muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1362, Karar No: 2013/1712, Tarih: 11.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/1362 E.  ,  2013/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun bulunmasına ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir

a) Kabulle sonuçlanan davada , davacı kurumun kendini vekille temsil ettirdiği dikkate alınarak mahkemece kabul edilen miktar üzerinden Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre 8.076,56 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 12.014,92 TL vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Maddi yazım hatası sonucu yapılan bu yanlışlığın mülga HUMK' nun 80. maddesinin “iki tarafın veya hakimin, zahir ve açık olan yazı ve hesap hataları daima tashih olunabilir.” hükmü ve 6100 sayılı HMK’nun 183. maddesinin “tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir.” hükmü gereğince maddi hata kabul edilmelidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 5.paragrafında yer alan '' 12.014,92 TL'' rakamlarının silinerek, yerine ''8.076,56 TL" yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22724, Karar No: 2014/10755, Tarih: 29.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/22724 E.  ,  2014/10755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Başka bir suçtan yakalanıp polis merkezine getirilen sanığın giriş kapısının camına kafası ile vurarak kırdığı somut olayda; sanığın biber gazının etkisi ile ayağının takıldığını, bu nedenle başının kapıya çarparak camın kırılmasına neden olduğuna yönelik savunmasına karşın, olay tutanağı içeriği ve tutanak tanıklarının yeminli beyanlarına göre ekip aracının içerisindeki nezaret bölümünün demirlerine vuran sanığın kollarından tutularak polis merkezine alınmak istediği sırada kasten giriş kapısının camını kırdığının anlaşılması karşısında mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4519, Karar No: 2018/6140, Tarih: 01.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4519 E.  ,  2018/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava, murisin terekesinin tespiti istemine ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, murisin terekesinin tespiti istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi; müteveffa ...'in UYAP'tan alınan nüfus kaydında ikamet adresinin olmadığı ve .../... nüfusuna kayıtlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise; davacı ... vekilinin sunmuş olduğu dilekçe ile müteveffa ...'în son ikametgah adresi ve ölüm yerinin ... olduğuna ilişkin evrak ve dilekçe sunmuş olduğu ve müteveffa her ne kadar .../... nüfusuna kayıtlı olsa da ... ilçesinde hiçbir tarihte ikamet etmediği müteveffanın ölmeden önce son ikametgah adresinin ... olmadığı, ... ilçesi ile herhangi bir bağlantısının olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." denilmektedir. TMK'nın 19/1. maddesinde de "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." hükmüne yer verilmiştir.

... İlçe Jandarma Komutanlığınca müteveffa hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre "müteveffanın köyde tanınıp bilinmediği, şahsın uzak ve yakın akrabalarının köyde bulunmadığı, muhtarlık kayıtlarında ve köyde ... isimli şahısla ilgili herhangi bir bilginin bulunmadığı, şahsın ikametgah adresinin tespit edilemediği" bildirildiği ayrıca davacı ... vekilinin sunmuş olduğu dilekçe ile müteveffa ...'în son ikametgah adresi ve ölüm yerinin ... olduğuna ilişkin evrak ve dilekçe sunmuş olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7371, Karar No: 2014/8913, Tarih: 03.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7371 E.  ,  2014/8913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2012

NUMARASI : 2010/2110-2012/45

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava yakıt limit aşımı bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davalının Hatay PTT Baş Müdürlüğünün personeli olduğunu, müvekkili idarece zorunlu olarak yakıt temin edilen lojmanda oturduğunu, yönetmeliklerle belirlenmiş yıllık yakıt limitinin aşıldığını, belirterek 02.10.2009 gün ve 50 sayılı Hatay Lojman Yakıt Limit aşım bedelleri konulu ve müfettiş tarafından düzenlenen teftiş raporuna göre hesaplanan, limit fazlası yakıt gideri bedelinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, yönetmeliğin ancak kamu kurumlarında ve yalnız müessese olarak kullanılan yerlere uygulandığını, dava konusu binaların bir kısmının hizmet binası, yemekhane, lokal ve misafirhane olarak kullanıldığını, ısıtmanın aynı kaynaktan yapıldığını borcun kendilerine yüklenmesinin haksız olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Dava ilk olarak Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/158 esas sırasında aynı binada daireleri lojman olarak kullanan birden çok davalı aleyhine açılmıştır. Açılan davada miktar itibarı ile kendi görev alanına girmeyen 9 kişi dışındaki kişiler hakkındaki davaların tefrikine karar verilmiş, daha sonra da tefrik edilen davalar görevsizlik kararı ile Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Anılan kök davada mahkemece 15/02/2011 gün ve 2010/158-2011/27 sayılı kararı ile dava konusu lojmanların hizmet binası, lokal ve yemekhane ile aynı binada olduğu, bu hali ile kalorifer tesisatı ve ısıtma biriminin tüm binanın tesisatı olarak kullanıldığını, lojman olarak kullanılan bölümlerin ısıtma tesisatını diğer bölümlerden ayıran bir mekanizma bulunmaması nedeniyle lojmanları kullanan personelin fazla yakıt kullanmasından sorumlu tutalamaycağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 22/11/2012 gün ve 2011/13753-2012/17654 sayılı kararı ile onanmak sureti ile kesinleşmiştir.

Uyuşmazlık lojmanda oturan personelin yakıt limit aşımı bedellerinin tahsiline ilişkindir. Davalının lojmanda oturduğuna ve aynı kalorifer kazanı ile lojman ve hizmet binası, yemekhane, lokal ve misafirhane ile birlikte ısıtıldığına ilişkin bir ihtilaf bulunmamaktadır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yukarıda bahsi geçen ilk davada davalı ile aynı durumda olan diğer lojman sakinleri hakkında açılan davanın reddine dair verilen hüküm kesinleşmiştir. Anılan davanın tarafları aynı olmadığından bu dava için kesin hüküm teşkil etmez ise de; Kesinleşen davada yapılan tespit, konusu ve sebebi aynı olan eldeki bu dava yönünden kuvvetli delil oluşturacağından kesinleşen mahkeme kararı da göz önünde bulundurularak bir inceleme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/477, Karar No: 2019/1442, Tarih: 20.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/477 E.  ,  2019/1442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davanın adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davacı-davalı kadının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı-davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Nihan'a yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2019(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/1472, Karar No: 2010/3884, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1472 E.  ,  2010/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde bir kısım alacaklılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 1968 yılında kurulan şirketin yurtiçi ve yurtdışında 100’den fazla bayileri olduğunu, ekonomik kriz nedeniyle alacak tahsilinde zor duruma düştüklerini ve kendi borçlarını da ödeyemediklerini, borca batık durumda olan şirketin sunulan projenin uygulanması halinde yeniden ekonomiye kazandırılabileceğini beyan ederek, şirketin iflasının ertelenmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacı şirketin borca batık durumda olduğunun bilirkişi raporu ile belirlendiği, kayyum gözetiminde geçen dönemde şirketin projeye uygun davranarak borçlarını ödemeye başladığı ve iyi niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve davacı şirketin iflasının ertelenmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım alacaklılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle şirketin sunduğu iyileştirme projesinin uygulanabilir ve iyi niyetli olduğu gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, bir kısım alacaklılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9346, Karar No: 2015/20091, Tarih: 10.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9346 E.  ,  2015/20091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2010

NUMARASI : 2009/167-2010/393

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın obruk barajı taşkınları nedeniyle kum ve çakılla dolduğu, içerisindeki ağaçların kuruduğu, dere yatağının dolması nediniyle ulu çay'la aynı seviyede bulunduğu, taşınmazın kullanılamaz hale geldiği ve bu şekilde taşınmaza kamulaştırmasız el atıldığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle; mahkemece işin esasına girilerek hüküm kurulması gereken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan Üye Üye Üye Üye
Yargıtay — Esas No: 2017/2479, Karar No: 2017/2551, Tarih: 10.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2479 E.  ,  2017/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yüzüne karşı verilen hükmü kanuni süresi içerisinde müdafii aracılığıyla temyiz eden sanığın, daha sonra dosyaya ibraz ettiği 29.03.2017 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5412, Karar No: 2020/3899, Tarih: 08.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/5412 E.  ,  2020/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 17.10.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2632, Karar No: 2017/16844, Tarih: 28.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/2632 E.  ,  2017/16844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin çalınan aracının TEM oto yolu 51. km Lüleburgaz mevkiinde park halinde görülmesi üzerine araca yaklaşıldığı, araçta bulunan iki şahsın araçtan inerek koşarak kaçtıkları, araç içerisinde bulunan eşyalar üzerinden alınan biyolojik bulguların yapılan kriminal incelemesinde bulguların sanık ...'ın DNA'sı ile uyumlu olduğunun 25/03/2008 tarihli kriminal uzmanlık raporu ile tespit edildiği, sanığın alınan savunmasında, suç tarihinde askerde ve hasta olduğunu, GATA hastanesine çok defa gittiğini, suçu işlemediğini beyan ettiği, sanığın askerliğini yaptığı birliğe yazılan yazı cevabı ile terhis belgesi incelendiğinde, sanığın suç tarihi olan 31.12.2003 tarihinde askerde olduğu bu tarihte izin kullanmadığı, bunun dışında 03.11.2003 tarihinden itibaren 20 gün ve 06.01.2004 tarihinden itibaren de 13 gün sıhhi izinli olduğunun bildirildiği, fakat sanığın tedavi amaçlı olarak hastaneye sevkli olarak gidiş geliş tarihlerinin terhis belgesine işlenmeme ihtimali bulunduğunun anlaşılması karşısında; GATA’ya müzekkere yazılmak suretiyle, sanığın tedavi amaçlı gelip gelmediği, geldiyse hangi tarihlerde geldiği, tedavisinin ayakta mı yoksa yatarak mı yapıldığı hususlarının sorulması, sonuca göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 28.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 1999/2586, Karar No: 1999/2903, Tarih: 05.07.1999

15. Hukuk Dairesi 1999/2586 E., 1999/2903 K.

**15. Hukuk Dairesi 1999/2586 E., 1999/2903 K.**

**- BAĞIŞLAMA

- RAYİC DEĞER

- TASARRUFUN İPTALİ**- 6183 S. AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN [ Madde 27 ]

- 6183 S. AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN [ Madde 28 ]

- 6183 S. AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN [ Madde 31 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava tasarrufun iptaline ilişkin olup, 6183 sayılı Kanunun 28. maddesi uyarınca (kendi verdiği malın akdin yapıldığı sıradaki değerine göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyat kabul ettiği akitten bağışlama hükmünde Olup), aynı Kanunun 27. maddesi gereğince hükümsüz bulunmaktadır. Mahkemece bu yönde bir inceleme yapılıp sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken bu yolda tahkikat yapılmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle mahkemece tasarrufun yapıldığı 27/01/1997 tarihi itibariyle davalı Hasana satılan taşınmazın rayiç değerinin bilirkişi vasıtası ile belirlenmesi ve tapuda satış bedeli olarak gösterilen 250.000.000 TL: ve taşınmaz üzerinde bulunan 40 milyon TL.lık ipoteğin toplamı ile rayiç değeri arasında fahiş fark bulunup bulunmadığı araştırılmak ve davalı Hasan’ın yakını olduğu söylenen Şenay’ın borçlu dava dışı Ali’nin ortağı bulunduğu şirkette mevcut ortaklığı da dikkate alınarak tasarrufun davalı Hasan açısından iptalinin gerekip gerekmediği değerlendirilmesi, iptale karar verilecek ise, bu şahıs taşınmazı elden çıkartmakla takdir olunacak bedeliyle sorumlu olduğundan (6183 s. Kanun md. 31). İlhana satıldığı 20/05/1997 tarihi itibariyle de değeri belirlenip, bu miktarın davalı Hasan’dan tahsiline karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davalı Hasan hakkındaki davanın reddedilmesi doğru görülmemiştir.

Sonuç : Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin davalı İlhana yönelik temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün temyiz eden davacı banka yararına ve davalı Hasan aleyhine (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 05/07/1999 gününde oybirliğiyle karar verildi.