muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1453, Karar No: 2016/7399, Tarih: 28.03.2016

Yıllık izin ücreti hesabının unsurları, işçinin çalışma süresi ve ücretin miktarıdır. İşverence yasal düzenlemelere rağmen bu yönlerden belge düzenleme ve işçiye verme yükümlülüklerin yerine getirilmemiş olması halinde işçinin yıllık izin ücretini dava öncesinde tam olarak belirlemesi mümkün olmayabilir. Bu açıdan çalışma süresi ve ücretin tartışmalı olması durumunda yıllık izin ücreti belirsiz alacak davasına konu edilebilir. Ancak çalışma süresi ve ücretin işçiye verilmiş veya ulaşabileceği belge ve kayıtlarla kesin olarak saptanabildiği hallerde yıllık izin ücretinin belirli olduğu ve belirsiz alacak davasına konu olamayacağı söylenebilecektir.

Fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücretler için ise çalışmaların tamamının puantaj kayıtlarına dayandırıldığı istisnai durumlar dışında hakimin taktiri indirimi söz konusu olduğundan, alacakların, davanın açıldığı aşamada tam olarak belirlenmesi mümkün değildir. Bu itibarla sözü edilen alacakların belirsiz alacak davasına konu edilebileceği ilke olarak kabul edilmektedir.

Hâkimin takdiri veya yasal nedenlerle indirim yapılarak alacak miktarı veya değerinin belirlenmesi halinde alacak belirsizdir (Yargıtay 9.HD.27.02.2012 gün ve 2012/1757 E.2012/5742 K. ).

Dairemizin kısmi dava ile ilgili verdiği bu ölçütleri kabul eden Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 E, 2012/715 K sayılı kararında “İşçilik alacaklarının özelliği de dikkate alınarak, bu alacaklarda, talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi, aksinin kabulü de doğru olmayacağını, talep konusu işçilik alacakları belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesinin daha doğru olacağını” açıkça belirmiştir.

Aynı dava dilekçesinde birden fazla işçilik alacaklarının talep edildiği durumlarda davaların yığılmasından söz edilir ki, alacağın belirli olup olmadığı her bir alacak kalemi bakımından somut olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.10.2012 gün, 2012/ 9-838 E, 2012/ 715 K sayılı kararı da bu yöndedir.

Davaya konu işçilik alacaklarının bir kısmının ya da bazılarının belirsiz alacak davasına konu olamayacağı belirlendiği takdirde, hâkim hemen davayı reddetmemeli, HMK.’nun 115/2 maddesi uyarınca eksikliği tamamlaması yani alacağını belirleyerek buna göre talepte bulunması için davacıya kesin süre vermeli, gereğinin yerine getirilmemesi halinde dava şartı eksikliğinden dava reddedilmelidir. Dairemiz kararları ile Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin kararları bu yöndedir(Yargıtay 9.HD. 26.01.2014 gün, 2014/1962 E, 2014/6034 K. ; Yargıtay 9.HD. 27.02.2012 gün ve 2012/1757 E, 2012/5742 K. ; Yargıtay 19. HD. 16.01.2014 gün, 2013/ 17491 E, 2014/ 1332 K. Yargıtay 19. HD, 16.01.2014 gün, 2013/ 17366 E, 2014/ 1329 K.).

Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava olarak da alacağın tahsilini talep edebilir.

Dava dilekçesinde alacağın belirsiz olduğundan söz edilmiş olsa da, kısmi dava açıldığının ifade edilmesi halinde davanın türünün kısmi dava olarak kabulü gerekir. Zira alacak belirsiz ise kısmi dava yoluyla alacağın istenmesine engel bir durum yoktur. Bu ihtimalde kısmi dava ancak talep edilen kısım itibarıyla zamanaşımını keser. Yargılama ile alacağın belirlenen kalan kısmı ıslah veya ek dava ile talep edildiğinde arttırılan miktarlar bakımından faiz başlangıcı -kural olarak- talep tarihidir. Bu nedenle davanın türünün belirsiz alacak davası veya kısmi dava oluşunun sonuçları farklı olup, tereddüt halinde hâkim tarafından bu husus davacıya açıklatılmalı ve davanın türü ön inceleme tutanağına yazılarak tahkikat aşamasına geçilmelidir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve ...kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00 TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00 TL) gösterilmesi halinde, davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkânlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkân dâhilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hâkimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Dosya kapsamına göre; davacı vekili dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını açıkça belirtmiş, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak toplamda 500,00 TL talepte bulunmuş, 28.07.2015 harç tarihli dilekçesi ile de davasını ıslah ettiğini bildirmiştir.

Bu hali ile eldeki dava kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davası niteliğinde olup, kıdem tazminatı dışında kalıp da hükmedilen alacaklar yönünden dava ve ıslah tarihinden itibaren ayrı ayrı faize hükmedilmesi yerine bu alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi, hatalı olup bozma nedeni ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı yasanın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Kararının hüküm kısmının ikinci ve üçüncü bentlerinin çıkartılarak yerine;

Sonuç:

Kararının hüküm kısmının ikinci ve üçüncü bentlerinin çıkartılarak yerine;

“2- Net 3.220,17 TL ihbar tazminatı alacağının, 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 06.06.2014 tarihinden itibaren, bakiye 3.120,17 TL’sinin ıslah tarihi olan 28.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3- Net 603,33 TL yıllık izin ücreti alacağının, 100,00 TL’sinin dava tarihi olan 06.06.2014 tarihinden itibaren, bakiye 503,33 TL’sinin ıslah tarihi olan 28.07.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2013/9663, Karar No: 2013/8189, Tarih: 16.09.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/9663 E.  ,  2013/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 26.11.2012 tarihli geri çevirme kararı yerine getirilmemiştir. Çekişmeli Tekke Köyü 171 ada 2, 4, 6, 14, 175 ada 27 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan Haziran 1334 tarih 10 sıra tapu kaydı ile davacıların dayandığı 28.11.1972 tarih 9 ve 10 sıra no 15.05.1964 tarih 52 sıra no, 18.10.1962 tarih 36 sıra no ve 31.10.1966 tarih 166 sıra nolu tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile ve dayanağı olan belgelerle ve varsa haritaları ile birlikte getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7936, Karar No: 2013/925, Tarih: 31.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/7936 E.  ,  2013/925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs ve geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Isparta Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.08.2008 gün ve 2007/313 Esas, 2008/191 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin suç tarihi itibarıyla 17 yaşında olmasına rağmen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 28.03.2008 tarihli rapor tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurduğu ve raporun Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddelerine uygun olarak 2 Adli Tıp uzmanı ve ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanının katılımıyla düzenlendiği gibi 28.03.2008 tarihli Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporunda beden veya ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede patolojik araz tespit edilmediği, dava dosyasının incelenmesinde de olay nedeniyle ruh veya beden sağlığının bozulduğuna dair herhangi bir tıbbi belge ya da bulguya rastlanılmadığının belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık müdafii temyiz itirazlarının ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun yalnız “kendi altsoyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklardan koşullu salıverilmesine kadar”, “diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilerek 53/3. maddesine aykırılık yapılması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin bu sebepten dolayı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hükümlerde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgi bölümler hükümlerden çıkarılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/289, Karar No: 2021/124, Tarih: 18.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/289 E.  ,  2021/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 165-315

Sanık ...'in hırsızlık suçundan beraatine ilişkin Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.11.2013 tarihli ve 44-488 sayılı hükmün, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince 22.02.2017 tarih ve 13300-1635 sayı ile;

"1- Sanığın uzaktan akraba oldukları ve uzun zamandır görüşmedikleri şikâyetçinin evine giderek çalınan takıların da bulunduğu şikâyetçiye ait odada iki gece kaldıktan sonra memleketine döndüğü, sanığın ayrılmasından birkaç gün sonra takılarını kontrol eden şikâyetçinin, mücevher kutusu içerisinde bulunan pırlanta küpeler ile altın bileklik ve zincirin yerinde olmadığını görüp sanıktan şüphelendiği, sanığı telefonla aradığı, sanığın önce takıların kendisinde olmadığını söylediği, bir gün sonra bileklik ve zincirin makyaj çantasında tokaya sarılı hâlde bulduğunu, çantaya nasıl girdiğini bilmediğini belirttiği, ancak küpelerin olmadığını ifade etmesi üzerine müştekinin şikâyetçi olduğu olayda, sanığın eylemi sübuta ermesine rağmen yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; sanık hakkında beraat kararı verildiği hâlde katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 23.06.2017 tarih ve 165-315 sayı ile (2) numaralı bozma nedenine uymuş, (1) numaralı bozma nedenine ise, "Sanık tüm aşamalardaki anlatımlarında, akrabası olan katılanın evinde kaldığını ancak herhangi bir hırsızlık yapmadığını, evde kendisi ile birlikte katılanın küçük yeğenlerinin de bulunduğunu, evine döndükten sonra katılanın kendisini arayarak pırlanta küpesi ve kolyesini bulamadığını söylemesi üzerine yanlışlıkla konulmuş olabileceğini düşünerek çantasını kontrol ettiğinde, çantasında bir tokaya takılı hâlde iki altın zincir bulunduğunu görüp bu durumu katılana bildirdiğini, ancak pırlanta küpenin ise çantasında olmadığını ısrarla savunması karşısında, bu savunma mahkememizce samimi kabul edilip evde küçük çocukların da bulunması gözetilerek, suça konu zincirlerin çocuklar tarafından makyaj çantasına konulmuş olabileceği, hırsızlık yapan bir kişinin külliyen durumu reddetmesi gerekirken, sanığın bulduğu zincirleri katılana bildirmesinin bu olayda samimi olduğu kanısını mahkememize uyandırdığı, bulunamayan pırlanta küpenin ise sanık tarafından alındığına dair katılanın iddiasından başka yeterli bir kanıt bulunamadığından hırsızlık suçunun sanık tarafından işlenmediği vicdani kanaatine varıldığı," şeklindeki gerekçe ile direnerek önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2017 tarihli ve 62238 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle dosya, kararına direnilen Daireye gönderilmiş, inceleme yapan Özel Dairece 30.05.2018 tarih ve 288-8482 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı suçun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan .......’ün, uzaktan akrabası olan sanık ...’in, ikametinden hırsızlık yaptığı yönünde 17.10.2012 tarihinde müracaatta bulunması üzerine soruşturmaya başlanıldığı,

Olay yeri inceleme raporunda; hırsızlık olayının meydana geldiği ikametin giriş kapısının sağlam ve çalışır vaziyette olup kilit sistemi üzerinde herhangi bir zorlama izinin bulunmadığı, daire içinde yapılan incelemede de bir bulguya rastlanılmadığının bildirildiği,

CD çözüm tutanağında, katılan tarafından ibraz edilen telefon kayıtları dinlenildiğinde, katılanın, sanığı aradığı, ablası Yeşim ile telefonda konuştuklarında ablasına altın zincirleri bulduğunu söylemiş olduğunu hatırlatarak ziynet eşyasını sorduğunda sanığın, bu hususun doğru olduğunu, makyaj çantasını kontrol ettiğinde bir tokaya dolanmış vaziyette iki adet zincir gördüğünü, şok olduğunu, birkaç saattir kendisine gelemediğini, tokanın da kendisine ait olmadığını söylediği, bunun üzerine katılanın, zincirleri çok önemsemediğini, asıl küpelerini istediğini, pırlanta olan küpelerinin manevi değerinin de bulunduğunu belirttiği, sanığın da yarın sabah çantasına tekrar bakacağını, çok üzüldüğünü, küpelerin kendisinde olmadığını, ancak yine de bakacağını söylediği, katılanın ise küpeleriyle birlikte diğer ziynet eşyasını ya da küpelerin parasını kendisine göndermesini istediğini, aksi hâlde müracaatta bulunacağını, kendisinden haber beklediğini söylediği şeklinde konuşma içerikleri bulunduğu bilgilerine yer verildiği,

Anlaşılmıştır.

Anlaşılmıştır.

Katılan ...... ...aşamalarda; annesiyle birlikte yaşadığını, sonradan ablasının da yanlarına geldiğini, sanığın, babasının akrabası olduğunu ancak yirmi yıldır görüşmediklerini, Facebook aracılığıyla kendilerine ulaşan sanığın son zamanlarda annesi ile telefonda samimiyeti ilerlettiğini, 05.10.2012 tarihinde de kendilerine misafirliğe geldiğini, iki gece evlerinde kaldığını, kendi odasında uyuduğunu, 07.10.2012 tarihinde evlerinden ayrıldığını, hatta sanığı otogara kendisinin bıraktığını, bir hafta kadar sonra odasındaki makyaj masasının üzerinde bulunan kutunun içindeki takılarına baktığında 5.000 TL değerindeki bir çift pırlanta küpesini, 500 TL değerindeki bir adet altın bilekliğini ve 400 TL değerindeki bir adet altın kolyesini bulamadığını, imitasyon takılarının ise yerinde durduğunu gördüğünü, sanıktan şüphelenerek 15.10.2012 tarihinde saat 00.30 sıralarında sanığı aradığını, durumu anlatarak takılarından haberinin olup olmadığını sorduğunu, hırsızlık yapmışsa yeğenlerini bahane ederek iade edebilsin diye “Belki ablamın çocukları etrafı karıştırırken çantana koymuş olabilir.” dediğini, sanığın, “Tamam, çantama bakacağım, şu an hastayım, sonra sana döneceğim.” şeklinde karşılık verdiğini, sanığın, 16.10.2012 tarihinde saat 01.30 sıralarında ablasını arayıp makyaj çantasını kontrol ettiğinde kolye ve bilekliği gördüğünü, nasıl olduğunu anlayamadığını, ablasının sorması üzerinde de küpelerin kendisinde olmadığını söylemiş olduğunu, ablası bu konuşmayı anlattıktan sonra sanığı aradığını, itiraf etmesi hâlinde delil olarak kullanmak üzere konuşmayı kaydettiğini, sanığın yaptığı aramada çantasında iki adet zincir bulduğunu ancak küpeyi bulamadığını, tekrar bakacağını, bulamazsa telafi edeceğini söylediğini, ertesi gün sanığın eşinin kendisini arayarak kolye ve zincirin eşinde olduğunu ancak küpelerin bulunamadığını, fakat telafi edeceklerini belirtip küpelerin fiyatını sorduğunu, kendisinin de pırlanta olan küpelerin 5.000 TL değerinde olduğunu söyleyince rakamı abartılı bulduğunu, eşiyle konuşup daha sonra yeniden arayacaklarını söyleyerek telefonu kapattığını, aradan birkaç saat geçmesine rağmen dönüş yapmayınca sanığın eşini arayıp sanıkla görüşüp görüşmediklerini sorduğunu, küpelerin kendilerinde olmadığı cevabı üzerine yasal yollara müracaat edeceğini söylediğini, sanığın eşinin de “Ne istiyorsanız, yapın.” deyip telefonu kapattığını,