muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10782, Karar No: 2021/1078, Tarih: 26.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10782 E.  ,  2021/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması, temyiz inceleme tarihi itibarıyla sanığın onsekiz yaşını doldurması sanık hakkında sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanık hakkında teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

1- Dosya içerisinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

1- Dosya içerisinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek, tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının ve teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir kararın bulunmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanları da dikkate alınarak sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8104, Karar No: 2014/10120, Tarih: 25.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/8104 E.  ,  2014/10120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/419-2014/11

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan TC. S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M.Altın tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş aktinin işveren tarafından fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai,ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı TC. S.. B.. vekili tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı TC. S.. B.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücret alacağının hesaplanmasına esas alınan davacı tanığı İ.. E..' ın ifadesi tamamen soyut olup, başka delilde olmadığından davacı fazla çalışma yaptığını kanıtlayamamıştır. Mahkemece ispatlanamayan fazla çalışma alacağının reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3-Dosyada mevcut belgeler arasında davacıya kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğine ilişkin kıdem ve ihbar tazminatı bordrosu olduğu anlaşılmakla, mahkemece dosyaya sunulan bu belgelere itibar edilmemiş ise de miktar içeren ve irade fesadına uğrayarak imzalandığı kanıtlanmayan belgeye itibar edilerek ödemelerin mahsubunun düşünülmemesi hatalıdır.

4-Davalının TC. S.. B.. oluşu karşısında hastane başhekimliğinin karar başlığında davalı olarak gösterilmesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6421, Karar No: 2013/1091, Tarih: 31.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/6421 E.  ,  2013/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

K A R A R

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-.... Başkanı....... imzasını taşıyan kooperatife ait 09.12.2010 tarihli yazının fotokopisi eklenmek suretiyle davalı ve kooperatif üyesi....’in anılan kooperatife hangi tarihte üye olduğu, kooperatif ödemelerinin kim tarafından yapıldığı ve kooperatifin hangi tarihte tamamlanarak teslim edildiğine ve içinde oturulmaya başlandığına ilişkin tarih de açıklanmak suretiyle peşinat dahil bittiği tarihe kadar ki tüm ödemelerin yıllara göre açık bir biçimde bildirilmesi için anılan kooperatif yetkilisine yazı yazılması, alınacak cevabın dosya arasına konulması, kooperatiften olumsuz cevap gelmesi halinde sorulan ve eksik kalan kısımlar bakımından tarafların bilgilerine başvurulması, özellikle teslim tarihinin saptanması,

2- Davacı ... vekili gerek dava dilekçesinde gerekse sonraki beyanlarında vekil edeninin....’dan davalıya ....... Şubesine yaklaşık 14000 Euro gönderdiğini ve kooperatife harcandığını ileri sürdüğünden göndermeye ilişkin dekont veya belgelerin ilgili banka şubesinden temin edilerek dosya arasına konulması için davacı vekiline süre ve imkan tanınması, alınacak cevabın ve ödemeye ilişkin belgelerin dosyaya eklenmesi,

3- Kooperatif yoluyla davalı ... (.... ... tarafından edinilen ve dosyadaki bilgilere göre 2005 yılında kardeşine devrettiği açıklanan bağımsız bölüme ait davalı adına tapu kaydının oluştuğu ilk günden itibaren tüm geldi ve gittileriyle intikalleri gösterir biçimde resmi akit tablolarının onaylı örnekleriyle Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya eklenmesi

4- Davalı ... (....) ...’in ve davacı ...’ın yurtdışında çalıştığına ilişkin hizmet belgelerinin veya bunlara ilişkin yazıların temin edilerek dosyaya konulması için davalı ... ve davacı ...’e ve vekillerine de aynı şekilde süre ve imkan tanınması ilgili belgeler verildiğinde dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye İADESİNE, 31.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4337, Karar No: 2014/3707, Tarih: 17.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4337 E.  ,  2014/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosikletin, davalının maliki olduğu aracın tam kusurlu olarak çarpması sonucu meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını, vücudunda kemik kırıkları ve fonksiyon kaybı oluştuğunu belirtip, manevi olarak derin üzüntü içinde bulunduğunu bildirerek 45.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davayı kabul etmediklerini, davacının %15 işgücü kaybına bir itirazlarının bulunmadığını belirtirken, müvekkilinin maaşla çalışan bir personel olduğu bildirerek manevi tazminata hükmedilirken hakkaniyet ilkelerinin göz önünde tutulmasını istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 7.500,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...’in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı

400,93 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10555, Karar No: 2021/2510, Tarih: 29.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/10555 E.  ,  2021/2510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.04.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20755, Karar No: 2014/25714, Tarih: 11.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/20755 E.  ,  2014/25714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 19.09.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. mad- desinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 27.09.2013 günü temyiz eden katılan vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4565, Karar No: 2024/20186, Tarih: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/4565 E.  ,  2024/20186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.01.2024

EK KARAR SAYISI : 2022/2934 E., 2022/2871 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz istemlerinin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.01.2024 tarihli ve 2022/2934 Esas, 2022/2871 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar kaldırılarak davanın reddine karar verilmesine dair ek kararı temyizlerinde hukukî menfaatlerinin bulunmadığının anlaşılması ve 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.01.2024 tarihli ve 2022/2934 Esas, 2022/2871 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3862, Karar No: 2010/9166, Tarih: 14.07.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/3862 E.  ,  2010/9166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :15.10.2009

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak dava mahiyeti itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık ve fuzuli işgal nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda davanın kabulü ile sözleşmenin feshine, davalıların tahliyesine denilmek suretiyle her iki davalının da tahliyesine karar verildiği halde gerekçeli kararda davanın kabulü ile sözleşmenin feshine, davalının tahliyesine karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır. 10.4.1992 gün 1991 / 7-1992 / 4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur.Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3377, Karar No: 2019/868, Tarih: 06.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3377 E.  ,  2019/868 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak davalılardan ... tarafından sözleşmenin haksız olarak feshedildiğinden bahisle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin davalılara sözleşme bedeli olarak ödediği 50.000,00 TL'nin yapmış olduğu masraflara ilişkin olarak 27.000,00 TL'nin ve yoksun kaldığı kara binaen de şimdilik 1.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında ise davalıdan ...... lehine davadan feragat etmiştir.

Davalılardan ... vekili, sözleşmenin kendilerince feshedilmemiş olduğunu ve ayakta olduğunu öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davalı ... aleyhine ikame edilen davanın feragat nedeniyle davalı ... aleyhine ikame edilen davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/9895, Karar No: 2006/3137, Tarih: 01.03.2006

10. Ceza Dairesi 2005/9895 E., 2006/3137 K.

**10. Ceza Dairesi 2005/9895 E., 2006/3137 K.**

**- AĞIR HAPİS CEZASI

- CEZANIN ERTELENMESİ

- HAPİS CEZASI

- LEHE KANUN UYGULAMASI

- UYUŞTURUCU MADDE TİCARETİ YAPMAK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 188 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 2 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanık .....'ın yapılan yargılanması sonunda;mahkûmiyetine ilişkin (Elazığ Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 28.06.2005 gün ve 2003/82 esas, 2005/383 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenmiş olduğundan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onanma İsteyen tebliğnamesi ile 06.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen karara yönelik temyiz talebi bulunmadığından uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede;

Üst aramasında sürücü belgesi olduğu anlaşılan sanık hakkında; 2918 sayılı Yasa'nın 119/1. maddesinin uygulanma koşullarının araştırılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır..

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya İçeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine;

Ancak:

1-04.11.2004 tarihinde kabul edilerek 13.11.2004 tarih ve 25642 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 2. maddesiyle değişik 6. maddesinin 1. fıkrası ile "ağır hapis" cezalarının "hapis" cezasına dönüştürüldüğü, dolayısıyla sanık hakkında sonuç olarak hükmedilen cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası olduğunun kabulünde yasal zorunluluk bulunduğu ve süre itibariyle de 647 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamına girdiği ve sanık müdafiinin son oturumda yer alan lehe yasaların uygulanması talebi de nazara alındığında; cezanın ertelenmesi konusunda, olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

2-29.12.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan ye 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 122. maddesi ile 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkındaki Kanunun yürürlükten kaldırıldığı gözetilmeden sanık hakkında tayin olunan para cezasına, gecikme zammı uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 01.03.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17689, Karar No: 2013/20007, Tarih: 07.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/17689 E.  ,  2013/20007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.