muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7566, Karar No: 2006/10365, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/7566 E.  ,  2006/10365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosunun hangi tarihte yapıldığı ve hangi tarihlerde ilan edilerek kesinleştiği Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

2) ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/71-241 sayılı dava dosyasının,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 10.07.2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/16078, Karar No: 2010/18191, Tarih: 02.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/16078 E.  ,  2010/18191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasi Tayini

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacının temyiz talebinin süresinde olup olmadığının denetlenmesi bakımından, davacıya karar tebliği yapılmış ise tebellüğ belgesinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 02.11.2010 (Salı
Yargıtay — Esas No: 2023/10951, Karar No: 2023/21491, Tarih: 25.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/10951 E.  ,  2023/21491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1363 Değişik İş

SUÇ : Hakaret

KARAR : İddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında hakaret suçundan Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.05.2022 tarihli ve 2022/10485 soruşturma, 2022/3770 Esas ve 2022/2615 iddianame sayılı iddianame tanzim edilmiş olup, Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 18.05.2022 tarih ve 2022/314 iddianame değerlendirme numarası ile iddianamenin iadesine karar verilmiş, iddianamenin iadesine itiraz edilmesi üzerine Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ve 2022/1363 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.04.2023 tarihli ve 94660652-105-35-19907-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/46412 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25/05/2023 tarihli ve KYB-2023/46412 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3 üncü maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1 inci maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2 nci maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukukî nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği,

Somut olayda, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.05.2022 tarihli iddianame ile şikâyetçi ...'a ... internet sitesinden hakaret edildiği iddiası ile kamu davası açılması üzerine, şikayet dilekçesi ekinde sunulan internet çıktısı incelendiğinde, şikayetçinin amaçlandığını ortaya koyacak bir tespit yapılmasının mümkün olmadığı, bu durumun bir iddiadan ibaret olduğu ve şüphelinin de suçlamayı kabul etmediği, sübutu etkileyecek mutlak delil niteliği taşıyan internet paylaşımlarını inceleyip fiziki ortama aktarmadan, sübutu etkileyecek delil toplanmadan iddianame düzenlendiğinden bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, bu hususun yargılama aşamasında mahkeme tarafından değerlendirilebileceği ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 174/1 inci maddesinde düzenlenen iddianamenin iadesi sebepleri arasında sayılan hususlardan olmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesi;

"(1)Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren on beş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a)170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b)Suçun sübûtuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

c)Ön ödemeye veya uzlaşmaya tâbi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde önödeme veya uzlaşma usulü uygulanmaksızın düzenlenen, İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

(2)Suçun hukukî nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez.

(3)En geç birinci fıkrada belirtilen süre sonunda iade edilmeyen iddianame kabul edilmiş sayılır.

(4)Cumhuriyet Savcısı, iddianamenin iadesi üzerine, kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı mahkemeye gönderir. İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemez.

(5)İade kararına karşı Cumhuriyet Savcısı itiraz edebilir." şeklinde düzenlenmiştir

5271 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinde iddianamenin iadesi müessesesi düzenlenmiştir. Bu kurumla, kamu davasının açılmasından evvel kanuni şartları taşımayan, yeterli bilgileri içermeyen ve hatalı düzenlenen iddianamelerin bir nevi süzgeçten geçirilip filtrelenerek yargının faaliyetinin hızlandırılması, makul sürede yargılamanın gerçekleştirilmesi, gereksiz davaların önüne geçilmesi, lekelenmeme hakkının korunması amaçlanmaktadır.

5271 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinde iddianamenin iadesi müessesesi düzenlenmiştir. Bu kurumla, kamu davasının açılmasından evvel kanuni şartları taşımayan, yeterli bilgileri içermeyen ve hatalı düzenlenen iddianamelerin bir nevi süzgeçten geçirilip filtrelenerek yargının faaliyetinin hızlandırılması, makul sürede yargılamanın gerçekleştirilmesi, gereksiz davaların önüne geçilmesi, lekelenmeme hakkının korunması amaçlanmaktadır.

