muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1989, Karar No: 2013/2755, Tarih: 29.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1989 E.  ,  2013/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ........2012 gün ve 2012/6028 Esas, 2012/7734 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıya birinci sırada yer verilerek, alacağının tamamının ayrıldığını; davalının bu alacağı muvazaalı bir işlemle TC ... AŞ’den temlik aldığını ve bu nedenle müvekkilinin alacağının ...,800,- TL'lik kısmının eksik ödeneceğini ileri sürerek, bu miktarın davalıya ayrılan paydan ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, ispat yükü üzerinde bulunan davalının alacağının varlığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalının temyiz itirazı üzerine Dairemizin ........2012 gün ve 2012/6028-7734 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayanmadığı ve muvazaalı oluşturulduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün davalı alacaklıda olduğu ve davalının bu alacağın varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikteki delillerle ispatlaması gerektiği tartışmasızdır. Ne var ki, davacının iddiası gerçek bir alacağın bulunmadığı değil, alacağın bulunduğu fakat sona erdirildiği noktasında ise, kural olarak ispat külfetinin yer değiştirdiği kabul edilmeli, bir diğer ifade ile ödeme gibi sebeplerin varlığını ispat yükü davacıya yüklenmelidir (Bkz., Deynekli, A./Kısa, S.: Hacizde ve İflasta Sıra Cetveli, ....b., ... 2005, s.158; aynı yönde .... HD., 04.07.1995 t. ve 1995/6193-6116 E.K.).

Somut olayda davacı, dava dışı banka alacağının ödeme suretiyle sona erdiğini, bunun teminatı olmak üzere tesis edilen ipoteğin de bu fonksiyonunu yitirdiğini ileri sürmektedir. Bu durumda davalının temlik bedeli olarak yatırdığı tutarın, aslında gerçek borçlu tarafından borç ödemek maksadıyla yapıldığının davacı tarafından ispatlanması gerekir.

Bu noktada alacağın temliki müessesesinin incelenmesi gerekmektedir. Alacağın temliki dar anlamda bir borç ilişkisinde alacağın alacaklı tarafından bir başka şahsa devredilmesidir (Bkz., Eren, F.: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, ....b., ... 2006, s.1176; Oğuzman, M.K.,/Öz, M.T.: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, ....b., ... 2000, s.891).

Alacak bir ivaz karşılığı temlik edilebileceği gibi, herhangi bir ivaz karşılığı olmaksızın da temlik edilebilir; ivaz temlik edene, temlik alanın alacağı tahsil edememesi halinde bir garanti yükümlülüğü getirir (TBK.m.191).

Alacak bir ivaz karşılığı temlik edilebileceği gibi, herhangi bir ivaz karşılığı olmaksızın da temlik edilebilir; ivaz temlik edene, temlik alanın alacağı tahsil edememesi halinde bir garanti yükümlülüğü getirir (TBK.m.191).

Kural olarak temlik nedeniyle verilen ivaz, borcu ortadan kaldırmaz. Temlik, alacağı sona erdiren bir tasarruf muamelesi olmayıp, alacaklıyı değiştirir. Temlik eden lehine tesis edilen teminatlar da temlik alana geçer (TMK.m.891).

Alacağın temlikinin ivazı olarak ipotek tutarı kadar bir paranın bankaya yatırılmış olması, kural olarak borcun ödemeyle sona erdiği anlamına gelmez.

Borçlunun şahsının önem taşımadığı borç ilişkilerinde edimin, üçüncü kişi tarafından yerine getirilmesine engel bir durum bulunmamakla birlikte, temlik işleminin iptale tâbi bir tasarruf olarak (İİK.m.277 vd.) ödemeyi gizleyecek bir muvazaaya dayandığı ispatlanmadıkça, ödemenin alacağı temlik alan kişi tarafından değil de asıl borçlu tarafından yapıldığı kabul edilemez.

Dairemizin bozma kararında borçlandırıcı muamele ile tasarruf muamelesi tarihlerinin önem taşıdığı vurgulandıktan sonra, sıra cetveline itiraz davası içinde temlik işleminin iptalinin istenemeyeceği belirtilerek davanın reddedilmesi gerektiği belirtilmiş ve kabul şekli itibariyle de ispat yükü üzerinde bulunan davalıya delil sunması için mehil verilmesi gerekirken, bu hususun gözden kaçırılmasının hatalı olduğuna değinilmiştir.

Yukarıdan beri yapılan açıklamalara göre, yargılamaya katılmayan ve borçlandırıcı muamele ile tasarruf muamelesi tarihleri arasındaki öncelik sonralık iddiasını ileri sürmeyen davalı bakımından bu bozma sebebinin, dosya ile uyumlu olmadığı anlaşılmıştır.

Öte yandan, dava dilekçesinin içeriğinden istemin sıra cetveline yönelik olduğu ve temlikin iptalinin talep edilmediği de sabit olmakla, Dairemiz bozma kararındaki bu yönün de yerinde olmadığı saptanmıştır.

Son olarak ödeme iddiasına dayalı davada ispat yükünün belirlenmesine ilişkin ikinci bendin de somut olayla örtüşmediği görülmüştür.

Bu durumda mahkemece yapılacak ..., ödemenin dava dışı borçlu tarafından borcu sona erdirmek (söndürmek) amacıyla yapıldığı fakat bunun üçüncü kişilere karşı varlığını koruyor gibi gösterilmesi için temlik ivazı adı altında (dava dışı, temlik eden) bankaya yatırıldığını ispat yükünün davacı alacaklıda olduğu gözetilerek bir karar verilmek gerekirken, kararın yazılı gerekçelerle bozulduğu anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin ........2012 gün ve 2012/6028-7734 sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının açıklanan değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin ........2012 gün ve 2012/6028-7734 sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının açıklanan değişik gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6430, Karar No: 2013/21463, Tarih: 07.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/6430 E.  ,  2013/21463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın  28/12/2012 tarih, 2012/33747-40539 sayılı  daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

30.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 Sayılı Yasanın 1.maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen geçici 6.maddesinin 1.fıkrasında 9.10.1956 tarihi ile 4.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara fiili olarak el konulması sebebiyle, idareden tazminat talebinde bulunulması halinde, öncelikle uzlaşma yoluna gidilmesi esası getirilmiş olup, 8.fıkrasında da evvelce açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış veya süre dışındaki sebeplerden dolayı davaları reddedilmiş olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, 9.10.1956 tarihi ile 4.11.1983 tarihi arasında gerçekleşen el atma nedenine dayalı olarak, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir. Ayrıca bu maddedeki haczedilmezlik düzenlenmesinin uygulanabilmesinin ön koşulu ise kamulaştırmasız el atmanın 4.11.1983 tarihinden öncesine ilişkin olması zorunludur (HGK. nun 29.05.2013 tarih, 2012/12-1842 esas sayılı kararı).

Öte yandan 6111 Sayılı Kanunun Geçici 2.maddesinde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren onbeş yıl süreyle geçerli olmak üzere; 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesi hükmünün, 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı kabul edilmiş olup, bu madde ise 25.02.2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kamulaştırmasız el atmanın 04.11.1983 tarihinden sonra olması halinde 6111 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesi hükmünün uygulanabilmesi için tazminat ilamının karar tarihinin   anılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği 25.02.2011 tarihinden sonra olması zorunludur.

Özetlemek gerekir ise kamulaştırmasız el atma fiilinin 04.11.1983  tarihinden önce ve tazminat ilamının karar tarihinin 30.06.2010 tarihinden sonra olması halinde bu tarihte yürürlüğe giren 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesi, 04.11.1983  tarihinden ve tazminat ilamının karar tarihinin 25.02.2011 tarihinden sonra olması durumunda ise bu tarihte yürürlüğe giren 6111 Sayılı Kanunun geçici 2.maddesi hükmünün uygulanması gerekecektir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı  Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 15.07.2011 olup, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden ve 6111 Sayılı Kanunun geçici 2.maddesinin yürürlüğe girdiği 25.02.2011 tarihinden sonrasına ilişkindir.

Bu durumda olayda 6111 Sayılı Kanunun geçici 2.maddesinin uygulaması gerekeceğinden, mahkemece şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olmakla Dairemiz bozma kararı açıklanan gerekçe ile yerinde olduğundan alacaklının karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin yukarıda açıklanan nedenlerle REDDİNE, 07/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9538, Karar No: 2010/10969, Tarih: 28.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/9538 E.  ,  2010/10969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan desteğin ölümü nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 01/04/2010 gün ve 2009/7209-2010/3772 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca karar düzeltme istemi değer yönünden reddedilmiş, davalı ...'nun yeniden karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden incelendi; gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin olarak verilen karar, tarafların temyizi üzerine Dairemizin 01.04.2010 gün ve 2009/7209-2010/3772 sayılı kararı ile düzeltilerek onanmış; davalılardan ...’nun karar düzeltme istemi ise Dairemizin 08.07.2010 gün ve 2010/6777-2010/8364 sayılı ve kararı ile miktar yönünden reddedilmiştir. Davalı ... yeniden karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 442. maddesi uyarınca aynı karar aleyhine bir defadan fazla karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği gibi Yargıtay’ca verilmiş karar düzeltme isteminin reddine ya da kabulüne ilişkin kararlara karşı da karar düzeltme yoluna gidilemez.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup her bir davacı yönünden kabul edilen tutara göre Dairemizin karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararında maddi hatada bulunmayıp davacının ikinci kez karar düzeltme istediği anlaşıldığından, yukarıda açıklanan gerekçeyle ikinci karar düzeltme istemine ilişkin dilekçenin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle davalı ...’nun karar düzeltme dilekçesinin reddine 28/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16160, Karar No: 2017/4865, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16160 E.  ,  2017/4865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28176, Karar No: 2018/15218, Tarih: 04.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/28176 E.  ,  2018/15218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, tarafların temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili, davacının davalı ... ... Ekmek A.Ş.’de üretilen ekmekleri bayilere dağıtma işinde şoför olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 1.297,20 TL olduğunu, müvekkilinin sabah 04.30 da işyerine geldiğini ve saat 17.00 ye kadar sürekli dağıtım işinde olduğunu, çalışma sırasında yemek ve çay molası verilmediğini, müvekkilinin yemeğini araç üzerinde dağıtım yaptığı sırada yediğini, haftada 6 gün bu şekilde çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi amacıyla davalı işverenlere ... 40. Noterliğinin 08.10.2014 tarih ve 26080 nolu İhtarnamesiyle ihtar gönderdiğini, ihtarnamenin 10.10.2014 tarihinde tebliğ edildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, üstelik davalılardan ....’nin işten çıkarma tehdidi içeren cevap gönderdiğini iddia ederek, fazla mesai ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... ... Ekmek A.Ş. vekili, davacının vardiyalı olarak çalıştığını, diğer davalı ... ... İnş. Tic. A.Ş. ile aralarında akdedilen sözleşme ile müvekkil şirketlerince üretilen ekmeklerin dağıtım işinin günde 3 vardiya şekline gerçekleştirileceği ve işin bu şekilde yürütüleceğinin sabit olduğunu, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca 15.07.2014 ve 16.07.2014 tarihlerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen raporda; idari personel olarak çalışanların haftanın 6 günü 09.00-17.00 arası yarım saat ara dinlenmesi vererek çalıştığı, gece döneminde çalışan şoför ve muavinlerin haftanın 6 günü 22.00-06.00 arası yarım saat ara dinlenme vererek çalıştığı, gündüz döneminde çalışan şoför ve muavinlerin ortalama 05.00-17.00 arası çalıştıkları, bu süre içinde 3-4 servis yaptıkları ve servisler arasında ortalama 2 saat dinlendikleri, tüm çalışanların haftanın 1 günü izin kullandıklarının tespit edildiğini, hal böyle olunca davacının iddia ettiği fazla mesainin olmadığını, ortalama servisler arası 2 saat dinlenme bulunduğunu, davacının aldığı ücretin ihale şartnamesinde belirtilen ücret olup bunun haricinde bir ücret ödenmediğini, ücretin bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, bordroların ihtirazı kayıt olmaksızın imzalandığını, yapılan işin niteliği gereği fazla çalışma olmadığını, davacıya istisnai hallerde yaptığı bütün fazla mesai ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... ... İnş. Tic. A.Ş. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak, davacının diğer davalı ... ... Ekmek A.Ş. ile aralarında imzalanan “... Fabrikası Normal Ekmek ve Çeşit Ekmek Dağıtım Hizmeti Alımına İlişkin İhale Sözleşmesi” çerçevesinde şoför olarak çalıştığını, müvekkil şirketleri ile diğer davalı ... ... Ekmek A.Ş. arasında 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca asıl-alt işveren ilişkisi kurulduğunu, davacının asıl işvereninin ... ... Ekmek A.Ş. olduğunu, asıl işverenin alt işverenle birlikte işçinin kanundan ve sözleşmeden doğan haklarından sorumlu olduğunu, işin niteliği ile ihale şartnamesi ve sözleşmesi gereği her türlü kontrol, gözetim ve yaptırım yetkisinin asıl işveren olan diğer davalıya ait olduğunu, davacının aldığı aylık ücretin iş sözleşmesi, bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, işin nasıl yapılacağının, işçi ücretlerinin ve çalışma saatlerinin ihale sözleşmesi ve şartnamede belirlendiğini, ihale sözleşmesi ve eklerinde fazla mesai öngörülmediğini, fazla mesaiye gerek kalmayacak şekilde ihale sözleşmesi oluşturulduğunu, işçilerin günlük iş süreleri içinde ara vermeksizin çalışmalarının mümkün olmadığını, davacının uzun ara dinlenmeli çalıştığını, ara dinlenmeler için ücret ödenmesinin söz konusu olmadığını, davacının ilk servisi yaptığı saatin 05.30-08.00 arası olduğunu, 09.30-11.00 arası ikinci servisi yaptığını, 13.30-15.30 saatleri arasında üçüncü servisi yaptığını, 15.30 itibariyle çalışmasının sona erdiğini, 08.00-09.30 arası 1. ara dinlenme verildiğini ve burada 1 saat kahvaltı molası verildiğini, 11.30-13.30 arası ikinci ara dinlenme verildiğini ve burada da 1 saat öğle yemeği molası verildiğini, bu şekilde günde toplam 3,5 saat ara dinlenme olduğunu, ... Ekmek büfelerinde 07.00 de ekmek satışına başlandığını, en geç 19.00 a kadar ekmek satıldığını, yapılan işin niteliği gereği fazla mesai yapılmadığını, davacının fazla mesai ücreti ödemesi aldığını, aylık ücretlerini ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin tahsil ettiğini, bordro ile tahakkuk ettirilen fazla mesai ücretinin ödendiğinin banka kaydı ile doğrulanması halinde bu ayların dışlanmasının Yargıtay kararları gereği olduğunu, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde 270 saatlik fazla çalışmanın mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.