muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8375, Karar No: 2020/25, Tarih: 13.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8375 E.  ,  2020/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin ortak olduğu davalı kooperatifin 24.12.2011 tarihli 2010 yılı olağan genel kurulu toplantısının hukuka aykırı şekilde yapıldığını, alınan kararların Kooperatifler Kanunu'na aykırı olduğunu ileri sürerek genel kurul toplantısının yok hükmünde olduğunun tespitine, bunun mümkün olmaması halinde 3,4,5,6,7 ve 8 numaralı genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurul toplantısının hukuka uygun şekilde yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.07.2013 tarihli 2013/3902 Esas, 2013/4888 Karar sayılı ilamı ile; davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, davacılardan ..., ... ve ...'ın, genel kurulun 3, 4, 5. maddelerinin iptali istemine ilişkin ibra edilme kararı aleyhine anılan davacıların iptal davası açmakta hukuki yararları bulunduğunun kabulü ile kooperatif uzmanı bir bilirkişi aracılığı ile kooperatif defterleri, kayıtları, genel kurul ve yönetim kurulu kararları, bilanço, gelir-gider cetvelleri üzerinde inceleme yaptırılarak gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; 7 gündem maddesine ilişkin red kararının kesinleşmiş olduğundan ayrıca bir karar verilmesine yer olmadığına, 6 ve 8 maddesiyle ilgili dava yönünden de alınan tahmini bütçenin kabulü ve aidatların belirlenmesi kararında önceki tarihli raporda da belirtildiği gibi yasa ve ana sözleşme hükümlerine aykırılık bulunmadığından iptali yönündeki talebin reddine, 3, 4, 5. maddelere ilişkin olarak genel kurula Gürpa A.Ş ile ilgili olarak istenen bilgilerin verilmemesi ayrıca kooperatif kayıtlarında da bunla ilgili kayıtların yer almaması yine 120.510,98 TL'lik harcama planı ile ilgili olarak da defter ve kayıtlarda yer almaması ve bu konuda genel kurulun aydınlatılmamış olması bu kapsamda 2010 ve 2011 yıllarında davalı kooperatifin yönetim kurulunun çalışma raporunun ve denetim kurulu raporunun kooperatifler kanunun 86 maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkartılan tebliğlerde belirtilen şartlara uygun olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13099, Karar No: 2012/19659, Tarih: 19.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/13099 E.  ,  2012/19659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 19/12/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sırasında ihtiyati tedbirin kaldırılmasına dair verilen 13/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 19/12/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dosya örneğinin incelenmesinden; dava dilekçesindeki istem üzerine 19.12.2011 tarihli tensip tutanağı ile davalıların hangi mal varlıklarına ihtiyati tedbir konulması açıklanmadığından bu aşamada talebin reddedildiği, iki haftalık süre içinde açıklama getirildiği takdirde duruşma günü beklenmeksizin karara bağlanmasına karar verildiği, bu izahatın yapılması sonucu davalıların taşınır ve taşınmaz bir kısım malları üzerine ihtiyati tedbir konulduğu, davalı vekilinin talebi üzerine 15.02.2012 günlü ara kararıyla HMK'nın 389. maddesi uyarınca davalı ... adına kayıtlı tekne hakkında konulan ihtiyati tedbirin kaldırıldığı, 13.03.2012 günlü duruşmada da davalıların taşınmazları ve aracı üzerine konulan ihtiyati tedbirin kaldırıldığı anlaşılmaktadır.

Öncelikle, yargılama sırasında talep üzerine verilen ihtiyati tedbirin kaldırılması kararına karşı kanun yoluna başvurulup başvurulamayacağı ön sorun olarak çözülmelidir.

İlk derece mahkemesince durum ve koşulların değişmesi sebebiyle HMK'nun 396. maddesi gereğince ihtiyati tedbir kaldırılmıştır. Anılan maddenin ikinci fıkrası, itiraza ilişkin 394. maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarının kıyas yoluyla uygulanacağını öngörmektedir. Atıf yapılan bu fıkralar ihtiyati tedbir kararına karşı itirazın süresini ve usulünü açıklamaktadır. Aynı maddenin beşinci fıkrası ise itiraz hakkında verilen karara karşı kanun yoluna başvurulabileceğini öngörmekte olmasına karşın, HMK'nun 396. maddesinde bu fıkranın kıyas yoluyla uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, temyize konu edilen yerel mahkeme kararına karşı yalnızca itiraz yoluna gidilebilecektir.

Bu itibarla; temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiği halde, işin esasına girilerek ilk derece mahkemesi kararını onayan sayın çoğunluğun bu kararına katılamıyorum. 19/12/2012

KARŞI OY YAZISI

Bu itibarla; temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerektiği halde, işin esasına girilerek ilk derece mahkemesi kararını onayan sayın çoğunluğun bu kararına katılamıyorum. 19/12/2012

KARŞI OY YAZISI

I-İhtiyati tedbir müessesesi 6100 Sayılı HMK 389 vd. m.leriyle Geçici Hukuki Korumalar başlığı altında düzenlenmektedir. İhtiyati tedbirin talep etme koşulları, talep biçimleri, uygulanması vs. belirlendikten sonra 394. M. İle “…Karşı taraf dinlenmeden verilmiş olan ihtiyati tedbir kararlarına itiraz…” edilebileceği, “…karşı tarafın ihtiyati tedbirin şartlarına, mahkemenin yetkisine ve teminata ilişkin olarak, kararı veren mahkemeye itiraz…” edebileceği, itirazın dilekçe ile yapılabileceği belirtilmiştir.

Aynı maddenin son fıkrasında ise “İtiraz hakkında verilen karara karşı, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır. Kanun yoluna başvurulmuş olması, tedbirin uygulanmasını durdurmaz.”, denilmektedir. Şu durumda İhtiyati Tedbir kararlarına karşı ilkin “itiraz” kanun yolu işletilecektir. Bu yöntem 1086 sayılı mülga yasamızdan beri uygulanan kanun yolu sistemidir.

İkinci olarak anılan madde metninde itiraz üzerine verilen kararlara karşı gidilebilecek bir kanun yolu açıkça belirtilmiştir. Bu noktanın ise 6100 sayılı Kanunun öngördüğü İstinaf ve Temyiz kanun yolları açısından ele alınması gerekmektedir. Zira madde metninde açıkça “kanun yolları” değil “kanun yolu”ndan söz edilmektedir. Dolayısıyla İhtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz kanun yolunun açık olup olmadığı tartışılmalıdır.

II-Buna karşın HMK 394 ile ihtiyati Tedbir geçici korumasına karşı “ itiraz” madde başlığı halinde düzenlenip, müteakiben itiraza karşı kanun yolundan bahsedildiğinden birincil kanun yolunun da “itiraz” yolu olduğunu söylemeliyiz. İşte bu durumda HMK 391/ 3’de yer alan “İhtiyati tedbir talebinin reddi hâlinde, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.”, hükmündeki kanun yolundan amacın da “itiraz yolu” olduğunu söylemeliyiz.

III-Diğer bir kanun yolu olan Temyize ilişkin hükümlerde temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen hükümlerin ayrı ayrı düzenlendiği görülmektedir . Buna göre HMK 361, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarından hangi kararların temyiz edilebileceğini, HMK 362 ise hangi hükümlerin temyiz edilemeyeceğini sınırlı sayı sistemiyle belirlemiştir. HMK 362/1-f ise geçici hukuki korumalar hakkında verilen hükümlerin temyiz kanun yolu dışında kaldığını açıkça içermektedir.

Şu durumda İhtiyati Tedbir geçici hukuki koruma kararları temyize konu olamazlar. Diğer ifadeyle HMK 394 ile belirtilen kanun yolu teriminden amaç temyiz kanun yolu değildir.

Şu durumda İhtiyati Tedbir geçici hukuki koruma kararları temyize konu olamazlar. Diğer ifadeyle HMK 394 ile belirtilen kanun yolu teriminden amaç temyiz kanun yolu değildir.

IV-HMK 341/1’de ise “İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabi”leceği öngörülmektedir. Bu açık hükümden anlaşıldığı gibi ihtiyati tedbir kurumunda sözü geçen kanun yolu “istinaf kanun yolu”dur.

V-Bugün uygulamadaki sorunumuz ise İstinaf Mahkemelerinin açık olmaması nedeniyle istinaf kanun yolu yerine temyiz kanun yolunun işletilip işletilemeyeceğidir.

HMK geçici 3.m. Bölge Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar 1086 sy Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasını öngörmektedir. 1086 SY Kanunun Temyize ilişkin bölümünde ise ihtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz yolunun açık olduğuna dair düzenleme yer almamaktadır. 6100 sy. HMK ile ise açıkça temyiz dışı bırakma sözkonusudur. HMK geçici 3. M.3. fıkra ise “Bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır” demektedir. Bu durumda kanun koyucunun açık iradesi ihtiyati tedbir kararlarının temyiz dışı bırakılması olduğundan anılan fıkrayla da temyiz kanun yolu tamamen devre dışı bırakılmıştır. Başka türlü açıklamak gerekirse,

a-ihtiyati tedbirler hakkında kanun yolları itiraz ve istinaf kanun yollarıdır,

b-İstinaf mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar temyiz kanun yoluna başvurulabileceği veya bu kanun yolunun açık olmasını düzenleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır. O takdirde kanundan doğmayan bir görev belirlemesi de sözkonusu olamaz.

c-Kanun Koyucu bunu bilinçli olarak öngörmüştür. İstinaf mahkemeleri yerindelik denetimi ile diğer ifadeyle yargılama faaliyetiyle ihtiyati tedbirler hakkındaki itirazları inceleyecektir. Yargıtay ise sadece hukuksallık denetimi yapacağından kanun koyucu hukuksallık denetimi öngörmemektedir.

VI- Diğer bir konu da İhtiyati Haciz ve bu geçici korumanın açık olduğu kanun yolunun kıyasen ihtiyati tedbirlere de uygulanıp uygulanamayacağıdır. Ancak İhtiyati Haciz hükümlerinin yer aldığı İİK 265’de 4949 sy.Kanun ile ihtiyati hacze karşı açıkça Temyiz yolu açılmış, 5311 Sy. Kanunla da temyiz yolu yerine istinaf yolu benimsenmiş olmakla beraber, geçici 7. M. İle Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar bu değişiklik öncesi düzenlenen temyiz yolu açık tutulmuştur. Dolayısıyla ihtiyati hacizler için kanunla getirilmiş temyiz kanun yolu sözkonusudur. Ne varki bu yöntem HMK veya öncesinde 1086 SY Kanun ile düzenleme yapılmadığından herhangi bir kıyasla ihtiyati tedbirler hakkında uygulanamaz.

VII-Bundan başka, Usul-Yargılama sistemlerimizde ikili kanun yolları öngörülmüştür. Bazı incelemeler “itiraz yolu” denetim sistemine bağlanmış, bazı incelemeler ise “temyiz kanun yolu” denetim sistemine bağlanmıştır. İkili kanun yolu sistemine bağlama ise ancak istisnaen ve kanunla öngörülmüştür. İhtiyati Tedbirler hakkında ise istisnai bir düzenleme bulunmadığından üçlü bir kanun yolu denetiminden de bahsedilememelidir.

Belirtilen nedenler itibarıyla çoğunluk görüşüne katlmamaktayım. 19/12/2012
Yargıtay — Esas No: 2016/20608, Karar No: 2017/171, Tarih: 10.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/20608 E.  ,  2017/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi-İştirak Nafakası

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; düzeltilerek onanmasına dair Dairemizin 26.04.2016 gün ve 7574-8448 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yersizdir.

2-Mahkemece, davacı-karşı davalı baba tarafından açılan velayetin değiştirilmesi olmadığı takdirde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasında; babanın velayetin değiştirilmesi talebinin reddine, baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin kabulüne, anne tarafından açılan karşı iştirak nafakası davasının da kısmen kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı tarafların temyizi üzerine Dairemizin 26.04.2016 gün ve 2016/7574 esas, 2016/8448 karar sayılı ilamıyla, tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, davacı-karşı davalının kabul edilen davası ile ilgili yargılama giderleri ile vekalet ücretinin ve baba ile çocuk arasında yeniden düzenlenen kişisel ilişkinin düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, davacı-karşı davalı tarafından süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Davacı-karşı davalı baba, velayetin değiştirilmesi istemli dava açmış, 10.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile davasını kademeli (terditli) hale getirerek ortak çocuğun velayetinin davalı-karşı davacı anneden alınarak kendisine verilmesini, bu talebi kabul edilmediği takdirde ise ortak çocuk ile kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini istemiştir. Davacı-karşı davalı babanın velayetin değiştirilmesine ilişkin talebi reddedilmiş, ancak kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir. Davanın kısmen kabulü söz konusu değildir. İki ayrı dava değil tek dava vardır. Bu nedenle babanın kademeli talebi kabul edildiğinden sadece davacı-karşı davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken ve aynı nedenle mahkeme masraflarının davalı-karşı davacı üzerinde bırakılması gerekirken davalı-karşı davacı anne yararına vekalet ücreti ve yargılama gideri takdiri usul ve yasaya aykırıdır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti 1.800,00 TL. olduğu halde Dairemizin düzelterek onama ilamında 1.500,00 TL olarak belirtilmiş, davacı-karşı davalının kabul edilen davasında yaptığı masraflarla ilgili bir düzeltme yapılmamıştır. Davacı-karşı davalının davasında yargılama giderleri ve vekalet ücreti konusunda düzelterek onama kararının yukarıda gösterilen şekilde yazılmaması usul ve kanuna aykırıdır. Ne var ki bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından davacı-karşı davalının bu konudaki karar düzeltme isteğinin kabulüne Dairemizin 26.04.2016 gün ve 2016/7574 esas, 2016/8448 karar sayılı düzelterek onama ilamının sonuç kısmının aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmesine karar vermek gerekmiştir.

.../...

.../...

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440- 442. maddeleri uyarınca davacı-karşı davalının karar düzeltme isteğinin kısmen kabulüne, Dairemizin 26.04.2016 gün ve 2016/7574 esas, 2016/8448 karar sayılı düzelterek onama ilamının sonuç kısmının, "Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bölümünün "ç) ve e) bentlerinin" hükümden tamamen çıkarılmasına yerine ç) bendi olarak "davanın kabulü nazara alınarak davalı-karşı davacının bu dava sebebiyle yapmış olduğu yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, davacı-karşı davalı tarafından bu dava sebebiyle yapılan yargılama giderlerinin davalı-karşı davacıdan tahsili ile davacı-karşı davalıya verilmesine" e) bendi olarak "davanın kabulü nazara alınarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.800,00 TL. vekalet ücretinin davalı-karşı davacı anneden alınarak davacı-karşı davalı babaya verilmesine" cümlelerinin eklenmesine yine kişisel ilişkiye dair b) bölümünde yer alan "...okulların yarıyıl tatilinin ilk haftasında hafta süresince " sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına, yerine "...her yıl yarıyıl tatilinin ilk haftası Pazartesi günü sabah saat 10:00’dan, bir sonraki hafta Pazartesi günü sabah saat 10:00'a..." sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümlerinin DÜZELTİLMİŞ ŞEKLİYLE, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA" olarak değişik şekilde düzeltilerek onanmasına, davacı-karşı davalının velayetin değiştirilmesine yönelik karar düzeltme isteklerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.10.01.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/487, Karar No: 2020/3705, Tarih: 18.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/487 E.  ,  2020/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'ın davalı .... Esnaf ve Sanatkarları Küçük Sanayi Sitesi Yapı Kooperatifi'nin 108 nolu üyesi iken, üyelik haklarını 11/11/1999 tarihli anlaşma ve bu anlaşmayı revize eden 11/05/1999 tarihli anlaşma ile müvekkili ...'a tam bir bedel karşılığı devrettiğini, davalı ...'ın kooperatif hissesini müvekkiline devrettiğine ve 108 nolu üyeliğin müvekkiline ait olduğuna dair ilgili kooperatife henüz yazılı başvuruda bulunmadığından, müvekkili kooperatif üyesi olmamakta ve kağıt üzerinde davalı ... Kooperatifin 108 olu üyesi olarak görünmekte olduğunu ileri sürerek; davacının davalı kooperatifin 108 nolu kooperatifin üyesi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., dükkanın tamamını devretmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif, üyeliği devir eden ve devir alanın bizzat başvurmamaları ve noter kanalıyla ihtarda bulunmamaları nedeniyle üyelik işleminin yapılamadığını savunmuştur.

Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin şekil şartına uymaması nedeniyle geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 06.07.2017 tarihli 2015/9051 E. 2017/2039 K. sayılı ilamı ile, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin kooperatif hisse devri sözleşmesi olarak kabul edilmesi gerektiği, 1163 sayılı Kanun'un 2. maddesi uyarınca bu devirlerde resmi şekil şartı aranmadığı, mahkemece gerekli araştırma yapılıp, davalı ...’a ait kooperatif hissesinin davacıya devredilip devredilemeyeceği üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle devir sözleşmesinin geçersizliğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir, gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davalı ...’a ait kooperatif hissesinin davacıya devrine bir engel bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının ... Esnaf ve Sanatkarları Küçük Sanayii Sitesi Yapı Kooperatifinin 108 nolu üyesi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8298, Karar No: 2018/353, Tarih: 15.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/8298 E.  ,  2018/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeni ile tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeni ile tazminat" yerine "tazminat" ibaresine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın tümüyle reddine karar verilmesi karşısında, yargılama giderlerinin davacıdan tahsiline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ile davalı ... yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün dilekçe yazım ücretine ilişkin fıkrasının içeriğinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi gereğince 3.000,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... hazinesine verilmesine" cümlesinin yazılması, ayrıca hüküm fıkrasına ''Yargılama giderlerinin davacıdan tahsiline'' cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.