muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13904, Karar No: 2024/3936, Tarih: 16.04.2024

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 08.03.2018 tarih ve 2013/259 - 2018/140 E.K. sayılı kararı ile usul ve yasaya uygun Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller, bordro tanıklarının beyanları ve 30.10.2017 tarihli bilirkişi ek bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde;

Davanın kısmen kabulü ile

Davacının davalı Bakanlığa bağlı halk eğitim merkezlerinde tam gün-tam süreli olarak 21.06.1993-01.07.2000 tarihleri arasında hizmet akdi ile toplam 1702 gün çalıştığı, bu hizmetlerinin 1054 gününün davalı Kuruma bildirildiği, bildirilmeyen 648 günlük hizmetin davalı kuruma bildirilmesi gerektiğinin tespitine,

Fazlaya ilişkin istemin reddine,

30.10.2017 tarihli bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 07.10.2019 tarih ve 2018/7023 - 2019/5826 E.K. sayılı ilamı ile ... imzalı ücret bordrolarının davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesi olduğu, karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği, başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemeyeceği, Dairemizin, giderek Yargıtayın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerinin de bu doğrultuda olduğu, davalı işveren tarafından 1993-2000 yılları arasına ilişkin bir kısım imzalı ücret bordrolarının ibraz edildiği, davalı tarafından imzalı ücret bordrosu ibraz edilen, ancak davacı tarafından aksi yazılı delil sunulamayan bu aylardaki bildirilmeyen süreler yönünden ret kararı vermek gerektiği, somut olayda, imzalı ücret bordroları dikkate alınmadan, kursların açık olduğu dönemler belirlenmeden, Kulp ve Çınar Halk Eğitim Merkezlerinde nizalı dönemde çalışan bordro tanıkları veya kadrolu çalışanlar dinlenmeden, denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre infaza elverişli olmayacak şekilde hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu, yapılacak işin; davacıya imzalı ücret bordrolarındaki imzaların kendisine ait olup olmadığını sormak, davacının imza inkârı halinde bu bordrolardaki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığına dair imza incelemesi yaptırmak, eli ürünü olduğu anlaşılan dönemler yönünden imzalı ücret bordrosunda belirtilen kadar çalıştığını kabul etmek, eli ürünü olmadığı anlaşılan dönemler ile ücret bordrosu olmayan dönemler yönünden ise; Çınar ve Kulp çalışma dönemlerindeki bordrolardan nizalı dönemin tamamında çalışması olan bordro tanıklarını res'en tespit edip dinlemek, gerektiğinde halk eğitim merkezlerinde nizalı dönemde çalışan müdür veya yardımcısı gibi kadrolu personeli dinlemek, davacının çalışmasının niteliğini somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibaret olduğu belirtilerek, eksik inceleme ve araştırma ile verilen hüküm bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 24.11.2022 tarih ve 2019/817 - 2022/556 E.K. sayılı kararı ile usul ve yasaya uygun Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller, tanık beyanları, getirtilen Halk Eğitim Merkezi Müdürlükleri kayıtları ve bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde;

Davacının davasının kısmen kabulüne,

1-Davacının davalı MEB'e bağlı 13516.21 sicil numaralı işyerinde bir hizmet akdine bağlı olarak çalışmasından kaynaklı;

\* 1997/Mayıs Ayında 17 günlük hizmetinin 8 günü,

\* 1997/Kasım Ayında 16 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 1997/Aralık Ayında 18 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 1998/Şubat Ayında 16 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 1998/Mayıs Ayında 16 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 1998/Temmuz Ayında 18 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 1998/Ekim Ayında 16 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 1999/Şubat Ayında 21 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 1999/Mart Ayında 21 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 1999/Nisan Ayında 19 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 1999/Mayıs Ayında 20 günlük hizmetinin | günü,

\* 1999/Haziran Ayında 23 günlük hizmetinin | günü,

\* 1999/Temmuz Ayında 23 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 2000/Şubat Ayında 22 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 2000/Mart Ayında 19 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 2000/Nisan Ayında 21 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 2000/Mayıs Ayında 23 günlük hizmetinin 1 günü,

\* 2000/Haziran ayında 23 günlük hizmetinin 1 günü olmak üzere;

-Toplam 25 hizmet gününün kuruma bildirilmediğinin tespiti ile eksik bildirilen hizmet günlerinin tesciline,

2-Davacının fazlaya dair isteminin reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili; bozma gereklerinin yerine getirilmediğini, Mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile hüküm kurulduğunu belirterek, kararın temyizen bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı SGK Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24042, Karar No: 2018/10581, Tarih: 03.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24042 E.  ,  2018/10581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, tazminat taleplerinin reddi, nafakaların miktarı ve ortak çocukla davalı-karşı davacı baba arasında kurulan kişisel ilişki yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, yoksulluk nafakası, velayet, kişisel ilişki ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası miktarı azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre tarafların ortak çocuğu 03.11.2015 doğumlu ...'ın ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası miktarı azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Velayeti anneye verilen ortak çocuk ile davalı-karşı davacı baba arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun dört yaşına kadar ve dört yaşı sonrası ayrı ayrı düzenlenerek, kademeli kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Değişen koşullara göre, çocukların yaşları ve eğitim durumları gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlemesi gelecek yıllarda her zaman istenebilir. Velayeti davacı-karşı davalı anneye bırakılan ortak çocuk ile baba arasında, uygun süreli ve yatılı kalacak şekilde kişisel ilişki kurmak gerekir. Kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken; gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden ortak çocuk ile davalı-karşı davacı baba arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gorektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.), (3.) ve (4.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Ömer'e geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.10.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/19855, Karar No: 2015/26467, Tarih: 09.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/19855 E.  ,  2015/26467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılanın ... köyünde bulunan ikametinin dış kapısına ayağı ve eliyle vurmak suretiyle zarar verdiği iddia edilen olayda, sanığın mala zarar verme suçunu işlediğine ilişkin inandırıcı delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesi çerçevesinde sanığın beraatına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8357, Karar No: 2022/16872, Tarih: 24.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8357 E.  ,  2022/16872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Tavzih ve tashih talebinin reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Talep, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemli davada verilen kararın tavzihi ve tashihi istemine ilişkindir.

Mahkemece tavzih ve tashih istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun 45. maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi ve karar başlığında davacı idarenin isminin yanlış yazılması,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Davacı idare vekilinin tashih ve tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın başlık kısmında davacı olarak gösterilen (Enerji Piyasaları Düzenleme Kurumu) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (T.C. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu) ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (kısım) kelimesinden sonra gelen tüm ibarenin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline, bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4874, Karar No: 2021/3486, Tarih: 09.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/4874 E.  ,  2021/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyanın incelenmesinden, sanığın Bandırma Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü kanalı ile mahkemeye hitaben yazmış olduğu 23.10.2015 havale tarihli dilekçesi ile yargılamanın iadesi ve temyiz talebinin reddine ilişkin 26.10.2015 tarihli Ek kararın sanığın imzasına 28.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği halde sanığın bu karara yönelik bir temyiz talebinde bulunmadığı; aynı şekilde sanığın 02.01.2020 havale tarihli dilekçesi ile hakkında verilen şartla tahliyenin geri alınması kararının kaldırılması, Bandırma 2 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü kanalı ile mahkemeye hitaben yazmış olduğu 17.01.2020 havale tarihli dilekçesi ile mahsup ve 17.04.2020 havale tarihli dilekçesi ile infazın durdurulması taleplerinde bulunduğu görülmekle; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32/1. maddesi uyarınca sanığın yargılamanın iadesi ve talebinin reddine ilişkin 26.10.2015 tarihli Ek kararın kendisine tebliğ edildiği 28.10.2015 tarihi ve sonrasında hakkında verilen hükmü ve içeriğini öğrenmiş olma şartının gerçekleştiği kabul edilerek yapılan incelemede, sanığın 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra Bandırma 2 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü kanalı ile mahkemeye hitaben yazmış olduğu 15.06.2020 ve 19.06.2020 havale tarihli dilekçeleri ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın kanuni süresinden sonra vaki temyiz talebinin, CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32278, Karar No: 2013/1848, Tarih: 29.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/32278 E.  ,  2013/1848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii, yüzüne karşı 23.09.2008 tarihinde tefhim edilen hükmü yasal 1 haftalık süre geçtikten sonra 06.10.2008 tarihinde temyiz ettiğinden temyiz isteminin CMUK'un 310 ve 317. maddeleri uyarınca REDDİNE, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4816, Karar No: 2017/2610, Tarih: 10.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/4816 E.  ,  2017/2610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 24.02.2015 gün ve 2014/6589 Esas, 2015/1157 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı Asıl Daban vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, ... ... Müdürlüğü'nün 2012/147 E. sayılı takip dosyasında düzenlenen 26.12.2012 tarihli sıra cetvelinde ilk sırada pay ayrılan davalının alacağının dayandığı senedin muvazaalı olarak düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmişitir.

Davalı ... vekili, borçlu ...'ın 2009 yılında vefat eden eşinin borcunu üstlenmesi üzerine takibe konu bononun imzalandığını, alacaklarının muvazaalı olmadığını, ödeme emrinin elden tebliğ edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., yargılamaya katılmamış, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün davalı alacaklı ...'a düştüğü, ancak davalının alacağının gerçek bir alacağa dayandığı iddiasını HMK'nın 200 vd. maddelerince yazılı bir delil ile ispatlayamadığı gerekçesiyle, bu davalıya yönelik davanın kabulüne, sıra cetveline itiraz davasının borçluya karşı açılamayacağı gerekçesiyle davalı-borçlu ...'a yönelik davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiş, mahkemece verilen karar Dairemizin 24.02.2015 günlü, 2014/6589 E., 2015/1157 K. sayılı kararı ile onanmıştır.

Bu kez, davalı ... vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13495, Karar No: 2025/3365, Tarih: 05.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13495 E.  ,  2025/3365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin murisi ...'un davalı işverenler nezdinde 28.08.2015-17.11.2016 tarihleri arasında net 6.500,00 TL ücretle çalıştığını, Kuruma yapılan bildirimlerin asgari ücret üzerinden olduğunu, işverenin ise çalışmaları gerçek kazanç üzerinden bildirmesi gerekirken eksik bildirdiğini ileri sürerek; davalı işyerinde çalıştığı süre boyunca prime esas kazancının tespitini ve Kurum tarafından bağlanan ölüm aylığının bu ücret üzerinden güncellenerek ödenmeyen fark aylıklarının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Üretim Mad. San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin dava ehliyeti bulunmadığından müvekkili yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, ölen sigortalıları işe alan ve çalıştıran işverenin ... Yapı olduğunu, işe giriş bildirgelerinin de ... Yapı ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından verildiğini, ölen sigortalıların tüm ödemelerinin banka kanalıyla yapıldığı ve ödemelerin müvekkil şirket değil diğer davalı şirket tarafından yapıldığını belirterek davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süre olan 5 yıllık sürenin geçmesinden sonra açıldığını, davacının aylık ücretinin bildirilen tutardan daha yüksek olduğunun iddia etmesine rağmen bu hususu ispata yarar hiç bir delil sunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili;

a. Sigortalının asgari ücret ile çalışmasının mümkün olmadığını,

b.İşçilik alacakları dosyasında alınan bilirkişi raporunun ücrete ilişkin iddialarını desteklediğini,

c.Maaş hesabına aktarılan miktardan daha fazla miktarda ödemeler yapıldığını, davanın yazılı delil ve tanık beyanları ile ispatlandığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili;

a. Sigortalının asgari ücret ile çalışmasının mümkün olmadığını,

b.İşçilik alacakları dosyasında alınan bilirkişi raporunun ücrete ilişkin iddialarını desteklediğini,

c.Maaş hesabına aktarılan miktardan daha fazla miktarda ödemeler yapıldığını, davanın yazılı delil ve tanık beyanları ile ispatlandığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun; 200. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belir bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belir bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, bu madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 202. maddesinde de senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça veya temsilcisi tarafından verilen belgeler olduğu belirtilmiştir.

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20.10.2010 tarihli ve 2010/10-480 Esas - 2010/523 Karar, 20.10.2010 tarihli ve 2010/10-481 Esas - 2010/524 Karar, 20.10.2010 tarihli ve 2010/10-482 Esas - 2010/525 Karar, 19.10.2011 tarihli ve 2011/10-608 Esas - 2011/649 Karar, 19.06.2013 tarihli ve 2012/10-1617 Esas - 2013/850 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.