muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/20780, Karar No: 2020/11425, Tarih: 11.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/20780 E.  ,  2020/11425 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. ve 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/05/2013 tarihli ve 2012/779 esas, 2013/401 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/05/2013 tarihli ve 2012/431 esas ve 2013/84 sayılı kararıyla silah ticareti yapmak suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27/02/2019 tarihli ve 2017/19807 esas, 2019/2756 sayılı ilamı ile ''...Sanık ...’den 15.04.2012 tarihinde bir adet tabanca ele geçmesi nedeniyle hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi gereğince iddianame tanzim edildiği, sanık ...’in İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/779 E-2013/401 K numaralı dosyasında yargılamasının yapılarak hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği anlaşılmakla, sanığın belirtilen tarihdeki eyleminin bir bütün halinde silah ticareti suçu kapsamında kalacağı, mükerrer cezalandırmanın önlenmesi açısından sanık ...’in söz konusu eyleminden dolayı haklarında belirtilen asliye ceza mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozma yoluyla kaldırılması mümkün görülmüş olup...'' şeklinde düzeltilerek onandığı, buna göre, sanığın silah taşımak suçuna ilişkin eyleminin, silah ticareti suçu kapsamında kaldığı, sanığa bağımsız olarak ruhsatsız silah taşıma ve bulundurma suçundan ayrıca ceza verilemeyeceği anlaşılmakla, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.09.2019 gün ve 9650 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2019 gün ve KYB/2019-93548 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre ... hakkında, 15.04.2012 tarihinde ruhsatsız silah taşıma suçu nedeniyle Pendik Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 07.05.2012 günlü iddianame ile açılan dava neticesinde İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/779 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucu, 21.05.2013 tarihli karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği bu kararın itiraz edilmeden 11.06.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün aynı eylemi sebebiyle Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2012 tarihli iddianamesi ile açılan davada izinsiz olarak ateşli silah ve mermileri ülkeye sokma, imal etme, nakletme, satma suçundan yargılandığı İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesince 08.05.2013 gün 2012/431 Esas – 2013/84 Karar sayılı dosyasında mahkumiyetine karar verilip, kararın Dairemizin 27.02.2019 tarih, 2017/19807 Esas – 2019/2756 Karar sayılı düzeltilerek onama kararı ile kesinleşmesiyle hükümlü hakkında aynı eylem sebebiyle ayrı ayrı ceza tayin edildiğinin anlaşılması karşısında, hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK.nın 44. maddesi kapsamında düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerekirken ayrı ayrı cezaya hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 tarihli 2012/779 Esas – 2013/401 Karar sayılı kararının CMK.nın 309/4-c. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hükmedilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak yerine “Her ne kadar sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; TCK'nın 44. maddesi gereğince sanık hakkında atılı suçtan HÜKÜM KURULMASINA YER OLMADIĞINA” ibarelerinin eklenmesine, hükmedilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12092, Karar No: 2018/11150, Tarih: 07.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12092 E.  ,  2018/11150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22789, Karar No: 2014/23113, Tarih: 07.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22789 E.  ,  2014/23113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 04.12.2013

No : 2005/3185-2013/758

Dava, murisin vefatından sonra yersiz olarak çekilen aylığın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, murisin vefatından sonra yersiz olarak çekilen aylığın tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Görev konusu, kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemelerce, yargılamanın her aşamasında re'sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 s. Kanunla kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 s. Kanunun 101 inci maddesi, bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır.

Somut olayda, mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

Uyuşmazlık, murisin vefatından sonra banka kartı vasıtasıyla çekilen aylığının tahsili istemine ilişkindir. Söz konusu fiil, ceza hukukunda Türk Ceza Kanununun “Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması” başlıklı 245. maddesinde müeyyideye bağlanmış olup, anılan maddede başkasına ait bir banka veya kredi kartını kullanarak yarar sağlamak hususu cezalandırılmıştır. Özel hukuk alanında ise; davanın, somut olayın özelliğine göre, sebepsiz zenginleşme ya da haksız fiilden kaynaklandığı kabul edilebilir. Bu hukuki sebeplerden herhangi birine dayanılması imkan dahilinde olup, bu durumda hakların yarışmasından (telahukundan) bahsedilir. ( Andreas von Tuhr, Borçlar Hukukunun Umumi Kısmı, C.Edege Çevirisi

