muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17113, Karar No: 2018/12178, Tarih: 17.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/17113 E.  ,  2018/12178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... tarafından üniversite kampüsü içerisinde bulunan ... 1-2 konakları ve ... için dekorasyon malzemeleri alımı yapıldığını ve ilgililerin şirketleri ile pazarlık yaparak fiyat teklifi aldıklarını, 08.10.2013 gün ve 36453 sıra nolu faturada yazılı malzemeler ile yine davaya konu 13.11.2013 düzenleme tarihli 36454 sıra nolu faturaya konu malzemelerin aynı sevk tarihli olarak alıcıya teslim edildiğini, davalı kurmun ... nolu fatura bedelini ödediğini ancak dava konusu eşyaların bedelini ödemek istemediğini, ödemesi yapılmayan faturanın davalı kuruma gönderildiğini ve 19.11.2013 tarihinde ... İşleri ve Teknik Daire Başkanlığı'nda şef olarak görevli ...'a tebliğ edildiğini, kanuni süresi içinde faturanın itiraza uğramadığını,koordinatör sıfatıyla ...isimli şahsın da 02.10.2013 tarihli tutanakla davaya konu eşyalar ile 36453 sıra nolu fatura kapsamını teslim aldığını tevsik ettiğini, davalı hakkında takip başlatıldığını, ancak davalının ... 13.İcra Müdürlüğü'nün 2013/56849 E. sayılı dosyasına yaptığı itiraz sonucu bu takibin durduğunu, itirazın haksız ve yersiz olduğunu beyan ederek itirazının iptaline, İİK 67/2 maddesi uyarınca davalı borçlunun icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, üzerinde herhangi bir imza bulunmayan faturadan borçlu tutulamayacaklarını, kurumlarının konu ile ilgili kayıtları incelendiğinde faturada belirtilen malların alımı ile ilgili hiçbir bilgi ve belgeye rastlanılmadığını, faturada belirtilen mallarla ilgili olarak kurum ile davacı arasında imzalanmış herhangi bir ihale sözleşmesi bulunmadığını, davacının faturadaki malların teslim edildiğini ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, davacı tarafça davalı kurumun talebi üzerine teslim edilen bir kısım malzemelere ilişki düzenlenmiş 13.11.2013 tarih ve 36454 seri numaralı fatura bedelinin ödenmemesi üzerine fatura bedelinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı, doğrudan temin usulü gereğince çıkılan ihale sonucu talep edilen malzemelerin davacı taraftan temin edildiğini ve bu malzemelere ilişkin 08.10.2013 tarihli 48.792,76 TL bedelli dava konusu edilmeyen fatura bedelini ödediklerini bunun dışında davacıdan herhangi bir mal veya malzeme almadıklarını savunarak davanın reddini dilemiş ve itiraz konusu olmayan 08.10.2013 tarihli faturada yer alan malların teslim alındığında dair 02.10.2013 tarihli tutanağı dosyaya sunmuştur. Davacı yan ise takip konusu 13.11.2013 düzenleme tarihli 36454 sıra nolu faturadaki malzemelerin davalı tarafa teslim edildiğine dair 02.10.2013 tarihli ve davacının sunduğu tutanak altında imzası bulunan koordinatör Metin Karadağ tarafından teslim alan kısmının imzalandığı başka bir tutanağı dosyaya sunmuştur. Söz konusu iki tutanakta da ... Üniversitesi ... 1-2 Konakları ile Havra'ya ait malzemelere ait liste aşağıdaki gibidir denilerek teslim alınan malzemelerin sıralandığı, davalı tarafın sunduğu tutanakta itirazları bulunmayan 08.10.2013 tarihli faturada yer alan 9 birim malzeme yer almakta iken, davacı tarafça sunulan faturada bu malzemelerin yanı sıra takibe konu 13.11.2013 tarihli faturada yer alan toplamda 23 kalem malzemenin teslim alındığı bilgisinin yer aldığı anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde aynı tarihli ve teslim alan kısmı koordinatör Metin Karadağ tarafından imzalanmış ancak içerik olarak biri 9 birim diğeri 23 birim malzemenin teslimine ilişkin tutanak bulunmakta olup, söz konusu bu iki tutanak incelenerek davacı tarafça sunulan tutanakta yer alan malzemelerin 13.11.2013 tarihli fatura içeriğinde yer alan malzemeler olup olmadığı hususu araştıralarak, teslim olgusunun varlığı saptanıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6220, Karar No: 2006/7761, Tarih: 29.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6220 E.  ,  2006/7761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 21.4.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba ismi ve doğum tarihi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacılar tapu kaydında baba isimleri ile birlikte doğum tarihlerinin de düzeltilmesini istemişler, mahkemece her iki istemin kabulüne karar verilmiştir.

"Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler, malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki, bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamaktadır. Dolayısıyle tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltmeyi gerektirir bir hata yapılmış ise bu hatanın Tüzüğün 87.maddesi uyarınca ilgilinin başvurması üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Mahkemece bu yön gözardı edilerek davanın kabul edilmesi bozma nedeni ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden H.U.M.K.nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte belirtilen nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1.bendinde davacıların doğum tarihlerinin ilavesi suretiyle düzeltilmesine ilişkin "doğum tarihinin 10.9.1948 olarak" ve "doğum tarihinin 27.9.1946 olarak" sözlerinin hükümden çıkarılmasına, hükmün H.U.M.K. nun 438/VII.maddesi gereğince bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/925, Karar No: 2015/16300, Tarih: 28.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/925 E.  ,  2015/16300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: .. KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2014

NUMARASI : 2014/1-2014/5

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında .. İlçesi .. Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda .... adına kayıtlı bulunan eski 754 parsel sayılı 2.720,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 268 ada 1 parsel numarasıyla ve 8.976,17 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, uygulama kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmazın yüzölçümünün 6.256,17 metrekarelik bir artışla tescil harici olan, kuru dere ve fundalık alanlardan Hazine aleyhine genişletildiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 268 ada 1 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağının tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

28.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1080, Karar No: 2013/1068, Tarih: 17.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/12-1080 E.  ,  2013/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                 : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                                                 : 21.06.2012

Taraflar arasındaki davadan dolayı, bozulması üzerine direnme yoluyla; İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.06.2012 gün ve 2012/522 E., 2012/691 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 20.03.2013 gün ve 2012/12-718 E., 2013/388 K.  sayılı ilamın, karar düzeltilmesi yoluyla incelenmesi karşı taraf/alacaklı M. Müm. İnş. Taah. Reklam Paz. ve Bas. Yay. San. ve Tic. A.Ş. vekili  tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren (218) TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,  492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.07.2013 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yalnızca karar harcı ve temyiz peşin harcının ödenmesinde kullanılmak üzere ve davanın kazanılması halinde yatırılan harca ilişkin tutarın faizi ile birlikte iade edilmesi kaydıyla Maliye Bakanlığı'nca şikayetçi belediyeye gönderilen ve Çorlu Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 15.02.2011 tarih ve E:2010/233, K:2011/68 sayılı ilamıyla belediyeye iadesine karar verilen paranın haczedilip haczedilemeyeceği, noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki hukuki ilişkinin daha iyi ortaya konulabilmesi için, somut uyuşmazlığın çözümünde etkili olduğu düşünülen mülkiyet hakkına ve bu hakkın kullanılmasına ilişkin ilke, kavram ve yasal düzenlemeler üzerinde durulmasında yarar vardır.

Mülkiyet, ayni hakların en önemli tipidir. İsviçre-Türk Medeni Kanunu, Alman Medeni Kanunu'nu örnek alarak, "mülkiyet" kavramı hakında tarif vermekten kaçınmıştır. Gerçekten, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin 618. maddesi (4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 683. maddesi), mülkiyet hakkını tarif etmemiş, sadece bu haktan doğan yetkileri belirtmekle yetinmiştir (Tekinay/Akman/Burcuoğlu/Altop:Tekinay Eşya Hukuku, Cilt 1, Filiz Kitabevi, İstanbul 1989, sahife:467).

Mülkiyet hakının mahiyetini ve ana hatları ile özelliğini Medeni Kanun çizer. Bu hakın muhtevasını, kapsamını ise daha ziyade kamu hukuku alanındaki kanunlar belirtir.

Mülkiyet hakının mahiyetini ve ana hatları ile özelliğini Medeni Kanun çizer. Bu hakın muhtevasını, kapsamını ise daha ziyade kamu hukuku alanındaki kanunlar belirtir.

