muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5065, Karar No: 2024/3304, Tarih: 14.05.2024

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, ilk derece mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

İlk Derece Mahkeme kararının ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/459, Karar No: 2015/3509, Tarih: 18.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/459 E.  ,  2015/3509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :10.11.2014

Numarası :2013/364-2014/627

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına ve özellikle davacılardan B.. İnşaat Sanayi Ticaret Ltd. Şti.'nin karar başlığında isminin yazılmamış olması maddi hataya dayalı olup mahkemesince her zaman düzeltilebileceğine göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine aşağıda yazılı bakiye 1.161,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24602, Karar No: 2015/5973, Tarih: 23.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/24602 E.  ,  2015/5973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( İŞ) Mahkemesi

Davacı, karşı davalı, davalı karşı davacı işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine işçilik alacaklarının tahsiline

Davalı - Karşı davacı ; işveren işcisinin izinsiz ve mazeretsiz olarak işyerini terk etmesi nedeniyle uğramış olduğu maddi ve manevi tazminatlarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, ... ... hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar ... ... hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ... nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır. (HGK.'nun 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E.-2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.)

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacı ile davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı-karşı davacı ile davacı ile karşı davalı'ya iadesine

23/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18528, Karar No: 2014/15123, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18528 E.  ,  2014/15123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2009/537-2012/457

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya ve davalı Kuruma gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5817, Karar No: 2014/11029, Tarih: 30.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/5817 E.  ,  2014/11029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 02.04.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 10.04.2013 günü temyiz eden katılan vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/64, Karar No: 2014/1370, Tarih: 29.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/64 E.  ,  2014/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu 79 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "...." olması gereken baba adının "..." yazıldığını ileri sürerek baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı.... kızı ... ile kayıt maliki Osman kızı ...'un aynı kişi olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3133, Karar No: 2016/9282, Tarih: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3133 E.  ,  2016/9282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2009

NUMARASI : 2003/568-2009/208

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dairemizin 20.12.2010 tarihli geri çevirme kararında,

1-Davalılardan M.. A.., Mehmet Hattat, Hüseyin Altıntaş, Y.. A.., Abdülcelal Ünlü, Y.. K.., S.. B.., A.. A.., M.. D.., Y.. D.., H.. S.., T.. A.., H.. O.., A.. A.., O.. D.., A.. M.., İ.. G.., E.. B.., S.. B.., H.. İ.., F.. Ç.., Y.. S.., Ö.. H.. ve M.. Ç..'a mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmemiştir.

Adı geçenlerin adresleri, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesinde belirtilen tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden ve haricen zabıta marifetiyle araştırılarak ve Tebligat Kanununun 28. maddesi uyarınca resmi ve özel müessese ile dairelerden de sorularak, tesbit edilen adreslerine gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesi tebliğe çıkartıldıktan, adresleri tesbit edilemeyenlere ilânen tebligat yapıldıktan ve temyiz süresi de beklendikten,

2-Kamulaştırma işleminin gazete ile ilanen tebliğ edilmesinden önce davalılara ve murislerine noter kanalı ile tebligat yapılıp yapılmadığının davalı idareden sorularak, tebligat yapılmış ise buna ilişkin mazbataların; tebligat yapılmamış ise gazete ilanından önce davalıların adreslerinin tesbiti için yazılan müzekkereler ile alınan müzekkere cevaplarının onaylı birer suretinin davalı idareden getirtildikten,

Sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi istenilmiş ise de, mahkemece, adresi tespit edilenlere mahkeme kararı ile idare tarafından verilen temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin ilişkin mazbatalar dosya içerisine konulmadan adresi tespit edilemeyenlere ise mahkeme kararı ile idare tarafından verilen temyiz dilekçesinin ilanen tebliğ edildiğin gösterir belgeler eklenmeden, dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmış olup,

Dairemizin 20.12.2010 tarihli Geri Çevirme kararında belirtilen noksanlıklar giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın 2. kez mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21450, Karar No: 2017/8955, Tarih: 14.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/21450 E.  ,  2017/8955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 14.02.2010 tarihli iş kazası sonucu sigortalının vefat ettiği, kaza sonrası hak sahiplerine bağlanan gelirin 5510 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca davalıdan tahsili istemine ilişkindir..

