muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3674, Karar No: 2024/680, Tarih: 20.03.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3674 E.  ,  2024/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/562 E., 2023/959 K.

DAVA TARİHİ : 28.10.2022

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/286 E., 2023/28 K.

Taraflar arasında iflas sıra cetveline şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; Sakarya 4. İcra Müdürlüğünün 2017/1 iflas sayılı dosyasında sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinin 6183 sayılı Yasa ile İcra ve İflas Kanunu hükümleri dikkate alınmadan hazırlandığını, müvekkili kurumun kamu alacağından kaynaklanan alacaklarına bir pay isabet etmediğini, 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi gereğince müvekkili kurumun satış bedeline iştirak etmesi ve paylaştırmanın garameten yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım şikayet olunanlar vekili cevap dilekçesinde; sıra cetvelinin 6183 sayılı Yasa hükümleri dikkate alınarak hazırlanmış olduğunu, müvekkillerinin alacaklarının işçilik alacakları olduğunu, şikayetçinin alacağının imtiyazlı alacak olarak İİK'nın 206. maddesine göre üçüncü sırada olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlardan ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerinin alacaklarının ise işçilik alacakları olduğunu, İİK’nın 206. maddesi gereğince 1. sırada yer aldığını sıra cetvelinde hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar şikayete cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, sıra cetvelinin ilk sırasında şikayet olunanların işçilik alacaklarının yer aldığı, kanuna uygun şekilde aralarında garameten paylaştırıldığı, şikayetçi kurumun alacağının 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi ve İİK’nın 206. maddesi uyarınca 3. sırada imtiyazlı alacak olduğundan birinci sırada sayılan işçilik alacaklarına iştirak edemeyeceği, sıra cetvelinin kanuna uygun olarak hazırlandığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; 6183 sayılı Kanunun 21. maddesinin kamu alacaklarının ilk hacze iştirakleri yönünden özel bir düzenleme olduğunu, İİK'nın 206. maddesinin kamu alacaklarının hacze iştirak etmesinde uygulanmayacağını, kamu alacağının hacze iştiraki açısından kamu alacağının niteliği ve ilk haczin dayandığı alacağın niteliği ile ilgili bir ayrım yapılmadığını, kamu alacağının ve ilk haczin dayandığı alacak hangi sebepten doğarsa doğsun kamu alacağı için satıştan önce haciz konulmuşsa ilk hacze iştirak edeceğini, müvekkili kurumun satış bedeline iştirak etmesi ve paylaştırmanın garameten yapılması gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İİK'nın 206/3 ve 6183 sayılı Kanun'un 21/3. maddeleri gereğince şikayetçinin alacağının diğer alacaklılara göre rüçhanlı olmadığı, alacağın iflas sıra cetvelinde 3. sıraya yazılmasında kanun ve usule aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iflas sıra cetvelinde sıraya şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra Ve İflas Kanununun 206 ncı maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 88 inci maddesi, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 21 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Şikayetçi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Şikayetçi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7381, Karar No: 2011/7032, Tarih: 06.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/7381 E.  ,  2011/7032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB -2011/43305

MAHKEMESİ :İstanbul(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 2009/655(E), 06/04/2010 tarih ve 2010/319(K)

SUÇ :Memurun kanun harici keyfi muamele yapması

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanıklar S. Ç. ve Y. B.'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 228/1. maddesi gereğince 2 ay hapis ve 500 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezalarından 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 20 gün hapis ve 375 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklara verilen hapis cezası günlüğü 20 yeni Türk lirasından paraya çevrilerek 1.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının toplanarak neticeten ayrı ayrı 1.375 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/04/2010 tarihli ve 2009/655 esas, 2010/319 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11.01.2011 gün ve 444/2752 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.0.2011 gün ve 43305 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre;

l)Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 228/1. maddesi gereğince hapis cezası ile birlikte hükmedilen adlî para cezasının gün adlî para cezası olarak belirlenip daha sonra aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince paraya çevrilmesi gerekirken doğrudan adlî para cezasına hükmedilmesinde,

