muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11650, Karar No: 2022/8987, Tarih: 13.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/11650 E.  ,  2022/8987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tanık ...'in soruşturma aşamasındaki beyanında; sanık ...'un katılana "ayağının kaydırırım" diyerek tehdit ettiğini duyduğunu, diğer sanık ...'in ise katılanın ceketini çekiştirdiğini gördüğünü ancak ceketini yırttığını görmediğini beyan ettiği, tanık ...'ün soruşturma aşamasındaki beyanında; sanık ...'in katılanın ceketini çekiştirdiğini gördüğünü ancak ceketi yırttığını görmediğini beyan ettiği, tanık ...'ün soruşturma aşamasındaki beyanında; katılanın ceketinin nasıl yırtıldığını görmediğini ancak sanık ...'in katılanın ceketinden çekiştirdiğini gördüğünü beyan ettiği, ayrıca belirtilen her üç tanığında sanık ...'un katılanın yakasından tuttuğunu gördüklerini beyan etmeleri karşısında, belirtilen tanıkların beraate hükmedilen atılı suç iddialarına ilişkin görgüye ve duyuma dayalı bilgileri olmasına rağmen mahkemede dinlenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tespiti gerekirken 7. celsede belirtilen tanıkların dinlenmelerinden vazgeçilerek bu tanıkların soruşturma aşamasındaki beyanlarına neden itibar edilmediği de gerekçeli hükümde tartışılmaksızın eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde beraat hükümleri kurularak CMK'nın 210/1, 217/1-2, 230/1-b maddelerine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13004, Karar No: 2011/19511, Tarih: 30.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13004 E.  ,  2011/19511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden yoncalık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7408, Karar No: 2014/8905, Tarih: 03.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7408 E.  ,  2014/8905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2012

NUMARASI : 2010/2100-2012/37

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava yakıt limit aşımı bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davalının Hatay PTT Baş Müdürlüğünün personeli olduğunu, müvekkili idarece zorunlu olarak yakıt temin edilen lojmanda oturduğunu, yönetmeliklerle belirlenmiş yıllık yakıt limitinin aşıldığını, belirterek 02.10.2009 gün ve 50 sayılı Hatay Lojman Yakıt Limit aşım bedelleri konulu ve müfettiş tarafından düzenlenen teftiş raporuna göre hesaplanan, limit fazlası yakıt gideri bedelinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, yönetmeliğin ancak kamu kurumlarında ve yalnız müessese olarak kullanılan yerlere uygulandığını, dava konusu binaların bir kısmının hizmet binası, yemekhane, lokal ve misafirhane olarak kullanıldığını, ısıtmanın aynı kaynaktan yapıldığını borcun kendilerine yüklenmesinin haksız olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Dava ilk olarak Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/158 esas sırasında aynı binada daireleri lojman olarak kullanan birden çok davalı aleyhine açılmıştır. Açılan davada miktar itibarı ile kendi görev alanına girmeyen 9 kişi dışındaki kişiler hakkındaki davaların tefrikine karar verilmiş, daha sonra da tefrik edilen davalar görevsizlik kararı ile Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Anılan kök davada mahkemece 15/02/2011 gün ve 2010/158-2011/27 sayılı kararı ile dava konusu lojmanların hizmet binası, lokal ve yemekhane ile aynı binada olduğu, bu hali ile kalorifer tesisatı ve ısıtma biriminin tüm binanın tesisatı olarak kullanıldığını, lojman olarak kullanılan bölümlerin ısıtma tesisatını diğer bölümlerden ayıran bir mekanizma bulunmaması nedeniyle lojmanları kullanan personelin fazla yakıt kullanmasından sorumlu tutalamaycağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 22/11/2012 gün ve 2011/13753-2012/17654 sayılı kararı ile onanmak sureti ile kesinleşmiştir.

