muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16089, Karar No: 2023/1582, Tarih: 22.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16089 E.  ,  2023/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 tarihli ve 2021/228 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/1727 Esas, 2022/1694 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyizi

Mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, adli muayene raporu ve kriminoloji raporunda bulgu olmadığına, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet verildiğine, beyan ve deliller gözetildiğinde sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyizi

Ceza verilirken alt sınırdan uzaklaşılması ve engelli olduğu için kendisini savunamayacak durumda mağdura karşı işlendiğinden cezanın arttırılması gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece; ''Mağdur ...'ın %70 zihinsel engelli olup, annesi ile birlikte yaşadığı, sanığın katılanın kiracısı olduğu ve komşu oldukları, suç tarihinde mağdur evde yalnız iken, sanık ...'in evin önüne geldiği ve mağdur ...’den kapıyı açmasını istediği, mağdurun kapıyı açmasıyla sanığın eve girdiği, mağduru sırt üstü yatırdığı, pantolonunu indirdiği, mağdurun da pijamasını indirerek mağdura organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, sanığın alınan savunmasında mağduru ablası olarak gördüğünü, uzun zamandır evlerinde kaldığı için aralarında bir samimi bir durum oluştuğunu, mağdurun annesi evde olmadığında o eve hiç girmediğini belirttiği iddia edilen olayda;

Yapılan genital muayenede, mağdurun bakire olduğunun hymende eski veya travmatik lezyon bulunmadığının mağdurda muayene tarihi itibariyle anal yönden saldırıya uğradığına dair bulgu olmadığının ancak anal yolla ırza geçme sonrası görülmesi beklenen ekimoz, mukoza yırtğı gibi travmatik değişimlerin kişinin yaşına, fiziki gelişimine, aradan geçen zamana penis girişini kolaylaştırıcı kaygan madde kullanımına göre kaybolmuş olabileceğinin annesinin olayın 2-3 hafta önce gerçekleştiğini söylediğinin belirtildiği,

Mağdurun %70 mental retedrasyonunun olduğu, sanığın mağdur ve annesinin yaklaşık 15 yıllık kiracısı olduğu, mağdurun sanığın evlerine mart ayının başlarında annesi Sadıke eczaneye gittiğinde sanık ...’in geldiğini beyan ettiği, mahkememizce sosyal Güvenlik Kurumu’ndan Sadıke’nin eczane kayıtları istendiğinde mart ayı içerisinde 03/03/2021,18/03/2021, 22/03/2021 tarihlerinde reçete kayıtlarının olduğu ve katılan ...’nin o tarihlerde eczaneye ilaç almaya gittiği hususunu tüm aşamalarda doğruladığı, her ne kadar suç tarihi tespit edilemese de olayın mart ayında gerçekleştiğinin sabit olduğu, bu aşamada mağdurun ifadelerinin oluşa uygun olduğu, katılan ...’nin kolluktaki ifadesinde eczaneden bir buçuk saat sonra eve döndüğünü ve döndüğünde de mağdur ...’nin ağladığını, mağdura neden ağladığını sorması üzerine mağdurun ‘kiracımız olan ... geldi ve beni yaptı’ dediğini, katılan ...'nin Adli Tıp Kurumu'nun 30/03/2021 tarihli raporunda mağdur ...’nin olaydan 2-3 gün sonra bile ‘götüm acıyo’ dediğini beyan ettiği, mağdurun AGO görüşmesi sonrasında uzmanın mağdura olay kaç defa oldu dediğinde farklı sayılar söylediği ancak her defasında aynı olayı anlattığını, olayları anlatırken zaman zaman ağladığını zaman zaman da sesini yükselttiğini raporladığı, sanığın mağdur ve annesinin uzun yıllardır kiracısı olması, evlerine ara sıra rahatlıkla girip çıkması, iletişimde olmaları ve aynı apartmanda komşu olmaları sebebiyle mağdurun annesinin evde olup olmayacağı zamanla bilebilir olması, mağdurun sanığın kendisine anal yoldan cinsel saldırı eylemine ilişkin hareketlerini vücut diliyle anlattığı ve tüm aşamalarda aynı şekilde gösterdiği, sanığın aşamalarda kendisinin evden taşınacağını söylemesi üzerine kendisine bu iftiranın atıldığını beyan ettiği ancak; mağdurun akıl hastası ve annesi katılan ...'nin ise 83 yaşında olduğu, kolluğa başvurunun ise katılanın diğer kızı olan Mevlüde’nin katılanı ziyarete geldikten sonra olayı anlatmalarından sonra Mevlüde’nin ısrarı üzerine 30/03/2021 tarihinde yapıldığı, iftira atmak isteyen birinin başkasının ısrarına binen başvurmayacağının açık olduğu, kaldı ki mağdurun akıl hastalığı dikkate alındığından iftira atma senaryosu kuracak mental seviyeye sahip olmadığı, çünkü ifitra atmanın da beli bir mental seviye gerektirdiğinin açık olduğu, katılanın ise hiçbir aşamada sanığı suçlamaya ve kötülemeye yönelik bir beyanının bulunmadığı, dolayısıyla mağdur ve katılanın sanığa iftira atmasını gerektirecek herhangi bir neden bulunmadığı, Ankara Adli Tıp Kurumu'nun 24/05/2021 tarih ve 1546 sayılı raporuna göre müştekiden alınan anal sürüntü örneğinde erkek cinsiyet genine rastlandığının belirtilmesi, sürüntünün anüsün içerisinden alınması sebebiyle anüse herhangi bir temas olmasa burada erkek geni çıkmasının mümkün olmadığı, rapora göre tespit edilen erkek cinsiyet geninin DNA profili belirlemeye elverişli olmadığı, mağdura anal yoldan bir duhül gerçekleştiğinin sabit olduğu, ancak; mağdurun ve katılan ..

...’nin yaşam tarzı, sanığın 05/04/2022 tarihli duruşmadaki mağdurenin evine kendisinden başka erkek girmediğine yönelik beyanından anlaşılacağı üzere mağdure ve annesi katalnın evlerine aralarında uzun kiracılık ilişkisinden kaynaklanan ... ortamından dolayı yalnızca sanığın girip çıktığının anlaşıldığı,

Bülent Ecevit Üniversite hastanesinden alınan kurul raporunda mağdurun beyanlarına kuvvetli delilin varlığı halinde itibar edileceği kanaatine varıldığı, Ankara Adli Tıp Kurumu'nun 24/05/2021 tarihli katılan mağdurun alınan anal sürüntü örneğinde erkek cinsiyet genine rastlandığı raporu, sanığın eve mağdurun ve annesi katılanın evlerine girip çıktığına ve kendisinden başka erkeğin de girmediğine yönelik dair tevilli ikrarı, mağdurun anlatımındaki bağlamın katılan anlatımına uyduğu, katılanca mağdurenin olaydan sonraki birkaç gün ‘götüm acıyor’ şeklindeki yakınmalarının sanığın eyleminin gerçekliği ile birebir örtüştüğü, katılanın olay günü eve geldiğinde mağdurenin ağladığını ifade etmesinin de olayın gerçekleştiğini gösterdiği, bu nedenle mağdurun beyanlarının kuvvetli delil ile desteklendiği anlaşıldığından sanığın kendini beden ve ruh bakımından savunamayacak durumda bulunan mağdura organ sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu hususunda mahkememizce tam vicdani kanaat oluşmuştur.

Sanığın üzerine atılı suçu beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlemiş olduğu anlaşıldığından, sanığın eylemine uyan TCK 102/3-a maddesi uyarınca cezasının ½ oranında artırılmıştır.

Sanığın geçmişteki sabıkasız kişiliği ile cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni olarak kabul edildiğinden TCK 62/1 maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılmıştır.'' şeklinde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/1727 Esas, 2022/1694 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının , 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10011, Karar No: 2014/7787, Tarih: 03.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/10011 E.  ,  2014/7787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/813-2013/577

Taraflar arasındaki yargılanmanın yenilenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, Ayvalık Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 20.01.2009 tarih ve 2000/37 Esas, 2009/17 Karar sayılı ilamıyla, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine karar verildiğini ve bu kararın Yargıtay'ca onanarak kesinleştiğini, ancak, arsa sahipleri tarafından karar kesinleştikten sonra 23.09.2011 tarihinde yaptırılan delil tespitinde .. ve ... nolu parsellerde inşa edilen bağımsız bölümlerden 14 tanesinin %100 oranında bittiğinin belirlendiğini, bu yapılar için iskân ruhsatı alındığını, her ne kadar anılan raporda 6065 nolu parsel üzerine inşa edilen tek katlı yapının projesine aykırı olduğu ve bu nedenle yıkılması gerektiği belirtilmiş ise de bu yapı için de iskân ruhsatı alındığını, Ayvalık Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/37 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada bilirkişilere bu bilgiler verilmediğinden fesih yönünde görüş bildirdiklerini, Yargıtay ilgili dairesince alınan karot örneklerine göre de yapının çürük olduğundan bahisle mahkeme kararının onandığını, oysaki 15 adet bağımsız bölümün ruhsata, onaylı projesine ve günün deprem yönetmeliği hükümlerine uygun olarak inşa edildiğinin ve iskâna uygun olduğunun teknik raporlar ile ortaya çıktığını, sözleşmenin geriye etkili olarak feshinin dayanaklarının ortadan kalktığını ileri sürerek, yargılamanın iadesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, yargılamanın iadesi nedenlerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, yargılamanın iadesi sebeplerinin yasada sınırlı olarak sayıldığı, davacı tarafından yargılamanın iadesi nedeni olarak gösterilen teknik raporların ve iskân ruhsatlarının daha önceki yargılama esnasında mevcut olduğu, bu bakımdan HMK'nın 375/1-ç maddesinde öngörülen "Yargılama sırasında, aleyhine hüküm verilen tarafın elinde olmayan nedenlerle elde edilemeyen bir belgenin, kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması" koşulunun somut olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2576, Karar No: 2013/7076, Tarih: 11.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2576 E.  ,  2013/7076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/522, Karar No: 2024/5260, Tarih: 11.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/522 E.  ,  2024/5260 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/464 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın kabulüne

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve nitelikli yağma suçlarından Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2015 tarihli ve 2014/138 Esas, 2015/280 Karar sayılı kararıyla 17 yıl 16 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının Patnos 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, denetimli serbestlikten yararlanma talebinin kabulüne dair Patnos İnfaz Hakimliğinin 23.06.2023 tarihli ve 2023/940 Esas, 2023/947 Karar sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2023 tarihli ve 2023/464 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.12.2023 tarihli ve 94660652-105-04-30379-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve 2023/139952 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve 2023/139952 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, hükümlünün denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanma talebi üzerine, Patnos 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 19.06.2023 tarihli kararı ile hükümlünün iyi halli olduğuna karar verilmesini müteakip, hükümlü müdafiinin 22.06.2023 havale tarihli dilekçesi ile koşullu salıverme tarihine kadar olan cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesine yönelik talebinin, Patnos İnfaz Hakimliğinin 23.06.2023 tarihli ve 2023/940 Esas, 2023/947 Karar sayılı kararı ile kabulüne karar verilmesini takiben, mercii Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2023 tarihli ve 2023/464 değişik iş sayılı kararı ile, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç maddesinde yer alan, “Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartı aranır.” şeklindeki düzenleme de nazara alınmak suretiyle yapılan değerlendirme sonunda, sadece iyi hal kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağından bahisle infaz hakimliği kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de,

15.04.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 52'inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un Geçici 6'ıncı maddesinin, "(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır.(2) ...(3) Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır. (4)..." şeklinde değiştirildiği, söz konusu değişiklik uyarınca 30/03/2020 tarihinden önce işlenen suçlar bakımından kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da iyi halli olmaları koşuluyla doğrudan denetimli serbestlik tedbiri uygulanacağı hususunun düzenlendiği,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.03.2022 tarihli ve 2021/12375 Esas, 2022/2181 Karar sayılı ilâmında "...hükümlünün infaza konu cezasının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçuna ilişkin olup, bu suçun 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 52'inci maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 6. maddesinde sayılan istisna suçlardan olmadığı..." ve "...30.03.2020 tarihine kadar işlenmiş bir kısım suçların infazına dair 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a eklenen geçici 6 maddenin 1 ve 2. fıkralarındaki düzenlemeden, aynı maddenin 3. fıkrasındaki hükme göre, kapalı ceza infaz kurumunda kalan iyi halli hükümlülerin de faydalanacağının belirtilmesi karşısında, 30.03.2020 tarihine kadar işlenmiş bir kısım suçların infazı sırasında, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden faydalanmak için, açık cezaevinde bulunma ya da kapalı ceza evinde olup da açık cezaevine ayrılma şartlarının taşınmasının gerekmediği, hapis cezasının belirli bir bölümünün infaz edilmiş olması ve iyi halli olunması durumunda, hapis cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazının mümkün olduğu, iyi halli olup olmadığı hususundaki tespitin ise hükümlünün mevcut durumu gözetilmek suretiyle ve somut gerekçelere dayandırılmak kaydıyla idarenin takdirinde olduğu..." şeklinde belirtildiği üzere,

Somut olay kapsamında her ne kadar hükümlünün mensup olduğu örgütten ayrıldığına ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılmamış, dolayısıyla açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının değerlendirilmediği görülmüş ise de; 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinde kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlünün de iyi hal ve süre şartlarını taşıması halinde denetimli serbestlik infaz rejiminden faydalanabileceğinin düzenlendiği, bu halde hükümlünün söz konusu düzenlemeden faydalanabilmesi için açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımasının gerekmediği, sadece geçici 6. maddeden yararlanabileceği, geçici 6. maddenin üçüncü fıkrasında iyi halli olmak şartıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerin de yeni düzenlemeden yararlanabileceklerine dair açıklamaya yer verildiği ve infaza konu cezasının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak olan hükümlünün bu cezasının geçici 6. maddede yer alan istisna suçlardan olmadığı nazara alındığında, hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına esas olmak üzere iyi halli olduğu hususunda İdare ve Gözlem Kurulunca değerlendirme yapıldığı da gözetilerek, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;