muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10538, Karar No: 2018/19267, Tarih: 20.09.2018

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin ... Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere ... Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, ... Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre ... Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere... Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9066, Karar No: 2007/1243, Tarih: 28.02.2007

11. Ceza Dairesi 2006/9066 E., 2007/1243 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/9066 E., 2007/1243 K.**

**- AĞIR HAPİS CEZASININ DÖNÜŞTÜRÜLMESİ

- LEHE OLAN HÜKÜMLERİN UYGULANMASINDA USÜL**- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 6 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 342 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Resmi Evrakta Sahtecilik suçundan hükümlü İsmail'in yapılan yargılaması sonunda Mahkûmiyetine dair BAKIRKÖY 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2000 gün, 1994/431 Esas, 2000/301 Karar sayılı kesinleşmiş hükmün, 5237 sayılı Yasanın 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe girmesini müteakip yeniden değerlendirilmesi sonucu aynı mahkemece duruşma yapılarak verilen 3.5.2006 gün ve 1994/431 Esas, 2000/301 Karar sayılı ek kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma-ortadan kaldırma isteyen 21.12.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü;

5349 Sayılı Yasa ile değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/4. maddesinde kesin hükümle sonuçlanmış davalarda lehe hükmün belirlenmesi amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümlerin uygulanmayacağı belirtildiğinden, zamanaşımının gerçekleştiğine dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5252 Sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti esnasında her iki yasa uyarınca temel cezaların asgari hadden tayini durumunda ceza süreleri eşit ise de; 53. maddenin uygulanması gerektiğinden 5237 sayılı Yasanın hükümlü aleyhine olduğu gözetilerek 765 Sayılı TCK. nun 342/1 ve 59. maddeleri gereğince hükmolunan 1 yıl 8 ay ağır hapis cezasının 5252 sayılı Yasanın, 6. maddesi uyarınca hapis cezasına dönüştürülmesi yerine 5237 sayılı Yasanın lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, hükümlü müdafiisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15072, Karar No: 2013/14867, Tarih: 10.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/15072 E.  ,  2013/14867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen sanıklar müdafiine tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanılmadığından, tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenerek iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7080, Karar No: 2006/7566, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7080 E.  ,  2006/7566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 11.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1314, Karar No: 2014/1594, Tarih: 27.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1314 E.  ,  2014/1594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 25.11.2013 gün ve 2012/32793 esas, 2013/27982 sayılı kararının (2) nolu bendindeki sanık ... hakkındaki 6136 sayılı yasaya muhalefet suçuna ilişkin onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğinin sanığa ihtar edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8229, Karar No: 2014/8722, Tarih: 23.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/8229 E.  ,  2014/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Of Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2011/224-2013/127

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında T.Köyü 111 ada 25 parsel sayılı 7905,25 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar adına tesbit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmış; mahkemece davanın reddine, 111 ada 25 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine, hüküm Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2011/1080-5272 sayı ve 02/05/2011 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Çekişmeli taşınmazın kuzeyinde ve doğusunda bulunan dereden sonra gelen 114 ada 12, 13 ve 30 sayılı parsellere ait kadastro tesbit tutanakları getirtilmemiş, davalıların dayandığı tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilerek mahallinde uygulanmamış, dayanılan tapu kayıtlarının kadastro sırasında dava dışı başka parsellere revizyon görüp görmediği araştırılmamıştır. Dava konusu parsel, memleket haritasında yeşil orman alanı içinde gözüktüğü ve orman bilirkişi tarafından üzerinde lokal olarak ağaçlık alanlar bulunduğu belirtildiği halde, bunda ne kastedildiği bilirkişiye açıklattırılmamıştır. Mahkemece öncelikle, çekişmeli taşınmazın kuzeyinde ve doğusunda bulunan dereden sonra gelen 114 ada 12, 13 ve 30 sayılı parsellere ait kadastro tesbit tutanakları eğer itirazlı iseler dava dosyaları ile davalıların dayandığı 08.10.1992 tarih 22 ve 23 nolu tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilerek kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tesbit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tesbit edilerek getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraatçı bilirkişi ve bir fen elemanı marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14

. maddesinin E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır. Orman bilirkişiler tarafından düzenlenen 13.7.2010 tarihli raporda taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 1/F ve 1/G maddesi kapsamında olan yerlerden olduğu ve taşınmaz üzerindeki lokal olarak ağaçlık alanların bulunduğu bildirilmiş olup, 6831 sayılı Kanunun 1/G maddesine göre orman sınırları dışında olup, yüzölçümü üç hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaçcıklarla örtülü yerler orman sayılmaz. Bu maddeye göre, sahipli araziden kasıt tapulu arazidir. Çekişmeli 111 ada 25 parsel sayılı taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tesbit edilmiş olup, 6831 sayılı Kanunun 1/G maddesi kapsamında değerlendirilmesi için davalıların dava sırasında dayandığı 08.10.1992 tarih 22 ve 23 nolu tapu kayıtları dava konusu taşınmaza uymalıdır. Dayanılan 08.10.1992 tarih 22 ve 23 nolu tapu kayıtları sabit sınırlı olmayıp, yüzölçümleri 2757 m² ve 1838 m² olduğu halde, çekişmeli parselin yüzölçümü 7905,25 m²'dir. Bu tapu kayıtlarının başka parsellere revizyon görüp görmediği bilinmemektedir. 3402 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içerdiğinden; tapu kayıtları yöntemince zemine uygulanıp, 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; miktar fazlasının ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli; çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 1/G maddesi kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği belirlenmeli ve bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde lokal olarak bulunduğu bildirilen ağaçlık alandan ne kastedildiği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.” denilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, tapu kayıt miktarından fazla olan kısım için zilyetlikle kazanma şartlarının oluştuğu gerekçesi ile davanın reddine, dava konusu taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazı kapsadığı anlaşılan tapu kayıtları sabit hudutlu olmasa da, yapılan tespitler dikkate alındığında miktar fazlasının olağanüstü zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisabının mümkün olduğu, taşınmazın hududundaki dere boyunda bulunan ağaçlık alanın dava konusu taşınmaz ile birlikte 150 yıldan fazla bir zamandan beri davalılar ile ceddinin malik sıfatıyla, nizasız ve fasılasız zilyetliğinde bulunduğu ve dere boyunda bulunan ağaçlık alanın orman kabilinden yerlerden olmadığı ve tapu miktar fazlası kısım için davalı kişiler yararına olağanüstü zamanaşımı ile kazanma koşulları oluştuğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, mahkemece yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki; Yargıtay bozma kararı sonrası fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokide tapu kaydının sabit sınırlı olduğu kabul edilerek, tapu kaydının sınırları çizilmiş ve taşınmazla birlikte geniş bir çevreyi kapsadığı, 111 ada 25 sayılı parselin içinde kalan ve ağaçlık vasfında olan alan yeşil renkli (A) harfi ile gösterilen alanın 757,00 m² olduğu belirtilmiştir.3402 sayılı Kanunun 20/B maddesi uyarınca harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıtlarda bu sınırlar içinde kalan yerlerin kayıt sahibi tarafından kullanılmaması hâlinde, kullanılmayan bölümlerin kayıt kapsamında olduğu düşünülemez. Bu durumda, dava konusu taşınmaz içerisinde kalan 13.11.2012 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen alanın en eski memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman ağaç sembolü ile gösterilen alanda kaldığı, bu alanın eylemli halinin dere kenarındaki ağaçlık alanlardan oluştuğu, davalı kişilerin burada kullanımlarının olmadığı, geleneksel olarak dere boylarında korunan ağaç türlerinin oluşturduğu sıra ağaçlar olduğu dikkate alındığında tapu kaydının niteliğine uygun olarak kullanılmayan taşınmazın içerisindeki (A) harfli kısmın, 3402 sayılı Kanunun 20/B maddesi gereğince hak sahibi adına tescil edilemeyeceği gözönünde bulundurularak bu kısmın orman vasfıyla tesciline karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu taşınmazın tamamının davalılar adına tesciline karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Orman Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 23/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19933, Karar No: 2011/6154, Tarih: 06.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19933 E.  ,  2011/6154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.