muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9754, Karar No: 2016/8910, Tarih: 11.04.2016

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkânlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkân dâhilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili kısmi eda külli tespit istemli belirsiz alacak davası açmıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı definin hukuki sonucu olmadığından davacı vekilinin talep artırım dilekçesi üzerine davalı vekili tarafından ileri sürülen zamanaşımı definin dikkate alınarak sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Davacı dava açmadan önce dava konusu ettiği alacaklarının ödenmesi istemi ile davalılardan talepte bulunmuştur. Temerrüt ihtarı karşısında ihtarname ile talep ettiği alacaklardan kıdem tazminatı hariç diğerlerinin temerrüt tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken talep artırım tarihine göre hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/112, Karar No: 2020/1377, Tarih: 18.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/112 E.  ,  2020/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Genel Müdürlüğü ile davalı Trakya EDAŞ arasındaki istirdat davasına dair Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10/12/2018 tarihli ve 2016/41 Esas 2018/457 Karar sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 22/10/2019 tarihli ve 2019/2254 Esas 2019/8245 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 450.00 TL para cezası ile 20,80 TL bakiye karar düzeltme harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 18/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9833, Karar No: 2009/5517, Tarih: 09.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9833 E.  ,  2009/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiş ise de temyiz isteminin reddine yönelik olarak 11.08.2008 tarihinde verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket yetkilisi ... ... ile nikahsız 4,5- 5 yıl gibi bir süre karı-... gibi yaşadıktan sonra müvekkilinin ayrıldığını, müvekkilini ilişkiye zorlamak için aleyhine 105.000 ABD Doları meblağlı senede dayanılarak icra takibine girişildiğini, senetteki imzanın müvekkiline ait olmadığını, davalı şirketle müvekkilinin ticari faaliyet ve iş ilişkisi bulunmadığını ileri sürmüş ve müvekkilinin söz konusu bono nedeniyle borçlu bulunmadığının tespitine, %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 1998 yılında ... Türkistan’dan Türkiye’ye geldiğini, TC vatandaşı olmadığı için çalışma izninin bulunmadığını, ... Türkistan Yardımlaşma Vakfı’nın yönetiminde bulunan müvekkilinin davacıya sahip çıktığını, maddi ve manevi yardımlarda bulunduğunu, davacının bavul ticareti yapması için maddi destek sağladığını, davacının çalışma izni olmadığı için fatura kesilemediğini, ev ve araba alması için borç para verildiğini, karşılığında iddiaya konu senedin alındığını, imzanın da davacıya ait olduğunu, ispat yükünün davacıda olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, senetteki imzanın davacının ... ürünü olduğu, bonoda “malen” kaydı bulunmasına rağmen, davalının bu kaydı talil ettiği, hal böyle olunca ispat külfetinin davalı yana düştüğü, davalının davacıya nakit para verdiğini ispatlayamadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne, davaya konu bonodan dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiş, mahkemenin 11.08.2008 tarihli ek kararı ile temyiz istemi 15 günlük süre geçtikten sonra yapıldığı için reddedilmiş, bu ek karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6665, Karar No: 2015/7054, Tarih: 04.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6665 E.  ,  2015/7054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2012/365-2014/93

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin Adana 5. İcra Müdürlüğü'nün 2010/10315, Adana 2. icra Müdürlüğü'nün 1998/3523, Türkoğlu İcra Müdürlüğü'nün 2004/340, K.Maraş 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/530 sayılı dosyalarından alacaklı olduğunu, Kahramanmaraş Türkoğlu İlçesi 545/4 parselde kayıtlı taşınmazın 1859/240 hissesinin satışı sonrası Kahramanmaraş 1. İcra Müdürlüğü'nün 2002/1384 sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinin usule uygun olmadığını, sıra cetvelinin 3. sırasında bulunan Kahramanmaraş 2. İcra Müdürlüğü'nün 2000/1151 sayılı dosyasına ödeme yapılmadığı, geçerliliği tartışmalı rehne ilişkin bedelin şikayet olunan alacaklı bankaya ödendiği, rehine ilişkin hiçbir yasal dayanağın olmadığı, alacağa mahsuben ödeme yapıldığı için eksik bedel ödendiği, eksik ödenen 115.230,00 TL'nin satış bedeline ilave edilerek buna göre sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği, ayrıca Kahramanmaraş 1. İcra Müdürlüğü'nün 2002/1384 sayılı dosyasında alacaklı olan şikayet olunan Halk Bankası A.Ş'nin 25.03.2003 tarihli ihtiyadi haczinin asıl takibe geçilmemesi nedeni ile düştüğünü, alacaklının Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesin'den aldığı 05.03.2003 tarihli ihtiyati haciz kararının 2. İcra Müdürlüğü'nün 2003/434 Esas sayılı dosyasından takibe konulduğunu, bu ihtiyadi takibinde esas takibe geçilmediğinden hükümsüz kaldığını ve haczin düştüğünü, şikayet olunan alacaklı vekilinin işbu dosyalarda birçok işlem yaptığını, bu nedenle ihtiyadi haczi öğrenmiş sayıldığının kabulü gerektiğini, ihtiyati haczi öğrenmiş olmasına rağmen 7 günlük sürede esas takibe geçmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkili bankanın M. A.Ş.'den alacaklı olması nedeni ile borçlu ve kefilleri aleyhine Kahramanmaraş 1. İcra Müdürlüğü'nün 2002/1384 sayılı takip dosyasından takip başlatıldığını, borçluların itirazı üzerine takibin durduğunu, müvekkili tarafından Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/557 sayılı dosyasında itirazın iptali davası açıldığını ve aynı mahkeme tarafından ihtiyati haciz kararı verildiğini, davanın kabulüne karar verildiğini, davanın kısmen reddedilmesi nedeni ile temyiz edildiğini, borçlular vekilinin temyiz taleplerinin reddine karar verildiğini, kendilerinin temyizi üzerine lehlerine kefiller Hüseyin ve Rıfat açısından kararın bozulduğunu, ilamın asıl borçlu ve diğer kefiller yönünden kabul edilen miktar için kesinleştiğini, bozma sonrası yapılan yargılamada davanın kabulüne dair 25.09.2007 tarihinde karar verildiğini, bu nedenle ihtiyadi haczin kesin hacze dönüştüğünü, Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından itirazın iptali dava dosyası üzerinden verilen ihtiyati haciz kararının Kahramanmaraş 2. İcra Müdürlüğü'nün 2003/434 sayılı dosyası ile takibe konu edildiğini, daha sonra tarafları, konusu ve miktarı aynı olan ve derdest davada verilen ihtiyati haczin dayanağının Kahramanmaraş 1. İcra Müdürlüğü'nün 2002/1384 sayılı dosyası olması nedeniyle dosyaların birleştirilmelerine karar verildiğini, satış isteme sürelerinin itirazın iptali davası süresince işlemeyeceğini, bu ilam icra dairesine verilerek taşınmazın satışının talep edildiğini, borçlu tarafın ihtiyati haczin düştüğü yönündeki şikayetinin reddine dair bir çok karar verildiğini savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; şikayet olunan alacaklının itirazın iptali davası sırasında aldığı 05.03.2003 tarihli ihtiyati haciz kararına istinaden konulan haczin itirazın iptali davasının lehine sonuçlanması nedeniyle kesin hacze dönüştüğü ve geçerliliğini koruduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dava sıra cetveline itiraz istemine ilişkin olup, İcra ve İflas Kanunu’nun 142. maddesinin son fıkrası hükmüne göre sıra cetveline itiraz davalarında, iddia sadece sıraya yönelikse genel mahkemeler değil, icra mahkemeleri görevlidir. Somut olayda ise şikayetçinin iddiası Kahramanmaraş 2. İcra Müdürlüğü'nün 2000/1151 sayılı takip dayanağı ipoteğin yasal dayanağının olmadığına ilişkin olup, bu iddianın alacağın esası ile ilgili olması karşısında, davaya bakma görevi İİK'nın 142. maddesine göre genel mahkemelere ait olduğundan mahkemece Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olması nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca şikayetin mahkemenin görevine ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/30420, Karar No: 2014/28137, Tarih: 22.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/30420 E.  ,  2014/28137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2014/136-2014/425

Taraflar arasındaki muarazaının giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22401, Karar No: 2017/475, Tarih: 26.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2015/22401 E.  ,  2017/475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu bedensel bütünlüğü zarara uğrayan sigortalının ve annesinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalının maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulüne, davacı annenin maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacı sigortalının 12.12.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda herhangi bir maluliyetinin oluşmadığı anlaşılmaktadır.

Zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olunup özetle "ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği"hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlülük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından haksahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel"zarar koşulunu getirmiştir.

Somut olaya gelince; zararlandırıcı olay ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu ile karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, yukarıda açıklanan ilkeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları ışığında, olayın özelliğine, yaralanmanın niteliğine, meslekte kazanma gücündeki kayıp oranı oluşmayışına ve özellikle sigortalının yaralanmasının ağır bedensel zarar oluşturmamasına göre davacı anne lehine manevi tazminat verilemeyeceğinin anlaşılması karşısında davacı annenin manevi tazminat isteminin reddine karar vermek gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davalı şirketin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.