muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2940, Karar No: 2021/17426, Tarih: 08.07.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/2940 E.  ,  2021/17426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli kararda "sanık hakkında uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanmak suçundan kamu davası açıldığı ve TCK.nın 191/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasının talep edildiğinin" yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdure ile sanığın arkadaşlık kurdukları, olay tarihinde sanığın mağdureyle buluşarak gezdikleri akşam eve dönmeyerek sanığın mağduru teyzesinin evine götürmesi ve burada ihbar üzerine bulunmaları şeklinde gerçekleşen olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f, maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.07.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5125, Karar No: 2019/3107, Tarih: 18.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5125 E.  ,  2019/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, yetim aylığını kesen Kurum işleminin iptaline, aylığın yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4359, Karar No: 2024/684, Tarih: 22.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4359 E.  ,  2024/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/588 E., 2016/88 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığın bildirilmesi üzerine, Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli ve 2015/588 Esas, 2016/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılıKanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarıuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

Sanığın suç tarihinde uyuşturucu madde kullandığının aldırılan Ankara Polis Kriminal Labarotuvarının 14/9334 uzmanlık nolu raporu ile anlaşılması nedeniyle Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesi Kararı verildiği, bu kararın şüpheliye 13.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymadığının bildirilmesi ile açılan kamu davasında mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanığın 03.11.2014 tarihli eylemi nedeniyle 21.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun kanun yolu bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 13.02.2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, erteleme kararının kesinleşmesinin ardından, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanıldığı, sanığın 11.06.2015 tarihli eğitim çalışmasına katılmaması sonrası 09.07.2015 tarihinde uyarıldığı, uyarı sonrası sanığın 09.07.2015 tarihli görüşmeye katıldığı ancak 23.07.2015 tarihli eğitim .çalışmasına katılmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının kapatıldığı, kovuşturma şartı olan ısrar koşulu sağlanmadığı anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 03.11.2014 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

a) Var ise; Cumhuriyet başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp; derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için bildirimlerde bulunulup sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

b)Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (2) nci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine

karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibariyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (1) inci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedeniyle hukuka aykırılıklar görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli ve 2015/588 Esas, 2016/88 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/291, Karar No: 2013/208, Tarih: 09.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/291 E.  ,  2013/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.09.2011 tarih ve 2011/339-2011/238 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...'nin % 50 paya sahip ortağı, dava dışı ...'ün ise şirketin diğer ortağı ve müdürü olduğunu, kendisinin 13.03.2010 tarihinde vefat ettiğini, mirasçılarının ise mirası reddettiğini, şirketin 'olivin' madeni çıkarma ruhsatı bulunduğunu, borçlarını ödeyebilmesi için ocağın işletilmesi gerektiğini ileri sürerek, davacının şirkete temsil ve ilzama yetkili kayyım olarak atanmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, TTK'nun 504/2. fıkrası uyarınca ortakların sayısı sonradan bire düşerse talep üzerine şirketin feshine karar verilebileceğini, dava konusu şirketin iki ortaktan oluştuğu, vefat eden müdürün mirasçılarının mirası reddettiği, bu durumda vefat eden ortak yerine başka bir ortağın gelmesinin ve pay devrinin mümkün bulunmadığı, davacının ancak şirketin tasfiyesi için kayyım talep edebileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, organ boşluğu nedeniyle şirkete kayyım atanmasına ilişkin olup, mahkemece dava dışı diğer ortağın vefatı sonrası birinci derece mirasçılarının mirası reddettiği, bu nedenle vefat eden ortak yerine başka bir ortağın gelmesinin ve pay devrinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, limited şirketlerde ortağın ölümü halinde payın mirası reddetmeyen mirasçılara geçmesi mümkün olmakla, mahkemenin yukarıda anılan gerekçesi doğru değildir. Ancak, organ boşluğundan kaynaklanan kayyım atanmasına ilişkin işbu davada, gerçekten şirketin organ boşluğu bulunup bulunmadığının tartışılması ve böyle bir davada da husumetin şirkete yöneltilmesi gerekmekte olup, hasımsız olarak açılan davanın reddine karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmakla birlikte, verilen hüküm sonucu itibariyle doğrudur. Bu itibarla, davanın reddine ilişkin hükmün sonucu itibariyle doğru olması nedeniyle HUMK 438/son maddesi uyarınca kararın değişik gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4588, Karar No: 2015/6391, Tarih: 02.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/4588 E.  ,  2015/6391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/73971

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2010

NUMARASI : 2009/219 (E) ve 2010/266 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, suç eşyasını satın alma veya kabul etme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-)Sanık H.. Ö.. hakkında kurulan hüküm yönünden:

Sanık H. A. Ö hakkında TCK'nın 165. maddesi uyarınca hüküm kurulurken hapis cezası yanında para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık H.. Ö..'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-)Sanık K.. S.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemine gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-)Sanık K.. S..'in üzerine atılı eylemleri gerçekleştirdiğine dair diğer sanık H.. Ö..'in beyanları dışında, dosyada herhangi bir delil bulunmaması ve sanık K.. S..'in inkara yönelik savunması karşısında hangi beyana neden üstünlük tanındığı açıkça gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

b-)Mağdurun 11/01/2009 günü saat 18.00’de motosikletini bahçeye bıraktığını, ertesi gün saat 08.30 sıralarında motosikletin yerinde olmadığını fark ettiğini belirtmesi karşısında, eylemin geceleyin gerçekleştirildiğine dair deliller açıkça belirtilip tartışılmadan TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması,

c-)5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık K.. S..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar

verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14941, Karar No: 2014/4211, Tarih: 06.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14941 E.  ,  2014/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, mağdurun müdür yardımcısı olarak görev yaptığı... İlköğretim Okulunun önüne gündüz saat 11:30 sıralarında geldiği, akabinde adı geçen okulun giriş kapısının camı ile ana sınıfı A ve B şubelerinin kapılarını kırarak içeri girdiği, daha sonra burada bulunan ... marka iki adet bilgisayar hoparlörünü çalarak götürdüğünün iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk savunması, mağdur ifadesi, görgü tespit tutanağı, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/251, Karar No: 2024/5676, Tarih: 18.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/251 E.  ,  2024/5676 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/778 E., 2023/228 K.

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/797 Esas, 2016/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.06.2021 tarihli ve 2021/9530 Esas, 2021/10909 Karar sayılı kararı ile özetle "sanığın akıl hastalığı bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği" belirtilerek bozulmasına,

2.Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2021/778 Esas, 2023/228 Karar kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 31 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; akıl hastalığı bulunduğuna, bu hususun araştırılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesinde alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı zorunlu müdafii atanması gerektiğinin düzenlenmesi ve sanığın üzerine atılı sabit ize neden olan yaralamanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması dikkate alındığında, zorunlu müdafii gerektirmeyen yargılama konusu suç için tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık hakkında düzenlenen... Hastanesine ait 18.12.2018 tarihli raporda “antisosyal kişilik bozukluğu, askerliğe elverişli olmadığı” şeklinde görüş bulunduğu anlaşıldığından, sanığın suç tarihinde işlediği suçu etkileyecek düzeyde akıl hastası olup olmadığının, hastalığının işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığını saptamak için 5271 sayılı Kanun'un 74.maddesi gereğince usulü işlemler yerine getirilerek, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile akıl hastalığı tespit edilirse kendisine müdafii de tayin edildikten sonra sanığın hukukî durumunun tespiti gerektiği gözetilmeden, bozma sonrası alınan yetersiz raporlara itibar edilerek bozmanın gereği yerine getirilmeden hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Uygulama sırasında 5237 sayılı Kanun'un 87/1-son maddesinin uygulanması ile bulunan 2 yıl 42 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile (1/6) oranında indirim yapıldığı sırada cezanın 1 yıl 43 ay hapis cezası yerine 2 yıl 31 ay hapis cezası olarak bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan "eksik inceleme ve hesap hatası nedeniyle fazla ceza tayini" nedenleriyle Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2021/778 Esas, 2023/228 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği değişik gerekçe ile Tebliğname'ye uygun olarak, oybirliğiyle, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32577, Karar No: 2016/26217, Tarih: 02.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/32577 E.  ,  2016/26217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Davalı şirket vekilince temyiz yoluna başvurma harcı olarak 143,50 TL yatırılması gerekirken istinaf yoluna başvuru harcı adı altında 79,70 TL yatırıldığı ve bakiye temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre bakiye temyiz yoluna başvurma harcının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.