muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6263, Karar No: 2013/1730, Tarih: 05.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/6263 E.  ,  2013/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım.

HÜKÜM : 1-Sanıklar ... ve ...'in; üzerlerine atılı bulunan kasten öldürmeye yardım suçundan CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine.

2-Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 31.01.2013 havale tarihli dilekçe ile dosyasının onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, temyiz incelemesi, müdahiller vekilinin istemi üzerine, sanık ...'in "kasten öldürme" suçundan verilen mahkumiyet; sanıklar ... ve ...'ın ise "kasten öldürmeye yardım" suçlarından verilen beraatlarına ilişkin hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ...'ın "öldürmeye yardım" suçları yönünden elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya; müdahiller vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

a) Sanıklar ... ve ...'ın "öldürmeye yardım" suçundan verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b) Sanık ...'in "kasten öldürme" suçundan verilen resen de temyize tabi mahkumiyet hükmü yönünden;

Sanığın, Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2007 tarih ve 69/530 sayılı ilamı uyarınca 6136 sayılı Kanunun 13/1; 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca 7300.TL ve 450.TL adli para cezasına mahkum olduğu, mahkumiyet kararının 14.12.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığı halde, TCK.nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu sebeple kabul edildiğinden, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13199, Karar No: 2014/3485, Tarih: 11.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13199 E.  ,  2014/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığın ı bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'ün talimatla alınan savunmasında hazır bulunan zorunlu müdafiinin kimlik bilgileri duruşma tutanağına yazılmamışsa da; zorunlu müdafiin Baro Başkanlığınca görevlendirildiğine ilişkin yazının okunduğu ve avukatın kimlik bilgilerini içeren yazının da talimat ekinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bir nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'ün talimatla alınan savunmasında hazır bulunan zorunlu müdafiinin kimlik bilgileri duruşma tutanağına yazılmamışsa da; zorunlu müdafiin Baro Başkanlığınca görevlendirildiğine ilişkin yazının okunduğu ve avukatın kimlik bilgilerini içeren yazının da talimat ekinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bir nolu bozma düşüncesine, yakınanın 01.03.2010 tarihli duruşmada uzlaşmak istemediğini bildirmesi karşısında; tebliğnamedeki iki nolu bozma düşüncesine, zamanaşımı süresi içerisinde suçta kullanılan satırın müsaderesine karar verilebileceğinden, tebliğnamedeki üç nolu bozma düşüncesine katılınmamış, doya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106/4.maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106/4.maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibareleri çıkarılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12559, Karar No: 2013/18247, Tarih: 13.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12559 E.  ,  2013/18247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli (2. İcra Hukuk) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı şikayet dilekçesinde, Kadirli İcra Müdürlüğü'nün 2006/1174 E. sayılı takip dosyası ile Kadirli Belediye Başkanlığı aleyhine takip başlattığı, takibin kesinleştiği, kesinleşen takip dosyasında borçlu Kadirli Belediyesine ait hesaplar üzerine haciz konulmasının talep edildiği, söz konusu talebin, Kadirli  İcra Müdürlüğü'nün 05/10/2012 tarihli kararı ile "borçlu  belediyenin, … maaş hesabı, iller bankası hesabı, vergi gelirleri, yapı denetim ve bağış hesapları üzerine hciz konulmasına ilişkin taleplerinin reddine, kira ve su geliri başta olmak üzere  başkaca haciz taleplerinin kabulü ile buna ilişkin masraf verilmesi halinde ilgili kurumlara müzekkere yazılmasına şikayet yolu açık olmak üzere" karar verildiği, haczin  kanuna uygun olup olmadığına karar verme yetkisinin icra dairesinin bağlı bulunduğu hakime ait olduğu, Kadirli İcra Müdürlüğü'nün takdir hakkı olmadığından Kadirli İcra Müdürlüğü'nün 05/10/2012 tarihli red kararının  kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ... Bankası Kadirli Şubesi'nin 23/10/2012 tarihli ve ....Bankası  Müdürlüğü'nün 02/11/2012 tarihli cevabi yazılarına göre borçlu Belediye Başkanlığı'nın  haczi kabil olan vergi, resim, harç niteliğinde bulunmayan su gelirleri ile diğer gelirlerinin tek bir hesapta karışık olarak yer aldıkları, borçlu belediyenin haczi kabil paraları ve haczi kabil olmayan paralarının aynı hesapta tutularak birbirine karıştırılmasının haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabulü gerekeceğinden Kadirli İcra Müdürlüğü'nün 2006/1174 esas sayılı dosyası kapsamında alacaklı şikayetçi vekilinin haciz talebinin reddine ilişkin 05/10/2012 tarihli Kadirli İcra Müdürlüğü red kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. Maddesinde ise; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. Maddesinde ise; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur.

Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar

yorumlanması gerekir. Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 nolu Protokol'ün 1. maddesinde; "....Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; "... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Ayrıca belediyenin su gelirleri, vergi, resim ve harç hükmünde olmayıp, 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi uyarınca kamu hizmetinde fiilen kullanılmadığı sürece haczine engel bir hüküm bulunmamaktadır.

Somut olayda ise, borçlu belediyenin haciz konulması istenen ... Bankası Müdürlüğü’nün mahkemeye verdiği yazı cevabında, Kadirli Şubesi nezdinde yapılan araştırmada borçlu belediyenin hesap numaraları ve hesap türünü belirten liste gönderildiği, Vakıfbank Kadirli Şubesi tarafından mahkemeye verilen yazı cevabında ise  belediye başkanlığının  şube  nezdinde  bulunan hesap numaraları ve  bakiye miktarları belirtildiği ancak hesapların ayrıntılı dökümleri gönderilmediği anlaşılmıştır .

Bu durumda mahkemece yapılması gereken, haciz konulması istenen hesapların ayrıntılı dökümleri getirtilmeli, hesapların niteliği ayrı ayrı değerlendirilerek  gerektiğinde bilirkişiden rapor da alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21317, Karar No: 2016/14807, Tarih: 16.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/21317 E.  ,  2016/14807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21. ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Olayda davalıya dava dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın adreste bulunmama sebebi tevsik edilmemiştir. Ayrıca tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb.K. m.23/7, m.24/5). Bu haliyle davalıya yapılan dava dilekçesinin tebliği geçersizdir. Bu durum hukuki dinlenilme hakkını (HMK. m. 27) zedeleyen önemli bir usul hatasıdır. O halde mahkemece davalıya dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve gösterdiği takdirde delillerinin toplanması ile hasıl olacak sonuca göre karar vermek gerekirken, davalının yokluğunda hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.11.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/5048, Karar No: 2019/16598, Tarih: 13.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5048 E.  ,  2019/16598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu TCK'nın 141. maddesine uyan suçun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu ve sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yalnızca belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerinin sonucu olarak uygulanabilen 5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesinde yazılı sürücü belgesinin geri alınması tedbirinin şartları oluşmadığı halde uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımın çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5972, Karar No: 2018/6219, Tarih: 23.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5972 E.  ,  2018/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda hüküm kurulan katılan ...'in gerekçeli kararın tebliğinden önce öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrolde anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 243/1. maddesine göre mirasçıların katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları bulunduğundan, tespit edilecek kanuni mirasçılara gerekçeli hükmün usulünce tebliğiyle tebellüğ belgeleri ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, kararın temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15938, Karar No: 2014/26175, Tarih: 22.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15938 E.  ,  2014/26175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.03.2014

NUMARASI :Esas no: 2013/736 Karar no:2014/332

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Duruşmasına çağrı davetiyesi usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen ön inceleme duruşmasına katılmamıştır. Mahkemece ön inceleme tamamlanıp tahkikat aşamasına geçildiğine göre, davalı vasisinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 147. maddesi gereğince tahkikat duruşmasına da davet edilmesi zorunludur. Davalı vasisinin bu yasal zorunluluğa rağmen tahkikat duruşmasına usulüne uygun olarak davet edilmeden, yokluğunda yargılama yapılıp hüküm kurulması hukuki dinlenilme hakkının (HMK. md. 27) ihlali niteliğinde olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.12.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8218, Karar No: 2017/11799, Tarih: 28.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/8218 E.  ,  2017/11799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava konusu mahcuzların bir kısmının haciz esnasında değer tespiti yapılmış ise de, dosya kapsamında hacze konu mahcuzların bir kısmının değer tespitine ilişkin bilgi ve belge bulunmamaktadır. Değer tespiti yapılamayan mahcuzların değer tespitinin İcra Müdürlüğü aracılığı ile yaptırılmasının sağlanarak, buna ilişkin raporun da eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanınn mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.