1982 Anayasası'nın "Temel Haklar ve Ödevler" başlığını taşıyan ikinci kısmın, "Kişinin Hakları ve Ödevleri" başlığını taşıyan ikinci bölümünde yer alan "Mülkiyet Hakkı" başlığını taşıyan 35. maddesi; "Herkes, mülkiyet ve miras hakkına sahiptir. Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz." hükmünü içermektedir.

Anılan madde hükmüyle "mülkiyet hakkı" Anayasal bir kurum olarak; diğer temel haklar gibi ve onlar derecesinde düzenlenmiş ve Anayasa güvencesine bağlanmıştır. Malik sıfatını taşıyan gerçek ve tüzel kişiler, bu Anayasal güvenceden yararlanırlar ve onu dermeyan edebilirler. Bu teminat, hukuk devletinin gereğidir. Bu teminat, mülkiyetin kamu yararı amacıyla sınırladırılmasına engel değildir (1982 Anayasası'nın 35. maddesinin gerekçesinden; Şakar, Müjdat: 1982 Anayasası ve Önceki Anayasalar, Beta Yayınları, İstanbul 1994, Sahife: 60-61-62).

Öte yandan, mülkiyet hakkı, bir insan hakkı olması nedeniyle, uluslararası belgelerde de yer almaktadır.

27 Mayıs 1949 tarih ve 7217 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi (Bildirisi)'nin 17. maddesinde; "(1) Herkesin, tek başına ya da başkalarıyla ortaklık içinde, mülkiyet hakkı vardır. (2) Kimse mülkiyetinden keyfi olarak yoksun bırakılamaz." (Gündüz, Aslan:Milletlerarası Hukuk, Güncelleyen:Reşat Volkan Günel, Beta Yayınları, 6.Baskı, İstanbul 2013, Sahife:449), şeklindeki hükmüyle mülkiyet hakının insan hakları açısından önemi vurgulanmıştır.

Ayrıca, iç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne (İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme'ye) Ek Protokolü'n (Paris, 20.03.1952) "mülkiyetin korunması" başlığını taşıyan 1/1. maddesinde ise; "Her gerçek ve tüzel kişinin mal ve mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmesini isteme hakkı vardır. Bir kimse, ancak kamu yararı sebebiyle ve yasada öngörülen koşullara ve uluslararası hukukun genel ilkelerine uygun olarak mal ve mülkünden yoksun bırakılabilir." (Gündüz, Aslan:age., s.489), denilmek suretiyle mülkiyet hakkı, garanti altına alınmıştır.

Her ne kadar, maddede "mal dokunulmazlığından" söz edilmekte ise de, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, İngiltere'ye karşı "Handyside" ve Belçika'ya karşı "Marckx" kararlarında, söz konusu ifadeye "mülkiyet dokunulmazlığı" olarak geniş bir anlam vermiştir. Sözleşme uygulamasında mülkiyet, özerk bir kavram olarak yorumlanmakta, fizik varlığı sahip her türlü taşınır ve taşınmaz mal yanında malvarlığına dahil her türlü ekonomik değeri de içeren bir anlam verilmektedir (Tezcan, Durmuş/Erdem, Mustafa Ruhan/Sancaktar, Oğuz: Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Uygulaması, Adalet Bakanlığı Yayınları, Ankara 2004, Sahife:320).

Buraya kadar ki, açıklamalardan sonra özel hukukta mülkiyet hakkının nasıl düzenlendiğine bakılacak olursa;

Öğretide mülkiyet hakkı, bir mal üzerinde sahibine en geniş hakimiyet (hakkın sağladığı yetki) sağlayan bir ayni hak olarak tanımlanmıştır (Bertan, Suat: Ayni Haklar, Cilt 1, Ankara 1976, Sahife:30; Ertaş, Şeref: Eşya Hukuku, D.E.Ü.H.F. Yayınları, 2. Bası, Ankara 1995, Sahife 169; Oğuzman, M.Kemal/Seliçi, Özer-Özdemir, Saibe Oktay: Eşya Hukuku, Filiz Kitabevi, İstanbul 2006, Sahife:18, 229). Mülkiyet hakkı, sahibine hakın konusu olan şeyden kullanma (usus), ürünlerinden yararlanma (fructus) ve malı tüketme, eski deyimle sarf ve istihlak edebilme (abusus) yetkilerini sağlar (Oğuzman, M.Kelam/Seliçi, Özer/Özdemir, Saibe Oktay: age., s.18; Ertaş, Şeref: age., s.170).

