muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6672, Karar No: 2021/5236, Tarih: 21.06.2021

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne, davaya konu YİDK kararının davalının itirazının kabulü yönündeki kararın kısmen 25. sınıfta yer alan koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç dış giysiler çoraplar ayak giysileri baş giysileri 35 sınıfta reklamcılık pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler (ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil) büro hizmetleri sekreterlik hizmetleri gazete aboneliği düzenleme hizmetleri istatistiklerin derlenmesi büro makinalarının kiralanması hizmetleri bilgisayar veri tabanındaki bilginin sistematik hale getirilmesi telefon cevaplama hizmetleri iş yönetimi idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri personel işe yerleştirme işe alma personel seçimi personel temini hizmetleri ithalat ihracat acente hizmetleri ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri 35/06 sınıfta müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç dış giysiler çoıraplar ayak giysileri baş giysileri mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir). yönünden iptaline ve başvuru markasının anılan mal ve hizmetler bakımından iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum ve davalı şirket vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kurum ve davalı şirket vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı kurum ve davalı şirket vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 21.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/541, Karar No: 2007/2444, Tarih: 19.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/541 E.  ,  2007/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İlköncü Kent Site Yön..... ile davalı ... aralarındaki davada Büyükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 1.5.2006 günlü ve 2005/1280 Esas 2006/755 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.1.2007 gün ve Hukuk-2006/323511 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda asıl alacakla gecikme tazminatına hükmedilmiş, fazlaya ilişkin istemler reddedilmiş iken gerekçeli kararda asıl alacağın %40’ı oranında icra tazminatının da davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca kararın bozulması gerektiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK’nun 427. Maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 19.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16913, Karar No: 2015/16244, Tarih: 22.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16913 E.  ,  2015/16244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/284373

Mahkemesi : Serik(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/06/2014

Numarası : 2014/270 - 2014/509

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; suç saatinin 19:15 olduğu, saat 23:33'de yapılan alkol ölçümünde sanığın 0.43 promil olduğunun saptandığı, aradaki geçen zaman dilimi gözetildiğinde 100 promilden fazla alkollü olarak araç kullandığının kabulü gerektiği, bu kapsamda sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18440, Karar No: 2020/13945, Tarih: 27.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/18440 E.  ,  2020/13945 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.860,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2014 tarihli ve 2013/457 esas, 2014/45 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/02/2020 gün ve 2020/20037 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 125/1 ve 125/4. maddelerinin uygulanması neticesinde tayin olunan 105 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında bulunacak olan 93 gün adli para cezası üzerinden yine aynı Kanun'un 52/2. maddesinin uygulanması sonucunda 1.740,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken neticeten 1.860,00 Türk lirası adlî para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1,4 maddeleri gereğince 105 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu ceza miktarı üzerinden aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucunda 87 gün yerine 93 gün adli para cezası belirlenmek suretiyle 1.740 TL adli para cezası yerine 1.860 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2014 tarihli ve 2013/457 esas, 2014/45 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık CMK'nın 309.maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, sanık hakkında TCK’nın 125/1,4. maddeleri uyarınca, belirlenen 105 gün adli para cezasından TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 87 gün adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen 87 gün adli para cezasının TCK' nın 52/1. maddesi uyarınca bir günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak 1.740 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21911, Karar No: 2022/124, Tarih: 10.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21911 E.  ,  2022/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30/01/2012 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının 10/11/2015 tarihinde kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 01/11/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 31/2 maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddeleri gereğince hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, 26/04/2009 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4866, Karar No: 2021/10824, Tarih: 22.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/4866 E.  ,  2021/10824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya muhalefet, Sahtecilik ve Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 5411 sayılı Yasaya muhalefetten hükümlülük, sahtecilik ve dolandırıcılıktan beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan BDDK vekilinin temyiz talebinin sanık ... hakkındaki hükümle sınırlı olduğu görülerek yapılan incelemede;

1)Tüm dosya kapsamının incelenmesinde sanık ...'nın suç tarihinde ... Ticari Şubesinin müdürü olduğu, mağdur ...'in bilgi ve rızası dışında ...'in yetkilisi olduğu ... Ayakkabı ve Yan Ürünleri San. ve Tic. Ltd.Şti adına kredi başvurusu yaparak 13.06.2007 ve 27.07.2007 tarihleri arasında 434.000,00 TL kredi tahsisi sağlandığı, şube yetkisi dahilinde hazırlanan kredi tekliflerinin aynı gün sanık ... tarafından onaylandığı, bu suretle 13.06.2007 tarihinde firma adına 350.000 TL işlek kredi kullandırılarak bu miktarın sanık ...’ün yeğeni sanık ...'ın ... Bankası ... şubesindeki hesabına 2 adet EFT ile gönderilmesine dair müşteki imzası taklit edilerek fax talimatı verildiği, 15.06.2007 tarihinde şube müdürü sanık ... tarafından onaylanan yeni bir kredi teklifiyle ... firması adına kullandırılan kredinin 40.000 TL'sinin sanık ...'ın ... Kredi Bankası şubesindeki hesabına EFT ile gönderilmesine dair müşteki imzası taklit edilerek fax talimatı verildiği, 25.06.2007 tarihinde şirketin kredisi 450.000 TL’ye yükseltilerek aynı gün ... firması adına gönderilen fax talimatına istinaden 40.000 TL kredi kullandırıldığı ve 30.000 USD’ye çevrilerek sanık ...’ya nakden ödendiği, ayrıca 06.07.2007 tarihinde şirket adına 10 yapraklı çek koçanının sanık ...'e verilmesine dair talimat verildiği, firma hesabından 27.07.2007 tarihinde 4.000 TL'nin alınan fax talimatı ile ...'in Katılım ... şubesindeki hesabına transfer edildiği, ...’in ise bu tutarı sanık ...’e verdiğini beyan ettiği,

tanık sıfatıyla ifadeleri alınan banka çalışanlarının ifadeleri ve tüm dosya kapsamına olay tarihindeki şube işleyişine göre 450.000 TL’ye kadar olan kredi tekliflerinin herhangi bir kredi komite kararı olmaksızın şube müdürü ... onayı ile işlerlik kazanabildiği bu amaçla ... Deri firmasının kredisinin şube yetkisini aşmaması için birçok defa limitleriyle oynandığının tespit edildiği, bankada yönetmen yardımcısı olarak görev yapan tanık ...’in anlatımına göre söz konusu firmanın müdür ... tarafından özel olarak takip edildiği, kredilendirme sürecinde evrak takibinin de sanık tarafından yapıldığı, firma yetkililerine ulaşılmak istendiğinde iletişimin dahi ... tarafından sağlandığının anlaşılması, kaldı ki firmanın iletişim telefonu olarak ... tarafından banka sistemine girilen telefon numarasının diğer sanık ...’e ait olması, kredi borcunun ödenmemesi üzerine takip hesaplarına aktarılmasının ardından ilgili firmaya ihtarname çekilmeden 6 gün önce firma adresinin yine sanık ... tarafından değiştirilmesi, ... Deri firması adına düzenlenmiş genel kredi taahhütnamesi, ticari hizmetler sözleşmesi, fax talimatları ve krediye teminat olarak alınan senetlerin arkalarında firma kaşesi üzerinde sahte olarak şirket müdürü mağdur ... adına atılı bulunan imzaların çıplak gözle karşılaştırılmasında aldatma kabiliyetine haiz olduklarının anlaşılması, mali verilerine göre söz konusu krediyi ödeme gücü bulunmayan firmanın vergi matrahı verilerinde tahrifat yapılarak vergi matrahının yüksek gösterilmesi suretiyle mali durumunun gizlenmesi hususları bir arada değerlendirildiğinde eylemin 5411 sayılı Yasanın 160/2.maddesi kapsamında nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin eylemin gerekçesiz olarak basit zimmet olarak kabulü ile sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

Kabule göre ise;

2)Sanıkların ... Deri Ayakkabı ve Yan Ürünleri San. ve Tic. Ltd.Şti adına kredi başvurusu yaparak 13.06.2007 ve 27.07.2007 tarihleri arasında 434.000,00 TL kredi tahsisi sağladıkları anlaşılmakla, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında sahte imzalı olarak oluşturdukları fax talimatları ile farklı banka şubelerinden EFT ile ayrı ayrı işlem yaptırmak suretiyle para çekmiş olmaları karşısında sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3)5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesi uyarınca banka zararının tazminine karar verilirken; sanıklar ... ve ...’ün 434.000,00 TL’nin tamamından müşterek müsteselsilen, sanık ... Avcı’nın elde ettiği menfaat miktarı olan 390.000,00 TL’den, sanık ...’nın ise yalnızca 40.000,00 TL'den sorumlu tutulması gerektiği, nispi harç ve nispi vekalet ücretlerinin de sanıkların elde ettikleri menfaat miktarlarıyla sınırlı olarak hesaplanması gerektiği gözetilmeden toplam banka zararı olarak kabul edilen 434.000,00 TL'nin tamamının tüm sanıklardan müteselsilen tahsiline ve toplam banka zararı üzerinden hesaplanan nispi harç ve nispi vekalet ücretlerinin de tüm sanıklardan eşit olarak tahsiline hükmolunması,

4) Zimmet miktarı ve yasada öngörülen cezanın üst sınırı gözetilip, sanık ...’nın olaydaki fonksiyonu ve diğer sanıkların eylemlerine katkısı göz önünde bulundurularak alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin orantılılık, adalet ve nesafet kurallarıyla bağdaşmayacak şekilde diğer sanıklarla aynı miktarda teşdit uygulaması yapılarak fazla ceza tayini,

5) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6)Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı göz önünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan BDDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıklar ..., ... ve ... yönünden cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 22.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16808, Karar No: 2009/2869, Tarih: 23.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/16808 E.  ,  2009/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.6.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Olayları açıklamak taraflara hukuki nitelendirme hakime aittir.

Sağ kalan eş eski yaşantısını devam ettirebilmesi için, ölen eşine ait olup birlikte yaşadıkları konut üzerinde kendisine katılma alacağına mahsup edilmek, yetmez ise bedel eklenmek suretiyle intifa veya oturma hakkı tanınmasını isteyebilir. (TMK. m. 240/1)

Davacı dava dilekçesinde aile konutunun katılma alacağına mahsup edilerek intifa veya oturma hakkı isteminde bulunduğuna göre delillerin bu çerçevede değerlendirilerek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken davanın aile konutu şerhi verilmesine ilişkin olduğundan söz edilerek yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ. Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.02.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/547, Karar No: 2007/2441, Tarih: 19.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/547 E.  ,  2007/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İlköncü Kent Site Yön..... ile davalı .... arasındaki davada Büyükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 1.5.2006 günlü ve 2005/1277 Esas 2006/752 Karar sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.1.2007 gün ve Hukuk-2006/323518 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda asıl alacakla gecikme tazminatına hükmedilmiş, fazlaya ilişkin istemler reddedilmiş iken gerekçeli kararda asıl alacağın %40’ı oranında icra tazminatının da davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca kararın bozulması gerektiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK’nun 427. Maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 19.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12910, Karar No: 2015/13271, Tarih: 17.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/12910 E.  ,  2015/13271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2014

NUMARASI : 2014/993-2014/1492

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, mirasbırakan halası M.. Y..'nun paydaşı olduğu 799 ada 19 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında mirasbırakanın baba adının sehven “Hasan” yazıldığını ileri sürerek, anılan kayıtta mirasbırakanın baba adının “Ümmet” olarak düzeltilmesini istemiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, Tapu Sicili Tüzüğünün 75. maddesi hükmü gereğince öncelikle tapu müdürlüğüne başvurma zorunluluğuna ilişkin prosedürün yerine getirilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .....................'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.