muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21182, Karar No: 2022/286, Tarih: 12.01.2022

3) Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması veyahut mahkemenin bölge adliye mahkemesinin yargı çevresi dışında kalması.

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

5) Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına, merci tayinine karar verilmiş olması.

6) Mahkemece, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması.

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir…” hükmü yer almakta iken;

7035 ve 7251 sayılı Kanunlar ile yapılan değişiklikler sonucu 353 üncü madde;

“…(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a)Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

1) Davaya bakması yasak olan hakimin karar vermiş olması.

2) İleri sürülen haklı ret talebine rağmen reddedilen hakimin davaya bakmış olması.

3) Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması.

4) Diğer dava şartlarına aykırılık bulunması.

5) Mahkemece usule aykırı olarak davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına, davaların birleştirilmesine veya ayrılmasına karar verilmiş olması.

6) Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması.

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra başvurunun esastan reddine veya yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir…” şeklinde düzenlenmiştir.

Öte yandan, 7251 sayılı Kanun ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesine eklenen (g) bendine göre; “353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar” hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça hüküm altına alınmış olup, hükmün gerekçesinde de; 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren durumlarda bölge adliye mahkemesinin duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği, fıkraya eklenen yeni (g) bendiyle, 353 üncü madde hükmü ile uyum sağlanarak Kanunun bütünlüğünün korunması amaçlandığı ifade edilerek 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararların kesin nitelikte olduğu vurgulanmıştır.

Bu nedenlerle; HMK’nın 362. maddesinin birinci fıkrasının g bendinde yapılan yollama gereği HMK’nın 353. maddesinin birinci fıkrasının, a bendinin, 5. alt bendine göre istinaf talebini inceleyen bölge adliye mahkemelerinin, yerel mahkemelerce usule aykırı olarak verilen davanın veya karşı davanın açılmamış sayılmasına dair kararları da kesin nitelik taşımaktadır. Somut olayda açıklanan mahiyette bir kararın bulunmasına göre HMK’nın 362/I-g maddesi göndermesi ile uygulanan HMK’nın 353/I-a.5 hükmü uyarınca, temyiz edilemeyecek mahiyetteki Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verilen temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 12/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16711, Karar No: 2013/21274, Tarih: 18.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16711 E.  ,  2013/21274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çankırı l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :06.06.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.2-Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 26.12.2011 tarihinde açılmış, davacı kadın dava dilekçesinde tazminat istememişken 05.06.2013 tarihli dilekçe ile tahkikat aşamasına geçildikten sonra 20.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141 .maddesinde " (1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karsı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. On inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmü bulunmaktadır. Bu hüküm gereğince iddianın genişletilebilmesi ön inceleme duruşmasından sonra mümkün değilken davacı kadının ön inceleme ve tahkikat duruşması bittikten bozmadan sonra tazminat talep etmesi ve mahkeme tarafından da davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

2- Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK.md.26/1). Davalının yoksulluk nafakası talebi olmadığı halde, yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SQNUC:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.09.2013 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2013/8786, Karar No: 2013/16733, Tarih: 03.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8786 E.  ,  2013/16733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...ye irad kaydedilmesine, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1779, Karar No: 2021/3266, Tarih: 17.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/1779 E.  ,  2021/3266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 4857 sayılı yasa hükümleri uyarınca verilen idari para cezasının tahsili amacıyla icra takibi yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu idari para cezasının 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı olarak tebliğ edildiği, bu nedenle usulüne uygun tebligat yapılmadığı ve idari para cezasının şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; 4857 sayılı İş Kanunu'nun 92 ve 107/a maddelerine muhalefetten davalı şirkete idari para cezası tahakkuk ettirildiği, idari para cezasının 05/04/2012 tarihinde davalı şirketin daimi işçisi ...’a tebliğ edildiği, idari para cezanın iptali için Sulh Ceza Hakimliğine itirazda bulunulmadığı ve süresinde ödenmemesi üzerine tahsili için davacı tarafından 13/01/2014 tarihinde ilamsız icra takibi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Dava ve takip konusu alacak, idari para cezasının süresinde ödenmemesinden kaynaklanmaktadır. Davalı tarafından idari para cezanın yasal olmadığına ve tebliğinin usulsüz bulunduğuna ilişkin olarak Sulh Ceza Hakimliğine süresinde yazılmış bir itiraz bulunmadığından idari para cezası kesinleşmiştir. Kesinleşen idari para cezasının, geçerli olup olmadığı veya tebliğinin usulüne uygun olup olmadığı konusunda mahkemece değerlendirme yapılamaz (YHGK'nın 2000/21-135 E, 2000/149 K.). İdari para cezasının muhatabına usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği hususu itiraz merci olan Sulh Ceza Hakimliğinde çözüme kavuşturulacak husustur. Bu nedenle davalı kesinleşen idari para cezasından sorumludur.

