muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1443, Karar No: 2017/203, Tarih: 28.03.2017

**Ceza Genel Kurulu         2016/1443 E.  ,  2017/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 26.03.2013

Sayısı : 592-212

Sanık ...'in köy boşluğuna ve köy merasına tecavüz suçlarından beraatine ilişkin Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.03.2013 gün ve 592-212 sayılı hükümlerin, katılan Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 04.06.2015 gün ve 8218-18319 sayı ile;

"1- Köy boşluğuna ve ... adına kayıtlı meraya tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi ...'ın ve köy boşluğuna tecavüz suçundan Hazinenin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, ... ve şikâyetçi vekillerinin temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle reddine,

2- Katılan ... vekilinin ... adına kayıtlı köy merasına tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın köylünün ortak kullanımında bulunan hazineye ait merayı çitle çevirip depo, kümes yapmak ve tarım aletleri koymak suretiyle tecavüz ettiğinin anlaşılması karşısında, atılı suçun oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince bozulmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 02.07.2015 gün ve 18571 sayı ile;

"1- Kamu davasına katılma 5271 sayılı CMK.nun 237 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Kimlerin kamu davasına katılabileceği 5271 sayılı CMK.nun 237/1. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; 'Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek' kamu davasına katılabilirler.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 'Kamu Malları' başlıklı 16. maddesinde 'Kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlerden:

A) Kamu hizmetinde kullanılan, bütçelerinden ayrılan ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler, (Hükümet, belediye, karakol, okul binaları, köy odası, hastane veya diğer sağlık tesisleri, kütüphane, kitaplık, namazgah, cami genel mezarlık, çeşme, kuyular, yunak ile kapanmış olan yollar, meydanlar, pazar yerleri, parklar ve bahçeler ve boşluklar ve benzeri hizmet malları) kayıt, belge veya özel kanunlarına göre ..., kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye köy veya mahalli idare birlikleri tüzelkişiliği, adlarına tespit olunur.

B) Mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edildiği veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanı ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılır, parsel numarası verilerek yüzölçümü hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır.

Bu sınırlandırma tescil mahiyetinde olmadığı gibi bu suretle belirlenen taşınmaz mallar, özel kanunlarında yazılı hükümler saklı kalmak kaydıyla özel mülkiyete konu teşkil etmezler.

Yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir.

C) Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır.

D) Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ormanlar, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde, özel kanunları hükümlerine tabidir.' hükmünü getirmiş ve yolların kamu orta malı olduğunu açık bir şekilde ortaya koymuştur.

Ayrıca 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 715. maddesinde de yararı kamuya ait malların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, bu malların kazanılması, bakımı, korunması, işletilmesi ve kullanılmasının özel kanun hükümlerine tâbi olduğu belirtilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 713/3. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımına dayalı tescil davalarının mecburi yasal hasımlarından birinin Maliye Hazinesi olduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.01.2014 gün ve 222-6 ve 18.02.2014 gün ve 130-71 sayılı kararları ile Hukuk Genel Kurulunun 21.03.2001 gün ve 231-271 sayılı, 05.05.2010 gün ve 234-248 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kamu mallarına yönelik tecavüzlerde, bu gibi yerlerin kuru mülkiyetini elinde bulunduran 'Devlet' tüzel kişiliğini temsilen Hazinenin zarar gördüğünün ve bu eylemlerle ilgili açılan kamu ve hukuk davalarında Hazinenin temsil yetkisinin ve dolayısı ile davaya katılma hakkının bulunduğunun kabulünde zorunluluk olduğu kanaatine varılmıştır.

Somut olayda Konya ili, Selçuklu ilçesi,.... köyü, köy içinde yol olarak tespit harici bırakılan köy boşluğuna tecavüz ettiği iddiası ile sanık hakkında açılan kamu davasına katılan sıfatı ile kabul edildiği halde sanık hakkında verilen hükme dair temyiz istemi kamu davasına katılma hakkının bulunmadığından bahisle reddedilen Hazinenin kamu davasına katılma ve bu dava ile ilgili verilen hükümleri temyiz hakkı bulunduğundan aksi görüşle verilen Yüksek Daire ret kararına itiraz etmek gerekmiştir.

2- Suça konu Konya ili, Selçuklu ilçesi,.... köyü 2159 parsel sayılı 'mera' vasıflı taşınmaza tecavüzünün olduğu gerekçesi ile sanık hakkında kamu davası açılmış, açılan dava sonucunda beraat hükmü kurulmuştur.

2- Suça konu Konya ili, Selçuklu ilçesi,.... köyü 2159 parsel sayılı 'mera' vasıflı taşınmaza tecavüzünün olduğu gerekçesi ile sanık hakkında kamu davası açılmış, açılan dava sonucunda beraat hükmü kurulmuştur.

Konu ile ilgili yasal düzenlemelere bakıldığında TCK.nun 154. maddesinin '(1) (Değişik fıkra: 25/02/2009-5841 S.K./1.mad) Bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, suçtan zarar görenin şikâyeti üzerine altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası verilir.

(2) Köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapt eden, bunlar üzerinde tasarrufta bulunan veya sürüp eken kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezalar uygulanır.

(3) Kamuya veya özel kişilere ait suların mecrasını değiştiren kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezalar uygulanır.' hükmünü içerdiği, 5841 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik öncesinde ise aynı maddenin 1. fıkrasının 'Bir hakka dayanmaksızın kamuya veya özel kişilere ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası verilir.' şeklinde düzenlemeye yer verdiği görülmektedir.

TCK.nun 2. maddesi; '(1) Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz.

(2) İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.

3) Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz.' hükmü ile suç ve cezanın yasallığı ilkesini getirmiştir.

TCK.nun 7. maddesi; '(1) İşlendiği zaman yürürlükte bulunan kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. İşlendikten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı da kimse cezalandırılamaz ve hakkında güvenlik tedbiri uygulanamaz. Böyle bir ceza veya güvenlik tedbiri hükmolunmuşsa infazı ve kanunî neticeleri kendiliğinden kalkar.

(2) Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.

(3) (Değişik fıkra: 29/06/2005-5377 S.K./2.mad) Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır.

(4) İstanbul ve Kocaeli il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır.

(5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır.

(6) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illerin bucakları ve bucak teşkilatları kaldırılmıştır.' şeklinde düzenleme getirmiştir. Maddenin 2. fıkrası gereği Konya Büyükşehir Belediyesinin sınırları il mülki sınırlarına genişletilmiş, 3. fıkra ile köy tüzel kişilikleri kaldırılarak köyler mahalleye dönüştürülmüş ve bağlı bulunduğu ilçeye mahalle olarak katılmıştır. Bu nedenle suç konusu meranın tahsis edildiği.... köyünün tüzel kişiliği son bulmuş ve aynı isimle mahalleye dönüşmüştür. Bu haliyle sanığın eylemi TCK 154/2. maddesi kapsamından çıkmıştır. Öte yandan 5841 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK.nun 154/1. maddesindeki 'kamuya veya özel kişilere ait taşınmaz mal' ibaresi 'başkasına ait taşınmaz mal' ibaresi ile değiştirilmiş olmakla TCK 154/2. maddesinde yazılı köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak kullanımına terk edilmiş kamu malları dışındaki kamu mallarına yönelik eylemler suç olmaktan çıkarılmıştır. 6360 sayılı Yasa ile.... köyünün tüzel kişiliği kaldırılıp mahalleye dönüştürülmüş olması karşısında köyde yaşayanların 'köylü' sıfatı da kalkmış, suça konu taşınmazın köylünün kullanımına tahsis edilmiş olma durumu da kalmamıştır.

TCK.nun 2. maddesi idari tasarruflarla ya da daha doğru bir tabirle 'yasa' dışında bir düzenleme ile bir eylemin suç olarak düzenlemeyeceğini açıkça belirtmiş, ancak bu yolla bir eylemin suç olmaktan çıkarılamayacağına dair bir yasak getirmemiştir. Nitekim geçmişte 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanunun ek 7. maddesinde olduğu gibi 'ithalat ve ihracat rejimi kararlarında veya 1615 sayılı Gümrük Kanununun 19 ve 20. maddelerine göre, Bakanlar Kurulunca alınan kararlarda lehe değişiklik yapılması veya bu kararların yürürlükten kaldırılması halinde, lehe olan kanun ve kanun hükümleri uygulanır' şeklinde düzenlemelerle bu yönde hükümler getirildiği de görülmektedir.

TCK.nun 7/2. maddesi yönünden konu ele alındığında;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Maliye Hazinesinin, köy boşluğuna tecavüz suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığı,

2- Köy merasına tecavüz suçundan açılan kamu davasında, hükümden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca suça konu köy merasının büyükşehir belediyesi sınırları içinde kalmasının, TCK'nun 7. maddesinde yer alan kanunun zaman bakımından uygulanması kuralları gereğince eylemi TCK'nun 154/2. maddesi kapsamından çıkarıp çıkarmayacağı, çıkardığının kabulü halinde; TCK'nun 184. maddesinin veya 3091 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık hakkında, Selçuklu ilçesi,.... köyünde, iki adet ahır, bahçe ve kâgir ev yapmak suretiyle köy boşluğuna, tel çitle etrafını çevirip bahçe haline getirmek ve içine yapı yapıp tarım makinaları koymak suretiyle de köy merasına tecavüzde bulunduğu iddiasıyla köy boşluğuna ve köy merasına tecavüz suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davaları açıldığı,

Kovuşturma aşamasında, Maliye Hazinesi vekilinin davaya katılma isteğinde bulunması üzerine yerel mahkemece, suçtan zarar görme ihtimali nedeniyle Maliye Hazinesinin katılan olarak davaya kabulüne karar verildiği,

Mahkemece yapılan keşfe istinaden harita-kadastro bilirkişisi tarafından düzenlenen 12.03.2012 tarihli raporda; sanığın 172 m2’lik köy boşluğunu ev, ahır ve bahçe yapmak suretiyle, 2159 numaralı mera parselinin de 159 m2’lik kısmını tel çit, depo ve kümes yapmak ve tarım makinaları koymak suretiyle işgal ettiğinin bildirildiği,

Sanığın; bahçe yaptığı yerin köy boşluğu olmadığını, mera parseline de tecavüz etmediğini, bu yerin mera olup olmadığını da bilmediğini savunduğu,

Anlaşılmaktadır.

1- Maliye Hazinesinin, köy boşluğuna tecavüz suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığı;

Uyuşmazlık konusunda sağlıklı bir hukuki çözüme ulaşılması bakımından, köy boşluğunun hukuki statüsü ile ... ve köy tüzel kişiliğinin bu taşınmazlar üzerinde sahip oldukları hakların niteliği üzerinde durulması gerekmektedir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun “Kamu malları” başlıklı 16. maddesinde

“Kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlerden:

16 . maddesi; '5393 sayılı Kanunun 12 nci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

Mevzuatla orman köyleri ve orman köylüsüne tanınan hak, sorumluluk ve imtiyazlar orman köyü iken mahalleye dönüşen yerler için devam eder. Bir belediyeye katılarak mahalleye dönüşen köy, köy bağlısı ve belediyelerce kullanılan mera, yaylak, kışlak gibi yerlerden bu mahalle sakinleri ve varsa diğer hak sahipleri 25.02.1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanunu hükümleri çerçevesinde yararlanmaya devam eder.'

Geçici 1/13. maddesi; '1 inci maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur.' hükümlerini içermektedir.

Kanunun genel gerekçesinde idari yapılanmadaki değişiklikleri zorunlu kılan hususlara değinilerek, belediye sınırlarının mülkî sınırlar olarak belirlenmesi “bu çerçevede yönetim, planlama ve koordinasyon açısından belediye sınırı mülkî sınır olacak biçimde optimal ölçekte hizmet üretebilecek güçlü yerel yönetim yapısının varlığına ihtiyaç duyulmaktadır” gerekçesiyle hizmetin etkin şekilde yürütülmesi amacına bağlanmıştır.

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

TCK'nun 7. maddesinde kanunun kaldırılması veya değiştirilmesi esasına göre düzenlenen "failin lehine olan kanunun geçmişe etkili olması" ilkesinin uygulanmasında bahsi geçen kanun, suç ve ceza normlarını içeren ya da bu normlarla bütünleyici ilişki içinde olan kanunlardır.

6360 sayılı Kanun, köy merasına tecavüz suçunun düzenlendiği TCK'nun 154/2. maddesi ile bütünleyici bir ilişki içinde bulunmadığı gibi maddede herhangi bir değişikliğe ya da maddenin yürürlükten kaldırılmasına dair bir hüküm de içermemekte, idari yapılanmayı yeniden düzenlemek amacıyla köy statüsüne sahip yerleşim yerlerini mahalle olarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine bağlamaktadır. Başka bir anlatımla 6360 sayılı Kanun, Konya ili, Selçuklu ilçesi,.... köyü sınırları içinde kalan suça konu köy merasını belediye sınırlarına dahil ederek statüsünü değiştirmekte ancak köy merasına tecavüz fiilini suç olmaktan çıkarmamakta ya da suçun unsurlarında, cezasında veya kanuni neticelerinde bir değişiklik yapmamaktadır. Bu nedenle somut olayda 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesinin uygulanma koşulları bulunmamaktadır. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 10.11.2015 gün ve 83-391 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu itibarla, bu uyuşmazlık yönünden yerinde olmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) Maliye Hazinesinin, köy boşluğuna tecavüz suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden KABULÜNE,

Bu itibarla, bu uyuşmazlık yönünden yerinde olmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) Maliye Hazinesinin, köy boşluğuna tecavüz suçundan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığına ilişkin uyuşmazlık yönünden KABULÜNE,

b) Köy merasına tecavüz suçundan açılan kamu davasında, hükümden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca suça konu köy merasının büyükşehir belediyesi sınırları içinde kalmasının, TCK'nun 7. maddesinde yer alan kanunun zaman bakımından uygulanması kuralları gereğince eylemi TCK'nun 154/2. maddesi kapsamından çıkarıp çıkarmayacağına ilişkin uyuşmazlık yönünden REDDİNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.06.2015 gün ve 8218-18319 sayılı, katılan Maliye Hazinesi vekilinin sanık hakkındaki köy boşluğuna tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyizine ilişkin ret kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, sanık hakkında köy boşluğuna tecavüz suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinin yapılması amacıyla Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19888, Karar No: 2010/2626, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19888 E.  ,  2010/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5817, Karar No: 2016/9715, Tarih: 22.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/5817 E.  ,  2016/9715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 04.11.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit ve mecra irtifakı kurulması istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 06.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22.11.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı Hazine vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8898, Karar No: 2021/9400, Tarih: 13.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/8898 E.  ,  2021/9400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişkinin Düzenlenmesi-Velâyetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalının velâyetin değiştirilmesi davasının kabulüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Velâyetin yeniden düzenlenmesine ilişkin dava çekişmesiz yargı işidir (HMK m. 362/2-b-13). Bölge adliye mahkemesince çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin nitelikte olup, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz (HMK m.362/l-ç). Bu sebeple, davacı karşı davalının bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalının kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple velâyetin değiştirilmesi davasının kabulüne yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.13.12.2021 (Pzt.)