muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10807, Karar No: 2021/15107, Tarih: 27.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/10807 E.  ,  2021/15107 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk giderine yönelik hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 Sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafının yazılı şekilde hazine üzerinde bırakılması hatalıdır. Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının “Dava açılmadan önce yapılan 680,00.-TL arabuluculuk giderinin davalı kurumun harçtan muaf olması nedeni ile hazine üzerine bırakılmasına” şeklindeki 3 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine

“3- Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye gelir kaydedilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3830, Karar No: 2011/8287, Tarih: 18.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3830 E.  ,  2011/8287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen, olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davalı ... yönünden kanıtlanamayan davanın reddine davalı koca ... yönünden davanın kabulüne dava konusu ziynetlerin aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde 16.774,50-TL bedelinin davalı ...'tan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl olan duruşma tutanağına yazılıp taraflara tefhim olunan karardır. Tefhim ile birlikte yargılamadan elini çekmiş olan hakim tefhim ettiği karara uygun gerekçeli kararı taraflara tebliğ etmek durumundadır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörülmüştür. İçtihadı Birleştirme Kararında; çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Olayımızda; hükmün tefhim edildiği 14.12.2010 tarihli kısa kararda, davaya konu ziynetlerin toplam bedeli olarak 17.454,50-TL'nin 29.01.2010 dava tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalı ...'tan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş ise de, gerekçeli kararda ziynetlerin toplam bedeli olarak 16.774,50-TL'nin 29.01.2010 dava tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalı ...'tan alınarak davacıya ödenmesine karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Bu nedenle mahkemece bozmadan önceki kararla bağlı olmaksızın, çelişkiyi kaldırmak suretiyle karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3382, Karar No: 2018/12080, Tarih: 12.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/3382 E.  ,  2018/12080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 28/11/2009 tarihinde davalıların işleteni ve sürücüsü oldukları aracın davacıya çarpması sonucu davacının ağır şekilde yaralandığını ve bu kaza sonucu sürekli malul kaldığını belirterek 70.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; davanın zamanaşımına uğradığını, yaşadığı sağlık sorunlarının kazanın somut sonucu olmadığını ve kazanın oluşumda kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 60.000,00 TL manevi tazminatın 28/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle uzman bilirkişi kusur raporunun benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ...'nın sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, çalışma gücünün kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacıda oluşan gerçek zararın belirlenebilmesi açısından davacıdaki maluliyet oranının usulüne uygun şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Davacı taraf kaza sonucu ağır şekilde yaralandığını, kaldırıldığı hastanede hayati bir ameliyet geçirerek 16 gün yoğun bakımda kaldığını, daha sonra tekrar bir beyin ameliyatı daha geçirip tedavisinin halen sürdüğünü, bu kaza neticesinde hem kas ve iskelet sisteminde hem de sinir sisteminde ciddi bozukluklar meydana geldiğini ve malul kaldığını iddia etmiştir.

Savcılık dosyası içerisinde yer alan ... Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'nün 02.02.2010 tarihli yazısında, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayatı tehlikeye sokan, yaşam fonksiyonlarını 4.derece etkiler nitelikte olduğu ve hemiparazisi ile ilgili durumun 18 ay sonra değerlendirilebileceği; 24.06.2010 tarihli yazısında tedavi edilmeyi gerektirir hususun saptanmadığı; 21.10.2011 tarihli yazısında sol dizde yürürken kısıtlılık tarzı görünüm olduğu, sol el hareketlerinin zorlamalı olduğu, kendi halinde postürde bozukluk olduğu görüldüğünden olaydan sonra epilepsi geliştiği anlaşıldığına göre kesin raporun ATK 3.İhtisas Dairesi tarafından verilmesinin uygun olacağı belirtilmiştir.

Yine dosya içinde mevcut ... Devlet Hastanesi'nce düzenlenmiş 05/01/2011 tarihinde düzenlenen rapor uyarınca özür oranının %47 (travmatik sol hemiparazi %44-epilepsi-nöbet geçirme riski olan) ve ... Numune Eğitim Araştırma Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulunca 21/01/2011 tarihinde düzenlenen rapor uyarınca ise %46 (sekel sol hemiparazi-epilepsi) olduğu belirtilmiştir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihinden sonra ise Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan, olay tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak, yukarıda bahsi geçen raporların da değerlendirildiği maluliyet durumunun

belirlenmesi konusunda uygun rapor alınıp sonucuna göre uygun manevi tazminata karar verilmesi gerekmekte olup kararın bu nedenle de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...'nın sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine, 12/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16938, Karar No: 2015/7068, Tarih: 24.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/16938 E.  ,  2015/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/233730

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/152 (E) ve 2013/48 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde hamile olan sanığın kardeşine ait yeşil kart ile T.. H..ne giderek muayene olup kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Üzerinde herhangi bir tahrifat yapılmaksızın suçta kullanılan yeşil kartın başkasına ait olduğunun görevlilerce basit bir denetim sonucunda kolaylıkla tespit edilmesinin mümkün olduğu, sanığın eyleminin aldatma özelliğinden yoksun olması nedeniyle hile boyutuna ulaşmadığı, bu nedenle olayda dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmadığından sanık hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9020, Karar No: 2010/9739, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/9020 E.  ,  2010/9739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki temliken tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 04.02.2010 gün ve 2009/14818-1022 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar davacıların iyiniyetli olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hükmüne uyulan dairemizin bozma kararından sonra dava savunma doğrultusunda reddedilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiş, karar dairemizce onanmıştır.