Bununla birlikte, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 266. Maddesinde hakimin, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişi deliline başvurabileceğinin belirtilmesine karşın Tebligat Kanunu maddeleri doğrultusunda yapılan tebliğin usulüne uygun olup olmadığı hususunda bilirkişiye başvurulmuş olması da doğru olmamıştır. Kararın belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına

17/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23247, Karar No: 2013/42, Tarih: 14.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/23247 E.  ,  2013/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde ....784,64 TL için itirazın iptali ve icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının fatura karşılığı aldığı mal/hizmet bedelinin tamamını ödemediğini belirterek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; faturalarda belirtilen ürünleri ve hizmetleri davalının almadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne; itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

İİK. 67/....maddesi uyarınca icra inkar tazminatına hükmedilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının dava ederek haklı çıkması zorunludur. Borçlunun kötüniyetle itiraz etmiş olması yasal koşul değildir. İcra inkar tazminatı, işin çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı alacağın likit ve belli olması gerekir. Borçlu, yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise alacağın likit ve belli olduğunun kabulü gerekir. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir.

Somut olayda alacağın likit ve belirli olmadığı, yargılamayı gerektirdiği, dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak davanın aydınlatıldığı, icra inkar tazminatına hükmedilmemesi gerektiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, yanlış değerlendirme sonucu bu istemin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve HMK. 370/....maddesi anlamında “Hakimin takdir yetkisi kapsamında” kalmadığından; hükmün ilk satır başında yer alan "...asıl alacak olan ....784,64 TL üzerinden davalının %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine...” ifadelerinin çıkarılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 362.65 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, ....01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20871, Karar No: 2014/25205, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20871 E.  ,  2014/25205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2012/1279-2013/1158

Dairemizce dosyanın "Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile, genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, M.. B..'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının M.. B..'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için" geri çevrilmesine karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece, geri çevirme kararı üzerine, UYAP üzerinden yapılan incelemede 03.04.2014 tarihinde davalı M.. B..na kararımızda belirtilen hususlarla ilgili müzekkere yazıldığı görülmüş ise de, bu yazının akıbeti hakkında gerek dosyada gerekse UYAP'ta hiçbir bilgi bulunmamaktadır. Mahkemece, müzekkere akıbeti araştırılarak ilgili kurumdan cevap verilmişse cevaba ilişkin yazı ve varsa eklerinin, cevap verilmemişse bu hususta tutulacak tutanağın eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32279, Karar No: 2014/26450, Tarih: 11.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/32279 E.  ,  2014/26450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen 22/03/2013 tarihli hükmü, CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 28/05/2013 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 11/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11157, Karar No: 2013/16612, Tarih: 17.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11157 E.  ,  2013/16612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.03.2012

KARŞI OY YAZISI

Davalı Sigorta şirketi dava konusu taşınmazın aile konutu olmadığı yönünde bir iddiada bulunmamış, iyi niyetli olduklarını beyan etmiştir. Dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu konusunda bir çekişme olmadığına göre ipotek işleminin geçerli olabilmesi için Türk Medeni Kanununun 194. maddesine göre malik olmayan eşin açık rızası bulunması gerekmektedir. Davacı eşin açık rızası olmadığına göre ipoteğin iptalinde bir isabetsizlik bulunmadığı düşüncesindeyim. Bu nedenle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/13246, Karar No: 2010/10053, Tarih: 11.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13246 E.  ,  2010/10053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/11/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacının ektiği ürünlerde oluşan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporu, Afşin Kaymakamlığı İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 2008 yılında üretimi yapılan ve münavebeye giren bitkilere ait maliyet ve birim satış cetveli esas alınarak düzenlenmiştir.

2007 yılına ait maliyet ve birim satış cetveli ile dayanak yapılan 2008 yılı cetveli arasında oldukça yüksek farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından Türkiye İstatistik Kurumu'na gönderilen 2008 yılına ait veri listesindeki bilgilerinde benimsenen rapordaki 2008 yılına ilişkin miktarlarla örtüşmediği görülmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, 2007 yılı veri cetveli ile 2008 yılı veri cetveli arasındaki farklılıklar araştırılıp açıklattırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Dava konusu ürünlerden şekerpancarı zararı hesaplanırken, sadece zarar gören şekerpancarı üzerinden yapılacak hesaplamaya göre belirlenecek tazminatın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, şekerpancarının fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek olan küspenin de zarar kapsamına alınarak hesaplanan fazla tazminatın ödetilmesine karar verilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5373, Karar No: 2017/10149, Tarih: 27.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/5373 E.  ,  2017/10149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça konu abonelik sözleşmesine göre hizmet sunan işletmeci (operatör) firma Turkcell'in dosyada mevcut 03.01.2014 tarihli cevabi yazısında, şikayetçinin rızası dışında hazırlanan sözleşmenin, sanığın sahibi olduğu .... Şti. tarafından yapıldığının belirtilmesi, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, genellikle alt bayilerin bu sözleşmeleri yaptıkları, suça konu sözleşmenin kendi şubelerinde hazırlandığının görüldüğü, bu şubeyi suç tarihlerinde kapattıklarını hatırladığı ve mutlaka başka bir alt bayide yapıldığını söylediği, ancak başka bir bayinin isim ve adresine de ulaşılamadığı görülmekle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4624, Karar No: 2018/3318, Tarih: 02.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4624 E.  ,  2018/3318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamada katılan mağdure....'in istinabe yoluyla beyanının alınmasına ilişkin Gaziosmanpaşa 5. Asliye Ceza Mahkemesince düzenlenen 2012/433 Talimat sayılı, 17.12.2012 tarihli duruşma tutanağında hakimin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.