muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9558, Karar No: 2018/3021, Tarih: 24.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9558 E.  ,  2018/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../02/2016 tarih ve 2014/1426-2016/124 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen ....04.2018 günü hazır bulunan davacı vekili Av... ile davalı vekili Av... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı...'den 16.01.2013 tarihli hisse devri sözleşmesiyle davalı şirkete ait 311.600 adet nama yazılı hisse senedini tüm hak ve yükümlülükleriyle devir aldığını, şirket ana sözleşmesine uygun bir biçimde devreden dava dışı... tarafından davalı şirkete ihbar yapıldığını, davalı şirketin de ortaklarına ... 9. Noterliğinin 09.11.2012 tarihli ihtarnameyle hisse devri talebini bildirdiğini, ana sözleşmede belirlenen bekleme süresinden sonra herhangi bir talep gelmediğinden dava dışı...'in müvekkiline şirketin ana sözleşmesine ve ... hükümlerine uygun şekilde şirketteki hisselerini devrettiğini, müvekkili tarafından hisse senetlerinin pay defterine işlenmesini talep ettiğini, ancak davalı tarafından hiçbir gerekçe sunulmadan pay defterine tescil talebinin reddedildiğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirket nezdinde ortak olduğunun tespitine ve hisselerinin pay defterine işlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirket ana sözleşmesinin 6. maddesinde ortakların hisselerinin devrinin özel koşula bağlandığını ve hisselerin el değiştirmesi ile şirket dışında .... şahıslara geçmesinin engellenmesinin amaçlandığını, hisse devrinin ana sözleşmeye ve yasaya uygun bulunmadığını, müvekkili şirket tarafından bu sebeple hisse devrinin kabul edilmediğini, davacının şirkette ortaklık sıfatına haiz bulunmadığını, hisse devir işleminden sonraki tarihlerde yapılan genel kurula katılmadığını ve bu yöndeki iddiasını dile getirmediğini, bunun dışında nama yazılı hisse senetlerinin yerini tutmak üzere geçici ilmuhaber çıkarılmasına rağmen bu ilmuhaberler teslim alınmadığından yasada öngörülen ciro ve teslim koşulunun da oluşmadığını, dolayısıyla geçerli bir devirden bahsedilemeyeceğini, ayrıca hisseyi devreden ortak...'in hisseleri üzerinde hacizler bulunduğundan hisse devrinin uygulanabilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin hissedarlarından dava dışı...'in şirkette bulunan 311.600 adet hissesini ana sözleşmeye ve ... hükümlerine uygun bir şekilde davacıya devrettiği, devrin davalı şirket tarafından reddedilmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının davalı şirkette 311.600 adet hisse sahibi olduğunun tespitine ve bu hisselerin şirketin pay defterine işlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, nama yazılı anonim şirket hisselerini devralan davacının şirkete ortak olduğunun tespiti ve hisselerinin pay defterine kaydı istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Nama yazılı pay senedi 6102 sayılı ...’nin 490. maddesine uyarınca “ciro” ve “zilyetliğin devralana geçirilmesi” ile devredilebilmektedir. Buna göre nama yazılı pay senedi, senedin devralana teslimi olmaksızın, sadece ayrı bir kağıda yazılan temlikname ile devredilemez. Anonim şirketlerde henüz çıkarılmamış pay senetlerini temsil etmek üzere ‘‘ilmühaberler’’ de çıkarılabilir. İlmühaberler, hak sahibine tüm pay sahipliği haklarını sağlar. 6102 sayılı ...’nin 486/.... maddesi gereğince ilmühaberlere kıyas yoluyla nama yazılı pay senetlerine ilişkin hükümler uygulanır.

Somut olayda, davalı anonim şirket hisseleri nama yazılı olup, davalı şirket tarafından 03.01.2009 tarihli 2009/1 sayılı yönetim kurulu kararı ile, nama yazılı hisse senetlerinin yerini tutmak üzere ilmuhaber çıkarılmasına karar verilmiştir.

Davacı ile dava dışı ortak... arasında düzenlenen 16.01.2013 tarihli hisse devir sözleşmesiyle, ...’ in davalı şirkete ait 311600 adet hissesini davacıya satıp devrettiği, devre konu hisselere ait hisse senetleri henüz şirket tarafından ihraç edilmediğinden devrin sözleşmenin imzası ile tamamlanmış olacağı ve mevcut ilmuhaberlerin davacıya ait olacağı belirlenmiştir.

Her ne kadar mahkemece, davalı şirketin, ortaklara ilmuhaberleri teslim alması yönünde bir davetinin veya ihtarnamesinin bulunmadığı, şirketin nama yazılı hisse senedi yerine geçmek üzere geçici ilmuhaberlerin hisse devri tarihi itibariyle ortaklara dağıtılmadığı, davalı şirket tarafından nama yazılı ilmuhaberlerin hissesini devreden ortağa teslim edilmemiş olması karşısında pay devrinin ayrı bir yazılı sözleşmeyle devir beyanını içeren iradelerinin uyuşmasıyla yapılabileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmişse de; 16.01.2013 tarihli hisse devir sözleşmesinde mevcut ilmuhaberlerin davacıya ait olacağı belirtildiğinden hisse devir tarihinde dava dışı hisse devreden ortağın ilmuhaberlerin basılmış olduğundan haberdar olduğu, ilmuhaberlerin şirket tarafından diğer ortaklara teslim edildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, mahkemece 6102 sayılı ...’nin 486/.... ve 490. maddesi gereğince dava konusu nama yazılı hisseler için çıkarılmış olan ilmuhaberlerin, devralana teslimi olmaksızın sadece ayrı bir kağıda yazılan temlikname ile devredilemeyeceği nazara alınmaksızın yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

...-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, .../04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13899, Karar No: 2010/14016, Tarih: 24.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/13899 E.  ,  2010/14016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESPİT İSTEMLİ

-KARAR-

Dava, davalılar arasında yapılmış olan eser sözleşmesinin feshinin muvazaalı olduğunun tespiti isteğine ilişkindir. Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yüksek 4.Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 24.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7720, Karar No: 2023/19752, Tarih: 13.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/7720 E.  ,  2023/19752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/593 E., 2021/811 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR :Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'ın beraatine dair Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2018/200 Esas, 2019/668 Karar sayılı kararının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20.10.2020 tarihli ve 2019/3838 Esas, 2020/2906 Karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçlardan beraatine dair Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2021 tarihli ve 2020/715 Esas, 2021/137 Karar sayılı kararına karşı katılan vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, bu defa duruşma açılmak sureti ile genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1.380,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/593 Esas, 2021/811 Karar sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2023 gün ve 2023/37651 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 125/1. maddesinin uygulanması neticesinde tayin olunan 90 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 125/4 maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapıldığında 105 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde 112 gün adli para cezası tayin edilmesini müteakip, anılan Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 87 gün adli para cezasına hükmedilmesi yerine, 93 gün adli para cezası tayin edilmesini takiben, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince 65 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 69 gün adli para cezasına karar verilmesine müteakip sonuç olarak 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL, 1.300,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 1.380,00 TL adli para cezasına." hükmedilmek sureti ile fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu somut olayda, sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesi gereğince hükmolunan 90 gün adli para cezası üzerinden aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 1/6 oranında artırım yapılırken hesap hatası yapılarak 105 gün adli para cezası yerine 112 gün adli para cezası belirlenmesine müteakip bu cezadan aynı Kanun'un 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirimler neticesinde 65 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 69 gün adli para cezası tayin edilerek bu cezanın 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi gereğince paraya çevrilmesi suretiyle 1.300,00 TL yerine 1.380,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli ve 2021/593 Esas, 2021/811 Karar sayılı ilamının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Karardaki hukuka aykırılık 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendine göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, mahkeme uygulaması da gözetilerek;

"Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesi gereğince belirlenen 90 gün adli para cezasından sanığın eylemini aleni olarak işlemesi nedeniyle aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği 1/6 oranında artırım uygulanarak 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 87 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1/4 oranında indirim yapılarak 65 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak sanığın neticeten 1.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,"

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33418, Karar No: 2020/5493, Tarih: 03.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/33418 E.  ,  2020/5493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde avukat olarak çalıştığını, 2008 yılından itibaren aynı işi yapan personele kendisine yapılan orandan daha fazla zam yapıldığını, birlikte çalıştığı avukatlara şirket içi görüşmelerde kullanılmak üzere cep telefonu verildiğini, evdeki telefonlarına 5000 kontör tanımlandığını, ancak kendisinin bu haklardan yararlandırılmadığını, davalının ayrımcılık yaptığını beyan ederek fark alacakları ile eşit davranma borcuna aykırılık nedeniyle tazminat talep etmiştir.

Davalı, yapılan zamların çalışanların performansına göre belirlendiğini, tüm ödemelerin imzalanan sözleşmeler kapsamında yapıldığını, davacının iddialarının doğru olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değelendirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranıp davranmadığı ve bunun sonuçları noktasında toplanmaktadır.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, iş hukuku bakımından işverene işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte eşit davranma borcu tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmeyip, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

“Eşitlik İlkesi” en temel anlamda Anayasa'nın 10. ve 55. maddelerinde ifade edilmiş, 10. maddede “Herkes, dil, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir” kuralına yer verilmiştir. 55. maddenin kenar başlığı ise “Ücrette Adalet Sağlanması” şeklindedir.

Bundan başka eşit davranma ilkesi, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, ... İnsan Hakları Sözleşmesi, ... Sosyal Şartı, ... Ekonomik Topluluğu Andlaşması, Uluslararası Çalışma Örgütünün Sözleşme ve Tavsiye Kararlarında da çeşitli biçimlerde ele alınmıştır.

Bundan başka eşit davranma ilkesi, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, ... İnsan Hakları Sözleşmesi, ... Sosyal Şartı, ... Ekonomik Topluluğu Andlaşması, Uluslararası Çalışma Örgütünün Sözleşme ve Tavsiye Kararlarında da çeşitli biçimlerde ele alınmıştır.

İstihdam ve Meslek Konularında Kadın ve Erkeğe Eşit Muamele ve Fırsat Eşitliği İlkesinin Uygulanmasına Dair 5 Temmuz 2006 tarihli ... Parlamentosu ve Konseyinin 2006/54/EC sayılı Direktifinin “Analık (Doğum) İzninden Dönüş” başlıklı 15. maddesinde, “doğum iznindeki bir kadının, doğum izninin bitiminden sonra işine veya eşdeğer bir pozisyona kendisi için daha dezavantajlı olmayan koşul ve şartlarda geri dönmeye ve çalışma koşullarında yokluğu sırasında yararlanmış olacağı her türlü iyileştirmeden yararlanmaya hakkı vardır” şeklinde kurala yer verilerek, doğum iznini kullanan kadın işçi yönünden işverenin eşit davranma borcuna vurgu yapılmıştır.

4857 sayılı Kanun sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almıştır. Buna karşın eşitlik ilkesini düzenleyen 5. maddede, her durumda mutlak bir eşit davranma borcu düzenlenmiş değildir. Belli bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz edilmiştir.

İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez.

4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinin ilk fıkrasında, dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yasağı getirilmiştir. Belirtilen bu hususların tamamının mutlak ayrım yasağı kapsamında ele alınması gerekir. Eşit davranma ilkesinin uygulanabilmesi için aynı işyerinin işçileri olma, işyerinde topluluk bulunması, kolektif uygulamanın varlığı, zamanda birlik ve iş sözleşmesiyle çalışmak koşulları gerekmektedir.

Kanun'un 5. maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli- belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik sebebiyle ayrım yasağı düzenlenmiş ve bu durumda olan işçiler bakımından iş sözleşmesinin sona ermesinde de işverenin eşit davranma borcu vurgulanmıştır. Bununla birlikte, işverenin işin niteliği ile biyolojik nedenlerle faklı davranabileceği bahsi geçen hükümde açıklanmıştır.

Yine değinilen maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında, işverenin ücret ödeme borcunun ifası sırasında ayrım yapamayacağından söz edilmektedir. Burada sözü edilen ücretin genel anlamda ücret olduğu ve ücretin dışında kalan ikramiye, pirim v.b. ödemleri de kapsadığı açıktır.

Yine değinilen maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında, işverenin ücret ödeme borcunun ifası sırasında ayrım yapamayacağından söz edilmektedir. Burada sözü edilen ücretin genel anlamda ücret olduğu ve ücretin dışında kalan ikramiye, pirim v.b. ödemleri de kapsadığı açıktır.

Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde sözü edilen sendikal nedenlere dayalı ayrım yasağı da mutlak ayrım yasağı kapsamında değerlendirilmelidir. Kanun'un 5. maddesiyle 18. maddesinin üçüncü fıkrasında sayılan haller sınırlayıcı olarak düzenlenmiş değildir. İşçinin işyerinde olumsuzluklara yol açmayan cinsel tercihi sebebiyle ayrım yasağı da buna eklenebilir. Yine siyasî sebepler ve dünya görüşü gibi unsurları esas alan bir ayrımcılık da korunmamalıdır.

İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı değinilen Kanun'un 5. maddesinin altıncı fıkrasında düzenlenmiştir. Anılan hükme göre işçinin dört aya kadar ücreti tutarında bir ücretten başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep imkânı bulunmaktadır. Söz konusu fıkra metni emredici nitelikte olduğundan, anılan hükme aykırı olan sözleşme kuralları geçersizdir. Geçersizlik nedeniyle ortaya çıkan kural boşluğu eşit davranma ilkesinin gereklerine uygun olarak doldurulmalıdır.

Eşit davranma borcuna aykırılığı ispat yükü işçide olmakla birlikte, anılan maddenin son fıkrasında yer alan düzenlemeye göre işçi ihlalin varlığını güçlü biçimde gösteren bir delil ileri sürdüğünde aksi işveren tarafından ispatlanmalıdır.

Somut olayın özelliklerine bakıldığında yukarıda sayılan şartlar oluşmadığından, eşit davranmamanın dil, din, ırk, mezhep, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, vb. sebeplere dayalı olduğu da iddia ve ispat edilemediğinden şartları oluşmayan ayrımcılık tazminatının reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14684, Karar No: 2010/11145, Tarih: 08.06.2010

4. Ceza Dairesi 2008/14684 E., 2010/11145 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/14684 E., 2010/11145 K.**

**- ŞAHIS HÜRRİYETİ ALEYHİNDE CÜRÜMLER

- TEHDİT**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 106 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 119 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 191 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılan F.... K.....a'ya "Sana soracağım, tavuk gibi tüylerini yolacağım" biçimindeki sözlerin mahkemece de kabul edilmesi karşısında, hayat bütünlüğüne yönelik ve ağır zarar tehdidi içermesi nedeniyle kanıtlar değerlendirilerek suçun sübutu halinde, TCY.nın 191/1 ve 5237 sayılı TCY.nın 106/1-1.cümlesine uyması karşısında; eski ve yeni TCY'larının ilgili hükümlerinin karşılaştırılması suretiyle sanık yararına olan hükmün belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eylemin sair tehdit olarak kabulü ile lehe olduğu kabul edilen 765 sayılı TCK.nun 191/son ve 119.maddeleri uyarınca önödeme ihtaratına uyan sanık hakkında kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi

Yasaya aykırı ve katılan F.... K..... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30121, Karar No: 2013/2542, Tarih: 29.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/30121 E.  ,  2013/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve ihale alıcısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İstanbul 12. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8818 Esas sayılı dosyasında, alacaklı T. Vakıflar Bankası T.A.O tarafından borçlular H.K.ve İ.Y.hakkında icra takibi başlatıldığı, söz konusu dosyadan 09.08.2010 tarihinde yazılan talimatta, rehne konu olan ..plaka sayılı aracın, araç ve plaka, hat değeri ile birlikte ayrı ayrı fiili haczinin ve kıymet taktirinin yapılmasının talep edildiği, bahsi geçen minibüs niteliğindeki aracın Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/4799 Talimat sayılı dosyasından 23.08.2010 tarihinde fiilen haczedilerek, hat değerinin 500.000 TL, araç değerinin ise 10.000 TL olarak belirlendiği, 03.11.2010 tarihinde ise asıl icra dosyasından talimat yazılarak söz konusu aracın kesinleşen araç plaka ve hat değeri ile birlikte muhammen bedel üzerinden satılmasının talep edildiği, talimat icra müdürlüğünce ihale işlemlerinin gerçekleştirildiği görülmüştür.

Borçlu tarafından ihalenin feshi istemi üzerine, İcra Mahkemesince . Plakalı minibüse ilişkin ihalenin feshini gerektirir usul ve yasaya aykırı bir durum olmadığı, araca ait hatta ilişkin olarak da, İstanbul Büyükşehir Belediyesi (M) ve (TM) Seri Plakalı ve Hatlı Ticari Minibüs Yönergesi uyarınca minibüs hatlarının devrinin ve satışının özel düzenlemelere tabi kılındığı, bu nedenle minibüs hattının cebri icraya konu yapılamayacağından bahisle  . plaka sayılı minibüs hattına ilişkin talebinin kabulü ile, 09.02.2011 tarihinde yapılan ihalenin feshine, .plaka sayılı araca ilişkin ihalenin feshi talebinin ise reddine karar verilmiştir.