muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6850, Karar No: 2015/6717, Tarih: 05.11.2015

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda kanuna uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de,sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması,mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18442, Karar No: 2015/39207, Tarih: 06.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/18442 E.  ,  2015/39207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/292651

MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2011

NUMARASI : 2011/90 (E) ve 2011/164 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, hükümlüler S.. Ş.. ve S.. A.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10776, Karar No: 2014/7230, Tarih: 05.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/10776 E.  ,  2014/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2013/25-2013/552

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde 22/02/2006 tarihinden davalı tarafından iş akdinin haksız olarak feshedildiği 14/12/2012 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını , çalıştığı süre boyunca yazılı ve sözlü hiçbir ikaz ve uyarı almadığını işten çıkarmak için başka projede çalışma bahanesi ve baskısı uygulayarak işten ayrılması için istifa dilekçesi alarak davacının işten haksız olarak çıkartmış olduğunu bugüne kadar tazminat ve alacaklarının ödenmediğini işe iade kararı verilmesini talep etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, müvekkil şirket bünyesinde 22/02/2006 tarihinden iş akdini haklı nedenle feshettiği 14/12/2012 tarihine kadar müvekkil şirket bünyesinde çalıştığını, davacının aldığı ücretin, ücret bordrolarında gösterildiği kadar olduğunu, davacı müvekkil şirket iş yerinden, çalışma şartlarının uygulanmadığı gerekçesi taraflarar asındaki iş sözleşmesini 4857 sayılı yasının 24/2-F hükmü gereğince haklı nedenle feshetmek suretiyle ayrıldığından huzurdaki davayı açması yasal olarak olanaklı olmadığını davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı şirkette sigortalı işçi olarak çalıştığı , iş akdinin 14.12.2012 tarihinde sona erdiği her ne kadar davalı taraf istifa olgusuna tutunmuş ve dosyaya istifa dilekçesi sunmuş ise de; dosyaya sunulan iş yeri dosyasında davacının görev yerinin değiştirildiği alternatif güvenlik A.Ş. Besler Kurtköy projesindeki görevinden Pendik Marina projesinde görevlendirildiği tespit edilmiş olup gerek davacı beyanları ve davacı beyanlarıyla uyumlu bir kısım tanık beyanlarında davacının bu görev değişikliğini kabul etmemesi sebebiyle iş akdine işverenlikçe son verildiği ancak davacıdan istifa dilekçesi yazmasının istendiği davacının haklarını alabilme düşüncesi ile istifa dilekçesi yazarak imzaladığı esasen istifa etme iradesine sahip olmadığı gerçek fesih şeklinin davacının yeni görev yerini kabul etmemesi nedeniyle iş akdinin işverenlikçe feshi olduğu ancak dosyaya yansıyan delillerin bununla uyumlu olmadığı gerekçesiyle yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 14/12/2012 tarihinde yapılan görevlendirmeyi kabul etmeyerek iş akdini İş Kanunu 24. madde uyarınca kendisinin feshettiği, iş akdini kendisi fesheden işçinin işe iade talep edemeyeceği anlaşılmakla davanın reddi gerekirken feshin işverence yapıldığı kabul edilerek işe iade kararı verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı (66.00) TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 05.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3625, Karar No: 2012/7013, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3625 E.  ,  2012/7013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise; bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan zirai sermaye faizi ve idarecilik masrafları düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Kabule göre de; Dairenin bozma ilamında, dava tarihi olan 2009 yılı gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü veri cetveline uygunluk sağlanarak yeniden hesaplama yapılması, taşınmazın zeytinlik kabul edilen bölümü için değer biçmeye esas alınan zeytin veriminin periyodisitesi gerekçe gösterilerek verim miktarının ikiye bölünmesinin doğru olmadığı ve tek ürünle yetinilmeyerek buğday yanında bir

başka ürünün de münavebeye katılması suretiyle dava konusu taşınmazın değerinin belirlenmesi gerektiği yönleri bozma konusu yapılmış olup, mahkemece bozma sonrası düzenlenen ek rapor esas alınarak 48.755 TL kamulaştırma bedeli tespit edilmiş ise de bozmadan önceki ilk kararı salt davalı taraf temyiz etmiş olduğundan davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözardı edilerek ilk kararda belirlenen 54.147 TL yerine 48.755 TL kamulaştırma bedeline hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

başka ürünün de münavebeye katılması suretiyle dava konusu taşınmazın değerinin belirlenmesi gerektiği yönleri bozma konusu yapılmış olup, mahkemece bozma sonrası düzenlenen ek rapor esas alınarak 48.755 TL kamulaştırma bedeli tespit edilmiş ise de bozmadan önceki ilk kararı salt davalı taraf temyiz etmiş olduğundan davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözardı edilerek ilk kararda belirlenen 54.147 TL yerine 48.755 TL kamulaştırma bedeline hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 900,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3801, Karar No: 2013/6813, Tarih: 26.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/3801 E.  ,  2013/6813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca sanık hakkında öncelikle gün adli para cezasının belirlenmesi ile artırım ve indirimler gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının bir gün için tayin olunan miktar ile çarpımı sonucu belirlenmesi gerekirken sonuç adli para cezası olarak belirlenen 6750 TL üzerinden indirim yapılması sonucu, adli para cezasının 5610 TL yerine, 5625 TL olarak fazla tayini ile yine sanık hakkında verilen hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında verilen her iki hükümden "sanığa verilen adli para cezaları toplanarak toplam 11.235 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılmasına ve "sanığa verilen 225 gün karşılığı adli para cezasından TCK 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının günlüğü TCK.nun 52/2. maddesi gereği 30 TL karşılığı 5610 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" yazılmasına, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.03.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun verdiği düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/7421, Karar No: 2022/6209, Tarih: 17.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/7421 E.  ,  2022/6209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/11/2017 tarih ve 2017/36 -2017/144 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hükümler : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Daiesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaylar değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olaylar değerlendirildiğinde;

1-Oluş, iddia, kabul ve tüm dosya kapsamına göre; polis memuru olarak görev yapan ve eagle programını kullanan sanığın öncelikle örgütün hiyerarşık yapısına dahil olduğuna yönelik kuşkunun giderilmesi açısından, emniyet mahrem yapılanmasına dair soruşturma kapsamında düzenlenen veri inceleme raporu bulunup bulunmadığı, var ise buna ilişkin mahkeme kararı da temin edilerek ayrıca UYAP örgütlü suçlar soruşturma bilgi bankasında sanık hakkında ifade yahut beyan olup olmadığı da araştırılıp varsa denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine konulup CMK 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafine okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

a-)Dosya kapsamında toplanan delillerden, sanığın eylemlerinin örgüt hiyerarşisine dahil olduklarını gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında sanığın örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, ancak örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgütle irtibatlı Bank ... isimli bankada hesap açtırarak hesabına para yatırması da nazara alındığında eyleminin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-)Tayin edilen temel cezadan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5. maddesi uyarınca artırım yapılırken 3713 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1. fıkrası uyarınca artırım yapıldığının belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama maddesinin yalnızca 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2147, Karar No: 2017/2452, Tarih: 04.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2147 E.  ,  2017/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 07.06.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18404, Karar No: 2013/13629, Tarih: 17.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/18404 E.  ,  2013/13629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, menfi tespit ve ödeme emrinin iptaline ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle; davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatınca süresinde; temyiz itirazının reddine ilişkin ek kararın ise davacı avukatı tarafından verilen 11.09.2012 tarihli dilekçe ile, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı avukatının,temyiz itirazının reddine ilişkin mahkemenin ek kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Hükmün, davacı tarafın yokluğunda 30.07.3012 tarihine verildiği, bu durumda temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağı, davacı vekiline gerekçeli kararın 07.08.2012 tarihinde yöntemince tebliğ edildiği, 11.09.2012 tarihinde verilen temyiz dilekçesine göre davada 8 günlük temyiz süresinin geçmiş olduğu anlaşılmakla, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin süreden reddine ilişkin 10.09.2012 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2-Davalı Kurumun temyiz talebinin incelenmesinde;

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, davalı kurum avukatı için, öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan Mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:

1-Hükmün gider avansı ile ilgili fıkrasının altına gelmek üzere ”Karar tarihi itibariyle .... uyarınca hesaplanan 1200 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı ...’ya verilmesine,” cümlesinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.