve 141. maddesindeki, "cemiyetlerin faaliyetlerini tanzim veya sevk ve idare etmek" kavramları ile mer'i 3713 sayılı Kanunun 7/1 maddesinde yer verilen "örgütün faaliyetlerini düzenleyenlerin de örgütün yöneticisi olarak cezalandırılacağına" dair kavramlar gerekse örgütle kurulan "organik bağın" sonucu olarak her seviyede belli ölçüde talimat alma-verme, astları yönetme olgusunun, örgütlü suçların doğasında mündemiç bulunması birlikte değerlendirildiğinde, yöneticilikten maksadın hiyerarşik yapının belli seviyede üst katlarını ifade ettiğini kabul etmek gerekir. Bu görüş Yüksek Yargıtayın istikrar kazanmış uygulamalarında da benimsenmiştir. Nitekim silahlı terör örgütlerinin kırsalda faaliyet gösteren tim, manga, bölük sorumluları ile faaliyet yoğunluğu bulunmayan kimi il sorumluları örgüt yöneticisi olarak değil, örgüt üyesi olarak cezalandırılmaktadır.

TCK m. 220/Tde düzenlenen örgütü yönetme suçu niteliği gereği devamlılık gerektirdiğinden, mütemadi bir suçtur.

TCK m. 220/Tde düzenlenen örgütü yönetme suçu niteliği gereği devamlılık gerektirdiğinden, mütemadi bir suçtur.

III-Suçun manevi unsuru:

Suç işlemek üzere kurulmuş bir örgütü yönetme saikine dayanan doğrudan kastla işlenebilen bir suçtur. Bu suç olası kast ile işlenemez. Suç örgütünün varlığı için suç işlemek amacının açık bir şekilde ortaya konulmuş olması gerekir. Bir oluşumun çekirdeğini oluşturan kişiler suç işlemek amacıyla hareket etmekle birlikte, oluşumun içinde yer alan fakat bu amaçtan habersiz olan kişiler, suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüte üye olmaktan veya bu örgütü yönetmekten sorumlu tutulamazlar. (Özgenç, Suç Örgütleri sh.21,22) Bu halde sorumluluk, TCK’nın 30. maddesinde düzenlenen "hata” kurumuna göre çözüme kavuşturulmalıdır. (Dairenin 18.07.2017 tarih, 2016/7162- 2017/4786 sayılı kararından)

IV-Hukuka Aykırılık:

Kişi hak ve hürriyetlerinden hiç birisinin, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı amaçlayan faaliyetler biçiminde kullanılamayacağına dair Anayasanın 14. maddesinde de açıkça vurgulandığı üzere, bu suç herhangi bir hukuka uygunluk sebebi kapsamında işlenemez. Hiçbir devlet, hiç kimseye birliği ve ülke bütünlüğünü, anayasal düzenini bozacak bir hukuk düzeni kurmaz.

V-Konunun FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütü bakımından değerlendirilmesi:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 16-956 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Dairemizin 24.04.2017 tarih 2015/3- 2017/3 sayılı kararında açıklandığı üzere FETÖ'nün dikey yapılanması şöyledir;

Örgütün sorumlu yöneticisi “imam” olarak isimlendirilir. Hiyerarşi içerisinde yer alan örgütün yöneticisi, raporları toplayan ve emirleri veren kişidir. Kâinat imamı, kıta imamı, ülke imamı, bölge imamı, şehir imamı, semt ve mahalle imamı, kurum imamı gibi birçok değişik pozisyonu vardır.

Örgütün lideri, mensuplarınca kâinat imamı, mehdi, mesih olarak kabul edilmektedir. Kâinat imamına bağlı olarak üst kurullar örgütün birimlerini yönetmekte faaliyetlerini düzenlemektedirler. Bu kurullar “istişare kurulu”, “mollalar”, “tayin heyeti” ve “özel hizmet” birimleridir.

Örgütün yurt içi yapılanmasında ise, “Türkiye imamı”, “bölge imamları”, “il imamları”, “küçük il ve bölge imamları”, “İlçe imamları”, “semt imamları”, “mahalle imamları”, “ev imamları (abileri)”, “talebe imamları”, “serrehberler”, “belletmenler” şeklinde hiyerarşik bir yapı izlenmekte ve örgüt tabana yayılmaktadır.

Türkiye’den sorumlu imama, beş bölge imamı, onlara da bu beş bölgeyi oluşturan şehirlerden sorumlu imamlar bağlıdır. Her şehir, büyüklüğüne göre alt bölgelere, bölgeler semtlere bölünmüş olup her semte ayrı bir imam atanmaktadır. Semt imamlarının altında ise semte bağlı ışık evlerinin imamları yer almaktadır. Bunun yanı sıra kamuda, bakanlıklar ve taşra teşkilatı, yerel yönetimler, üniversiteler, kamu iktisadi teşebbüsleri alanlarında faaliyet gösteren kurumlara da örgüt tarafından imamlar atanmaktadır.