muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3577, Karar No: 2015/560, Tarih: 04.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3577 E.  ,  2015/560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ....'nin, bedeli paylaşıma konu taşınmazın sahibi takip borçlusu ...'ın ortağı olduğu şirketten alacaklı olmasına rağmen, şirketin malvarlığından alacağını tahsil etme yoluna gitmeden doğrudan şirket ortağı hakkında takip başlatttığını ve ayrıca şirket ortağının şirket borçlarından dolayı sadece payı oranında sorumlu bulunduğunu, davalı ... ....'nün haciz tarihinin de satış tarihinden sonra olduğunu, düzenlenen sıra cetvelinde bu hususlara dikkat edilmeden davalılara garameten pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, davalı kurumların 6183 Sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca, davacı tarafından konulan ilk hacze iştirak ettirildikleri, bu itibarla sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Davalı ... Müdürlüğü'ne yönelik temyiz istemi yönünden;

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK’nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 1.890,00 TL dir.

Dava dilekçesinde, satış bedelinin dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde, davalı ... Müdürlüğü'ne hacze iştirak hakkı bulunmadığı halde 634,18 TL pay ayrıldığı ileri sürülmüş olup, mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da verilebileceğinden, davacı vekilinin, anıla davalıya yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı ....'ne yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dava, haciz sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK’nın mad.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK’nın mad. 142/son) ileri sürülmelidir. Somut olayda, limited şirket ortağı olduğu iddia edilen borçlunun, şirketin anılan davalıya olan sigorta pirim borcundan dolayı şahsi malvarlığı ile sorumlu tutulmasına ilişkin koşullar gerçekleşmeden, diğer anlatımla önce şirket hakkında takip yapılıp tahsil etme yolu tüketilmeden, anılan davalı tarafından, pirim alacağı nedeniyle ortağın taşınmazına haciz konulmasının ve bu davalıya davacı ile birlikte garemeten pay ayrılmasının doğru olmadığı ileri sürülmüştür. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 88. maddesinin 16. fıkrasında "Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise tüzel kişiliği haiz işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı tüzel kişi işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur." hükmüne yer verilmiştir. Bu hükme göre; davalı ... Merkezi'nin tüzel kişi işveren şirket hakkında takibat yapmadan, doğrudan yönetici hakkında 6183 sayılı Yasa uyarınca önce takibe girişme ve bunun üzerine haciz koydurma yetkisi bulunmaktadır. Öte yandan, limited şirketlerde şirket tüzel kişiliğinden tahsil edilemeyen veya edilemeyeceği anlaşılan kamu alacakları için 6183 Sayılı Yasanın 35. maddesine göre ortaklara ve 213 sayılı V.U.K’nun 10. maddesi ile 6183 Sayılı Yasanın mükerrer 35. maddesine göre de kanuni temsilcilere sorumluluk getirilmiştir. Limit şirket ortaklarının ve kanuni temsilcilerinin şirketin kamu borçlarından kaynaklanan sorumlulukları fer'i niteliktedir. Kamu alacaklısı idarenin, borçlu şirketin ortağının ya da temsilcisinin sorumluluğuna gidebilmesi için, şirket hakkında takip yapmış olması, şirketin aciz halinde olması ve alacağın şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olmadığının belirlenmesi ve bundan sonra, şirket ortağı ya da temsilcisi hakkında 6183 sayılı Yasa'nın 54. maddesi uyarınca takip yapılarak, ortağın malvarlığına haciz uygulaması gerekir. Somut olayda, sıra cetvelinin 13. sırasında .....'ne yer verilmiş olup, borçlu olarak ..... gösterilmiştir. Davalı .... tarafından icra dosyasına gönderilen 23.07.2013 tarihli yazıda, şirket müdürü ...'ın şirket borçlarından müteselsil olarak sorumlu olması nedeni ile kendisine ödeme emri ve 02.02.2010 tarih 1754745 sayılı yazı ile de haciz bildirisi gönderildiği ve haczin devam ettiği bildirilmiş ise de bedeli paylaşımı konu taşınmaz üzerindeki takyidatları gösterir tapu kaydı örneğinden davalı kurum alacağı için uygulanan haczin 13.04

.....'ne yer verilmiş olup, borçlu olarak ..... gösterilmiştir. Davalı .... tarafından icra dosyasına gönderilen 23.07.2013 tarihli yazıda, şirket müdürü ...'ın şirket borçlarından müteselsil olarak sorumlu olması nedeni ile kendisine ödeme emri ve 02.02.2010 tarih 1754745 sayılı yazı ile de haciz bildirisi gönderildiği ve haczin devam ettiği bildirilmiş ise de bedeli paylaşımı konu taşınmaz üzerindeki takyidatları gösterir tapu kaydı örneğinden davalı kurum alacağı için uygulanan haczin 13.04.2012 tarih ve 7134713/232 sayılı yazıya dayalı olduğu görülmüş olup, söz konusu bu haczin, kamu alacaklısı kurum tarafından borçlu ... hakkında başlatılan bir takibe dayalı olup olmadığı anlaşılamadığından, öncelikle bu hususun belirlenmesi gerekir. Zira, az yukarıda açıklandığı üzere, Sosyal Güvenlik Kurumu’nun pirim alacaklarından dolayı kanuni temsilcilerin sorumluluğu fer’i bir sorumluluk olmayıp birinci derecede ve doğrudan bir sorumluluk olup, kurumun temsilcinin malı üzerinde haciz işlemi uygulatabilmesi için öncesinde 6183 sayılı Yasa uyarınca bir takip başlatması gerekir. Davalı .... alacağının esası ve miktarı uyuşmazlık konusu olmayıp, 6183 sayılı Yasa'nın 35. madde hükmüne uyulmadığı, diğer anlatımla anılan davalı tarafından borçlu hakkında usulüne uygun takip yapılmadığı iddiasına dayanılmakta, temyiz dilekçesinde ise bunun yanında davalı kurumun garameye dahil edilmesinin Yasanın mükerrer 35. maddesine de aykırı olduğu dile getirilmektedir. Borçlunun şirketin ortağı ya da temsilcisi olup olmadığına ve buna bağlı olarak anılan yasa hükümlerine ilişkin takip hukuku kurallarına uyulup uyulmadığına ilişkin inceleme görevi, İİK'nın 142/son maddesi uyarınca icra mahkemesinindir.

Bu durumda mahkemece, anılan madde hükümlerine ilişkin koşulların tartışılıp, değerlendirilmesine ilişkin incelemenin alacağın esasına ve miktarına değil, sıraya ilişkin olduğu gözetilerek, İİK'nın 142/son maddesi uyarınca İcra Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı sebebiyle, davalı ... yönünden davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyuşmazlığın esasının incelenmesi doğru olmamıştır

3-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin, davalı .... 'ne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin, davalı ... Müdürlüğü'ne yönelik temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin, davalı .... 'ne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11546, Karar No: 2015/384, Tarih: 15.01.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/11546 E.  ,  2015/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.09.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi ve ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne, gerekçeli hüküm fıkrasında ise davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere;

“Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir.

Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.”

Aynı yasanın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de;

“Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olaya gelince; tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. 09.07.2014 günlü kısa kararda 167 ada 14,35, 908 ada 10,12,15 424 ada 7 ve 56 parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın giderilmesine karar verildiği halde, gerekçeli hüküm fıkrasında anılan taşınmazların ortaklığının giderilmesi yanında 908 ada 15 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapının ikinci katı ile 167 ada 14 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın üçüncü katı ve teras katının ortaklığın açık artırmalı satış suretiyle elde edilecek satış bedelinin davacıya ödenmesine, 176 ada 16 parsel sayılı taşınmazdaki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine, muris adına kayıtlı olan banka hesabının veraset ilamındaki payları oranında müşterek mülkiyete dönüştürülmesine karar verilmiştir.

Bu itibarla gerekçeli karar ile tefhim edilen hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla gerekçeli karar ile tefhim edilen hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 15.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7402, Karar No: 2021/5299, Tarih: 28.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7402 E.  ,  2021/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :TEKİRDAĞ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanık hakkında, suça konu 03/08/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 22/09/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve yükümlülüklerinin ihlali nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 22/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2-Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b)Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/09/2014 tarihli kararının içeriğinde sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için belirtilen kararın kesinleşmediği, sanığın 11/11/2014 tarihli eylemi sırasında 03/08/2014 tarihli eylemi nedeniyle verilen 22/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmemiş olması nedeniyle, 11/11/2014 tarihli ikinci eylemin 22/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararın ihlali olarak kabul edilemeyeceği, sanığın 03/08/2014 tarihli eylemine ilişkin verilen erteleme kararı henüz kesinleşmeden gerçekleşen 11/11/2014 tarihli eylemine ilişkin soruşturma dosyasının da ilk eyleme ilişkin dosya ile birleştirilmesine karar verilerek her iki eylemin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

4-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9033, Karar No: 2017/3071, Tarih: 17.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/9033 E.  ,  2017/3071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vek. Av. ... ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Mahkemesi'nden verilen 27/04/2010 gün ve 2009/22 E. - 2010/300 K. sayılı hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen banka ile davalı borçlu arasında düzenlendiği belirtilen Bireysel Ürün Sözleşmesinin gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiş ise de mahkemece ilgili banka şubesiyle yazışma yapılarak ve bankanın cevabi yazısında sözleşmenin daha önceden dosyaya ibraz edildiğinin belirtilmesi üzerine dosya yeniden gönderilmiş olup yapılan incelemede sözleşme örneğine rastlanmamaktadır. Bu kez mahkemece geri çevrime sebebi üzerinde titizlikle durularak yargılamayı sürüncemede bırakmamak için sözleşmenin yada temin edilmediyse buna ilişkin banka yazısının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/266, Karar No: 2005/266, Tarih: 27.04.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/10-266 E.  ,  2005/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

|  |  |  |

| --- | --- | --- |

| **Mahkemesi** | : | Denizli İş Mahkemesi |

| **Günü** | : | 17.12.2004 |

| **Sayısı** | : | 2004/511-760 |

|  |  |  |

|  |  |  |

Taraflar arasındaki *“tespit”* davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Denizli İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 23.10.2003 gün ve 2003/905-891 sayılı kararın incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 29.03.2004 gün ve 2004/111-2494 sayılı ilamı ile ;

(**...***Dava, 12.09.2002 tarihinde ölen sigortalıdan dolayı, 2926 sayılı Yasa gereğince ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine ilişkindir.*

*Mahkemece “619 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Anayasa Mahkemesinin 26.10.2000 tarihli kararı ile iptal edildiği, iptal hükmünün yürürlüğe girdiği 08.08.2001 tarihine kadar yasal bir düzenleme yapılmadığı, yürürlükten kalkmış olan kararname hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağından, 2926 sayılı Yasanın 23. maddesinde yer alan “üç tam yıl’ sigortalılık süresine ilişkin hükmün hukuki geçerliğini koruduğu, 4956 sayılı Yasanın sigortalı öldükten sonra 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe girdiği, ölüm tarihi itibariyle yasal boşluk olup, Medeni Kanun’un 1. maddesine göre boşluğun doldurulması gerektiği, bu durumda sigortalılık başlangıç tarihindeki 2926 sayılı Kanunun 23. maddesinin uygulanabileceği belirtilerek ‘üç tam yılı’ dolduran sigortalılık nedeniyle ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine” karar verilmiştir.*

*Ölüm aylığı şartlarını düzenleyen 2926 sayılı Bağ-Kur Kanununun 23. maddesinde ‘üç tam yıl’ sigortalılık koşulu 04.10.2000 tarihli 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile ‘beş tam yıl’ olarak değiştirilmiş, anılan kararname Anayasa Mahkemesinin 26.10.2000 tarihli kararı ile iptal edilmiş, iptal hükmünün yürürlüğe girdiği 08.08.2001 tarihine kadar yasal bir düzenleme yapılmamış, 02.08.2003 tarihinde yayımlanan 4956 sayılı Kanunun 21. maddesi ile ‘beş tam yıl’ sigortalılık şartı yeniden düzenlenmiştir.*

*Hemen belirtilmelidir ki, Kanun Hükmünde Kararnameler, Anayasa’da öngörüldüğü biçimi ile yapısal (organik—uzvi) bakımdan yürütme organı işlemi, işlevsel (fonksiyonel) yönünden ise yasama işlemi niteliğindedir. Doğurduğu hukuki sonuçlar bakımından, Kanun ile arasında herhangi bir fark bulunmamaktadır.*