1983, Sahife 452 ve 453;, Dr. S.Reisoğlu Sebepsiz İktisap Davasının Genel Şartlan 1961 sahife 42 ve sonrası, Fikret Eren.; Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C. III, 4. B., İstanbul,1994, sayfa 14)

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, somut olayda, uyuşmazlığın, haksız fiilden kaynaklandığı, sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanmadığı belirgin olup, bu yönde, davada 5510 s. Kanunun uygulama yeri bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın 5510 s. Kanunun uygulanmasından kaynaklandığını ortaya koyacak başka bir hüküm de mevcut değildir. Bu nedenle, davanın İş Mahkemesinde değil, genel mahkemede görülmesi gerekir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 07.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10720, Karar No: 2013/6005, Tarih: 28.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10720 E.  ,  2013/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ..... Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ..... Mahkemesi’nden verilen 30.03.2012 gün ve ....sayılı hükmün temyiz yolu ile incelenmesi davacı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

1-) Davalı Kuruma yazı yazılarak davacının,

a-)Kişisel sicil dosyası,

b-)Sigortalılık tesciline, sigortalılığının durdurulması/iptali/sonlandırılmasına

ilişkin bilgi ve belgeler,

c-) Bu konularla birlikte Kuruma tescil başvurusunda veya vergi borçlanması isteminde bulunup bulunmadığına ilişkin ayrıntılı cevap ve bilgilendirme yazısı,

d-) ..... sicil numaralı sigortalının kimliği hakkında bilgiler ve anılan kişiye ait kişisel sicil dosyasının örneği getirtildikten,

2-) İlgili yerlere yazı yazılarak davacının vergi ..... kayıt bilgileri elde edildikten, sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu eksiklikler giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2012/37125, Karar No: 2013/8985, Tarih: 20.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/37125 E.  ,  2013/8985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu ve dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 15.06.2010 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 12.07.2010 günü temiyz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10351, Karar No: 2006/8974, Tarih: 26.09.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/10351 E.  ,  2006/8974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 23.385.26 YTL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/09/2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Türkiye Gemi Sanayindeki çalışmaların meslek hastalığına etkisinin ilerde açılması muhtemel rucü davası sırasında tartışılmasının mümkün bulunmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Davacı yararına takdir edilen 450.00 YTL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, 26.9. 2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11589, Karar No: 2019/13637, Tarih: 18.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11589 E.  ,  2019/13637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hapis cezası kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği ve hükmün gerekçesinde de temel cezanın alt sınırdan kurulduğu belirtildiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

2- TCK'nin 165/1, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 5 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. ve 52. maddeleri uyarınca takdiren günlüğü 20,00 TL'den olmak üzere 3.000,00 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 3.600,00 TL adli para cezası olarak hükmedilmesi suretiyle fazla adli para cezası tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim ile belirlenen 4 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20,00TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80,00 TL olarak belirlenmesi ile; “TCK'nın 165/1, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 5 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a. ve 52. maddeleri uyarınca mahkemenin takdiri de gözetilerek bir gün karşılığı 20,00 TL kabul edilerek 3.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine ve tayin olunan hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezasının mahkemenin takdiri gözetilerek birer ay ara ile 18 eşit taksit halinde tahsiline” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4503, Karar No: 2017/2169, Tarih: 14.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/4503 E.  ,  2017/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/1177 Esas sayılı dosyasında hazırlanan 10.10.2007 tarihli sıra cetvelinde birinci sırada yer alan davalılardan ...l'ın alacağının, muvazaalı olarak hazırlanan temliknameye dayandığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin alacağının ilk sıraya alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin, borçlu şirketin borçlarını ödediğini ve karşılığında borçlunun... Defterdarlığı Döner Sermaye Saymanlığında tahakkuk eden alacağını temlik aldığını, sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlu şirket temsilcileri ile ..., davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemenin 31.10.2012 tarih ve 2008/472 E., 2012/745 K. sayılı ilamı ile davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline ve davacının alacağının 1. sıraya alınmasına dair kararı davalılardan vergi dairesi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 19.03.2013 tarih ve 2013/738 E., 2013/1691 K. sayılı ilamı ile bozulması üzerine bu kez davalı ... vekili karar düzeltme talebinde bulunmuş Dairemizin 14.02.2014 tarih ve 2013/7250 E., 2014/1041 K. sayılı ilamı ile karar düzeltme talebi red edilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu Davalı ... Tic. Ltd. Şti. ve ... açısından verilen karar temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden bu hususta yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... açısından menfaat yokluğu nedeniyle davanın reddine, davalı ... açısından davanın kabulü ile davalıya ayrılan payın yargılama giderleri dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağının karşılanmasının tahsisine, artan kısmın davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7081, Karar No: 2022/9773, Tarih: 30.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7081 E.  ,  2022/9773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Başvuru sahibi (davacı) vekili; müvekkiline ait aracın çift taraflı kaza sonucunda hasarlandığını, karşı aracın ... poliçesinin Türkiye Sigorta AŞ tarafından düzenlenmiş olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL tazminat talep etmiştir.

Karşı taraf sigorta şirketi vekili, talebin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce 14/02/2022-K-2022/36453 sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen karara, başvuran vekili tarafından itiraz edilmiş olup, Sigorta Tahkim Komisyonu Müdürü ve itiraz yetkilisinin imzasını taşıyan ve başvuru sahibine hitaben gönderilen 07/03/2022 tarihli yazı ile; 5.000,00 TL altındaki uyuşmazlıklar için verilen hakem kararlarının kesin olduğu belirtilerek başvuran vekilinin itirazı değerlendirmeye alınmadığı bilgisini içeren yazı gönderilmiştir.

Ancak, Sigorta Tahkim Komisyonu’nun cevabi yazısından bu konuda itiraz hakem heyeti kararı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda Sigorta Tahkim Komisyonu’nun itiraz başvurusu sahibine hitaben komisyon müdürü ve itiraz yetkilisi imzalı yazı hakem kararı niteliğinde olmayıp, temyizi kabil değildir.

Somut olayda dosyanın tetkikinden; başvuran(davacı) vekilinin başvurusunda fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuş olduğu, bu nedenle Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 14/02/2022-K-2022/36453 sayılı red kararına karşı başvuran (davacı) vekilinin İtiraz Hakem Heyetine itiraz hakkı bulunduğu, ancak Sigorta Tahkim Komisyonunun 07/03/2022 tarihli yazısı ile ve yanılgılı değerlendirme ile "hakem kararının kesin olması nedeni ile itiraz başvurusunun değerlendirmeye alınmayacağının" bildirildiği, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince başvuran vekilinin itirazları incelenerek konuya ilişkin olarak bir karar verilmesi ve sonrasında dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi gerekirken Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince bir karar verilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, belirtilen hususların dikkate alınması ve Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince bir karar verildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın saklayan mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1460, Karar No: 2018/4827, Tarih: 12.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/1460 E.  ,  2018/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı, yıpranma prim farkı alacağı, yasal ilave tediye farkı alacağı, akdi tediye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin geçici işçi statüsünde çalışmakta iken, 2001 yılında daimi kadroya alındığını ve bu surette çalışmasını emekli olana kadar sürdürdüğünü ancak daimi kadroya alındığı tarihe kadar çalışmış olduğu sürelerin dikkate alınmaması sebebiyle intibakının yanlış yapıldığını belirterek geçici işçi statüsünde çalıştığı sürelerinde dikkate alınması suretiyle derece ve kademesinin tespit edilmesini ve söz konusu yanlış intibak sebebiyle oluşan bir kısım fark işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını ayrıca ilgili dönem Toplu İş Sözleşmesi ve Ek Protokollere göre davacının intibakının yapılarak işe başlatıldığını, davacının emekli olmasından sonraki Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden faydalanmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kadroya geçmesiyle birlikte yeni çalışma şartlarını suskun kalarak zımni olarak kabul ettiğini ve uzun yıllar boyu anılan şartlara tabi olarak çalıştıktan sonra geçmiş dönemin ücret intibakını talep etmesinin iş hukuku ilkeleri ile bağdaşmadığını, 2013 yılında Toplu İş Sözleşmesinde yapılan düzenlemeden önce davacının emekli olması sebebiyle söz konusu düzenlemeden faydalanamayacağını, işveren ile Türk İş Sendikası arasında imzalanan 26.10.2000 tarihli protokol uyarınca davacının konumunda bulunan geçici işçilerin mevcut ücretleri üzerinden sürekli işçi kadrosuna geçirilecekleri açık ve özel olarak belirtildiğinden davacının geçmişe yönelik taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle; davacının kadroya geçirilmeden evvelki çalışmalarının çalışma süresine dahil edilmesi suretiyle derece ve kademesinin belirlenerek eğer var ise fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozma sonrası kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: