muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11990, Karar No: 2018/6090, Tarih: 02.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/11990 E.  ,  2018/6090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, en aleyhe kabulle 28.03.2007 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.03.2009 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.03.2009‘dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 28.01.2011‘e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olduğundan, suça konu çek aslı incelenmek sureti ile özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, unsurlarının tam olup olmadığı, aldatma niteliğinin ne şekilde oluştuğunun karar yerinde tartışılması ve belge aslının denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6115, Karar No: 2024/18181, Tarih: 02.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6115 E.  ,  2024/18181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/148 E., 2023/148 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/30998 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın katılanlara ait eve hırsızlık yapmak maksadıyla gece vakti girerek katılanlardan ...'ın evden gelen birtakım sesler duyması üzerine uyandığı ve sanığı görmesi sonrasında sanığın hızla evden kaçtığı şeklindeki kabul ile, sanığın nitelikli hırsızlık suçuna teşebbüs etme ve birden fazla kişi ile birlikte gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediğinden bahisle mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın gerekçesinde, nitelikli hırsızlık suçu bakımından artırım maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin sehven uygulanmadığının belirtildiği, bununla birlikte sanık ile birlikte anılan suçları iştirak halinde işlediği iddia olunan diğer sanık ...'nın ise beraatine karar verildiği, anılan karara karşı Cumhuriyet Başsavcılığı ve sanık müdafiince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13/06/2023 tarihli ve 2023/2492 esas, 2023/1754 sayılı kararıyla, sanığın istinaf başvurusundan vazgeçmesi ve Cumhuriyet Başsavcılığının sadece nitelikli hırsızlık suçu bakımından istinaf talebinin olması nedeniyle, nitelikli hırsızlık suçu bakımından yapılan inceleme sonunda, sanığın eyleminin gece vakti sayılan zaman dilimi dışında, dolayısıyla gündüz vakti işlediği kabul edilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla,

1-5237 sayılı Kanun'un "Ortak hüküm" başlıklı 119/1-c maddesinin; "Birden fazla kişi tarafından birlikte....işlenmesi halinde, verilecek ceza bir kat artırılır." şeklinde olduğu, sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediği iddia olunan diğer sanık ...'nın anılan suçları işlemediği sabit olduğundan bahisle beraatine karar verilmesi karşısında, söz konusu artırım maddesi uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayininde,

2- UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde Tekirdağ ilinde güneşin doğuş saatinin 04:52 olduğu, yine suç tarihinde yürürlükte bulunan yaz saati uygulaması ve 5237 sayılı Kanun'un 6/1-e maddesi birlikte dikkate alındığında suçun işlendiği yerde gece sayılan zaman diliminin saat 04:52'de sona erdiği gözetildiğinde sanığın eyleminin gece vakti gerçekleşmediği gözetilmeksizin 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesi uygulanmak suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. (1 no'lu) kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

A. GEREKÇE - KARAR

II. (1 no'lu) kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

A. GEREKÇE - KARAR

Şikayetçi ...'ın aşamalardaki beyanında, ikametlerinde uyuduğu sırada sesler duyarak 05.20 sıralarında uyandığında evde erkek bir şahsın olduğunu gördüğünü, çığlık atması üzerine şahsın hiçbir şey alamadan camdan atlayarak dışarıda bulunan bir şahıs ile birlikte kaçtıklarını belirttiği, şikâyetçinin ikametinin içinde gördüğü kişinin sanık ... olduğu ve sanıkla beraber suça konu eylemin en az iki kişi tarafından birlikte gerçekleştirildiğinin ve sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında aynı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2023 tarihli ve 2021/148 Esas, 2023/148 Karar sayılı kararına yönelik (1 no'lu) kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,

III. (2 no'lu) kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

A. GEREKÇE

Şikâyetçi ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında, ikametlerinde uyuduğu sırada sesler duyarak saat 05.20 sıralarında uyandığında evde erkek bir şahsın olduğunu gördüğünü, çığlık atması üzerine şahsın hiçbir şey alamadan camdan atlayarak dışarıda bulunan bir şahıs ile birlikte kaçtıklarını belirttiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 04.52'de bittiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, aynı Kanun'un 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2023 tarihli ve 2021/148 Esas, 2023/148 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 3. fıkrası uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9152, Karar No: 2023/6029, Tarih: 27.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/9152 E.  ,  2023/6029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/530 E., 2016/92 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli 2015/530 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesinin dördündü fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 12.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.10.2020 tarihli ve 2016/119640 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin süre tutum talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.18.05.2015 günü saat 09:30 sıralarında sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 21 LB 253 plaka sayılı çekici ve çekiciye bağlı 21 LB 032 plaka sayılı dorse ile Diyarbakır istikametinden Batman istikametine tek yönlü bölünmüş yolda seyir halinde iken kaza mahalline gelip yolun karşı tarafına geçmek isteyen yaya ...'a çarpması neticesi ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2.Kazanın meydana geldiği karayolunun 7 metre genişliğinde, asfalt kaplama, tek yönlü, bölünmüş yol olduğu, yine yola bitişik 1.10 cm asfalt kaplama emniyet şeridi olduğu, iki yolun ortasında 3 metre eninde orta refüj olduğu, kazanın meydana geldiğinde havanın açık ve zeminin kuru olduğu, yolun eğimsiz olduğu, sanığa ait aracın takograf kaydında kazanın 09:30 civarında meydana geldiğinde aracın hızının 80 km olduğu anlaşılmıştır

3.Kaza tespit tutanağına göre, bu kazanın oluşumunda ölen yaya ... 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 68 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üçüncü bendini ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu, sanık sürücü ...'ın ise aynı kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4. Mahkemede keşif üzerine alınan bilirkişi raporuna göre,

3.Kaza tespit tutanağına göre, bu kazanın oluşumunda ölen yaya ... 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 68 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üçüncü bendini ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu, sanık sürücü ...'ın ise aynı kanunun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4. Mahkemede keşif üzerine alınan bilirkişi raporuna göre,

a-Sanık sürücü ...’ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca “sürücüler hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak zorundadır” kuralını ihlal ettiğinden kazanın oluşumunda tali kusurlu olduğu,

b- Ölen yaya ...’un Karayolları Trafik Yönetmeliğinin madde 138 inci maddesinin (b) bendinin üçüncü fıkrası uyarınca “yollarda güvenli geçiş, önce sola sonra sağa bakılarak sakınca yoksa taşıt yoluna girmek, geçiş sırasında sola ve sağa bakılarak yürüyüşe devam etmek, taşıt yoluna girmek, geçiş sırasında sola ve sağa bakılarak yürüyüşe devam etmek, taşıt yoluna girmeden güvenle duramayacak kadar yaklaşmış taşıtlar varsa ilk geçiş hakkını onlara verip geçişlerini beklemek suretiyle yapılır.” kuralını ihlal ederek asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

5. Yapılan ölü muayene tutanağına göre, kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı seri kot kırıkları, etraf kemik kırıkları ile birlikte iç organ yaralanması iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğu tespit edilmiştir.

6. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında olay günü Diyarbakır ilinden Batman iline yola çıktığını ve Bismil'den geçtiği esnada yol kenarında yaşlı bir adamı gördüğünü, hızının 40-50 km civarında olduğu, yaşlı adamın yola adım atması üzerine iki defa kornaya bastığını ancak şahsın yola bir anda fırlaması nedeniyle direksiyonu sol tarafa kırmasına rağmen kurtaramadığını ve kazanın meydana geldiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular kısmında yer verilen kaza tespit tutanağındaki tespitler ile bilirkişi raporu doğrultusunda, tali kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmemiş sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli 2015/530 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1296, Karar No: 2024/5205, Tarih: 26.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1296 E.  ,  2024/5205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/198 E., 2023/245 K.

