muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12278, Karar No: 2014/11869, Tarih: 16.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12278 E.  ,  2014/11869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili,... 4.İcra Müdürlüğünün 2008/4383 sayılı takip dosyasından, davacıya ait olan işyerindeki malların 07.04.2011 tarihinde haczedildiğini, haczi adresindeki işyerini 24.03.2011 tarihinde borçludan devir alındığını ancak devirden önce borçlunun tüm mallarının haczedildiğini belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin borçlunun adresinde yapıldığını, borçlu ve davacı arasında organik bağ olduğunu, devir ilişkisinin açıkca beyan edildiğinden haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmaya katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davacı 3.kişinin 07.04.2011 tarihli haciz sırasında istihkak iddiasında bulunduğunu, istihkak iddiasının değerlerlendirilmesi için dosyanın icra mahkemesine gönderildiği, mahkemenin davacıya 7 gün içerisinde dava açmak üzere süre verdiği kararının davacıya 19.07.2011 tarihinde tebliğ edildiği halde davanın 7 günlük süreden sonra 29.07.2011 tarihinde açıldığından bahisle davanın süre yönünden reddine karar vermiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına tebligat yapılma işleminin sisteme girişinin 21.07.2011 olduğu bu süreden sonra tebligat yapılması mümkün olmadığı ve bu tarihe göre de davanın süresinde açılmamış olduğunun anlaşılmış göre davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 16.09.2014 günü oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2021/15863, Karar No: 2022/3009, Tarih: 25.05.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/15863 E.  ,  2022/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2018 tarih ve2018/123 - 2018/446 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 maddesi yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5.maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1-) Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin "TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2 maddesi" yerine "TCK'nın 314/3 maddesi yollamasıyla 314/2" olarak gösterilmesi,

2-) İlk derece ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç adının “Silahlı terör örgütüne yardım etme” yerine “Silahlı terör örgütüne üye olma” olarak gösterilmesi,

3-) Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden ilk derece ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin yardım mahiyetindeki son eylem tarihi “11.02.2014” yerine “07.09.2017” olarak gösterilmesi,

2-) İlk derece ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç adının “Silahlı terör örgütüne yardım etme” yerine “Silahlı terör örgütüne üye olma” olarak gösterilmesi,

3-) Silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden ilk derece ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin yardım mahiyetindeki son eylem tarihi “11.02.2014” yerine “07.09.2017” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başıklarının suç tarihi bölümlerinden “07.09.2017” ibarelerinin çıkartılarak yerlerine “11.02.2014” ibarelerinin eklenmesi, suç adı bölümlerinden “Silahlı terör örgütüne üye olma” ibarelerinin çıkartılarak yerlerine “Silahlı terör örgütüne yardım etme” ibarelerinin eklenmesi ve hükmün birinci fıkrasında yer alan "TCK'nun 314/3. maddesi yollamasıyla 314/2" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2 maddesi" ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2747, Karar No: 2011/5278, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2747 E.  ,  2011/5278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 5.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... Ltd.Şti.vekilince duruşmalı, diğer davacılar ve davalı vekillerince de duruşmasız olarak temyiz edilmişse de konu itibariyle duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen şikâyetler borçlu ...Turz. Tic. ve San. AŞ.nin üçüncü kişi T. İş Bankası AŞ.’ndeki hak, alacak ve istihkaklarının paylaştıran sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Şikâyetçi Birem Yapı Malz. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili 65.000,-TL’nin 22.1.2009 tarihinde temlik alındığını, sıra cetvelinde 2.2.2009 tarihindeki Vergi Dairesi haczine öncelik verildiğini, oysa Vergi Dairesi haczinin bankadaki hesaba ilişkin olduğunu;

Birleşen dosya şikâyetçisi ... Müh. Müş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili müvekkilinin hem temlik alacaklısı ve hem de 3., 4., 5. ve 6. sırada yer alan dosyaların alacaklısı olduğunu, Vergi Dairesi haczinin hesap üzerine konulduğunu ve ihtiyati haciz tarihine göre Vergi Dairesi ile garameye girilmesi gerektiğini, temliklerin Vergi Dairesi haczinden sonra olduğu hususunun ... 16. İcra Mahkemesi'nin 2009/212-361 E.K. ve 2009/219-365 E.K. sayılı dosyalarından kesin hükme bağlandığını; AKM Alüminyum PVC İnş. Tur. Taah. Tic. Ltd. Şti.nin alacaklı olduğu takip dosyasındaki bütün tarihlerin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyalardaki tarihlerle aynı olmasına rağmen sıralamada aşağıya alındıkların;

Birleşen dosya şikâyetçisi Recai Kara vekili 22.9.2010 günü temlikin bankaya bildirildiğini ve o tarih itibariyle konulmuş bir haciz bulunmadığını;

Birleşen dosya şikâyetçisi AKM Alüminyum PVC İnş. Tur. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili ise Vergi Dairesinin muacceliyet tarihi olarak önce 25.9.2009, sonra da 2.2.2009 tarihlerini bildirdiğini, bu hususun incelenmesi gerektiğini bildirerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmişlerdir.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre Vergi Dairesi’nin 2.2.2009 tarihli yazısının haciz bildirisi yerine geçmeyeceği, haczinin 12.10.2009 olarak dikkate alınacağı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline ve ... 27. İcra Müdürlüğünün 2009/947, 16. İcra Müdürlüğünün 2009/1060, 2009/1095 ve 2009/1144 sayılı takip dosyası ile Seğmenler Vergi Dairesi’nin alacağı garameten paylaşmasını sağlayacak şekilde yeni sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Alacağın temliki bir tasarruf muamelesi olup, temlikle alacaklının para üzerindeki tasarruf yetkisi sona erer. İhtiyati veya kesin haciz ise tasarruf yetkisini kısıtlayan bir cebri icra müessesesi olup, haczedilmiş paranın temliki haciz alacaklısına karşı ileri sürülemez. Taraflar arasındaki temlikin adi yazılı şekilde yapılmış olması nedeniyle, tarihinin tam olarak tesbiti mümkün değil ise de, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 299 ncu maddesi uyarınca temlikin en geç dava dışı üçüncü kişi konumundaki bankaya bildirildiği tarihin temlik tarihi olarak kabulü gerekir. Üçüncü kişilerdeki alacakların haczi İcra ve İflâs Kanunu'nun 89 uncu maddesi ve Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 79 uncu maddelerine göre yapılır. Anılan maddeler çerçevesinde yapılan hacizlerin tarihi ise üçüncü kişiye tebliğ tarihi olarak dikkate alınmalıdır.

Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 79 uncu maddesine göre haciz bir bildirimle yapılır. Vergi Dairesi’nin 9.2.2009 tarihinde tebliğ edilen yazısının usulüne uygun bir haciz yazısı olarak kabulü gerekir. Zira yasada öngörülen diğer hususların yazıda bildirilip bildirilmemesi, para zimmetinde bulunan üçüncü şahsın hukuki durumu ile ilgili olup, bu eksiklikler diğer alacaklılara hak kazandırmaz.

Öte yandan ihtiyati haczin kesin hacze dönüşmesi satış isteme yetkisinin geldiği tarihe göre belirlenir. Buna göre genel haciz yolu ile ilamsız takiplerde (7 örnek ödeme emrinde) 7 günlük ödeme süresinin itirazsız geçirilmesi ya da yapılan itirazın kaldırılmasına ya da iptaline karar verildiği tarihte; kambiyo senetlerine mahsus ilamsız takiplerde İİK'nun 264.maddesinde öngörülen müddetinin dolması ile ihtiyati haciz kesin hacze dönüşür; şikâyet halinde takibin tedbiren durdurulması söz konusu olmuşsa bu husus da dikkate alınır (İİK.m.264). Sadece şikâyet süresinin geçirilmesinin kesinleşmeye yeter görülmesi doğru değildir.

İcra Mahkemesi'nce yapılacak iş yukarıda gösterilen ilkeler çerçevesinde yeniden inceleme yapılarak varılacak sonuca göre bir hüküm tesisinden ibarettir. Hatalı değerlendirme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6467, Karar No: 2013/21421, Tarih: 07.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/6467 E.  ,  2013/21421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 27/12/2012 tarih, 2012/22975- 40276 sayılı  daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

30.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 Sayılı Yasanın 1.maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen geçici 6.maddesinin 1.fıkrasında 9.10.1956 tarihi ile 4.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara fiili olarak el konulması sebebiyle, idareden tazminat talebinde bulunulması halinde, öncelikle uzlaşma yoluna gidilmesi esası getirilmiş olup, 8.fıkrasında da evvelce açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış veya süre dışındaki sebeplerden dolayı davaları reddedilmiş olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, 9.10.1956 tarihi ile 4.11.1983 tarihi arasında gerçekleşen el atma nedenine dayalı olarak, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir. Ayrıca bu maddedeki haczedilmezlik düzenlenmesinin uygulanabilmesinin ön koşulu ise kamulaştırmasız el atmanın 4.11.1983 tarihinden öncesine ilişkin olması zorunludur (HGK. nun 29.05.2013 tarih, 2012/12-1842 esas sayılı kararı).

Öte yandan 6111 Sayılı Kanunun Geçici 2.maddesinde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren onbeş yıl süreyle geçerli olmak üzere; 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesi hükmünün, 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı kabul edilmiş olup, bu madde ise 25.02.2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kamulaştırmasız el atmanın 04.11.1983 tarihinden sonra olması halinde 6111 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesi hükmünün uygulanabilmesi için tazminat ilamının karar tarihinin   anılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği 25.02.2011 tarihinden sonra olması zorunludur.

Özetlemek gerekir ise kamulaştırmasız el atma fiilinin 04.11.1983  tarihinden önce ve tazminat ilamının karar tarihinin 30.06.2010 tarihinden sonra olması halinde bu tarihte yürürlüğe giren 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesi, 04.11.1983  tarihinden ve tazminat ilamının karar tarihinin 25.02.2011 tarihinden sonra olması durumunda ise bu tarihte yürürlüğe giren 6111 Sayılı Kanunun geçici 2.maddesi hükmünün uygulanması gerekecektir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı  Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 15.07.2011 olup, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden ve 6111 Sayılı Kanunun geçici 2.maddesinin yürürlüğe girdiği 25.02.2011 tarihinden sonrasına ilişkindir.

Bu durumda olayda 6111 Sayılı Kanunun geçici 2.maddesinin uygulaması gerekeceğinden, mahkemece şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olmakla Dairemiz bozma kararı açıklanan gerekçe ile yerinde olduğundan alacaklının karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin yukarıda açıklanan nedenlerle REDDİNE, 07/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6084, Karar No: 2016/2107, Tarih: 15.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6084 E.  ,  2016/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 24/12/2014

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.36 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1245, Karar No: 2021/3072, Tarih: 29.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/1245 E.  ,  2021/3072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının takibi sırasında açılan tasarrufun iptali davasında verilen ihtiyati haczin, davanın kabulüyle kesin hacze dönüştüğünü, bu tarihten itibaren kanunda belirtilen sürelerde satış talep edilmediğinden davalının haczinin düştüğünü, ayrıca borçludan gerçek bir alacağı bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaliyle sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, süresinde satış talebinde bulunduklarını ancak, birinci ve ikinci ihalede alıcı çıkmadığından satış talebinin düştüğünü, bundan sonra satış isteme süresinin yeniden başladığını, taşınmazın devrinden sonra tesis edilen ipoteğe konu alacağın, tasarrufun iptali davası davacısının alacağına bir önceliği bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalının alacağının, davacının ipotek tarihinden önce doğduğu, ipoteğin, sıra cetvelinde tasarrufun iptali davası lehine sonuçlanan alacaklıya, ipotek ve sonraki haciz sahibi alacaklılardan önce ödemesi yapılması gerektiği, davalının süresinde satış talebinde bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince, davalının alacağının, davacının ipotek tarihinden önce doğduğu, ipoteğin, sıra cetvelinde tasarrufun iptali davası lehine sonuçlanan alacaklıya, ipotek ve sonraki haciz sahibi alacaklılardan önce ödemesi yapılması gerektiği, davalının süresinde satış talebinde bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 11.10.2018 tarih ve 2017/1908 E., 2018/1600 K. sayılı ilamıyla, davalının alacağına ilişkin olarak tasarrufun iptali davasında verilen ihtiyati haczin, davanın kabulü ile 23.09.2010 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, haciz tarihinde yürürlükte bulunan İİK'nın 106. maddesi hükmü uyarınca, taşınmazların satışının iki yıl içinde istenmesi gerektiği, satış talebinin 106. ve 110. maddelerde öngörülen süreler içinde olup olmadığının re'sen gözetilmesi gerektiği, satış talebinin bu sürelerden sonra olması halinde, satış isteme süresinin hesaplanmasında herhangi bir nedenle sürenin durması halinde, sürenin kalan yerden hesaplanacağı, bir diğer ifade ile sürenin hesabında zaman aşımının kesilmesine benzer bir uygulama yapılmayıp, durmaya ilişkin yöntemin izlenmesi ve iki yıllık sürenin yeni baştan değil, kaldığı yerden hesaplanması gerektiği, somut olayda, davalının alacaklı bulunduğu icra dosyasında, süresinde satış istenmemesi nedeniyle haczin düştüğü, bu nedenle sıra cetvelinde davalıya pay ayrılmaması gerektiği, icra müdürlüğünce satış isteme süresi hatalı hesap edilerek davalıya pay ayrılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında karar verilmesine, buna göre; davanın kabulü ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri de dahil olmak üzere davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, sıra cetveline karşı itiraz davasıdır.

Haciz tarihi itibariyle uygulanması gereken İİK'nun 106. maddesi hükmüne göre; “Alacaklı, haczolunan mal taşınır ise hacizden itibaren nihayet bir sene içinde ve taşınmaz ise nihayet iki sene içinde satılmasını isteyebilir.” İİK'nun 110. maddesinde ise; “Bir malın satılması kanuni müddet içinde istenmez veya talep geri alınıpta bu müddet içinde yenilenmezse o mal üzerindeki haciz kalkar “ düzenlemesi yer almaktadır.

Yine İİK’nın 129/son maddesinde “… İkinci ihalede, alıcı çıkmazsa veya bu maddede yazılı şartlar gerçekleşmezse satış talebi düşer.” düzenlemesine yer verilmiştir.