muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14729, Karar No: 2017/8748, Tarih: 11.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14729 E.  ,  2017/8748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, dosya arasında mevcut ... Genel Müdürlüğü‘ne ait 08.04.2009, 28.04.2009, 12.05.2009 ve 21.05.2009 tarihli tutanaklarda “fenerli vanaya kilit takıldığından“ bahsedilip, herhangi bir mühürleme işleminden söz edilmediği, katılan kurumun şikayet dilekçesinde belirttiği 11.02.2009 tarihli ilk mühürleme işlemine ilişkin tutanağın dosya içerisinde mevcut bulunmadığı, sanığın 30.04.2015 tarihli savunmasında işyerini ...isimli kişinin işlettiğini, ...‘ın ise resmiyette yönetici olarak göründüğünü, kendisinin ...‘ın yanında çalıştığını, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, ...‘ın da sanık ... ile ...ın su sayacının bulunduğu adresteki büroyu birlikte kullandıklarını bildirdiği, aynı suçtan ... hakkında açılan ve beraat kararı ile sonuçlanan dava kapsamında, tanık ...‘un ...‘ı mühürleri pense ile keserken bizzat gördüğünü söylediği, Konya Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü‘nün cevabi yazısında sayacın bulunduğu işyerinin S.S. Bin Yapı Konut Yapı Kooperatifi olduğu, suç tarihlerinde kooperatif başkanının ... olduğu, sanığın ise denetim kurulunda yer aldığının belirtildiği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve suçun yasal unsurlarının belirlenmesi bakımından, 11.02.2009 tarihli mühürleme tutanağının aslı ya da onaylı bir suretinin dosya arasına getirtilmesi ile mühürleme tutanağını düzenleyen görevlilerin tanık olarak ifadelerine başvurularak fiilen mühürleme işlemi yapılıp yapılmadığı hususlarında beyanlarının alınması, sanık ve ...‘ın ifadelerinde ismi geçen...ın da olayla ilgili tanık sıfatıyla bilgisine başvurulması, elde edilen tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Konya Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 02.03.2012 tarih ve 2012/3441 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 08.04.2009, 28.04.2009 ve 21.05.2009 tarihli tutanaklara istinaden birden çok kez mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, mahkemece TCK‘nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

2-Kabule göre de;

a)Konya Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 02.03.2012 tarih ve 2012/3441 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 08.04.2009, 28.04.2009 ve 21.05.2009 tarihli tutanaklara istinaden birden çok kez mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, mahkemece TCK‘nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

b)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK‘nın 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının; kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, mühür bozma suçlarında somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; hakkında TCK'nın 51. maddesi uyarınca “bir daha suç işlemeyeceğine yönelik kanaat oluştuğundan bahisle” hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanığın, daha lehe sonuçlar içeren 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin anılan maddede gösterilen objektif ve sübjektif şartlar irdelenerek hukuksal durumunun belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine “kurum zararı giderilmediğinden“ bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13242, Karar No: 2010/3565, Tarih: 09.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13242 E.  ,  2010/3565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili dava dilekçesinde, tarafların murisi ....in nüfus kütüğünde 07.11.1998 olan ölüm tarihinin 05.10.1998 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Muris ... ile ... arasındaki sözleşme ile ....'in ...'a verdiği vekaletnamenin,

2-...'ın ....vekili olarak ....'e verdiği vekaletnamenin,

3-..ın .... adına varsa Tapu Sicil Müdürlüğünde yaptığı satış ve diğer devir işlemlerine ilişkin tapu kayıtları ve akit tablolarının,

4-....'in ....'ın verdiği vekaletnameye dayanarak Tapu Sicil Müdürlüğünde yaptığı alım-satım ve her türlü devir işlemlerini gösterir tapu kayıtları ve akit tablolarının,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4434, Karar No: 2012/8211, Tarih: 28.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4434 E.  ,  2012/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARASU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/10/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi,ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olup mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı sonrasında davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 183 parsel sayılı taşınmazın miras bırakan H.C.adına kayıtlı olduğu, davacı ve davalı dışında bir çok mirasçının bulunduğu, davalının uzun yıllardır tek başına taşınmazı kullandığı, davacının miras payına karşılık taşınmazda kullandığı yer bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı, murise ait taşınmazı tek başına kullanan davalının taşınmazdaki payını kullanmasına mani olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Dosya kapsamı ile, dava konusu taşınmazı uzun süredir davalının kullanımına davacı ve diğer mirasçıların ses çıkarmadıkları, bu süre içerisinde davalıya bir ihtar veya uyarı yapmadıkları görülmektedir. Öyle ise, taraflar arasında Borçlar Yasasının 299. maddesi hükmü uyarınca ariyet sözleşmesinin yapıldığının kabulü gerekir. Süresiz olan bu kullanıma ses çıkartılmamış olması sebebiyle aynı yasanın 304. maddesi hükmü uyarınca dava açılmakla ariyete son verildiği düşünülmelidir. O halde, dava tarihinden önceki dönem için davalının fuzuli şagil sayılamayacağı gözetilerek ecrimisil isteği bakımından davanın reddedilmiş olması bu nedenle ve sonucu itibariyle doğrudur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacının elatmanın önlenmesi isteği bakımından temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir. Bilindiği üzere M.K.nun 706, B.K.nun 2l3, T.K.nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak ( fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şuyun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, " ahde vefa" kuralının yanında M.K.nun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, M.K.nun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olaya gelince; yukarıda açıklanan ilke ve olgular gözetilerek, tarafların murisine ait taşınmazı davalının kullandığı, davacı yönünden intifadan men olgusunun gerçekleştiği, çekişme konusu taşınmazda mirasçılık sıfatı nedeniyle davacının paydaş olduğu kuşkusuzdur.

Diğer taraftan, dava konusu taşınmazda tarafların payına tekabül eden miktarın m² olarak değerlendirmeye esas alınması da mümkün değildir.

Hal böyle olunca; elatmanın önlenmesi isteği bakımından davacının payı oranında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeler ile yazılı olduğu üzere davanın tümden reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi aracılığıyla) 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7856, Karar No: 2012/14733, Tarih: 02.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7856 E.  ,  2012/14733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından ilamlı icra yolu ile yapılan takipte, takibin ilama aykırı kısmının iptaline ve kısa kararda takibin 3.572,63 TL üzerinden devamına karar verilmiştir. Kısa kararda vekalet ücreti ve yargılama gideri hakkında karar verilmediği halde, gerekçeli kararda maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Alacaklının vekalet ücretine ilişkin temyiz istemi mahkemece 16/01/2012 tarihli  ek kararla süreden reddedilmiştir.

HGK'nun 24.06.2006 tarih ve 2006/21-198 E. 2006/249 K. sayılı ilamında da; "Mahkeme kararına karşı yapılan davacı temyizi kısa kararın tefhiminden itibaren 8 gün içinde yapılmamış ise de, kısa kararın, HUMK'nun 388. maddesinde belirtilen hususların hepsini kapsamadığı görülmektedir. Bu nedenle mahkemece tesis edilen temyiz dilekçesinin reddine dair kararın kaldırılması gerekmiştir" şeklinde karar verildiği görülmektedir.  Somut olayda borçlu,maktu vekalet ücretine hükmedildiğini gerekçeli kararın tebliği ile öğrendiğinden buna yönelik temyiz süresindedir. Bu nedenle; mahkemenin 16.01.2012 tarih ve 2011/969 E., 2011/1061 K. sayılı temyiz isteminin reddine dair kararının oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasına ilişkin temyiz incelemesine geçildi:

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin(vekalet ücretinin) 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3973, Karar No: 2016/12602, Tarih: 28.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3973 E.  ,  2016/12602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi tarafından icra mahkemesine yapılan başvuruda, ihalenin feshi sebebi olarak ileri sürdüğü sair iddialarının yanı sıra, ipotekli taşınmazın ipotek bedelinin altında satışına muvafakat edilip edilmediğine ilişkin bilginin satış şartnamesinde yer almaksızın ihale edildiği, ihale bedelinin ipotek bedelinin altında kaldığı iddiaları ile ihalenin feshi talep edilmiş, mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmiştir.

İhale tarihi itibariyle yürürlükte bulunan İİK'nun 129. maddesi uyarınca satışın yapılabilmesi için, artırma bedelinin, tahmini değerin %50'si ile paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını karşılaması, bunun yanında rüçhanlı alacakları aşmış olması gerekir.

İpotek alacaklısının, satışın, ipotek bedelinden daha aşağıya yapılmasına muvafakat etmesi halinde ihalenin, rüçhanlı alacak olan ipotek alacağının altında bir bedelle yapılması mümkündür. İpotek bedeli ödenmedikçe ve lehine ipotek bulunan banka bu hakkından vazgeçmedikçe taşınmaz ipotek bedeli altında satılamaz.

İhale alıcısı alacaklının, rüçhanlı ipotek alacağının belirlenmesine yönelik itirazlarının çözümü ancak ipotek alacağının sıra cetveli yapılarak belirlenmesi ve sıra cetveline itiraz hakkı verilmesi ile mümkündür.

Somut olayda; aynı zamanda ihale alıcısı olan ve ipoteği temlik alan takip alacaklısı ... tarafından borçluya ait 369 ada 14 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 1. derece 100.000 TL bedelli ipotek hakkı sebebi ile ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatıldığı, anılan takipte yapılan 02/07/2015 tarihli ihalede taşınmazın alacağa mahsuben alacaklıya 81.000 TL'ye ihale edildiği görülmektedir.

Bu durumda takip yapan alacaklının alacağına rüçhanlı bir alacak bulunmadığından rüçhanlı alacağı karşılama ilkesinin tartışılmasına gerek bulunmamaktadır. Öte yandan alacaklı ihale alıcısı, zaten taşınmazın satışını talep edip, taşınmazı alacağına mahsuben satın almış olup ipotek bedelinin altında satılmasına muvafakatinin aranmasına da gerek yoktur.

Hal böyle olunca, mahkemece, açıklanan nedenlerle ve başkaca fesih sebebi de bulunmadığı göz önünde bulundurularak ihalenin feshi isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, mahkemece, açıklanan nedenlerle ve başkaca fesih sebebi de bulunmadığı göz önünde bulundurularak ihalenin feshi isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/53, Karar No: 2023/7635, Tarih: 13.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/53 E.  ,  2023/7635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/879 E., 2015/987 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 04.08.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2015/879 Esas, 2015/987 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 08.01.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

3. İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2015/879 Esas, 2015/987 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 08.01.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

" Sanık savunmasında 01.07.2015 tarihinde ...semtinde yaya olarak giderken görevli polisler tarafından durdurulduğunda avucunun içinde bulunan 3 tane jamaika denen uyuşturucu maddeyi çıkarıp polislere verdiğini hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiğini bu kararın kendisine daha sonradan geldiğini olaydan 1 hafta kadar sonra yine aynı bölgede gezerken polisler tarafından durdurulup üzerinde suç unsuru varmı diye sorduklarında cebinde bulunan 5 adet bonzai ile 1 adet esrar maddesini çıkarıp polislere verdiğini bu şekilde ikinci kez uyuşturucu madde ile yakalandığını kendisine denetimli serbestlik şubesinden yazıların geldiğini ancak hasta olduğundan denetimli serbestlik tedbirlerine uymadığını belirterek suçunu ikrar etmiş, sanık savunması , yakalama tutanakları , ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamı gözönünde bulundurularak ; sanık ...'nın 01.07.2015 tarihinde ...635 sokak önünde yaya olarak ilerlerken durdurulup tedirgin davranışları nedeniyle elini açması istendiğinde avcunu açtığında içinden 3 adet jamaika tabir edilen uyuşturucu maddenin yakalanıp dizi 5'de bulunan analiz raporunda söz konusu maddelerin 2313 sayılı Kanunda sayılan uyuşturucu maddelerden olduğunun tespit edilip hakkında İzmir

Cumhuriyet Savcılığının 2015/68350 soruşturma, 2015/3731 Karar nolu kararıyla 04.08.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği halde sanığın 08.07.2015 tarihinde yine aynı şekilde ...bölgesinde durdurulup sorulduğunda kendi rızasıyla cebinden 5 adet bonzai ile 1 adet esrar maddesini çıkarıp polislere teslim edip bu maddelerin yapılan analizinde de uyuşturucu madde oldukları tespit edilip hakkında İzmir C.Başsavcılığının 2015/70115 soruşturma, 2015/3797 Karar nolu kararıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilip bu kararın 15.10.2015 tarihinde sanığa tebliğ edilmesine rağmen sanığın İzmir Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü herhangi bir şekilde müracatta bulunmayarak sanığın hem ikinci kez uyuşturucu madde kullanıp hemde denetimli serbestlik tedbirlerine uymaması şeklinde" sanığın kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı maddesini satın almak ve bulundurmak suçunu işlediğinin anlaşıldığı, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 04.08.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2015/879 Esas, 2015/987 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci

maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.