Aynı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrasında ise açıkça; suçun hukuki nitelendirmesi nedeniyle iddianamenin iade edilemeyeceği belirtilmektedir. Ceza muhakemesinde yaptığı soruşturmadan sonuç çıkarma görevi olan Cumhuriyet savcısının, sonuç çıkarma aşamasında suçun hukuki niteliğini takdir etme hakkı da bulunmaktadır. Buna göre yapılan soruşturma sonucunda, tipik fiilin, Kanun’un hangi maddesindeki suçu oluşturduğunu Cumhuriyet Savcısı gösterecek, ancak hakim, bu gösterim ile bağlı olmayacaktır. Hakim, hükmünü, 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına göre; iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verecektir. Hakimin, Cumhuriyet Savcısının yaptığı nitelendirme ile bağlı olmadığı için iddianameyi bu yönde de iade edemeyeceği, 5271 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır. Maddede iddianamenin iadesi sebepleri sınırlı sayıda gösterilmiştir. Bu sebepler dışında iddianamenin iade edilmesi ceza adalet sistemimizde kabul edilmemiştir.

İncelenen dosyada; şikayet dilekçesi ekinde sunulan internet çıktısı incelendiğinde, sayfada şikayetçinin amaçlandığını ortaya koyacak bir tespit yapılmasının mümkün olmadığı, bu durumun bir iddiadan ibaret olduğu ve şüphelinin de suçlamayı kabul etmediği, savcılıkça sübutu etkileyecek mutlak delil niteliğini taşıyan internet paylaşımlarını inceleyip fiziki ortama aktarmadan başka bir anlatımla sübutu etkileyecek delilleri toplamadan iddianame düzenlenmiş olması gerekçeleriyle iddianamenin iadesine karar vermiş ise de; internet paylaşımının fiziki ortama aktarıldığının ve diğer hususların değerlendirilmesinin mahkemenin takdirinde olduğunun anlaşılması karşısında iddianamenin iadesi kararının ve bu karara yapılan itirazın reddi kararı hukuka hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ve 2022/1363 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17012, Karar No: 2014/12266, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17012 E.  ,  2014/12266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2011/1148-2013/388

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçaları eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3372, Karar No: 2019/4541, Tarih: 22.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3372 E.  ,  2019/4541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ :Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM : Sanığın nüfus kaydında 1999 olan doğum yılının 1997 olarak düzeltilmesine.

-TCK.nin 86/1 yollamasıyla 87/4, 53/1, 63/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasına,

- TCK.nin 149/1-d, 53/1, 63/1. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası,

- 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK.nin 52/2-4, 53/1, 54/1. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezasına, İstinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden istinaf isteminin esastan reddine ilişkin karar, 5271 sayılı CMK'nin 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiisinin bu suç yönünden yaptığı temyiz talebinin CMK’nin 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanık ... ... hakkında maktul ...’ya yönelik kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme ve nitelikli yağma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 03.01.2019 gün, 2018/3808 E. ve 2019/5 K. sayılı kararına ilişkin; o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde yapmış oldukları temyiz talepleri üzerine yapılan incelemede,

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 03.01.2019 gün, 2018/3808 E. ve 2019/5 K. sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının; maktulenin vücudunda meydana gelen kırıklara ilişkin yeterince araştırma yapılmadan suç vasfının belirlenemeyeceğine, bu yüzden suç vasfının hatalı belirlendiğine yönelen, sanık müdafiinin ise; üst hadden ceza verildiğine, yeterli delil olmadığına, sanığın kastı olmadığına yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz başvurularının 5271 sayılı CMK’nin 302/1 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1 maddesi uyarınca dosyanın Boyabat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2019 gününde, Daire başkanı ...’nın, o yer Cumhuriyet savcısının yapmış olduğu temyiz talebinin süresinde olmadığı, Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği görüşünde olması ve üye ...’ın, eksik inceleme sonucu karar verildiği ve dosya kapsamına göre sanık hakkında TCK’nin 85/1 maddesi uyarınca taksirle öldürme suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde TCK’nin 87/4 maddesinin uygulanmasının hatalı olduğu görüşünde olması nedeniyle, karşı oyları ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 03.01.2019 gün ve 2018-3808 E. 2019-5 K. sayılı kararına ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının temyizinin yasal sürede olmadığı görüşünde olduğumdan, süresinde kabul edilerek temyiz talebinin incelenmesi yönündeki çoğunluk kararına katılmıyorum.

5271 sayılı CMK.nin 291. maddesine göre “temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren 15 gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılır. ...Hüküm, temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa, süre tebliğ tarihinden başlar”.

CMK.nin 293/2. maddesine göre “Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesi ile birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin Bölge Adliye Mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, 7 gün içinde tebliğ edilir.”

CMK.nin 294/1. maddesine göre “temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.”

CMK.nin 295. maddesi ise “temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir.” hükmündedir.

Dosyanın incelenmesinden Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 gün ve 2016-49 E. 2018-74 K. sayılı Kararının o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve bir kısım katılanlar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma yapılmaksızın karar verildiği, gerekçeli kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısına UYAP ortamında 04.01.2019 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Cumhuriyet savcılığınca 18.01.2019 tarihinde müddeti muhafaza dilekçesi verilmiştir. Müddeti muhafaza dilekçesinde hükmün neden dolayı bozulması istendiği açıklanmamış, sonraki 22.01.2019 tarihli dilekçede temyiz gerekçeleri gösterilmiştir.

Şu hale göre Cumhuriyet savcısının gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde gerekçe ihtiva etmeyen müddeti muhafaza dilekçesi verdiği, 15 günlük süreden sonrada temyiz gerekçelerini bildirdiği konusunda kuşku yoktur.

Sayın çoğunlukla ayrık düştüğümüz yön, gerekçeli karar kendisine tebliğ edilen Cumhuriyet savcısı veya tarafın gerekçeli temyiz dilekçesinin 15 günlük sürede vermesi zorunlu mudur, yoksa 15 günlük sürede müddeti muhafaza dilekçesini verip sonraki 7 gün içerisinde gerekçelerini bildirip bildiremeyeceği hususundadır.

Temyiz ve sürelerle ilgili hükümlerde bu konuda bir açıklık yoktur.

CMK.nin 291. maddesinde temyiz süresinin 15 gün olduğu yazıldıktan sonra hükmün yoklukta açıklanması halinde bu sürenin tebliğ tarihinde başlayacağı belirtilmiştir.

Temyiz ve sürelerle ilgili hükümlerde bu konuda bir açıklık yoktur.

CMK.nin 291. maddesinde temyiz süresinin 15 gün olduğu yazıldıktan sonra hükmün yoklukta açıklanması halinde bu sürenin tebliğ tarihinde başlayacağı belirtilmiştir.

Yoklukta açıklanan bir hükmün Cumhuriyet savcısına veya taraflara gerekçesiz olarak sadece hüküm kısmının gönderilmesi mümkün değildir. Duruşma açılarak tefhim edilen hüküm kısmını öğrenen ancak, hükmün gerekçesini bilmeyen taraf ve Cumhuriyet savcısının 15 günlük sürede müdddeti muhafaza dilekçesi verip, gerekçeli kararın tebliğinden sonraki bir hafta içinde de temyiz gerekçelerini bildiren dilekçe vermesi gerekir.

Ancak yoklukta verilen bir hüküm gerekçesi ile birlikte tebliğ edilmişse, taraf veya Cumhuriyet savcısının tebliğden itibaren ilk 15 günlük sürede müddeti muhafaza dilekçesi verip sonraki 7 gün içinde de gerekçeli temyiz dilekçesi sunması kabul edilemez.

15 günlük temyiz süresinden sonraki 7 günlük süre, sadece hükmü öğrenen, ancak gerekçeyi bilmeyen kişiye uygun bulmadığı hükmü temyiz edeceğini bildirmek ve gerekçe tebliğ edildikten sonrada temyiz nedenlerini sunmak için verilmiştir.

Gerekçeli karar taraf veya Cumhuriyet savcısına tebliğ edildikten sonra o kişiler temyiz nedenlerini açıklayabilecek konumdadırlar. 15 günlük süreyi doldurup daha sonraki 7 gün içerisinde temyiz nedenlerini açıklamayı beklemek keyfiliğe neden olur. Yasanın açıkça tanımadığı bir süreyi tanımak karşı tarafın doğacak kazanılmış hakkını da bertaraf eder.

