muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2598, Karar No: 2022/2757, Tarih: 22.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2598 E.  ,  2022/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

1) Sanıklar hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanık ...'in diğer sanık ... ile birlikte şirket kurduklarını ancak....'ın tek başına çalışmak istemesi üzerine hissesini 12.03.2010 tarihinde ...'ya devrettiğini, şirketin ne şekilde çalıştığı hususunda bilgisinin olmadığını, sahte belge düzenlemediğini savunması; sanık ...'in ise sanık ... ve ...'yı aynı semtte oturmaları nedeniyle tanıdığını, onların yanına gelerek iş yeri açmayı teklif ettiklerini, üç ay sonra başkasına devretme koşuluyla tekliflerini kabul ettiğini, sonra ne olduğunu bilmediğini, iş yerinin çalışması ile ilgili bilgisinin olmadığını, iş yerinde hiç bulunmadığını bu nedenle de alım-satımla ilgili belge düzenlemediğini savunması; yapılan karşıt incelemede faturaları kullanan şirketlerin yetkili temsilcilerinin faturalara konu mal ve hizmeti gerçekten de satın aldıklarını, ödemeleri çek ya da banka havalesi yoluyla yaptıklarını beyan etmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Dosyada bulunan faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

bb)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

cc) Karşıt inceleme sırasında dosyaya ibraz edilen ödemeye ilişkin çek ve banka dekontlarının kim tarafından tahsil edildiğinin araştırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması yasaya aykırı,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması yasaya aykırı,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/503, Karar No: 2019/5747, Tarih: 24.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/503 E.  ,  2019/5747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 20/04/2017 tarih ve 2016/371 E. - 2017/87 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 02/11/2017 tarih ve 2017/641 E. - 2017/728 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 24.09.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %33 hisse ile kurucu ortağı olup, diğer ortak ... ile birlikte müşterek imzaları altında şirkette müdür olarak görev üstlendiğini, 27.06.2016 tarihinde gerçekleştirilen olağanüstü genel kurul toplantısında çağrının usulsüz olduğunu, ortada hukuken geçerli bir müdürler kurulu kararı olmaksızın ya da mahkemeden izin almaksızın tek başına olağanüstü genel kurul kararı alındığını, geçerli bir sebep olmaksızın müvekkilinin müdürlük yetkisinin kaldırıldığını, kararın objektif iyi niyet kurallarına aykırılık teşkil ettiğini, anılan genel kurulda tek başına şirket müdürü olarak seçilen dava dışı...'e şimdiye kadar verilmeyen gayrimenkul satma yetkisinin verildiğini, müvekkilinin müdürlük görevi sürecinde bilgi alma ve inceleme hakkının engellendiğini ileri sürerek, 27/06/2016 tarihli olağanüstü genel kurulu kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu genel kurul toplantısının iptalini gerektirir herhangi bir durumun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu genel kurul toplantısının iptalini gerektirir herhangi bir durumun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu olağanüstü genel kurul toplantı tarihinin, kanun ve ana sözleşmeye uygun olarak gündemi de ihtiva edecek şekilde Ticaret Sicili Gazetesinde usulüne uygun ilan edildiği, davacı ortağa toplantı tarih ve saati ile yerini bildirir bildirimin süresi içerisinde tebliğ olunduğu, olağanüstü genel kurula davet yapan ortak...’ün davalı şirketin ortağı ve müdürü olduğu, olağanüstü genel kurula toplantı gündeminin ilan edilip davacıya da tebliğ olunduğu gündem itibari ile toplantının gerçekleştirilmesinde ana sözleşmeye ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, toplantı ve karar nisabının sağlandığı, genel kuruldaki kararların salt çoğunlukla alındığı, dürüstlük kuralına aykırı bir yön içermediği, butlan sebeplerinin de gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, iptali talep edilen genel kurul kararına ilişkin ilan edilen gündemin belirlendiği ayrıca, şirket müdürüne verilen yetkilerin içeriği ve kapsamının genel kurulun takdiri ve tercihi olup, böyle bir kararın objektif iyiniyet kurallarına aykırılığı ileri sürülerek iptalinin istenemeyeeği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8006, Karar No: 2020/1371, Tarih: 20.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/8006 E.  ,  2020/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının, ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin anneye verilmesine, çocuklar lehine tedbir/iştirak nafakası ile kadın lehine tedbir/yoksulluk nafakasına karar verilmiştir. Hükme karşı davalı erkek tarafından tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve davalı erkek istinaf dilekçesi verirken adli yardım talebinde bulunmuştur. İlgili bölge adliye mahkemesince davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, karara karşı davalı erkek tarafından itiraz edilmiş, Gaziantep 3. Hukuk Dairesinin 19/03/2019 tarihli değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verilmiştir. Harç ve giderlerin tamamlanması için dosyanın ilk derece mahkemesine geri çevrilmesi üzerine davalı erkek tarafın eksikliğin giderilmesi ile istinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince, davalı erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Dosyanın incelenmesinde; sosyal ve ekonomik durum araştırmasında davalı erkeğin çalıştığı ve gelirinin olduğu, temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Hükmü temyiz eden davalıdan 218.50 TL temyiz başvuru harcı ve 54.40 TL temyiz maktu karar harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesinin yollaması ile HMK'nın 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/3632, Karar No: 2019/7932, Tarih: 23.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/3632 E.  ,  2019/7932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, 260 ada 3 parsel sayılı taşınmazda davacı ve davalıların hissedar olduklarını, tapuda arsa olarak görünen taşınmazın üzerinde bulunan bina niteliğindeki muhdesatın zemin katının, davacı ile davalıların murisinin birlikte yaptıklarını, 2. ve 3. katların ise davacı tarafından yapıldığını, davacının, davalıların murisi olan kardeşi ile birlikte yaptıkları zemin katı 1992 yılında bedeli ödenerek muris kardeşinden satın alındığını, bu nedenle zemin kat da dahil olmak üzere binanın tamamının davacıya ait olduğunu belirterek 260 ada 3 parselde tapuya kayıtlı arsa vasfındaki taşınmaz üzerinde bulunan zemin ve zemin üzerinde bulunan iki normal kattan ibaret binanın davacıya aidiyetine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili ise savunmasında 260 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın davacının ve davalıların murisinin babası olan kök muris ... Yener tarafından yapıldığını, kök murisin vefatından sonra davacı ile davalıların murisinin aralarında sözlü biçimde anlaşarak zemin kat üzerine birinci katı davalıların murisi olan Abdurrahim Yener’in yapması, birinci kat üzeri ikinci katın ise davacı ... tarafından yapılmasını kararlaştırdıklarını, davalıların murisi olan Abdurrahim Yener’in birinci katın inşaatının %80’ini tamamladıktan sonra bu katı davacının yeğeni olan Osman Yener’e bıraktığını, bu nedenle arsa ve arsa üzerindeki binanın zemin ve zemin üstü birinci katının davacı ve davalıların ortak mülkiyetinde olduğunu, ikinci katın ise tamamen davacının kendi birikimiyle yapıldığını, ikinci katta davalıların herhangi bir payının olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilerek 260 ada 3 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın ... ve zemin katına yönelik davanın hukuki yarar yokluğundan reddine, birinci katın yüzde yirmisinin davacıya aidiyetinin tespitine, ikinci normal katın ise HMK md. 308 gereğince davacıya aidiyetinin tespitine hükmedilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespitine ilişkindir.

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukuku'nda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespitine ilişkindir.

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukuku'nda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; mevcut bir muhdesata sonradan yapılan iyileştirici imalatlar yeni bir muhdesat meydana getirme sayılamayacağı gibi, bu amaçla yapılan giderler de mevcut muhdesata değer kazandıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir. Aynı şekilde bütünleyici parça niteliğinde olmayıp her zaman için ana taşınmazdan sökülüp götürülebilen ve taşınmazdan ayrılması mümkün olan eşyalar da teferruat niteliğindedir. Bu nitelikteki eşyalar yönünden muhdesat aidiyeti davası açılamayacağı, iyileştirici nitelikteki giderlerden paya düşenden fazlasını ancak koşullarının varlığı halinde Borçlar Kanunu hükümlerine göre sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açılacak eda nitelikli bir alacak davası ile istenebileceği kuşkusuzdur.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı vekilinin muhdesatın birinci normal katına yönelik temyiz itirazına gelince; davalı tanıklarının, dava konusu birinci katın yüzde sekseninin davalıların murisi Abdurrahim Yener tarafından yapıldıktan sonra bu haliyle davacıya satıldığına dair beyan ve kabulleri, dosya kapsamında yapılan keşif neticesi alınan inşaat bilirkişisi raporunda birinci katın inşaa sürecine ilişkin tespitlerden ve dinlenen tanık beyanlarından birinci katın eksik yüzde yirmilik kısmının satıştan sonra davacı tarafından tamamlandığının anlaşılması hususu birlikte değerlendirildiğinde davacının 1. kata ilişkin yapmış olduğu işlerin iyileştirme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, mahkemece 1. kat yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı ve eksik değerlendirme ile yazılı şekilde birinci katın yüzde yirmisinin davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7984, Karar No: 2010/11571, Tarih: 26.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/7984 E.  ,  2010/11571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 4.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla, tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak, kiralananın anahtarının 12.08.2009 tarihinde teslim edilmesi sebebiyle itirazın kaldırılmasına, takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece takibe konu tüm kira alacağı yönünden itirazın kaldırılmasına, takibin devamına karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen ve uyuşmazlık konusu yapılmayan yazılı kira sözleşmesi 15.06.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Sözleşmenin hususi şartlarında 650.-TL olarak tespit olunan aylık kira bedelinin, her ayın ilk beşinci gününde, peşin olarak ödeneceği, bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiraların muacceliyet kespedeceği kararlaştırılmıştır. Davacı, 24.06.2009 tarihli icra takibi ile ödenmediğini iddia ettiği Mayıs 2009 ve ikinci yıl ilk ay kirası olan Haziran 2009 kiraları toplamı 1.300,00.-TL ile sözleşmenin 19. maddesi gereğince, muaccel hale gelen, ikinci yıl kira dönemi sonuna kadar 11 aylık kira bedelleri toplamı 7.150,00.-TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, takibe itirazında, istenilen 1300.-TL tutarındaki iki aylık Mayıs ve Haziran 2009 kiralarının, davacıya verilen depozito'dan takas ve mahsup edildiğini, tahliye hususunda davacı ile anlaştığından, işleyecek dönem için kira bedellerinin istenemeyeceğini, takibin haksız olduğunu savunmuştur.

Davacı vekili dava dilekçesinde kiralananın anahtarının 12.08.2009 tarihinde kendilerine teslim edildiğini bildirmiştir. Aynı tarihli kiracı imzalı anahtar teslim tutanağının da dosya içerisinde bulunduğu görülmektedir. Bu durumda kiralanan tahliye edildiğine göre, oturulmayan kiralanan için kira parasından söz edilemeyecektir. Ancak kira paralarının fiilen tahliye tarihine kadar kiralayana ödemesi gerekir. Tahliye sonrası aylara ait kiranın ödenmesi, kiralayanın sebepsiz zenginleşmesine yol açar. Ayrıca sözleşmedeki muacceliyet şartı, kira ilişkisinin devamı şartına bağlı bulunmaktadır. Davalının kira borçlarını davacıdaki depozitodan mahsup edebileceği yazılı sözleşmede kararlaştırılmadığından ve

yöntemine uygun şekilde kira bedellerinin ödendiği ispat edilemediğinden, takibe konu aylar kiralarından mahkemece tahliye tarihine kadar olan kısmının hesap edilerek, bu kısım yönünden takibe itirazın kaldırılması ve takibin devamına karar verilmesi fazlaya ilişkin aylar kiraları için itirazın kaldırılması ve takibin devamı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibe konu tüm aylar yönünden itirazın kaldırılması ve takibin devamına karar verilmesi hatalı olmuştur.

yöntemine uygun şekilde kira bedellerinin ödendiği ispat edilemediğinden, takibe konu aylar kiralarından mahkemece tahliye tarihine kadar olan kısmının hesap edilerek, bu kısım yönünden takibe itirazın kaldırılması ve takibin devamına karar verilmesi fazlaya ilişkin aylar kiraları için itirazın kaldırılması ve takibin devamı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibe konu tüm aylar yönünden itirazın kaldırılması ve takibin devamına karar verilmesi hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11968, Karar No: 2025/476, Tarih: 13.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11968 E.  ,  2025/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2319 E., 2023/1616 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/275 E., 2023/106 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk