muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/694, Karar No: 2020/2875, Tarih: 06.07.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/694 E.  ,  2020/2875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 25/02/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’nun mahkûmiyetine ilişkin Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2018/617 esas, 2018/880 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 02/03/2020 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 03/11/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, erteleme kararının tebliğ edildiği ancak itiraz hakkının gösterilmediği,

2- Tedbirin infazı esnasında sanığın tedbirin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2018/617 esas, 2018/880 sayılı kararıyla TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve 191/4. maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemelere yer verildiği,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 26/09/2016 tarihli ve 2015/8231 esas, 2016/4886 karar sayılı ilâmındaki ''....Somut olayla ilgili; kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli hakkında, Cumhuriyet savcısı tarafından TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası kapsamında verilen 'kamu davasının açılmasının ertelenmesine' ilişkin karara, şüphelinin itiraz hakkının bulunduğu kabul edildiğinden, kanun yararına bozma talebi yerinde değildir......İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hakimliği'nin 07/11/2014 tarih ve 2014/1579 değişik iş sayılı "itirazın kabulüne" ilişkin kararına yönelik, yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin CMK'nın 309. maddesi gereğince REDDİNE,....'' şeklindeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/12/2014 tarihli ve 2014/22044 soruşturma, 2014/351 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 25/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği, ancak anılan karara karşı adil yargılama ilkesi ve suçsuzluk karinesi gereğince, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171 ve 173. maddelerinde suçtan zarar gören için tanınan "kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına itiraz" hakkıyla ilgili hükümlerin, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası kapsamında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı şüpheli için de kıyas yolu ile uygulanması gerektiği gözetilmeksizin kesin şekilde karar verildiği, kaldı ki Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz hakkı tanınmamakla birlikte Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından denetimli serbestlik tedbirine ilişkin çıkarılan 18/12/2014 tarihli çağrı yazısında da itiraz hakkı olduğunun belirtilmediği ve işbu çağrı yazısının tebliğ edilmediği, bu hâliyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği cihetle, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi yönünde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2018/617 esas, 2018/880 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Kamu davası açılmadan önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile birlikte denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına ilişkin karar sanığa tebliğ edilmişse de, erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi usulsüzdür. Bu durumda karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda kesinleşmemiş kararla ilgili sanığın yükümlülüklere uymaması eyleminin gerçekleştiğinin kabulü mümkün olmadığından, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2018 tarihli ve 2018/617 esas, 2018/880 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 06.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16321, Karar No: 2013/20349, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/16321 E.  ,  2013/20349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı tarafça işlemsiz bırakılıp, 3 aylık yasal süre içerisinde yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 51. maddesi hükmü gereğince, dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetine göre belirlenir. Aynı Yasa'nın 50. maddesi hükmü uyarınca da medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olan, davada taraf ehliyetine de sahiptir. Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olmayan gerçek kişiler ise, davada kanuni temsilcileri tarafından temsil edilir. Gerçek kişinin medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olup olmadığı ise, Türk Medeni Kanunu'nun 9 ve izleyen maddeleri hükümlerine göre belirlenir. Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi hükmü gereğince, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır. Bu husus, mahkemece, tespit olunduğunda hemen yetkili vesayet makamına bildirilmelidir.

HMK'nın 114/d maddesi hükmü gereğince tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartı olup; her aşamada mahkemece, doğrudan gözetilmesi gerekir. Bu hukuksal sebeplerle, Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi gereğince davacının vesayet altına alınmasının gerekli olup olmadığının ilgili vesayet makamına bildirilmesi ve HMK'nın 56. maddesi hükmü gereğince işlem yapılması zorunludur.

Somut olayda, davacı taraf imzasıyla mahkemeye sunulan dilekçe ile, kendisi hakkında ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/3085 E. Sayılı dosyasında vesayet davası açıldığı belirtilmiş, mahkemece 16/01/2013 tarihli yenileme tensip tutanağında ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi 2012/3085 E. Sayılı dosyası mahkemesinden incelenmek üzere istenilmiş, talebe cevap verilmemesi üzerine takip eden celsede de talep tekid edilmiştir. Mahkamenin ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi 2012/3085 E. Sayılı dosyasında davacı ile ilgili vesayet davasından haberdar olduğu kuşkusuzdur. Hal böyle iken; mahkemece HMK. 56. maddesi gereği vesayet davası bekletici mesele yapılarak, sonucuna göre işlem yapmak ve karara göre Sulh Hukuk Mahkemesi'nce atanan vasiyi de davaya dahil ederek yargılamaya devam edilmesi gerekirken, davacının davayı takip etmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vasisinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15128, Karar No: 2013/2319, Tarih: 07.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15128 E.  ,  2013/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında “mala zarar verme” suçundan açılan kamu davasında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Aralarındaki arazi problemi nedeniyle husumet bulunan sanık ile katılanın babası ...'in olay tarihinde tartıştıkları, bu sırada sanığın ruhsatlı av tüfeğiyle katılanın köpeğine ateş ederek ayaklarından yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, mahkemece, sanığın katılanın köpeğine zarar verme kastı ile eylemini gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmesine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 07/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3499, Karar No: 2017/3205, Tarih: 27.03.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/3499 E.  ,  2017/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 19.03.2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 27.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5957, Karar No: 2024/5803, Tarih: 12.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5957 E.  ,  2024/5803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/312 E., 2024/514 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Küçükçekmece 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/562 E., 2023/982 K.

Taraflar arasındaki mutat meskene iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı baba ve ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı baba ve ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.... 02.09.2022 tarihli davaname ile;Türk vatandaşı olan davacı ve davalının evliliklerinden dünyaya gelen 16.11.2013 Avusturya doğumlu Türkiye vatandaşı ... isimli çocuğun 04.08.2021 tarihinde babası olan davacının bilgisi ve rızası dışında annesi olan davalı tarafından Türkiye'ye getirildiği ve bu tarihten bu yana Türkiye'de alıkonulmakta olduğu ifade edilerek mutat meskeni olduğu iddia edilen Avusturya'ya iadesi için Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki ve Vechelerine Dair Lahey Sözleşmesi uyarınca gerekli işlemlerin başlatılmasının talep edildiğini belirterek bu konuda bir karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı baba davalının iddialarının doğru olmadığını beyan ederek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı babanın çocuğa fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, davalı annenin çocuğu kurtarmak için Türkiye`ye geldiğini, taraflar arasında boşanma davası olduğunu, babanın çocuk ile kişisel ilişki talep etmediğini, amacının anneye eziyet çektirmek olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, idrak çağında olan ortak çocuğun aşamalardaki beyanlarında ısrarla Türkiye'de annesi ile birlikte kalıcı olarak yaşamak istediğini, mevcut kurulu düzeninden ve yaşantısından memnun olduğunu ve bir şeyi değiştirmek istemediğini, aksilik yaşaması doğrultusunda okuldaki PDR servisine anlatabileceğini, 4.sınıfta öğrenimine devam ettiğini ve derslerinin iyi olduğunu beyan ettiği göz önüne alındığında çocuğun beyanlarına üstünlük tanınması gerektiği, ayrıca düzenlenen sosyal inceleme raporuyla çocuğun Türkiye'deki yaşantılarına alışmış olduğu, çocuğun anne yanında Türkiye'de yaşamaktan mutlu olduğu, davalının dinletmiş olduğu tanık beyanlarıyla da sabit olduğu üzere 2 yılı aşkın süredir Türkiye'de yaşadıkları, davacı ve ortak çocuğun Avusturya'dan davacının göstermiş olduğu şiddet üzerine kaçtıklarının sabit olduğu, çocukların beyanlarına üstünlük tanınarak itibar edilmesi gerektiği, çocuğun psikolojik gelişiminin olumsuz etkilenmemesi için alıştıkları ortamda annesiyle yaşamasının çocukların üstün yararının menfaatine uygun olduğu, küçüğün iadesine karar verilmesi halinde yetişme çağında ihtiyacı olan anne sevgi ve şefkatinden mahrum kalacak olması çocuğun fiziki ve psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı, çocuğun yaşı gereği annesinden ayrılmasının Sözleşmenin 13/b maddesi anlamında ruhsal risk oluşturduğu, dosya kapsamında sunulan sosyal inceleme raporu ile mahkememizce çocuğun dışarıdan almış olduğu psikolojik desteğe ilişkin doktor Ayça Konik tarafından hazırlanan görüş yazısı da değerlendirildiğinde iadeden kaçınmayı iadeden kaçınmayı gerektirecek vahim bir durumun varlığının kabul edilmesinin gerekli olduğu, Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Lahey Sözleşmesi uyarınca tarafların ortak çocuklarının iadesi koşullarının bulunmadığı kanaatine varılmakla; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2010/2-628 E. 2010/693 K. 22/12/2010 tarihli kararı, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesi kapsamında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesince verilen kararlar dikkate alındığında Lahey Sözleşmesi uygulanırken hem anne hem baba hem de çocukların menfaatleri gözetilmesi gerekse de öncelikli olarak çocukların yüksek menfaatinin gözetilmesi gerektiği, sosyal inceleme raporunda belirtildiği üzere müşterek çocuğun anne ile yaşamak istediği, etki veya yönlendirme altında olmadığı, küçüğün Türkiye'de okula devam ettiği, Türk kültür ve sosyal yaşantısına uyum sağladığı, mevcut düzeninde herhangi bir ihmal veya istismara maruz kalmadığı ve mevcut düzeninin korunmasının ortak çocuğa olumlu etki edeceği gerekçesi ile iade talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... ve davacı baba vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. ...; kararın yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... ve davacı baba vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. ...; kararın yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını talep etmiştir.

