muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/610, Karar No: 2007/1286, Tarih: 19.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/610 E.  ,  2007/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dahili davalı ... Belediye Başkanlığı 10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1)sayılı cetvelde bulunan genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinden olmadığından yargı harçlarından bağışık değildir.

Bu sebeple dahili davalıya HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin üçüncü fıkrası hüküm uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması üzerine dosyanın iadesine, aksi hale aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/641, Karar No: 2014/8110, Tarih: 16.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/641 E.  ,  2014/8110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11642, Karar No: 2017/24045, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11642 E.  ,  2017/24045 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21439, Karar No: 2015/28910, Tarih: 30.09.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/21439 E.  ,  2015/28910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/227955

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2010/535 (E) ve 2013/285 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

S.. T..'ın 14.07.2014 tarihli “dava dosyasına beyanlarım” konulu dilekçesinin temyiz mahiyetinde olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu hususa yönelen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1) Katılan şirketin sanık V.. B.. ile araç alımı konusunda anlaştığı, suça konu çekin verildiği, araç satışından vazgeçilmesine rağmen çekin iade edilmeyip, keşide tarihi değiştirilip diğer sanık N.. E.. tarafından icra takibine konu yapıldığının iddia ve kabul

olunması, sanık Nihat'ın çeki ticari alışveriş sebebiyle sanık Volkan'dan aldığını çek üzerinde oynama yapmadığını, sanık Volkan'ın da çeki S.. T..'dan mevcut haliyle aldığını çekte değişiklik yapmadığını savunmaları, temyiz aşamasında S.. T..'ın dosyaya sunduğu yazılı ifadesinde çeki keşide tarihi değiştirilmiş halde V.. A..'den aldığını ve sanık V.. B..'ya verdiğini belirtmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, katılan şirket yetkilisi ile tanık S.. T..'ın olaya ilişkin ayrıntılı ifadeleri alınıp elde edilen tüm deliller birlikte değerlendirilerek hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.02.2010 gün 2009/6-230 esas ve 2010/32 sayılı kararında da açıklandığı üzere; kazanılmış hakka konu olmayacağı cihetle; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında TCK'nun 51/3. maddesi uyarınca belirlenecek denetim süresinin hükmolunan hapis cezası süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre mahkum olduğu hapis cezası ertelenen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından

uygulanmayacağının dikkate alınmaması,

Yasaya aykırı, sanık N.. E.. müdafii ile sanık V.. B..'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9117, Karar No: 2011/7713, Tarih: 13.04.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/9117 E.  ,  2011/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesi uyarınca 4 ay, 86/3-e maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 6 ay, 35. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün, 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 7 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 740,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2009 tarihli ve 2007/477 esas, 2009/1015 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/01/2011 gün ve 2010/869/5081 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/03/2011 gün ve 2011/62991 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin söz konusu dosyasının aslının diğer sanığın temyizi üzerine Yargıtay'a gönderildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle temel ceza olarak 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; söz konusu kararın gerekçesinde cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtildiği halde, 11/09/2006 tarihinde işlenen atılı suçtan 5560 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçilmesi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1. maddesi uyarınca 5 gün adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı TCK.’nun 61.maddesinin 9. fıkrasının, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunmaması karşısında, adli para cezasının alt sınırının, anılan yasanın 52.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 5 gün olduğu gözetilmeden, hükmün gerekçesinde, alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği halde temel cezanın 4 ay adli para cezası olarak fazla tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (...) 1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 27.10.2009 gün ve 2007/477, 2009/1015 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın, kasten yaralama suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi uyarınca, mahkemenin adli para cezasının tercih edilmesi yönündeki takdiri gözetilerek, adli para cezasında gün sayısının 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı maddenin, 3.fıkra (e) bendi uyarınca yarı oranında artırım ile 7 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 35.maddesi uyarınca ¾ oranında indirim yapılarak, sanığın bir gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.'nın 62/1.maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu bulunan adli para cezasının yine bir gün olarak belirlenmesine, aynı yasanın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL.'den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2179, Karar No: 2012/9907, Tarih: 14.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/2179 E.  ,  2012/9907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-) Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde; Sanık ... hakkında yaralama suçundan uygulanan yasa maddeleri düşünüldüğünde 5271 sayılı C.M.K.'nun 150/3. maddesi gereğince sanığa zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olayı bizzat gören ve taraflarla arasında husumet bulunmayan ...'ın tüm aşamalarda Bahattin'in bıçaklama olayına karışmadığını ileri sürmesi, Bahattin'in ayağından sakat olması nedeniyle olaya geç müdahale ettiğinin tanık anlatımlarında yer aldığı, 23/02/2007 tarihli olay tutanağında da ...'un sanık ...'den hiç bahsetmemiş olmasına göre Bahattin'in sanık ...'in bıçaklama olayına iştirak ettiğine dair kesin delil bulunmadığından sanığın beraatı yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2223, Karar No: 2010/2416, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2223 E.  ,  2010/2416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11906, Karar No: 2022/2998, Tarih: 24.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11906 E.  ,  2022/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği gözetilmeden, yoklukta verilen kararın sanık müdafisi yerine sanığa tebliğ edilmesi nedeniyle sanık müdafisinin öğrenme üzerine 29.09.2014 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla, mahkemenin temyiz talebinin reddine dair 20.10.2014 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

A)Sanıklar hakkında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlere yönelik sanık ... müdafisi ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında “2008,2009,2010,2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin kendilerine ait olduğunu, ancak 2010 yılında hisse devir sözleşmesi ile şirketteki hisselerini devrettiklerini ve bu tarihten sonra şirketle ilişkilerinin kalmadığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgilerinin bulunmadığını beyan etmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)İlgili takvim yıllarına ait temin edilecek faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; dosyada mevcut 29.01.2010 tarihli hisse devir sözleşmesinde isimleri yer alan... ve ....'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılmaları, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra suça konu faturaları düzenleyen şirket ile ilgili bilgilerinin sorulması ve hisse devir sözleşmesi ve faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2).... ve.....'ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıklar ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ....ve .....'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ....ve .....'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkların tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması,

B) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarihli ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinde yer alan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği; zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda bu anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilmeden, adli sicil kaydında suç tarihi itibarıyla engel sabıka kaydı bulunmayan sanık hakkında, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

C)Kabule göre de;

1) ''Sahte fatura düzenleme'' suçunda her takvim yılında işlenen suçların, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, her takvim yılı için ayrı hüküm kurulması gerektiği nazara alınmadan ve hangi takvim yılından olduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması yasaya aykırı,

2)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

1) ''Sahte fatura düzenleme'' suçunda her takvim yılında işlenen suçların, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, her takvim yılı için ayrı hüküm kurulması gerektiği nazara alınmadan ve hangi takvim yılından olduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması yasaya aykırı,

2)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanık ... 'ın sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21647, Karar No: 2013/21842, Tarih: 05.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/21647 E.  ,  2013/21842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.07.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7195, Karar No: 2014/4141, Tarih: 27.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7195 E.  ,  2014/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.