muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4138, Karar No: 2024/677, Tarih: 17.01.2024

5-Yağmanın malın failce alınması ile hemen tamamlandığını kabul edilerek uygulama yapılması failin yarattığı tehlike veya meydana getirdiği ihlal ve zarar bakımından farklı suçun failleri arasında ceza miktarı yönünden hakkaniyete uygun sonuçlar doğurmayabilir.

Halbuki malın alınması ile değil ayrıca zilyedin tasarruf olanağının ortadan kaldırılması suç tamamlanır görüşü ile uygulama yapılması, gönüllü vazgeçme, gönüllü vazgeçme varsa bundan önceki fiillerin suç oluşturup oluşturmayacağı, suça konu olan mal veya mallarının neden ibaret olduğu, değeri, suçun işleniş şekline göre temel cezanın belirlenmesi, teşebbüste kalması halinde suç yolunda katedilen mesafe, değer indirimi yapılıp yapılmayacağı, etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanıp faydalanamayacağı, suç tamamlanmış ise bu aşamadan sonraki fiillerin suç olup olmadığı gibi hukuki düzenlemelerin birbirleri ile uyumlu, kanun koyucunun amacını gerçekleştiren ve benzer olaylarda failler arasında hakkaniyete uygun sonuçlar doğuracağı görülecektir. Bu sonuçta suçun tamamlanma anı ile ilgili görüşümüzün kanun koyucunun amacına ve maddenin ruhuna uygun bir görüş olduğunu ortaya koyacaktır.

Bu açıklamalar doğrultusunda olayımız değerlendirildiğinde Sanığın suç tarihinde gece vakti saat 22.30 sularında apartman dış kapısı önünde beklemekte olan mağdureye yaklaşıp önce elindeki çantayı almak için çekiştirdiği mağdurenin direnmesi üzerine, onu itekleyip dengesini bozarak mağdurenin diğer elindeki cep telefonunu almak suretiyle kaçmaya yeltendiği ancak etraftaki kişilerce uzaklaşamadan yakalandığı olayda;

Heyetimizin çoğunluğunun kabul ettiği gibi cep telefonu üzerinde mağdurenin zilyetliğinin sonlanmadığı, geçici olarak mağdurenin zilyetliğini kullanamadığı, sanığın cep telefonu üzerinde zilyetlik tesis etmeden olay mahallinden ayrılmadan telefonun olay tanıkları tarafından kendisinden alınarak mağdureye verildiği, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı görüşü ile kararın eleştiri kısmına muhalif kalıyorum. 17.01.2024
Yargıtay — Esas No: 2018/7706, Karar No: 2021/2715, Tarih: 24.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/7706 E.  ,  2021/2715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, bozma öncesi verilen kararda kesinleşen hususlarda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, davacıların paydaş oldukları 249 parsel sayılı taşınmazın 500 civarında paydaşının olduğu, 2005 yılında tüm paydaşların katılımı ile Türk Medeni Kanunu'nun 689. maddesi hükmü gereğince fiili istifade anlaşması düzenlendiği ve sözleşmenin tapu sicil kaydına şerh edildiği, anılan sözleşme gereğince kendilerine isabet eden bölüme davalı paydaşların haksız yere müdahale ettikleri ileri sürülerek, paylarına özgülenen alanların tespiti ile davalıların müdahalelerinin önlenmesini istemişler, yargılama sırasında birleşen davanın sehven açıldığını bildirmişlerdir.

