muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/36364, Karar No: 2020/11692, Tarih: 13.10.2020

Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (İş K. m.41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak, çoğunlukla uygulamada belirlenen hedeflerin tutturulmasına bağlı olarak, ödenen ek bir ücrettir. Fazla çalışma ise, kural olarak 4857 sayılı Kanun'a göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi kanuni çalışma saatleri dışında çalışsa da çalışmasa da koşulları oluştuğunda söz konusu ek ücrete hak kazanacaktır. Bu durumda fazla mesai alacağından ödenen primlerin mahsubu doğru değildir. 4857 sayılı Kanunun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir. Bahşiş, yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde, fazla çalışma ücretlerinin zamsız kısmının sabit ücret içerisinde ödendiği kabul edildiğinden, fazla çalışmalar, saat ücretinin %150 zamlı miktarına göre değil, sadece %50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Belirtmek gerekir ki, fazla çalışma ile prim uygulaması arasında çalışma süreleri ile doğru orantılı olması sebebiyle bir bağ olsa da, esasen fazla çalışma ile prim ödemesi birbirinden bağımsızdır. Haftalık 45 saati aşmayan dönem içindeki çalışmalar için de prim elde edilebilmesi mümkün olup, sözü edilen primlerin fazla çalışma ücretinden mahsubu doğru olmaz. Kaldı ki prim, ücretin eki hatta bazen kendisi olabildiği halde, fazla çalışma ücreti genel anlamda ücretten farklıdır. Bu iki ödemenin farklı nitelikte olduğu göz önüne alınmadan, işçiye ödenen prim miktarının fazla çalışma ücreti ile karşılaştırılması suretiyle sonuca gidilmesi yerinde değildir. Diğer taraftan işçiye yapılan prim ödemesinin niteliği, fazla çalışma ücretinin hesabında önem taşımaktadır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının konumu terditli olarak değerlendirilmiş ve satışa bağlı prim aldığının kabul edilmesi halinde, ödenen primlerin hak kazanılan fazla çalışma ücretleri ile karşılaştırıldığında davalı işveren tarafından mevcut bordrolara göre tahakkuk ettirilen prim tahakkukları dikkate alındığında fazla çalışma ücret alacağı talebinin yerinde olmayacağı mütalaa edilmiştir. Ne var ki, dosya içeriğine göre, davalı işyerinde uygulanan prim sisteminin prim almak için daha fazla çalışmaya yönelik olmadığı, bir başka deyişle yapılan prim ödemelerinin fazla çalışmanın karşılığı olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, davacıya satışa bağlı olarak yapılan prim ödemeleri ile fazla çalışma ücretinin ödendiğinin kabul edilmesi isabetli değildir.

Bu durumda mahkemece, davacının tanık beyanlarına göre tespit edilebilen çalışma saatleri esas alınarak fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı belirlenmeli, hizmet sözleşmesinde yer alan aylık ücrete fazla çalışma ücret alacağının dahil olduğuna ilişkin hüküm de gözetilerek, fazla çalışma ücreti alacağına yönelik talep, tüm dosya kapsamındaki delil durumu gözönüne alınarak prim mahsubu yapılmaksızın yeniden değerlendirilmelidir.

Bu yön gözetilmeden, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3950, Karar No: 2015/4740, Tarih: 05.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3950 E.  ,  2015/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/142271

MAHKEMESİ : Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2011/368 (E) ve 2012/838 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanıkların mirasçısı oldukları M.. Y.. S.. adına düzenlenen Yer Altı Suyu Kullanma Belgesi' nde belge sahibi kısmını sanık M.. S.. olarak tahrif edip, bu belgenin suretini Noter' de onaylattıkları ve onaylı sureti katılan kuruma ibraz ederek düşük bedelli elektrik kullandıkları şeklinde gerçekleşen olay,

Suça konu Yer Altı Suyu Kullanma Belgesi resmi belge olduğundan sanıklara isnat edilen eylemin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Sanıkların katılan kurumun zararının olmadığını savunmaları karşısında; belge sahibi M.. Y.. S.. mirasçıları olmaları nazara alınarak düşük bedelli elektrik kullanma hakları bulunup bulunmadığı sorularak katılan kurumun zararı olup olmadığı ve zarar miktarının ne olduğu ilgili birimden sorularak tespitinden sonra sanıklar hakkında 'hükmün açıklanmasının geri bırakılması' kararı verilip verilmeyeceği hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 05.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11307, Karar No: 2013/25621, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/11307 E.  ,  2013/25621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2011/107-2013/221

Davalılar : 1-... Başkanlığı adına Av. ...

