muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3851, Karar No: 2011/14343, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3851 E.  ,  2011/14343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın TEİAŞ yönünden reddine, TEDAŞ yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı TEİAŞ hakkındaki davanın husumetten reddine, TEDAŞ aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı TEDAŞ vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırmsı yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattı izdüşüm alanlarının ve pilon yerlerinin miktarları da açıkça ölçekli fen bilirkişi raporunda gösterilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Fen bilirkişi raporunda tel örgü içerisinde devlet Karayolları (Çevre yolu) alanında gösterilen bölümün fiilen yol olarak kullanılıp kullanılmadığı, kullanılıyor ise bu bölüme ilişkin kamulaştırma davası açılıp açılmadığı araştırılarak var ise; bu dava dosyasının mahkemesinden celp edilip mahallinde yapılacak keşifle bu husus da incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Toroslar EDAŞ'tan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4176, Karar No: 2015/7912, Tarih: 13.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4176 E.  ,  2015/7912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacı sigortalının %32,20 oranındaki meslek hastalığı maluliyeti nedeniyle manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı sigortalının 1976-1992 tarihleri arasında davalı işverenliğe ait maden ocaklarında yer üstünde hapçı ve meydancı olarak çalıştığı, davacının meslek hastalığına dayanan maluliyet oranının %32,20 olduğu, Mahkemece 23.12.2014 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalı ...'da hapçı ve meydancı olarak yer üstünde çalışmış olup, yaptığı işler nedeniyle toza maruz kalmadığı ve hastalığın oluşumunda davalı işveren TTK'nın herhangi bir kusurunun bulunmadığı, davacının davalı kurumda en son çalışmasının 1992 yılında gerçekleşmiş olması da dikkate alındığında meslek hastalığının oluşumu ile davalı iş yerinde yapılan iş arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verdiği anlaşılmaktadır.

Meslek hastalıklarından kaynaklanan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle yapılan işin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken tedbirlerin neler olduğu İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerinin göz önünde tutulmak suretiyle,incelenmesi,işverenin hangi önlemi almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı, gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi gerekir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir ).

Bu açıklamadan olarak şüphesiz ki tarafların kusur durumu irdelenirken konusunda ehil bilirkişilere olayı inceletmek kadar olaya neden olan tüm saiklerin bir bütün olarak ele alınması ve bu kapsamda da taraflarca ortaya konulan iddia ve savunmalar ile tüm delillerin titizlikle değerlendirilerek kusurun aidiyeti ve oranına dair raporun oluşa uygun olup olmadığının tespiti gerekir.

Bu açıklamadan olarak şüphesiz ki tarafların kusur durumu irdelenirken konusunda ehil bilirkişilere olayı inceletmek kadar olaya neden olan tüm saiklerin bir bütün olarak ele alınması ve bu kapsamda da taraflarca ortaya konulan iddia ve savunmalar ile tüm delillerin titizlikle değerlendirilerek kusurun aidiyeti ve oranına dair raporun oluşa uygun olup olmadığının tespiti gerekir.

Somut olayda; davacı sigortalının maluliyetinin mesleki pnömokonyoz'dan kaynaklandığı açıktır. Mahkeme ise davacının yalnızca mesai listesine göre yaptığı işe bakılarak davalı işverenlik bünyesinde toza maruz kalmadığı değerlendirmesinin yapıldığı 23.12.2014 tarihli bilirkişi raporunu dikkate neticeye varmışsa da eksik inceleme ile varılan bu netice doğru görülmemiştir. Şöyle ki; davacının yaptığı iş yer üstünde geçse de bu durum tek başına onun mesleki rahatsızlığını doğuracak etkenlerden uzak kaldığı anlamında yorumlanamaz. Böylesi bir yorumun haksız neticeler doğuracağı açıktır. Bu kapsamda işçide oluşan meslek hastalığı ile onun yaptığı iş arasındaki illiyetin tespiti için gerektiğinde mahallinde keşif yapılmalı bunun mümkün olmaması halinde ise tanık beyanları veya başkaca delillerle iş yeri koşullarının mevcut hali araştırılıp tespit olunan bu koşullarla işçinin meslek hastalığından kaynaklanan maluliyeti arasındaki illiyet değerlendirilmelidir. Hal böyle iken Mahkemece bu doğrultuda ayrıntılı araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yapılacak iş; öncelikle davacı sigortalının 1992 tarihinde emekli olduğu da gözetilerek davacı ile aynı tarihlerde aynı işi yapan isçilerin tanık olarak dinlenip çalışma koşulları ve bu koşullara göre meslek hastalığına neden olacak kömür tozu vs. etkenlere maruz kalınıp kalınmadıklarını araştırmak. Yine işverenlikte davacının çalıştığı tarihleri kapsar şekilde toz ölçüm raporu mevcut ise bunları istemek. Bu doğrultuda yapılan araştırmalar sonrasında dosyayı yeniden konusunda ehil bilirkişi heyetine inceleterek davacının mesleki maluliyeti ile işyeri koşulları arasındaki illiyeti araştırıp tüm delilleri bir arada inceleyip neticesine göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,+ 13/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3983, Karar No: 2008/1971, Tarih: 28.03.2008

