muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3801, Karar No: 2006/4491, Tarih: 30.05.2006

18. Hukuk Dairesi 2006/3801 E., 2006/4491 K.

**18. Hukuk Dairesi 2006/3801 E., 2006/4491 K.**

**- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 32 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 33 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı S…

… E…

….. K…

…….'a velayeten babası C…

…. K…

…… ile davalı Nüfus Müdürlüğü arasındaki davada Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 26/7/2005 günlü ve 2005/139E.-328K. sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Cumhuriyet Başsavcılığının 24/3/2006 gün ve Hukuk- 40740 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dava evliliğin devamı sırasında eşlerden birisi tarafından, nüfus kaydında doğum gününün düzeltilmesi, adının değiştirilmesi istenilen çocuğa velayeten açılmış, mahkemece, diğer eşin katılması veya icazeti aranmadan davaya bakılıp karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 336 ncı maddesine, (eşlerden herhangi birisine öncelik veya üstünlük tanınmadan) evlilik devam ettiği sürece ana ve babanın, velayeti birlikte kullanacağı öngörülmüş ve 342 nci maddesinde de ana ve babanın velayetleri çerçevesinde çocuklarını temsil edecekleri ilkesi yine ayrım yapılmadan getirilmiştir. Emredici nitelikte bu yasa kuralı evlilik birliği içinde velayetin kullanılması kapsamında ana ve baba tarafından çocuk adına açılacak tüm davalar yönünden de geçerlidir. Buna göre, asıl olan eşlerin birlikte dava açmaları ise de, bunlardan birisi tarafından açılacak davaya diğer eşin sonradan icazetini bildirilip olumlu iradesini ortaya koyması ile velayetin birlikte kullanılması gerçekleşmiş olacağından yeterlidir diğer eşin katılımın veya rızasının sağlanamadığı davanın ise reddi gerekir.

Bu bakımdan mahkemece davacıya, eşinin davaya katılmak ya da duruşmada hazır bulunmak suretiyle icazetini bildirmesi veya icazetini gösteren imzası noterden onaylı belge ibraz etmesi için mehil verilip, bunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eşlerden birisinin istemi yeterli bulunarak davanın esası hakkında hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 30/5/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11225, Karar No: 2020/6830, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/11225 E.  ,  2020/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın, 2.000,00 TL adli para cezası ve hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 2.000,00 TL adli para cezası ve hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükümden ''Suçundan 5237 sayılı TCK nın 165/1. maddesine göre 2.000,00 TL adli para cezası ve hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası verildiğinden hüküm sadece sanık tarafından temyiz edildiğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nun 326-son maddesi uyarınca sanık için kazanılmış hak oluşturduğundan sanığın neticeten 5237 sayılı TCK'nın 165/1 maddesi gereğince 2.000,00 TL adli para cezası ve hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," cümlesinin çıkarılarak yerine "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan 5 ay hapis cezasının, 2.000,00 TL adli para cezası ve hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına'' cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15059, Karar No: 2013/27042, Tarih: 12.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/15059 E.  ,  2013/27042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 02.10.2012 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 11.10.2012 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15326, Karar No: 2022/6079, Tarih: 15.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/15326 E.  ,  2022/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.04.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4029, Karar No: 2019/8191, Tarih: 16.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/4029 E.  ,  2019/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

10. Ceza Dairesi

Adalet Bakanlığının, 02/10/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’nin mahkûmiyetine ilişkin Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/09/2018 tarihli ve 2017/768 esas, 2018/522 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 11/10/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 12/08/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedbirin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, erteleme kararının tebliğ edildiği ancak itiraz hakkının gösterilmediği,

2- Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarılı ilk başvuru davetiyesi tebliğ edildiği, sanığın kuruma müracaat etmemesi üzerine ikinci kez uyarılı ilk başvuru davetiyesi tebliğ edildiği, ancak sanığın bu tebliğe rağmen de infaza başlamaması üzerine yükümlülüklerine aykırı davranmakta ısrar ettiği gerekçesiyle TCK’nın 191/4. maddesinin (a) bendi uyarınca erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/09/2018 tarihli ve 2017/768 esas, 2018/522 sayılı kararıyla TCK’nın 191/1. maddesi gereğince 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

3- Yapılan yargılama sonucunda Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/09/2018 tarihli ve 2017/768 esas, 2018/522 sayılı kararıyla TCK’nın 191/1. maddesi gereğince 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 26/05/2016 tarihli ve 2016/1582 esas, 2016/3201 karar sayılı ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16/05/2016 tarihli ve 2016/927 esas, 2016/4447 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/03/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye 28/03/2017 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, anılan kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın geçerli olmadığı, anılan kararın gereğinin takdir ve ifası için Karabük Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 14/04/2017 tarihinde gönderildiği, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/03/2017 tarihli karar kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlandığı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/09/2018 tarihli ve 2017/768 esas, 2018/522 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ edildiği, ancak erteleme kararında ve tebliğ evrakında erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun gösterilmediği,

Somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ edildiği, ancak erteleme kararında ve tebliğ evrakında erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun gösterilmediği,

Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarılı ilk başvuru davetiyesi tebliğ edildiği ancak bu aşamada da şüpheliye erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun hatırlatılmadığı ve uyarılara rağmen yükümlülüklerine aykırı davranmakta ısrar ettiğinden bahisle TCK’nın 191/4. maddesinin (a) bendi uyarınca kamu davası açılma koşulları oluştuğu gerekçesiyle dava açılarak yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verildiği, anlaşılmışsa da,

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına şüphelinin itiraz hakkının bulunduğu, bu nedenle erteleme kararında itiraz mercii ve süresiyle birlikte şüphelinin itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, somut olayda ise kararda itiraz hakkı belirtilmediği gibi ne soruşturma ve denetimli serbestlik sürecinde ne de kovuşturma sırasında hiç bir aşamada şüpheliye bu hakkı bildirilmeden yargılamanın sonuçlandırıldığı anlaşılmış olup, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüz olduğundan, bu kararın şüpheli tarafından öğrenilmiş olmasına rağmen, kesinleştiğinden söz edilemez. Bu durumda usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik infaz süreci de bulunmadığından, TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrası uyarınca kamu davası açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerektiğinden "durma" kararı verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; sanığın mahkûmiyetine ilişkin Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/09/2018 tarihli ve 2017/768 esas, 2018/522 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 16.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7367, Karar No: 2014/8912, Tarih: 03.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7367 E.  ,  2014/8912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2012

NUMARASI : 2010/2102-2012/39

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava yakıt limit aşımı bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davalının Hatay PTT Baş Müdürlüğünün personeli olduğunu, müvekkili idarece zorunlu olarak yakıt temin edilen lojmanda oturduğunu, yönetmeliklerle belirlenmiş yıllık yakıt limitinin aşıldığını, belirterek 02.10.2009 gün ve 50 sayılı Hatay Lojman Yakıt Limit aşım bedelleri konulu ve müfettiş tarafından düzenlenen teftiş raporuna göre hesaplanan, limit fazlası yakıt gideri bedelinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, yönetmeliğin ancak kamu kurumlarında ve yalnız müessese olarak kullanılan yerlere uygulandığını, dava konusu binaların bir kısmının hizmet binası, yemekhane, lokal ve misafirhane olarak kullanıldığını, ısıtmanın aynı kaynaktan yapıldığını borcun kendilerine yüklenmesinin haksız olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Dava ilk olarak Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/158 esas sırasında aynı binada daireleri lojman olarak kullanan birden çok davalı aleyhine açılmıştır. Açılan davada miktar itibarı ile kendi görev alanına girmeyen 9 kişi dışındaki kişiler hakkındaki davaların tefrikine karar verilmiş, daha sonra da tefrik edilen davalar görevsizlik kararı ile Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Anılan kök davada mahkemece 15/02/2011 gün ve 2010/158-2011/27 sayılı kararı ile dava konusu lojmanların hizmet binası, lokal ve yemekhane ile aynı binada olduğu, bu hali ile kalorifer tesisatı ve ısıtma biriminin tüm binanın tesisatı olarak kullanıldığını, lojman olarak kullanılan bölümlerin ısıtma tesisatını diğer bölümlerden ayıran bir mekanizma bulunmaması nedeniyle lojmanları kullanan personelin fazla yakıt kullanmasından sorumlu tutalamaycağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 22/11/2012 gün ve 2011/13753-2012/17654 sayılı kararı ile onanmak sureti ile kesinleşmiştir.

Uyuşmazlık lojmanda oturan personelin yakıt limit aşımı bedellerinin tahsiline ilişkindir. Davalının lojmanda oturduğuna ve aynı kalorifer kazanı ile lojman ve hizmet binası, yemekhane, lokal ve misafirhane ile birlikte ısıtıldığına ilişkin bir ihtilaf bulunmamaktadır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yukarıda bahsi geçen ilk davada davalı ile aynı durumda olan diğer lojman sakinleri hakkında açılan davanın reddine dair verilen hüküm kesinleşmiştir. Anılan davanın tarafları aynı olmadığından bu dava için kesin hüküm teşkil etmez ise de; Kesinleşen davada yapılan tespit, konusu ve sebebi aynı olan eldeki bu dava yönünden kuvvetli delil oluşturacağından kesinleşen mahkeme kararı da göz önünde bulundurularak bir inceleme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6009, Karar No: 2021/12782, Tarih: 26.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/6009 E.  ,  2021/12782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 26.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16264, Karar No: 2019/10702, Tarih: 19.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16264 E.  ,  2019/10702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın Taş Ocağının şantiyesi içerisindeki bakır kablolarını çaldığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde aynı Kanunun 141/1. maddesiyle uygulama yapılması,

2-Sanığın bakır kabloyu bulunduğu yerden alarak yaklaşık 150 metre ileriye dere içerisine götürüp kabloyu yakarak içerisindeki bakırları almaya çalıştığı esnada yakalanması karşısında eylemin tamamlandığı anlaşıldığından koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 19 .06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20448, Karar No: 2015/2210, Tarih: 26.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/20448 E.  ,  2015/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/41937

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2010

NUMARASI : 2010/17 (E) ve 2010/200 (K)

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen yaralama ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık M.. Ç..’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 26/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2008, Karar No: 2011/1847, Tarih: 17.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2008 E.  ,  2011/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ödenmeyen aidat borcu ve şerefiye alacağı için kooperatif üyesi olan davalı aleyhine Keşan İcra Müdürlüğü' nün 2007/1447 sayılı takip dosyası ile başlatılan icra takibine toplam 1.657,23 TL' lik kısım yönünden haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, takip konusu borcun itiraz ettiği kısmını ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının takip tarihi itibariyle itirazında kabul ettiği kısım kadar borçlu olduğu, itiraz ettiği kısım yönünden borcu bulunmadığı, itirazında haklı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.