2-... adına Av. ...

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 13.06.2005 – 31.08.2010 tarihleri arasında davalıya ait 35 T 5325 plakalı ticari takside şoför olarak kesintisiz çalıştığını iddia etmiş; Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 01.07.2006-15.02.2009 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı çalışmanın tespitine, diğer süreler yönünden istemin reddine karar verilmiştir.

Dava, 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddeleri uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemenin 16.02.2009-31.08.2010 tarihleri arasındaki dönem yönünden taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası olduğu gerekçesiyle istemin reddi kararı isabetli ise de; 01.07.2006-15.02.2009 tarihleri arasındaki dönem yönünden kabule ilişkin kararı eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Eldeki somut olayda; davacının hizmet akdi ile çalışmasının kabul edildiği dönemde, davacı ve davalı dışında dört farklı kişi tarafından 35 T 5325 plakalı taksinin kullanıldığının trafik para cezası bilgilerinden anlaşılması, her ne kadar davacıya ait vergi kaydının bulunmadığı ilgili vergi dairesince bildirilmiş ise de; dosyada mevcut davacı delilleri içerisinde, Taşıtlar Tescil VD'den aynı plakalı taksiye

Eldeki somut olayda; davacının hizmet akdi ile çalışmasının kabul edildiği dönemde, davacı ve davalı dışında dört farklı kişi tarafından 35 T 5325 plakalı taksinin kullanıldığının trafik para cezası bilgilerinden anlaşılması, her ne kadar davacıya ait vergi kaydının bulunmadığı ilgili vergi dairesince bildirilmiş ise de; dosyada mevcut davacı delilleri içerisinde, Taşıtlar Tescil VD'den aynı plakalı taksiye

ilişkin davacı, davalı ve bu aracı kullanırken adına trafik para cezası düzenlenen M.Karakaş'ın vergi kimlik numaraları, vergi dönemleri ile vergi aslı borcunun düzenlendiği belgenin mevcudiyeti karşısında, kabule konu dönemde davacı ve davalı dışında aracı kullanan diğer kişiler de dinlenilmeli, az yukarıda belirtilen vergi dairesi ve vergi numaraları araştırılarak bunların davaya etkisi üzerinde durulmalı, tanık beyanları arasında çelişki oluşursa giderilmeli, bu şekilde davalı çalışmasının tam süreli veya kısmi süreli olup olmadığı hususu soruşturulmalı, bu konuda yeterli ve gerekli tüm araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip, takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, sıralanan hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/640, Karar No: 2011/704, Tarih: 14.02.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/640 E.  ,  2011/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ..., ... ile katılanlar ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 471 parsel sayılı 604,72 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydına dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve paydaşları ile davaya katılan ... ve paydaşları tapu kaydına dayanarak dava açmışlar, yargılama sırasında ... ve ... kadastro tespitinden sonra satış vadi sözleşmesine dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece davacı ... ve paydaşları ile davaya katılan ... ve paydaşlarının davasının reddine, taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, davaya katılan ... ve ... yönünden ise görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacılar ..., ... ile katılanlar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre davada yöntemine uygun biçimde taraf koşulunun oluşturulmamış olması başlı başına bozma nedenidir. Somut olaya gelince, davalı ...’a dava dilekçesi ve duruşma gününün 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesi uyarınca yöntemine uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Kural olarak gerçek yada tüzel kişiye 7201 sayılı Tebligat Kanununun 28.maddesi hükmü uyarınca ilan yoluyla tebligat yapılabilmesi için adı geçenin tebliğe elverişli adresinin meçhul olması gerekir. Kaldı ki, davalının adresinin araştırılmasına ilişkin araştırma ve soruşturma yeterli olmadığı gibi tespit edilen adresten başka bir adrese tebligat yapılarak davalının adreste oturmadığının tespiti yoluna gidilmiştir.

