muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2760, Karar No: 2018/689, Tarih: 20.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2760 E.  ,  2018/689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

a-) TCK'nun 82/1-b-h, 35, 53, 63. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası,

b-) TCK'nın 103/2, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası,

c-) TCK'nun 109/2, 109/3-f, 109/5, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası,

d-) Yağma ve hırsızlık suçlarından; beraat

Sanık ... hakkında;

a-) TCK'nun 103/2, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası,

b-) TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası,

c-) TCK'nın 142/2-a, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası,

d-) Adam öldürmeye teşebbüs suçundan; beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin yasal süresinden sonra yapmış olduğu duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında yağma suçundan açılmış bir dava olduğu halde hırsızlık suçundan hüküm kurulmuş ise de, suç niteliği doğru vasıflandırıldığından;

Ayrıca sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı olmasına rağmen hakkında cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından,

Yine;

Her iki sanığın bizzat işledikleri cinsel saldırı eyleminden ayrı olarak diğerinin eylemine de katılmalarından dolayı haklarında bu suç için 5237 sayılı Kanunun 43/1. maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından;

Bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, yaşı küçük mağdur ...'ı nitelikli öldürmeye teşebbüs, cinsel saldırı ve hürriyetinden yoksun kılma suçları ile sanık ...'nın, yaşı küçük mağdur ...'a yönelik cinsel saldırı, hürriyetinden yoksun kılma ve hırsızlık suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı herhangi bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma, eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, sanık ... müdafiinin müvekkilinin üzerine atılı suçları işlediği yönünde yeterli delil bulunmadığına dair ve sair temyiz itirazlarının reddiyle,

I-) a- Sanık ... hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

I-) a- Sanık ... hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdurda meydana gelen toplam 18 adet kesici delici alet yarası arızasından üçünün boyun sol yanda, göğüste sağ yanda ve göğüste sol yanda bulunan kesici delici alet yarası arızasının canavarca his saiki ve eziyet çektirme ile öldürme suçuna kanıt sayılamayacağı ve sanığın bu amaçla hareket ettiğini gösterir, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden TCK’nun 82/1. maddesinin “b” bendinin uygulanması ve yaşı küçük mağdurun kendini savunumayacak durumda olması karşısında TCK’nun 82/1. maddesinin "e" bendinin uygulanmaması yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının mahsus bölümlerinde yer alan "82/1-b-h" ibaresinden ''b'' bendinin çıkarılarak "e" bendinin eklenmesine karar verilmek suretiyle re’sen de temyize tabi nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün DÜZELTİLEREK, cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak,

b- Sanık ... hakkında mağdura karşı cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMALARINA,

II-) a- Sanık ... hakkında yağma suçundan açılmış bir dava bulunduğu halde, yağmadan dolayı herhangi bir hüküm kurulmaması ve hırsızlık suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde hırsızlık suçundan beraat hükmü verilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 142. maddesinin 2. fıkrası ile tek bir mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde iki ayrı beraat kararı verilmesi,

b- Sanıklar ... ve ...'in, mağdura karşı gerçekleştirdikleri tüm eylemlerde ortak iştirak iradelerini TCK'nun 37/1. maddesi kapsamında ortaya koydukları halde sanık ...'nın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sorumlu tutulması gerektiği nazara alınmadan yanılgılı değerlendirme sonucu beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, 20/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18817, Karar No: 2020/13413, Tarih: 23.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/18817 E.  ,  2020/13413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemize gönderilen dosya üzerinde ve UYAP’ta yapılan incelemede; sanığın yokluğunda verilen 19/02/2015 tarihli karara ilişkin 10/04/2019 tarihli temyiz talebinin, mahkemenin 11/04/2019 tarihli ek kararı ile reddedildiği, bu ek kararı 16/04/2019 tarihinde tebliğ alan sanığın 18/04/2019 tarihli dilekçesi ile ek kararı temyiz ettiği, ancak tebliğnamede ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş belirtilmediği anlaşılmakla; sanığın ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 23/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2630, Karar No: 2019/66, Tarih: 16.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2630 E.  ,  2019/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinde ilk sırada pay ayrılan şikayet olunanın haczinin yetersiz olarak depo edilen satış avansı nedeniyle düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunana mahkemece şikayet dilekçesinin tebliğ edilmediğinden şikayet olunan cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece iddia, deliller ve tüm dosya kapsamından; şikayet olunan haciz tarihinin 14.11.2013 tarihli olduğu ve 05.11.2014 tarihinde 200,00 TL satış avansı yatırılarak satış talep edildiği, haczin ayakta olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.01. 2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5339, Karar No: 2013/22202, Tarih: 16.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/5339 E.  ,  2013/22202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5271 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 231. maddesinin 6/c bendinde belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olması, manevi zararı kapsamaması, sanığa yükletilen tehdit suçunun mağdurunun maddi nitelikte bir zararının bulunmaması karşısında, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği” hususunda bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, savunması talimatla alınan sabıkasız sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda edinilen olumsuz kanaatin sebepleri denetime olanak verecek şekilde gerekçeye yansıtılmadan, "sanığın kişilik özellikleri gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşmaması nedeni ile” şeklindeki kanuni olmayan yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanığın, eve geldiğinde müşteki eşinin başka bir erkekle olduğunu gördüğünü savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, sanık lehine TCK'nın 29.maddesi gereğince, haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8072, Karar No: 2013/10414, Tarih: 09.07.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/8072 E.  ,  2013/10414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.07.2012 gününde verilen dilekçe ile harici satım ve TMK 724'ten kaynaklanan tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Dava konusu tarla vasıflı 2238 sayılı parsel tapuda paylı mülkiyet olarak kayıtlıdır. Davacı, paylı maliklerden ... kızı ...'un bayileri olan ... ve ...'den 15.11.1999 ve 08.09.2000 tarihlerinde haricen yer satın alarak iyiniyetle devraldığı taşınmaza iki katlı betonarme ev ve

