muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/424, Karar No: 2023/571, Tarih: 01.11.2023

Norma aykırı davranışın maddede belirtilen sonuçları doğurup doğurmadığının saptanabilmesi için öncelikle mağduriyet, kamunun zarara uğraması ve haksız menfaat kavramlarının açıklanması ve somut olayda bunların gerçekleşip gerçekleşmediklerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Mağduriyet kavramının, sadece ekonomik bakımdan uğranılan zararla sınırlı olmayıp bireysel hakların ihlali sonucunu doğuran her türlü davranışı ifade ettiği kabul edilmelidir. Bu husus madde gerekçesinde; "Görevin gereklerine aykırı davranışın, kişinin mağduriyetine neden olması gerekir. Bu mağduriyet, sadece ekonomik bakımdan uğranılan zararı ifade etmez. Mağduriyet kavramı, zarar kavramından daha geniş bir anlama sahiptir." şeklinde vurgulanmış, öğretide de mağduriyetin sadece ekonomik bakımdan ortaya çıkan zararı ifade etmeyip daha geniş bir anlama sahip olduğu, bireyin, sosyal, siyasi, medeni her türlü haklarının ihlali sonucunu doğuran hareketlerin ve herhangi bir çıkarının zedelenmesine neden olmanın da bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilmiştir (... Emin Artuk - Ahmet Gökçen - Ahmet Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Turhan Kitapevi, 11. Bası, Ankara, 2011, s. 911 vd.; Mahmut Koca - İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara, 2013, s. 772; Veli Özer Özbek - ... Nihat Kanbur - Koray Doğan - Pınar Bacaksız - İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Seçkin Yayınevi, 2. Bası, Ankara, 2011, s. 974.).

Kişilere haksız menfaat sağlanması, bir başkasına hukuka aykırı şekilde her türlü maddi ya da manevi yarar sağlanması anlamına gelmektedir.

Kamunun zarara uğraması hususuna gelince; madde gerekçesinde ekonomik bir zarar olduğu vurgulanan anılan kavramla ilgili olarak kanuni düzenleme içeren 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun 71. maddesinde; kamu görevlilerinin kast, kusur veya ihmallerinden kaynaklanan mevzuata aykırı karar, işlem veya eylemleri sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunması şeklinde tanımlanan kamu zararı, her olayda hâkim tarafından, iş, mal veya hizmetin rayiç bedelinden daha yüksek bir fiyatla alınıp alınmadığı veya aynı şekilde yaptırılıp yaptırılmadığı, somut olayın kendine özgü özellikleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Bu belirleme; uğranılan kamu zararının miktarının kesin bir biçimde saptanması anlamında olmayıp miktarı saptanamasa dahi, işin veya hizmetin niteliği nazara alınarak, rayiç bedelden daha yüksek bir bedelle alım veya yapımın gerçekleştirildiğinin anlaşılması hâlinde de kamu zararının varlığı kabul edilmelidir. Ancak bu belirleme yapılırken, norma aykırı her davranışın, kamuya duyulan güveni sarstığı, dolayısıyla, kamu zararına yol açtığı veya zarara uğrama ihtimalini ortaya çıkardığı şeklindeki bir düşünceyle de hareket edilmemelidir.

B. Hukuki Nitelendirme

B. Hukuki Nitelendirme

Cumhuriyet savcısı olan sanık ...’in, şikâyetçi...’in, ... ve onun ölümünden sonra mirasçılarıyla ... İnşaat Turz. San. AŞ aleyhine hukuki anlaşmazlıklardan dolayı başlattığı icra takipleri nedeniyle şikâyetçi...’e attığı mesajlarda söz konusu icra takiplerinin usul ve yasaya uygun olmadığı için itirazda bulunulduğunu ve takiplerin neticede kaldırılacağını söylediği, daha sonra da söyleyeceklerini iletmesi için ... isimli kişiyle görüşebileceğini belirttiği, böylece göreviyle bağdaşmayan şekilde sözü edilen borçlu şirketlerin icra dosyalarını takip ettiği kanaati uyandırdığı, sonrasında da şikâyetçi...’in gayri resmî ortağı olduğu Ankara'nın Yenimahalle ilçesindeki inşaat şantiyesine yanında iki kişi ile birlikte giderek çalışanlarla görüştüğü, mesleğini kullanarak tarafmış gibi hareket ettiği, bu suretle yargı erkinin nüfuz ve itibarına zarar verdiği,

İstanbul'da faaliyet gösteren ... İnşaat Turz. San. AŞ tarafından İstanbul ili, Pendik ilçesi, Yayalar Mahallesinde bulunan inşaatın yapımı sırasında adı geçen şirketin maddi açıdan zor duruma düştüğü, üzerinde ipotek ve haciz şerhi bulunan taşınmazların muvazaalı olarak sonradan iade edilmesi için Ankara'da inşaat işlerinde faaliyet gösteren ...'e devredildiği, devirden kısa bir süre sonra ...'in vefat etmesi üzerine gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile konut satın alan şikâyetçi Meryem’in satışın muvazaalı olarak yapıldığından bahisle satışın iptali için dava açması üzerine, söz konusu siteden haricen bir konut satın alan sanığın, dava konusu taşınmazı muvazaalı şekilde üzerine aldığı iddia edilen ...'in mirasçılarından vekâletname alarak toplam 30 bağımsız bölümü ... Besli'ye devrettiği, bir adet konutu da eşi ...'a devrettiği, daha sonra sanığın şikâyetçi Meryem ile birlikte aynı siteden haricen konut satın aldığı hâlde tapularını alamayan diğer şahıslarla ... Besli'nin de katıldığı bir toplantı yaparak katılımcılardan ödenen intikal vergisi ve harç masraflarıyla diğer masrafların karşılanması hâlinde tapu devirlerinin kendilerine yapılacağını söylediği, toplantıya katılanların bu meblağları yüksek bularak ödemek istemedikleri ve toplantının sonuçsuz kaldığı, sanığın bu şekilde göreviyle bağdaşmayan harekette bulunduğu iddia edilmiş ise de;

Atılı suçun oluşabilmesi için kamu görevlisi olan sanığın yaptığı işle ilgili olarak kanun veya diğer idari düzenlemelerden doğan bir görevinin olması, bu görevi dolayısıyla yetkili bulunması ve bu görevinin gereklerine aykırı hareket etmesi koşulunun bulunması gerekirken sanığa isnat edilen eylemlerin göreviyle bir ilgisi olmadığından görevinin gereklerine aykırı hareket etme unsurunun oluşmadığı, başka bir suçu oluşturma ihtimali de bulunmayan olayda sanığa isnat edilen eylemlerin disiplin soruşturmasına konu edilebileceği kabul edilmelidir.

Bu itibarla usul ve kanuna uygun Özel Daire kararının onanmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla usul ve kanuna uygun Özel Daire kararının onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında mahkûmiyet yerine beraat kararı verilmesi isabetsizliğinden hükmün bozulması gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin katılma istemleri reddolunan şikâyetçi ... ve şikâyetçi ...'ın katılma taleplerinin reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

2- CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette görevi kötüye kullanma suçundan zarar görmüş olan katılma istemi reddolunan şikâyetçi ... vekili ve katılma istemi reddolunan şikâyetçi ... tarafından hükümlerin temyiz edilmesi karşısında, CMK’nın 237/2. maddesine dayanarak şikâyetçiler ... ve ...'ın sanık hakkında açılan kamu davasına katılan olarak KABULÜNE,

3- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin usul ve kanuna uygun 30.05.2023 tarihli ve 39-50 sayılı kararının ONANMASINA,

4- Dosyanın, Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde yapılan müzakerede her iki inceleme konusu yönünden de oy çokluğuyla karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/462, Karar No: 2012/4112, Tarih: 12.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/462 E.  ,  2012/4112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin olarak Dairemizin 06.10.2011 gün ve 2011/481 Esas 2011/862 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen dosyada şikayetçiler vekilleri tarafından istenilmiş ise de Hazinenin 03.02.2012 tarihli dilekçesi ile karar düzeltme talebinden feragat etmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış tutarının tamamının 1. sıradaki alacaklıya verildiğini, oysa müvekkilinin alacağının kamu alacağı olup, satış tarihinden önce haciz konulması nedeniyle hacze iştirak etmesi gerektiğini, birleşen davada şikayetçi vekili şikayet olunanın haczinin düşmüş olduğunu, haczin düştüğü kabul edilmezse ihtiyati hacizlerin aynı gün kesinleşmesi nedeniyle satış parasının garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince, asıl davadaki şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, birleşen dosyadaki şikayetin reddine dair verilen karar birleşen dosyada şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 06.10.2011 tarih ve 2011/481- 2011/862 E-K sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, asıl ve birleşen dosyada şikayetçiler vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Karar düzeltme talep eden şikayetçi Maliye Bakanlığı vekili 03.02.2012 tarihli dilekçesiyle karar düzeltme taleplerinden feragat ettiğinden karar düzeltme talebinin bu nedenle reddi gerekmiştir.

2-Birleşen dosyada şikayetçi... vekilinin karar düzeltme istemi yönünden;

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle İİK’nun 111. maddesi gereğince taraflar arasında yapılan taksitlendirme anlaşmasının yapıldığı tarih ile ilk taksidin ihlal edildiği tarih arasında aynı kanununun 106 ve 150/e maddelerindeki süreler işlemeyeceğinden, şikayet olunanın haczinin satış isteme tarihi itibarıyla düşmediğinin anlaşılmasına göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, asıl dosyada şikayetçi olan Maliye Bakanlığı vekilinin karar düzeltme isteminin feragat nedeniyle reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, birleşen dosyada şikayetçi olan... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden ...'den alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7236, Karar No: 2020/4229, Tarih: 09.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7236 E.  ,  2020/4229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.02.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 29.10.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, zincir ile demir bir direğe kilitlenen motosikleti çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3 maddelerinde hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 11.07.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8132, Karar No: 2022/6781, Tarih: 12.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8132 E.  ,  2022/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Birecik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2020 tarihli ve 2019/290 Esas, 2020/248 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 12.06.2022 tarihli ve 2021/2739 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2022 tarihli ve 2022/87674 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesi uyarınca tayin edilen 120 gün adli para cezası üzerinden, anılan Kanun'un 29. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapıldığında, 90 gün adli para cezası yerine 135 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında, 75 gün adli para cezası yerine 112 gün adli para cezası belirlendikten sonra, günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden anılan Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca yapılan paraya çevirme işlemi sonunda, 1.500,00 Türk lirası yerine 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