Hal böyle olunca davada yöntemine uygun şekilde taraf koşulunun oluşturulmadığı anlaşılmaktadır. Taraf koşulu kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden araştırılması gerekir. Davada taraf koşulunun oluşturulmamış olması başlı başına bozma nedenidir. Taraf koşulu oluşturulmadan eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilemez.

O halde, öncelikle davalı ...’un tebliğe elverişli adresi yöntemine uygun şekilde araştırılmalı ve davada taraf koşulu oluşturulmalı, davalı yargılamaya geldiğinde delilleri sorulup saptanmalı, göstereceği deliller toplanmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece davada yöntemine uygun şekilde taraf koşulu oluşturulmaksızın işin esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacılar ... ve ... ile katılanlar ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 126 TL temyiz harcının istek halinde hükmü temyiz edenlere iadesine, 14.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2522, Karar No: 2017/8797, Tarih: 13.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/2522 E.  ,  2017/8797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün kurulduğu 03.06.2014 günlü oturum tutanağında duruşmanın açık yapıldığı yazılmış ise de, tutanağın başında duruşmanın kapalı yapıldığının belirtilmesi karşısında, belirtilen bu husus sonuca etkili olmayan yazım hatası olarak kabul edilmiş olup, suça sürüklenen çocuğun, müştekinin sabit bir yere kilitli olmaksızın park halindeki motosikletini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 141. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.09.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27884, Karar No: 2015/37448, Tarih: 10.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/27884 E.  ,  2015/37448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/346154

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2011

NUMARASI : 2011/56 (E) ve 2011/140 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mağdurlara yönelik silahla tehdit suçunu işlediğine ilişkin mağdurların soruşturma aşamasındaki beyanları yöntemince tartışılıp reddedilmeden ve iddianamenin anlatım kısmında müşteki olarak adı geçen ve soruşturma aşamasında şikayetçi olan Zerrin Mutlu'nun mahkemede beyanına başvurulmaksızın eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4755, Karar No: 2022/5028, Tarih: 30.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4755 E.  ,  2022/5028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 23.10.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 30/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3419, Karar No: 2006/9720, Tarih: 19.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3419 E.  ,  2006/9720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 388/5. maddesi, hükmün sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir. Gerekçeli kararın da kısa karar uygun düzenlenmesi zorunludur. (HUMK.m.381/2)

Dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Tefhim edilen kısa kararda mirasçıların isimleri ve miras payları gösterilmeden bilirkişi raporuna atıf yapmakla yetinilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına,  işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10362, Karar No: 2014/17272, Tarih: 02.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10362 E.  ,  2014/17272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2009/198-2013/512