Hüküm kısmını öğrenip müddeti muhafaza dilekçesi veren taraf veya Cumhuriyet savcısı hükmün gerekçesini beklemek durumundadır. Gerekçe kendisini tatmin etmişse temyizden vazgeçme hakkı olan tarafın veya Cumhuriyet savcısının hükmün gerekçesini de öğrenmesi nedeniyle temyiz nedenlerini bildirmesi beklenir. Sonraki 7 günlük süre bu nedenle verilmiştir.

Ancak gerekçeli karar kendisine tebliğ edilen taraf veya Cumhuriyet savcısının artık beklemesine gerektirecek bir neden yoktur. Ona gönderilecek başka bir karar vesaire olmadığına göre gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 15 günlük sürede temyiz gerekçelerini mahkemeye vermesi gerekir.

Durum bu açıdan değerlendirildiğinde ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin esastan redde dair gerekçeli kararının o yer Cumhuriyet savcısına 04.01.2019 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin 15 gün olduğu, 15 günlük sürenin 21.01.2019 tarihi olduğu ve en geç bu tarih itibariyle gerekçeli temyiz dilekçesinin verilmesi gerektiği halde 18.01.2019 tarihinde gerekçesiz bir müddeti muhafaza dilekçesi verilip, 15 günlük süreden sonraki 22.01.2019 tarihinde verilen temyiz dilekçesinin yasal süreden sonra verildiği ve Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verildikten sonra sadece sanık ... ...’nun temyizi ile sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılması görüşünde olduğumdan aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

Sanık hakkında yerel Mahkemece TCK’nin 86/1 maddesinin yollamasıyla TCK’nin 87/4 maddesinin 1. cümlesi gereğince verilen 10 yıl hapis cezasının istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi istinaf isteminin esastan reddine karar vermiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin vermiş olduğu kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin sayın çoğunluğu hükmün esastan reddine karar vermiştir.

Maktul ...’nın ölümü ile ilgili olarak İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulundan ve 3. İhtisas Kurulundan iki ayrı rapor aldırılmış olup, bu raporlarda; kaburga kırıklarının canlandırma işlemi sırasında yapılmış olabileceği, maktulün kendisinde bulunan kronik kalp damar hastalığının darp sonucu tetiklenmesi ile gelişen ani kardiyak sonucu öldüğü belirtilmiştir.

Yerel Mahkemece; kaburga kırıklarının nasıl oluştuğu konusunda gerekli araştırma yapılmadan, maktule ilk müdahale eden 112 acil servis çalışanları dinlenilmeden, taraf beyanları ile yetinilerek, kaburga kırıklarının sanık tarafından yapıldığı kabul edilerek, kaburga kırıklarının TCK’nin 86/1 maddesi kapsamında olduğu denilmek suretiyle uygulama yapılmıştır. Yerel Mahkemece kaburga kırıklarını sanığın yaptığı konusunda yeterli araştırma yapılmaması birinci bozma nedeni olmalıdır düşüncesindeyim.

765 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükte olduğu dönemde bu husus, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 452/2. maddesinde düzenlenmiş olup, failce bilinmeyen bir nedenden dolayı ölüm neticesinin meydana gelmesi hali yani birleşen neden özel olarak yaptırıma bağlanmıştır. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu düzenlemesinde ise böyle bir ayrıma gidilmemiş, TCK’nin 86/1 maddesi kapsamında kalan bir yaralama neticesinde ölüm meydana gelmesi hali “neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” başlığı altında TCK’nin 87/4 maddesinde müeyyideye bağlanmıştır. 5237 sayılı TCK’nin 86/2 maddesi kapsamında yaralamalarda ölüm neticesinin meydana gelmesi halleri TCK’nin 87/4 maddesi kapsamı dışında tutulmuştur. 5237 sayılı TCK’nin 86/2 maddesi kapsamında bir yaralama sonucunda ölüm neticesi meydana gelmiş olması hali, TCK’nin 23. maddesindeki düzenleme gereğince taksirle ölüm olarak kabul edilmiş ve uygulama bu yönde kabul görmüştür.