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi...Fakültesi... Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak Sosyal Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde hak sahiplerinden ...18 yaşını doldurmuş ve geliri kesilmiştir. Fiili ödeme, gelir ve gerçek zarardan düşük olup fiili ödeme göz önünde bulundurularak hak sahipleri ...'e 4.974,84 TL, ...'e 6.865,53 TL, Saniye'ye 21.173,20 TL ilk pesin sermayeli gelir bağlanmış olup 3 hak sahibi için kurum zararı toplam 33.013,57 TL'dir. Hak sahibi Sadık'a ise 01.05.2010-18.12.2011 tarihleri arasında 1.229,64 TL fiili ödeme yapılmış olup bu da dikkate alındığında kurum zararı tolman 34.243,21 TL olmaktadır. Davalın %40 kusur karşılığı 13.997,28 TL olup ilk rücu davasında 10.000 TL hüküm altına alınmış ve bakiye kurum zararı 3.697,28 TL'dir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmadan davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14/12/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1222, Karar No: 2012/3160, Tarih: 24.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1222 E.  ,  2012/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma amacıyla öldürme, yağma ve bu suçlara yardım

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında öldürme ve yağma suçlarına yardımdan beraat

2- Sanık ... hakkında;

a) 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-c-d, 58/6, 53/1 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis,

b) TCK.nun 82/1-h, 58/6, 53/1 maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak için insan öldürme, birden fazla kişiyle ve silahla işyerinden yağma suçlarından kurulan mahkumiyet ile sanık ... hakkında bu suçlara yardım nedeniyle verilen beraat hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, sanık ... hakkında insan öldürmeye yardım ve yağmaya yardım suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir

kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yağma suçunun sübutuna, sanığın öldürme suçunda asli fail olamayacağına, sanık hakkında lehe maddelerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin öldürme suçunun vasfına, yağma suçunda cezanın üst hadden tayin edilmesi gerektiğine, sanık ...'un da cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 24.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8370, Karar No: 2018/2459, Tarih: 07.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/8370 E.  ,  2018/2459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "31.03.2010" yerine "2010" yazılması,

2- Seçenek yaptırım olan adli para cezaları ile doğrudan hükmedilen adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 5275 sayılı Kanunun 6545 sayılı Kanunla değişik 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında re'sen uygulama yapılabileceğinden hüküm fıkrasında sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine dair ihtaratın yapılması,

3- TCK.nun 289/1 maddesinde yaptırım olarak üç aydan iki yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adli para cezasının öngörüldüğü ve TCK.nun 52/1 maddesi gereğince adli para cezalarının alt sınırının 5 gün adli para cezası olduğu gözönüne alındığında, sanık hakkında temel ceza tayin edilirken hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen kanuni ve yeterli gerekçe gösterilmeden gün adli para cezasının alt sınırından uzaklaşılarak 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı kanunun 322. maddesi uyarınca gerekçeli karar başlığında yazılı olan suç tarihinin çıkarılarak yerine 31.03.2010 yazılması, hükmün 6. fıkrasından ''ödenmeyen kısmın hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına, (ihtarat yapılmadı)'' kısmının hükümden çıkarılması ile sanığa verilen cezalardan gün adli para cezasının 5 gün olarak belirlenip, TCK.nun 289/1-2. cümlesi gereğince yarı oranında indirim yapılarak 2 gün adli para cezası ve nihayet TCK.nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1 gün adli para cezası ve 52. maddesi gereğince de günlüğü 20.00 TL hesabı ile paraya çevrilerek sonuç adli para cezasının 20 TL'ye indirilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.