Uyuşmazlık lojmanda oturan personelin yakıt limit aşımı bedellerinin tahsiline ilişkindir. Davalının lojmanda oturduğuna ve aynı kalorifer kazanı ile lojman ve hizmet binası, yemekhane, lokal ve misafirhane ile birlikte ısıtıldığına ilişkin bir ihtilaf bulunmamaktadır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yukarıda bahsi geçen ilk davada davalı ile aynı durumda olan diğer lojman sakinleri hakkında açılan davanın reddine dair verilen hüküm kesinleşmiştir. Anılan davanın tarafları aynı olmadığından bu dava için kesin hüküm teşkil etmez ise de; Kesinleşen davada yapılan tespit, konusu ve sebebi aynı olan eldeki bu dava yönünden kuvvetli delil oluşturacağından kesinleşen mahkeme kararı da göz önünde bulundurularak bir inceleme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1173, Karar No: 2016/1400, Tarih: 29.04.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/1173 E.  ,  2016/1400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

30.12.2015 tarihinde sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen hükmün, CMUK'nın 310. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 01/02/2016 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 29.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1636, Karar No: 2018/7290, Tarih: 11.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1636 E.  ,  2018/7290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, aylığın kesilmesine yönelik kurum işleminin iptali ile aylığın dava tarihinden itibaren yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11645, Karar No: 2015/24162, Tarih: 22.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/11645 E.  ,  2015/24162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Benzin istasyonunda araç yıkama işinde çalışan sanığın, başka bir aracı yıkarken sırada beklemekte olan katılana ait araca sopayla çarptığı, katılanın sanığı uyarması üzerine, sanığın katılana sinkaflı sözlerle hakaret ederek, yüzüne vurmak suretiyle katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanmasına ve gözlüğünün düşerek kırılmasına neden olduğunun iddia edildiği olayda;

1- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanık ifadesi, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, katılanın aracına sopayla çarpması sonucu katılanın sanığı işletme müdürüne şikayet ettiği ve ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı anlaşılmakla, sanık hakkında koşulları oluşmayan 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle, eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1 maddesi maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1 maddesi maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “TCK 53.madde gereğince sanık hakkında güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine” ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

a) Sanığın, katılanın gözüne yumruk vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanmasına ve gözlüğünün kırılmasına sebebiyet verdiği olayda, tek fiil ile kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının oluştuğu, sanığın hukuki durumunun TCK'nın 44. maddesi gereğince farklı nevi'den fikri içtima hükümleri kapsamında değerlendirilerek sadece mala zarar verme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin iki ayrı suçtan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Kabule göre de; sanığın, katılanın aracına sopayla çarpması sonucu katılanın sanığı işletme müdürüne şikayet ettiği ve ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı anlaşılmakla, sanık hakkında koşulları oluşmayan 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

c) 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1 maddesi maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6612, Karar No: 2025/3554, Tarih: 10.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/6612 E.  ,  2025/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1507 E., 2024/899 K.

MALEN SORUMLU : Tursam Turizm Otelcilik Taş. Deri Tekstil İnş. San. Tic. Ltd. Şti.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kanun iadesi, suça sürüklenen çocuk hakkında ise bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekili, sanık müdafi ve malen sorumlu vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13958, Karar No: 2015/27906, Tarih: 28.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/13958 E.  ,  2015/27906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/138612

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2010

NUMARASI : 2010/31 (E) ve 2010/224 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit, hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık .. ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 28/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1405, Karar No: 2021/2413, Tarih: 25.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/1405 E.  ,  2021/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 31.01.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26725, Karar No: 2010/32728, Tarih: 06.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/26725 E.  ,  2010/32728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle,sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi uygulanırken maddede yazılı bulunan hangi haklardan ne kadar süreyle yoksun bırakıldığı hususunun açıkça belirtilmemesi infaz aşamasında nazara alınabileceğinden ve sanığın sabıkasına esas ilamları nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından hakkında TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamış,gerekçeli karar başlığına suç yerinin yazılmaması mahallinde tamamlanabilir yazım hatası olarak kabul edilmiş,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Katılan idare vekilinin oturumlarda hazır bulunmadığı,sadece katılma istemini içeren dilekçeyi mahkemeye verdiğinin anlaşılması karşısında;Avukatlık Ücret Tarifesine göre dilekçe yazım ücreti yerine yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA,ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

450,00 TL maktu ücreti vekaletin sanıktan alınıp katılan idareye verilmesine ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına ve 120,00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine karar verilmek suretiyle; diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,06/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2742, Karar No: 2016/11538, Tarih: 19.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/2742 E.  ,  2016/11538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 21.07.2014 (katılan) ve 01.09.2014 (katılan vekili) tarihlerinde temyiz eden katılan ve vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.