muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9212, Karar No: 2008/11655, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9212 E.  ,  2008/11655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Sadık ve Arkadaşları vek. Av. ... ile davalı ...Ş. vs. vek. Av. ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 03/06/2008 gün ve 2007/536-2008/479 sayılı hükmün şikayet eden ... vekili ve şikayet edilen ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hukuk ve Ticaret Mahkemelerinin Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53, VIII hükmü uyarınca, “ Gecikmelerden ve dava dosyalarının noksan olarak veya alaka veya münasebeti olmayan temyiz dairelerine gönderilmesinden hakim veya reis, vazifeli memurlar ile kalem şefi veya muavini mesuldür.” Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “adil yargılanma hakkı” na ilişkin 6. maddesinde öngörülen “davanın makul süre içinde görülmesi” kavramının zorunlu içeriğinden birisi de hiç şüphe yok ki dosyaların süresinde temyiz incelemesi için Yargıtay’ a eksiksiz gönderilmesidir. Bu nedenle hem iç hukuk açısından hem de Türkiye’nin taraf olduğu uluslar arası anlaşmalar açısından uyuşmazlığın kesin hükümle sonuçlanmasına değin tüm süreçlerin titizlikle ve hızlı bir şekilde gerçekleştirilmesi bu işle görevli olanların sorumluluğu altındadır. Bu temel ilke ve değerlendirme çerçevesinde temyiz incelemesi için gönderilen dosyada aşağıdaki eksiklikler tespit edilmiştir.

1-HUMK.’nun 433,III hükmü uyarınca Yargıtay’a gönderilecek dosyaların ve eklerinin dizi listesinin hazırlanması zorunludur. Dizi pusulası başlıklı bir kağıda, muhtelif iki dosyanın gönderildiğinin belirtilmesinin, anılan kanun hükmünde belirtilen anlamda bir dizi listesi niteliğinde olmadığı izahtan varestedir. Bu nedenle temyiz edilen dosyaların konusunun amacına uygun olarak düzenlenen dizi listesi ile Yargıtay’a gönderilmesi gerekir.

2-Karar başlığında belirtilmemiş ise de, gerekçeli kararın son paragrafında “.. Mahkememizde derdest 2007/543, 2007/537 ve 2007/540 Esas sayılı dosyaların konularının Adana 3. İcra Müdürlüğünün 2001/6345 ve 1998/5014 Esas sayılı takip dosyasından düzenlenen 28.06.2007 tarihli sıra cetvelinin iptaline yönelik olup, dava konusu itibariyle usul ekonomisi bakımından birleştirilmesi kanaatine varılmış ve dosyaların esası eski bulunan mahkememizin 2007/536 Esas sayılı dava dosyası üzerinden birleştirilmelerine karar verilmiş ve yargılama bu dosya üzerinden devam etmiştir.” İfadesinden, dosyanın aynı mahkemede derdest üç dosya ile birleştirildiği ve yargılamanın bu şekilde sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır. Ancak, kararın temyizi üzerine Dairemize gönderilen dosyalar arasında birleştirildiği belirtilen 2007/543, 2007/537 ve 2007/ 540 Esas sayılı

../..

-sayfa2-

../..

-sayfa2-

dosyalar bulunmamaktadır. HUMK.’nun 438/I. Hükmü uyarınca, “Yargıtay temyiz incelemesini dosya üzerinde yapar.” Dolayısıyla temyiz edilen dosyalar olmaksızın temyiz incelemesi yapılması mevcut hukuk sistemimize göre henüz mümkün olmadığından, temyize konu edildiği de anlaşılan yukarıda belirtilen dava dosyalarının birlikte gönderilmesi gerekmektedir.