Davacılar karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden davacıların sonradan 117 ada 1 sayılı parsel numarasını alan taşınmazdan tapuda pay devraldıkları, satın aldıkları bu paya dayanarak da 117 ada 1 parsel üzerine 1965 ve 1989 yıllarında lokanta ve akaryakıt istasyonu olarak kullanılan bilirkişi krokisinde (J) ve (D) harfleri ile gösterilen yapıları yaptıkları bilirkişinin 28.04.2008 tarihli krokide binaların zorunlu kullanım alanını (A) harfi ile ve kırmızı renkle gösterdiği davacıların tapu kaydının 15.04.1992 tarihinde kesinleşen mahkeme kararı ile iptal edildiği anlaşılmaktadır. Yine bilirkişi raporuna göre bina değerinin, temliken tescil davasına konu edilen arazi değerinden daha fazla olduğu görülmektedir. Diğer taraftan yetkili mercii olan belediyece taşınmazın bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün ifrazının mümkün olduğu 16.02.2009 tarihli yazı ile bildirmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684. ve 718 maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; davacıdan 117 ada 1 parsel sayılı taşınmaz kapsamında tapuda pay satın alarak aldıkları pay hükmen iptal edilinceye kadar üzerindeki binaları bu hukuki sebebe dayanarak yaptıklarından duraksamasız iyiniyetlidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır; bilirkişi raporuyla taşınmaz üzerindeki binaların değerinden arazi daha fazla olduğu saptandığından objektif koşulda gerçekleşmiştir.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir. İfrazın mümkün olduğu yetkili belediye tarafından belirtilmiş bulunmaktadır.

Bütün bu anlatımların sonucuna göre mahkemece krokide A harfi ile gösterilen binaların bulunduğu alan ile zorunlu kullanım alanı olan kırmızı renkle gösterilen kısmın arazinin uygun bedeli saptanarak davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekir. Açıklanan bu hususlar bir yana bırakılarak davanın yazılı bazı gerekçelerle reddi doğru değildir.

Karar dairemizce yanılgılı değerlendirme sonucu onandığından, davacıların karar düzeltme istemleri kabul edilmelidir.

Bütün bu anlatımların sonucuna göre mahkemece krokide A harfi ile gösterilen binaların bulunduğu alan ile zorunlu kullanım alanı olan kırmızı renkle gösterilen kısmın arazinin uygun bedeli saptanarak davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekir. Açıklanan bu hususlar bir yana bırakılarak davanın yazılı bazı gerekçelerle reddi doğru değildir.

Karar dairemizce yanılgılı değerlendirme sonucu onandığından, davacıların karar düzeltme istemleri kabul edilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların karar düzeltme istemlerini kabulüyle hükmü onayan dairemizin 04.02.2010 gün ve 2009/14818-2010/1022 sayılı ilamının kaldırılmasına, temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7045, Karar No: 2020/10206, Tarih: 20.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/7045 E.  ,  2020/10206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesi 31/01/2019 tarih ve 2018/257 Esas 2019/34 Karar sayılı mahkumiyet kararının, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından kaldırılarak sanığın beraatine dair, kararına yönelik, temyiz talebinin reddine dair 25/09/2019 tarihli ek kararı

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi 'nin vermiş olduğu beraat hükmünün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin Maliye Hazinesinin suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle temyiz yoluna başvurma hakkı bulunmadığı gerekçesine dayanan temyiz talebinin reddine dair verdiği ek karar katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Bolvadin Adliyesinde zabıt katibi olarak görev yapan tanık ...'yi telefonla arayarak mahkeme veznesinde bulunan tüm parayı bankaya yatırmasını söylemesi nedeniyle katılan ... vekilinin suçtan zarar gören sıfatıyla davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğundan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 25/09/2019 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanık ...'ın 18/07/2018 tarihinde Bolvadin Adliyesinin 0 272 612 65 55 numaralı telefon hattını arayarak telefona cevap veren adliye çalışanına mahkeme veznesinden sorumlu kişiyle görüşmek istediğini söylediği, bunun üzerine sanık ...'i Bolvadin Adliyesi Hukuk Mahkemelerinde yazı işleri müdür vekili olarak görev yapmakta olan tanık ...'ye yönlendirildiği, sanık ...'in Hilmi ile yapmış olduğu telefon görüşmesinde kendisini Bolvadin Cumhuriyet Başsavcısı... olarak tanıttığı ve nakit paraya ihtiyacı olduğundan dolayı bankaya gittiğini; ancak bankada nakit para kalmadığını, mahkeme veznesinde bulunan tüm parayı bankaya yatırmasını söylediği, ardından da telefon görüşmesini sonlandırdığı, sanık ...'in aynı gün saat 13:42'de ise 0 555 ..... numaralı telefon hattından Hilmi'nin kullanmakta olduğu 0 506......numaralı telefon hattını arayarak Hilmi'ye nerede olduğunu sorduğu, ardından da acil nakite ihtiyacı olduğunu, işlemleri hızlandırmasını söyleyerek görüşmeyi sonlandırdığı, Hilmi'nin bu telefon görüşmesinden sonra adliye çalışanlarından Bolvadin Cumhuriyet Başsavcısı...'in telefon numarasını öğrenerek bu numarayı kendisini arayan telefon numarasıyla karşılaştırdığı, telefon numaralarının farklı olduğunu görmesi üzerine, bizzat Bolvadin Cumhuriyet Başsavcısı ile de görüşmesi üzerine kendisini arayan şahsın dolandırıcı olduğunu anladığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda;