muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27621, Karar No: 2020/11778, Tarih: 14.10.2020

Karar, iflas idare memuru ... tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması ile müflisin taraf olduğu hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonrasına kadar duracağı genel kural ise de, yine bu hükmün müstacel haller, tazminatsız ceza davaları, şeref ve haysiyete tecavüzden ve cismani zararlardan doğan tazminat davaları ile evlenme, ahvalı şahsiye veya nafaka davalarının uygulanamayacağı kabul edilmiştir. 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesinde ayrık tutulan "Müstacel haller" den maksat, acele görülmesi gereken ve durduğu takdirde verilecek hükmün faydasız kalacağı gerçeğidir. Bu davalarda hakim takdir hakkını kullanarak müstaceliyet kararı vermek suretiyle yargılamaya devam eder. İşçinin alacaklı olduğu iş hukukuna ilişkin bir dava, işçinin sosyal durumu itibarıyle 2004 sayılı Kanun'un 194. maddenin gayesine uygun görülerek acele işlerden sayılmalı ve ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeksizin yargılamaya devam edilmelidir. Bunun yanında kanunun lafzına göre davacıların müflise karşı davaya devam edeceği izlenimi hasıl olmakta ise de masaya dahil mal ve haklar bakımından muflisin yetkisiz kalması keyfiyeti, kendisinin, müstacel de olsa bu davalara taraf olmaya devam etmesine manidir. Bu durum karşısında birinci alacaklılar toplantısı yapılmış ve iflas idaresi teşekkül etmişse, müstacel davalar ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeden iflas idaresine karşı; birinci alacaklılar toplantısı henüz yapılmamış ve işin müstaceliyeti icabı iflas idaresinin seçimini dahi beklemeye durum müsait değilse, bu takdirde iflas idaresi muflisin yerini alarak davaya iflasın açılmasından önce davanın görüldüğü iş mahkemesinde devam olunur. Böylece işçinin alacağının tahsili amacıyla iş mahkemesinde açılan davadan sonra işverenin iflasına karar verilmesi mahkemenin görevini etkilemez ise de, işveren muflisin yerine geçecek olanı etkiler.

İflas kararı verildikten sonra işçi işçilik haklarından doğan alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri için 2004 sayılı Kanun'un 219/2. maddesinde öngörülen bir aylık sürenin bitiminden sonra, iflas idaresi alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. Maddi yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da red sebebleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi 2004 sayılı Kanun'un 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas idaresine verir ve alacaklıları aynı Kanun'un 166/2. maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebliğatı gösterir adres ve tebliğat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki 2004 sayılı Kanun'un 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlıyacağı belirtildikten sonra, ayrıca 2004 sayılı Kanun'un 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilmiştir. Saklı tutulan hükme göre, iflas masasına müracaat eden alacaklılar tebliğatı kabule elverişli adres gösterir, yazı ve tebligat masrafları için avans yatırmışlarsa sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın onbeş gün içinde açılması gerekmektedir. Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. 2004 sayılı Kanun'un 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir ticaret mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkiside kamu düzenine ilişkindir.

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edileceği, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce iflası halinde ise yukarıda belirtilen şekilde hareket ile alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, asliye ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası olarak açılması gerekir.

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edileceği, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce iflası halinde ise yukarıda belirtilen şekilde hareket ile alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, asliye ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası olarak açılması gerekir.

Somut olayda, davalı şirket hakkında 15.12.2014 tarihinde iflas kararı verildiğinin davalı tarafça Mahkemeye bildirildiği, bunun üzerine iflas memurluğuna dava dilekçesi ve eklerinin tebliğ edilerek iflas memurluğunun davaya dahil edildiği anlaşılmıştır. Ancak dosya kapsamında davalı şirket hakkında verilen iflas kararına rastlanılmamıştır. O halde Mahkemece, davalı şirketin iflasına hükmedilen dava dosyası getirtilerek, işbu davanın iflas kararının verilmesinden sonra açılıp açılmadığının denetlenmesi gerekmektedir. Davanın, iflas kararından sonra açıldığının anlaşılması halinde dosyanın kayıt kabul davası olacağı gözetilerek Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden görevsizlik kararı verilmesi, davanın iflas kararından önce açıldığının tespiti halinde ise davanın kayıt kabul davası olarak sonlandırılması ve yargılama sonucunda hükümedilen harç ve vekalet ücretinin de maktu olarak hüküm altına alınması gereklidir. Bu hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13909, Karar No: 2013/14593, Tarih: 18.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13909 E.  ,  2013/14593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Mahkemece, tespit edilen toplam kamulaştırma bedelinin hüküm fıkrasında açıkca gösterilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan (ve kamulaştırma bedeline) kelimelerinin çıkartılmasına, ayrı bir bent olarak (Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin 17.999,04-TL olarak tespitine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9639, Karar No: 2018/3724, Tarih: 05.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9639 E.  ,  2018/3724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması talebinin reddine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan kararın denetim süresi içinde yeniden suç işlediğinden bahisle dosyanın yeniden ele alınması sonucu "hükmün açıklanması talebinin reddine" dair mahkemenin kararının 5271 sayılı CMK’nin 223/1. maddesine göre yargılamayı sonlandırıcı nitelikte hüküm niteliği bulunmadığı, diğer taraftan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde itiraz yasa yoluna tabi olduğu, aynı yasanın 264/1. maddesinde kanun yoluna başvurmada yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının yazılı bulunmasına göre, o yer Cumhuriyet savcısının başvurusunun itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek, itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın tetkiksiz mahalline İADESİNE, 05/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18542, Karar No: 2019/8573, Tarih: 26.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/18542 E.  ,  2019/8573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 12.05.2016 tarih ve 2016/KİT-6 sayılı kararın, süresi içinde başvuru sahipleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Başvuru sahipleri, murislerinin dava dışı bankadan konut kredisi kullandığını, kullanılan bu kredi nedeni ile muris ile davalı sigorta şirketi arasında hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, hayat sigorta poliçesinin bir yıllık düzenlendiğini ve poliçenin yenilenmediğini, poliçenin yenilenmemesinde davalı sigorta şirketinin kusurlu olduğunu açıklayıp bankaya olan kredi borcunun davalı tarafça ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Hakem heyetince; başvurunun kısmen kabulü ile 40.411,25 TL'nin tahsiline karar verilmiş, anılan karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hekem Heyetince kredi alacaklısı bankanın muvafakatı alınmadan dava açıldığından dava şartı eksikliği nedeni ile reddine karar verilmiş, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Dairece; dava dışı bankanın açık muvafakatı sorulmaksızın davanın reddinin hatalı olduğu yönünden karar bozulmuştur. Bozma ilamı üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen 12.05.2016 tarihli kararda, itiraz başvurusunun reddine karar verilmiş, karar başvuru sahipleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacıların murisi ile davalı sigorta şirketi arasında konut kredisi sözleşmesi nedeni ile hayat sigorta poliçesi tanzim edilmiş, murisin ölümü ile hayat sigortası teminatının tahsili istemi ile eldeki dava açılmış, İtiraz Hekem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir.

6762 sayılı TTK 1329(6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1493/7) maddesinde "üçüncü bir şahsın lehine yapılan hayat sigorta mukavelesinden doğan hak ve menfaatleri sigortacıdan talep ve tahsil salahiyetinin doğrudan doğruya o kimseye ait olduğu" düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davaya konu hayat sigorta sözleşmesinde dain-i mürtehin ve lehdar olarak; kredi borcu kadar Halk Bankası A.Ş., bakiyesi kadar mirasçılar tayin edilmiştir.

6762 sayılı TTK 1329(6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1493/7) maddesinde "üçüncü bir şahsın lehine yapılan hayat sigorta mukavelesinden doğan hak ve menfaatleri sigortacıdan talep ve tahsil salahiyetinin doğrudan doğruya o kimseye ait olduğu" düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davaya konu hayat sigorta sözleşmesinde dain-i mürtehin ve lehdar olarak; kredi borcu kadar Halk Bankası A.Ş., bakiyesi kadar mirasçılar tayin edilmiştir.

Dain-i mürtehin olarak sigorta şirketinden tazminat talep etmek hakkı Halk Bankası A.Ş.’ye ait olup, sigortalı ancak dain-i mürtehinin açık muvafakatini almak suretiyle tazminat istemek hakkına sahiptir. Bu kapsamda İtiraz Hakem Heyetince dain mürtehin sıfatı bulunan dava dışı bankadan davaya muvafakat edip etmedikleri sorulmuş, dava dışı Halk Bankası A.Ş. tarafından verilen 03.07.2015 tarihli cevapta; güncel borç miktarının 26.600,00 TL olduğu, açılan davaya muvafakat ettikleri bildirilmiştir. Anılan bankanın yine 12.10.2015 tarihli yazı cevabında güncel borç tutarının 25.480,00 TL olup, kredinin düzenli olarak ödendiği, mirasçılar tarafından açılan davaya muvafakat ettikleri bildirilmiştir. Yine banka tarafından verilen 04.05.2016 tarihli yazı cevabında; kredi borç miktarının ölüm tarihi itibari ile 37.534,00 TL olduğu, yazı tarihi itibari ile borç miktarının 22.752,00 TL olduğu, davalı sigorta şirketinin savunmalarının reddi ile poliçe kapsamında tazminat ödenmesine karar verilmesi halinde dain mürtehin olarak öncelikle bankaya ödeme yapılması gerektiğini, zira tazminatın davacılara ödenmesine karar verilmesi halinde bankanın dain mürtehin sıfatından doğan hakkını kullanmasının söz konusu olmayacağını, bu nedenle davaya asli müdahil olarak katılmak istediklerini, davaya asli müdahil olarak katılma talebi ile birlikte davanın görülmesine muvafakat ettiklerini ancak davaya asli müdahil olarak kabulünü, fazlaya ilişkin haklarımızı saklı kalmak kaydı ile 22.752,00 TL kredi taksitlerinin vadesinde ödenmemesi halinde faiz

borcu nedeni ile bu tutarın artacağını bildirmiş, İtiraz Hakem Heyetince; banka tarafından yapılan bu muvafakatın şartlı olması nedeni ile geçersiz olduğu gerekçesi ile başvurunun/itirazın reddine karar verilmiştir. Her ne kadar dava dışı bankanın 04.05.2016 tarihli yazı cevabına göre davaya muvafakatı şartlı ise de yine banka tarafından dosyaya bildirilen 03.07.2015 ve 12.10.2015 tarihli yazı cevaplarında şartsız ve açıkça davaya muvafakat ettiklerinin bildirilmesi, kredi borcunun düzenli olarak ödeniyor olduğunun yine aynı bankanın yazı cevaplarından anlaşılıyor olması ve bankanın davaya asli müdahale talebinin bulunması karşısında İtiraz Hakem Heyetince dain mürtehin sıfatı bulunan bankanın muvafakatinin geçerli olmadığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kaldı ki banka tarafından bildirilen borç miktarının, kredi teminat miktarının altında kaldığı gözetildiğinde kredi borç miktarını aşan teminat limiti yönünden de bankanın davaya muvafakatinin aranmasına gerek yoktur.

Buna göre; İtiraz Hekem Heyetince işin esasına girilerek muris ile davalı arasında düzenlenen poliçenin varlığı, poliçenin geçerliliği, talebin teminat kapsamında kalıp kalmadığı hususlarının tartışılmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle başvuru sahiplerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden başvuru sahiplerine geri verilmesine 26/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/27, Karar No: 2023/397, Tarih: 09.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/27 E.  ,  2023/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.05.2006 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 08.02.2007 tarih ve 2006/135 Esas, 2007/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 320 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 08.02.2007 tarih ve 2006/135 Esas, 2007/26 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 08.06.2010 tarih ve 2008/17196 Esas, 2010/8235 Karar sayılı kararı ile "...hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.12.2010 tarih ve 2010/379 Esas, 2010/513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir. Bu karar itiraz olunmadan 14.02.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasten ... bir suç işlemesi nedeniyle İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.06.2014 tarih ve 2013/184 Esas, 2014/195 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 25.06.2020 tarih ve 2020/38 Esas, 2020/123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, cadde üzerinde bir dükkan önünde beklemekte olan sanığın, polisleri görmesi üzerine ... ihtarına rağmen kaçmaya başlaması ve yakalandığında yapılan üst aramasında üzerinden 2 adet sahte 50 YTL'nin ele geçirilmesine ilişkindir.

2. T.C. ... Bankası'nın 11.10.2006 tarihli Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, polisleri görmesi üzerine kaçmaya başlaması ile yakalandığında üzerinden çıkan 2 adet 50 YTL'nin sahte olduğu ... Bankası'ndan alınan rapor ile sabit olduğundan davaya konu fiili gerçekleştirdiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde, bozma öncesi verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen 08.02.2007 tarihli hükümde, hükmolunan hapis cezasının ertelendiği gözetilmeden, bozma kararından sonra hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ancak denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilen sanık hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı olarak erteleme hükümleri uygulanmayarak kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 25.06.2020 tarih ve 2020/38 Esas, 2020/123 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün sonuç cezanın belirlendiği bölümünden sonra gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakları gözetilerek, verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine, aynı Kanun'un 51 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca iki yıl denetim süresi belirlenmesine, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlenmeden veya uzman kişi görevlendirilmeden geçirilmesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5157, Karar No: 2015/25807, Tarih: 02.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/5157 E.  ,  2015/25807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/65601

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2010

NUMARASI : 2010/196 (E) ve 2010/291 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanıklar E.. D.. ve K.. D..'e yükletilen yaralama, sanık S.. A..'a yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanık S.. A.. hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesi 1 ila 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanıklar E.. D.. ve K.. D.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlerde adli para cezasına mahkumiyet halinde, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar K.. D.., E.. D.., S.. A.. ve sanıklar müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, “TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin kısmın hükümden çıkarılarak sanık S.. A.. hakkındaki hükmün DOĞRUDAN, sanıklar K.. D.. ve E.. D.. hakkındaki hükümlerin ise DÜZELTİLEREK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.