muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6272, Karar No: 2017/9134, Tarih: 06.12.2017

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır.

Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3m) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile ... kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artırarak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün "irtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili" başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Somut olayda, davacının ... parsel sayılı taşınmazı yararına geçit kurulan ve kroki ile raporlarda kırmızı renkli 1. güzergah olarak gösterilen 35 ve 1095 parsel sayılı taşınmazlardan kurulan geçit yerinin 35,1095 ve 1103 parsel sayılı taşınmazlar arasında bulunan dereden geçilmesi suretiyle kuruluş olması geçit yerlerinin kesintisiz olarak genel yola bağlanmasını amaçlayan "kesintisizlik ilkesini" zedelediği görülmektedir. Dere yatakları kural olarak devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir ve bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı olan bir yerin, kişinin özel yararlanmasına terki olanaklı değildir. Geçit davalarında amaç yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazın genel yola ulaşımını kesintisiz olarak sağlanmaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer de olmadığından kesintisizlik ilkesi ihlal edilmiş olur.

Fen bilirkişisi...'ın 01.07.2014 tarihli raporunda en uygun geçit yeri 1. seçenek olarak gösterilmiş ise de, ziraat mühendisi ...'ın 08.07.2014 tarihli raporunda geçit yeri olarak belirlenen 7 seçenekten yapılan incelemelere göre, mesafe, fiziki şartlar, yapılaşma, tarımsal üretim ve maddi açıdan yapılan değerlendirmeler sonucu en uygun alternatifin 7. seçenek olarak kahverengi renkle gösterilen geçit yeri olduğu kanaat ve görüşü belirtildiği halde mahkemece bu görüşe de itibar edilmediği görülmektedir.

Fen bilirkişi krokisinde 7. alternatif olarak gösterilen ve 41,44 ve 40 parsel sayılı taşınmazlardan geçerek davacının ... parsel sayılı taşınmazını genel yola ulaştıracak alternatif üzerinden geçit hakkı kurulması, komşuluk hukuku ilkelerine ve taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibine daha uygun olup, bu taşınmazların malikleri davaya dahil edilmek suretiyle 7. seçenekteki taşınmazlar üzerinden geçit kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu ve kesintisizlik ilkesini de zedeleyecek şekilde kısmen dere yatağından geçen 1. seçenekten geçit kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13690, Karar No: 2016/12748, Tarih: 07.12.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13690 E.  ,  2016/12748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalılar ... ve ...'ın anne-baba yönünden nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Nüfus Müdürlüğü dışındaki davalılara, davacının temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin belge dosya içerisinde bulunmamaktadır. Davacının temyiz dilekçesi adı geçen davalılara tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyasına konulması, tebliğ yapılmamış ise usulüne uygun tebliğ yapılarak cevap süresinin beklenmesinden,

2-Nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenilen davalılar ... ve ...'ın nüfusa tesciline dair belgenin ilgili kuruluştan getirtilip dosya arasına konulmasından,

3-Gerçek anne ve baba olduğu iddia edilen ...'ye ait nüfus bilgilerinin ilgililerinden temini ile nüfus kayıtlarının getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2770, Karar No: 2022/4473, Tarih: 16.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2770 E.  ,  2022/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 24.10.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20129, Karar No: 2014/16075, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20129 E.  ,  2014/16075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Ayrıca, dava dilekçesinde ve karar başlığında ... davalı olarak gösterilmiş olup dava dilekçesi ... adına tebliğ edilmiştir. Ancak ... şirket olmadığı gibi tüzel kişiliği de bulunmamaktadır. Bu nedenle ilk olarak ... Tercümanlığın kime ait olduğu tespit edilmelidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- ... Tercümanlığın kime ait olduğu ve adresi tespit edilip gerekçeli karar davalı sıfatıyla bu kişiye ve gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3038, Karar No: 2025/2605, Tarih: 26.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/3038 E.  ,  2025/2605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2169 E., 2024/468 K.

KARAR : Asıl Davanın Reddine/birleşendDavanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen uygulama kadastrosuna itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın reddine ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ..., davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, ... ili ... ilçesi ... mahallesi çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 1320 parsel sayılı ve 1.800,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 152 ada 81 parsel numarasıyla ve 1.674,40 metrekare yüzölçümlü olarak; eski 1493 parsel sayılı ve 1.936,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 138 ada 2 parsel numarasıyla ve Kadastro Komisyon Kararı uyarınca 1.763,69 metrekare yüzölçümlü olarak; davacı ... ve müşterekleri adına tapuda kayıtlı bulunan eski 40 parsel sayılı ve 340,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 117 ada 2 parsel numarasıyla ve 319,20 metrekare yüzölçümlü olarak ve birleşen davanın davacısı ... adına adına tapuda kayıtlı bulunan eski 39 parsel sayılı ve 342,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, 117 ada 3 parsel numarasıyla ve 345,12 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiş ve kadastro komisyon kararıyla taşınmazın yüzölçümü 248,46 metrekare olarak tespit edilmiştir.

İtirazı kadastro komisyonu tarafından kısmen reddedilen davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği iddiasına dayanarak dava açmış; yargılama sırasında davacı ...' un, aynı nedene dayanarak açmış olduğu dava eldeki dava dosyası ile birleştirilmiş ve davacı tarafından, Hazine, ... ve ... Belediye Başkanlığının da davalı olarak davaya katılımı sağlanmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, "asıl dosya bakımından; dava edilen taşınmazlardaki yüzölçüm azalma farkının hesaplama tekniği ve teknolojik farklılıktan kaynaklandığı ve 22/2-a çalışmasının yönetmeliğe uygun yapıldığı, birleşen dosya bakımından ise, 117 ada 3 parsel ile köy boşluğu arasında uygulama kadastrosunda belirlenen sınırın tesis kadastrosu ile uyumlu olmadığı, bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen alanın 117 ada 3 parsele ait olduğu" gerekçesiyle birleşen dosya yönünden, birleşen dosya davacısı ...'un (maliki olduğu 117 ada 3 parsel nolu taşınmazı lehine açtığı) davasının kabulüne, çekişmeli 117 ada 3 (eski 39) parsel sayılı taşınmazın yenileme komisyon tutanağının iptaline, fen bilirkişilerinin 07.01.2019 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen yenileme sonucu oluşan sınırlara göre kadastro paftasında "köy boşluğu" olarak bırakılan 115,57 metrekarelik kısmın eklenmesi suretiyle (248,46 + 115,57 metrekare) = 364,03 metrekare yüzölçümü ile 117 ada 3 parsel olarak aynı yer aynı vasıfla tapuya kayıt ve tesciline, bu hali ile dava konusu olan ve kadastro paftasında "köy boşluğu" olarak bırakılan aynı tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 115,57 metrekarelik kısım çıktıktan sonra geriye kalan miktarın mevcut tespit gibi köy boşluğu olarak bırakılmasına, birleşen dosya davacısı ...'un davalı ... Müdürlüğüne karşı açtığı davasının pasif husumet yokluğundan reddine, asıl dava yönünden davacı ...'un maliki olduğu 117 ada 2 (eski 40), 152 ada 81(eski 1320) ve 138 ada 2(eski 1493) parsel sayılı taşınmazları lehine yapılan tespite itiraza ilişkin davasının reddine, davacıya ait çekişmeli 117 ada 2, 152 ada 81 ve 138 ada 2 parsel sayılı taşınmazlarının yenileme komisyon tutanaklarının tespit gibi tesciline, davalı ... Müdürlüğüne karşı açtığı davasının pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ..., davalı ... - ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince "davanın, uygulama kadastro tespitine itiraza ilişkin olduğu, mahkeme tarafından birleşen 2018/81 Esas sayılı dosyada davanın kabulü ile kadastro paftasında boşluk olarak görünen alanda yer alan ve (A) harfi ile gösterilen taşınmazın boşluktan ifrazı ile davacıya ait 117 ada 3 parsele ilavesine karar verildiği, hesap, sınırlandırma, tersimat hatası olmayan tesis kadastro paftasına göre mahkeme tarafından verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu ancak tüm yargılama giderinden Hazinenin sorumlu tutulduğu, uygulama kadastro tespitine itiraz davalarında Hazinenin yargılama giderlerinin tamamından sorumluluğuna dair herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığı, bu bağlamda mahkeme tarafından dava sonuçlandırıldığında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) ve genel hükümler 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 326

. maddesi çerçevesinde yargılama giderlerinden sorumlu olacak taraf tespit edilerek o tarafa yükletilmesi gerektiği" gerekçesiyle asıl davanın davacısı ... ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ... - ... vekilinin ise istinaf başvurusunun sadece yargılama giderlerine yönelik olarak kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, diğer hususlar aynı kalmak üzere birleşen dava yönünden hükmün (A) bölümün 8. fıkrasını; 'birleşen dosya davacısı ... tarafından yapılan 253,80 keşif harcı ve davacı tarafından yatırılan masraftan yapılan 881 TL reddiyat olmak üzere toplam 1.134,80 TL yargılama giderinin davalılar Hazine, Büyükşehir Belediye ve ... Belediye Başkanlıklarından alınarak birleşen dosya davacısı ...'a verilmesine'' şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş; kararın, davacı ..., davalı ... - ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Daire'nin 11.10.2022 tarihli ve 2021/7120 Esas, 2022/7898 Karar sayılı kararıyla "yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı belirtilerek, yöntemine uygun bir şekilde araştırma yapılarak sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, "davanın, uygulama kadastro tespitine itiraza ilişkin olduğu, dava konusu taşınmazlara ait tesis kadastro paftasının 1978 yılında 1/2000 pafta ölçeğinde takeometrik ölçü yöntemi ile yapıldığı, zemine uygulanabilir tesis kadastro paftası ile uygulama kadastro paftalarının çakıştırılmasında paftaların çakışmadığı, bilirkişi kurul raporunda (A) harfi ile gösterilen alanın hem 117 ada 2 parsel maliki hemde 117 ada 3 parsel maliki tarafından talep edildiği ve bu alanın uygulama kadastro çalışmasında köy boşluğu olarak bırakıldığı, (A) harfli taşınmazın tesis kadastro paftasına göre birleşen dosya davacısı ...'a ait 117 ada 3 parsel sayılı taşınmazı içerisinde iken yapılan uygulama kadastro çalışmasında köy boşluğu olarak bırakıldığı, köy boşluğu kenarında yer alan yapıların tesis kadastro tarihinden çok daha eski zamanda yapıldıkları, tesis kadastro paftasında tersimat, sınırlandırma, ölçü, hesap hatalarının olmadığı bu durumda tesis kadastro paftasına itibar edilmesi gerektiği buna göre son harita mühendisi bilirkişi kurul raporunda (A) harfi ile gösterilen 116,31 metrekarelik alanın köy boşluğundan ifrazı ile birleşen dosya davacısına ait 117 ada 3 parsel sayılı taşınmaza eklenmesi gerektiği" gerekçesiyle asıl dosyada davanın reddine, 117 ada 2 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastro komisyon tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline, davacı tarafından temyiz yoluna başvurulmadığından 152 ada 81 parsel ve 138 ada 2 parseller ile ilgili dairemiz bir önceki kararının kesinleştiği anlaşıldığından bu parseller bakımından yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dosyada davanın kabulüne, köy boşluğunda yer alan harita mühendisi bilirkişilerinin 12.12.2023 tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen alan ile 117 ada 3 parselin uygulama kadastro komisyon tespitinin iptaline, köy boşluğunda yer alan bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 116,31 metrekarelik alanın ifrazı ile davacıya ait 117 ada 3 parsele eklenmesine, 117 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 364,77 metrekare yüzölçümü ile tapuya kayıt ve tesciline, davalı ...'ne açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, harita mühendisi bilirkişilerinin 12.12.2023 tarihli bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş; karar, kararın, davacı ..., davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ..., davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Davacı ..., davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Hazine harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına,

427,60'ar TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 187,80'er TL nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12208, Karar No: 2013/19414, Tarih: 12.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12208 E.  ,  2013/19414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Tapu maliki ... ile ... vasisi ...'a mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı idarenin temyiz dilekçesi tebliğ edilmemiştir.

Adı geçene mahkemenin gerekçeli kararı tebliğ edildikten ve temyiz süresi de beklendikten,

2) Dava konusu taşınmazın paydaşlarından ... ile bir kısım davalılar arasında hukuki ilişkiyi sağlayan veraset ilamı taraflardan temin edildikten sonra varsa tebligat yapılmamış olan mirasçılarına mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilip temyiz süresi de beklendikten,

3)Davacı idarenin sunduğu satın alma tutanağında davalılardan ...'un imzası olduğu gözetildiğinde bu şahısla anlaşmanın sağlanarak tapu kaydının intikal ettirilip ettirilmediği belirlenip gerektiğinde Tapu Sicil Müdürlüğünden yeni tapu kaydı getirtildikten,

4)Yazı işleri müdür havalesi ile dosyaya giren, yol vasıflı 1728 sayılı parselin tapusundaki alanı ile kamulaştırılan alanın, maliklerin ve payların dava konusu taşınmazla aynı olduğu gözetildiğinde, bu parselin dava konusu 699 parselden ifrazla oluşup oluşmadığı sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1352, Karar No: 2019/3206, Tarih: 03.07.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/1352 E.  ,  2019/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonucunda mahkemece şikayetçi kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayetçi vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 03.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17680, Karar No: 2022/5176, Tarih: 01.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/17680 E.  ,  2022/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

K A R A R

Dosyanın incelenmesinden;

Tereke Temsilcisi ...’ya mahkeme kararının tebliğine ilişkin belgeye rastlanılmamış olup, tebliğ yapılmış ise tebliğe ilişkin belgelerin dosya arasına konulması, yapılmamış ise tebligat yapılarak temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.