muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2954, Karar No: 2024/917, Tarih: 04.03.2024

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 29.03.2012 tarihli "Davanın kabulü ile; 155.302,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ilişkin kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 24.10.2017 tarihli kararıyla temyiz itirazı reddedilmiştir.

2. Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 19.09.2019 tarihli ve 2018/650 E., 2019/8559 K. sayılı kararıyla; "bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında 15.12.2014 havale tarihli ıslah dilekçesiyle davacı talebini 155.302,00 TL 'ye çıkarmış, mahkemece ıslah edilen talep dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki, HUMK’nun 83. maddesi ve 4.2.1948 tarih, 10/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün bulunmayıp Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun son olarak 06.05.2016 Tarih, 2015/1 Esas ve 2016/1 sayılı kararında da bozma sonrası ıslah yapılamayacağı ve 1948 tarihli içtihadı birleştirme kararının değiştirilmesinin gerekmediği belirtilerek ilke olarak bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı kesinleşmiştir. Bu nedenle davacının ıslahtan önceki talebi dikkate alınarak sonucuna uygun bir hüküm kurulması gerekirken, mahkemece yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir." gerekçesiyle onama kararı kaldırılmış ve mahkeme kararı davalı yararına bozulmuştur.

C. Üçüncü Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesi bozma kararına uyarak "bedel arttırım dilekçesi altında tekrar ıslah yapılmış, bozma sonrası ıslah olması nedeniyle kabul görmeyeceğinden karar tekrar bozulmuş olup fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile ilk açılan davadaki değer kabul edilerek ıslah edilen miktarın başka bir davada talep edilmesi uygun görülerek 1-Yargıtayın bozma ilamı doğrultusunda Davanın kabulü ile, 8.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine," karar vermiştir.

2. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

3. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 17.11.2021 tarihli ve 2021/1919 E., 2021/11552 K. sayılı kararı ile; "28.07.2020 yürürlük tarihli 7251 sayılı Kanun ile değişen 6100 sayılı HMK’nın 177/2. maddesi ile Yargıtayın bozma kararından sonra tahkikata ilişkin bir işlem yapılması halinde, tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabileceğine dair açık düzenleme yapıldığı gözetilerek, yukarıda açıklandığı üzere usulü kazanılmış hakkın istisnası niteliğindeki yasa değişikliği uyarınca karar verilmesi gerektiğinden, mahkemece davacı tarafın bozma sonrası ıslahına değer verilip tekrar değerlendirilerek hüküm tesis edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya ayakırı olup bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

4. Davacı vekili 17.01.2022 tarihli dilekçesiyle kanun değişikliğinden müvekkil aleyhine sonuç çıkartmanın savunma hakkının ihlali olduğu gerekçesiyle karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 30.03.2022 tarihli ve 2022/1506 E., 2022/2981 K. sayılı kararı ile karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, "birinci bozmada eski karardaki ilamı, ikinci karardaki son rapordaki rakamı esas almamız gerektiğinden ve başka bir alternatifimiz kalmadığından ıslah doğrultusundaki talep miktarı kabul edilerek hüküm kurulduğu" gerekçesiyle bedel arttırım talebinin kabulü ile 155.302,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının, davalının dayısı olduğunu, vekalet ve satışların davacının memleketindeki evinin inşaatı kapsamında olduğunu, taşınmaz satışındaki paranın evin inşaatı için davacının bilgisi dahilinde kullanıldığını, davalı tarafından yapılan harcamaların ispatı yönünde bilirkişi incelemesi gerektiğini, satış bedelleri belirli olduğu için davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, vekalet ilişkisi gereği zamanaşımı süresinin geçtiğini belirterek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekalet sözleşmesine dayanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. TBK'nın 505. maddesi; "Vekil, vekâlet verenin açık talimatına uymakla yükümlüdür. Ancak, vekâlet verenden izin alma imkânı bulunmadığında, durumu bilseydi onun da izin vereceği açık olan hâllerde, vekil talimattan ayrılabilir. Bunun dışındaki durumlarda vekil, talimattan ayrılırsa, bundan doğan zararı karşılamadıkça işi görmüş olsa bile, vekâlet borcunu ifa etmiş olmaz." hükmüne haizdir.

2. TBK'nın 508. maddesi: "Vekil, vekâlet verenin istemi üzerine yürüttüğü işin hesabını vermek ve vekâletle ilişkili olarak aldıklarını vekâlet verene vermekle yükümlüdür. Vekil, vekâlet verene tesliminde geciktiği paranın faizini de ödemekle yükümlüdür." hükmüne haizdir.

3. 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı ve 04.12.1959 tarihli 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları.

3. Değerlendirme

1.Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar.

2. Yargıtay Dairesince bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme, kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez.

3. Değerlendirme

1.Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar.

2. Yargıtay Dairesince bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme, kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez.

3. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin taraflarca ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmadığının anlaşılmış olmasına göre karar verilmiş olması usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanununa uygun olan kararın ONANMASINA,

6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/36025, Karar No: 2013/21968, Tarih: 26.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/36025 E.  ,  2013/21968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/76682

MAHKEMESİ : Kocaali Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2010

NUMARASI : 2009/125 (E) ve 2010/37 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza(hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCK.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCK.nun 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 26/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2463, Karar No: 2019/5457, Tarih: 19.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/2463 E.  ,  2019/5457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 19.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/151, Karar No: 2008/74, Tarih: 15.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/151 E.  ,  2008/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., Kadastro Mahkemesine hitaben verdiği 24.1.2007 tarihli dava dilekçesi ile kadastro sırasında adına tespit gören 107 ada 34 ve 107 ada 93 parsel sayılı taşınmazlar arasında yol bırakıldığı, ancak bu yolun zeminde mevcut olmadığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; fen bilirkişi raporunda taralı olarak gösterilen, kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak bırakılan 361.16 metrekarelik kısma ilişkin kadastro işleminin iptaline, son parsel numarası altında davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, adına tespit gören parseller arasında yol bırakıldığı ancak bu yolun zeminde mevcut olmadığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece, kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak bırakılan ve fen bilirkişi raporunda taralı olarak gösterilen kısmın davacı adına tesciline karar verilmiş ise de, mahkemenin kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Kadastro sırasında, fen bilirkişi raporunda taralı olarak gösterilen kısım için tutanak düzenlenmemiş, bu yer yol boşluğu olarak bırakılmıştır. Tutanak düzenlenmeyen taşınmazlarla ilgili çekişmeleri çözmek Kadastro Mahkemesinin görevi dışındadır. Mahkemece bu yön gözönünde bulundurularak dava hakkında mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8259, Karar No: 2015/1068, Tarih: 22.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8259 E.  ,  2015/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Belediyesi Park ve Bahçeler Müdürlüğü'nden sahil yolu yürüyüş ve gezinti alanının “beton baskı işininin” ihale ile ... Mühendislik firmasına verildiği, sanık ...'ın bu firmada şantiye şefi olarak, sanık ...'nun da Belediye park ve bahçeler müdür yardımcısı olarak görev yaptıkları; olay tarihinde mağdurun özürlü aracı ile ... İlçesi ...Yolu yaya kaldırımı üzerinde seyir halinde olduğu sırada, belediyece yaptırılan beton baskı kaplama işi sahasında yolda açılan aydınlatma direği çukuruna özürlü aracının düşmesi sonucu her iki femurda kırık olacak şekilde yaralandığı olayda; 14.05.2012 tarihli kolluk ifadesinde ...Mühendislik firmasında şantiye şefi olduğunu beyan eden, ancak 05.02.2013 havale tarihli itiraz dilekçesinde olay tarihinde bu firmada çalışmadığını, ... Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliği'nde tam zamanlı inşaat teknikeri olarak çalıştığını ifade eden sanık ...'ın sorumluluk ve statüsünün belirlenip buna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi, söz konusu alanın aynı zamanda yaya trafiğine açık olduğu da gözetilerek inşaatı denetleme görevi bulunan sanık ...'nun ve varsa yapı alanında gerekli uyarı işaret ve levhalarının bulundurulmasını sağlamayan ve güvenlik önlemlerini almayan başkaca görevlilerinde bulunup bulunmadığı saptanıp, buna göre tüm sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21450, Karar No: 2011/3766, Tarih: 07.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21450 E.  ,  2011/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı idarenin dava konusu taşınmazda el attığı 66,67 m²'lik kısımdaki davacı hissesinin iptaliyle TEDAŞ adına tesciline karar verilmesi gerekirken, el atılan kısmın tapusunun iptaline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci bendinde yazılı 66,67 m² rakam ve kelimesinden sonra gelmek üzere (kısımda davacı payının iptaliyle davalı TEDAŞ adına tapuya tesciline, davacının diğer kısımdaki hissesinin aynen korunmasına) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2103, Karar No: 2020/4557, Tarih: 24.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/2103 E.  ,  2020/4557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, hükmün Dairemizce onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı, davacı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26415, Karar No: 2015/6486, Tarih: 19.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/26415 E.  ,  2015/6486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/142372

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2012/1501 (E) ve 2013/154 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık M.. Ö.. hakkında müşteki S.. A..'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık S.. Ö.. hakkında müşteki S.. A..'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın savunmalarında 'kendisine hakaret eden müştekiyi eliyle ittirdiğini' kabul etmesi, müştekinin beyanı ve beyanıyla uyumlu adli raporu ve sanığın eşi olan diğer sanık M.. Ö..'un aynı yöndeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın elle vurarak müştekiyi yaraladığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 19.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/422, Karar No: 2016/986, Tarih: 02.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/422 E.  ,  2016/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiği buna karşılık temyiz eden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacılar vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5870, Karar No: 2012/10841, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5870 E.  ,  2012/10841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.