KARAR : Asıl Davanın Kısmen Kabulü, Birleşen Davaların Reddine

Asıl ve birleşen davalarda davacı vekili, müvekkili ile davalı ...'nun yüklenici sıfatı ile ortaklaşa olarak inşaat yapmak üzere, davalı arsa sahibi ... ile 06.03.2006 tarihinde sözleşme yaptıklarını, sözleşmeye göre yapılacak 4 katlı ve 8 bağımsız bölümden oluşacak inşaatın zemin kat 2 no'lu dükkan, 1. kattaki 3 ve 4 nolu bağımsız bölüm ile 3. kat 7 ve 8 no'lu bağımsız bölümlerin yüklenicilere ait olacağının kararlaştırıldığını, davalıların müvekkilinin rızası olmaksızın yüklenicilere düşecek 5 bağımsız bölümü de davalı ...'na devrettiklerini, tapu müdürlüğünün de sözleşmenin tarafları hazır olmaksızın işlem yaptığından sorumlu olduğunu ileri sürerek davalı ... adına kayıtlı 5 adet bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili ile birlikte müştereken tesciline karar verilmesini, mümkün olmadığı takdirde taşınmaz değerlerinin davalılardan tazminini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekili, davacı ile davalı ...'a ait taşınmaz üzerinde ortaklaşa kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, ancak taşınmazların paylaştırılmasına yönelik ve davacı ile ortaklıklarına ilişkin 12.02.2007 tarihinde tasfiye protokolü yapıldığını, tasfiye protokolüne göre dava konusu yapılan taşınmazlar açısından davacının talepte bulunma hakkının olmadığını, tarafların tasfiye konusunda anlaştıklarının, protokol gereğince ortaklığın sona erdiğini, inşaatın kendisi tarafından bitirildiğini ve kendisi tarafından tasfiye protokolü gereğince ödemeler yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davalarda diğer davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Asıl ve birleşen davalarda diğer davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı yüklenici ile davalı yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden sonra 09.05.2006 tarihinde Taht Yapı isimli şirketi kurdukları, celp edilen söz konusu inşaata yönelik ruhsat örneğinden inşaatın yükleniciliğini Taht Yapı şirketine devredildiği ve ruhsatın Taht Yapı adına çıkarıldığı, ancak 12/02/2007 tarihli ortak davacı ve davalı yüklenicinin protokol düzenledikleri, protokolün varlığı taraflarca inkar edilmediği ve kabul edildiği, protokolün 8. maddesine göre de, ortaklığın sona erdiği ve Taht Yapı şirketinin davalı ...'na devredildiği, bir kısım ödemelerin kararlaştırıldığı ve protokole göre artık tüm hak ve borçların davalı ortak yüklenici ...'na geçmiş bulunduğunun kabul edildiği, davacının artık sonradan imzalanan protokole göre önceki kat karşılığı inşaat sözleşmesinden dolayı hak talep edemeyeceği, her ne kadar davacı tarafından protokol hükümlerinin yerine getirilmediğinden bahisle protokolün geçerli olmadığı savunulmuş ise de, davalının ibraz ettiği ödemelere yönelik belge örneklerinden ve tüm dosya kapsamından bu iddiasının kanıtlanamadığı, arsa sahibi davalı ... aleyhine açılan davanın ise davalının tarafların protokolü kendisine ibraz etmeleri nedeni ile kat irtifakı tesisinden sonra bir kısım taşınmazları davalı ... ve ...ye devretmiş bulunduğu ve davalı ...'a bu nedenle sorumluluk yüklenemeyeceği, ... aleyhine de dava açılmış ise de, Tapu Sicil Müdürlüğünce kat irtifakının arsa sahibi, ...'ın vekili sıfatı ile hareket eden yüklenici ...'nun vekil sıfatı ile Kartal 13. Noterliği'nin 30.01.2007 tarih ve 1271 yevmiye no.lu bağımsız bölüm listesi ve kart irtifakının tesisine yönelik istemi nedeniyle tesis edilmiş bulunduğu, Tapu Sicil Müdürlüğünün sorumluluğu bulunmadığı, birleşen dosyalardaki son malik davalıların MK nun 1023 ve 1024 maddeleri gereğince iyi niyet karinesi nedeniyle ve iyi niyetli olunmadığının aksi davacı tarafından kanıtlanmadığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu kararına karşı asıl ve birleşen davalarda davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi’nin 2015/9542 Esas, 2017/3784K. Karar sayılı ilamı ile davacının asıl ve birleşen davalarda sair temyiz istemleri reddedilerek, davalı yüklenici ... yönünden, davanın adi ortaklığın tasfiyesi olduğu dikkate alınarak davanın çözümlenmesi gerektiği, taraflar arasındaki 12.07.2007 tarihli tasfiye protokolünün tamamı değerlendirilip davalı ...'in edimlerini yerine getirip getirmediğinin araştırılması ve sonucuna göre halen davalı ... adına kayıtlı olan 2 numaralı bağımsız bölüm haricindeki bağımsız bölümler hakkında tapu iptali ve tescil kararı verilemeyeceği hususu da nazara alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, protokol gereği yapılacak olan Ümraniye İlçesi Çakmak Mah. ve Pendik İlçesi Dolayoba Mah. 1086 ve 1094 parsellerdeki inşaatların davalı ...'na bırakılacağı, çıkacak vergi ve sigorta borçlarının davalı ...'e ait olacağı, yine Pendik İlçesi, Dolayoba Mahallesinde bulunan inşaatın 2 normal kat ve 1 zemin katta bulunan olan alacaktan 51.000,00-TL alacak kaldığı, bu alacaklardan 30.000,00-TL sinin davacı ...'e davalı ... tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığı, ayrıca davalı ... tarafından 9.500,00-TL ödemenin davacı ...'e yapılacağının kararlaştırıldığının sabit olduğu, protokol gereği 39.500,00-TL'lik ödemenin yapıldığının davalı tarafından ispat edilemediği belirtilerek asıl davanın davalı ... yönünden kısmen kabulü ile; 39.500,00-TL alacağın dava tarihi olan 28.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasak faizi ile birlikte davalı ...'ndan alınarak davacı tarafa ödenmesine, davacının asıl ve birleşen davalarda diğer davalılar ve ... aleyhine ikame ettiği tapu iptali ve tescil davası taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı asıl ve birleşen davalarda davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı yüklenici vekili, sözleşme gereği davalı yüklenici ... ile birlikte müştereken müvekkiline verilmesi kararlaştırılan taşınmazların tapu iptali ve müşterek olarak müvekkili adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine dair kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin bozma ilamı ile, davacı ve davalı yüklenici arasındaki uyuşmazlığın taraflar arasında düzenlenen 12.07.2007 tarihli protokole göre çözülmesi gerektiği açıklanmıştır.

Taraflar arasındaki 12.07.2007 tarihli protokol incelendiğinde, taraflar arasındaki ortaklığın sonlandırılmasına ve davacı yüklenici Nurettin’e bırakılan alacaklara yönelik olarak,“Dolayaba 1136 nolu parselde bulunan inşaattan 2 normal kat ve 1 zemin kat daire ile Ferşat Çiftçi’den 51.000 YTL alacak kalmıştır. Bu mallar ve paradan 1 normal kat ve 1 zemin kat dairesi ile 51.000 YTL lik alacağın 30.000 YTL'si ...’e verilecek, ayrıca ... tarafından ...’e 9500 YTL ödenecektir” yazılmıştır. Bu halde protokole göre, davacı yükleniciye düşmesi gerekenlerin protokolde özellikleri belirtilen iki adet daire ve 39.500 TL alacak olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece sözleşmenin hükümleri eksik ve hatalı yorumlanarak, sadece para alacağına yönelik hüküm kurulması hatalı olmuş, tasfiye protokolünün bu şekilde değerlendirilip, bozma ilamında da belirtildiği üzere halen davalı ... adına kayıtlı olan 2 numaralı bağımsız bölüm haricindeki bağımsız bölümler hakkında tapu iptali ve tescil kararı verilemeyeceği hususu da nazara alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece sözleşmenin hükümleri eksik ve hatalı yorumlanarak, sadece para alacağına yönelik hüküm kurulması hatalı olmuş, tasfiye protokolünün bu şekilde değerlendirilip, bozma ilamında da belirtildiği üzere halen davalı ... adına kayıtlı olan 2 numaralı bağımsız bölüm haricindeki bağımsız bölümler hakkında tapu iptali ve tescil kararı verilemeyeceği hususu da nazara alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 26.12.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2720, Karar No: 2009/5517, Tarih: 01.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2720 E.  ,  2009/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm müdahil ... Turizm A.Ş. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

... bilirkişi raporu eklenerek çekişmeli taşınmazların bulunduğu Yalıçiftlik Beldesinde taşınmazların içinde yer aldığı orman parseline tapu kaydı düzenlenip düzenlenmediğinin Tapu Sicil ve Orman İşletme Müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/04/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.