muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/23423, Karar No: 2024/5487, Tarih: 03.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/23423 E.  ,  2024/5487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/324 E., 2021/664 K.

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

SUÇLARIN TARİHİ : 02.03.2021

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86794 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın gece vakti saat 02.40 civarı mağdur ...'in ikametinin çatı kısmına çıkıp çatıda bulunan ikametin elektriğinin bağlı olduğu panoya gelen elektrik kablolarını çalmak amacı ile pense ile kestiği, kabloların diğer ucunu bağlı olduğu elektrik direğinden kesip kabloları çalmak için aşağı indiği sırada mağdur tarafından yakalandığı şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın gece vakti nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan mahkumiyetinin yanı sıra mala zarar verme ve birden fazla kişi tarafından birlikte konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından da mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

1-)Mala zarar verme suçuna yönelik yapılan incelemede,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20/10/2021 tarihli ve 2021/15365 esas, 2022/17201 karar sayılı ilamında yer alan "... sanığın müştekiye ait evin çatısındaki kiremitleri zarar vermeden kaldırmak suretiyle çatıya girdiği, çatıda bulunan elektrik kablolarını çalmak amacıyla kestiği ancak hırsızlık eylemini tamamlayamadan yakalandığı olayda; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanığın ayrıca mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş..."şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mala zarar verme eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçu kapsamında kalacağı, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanığın mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-)Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden yapılan incelemede,

Dosya kapsamında, sanığın konut dokunulmazlığını ihlal etme eylemini gece vakti ve tek başına gerçekleştirmiş olmasına karşın, sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesi uyarınca cezada artırım yapılarak fazla ceza tayini olunmasıda, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Sanığın Mahkemenin 20.09.2021 tarihli mahkûmiyet kararını 18.04.2022 tarihinde istinaf ettiği, Mahkemenin 20.05.2022 tarihli ek kararıyla talebin reddine karar verildiği, sanığın 26.05.2022 tarihinde bu ek kararı da istinaf etmesi üzerine Mahkemenin dosyayı istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine göndermesi gerektiğinden inceleme konusu kararın kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4553, Karar No: 2024/1121, Tarih: 15.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4553 E.  ,  2024/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI :2019/2003 Esas, 2022/155 Karar

DAVACILAR :1-...

2- Çaba İnş. San. Tic. Ltd. Şti.

3- Hanem Mak. Müh. Ltd. Şti.

