muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/635, Karar No: 2014/20620, Tarih: 09.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/635 E.  ,  2014/20620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/151545

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2012

NUMARASI : 2012/400 (E) ve 2012/85 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Usulüne uygun olarak katılma talebinde bulunan müşteki vekilinin talebi hakkında bir karar verilmediği anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun katılma talebinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.06.2014 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHAFEFET ŞERHİ

Suç Tespit Tutanağı’nın düzenlenme sebebi sadece “kayıtsız-mühürsüz sayaçtan elektrik kullanmak” olup, söz konusu sayacın değiştirilerek kullanıldığına veya tüketim kaydına engel olunduğuna dair hiçbir tespit mevcut değildir. Tam tersine kullanılan elektriğin sayaçtan geçtiği ve tutanak düzenlenirken kesildiği anlaşılmaktadır.

Suç tespit etmeyen bu tutanak temel alınarak ve başkaca bir soruşturma yapılmadan düzenlenen iddianamenin CMK’nun 174. maddesine dayanılarak iadesi yoluna gidilmesi mümkünken bu yapılmamıştır.

Kovuşturma evresinde yapılan araştırmaları rağmen sanığa ulaşılamamış, müşteki kuruluştan bilgilerin getirtilmesi, katılma dilekçesi verilmesi, keşif yapılması ve teknik bilirkişiden rapor alınması gibi işlemlerin ardından yapılan delil değerlendirilmesinde atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle CMK’nun 223/2-a maddesi gereğince beraat hükmü kurulmuştur.

Açıkça görülüyor ki ne soruşturma evresinde ne de kovuşturma evresinde sayaçtan geçirilmeksizin elektrik kullanıldığına dair bulgu bulunmadığı, dolayısıyla TCK’nun 163. maddesinin üçüncü fıkrasındaki “ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi” şartının mevcut olmadığı açıktır.

Ayrıca böyle durumlarda sayacın sökülmeyip, kullanıcının sözleşme yapması yoluna yönlendirilmesi de ortada karşılıksız yararlanma olgusunun bulunmadığını göstermektedir.

CMK’nun 193. maddesine 5353 sayılı Kanun’un 28. maddesiyle eklenen ikinci fıkrada aynen şu hüküm mevcuttur: “Santk hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.”

Ayrıca böyle durumlarda sayacın sökülmeyip, kullanıcının sözleşme yapması yoluna yönlendirilmesi de ortada karşılıksız yararlanma olgusunun bulunmadığını göstermektedir.

CMK’nun 193. maddesine 5353 sayılı Kanun’un 28. maddesiyle eklenen ikinci fıkrada aynen şu hüküm mevcuttur: “Santk hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.”

Anılan hükmün değişiklik gerekçesi de şu şekildedir. “5271 sayılı Kanunun 193 üncü maddesine bir fıkra eklenmiştir. Buna göre, sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa dahi dava gıyabında bitirilebilir. Böylece sanığın lehine bir düzenleme getirilmiş ve gereksiz yere davanın uzaması önlenmek istenmiştir.”

Yüksek Daire çoğunluğunun bozma ilamında belirttiği şekilde “ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği” sınırlamasına madde hükmünde de değişiklik gerekçesinde de yer verilmemiştir.

CMK’nun 193. maddesinin ikinci fıkrasının açık hükmü karşısında; toplanan deliller beraat kararı verilmesi kanaatine vardırdığında sanığın sorgusunun yapılmasına gerek bulunmadığı, kaynaklarımızın vaktinde ve doğru sonuç almak yolunda özenli kullanılması gerektiği, eksik soruşturmayla açılan davada sanığın aleyhine bir uygulama olacak şekilde mutlaka sorgusunun yapılmasını şart koşmanın dayanağının olmadığı, usul ekonomisi ile adalet duygusunun da böyle gerektirdiği, Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin beraat hükmünün onanmasının yerinde olacağı düşüncesindeyim.

