muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/882, Karar No: 2020/5532, Tarih: 06.10.2020

Mahkemece, davalı ...’ün kısıtlı olup olmadığı, hakkında alınan kısıtlama kararı olup olmadığı araştırılarak varılacak sonuca göre yöntemince tebliğ sağlanıp, usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadan, yargılama yapılıp, hüküm verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ile ... Beton San. ve Tic. A.Ş. avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılar ... Beton San. ve Tic.A.Ş. ve ... İnş.San.Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, sair hususlar incelenmeksizin 06.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12414, Karar No: 2009/6379, Tarih: 29.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12414 E.  ,  2009/6379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic.Mah.sıfatıyla)

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalılardan Aygaz AŞ. vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... gelmiş, duruşma talebinden vazgeçtiğini belirterek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin İzmir ili ... ilçesi ... .../... Mevkii 12/2 ada parsel sayılı taşınmazda tapuda müseccel intifa hakkı sahibi olduğunu ve bu yerde ... Pet. AŞ.’ye verdiği bayilik yoluyla intifa hakkını kullandığını, bu arada müvekkilinin Aygaz AŞ. ile yaptığı sözleşme ile davalıların bir süre için otogaz alım satımına izin verdiğini, ancak sözleşme süresinin dolduğunu buna rağmen otogaz satışının devam ettiğini belirterek oto LPG tank ve tesisatının kal’ine bu suretle yanlar arasındaki çekişmenin giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ.vekili davacının intifasının bulunduğu yeri fiilen kullanmadığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının halen satışı devam eden otogaz satışlarından kar payı aldığını, sözleşmenin sona ermediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... AŞ. vekili, müvekkilinin davalının akaryakıt bayii olduğunu, aynı zamanda davacının intifa alanı içinde kalan aynı akaryakıt istasyonlarında oto gaz faaliyeti göstermek amacıyla davalı ... ile otogaz bayilik sözleşmesi imzalandığını, bu istasyonlarda satışı yapılan otogaz üzerinden davacıya komisyon ödendiğini, sözleşmenin halen devam ettiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda; davanın açıldığı, tarih itibariyle henüz sözleşmenin sona ermediği, davanın henüz sözleşmenin devam ettiği tarihte açıldığı, davacının sözleşmenin feshi sebebiyle el atmanın önlenmesine intifa hakkına konu taşınmaz üzerindeki oto Lpg tesisatının kal’ine yönelik istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ile davalılardan Aygaz AŞ.vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan ... Petrol Ürn.San.ve Tic.AŞ.bayilik sözleşmesi imzalayıp bayilik yoluyla intifa hakkını kullandığını, diğer davalı ... AŞ. ile yapılan sözleşme ile davalıların bir süre otogaz alım satımına izin verdiğini, ancak sözleşme süresinin dolduğunu bildirmiştir.

Davacı, davalılardan ... Petrol Ürn.San.ve Tic.AŞ.bayilik sözleşmesi imzalayıp bayilik yoluyla intifa hakkını kullandığını, diğer davalı ... AŞ. ile yapılan sözleşme ile davalıların bir süre otogaz alım satımına izin verdiğini, ancak sözleşme süresinin dolduğunu bildirmiştir.

Taraflar arasında davacı iddiasında ileri sürülen bayilik sözleşmesi ve ek olarak otogaz alım satım sözleşmesi imzalandığı hususu ihtilafsızdır. Bu durumda mahkemece anılan sözleşme hükümleri gözetilerek çözümlenmesi gerekir iken yanlış değerlendirme ile olaya uygun düşmeyen hasılat kirası sözleşmesi hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... AŞ.vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21689, Karar No: 2014/11860, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21689 E.  ,  2014/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2013

NUMARASI : 2012/299-2013/318

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17891, Karar No: 2014/17046, Tarih: 01.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17891 E.  ,  2014/17046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın suçun oluşmadığına, eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı, adli para cezasına çevrilirken ve adli para cezası taksitlendirilirken uygulanan yasa madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, adli para cezasına çevrildiği bölüme, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği ibaresinin ilavesi ve hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 12 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 10 günün 4 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca gün- lüğü 20 liradan hükmolunan 200 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi ve hükme adli gün para cezasının taksitlendirildiği bölüme para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası uyarınca taksitlendirildiği ibaresinin ilavesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4399, Karar No: 2019/4301, Tarih: 16.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4399 E.  ,  2019/4301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayete yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Denizli 3. İcra Müdürlüğünün 2008/6897 Esas sayılı icra takip dosyasına 07.11.2014 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, 3. ve 2. derecede olan şikayet olunan dosyalarında yapılan işlemlerin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... Varlık Yönetim A.Ş vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ..., cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia,savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde şikayetçinin 4. sıraya yerleştirilmesi ve para yetmediğinden pay verilmemesi şeklinde düzenlenmiş olmasında yasaya aykırı bir durum ve dolayısıyla haklılığının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13538, Karar No: 2014/10140, Tarih: 18.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13538 E.  ,  2014/10140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece oluşa uygun kabule göre, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez mağdureye yönelik cinsel istsimarda bulunduğu kabul edildiği halde, TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin ve 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük mağdura barodan atanan zorunlu vekile ödenen ücretin sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan, 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak, yerine “Sanığın TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8972, Karar No: 2017/8348, Tarih: 18.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/8972 E.  ,  2017/8348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” (Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir... B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 09/12/2011 tarihlerinde yapılan aramada CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun 'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 18/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4202, Karar No: 2013/6403, Tarih: 21.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4202 E.  ,  2013/6403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ....03.2013 gün ve 2013/1057 Esas, 2013/1805 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışı tarihi itibariyle üzerlerinde müvekkilinin alacaklı olduğu dosyalar için de konulmuş hacizler bulunduğu halde, bu hacizler dikkate alınmadan şikayet olunanın dosyasında ihale bedelinin derece kararı yapılmaksızın ipotek alacaklısına ödenmesine dair 07.09.2011 tarihli kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan kararın iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ihalelerden elde edilen gelirlerin şikayet olunanın takip dosyasındaki ipotek alacağını dahi karşılamadığı, rehin ve ipotek alacağının önceliği bulunduğundan şikayetçi tarafın iştirakinin mümkün olmadığı, bu nedenle anılan sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen kararın şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 2013/1057 Esas, 2013/1805 Karar sayılı ve ....03.2013 tarihli ilamıyla, kararın onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden alınmasına yer olmadığına, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5926, Karar No: 2024/15914, Tarih: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5926 E.  ,  2024/15914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 29.08.2024

SAYISI : 2015/639 E., 2016/109 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip, usulüne uygun olarak 11.03.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 23.08.2024 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 29.08.2024 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINADava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/522, Karar No: 2017/1933, Tarih: 09.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/522 E.  ,  2017/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... 2- S. S. .. .. Motorlu Taşıyıcılar Koop. Başkanlığı aralarındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesinden verilen 19.10.2016 günlü ve 2015/224-2016/712 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi, davalı Kurum avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Davacı vekilince 15.03.2001 tarihine kadar çalışma iddiasına yer verildiği ve açılmamış ayılmasına karar verilen işçilik alacaklarına ilişkin dava dosyanın temini ile dosya arasına konularak temyiz incelenesi yapılmak üzere dosyanın tekrar dairemize gönderilmesine, bu nedenle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.03.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12064, Karar No: 2015/14073, Tarih: 07.07.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/12064 E.  ,  2015/14073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda 27/02/2014 tarihli karar ile atılı elektrik hırsızlığı suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, katılan vekilinin kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeni ile kararı temyiz ettiği, mahkemece temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtay’a gönderilmesi gerekirken dosyayı yeniden ele alarak 28/10/2014 tarihli karar ile zamanaşımı nedeni ile düşme kararı verildiği, temyize konu edilen ceza verilmesine yer olmadığı kararı ile mahkemenin dosyadan el çekmesi nedeniyle dosyayı yeniden ele alarak karar verilmesi olanaklı olmadığından bu karardan sonra verilen düşme kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin 27/02/2014 tarihli ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik 25/04/2014 tarihli temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun’un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeni ile duran zamanaşımı hesaba katılmadan suç tarihi olan 30.07.2003 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı

Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 07/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.