muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/38174, Karar No: 2016/14180, Tarih: 02.06.2016

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının 2003 yılında satın aldığı dairenin fiilen teslim edildiği, davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında 25.5.2012 tarihinde açtığı eldeki dava ile de, taahhüt edilen tesislerin kamunun kullanımına da açıldığı gerekçesi ile bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istediği anlaşılmaktadır.

Davacının dava dilekçesinde tanımladığı ve davalı tarafında da inşaa edildiği anlaşılan mevcut durumun satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yöndedir.

Hal böyle olunca, otopark vs. spor alanlarına ilişkin mahkemece ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 441,00 TL harcın istek halinde iadesine, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10874, Karar No: 2016/6939, Tarih: 22.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10874 E.  ,  2016/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2015

NUMARASI : 2013/535-2015/244

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.03.2015 tarih ve 2013/535-2015/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalılar vekili ve birleşen davada davacı vekili; müvekkili ... ...'ın ... Tarım ve Hayvancılık Tic. A.Ş.'nin 23/06/2001 tarihinden beri yönetim kurulu başkanı olduğunu, davalı ... ...'in karar defterinin 01/12/2001 tarihli ve 23 nolu kararı ile şirketteki tüm hisselerini dava dışı ... Holding A.Ş.'ye devrettiğini; pay sahipliğini ve yönetim kurulu üyeliğini bu devir ile kaybeden davalının sahte karar defteri bastırarak 01/02/2002 tarihinde yapıldığı iddia edilen ancak aslında yapılmayan toplantı ile kendisini 24/06/2004 tarihine kadar şirketi münferiden temsile yetkili kıldığını ve bu karara istinaden yetki belgesi ve imza sirküleri çıkardığını, şirketin gerçek temsilcisinin ... ... olduğunu, şirkete ait malların davalı tarafından muvazaalı olarak devredilme tehlikesi bulunduğunu ileri sürerek 01/02/2002 tarihli yönetim kurulu toplantısının ve bu toplantıda alınan kararların ve bu kararlara dayanılarak çıkarılan imza sirküleri ve yetki belgesinin yokluğu ile davalının şirket pay sahibi ve yönetim kurulu üyesi ve şirketi temsil yetkisi olmadığına karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın ise reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı -birleşen dava davalısı ; müvekkilinin iddia edildiği gibi ... Tarım ve Hayvancılık Tic. A.Ş.'nde bulunan hisselerini devir ve ferağ etmediğini, davacıların sahte olarak devir ve ferağ belgesi düzenlediklerini,bu belgede müvekkili tarafından hangi şirketteki hisselerin devredildiğinin dahi yazılmadığını, şirket ana sözleşmesine göre payların nama yazılı olarak düzenlendiğini, bu payların devri için devir işlemlerinin pay defterine işlenmesi gerektiğini, davacıların böyle bir pay defteri dahi sunamadıklarını savunarak, asıl davanın reddini karşı davada ise, sahte belgeler ile alınan 01/12/2001 tarihli ve 23 nolu kararın yokluğunun tespiti ile müvekkilinin şirketin %96 pay sahibi olduğunun ve kendisine Karaman Ticaret Sicil Memurluğu tarafından verilen yetki belgesinin icra yeteneğinin bulunduğuna karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava davalısı ... Holding A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Birleşen dava davalısı ... Holding A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, asıl davada bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; asıl davada davacılar ... ..., ... ... ve ... ... tarafından açılan davanın açılmamış sayılmasına ilişkin önceki hüküm katiyet kespettiğinden bu dava ile ilgili yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı (karşı davacı) ... ...'in ... Tarım ve Hayvancılık Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.'de adına kayıtlı bulunan hisselerini 25.11.2001 tarihli Hisse Senedi Devir ve Ferağ Kabul beyannamesi ile birleşen dosya davalısı ... Holding A.Ş.'ye devrettiği, 01.12.2001 tarihli 23 nolu Yönetim Kurulu Kararı ile bu durumun belirlendiği, hisse devrinin pay defterine işlenmemesinin devrin geçersizliği sonucunu doğurmayacağı, yapılan bu hisse devri ile ortaklık sıfatını yitiren ve şirketteki görevleri sona eren davalının daha sonraki tarihlerde bu sıfatlarla yönetim kurulu toplantılarına katılarak karar almasının yasanın koyduğu amaca aykırı olup aynı zamanda hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, TMK'nın 2. maddesine göre hakkın kötüye kullanılması hukuk düzenince korunmayacağından, yönetim kurulu üyeliği sıfatı sona eren davalı ... ...'in bu sıfatla yönetim kurulu toplantısına katılamayacağı ve karar alamayacağı kanaatine varılarak, ... Tarım ve Hayvancılık Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin 01/02/2002 tarihli yönetim kurulu toplantısının ve burada alınan kararların yokluğuna, bu kararlara dayanılarak çıkartılan 04/02/2002 tarih ve 1863 yevmiye numaralı imza sirkülerinin yokluğuna, davalı ... ...'in şirket pay sahibi, yönetim kurulu üyesi ve temsil yetkisi olmadığının tespitine, ... ... tarafından açılan karşı dava ile bu dosya ile birleşen 2008/260 Esas sayılı dosyada ... Holding A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... ...'ten alınmasına, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27853, Karar No: 2022/1099, Tarih: 05.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/27853 E.  ,  2022/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- ....gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7507, Karar No: 2011/5966, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7507 E.  ,  2011/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr giderimi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Eser sözleşmesi taraflara karşılıklı haklar ve borçlar yükleyen bir iş görme akdidir. Yüklenici yapımını üstlendiği eseri sözleşmeye, fen ve sanat kurallarına ve amaca uygun olarak imâl edip iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de imalâtın bedelini ödemekle mükelleftirler.

Dava konusu somut olayda davacı taşeron davalı yüklenici tasarrufundaki taşınmaz arsaya inşa edilecek olan bir blokta toplam bodrum, 1 zemin, 3 normal kat, 1 adet çatı piyesi kaba inşaatının yapımını üstlenmiştir. İşin bedeli 57.000,00 TL+KDV olarak kararlaştırılmıştır. Ödeme şekli 15.05.2007 tarihinde başlayıp 15.09.2007 tarihinde tamamlanmak üzere herbiri 11.400,00 TL olan 5 adet taksit olarak belirlenmiştir.

Davacı işe başlamış edimini önemli oranda ifa etmiştir. Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık bu sözleşme kapsamı haricinde kalan fazladan yapılan işlerin bedeli ile ilgilidir.

Davacı Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/297 E. sayılı doyasında 11.492,00 TL alacağın tahsili için davalı hakkında icra takibi yapmıştır. Davalının itirazı üzerine takip durmuştur. Eldeki bu davada itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr giderimi istenmiştir.

Yargılama sürecinde icra dosyası, sözleşme getirilmiş, tarafların gösterdikleri kanıtlar da toplandıktan sonra yerinde tatbiki keşif yapılmıştır. Keşif sırasında uygulama bir mimar, bir inşaat mühendisi ve bir de hukukçudan oluşan uzman bilirkişi kurulunca sağlanmıştır. Düzenlenen raporda fazla iş bedeli 11.492,00 TL olarak hesaplanmıştır. Mahkemece de bu rapor kabule değer görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Oysa imalâtın hangi tarihte yapıldığı, bedelinin hangi tarih itibariyle hesaplandığı açıklık kazanmamıştır. Bilirkişi kurulunca davacının kendisi tarafından tek yanlı olarak hazırlanıp bir liste halinde dava dilekçesi ekinde sunulan davalının kabulünde de olmayan imzasız fotokopi yazıdaki rakam aynen alınmıştır. Bu durumda rapor usule-yasaya, yönteme ve Yargıtay denetimine elverişli değildir. Anılan bu raporun hükme esas alınması isabetli olmamıştır.

Oysa imalâtın hangi tarihte yapıldığı, bedelinin hangi tarih itibariyle hesaplandığı açıklık kazanmamıştır. Bilirkişi kurulunca davacının kendisi tarafından tek yanlı olarak hazırlanıp bir liste halinde dava dilekçesi ekinde sunulan davalının kabulünde de olmayan imzasız fotokopi yazıdaki rakam aynen alınmıştır. Bu durumda rapor usule-yasaya, yönteme ve Yargıtay denetimine elverişli değildir. Anılan bu raporun hükme esas alınması isabetli olmamıştır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş yeniden tayin edilecek uzman bilirkişiden alınacak raporla Borçlar Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca işin yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiçlerine göre bedelinin saptanmasından ve sonucu dairesinde karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4876, Karar No: 2014/7417, Tarih: 10.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4876 E.  ,  2014/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/501-2013/834

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümü nedeniyle davacıların uğradıkları maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda Gebze 1.İş Mahkemesince verilen 26.01.2012 gün 2011/72 E, 2012/28 K Sayılı hükmün davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, bu karar üzerine davacılar vekili Dairemizin bozma kararının maddi yanılgıya dayalı olduğundan bahisle düzeltilmesini talep ederek kararı temyiz etmiştir.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Gerçekten; maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş, baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Gerçekten temyiz incelemesi sonunda yerel mahkeme kararının, diğer temyiz nedenlerine ek olarak, davalı taraf temyiz etmediği halde, davacılara hükmedilen manevi tazminatların fazla olduğu gerekçesiyle davacılar aleyhine de bozulduğu görülmüştür. Hal böyle olunca davacılar yararına hükmedilen tazminatın fazla olduğundan bahisle bozulmasının maddi yanılgıya dayalı olduğu anlaşılmakla, Dairemizin 11.04.2013 gün 2013/4496 E, 2013/7286 K. Sayılı ilamı ve anılan bozma ilamından önce verilen mahkeme kararı KALDIRILARAK, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

1-Gebze 1. İş Mahkemesi, davacılar vekilinin, 26.01.2012 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen kararı, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesi hükmüne göre 8 günlük sürede temyiz etmediği gerekçesiyle HMK'unun 432-426/F maddesi uyarınca 26.06.2012 tarihli Ek Kararı ile 25.06.2012 tarihli temyiz isteminin reddine karar vermiştir.

Anılan ek kararı Uyap üzerinden tebellüğ eden davacılar vekili, temyiz talebinin reddine dair ek kararı temyiz etmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural H.U.M.K.'nun 389. maddesinde tekrarlanmış; keza yine aynı Kanunun 381. maddesinde “kararın tefhimi en az 388. maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Yerel Mahkemenin tefhim ettiği kısa karar, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığından Yasa'da öngörülen 8 günlük temyiz süresinin geçtiğinden sözedilemez. Hal böyle olunca, davalı Kurum vekilinin avukatlık ücreti yönünden hükmü süresinde temyiz ettiği anlaşıldığından Gebze 1.İş Mahkemesinin temyiz isteminin reddine ilişkin 26.06.2012 tarihli ek kararının bozularak kaldırılması ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/son maddesi gereğince asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazlarının incelenmesi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Dava, davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümü nedeniyle davacıların uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Maddi ve manevi tazminat alacakları birbirinden bağımsız ve farklı iki ayrı alacak olup aynı davada birarada talep edilebilecekleri gibi ayrı dava konusu da yapılabilirler. Hal böyle olunca kabul edilen ve reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarları üzerinden ihtiyari dava arkadaşlarından her biri için kabul edilen maddi ve manevi tazminat alacağı üzerinden lehlerine ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde tek bir dava varmış gibi toplam manevi ve maddi tazminat miktarı üzerinden hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 10/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7850, Karar No: 2012/14742, Tarih: 02.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7850 E.  ,  2012/14742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından ilamlı icra yolu ile yapılan takipte, takibin ilama aykırı kısmının iptaline ve kısa kararda takibin 4.680,45 TL üzerinden devamına karar verilmiştir. Kısa kararda vekalet ücreti ve yargılama gideri hakkında karar verilmediği halde, gerekçeli kararda maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Alacaklının vekalet ücretine ilişkin temyiz istemi mahkemece 16/01/2012 tarihli ek kararla süreden reddedilmiştir.

HGK'nun 24.06.2006 tarih ve 2006/21-198 E. 2006/249 K. sayılı ilamında da; "Mahkeme kararına karşı yapılan davacı temyizi kısa kararın tefhiminden itibaren 8 gün içinde yapılmamış ise de, kısa kararın, HUMK'nun 388. maddesinde belirtilen hususların hepsini kapsamadığı görülmektedir. Bu nedenle mahkemece tesis edilen temyiz dilekçesinin reddine dair kararın kaldırılması gerekmiştir" şeklinde karar verildiği görülmektedir. Somut olayda borçlu,maktu vekalet ücretine hükmedildiğini gerekçeli kararın tebliği ile öğrendiğinden buna yönelik temyiz süresindedir. Bu nedenle; mahkemenin 16.01.2012 tarih ve 2011/986 E., 2011/1059 K. sayılı temyiz isteminin reddine dair kararının oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasına ilişkin temyiz incelemesine geçildi:

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.