Açıkladığım sebeplerle 2014/635 sayılı bozma ilamına muhalifim.09.06.2014
Yargıtay — Esas No: 2013/20855, Karar No: 2014/4591, Tarih: 28.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20855 E.  ,  2014/4591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın kat mülkiyetinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise; toplu yapıya geçilmediği ve genel görevli mahkemenin görevli olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, davaya konu...Tatil Sitesi İşletmesinin birden fazla parsel üzerine kurulu olduğu, dosyada bulunan yönetim planından 5711 sayılı Yasa ile değişik Kat Mülkiyeti Kanunu Hükümlerine uygun olarak toplu yapı yönetimine de geçilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre değil, genel hükümlere göre çözümü gerekmekte olup, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19077, Karar No: 2014/19898, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19077 E.  ,  2014/19898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2013/680-2014/147

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade 2014/19077-19898

edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7101, Karar No: 2006/8293, Tarih: 30.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7101 E.  ,  2006/8293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 03.05.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra (2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde) ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra (2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde) ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 30.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10159, Karar No: 2019/17852, Tarih: 07.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10159 E.  ,  2019/17852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik müdahalenin meni ve kal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine .... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik müdahalenin meni ve kal istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile .... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/794 Esas- 2017/360 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, taşınmaz üzerinden geçen trafonun kaldırılarak müdahalenin önlenmesine karar verilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13303, Karar No: 2015/11219, Tarih: 16.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13303 E.  ,  2015/11219 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Fethiye Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2006/892-2014/44

DAVACILAR : Hazine - S.. Ç.. mirasçıları ve Ark.

DAVALILAR : İ.. B.. ve Ark.

DAVA KONUSU : B.. köyü 258 ada 17, 18, 20, 21, 22, 23, 24 ve 29 sayılı parseller ile 257 ada 19 ve 20 sayılı parseller

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 25/11/2014 gün ve 2014/.. - .. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı İ.. B.. ve davacılar S.. Ç.. mirasçıları ve arkadaşları vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme dilekçesinde değinilen hususlar temyiz aşamasında da ileri sürülmüştür.

Dairemiz kararı bu konulara cevap teşkil edecek nitelikte olduğu gibi, usûl ve kanuna da uygundur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 248.00.- TL. para cezasının davacılar S.. Ç.. mirasçıları ve arkadaşları ile davalı İ.. B..'ten ayrı ayrı; Harçlar Kanunu uyarınca 57.60.- TL. ret harcının düzeltme isteyen davacı gerçek kişilerden alınmasına 16/11/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1856, Karar No: 2016/6457, Tarih: 20.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1856 E.  ,  2016/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....... Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın kiracısı olduğu, kira borcunu ödemediği için yapılan icra takibi sonucunda açık arttırmayla satılan hızar, yatar daire, plenye ve hava kompresörünü katılanın satın aldığı ve bir sonraki kira döneminde bu eşyaların kiralama sözleşmesi içerisinde demirbaş olarak gösterildiği, sanığın işyerini tahliye ederken eşyaları da alıp gitmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan beyanı ile dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işeldiği anlaşılmakla, mahkemenin sanığın mahkumiyetine yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK'nın 61/8 maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde ve hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek yazılı şekilde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

2-TCK 52/3. maddesine aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümden adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak, 450 TL adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamaların tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla "5 gün adli para cezası", "4 gün adli para cezası", "TCK'nın 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin yazılması, yine "TCK'nın 50/1-a maddesi" ibaresinden sonra gelmek üzere "uyarınca 150 gün adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4322, Karar No: 2013/2326, Tarih: 22.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/4322 E.  ,  2013/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Tecavüze konu taşınmazın iddianamede yol olduğunun belirtildiği, ancak yapılan keşifte tescil harici yerlerden olduğunun ve Kadastro tespiti sırasında dere yatağı olarak belirlendiğinin bildirilmesi ve 23.10.2009 tarihli duruşmada dinlenen ta- nıklar ... ... ve ... ...'ın beyanları karşısında, tecavüze konu yerin mera, harman yeri, yol, sulak gibi öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış yerlerden olup olmadığı ve niteliği tarafsız mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin olarak saptandıktan sonra 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasayla TCK.nun 154. maddesinde yapılan değişikliklerde gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçeyle temel adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.