muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/567, Karar No: 2011/7974, Tarih: 27.12.2011

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı yüklenici taahhüdünde bulunan inşaatın pensa pencere sistemi ile plastik doğrama işlerinin yapımı 27.06.2000 günlü sipariş formu başlıklı sözleşme ile davacı şirket tarafından üstlenilmiştir. Sözleşmeye göre işin bedeli 12.500,00 TL olup, iş bedelinin 11.000,00 TL'si karşılığında kooperatife ait olan dükkan hissesi taşeron şirkete verilecektir. Sözleşme haricen düzenlenmiş olmakla birlikte davalı kooperatif tarafından davacı şirket ortağı kooperatif üyesi yapılmış ve üyeliği ortaklık pay defterine kaydedilerek kooperatif sözleşmeden kaynaklanan edimini yerine getirmiştir. Davacı taşeron sözleşmede dükkan hissesi verileceği yazılı olduğu halde kendisine depo niteliğinde bağımsız bölüm verildiğini, bu nedenle değer farkı oluştuğunu ileri sürerek değer farkının tahsilini talep etmiş, mahkemece alınan bilirkişi raporunda da yapı ruhsatı ve mimari projede bağımsız bölümün 50 m2 alana sahip ve depo olarak projelendirildiği, depo ve dükkan arasında değer farkı oluştuğu kabul edilerek, 25.12.2006 dava tarihi itibariyle oluşan değer farkı hesaplanmıştır. Yanlar arasındaki sözleşme 27.06.2000 tarihli olup, sözleşmede taşerona verilecek bağımsız bölümün dükkan niteliğinde olacağı yazılı olduğundan, dükkan yerine verilen deponun sözleşme tarihi itibariyle serbest piyasa rayiçlerine göre saptanacak değeri ile dükkanın sözleşme tarihindeki değeri olarak kabul edilen 11.000,00 TL arasındaki farkın tazminat olarak hüküm altına alınması gerekirken, 25.12.2006 olan dava tarihi itibariyle dükkan ve deponun serbest piyasa rayiçlerine göre arasındaki fark değere hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Davacının ıslah talebi de gözetilerek, işin sözleşmeye göre bitirilip teslim edilmesi gereken tarih olan 20.06.2002 tarihinden dava tarihine kadar geçen süre için kira kaybı olarak 3.544,17 TL hüküm altına alınmıştır. Davacı şirket yetkilisi olan ..., 29.12.2009 günlü beyanında, dava konusu bağımsız bölümün anahtarlarının kendilerinde olduğunu beyan ettiğinden, davacının tasarrufunda olan bağımsız bölümle ilgili olarak kira kaybına hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, dava dilekçesinde ve karar başlığında taşeron şirketten başka ... ve ... de davacı olarak gösterildiği halde hüküm fıkrasında, tahsiline karar verilen miktarın, davalıdan alınarak hangi davacı olduğu açıklanmaksızın davacıya verilmesine denilerek infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması da usul ve yasaya aykırı bulunmuş, bozma nedeni sayılmıştır.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı kooperatifin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 27.12.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacıya yaptığı işin bedeli karşılığında dükkan yerine depo verilmiştir. Davacı dükkan ile deponun arasındaki değer farkını talep edebilir. Esasen çoğunluk görüşü de bu doğrultudadır. Ancak davalı dükkan yerine depo vermek suretiyle edimini kısmen yerine getirdiğinden davacının bu yüzden uğradığı gerçek zararı ödemekle yükümlüdür. Dükkan yerine depo verilmesinde bir kusuru bulunmadığını davalı ispat edememiştir. Bu durumda olayda davacının oyalamasından da söz edilemeyeceğine göre bedel farkının dava tarihindeki rayiçlerden hesaplanıp hüküm altına alınması yerindedir. Sözleşme tarihine göre bedel hesaplanması gereğine değinen bozmaya katılmadığımdan karara muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2021/25163, Karar No: 2022/13259, Tarih: 27.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/25163 E.  ,  2022/13259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 03.09.2014 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... yönünden açılan davanın reddine, diğer davalılar ... Temizlik Ltd. Şti. ve ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.09.2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesinde uzmanlık eğitimi alan hekim olduğunu, yere dökülen yemeğin temizlenmemesi nedeniyle düştüğünü, ayağından yaralandığını, olayın meydana gelmesinde Gazi Üniversitesinin hizmet kusuru, diğer davalıların da kişisel kusurlarının bulunduğunu belirterek olay nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararların ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalılar ... Temizlik Ltd. Şti. ve ... Sosyal Hizmetler A.Ş.nin hastanenin yemek hizmetlerinden ve servisinden sorumlu oldukları, 07.09.2013 tarihinde servis sırasında yere dökülen yemeğin temizlenmemesi nedeniyle Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesinde uzmanlık eğitimi gerçekleştirmekte olan davacının kayarak ayağından yaralandığı, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda meydana gelen kazada davalılar ... Temizlik Ltd. Şti. ve ... Sosyal Hizmetler A.Ş.nin %75 oranında, davacının ise %25 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen rapor ile İş Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne göre vücut genel çalışma gücünden %9,1 oranında kaybettiği, 2 ay süre ile iş göremezlik halinde kaldığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 31.552,11 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 07.