İncelenen dosyada; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen 120 gün adli para cezasından TCK’nin 29. maddesi gereğince (¼) oranında indirim yapılırken 90 gün adli para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 135 gün, TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken 75 gün adli para cezası yerine 112 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve TCK’nin 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL’den çevrilerek 1500 TL adli para cezası yerine 2240 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza belirlenmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle; Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkındaki Birecik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2020 tarihli ve 2019/290 Esas, 2020/248 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk lirasından çevrilerek 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/491, Karar No: 2015/2604, Tarih: 27.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/491 E.  ,  2015/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/17211

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 31/10/2013, 2011/391 (E) ve 2013/367 (K)

SUÇ : Olası kastla öldürme, kasten yaralama

Katılan sanık 11.12.2013 tarihli temyiz dilekçesi ile; kendisi hakkında kasten silahla yaralama suçundan ve sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yanında, sanık hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmünü de temyiz ettiği ancak tebliğnamede sanık kasten öldürmeye yardım suçu ile ilgili olarak görüş bulunmadığı anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06/03/2007 gün ve 31/56 sayılı Kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceğinden, sanık kasten öldürmeye yardım suçu ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6196, Karar No: 2014/13460, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6196 E.  ,  2014/13460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2010/475-2013/508

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalılar vekillerince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7420, Karar No: 2010/11323, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7420 E.  ,  2010/11323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını tahsil için giriştikleri icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... cevabında davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevabında, müvekkilinin kredi kartı ile yaptığı harcamaları düzenli ödediğini, hesap bildirim cetvelinde müvekkiline ait olduğu iddia olunan bir kısım harcamaların müvekkilince yapılmadığını, sliplerdeki imzaların müvekkiline ait olmadığını savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere, benimsenen asıl ve ek bilirkişi raporlarına göre 03.10.1994 tarihli kredi kartı üyelik sözleşmesinin davalı ... tarafından asıl borçlu diğer davalı ... tarafından müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzalandığı, itiraz konusu slip asıllarına ulaşılamadığı, ancak davalı asıl borçlunun itiraz konusu yaptığı 1.974.75 TL’lik harcamalarla ilgili olarak davacı banka ile dava dışı üye işyeri bankası arasında üye işyeri bankasının hatalı uygulamaları nedeniyle kart sahibi davacı bankanın sorumlu olacağını öngören bir sözleşme ve bağlayıcı bir kural ortaya konulmadığı, sliplerdeki imzanın davalı asıl borçluya ait olmadığının kanıtlanması halinde bile asıl borçlu davalının itiraz konusu işlemlere hesap kesim tarihinde kendisine gönderilen hesap bildirim cetveli ile öğrenip, itirazını 18.04.2002 tarihinde yapabildiğinden davacı bankanın itirazının, işyerinin bankasına bu tarihten dolayısıyla işyerlerine ödeme yapıldıktan sonra ulaşabildiğinden davacı bankaya atfı kabil kusur bulunmadığı, davalı asıl borçlunun takip tarihi itibariyle borcunun toplam 6.115.04 TL olduğu, davalı kefil ...’nın kefalet limiti ve kendi temerrüdünden sorumlu olması nedeniyle 481.89 TL toplam borcu bulunduğu, alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kredi kartı kullanımından kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine vaki itiraz üzerine açılan itirazın iptaline ilişkindir.

Davalı, takibe konu alacağın dayanağı harcamaların ve sliplerdeki imzaların kendisine ait olmadığını savunmuştur.

MK.’nun 6. maddesi uyarınca alacaklı olduğunu iddia eden davacı, bu alacağını kanıtlamalıdır. Bu durumda davacının uyuşmazlığa konu sliplerdeki harcamaların davalıya ait olduğunu ispatlaması gerekir. Ne var ki davalı kart hamili de kartını muhafaza ile yükümlüdür.

Davalı, takibe konu alacağın dayanağı harcamaların ve sliplerdeki imzaların kendisine ait olmadığını savunmuştur.

MK.’nun 6. maddesi uyarınca alacaklı olduğunu iddia eden davacı, bu alacağını kanıtlamalıdır. Bu durumda davacının uyuşmazlığa konu sliplerdeki harcamaların davalıya ait olduğunu ispatlaması gerekir. Ne var ki davalı kart hamili de kartını muhafaza ile yükümlüdür.

Bu durumda mahkemece davaya konu harcama slipleri üzerinde konusunda uzman bir bilirkişi aracılığı ile imza incelemesi yaptırılarak, yukarıda belirtilen hususlar da gözetilerek deliller hep birlikte değerlendirilip, uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı ... yararına BOZULMASINA peşin harcın istek halinde iadesine, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.