muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12485, Karar No: 2018/6897, Tarih: 28.03.2018

Yıllık izin ücreti hesabının unsurları, işçinin çalışma süresi ve ücretin miktarıdır. İşverence yasal düzenlemelere rağmen bu yönlerden belge düzenleme ve işçiye verme yükümlülüklerin yerine getirilmemiş olması halinde işçinin yıllık izin ücretini dava öncesinde tam olarak belirlemesi mümkün olmayabilir. Bu açıdan çalışma süresi ve ücretin tartışmalı olması durumunda yıllık izin ücreti belirsiz alacak davasına konu edilebilir. Ancak çalışma süresi ve ücretin işçiye verilmiş veya ulaşabileceği belge ve kayıtlarla kesin olarak saptanabildiği hallerde yıllık izin ücretinin belirli olduğu ve belirsiz alacak davasına konu olamayacağı söylenebilecektir.

Fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücretler için ise çalışmaların tamamının puantaj kayıtlarına dayandırıldığı istisnai durumlar dışında hakimin taktiri indirimi söz konusu olduğundan,alacakların, davanın açıldığı aşamada tam olarak belirlenmesi mümkün değildir. Bu itibarla sözü edilen alacakların belirsiz alacak davasına konu edilebileceği ilke olarak kabul edilmektedir.

Hakimin takdiri veya yasal nedenlerle indirim yapılarak alacak miktarı veya değerinin belirlenmesi halinde alacak belirsizdir (Yargıtay 9.HD.27.02.2012 gün ve 2012/1757 E.2012/5742 K. ).

Dairemizin kısmi dava ile ilgili verdiği bu ölçütleri kabul eden Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 E, 2012/715 K sayılı kararında “İşçilik alacaklarının özelliği de dikkate alınarak, bu alacaklarda, talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi, aksinin kabulü de doğru olmayacağını, talep konusu işçilik alacakları belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesinin daha doğru olacağını” açıkça belirmiştir.

Aynı dava dilekçesinde birden fazla işçilik alacaklarının talep edildiği durumlarda davaların yığılmasından söz edilir ki, alacağın belirli olup olmadığı her bir alacak kalemi bakımından somut olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.10.2012 gün, 2012/ 9-838 E, 2012/ 715 K sayılı kararı da bu yöndedir.

Davaya konu işçilik alacaklarının bir kısmının ya da bazılarının belirsiz alacak davasına konu olamayacağı belirlendiği taktirde, hakim hemen davayı reddetmemeli, HMK.’nun 115/2 maddesi uyarınca eksikliği tamamlaması yani alacağını belirleyerek buna göre talepte bulunması için davacıya kesin süre vermeli, gereğinin yerine getirilmemesi halinde dava şartı eksikliğinden dava reddedilmelidir. Dairemiz kararları ile Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin kararları bu yöndedir(Yargıtay 9.HD. 26.01.2014 gün, 2014/1962 E, 2014/6034 K. ; Yargıtay 9.HD. 27.02.2012 gün ve 2012/1757 E, 2012/5742 K. ; Yargıtay 19. HD. 16.01.2014 gün, 2013/ 17491 E, 2014/ 1332 K. Yargıtay 19. HD, 16.01.2014 gün, 2013/ 17366 E, 2014/ 1329 K.).

Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava olarak da alacağın tahsilini talep edebilir.

Dava dilekçesinde alacağın belirsiz olduğundan söz edilmiş olsa da, kısmi dava açıldığının ifade edilmesi halinde davanın türünün kısmi dava olarak kabulü gerekir. Zira alacak belirsiz ise kısmi dava yoluyla alacağın istenmesine engel bir durum yoktur. Bu ihtimalde kısmi dava ancak talep edilen kısım itibarıyla zamanaşımını keser. Yargılama ile alacağın belirlenen kalan kısmı ıslah veya ek dava ile talep edildiğinde arttırılan miktarlar bakımından faiz başlangıcı -kural olarak- talep tarihidir. Bu nedenle davanın türünün belirsiz alacak davası veya kısmi dava oluşunun sonuçları farklı olup, tereddüt halinde hakim tarafından bu husus davacıya açıklatılmalı ve davanın türü ön inceleme tutanağına yazılarak tahkikat aşamasına geçilmelidir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000,00 TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatıyla ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100,00 TL) gösterilmesi halinde,davanın, tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, 107/2. maddeye göre davacı miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

HMK’nun 107. maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde artırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez artırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 157. maddesi uyarınca, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hâkimin her kararından sonra zamanaşımı yeniden işlemeye başlar. Bu nedenle yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, davacının talep artırım dilekçesi üzerine ileri sürülen zamanaşımı definin de sonuca bir etkisi olmaz.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında faiz başlangıcı, davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK’nun 107/3. maddesinde kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107. maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacağın tamamı için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır. Belirsiz alacak davası ile kesilmiş olan zamanaşımı yargılama sırasındaki işlemler ve hakimin her kararı ile kesileceğinden ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı defi sonuca etkili değildir.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; dava külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davası olarak açılmış olup, bu dava türünde talep miktarının arttırılması ancak ıslah ile mümkün olduğundan, davacı vekili tarafından talep arttırım dilekçesi adı altında verilen 27.03.2014 tarihli dilekçe ıslah dilekçesidir. Yine 17.07.2014 tarihinde ikinci kez verilen talep arttırım dilekçesi ise ikinci ıslah mahiyetinde olup, HMK’nın 176. maddesi gereğince bir davada ıslah ancak bir kez yapılabileceğinden Mahkemece ikinci ıslah mahiyetindeki 17.07.2014 tarihli talep arttırım dilekçesine itibarla hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26134, Karar No: 2013/1722, Tarih: 22.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/26134 E.  ,  2013/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamlı takibe karşı borçlunun, 2942 Sayılı Kanunu'nun geçici 6. maddesi gereğince; uygulanan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, dayanak ilamın dava tarihinin 5999 sayılı yasanın yürürlük tarihinden önce olduğundan haciz yasağının önce açılan davaların sonunda verilen kararların infazını kapsamayacağı ve 6111 Sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde belirtilen hususların yerine getirildiğine ilişkin dosyaya hukuken geçerli herhangi bir yazılı belge sunmadan haciz işlemlerinin ve takibin iptalini talep etmelerinin TMK.nun 2. maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması yasağı kapsamında kaldığı, bununda hukuk tarafından korunamayacağı gerekçeleriyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici altıncı maddesinde ve 6111 Sayılı Kanunun geçici ikinci maddesi ile getirilen değişiklikte, kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden veya kesinleştikten sonra takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir.

Somut olayda, alacaklının takibine dayanak yaptığı Kartal 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 12.05.2011 olup, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden sonrasına ilişkindir. Bu durumda anılan maddenin olayda uygulaması gerekeceğinden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacağının tahsili amacıyla yapılan takipte borçlu İSKİ’nin mal, hak ve alacaklarının haczi mümkün değildir.O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16951, Karar No: 2014/13999, Tarih: 23.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16951 E.  ,  2014/13999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manyas Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2008/14-2014/52

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araçta meydana gelen 19.740,00 TL. hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı tarafın ZMSS şirketinden 8.000,00 TL. tahsil edildiğini, davalı tarafın olayda %100 kusurlu olduğunu belirterek bakiye 11.740,90 TL.'nin ödeme tarihinden işleyecek faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kazada davacının sigortalısının kusurlu olduğunu, hatalı sollama nedeniyle kazanın meydana geldiğini, Manyas Sulh Ceza Mahkemesinde aynı olayla ilgili olarak açılan davanın derdest olduğunu, müvekkince yaptırılan tespitte sigortalının kusurlu olduğunun belirlendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 6.805,67 TL. tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine ve halefiyete dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir. 6098 Sayılı BK'nun 74. maddesi( 818 Sayılı BK'nun 53. maddesi) gereğince, hukuk hakimi, ceza mahkemesince belirlenen kusur oranı ile bağlı değil ise de ceza mahkemesinde tespit edilen maddi vakıa ile bağlıdır.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine ve halefiyete dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir. 6098 Sayılı BK'nun 74. maddesi( 818 Sayılı BK'nun 53. maddesi) gereğince, hukuk hakimi, ceza mahkemesince belirlenen kusur oranı ile bağlı değil ise de ceza mahkemesinde tespit edilen maddi vakıa ile bağlıdır.

Somut olayda, davacının sigortalısı, dava dışı İ.. O.. ve davalı sürücü H.. B.. hakkında Manyas Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/240-2010/28 sayılı dosyasında taksirle yaralamaya sebebiyet vermek suçundan dava açılmış; hükme esas alınan ATK raporunda; sanık sürücü İ.. O..'ın yönetimindeki uzun araçla olay mahalline geldiğinde, yolun sağ tarafında sollama yasağı levhası bulunmasına rağmen önünde seyreden dosyamız davalısı H.. B.. yönetimindeki traktörü solladığı, önündeki vasıtaya yakın yerden sol şeride geçişi sırasında traktöre çarptığı, doğrultu değiştirme manevrasını yanlış yaptığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı seyretmesi sebebiyle olayda asli derecede kusurlu olduğu, sanık sürücü H.. B..'in yönetimindeki traktörle seyrederken yola gereken dikkati vermediği, çarpma noktasına göre mümkün olduğunca yolun sağ tarafını takiben seyretmeye özen gösterdiği belirtilerek olayda tali derecede kusurlu olduğu bildirilmiştir. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından bu rapora göre sürücü İsmail'in olayda asli kusurlu olduğu kabul edilerek, İ.. O.. hakkında neticeten 3 ay 10 gün hapis cezası verilmiş; cezanın ertelenmesine karar verilmiştir. Hükmün katılanlar vekili ve sanık İ.. O.. vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 11.04.2013 tarih, 2012/17157-2013/9676 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Ceza Mahkemesinde olayın oluş şekline ilişkin maddi vakıa belirlenmiş ve derecattan geçerek kesinleşmiştir.

İş bu dava dosyasında hükme esas alınan Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetince düzenlenen 23.12.2013 tarihli raporda, ceza mahkemesi dosyası, orada alınan bilirkişi raporları ve bu dosyada alınan İTÜ bilirkişi kurulu raporu değerlendirildikten sonra; sollama yasağının kaza yerinin 53 mt. ilerisinde başladığı davacının sigortalısının önündeki traktörü sollayıp geçmek istemesinde trafik kurallarına aykırılık bulunmadığı, ancak yolun normal genişlikte olmayıp dar olduğu, böyle bir yerde sigortalı sürücünün,yolun sağına yakın yerden gitmediği anlaşılan traktör sürücüsünü aradaki mesafe kapanmadan korna ile uyarması, traktörün yolun sağına yanaşması üzerine hızını azaltıp solundan geçerek ara mesafeyi kapatması gerekirken, bunlara riayet etmediğinden %25 oranında, davalı sürücü H.. B..'in yolun sağını takip etmediği, sigortalı aracı farkedince soluna doğru kayarak sigortalı aracın yolunu daralttığı, arkadan gelen trafiğe göre dikkatsiz, tedbirsiz şekilde doğrultu değiştirip davacı şirkete sigortalı aracın şeridine tecavüz ettiği anlaşıldığından %75 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş, mahkemece bu rapora göre davalı sürücünün %75 oranında kusurlu olduğu benimsenerek dava kısmen kabul edilmiştir.

Ceza Mahkemesince belirlenen maddi vakıa, hukuk mahkemesini bağlayacağından, bu durumda mahkemece, Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyetinden, Ceza Mahkemesinde tespit edilen oluş şekline ilişkin maddi vakıalar esas alınarak; tarafların kusur oranlarının belirlendiği, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir ek rapor alınarak sonucuna göre karar verimesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı taraf lehine BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1151, Karar No: 2019/5480, Tarih: 29.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/1151 E.  ,  2019/5480 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, taraflar arasında imzalanan sözleşmeden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine; 15.5.2018 tarihli ek karar ile, çıkartılan muhtıraya rağmen süresinde istinaf harç ve giderlerinin yatırılmadığı gerekçesiyle, 20.6.2018 tarihli ek karar ile, verilen kesin sürede gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle, 9.10.2018 tarihli ek karar ile de, ek karara yönelik istinaf başvurusunun yasal süresi geçtikten sonra yapıldığı gerekçesiyle, istinaf başvurularının reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... davalının 15.5.2018 tarihli ek karara karşı yapmış olduğu istinaf talebi yönünden; HMK.’nun 344. ve 346/2 maddeleri uyarınca istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş; davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine verilen ek karar ile, çıkartılan muhtıraya rağmen verilen kesin süre içerisinde nispi temyiz harcının yatırılmadığı gerekçesiyle davalının temyiz başvuru talebinin reddine karar verilmiştir.

..... Dairesinin kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Bölge Adliye Mahkemesinin, verilen kesin süre içerisinde nispi temyiz harcının yatırılmadığından bahisle davalının temyiz talebinin reddine ilişkin vermiş olduğu ek karar usul ve yasaya uygun olduğundan bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle ek kararın ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 29/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5892, Karar No: 2022/4562, Tarih: 05.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5892 E.  ,  2022/4562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.