16. Hukuk Dairesi 2008/3983 E., 2008/1971 K.

**16. Hukuk Dairesi 2008/3983 E., 2008/1971 K.**

**- KADASTRO TUTANAĞININ KESİNLEŞMESİ

- MALİK HANESİNİN AÇIK BIRAKILMASI**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 5 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 299 ada 63 parsel numarası ile tespit edilen kargir oda vasfındaki taşınmaz 13.03.1944 tarihinde malik hanesi açık olarak tapuya tescil edilmiştir.

Davacı Vakıf, S... Handa bir kargir oda olan çekişmeli parselin nevi kaydının Vakıf adına olduğundan bahisle malik hanesinin Mülhak Amcazade H". Paşa Vakfı olarak doldurulması için Kadastro Mahkemesine dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargıiama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli parselin tüm takyidatları aynen kalmak kaydıyla malik hanesinin Amcazade H... Paşa Vakfı olarak doldurulmasına, tapuya bu şekilde tesciline karar verilmiş, hüküm, davalılar Hazine ve İstanbul Vakıflar Bölge Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kadastro tespiti sırasında malik hanesinin açık bırakıldığı, mülkiyeti mutasarrufuna geçmiş olan taşınmazlarda maliklerin Hazine'den başka mirasçı bırakmadan ölümleri halinde mülkiyet Hazine'ye intikal edip de bu husus tapu kaydına işlenmemiş ise mülkiyetin mahlülen vakfına döneceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme karar için yeterli bulunmamaktadır. Dava tarihinde taşınmazın kadastrosu yapılmış ve tutanağı düzenlenmiştir. Bu durumda tutanak aslının mutlaka bulunup dosyasına konulması, bulunmaması halinde ihya sureti İle yeniden tutanak düzenlettirilip yargılamaya bundan sonra devam edilmesi gerekir. Mahkemece yapılacak iş, taraflardan iddia ve savunmaları ile ilgili tüm delilleri sorularak, komşu parseller ve S... Hanına ait tüm parsellerin tutanak ve dayanaklarının celbedilmesi, bundan sonra mahallinde yerel bilirkişiler yardımı ve uzman bilirkişiler aracılığı ile dayanılan kayıtların uygulanıp, taraf tanıkları dinlenerek uzman bilirkişilerden görüş alınması, bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğunun komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmek suretiyle belirlenecek duruma göre karar verilmesinden ibarettir. Kadastro Mahkemesinin, tutanak aslını celbetmeden veya ihya yolu ile yeniden düzenlenecek tutanağı dosyaya koydurmadan davanın esasına girilerek yargılama yapması usul ve yasaya aykın olduğu gibi, yukarıda
Yargıtay — Esas No: 2022/3009, Karar No: 2022/4882, Tarih: 25.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3009 E.  ,  2022/4882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden; davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapıla saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddeleri hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî ve manevî (TMK m. 174/1-2) tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir.

Çocuk ile ana ve babası, düzenli kişisel ilişki elde etme ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Ana ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de haktır. Kişisel ilişki sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kaldırılabilir. Kişisel ilişkinin düzenlenmesinde çocuğun bedeni ve fikri gelişimi yanında ana ve/veya babalık duygularını tatmin de önemlidir. Çocuk ile babası arasında yeterli kişisel ilişki kurulamadığı takdirde güven duygusunun oluşamayacağı açıktır. Çocuğun babası ile yatılı kişisel ilişki kurulmasına engel somut bir olgu veya iddia bulunmamaktadır. Çocukla baba arasında tesis edilen kişisel ilişki süresi, babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocuğun da baba sevgi ve şefkatini tatmasına da yeterli değildir. Bu sebeple çocuk ile baba arasında daha uzun süreli ve yatılı olacak şekilde yeniden kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 25.05.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/4990, Karar No: 2011/3879, Tarih: 12.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/4990 E.  ,  2011/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, hak yoksunluğuna ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 143.maddesi ile değişik 81/4.maddesinde "Bandrol yükümlülüğüne aykırı yada bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticari amaçla satın alan yada kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır." Hükmüne yer verilmiş ise de, aynı maddenin içtimayı düzenleyen 13.fıkrasında yer alan "Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71 inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71 inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır." Hükmü ve 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71/1.maddesindeki "Bu kanunda koruma altına alınan fikir ve sanat eserleriyle ilgili manevi, mali veya bağlantılı hakları ihlal ederek: Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleyen, temsil eden, çoğaltan, değiştiren, dağıtan, her türlü işaret ve ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten, yayımlayan yada hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz eden, satan, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle yada sair şekilde yayan, ticari amaçla satın alan, ithal veya ihraç eden, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran yada depolayan kişi hakkında bir yıldan beş yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur." Şeklindeki hüküm ve aynı yasanın soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75.maddesindeki "71 ve 72 inci maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir." ve "Bu kanunda yer alan soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suçlar dolayısıyla başta Milli Eğitim Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkilileri olmak üzere ilgili gerçek ve tüzel kişiler tarafından, eser üzerinde manevi ve mali hak sahibi kişiler şikayet haklarını kullanabilmelerini sağlamak amacıyla durumdan haberdar edilirler." hükümleri dikkate alınarak 5271 sayılı yasanın 234/2.maddesi ve 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı kanunun 140.maddesi ile değişik 75.maddesi gereğince, eserler üzerinde hak sahipleri olan suçun mağdurları davadan haberdar edildikten sonra yasal sürede şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulması ve hak sahibi olunduğunun ispatlanması halinde lehe yasanın belirlenmesi bakımından 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9.fıkrasının 1/b alt bendi ile 5728 sayılı yasa ile değişik 81/13

.maddesi ile değişik 75.maddesi gereğince, eserler üzerinde hak sahipleri olan suçun mağdurları davadan haberdar edildikten sonra yasal sürede şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulması ve hak sahibi olunduğunun ispatlanması halinde lehe yasanın belirlenmesi bakımından 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9.fıkrasının 1/b alt bendi ile 5728 sayılı yasa ile değişik 81/13.maddesi ve aynı yasanın 71/1.madde hükümleri karşılaştırılıp, 5728 sayılı yasa ile 5846 sayılı yasanın 75/son fıkrasındaki düzenlemenin kaldırıldığı hususu da değerlendirilerek, sonucuna göre mahkemece uygulama yapılmasının gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14232, Karar No: 2016/4928, Tarih: 24.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14232 E.  ,  2016/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin eksik incelemeye, olayda illiyet bağı bulunduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 24.03.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi:

Daha önceki muhalefet şerhindeki beyanlarımızı tekrarla birlikte dosyadaki belgeleri incelediğimizde sanık ....'un ineğe çarpmasından sonra ineğin tekrar yol üzerinde gezinmesi devam ettiğinden olayda sanık ...'ın dikkatsiz ve özensiz hareketi sonucu oluşan ölüm arasında illiyet bağı bulunduğundan sanığın taksirle öldürme suçundan cezalandırılması gerekirdi.

Olayın görgü tanığı yoktur. Yol üzerindeki ineğe çarpan sanık .... hazırlık soruşturmasındaki ifadesinde “... mevkiine geldiğinde yolun sol tarafından aniden bir inek belirdi ve mesafe çok kısa olunca kullandığım aracın sol dikiz aynası ile çarptım, köprüyü geçtikten sonra durdum ve aracımdan indim, hasar kontrolü yaptım, aracımın sol dikiz aynası kaza yerinde kopup düşmüştü, yanımda telefon olmadığı için polise de bilgi vermedim ineği yolda düşüp düşmediğini görmedim, ineğin kaçıp gittiğini zannederek aracımla kaza yerinden ayrıldım.” şeklinde savunmada bulunmuştur.