Mülkiyet hakkı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)'nun 683 ila 778. maddeleri arasında düzenlenmiş olup, açık bir tanımı yapılmış değildir. Mülkiyetin unsurlarını belirten TMK'nun 683. maddesi aynen:

"Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.

Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir."

Hükmünü içermektedir.

Bu madde hükmü dikate alındığında; mülkiyetin sağladığı aktif yetkiler (mülkiyetin müspet unsurları da denilmektedir), "o şeyde hukuk düzeninin sınırları içinde dilediği gibi tasarruf etme hakkı"dır. Bu tasarruf, malın fiilen kullanılması, semerelerin toplanması, malda değişiklik yapılması, malın tahrip ve tağyir edilmesi gibi fiili tasarrufları içine aldığı kadar, malı başkasına devretme, üzerinde hak tesis etme gibi hukuki tasarrufları da içine alır. Mülkiyeti koruyucu yetkiler (mülkiyetin menfi unsurları da denilmektedir) ise, malikin, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir. Maddede belirtilen iki dava doğrudan doğruya mülkiyet hakkına ait yetkilerdir. Bu talepler mülkiyet hakkından kaynaklanır ve varlıklarını mülkiyet hakkına ayrılmaz bir biçimde bağlı olarak sürdürürler (Oğuzman, M.Kemal/Seliçi, Özer/Özdemir, Saibe Oktay:age., s.229vd.; Ertaş, Şeref: age., s.171).

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu'nun 03.02.2010 gün ve E:2010/4-4, K:2010/56 sayılı ilamında da benimsenmiştir.

Nitekim, aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu'nun 03.02.2010 gün ve E:2010/4-4, K:2010/56 sayılı ilamında da benimsenmiştir.

Nihayet, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AHİM), Türkiye'ye karşı "Uygurer" kararında (2.Daire, Başvuru no:26664/05, 06 Ekim 2009), ileri sürülebilirliği yeterince ortaya konulduğunda para alacağını, Ek I No'lu Protokol'ün 1. maddesi uyarınca "mülk" olarak değerlendirilebileceğini belirtilmiştir. AHİM, anılan karara konu davada, başvuran şirketin, belediye ile olan özel hukuk ilişkisi sonucu yaptığı işin karşılığında alması gereken paranın ödenmemesi üzerine, giriştiği icra takibinde belediyenin bankadaki hesabına haciz konulmasına ilişkin icra müdürlüğünün kararını kaldıran icra mahkemesi kararının hatalı olduğunu değerlendirerek, Devleti tazminat ödemeye mahkum etmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar karşısında yerel mahkemenin, şikayetçi-borçlu belediyenin haczedilmezlik şikayetini reddederek, Özel Daire bozmasına karşı önceki kararında direnmesi usul ve yasaya uygun olup, bu nedenle alacaklı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü gerektiği görüşünde olduğundan sayın çoğunluk kararına karşıyım.

KARŞI OY YAZISI

DAVA: İcra memurunun işleminin şikayet yolu ile iptal edilmesi istemine ilişkindir.

Şikayetçinin (borçlunun) Yenice Belediye Başkanlığının talebi:  davacı şirket tarafından davalı Belediye aleyhine açılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasında mahkemece davanın kabulüne, kararda yazılı tazminatın Belediyeden alınarak faizi ile birlikte davacı şirkete ödenmesine karar verilmiş olup; söz konusu kararda bahsedilen bakiye ilam harcı ve temyiz harcı tutarı, Belediyenin yıllık bütçesini aşar miktarda olduğundan bu kararın bozulması için temyiz edilmesi gerektiği, ancak,  ilam harcı ve temyiz harcı tutarı karşılanamadığında 2.185,822 TL harç bedelinin Maliye Bakanlığından talep edilmesi gereği hasıl olmuştur. Söz konusu para gönderilmekle yerel Mahkemenin kararı, temyiz edilmiştir. Yargıtay 5. Hukuk Dairesince değinilen karar kısmen bozulmuş, fazla yatırılan harcın iadesine karar verilmiştir.

Öyle ise, Maliye Bakanlığı tarafından,  Belediye'ye şartlı olarak bakiye ilam harcı ve temyiz harcı için verilen para kamuya tahsisli bir para olup, haczi mümkün değildir. Nitekim, Belediye Kanunu 15/son fıkrası da bu mealdedir. Tüm bu nedenlerle Maliye Bakanlığı tarafından Belediye'ce belirtilen amaçla tahsis edilen ve alınan paranın Maliye Bakanlığına iadesi gerektiğinden konulan haciz kararının kaldırılması talep edilmiştir.

