muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21849, Karar No: 2012/22218, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/21849 E.  ,  2012/22218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...)Mahkemesi

DAVALILAR :1- Sosyal Güvenlik Kurumu

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava Hizmet tespiti ve İşçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece İşçilik alacağı talebi reddedilmiş ve Hizmet tespitine ilişkin davacı vekilinin talebinin ıslah dilekçesi şeklinde yapılmadığı ve yine harçlandırılmayıp taraflara tebliğe çıkartılmadığı gerekçesiyle talebe ilişkin herhangi bir hüküm tesisi gerekmediği belirtilerek hizmet tespitine ilişkin talebe yönelik karar verilmemiş ise de, gerekçeli kararda davalı olarak Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının davalı sıfatı ile yer aldığı ayrıca davacının dava dilekçesi ile hizmet tespiti talebinde bulunduğu ve bu nedenle Hizmet Tespiti ve İşçilik alacaklarına yönelik ayrı ayrı taleplerinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12687, Karar No: 2014/12614, Tarih: 16.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/12687 E.  ,  2014/12614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2014/87-2014/98

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili şikayetinde; Belediye aleyhine başlatılan icra takibi nedeniyle haczi kabil olup olmadığına bakılmaksızın tüm banka hesaplarına haciz konulduğunu, 10/03/2014 tarihinde İ.. Bankası'ndan gönderilen 369.643,62 TL hisse payının haciz blokesi nedeniyle bekletildiğini, S.. Z.. Bankası'nın nolu hesabında bloke edilen 369.643,62 TL tutarındaki İ.. Bankası hissesi üzerine konulan hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece hesap ekstreleri getirtilmeden dosya üzerinden borçlu Belediye'nin Z.. Bankası S.. Şubesi nezdindeki hesabında bulunan paranın, İ.. Bankası'ndan gönderilen Mart ayı katkı payı ödemesi olduğu ve niteliği gereği kendiliğinden kamuya tahsisli olup haczedilemeyeceğinden şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre, Belediye'nin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirler, şartlı bağışlar, kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczolunamaz. Ayrıca 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesine göre, bu Kanun'da il özel idareleri ve belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda bu idarelere verilmesi öngörülen paylar vergi hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır. Öte yandan borçlu Belediye'ce haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılmasının tespiti halinde bu durum haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

O halde Mahkemece hesap ekstreleri getirtilerek şikayete konu hesapta İ.. Bankası payı dışında, hesaba yatan paraların nitelikleri, mahiyeti ve kaynağı araştırılarak yukarıda açıklanan Yasa maddeleri kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli, gerektiğinde bilirkişiden rapor alınarak yatan paraların mahiyetleri itibariyle havuz hesabı teşkil edip etmediği veya kamu hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde (bu olgu belirlendiği taktirde) haczedilemeyeceği değerlendirilmelidir. Bu yönde yapılacak inceleme ile sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK b. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7631, Karar No: 2014/19471, Tarih: 09.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/7631 E.  ,  2014/19471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen 07.02.2013 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 11.03.2013 havale tarihli dilekçesiyle temyiz eden katılan vekilinin süresinde olmayan temyiz isteğinin, aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 09.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7818, Karar No: 2022/8807, Tarih: 08.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7818 E.  ,  2022/8807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.06.2021 tarih ve 2018/154-2021/522 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında Tekirdağ’dan Batman’a 100 adet canlı hayvan taşınması hususunda anlaşma sağlandığını, taşıma işinin müvekkili şirket tarafından gerçekleştirilerek hayvanların teslim edildiğini, taşıma işleminin gerçekleşmesini müteakip müvekkili şirket tarafından davalıya 27.494,00 TL bedelli fatura gönderildiğini, faturanın ödenmemesi üzerine davalı aleyhine başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek davalının icra dosyasına vaki itirazının iptali ile %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin büyük baş hayvan çiftliği sahibi olduğunu, dava konusu 100 adet canlı hayvanı dava dışı ... adlı kişiden satın aldığını, ...'in canlı hayvanları çiftliğe getirdiğini ve hayvanların kontrol edilerek 01/10/2013 tarihinde teslim alınıp ücretinin ödendiğini, müvekkili ile davalı arasında hiçbir sözleşme olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, dosya içeriği ve taraf vekillerinin dosyaya sunmuş olduğu dilekçelerinde ifade ettikleri beyanlardan Tekirdağ ilinden Batman iline toplamda 100 adet damızlık düve naklinin işleminin 2 tır ve 1 adet kamyon ile yapılmış olduğu hesaba katılarak dosya arasına alınan 09/03/2020 tarihli bilirkişi raporu ile davaya konu nakliye bedelinin nakliye tarihi olan 27/09/2013 tarihi itibariyle KDV dahil toplam 21.205,15 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşıma sözleşmesinin tarafları gönderen ile taşıyıcıdır (TTK m580). Zira gönderilen taşıma sözleşmesinin akid tarafı olmayıp bu sözleşme için üçüncü kişi sıfatına sahiptir. Gönderen, taşıyıcıdan taşıma işinin gerçekleştirilmesini talep eden ve bunun karşılığında ona taşıma ücretini ödemeyi borçlanan kişidir. Başka bir anlatımla, taşıma ücretinin borçlusu kural olarak gönderendir. Nitekim gönderen taşıma sözleşmesinin tarafını oluşturmakta ve taşıma ücretinin ödenmesini üstlenmektedir. Bununla birlikte taşıma konusu eşyanın teslimi daha ziyade gönderilenin menfaatinedir. Bu sebeple uygulamada taşıma ücretinin ödenmesi gönderilene havale edilebilmektedir. Taşıma konusu eşyanın tesliminde var olan menfaati sebebiyle taşıma sözleşmesi için üçüncü kişi olan gönderilen bazı şartların gerçekleşmesi halinde borçlu olarak kabul edilecektir. Gönderilen bu yükümlülükten ancak gönderenin borcu ödediği veya bizzat ödemeyi taşıyıcıya taahhüt ettiği anda kurtulabilir. Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde, davacının ticari defterlerinden takip dayanağı faturanın ödenmiş olduğu, ayrıca davalı ile dava dışı satıcı arasındaki sözleşmede nakliye ücreti ve KDV'sini satıcının ödeyeceğinin kararlaştırıldığı göz önüne alındığında, davacının ticari defter kayıtlarının aleyhine delil olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 08.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1666, Karar No: 2017/2252, Tarih: 01.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1666 E.  ,  2017/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapuya kira akdinin şerhi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... Mahallesi 1413 ada, 523 nolu parselde tapuya kayıtlı olan işyerinin mülkiyetinin hisseli olarak tapuda davalılar adına kayıtlı olduğunu, dava konusu Bahçelievler Mahallesi İstanbul Caddesi No:11 ... adresinde bulunan dükkanın davalılar tarafından 15 Kasım 2013 kira başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile müvekkiline 10 yıl süre ile kiralandığını, kira sözleşmesinin 22.maddesinde "kira sözleşmesi tapuya tescil edilecektir" (şerh verilecektir) hükmünün yer almasına rağmen aradan geçen süre içinde davalıların 15 Kasım 2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesini tapuya tesciline yanaşmadıklarını, müvekkilinin davalılara ... 2.Noterliği'nin 05/06/2014 tarihli 4954 yevmiye nolu ihtarnamesi ile kira sözleşmesinin tapuya tescili için ihtarname çektiğini, fakat davalıların söz konusu kira sözleşmesini tapuya tescil etmeye muvafakat vermediklerini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydına müvekkilinin kiracılık hakkının şerh verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ...’e vesayeten kendi adına asaleten ... cevap dilekçesinde; davacının sözleşme ile kararlaştırılan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ayrıca kira sözleşmesindeki tapuya şerh ile ilgili kısmın davacı tarafından sözleşmeye sonradan bilgi ve rızaları dışında eklendiğini, konu hakkında savcılığa şikayette bulunduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; getirtilen hazırlık soruşturma evrakında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği sabit olup tarafları bağlayıcı olan kira sözleşmesinin koşullarından biri olan tapuya şerhi geçersiz kılacak bir durum bulunmadığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen ve hükme esas alınan 15.11.2013 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli sözleşme konunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 22. Maddesinde; kira sözleşmesinin kira süresi için tapuya tescil edileceği (şerh edileceği) kararlaştırılmıştır. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/9576 soruşturma numaralı dosyasının incelenmesinde; kiracı ... hakkında sözleşmenin 22. Maddesinin bilgisi dışında doldurulduğundan bahisle özel belgede sahtecilik iddiasında bulunulduğu, savcılıkça delil yetersizliği nedeniyle takipsizlik kararı verildiği, söz konusu karara karşı Ağır Ceza Mahkemesine yapılan itirazın ise süresinde yapılmadığından reddedildiği anlaşılmıştır. Davalılardan ..., gerek cevap dilekçesinde gerekse yargılama sırasındaki beyanlarında savcılık dosyasında kriminal inceleme yapılmadığını belirterek dosyanın Adli Tıp Kriminal Daire Başkanlığına gönderilmesini ve sonradan eklenen yazıların davacı eli ürünü olup olmadığının tespitinin yapılmasını istemiştir. Her ne kadar mahkemece savcılık kararı dikkate alınarak karar verilmiş ise de, savcılık dosyasında davalının iddiaları doğrultusunda bilirkişi incelemesi yapılmadığı anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E., 2001/467 K. sayılı ve 07.10.2009 gün 2009/12-382 E., 2009/415 K. sayılı kararlarında da belirtildiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Bu nedenle mahkemece sözleşme aslının Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi' ne gönderilerek bahse konu maddenin sözleşmeye sonradan eklenip eklenmediği, sözleşmedeki mevcut diğer yazılar ile uyumlu olup olmadığı ve yazıların davacıya ait olup olmadığı yönünde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7468, Karar No: 2013/9676, Tarih: 10.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7468 E.  ,  2013/9676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 105 ada 24 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın giderilmesi davası açtıklarını, taşınmazın paydaşlarından “...'nın” “...” ile aynı kişi olup, soyadının hatalı yazıldığını, ayrıca baba adının da tapu kaydına yazılmadığını, mahkemece dava açılması için yetki verildiğini ileri sürerek, ...'nin baba adının “...,” soyadının da “...” olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

10.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3976, Karar No: 2024/6093, Tarih: 09.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3976 E.  ,  2024/6093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/1 E., 2024/33 K.

SUÇ : Başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.07.2023 tarihli ve 2014/1 Esas, 2014/33 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen Tebliğnamede, sanığın uyarlama yargılaması talebinin reddine ilişkin 26.05.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş bildirilmiş ise de, dosya incelendiğinde 26.05.2023 tarihli ek kararın itiraz yolu açık olmak üzere verildiği ve sanığın 02.06.2023 tarihli itiraz dilekçesi üzerine itiraz merci tarafından 07.06.2023 tarihinde itirazın reddine karar verildiği, akabinde sanığın 03.07.2023 tarihinde temyiz dilekçesi sunduğu ve yerel mahkemece 20.07.2023 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddedildiği, sanığın 24.07.2023 tarihinde temyiz isteminin reddi kararını temyiz ettiği ve temyiz formunun da 20.07.2023 tarihli ek kararın temyizine ilişkin düzenlendiği, buna karşılık Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanığın 24.07.2023 tarihli temyiz istemine ilişkin herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu hususa ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 09.07.2023 tarihinde karar verildi.