3-Sıra cetveline yapılan şikayetler hakkında, mutlaka sıra cetvelinin yapıldığı dosyanın ve ilgisine göre bazı hallerde de şikayetin taraflarına ait takip dosyasının birlikte gönderilmesi temyiz incelemesinin yapılabilmesinin ön koşuludur. Hüküm fıkrasında hangi dosyadaki sıra cetvelinin iptal edildiği belirtilmemişse de dosya içeriğinden Adana 3. İcra Müdürlüğünün 1998/5014 ve 2001/6345 sayılı dosyalarından yapılan sıra cetvellerinin iptaline karar verilmiş olabileceği anlaşılmaktadır. Bu nedenle temyiz incelemesinin yapılması için zorunlu olup, iptal edilen sıra cetvellerinden birinin düzenlendiği Adana 3. İcra Müdürlüğünün 2001/6345 Esas sayılı takip dosyasının gönderilmesi zorunludur.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan eksikliklerin tamamlandıktan sonra iadesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18075, Karar No: 2013/30304, Tarih: 23.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/18075 E.  ,  2013/30304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adıyaman Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.06.2013
Yargıtay — Esas No: 2024/9883, Karar No: 2025/3219, Tarih: 10.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9883 E.  ,  2025/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2210 Esas, 2024/1382 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/233 Esas, 2021/448 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkin asıl ve karşı davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı/karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı/karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul, Pendik, ... Mahallesi 3168 ada 17 parselde kayıtlı taşınmazın 1/2 hissesine tekabül eden üst kat dubleks dairenin müvekkiline, 1/2 hisseye tekabül eden alt kat dubleks dairenin ise davalıya ait olduğunu, davalının kendisine ait bu taşınmazda bina yapı projesine aykırı düzenleme ve kullanımda bulunduğunu, kendisine ait olan 2 nolu daire giriş kapısından 1,50 metreye yakın haksız işgalde bulunduğunu, bu alanı kendi alanına katarak kullandığını, durumun Pendik Zabıta Müdürlüğünce tutanak altına alındığını, şahsına ait alanın projeye uygun hale getirilerek tarafına teslimini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalının tapunun İstanbul ili, ..., ... Mahallesi 3168 ada 17 parsel sayılı taşınmazın 1/2'şer pay ile müşterek sahibi olup, çatı dubleksin davalının bahçe dubleksin ise müvekkilinin olduğunu, davalının komşuluk hukukuna aykırı olumsuz davranışları nedeniyle İstanbul Anadolu 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/242 Esas sayılı davasının derdest olduğunu, bu dosyayla birleştirilmesini talep ettiğini, davaya konu yapı için kat mülkiyetine geçiş işlemlerine davalının destek vermemesi nedeniyle davalı adına kat mülkiyetine geçiş işlemlerinin tamamlanması için masrafı davalı tarafından karşılanmak üzere müvekkile yetki verilmesini talep ettiğini, taraflara ait otopark alanının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davacı/karşı davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların büyük kısmının gerçek dışı ve tamamının yanlı yorumlardan ibaret olduğunu, davacının komşuluk haklarını hiçe sayan, türlü sorunlar çıkartan biri olduğunu, araya soktukları aracılara rağmen anlaşamadıklarını, asıl dava yönünden imar barışından istifade etmesi sonucunda binanın mevcut hali ile yasallık kazanması nedeniyle mesnetsiz davanın reddini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davacı/karşı davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların büyük kısmının gerçek dışı ve tamamının yanlı yorumlardan ibaret olduğunu, davacının komşuluk haklarını hiçe sayan, türlü sorunlar çıkartan biri olduğunu, araya soktukları aracılara rağmen anlaşamadıklarını, asıl dava yönünden imar barışından istifade etmesi sonucunda binanın mevcut hali ile yasallık kazanması nedeniyle mesnetsiz davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı/karşı davacı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların büyük kısmının gerçek dışı ve tamamının yanlı yorumlardan ibaret olduğunu, asıl dava yönünden imar barışından istifade etmesi sonucunda binanın mevcut hali ile yasallık kazanması nedeniyle mesnetsiz davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı/karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı/karşı davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kararında talepleri hakkında bir değerlendirme bulunmadığını, yargılamanın usule aykırı yapıldığını ve talepleri hakkında bir karar verilmediğini, dairelerin giriş kısımında davacıya ait dairenin projesinde görülen 0,82 m²lik alanın müteahhit tarafından inşaat halindeyken giriş kısımlarının daha iyi kullanılabilmesi için projeye aykırı olarak müvekkilinin dairesine katıldığını ancak, bu eylemi müvekkilin yapmadığını, müvekkilin ve davacının bağımsız bölümlerini mevcut hali ile aldıklarını ve yıllarca sorunsuz şekilde kullandıklarını beyan etmiş bulunduklarını, müvekkilin bir müdahalesi olmadığını, bu nedenle bedeli mukabilinde adına tescilini talep ettiğini, karşı davalarına konu kapatılan bacaların projeye uygun biçimde açılması talepleri hakkında da hiçbir değerlendirme yapmadığını, müvekkilinin ve astım hastası olan çocuğunun sağlığı açısından önemli olan bacanın açılmasına karar verilmesini, dosyaya tüm belgeleri ve gider makbuzları sunulmak suretiyle ispat ettikleri toplam 22.062,36 TL yapı kayıt belgesi giderinin davacı-karşı davalının payına düşen 1/2'lik kısmı olan 11.031,18 TL'nin temerrüt tarihi olan 08.04

.062,36 TL yapı kayıt belgesi giderinin davacı-karşı davalının payına düşen 1/2'lik kısmı olan 11.031,18 TL'nin temerrüt tarihi olan 08.04.2019 tarihi itibarıyla ödettirilmesi talebi hakkında da bir değerlendirme yapıp karar vermediğini, yapı kayıt belgesi alındıktan sonra mevcut durumun projelendirilmesi ile kat mülkiyeti tesisi imkanı bulunmakta olup, davaya konu her iki yanın da projeye aykırılıkları ortadan kalkacak ve davanın da konusuz kalacağını, bu durum yapı kayıt belgesi alan müvekkilinin yasal bir hakkı olup, davacı-karşı davalının kötüniyeti, müvekkilin bu hakkını kullanmasına engel olmaması gerektiğini, taleplerinin kabulü ile müvekkile kat mülkiyetine geçiş işlemleri için yetki verilmesi gerekirken bu hususun hiç değerlendirilmemesi ve bu talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesinin kanuna aykırı olup, kararın kaldırılmasını, güncel olmayan mimari projeye dayalı olarak hareket ve kanaat sunduğunu, müteahhitin tadilat projesi yaptırdığını ve bodrum kata ayrı kapı açtırdığını, bu durumun belediye kayıtları ile sabit olup onaylı tadilat projesine göre bodrum kat kapısı bulunmakta olup hatalı verilen rapora dayalı verilen kararın da isabetsiz olduğunu, binanın güncel-geçerli mimari projesinde bahçe katının kapısı olmasına rağmen, eski projeden hareketle projeye aykırılık tespiti yapılması ve projeye uygun imalatın yıkımına karar verilmesinin kanuna aykırı olup, müvekkili mağdur ettiğini, bu belge ile legal hale gelen proje aykırılıkları hakkında eski hale getirme kararı verdiğini, esasen yıkım sonucunu doğuran kararı ile bu belgenin yıkımı engelleyeceği yönündeki görüşü ile de çelişkili bu gerekçenin kanuna da aykırı olduğunu, yapı kayıt belgesi ile müvekkilinin mülkiyetindeki alanlardaki proje değişiklikleri artık geçerli/yasal hale gelmiş olup, bu proje değişiklikleri için yıkım sonucunu doğuracak bir karar alınmasının mümkün olmadığını, hangi davada, hangi davacı ya da davalının kime ne kadar kanuni avukatlık ücreti ödeyeceği belirsiz olup kararın infaz kabiliyeti bulunmadığını, kararın bu yönü ile de kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı-karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı- Karşı davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6064, Karar No: 2016/10176, Tarih: 27.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6064 E.  ,  2016/10176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafakanın kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının ... Mahkemesinin ... Karar sayılı ilamı ile anlaşmalı boşandıklarını, mahkemece davalı lehine aylık 2500 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini ve nafakaya her yıl %20 oranında artırım yapılmasına karar verildiğini, müvekkilinin boşanma kararından sonra 31.12.2014 tarihinde işten çıkarıldığını, yeniden evlendiğini, giderlerinde artış olduğunu, müvekkilinin bu rakamı ödemekte zorlandığını belirterek, var olan yoksulluk nafakasının hakkaniyet ölçüleri, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak öncelikle kaldırılmasını, mümkün olmadığı takdirde 100 TL'ye indirilmesini ve nafaka artış oranının değiştirilmek suretiyle nafakanın her yıl ÜFE oranında artırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kendi iradesi ile protokolü yaptığını, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile ... Mahkemesinin ...sayılı ilamı ile davalı için hükmedilen 2.500 TL yoksulluk nafakasının dava tarihi itibariyle aylık 300,00 TL indirilmesi ile davalıya bağlanan yoksulluk nafakasının her yıl %20 oranında arttırılması kararının değiştirilerek davalıya bağlanan aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasının her yıl ÜFE oranında arttırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava; yoksulluk nafakasının kaldırılması veya indirilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 176/4.maddesine göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde nafakanın arttırılmasına veya azaltılmasına karar verilebilir. Bu bağlamda; nafakanın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir.

./..

-2-

Nafaka iradı, tarafların yaptıkları sözleşmeye dayansa bile indirilebileceği gibi tamamen de kaldırılabilir. Sözleşmede, edimler arasındaki denge, umulmadık gelişmeler yüzünden bozulacak olursa sözleşme koşulları değişen maddi koşullara uyarlanır. Buna göre, sözleşenlerin eğer gelişmeleri baştan kestirebilselerdi, sözleşmeyi bambaşka koşullarla kurmuş olacakları söylenebiliyorsa, ayrıca, beklenmeyen gelişme yüzünden sözleşmeye baştan kararlaştırılmış koşullarla olduğu gibi katlanmak taraflardan biri için özveri sınırının aşılması anlamına geliyorsa, yasal ve sözleşmesel risk dağılımı çerçevesinde taraflardan sözleşmeye baştan kararlaştırılmış koşullarla bağlı kalmaları beklenemiyorsa, sözleşmeye hakimin müdahalesi gündeme gelebilir.

Ancak sözleşme ile kararlaştırılmış ve hakim tarafından onaylanmış olan iradın, yasada aranan şartlar gerçekleşmeden tamamen kaldırılmasını ya da indirilmesini istemek hakkın kötüye kullanılması mahiyetini arzeder.

Bunun gibi sırf boşanmayı sağlayabilmek için, bilerek ve isteyerek mali gücünün üzerinde bir yükümlülüğü üstlenen ya da karşı tarafın mali durumunun iyi olduğunu ve geçinmek için nafakaya ihtiyacı olmadığını bilen kişinin, sonradan bu yükümlülüğün kaldırılması veya azaltılması yönünde talepte bulunması da iyiniyet, doğruluk, dürüstlük ve sözleşmeye bağlılık ilkeleri ile bağdaşmaz.

Ancak Borçlar Kanununun 19 ve 20. maddelerine aykırı bulunmayan karşılıklı sözleşmelerde, edimler arasındaki denge, umulmadık gelişmeler yüzünden sonradan bozulacak olursa, sözleşme koşulları değişen koşullara uyarlanır. Buna göre, sözleşenlerin eğer gelişmeleri baştan kestirebilselerdi, sözleşmeyi bambaşka koşullarla kurmuş olacakları söylenebiliyorsa, ayrıca, beklenmeyen gelişme yüzünden sözleşmeye baştan kararlaştırılmış koşullarla olduğu gibi katlanmak taraflardan biri için özveri sınırının aşılması anlamına geliyorsa, nihayet, yasal ve sözleşmesel risk dağılımı çerçevesinde taraflardan sözleşmeye baştan kararlaştırılmış koşullarla bağlı kalmaları beklenemiyorsa, sözleşmeye hakimin müdahalesi gerekebilir.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; tarafların, 17.06.2011 tarihinde kesinleşen kararla anlaşmalı olarak boşandıkları, davacının, davalı kadına aylık 2.500 TL yoksulluk nafakası ödeme ile nafakaya her yıl %20 oranında artırım yapılmasını kabul ettiği, bu nedenle mahkemece, davalı kadın lehine aylık 2.500 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini ve nafakaya her yıl %20 oranında artırım yapılmasına karar verildiği, nafakanın kaldırılmasına dair bu davanın ise 24.04.2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırmasında, davacının mesleğinin muhasebecilik olup,31.12.2014 tarihinde işten çıktığı,işsiz olduğu ,aylık 650 TL işsizlik maaşı aldığı ,davalının ise öğretmen olup,aylık 2.500 TL maaşı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde olay değerlendirilip; boşanma kararından sonra davacının gelirindeki azalmanın, kararlaştırılan nafaka miktarını ödemede ne ölçüde etkisi bulunduğu tartışılarak, başlangıçtaki denge durumu da dikkate alınarak,TMK'nın 4. maddesinde vurgulan hakkaniyet ilkesi gereğince, nafakanın uygun bir miktarda indirilmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu ,mahkemece yapılan indirim miktarı mütenasip olmayacak şekilde fazla olması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

./..

-3-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

./..

-3-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/4691, Karar No: 2017/7044, Tarih: 07.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/4691 E.  ,  2017/7044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/12/2014 tarih ve 2014/287-2014/495 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 23/02/1989 tarihinden 05/03/2010 tarihine kadar görev yaptığını, önce kurye sıfatı ile işe başladığını, sonra müdür pozisyonuna yükseldiğini, davalı şirket tarafından şubede çalışan işçilere karşı olan sorumluluklarından kurtulmak amacıyla 1992 yılından itibaren acentelik-vekalet vb. muvazaalı olan birden fazla sözleşme imzalatıldığını, tamamen işveren vekili gibi müdür maaşı ile çalıştırıldığını, ancak davalı şirketin 05.03.2010 tarihinde haksız, bildirimsiz ve tazminat ödemeden iş sözleşmesini feshettiğini ve dayattığı muvazaalı uygulamalar ile vergi ve SGK prim borçları altında bırakıldığını belirterek 5.000,00 TL kıdem tazminatı, 1.000,00 TL ihbar tazminatı, 4.000,00 TL fazla mesai ücreti, 1.000,00 TL yıllık izin ücreti, 1.000,00 TL kötü niyet tazminatı, 1,000,00 TL hafta tatili ücreti, 1.000,00 TL genel tatil ücreti olmak üzere toplam 14.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline, ayrıca müvekkilinin işveren sıfatıyla ödemek zorunda bırakıldığı SGK ve vergi borcuna dair zararlara karşılık olmak üzere 1.000 TL, 21 yıl boyunca kargo şirketine kazandırdıklarının müşteri tazminatı olarak (portföy tazminatı) şimdilik 1.000 TL'nin, manevi tazminat olarak 50.000 TL'nin davalıdan tahsiline, teminat olarak alınan senedin iptaline ve tüm borçlardan işveren vekili olarak sorumlu olmadığı, davalı şirketin sorumlu olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.