muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/134, Karar No: 2014/2102, Tarih: 19.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/134 E.  ,  2014/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zara Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2012/213-2013/91

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ile takip borçlusunun müvekkilini zarara uğratmak amacıyla 75.000.00 TL tutarında bir bono düzenlediklerini, davalının bu muvaazalı bonoya dayalı olarak borçlu Ö. Ü. hakkında icra takibi başlattığını, davalının maddi durumu itibariyle Ö. Ü. bu miktarda borç para vermesinin mümkün olmadığını, icra takipleri sonucunda borçluya ait taşınırların satışı üzerine düzenlenen sıra cetvelinde, satış bedelinin birinci sırada yer alan davalıya ödendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin müvekkili birinci sırada yer alacak şekilde düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, borçlu Ö.Ü. belediyeden aldığı bir işi birlikte yapmayı kendisine teklif ettiğini, bunun üzerine, 2009 yılında satılan babasına ait tarlanın 65.000,00 TL tutarındaki satış bedelini borçluya verdiğini ve işe ortak olduğunu, resmi ortak olmadığı için verdiği para karşılığında borçludan senet aldığını, belediyeden alınan işin yürütülememesi nedeniyle 2011 yılında ortaklığa son verdiklerini, bu tarih itibariyle borçludan 75.000,00 TL alacağı olduğunu, bu nedenle ortak olurken aldığı senedi icraya koyduğunu, bononun gerçek bir borç ilişkisine dayalı olarak düzenlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; yanların ister salt bir görünüş yaratmak için, ister başka bir sözleşmeyi gizlemek amacıyla sözleşme yaptıklarında, görünürdeki sözleşme gerçek iradelerine uygun olmadığından, tabandaki sözleşmenin de tapulu taşınmazlarda şekil koşullarını taşımadığından geçersiz olduğu, sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün davalıya ait olduğu, takip borçlusundan alacaklı olduğunu usulüne uygun deliller ile kanıtlaması gerektiği, başka deliller ile doğrulanmadığı sürece bononun tek başına alacağın varlığını ispatlamaya yeterli olmadığı, davalı her ne kadar tanık deliline dayanmış ise de, davacı tarafın bu konuda muvafakati bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacıya ödenmesine, artan kısım kalır ise davalıya bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır. Bu davalar, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri olgusuna dayanmakta olup, ispat külfeti davalı alacaklıya aittir. Alacaklı alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığını takipten önce düzenlenmiş ve birbirini teyid eden usulüne uygun delillerle ispatlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Mahkemece, anılan bu ilke ile sonuca gidilerek, alacağın kanıtlanamadığı gerekçesiyle yetinilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu ilke yanında dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde taşınmaz satışı ile ilgili genel muvazaa ilkelerinden de bahsedilmesi isabetsiz olmuştur.

Öte yandan, haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır. Mahkemece, eda hükmü kurulmuş ise de, hüküm fıkrasının 1. bendinde geçen "Davalıya ayrılan payın yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağının karşılanmasının tahsisine, artan kısım kalır ise davalıya bırakılmasına" ibareleri anılan hükme uygun olmadığı ve karşılamadığı gibi infazda tereddüt doğuracak niteliktedir.

Bu açıklamalara göre, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi kısmen değiştirilmek ve anılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. madddesi uyarınca hüküm fıkrası aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu açıklamalara göre, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi kısmen değiştirilmek ve anılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. madddesi uyarınca hüküm fıkrası aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın gerekçesi kısmen değiştirilmek ve “HÜKÜM” bölümünün 1. bendi hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine 1. bent olarak, " Zara İcra Müdürlüğü'nün 2012/2 E. Sayılı dosyasında düzenlenen 18.10.2012 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan yargılama gideri ile 5. bendinde hükmedilen vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacının alacaklı olduğu Sivas 3. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1958 E. sayılı dosyasına tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına" ibareleri yazılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17608, Karar No: 2024/10132, Tarih: 17.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/17608 E.  ,  2024/10132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Katılanın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 13.12.2020 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7955, Karar No: 2014/4730, Tarih: 20.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7955 E.  ,  2014/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi)

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2007/243-2012/569

Davacı Y.. K.. vekili Avukat Z.. İ.. tarafından, davalı Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş. aleyhine 25/05/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız takip nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece manevi tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, nüfus cüzdanını kaybettiğini, bulan kişinin davalı şirketten iki adet hat aldığını, borçlarını ödemediğini, davalı şirketin kendisi hakkında icra takipleri başlattığını, hat açarken gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek adına hat alınmasına neden olması ve haksız takip yapması nedeni ile uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının nüfus cüzdanı kullanılarak iki adet hat alındığını, borçlarının ödenmediğini, alacağın tahsili için takip başlattıklarını, davacının hatların kendisine ait olmadığını iddia etmesinden sonra takip dosyalarında işlem yapmadıklarını, tazminat ödetilmesi koşulları oluşmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı hakkında yapılan takibin haksız olması nedeni ile davalının haksız fiilinden sorumlu tutulması gerektiğinden manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davacı hakkında yapılan takibin haksız olması nedeni ile davalının haksız fiilinden sorumlu tutulması gerektiğinden manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olaya gelince; davacının nüfus cüzdanını kaybetmiş olduğu, bulan kişinin bu nüfus cüzdanını kullanarak davalı şirketten hat satın aldığı, davalının hat satarken ibraz edilen belgenin doğruluğunu araştırmada taksire dayalı kusuru bulunduğu anlaşılmakta ise de kusurun derecesi, olay tarihi ve yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3622, Karar No: 2012/7010, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3622 E.  ,  2012/7010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise; bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan zirai sermaye faizi ve idarecilik masrafları düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Kabule göre de; Dairenin bozma ilamında, taşınmazın zeytinlik kabul edilen bölümü için değer biçmeye esas alınan zeytin veriminin periyodisitesi gerekçe gösterilerek verim miktarının ikiye bölünmesinin doğru olmadığı, dava tarihi olan 2009 yılı gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü veri cetveline uygunluk sağlanarak yeniden hesaplama yapılması gerektiği bozma konusu yapılmış olup, mahkemece bozma sonrası düzenlenen ek rapor esas alınarak 33.510 TL kamulaştırma bedeli tespit edilmiş ise de, bozmadan önceki ilk kararı salt davalı taraf temyiz etmiş olduğundan davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözardı edilerek ilk kararda belirlenen 34.448 TL yerine 33.510 TL kamulaştırma bedeline hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 900,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/624, Karar No: 2007/622, Tarih: 26.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/6-624 E.  ,  2007/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2007

Taraflar arasındaki “tahliye" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Rize Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 12.12.2006 gün ve 2006/142 E- 1546 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 12.03.2007 gün ve 2007/895-2592 sayılı ilamı ile; (...Dava, imar amaçlı esaslı tamir ve tadilat nedeniyle tahliye istemine ilişkindir: Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya ait ..... İş Merkezi olarak tanımlanan binanın birinci normal kat dışında kalan 5,5 katı ile bodrumdaki bir dükkanın, özel başlıklı kira mukavelesi ile komple bir halde kiraya verildiğini, binanın 6 katı ile çekme katının kaba işlerinin yapıldığını ancak kullanılabilir duruma getirilmediğini, şimdi ise proje gereği tadilat yapılarak, 46 bağımsız bölüm haline getirileceğini ayrıca projesinde gösterilen 2 adet asansör kurulacağını, asansörlerin davalıların kirasındaki bölümden başlamasının zorunlu olduğunu belirterek 6570 Sayılı Kanunun 7/c maddesi gereğince imar amaçlı esaslı tamir ve tadilat nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalılar vekili ise davayı kabul etmediğini asıl amacı kirayı artırmak olduğunu, ihtiyacın da samimi bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 15.1.1999 başlangıç tarihli ve 7 yıl süreli kira sözleşmesinde taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede mal sahibi kiralayan olarak H. T. H., H.H., M.M.Z. ve O. M., kiracı olarak ise S.t K.-Y. B., N.K., M.A., A. K., M.H., Ş. V.arasında yapılmış olup sözleşme bunlar tarafından imza altına alınmıştır. Kira sözleşmesinde birden fazla kiralayan ve birden fazla kiracı olup bunlar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan davanın tüm kiralayanlar tarafından tüm kiracılar aleyhine açılması gerekir. Dava ise kiralayanlardan H.T.H. tarafından kiracılardan S. K.ve Y.B. aleyhine açılmıştır. Davanın tüm kiralayanlar tarafından tüm kiracılar aleyhine açılmadığından davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir...)gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; imar amaçlı esaslı tamir ve tadilat nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; imar amaçlı esaslı tamir ve tadilat nedeniyle tahliye istemine ilişkindir.

Davacı H.T. H. vekili; davacıya ait .....İş merkezi olarak tanımlanan binanın birinci normal kat dışında kalan 5,5 katı ile bodrumdaki bir dükkanın komple bir halde kiraya verildiğini ve davalıların kullanımında bulunduğunu; ancak proje gereğince tadilat yapılarak 46 adet dükkan haline getirileceğinden ve iki adet asansör kurulacağından, davalıların bu ameliyeler sırasında mecuru kullanmaları olanağının bulunmadığını ileri sürerek, 6570 sayılı Kanunun 7/c maddesi gereğince imar amaçlı esaslı tamir ve tadilat nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar S. K. ve Y.B. vekili; davacının gerçek amacının kira bedelini artırmak olduğunu, tamir ve tadilatın mevcut durumda da yapılabileceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini cevaben bildirmiştir.

Mahkemenin; “dava konusu mecurun projesine uygun hale getirilmesinin esaslı ve imar amaçlı tadilat olduğu ve bu imalatların yapımının sağlanabilmesi için davalıların kiralanandan tahliyesi gerektiğinin anlaşıldığı” gerekçesiyle “davanın kabulüne” dair esasa ilişkin olarak verdiği karar, Özel Daire’ce “Davaya dayanak yapılan 15.01.1999 başlangıç tarihli ve 7 yıl süreli kira sözleşmesinin, mal sahibi kiralayan olarak H.T. H., H. H., M.M.Z. ve O. M., kiracı olarak ise S.K., Y.B., N. K., M. A., A. K., M. H., Ş. V. tarafından imza altına alındığı, ancak davanın, kiralayanlardan H. T. H.tarafından kiracılardan S. K.ve Y.B.aleyhine açıldığı, bu itibarla davanın tüm kiralayanlar tarafından tüm kiracılar aleyhine açılmamış olması nedeniyle reddi gerektiğine” işaretle usule ilişkin nedenle bozulmuş; Yerel Mahkemece, “kira sözleşmesinin taraflarının davacı/kiralayan H. T. H. ile davalı/kiracı S.K. ve Y. B. olduğu, bozma ilamında işaret edilen diğer şahısların kira sözleşmesini tanık sıfatıyla imzaladıklarının anlaşıldığı” gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Ne var ki Yerel Mahkeme; davacı vekilinin 04.05.2007 tarihli dilekçesi ekinde, tapu kaydı ve Yapı Kullanma İzin Belgesini, “Özel Şartlar” başlıklı 15.01.1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin Noter onaylı örneğini, sözleşmede isim ve imzaları bulunan şahısların bir bölümünün “kira sözleşmesini tanık olarak imzaladıklarına dair” beyan ve imzalarını içeren 20.04.2007 gün ve 2851 yevmiye numaralı belgeyi, yine sözleşmede imzası bulunan O. Z. M.’ye ait veraset ilamını ve Ş. V.’nin tedavi gördüğüne dair belgeyi ibraz etmesinden sonra; bozma ilamından esinlenerek, bozmada değinilen ve sözleşmede imzaları bulunan H. H., M.M. Z., N. K., M.A., A. K., M. H. ve Ş. V.nin tanık olarak beyanlarını almış; sözü edilen tanık beyanları ile, davacı vekilinin 04.05.2007 tarihli dilekçe ekinde yer alan belgeleri direnme kararına gerekçe yapmıştır. Bu gerekçe ile de kira akdinin taraflarının davacı ile dava dilekçesinde isimleri yazılı şahıslar olduğunu, kira akdinde imzaları olan diğer şahısların şahit olduklarını açıklayarak direnme kararı vermiştir.

Bu durumda; Yerel Mahkemece bozmadan sonra alınan tanık beyanları ile, davacı vekilinin 04.05.2007 tarihli dilekçe ekinde ibraz ettiği belgeler Özel Daire’ce incelenmediğinden yeni hüküm söz konusu olup, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daire’ye gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 6. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 26.09.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/725, Karar No: 2016/6228, Tarih: 24.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/725 E.  ,  2016/6228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.06.2013 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne bedelde muvazaa isteminin reddine dair verilen 03.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 24.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz davalıya yükletilmesine, davacının yatırdığı 1.156,53 TL harcın iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12789, Karar No: 2016/6218, Tarih: 24.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/12789 E.  ,  2016/6218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.11.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 24.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.