muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7240, Karar No: 2015/8517, Tarih: 28.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/7240 E.  ,  2015/8517 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR NO : 2015/8517 Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin alacağına binaen kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile . İcra Müdürlüğü'nün 2008/8008 E sayılı dosyası ile borçlu ... hakkında yasal takibe geçildiğini, borçlunun adına kayıtlı taşınmaz üzerine icra dosyasında 11.11.2008 tarihinde haciz konulduğunu, taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini, satış bedelinin alacaklıların alacaklarının tamamını karşılamaması üzerine düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinden 57.219,79 TL'sinin ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/3351 E. sayılı dosya alacaklısı davalı ...'nin rehin alacağına mahsuben verilmesine karar verildiğini, ancak söz konusu taşınmaz üzerine tesis edilen rehinle ilgili olarak alacak miktarı konusunda herhangi bir açıklığın bulunmadığını, gelen yazı cevaplarının birbirinden farklı miktarları ihtiva ettiğini, davalı bankanın dava dışı taşınmaz maliki .. .. olan alacağının satışı yapılan taşınmazla güvence altına alınmadığını, satılan taşınmazın, başka bir taşınmazın davalı bankaya olan borcunun yapılandırılması işleminin teminatı niteliğinde olduğunu, asıl borçlunun bu borcunu yapılandırarak süresinde ödediğini, davalı bankanın bu taşınmazdan dolayı alacağı bulunmadığnı, borcun tamamı ödendiğinde ipoteğin kalkacağını, alacağın varlığı kabul edilse dahi bildirilen tutarın yapılandırma nedeniyle faiz işletilmiş miktar olduğunu, peşin kapama miktarının bildirilmediğini ileri sürerek, ...İcra Müdürlüğü'nün 2010/3351 E. sayılı dosyasına yatan paranın müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, satışı yapılan taşınmaz üzerindeki ipoteğin, hem ipotek veren .. ..., hem de lehine ipotek verilen ....'nin borcunun teminatı olarak verildiği, bu hususun resmi ipotek senedinde açıkça ve ikinci sayfasının birinci maddesinde belirlenmiş olduğu, cetvelde de davalıya bu miktar kadar ödeme yapılmasına karar verildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, davalı alacağının esas ve miktarına yönelik sıra cetveline itiraza ilişkindir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinin yürürlükte bulunduğu dönemde Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi iken,

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, davalı alacağının esas ve miktarına yönelik sıra cetveline itiraza ilişkindir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinin yürürlükte bulunduğu dönemde Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi iken,

6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinde yapılan değişiklikle Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasında ilişki görev ilişkisi olarak değiştirilmiş ve bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Ancak, 6335 sayılı Yasa’nın 38. maddesi uyarınca 6102 sayılı TTK’na eklenen geçici 9. madde ile bu kanunun göreve ilişkin hükümlerinin, bu kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce açılan davalarda uygulanmayacağı, bu davaların açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir. Dava tarihi 29.03.2011 itibariyle yürürlükte olan 6762 sayılı TTK'nın 4. maddesinde, bu hükümde sayılan mutlak ticari davaların yanısıra "Her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır." hükmü ile de nispi ticari davaya ilişkin de düzenleme yapılmış olup, buna göre tarafların her ikisinin de tacir olması ve uyuşmazlık konusu işin tarafların ticari işletmesi ile ilgili olması gerekir. Mezkur Yasa'nın 5/1. maddesi uyarınca aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalara bakmakla görevlidir.

İİK'nın 142/1. maddesinde, "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmü düzenlenmiştir. Bu hükümde belirtilen mahal mahkemesinin hangi mahkeme olduğu konusunda bir açıklık bulunmamakla birlikte İİK'nın 235/1. maddesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolundaki açık bir düzenleme bulunmadığından bu mahkemenin, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nın 2/1. maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü gerekir.

Davalı tarafça, iş bölümü itirazında bulunulmadığı ve Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişkinin iş bölümü ilişkisi olduğu gözönünde bulundurulduğunda, mahkemenin davanın niteliğine göre davaya bakmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Davalı tarafça, iş bölümü itirazında bulunulmadığı ve Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişkinin iş bölümü ilişkisi olduğu gözönünde bulundurulduğunda, mahkemenin davanın niteliğine göre davaya bakmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

HMK'nın 297/1-c maddesinde hükmün "Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri" kapsaması gerektiği belirtilmiştir.

Davacı tarafça, asıl borçlunun borcunun yapılandırıldığı ve ödenmekte olduğu, yapılandırılan borç ödendiğinde satılan taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılacağı, davalı bankanın bu taşınmazdan dolayı alacağı bulunmadığı, alacağın varlığı kabul edilse dahi peşin ödeme nedeniyle faizden indirim yapılması gerektiği, davalının peşin kapama miktarını bildirmediği, bu nedenle talep edilen miktarın fazla olduğu iddia edilmiş olup, mahkemece davacı tarafın bu iddiasıyla ilgili herhangi bir tartışma ve değerlendirme yapılmaksızın, davacının bilirkişi raporu ve ek raporun bu yöndeki itirazlarını cevaplamadığına ilişkin itirazları da gözardı edilerek yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin vekalet ücretinin miktarına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

4-Kabule göre, sıra cetveline itiraz davalarında tahsil hükmü içeren eda hükmü kurulmadığından, maktu tarife üzerinden belirlenecek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin vekalet ücretinin miktarına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9964, Karar No: 2020/14509, Tarih: 30.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/9964 E.  ,  2020/14509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama, 1072 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanıklar ... ve ...'nun eylemine uyan TCK.nın 228/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin, Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2015 gün ve 2014/620 Esas-2015/359 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede,

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ‘’çalıştırmak’’ veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinasını ‘’çalıştırmak’’ suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi;

Yasaya aykırı bulunarak hüküm oyçokluğu ile bozulmuştur.

Yasaya aykırı bulunarak hüküm oyçokluğu ile bozulmuştur.

Ancak 1072 sayılı Rulet,Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesi “ Türk Ceza Kanununun 228 inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile umuma mahsus veya umuma açık yerlerde her ne ad altında olursa olsun kazanç kasdiyle oynanmasa dahi rulet, tilt, (…) (2) ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet istiyen, otomatik, yarı otomatik el veya ayakla kullanılan oyun alet veya makinaları ile benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmek yasaktır. “ hükmünü haiz olup, madde içeriğinden açıkça anlaşılacağı üzere yasa koyucunun amacı Türk Ceza Kanununun 228'inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile; bu niteliği haiz oyun alet ve makinaları ile benzerlerinin bulundurulması, çalıştırılması, yurda sokulması veya imal edilmesi eylemlerini cezalandırmaktır. Bu alet ve makinalar ile kumar oynanmasa dahi bulundurulması bizatihi suç teşkil etmektedir.

Türk Ceza Kanunu'nun 228/1 maddesi “ Kumar oynanması için yer ve imkan sağlayan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden aşağı olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.” 228/6 maddesi ise “ Ceza Kanununun uygulanmasında kumar, kazanç amacıyla icra edilen ve kar ve zararın talihe bağlı olduğu oyunlardır.” hükümlerini haizdir.

1072 sayılı Rulet,Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesinde öngörülen suçun kanuni tanımında bir unsur olarak neticeye yer verilmemesi sebebiyle bu suç sırf hareket suçudur. Bu sebeple sayılan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme anında suç tamamlanmaktadır. Bu suçta yer alan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme fiilleri ile Türk Ceza Kanununun 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkân sağlama fiilleri birbirinden ayrı fiillerdir.

Öyle ki çoğu zaman 1072 sayılı Kanunun 1. maddesinde sayılan fiiller, Türk Ceza Kanununun 228. maddesindeki suç açısından hazırlık hareketi niteliğindedir. Ancak bu hazırlık hareketi niteliğindeki fiiller 1072 sayılı Kanunun 1. maddesinde suç olarak düzenlendiğinden cezalandırılabilir hale gelmiştir. Üstelik iki suçtaki fiiller birbirinden bağımsız fiillerdir. Bu sebeple tek fiille birden fazla suçun gerçekleştirilmesi de söz konusu olmamaktadır. İki suç arasında gerçek içtima söz konusudur.

Aksi düşünce 6136 sayılı Kanuna göre gerekli izinler alınmadan taşınan, bulundurulan, yurda sokulan ateşli silah veya bıçakla yaralama, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması gibi suçlarda da Türk Ceza Kanunu'nun 44/1. maddesi uyarınca fiilin tek kabul edilerek eylem için öngörülen en ağır cezayı gerektiren suçtan ötürü yargılama yapılmasını gerektirir ki, bu durumun yasal mevzuata ve yerleşik uygulamalara uygun olmadığı düşünülmektedir.

Aksi düşünce 6136 sayılı Kanuna göre gerekli izinler alınmadan taşınan, bulundurulan, yurda sokulan ateşli silah veya bıçakla yaralama, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması gibi suçlarda da Türk Ceza Kanunu'nun 44/1. maddesi uyarınca fiilin tek kabul edilerek eylem için öngörülen en ağır cezayı gerektiren suçtan ötürü yargılama yapılmasını gerektirir ki, bu durumun yasal mevzuata ve yerleşik uygulamalara uygun olmadığı düşünülmektedir.

Anlaşılacağı üzere, başlı başına bulundurulması suç teşkil etmeyen aletlerle (oyun kağıdı, taşlar, pullar vs ) kumar oynanması halinde eylem Türk Ceza Kanununun 228. maddesi kapsamında değerlendirilecektir. Oysa 1072 sayılı Kanunun kapsamına giren bir alet ve makine ile kumar oynanmasa dahi eylem aynı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca suç teşkil edecek ve cezalandırılacaktır. Bu kanunda sayılan alet ve makinelerle aynı zamanda kumar oynatılması halinde de her iki eylem nedeniyle cezalandırma yoluna gidilecektir. Somut olayda işlenen fiil birden fazladır. Bu nedenle Türk Ceza Kanununun 44/1. maddesinde yer alan “ İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır.” hükmünün somut olayda uygulanma imkanı mevcut değildir.

Belirtilen gerekçeler ile yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanarak karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin takdirine, yasal ve yeterli gerekçeye göre temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükümlerin ONANMASI görüşüyle, sayın çoğunluğun hükmün bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum. 30.06.2020
Yargıtay — Esas No: 2010/8614, Karar No: 2010/13764, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8614 E.  ,  2010/13764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, yönetim planının Ek 3, 4 ve 5. maddelerinin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı tarafın malik bulundukları ana taşınmazın yönetim planının 3, 4 ve 5 numaralı ek maddelerinin iptalini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle yönetim planının Ek 5. maddesinin iptalinde; yönetim planı ile aynî hak tesis edilemeyeceği kuralı karşısında delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu anataşınmazın yönetim planının Ek 3. maddesinde; "Mağaza (1 no'lu bağımsız bölüm) kendi bünyesindeki klima tesisatının soğutma kulesini çatıya veya asma katın üstündeki terasa koyabilir." Ek 4. maddesinde de; "Mağaza (1 no'lu bağımsız bölüm) teras katına ve bina cephesine düşey olarak ışıklı veya ışıksız reklam koyabilir. Yan cephelere reklam yazısı yazabilir." şeklinde düzenlemeler mevcuttur. Bu hükümler, anataşınmazda herhangi bir kat malikine mülkiyet hakkı kazandırmadığı gibi doğrudan doğruya ortak alanların kullanma maksat ve şekline yönelik bulunmaktadır. Anataşınmazda ayni hak tesisine imkan veren düzenlemelerin özellikle arsa paylarının yeniden dağıtımını ve özellikle yeni bağımsız bölüm kazanılmasını sağlayıcı bir nitelik taşıması gerekir. Ek 3 ve Ek 4. maddelerdeki düzenlemeler, davalı bölüm malikine böyle bir olanak sağlamamaktadır. Bilindiği üzere; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 28. maddesine göre; yönetim planı yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini, ... yönetime ait diğer hususları düzenler. Yönetim planını, bütün kat malikleriyle onların külli ve cüzi haleflerini ve bu arada davacı tarafı da bağlayan sözleşme hükmündedir. Davacı yönetim planının düzenlenmesinden daha sonraki bir tarihte ana taşınmazdaki kendisine ait bağımsız bölümleri satın almıştır ve bu düzenlemelerden Ek 3 ve Ek 4. maddelerde gösterilenler, yasaların emredici hükümlerine aykırı bulunmamaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınarak anataşınmazın yönetim planının Ek 3 ve Ek 4. maddelerindeki hükümlerin iptali yönündeki davacı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu maddelerin de iptali yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınarak anataşınmazın yönetim planının Ek 3 ve Ek 4. maddelerindeki hükümlerin iptali yönündeki davacı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu maddelerin de iptali yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.10.2010 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İptali istenen yönetim planının Ek 3. maddesinde 1 nolu bağımsız bölümün klima tesisatının soğutma kulesini çatıya veya asma katın üstündeki terasa koyabileceği, Ek 4. maddesinde ise aynı bağımsız bölümün teras katına ve bina cephesine düşey olarak ışıklı veya ışıksız reklam koyabileceği yan cephelere reklam yazısı yazabileceği ile ilgili düzenleme getirilmiştir. Kat Mülkiyeti Yasası'nın 28. Maddesine göre, yönetim planı anataşınmazın yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini, yönetici ve deneticilerin alacakları ücreti ve yönetime ait diğer hususları düzenleyen bir sözleşme hükmünde olup bu niteliği gereği yönetim planında bunların dışındaki hususlara ve özellikle bağımsız bölümün maliklerine ayni hak tanıyan ve projeye aykırı düzenlemeler getiren hükümlere yer verilemez. Somut olayda 1 nolu bağımsız bölüme ait klima tesisatının soğutma kulesi ve reklam panosunun konulması için yönetim planında düzenleme getirilen çatı, teras ve bina cephesi Kat Mülkiyeti Yasası'nın 4.maddesi gereğince anataşınmazın ortak yerleri olup, aynı yasanın 16. maddesine göre tüm bağımsız bölüm malikleri ortak yerlere arsa payları oranında ortak mülkiyet hükümlerine göre malikdirler. Ortak yerlerin niteliğine göre yararlanmanın ölçüsü konusunda yönetim planında düzenleme getirilebilir ise de bu sadece ortak yerin niteliğine uygun olduğu gibi kullanılmasına yönelik olup Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesine aykırı şekilde mimari projesinde yer almayan bir tesis veya inşaat yapılarak (soğutma kulesi ve reklam panosu koymak) aynî hak tanınması mümkün değildir. Açıklanan nedenlerle mahkemece yönetim planının Ek 3 ve Ek 4. maddelerinin de iptal edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2013/14815, Karar No: 2013/34466, Tarih: 23.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/14815 E.  ,  2013/34466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, izin ücreti alacağı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini fazla çalışma ücretinin ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalılıların Cevaplarının Özeti:

Davalılar İçişleri Bakanlığı ve Merdan Şirketi, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacıya dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ...Grup Anonim Şirketinin açık adresinin bildirilmesi için HMK 'nun 119 uncu maddesi gereğince bir haftalık kesin süre verildiği, bu süre içinde davacı vekilinin bahsi geçen davalının adresini bildirmediği gerekçesiyle HMK nun 119 uncu maddesinin son fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, HMK 'nun 119 uncu maddesinin somut olayda uygulanma yerinin olup olmadığına ilişkindir.

Somut olayda, mahkemece toplanan kanıtlara dayanılarak, davacıya dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen ...Grup Anonim Şirketinin açık adresinin bildirilmesi için HMK 'nun 119 uncu maddesi gereğince bir haftalık kesin süre verildiği, bu süre içinde davacı vekilinin bahsi geçen davalının adresini bildirmediği gerekçesiyle HMK nun 119 uncu maddesinin son fıkrası uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

HMK 'nun 119 uncu maddesinde aynen;

"(1) Dava dilekçesinde aşağıdaki hususlar bulunur:

a) Mahkemenin adı.

b) Davacı ile davalının adı, soyadı ve adresleri.

c) Davacının Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası.

ç) Varsa tarafların kanuni temsilcilerinin ve davacı vekilinin adı, soyadı ve adresleri.

d) Davanın konusu ve malvarlığı haklarına ilişkin davalarda, dava konusunun değeri.

e) Davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetleri.

f) İddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği.

g) Dayanılan hukuki sebepler.

ğ) Açık bir şekilde talep sonucu.

h) Davacının, varsa kanuni temsilcisinin veya vekilinin imzası.