müştemilat olarak ahır inşa ettiğini ve meyve ağaçları yetiştirdiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Dava konusu taşınmaz paylı mülkiyet hükümlerine tabi iken davacı tarafından haricen yer satın alınarak muhdesat oluşturulmuş ise de tüm paylı maliklerin taşınmazın her noktasında mülkiyet hakları bulunduğundan ayrıca çaplı taşınmazlarda oluşturulan muhdesat nedeniyle iyiniyet iddiası dinlenemeyeceğinden davaya konu olayda davacının iyiniyetli olduğunun kabülüne olanak yoktur. Türk Medeni Kanunuun 724. maddesi gereğince tapu iptali ve tescil istenebilmesi için öncelikli koşul olan iyiniyet unsurunun gerçekleşmemesi durumunda diğer koşulların aranmasına da gerek bulunmamaktadır. Mahkemece, davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken davanın ispatlandığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 5578 sayılı Kanunla değişik 8. maddesinde belirtilen bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinde oluşmuş hisselerin üçüncü şahıslara satılması devredilmesi yasaklanmakta olup bölünemez büyüklükte ve birlikte mülkiyetin söz konusu olduğu tarım arazilerinin, paydaşlarının veya iştirakçilerinin tamamının birlikte katılımı ile üçüncü kişilere devredilebileceğine ilişkin yasa hükmü gözetilerek tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili talep edilen dava konusu tarla vasıflı 2970 m² taşınmazın 988 m² miktarına karşılık gelen davalıların payının miktarı itibari ile yukarıda açıklanan şartın gerçekleşmiş olup olmadığı araştırılmadan kabul hükmü kurulması da yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16521, Karar No: 2007/23037, Tarih: 10.07.2007

**9. Hukuk Dairesi         2007/16521 E.  ,  2007/23037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Taraflar arasındaki,fazla çalışma ücretinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.7.2007 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece istek doğrultusunda karar verilmiştir.

Davacının 1997 yılından itibaren işyerinde bölge satış müdürü olarak çalıştığı tartışmasızdır. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre görev yaptığı bölgede en yüksek amir konumunda çalışan işçinin mesaisini kendisinin belirlediği kabul edilmektedir. Davacının bu görevinde işyerinde çalıştığı birimde en yetkili amir konumunda olup olmadığı dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Davacı tanıkları davacının anılan unvanından söz ettikleri halde mahkemece bu konu üzerinde durulmamıştır. Yine dosyaya sunulan bordrolara göre davacı işçiye zaman zaman ek ödeme altında bazı ödemeler yapılmış ve bir kısım bordrolarda aylık ücreti aşan prim ödemeleri yapılmıştır. Davacı işçiye yapılan ödemelerin fazla çalışma ücreti ile ilgili olup olmadığı hususu da değerlendirmeye alınmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine ,10.7.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/743, Karar No: 2023/2455, Tarih: 20.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/743 E.  ,  2023/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4681 E., 2022/4298 K.

DAVA TARİHİ : 15.04.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 30. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/330 E., 2022/545 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair 10.02.2022 tarihli ve 2021/249 Esas, 2022/68 Karar sayılı kararı, davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 16.05.2022 tarihli ve 2022/1387 Esas, 2022/1736 Karar sayılı kararı ile kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı hastanede çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini, ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını, ikramiye ve ilave tediyelerinin de eksik ödendiğini ileri sürerek ödenmeyen ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu kararı ile uygulamaya konulan toplu ... sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, ücrette indirimin veya hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu, ücretin düşürülmesi söz konusu olmadığından davacının dava dilekçesinde talep ettiği alacaklara hak kazanamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve uygulanan toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin, kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile fark ücret, ilave tediye, ikramiye ile toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı ve yargılama giderine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 34 üncü maddeleri.

3. 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 ve 4 üncü maddeleri.

4. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun (6325 sayılı Kanun) "Dava şartı olarak arabuluculuk" kenar başlıklı 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları şöyledir: