muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11956, Karar No: 2011/6474, Tarih: 01.12.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/11956 E.  ,  2011/6474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2010

Davacı vekili, yetersizliği sebep gösterilerek İş Kanununa aykırı biçimde feshedildiğini, yine aynı şekilde bütçe yetersizliği ile davacılarla birlikte şoför işçilerin de işine son verilmesine rağmen yeni şoförlerin işe alındığını dolayısıyla müvekkilinin iş aktinin haksız olarak feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş aktinin 4857 sayılı iş kanunu, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanunu ile Personel Yönetmeliğine uygun olarak feshedildiğini, davacının iş kanunundan doğan tüm alacaklarının ödendiğini  savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işyerinde işçi azaltma yoluna gidilirken hangi objektif kriterlere uyularak neden davacının tercih edilerek işten çıkartıldığı hususunun ortaya konmadığı, davacı işçinin iş yerinde başka bir işte veya başka koşullarla çalıştırılma olanağının yani feshin son çare olması ilkesinin de gözetilmediği, bu nedenle davalı işverence yapılan fesih işleminin hukuki dayanağının bulunmadığı gibi fesih sebebinin ve işçi çıkarma yoluyla tasarrufun gerekçe ve dayanaklarının ispatlanamadığı gerekçesiyle, işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılama sırasında, mahkemece tensip zaptı ile taraflara delillerini sunmaları için süre tanınmış, davalı vekili tarafından delil listesi sunulmamış, sonraki ilk oturumda da karar verilmiştir. Oysa taraflara delillerini sunmaları için iddia ve savunmayı kısıtlamayacak ve delillerin toplanmasını engellemeyecek şekilde uygun bir süre daha verilmelidir. Bu durumda kesin mehile uyulmaması halinde doğacak sonuçlar kararda açıkça belirtmelidir. Bu usule uyulmadan, savunma hakkını kısıtlayıcı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Nitekim davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde, feshe dayanak olan, genel kurulda yeniden yapılanmaya ilişkin alınan ve kadro cetvelinin görevin niteliği ve hacmi dikkate alınarak değiştirilmesi, mevcut kadro ünvanlarının iptal edilmesi, yeni ünvanların ihdas edilmesi, görev ünvanlarına göre kadro sayısının belirlenmesi ve sözleşmeyle uzman personel istihdam edilmesi konularını düzenleyen işletmesel karar, yeniden yapılandırma planı çalışması, personelin emekliliğe hak kazanma tarihlerine dair liste ve diğer belgeler sunulmuştur.

Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesi davalı konfederasyonun bütçe imkanlarının yetersizliği dikkate alınarak, tasarruf sağlanması amacıyla yönetim kurulu kararı gereği feshedilmiştir.

Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesi davalı konfederasyonun bütçe imkanlarının yetersizliği dikkate alınarak, tasarruf sağlanması amacıyla yönetim kurulu kararı gereği feshedilmiştir.

Mahkemece, davalı tarafa delillerini sunması için imkan tanınarak, dosya arasına alınan deliller üzerinde, gerek duyulursa işyerinde keşif gerçekleştirilerek ve uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak, feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde net olarak ortaya konulmalıdır. Yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16481, Karar No: 2010/19524, Tarih: 25.11.2010

2. Hukuk Dairesi 2009/16481 E., 2010/19524 K.

**2. Hukuk Dairesi 2009/16481 E., 2010/19524 K.**

**- NİSBİ BUTLAN

- BATIL OLAN EVLENMELER**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 149 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 150 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 151 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Taraflar arasında görülen boşanma davasının duruşması sırasında davacının evliliklerinin iptaline karar verilmesini talep ettiği; davalının söz konusu bu talebi kabul ettiği, mahkemece evliliğin iptaline karar verildiği; hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği görülmektedir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 145'inci maddesinde mutlak butlan, 149,150 ve 151'inci maddelerinde nisbi butlan halleri düzenlenmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacı Aybike ile davalı Tolgahan’ın taraflar arasında yapılan anlaşma gereğince, Aybike'yi kaçıran ve bu nedenle cezaevinde olan Tolgahan’ın ceza almasını engellemek amacıyla evlendikleri; tarafların hiç bir araya gelmediği anlaşılmaktadır.

Tarafların evlenmelerine rağmen bir araya gelmemesi Türk Medeni Kanununda düzenlenen evlenmenin iptali şartları arasında düzenlenmediği halde, davanın kabulü ile evliliğin iptaline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup; kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebepte kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 25/11/2010
Yargıtay — Esas No: 2021/14866, Karar No: 2021/15935, Tarih: 25.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14866 E.  ,  2021/15935 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'un, aynı Kanunun 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1.020,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2018 tarihli ve 2011/254 Esas, 2018/311 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 18/11/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.01.2021 tarihli ve KYB. 2020-107403 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Somut olayda Mahkemesince, sanık hakkında 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesi gereğince hükmedilen 50 gün adli para cezasının TCK'nun 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında arttırılarak 62 gün adli para cezası üzerinden 5237 sayılı TCK'nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirilerek 41 gün adli para cezasının TCK'nun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 34 gün adli para cezası üzerinden TCK'nun 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den neticeden 680,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması yerine, 5237 sayılı TCK'nun 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmayarak 1.020 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza hükmedilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesi gereğince hükmedilen 50 gün adli para cezasının TCK'nun 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında arttırılarak belirlenen 62 gün adli para cezası üzerinden 5237 sayılı TCK'nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim 41 gün adli para cezasının TCK'nun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 34 gün adli para cezasının TCK'nun 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den neticeden 680,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması yerine, 5237 sayılı TCK'nun 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmayarak 1.020 TL adli para cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29/06/2018 tarihli ve 2011/254 Esas, 2018/311 sayılı kararının BOZULMASINA, CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca sonuç cezanın 680,00 Türk lirası adli para cezası olarak hükmedilmesine, 25/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13204, Karar No: 2016/18180, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/13204 E.  ,  2016/18180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4211, Karar No: 2020/10579, Tarih: 01.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/4211 E.  ,  2020/10579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgeler, kararın dayandığı gerekçelere göre ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4786, Karar No: 2013/13927, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/4786 E.  ,  2013/13927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının hesabına yatan parayı haksız olarak bloke edip mahsup yaptığını, davalıya bir borcunun olmadığını, davalı bankadan tüketici kredisi aldığını, ödemelerini yapmaya devam ettiğini, davalının muaccel bir alacağının bulunmadığını, hesabına yatan paraya hukuka aykırı olarak el koyduğunu, hesabından haksız olarak mahsup edilen parasının tahsili için davalı hakkında icra takibi yaptığını ve davalının yapılan bu takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının 10.10.2009 tarihinde tüketici kredisi kullandığını, ilk iki taksidi süresinde ödememesi üzerine usule uygun olarak ihtarname tebliğ edildiğini, daha sonraki iki taksidi ödememesi üzerine ikinci kez ihtarname keşide edildiğini, davacının hesabına yatırılan paranın tüketici kredi sözleşmesine uygun olarak muaccel olan borcuna mahsup edildiğini ve mahsup işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 2013/4786-13927

tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381, 388. ve 389. maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 388. maddesinin son fıkrası ile "Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir. Aynı hüküm 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesinde de yer almıştır.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece, kısa kararda “… asıl alacağın ret edilen kısım dışında kalan miktarı üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatının davacı taraftan alınarak davalıya tarafa verilmesine.." karar verildiği yazılmasına rağmen gerekçe kısmında "...asıl alacağın ret edilen kısmı dışında kalan miktarı üzerinden %40 inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine..." karar verildiği açıklanmış ve hüküm kısmında “...asıl alacağın ret edilen kısım dışında kalan miktarı üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatının davacı taraftan alınarak davalıya tarafa verilmesine...” şeklinde hüküm kurulması suretiyle HUMK.'nun 388/son (HMK 297/son) madde ve fıkrasına aykırı olarak duruşma tutanağına geçirilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında aykırılık yaratılmıştır. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi bozmadan önceki verdiği kararla bağlı olmaksızın ancak aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2013/4786-13927

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11944, Karar No: 2011/6468, Tarih: 01.12.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/11944 E.  ,  2011/6468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

Davacı vekili, yetersizliği sebep gösterilerek İş Kanununa aykırı biçimde feshedildiğini, yine aynı şekilde bütçe yetersizliği ile davacılarla birlikte şoför işçilerin de işine son verilmesine rağmen yeni şoförlerin işe alındığını dolayısıyla müvekkilinin iş aktinin haksız olarak feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş aktinin 4857 sayılı iş kanunu, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanunu ile Personel Yönetmeliğine uygun olarak feshedildiğini, davacının iş kanunundan doğan tüm alacaklarının ödendiğini  savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işyerinde işçi azaltma yoluna gidilirken hangi objektif kriterlere uyularak neden davacının tercih edilerek işten çıkartıldığı hususunun ortaya konmadığı, davacı işçinin iş yerinde başka bir işte veya başka koşullarla çalıştırılma olanağının yani feshin son çare olması ilkesinin de gözetilmediği, bu nedenle davalı işverence yapılan fesih işleminin hukuki dayanağının bulunmadığı gibi fesih sebebinin ve işçi çıkarma yoluyla tasarrufun gerekçe ve dayanaklarının ispatlanamadığı gerekçesiyle, işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılama sırasında, mahkemece tensip zaptı ile taraflara delillerini sunmaları için süre tanınmış, davalı vekili tarafından delil listesi sunulmamış, sonraki ilk oturumda da karar verilmiştir. Oysa taraflara delillerini sunmaları için iddia ve savunmayı kısıtlamayacak ve delillerin toplanmasını engellemeyecek şekilde uygun bir süre daha verilmelidir. Bu durumda kesin mehile uyulmaması halinde doğacak sonuçlar kararda açıkça belirtmelidir. Bu usule uyulmadan, savunma hakkını kısıtlayıcı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Nitekim davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde, feshe dayanak olan, genel

kurulda yeniden yapılanmaya ilişkin alınan ve kadro cetvelinin görevin niteliği ve hacmi dikkate alınarak değiştirilmesi, mevcut kadro ünvanlarının iptal edilmesi, yeni ünvanların

ihdas edilmesi, görev ünvanlarına göre kadro sayısının belirlenmesi ve sözleşmeyle uzman personel istihdam edilmesi konularını düzenleyen işletmesel karar, yeniden yapılandırma planı çalışması, personelin emekliliğe hak kazanma tarihlerine dair liste ve diğer belgeler sunulmuştur.

Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesi davalı konfederasyonun bütçe imkanlarının yetersizliği dikkate alınarak, tasarruf sağlanması amacıyla yönetim kurulu kararı gereği feshedilmiştir.

ihdas edilmesi, görev ünvanlarına göre kadro sayısının belirlenmesi ve sözleşmeyle uzman personel istihdam edilmesi konularını düzenleyen işletmesel karar, yeniden yapılandırma planı çalışması, personelin emekliliğe hak kazanma tarihlerine dair liste ve diğer belgeler sunulmuştur.

Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesi davalı konfederasyonun bütçe imkanlarının yetersizliği dikkate alınarak, tasarruf sağlanması amacıyla yönetim kurulu kararı gereği feshedilmiştir.

Mahkemece, davalı tarafa delillerini sunması için imkan tanınarak, dosya arasına alınan deliller üzerinde, gerek duyulursa işyerinde keşif gerçekleştirilerek ve uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak, feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde net olarak ortaya konulmalıdır. Yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6750, Karar No: 2021/2437, Tarih: 01.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6750 E.  ,  2021/2437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;Dava konusu taşınmazın dere yatağında kaldığı ve el atıldığı sabit olduğundan, 5216 sayılı yasanın 7.maddesi de gözetilerek, taşınmazın hangi idarenin sorumluluk alanında kaldığı tespit edilip, el atılan kısmın bedeline hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,Doğru görülmemiştir.Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6183, Karar No: 2015/2209, Tarih: 02.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6183 E.  ,  2015/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar...... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin TMSF'nin İştiraki olup, şirketin %75,025 hissesinin TMSF'ye ait olduğunu, şikayete konu alacakların TMSF'den devir ve temlik alındığını, yapılan sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olmadığını, hangi taşınmazlara ilişkin sıra cetveli yapıldığına dair açıklık bulunmadığını, sıra cetvelinde pay ayrılan ...nin haczinin düştüğünü, şikayet olunanların haczi ayakta kabul edilse bile müvekkilinin haczinin kamu haczi olması nedeniyle garameten pay ayrılması gerektiğini, müvekkiline ait alacakların başlangıçta ...emlik edildiğini, TMSF'ye temlik edildiği anda yürürlükte bulunan 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 15/3. maddesi gereğince kamu alacağına dönüştüğünü, aynı alacakların temlik sözleşmeleriyle müvekkiline temlik edildiğini, BK'nın 168. maddesine göre, temlikle, alacak üzerindeki rüçhan hakkının temlik alana geçtiğini, 6183 sayılı Kanun'da yer alan imtiyazlardan müvekkilinin de yararlandığını ileri sürerek, şikayet olunan ...'nin sıra cetvelinden çıkarılmasını, müvekkili şirketin alacağının kamu alacağına dönüşmesi nedeniyle garameye dahil edilmesi suretiyle sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan...vekili, müvekkilinin haczinin düşmediğini, süresinde haciz istenip, satış avansının yatırıldığını, şikayetçinin alacağının imtiyazlı alacak olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetçinin garame iddiasını kabul etmediklerini, ancak, müvekkiline tebliğ dahi edilmeyen sıra cetvelinin usulüne uygun olmadığını, birinci sırada bulunan ...'ye ait haczin düştüğünün sıra cetvelinden dahi anlaşıldığını, ikinci sıradaki...'nin bulunduğu yerin de doğru olmadığını, şikayetçinin garameten dahi olsa pay isteme hakkının bulunmadığını, müvekkili bankanın ilk sırada bulunması gerektiğini savunarak, sıra cetvelinin yeniden düzenlenerek, paranın müvekkiline ait ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/2170 E. sayılı dosyasına gönderilmesi istemiştir.

.../...

S.2.

Şikayet olunanlar ... ve ... vekili, müvekkili kurumların sıra cetvelindeki yerleri ve paylarının aleyhe değiştirilmesinin mümkün olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ...den temlik alan ...vekili, şikayetin reddini istemiştir.