muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5972, Karar No: 2012/7415, Tarih: 17.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5972 E.  ,  2012/7415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, davalı ...'nin iflas sıra cetvelinde gösterilen alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı alacağının terkinine ve bu alacağa tahsis edilen hisseden öncelikle kendi alacağının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, alacağın gerçek bir alacak olduğunu, icra takibinin iflas tarihinden çok önce kesinleştiğini ve banka kayıtlarına dayandığını, kendisinin alacağı temlik aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı alacağının muvazaalı olduğundan terkinine dair verilen kararın, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 03.11.2010 tarih ve 2010/8390-12401 E.K. sayılı kararı ile iki kişiden oluşan bilirkişi heyetinin çelişkili rapor verdiği, çelişkinin giderilmesi için yeni bir bilirkişiden rapor alınması gerektiği, ayrıca davalıya ayrılan hissenin sıraya bakılmaksızın alacağı nispetinde davacıya verilmesine ve artanın sıra cetveline göre diğer alacaklılara ödenmesine karar verilmesi gerekirken alacağın terkinine denilerek yetinilmesinin doğru olmadığı belirtilerek bozulması üzerine, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının verilen kesin süreye rağmen bilirkişi ücretini yatırmadığı gerekçesiyle, HMK'nın 120/2. maddesine göre davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince yapılması gereken bilirkişi inceleme masrafının yatırılmaması nedeniyle HMK'nın 120/2. maddesi uyarınca hüküm kurulmuş olması nedeniyle davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4995, Karar No: 2015/33401, Tarih: 21.12.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/4995 E.  ,  2015/33401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/280616

Mahkeme : NİZİP Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 27/05/2015 - 2015/72 esas ve 2015/109 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dairemizin 13.03.2015 tarihli ve 2015/422 esas ve 2015-29221 karar sayılı bozma ilamına uyularak karar verildiği belirtilmesine rağmen;

1- Dairemizin (1) numaralı bozma nedeninde belirtildiği üzere sanıklar S.. ve H..ile ilgili yakalamalarda 07/01/2014 ve 08/01/2014 tarihinde ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddelerle ile ilgili ekspertiz raporları dosyaya konulmadan,

2- Sanık B..S..'in evinde yapılan aramada ele geçirilen maddeler için Adana Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 14.04.2014 tarihli raporuna göre ''1-b ve 1-c'' bölümünde yer alan ambalajlarında ''Cedrina ve Esram'' ibareleri olan 41 adet suç konusu tablet hakkında Dairemizin (2) numaralı bozma nedeninde belirtilen araştırma yapılmadan,

3- Dairemizin (3) numaralı bozma nedeninde belirtildiği üzere Nizip Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emaneti'nin 2014/294 sırasında kayıtlı bulunduğu anlaşılan sanıklara ait telefon konuşmalarına ilişkin DVD'nin dökümü yapılarak asılları veya onaylı örnekleri dosyaya konulmadan,

Yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların müdafileri ile sanıklar M.., S.. ve H.. ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14326, Karar No: 2014/11968, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14326 E.  ,  2014/11968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2012/124-2013/198

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekili ile davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7778, Karar No: 2009/8462, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7778 E.  ,  2009/8462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.04.2008 gününde verilen dilekçe ile köy boşluğuna elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalının zilyedi olduğu taşınmazın sınırındaki köy yolu ve köy boşluğuna yaklaşık 15 m2’lik elatmasının önlenmesini istemiştir.

Davalı, elatmasının olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının köy boşluğuna elatmasının önlenmesine karar verilmiştir

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

3402 sayılı Yasanın 16/B maddesi mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerlerini orta malları niteliğinde kabul etmiş, tutanakların düzenlenip kesinleşmeleri halinde mülkiyet sicillerine değil de tapu ayrı şekilde tutulacak özel sicile yazılacağını öngörmüştür. Kamunun kadimden beri yararlandığı yerlerden sayılan bu tür taşınmazlar 16. maddenin ana başlığında yazıldığı gibi "kamu malları"ndan sayılırlar. Kamu mallarının öncelikli olarak temsilcisi Hazine'dir. Davaya konu taşınmaz bölümünün köy boşluğu olduğu iddiası ile elatmanın önlenmesi istenildiğinden bu tür bir yer için davacı gerçek kişinin değil, ancak Hazinenin dava açması mümkündür. Kısaca ifade etmek gerekirse Hazineye ait olan ve zilyetlikle kazanılma olanağı bulunan köy boşluğu ile ilgili taşınmaz için davacının aktif dava ehliyeti yoktur.

Somut uyuşmazlıkta, davalının elattığı bölümün köy yolu değil köy boşluğu olduğu tespit edilmiş ve elatmasının önlenmesine karar verilmiştir. Yukarıda açıklanan nedenlerle davanın, davacının dava ehliyeti bulunmadığından reddedilmesi gerektiği halde yazılı gerekçe ile kabul edilmesi doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21277, Karar No: 2016/347, Tarih: 19.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21277 E.  ,  2016/347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2011/349-2012/310

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 12.03.2013 günü temyiz eden davalı idare vekili Av. Derya Ayın ile aleyhlerine temyiz olunan davacılar vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenip verilen geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava konusu taşınmazın geldisi olan 6192 m² yüzölçümlü 751 ada 18 parselin 3282 m²’lik bölümünün 1953 yılında yapılan Pendik – Üsküdar devlet yolu kamulaştırma sahasında kalması sebebiyle 08.03.1963 tarihinde ifraz edilerek 3236 ada 32 parsel numarasını aldığı, taşınmazda 3/30 oranında paydaş olan kök muris Eyüp Ekemen’in 1942 tarihinde vefat ettiği, ne murise ne de onun mirasçıları olan Elmas ve Arif Mehmet Ekemen’e kamulaştırma işlemleri tebliğ edilmediği gibi bu kişilerin bedel artırım davası açtıkları yönünde dosya içerisinde bir delil de bulunmamaktadır. (Taşınmazın 24/30 oranında paydaşı olan diğer paydaşların Kadıköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1954/690 Esas – 1955/91 Karar sayılı dosyası ile bedel artırım davası açtıkları anlaşılmaktadır). Elmas ve Arif Mehmet Ekemen’in vefatı üzerine bunların payının 09.07.1974 tarihinde davacı İ.. S.. ile bir kısım davacılar murisleri Hatice ve Yakup Ekemen’e intikal ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece 14.02.2012 günlü duruşmada dinlenen ve beyanına itibar edilen tanık Hayrullah Erilli taşınmazın 1963 yılında asfaltlandığını iddia etmiş ise de, kendisi 1972 doğumlu olan tanığın bu beyanına itibar edilmesi mümkün değildir. Karayolları ./..

Genel Müdürlüğü tarafından gönderilen 11.04.2012 günlü müzekkere cevabında, taşınmaza 1953 tarihinde el konulduğu, yol yapımının pür emanet olarak K.. M..’nün makine ve personeli ile yapılması sebebiyle işin kabulüne dair evrakın bulunmadığı belirtilmiştir.

Genel Müdürlüğü tarafından gönderilen 11.04.2012 günlü müzekkere cevabında, taşınmaza 1953 tarihinde el konulduğu, yol yapımının pür emanet olarak K.. M..’nün makine ve personeli ile yapılması sebebiyle işin kabulüne dair evrakın bulunmadığı belirtilmiştir.

Bu durumda; dava konusu taşınmaza ve çevresine ait 09.10.1956 tarihinden öncesini ve bu tarihten sonrasını gösterir şekilde HAVA FOTOĞRAFLARI getirtilip, hava fotogrametri konusunda uzman bir mühendis ile birlikte keşif yapılarak hava fotoğrafları ile dava konusu taşınmazın ölçekli krokisinin çakıştırılması sağlanıp, bu konuda denetime elverişli şekilde krokiye bağlanmış bilirkişi raporu alınarak 1956 tarihinden önce yol yapılmak suretiyle el atılıp atılmadığı net bir şekilde tespit edilip sonucuna göre, taşınmaza 09.10.1956 tarihinden önce el atıldığının anlaşılması halinde açılan davanın reddine, aksi halde alınan rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de; İ.. S.. dışındaki davacıların, murisleri Hatice ve Yakup Ekemen’den gelen payları 58/64 olduğu halde, tam pay kabul edilerek fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 19/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11846, Karar No: 2017/7263, Tarih: 31.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/11846 E.  ,  2017/7263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 427 ada 4 parsel sayılı 49.241 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz malik sıfatı ile ... zilyetliğinde bulunduğu, ancak ...'ün bu taşınmaza ait olduğunu iddia ettiği tapu kaydı için tezyidi dönüm ve hudut tashihi davası açtığından söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı Hazine malik hanesi açık bulunan çekişmeli taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın belirtilen payları oranında ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 31.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1085, Karar No: 2023/4040, Tarih: 04.12.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1085 E.  ,  2023/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1476 E., 2022/2311 K.

DAVA TARİHİ : 31.01.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ardahan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/48 E., 2020/44 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nın geçici 1/2. maddesi gereğince 01.10.2011 tarihi ve sonrasında açılmış davalar için HMK'nın hükümlerine göre temyize tabi olması halinde HMK'daki kesinlik sınırı uygulanacaktır.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin miktar veya değeri 107.090 Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez. (HMK'nın 362/1-a). HMK'nın ek 1. Madde gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararları yönünden 2022 yılı için temyiz kesinlik sınırı 107.090,00 TL'dir.

Somut olayda, itiraz edilen sıra cetvelinde paylaşıma konu alacak miktarının tamamı 89.166,49 TL olup belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Davacı vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9586, Karar No: 2019/11393, Tarih: 07.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/9586 E.  ,  2019/11393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 15.01.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/731, Karar No: 2022/914, Tarih: 07.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/731 E.  ,  2022/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Silahla kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dai...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.09.2020 tarihli ve 2020/198 Esas, 2020/185 Karar sayılı kararına karşı sanık tarafından yapılan itiraz üzerine, bu defa duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda, sanığın aynı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 35, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/465 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 09.11.2021 tarihli ve 2021/16899 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2021 tarihli ve ... sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2021 tarihli kararında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e ve 35. maddeleri uyarınca belirlenen 90 gün adli para cezası üzerinden, anılan Kanun’un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılmak suretiyle 67 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 75 gün adli para cezası tayin edilmesini takiben, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 55 gün adli para cezası belirlenmesi yerine, 62 gün adli para cezasına ve neticeten anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrilerek 1.100,00 Türk lirası yerine, 1.240,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 35. maddelerine göre belirlenen 90 gün adli para cezasından TCK’nin 29. maddesine göre (1/4) oranında indirim yapılırken 67 gün yerine 75 gün, TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken 55 gün yerine 62 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve sonuç olarak hükmedilen gün para cezasının günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilirken hesaplama hatası sonucu 1.100,00 TL adli para cezası yerine, 1.240,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve 2020/465 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, sanığın kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 35. maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında indirim yapılarak 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 67 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 55 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen gün para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 1.100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9945, Karar No: 2015/9285, Tarih: 20.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/9945 E.  ,  2015/9285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2015

NUMARASI : 2014/344-2015/382

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.02.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 05.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 20.10.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. S.. Y.. geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.