muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1275, Karar No: 2014/2596, Tarih: 06.03.2014

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9830, Karar No: 2017/6851, Tarih: 12.06.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/9830 E.  ,  2017/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 26.06.2014 günü temyiz eden sanığın temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2849, Karar No: 2012/5270, Tarih: 14.03.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/2849 E.  ,  2012/5270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri gereğince kamu davasının düşürülmesine, kaçak mazotun müsaderesine, araçların müsaderesine yer olmadığına, araçların ve yatırılan teminatların sanıklara iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurumun gümrük idaresi olduğu gözetilmeden, dava konusu eylem tarihi itibariyle suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Denetleme Kurumunun davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Denetleme Kurumu vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1852, Karar No: 2019/7771, Tarih: 29.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1852 E.  ,  2019/7771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.07.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 28.07.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz sayılan zaman diliminde gerçekleşen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 35/2, 116/1, 119/1-c, 31/2. maddelerinin gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 07.11.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ... hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3915, Karar No: 2021/4800, Tarih: 14.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3915 E.  ,  2021/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle mahkemece kadına yüklenen "Ortak konutu terk ettiği, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği ve fiziksel şiddet eğilimi gösterdiği" ve boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle karar verilmişse de mahalli mahkemece verilen 23.01.2015 tarihli ve 11.05.2017 tarihli kararların davalı kadın tarafından temyiz edildiği, davacı ve davacı mirasçıları tarafından kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmediği, bu sebeple mahkemenin belirlediği kusurlar kadın yönünden kesinleşmiş olduğundan, davalı kadına mahkemece belirlenen kusurların yanında başkaca kusur yüklenemeyeceği, Türk Medeni Kanunu'nun 181/2 maddesi gereğince sağ kalan eş ...'ın boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespiti ile davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, Dairemizin 2018/45 esas 2019/928 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalı kadının velayet talebinin reddi ile ortak çocuklar ... ve ... arasında kişisel ilişki tesis edilmişse de taraflar arasındaki evlilik birliğinin boşanmayla değil, ölüm ile sona erdiği, velayet ile ilgili ilk verilen hüküm kesinleşmediği gibi anne ve babadan birinin ölümü halinde velayetin sağ kalana ait olacağı (TMK m. 336/3) da dikkat alınmaksızın, daha önceden ortak çocuklarla ilgili alınmış bir karar olduğu gerekçesiyle davalı kadının velayet isteminin reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.06.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/12495, Karar No: 2014/17750, Tarih: 17.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/12495 E.  ,  2014/17750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; mirasbırakanı ....'in kayden maliki olduğu ... 146 ada, 5 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında ''...'' olan baba adının her nasılsa ''Mehmet'' olarak yazıldığını ileri sürerek, malik baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16082, Karar No: 2013/27579, Tarih: 19.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/16082 E.  ,  2013/27579 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında 25.05.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın sanığın suç işlemesi nedeniyle kaldırılması istenmekle yapılan yargılama sonunda; hükmün açıklanmasına yer olmadığına dair; (TEKİRDAĞ) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2012 gün, 2011/33 esas, 2012/564 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında CMK.nun 231/5. madde ve fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle, açıklanması talebinin reddine ilişkin karar aynı Kanun ve maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanığın isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanığın isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3807, Karar No: 2019/5554, Tarih: 14.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/3807 E.  ,  2019/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 35, 62 ve 52. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun’un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli, 2016/462 esas, 2017/282 sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/03/2019 gün ve 94660652-105-48-7624-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2019 gün ve 2019/28335 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1-) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157. maddesi gereğince hapis cezası yanında adli para cezasına hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2-)Adli para cezasına hükmolunmadığı halde hapis cezasının 75 günlük kısmının para cezası olduğu kabul edilerek, günlüğü 20,00 Türk lirasından sonuç adli para cezasına çevrilmesi suretiyle hükmün karıştırılmasında,

3-)Temel cezanın belirlenmesi sırasında sanık hakkında adli para cezasına hükmolunmamasına rağmen, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, 7 ay 15 gün yerine, 5 ay 75 gün hapis cezasına karar verilip, 75 günlük kısmının adli para cezası olarak esas alınması nedeniyle ertelenen hapis cezası süresinin 7 ay 15 gün yerine 5 ay olarak kabul edilmesinde,

İsabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-)5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157. maddesi gereğince hapis cezası yanında adli para cezasına hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Adli para cezasına hükmolunmadığı halde hapis cezasının 75 günlük kısmının para cezası olduğu kabul edilerek, günlüğü 20,00 Türk lirasından sonuç adli para cezasına çevrilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

3-)Temel cezanın belirlenmesi sırasında sanık hakkında adli para cezasına hükmolunmamasına rağmen, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, 7 ay 15 gün yerine, 5 ay 75 gün hapis cezasına karar verilip, 75 günlük kısmının adli para cezası olarak esas alınması nedeniyle ertelenen hapis cezası süresinin 7 ay 15 gün yerine 5 ay olarak kabul edilmesi nedenleriyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünceler yerinde görüldüğünden, Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli, 2016/462 esas, 2017/282 sayılı kararındaki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7985, Karar No: 2014/5302, Tarih: 17.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7985 E.  ,  2014/5302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrolde duruşma zaptı ve gerekçeli kararın, 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince elektronik imza ile imzalandığının anlaşılması nedeniyle ayrıca ıslak imza ile imzalanmalarının mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edildiğinden tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1270, Karar No: 2014/2591, Tarih: 06.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1270 E.  ,  2014/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/454-2013/550

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki İşletme Hakkının Devri Sözleşmesine istinaden rücuen alacak istemidir. Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin hasılat kirası hükümlerine tabi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı TEDAŞ ile davacı Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında imzalanan 24.06.2006 tarihli İşletme Hakkının Devri Sözleşmesi mahkemece kira sözleşmesi olarak kabul edilmişse de, taraflar arasındaki sözleşme TEDAŞ'in özelleştirilmesinde kabul edilen yöntemin gerçekleştirilmesine yönelik olarak imzalanan bir sözleşmedir. Sözleşmenin amacı sözleşmenin birinci maddesinde sözleşmede belirtilen bölgede “TEDAŞ'ın uhdesinde bulunan Dağıtım Sistemi'nin, Dağıtım Tesisleri'nin ve Dağıtım Tesisleri'nin işletilebilmesi için varlığı zorunlu diğer taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşulu ile Y.. Ş..'ne İşletme Hakkının devredilmesi ile Dağıtım Tesisleri'nin ve gerekli diğer unsurların iyileştirilmesi, güçlendirilmesi ve yeni Dağıtım Tesisi yapımının esaslarını ve tabi olduğu hükümleri belirlemek” olarak belirtilmiş, sözleşmenin konusunu düzenleyen 3.1 maddesinde de “Dağıtım bölgesindeki mevcut ve yeni yapılacak Elektrik Dağıtım Sistemi'nin, Dağıtım Tesislerinin işletilebilmesi için varlığı zorunlu diğer taşınır ve taşınmazların, Dağıtım Faaliyeti için İşletme Hakkı'nın devri, bu tesislerin iyileştirilmesi ve güçlendirilmesi ile ihtiyaç duyulan yeni dağıtım hat ve tesislerin yapımı ve sözleşmenin herhangi bir şekilde sona ermesinde söz konusu bütün tesislerin TEDAŞ'a veya TEDAŞ'ın belirleyeceği kuruluşa geri devredilmesi ile bu konularda tarafların her türlü hak ve yükümlülüklerinin tespit edilmesi” olarak belirtilmiştir.

4628 Sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 14. maddesinde TEDAŞ'ın özelleştirilmesine ilişkin olarak “Bakanlık, TEDAŞ, Elektrik Üretim Anonim Şirketi, bunların müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıklarının özelleştirilmesine yönelik öneri ve görüşlerini Özelleştirme İdaresi Başkanlığına bildirir. Özelleştirme işlemleri, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri dairesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından yürütülür.

(Ek fıkra: 10/05/2006-5496 S.K./4.mad.) TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir.

Bu özelleştirme uygulamaları çerçevesinde, bu Kanunda belirtilen piyasa faaliyetlerinde yer alan gerçek ve tüzel kişilerden, yabancı gerçek ve tüzel kişiler elektrik üretim, iletim ve dağıtım sektörlerinde, sektörel bazda kontrol oluşturacak şekilde pay sahibi olamazlar.

(Ek fıkra:09.07.2008-5784 S.K./4.mad.) Elektrik Üretim Anonim Şirketi ve/veya müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıkları özelleştirme programına alınsa bile bunların bağlı oldukları Bakanlık veya kurumları ile ilgileri ve mülkiyetinin bağlı bulundukları kurum ve/veya kuruluşlara aidiyeti aynen devam eder. Ancak, bu kuruluşların özelleştirmeye hazırlanmalarına yönelik teknik, mali, idari ve hukuki işlemler, personele ilişkin işlemler ve özelleştirilmelerine ilişkin iş ve işlemler, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilir. Ancak bu kuruluşların ve bu kapsamda oluşturulabilecek yeni anonim şirketlerin yönetim kurulu başkanlığı ve üyelikleri, denetim ve tasfiye kurulu üyelikleri ve genel müdürlükleri ile ait oldukları kuruluşlardan ayrı olarak özelleştirme programına alınan ve anonim şirkete dönüştürülmelerine gerek görülmeyen müesseselerde, müessese müdürlükleri ve yönetim komitelerine, işletme ve işletme birimlerinde bunların müdürlüklerine yapılacak atamalar ve bu görevlerden alınma işlemlerine ilişkin olarak Başbakana teklifte bulunma yetkisi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına aittir. Başbakan bu maddeyle ilgili yetkisini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına devredebilir. “ düzenlemesine yer verilerek, TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalanması mümkün kılınmıştır.

4046 Sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 18/A maddesinde özelleştirme yöntemleri düzenlenirken, kiralama ve işletme hakkının devredilmesi de özelleştirme yöntemleri arasında gösterilmiş ayrı ayrı belirtilmiş, 18/A-b maddesinde kiralama “kuruluşların aktiflerindeki varlıklarının kısmen veya tamamen bedel karşılığında ve belli bir süre ile kullanma hakkının verilmesidir.”, şeklinde, 18/A-c maddesinde İşletme Hakkının Verilmesi “ Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin-mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla bedel karşılığında belli süre ve şartlarla işletilmesi hakkının verilmesidir.” şeklinde tanımlayarak, her iki durum biribirinden ayrılmıştır. İşletme hakkının devredilmesinde “belirli süre” ile devredilebileceği kabul edilmiş olup, gerek kiralamada gerekse işletme hakkının devrinin belirli bir süre ile yapılma imkanı olduğu halde ayrı ayrı yasada düzenlemiş olması söz konusu sözleşmenin kira sözleşmesinden farklı bir sözleşme olduğunu ortaya koymaktadır. Kiralama ile işletme hakkının devri sözleşmesi arasındaki fark sözleşmelerin süreli olup olmamasından değil kiralamada özelleştirilen kuruluşların ve varlıkların kullanılma hakkı verilirken, işletme hakkının devredilmesinde, Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla işletilmesi hakkının verilmesinden kaynaklanmaktır. İşletme hakkının verilmesinde esas olan bir malın kullanımı değil, Kamu İktisadi Kuruluşu tarafından hali hazırda yürütülmekte olan hizmetlerinin, işletme hakkını devralan tarafından yerine getirilmesine devam edilmesi ve hizmetlerin iyileştirilmesidir. İşletme Hakkının Devri sözleşmesinden önceki devreden kuruluşun dağıtım bölgesindeki abonelerle yapılan abonelik sözleşmeleri, devir sözleşmesinden sonra da devam ettiği ve devralanı bağladığı gibi, işletme hakkını devralan tarafından işletme süresince yapılan aboneliklerde, sözleşmenin sona ermesinden sonra da işletmeyi işletecek olan firmaları bağlayacak olması nedeniyle hasılat kira sözleşmesinin unsuru olan “hasılat veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin iktitafını terk etme” kavramından daha geniştir. Bu nedenle sözleşmenin sırf belirli süreli olduğundan bahisle kira sözleşmesi olduğu söylenemez.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12590, Karar No: 2022/5837, Tarih: 11.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/12590 E.  ,  2022/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 29.12.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 06.01.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 11.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3999, Karar No: 2014/14834, Tarih: 25.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3999 E.  ,  2014/14834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 354 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakanı ...oğlu ...unu ancak tapu kaydında mirasbırakanın baba adının “...” olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek tapu kaydının nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın baba adının tapu kaydında yanlış yazıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.