Davalı ... cevap dilekçesinde, dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını, yapılan sözleşmenin paylı mülkiyetin 10 yıl devam ettirme yükümlülüğüne ilişkin olduğunu, tapu sicil kaydındaki şerhin de buna ilişkin olduğunu, fiili taksime ilişkin şerh olmadığını, daha önceki bir kısım paydaştan pay alarak 3500 m2 yerde hak sahibi olduğunu, güvenlik sebebi ile 2500 m2'lik alanını tel örgüyle çevirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacıların beyanı doğrultusunda zuhulen açıldığı gerekçesi ile birleştilen davanın açılmamış sayılmasına, davalı ...'ın herhangi bir müdahalesinin bulunmadığı saptandığından onun yönünden davanın reddine, davacı ...'ın yargılama sırasında taşınmazdaki payını satarak devretmesi sebebi ile talebinin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davacı ...'ın açtığı davada ise; çekişme konusu taşınmazın sözleşmeler ile özel parsellere ayrıldığı ve Zeynel'a isabet eden bölüme davalı ...'nın müdahale ettiği gerekçesi ile davalı ... yönünden davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince; taşınmaza dair tüm paydaşları gösterir tapu kaydı ile fiili istifade sözleşmesi ve ekindeki haritaların dosya arasına alınarak mahallinde yapılacak keşif sonucu bilirkişilerden rapor alınarak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmesi gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyularak bozma ilamı doğrultusunda yapılan inceleme sonucu davacı ...'ın, davalı ...'ya yönelik davasının kısmen kabulü ile davalı ...'ın 120,25 m²'lik alana tecavüzünün men'ine karar verilmiştir.

Davanın kısmen kabulüne dair mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleştirilen dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davanın kısmen kabulüne dair mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleştirilen dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 689. maddesi gereği paylı mülkiyete tabi taşınmazlarda paydaşların, kendi aralarında oybirliğiyle anlaşarak yararlanma, kullanma ve yönetime ilişkin konularda kanun hükümlerinden farklı bir düzenleme yapabilecekleri, yapılan anlaşmalar imzalarının noterlikçe onaylanması koşuluyla paydaşlardan birinin başvurusu üzerine tapu kütüğüne şerh verilebileceği, aynı Kanunun 695. maddesi gereği ise yararlanma, kullanma ve yönetime ilişkin konularda paydaşların yaptıkları düzenleme ve aldıkları kararların tapu kütüğüne şerh edilmesi halinde sonradan paydaş olan veya pay üzerinde aynî hak kazanan kimseleri de bağlayacağı hüküm altına alınmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu ...Köyü 249 parsel sayılı kısmen arazi kısmen çalılık vasıflı 18.884.500,00 m2 alanlı müşterek mülkiyet olarak davalı ve davacı taraflarla birlikte çok sayıda malik adına tapuda kayıtlı olduğu, taşınmazın fiili kullanımı için maliklerin bizzat veya vekaleten katılımları ile, ... 5. Noterliğinden 14.12.2004 tarih 33235 sayı ve 03.08.2005 tarih 21216 sayı ve 05.08.2005 tarih 21381 sayı ile düzenlemiş oldukları "Düzenleme Şeklinde Şuyu'un İdamesi Sözleşmesi ve Fiili İstifade" anlaşması sözleşmelerini, vekillerinin talepleri üzerine Pendik 1.Bölge Tapu Sicil Müdürlüğünün 12.08.2005 tarih 6716 yevmiye numarası ile tapu kütüğüne tescil ettirdikleri anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın kullanımı konusunda paydaşlar arasında ... 5. Noterliğinde düzenlenen 14.12.2004 tarih 33235 sayı, 03.08.2005 tarih 21216 sayı ve 05.08.2005 tarih 21381 sayı ile düzenlemiş oldukları "Düzenleme Şeklinde Şuyu'un İdamesi Sözleşmesi ve Fiili İstifade" anlaşması sözleşmelerinin tapu kütüğüne şerh edilmiş olması da dikkate alınarak dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle reddi ile Usul, Kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 168,22 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 504,67 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 24.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2235, Karar No: 2006/5235, Tarih: 14.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/2235 E.  ,  2006/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2005
Yargıtay — Esas No: 2004/6467, Karar No: 2005/470, Tarih: 03.02.2005

14. Hukuk Dairesi 2004/6467 E., 2005/470 K.

**14. Hukuk Dairesi 2004/6467 E., 2005/470 K.**

**- HÜKMÜN AÇIK OLMAMASI

- KOMŞULUK HUKUKUNA AYKIRI DAVRANIŞ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 683 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 737 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 275 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 388 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı tarafından, davalı aleyhine 2.1.2004 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.7.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Ali Osman tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davada davalının yangın tehlikesi meydana getirecek davranışlarda bulunduğu gibi, çatısından gelen yağmur sularının temelde zarar meydana getirdiği iddia edilmiştir. Gerçekten Medeni Kanunun 683. maddesi uyarınca malik olan kimse taşınmazında kullanma, yararlanma ve tasarruf yetkisine sahip ise de, anılan yasanın taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlanmalarını düzenleyen "komşu hakkı" bölümünde yer alan 737 maddesinde taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkilerin kullanımında komşuları etkileyecek taşkınlıktan kaçınılması gereği hükme bağlanmıştır.

Komşuları etkileyecek durumun varlığını uyuşmazlığın niteliğine, yerel adete göre komşular arasında hoşgörüyü aşan bir olgu olup olmadığına bakarak saptamak gerekir. Eğer sözü edilen ölçülere göre komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanımın varlığı belirlenirse, mahkemece bu zararlı davranışın giderilmesi ve giderimin nasıl yerine getirileceğinin, bu konudaki taraf yükümlülüklerinin neler olduğunun hüküm yerinde açıkça gösterilmesi zorunludur.

Somut olayda; keşiften sonra verilen bilirkişi raporunda tarafların komşu oldukları, iki tarafın da ayrı ayrı tedbir almaları gerektiği söylenmişse de, bu tedbirlerin neler olduğu, nasıl uygulanacağı konusunda beyanda bulunulmamıştır. Esasen çap uygulamalarıyla görevli bilirkişiden uzmanlığı icabı bu hususta beyanda bulunması da beklenemez. Çekişmenin giderilmesi açısından HUMK.nun 275. maddesi hükmünce oy ve görüşüne başvurulacak bilirkişi inşaat mühendisidir. O halde, mahkemece konusunda uzman bilirkişi ile yeniden keşif yapılarak, ileri sürülen iddiaların gerçekliği saptanıp, tespit edilirse yanlar arasındaki çekişmenin giderilme biçimi belirlenmeli ve buna ilişkin infaza olanaklı hüküm kurulmalıdır. Bütün bu yönler gözardı edilerek istem eksik araştırmayla reddolunduğundan karar bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davacı yararına (BOZULMASINA), peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 3.2.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4775, Karar No: 2020/175, Tarih: 07.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4775 E.  ,  2020/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50, 52, 52/4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ise sanık hakkında teşdiden ceza verilmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Sanığın meskun mahalde, 120 km hızla gittiğine ilişkin beyanı ve çarpışma sonrası 57 m kazıntı ve sürtünme izi bıraktığı dikkate alındığında, 50 km/saat hız sınırı uygulaması olan yolda, idaresindeki motosiklet ile kaza mahalli için belirlenen yasal hız sınırının iki katını aşacak bir hızla sevk ve idare ettiği dosya kapsamından anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinde belirtilen bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, sevk ve idaresindeki motosiklet ile kaza yapan ve suç tarihi itibariyle geçerli A2 sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında belirlenen 1 yıl 3 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında netice cezaya esas gün tam sayısı ve uygulama maddeleri tam olarak gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5047, Karar No: 2022/7679, Tarih: 12.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/5047 E.  ,  2022/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.03.2015 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve eski hale getirme talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan kabulü ile hükmün kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesince bozulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, elatmanın önlenmesi, eski hale getirme bedeli ve ecrimisil talebine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında, davacı ve davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince usulden bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedeline ilişkin talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebi yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekili ve davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Kural olarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353. maddesinin birinci fıkrasının "b" bendi uyarınca istinaf mahkemesi, İlk Derece Mahkemesi kararını hukuka uygun bulmadığı takdirde, istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verir. Bu halde, istinaf mahkemesi;

a) İlk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın esası hakkında yeniden karar verilmesine,

b) İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilmesine ve davanın esası hakkında yeniden karar verilmesine hükmedebilir.

Öte yandan, HMK’nın “Yargılama Giderlerinin Kapsamı” başlıklı 323. maddesinde, karar ve ilam harçları yargılama giderleri arasında sayılmış, “Yargılama Giderlerinden Sorumluluk” başlıklı 326. maddesinde, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

b) İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilmesine ve davanın esası hakkında yeniden karar verilmesine hükmedebilir.

Öte yandan, HMK’nın “Yargılama Giderlerinin Kapsamı” başlıklı 323. maddesinde, karar ve ilam harçları yargılama giderleri arasında sayılmış, “Yargılama Giderlerinden Sorumluluk” başlıklı 326. maddesinde, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’na ekli (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı, Bölge Adliye Mahkemelerinin tasdik veya işin esasını hüküm altına aldığı kararları için bu oranda karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı Kanunun 16. madde düzenlenmesi ile de temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28/09/2018 tarih, 2018/2 Esas, 2018/8 sayılı Kararının gerekçesinde ise; düzelterek onamanın yargılama giderlerinden olan onama harcı bakımından bozma kararı niteliğinde olması, aslında bozulması gereken bir kararın, bozma sebebinin yeniden yargılamayı gerektirmeyecek mahiyette görülmesi nedeniyle yasanın verdiği takdir yetkisine istinaden onanmasına karar verilmesi, bunun yanında onama kararlarında harç alınacağına yönelik yasal bir düzenleme bulunmaması karşısında, düzelterek onama kararlarında onama harcı alınmayacağı görüşü benimsenmiştir.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince; Bölge Adliye Mahkemesi, İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırıp geçersiz hale getirdikten sonra, yeniden hüküm tesisi suretiyle karar verdiğinden, İlk Derece Mahkemesi kararı tasdik edilmediği için ayrıca istinaf harcına hükmedilemez. Başka bir deyişle Bölge Adliye Mahkemesi, tasdik etmediği bir karar için istinaf harcı alamaz.

Taraflardan birisinin istinaf talebinin kabulü ve yeniden hüküm kurulması işlemi, aslında başlı başına bir istinaf yargılaması işlemidir. Bölge Adliye Mahkemesi bu aşamada işin esası ile ilgili hüküm verdiğinden, hüküm altına alınan miktar üzerinden nispi harca hükmedilmeli ve ayrıca hükmün başka bir bölümünde istinaf yargılamasına yönelik mükerrer ve çelişkili hüküm kurulmamalıdır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yeniden kurulan hükmün 10. maddesinde, davalı taraftan mükerrer harç alınması şeklinde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca, kabulüne karar verilen toplam 126.996,69 TL ecrimisil bedeli üzerinde karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hesaplanan 16.299,69 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 12.909,74 TL’ye hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki bu hususlar kararın bozulmasını gerektirmiş ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 370/2. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Ayrıca, kabulüne karar verilen toplam 126.996,69 TL ecrimisil bedeli üzerinde karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hesaplanan 16.299,69 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 12.909,74 TL’ye hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki bu hususlar kararın bozulmasını gerektirmiş ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 370/2. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine; 2-a bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün 10. maddesinde yer alan “Davalı tarafın istinaf başvurusu yerinde görülmediğinden alınması gereken 4.815,85 TL harçtan peşin alınan 31,40 TL harç ile 1.172,56 TL tamamlama harcı toplamı 1.203,96 TL'nin mahsubu ile bakiye 3.611,89 TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye İrat Kaydına, Harç tahsil müzekkeresi Dairemizce yazıldığından yeniden yazılmasına yer olmadığına,” ifadesinin hükümden çıkarılmasına, 2-b bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, hükmün 4. maddesinde yer alan “12.909,74 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “16.229,69 TL” ifadesinin yazılmasına, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek hâlinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18924, Karar No: 2018/8370, Tarih: 02.07.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18924 E.  ,  2018/8370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.07.2018 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ile vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkeğin eldeki boşanma davasından önce 24.02.2015 tarihinde davacı kadın aleyhine ... ... 5. Aile Mahkemesi'nde (E.2015/156) akıl hastalığı (TMK m.165) hukuksal sebebine dayalı boşanma davası açtığı ve söz konusu davanın halen derdest olduğu anlaşılmakla, davalı erkek tarafından açılan boşanma davasında kadının akıl hastalığı da ileri sürüldüğüne göre her iki davada verilecek kararlar diğer davayı etkileyecek nitelikte bulunduğundan her iki davanın birleştirilerek görülmesi amacıyla hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, duruşma için taktir olunan 1.630,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.07.2018 (Pzt.)