2)5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda adlî para cezalarının toplanmasına ilişkin herhangi bir hüküm öngörülmediği cihetle, sanıklara hükmedilen adlî para cezalarının ayrı ayrı gösterilmesi yerine, adlî para cezalarının toplanmasına karar verilmesinde,

3)Sanıklar hakkında hükmolunan adlî para cezasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı belirtilip, 416 Türk lirası adlî para cezası yerine, yazılı şekilde 375 Türk lirası olarak eksik adlî para cezasına hükmolunmasında, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- (1) ve (3) no'lu kanun yararına bozma istemleri nedeniyle yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- (1) ve (3) no'lu kanun yararına bozma istemleri nedeniyle yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.'nın 228/1.maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezalarının, denetime olanak verecek şekilde gün birimi üzerinden tayini gerektiği halde doğrudan adli para cezalarına hükmolunduğu belirlenmekle, 1 no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle birlikte, hapis cezalarının günlüğünün, 20,00 TL.'den paraya çevrilmesi karşısında, adli para cezalarının da en lehe olarak aynı şekilde hesaplandığı kabul edildiğinde, sanıklar hakkında 25 gün adli para cezası tayin edildiği sonucuna varılıp, TCK.'nın 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı belirtilmekle, gün birimi üzerinden hesaplandığında, 400,00 TL.yerine, 375,00TL.olarak eksik adli para cezalarına hükmolunması karşısında, gün biriminin belirlenmemesi, eksik ceza tayini nedeniyle sonuca etkili olmadığından, sonuç olarak eksik adli para cezalarına hükmolunması nedeniyle (İSTANBUL) 1.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 06.04.2010 gün ve 2009/655, 2010/319 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA,

2- (2) no'lu kanun yararına bozma istemine gelince;

5237 sayılı Yasada cezaların içtimaına yer verilmeyip, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 99. maddesinde düzenlenmekle, infaz aşamasında dikkate alınması gerekirken, mahkemece hükümde adli para cezalarının toplanması nedeniyle (2) no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İSTANBUL) 1.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 06.04.2010 gün ve 2009/655, 2010/319 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükümde yer alan, “sanıkların neticeten 1,375 TL.Adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hapis cezalarından çevrilen 1,000,00’er TL. ve doğrudan hükmedilen 375,00’er TL. adli para cezalarının ayrı ayrı infazına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 06.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8697, Karar No: 2021/16129, Tarih: 06.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8697 E.  ,  2021/16129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.03.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 01.11.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müştekinin kamyonunun kasasından içerisinde hırdavat malzemeleri bulunan çuval ve kriko çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibariyle TCK’nın 142/1-e, 31/3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 13/02/2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7986, Karar No: 2012/6647, Tarih: 20.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/7986 E.  ,  2012/6647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu, ... ve ... İnş Gıda Su Ürünleri San.Ltd Şti vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu, ... ve ... İnş Gıda Su Ürünleri San.Ltd Şti vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... ve ... İnş Gıda Su Ürünleri San.Ltd Şti'ne iadesine 20/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9510, Karar No: 2019/6371, Tarih: 17.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9510 E.  ,  2019/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Defter ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarih ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması hâlinde, bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği; İzmir (Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.12.2011 tarih ve 2011/1539-1967 sayılı ilamının, tekerrüre esas alınan İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin ilamından daha ağır hükümlülük içerdiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca uygulanmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, ''Sanığın, İzmir (Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.12.2011 tarih ve 2011/1539-1967 sayılı 6.000 TL adli para cezasına ilişkin geçmiş hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK'nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması; TCK'nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine ''Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, TCK'nin 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına'' ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'nin 326/son ve 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine,

II- 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

1- 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuından açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

II- 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

1- 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuından açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; sanığın savunmasında adı geçen ...ve ...’un CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... ve ...’da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ... ve ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ...ve ...’a ait olmadığının anlaşılması hâlinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19897, Karar No: 2015/42027, Tarih: 26.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/19897 E.  ,  2015/42027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/398086

MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2011

NUMARASI : 2011/12 (E) ve 2011/227 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık S.. S.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.