muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10249, Karar No: 2021/12773, Tarih: 27.09.2021

Sanıklar hakkında 1.680,00 Türk lirası (2 kez) adli para cezasına hükmedilirken, sırasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 86/3-e, 29 ve 62. maddelerine göre belirlenen 112 (2 kez) gün adli para cezası üzerinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılarak sanıkların 84 (2 kez) gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesini takiben, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde sonuç cezaya ulaşılması gerekirken, 5271 sayılı Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca indirim oranının gün karşılığı adli para cezası üzerinden yapılması yerine, para cezası üzerinden yapılarak usul hatası yapılmasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin 61/5. maddesine göre; “Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.” TCK’nin 61/8. maddesine göre ise “Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.”

5271 sayılı CMK’in "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." hükmü yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda; sanıklar hakkında ilk olay nedeniyle kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a, e, 29 ve 62. maddelerine göre sonuç olarak hükmedilen 150 gün adli para cezasından 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim yapılması ile sonuç cezanın 112 gün adli para cezası olarak belirlenmesinden sonra TCK’nin 52/2. maddesi uygulanarak adli para cezasının miktarının tayin edilmesi gerekirken, uygulamada hata yapılarak CMK’nin 251/3. maddesine göre indirim yapılmadan önce TCK’nin 86/2, 86/3-a, e, 29 ve 62. maddelerine göre hükmedilen 150 gün adli para cezasının TCK’nin 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL’den çevrilerek 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesinden sonra bu miktar üzerinden CMK’nin 251//3. maddesine göre (¼) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.

Bununla birlikte yine sanıklar hakkında ikinci olay nedeniyle sanıklar hakkında kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a, 29 ve 62. maddelerine göre sonuç olarak hükmedilen 112 gün adli para cezasından 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim yapılması ile sonuç cezanın 84 gün adli para cezası olarak belirlenmesinden sonra TCK’nin 52/2. maddesi uygulanarak adli para cezasının miktarının tayin edilmesi gerekirken, uygulamada hata yapılarak CMK’nin 251/3. maddesine göre indirim yapılmadan önce TCK’nin 86/2, 86/3-a, 29 ve 62. maddelerine göre hükmedilen 150 gün adli para cezasının TCK’nin 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL’den çevrilerek 2.2400 TL adli para cezasına hükmedilmesinden sonra bu miktar üzerinden CMK’nin 251//3. maddesine göre (¼) oranında indirim yapılmak suretiyle uygulamada hata yapılmasında da isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2020 tarihli ve 2020/478 Esas, 2020/464 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA,

1) Sanık Temel Mehmet Nur’un silahla oğlunu kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 160 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a, e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 240 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2) Sanık ...’un silahla babasını kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 160 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a, e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 240 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3) Sanık Temel Mehmet Nur’un oğlunu kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 135 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 84 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 1.680,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4) Sanık ...’un babasını kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 135 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 84 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 1.680,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4719, Karar No: 2022/5400, Tarih: 05.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/4719 E.  ,  2022/5400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.03.2022 tarih ve 2022/123 E. - 2022/414 K. sayılı kararı davalılar vekilince adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş, Dairemizin 23.05.2022 tarih ve 2022/2794 - 2022/3905 E.K. sayılı kararı ile davalıların adli yardım talebinin reddine, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda meşruhatlı davetiyenin tebliği için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davalılar vekili Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 337/2'nci maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yüksek Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6033, Karar No: 2015/13405, Tarih: 14.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6033 E.  ,  2015/13405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/02/2015

NUMARASI : 2014/187-2015/70

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/02/2015 tarih ve 2014/187-2015/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; keşidecisi ... ... olan davalı bankanın ... Şubesi'ne ait sekiz adet çekin hamili ... ... tarafından tahsil amacıyla davalı bankanın .... Şubesi'ne ibraz edildiğini, davalı banka şubesince “iş bu çek üzerindeki imza, hesap sahibinin kayıtlarımızdaki imzası ile benzeşmediğinden çekle ilgili herhangi bir işlem yapılamamıştır” şeklinde bir şerhin çeklerin arkasına yazılmak suretiyle zorunlu karşılık miktarı da ödemeksizin çeklerin ... ...'a iade edildiğini, müvekkilince çeklere ilişkin alacağın ... ...'dan temlik alındığını, bu husususun davalı bankaya bildirilip temlik alınan çekler ibraz edilmek suretiyle çeklere dair zorunlu karşılık miktarlarının ödenmesinin istenildiğini, davalı barka tarafından aynı gerekçeyle müvekkilinin talebinin reddedildiğini ileri sürerek 17.12.2013 tarihli temlik sözleşmesi uyarınca temlik alınan çeklere ilişkin zorunlu karşılık bedelleri toplamının çeklerin bankaya ilk ibraz edildiği tarih olan 06.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilince ibraz edilen çeklerdeki imza ile keşidecinin bankada bulunan kayıtlarının uyuşmaması nedeniyle dava konusu çeklere dolayısıyla işlem yapılmadığını, karşılıksız kaldığı usulünce tespit edilmemiş çekler nedeniyle ödeme yapılamayacağını, davacının alacağı temlik aldığı sırada bu hususlara vakıf olduğunu, çek keşidecisi ... ...'ın ekonomik durumunu bildiğini, zira davacının ... ...'ın vekili sıfatıyla onun adına işlem yapan birisi olduğunu, temlik işleminin çeklerin ibrazı sonrasında gerçekleştiğini, bu nedenle temlik işleminin muvazaalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davanın 5941 sayılı Yasa'nın 3. maddesi uyarınca süresine ibraz edilip karşılıksız çıkan her çek yaprağından kaynaklı muhatap bankanın ödemekle yükümlü olduğu zorunlu karşılık bedelinin tahsiline ilişkin olduğu, dava konusu çeklerin ... ... tarafından dava dışı ... ... lehine 30.11.2013-05.12.2013 tarihleri arasında keşide edildiği, söz konusu çeklerin lehtar ... ... tarafından 06.12.2013 tarihinde muhatap bankaya ibraz edildiği, banka tarafından keşideci imzalarının banka kayıtlarındaki imza ile örtüşmediği gerekçesiyle çeklere dair işlem yapılmadan çeklerin lehtara iade edildiği, ... ... tarafından 07.01.2014 tarihinde çeklerden kaynaklı alacağın davacıya temlik edildiği, ATK Fizik İhtisas Dairesi'nce verilen raporda çeklerde yer alan keşideci imzalarının ... ...'ın imzalarıyla benzerliğinin saptanmasına karşın bu kişinin eli ürünü olup olmadığı hususunda daha ileri bir tespite gidilemediğinin mütalaa edildiği, ... ... tarafından dava konusu çeklerin kendisi tarafından keşide edildiğinin beyan edildiği, ibraz tarihi itibariyle her bir çek yaprağı için ödemekle yükümlü olunan bedelin davalı tarafından ödenme zorunluluğunun bulunduğu gerekçesiyle 8.350,00 TL'nin ibraz tarihi olan 06.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 542,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7925, Karar No: 2012/6793, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/7925 E.  ,  2012/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... Apartmanı Yöneticiliğine iadesine, 30/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8119, Karar No: 2006/11007, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8119 E.  ,  2006/11007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 9.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce davalı yanın haczinin 28.03.2005 günlü, davacı ... dairesinin haczinin ise 14.12.2005 günlü olduğu, bedeli paylaşıma konu ... plakalı aracın icra müdürlüğünce 20.01.2006 günü ihale edildiği ve davacı alacağının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesi uyarınca ilk hacze iştirak ettirilmesi gerektiğinden bahisle davanın kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesinin kural olarak iflas sıra cetvellerindeki imtiyazlara ilişkin olmasına ve somut olayda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesi anlamında davacı alacağının ilk hacze iştirak etmek konusunda gerekli şartları haiz bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 23.11 .2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1558, Karar No: 2023/10733, Tarih: 14.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/1558 E.  ,  2023/10733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/723E., 2021/1449K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçu için; 26.09.2016

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin 01.02.2018 tarih ve 7079 ... Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik CMK'nun 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2020/26 Esas, 2021/44 ... Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; 5237 ... Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 ncü maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay, devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçundan; 5237 ... Türk Ceza Kanunu’nun 328 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 ncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/723 Esas, 2021/1449 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii temyiz dilekçesinde özetle;

1.Dosyada somut delil bulunmadığına,

2.Suç unsurlarının oluşmadığına,

3.Lehe olan delillerin değerlendirilmediğine,

4.Örgüt ile organik bağ içine girdiğine dair delil bulunmadığına,

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii temyiz dilekçesinde özetle;

1.Dosyada somut delil bulunmadığına,

2.Suç unsurlarının oluşmadığına,

3.Lehe olan delillerin değerlendirilmediğine,

4.Örgüt ile organik bağ içine girdiğine dair delil bulunmadığına,

5.Kararın bozulmasına, tahliye kararı verilmesine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden;