muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6270, Karar No: 2024/511, Tarih: 17.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/6270 E.  ,  2024/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/691 E., 2016/108 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/691 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 51 inci maddesi uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş ve hapis cezası ertelenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, atılı suçun oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın şirketinin borcuna karşılık çift imza ve şirket kaşesi olduğu halde düzenlediği suça konu bonoyu sanığa vermesi, sanığın bono üzerine katılanın adını ve T.C. Kimlik numarasını ekleyip katılanı şahsi borçlu olarak ekleyerek ödenmeyen bonoyu icraya koyması biçimindeki eylem nedeniyle hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ve müdafinin, suça konu bonodaki ikinci imzanın aval hükmünde olduğu ve katılanı şahsi borçlu yapacağını, katılanın iki imzayı da kabul ettiğini, imzalardan birinin şirket kaşesi olmayan boşluğa atıldığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, katılanın oluşu doğruladığı, katılan şirketin açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının ve icra dosyasının ilgili kısımlarının dosya arasına alındığı, alınan bilirkişi raporuna göre "..." ve "09.03.2013" yazı ve rakamları dışındaki ön yüz yazı ve imzaların katılana ait olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, katılanın beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın senede ekleme yaparak katılanı şahsi borçlu yaptığını ve atılı suçu işlediğini kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, katılanın beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın senede ekleme yaparak katılanı şahsi borçlu yaptığını ve atılı suçu işlediğini kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, katılan tarafından şirket yetkilisi sıfatı ile kendisine verilen senede, katılanın ismini eklemek sureti ile sahtecilik suçunu işlediği iddia olunan olayda, yargılama konusu senet üzerinde iki adet imza ve bir adet kaşe bulunduğu, imzalardan birinin kaşe üzerinde bulunmadığı ve katılanın iki imza attığını kabul ettiği cihetle, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2011/12-480 Esas ve 2011/598 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, şirket yetkilisi tarafından da olsa senede şirket kaşesi olmadan atılan ikinci imzanın aval olarak kabul edileceği ve imza sahibinin borçtan şahsen sorumlu olacağı anlaşıldığından, şirket temsilcisi olan katılanın tek kaşe ve iki imza atmak sureti ile düzenlediği bonoda katılanın ad ve soyadının kefil olarak yazıldığı iddia olunan eylemin “faydasız sahtecilik” olarak nitelendirilmesi gerektiği, bu itibarla sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması;

2. Kabule göre;

2. Kabule göre;

A. 5271 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyaya göre, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek, sanığın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın temyize konu suç tarihi itibari ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmediği dikkate alınarak objektif ve subjektif şartlar değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, "... bir daha suç işlemeyeceğine dair kanaat edinildiğinden..." bahisle cezası ertelenen sanık hakkında "...daha önce işlediği suç nedeniyle hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararı olduğundan" şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

B. Suç tarihinin senedin icraya konulduğu 20.05.2013 tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 01.04.2014 şekilinde gösterilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçeli bölümünde açıklanan nedenlerle Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/691 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5829, Karar No: 2019/3982, Tarih: 02.07.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5829 E.  ,  2019/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 23/11/2018 tarihli yazısı ile İstanbul 11. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11/07/2013 tarihli ve 2013/311 esas 2013/1186 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 23/11/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmış ise de,

Dosya kapsamına göre İstanbul 11. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11/07/2013 tarihli ve 2013/311 esas 2013/1186 sayılı kararında sanığın adının “...” olduğu halde Adalet Bakanlığı'nın ihbar yazısında ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın talepnamesinde sanık adının “Celal Çalışkan” olarak yazıldığı anlaşıldığından, yazım hatasının düzeltilerek sanık “Celal Çokçalışkan” hakkında kanun yararına bozma talebinde bulunulmasının takdiri için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 02.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21279, Karar No: 2019/34912, Tarih: 11.09.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/21279 E.  ,  2019/34912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığa atılı eylemin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmeden, 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilirken TCK'nun 55. maddesinin hükme eklenmesi,

2. Suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmolunması,

3. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda cezaların içtima ettirilmesine ilişkin bir düzenlenme bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezası içtima ettirilmesi ve yine doğrudan verilen adli para cezasının TCK'nun 52/2. maddesi, hapis cezasından çevrilen adli para cezasının 50/1-a, 52/2. maddeleri yerine cezaların tamamının TCK'nun 52/2. maddesine göre adli para cezasına çevrilmesine,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1) Hükümden eşyanın müsaderesine ilişkin bölümden "55. maddeler" ibaresinin çıkartılması,

2) Hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bölümün çıkartılması,

3) Hükmün adli para cezalarının içtima ettirilmesine ilişkin bendinin çıkartılarak yerine "Doğrudan verilen 4 gün adli para cezasının, TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL.den adli para cezasına çevrilmek suretiyle 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; 5 ay hapis cezasından çevrilen 150 gün adli para cezasının, TCK'nun 50/1-a ve 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL.den adli para cezasına çevrilmek suretiyle 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15573, Karar No: 2010/213, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15573 E.  ,  2010/213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7653, Karar No: 2015/265, Tarih: 15.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7653 E.  ,  2015/265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15231, Karar No: 2017/139, Tarih: 17.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15231 E.  ,  2017/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare ile davacı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare ile davacı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; kısa kararda 37.238,40-TL'ye hükmedildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 9.733,6-TL'ye hükmedildiğinden, kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 gün 1991/7-1992/4 sayılı içtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaate göre karar verebilir.

Bu nedenle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4138, Karar No: 2024/677, Tarih: 17.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4138 E.  ,  2024/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/456 E. 2020/86 K.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılıKanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrası (b) bendi, 143 üncü madde, 35 inci madde ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin, 19.04.2017 tarihli ve 2016/689 Esas, 2017/254 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142 nci maddesinin ikinci fıkrası (b) bendi, 143 üncü madde, 35 inci madde ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci madde gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 06.10.2017 tarihli ve 2017/1741 Esas, 2017/1644 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2018 tarihli ve 2018/392 Esas, 2018/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrası (b) bendi, 143 üncü madde, 35 inci madde ve 62 nci madde gereğince 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Yasa'nın 283. maddesi gözetilerek sanığın sonuç olarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2018 tarihli ve 2018/392 Esas, 2018/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrası (b) bendi, 143 üncü madde, 35 inci madde ve 62 nci madde gereğince 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Yasa'nın 283. maddesi gözetilerek sanığın sonuç olarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 20.01.2020 tarihli ve 2019/456 Esas, 2020/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşma açarak yapmış olduğu yargılama sonucu kararın kaldırılmasına ve sanığın nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrası (h) bendi, 35 inci madde ve 62 nci madde gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi gözetilerek sanığın sonuç olarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Eksik soruşturma ile hüküm kurulduğuna,

2. Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

3. Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın suç tarihinde gece vakti saat 22.30 sularında apartman dış kapısı önünde beklemekte olan mağdureye yaklaşıp elindeki cep telefonunu çekip almak suretiyle olay yerinden kaçmaya çalıştığı ancak çevredekiler tarafından yakalandığı kabul edilmiştir.

2. Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri dosya içerisinde mevcuttur.

3. Sanığın olayın gelişimini kısmen doğrulayan ancak mağdureye dokunmadan elindeki telefonu aldığına yönelik ifadeleri dosyada bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hukuki süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta anlatıldığı üzere işlem yapıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın suç tarihinde gece vakti saat 22.30 sularında apartman dış kapısı önünde beklemekte olan mağdureye yaklaşıp önce elindeki çantayı almak için çekiştirdiği mağdurenin direnmesi üzerine, onu itekleyip dengesini bozarak mağdurenin direncini kırdıktan sonra diğer elindeki cep telefonunu almak suretiyle kaçmaya yeltenen ancak etraftaki kişilerce uzaklaşamadan yakalanan sanık hakkında eylemin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükmünün uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Nitelikli yağma suçundan sanık hakkında kurulan hüküm, mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanığın kaçamaklı savunmaları gözetilerek suçun sanık tarafından işlenildiğinin anlaşılması yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapılması, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışılması vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılması, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlenmesi sebebiyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 20.01.2020 tarihli ve 2019/456 Esas, 2020/86 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, eleştiri dışında oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

ELEŞTİRİ KISMINAMUHALEFET ŞERHİ

Dosyamızdaki olayda sanığın suç tarihinde gece vakti saat 22.30 sularında apartman dış kapısı önünde beklemekte olan mağdureye yaklaşıp önce elindeki çantayı almak için çekiştirdiği mağdurenin direnmesi üzerine, onu itekleyip dengesini bozarak mağdurenin diğer elindeki cep telefonunu almak suretiyle kaçmaya yeltendiği ancak etraftaki kişilerce uzaklaşamadan yakalandığı anlaşılmıştır.

Heyetimizde uyuşmazlık konusu olan yağma suçunun tamamlanıp tamamlanmadığı hususudur.

Şunu özellikle belirtmek gerekir ki uygulamada en önemli ve tartışmalı sorun yağmada alma icra hareketinin ne zaman tamamlandığı veya neticeli suç kabul edersek neticenin ne zaman gerçekleştiğidir. Bu noktada hukuki tespit ve kriterin belirlenmesi için, suçun maddi unsurları ve suça teşebbüs hakkında öğretinin ve TCK’nın benimsediği sistem, TCK ve MK’na göre zilyetlik ve yağma suçunda zilyetliğin son bulması ile ilgili kanun ve gerekçelerinin ayrıntılı değerlendirilmesine ihtiyaç vardır.