Alacaklı şirketin cevabı: Belediye Başkanlığın'ca yukarıda açıklandığı üzere söz konusu dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi amacıyla Maliye Bakanlığından 2.215,812 TL para alınmıştır. Maliye Bakanlığınca gönderilen bu paranın 1.444,000 TL'si mahkemeler veznesine karar ve temyiz harcı olarak yatırılmıştır.

Alacaklı şirketin cevabı: Belediye Başkanlığın'ca yukarıda açıklandığı üzere söz konusu dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi amacıyla Maliye Bakanlığından 2.215,812 TL para alınmıştır. Maliye Bakanlığınca gönderilen bu paranın 1.444,000 TL'si mahkemeler veznesine karar ve temyiz harcı olarak yatırılmıştır.

Bakiyesi olan 771,812 TL'den 510,204,00 TL'si Ankara Barosu Avukatlarından H.S.'ye ödenmiş, geri kalan miktar ise iş bu davayı takip eden Av. F.Y.'ye ödenmiştir. Tüm bu nedenlerle, borçlu Belediyenin yapmış olduğu şikayetin reddine karar verilmesi istenmiştir.

Çorlu 2.AHM.'nin bozmadan önceki ve  sonraki 15.02.2011 gün, 2010/233 Esas- 2011/68 Karar sayılı kararı: ”.... davanın kabulüne, 21.369,796,51 YTL kamulaştırmasız el atma bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvuru harcının Hazineye irat kaydedilmesine ...” karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, Maliye Bakanlığının 27.10.2009 tarihli  ilgili Belediye'ye vermiş olduğu cevabi  yazı kapsamına göre: Belediyenizce karar harcı ve temyiz peşin harcının ödenebilmesi için 2.125,822, TL miktara ihtiyaç duyulduğu, fakat bu miktarın Belediyeniz tarafından ödenmesinin mümkün olmadığı, ifade edilerek, davanın kazanılması halinde karşı taraftan faiziyle birlikte tahsil edilecek tutarın Bakanlığımıza tekrar iade edilmesi kaydıyla 2.125.822 TL yardım talep edilmiştir.

Yardım talebinizim değerlendirilmesi sonucunda: yalnızca karar harcı ve temyiz peşin harcının  ödenmesinde  kullanılmak  üzere  ve  davanın  kazanılması  halinde  yatırılan  harca ilişkin tutarın faiziyle birlikte tahsil edilerek Bakanlığımıza iade edilmesi kaydıyla Bakanlık bütçesinden   “ Belediyelere Yardım “ tertibindeki ödenekten istenen para hesabınıza gönderilmiştir.” biçimindedir.

Her ne kadar, gündemde, Belediye Başkanlığının Hazine'den ödenek talebine ilişkin yazı sureti konulmadığı için kapsamı bilinmemekle birlikte: yukarıda gündemin 40. sayfasından aynen alındığı üzere Maliye Bakanlığının cevabı yazısı dikkatlice okunduğunda:

1- Bakanlık bütçesinin “ Belediyelere Yardım” tertibindeki ödenekten yalnızca karar harcı ve temyiz peşin harcı ödenmek amacıyla gönderilen 2.125.822 TL dava kaybedildiği takdirde Belediye'ye yardım amaçlı gönderilmiş olup iadesi istenmemektedir.

2-Bakanlık bütçesinden  “ Belediyelere Yardım “ tertibindeki ödenekten gönderilen karar harcı ve temyiz peşin harcında kullanılmak üzere olduğu açıklanan para davanın kazanılması halinde karşı taraftan faiziyle birlikte istenilerek Bakanlığa iade edilmesine ilişkindir.

Görüleceği üzere, gönderilen para, Maliye Bakanlığının Belediyelere Yardım tertibinden gönderilmiştir. Gönderilen bu paranın devlet malı olduğu ve haczedilemeyeceğine ilişkin kararın isabetle olmadığını düşünüyorum. Şöyle ki,

5215 sayılı Belediye Kanununun 59. maddesi Belediyelerin gelirlerini düzenlemiştir. Buna göre, Belediye gelirleri: