muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19592, Karar No: 2016/9259, Tarih: 09.06.2016

... tarafından 23.02.2015 tarihli ve 15T1231 belge numaralı ... Şti.nce davalının talebi üzerine düzenlenen 03.11.2015 tarihli ...Raporunda; söz konusu taşınmazların 13.12.1995 tarihinde yapı ruhsatı aldığı, iki parselde toplam 13 adet binanın olduğu, toplamda 11 adet binanın da kaba inşaatının bittiği, duvarlarının %90 oranında tamamlandığı, binaların beton kalitesinin çok düşük olduğu, betonun deniz kumu ve hazır beton olmadığı, betonun yerinde ve elle döküldüğü donatılarda yetersizlik ve aşırı korozyona uğramış olduğu tespitine varılarak, binanın riskli yapı olduğu tespiti yapıldığı ve 13.10.2015 tarihinde riskli bina tespit raporunun onaylandığı, kaba halde bulunan 11 adet binadan karot numuneleri alınarak incelendiği ve beton-donatı kalitesi olarak bu binaların tamamının ekonomik ömrünü tamamladığı ve riskli olduğu tespitine varıldığı ve mevcutta oturulan binanın boşaltıldığı İskenderun Belediyesinden 26.10.2015 tarihinde yıkım raporu alınarak tapuyada riskli yapı şerhi konulduğu bilgilerini içerir riskli yapı teknik raporu davalı yanca ibraz edilmiştir.

Hal böyle olunca; öncelikle dava konusu taşanmaza ilişkin tapu kaydının celbi ile, tapu kaydına riskli tapu şerhinin konulup konulmadığı saptanmalı, dava konusu inşaata ilişkin bu konuda İskenderun Belediyesine bir başvuru olup olmadığı sorularak, var ise dosyaya ibraz edilen raporun aslı temin edilerek, davacı yüklenicinin yaptığı inşaat nedeniyle binanın riskli yapı kapsamına alınıp alınmadığı, binaların mevcut haliyle ekonomik ömrünü tamamlayıp tamamlamadığı hususlarında, az yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda önceki bilirkişi kurulundan yeniden Yargıtay denetimine uygun rapor alınarak, belirlenmeli ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucunu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, davalı tacir olmamasına rağmen, hükmedilen alacağa dava tarihinden itibaren ticari reeskont faizi işletilmesi de doğru görülmemiştir.

Ne var ki; mahkeme kararının açıklanan gerekçelerle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı anlaşılmakla, davalı tarafın bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22.10.2015 tarih,..... sayılı onama kararının kaldırılarak... Hukuk Mahkemesi'nin.... sayılı mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/6791, Karar No: 2008/8963, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6791 E.  ,  2008/8963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 107 ada 14 parsel sayılı 10757,55 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, taşınmazın tesbit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 ve 1744 Sayılı Yasalara göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23/06/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18876, Karar No: 2010/13051, Tarih: 23.09.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/18876 E.  ,  2010/13051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkının İhlali

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, on ay süre ile işyerinin kapatılmasına, aynı süre ile ticaretten men'ine, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 04.04.2001 tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, atılı eylem 01.01.2009 tarihinde 5252 sayılı kanunun geçici 1.maddesi ile TCK.nun 5 ve 2.maddeleri uyarınca suç olmaktan çıkarılmış ve bu nedenle el konulan eşya da suç konusu olmaktan çıktığından inceleme tarihinde dava konusu eşyanın bulundurulmasının da bizatihi suç olduğuna dair yasal bir düzenleme bulunmadığından sanığa İADESİNE, 23.09.2010 günü oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Ceza Hukukunun amacının; kişi hak ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğini, hukuk devletini, kamunun sağlığını ve çevreyi, toplum barışını korumak, suç işlenmesini önlemek olduğu, hiçbir ceza yasasının, bu hedefe aykırı olarak düzenlendiğinin kabul edilemeyeceği ve yorumlanamayacağı açıktır.

Bu amacın gerçekleştirilmesi için kullanılan araçlar, ceza ve güvenlik tedbirleri olup, 5237 sayılı TCK. müsadereyi güvenlik tedbirleri bölümünde düzenlemiştir.

Güvenlik tedbirinin, meydana gelen hukuka aykırılık nedeniyle kişinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, kişi hakkında ya da hukuka aykırılığın konusu veya bunun için hazırlanmış eşya hakkında uygulanabileceği,

Güvenlik tedbiri ile fiil veya failden meydana gelebilecek muhtemel tehlikeleri önlemek, kişiyi yeniden topluma kazandırmak ve özellikle yeni bir suç işlenmesine karşı toplumu korumanın amaçlandığı, geleceğin hedeflendiği,

Bir Güvenlik tedbiri olan müsadere ile eşyanın kişinin elinde bulunmasının yaratacağı tehlikeliliği bertaraf etmek, onda yaratacağı suç işleme potansiyelini yok etmek, yeni hukuka aykırılıkların önüne geçmek olduğu kabul edilmiştir.

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde “suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan, eşya kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir” hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde “suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan, eşya kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir” hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Uzun çalışma, araştırma ve emek ile meydana getirilen markanın, hiçbir hak ve yetkisi bulunmayan kişilerce kullanılmasının haksız maddi, manevi menfaat elde etmeye yönelik olduğu, marka sahibinin ise bu eylemler sebebiyle müşteri, itibar, maddi kazanç gibi zarara uğradığı veya bu tehlikelerle karşı karşıya olduğu, tam bir hukuka aykırılığın oluştuğu,

Taklit ürünlerin sınıfına göre toplumun mutlak tehlike ile karşı karşıya bırakıldığı, örneğin taklit ilaç nedeniyle kamu sağlığının, yedek parçalar sebebiyle trafik güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğü, bireylerin aldatıldığı, kalitesiz malların yüksek fiyatla satılmasıyla maddi kayba uğratıldığı,

Fail yönünden ise; taklit malın kendisine iadesiyle güvenlik tedbirinin esas amacı olan ileride suç işlenmesini önlemek gayesinin gözardı edilerek adeta yeniden suç işlemeye teşvik edileceği, keza 28.2.2009 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5833 sayılı Yasa ile iadeye konu eşyanın üretimi, satışı, satışa arzının suç olarak kabul edildiği, dolayısıyla kamu güvenliği, kamu sağlığı ve genel ahlak açısından tehlike yaratan bu tür eşyanın müsaderesinin gerektiği,

Tüm bu açıklamalar ile davanın ortadan kaldırılmasına dair karara katılmakla beraber, el konulan ve tescilli markanın taklidi olduğu sabit olan eşyanın müsaderesi yerine iadesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/9161, Karar No: 2010/8873, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9161 E.  ,  2010/8873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı şirkete Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortal araçta davacılar murisinin yolcu olarak bulunduğunu, meydana gelen trafik kazasında davacıların oğlu polis memuru ...’ın öldüğünü, davacılara sigorta şirketi tarafından anne için 15.107,51 TL, baba için 12.185 TL ödeme yapıldığını ancak bu miktarın davacıların zararını karşılamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere anne için 12.706,81 TL baba için 10.000 TL tazminatın 1.5.2007 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili için ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, müvekkili şirketin ödeme yaparak ibraname aldığını borcun sona erdiğini davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 2918 sayılı yasanın 111. maddesi gereğince ödenen miktar ile ödenmesi gereken miktar arasında açık nispetsizlik bulunduğu, ibranamenin makbuz niteliğinden olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile anne için 12.706,81 TL baba için 10.000 TL olmak üzere toplam 22.706,81 TL tazminatın 1.5.2007 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.010,73 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2484, Karar No: 2023/6187, Tarih: 13.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2484 E.  ,  2023/6187 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/618 E., 2022/1970 K.

...

...

KARAR : İstinaf Başvurularının kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında

karar verme

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/94 E., 2019/868 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı erkek vekili dava ve birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının erkeği sürekli evden kovduğunu, erkeğe ve ailesine karşı kaba kuvvet ve davranışlar sergilediğini, onur kırıcı konuştuğunu, başkalarıyla para karşılığı birlikte olup olmadığını, çevredeki komşu, eczane vs.'den sorduğunu, evde hakaret, küfür, bazen şiddete başvurduğunu, "sen kimsin, kocalık vasfın yok, seni bu evden s....tir ederim, suyun ısındı, kardeşlerime söylerim, seni s....ler, i... yaparlar, ayağını denk al" diyerek tehdit ettiğini, tahrik ederek dövmesi için yalvardığını, sosyal medyada eski sevgilisinin profiline baktığını, evde nadir yemek yaptığını, bebeğin kız olduğunu öğrenince istemediğini, karnını yumruklayıp sinir krizleri geçirdiğini, süt izni kullanmayıp işe başladığını, her problemde "benim paramla yaşıyorsun, kapımda köpek gibisin, size ben bakıyorum" dediğini, kayınvalidesi "senin vasfın yok, pasifsin, eski kocası kapının önünden ayrılmıyor, kızımla tekrar evlenmek istiyor" dediğini, kadının ilk eşinden olan kızının ise, sürekli çakmak gazı çekme, erkeklerle içki içme, intihara teşebbüs etme, hastanede yatma ve sürekli annesini babasını aldatmakla suçlayarak problem çıkarma huyu olduğunu, kadının ileri derecede panik atak, şizofren başlangıcı tedavisi gördüğünü iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, velâyetin babaya verilmesine, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, erkek yararına 20.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- davacı kadın vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin aile birliği görevlerini yerine getirmediğini, evlilik süresince tek başına çalıştığını, erkeğin annesinin tarafların ilişkisine evlilik süresince müdahale ettiğini,telefonuyla uğraşan kişinin erkek olduğunu, erkeğin öfke kontrolü olmadığını, defalarca şiddet uyguladığını, "ev benim eşyalar benim s... git" diye evden kovduğunu,küfürler ettiğini, "sen leşsin, kadın değilsin, olsan seninle birlikte olurdum, çöplüksün" dediğini, evi terk edip, babasını arayarak sinkaflı küfürler ettiğini, her tartışmada ailesini çağırarak "bu kadını sevmiyorum, nefret ediyorum, mutsuzum," “hol net” isminde travesti, gay sitelerine üye olduğunu gördüğünü, eşinin yalan söyleyerek 15 gün travesti ile birlikte olduğunu öğrendiğini, iş yerinde rezil edeceğini söylediğini annesinin de akrabalarını arayarak onu kötülemeye çalıştığını ileri sürerek 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince erkeğin davasının reddine, birleşen davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk ve kadın yararına ayrı ayrı aylık 1.500,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, nafakaların her yıl %15 artırımına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına hakarethamiz, aşağılayıcı söz ve davranışlarda bulunduğu, şiddet uyguladığı, ailesinin evlilik süresince müdahalesine engel olmadığı, eşini evden kovduğu, aldattığı, sevgi, saygı göstermediği, sorumluluklarını yerine getirmediği, çalışmadığı, kadının çalıştığı, eve baktığı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, aynı ve farklı şehirde oturmalarına göre terditli kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafakanın her yıl ÜFE oranında artışına, kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın yararına 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı- davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve buna bağlı olarak asıl davanın reddi ile birleşen davanın kabulünün hatalı olduğunu, velâyetin babaya verilmesi gerektiğini, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası, maddî-manevî tazminat şartlarının oluşmadığını, iştirak nafakası miktarının çok olduğunu, erkeğin tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın her iki dava yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kişisel ilişki süresinin fazla ve terditli olmasının doğru olmadığını, çocuk yararına belirlenen nafaka miktarının az olduğunu, yoksulluk nafakasının reddine karar verilmesinin hatalı oludğunu, maddî-manevî tazminat miktarının az olduğunu ileri sürerek kararın kişisel ilişki, tazminat ve nafaka miktarları ile yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları, tanık beyanları, toplanan deliller ile tüm dosya kapsamı, olayların gelişimi ile kararın dayandığı deliller ve gerekçeye göre, erkeğin tanıklarının bir kısmının beyanlarının görgüye dayalı olmadığı, bir kısım beyanlardaki olaylardan sonra tarafların barıştığının belirtildiği, bir kısım beyanların kadının iddialarını doğrular mahiyette olduğu, sonuç itibariyle, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu, kadının kusursuz kabulü ile asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği; çocuğun yaşı, tarafların ekonomik sosyal durumları, uzman raporu, yasal mevzuat, Uluslararası sözleşmeler ile çocuğun yüksek yararı ilkesine göre velâyetin anneye verilmesi yerinde olduğu; değişen koşullara göre, çocuğun yaşı, eğitim ve sağlık durumları gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlemesi ileriki yıllarda her zaman istenebileceği, kişisel ilişki kurulur iken, gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceği, şimdiden çocuk ile baba arasında terditli şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olmasının doğru olmadığı; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, günün ekonomik koşulları ile hakkaniyet ilkesine göre çocuk için hükmedilen tedbir ve iştirak nafakasının uygun olduğu; kadının dava açılmakla ayrı yaşama hakkı olması, ekonomik koşullar ile hakkaniyet ilkesi gözetildiğinde, kadın lehine hükmedilen bir miktar tedbir nafakası yerinde olduğu, kadının düzenli işi, geliri olduğu, yoksulluk nafaka koşuları bulunmadığı; boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, ihlal edilen mevcut veya beklenen menfaat ile kişilik haklarına yapılan saldırı, hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci madde hükmü de dikkate alınarak kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatların esası yerinde, ancak miktarının az olduğu; erkeğin maddî-manevî tazminat talepleri hakkında hüküm kurulmamasının doğru olmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata; çocukla baba arasında, her ayın birinci ve üçüncü hafta sonları Cumartesi günleri saat 10.00 ile pazar günü saat 17.00 arasında, dini bayramların 2.günü saat 10.00 ile 3.günü saat 17.00 arasında, her yıl 1 Temmuz saat 10.00 dan, 30 Temmuz saat 17.00 tarihleri arasında kişisel ilişki kurulmasına; tarafların diğer itirazlarına konu istinaf başvurularının 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davalı babanın yaşantısı, alışkanlıkları, aile yapısı, agresif bir kişiliğe sahip olması, travestiler ile cinsel ilişkiye girmesinin dosyada ispatlandığını, alkol ve sair maddeler kullanıyor olduğunu, taraflar evli iken kadının kucağında çocuğu olmasına rağmen onu defalarca darp ettiğini, bundan dolayı kesinleşmiş ceza aldığını, halk arasındaki tabirle haysiyetsiz bir hayat sürdüğünu, devamlı düzenli bir işte çalışmadığını, çocuğu görmek için geldiğinde kadın ile ailesine, arkadaşlarına ağza alınmayacak küfür ettiği, karşı davalının ve annesinin kadının kendisine, anne babasına, arkadaş çevresine, iş arkadaşlarına, akrabalarına telefon ederek mesaj yazarak iftiralar attığını, verilen karar çocuğun gelişimini olumsuz yönde etkileyeceğini, kişisel ilişkinin yatılı ve bu kadar uzun kurulmasının hatalı olduğunu, çocuğun yaşı düşünülerek aşamalı düzenlemesi gerektiğini, yoksulluk nafaka talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, tedbir ve iştirak nafaka miktarı ile tazminat miktarının az olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişkinin şekli ve süresi, tazminat ve nafaka miktarları ile reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin şekli ve süresinin çocuğun yüksek yararına uygun olup olmadığı, kadının yoksulluk nafaka talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olup olmadığı ile tedbir ve iştirak nafakası ile tazminat miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 169 uncu, 174 üncü maddesi, 175 inci, 176 ncı maddesi, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 nci, 328 inci ve 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 9 uncu maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.