muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3503, Karar No: 2023/4449, Tarih: 21.06.2023

2. Sanık müdafiinin Temyiz İstemi; karşı tarafın saldırısı üzerine kendini koruduğuna, meşru savunma koşulları oluştuğuna, haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ile sanık ... arasında alacak verecek meselesi bulunduğu, telefonla haberleşip buluştukları, katılanın parasını istediği, sanık ...'nin "dolandırıldığını beyan ederek parayı ödeyemeyeceğini" söylediği, katılanın duruma sinirlenerek araçtan indiği, bu sırada aracın yakınında beklemekte olan ...'nin oğlu diğer sanık ...'ın 2-3 metre mesafeden 1 el ateş ederek katılanı hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaraladığı, sanık ...'nin oğlu olan diğer sanık ...'ı suça azmettirdiğine dair mahkûmiyete yeter delil bulunmadığı gerekçesi ile beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Adli raporlar, katılan anlatımları, sanık savunmaları, tutanaklar, yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, lehe hükümlere, haksız tahrike, katılan vekilinin beraate, suç vasfına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve

bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, diğer sanık ... hakkında mahkûmiyete yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraat kararı verildiği, katılandan sanık ...'a yada babasına yönelen haksız söz ve eylem yada saldırı bulunmadığından meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı, hükmolunan sonuç cezanın 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle erteleme, seçenek yaptırımlar ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasının yasal olarak mümkün bulunmadığı, suçun işleniş şekli, oluş ve dosya kapsamına göre suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.11.2019 tarihli ve 2018/2953 Esas, 2019/2404 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3092, Karar No: 2020/5841, Tarih: 15.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3092 E.  ,  2020/5841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.09.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 05.11.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun apartman merdiven boşluğunda bulunan müştekiye ait eşyaları çalması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 23.02.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14522, Karar No: 2017/4680, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14522 E.  ,  2017/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6896, Karar No: 2023/11736, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6896 E.  ,  2023/11736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/437 Esas, 2019/630 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.05.2018 Tarihli ve 2018/26 Esas, 2018/241 Karar Sayılı Kararı

Dosya kapsamında konu trafik kazasının ve tarafların dava açıldığı tarihteki ikamet adreslerinin İstanbul olmadığı, kazanın meydana geldiği yerin ve davalıların adreslerinin Edremit ilçesinde bulunduğu, zararın Edremit ilçesinde vuku bulduğu, davalı tarafça usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.12.2019 Tarihli ve 2019/437 Esas, 2019/630 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda alacaklı başlatılan takibe yönelik itirazın iptaline ilişkin davayı, zarar görenin yerleşim yerinde bulunan mahkemede ikame ettiği, itirazın iptali davasının yetkili mahkemede açıldığı, yetkili olan mahkemenin seçimlik yetkisi bulunan diğer mahkemelere yetkisizlik veremeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı ve 16 ncı maddeleri.

C. Değerlendirme

1. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir.

2. Dosya kapsamından, davacı ile kazaya karışan aracın ruhsat sahibi olan ... Turizm Tic. ve San. A.Ş. arasında, araç değer kaybı ve kazanç kaybı hususunda temlik sözleşmesi imzalandığı, temliğe konu aracın 21.05.2016 tarihinde başka bir aracın şoförünün tam kusurlu olması sebebiyle kazaya karıştığıve kazada hasar gördüğü, temlik sözleşmesine konu aracın ticari işlevini yerine getiremediğinden kazanç kaybına ilişkin alacak oluştuğu, bu alacağın sigorta şirketinden talep edilebilmesinin de mümkün olmadığı, temliğe konu aracın uğradığı kazanç kaybı zararından dolayı davalıya karşı icra takibi başlatıldığı ve davalının yetkiye, borca ve zamanaşımına itirazları sonucu takibin durduğu anlaşılmaktadır.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, davalılar tarafından süresinde yetki itirazında bulunulduğu, yetkili mahkemenin Edremit Asliye Mahkemeleri olduğunu ileri sürdüğü ancak yerleşim yeri adresi Pendik/İstanbul olan davacı şirketin davayı İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı anlaşılmakla davacı tercih hakkını bu yönde kullandığından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/176, Karar No: 2024/4039, Tarih: 04.03.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/176 E.  ,  2024/4039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/411 E., 2023/411 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin özelleştirilmesinden önce 09.10.1987 tarihinde PTT bünyesinde yapı işleri müdürlüğünde inşaat mühendisi olarak çalışmaya başladığı, 2005 yılında Türk Telekomünikasyon AŞ'nin PTT'den ayrılarak özelleştirilmesinden sonra kapsam dışı personel kapsamında şef mühendis olarak çalışmaya devam ettiği, özelleştirme sonrasındaki çalışma süresinin tamamı için ücretine kamu görevlilerinin parasal haklarında yapılan artış dikkate alınarak gerekli parasal hak artışının yapılmadığı, bu nedenle eksik ödenen parasal haklarının ödenmesi gerektiği, ayrıca farklı dönemlerde tesis destek ve inşaat emlak müdür vekili olarak görevlendirildiği, bununla birlikte destek müdürü bulunmadığı zamanlarda 1. derece imza yetkisi verildiği, en son satın alma müdürü olarak çalıştığı, bahsi geçen müdürlüklere vekâleten müdürlük görevini ifa ettiği, göreve uygun ücret ve ekleri ile ilave tediye ve ikramiyelerin eksik ödendiğini ileri sürerek, kamu görevlilerinin parasal haklarında yapılan artış dikkate alınarak ücretinde gerekli parasal hak artışının yapılmamasından ve vekâleten baktığı müdürlük görevine uygun ücretin ödenmemesinden kaynaklı fark alacakların davalıdan tahsili yönünde karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya karşı zamanaşımı def'i ve görev itirazında bulunduklarını, davacının kendi isteği ile kapsam dışı personel statüsüne geçtiği ve 1. tip iş sözleşmesi imzaladığı, davacının aralıksız olarak müdür vekilliği yaptığını iddia ettiği tesis destek ve inşaat emlak biriminde 09.05.2011 tarihine kadar birimin asıl müdürü M.Ö'nün görevini ifa ettiği, diğer yandan Türk Telekomünikasyon AŞ Kapsam Dışı Personel Yönetmeliği adı altındaki düzenlemenin Yönetim Kurulu'nun 31.08.2000 tarihli ve 407 sayılı kararı ile kabul edilerek yürürlüğe konulduğu, bu Yönetmelik'in 22 nci maddesine göre bir görevin personel eliyle yürütülmesi hâlinde aylıksız vekâletin esas olduğu, davacı yanın bu vekâleten görevlendirmeye karşı herhangi bir itirazının olmadığı, geçici görevlendirme süresince herhangi bir itirazda bulunmadan görevini yürüttüğünü bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 31.03.2017 tarihli ve 2015/866 Esas, 2017/318 Karar sayılı kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 31.03.2017 tarihli ve 2015/866 Esas, 2017/318 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.10.2017 tarihli ve 2017/1881 Esas, 2017/1889 Karar sayılı ilamı ile; davacının farklı tarihlerde geçici tesis destek ve inşaat emlak müdür vekili olarak görevlendirildiği, destek müdürü bulunmadığı zamanlarda 1. derece imza yetkisi verildiği, iş sözleşmesine göre nakle tâbi olmayan personel olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 5. maddesinde işverenin yapılan iş ve hizmetin gereği olarak geçici iş ve görev verebileceğinin düzenlendiği, davacının görevlendirmeler sırasında ihtirazı kayıt koymadığı ve Mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 14.01.2021 tarihli ve 2018/567 Esas, 2021/1091 Karar sayılı kararı ile; davacının nakle tâbi olmayan personel statüsünde 1. tip iş sözleşmesi imzaladığı, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Ek II cetveline tâbi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlanma talebinden kaynaklı fark alacakların reddinin dosya kapsamına uygun olduğu, ancak davacının vekâleten yürüttüğü görevler bakımından talep ettiği ücret ve diğer özlük haklarından kaynaklı fark alacaklarının reddinin isabetli olmadığı, davacının vekâleten yürüttüğü görevlerin 2009-2012 yılları arasında olduğunun ileri sürüldüğü dikkate alındığında, belirtilen tarihlerde 01.07.2008 tarihli “İnsan kaynakları çalışma esasları” başlıklı İç Yönetmelik'in yürürlükte olduğu, 01.07.2008 tarihli “İnsan kaynakları çalışma esasları” başlıklı İç Yönetmelik ve 10.02.2006 tarihli 1. tip iş sözleşmesi hükümlerine göre davacının vekâleten yürüttüğü göreve uygun ücret talep etmesine engel bir düzenleme bulunmadığı, bu durumda; yeni Yönetmelik'in yürürlüğe girdiği tarihe kadar davacının sadece harcıraha hak kazandığı, yeni Yönetmelik'ten sonra ise, müktesebi dışındaki bir işte görevlendirilen işçiye ücretinde indirim yapılmamak kaydı ile fiilen yaptığı görev unvanının karşılığı ücretin ödenmesi gerektiği, buna göre davacının vekillik görevini yürüttüğü tarihlerin tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve vekâleten baktığı işe uygun ücretin tespit edilerek varsa fark ücret ile diğer fark alacakların hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararı hatalı olduğundan kararın bozulmasına hükmedilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma doğrultusunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma doğrultusunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; dava ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen iddialarına ek olarak dava dilekçesiyle talep ettikleri 250,00TL'yi 40.760,87 TL arttırarak toplam 41.010,87 TL ücret alacağının ödenmesi talebinde bulunduklarını, ancak İlk Derece Mahkemesi tarafından dinlenen tanık beyanlarının değerlendirilmediğini, tanık beyanları ve dosyaya sunulan belgeler dikkate alındığında bilirkişi raporunun 2. seçeneğinde hesaplanan 41.010,87 TL alacağa karar verilmesi gerektiğini, Mahkemece sadece davalı Şirket tarafından sunulan belgelere göre hazırlanan bilirkişi raporunun 3. seçeneğine göre hüküm kurularak brüt 23.863,44 TL alacağın kabulüne karar verildiğini; diğer yandan müvekkilinin ücretinde özelleştirme sonrasındaki çalışma süresinin tamamı için kamu görevlilerinin parasal haklarına yapılan artış dikkate alınarak gerekli artışın yapılmadığını beyan ederek İlk Derece Mahkemesinin bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının 24.02.2009 tarihinden 23.03.2012 tarihine kadar aralıksız ... Destek ve İnşaat Emlak biriminde müdür vekilliği yaptığını iddia ettiği, ancak sunulan belge incelendiğinde davacının vekâleten müdürlük yaptığını iddia ettiği birimde 09.05.2011 tarihine kadar birimin asıl müdürü M.Ö'nün görev yaptığının görüleceğini, davacının iş sözleşmesi ve iç yönetmelikler ile aylıksız vekâletin esas olduğunu bilerek ve herhangi bir itirazda bulunmayarak görevlendirmeyi kabul ettiğini, birim müdürünün kısa süreli izinlerinde geçici imza yetkisi verilmiş olan personele asli müdürün ücret ve diğer haklarının uygulanmasının hakkaniyet ilkesi ile bağdaşmayacağını, davacının imzalamış olduğu 1. Tip İş Sözleşmesinin "Sorumluluk ve Yükümlülükler" başlıklı 5. maddesi ile Yönetmelik'in 22.maddesine göre vekâleten yürütülen görevler bakımından aylıksız vekâletin aslolduğunu, davacı yana tebliğ edilen görevlendirme yazısında da geçici görevlendirme yapıldığı açıkça belirtilerek geçici imza yetkisi ile vekâleten görevlendirildiğini, benzer taleplerle açılan davalarda verilen ret kararlarının onandığını, fark ücret alacağını kesinlikle kabul anlamına gelmemek kaydıyla yapılan hesaplamaların fahiş olduğunu ileri sürerek hükmün bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının vekâleten müdürlük görevini sürdürdüğü döneme ilişkin fark ücret alacaklarının hesaplanması noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının vekâleten müdürlük görevini sürdürdüğü döneme ilişkin fark ücret alacaklarının hesaplanması noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.