muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/624, Karar No: 2018/4205, Tarih: 22.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/624 E.  ,  2018/4205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre; olay nedeniyle 16.07.2010 tarihli dilekçesiyle Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat eden katılan ...; sanık ...'dan 2008 yılının 7.ayından itibaren borç para aldığı, bu borcuna karşılık dosyada fotokopileri bulunan borçlusu katılan ..., alacaklısı sanık ... olan değişik vadeli ve tanzim tarihli bir kısmının ise tanzim tarihini içermeyen 17 adet toplamda 131.300.-TL tutarlı senetler düzenlenip, borcu ve alacak ilişkisinin senede bağlandığını, anılan senetlerin içerdiği bedellerinin ödenmemesi üzerine sanıklar ... ve ...'in katılanın iş yerine giderek ödeme yapması için katılanı tehdit ettikleri, 15.07.2010 tarihinde katılanın işyerine giden sanık ...'ın katılana" ya seve seve bu parayı verirsin, ya da s.... s.... verirsin, biz almayı biliriz, senin kalemini de kırdık" diyerek tehdit ettiği,

Çorlu Cumhuriyet Savcılığının 04.04.2011 tarihli ek takipsizlik kararı ile; sanık ... hakkında "tefecilik" suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara katılan tarafından itiraz edilmesi üzerine Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2011 gün ve 2011/429 D.iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, tefecilik suçundan verilen takipsizlik kararının kesinleştiği,

Vize Cumhuriyet Savcısı tarafından düzenlenen 10.04.2012 tarihli müddetname fotokopisine göre, sanık ...'in 03.06.2009 tarihinde cezaevinden firar edip 18.05.2010 tarihinde yeniden cezaevine girdiği de, anlaşılmaktadır.

Tamamı sözlü yargılamadan oluşan dosya bu halinde bir bütün olarak ele alındığında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 150/1. maddesi delaletiyle 106/2-c maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2-Sanık ... hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2008 gün 2007/52- 2008/105 karar sayılı ilamında birden fazla suçtan mahkumiyetin bulunduğu ve bu suçların içinde en ağırının "görevli memura rüşvet vermek" suçundan hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezası olduğu ve sadece bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5763, Karar No: 2015/4315, Tarih: 05.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5763 E.  ,  2015/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

1-İflas sıra cetveline şikayet süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer şikayetçi 223. maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte, hangi gazetede ilan edildiğinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve şikayetçinin tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-Dosyadaki suretleri okunaksız olduğundan şikayete konu 03.06.2013 tarihli sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

c-Şİkayetçi tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilip, alınacak cevabi yazının dosyasına eklenmesi,

2-Dava dosyası ekinde bulunan, İstanbul 3. İflas Müdürlüğü'nün 2012/8 iflas sayılı dosyasının fotokopilerinin tasdiksiz ve dağınık olarak gönderildiği anlaşıldığından, fotokopilerin onaylı, düzenli ve dizi pusulasına bağlanarak dosyasına eklenmesi,

İçin yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/129, Karar No: 2020/2933, Tarih: 11.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/129 E.  ,  2020/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın kasten yaralama suçundan almış olduğu adli para cezasına mahkumiyeti ile ilgili olarak yapmış olduğu temyiz itirazının 11/03/2014 tarihli ek karar ile adli para cezasına ilişkin mahkumiyetin kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş olup, bu ek kararın sanık ...'a tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının dosya içerisinde bulunmadığı, UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, ek kararın tebliğine ilişkin olarak mahkemece evrak hazırlandığı, ancak söz konusu tebligat parçasının dosyada bulunmaması nedeniyle ek kararın yöntemince tebliğ edilip edilmediğinin tespit edilemediği,

Anlaşıldığından, sanıklar Yavuz ve ...'ın temyiz davası istekleri hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, sanık ...'a yapılmış ise ek kararın tebligat parçasının dosya içerisine alınması, tebligat parçasının olmaması halinde sanık ...'a usulüne uygun olarak ek kararın yeniden tebligat çıkartıldıktan sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24058, Karar No: 2014/22007, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/24058 E.  ,  2014/22007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2014/14-2014/350

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12453, Karar No: 2015/6706, Tarih: 09.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/12453 E.  ,  2015/6706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, gayrimenkul satış ihalesinin feshi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, sahibi bulunduğu şirketin, Kooperatif arsası üzerindeki inşaat ve yapım işlerini ... isimli inşaat şirketine verdiğini, adı geçen şirketin işçilerin sigorta primlerini ödemeyerek davalı Kuruma borçlandığından ve aynı zamanda kooperatif arsa ve inşaatının bir kısmının ihale yolu ile satışının gerçekleştiğinden 26.04.2013 tarihinde 08.04.2013 tarihli satış tutanağının tebliği ile haberdar olduklarını, satışın ... icra servisi marifeti ile 2012/7 G.M.S. dosyası üzerinden gerçekleştirildiğini, müvekkili Kooperatifin tasfiye memurunun işyeri adresine ... icra dosyası üzerinden yapılan ilk tebligatın 26.04.2013 tarihli olup, bu yazıda 7 günlük süre içinde dava haklarının olduğunun belirtildiğini, müteahhit işçilerinin prim borçları nedeni ile kendilerine hiç haber vermeden yapılan satışın bedelinin çok altında olduğunu, davacı kooperatifin arsası ve üzerindeki yapının 30.000,00.-TL gibi kabul edilemez derecede düşük bir meblağa satıldığının anlaşıldığını, 29.04.2013 tarihinde davalı Kurum ... SGM icra servisine başvurduklarında davalı Kurum icra memuru tarafından yapılan inceleme sonucunda davacı Kooperatife ödeme emri tebligatının 31.02.1998 tarihinde mahalle Muhtarı olduğu bildirilen... ’a yapıldığının bildirildiğini, 1998 yılından bu yana kendisi ve temsilcilerinin adresi belli olan kooperatifin gıyabında işlem yapıldığının anlaşılmakta olduğunu, 6183 sayılı yasaya göre bu tür alacak için yapılacak tebligatın 213 sayılı VUK hükümlerine tabi olduğunu, anılan Kanunun “Tebliğ Yapılacak Kimseler” başlıklı 94. maddesinin “Tebliğ mükelleflere, bunların kanuni temsilcilerine, umumi vekillerine veya vergi cezası kesilenlere yapılır. Tüzelkişilere yapılacak tebliğ,

bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine, vakıflar ve cemaatler gibi tüzelkişiliği olmayan teşekküllerde bunları idare edenlere veya temsilcilerine yapılır. Tüzelkişilerin müteaddit müdür veya temsilcisi varsa tebliğin bunlardan birine yapılması kafidir. (Ek fıkra: 2365 - 30.12.1980) Tebliğ, kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde ikametgah adresinde bulunanlardan veya işyerlerinde memur ya da müstahdemlerinden birine yapılır. (Mutahatap yerine bu şekilde kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görüşüne nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerekir.)” şeklinde düzenlenmiş olduğunu, bu nedenle tüzel kişiliği haiz davacı adına muhtara tebligat yapılmasının usulsüz olduğunu, ayrıca davalı kurum tarafından yapılan takibe öğrenme tarihleri olan 26.04.2013 tarihinden itibaren süresi içinde itiraz da ettiklerinin tesbitini de talep ettiklerini beyanla ihalenin feshi ile 08.04.2013 tarihli satışın iptaline ve dava sonuna kadar tapu tescil belgesinin verilmemesi için bu yönde ihtiyati tedbir kararı verilmesine, davalı tarafından yapılan tebligatın usulsüzlüğünün ve ödeme emrine itirazlarının süresi içinde yapıldığının tesbitine dair karar verilmesini” talep ve dava etmiştir. Mahkemece de ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Haczedilen gayrimenkullerin satış, artırma ve ihale usul ve esasları 6183 sayılı Kanunun 90 ve devamı maddelerinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan Kanunun 99’uncu maddesinde yer alan “...İhalenin feshi gayrimenkulün bulunduğu yerin icra tetkik merciinden şikayet yoluyla istenebilir...” şeklindeki açık hüküm karşısında (2004 sayılı İcra İflas Kanunun 4.maddesinde 12.02.2004 kabul tarih ve 25380 S.R.G'de yayımlanan 5092 sayılı Kanunun 11. maddesi ile "İcra İflas Kanununa eklenen geçici 6. madde ile maddede geçen "icra tetkik mercii" ibareleri "icra mahkemesi" olarak değiştirilmiştir. ); Kurum alacağı için haczolunan gayrimenkulün paraya çevrilmesi için yapılan ihalenin feshine ilişkin dava iş mahkemelerinde görülemez. Bu nedenle; dava konusu uyuşmazlığın çözümünde icra mahkemesinin görevli olduğu nazara alınmaksızın işin esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9147, Karar No: 2022/17490, Tarih: 05.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9147 E.  ,  2022/17490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Şereflikoçhisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile, HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmesine ilişkin hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Ankara İli, Şereflikoçhisar İlçesi, Acıkuyu Mahallesi 180556 ada 22 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın faize ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irad kaydedilmesine, 05.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10510, Karar No: 2019/4603, Tarih: 06.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/10510 E.  ,  2019/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ÇOCUKLAR : ... vs.

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi ve Babalığın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkili ...'un nüfus kayıtlarında ölmüş eşi ... ile müşterek çocukları görünen ... ve Halim İbrahim Kaygusuz'un gerçekte müvekkilinin kardeşi...ile ...'ın evlilik dışı birlikteliğinden dünyaya gelen çocukları olduğunu ileri sürerek, nüfus kayıtlarının gerçeğe uygun olarak düzeltilmesini istemiş; mahkemece Asliye Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılarak davanın kabulüne dair verilen davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun görevin belirlenmesi ve niteliği başlıklı 1. maddesinde mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği ve göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu belirlendiğinden bu husus mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilmesi gerekir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davada Zilan ve ...'un anneleri ..., babaları...olduğu halde, nüfus kayıtlarına Bedriye ve ... çocukları gibi tescil edildikleri belirtilerek, adı geçenlerin nüfus kayıtlarındaki anne ve baba adlarının iptali ile gerçek anne ve babaları olan ... ve...olarak düzeltilmesinin istendiği anlaşılmıştır. İddianın ileri sürülüş şekline göre ortada birbiriyle bağlantılı iki ayrı dava vardır. İlki mevcut nüfus kaydındaki anne ve baba kaydının iptali, ikincisi ise gerçek anne ve baba üzerine kayıt istemidir.

Bir davada maddi olguları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme ise hakime aittir.

Bir davada maddi olguları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme ise hakime aittir.

Nüfus kaydının düzeltilmesi davası, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.01.2008 tarih 2008/2-36-47 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere, resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi sebebiyle mevcut kaydın düzeltilmesi davasıdır. Böyle bir dava sonucunda, kaydının düzeltilmesi istenen kişinin, o tarihe kadar kayıtlı olduğu haneden çıkıp, başka bir haneye tescil edilecek olması da, davayı soybağı davası haline dönüştürmez. Bu nedenle davacının birinci talebi, gerçeğe aykırı beyanla baştan beri yanlış olan sicilin düzeltilmesi niteliğinde olup, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesi kapsamına giren nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır. Davacının ikinci talebi olan gerçek anne ve baba hanesine kayıt istemi de anne yönünden çocukla ana arasındaki soybağı doğumla kurulduğundan yine nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olması baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi söz konusudur. İkinci talep baba yönünden ise anne ve baba arasında evlilik ilişkisi bulunmadığı durumlarda soybağının düzeltilmesi davasıdır. Bilindiği üzere; baba arasındaki soybağı ana ile evlilik, tanıma ve hakim hükmü ile kurulur. Esasen soybağına ilişkin uyuşmazlıklarda, kişisel durum ile ilgili nüfus kaydında yer alan bilgi "doğru" olarak doğmuş ve kütüğe tescil edilmiştir. Bu doğru kayıt, daha sonra açılan bir dava, soybağının reddi veya sonradan evlenme yoluyla soybağına itiraz veya tanımaya itiraz veya tanımanın iptali yahut da af kanunları ile yapılan nesep düzeltmeye itiraz ile teknik olarak bir yanlışlığa dönüştürülmektedir.

Soybağına ilişkin hükümler 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesi ve devamında düzenlenmiş olup Aile Mahkemelerinin görevi kapsamındadır. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesinde düzenlenen nüfus kaydının düzeltilmesi davalarına ise Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılır.