muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/30496, Karar No: 2014/30937, Tarih: 23.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/30496 E.  ,  2014/30937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 26.3.2013 tarih, 2012/9012 Esas , 2013/12343 sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 9.7.2014 tarihli itiraznamesi ile 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesinde yer alan ceza miktarının "3 aya kadar hapis veya adli para cezası olması" ve 5237 sayılı TCK'nin 61/9. maddesinde yer alan "adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz" şeklindeki düzenleme karşısında, bu suç bakımından adli para cezası tercih edilmesi durumunda ceza üst sınırdan belirlense dahi en fazla 3 ay karşılığı 90 gün adli para cezası verilebileceği gözetilmeden, adli para cezasının yazılı şekilde 125 gün adli para cezası üzerinden hesaplanması suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediği gerekçesiyle; Dairemiz onama ilamının kaldırılarak hükmün bozulması istemiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 26.3.2013 tarih, 2012/9012 Esas , 2013/12343 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Dosya üzerinde yeniden yapılan temyiz incelemesinde;

6136 sayılı Kanunun 15. maddesine muhalafet suçu ile ilgili olarak hüküm kurulurken, maddede adli para cezası için belirlenen 90 gün sınırının aşılması neticesinde sanığın 104 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık ...

hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu ile ilgili olan kısmın "sanığın 6136 sayılı Kanunun 15/4. maddesi uyarınca takdiren 3 ay karşılığı 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezası 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 75 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirası üzerinden hesaplanarak neticeten sanığın 1.500 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10499, Karar No: 2020/14008, Tarih: 23.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/10499 E.  ,  2020/14008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal edilmesinin yasaklandığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, bu nedenle sanık hakkında 1072 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan dava açılması sağlanarak her dava birleştirildikten sonra, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ile tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanun'un 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık ......'ın eylemine uyan TCK.nın 228/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin, Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 gün ve 2014/972 Esas, 2015/350 sayılı Kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede,

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ‘’çalıştırmak’’ veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinasını ‘’çalıştırmak’’ suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi;

Yasaya aykırı bulunarak hüküm oyçokluğu ile bozulmuştur.

Yasaya aykırı bulunarak hüküm oyçokluğu ile bozulmuştur.

Ancak 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesi “ Türk Ceza Kanununun 228 inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile umuma mahsus veya umuma açık yerlerde her ne ad altında olursa olsun kazanç kasdiyle oynanmasa dahi rulet, tilt, (…) (2) ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet istiyen, otomatik, yarı otomatik el veya ayakla kullanılan oyun alet veya makinaları ile benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmek yasaktır. “ hükmünü haiz olup, madde içeriğinden açıkça anlaşılacağı üzere yasa koyucunun amacı Türk Ceza Kanununun 228 inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile; bu niteliği haiz oyun alet ve makinaları ile benzerlerinin bulundurulması, çalıştırılması, yurda sokulması veya imal edilmesi eylemlerini cezalandırmaktır. Bu alet ve makinalar ile kumar oynanmasa dahi bulundurulması bizatihi suç teşkil etmektedir.

Türk Ceza Kanununun 228/1 maddesi “ Kumar oynanması için yer ve imkan sağlayan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden aşağı olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.” 228/6. maddesi ise “ Ceza Kanununun uygulanmasında kumar, kazanç amacıyla icra edilen ve kar ve zararın talihe bağlı olduğu oyunlardır.” hükümlerini haizdir.

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesinde öngörülen suçun kanuni tanımında bir unsur olarak neticeye yer verilmemesi sebebiyle bu suç sırf hareket suçudur. Bu sebeple sayılan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme anında suç tamamlanmaktadır. Bu suçta yer alan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme fiilleri ile Türk Ceza Kanununun 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkân sağlama fiilleri birbirinden ayrı fiillerdir. Öyle ki çoğu zaman 1072 sayılı Kanunun 1. maddesinde sayılan fiiller, Türk Ceza Kanununun 228. maddesindeki suç açısından hazırlık hareketi niteliğindedir. Ancak bu hazırlık hareketi niteliğindeki fiiller 1072 sayılı Kanunun 1. maddesinde suç olarak düzenlendiğinden cezalandırılabilir hale gelmiştir. Üstelik iki suçtaki fiiller birbirinden bağımsız fiillerdir. Bu sebeple tek fiille birden fazla suçun gerçekleştirilmesi de söz konusu olmamaktadır. İki suç arasında gerçek içtima söz konusudur.

Aksi düşünce 6136 sayılı Kanuna göre gerekli izinler alınmadan taşınan, bulundurulan, yurda sokulan ateşli silah veya bıçakla yaralama, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması gibi suçlarda da Türk Ceza Kanununun 44/1 maddesi uyarınca fiilin tek kabul edilerek eylem için öngörülen en ağır cezayı gerektiren suçtan ötürü yargılama yapılmasını gerektirir ki, bu durumun yasal mevzuata ve yerleşik uygulamalara uygun olmadığı düşünülmektedir.

Aksi düşünce 6136 sayılı Kanuna göre gerekli izinler alınmadan taşınan, bulundurulan, yurda sokulan ateşli silah veya bıçakla yaralama, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması gibi suçlarda da Türk Ceza Kanununun 44/1 maddesi uyarınca fiilin tek kabul edilerek eylem için öngörülen en ağır cezayı gerektiren suçtan ötürü yargılama yapılmasını gerektirir ki, bu durumun yasal mevzuata ve yerleşik uygulamalara uygun olmadığı düşünülmektedir.

Anlaşılacağı üzere, başlı başına bulundurulması suç teşkil etmeyen aletlerle (oyun kağıdı, taşlar, pullar vs ) kumar oynanması halinde eylem Türk Ceza Kanununun 228. maddesi kapsamında değerlendirilecektir. Oysa 1072 sayılı Kanunun kapsamına giren bir alet ve makine ile kumar oynanmasa dahi eylem aynı kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca suç teşkil edecek ve cezalandırılacaktır. Bu kanunda sayılan alet ve makinelerle aynı zamanda kumar oynatılması halinde de her iki eylem nedeniyle cezalandırma yoluna gidilecektir. Somut olayda işlenen fiil birden fazladır. Bu nedenle Türk Ceza Kanununun 44/1. maddesinde yer alan “ İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır.” hükmünün somut olayda uygulanma imkanı mevcut değildir.

Belirtilen gerekçeler ile yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanarak karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin takdirine, yasal ve yeterli gerekçeye göre temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükümlerin ONANMASI görüşüyle, sayın çoğunluğun hükmün bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum. 23.06.2020
Yargıtay — Esas No: 2012/1862, Karar No: 2012/3887, Tarih: 04.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1862 E.  ,  2012/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası, ...'nün 2009/1212 sayılı takip dosyası üzerinden düzenlenen sıra cetvelinde birinci sırada yer alan İ...’nin 100.000,00 TL zararı olduğunu beyan etmesine rağmen 212.690,00 TL, ikinci sırada yer alan Kredi Garanti Fonu ve Araştırma A.Ş.’nin limit ipoteğine bağlı alacağının 160.000,00 TL olmasına rağmen 443.138,11 TL ayrıldığını, ... Vergi Dairesi alacağının ayrılan kadar olmadığını, yine taşınmaz üzerine ilk haczi koyan ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2005/7647 nolu dosyası üzerinden sıra cetvelinin düzenlenmesi gerekirken, daha sonra haciz konulan ...'nün 2009/1212 sayılı dosyasınca düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlardan ... vekili, şikayetin reddini istemiş, Vergi Dairesi vekili, mahkemenin görevli olmadığını savunarak, davanın esas ve usulden reddini istemiş, Kredi Garanti Fonu ve Araştırma A.Ş. isteme yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, şikayet edenin satılan taşınmaz üzerine koyduğu haczin düştüğü gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-İcra ve İflas Kanunu'nun 142. maddesine göre, sıra cetveline itiraz davaları, kural olarak genel mahkemelerde görülür. Anılan maddenin son fıkrasına göre, itiraz sadece sıraya yönelikse, görev İcra Mahkemesinindir. Somut olayda, şikayet sadece sıraya ilişkin olmayıp, şikayet olunalar ... ve Kredi Garanti Fonu Araştırma A.Ş.'nin ipotekli alacaklarının miktarı da çekişmeli olduğundan, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmek gerekirken, esasa girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hüküm yukarıda (1) nolu bette açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19088, Karar No: 2013/27633, Tarih: 09.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/19088 E.  ,  2013/27633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda borçlu, kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak 27.02.2013 tarihinde başlatılan icra takibine karşı, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülmekte olan borçlu şirket hakkındaki iflasın ertelenmesi davasında verilen 28.11.2012 tarihli tedbir kararı ile 13.02.2013 tarihli ara kararına dayanarak, usulsüz yapılan takibin iptalini talep etmektedir.

Borçlu şirketin takibin iptali talebine dayanak yaptığı, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/686 Esas ve 28.11.2012 tarihli tedbir kararı ile "… yeni takip yapılmamasına, evvelce başlamış olanların durdurulmasına" karar verildiği, bilahare, alacaklının tedbire ilişkin itirazı üzerine, anılan mahkemece, 13.02.2013 tarihli ara kararı ile ''...28/11/2012 tarihinde verilen ihtiyati tedbir kararı üzerine......'in yürüttüğü... takibin durduğu ve yeni takip yapılamayacağı açıktır... ihtiyati tedbir kararı, kiralayan ...'in muaccel hale gelecek kira alacaklarının tahsil edilmesini engelleyecek nitelikte yorumlanamaz ve davacı şirkette ihtiyati tedbir kararını bu şekilde yorumlayıp kira paralarını ödemekten kaçınamaz, ...davacı şirketin yeni gelen nakit akışı ile kira paralarını iradi olarak ödemesine" şeklinde karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, takip tarihinden önce verilen tedbir ve ara kararı kapsamında, yeni takip yapılmamasına hükmedilmiş olup; takip yapılabileceğine ilişkin bir karar verilmediğinden, alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında tedbir devam ettiği sürece takip yapılamayacağı açıktır.

Hal böyle olunca, mahkemece takibin iptaline karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile şikayetin reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4354, Karar No: 2018/3316, Tarih: 02.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4354 E.  ,  2018/3316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tanıklar ... ile ...'nın istinabe yoluyla beyanlarının alınmasına dair Şiran Asliye Ceza Mahkemesince düzenlenen 2011/75 Talimat sayılı, 18.10.2011 tarihli duruşma tutanağında hakim ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2047, Karar No: 2013/6840, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2047 E.  ,  2013/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, ölen eşinin "..." olan soyadının babasının soyadı olan "..." olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir. Taraflara tefhim edilen kısa kararda "davanın idari işlemden kaynaklandığı anlaşılmakla 5490 sayılı Nüfus Kanunu 59. maddeleri uyarınca davanın reddine" karar verildiği halde, gerekçeli kararda "davanın idari işlemden kaynaklandığı anlaşılmakla 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 15, 31, 35. maddeleri uyarınca reddine" karar verilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönler incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16978, Karar No: 2013/17881, Tarih: 25.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16978 E.  ,  2013/17881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.05.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.06.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava 11.10.2011 tarihinde açılmış, davalı davaya süresinde cevap vermemiştir. Mahkemece, dilekçeler safhasının tamamlanmasından sonra 21.01.2012 tarihinde ön inceleme duruşması yapılmış ve tahkikata geçilmiştir. Ön inceleme duruşmasında davalı herhangi bir talepte bulunmamış, ön inceleme duruşması tamamlandıktan sonra 9.5.2012 günü verdiği dilekçe ile tazminat istemiştir. Ön inceleme duruşmasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez veya değiştirilemez (HMK. md. 141/1 - son cümle). İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır ( HMK. md. 141/2). Şu halde açıklanan hükümlere göre, ön inceleme duruşmasının tamamlanmasından sonra davalı savunmasını ancak diğer tarafın açıkça onay vermesi halinde veya ıslahla genişletilebilir. Davalının ön inceleme duruşmasının tamamlanmasından sonra ki maddi tazminat talebine diğer tarafın açık bir muvafakati bulunmamaktadır. Bu yönde davalının bir ıslahı da yoktur. O halde, davalının maddi tazminat isteğiyle ilgili karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde maddi tazminata hükmolunması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlere ilişkin temyiz itirazlarının yukarıda l. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.06.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/17014, Karar No: 2014/12267, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17014 E.  ,  2014/12267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2012/904-2013/503

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2325, Karar No: 2014/4003, Tarih: 12.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2325 E.  ,  2014/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, yüzüne karşı okunan kararın tefhim olunduğu tarihden itibaren bir haftalık süre geçtikten sonra kararı temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 12.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.