muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23447, Karar No: 2014/3516, Tarih: 10.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2012/23447 E.  ,  2014/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/273617

MAHKEMESİ : Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2010

NUMARASI : 2007/715 (E) ve 2010/24 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 20/03/2012 gün 2011/235 esas 2012/110 sayılı kararında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafi atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı gözetilerek, sanığın kendisine yapılan tebliğ üzerine süresinde kararı temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun işlendiği 24.08.2007 günü, suç yeri Hatay'da yaz saati uygulamasına göre, güneşin saat 19.18'de battığı ve katılan Metehan'a karşı eylemin saat 20.00 sıralarında gerçekleştiğinin ve kararda delillerin tartışılması kısmında yaz saati uygulamasına dikkat edilmediğinin anlaşılması karşısında; TCK’nın 6/1-e. maddesi yollamasıyla suçun gece vakti işlendiği kabul edilerek katılan Mete Gülen'e yönelik eylem nedeni ile kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

2-Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılmaması ve aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. G..'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMK'nın 325. maddesi gereğince katılan M.. G..'e karşı eylemi nedeniyle (1) numaralı bozma nedeninden hükmü temyiz etmeyen sanık A.. A..'ın da yararlandırılmasına, 10/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/133, Karar No: 2021/3286, Tarih: 05.04.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/133 E.  ,  2021/3286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek, mahallinde yeniden keşif yapılarak, keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklar aracılığı ile davacı ve davalı tarafın dayandığı tapu kayıtlarının 3402 sayılı Yasa'nın 20. maddesinde düzenlendiği şekilde zemine uygulanmaya çalışılması, tapu kayıtlarının taşınmazları kapsamadığının anlaşılması halinde, uyuşmazlık zilyetlik hükümlerine göre çözüleceğinden yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve tanıklardan, taşınmazların ne zamandan beri, kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı hususlarının ayrıntılı ve maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın dayandığı 19.11.1938 tarih ve 1259 sıra numaralı tapu kaydının, dava konusu taşınmaza uymadığı ve taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı ..., İskan Yasası hükümlerine göre oluşturulan Kasım 1938 tarih ve 1259 sıra numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece, keşifte dinlenen yerel bilirkişi beyanlarına göre, davacı tarafın dayandığı ve iskanen oluşan 19.11.1938 tarih ve 1259 sıra numaralı tapu kaydının, doğusunda okunan “... oğlu ...” tarlasının 130 ada 125 parsel sayılı taşınmaz olduğu, güneyindeki “Ali oğlu Bekir” tarlasının 130 ada 126 parsel sayılı taşınmaz olduğu, kuzeyindeki “... oğlu ...” taşınmazının 130 ada 129 parsel sayılı taşınmaz olduğu, batısında okunan “kır”ın ise önceden var olduğu ancak aradan yıllar geçtiği için anlaşılmadığı belirtilmiş olması karşısında, davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının çekişmeli taşınmazı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/A maddesi gereğince mevki, hudut ve miktarı itibariyle kapsadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan, tapu kaydının kadastro sonrasında revizyon görmediği, miktarının 5.000 metrekare olduğu, çekişmeli taşınmazın ise 4.800 metrekare yüzölçümünde olduğu, taşınmazın batısında okunan kır hududu nedeniyle gayrisabit hudutlu olduğu ve miktarı itibariyle geçerli olduğu da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; çekişmeli 130 ada 127 parsel sayılı taşınmazın, iskanen oluşan tapu kaydı kapsamında kaldığının anlaşılmasına göre, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddedilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7086, Karar No: 2012/11130, Tarih: 11.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/7086 E.  ,  2012/11130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 52/2, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, sırf hacizli malı satış mahalline götürmemekten ibaret eylemin atılı suçu oluşturmayacağı, ancak; ekonomik durumu iyi olmadığı için haczedilen eşyayı satış mahalline getiremediğini, derin dondurucunun hala kendisinde olduğunu beyan eden sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, amacı dışında kullanıp kullanmadığı, taksirle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanığın, haczedilen malların sahibi olduğu anlaşılmakla; 5237 sayılı TCK'nın 289/1-2. cümle gereğince cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10592, Karar No: 2021/3029, Tarih: 10.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10592 E.  ,  2021/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki ağaçlara ise kaim değer metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-)Davalılardan ...'ın Mahkemece verilen ilk kararı temyiz ettiği, ilk karar tarihinden sonra 22/02/2016 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, adı geçen davalı mirasçılarınında kararı temyiz etmiş sayılacağının gözetilmesi gerektiği,

2-)İlk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden ilk kararda tespit edilen bedelin davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğu, bozma öncesinde belirlenen kamulaştırma bedelinin,kararı temyiz etmeyen davalılara paylarına isabet eden miktar kadar ödenmesine, bozma sonrası belirlenen kamulaştırma bedelinin ise ilk kararı temyiz eden davalılara paylarına isabet eden miktar kadar ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare ile bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6767, Karar No: 2014/25148, Tarih: 09.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6767 E.  ,  2014/25148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 20.141,58 TL maddi ve 12.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacı vekilinin 27.10.2009 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2007/66 Esas - 2008/121 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 05.05.2007 – 17.04.2008 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 26.02.2009 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 27.10.2009 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış,

Davacı vekili, 27.10.2009 tarihli dilekçesi ile müvekkili olan davacının 05.05.2009 ile 17.04.2008 tarihleri arasında "348 gün" süre ile haksız olarak tutuklu kaldığını, tutuklu kalması nedeniyle işverence iş aktinin sona erdirildiğini, tahliye olduktan sonra açtıkları işe iade davasının, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/4 maddesinde belirtildiği gibi işçinin gözaltına alınması veya tutuklanması halinde devamsızlığının 17. maddede belirtilen bildirim süresini aştığı, gerekçesiyle reddedildiği, iş aktinin sonlanmasıyla 7 yıl 5 ay 12 günlük kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacağından mahrum kaldığını, ayrıca tutuklandığı süredeki ücretini de alamadığını belirterek 39.925 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur,

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, hukukçu bilirkişiden rapor almak suretiyle, davanın kısmen kabulü ile '10.009,90 TL ücret alacağı, 8.352,31 TL kıdem tazminatı ve 1.779,47 TL ihbar tazminatı olmak üzere toplam 20.141,58 TL maddi, 12.000 lira manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kıdem tazminatı; çalışan işçinin hizmet süresi boyunca verdiği emeğin karşılığını almasını sağlayan yasal bir sistemdir, kıdem tazminatı hesaplanırken işçiye çalıştığı her bir tam yıl için, giydirilmiş brüt ücretinin otuz günlük tutarı ödenir. Geçerli olan 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14'üncü maddesine göre, 4857 sayılı İş Kanunu çerçevesinde çalışanlar işverenlerinden kıdem tazminatı alabilir. İlgili kanunda 7 hal belirtilmiştir, bunlar: işverenin haklı bir sebep olmadan işten

Kıdem tazminatı; çalışan işçinin hizmet süresi boyunca verdiği emeğin karşılığını almasını sağlayan yasal bir sistemdir, kıdem tazminatı hesaplanırken işçiye çalıştığı her bir tam yıl için, giydirilmiş brüt ücretinin otuz günlük tutarı ödenir. Geçerli olan 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14'üncü maddesine göre, 4857 sayılı İş Kanunu çerçevesinde çalışanlar işverenlerinden kıdem tazminatı alabilir. İlgili kanunda 7 hal belirtilmiştir, bunlar: işverenin haklı bir sebep olmadan işten

çıkartması, işçinin haklı bir sebeple işi bırakması, erkek çalışanların askerlik için işi bırakması, emekli olmak amacıyla işçinin işi bırakması, emeklilikle ilgili diğer şartları tamamlayıp, emeklilik yaşını evinde beklemek amacıyla işçinin işi bırakması, kadın işçinin evlendikten sonraki bir yıl içinde işi bırakması ve işçinin ölmesi. Bu belirtilen hallerden herhangi birisinde, her çalışma yılına işçinin bir brüt maaşı tutarında kıdem tazminatı ödenecektir.

İhbar tazminatı ise işçinin işten haber verilmeksizin veya ihbar süresi bitiminden önce çıkarılması durumunda işveren tarafından işçiye ödenmesi gereken tazminattır, ihbar tazminatı işçinin çalıştığı yıl süresine bağlı olan ihbar süresi kullanılarak hesaplanır.

İşverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 25. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu madde, işverenin derhal fesih hakkını doğuran sebepleri değişik başlıklar altında düzenlemektedir. Bunlar; sağlık sebepleri, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri, zorlayıcı sebepler ve işçinin gözaltına alınması veya tutuklanması halindeki devamsızlığının belirli bir süreyi aşması olmak üzere dört ana başlık altında toplanmıştır. İşçinin gözaltına alınması veya tutuklanması nedeniyle işe devamsızlığının İş Kanunu’nun 17. maddesindeki bildirim süresini (bildirim öneli) aşması durumunda işverenin iş sözleşmesini bildirimsiz olarak ve tek taraflı feshetme hakkı bulunmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında dosya kapsamı incelendiğinde;

Sigorta kaydı altında 07.09.2000 – 09.07.2007 tarihleri arasında ... Uluslararası Nakliyat ve Ticaret A.Ş.’de sözleşmeli işçi olarak çalışan davacının, 05.05.2007’de tutuklanması nedeniyle iş veren tarafından iş akti 09.07.2007 tarihinde tek taraflı olarak İş Kanunu’nun 25/II-g ve 25/4 maddeleri gereğince feshedildiği, fesih nedeniyle davacıya kıdem ya da ihbar tazminatı da ödenmediği, davacının beraat etmesinden sonra iş yerine dönebilmek amacıyla başvurduğu ancak iş yerince işe iade talebinin reddedildiği, bunun üzerine Adana 3. İş Mahkemesin’e işe iade amacıyla açılan davanın reddedildiği, bu hükmün onanmak suretiyle de kesinleştiği, davacının yıllık izin, fazla mesai, tatil, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödenmesi amacıyla Adana 3. İş Mahkemesin’e açtığı alacak davasının kıdem ve ihbar tazminatı alacakları dışında kalan kısımları yönünden kabul edildiği, kıdem ve ihbar tazminatı alacak taleplerinin reddedildiği, bu hükmün de onanmak suretiyle kesinleştiği görülmüştür.

Bu suretle beraatle neticelenen ceza davası sonunda, davacı hem haksız yere 348 gün süreyle tutuklanmış hem de iş akti işveren tarafından haklı nedenle fesih edilmesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı alacağından mahrum bırakılmıştır, kendisinden kaynaklanan bir kusuru olmaksızın davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağından bu şekilde mahrum bırakılması evrensel hukuk kuralları ve tazminat hukukunun genel prensiplerine aykırılık teşkil edecektir. Davacı tutuklu kaldığı dönem içerisinde alamadığı ücret alacaklarını CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince talep edebilecek bunun yanı sıra da iş akti işveren tarafından haklı nedenle feshedilmiş davacı bakımından İş Kanunu çerçevesinde almaya hak kazandığı ancak haksız tutuklama nedeniyle alamadığı kıdem ve ihbar tazminatının da CMK’nın 141. maddesinde değinilen her türlü maddi zarar kapsamında olduğu değerlendirilerek; maddi tazminatın yazılı şekilde belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin, ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12484, Karar No: 2010/1846, Tarih: 24.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12484 E.  ,  2010/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih :06/11/2007

Nosu : 2006/366-2007/590

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

İstem borçlu ...’e ait iki bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde şikayetçinin temlik aldığı üç dosyanın dikkate alınmadığı, haciz tarihlerinin gösterilmediği, vergi alacaklarının kaynaklarının belirtilmediği ve şikâyetçi alacakları bakımından Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanmadığı iddiasına dayalı sıra cetvelini şikayettir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine İcra Mahkemesince alınan rapora göre 122 numaralı bağımsız bölümün satış tutarının vergi dairesi, Sosyal Güvenlik Kurumu ve temlik alan RCT Varlık Yönetim AŞ. arasında; 124 numaralı bağımsız bölümün satış tutarının ise vergi dairesi ve temlik alan RCT Varlık Yönetim AŞ. arasında garameten taksimine karar verilmiş; hüküm şikâyet olunan ... vekili tarafından temyiz olunmuştur.

124 numaralı bağımsız bölüm üzerinde sırasıyla ... (05.08.1998), Ziyapaşa Vergi Dairesi (29.12.1999 ve 14.08.1999) ve ... (01.07.2002) tarafından konulan hacizler bulunmaktadır. Alacakları Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’a tâbi olan alacaklılar bu yasanın 69 uncu maddesi uyarınca tarih sırasına girerler. İpotekle temin edilmiş alacakların ve kamu alacaklarının ödenmesinden sonra geriye para kalırsa, bu kısım gerçek kişi alacaklıya ayrılır.

122 numaralı bağımsız bölüm üzerinde ise yukarıdakinden farklı olarak ...’nın haczi bulunmamaktadır. Bu durumda ise İpotekle temin edilmiş alacakların ve vergi dairesinin alacağının tamamen ödenmesinden sonra, artan kısım gerçek kişi alacaklıya verilir.

Öte yandan Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21 inci maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre İcra ve İflas Kanunu'na dayalı olarak yapılan takiplerde konulan hacizlere, kamu alacağının iştiraki, ancak satıştan önce haciz konulması halinde mümkündür. Temlik eden Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’nun haczi, 16.04.2004 tarihli satıştan sonra 21.04.2004 ve 27.12.2004 tarihlerinde konulduğundan, Fonun kendisinden önceki hacze iştirak hakkı da bulunmamaktadır.

Açıklanan durum karşısında şikâyetin reddine karar verilmek gerekirken, hatalı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporunun hükme esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6917, Karar No: 2011/10842, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6917 E.  ,  2011/10842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... köyü 109 ada 21 parsel sayılı taşınmazın halen eylemli orman olup, eski tarihli belgelere göre de orman sayılan yerlerden olmasına rağmen mera tahsis komisyonu tarafından mera olarak tahsis edildiğini, mera tahsis komisyonu kararının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescili ve davalıların el atmalarının önlenmesi iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin mera tahsis komisyonu kararının ve özel sicildeki kaydının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline ve davalıların el atmalarının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mera tahsis komisyonu kararının iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1969 yılında seri bazda orman kadastrosu yapılmış, 01.06.1971 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. 2/B uygulaması ise, 2005 yılında yapılmış, ancak ilan edilmediğinden kesinleşmemiştir. Arazi kadastrosu 24.10.1993 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gibi eylemli biçimde de orman olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 03/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.