muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8572, Karar No: 2018/6842, Tarih: 14.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/8572 E.  ,  2018/6842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve katılan Tekirdağ Su ve Kanalizasyon Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderlerine ilişkin kısmına "1.100,00 TL vekalet ücretinin suça sürüklenen çocuklardan eşit olarak alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılana verilmesine" ibaresinin karara eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9863, Karar No: 2017/1280, Tarih: 20.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/9863 E.  ,  2017/1280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum, davalılardan ... Orman Ürünleri A.Ş. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum, 18.02.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının haksahiplerine bağlanan gelir ile yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunu'nun 21. maddesidir.

Anılan madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ... Kurumuna karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Buna göre; işverenin/üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Buna göre; işverenin/üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Bu kapsamda; 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumluluktan konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ile Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin ise uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Öte yandan; sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumlularına karşı açılan tazminat davasında alınan kusur raporu, rücu davası yönünden bağlayıcı olmayıp, kesinleşmesi halinde güçlü delil niteliğinde sayılması gerekmektedir.

Öte yandan; sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumlularına karşı açılan tazminat davasında alınan kusur raporu, rücu davası yönünden bağlayıcı olmayıp, kesinleşmesi halinde güçlü delil niteliğinde sayılması gerekmektedir.

Öte yandan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hakiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. Kemal Gözler, “Res Judicata’nın Türkçesi Üzerine”, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan kusur raporuna göre, davalı işveren ... Orman Ürünleri A.Ş. %70 oranında, bakım ustası ... %15 oranında, bakımcı ... %10, mütevaffa %5 oranında kusurlu oldukları kabul edilmek suretiyle hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de, ceza dosyasında kusurlu bulunarak mahkum olanlar yönünden kusur incelemesi yapılmadığı anlaşılmıştır.

Ceza dosyasının kesinleşmesi halinde, ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum olanlara, zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde az da olsa bir miktar kusur verilmesi gereği gözetilerek, ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın mahkumiyet niteliğinde bulunmadığı gözönünde bulundurularak, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan tazminat ve ceza dosyalarındaki kusur raporları ve ... yönünden açılmış bir rucü davası olup olmadığı da araştırılarak yeniden kusur raporu alınarak, 3. kişiler yönünden tavan sınırlaması olmadığı gözetilerek teselsüle göre sorumluluklarının 5510 sayılı Yasanın 21/4 maddesi kapsamında olup olmadığı irdelenerek sonuca gidilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Orman Ürünleri A.Ş. ve ...'ya iadesine, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1176, Karar No: 2014/9211, Tarih: 07.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1176 E.  ,  2014/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8715, Karar No: 2013/12666, Tarih: 17.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8715 E.  ,  2013/12666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davaya konu 858 ada 2 parsel ve 73 ada 103 parsel sayılı taşınmazların miras bırakan .... ait olduğunu, baba adının tapu kayıtlarında yer almadığını ileri sürerek, baba adının nüfus kaydına uygun olarak eklenmesi suretiyle kayıtların düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3289, Karar No: 2011/4321, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/3289 E.  ,  2011/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.02.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı olarak geçit hakkı tesisi istemiyle açılmıştır.

Davalı vekili, mülkiyeti Hazineye ait taşınmazlar üzerinden geçit tesisi edilemeyeceğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi krokisinde (F) harfi ile gösterilen ve tapulama harici boş kıraç arazi olduğu saptanan davacının 5 sayılı parseli yararına geçit tesis edilmiştir.

Hükmü, Hazine temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 748/3.maddesi uyarınca geçit haklarının tapu kütüğüne tescil edilmesi zorunlu olduğundan, geçit irtifakının tapulu taşınmazlar üzerinden kurulması gerekir. Mahkemece bu kural gözardı edilmek suretiyle, tapulama harici bir yerden geçit tesisi yasaya uygun düşmemiştir.

Geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Denilebilir ki, geçit hakkı istemine ilişkin davalarda davacının, dava konusu üzerinde tam bir tasarruf yetkisi bulunmamaktadır. Kısaca, mahkeme hakiminin komşuluk hukuku ilkelerinden hareketle geçit kurulacak yeri belirlemesi gerekir.

Bu durumda mahkemece, davacının 5 sayılı parselinin geçit ihtiyacı içinde olduğu gözetilerek civardaki uygun güzergahlardan geçit alternatifleri belirlenmeli, bu taşınmaz malikleri aleyhine dava açmak üzere davacıya mehil verilmeli, açılırsa eldeki dava ile açılan dava dosyası birleştirilmeli, davacının geçit ihtiyacı yöntemince karşılanarak istem hükme bağlanmalıdır.

Değinilen bütün bu yönler bir yana bırakılarak tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz üzerinden geçit kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10720, Karar No: 2014/21514, Tarih: 03.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10720 E.  ,  2014/21514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gelibolu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :20.01.2014

NUMARASI :Esas no: 2013/283 Karar no:2014/69

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 5.6.2013 tarihinde açılmış, davalı kadın tahkikat aşamasında 13.1.2014 tarihli dilekçesi ile 50.000 TL. maddi ve 50.000 TL. manevi tazminat (TMK md. 174/1,2) ile 750 TL. yoksulluk nafakası (TMK md.175) talebinde bulunmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" hükmü bulunmaktadır. Bu madde gereğince, davalı kadının tahkikat aşamasında talep ettiği tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden “karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, 20.1.2014 tarihli duruşmada verilen ara kararı ile kesin hüküm oluşturacak şekilde talebin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.11.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/4825, Karar No: 2011/2041, Tarih: 11.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4825 E.  ,  2011/2041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Bünyan Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.07.2010 gün ve 253/124 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, tapuda Hazine adına kayıtlı 113 ada 19 parselin murisi babası Kamil'den kaldığını açıklayarak tüm mirasçılar adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, muris Kamilin diğer mirasçıları açılan davaya muvafakatlarını bildirmişlerdir.

Hazine, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın Bünyan ilçesi, Sılgın köyü sınırları içerisinde bulunduğunu 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu uygulama kapsamında kaldığını bu nedenle beş yıl süreyle kısıtlı bulunduğunu açıklayarak 3083 sayılı Yasanın 13/5. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu 113 ada 19 numaralı parsel 19.11.1999 tarihinde kadastro çalışmaları sonucunda tarla vasfı ile Hazine adına tespit görüp tapuya tescil edilmiştir. Mahkemenin kararına esas aldığı “…3083 sayılı Kanun gereğince devir, temlik, ipotek edilemez ve satış vaadine konu olamaz…” şerhi 9.3.2010 tarihinde verilmiştir. Dava ise 26.11.2007 tarihinde açılmıştır. Bu şerh dava görülmekte iken konulmuştur.

Mahkemenin hükmüne esas aldığı 3083 sayılı Kanunun 13. maddesi 3083 sayılı Kanunun uygulama alanında kalan yerlerle ilgili tapuya tescil işlemleri sonuçlanıncaya kadar özel kişilerle özel hukuk tüzel kişilerine ait arazinin mülkiyet ve zilyetliğinin devir ve temlik edilemeyeceğini düzenlemiş kısıtlama süresini de beş yıl olarak belirlemiştir. Beş yıllık süre içerisinde mahkemeler tarafından devir ve temliki gerektiren bir karar verilemez hükmü; davacının TMK.nun 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesine göre kadastrodan önceki sebeplere dayanarak taşınmaz üzerindeki zilyetlikten kaynaklanan ayni hakkının tanınmasını ve taşınmazın adına tapuya tescilini talep etmesini engelleyen bir hüküm değildir.

Davacı eldeki davada 1999 yılında yapılan kadastrodan önceki zilyetliğine dayanmaktadır. Açılan bu dava 3083 sayılı Kanunun 13/5. maddesinde açıklandığı biçimde satış vaadi bunun gibi sözleşmelerden kaynaklanan devir ve temliki amaçlayan bir dava değildir. Mahkemece açıklanan gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş toplanan delilleri değerlendirmek, davacının taşınmazı kadastrodan önceki zilyetliği sebebiyle iktisap edebileceği sonucuna varıldığı taktirde davanın kabulüne karar vermek olmalıdır.

Mahkemece yapılacak iş toplanan delilleri değerlendirmek, davacının taşınmazı kadastrodan önceki zilyetliği sebebiyle iktisap edebileceği sonucuna varıldığı taktirde davanın kabulüne karar vermek olmalıdır.

Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 11.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14623, Karar No: 2014/3651, Tarih: 31.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/14623 E.  ,  2014/3651 K.**

* SİLAHLI TERÖR ÖRGÜTÜ ÜYESİ VEYA YÖNETİCİSİ OLMAK

* TEVHİD-SELAM KUDÜS ORDUSU

* İSLAMİ HAREKET ÖRGÜTÜ

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 14

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 150

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 216

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 22

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 63

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 309

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 314

* TERÖRLE MÜCADELE KANUNU (3713) Madde 5

* TOPLUMA KAZANDIRMA KANUNU (4959) Madde 4

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 31

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 33

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 40

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 59

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 146

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 168

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 169

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 257

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 317

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 318

**"İçtihat Metni"**

Hükmedilen cezanın süresine göre şartları bulunmadığından, sanıklar A.. Ç.. ve M.. Ş.. müdafilerinin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar A.. Ç.. ve M.. Ş.. müdafilerinin duruşmalı inceleme talebi reddedildiğinden, sanık H.. K..'ın ise usulüne uygun olarak davet edilmesine rağmen duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediğinden tüm sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkındaki kamu davasının kovuşturması sırasında;

Usul hükümlerine uyulduğu,

Mahkemenin yer ve madde itibariyle kamu davasına bakmaya yetkili olduğu, Kanuna uygun olarak teşekkül ettiği ve kurulu oluşturan hakimlerin yargılamaya ve hükme katılmalarına engel hallerinin bulunmadığı,

Dairemizin bozma kararları doğrultusunda usulüne uygun birleştirme kararlarının verildiği,

Duruşmalarda Cumhuriyet savcısının hazır olduğu,

Açık yargılama kurallarına uyulduğu,

Anayasanın 141/4. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddelerinde belirtilen, davaların makul sürede bitirilmesi ve usul ekonomisi ilkelerine uygun olarak yargılamayı uzatmaya yönelik taleplerin reddine karar verildiği,

İstifa eden sanık müdafileri yerine CMK'nın 150/3. maddesine uygun olarak başka müdafilerin görevlendirildiği,

Son oturuma katılan sanık R.. A..'a CMK'nın 216/3. maddesi uyarınca son sözün verildiği,

Savunma haklarının kısıtlanmadığı,

Hükmün gerekçeli olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Katılanlar N.. N.. K.., N.. K..ve İçişleri Bakanlığı vekillerinin temyizleri bakımından,

İstifa eden sanık müdafileri yerine CMK'nın 150/3. maddesine uygun olarak başka müdafilerin görevlendirildiği,

Son oturuma katılan sanık R.. A..'a CMK'nın 216/3. maddesi uyarınca son sözün verildiği,

Savunma haklarının kısıtlanmadığı,

Hükmün gerekçeli olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Katılanlar N.. N.. K.., N.. K..ve İçişleri Bakanlığı vekillerinin temyizleri bakımından,

Sanıklara yüklenen silahlı terör örgütünün yöneticisi ve üyesi olmak suçlarının niteliği itibariyle suçtan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan katılan N.. N..K.., N.. K..ve İçişleri Bakanlığının, anılan suçlardan davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, katılanlar vekillerinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıklar ve sanıklar müdafilerinin temyizlerine gelince;

1) DAVANIN AŞAMALARI

Ankara Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2000 tarih ve 1999/648 Hazırlık, 2000/158 Esas ve 2000/111 sayılı iddianamesi ile sanıklar Y.. K.., A.. Ç.., F.. A.., H.. K.. ve M.. Ş.. hakkında Anayasayı ihlal suçundan 765 sayılı TCK'nın 146/1. maddesi uyarınca, sanık M.. T.. hakkında yasadışı Tevhid-Selam/Kudüs Ordusu örgütünün üyesi olmak suçundan 765 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle açılan dava sonucunda, Ankara 2 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 07.01.2002 tarih ve 2000/102 Esas, 2002/1 sayılı kararı ile silahlı çetenin sair efradı olmak suçundan 765 sayılı TCK'nın 168/2, 59/2, 31, 33, 40, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca, sanıklar A.. Ç.., F.. A.., M.. Ş.. ve M.. T..'in ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis, sanık Y.. K..'un 15 yıl hapis, sanık H.. K..'ın 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, hükmün sanık müdafileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar H.. K.. ile Y.. K.. yönünden re'sen de temyize tabi olması nedeniyle dosya Dairemize gönderilmiştir.