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine Küçükçekmece 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/4746 sayılı dosyasından 03/04/2007 tarihli 52.000 TL meblağlı kambiyo senedi ile icra takibi yapılmış ise de müvekkilinin bu icra dosyasına konu senet üzerindeki imza ve yazıların sahibi olmadığı gibi davalıyı hiç tanımadığını, K.Çekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2008/341 E. sayılı dosyası ile de imza inkarına dayalı dava açtıklarını, sahte kıymetli evrak düzenlemekten suç duyurusunda bulunduklarını belirterek, müvekkilinin takibe konu senetten dolayı borçlu olmadığının tespiti ile senedin ve takibin iptaline, davalı aleyhine %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu borcun davacı tarafından ödendiğini ve 06/08/2008 tarihli ibraname düzenlediklerini, takipten de vazgeçtiklerini beyanla, davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava açılmasına sebebiyet vermediklerinden yargılama giderleri ile sorumlu tutulmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının imza inkarı üzerine icra hukuk mahkemesince alınan Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 05/06/2012 tarihli raporu ile bonodaki imzanın borçlunun eli ürünü olmadığının tespit edildiği, borçlu davacının evrakta sahtecilik suçundan yapmış olduğu şikayet üzerine Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/221 E.-2013/131 K. sayılı ilamı ile davalı sanığın davaya konu 52.000-TL bedelli senedi sahte olarak düzenleyip tahsile koyup henüz tahsili gerçekleştiremediğinden "kamu kurumunu araç kullanmak suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs" suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, davalı tarafın duruşmada alınan beyanlarında da kaçamaklı olarak esasen davacının bu senetten dolayı borcunun bulunmadığını ikrar ettiği, suçtan kurtulma amaçlı olarak tek taraflı 06/08/2008 tarihli ibranameyi düzenleyerek davacının borcu ödediğine yönelik beyanda bulunduğu, davacının kabul etmediği tek taraflı bu ibranamenin davalı lehine delil olarak kabulünün de mümkün olmadığı, icra takibine konu edilen bononun davalı tarafından sahte olarak düzenlenip icra takibine konulduğu, davalı tarafından aksine yönelik yazılı bir delil sunulamadığı, davalı tarafın davayı açıkça kabul etmemesi karşısında borcun ödendiğine ve davanın konusuz kaldığına ilişkin savunmasına itibar edilemeyeceği, davalının

dava açılmasına sebep verdiği, takibin de haksız ve kötüniyetli olarak yapıldığı gerekçeleriyle, davanın kabulü ile takibe konu edilen bonodan dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile senedin ve takibin iptaline, takip kötüniyetle yapıldığından takdiren asıl alacağın %20' si tutarındaki 10.400-TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan ceza mahkemesi kararı henüz kesinleşmediği, gibi dar yetkili icra hukuk mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesi de genel yetkili mahkemede kesin delil olarak kabul edilemez. Mahkemece, ceza davasında verilen kararın kesinleşmesi beklenerek, ya da imza konusunda yeni rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1779, Karar No: 2015/5997, Tarih: 18.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1779 E.  ,  2015/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2014/696-2014/1154

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağının tahsili amacıyla Antalya 7. İcra Müdürlüğü'nün 2008/17442 esas sayılı dosyasından borçlu E.. E.. hakkında takip başlattıklarını, takibin kesinleşmesi üzerine borçlunun emekli olması halinde emekli ikramiyesinin haczi için ilgili kuruma haciz müzekkeresi yazıldığını ve buna istinaden 15.424,38 TL'nin dosyaya gönderildiğini, yine şikayet olunan F.. B.. tarafından Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/9354 esas sayılı dosyasından borçlu E.. E.. aleyhine başlatılan takipte de borçlunu emekli ikramiyesine haciz konulması için ilgili kuruma yazı yazıldığını, Antalya 7. İcra Müdürlüğü'nün 2008/17442 esas sayılı dosyasından hazırlanan sıra cetvelinde hacizlerinin ilk sıraya yazıldığını, şikayet olunanın itirazı üzerine Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/1103 esas 2011/195 karar sayılı kararı ile davalının açtığı davanın reddine karar verildiğini, söz konusu kararın Yargıtay incelemesinden geçerek bozulması üzerine Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/1204 esas numarasını aldığını, bu dosyadan yeniden yapılan yargılamada ise Antalya 7. İcra Müdürlüğü'nün 2008/17442 esas sayılı dosyasından yapılan sıra cetvelinin iptaline karar verildiğini, mahkeme kararı doğrultusunda Antalya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/9354 esas sayılı dosyasından yapılan 28.05.2014 tarihli sıra ve derece kararında hacizlerinin ilk sıra yerine ikinci sıraya yazılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; şikayete konu sıra cetveline daha önce şikayet olunan F.. B.. tarafından itiraz edildiği ve Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/1204 esas sayılı dosyasından şikayetin kabulüne dair verilen kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, icra müdürlüğünce mahkeme kararına uygun şekilde sıra cetveli düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.