muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6305, Karar No: 2012/6859, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6305 E.  ,  2012/6859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili ve sanık müdafii tarafından ayrı ayrı temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının red-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 22.11.2011 tarihli karar ile sanık müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE, mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 16.02.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0308-954 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasa'nın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Savcısının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple Limited Şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkca ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığı belirtilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin 'ticareti terk eden kötü niyetli borçluların' bu davranışlarının önlenmesi amacıyla

yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirket müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı belirtilerek oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce yapılan inceleme sonunda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun anılan kararında belirtilen gerekçe Dairemizce de uygun görülerek, bu kararlar gereğince uygulama yapılmasının uygun olacağı sonucuna varılmakla;

Dairemizin 22.11.2011 tarih ve 2011/5392-7808 Esas-Karar sayılı kararımızın 2 numaralı bendinin kaldırılmasına,

Ancak temyiz istemine ilişkin dosyada, müşteki vekilinin yüzüne karşı verilen karar 20.04.2010 tarihli duruşmada tefhim edilmesine rağmen, CMUK’nun 310/1. maddesinde düzenlenen bir haftalık süre geçtikten sonra 28.04.2010 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak temyiz isteminin REDDİNE, sair hususlar incelenmeksizin 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18398, Karar No: 2015/3472, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18398 E.  ,  2015/3472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/4461 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22. Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine

herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 27/02/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/617, Karar No: 2017/4727, Tarih: 06.06.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/617 E.  ,  2017/4727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesi uyarınca verilen 20 gün karşılığı adli para cezası üzerinden TCK.nun 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapıldığında 25 gün karşılığı adli para cezasına, bu ceza üzerinden de TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 20 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken sanığın aleyhine olarak 25 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi, gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında sevk maddesi olarak TCK.nun 52/2. maddesi yerine TCK.nun 52/1. ve TCK.nun 61/8. maddelerinin yazılması,

2) 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip yine 01/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3)Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi’nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca;

1)Hükmün takdiri indirimi düzenleyen paragrafında yer alan ''25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' kısmının çıkartılarak yerine ''20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadesinin eklenmesi, hükmün gün karşılığı adli para cezasını düzenleyen paragrafında yer alan "TCK.nun 52/1. ve TCK.nun 61/8. maddeleri gereğince adli para cezasının günlüğü 20,00 TL kabul edilerek sanığın atılı suçtan sonuç olarak 2 yıl 1

ay hapis

ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. maddesi gereğince adli para cezasının günlüğü 20,00 TL kabul edilerek sanığın atılı suçtan sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin eklenmesi,

2)Hükmün adli para cezası ile ilgili paragrafında yer alan ''adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına'' ifadesinin çıkartılması,

ay hapis

ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. maddesi gereğince adli para cezasının günlüğü 20,00 TL kabul edilerek sanığın atılı suçtan sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin eklenmesi,

2)Hükmün adli para cezası ile ilgili paragrafında yer alan ''adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına'' ifadesinin çıkartılması,

3)Hükümden Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilen kısmın çıkartılmasına ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13231, Karar No: 2013/19769, Tarih: 14.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13231 E.  ,  2013/19769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: davalı ... yönünden husumetten davanın reddine, davalı ... yönünden Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niletiğindeki taşınmaza emsal inceleme ve karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir . Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

1-Gerekçeli kararın A bendinin 3. fıkrasının B bendinin 2. fıkrasının ve C bendinin 2. fıkrasının çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı sıra ile (3 -Alınması gereken 21,15-TL harcın peşin alınan harçtan mahsubu ile yatırılan harçların istek halinde yatıran tarafa iadesine, tahsil edilen harcın davalı ... alınarak davacı tarafa verilmesine)

(2-Alınması gereken 21.15-TL harcın peşin alınan harçtan mahsubu ile yatırılan harçların istek halinde yatıran tarafa iadesine, tahsil edilen harcın davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınarak davacı tarafa verilmesine) (3 Alınması gereken 21,15-TL harcın peşin alınan harçtan mahsubu ile yatıralan harçların istek halinde yatıran tarafa iadesine, tahsil edilen harcın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınarak davacı tarafa verilmesine, cümlesinin yazılmasına,

2-Gerekçeli kararın A, B ve C bentlerindeki 3. fıkralarının ve gerekçeli karar altındaki yargılama gider bölümlerinin çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı sıra ile (3- Davacı tarafça yapılan 1.074,20-TL yargılama gideri ile 1.200,00-TL vekalet ücretinin davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınarak davacı ... Tuncer'e verilmesine)

2-Gerekçeli kararın A, B ve C bentlerindeki 3. fıkralarının ve gerekçeli karar altındaki yargılama gider bölümlerinin çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı sıra ile (3- Davacı tarafça yapılan 1.074,20-TL yargılama gideri ile 1.200,00-TL vekalet ücretinin davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınarak davacı ... Tuncer'e verilmesine)

(3-1200,00-TL vekalet ücretinin davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı taraftan alınarak payları oranında davacılara verilmesine) (3-Davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin davanın kabul ve reddedilen kısımları da dikkate alınmak suretiyle 310,00-TL 'sinin davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınraka davacı tarafa verilmesine, 750-TL vekalet ücretinin davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınarak payları oranında davacılara verilmesine cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3568, Karar No: 2022/2720, Tarih: 12.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/3568 E.  ,  2022/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.10.2018 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 28.11.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 12/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3008, Karar No: 2008/3779, Tarih: 09.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/3008 E.  ,  2008/3779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .. ile davalılar .... vs. arasındaki davadan dolayı ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09.11.2006 gün ve 2005/240-2006/520 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde sözleşme, ek sözleşme, şartnameler, toplantı tutanakları, yazışmalar, ödemeler ve teftiş raporundan oluşan 16 klasör belgenin delil olarak eklendiği belirtilmiş, bilirkişi kurulu raporunda da dosya eki olan 4 torba (19 klasör) belgenin incelendiği açıklanmış olduğu halde bu eklerin dava dosyası ile birlikte temyiz incelemesine gönderilmediği anlaşılmıştır.

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Dava dilekçesinde ek olarak belirtilen 16 klasör ve bilirkişi raporunda incelendiği açıklanan 4 torba içerisinde 19 klasör belgenin,

2-Bu belgeler içinde bulunmaması halinde;

a-29.04.1997 tarihli sözleşme ve 16.03.1998 tarihli ek sözleşmenin bütün eklerinin,

2-Toplantı tutanaklarının,

c-Yazışmaların,

d-Fiyat tekliflerinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2972, Karar No: 2021/7793, Tarih: 08.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/2972 E.  ,  2021/7793 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 27. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞKOLU TESPİTİNE İTİRAZ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... dahili davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının müvekkili şirketin “...-... mah. ... Bulv. ... No:21 ...” adresinde mukim işyerinde yürüttüğü işlerin niteliği itibariyle İşkolları Yönetmeliğinin 12 sıra numaralı “Metal” işkoluna girdiğini tespit eden 16.08.2017 tarih ve 30156 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış 2017/15 sayılı işkolu tespit kararının iptali ile işyerinde yürütülen işlerin niteliği itibariyle İşkolları Yönetmeliğinin 6 sıra nolu “Ağaç ve kağıt” veya 10 sıra nolu “Ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar” veya 20 sıra nolu “Genel işler” işkoluna dahil olduğunun tespitine karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Cevap veren davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile işkolu tespit kararının iptaline ve tespit konusu işyerinin “Ağaç ve kağıt” işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalılardan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ile Birleşik Metal İş Sendikası istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalılardan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ile Birleşik Metal İş Sendikası temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4 üncü ve 5 inci maddeleri kapsamında işkolu tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Türk toplu iş hukukundaki normatif düzenlemelerde işkolu kavramı önemli bir yer tutmaktadır. 6356 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesine göre, sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunurlar. İşkolunun belirlenmesi konusunu düzenleyen 6356 sayılı Kanun'un 5 inci maddesine göre, işkolu tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılacaktır. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılan tespit ile ilgili kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasını müteakip, bu tespite karşı ilgililer, onbeş gün içinde dava açabilir. Belirtilen süre hak düşürücüdür.