muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8985, Karar No: 2022/4508, Tarih: 07.04.2022

Kabul ve uygulamaya göre;

4) Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısını alan sanığın denetime başladığı, 28/01/2015 tarihli randevuya gelmemesi nedeniyle uyarılmasının ardından tedavisini tamamladığı ve görüşmelere katıldığı, 08/05/2015 tarihli randevuya katılmayan sanığa ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyanın kapatıldığı anlaşılmakla, olayda ısrar şartı gerçekleşmediğinden tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek mahkûmiyet kararı verilmesi,

5) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4816, Karar No: 2019/274, Tarih: 15.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/4816 E.  ,  2019/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...); çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (sanıklar)

HÜKÜM : Sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine, sanıkların çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında tanık Selen'in istinabe yoluyla ifadesinin alındığı Nallıhan Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/34 Talimat sayılı, 01.04.2013 tarihli duruşma tutanağında, mağdure Öznur'un istinabe yoluyla beyanının alındığı aynı mahkemenin 2013/35 Talimat sayılı, 01.04.2013 günlü duruşma tutanağında ve müştekiler Selime ile İsmail'in istinabe yoluyla ifadelerinin alındığı aynı mahkemenin 2013/36 Talimat sayılı, 01.04.2013 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından, suç tarihinde on yedi yaşı içerisinde bulunan mağdure Öznur'un velayet hakkına sahip annesi ile babası olup aynı zamanda çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun mağduru sayılan ve davaya katılma talepleri mahkemece reddedilen müştekiler Selime ile İsmail'e yokluklarında kurulan hükümlerin tebliğine dosyada herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanılmadığından, varsa buna ilişkin belgelerin dosyaya konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıkları giderilip tebellüğ belgeleri ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçeleri eklenerek hükümlerin temyizi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7246, Karar No: 2016/11297, Tarih: 15.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/7246 E.  ,  2016/11297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09/07/2008 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 03/03/2009 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 35/2, 116/1, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 04/04/2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18578, Karar No: 2015/3652, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18578 E.  ,  2015/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/12370 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanun'una 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre (13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 03/07/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03/07/2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7467, Karar No: 2009/8381, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7467 E.  ,  2009/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosyaya ibraz edilen bilirkişi krokisine göre davacı Hazinenin dayanağını oluşturan 17.10.1963 tarih ve 125 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı belirtilen 155 ada 5 ila 30, 33 ila 39 sayılı parseller ile, bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin, varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte dayanakları kayıt ve belgelerin, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

2- Kadastro tespiti sırasında uygulanan 23.5.2000 tarih 7 (geldisi 29.12.1950 tarih 4 ) sıra numaralı ve belirtmelik tutanağında uygulanan 29.12.1950 tarih 3 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin, oluşum belgelerinin ve varsa haritalarının,

3- Davacı Hazinenin dayanağını oluşturan 17.10.1963 tarih 125 sıra numaralı tapu kaydı ile davalıların dayanağını oluşturan 23.5.2000 tarih 7 sıra numaralı tapu kaydının, belirtmelik tutanağında uygulanan 29.12.1950 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydı ve tüm tedavüllerinin revizyon gördükleri taşınmazlar belirlenerek bu taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastroca oluşan tapu kayıtlarının ve her üç tapu kaydının revizyon gördüğü taşınmazları ve komşu taşınmazlarını birlikte gösteren geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneği ile, tapu kayıtlarının uygulandığı taşınmazlar bir bütün olarak kabul edildiğinde bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm komşu taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ve varsa dayanaklarını oluşturan kayıtların,

4- Aralık 1950 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydının Toprak Tevzi çalışmaları sırasında uygulandığı taşınmazlara ait belirtmelik tutanakları ile tüm eklerinin onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8414, Karar No: 2022/2321, Tarih: 15.03.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/8414 E.  ,  2022/2321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 15/03/2022 tarihinde davacı ve davalı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/908, Karar No: 2007/894, Tarih: 28.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/2-908 E.  ,  2007/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ    : Kartal 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ    : 10/07/2006

Taraflar arasındaki "boşanma, maddi ve manevi tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 2.Aile  Mahkemesince davacı-karşı davalının boşanma davasının kabulüne, davalı-karşı davacının katkı nedeniyle tazminat yönünden davanın tefrikine, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine dair verilen 17.7.2003 gün ve 2001/971 E, 2003/658 K. sayılı kararın incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin      21.1.2004 gün ve 2003/14296-2004/658 E.K. sayılı ilamı ile, (...1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadın, süresi içinde harcını vererek 10.12.2001 tarihinde açtığı mütekabil dava ile; "... kocasına ait Suadiye'deki evin alımı sırasında ve bu dairenin iç dekorasyonunun yapılmasında Ekim 1988 tarihinde davacıya 35.000.000 TL. ödünç olarak verdiğini, bu paranın halen kendisine ödenmediğini " ileri sürerek bunun dava tarihindeki değer karşılığı olarak 17.000 USD. Karşılığı TL. olarak 22.200.000.000 TL'nin davacıdan tahsilinin yanında 50.000.000.000 TL. maddi ve 50.000.000.000 manevi tazminat da istemiştir.

Kocanın açtığı önceki boşanma davası reddedildiğine göre artık kadına kusur yüklenmez.

Karşı dava dilekçesinde yer alan açıklamalardan 50.000.000.000 TL. maddi tazminatın hem ".. boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatlerin kaybına .." karşılık ve hem de evlilik süresince, davacıya ait Gebze'deki 376 ve 377 parsel sayılı taşınmazların alımına, Pendik - Kurtköy'deki kooperatiften edinilen daireye, kazancını davacıya vermek suretiyle yaptığı katkıya karşılık istendiği anlaşılmaktadır. Talep edilen maddi tazminat miktarının ne kadarının Türk Kanunu Medenisinin 143/1 maddesi kapsamında giren tazminat olduğu, ne miktarının da " ... katkı karşılığı istenildiği davalıdan sorulup belirlenmeli, " ... katkı karşılığı" istenilen miktarın tefrik edilen dava kapsamında bulunduğu gözetilmeli, Türk Kanunu Medenisinin 143/1-maddesi çerçevesindeki maddi tazminat talebinin ( ... miktarının takdiri mahkemeye ait olmak üzere ) bu davada karşılanması gerektiğinin gözetilmesi gerekir. Bu yön üzerinde durulmadan yazılı şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3- 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından ( MK. md. 118-494) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de: sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Karar bozulmakla sonuçlanmamış hale gelmiştir. Bu açıklama karşısında işin görev yönünün de düşünülmesi zorunludur...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı-karşı davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 28.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10856, Karar No: 2021/10915, Tarih: 25.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10856 E.  ,  2021/10915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; 2009 yılında düzenlediği fatura tutarlarının düşük olması, beyannameleri ile bildirimlerinin uyumlu olması, işçi çalıştırması, mal alımında bulunduğunu bildirdiği mükellefler hakkında olumsuz tespitlerde bulunulmamış olması gibi hususlar nedeni ile mevcudiyeti ortaya konmayan faturaların sahteliğine ilişkin iddiaların teyit edilemediği bu nedenle 2009 yılına ilişkin sahte fatura düzenleme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı; 2010 yılına ilişkin ise; karşıt inceleme yapılan iki mükellefe düzenlenen faturaların sahte belge olarak kabul edilmesine rağmen suretleri mevcut olan faturaların yasal şekil şartlarına uygun olmadığı, bu sebeple suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleriyle beraat kararı verilmiş ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması, sanığın savunmalarında da suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi, düzenlenen vergi tekniği raporuna göre; mükellef kurumun resen terk tarihinden sonra 2009/Eylül döneminden 2010/Eylül dönemine kadar olan süreçte meydana gelen üretim artışını tevsik edecek belgelere, yapılan araştırmalarda ulaşılamamış olması, mükellef kurum ve ortaklarına bildirilen adreslerde yapılan yoklamalarda ulaşılamamış olması, mükellef kurumun merkez işyeri olarak kullandığını beyan ettiği adresten başka bir depo, ardiye vb. müştemilatının olmaması ve söz konusu adresleri terk ettiğinin yapılan yoklamalarla anlaşılması ve bu adreslerde tanınmaması, bilinmemesi, yüksek miktarlarda Katma Değer Vergisi matrahı beyan etmesine karşılık beyannamelerinde ödenecek Katma Değer Vergisi çıkmaması, mükellef kurumun mal veya hizmet alışının bulunduğunu beyan ettiği mükelleflerin çoğunun sahte fatura düzenleyen firmalar olması veya sahte belge düzenleme iddiasıyla incelemeye sevk edilmesi, karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1)İlgili vergi dairesinden 2009 yılında ve 2010 yılında düzenlenen fatura asılları temin edildikten sonra sanığa ve diğer şirket ortaklarına gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve bir başka kişiye ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2)Diğer şirket ortakları ve ismi bildirilen kişi ve ya kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanık ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, şirketin diğer ortaklarına ya da ismi bildirilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp faturaları kullanan şirketler ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7468, Karar No: 2009/8382, Tarih: 07.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7468 E.  ,  2009/8382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosyaya ibraz edilen bilirkişi krokisine göre davacı Hazinenin dayanağını oluşturan 17.10.1963 tarih ve 125 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı belirtilen 155 ada 5 ila 30, 33 ila 39 sayılı parseller ile, bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin, varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte dayanakları kayıt ve belgelerin, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

2- Kadastro tespiti sırasında uygulanan 23.5.2000 tarih 7 (geldisi 29.12.1950 tarih 4 ) sıra numaralı ve belirtmelik tutanağında uygulanan 29.12.1950 tarih 3 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin, oluşum belgelerinin ve varsa haritalarının,

3- Davacı Hazinenin dayanağını oluşturan 17.10.1963 tarih 125 sıra numaralı tapu kaydı ile davalıların dayanağını oluşturan 23.5.2000 tarih 7 sıra numaralı tapu kaydının, belirtmelik tutanağında uygulanan 29.12.1950 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydı ve tüm tedavüllerinin revizyon gördükleri taşınmazlar belirlenerek bu taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastroca oluşan tapu kayıtlarının ve her üç tapu kaydının revizyon gördüğü taşınmazları ve komşu taşınmazlarını birlikte gösteren geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneği ile, tapu kayıtlarının uygulandığı taşınmazlar bir bütün olarak kabul edildiğinde bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm komşu taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ve varsa dayanaklarını oluşturan kayıtların,

4- Aralık 1950 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydının Toprak Tevzi çalışmaları sırasında uygulandığı taşınmazlara ait belirtmelik tutanakları ile tüm eklerinin onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.