Tanık.... “bir araç köprüyü geçtikten 15-20 m sonra durdu, şoför aracındaki hasara baktı, arkadan gelene araçların (S) çizerek geçtiklerini gördüm, bu sırada tanker ile karşıdan gelen aracın kafa kafaya çarpıştıklarını gördüm kaza mahalline gidince yerde yatan ineği gördüm, kaza öncesi yolda inek görmedim” şeklindedir. Buna göre çoban olan sanığın büyükbaş hayvanları otlatmaktan getirdikten sonra hayvanları ahıra aldığında 3 adet ineğin eksik olduğunu fark edip aramaya başladığı, bu zaman diliminde, ....'un otomobili ile D-100 karayolunda seyir halinde iken sanığa ait ineklerden birine çarptığı (Saat 17.39.40) ve kazayı yetkili mercilere bildirip herhangi bir önlem almadan ve yaklaşık 1 dakika 50 saniye sonra (Saat 17.41.30), alacakaranlık ve aydınlatma olmayan yolda, ölen ...'ın sevk ve idaresindeki tankerle yoldaki hayvana çarparak diğer şeritten gelen ...'in kamyonetiyle çarpışması sonucu iki kişinin ölümü ile neticelenen olayda,

Sanık ...'ın bakım ve gözetimindeki ineğe ....'un çarpmasından hemen sonra ölen ...’ın yolda bulunan ineğe çarpması şeklinde gelişen ikinci kaza ile birinci kaza arasındaki sürenin kısalığı nazara alındığında sanık ...’un dikkatsiz ve özensizliği ile bu olay arasında illiyet bağı bulunmaktadır.

Şöyle ki;

Sanık ...'ın bakım ve gözetimindeki ineğe ....'un çarpmasından hemen sonra ölen ...’ın yolda bulunan ineğe çarpması şeklinde gelişen ikinci kaza ile birinci kaza arasındaki sürenin kısalığı nazara alındığında sanık ...’un dikkatsiz ve özensizliği ile bu olay arasında illiyet bağı bulunmaktadır.

Şöyle ki;

Ölümlü trafik kazası, sanık ...’ın dikkatsiz ve özensizliği sonucu büyükbaş hayvanı yol kenarına bırakıp gitmesinden meydana gelmiştir. Hayvana ilk olarak çarpan ....’un savunmasına göre herhangi bir tedbir alacak durum görmediğini belirtmiş ve kaza tespit tutanağına göre de ölen ...’ın ayakta olan ineğe çarpması sonrası ineğin çarpma noktasından 10.metre ileride durduğundan ilk kazanın devamı olan olayın akabinde meydana gelen kaza ile sanık ...’un dikkat ve özensiz hareketi arasında illiyet bağı bulunmaktadır.

Tanık Selehattin Ilgın'ın beyanından anlaşıldığına göre sanık ....’un tedbir almadığı söylense bile ilk olay sonrası tedbir alacak kadar zamanı yoktur, olay peşpeşe meydana gelmiştir. Nedensellik bağı mantık ve insan yaşamına ait, deneylere dayanan ve kazanılan bir kavramdır. Bir kimsenin hareketi olmasaydı, netice meydana gelmeyecek idiyse, o kimse ceza hukuku bakımından sorumlu olur. Algılanan olaylar ve hayatın bize kazandırdığı deneylere göre bir sonuca varılır. Eğer sanık ...’ın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketi olmasaydı, yani “Yerleşim birimleri dışındaki karayolunda taşıt yolu üzerinde zorunlu haller dışında hayvan bulundurmak veya başıboş bırakmak (2918 sayılı K, m.47/d ve 69 ve Karayolları Trafik Yönetmeliği, m.139/b)” özensizliğini yapmamış olsaydı netice meydana gelmeyecekti.

Mantık olarak; zararlı sonucun meydana gelmesine katkıda bulunan her etken ile kazanın oluşumu arasında illiyet bağı vardır. Yani zararlı sonucu oluşturan davranışın (Somut olayda büyükbaş hayvanın karayoluna yakın bölgede başıboş, sahipsiz bırakılması) genel yaşam deneyimlerine ve olayların olağan akışına göre gerçekleşen bir neticenin meydana gelmesi olasılığını artırmaya elverişli olması halinde sebep sonuç arasında illiyet bağı vardır. Dış dünyada meydana gelen değişiklik, olayımızdaki trafik kazaları, sanığın özensiz hareketinden meydana gelmiştir. Sanığın özensizliği netice bakımından bir sebep oluşturduğudur. Kısaca sanığın hareketi olmasaydı netice meydana gelmeyecekti diyebildiğimize göre özensizlik ile sonuç arasında illiyet bağı vardır.

Sanık ....'un bir buçuk dakika içinde tedbir alıp yolu güvenli hale getirmediğinden kusurlu kabul edilip cezalandırıldığı,

Açıkladığımız bu nedenden dolayı sanık ...’ın olayda kusurlu olup (illiyet bağının mevcut olup dikkatsiz ve özensiz hareketi olduğundan ) sanığın taksirle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun onAma yönündeki görüşlerine katılmıyoruz.