muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6140, Karar No: 2011/13078, Tarih: 12.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6140 E.  ,  2011/13078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17146, Karar No: 2017/2154, Tarih: 14.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17146 E.  ,  2017/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesi'nden verilen 30.06.2016 günlü ve 2016/85 E. 2016/276 K. sayılı hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davaya konu ödeme emrinin okunaklı sureti yada aslının (ön ve arka yüzü ile birlikte) ikmal edilip gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5864, Karar No: 2014/14817, Tarih: 27.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/5864 E.  ,  2014/14817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Karayolları Genel Müdürlüğü ile davalı .... aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.01.2013 günlü ve 2010/131-2013/11 sayılı hükmün temyiz isteminin reddi hakkında Dairece verilen 24.10.2013 günlü ve 2013/12412-2013/14044 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yerel mahkemece verilen gerekçeli kararın davacı vekili tarafından temyizine ilişkin dilekçenin süresi içerisinde (27.02.2013 tarihinde) mahkemeye verilip havale ettirildiği, ancak mahkeme kaleminde UYAP sisteminde temyiz defterine süre dolduktan sonra (04.03.2013 tarihinde) kaydedildiği anlaşıldığından ve böylece deftere geç kayıttan dolayı temyiz edene yüklenecek herhangi bir kusur bulunmadığı ve davacı vekilinin temyizinin süresinde olduğu bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından; davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 30.10.2013 gün ve 2013/12435-14180 sayılı davacı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verilip dosya içindeki tüm kağıtların yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisine getirtilen belgelerin ve özellikle satış akit tablosunun incelenmesinden, kamulaştırılan 3926 parsel yönünden hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen Çiftlik Köyü 5101 parsel sayılı hızar atölyesi nitelikli taşınmazın 30.06.2009 tarihli iki paydaşı tarafından iki paydaşa satışı emsal alınarak incelenmiştir. Hızar atölyesi niteliğindeki emsal taşınmazın satışının serbest satış olmadığı, taşınmazın nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırmaktadır.

Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından söz edilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan gerçekci bir sonuca ulaştıran taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından söz edilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan gerçekci bir sonuca ulaştıran taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu ve davacı idarenin harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan davacıya harç yüklenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10237, Karar No: 2011/19849, Tarih: 08.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/10237 E.  ,  2011/19849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ve ...'ın dolandırıcılık suçundan açılan davada beraatlarına, sanık ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 240/1, 80, 59 maddelerinin uygulanarak sanığın 11 ay 20 gün hapis ve 333 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2 ay 27 gün süreyle memuriyetten yoksun kılınmasına, cezalarının 647 sayılı Yasanın 6.maddesi gereğince ertelenmesine

2297 Sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davaların en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir.” hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

Sanıklar hakkında düzenlenen 04.08.2005 tarihli iddianamede “Ziraat Bankası Koçarlı Şubesinde müdür olarak çalışan sanık ... ile servis görevlisi olarak çalışan sanıklar ..., ... ve ...’un usulsüz işlemlerle toplam 17 kişiye bireysel çiftçi kredisi kullandırarak, verdikleri kredilerin bir kısmını menfaat olarak temin ettiklerinin iddia olunması nedeniyle 4389 Sayılı Yasanın 22/3. (5411 Sayılı Yasanın 160.) maddesindeki bankacılık zimmetinin tavsif edilmiş olması karşısında;

İddianamedeki tavsife, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 7. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5578, Karar No: 2014/13844, Tarih: 08.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5578 E.  ,  2014/13844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38915, Karar No: 2024/3231, Tarih: 13.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/38915 E.  ,  2024/3231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2109 E., 2020/1205 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2017 tarih ve 2016/88 E. - 2017/244 K. sayılı kararıyla, sanığın hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla; katılan vekilinin, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf iddiaları yerinde görülmediğinden, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, Mahkemenin tanık H.C.'nin beyanına itibar edilmemesine dair gerekçesinin haksız olduğu, tanığın olayın hemen sonrasında kollukta alınan beyanında hakaret eylemini açıkça belirttiği, olaydan bir yıl sonra tanığın hakaret sözünü hatırlamamasının olağan bir durum olduğu, bu durumun çelişki olarak değerlendirilemeyeceği, bu nedenlerle hukuka aykırı olan beraat kararının bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde katılanın Pendik Marmara Üniversitesi Araştırma Hastanesinde hekim olarak görev yaptığı, sanığın ise bir yakınının acil servise getirilmesi nedeniyle hastaneye gittiği, katılan doktorun yaptığı tedaviyi beğenmeyen sanığın, katılana hitaben "Gerizekalı." demek suretiyle hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece, duruşma sırasında dinlenilen tanık H.C.'ye ısrarla sorulmasına rağmen, birşey hatırlamadığını beyan etmesi ve katılan ile aynı iş yerinde çalışması ve katılanın arkadaşı olması nedeniyle tarafsız olmadığı kanaatine varıldığı, bu nedenle bu tanığın beyanına itibar edilmediği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmanın aksine, katılanın soyut iddiası dışında, sanığın mahkumiyetini gerektirir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği kabul olunarak sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik, katılan vekilinin istinaf iddiaları yerinde görülmediğinden, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince tanık beyanına ne şekilde itibar edilmediği hususunun gerekçede açıklandığı görülmekle, sanığın beraati yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20724, Karar No: 2015/132, Tarih: 12.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20724 E.  ,  2015/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kısıtlı adayının akıl hastalığı nedeniyle vesayet altına alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde; davacının annesi olan ...’nın akıl hastalığı nedeniyle vesayet altına alınması istenilmiş, mahkemece davanın kabulü ile....’in kısıtlanmasına, kendisine kızı ...’nın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davacının, annesi ... hakkında akıl hastalığı nedeniyle kısıtlama istemiyle 04.07.2013 tarihinde dava açtığı, mahkemece tensip ile duruşmanın 21.11.2013 gününe bırakıldığı, kısıtlanması istenilen ...’in oğlu ... 17.09.2013 tarihli davaya müdahale dilekçesi vererek kendisine duruşma gününün tebliğ edilmesini istediği, davacı vekilinin 04.09.2013 tarihli dilekçesi ile duruşmanın öne alınması talebi üzerine mahkemece müdahillik talebinde bulunan ... haberdar edilmeden ve müdahale talebiyle ilgili olumlu olumsuz herhangi bir karar verilmeden tensiple tayin edilen duruşma gününden önce 07.10.2013 tarihinde davacı ile vekili hazır olduğu halde duruşma açılarak işin esası hakkında müdahale talebinde bulunan ...’nın yokluğunda davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK’nın 27. maddesi uyarınca kanunun gösterdiği istisnalar dışında hakim her iki tarafı dinlemedikçe veyahut sav ve savunmalarını bildirmeleri için yasal şekillere uygun davet etmedikçe kararını veremez. Dava konusunun niteliği gereği tarafların göstereceği deliller toplanıp, iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirme yapılarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, Yasanın bu açık hükmüne aykırı olarak ve mahkemece müdahale talebinde bulunana yöntemince tebligat yapılmadan iddia ve savunma hakları kısıtlanmak suretiyle, müdahale talebinde bulunanın göstereceği deliller toplanmadan, yokluğunda yargılama yapılıp hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/6004, Karar No: 2014/8180, Tarih: 16.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6004 E.  ,  2014/8180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/133-2014/171

Taraflar arasındaki kooperatifin ihyası davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar Vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin üyesi olduğu kooperatifin 1997 yılında taşımacılık yapmak amacıyla kurulduğunu ancak 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin olağan genel kurul toplantısının yapılmadığını, 3 defa üst üste olağan genel kurul toplantısı yapılmayan kooperatifin feshinin gerektiğini ileri sürerek davalı kooperatifin feshine ve tasfiye işlemlerinin yapılması için tasfiye memuru atanmasına karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı dosyaya cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı kooperatifin olağan toplantısının yapılması için anasözleşmede belirtildiği usulde çağrı yapılmadığı ayrıca üç yıl olağan genel kurulunun yapılmadığı hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif olağan genel kurul toplantısının 3 yıl üst üste yapılamaması nedeniyle kooperatifin dağıldığının tespitine ilişkindir.

1163 sayılı kooperatifler Kanunu'nun 81/6. maddesi gereğince kooperatifin 3 yıl üst üste olağan genel kurul toplantısını yapmaması dağılma sebebi sayılmıştır. Ancak somut olayda dava, kooperatif aleyhine, kooperatif yönetim kurulu üyelerinden ikisi tarafından açılmıştır. Bu durumda davada kooperatifi temsil etmek için kooperatife kayyım tayin ettirilerek davaya devam edilmesi ve tarafların delil ve belgelerinin toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususa dikkat edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi 29.06.2011 tarihinde düzenlenen erteleme tutanağından sonra kooperatifin olağan genel kurul toplantısının yapılıp yapılmadığı üzerinde durulmaması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5915, Karar No: 2012/4163, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5915 E.  ,  2012/4163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı ve davalı Kurum ile davalı ... Tic. Ltd. Şti. Vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yerolmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgililere iadesine, 20/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5340, Karar No: 2019/2956, Tarih: 24.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5340 E.  ,  2019/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-F.. C.. 2-... 3-... 4-... ile davalılar 1-S.. K.. 2-... İnş. ve Gıda San. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 17. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 28.05.2015 gün ve 2013/235-2015/307 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesi'nin 12.06.2018 gün ve 2015/7091-2018/3635 sayılı ilamı aleyhinde davalı S.. K.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezası ile bakiye 17,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı S.. K..'na yükletilmesine, 24.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.