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte sorumlulukları tespit edilen davalılar ... Temizlik Ltd. Şti. ve ... Sosyal Hizmetler A.Ş.den tahsiline karar verilmiş; diğer davalı ...'ne atfedilecek kusurun ise ispat edilemediği gerekçesiyle bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-)Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-)Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğinden; mahkemece, davalı ... yönünden yargı yolu nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar ... Temizlik Ltd. Şti. ve ... Sosyal Hizmetler A.Ş. yönünden ise davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine ilişkin verilen ilk kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.02.2016 tarih, 2015/16418 Esas ve 2016/1814 Karar sayılı ilamı ile, davacının davalı ... Üniversitesine yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verildiği, diğer davalı şirketler yönünden ise kararın bozulduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davalı ... yönünden verilen ilk hüküm bozma kapsamı dışında kalmakla kesinleşmiştir. Bu nedenle, davalı ... Rektörülüğü yönünden verilen hüküm kesinleştiğinden bu davalı hakkında, yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken aleyhine esasa ilişkin yeniden hüküm tesis edilmesi ve davacı aleyhine vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değildir. Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11559, Karar No: 2020/9683, Tarih: 14.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/11559 E.  ,  2020/9683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği takdirde dosyanın yeniden ele alınması durumunda, sanığa, ihbar evrakı da eklenerek dosyanın yeniden ele alındığı ve duruşmaya gelinmemesi durumunda karar verileceğine dair açıklamalı tebligat gönderilmesi gerektiği gözetilmeden; mahkemece yazılan talimat üzerine sanık adına çıkartılan çağrı kağıdının tebliğ edilemediği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2) Sanıkla mağdurun olay tarihinde asker oldukları, sanığın mağdurun bulunduğu koğuşa geldiğinde koğuş temizleme meselesi yüzünden taraflar arasında başlayan tartışma sırasında mağdurun küfür etmesi üzerine sanığın yumrukla mağduru darp ettiği olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Dosya içerisinde sanığa ait olan Çorlu Asker Hastanesinin 07.12.2007 tarihli Sağlık Kurulu raporunda ''İleri derecede antisosyal kişilik bozukluğu'' teşhisiyle askerliğe elverişli değildir.'' tespiti karşısında, sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olup olmadığının veya önemli derecede azalma olup olmadığının tespiti için tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden, üniversite hastanelerinin ruh sağlığı ve hastalıkları ana bilim dalı başkanlıklarından ya da Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik incelemeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23674, Karar No: 2017/4, Tarih: 16.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/23674 E.  ,  2017/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının yaşlılık aylığına esas basamağının tespiti ile aylık miktarının belirlenmesi ve aylık farklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının talebine konu olan, 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. Maddesi ile eklenen Geçici 21. Maddede “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmüne yer verilmiş ise de, anılan maddenin yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenmiş olması ve aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 106. maddesinin 2. Bendi gereği yürürlükten kaldırılarak uygulama imkanının kalmamış olması karşısında, anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle; mahkeme kararının gerekçe bölümündeki son iki paragrafın silinerek yerine, “Davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanuna, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunun 47. Maddesi ile eklenen Geçici 21. Maddenin “Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı Kanuna göre sigortalı olanlar; 2.9.1971 tarihli ve 1479 sayılı Kanunun 50 nci maddesine göre sigortalıların ödeyecekleri primler ve bağlanacak aylıklarının hesabında uygulanan gelir basamaklarından en yakın gelir basamağına intibak ettirilirler. Buna ilişkin usul ve esaslar Kurumca belirlenir.” hükmünün yürürlüğünün 4956 sayılı Kanunun Geçici 3. Maddesi ile 01.01.2008 tarihine kadar ertelenmesi, sonrasında, 5724 sayılı 2008 yılı Bütçe Kanununun 28. maddesinin 12. fıkrası gereği 01.10.2008 tarihine kadar ertelenerek aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun 106. Maddesinin 2. bendi gereği yürürlükten kaldırılması ve bu hali ile davacı yönünden uygulama imkanının kalmamış olması nedeni ile, davanın reddinin gerektiği kanaati ile aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.” cümlesinin yazılarak kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2220, Karar No: 2021/5712, Tarih: 23.11.2021

**5. Ceza Dairesi         2018/2220 E.  ,  2021/5712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nin 260/1. maddesine göre rüşvet vermeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve vekilinin hükmü temyiz etmesi karşısında, 3628 sayılı Yasa’nın 18 ve CMK'nin 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma talebinin KABULÜNE karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nin 49/2. maddesinde kısa süreli hapis cezasının “Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası” olarak tanımlanmasına ve aynı Kanun'un 50. maddesinde taksirli suçlar hariç olmak üzere ancak kısa süreli hapis cezalarının adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği ifade olunmasına rağmen sanık hakkında hükmedilen kısa süreli olmayan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 23/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5755, Karar No: 2014/12072, Tarih: 03.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5755 E.  ,  2014/12072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş (2 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

.

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/13876, Karar No: 2013/14188, Tarih: 12.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/13876 E.  ,  2013/14188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 26.03.2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanan müvekkili... Kanepe Mobilya İnş. Teks Turz. ve Gıda Maddeleri Ltd. Şti.'nin iş kolları tüzüğünün 08 sıra numaralı Ağaç iş kolunda yer aldığına dair tespit kararını iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; 13.01.2010 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına müvekkili firmanın üç ayrı faaliyet adresindeki işyerlerinde iş kolunun tespiti için müracaatta bulunduklarını, 17.03.2010 tarihinde alınan ve 26.03.2010 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanan karar ile müvekkili.... Kanepe Mobilya İnş. Teks. Turz. ve Gıda Maddeleri Ltd. Şti.'nin işkolları tüzüğünün “08” sıra numaralı “Ağaç” iş kolunda yer aldığına dair tespit kararı verildiğini, oysa işyerlerinin ağaç işkoluna girmediğini, kullanılan malzemelerin tekstil ve metal olduğunu, üç işyeri olmasına karşın incelemenin bir işyerinde yapıldığını, mobilya sektöründe eskiden ağaç girdisinin % 90 olduğunu, şimdilerde % 20 seviyesinde bulunduğunu, tespitin hatalı olduğunu ileri sürerek Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 26.03.2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanan tespit kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı vekili; Bakanlıkça yapılan incelemede, yapılan işin mobilya işi olduğunun, iş kolları tüzüğünün 08 sıra numaralı "AĞAÇ" işkoluna girdiğini tespit edildiğini, ayrıca adı geçen şirkete ait olduğu ileri sürülen diğer işyerlerinin farklı tüzel kişilere ait olduğunu, tespitin yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Müdahil Ağaç-İş Sendikası vekili ise, davanın hatalı açıldığını, davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının tespit isteminde işyerinin değil davalı şirketin işkolunun tespitinin istendiğini, işyerinde iş kolu tespitinin, işyerinin bağlı olduğu şirketin faaliyet alanına göre değil tespite konu işyerlerinin faaliyet niteliklerine göre belirlendiğini, işyerinin mobilya fabrikası olduğunu ve ağaç işkoluna girdiğine itirazın maksadının sendikalarının örgütlenmesini kırmak ve işyerindeki sendikalaşmayı engellemek olduğunu, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işyerinde yapılan işin mobilya işi olduğu, diğer işlerin yardımcı işler nev’inde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işyerinde yapılan işin mobilya işi olduğu, diğer işlerin yardımcı işler nev’inde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesinde, “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılır. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tespit ile ilgili kararını Resmi Gazete'de yayımlar. Kararın yayımını müteakip bu tespite karşı ilgililer iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede onbeş gün içinde dava açabilirler. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi halinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.” denilmiştir.

Aynı Kanun'un 60. maddesinde “işçi ve işveren sendikalarının kurulabilecekleri işkolları aşağıda belirtilmiştir.” denilerek “6” sıra numarasında “Dokuma”, “8” sıra numarasında “Ağaç” ve “13” sıra numarasında “Metal” işkollarına yer verilmiştir Bununla birlikte yine aynı maddede “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılır. Bir işkoluna giren işlerin neler olacağı, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü de alınarak ve uluslararası normlar da göz önünde bulundurularak bir tüzükle düzenlenir…” hükmü yer almıştır.

Ayrıca 2821 sayılı Kanun’un 60. maddesi ile atıfta bulunulan İş Kolları Tüzüğünün 2. maddesinde iş kollarına giren işlerin neler olduğunun ekli listede gösterildiği belirtilmiştir. Ekli listenin 6. sıra numarası dokuma işkoluna ilişkin olup buna göre dokuma işleri “Her türlü dokuma sanayii, giyecek eşyası sanayii, hazır dokuma eşyası yapımı (trikotaj ve fermuar yapımı), her türlü iplik sanayii (sun'i ve sentetik elyaf işleri dahil), çırçır sanayii (idrofil pamuk yapımı dahil), çamaşırhanede yapılan işler, ütü, kola, boyama ve temizleme işleri.” olarak açıklanmıştır. Ekli listenin 8. sıra numarası ağaç işkoluna ilişkin olup, buna göre ağaç işleri “Ağaç ve mantardan yapılan eşya, mobilya yapımı, doğrama ve bıçkıcılık sanayii, kereste fabrikaları, her türlü sun'i tahta ve benzeri yapım işleri.” şeklinde belirtilmiştir. Son olarak ekli listenin 13. sıra numarası metal işkoluna ilişkin olup buna göre metal işleri, “Metal yapımı, her türlü maden cevherlerinin ve bunların alaşım ve karışımlarının ergitilmesi, arıtılması, haddelenmesi, çekilmesi, dökülmesi ve şekillendirilmesi, çelik sanayii, madensel eşya yapımı, makina yapımı, elektrik makinaları, cihazları, araç ve gereçlerinin (deniz, demir ve hava yolları madeni taşıma araçları hariç) ve diğer madensel taşıtların yapımı ve onarımı ve başkaca madensel eşya ve gereç yapımı, kurma (montaj) sanayii işleri.” olarak ifade edilmiştir.