2. Davacı baba vekili; uzun sürede yargılama yapıldığını, taleplerinin değerlendirilmediğini, iadenin çocuğun menfaatine uygun olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Türk vatandaşı olan baba ile annenin 28.01.2012 tarihinde evlendikleri, 16.11.2013 Avusturya doğumlu ... adında ortak çocukları olduğu, çocuğun mutat mesken devletinin Avusturya olduğu, anne ile ortak çocuğun Avusturya'dan erkeğin göstermiş olduğu şiddet nedeniyle kaçtıkları, 2 yılı aşkın süredir Türkiye'de annesi ile birlikte yaşayan ve Türkiye'de okula giden 2013 doğumlu idrak çağındaki ortak çocuğun beyanlarında ısrarla Türkiye'de annesi ile birlikte kalıcı olarak yaşamak istediği, çocuğun mevcut kurulu düzeninden ve yaşantısından memnun olduğu ve bir şeyi değiştirmek istemediği, küçüğün iadesine karar verilmesi halinde yetişme çağında ihtiyacı olan anne sevgi ve şefkatinden mahrum kalacak olması çocuğun fiziki ve psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı, çocuğun yaşı gereği annesinden ayrılmasının ruhsal risk oluşturduğu, iadeden kaçınmayı gerektirecek vahim bir durumun varlığının kabul edilmesinin gerekli olduğu, ortak çocuğun davalı anne yanında kalmaya devam etmesi gerektiğinden iade talebinin reddine karar verilmesinin doğru olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... ve davacı baba vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. ...; kararın yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını talep etmiştir.

2. Davacı baba vekili; uzun sürede yargılama yapıldığını, taleplerinin değerlendirilmediğini, iadenin çocuğun menfaatine uygun olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocuğun mutat meskeni olan Avusturya ülkesine iade şartlarının oluşup oluşmadığı, davanın reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5717 sayılı Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Yön ve Kapsamına Dair Kanun'un (5717 sayılı Kanun) 7 nci, 9 uncu ve 24 üncü maddeleri, 1980 tarihli Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Yönlerine Dair Lahey Sözleşmesinin 12 nci, 13 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekili ve savcılık tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ...'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8954, Karar No: 2008/1902, Tarih: 03.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8954 E.  ,  2008/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ile vek.Av.... ve davalı vek.Av....'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalının tahrif edilen bonoya dayalı olarak icra takibi yaptığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı, bonoda tahrifat olmadığını, rakam ile yazılan miktarla, yazıyla yazılan miktar arasında fark olması halinde yazıya itibar olunacağını beyan etmiştir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında; TTK.nun 580.maddesinin bono metninde tahrifat bulunmaması halinde uygulanacağı belirtilerek bu iddianın araştırılması gerektiği açıklanmıştır.

Bozma ilamı doğrultusunda alınan 20.3.2007 tarihli Adli Tıp Kurumu Başkanlığı raporuna göre, hem rakamla , hem de yazı ile yazılan miktarlarda tahrifat olmadığı tespit olunmuştur.

Bu durumda mahkemece TTK.nun 580.maddesi hükmü dikkate alınarak, bono metninde yazı ile yazılmış bulunan miktarın geçerli olduğunun kabulü ile davanın reddi gerekirken, delil takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA,vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 3.3 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.