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/303 E., 2019/728 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar dava dilekçesinde; davalı tarafından başlatılan icra takibinde takibe konu bonodaki keşideci imzalarının taraflarınca atılmadığını, davalı tarafa bir borçlarının da olmadığını belirterek; davalı alacaklıya borçlarının olmadığının tespiti için icra takibinin dava sonucu kesinleşinceye kadar durdurulması yönünde tedbir verilmesini, icra dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespitine, davalı tarafın haksız takibi nedeniyle asıl alacağın %20 oranında tazminata mahkum edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kendisine verilen bonolardaki imzaların tamamının şirket yetkilisi ...'ya ait olduğunu, kendisinin ... köyünde çiftlik sahibi olduğunu ve büyükbaş, küçükbaş hayvan işletmeciliği yaptığını, davacılar ... ve şirketlerin yetkilisi ...'nın seni şirkete ortak edeceğiz diyerek müvekkilinden canlı hayvan aldığını, hayvan bedelleri için ...'nın kendi imzasına havi şirket senetlerini imzaladığını ve kendisine verildiğini, senetler vadesinde ödenmeyince icra takibi açıldığını ve kesinleştiğini, ayrıca ..., ... ve şirketlerin kendisine başka borçları da olduğunu, bu alacaklar için de takip başlatıldığını ancak davacıların bu dosyalara itiraz etmediğini, davacıların kendisini mağdur etmek ve borcu ödememek adına bu davayı açtığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, takibe dayanak 04.08.2014 tanzim ve 26.10.2014 vade tarihli 115.000,00 TL bedelli bonoda bulunan imzaların kendilerine ait olmadığı yönünde menfi tespit talebinde bulunulduğu, davacıların tatbike meder imza örneklerinin getirtildiği, Mahkemece imza örneklerinin alındığı, bilirkişi tarafından yapılan imza incelemesinde bonodaki imzaların davacıların elinden çıkmadığı yönünde kanaat bildirildiği, takip konusu bonodaki imzaların davacılara ait olmadığı gerekçesi ile menfi tespit talebinin yerinde olduğu, davalı takip alacaklısının bonoda lehtar olduğu ve takip konusu bonoyu alırken borçluların imzasının kendilerine ait olup olmadığını bilmesi gerektiği, bu nedenle takipte davalının-takip alacaklısının haksız ve kötü niyetle takip başlattığı anlaşılmakla, davalı-takip alacaklısı aleyhine 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesinin beşinci fıkrası %20 oranında kötü niyet tazminatına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı ... ve şirket yetkilisi ... ile müvekkili arasında canlı hayvan alım satım sözleşmesi yapıldığını, davacıların müvekkilinden canlı hayvan alırken müvekkiline kendisini şirket ortağı yapacaklarını söylediklerini ve bununla birlikte hayvan bedelleri için ...'nın kendi imzasına havi şirket senetlerini imzaladığını ve müvekkiline verdiğini, ayrıca ... ve ...'nın şahsen ve şirket olarak müvekkiline başka borçları da olduğunu, ancak bildirilen bu icra dosyalarının Mahkemece tam olarak incelenmediğini, bu dosyalar tam olarak incelense idi davacıların birbirlerinin yerine imza attığının görüleceğini, bahse konu bononun müvekkilinin gözü önünde düzenlenip imzalandığını, Mahkemece aynı bilirkişiden rapor ve ek rapor alındığını, raporun fotokopi belge üzerinden düzenlenmesi nedeniyle rapora itiraz ettiklerini, Mahkemece aynı bilirkişiden ek rapor alındığını ve şaşırtıcı olmayacağı gibi bilirkişi tarafından bonodaki imzanın şirket yetkilisi ...'ya ait olmadığına dair ek raporun dosyaya sunulduğunu ve Mahkeme tarafından da bu rapora göre karar verildiğini, Mahkemece dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi taleplerinin dikkate alınmayarak eksik inceleme ile karar verildiğini, Mahkemece yetkinliği tartışılır grafoloji uzmanı tarafından verilen ek rapora göre davanın kabulüne ve kötü niyet tazminatına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davalı yan, takibe ve davaya konu senedin hayvan alım satımı için düzenlendiğini ve bizzat kendi yanında davacı şirketlerin yetkilisi ... tarafından imzalandığını iddia etse de, gerek İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi raporunda, gerekse dairemizce Adli Tıp Kurumundan alınan raporda senette atılı bulunan imzaların davacı şirketlerin yetkilisi ...'ya ait olmadığı bildirildiğinden ve yine davalı tarafça senetteki imzaların davacı ...'ya ait olduğu iddia edilmediği gibi İlk Derece Mahkemesince alınan raporda da açıkça imzaların ...'ya ait olmadığı belirtildiğinden, takip borçlusu davacıların imzaları bulunmayan bonodan dolayı sorumlu tutulması da mümkün olmadığından davacıların davasının kabulüne karar vermek gerektiği, davalı tarafça, davacıların davalıya şahsen ve şirket olarak başka borçları olduğu, davacıların bu ilişkiler kapsamında verdikleri kambiyo senetlerine itiraz etmedikleri ileri sürülmüş ise de, işbu davanın takibe konu 04.08.2014 tanzim, 26 Ekim 2014 vade tarihli 115.000,00 TL bedelli bonoya ilişkin olduğu, taraflar arasındaki diğer alacak borç ilişkisinin bu davanın konusu olmaması nedeniyle davalı yanın diğer takip dosyalarının incelenmesi gerektiği yönündeki itirazlarının yerinde görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; bildirilen icra dosyalarının Mahkemece tam olarak incelenmediğini, bu dosyalar tam olarak incelense idi davacıların birbirlerinin yerine imza attığının görüleceğini, bahse konu bononun müvekkilinin gözü önünde düzenlenip imzalandığını, raporun fotokopi belge üzerinden düzenlenmesi nedeniyle raporun hukuka aykırı olduğunu, sunduğu protokolün incelenmediğini, davanın kabulüne ve kötü niyet tazminatına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bono nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bono nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Davacılar, takibe konu bonodaki keşideci imzalarının davacılara ait olmadığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep etmiştir. Mahkemece rapor alınmış ve imzaların davacılara ait olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece alınan rapor Bölge Adliye Mahkemesince yeterli görülmemiş ve Adli Tıp Kurumu'ndan yeniden rapor alınmış ise de bu rapor hüküm vermeye yeterli mahiyette değildir. Davacılara ait mukayese imzalar İlk Derece Mahkemesi tarafından toplanılmış ve kasaya alınmış ancak Adli Tıp Kurumu'nca fotokopi belge üzerinde inceleme yapılmak suretiyle rapor verilmiştir. Fotokopi belgeler üzerinde yapılan imza incelemesinde sağlıklı bir sonuca ulaşılması mümkün bulunmadığından dosyada fotokopileri bulunan, bonoların tanzim tarihinden önceki dönemlere ait mukayese imzalarını taşıyan belgelerin asılları getirtilmek suretiyle kasada bulunan asıl belgelerle birlikte mukayeseye sunularak, imzanın aidiyeti yönünden rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30011, Karar No: 2014/13956, Tarih: 20.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30011 E.  ,  2014/13956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2110, Karar No: 2014/11053, Tarih: 14.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2110 E.  ,  2014/11053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16751, Karar No: 2012/2136, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16751 E.  ,  2012/2136 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 19. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/08/2000- 04/10/2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit ve işçilik alacaklarının husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yerolmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9196, Karar No: 2014/14267, Tarih: 29.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/9196 E.  ,  2014/14267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 17. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/172-2013/162

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de miktar itibariyle bu istemin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkiden kaynaklanan cari hesap alacağının tahsili için girişilen icra takibine davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının faturadan kaynaklanan alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddi ile %40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, tarafların ticari defterlerine göre davacının davalıdan 66.58 TL alacaklı gözüktüğü, davacı 5.276,48 USD kur farkı alacağını ispatlayamadığı gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, takip dosyasına yapılan itirazın 66.58 TL asıl alacak yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, hükmolunun miktarın %40'ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Temyize konu edilen uyuşmazlık kur farkı alacağına ilişkindir. Tarafların imzasını taşıyan 02.05.2011 tarihli “Satış Sipariş Formu” başlıklı belgede döviz bazında yapılan satışlarda ödemenin TL cinsinden yapılması durumunda havalenin yapıldığı güne ait, vadeli çek ile yapılması durumunda ise tahsil edildiği güne ait T.C. Merkez Bankası' nın döviz satış kurunun geçerli olduğu kararlaştırılmıştır. Davacının talebi anılan sipariş formu hükmü gereğince düzenlenmiş olan 30.09.2011 tarihli kur farkı faturasına dayanmaktadır. Fatura bedelinin toplam 9.301,29 TL olduğu ve bu miktarın takipte talep edilen 5.276,48 USD karşılığı olduğu bilirkişi raporları ile saptanmıştır. Her ne kadar davaya konu takip talebinde ve ödeme emrinde borcun sebebi açıklanmamış ise de, takip talebine ekli muavin defter kaydından dava konusu kur farkı faturasının takibe konu edilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece oluşa ve dosya içeriğine uygun ve birbirini doğrulayan bilirkişi raporları da hükme esas alınarak davacının somut olayda kur farkı alacağı talep edebileceği gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle bu yöndeki talebin reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.09.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI