muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16285, Karar No: 2017/4866, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16285 E.  ,  2017/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12002, Karar No: 2015/9860, Tarih: 21.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12002 E.  ,  2015/9860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2014/136-2014/172

Alacak istemine ilişkin olarak açılan davada İstanbul 25. Asliye Hukuk Mahkemesi ile İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, ticaret şirketleri ve ortaklığın devri konularının Ticaret Kanununda düzenlendiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye ticaret mahkemesince ise, uyuşmazlığın işletme devir sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4/1 maddesine göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Aynı Kanunun 5/1 maddesine göre ise, "Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir."

Somut olayda davanın, taraflar arasında davalıya ait erkek berberinin %50 işletilme hakkının devri amacıyla düzenlenen 31/10/2011 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi gereği gerekli devir işlemlerinin yapılmaması sebebiyle, davalıya yapılan ödemelerin tahsili istemine ilişkin olduğu, davanın ticari dava niteliğinde olmayıp genel hükümlere göre çözümlenmesi gerektiği anlaşıldığından uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; İstanbul 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2210, Karar No: 2014/9390, Tarih: 11.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2210 E.  ,  2014/9390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/197-2013/131

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının artırımı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin davalı ile annesi Z.. A.. 'ın evlilik dışı dünyaya gelen çocukları olduğunu, davalının Bursa 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 22/02/1994 tarih, 1993/469 E.-1994/120 K.sayılı ilamı ile babalığının tespitine karar verildiğini ve aylık 75 TL iştirak nafakası ödemesine karar verildiğini, daha sonra Bursa 4.Aile Mahkemesince nafakanın 350 TL'ye artırıldığını, müvekkilinin reşit olmasından sonra nafakanın davalı tarafından ödenmediğini, müvekkilinin annesi ile birlikte yaşadığını ancak annesinin kanser hastası olduğunu, geliri olmadığını, davacının halen İnegöl Ticaret Meslek lisesi 11.sınıf öğrencisi olduğunu, ihtiyaçlarını karşılayamadığını, davalının ise kendisine ait işyeri olduğunu ve maddi durumunun iyi olduğunu, ileri sürerek aylık 500 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile müvekkilinin eğitiminin devam ettiği gerekçesi ile 350 TL iştirak nafakasının 500 TL'ye artırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; talep edilen nafakanın fahiş olduğunu, yardım nafakasının hem anneden hem de babadan birlikte talep edilmesi gerektiğini, davalının emekli maaşı dışında bir geliri olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile davacı için hükmedilen iştirak nafakasının 500 TL'ye artırılmasına ve her yıl ÜFE-TÜFE oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talepli olarak açılmış, ıslah ile iştirak nafakasının artırılması talep edilmiştir.

TMK.nun 328/1.maddesi hükmü gereğince; “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeslerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeslerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Tüm bu madde ve açıklamalar ışığında eğitim hayatı devam eden kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 14.10.1992 doğumlu ve dava tarihi itibari ile reşit olduğu, temyize konu davayı vekili aracılığı ile açtığı, eğitiminin ise devam ettiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken, her ne kadar davacı ıslah ile talebinin iştirak nafakasının artırımı olduğunu belirtmiş ise de, dava tarihi itibari ile reşit olan davacı lehine hükmedilen iştirak nafakasının kanunen sona ermiş olduğu, bu itibarla talep edilen nafakanın niteliğinin yardım nafakası olduğu, buna göre mahkemece, yukarıda açıklanan yasa hükümleri çerçevesinde yardım nafakasının şartları değerlendirilerek ve davalının gelir durumu nazara alınarak sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken, davanın iştirak nafakasının artırılması olarak nitelendirilmesi suretiyle yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11783, Karar No: 2014/8630, Tarih: 24.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11783 E.  ,  2014/8630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dilencilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13781, Karar No: 2013/20647, Tarih: 17.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/13781 E.  ,  2013/20647 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/95859

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2012/569 (E) ve 2012/674 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık V.. K..’nın soruşturma evresinde atılı suçları saat 05.30 sıralarında işlediklerini savunması, yakınan ile tanık T.. Ü..'nün ise sabah 05.30 sıralarında hırsızlığın gerçekleştiğini ifade etmeleri ve suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 04.58 olması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK.nun 6/e maddesi kapsamında gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerde, eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü ile TCK'nun 143 ve 116/4. maddelerinin tatbik edilmesi suretiyle verilen cezalarda artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar V.. K.. ve Y.. Ş..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15381, Karar No: 2019/6851, Tarih: 28.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15381 E.  ,  2019/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 05/09/2011 tarihinde davacıların oğlu ... idaresindeki bisiklet ile davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı trafik kazasında davacıların oğlunun hayatını kaybettiğini, murisin ölümü ile davacıların desteğinden yoksun kaldıklarını beyanla şimdilik davacı anne Necmiye için 1.000,00 TL, davacı baba Cuma için 1.000,00 TL maddi tazminatın davalının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, ödeme yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile; davacı ... için 8.811,00 TL, davacı ... için 8.801,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ödeme tarihi olan 06.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı

Yasa'nın 327. maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her babanın ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir.

Daire ilkelerine göre; anne ve baba çalışıyorsa anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa (Sosyal ekonomik durum araştırmasına göre; davacı annenin çalışmadığı anlaşılmakla) sadece babadan yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir. Mahkemece, yetiştirme gideri düşülmeden hesaplanan tazminata hükmolunması doğru görülmemiştir.

Daire ilkelerine göre; anne ve baba çalışıyorsa anne ve babadan ayrı ayrı %5'er, anne çalışmıyorsa (Sosyal ekonomik durum araştırmasına göre; davacı annenin çalışmadığı anlaşılmakla) sadece babadan yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir. Mahkemece, yetiştirme gideri düşülmeden hesaplanan tazminata hükmolunması doğru görülmemiştir.

3-Aktüer hesabında; desteğin askerlik süresi/dönemi içerisinde gelir elde edip edemeyeceği gibi hususlar yönünden bir değerlendirme yapılması gerekirken askerlik süresi değerlendirilmeksizin hazırlanan aktüer hesabı da hatalı olup, mahkemece, desteğin askerlik hizmet süresi içinde gelir elde edemeyeceği gözetilerek bu sürenin hesaplanan tazminattan indirilmesi yönünde bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulmak üzere de kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/440, Karar No: 2014/10196, Tarih: 14.10.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/440 E.  ,  2014/10196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : Beraat, vekalet ücretine hükmedilmesine dair ek

karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 18.07.2012 tarihli hükümle beraat kararı verildiği, sanık müdafiinin 12.09.2012 havale tarihli dilekçesiyle vekalet ücretine hükmedilmesini talep etmesi üzerine mahkemece 18/09/2012 tarihli ek kararla vekalet ücretine hükmedildiği ve söz konusu ek kararın da katılan tarafından vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gerekçesiyle temyiz edilmesi karşısında; sanık müdafiinin vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin talebini içeren 12.09.2012 tarihli dilekçesinin asıl karara yönelik, katılanın 10.10.2012 tarihli dilekçesinin ise ek karara yönelik temyiz talebi niteliğinde oldukları kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Katılanın ek karara yönelik temyiz incelemesinde;

Yargılama giderlerinden olan ve hükmün tamamlayıcısı olarak asıl hükümle birlikte karara bağlanması gereken vekalet ücretine ilişkin olarak 18.09.2012 tarihinde verilen ek kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından bu karar yönünden temyiz incelemesine yer olmadığına,

2- Sanık müdafiinin asıl karara yönelik temyizine gelince;

Sanık müdafiinin, yasal süreden sonra olan temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13874, Karar No: 2017/11199, Tarih: 20.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/13874 E.  ,  2017/11199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine. karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, alacaklının vekil edeni aleyhine yoksulluk nafaka alacağı için takip başlattığını, takip tarihinden sonra 19.02.2014 tarihinde evlendiğini, takip tarihinden evlenme tarihine kadar ki dönemde en fazla dört ya da beş aylık devam eden nafaka alacağı söz konusu olduğunu belirterek İcra Müdürlüğünün 7.953,48 TL olan dosya borç hesabının iptalini istemiştir.

Mahkeme’ce, öncelikle Aile Mahkemesi'nden yoksulluk nafakasının kaldırılmasına ilişkin ilam alınması gerektiği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamındaki nüfus kayıt örneğinden, alacaklının 19.02.2014 tarihinde yeniden evlendiği görülmektedir. TMK.nun 176/3. maddesine göre; irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar. Buna göre, Mahkemece, dayanak ilam karar tarihinden sonra yeniden evlenen alacaklının evlendiği tarih olan 19.02.2014 tarihinde yoksulluk nafakasının kendiliğinden kalkacağı gözetilerek şikayetin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.na 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8955, Karar No: 2021/3958, Tarih: 25.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8955 E.  ,  2021/3958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : OSMANİYE 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, ilk çağrı yazısının 31/12/2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;