muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10205, Karar No: 2023/9201, Tarih: 14.09.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; konut kredisi kapsamında düzenlenen hayat sigorta poliçesi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle uygulanan 1086 sayılı HUMK'nun 428 vd. maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1290 ıncı maddesi, Hayat Sigorta Poliçesi Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; özellikle, sigorta poliçesi düzenlenmeden önce sigortalı muriste kalp damar hastalığının mevcut bulunmasına, ölüm ile poliçe tanzimi sırasında bildirilmeyen hastalık arasında illiyet bağının bulunmasına göre karar, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8122, Karar No: 2021/185, Tarih: 13.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8122 E.  ,  2021/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Katılanın, gece vakti, sanığa ait, boş arsada yürüdüğü sırada 40 x 30 cm ebatlarındaki çukura ayağı takılarak düştüğü, başını park halindeki araca vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, kovuşturma aşamasında mahkeme keşfi ve bilirkişi raporu ile sanığın kusuru bulunmadığının tespit ve kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kusursuz olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Meydana gelen olayda kusuru bulunmayan sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı Kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan "CMK'nın 223/2-b" ibaresinin çıkarılarak yerine, “CMK'nın 223/2-c maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8310, Karar No: 2007/8637, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8310 E.  ,  2007/8637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Vakıf senedinin 9. maddesinin değiştirilmesi yasa gereği olduğundan, değişiklik metninin yasa metnine uygun olarak “Mülki idare amiri vakfın tabii başkanı olup, Belediye Başkanı, Mal müdürü, ilçe Milli Eğitim Müdürü, Sağlık Bakanlığının ilçe Üst Görevlisi, varsa ilçe Tarım Müdürü ve İlçe Müftüsü Vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde, hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar” şeklinde düzenlenmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-3294 Sayılı Yasanın 5263 Sayılı Yasa ile değişik 9. maddesinin (c) bendinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları yapacakları tüm muameleler dolayısıyla her türlü harçtan muaf tutulmuş olup, bu muafiyet vakfın doğrudan yapacağı işlemleri kapsamaktadır. Vakfın yargı harcından bağışık tutulabilmesi için bunun yasada açıkça belirtilmiş olması gerekir. Anılan yasa maddesinde vakfın yargı harcından bağışık tutulmadığı gözetilerek davacı vakıftan 492 Sayılı Harçlar Yasasına bağlı 1 Sayılı Tarifede öngörülen başvurma ve karar harcı alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16405, Karar No: 2018/2485, Tarih: 20.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/16405 E.  ,  2018/2485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

KARAR

Dairenin 28.09.2017 tarih, 2015/19998 Esas- 2017/11712 Karar sayılı geri çevirme yazısıyla; incelenmesi gerekli görülen boşanma dava dosyası, trafik kayıtları ve banka kayıtlarının getirtilmesi istenilmiş, yapılan incelemede; boşanma dava dosyası, trafik kayıtları ve banka kayıtları dosyaya eklendiği; ancak getirtilen trafik kayıtlarının yeterli olmadığı anlaşılmıştır.

O halde, dosya kapsamı itibari ile incelenmesi gerekli görülen ... plakalı araçların ... 3. Noterliğinin 23.02.2010 tarih 1764 ve 1765 yevmiye numaralı devir sözleşmesi de eklenerek ilk edinilmesinden itibaren devirleri içeren trafik kayıtları ile davalı eş ... ve davalının babası ...'ın T.C. kimlik numarası ile sorgulama yapılarak adlarına bulunan aktif ve pasif trafik kayıtlarının ilgili Emniyet Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya eklenip, yeni bir yazışmaya neden olunmaması için getirtilen kayıtların mahkeme hakiminin denetiminden geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere, dosyanın gönderilmesi için dava dosyanın Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9755, Karar No: 2008/10986, Tarih: 23.09.2008

4. Hukuk Dairesi 2008/9755 E., 2008/10986 K.

**4. Hukuk Dairesi 2008/9755 E., 2008/10986 K.**

**- HUSUMET YOKLUĞU

- İNŞAAT SÖZLEŞMESİ**

**"İçtihat Metni"**

Davacı D.. Akgül'e velayeten M.. Akgül vd. vekili Avukat T.. Koyuncuoğlu tarafından, davalı Muzaffer Işık aleyhine 14/02/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 09/05/2008 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı D.. Akgül vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem husumet yokluğu nedeniyle reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davacı D.. Akgül'ün açık olan loğar kapağından içeri düştüğünü iddia ederek maddi ve manevi tazminat istemiştir.

Davalı vekili ise, müvekkilinin şirket müdürü olduğunu, davanın şirket tüzel kişiliğine karşı yöneltilmesi gerektiğini savunmuştur

Mahkemece davalının şirket müdürü olduğu, ancak şirket aleyhine dava açılabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Davalının müdür olduğu şirket ile dava dışı taşınmaz maliki arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, davalının dava konusu eylemden dolayı yargılandığı ve taksirle yaralamadan dolayı ceza aldığı sabittir. Davalı gerçek kişi dava konusu eylem nedeniyle ceza mahkemesinde yargılanıp ceza aldığına göre zarar kapsamı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi hatalıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/09/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/779, Karar No: 2020/3327, Tarih: 22.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/779 E.  ,  2020/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasındaki “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen 2. fıkrasındaki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmüne aykırı olarak, yokluğunda verilen kararın hükümlünün dosyadaki bilinen en son adresi olan 10/03/2014 hakim havale tarihli temyiz dilekçesinde bildirdiği "Çağdaş Kent Mahallesi, Gimem Sitesi, A Blok, 58/18, D:8" adresi yerine 13/11/2012 tarihli sorgusunda bildirdiği adrese tebligat çıkartılıp iade edilen tebligattan sonra Mernis adresine 7201 sayılı Kanunun 21/2 maddesi uyarınca yapılan tebligat işlemi geçersiz olduğundan hükümlünün kararı yasal sürede temyiz ettiği kabul edilerek mahkemenin 14.06.2019 tarihli ikinci ret kararı yok hükmünde kabul edilip sanık hakkındaki 14/05/2019 tarihli temyiz taleplerinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak, yapılan incelemeye göre;

A) Sanık hakkında "Defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin yetkilisi olduğunu, ancak şirketin bütün işlemlerini ... ve ...'ın yaptığını, bu şahısların kendi adlarına borçlarından dolayı iş yeri açamadıklarını, sanık adına 2008 yılında Kanka Yemekçilik isimli iş yerini kurduklarını, karşılığında sanığın Bağ-kur borçlarını ödemeyi vadettiklerini, ancak Metropolde Fethiye Adalı Muhasebe bürosunda çalışan ...'ın kendisine Kanka Yemekçiliğin vergi borçlarının ödenmediğini bildirmesi üzerine bu şahısları uyardığını ancak daha sonra ... ve ...'ın Kanka Yemekçilik'i fiilen başkalarına devredip şirkete ait fatura ve belgeleri yanlarında götürdüklerini ve sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

2- Dosyada temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ... ile ...'a ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, ayrıca sanığın 17/07/2012 tarihli ifadeside bildirdiği Metropolde Fethiye Adalı Muhasebe bürosunda çalışan ...'ın tanık sıfatıyla dinlenmesi,

3- ... ile ...'ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ile bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ... ile ... ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6255, Karar No: 2011/10178, Tarih: 07.07.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/6255 E.  ,  2011/10178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 Sayılı Orman Kanunun 91/1. - 2. maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL'nin altında kalıp 5335 Sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 Sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi,

2) Adli sicilde sabıkası olmayan ve ilk oturumda tazminatı ödemeyi kabul eden sanık hakkında CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

3) Katılan idare avukatının esaslı işlemlerin yapıldığı ilk oturumda hazır bulunduğu gözetilmeden yetersiz kalan gerekçe ile vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 7.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4310, Karar No: 2014/116, Tarih: 21.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4310 E.  ,  2014/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/316147

MAHKEMESİ : Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/10/2012, 2011/30 (E) ve 2012/364 (K)

SUÇ : Tasarlayarak öldürme ve bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Şahin'in maktule yönelik öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları ile sanık Kadir'in öldürmeye yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun niteliği tayin, takdire ilişkin cezalarını azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde, bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Şahin müdafiinin meşru savunmaya ve tahrike; Cumhuriyet Savcısı ve sanık Kadir müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Sanık Şahin'in tasarlayarak insan öldürme, sanık Kadir'in tasarlayarak insan öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, akraba olan sanıklardan Şahin'in anne ve babası ile maktul taraf arasında karşılıklı şikayetler nedeniyle adliyeye intikal edip, bulunduğu, olay günü sokakta yürümekte olan sanıkların maktulü gördükleri ve bir süre peşinden giderek sanık Şahin’in maktulün önüne çıkıp tabanca ile ateş etmek suretiyle vurarak öldürdüğü, sanık Kadir’in de suça yardım eden olarak katıldığı olayda; Dairemizin yerleşik uygulamasına göre; tasarlama halinin kabulü için, sanıkların önceden koşula bağlı olmaksızın öldürme kararı vermeleri, kararla eylem arasında tasarlamayı kabule elverişli makul bir sürenin geçmesi, bu süre içinde verdikleri kararda sebat ve ısrar ederek maktulü öldürmeleri gerekmekte olup, somut olayda sanıkların ne zaman öldürme kararı verdikleri kesin olarak saptanamadığından ve tasarlamanın koşulları bulunmadığından, sanık Şahin'in kasten insan öldürme, sanık Kadir'in ise kasten insan öldürmeye yardım suçlarından cezalandırılmaları gerektiği halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık Şahin’in tasarlayarak insan öldürme, sanık Kadir'in ise tasarlayarak insan öldürmeye yardım suçlarından yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2- Sanık Şahin'in, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) Sanığa, sübuta eren ve anılan yasanın 13/1. maddesine uyan eylemi nedeniyle, bir yıldan az olmamak üzere hapis ve 30 günden aşağı olmamak üzere adli para cezası verilmesi gerektiği gözetilmeden, temel hapis cezasının altı ay olarak tayin edilmesi ve ayrıca adli para cezasına hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) Suç tarihi itibariyle 14 yaşını bitirmiş, 15 yaşına girmiş ancak henüz 15 yaşını bitirmemiş olan sanığın cezasından TCK.nun 31/2.maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Suç tarihi itibariyle 14 yaşını bitirmiş, 15 yaşına girmiş ancak henüz 15 yaşını bitirmemiş olan sanığın cezasından TCK.nun 31/2.maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

c) Kabule göre de, çocuk sayılan ve daha önce aldığı bir mahkumiyet kararı bulunmayan sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının miktarı itibariyle, TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiilerinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanık Şahin'in 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 21/01/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5024, Karar No: 2018/3572, Tarih: 16.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/5024 E.  ,  2018/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 30.09.2011 olan suç tarihinin sehven 20.10.2011 olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak nitelendirilmiştir.

Sanığın suç tarihinde ... İlçesinde mağaraları gezerken dengesini kaybederek düşüp yaralandığı ve ... Devlet Hastanesi acil servisinde kendisini akrabası ... olarak tanıtıp tedavi gördüğü, o hastaneden ... Fakültesine sevk edildiği ve tedavisine devam olunduğu gerek tedavi edildiğinde kendisini şikayetçi ... ismiyle tanıtması yine ... Devlet Hastanesine başvurarak ... adına reçete tanzim ettirip ilaç alması olayı ile ilgili olarak sanık ...'in tüm aşamalarda bu durumu ikrar ederek ayağının kesilmesi ve sosyal güvencesi olmadığı için kendisini ... olarak tanıttığını belirtmesi karşısında, sosyal güvencesi olmayan ve ödeme gücü de bulunmayan sanıktan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliğinin 37 maddesiyle Başbakanlığın 2008/13 sayılı genelgesi uyarınca hiçbir bedel alınamayacağı, keza hastane görevlilerinin yapacağı basit bir araştırma ile sanığın ... olmadığının ortaya çıkabileceği, sanığın bu denetim imkanını ortadan kaldırır bir davranışının da bulunmadığı dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçları işlediği yönünde delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16386, Karar No: 2015/3174, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16386 E.  ,  2015/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hükmü temyiz eden davalı ... vekilinin muhtıraya rağmen temyiz harç ve masraflarını ödememiş olduğundan bahisle mahkemece 19.07.2013 tarihli ek karar ile bu davalının temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş, ancak ek karar adı geçen davalıya tebliğ edilmemiştir. HUMK nun 434/3 (HMK 352-366) maddesi gereği ek kararın usulen ilgililere tebliğinden ve ek kararın temyiz süresi beklendikten sonra diğer tarafların talebi yönünden temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3500, Karar No: 2014/13606, Tarih: 02.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3500 E.  ,  2014/13606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/7892

MAHKEMESİ : Kapatılan Kemer Sulh Ceza Mahkemesi: (Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 14.10.2011

NUMARASI : 2008/585 Esas, 2011/415 Karar

SUÇ : Cinsel taciz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığı olay öncesinde tanımayan ve sanığa iftira atmasını gerektirir bir neden ve husumeti bulunmayan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve bu itibarla inandırıcı beyanları ve olayın ortaya çıkış şekli ve tüm dosya kapsamına göre, yurtdışında yaşayan mağdure ve annesinin Türkiye’ye tatil amaçlı geldikleri, olay tarihinde mağdure ve annesinin kaldıkları otelin yan tarafında bulunan barda oturan sanığın, yalnız olarak dolaşan mağdureye birlikte çay içme teklifinde bulunduğu, mağdurenin reddetmesi üzerine kendisine hitaben “Seni bir kez yapsam, seni bir kez becersem annen baban ne der” şeklindeki sözleri söylediği, mağdurenin de hemen emniyete giderek şikâyetçi olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın, mağdureye karşı cinsel taciz suçunu işlediği ve bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.