muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14816, Karar No: 2023/6483, Tarih: 21.09.2023

d) 2911 ... Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu'nun 'Toplantı ve yürüyüşe silahlı katılanlar' başlıklı, 6638 ... Kanun ile değişik, 33'üncü maddesi;

'(Değişik: 22/7/2010 - 6008/2 md.)

(Değişik birinci fıkra: 27/3/2015-6638/8 md.) Toplantı ve gösteri yürüyüşlerine;

a) Ateşli silahlar veya havai fişek, molotof ve benzeri el yapımı olanlar dâhil patlayıcı maddeler veya her türlü kesici, delici aletler veya taş, sopa, ... ve lastik çubuklar, boğma teli veya zincir, ... bilye ve sapan gibi bereleyici ve boğucu araçlar veya yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı eczalar veya diğer her türlü zehirler veya her türlü sis, gaz ve benzeri maddeler taşıyarak veya kimliklerini gizlemek amacıyla yüzlerini tamamen veya kısmen bez vesair unsurlarla örterek katılanlar iki yıl altı ... dört yıla kadar,

b) Yasadışı örgüt ve topluluklara ait amblem ve işaret taşıyarak veya bu işaret ve amblemleri üzerinde bulunduran üniformayı andırır giysiler giyerek katılanlar ile kanunların suç saydığı nitelik taşıyan afiş, pankart, döviz, resim, levha, araç ve gereçler taşıyarak veya bu nitelikte sloganlar söyleyerek veya ses cihazları ile yayınlayarak katılanlar altı ... üç yıla kadar, hapis cezası ile cezalandırılırlar.

Toplantı ve gösteri yürüyüşünün kanuna aykırı olması halinde ve dağılmamak için direnildiği takdirde, ayrıca 32 nci madde hükümlerine göre cezaya hükmolunur.'

e) 2911 ... Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu'nun 'Toplantı ve yürüyüşe silahlı katılanlar' başlıklı, 6008 ... Kanun ile değişik, 33'üncü maddesi;

'(Değişik: 22/7/2010 - 6008/2 md.)

Toplantı ve gösteri yürüyüşlerine 23 üncü maddenin (b) bendinde sayılan silah veya araçları taşıyarak katılanlar, altı ... üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Silah veya aracın ateşli silah ya da patlayıcı veya yakıcı madde olması durumunda, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz. Silah veya aracın bulundurulmasının suç oluşturması halinde, ayrıca bu suçtan dolayı da ilgili hakkında kanun hükümlerine göre cezaya hükmolunur.

Toplantı ve gösteri yürüyüşünün kanuna aykırı olması halinde ve dağılmamak için direnildiği takdirde, ayrıca 32 nci madde hükümlerine göre cezaya hükmolunur.' D. Değerlendirme;

15. Ayrıntıları Dairemizce de kabul edilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.07.2006 tarihli ve 2006/10-128 Esas, 2006/177 ... Kararında belirtildiği üzere; ceza kanunların zaman bakımından uygulanmasına ilişkin kurallar, yürürlükten kalkmış bulunan 765 ... Kanun'un 2 nci maddesinde ve 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5237 ... Kanun'un 'Zaman bakımından uygulama' başlıklı 7inci maddesinde, benzer şekilde düzenlenmiştir.

Her iki maddede de; ceza hukukunun en önemli ilkesi olan, ceza hukuku kurallarının yürürlüğe girdikleri andan itibaren işlenen suçlara uygulanacağına ilişkin, ileriye etkili olma prensibi ile bu ilkenin istisnasını oluşturan, failin lehine olan yasanın geçmişe etkili olması, 'geçmişe etkili uygulama' veya 'geçmişe yürürlük' ilkesine yer verilmiştir.

Her iki maddede de; ceza hukukunun en önemli ilkesi olan, ceza hukuku kurallarının yürürlüğe girdikleri andan itibaren işlenen suçlara uygulanacağına ilişkin, ileriye etkili olma prensibi ile bu ilkenin istisnasını oluşturan, failin lehine olan yasanın geçmişe etkili olması, 'geçmişe etkili uygulama' veya 'geçmişe yürürlük' ilkesine yer verilmiştir.

Bu ilke uyarınca, suçtan sonra yürürlüğe giren ve fail lehine hükümler içeren yasa, hükümde ve infaz aşamasında dikkate alınmalıdır.

Anayasa Mahkemesinin 11.04.2019 tarihli ve 2019/9 Esas, 2019/27 ... Kararı da şöyledir;

'Toplumun ihtiyaçlarına göre suç sayılan fiiller için uygulanacak cezalar, nitelik ve nicelik olarak zamanla değişebilmektedir. Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren kanunla bir suç için daha hafif bir ceza öngörülebileceği gibi daha ağır bir ceza da belirlenebilir. Hukuki belirliliğin ve hukuk güvenliğinin gereği olarak Anayasa’nın 38 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan '...kimseye suçu işlediği zaman kanunda o suç için konulmuş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemez' hükmüyle aleyhe kanunun geçmişe uygulanması yasaklanmıştır. Ceza normlarının zaman bakımından uygulanmasını düzenleyici nitelikteki bu kural kanunilik ilkesinin bir alt ilkesi olan aleyhe kanunun geçmişe uygulanması yasağı olarak ifade edilmektedir. Bu yasak kişi özgürlüğü lehine kabul edilmiş bir güvence niteliğindedir.

Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren kanunun aynı fiili suç olmaktan çıkarması veya aynı suç için daha hafif bir ceza öngördüğü durumlarda ise diğer bir alt ilke olan lehe kanunun uygulanması ilkesi gündeme gelmektedir. Sonraki kanunun fiili suç olmaktan çıkarması veya daha hafif bir ceza öngörmesi durumunda lehe kanundan söz edilir. Aleyhe kanunun geçmişe uygulanması yasağından farklı olarak lehe kanunun uygulanması ilkesine ilişkin bir hükme Anayasa’nın 38'inci maddesinde açıkça yer verilmemiştir. Bununla birlikte aynı maddede suç için mutlaka fiilin işlendiği zaman yürürlükte olan kanunun öngördüğü cezanın verilmesi yönünde bir kural da bulunmamaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi; Anayasa’nın 38'inci maddesinin birinci fıkrasıyla benzer içerikte olan Sözleşme’nin 7. maddesinin birinci paragrafına ilişkin içtihadında lehe kanunun uygulanması ilkesinin Avrupa Birliği Temel Haklar Şartı dahil bütün temel insan hakları metinlerinde tanındığını, artık Avrupa ve uluslararası ceza hukukunun temel bir ilkesi olduğunu, yargılama yapan mahkemenin suç oluşturan eyleme kanun koyucunun orantılı olarak belirlediği cezayı vermesinin 7'inci maddenin temel bir unsuru olan hukukun üstünlüğü ilkesiyle uyumlu olduğunu ifade etmektedir. Mahkeme ayrıca suç işleyene sadece suç işlediği tarihte öngörüldüğü gerekçesi ile daha ağır bir ceza verilmesinin ceza hukukunun temel ilkelerine aykırı bulunduğunu, bunun aynı zamanda suçun işlendiği tarihten sonra meydana gelen bütün yasal değişiklikleri ve toplumun o suç karşısındaki yaklaşım değişikliğini görmemek anlamına geldiğini, lehe olan ceza hükmünün geriye yürümesi ilkesinin cezaların öngörülebilir olması gerekliliğinin bir uzantısı olduğunu, buna göre suçun işlendiği tarihte yürürlükte olan ceza kuralı ile kesin bir hükmün verilmesinden önce kabul edilen bir ceza kuralı farklı ise hakimin sanığın lehine olan ceza kuralını uygulaması gerektiğini belirtmiştir (Scoppola/İtalya (no. 2) [BD], B. No: 10249/03,17/9/2009,105-109).

Nitekim sözü edilen anayasal ilke doğrultusunda düzenlenen 26/9/2004 tarihli ve 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun “Zaman bakımından uygulama” başlıklı 7. maddesinin (2) numaralı fıkrasında lehe kanunun uygulanması ilkesi “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur”

Yukarıda belirtilen bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğine, 08.10.2014 tarihinde gerçekleştirdiği kabul edilen 2911 ... Kanun'un 23-b maddesinde sayılan 'silah ve araçları taşıyarak katılma' suçundan eylemine uyan ve aynı Kanun'un 33/1-a maddesinin suç tarihi itibari ile yürürlükte bulunan ve lehe olan haline göre neticeten beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığı halde aleyhe kanunun geçmişe uygulanamayacağı gözetilmeden, asgari cezanın miktarında hatalı uygulama yapıldığı ve buna bağlı olarak HAGB koşullarının oluşmadığından bahisle itirazın kabulü ile kararın kaldırılmasına dair verilen inceleme konusu mercii kararı hukuka aykırı olduğundan istemin kabulüne karar verilmiştir.

III. KARAR ;

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2022 tarihli ve 2022/369 değişik iş ... Kararının 5271 ... Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 ... Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13753, Karar No: 2014/13454, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13753 E.  ,  2014/13454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2012/285-2013/413

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı SGK vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyasyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2959, Karar No: 2019/2618, Tarih: 29.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/2959 E.  ,  2019/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... 7-... 8-... 9-... 10-... 11-... 12-... 13-... 14-... 15-... 16-... 17-... 18-... 19-... 20-... 21-... 22-... 23-... 24-... 25-... 26-... 27-... 28-... 29-... 30-... 31-Oto Şükrü Oto. Tic. ve San. Ltd. Şti. 32-... 33-... 34-... 35-... 36-... 37-... 38-... 39-... 40-... 41-... 42-... 43-... 44-... 45-... 46-... 47-... 48-... 49-...İnş. Taah. Müh. ve Tic. A.Ş. 50-... 51-... 52-... 53-... 54-... 55-... 56-... 57-... 58-... 59-... 60-... 61-... 62-... 63-... 64-... 65-... 66-... 67-... 68-... 69-... 70-... 71-... 72-... 73-... 74-... 75-... 76-... 77-... 78-... 79-... 80-... 81-... 82-... 83-... 84-... 85-..., mirasçılar 1-... 2-..., müteveffa ... arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.01.2011 gün ve 2006/598-2011/5 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesi'nin 12.09.2014 gün ve 2014/2487-2014/5588 sayılı ilamı aleyhinde bir kısım davalılar vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle ...Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 08.08.2016 tarihli yazısından davalı yüklenici şirket 6102 sayılı TTK'nın geçici 7. Maddesi gereğince 31.07.2013 tarihinde sicilden resen terkin edilmiş olup, ilk kararın verilmesinden sonra yapılan terkin nedeniyle şirket hakkındaki dava devam ederken terkin yapılamayacağı gerekçesi ile şirketin ihya işlemlerinin bozmadan sonra yapılacak yargılamada yaptırılacağının tabii bulunmasına göre karar düzeltme talebinde bulunanların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE taraflarla ilgisi bulunmadığı halde dava dosyasına eklenen ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/486 Esasına kayıtlı dava dosyası ile ilgili olan 3 adet klasörün mahalline ilgili mahkemesine iade edilmesine, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 261,00 TL para cezası ile bakiye 31,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'a, 261,00 TL para cezası ile bakiye 31,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ... ve ...'a, 275,00 TL para cezası ile bakiye 27,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'e, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'a, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalılar ... ve ...'e, 248,00 TL para cezası ile bakiye 34,90 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'e, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalılar ..., ... ve ...'e, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'ye, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'e, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'a, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'e, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'ye, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalılar ..., ..., ... ve ...'e, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'a, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'a, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'a, 248,00 TL para cezası ile bakiye 34,90 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'na, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'e, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'a, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'a, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'e, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ... Mirasçıları ... ve ..

...'na, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'e, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'a, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'a, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'e, 226,00 TL para cezası ile bakiye 40,10 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ... Mirasçıları ... ve ...'a, 315,00 TL para cezası ile 92,50 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ... (...)'ya, 226,00 TL para cezası ile 92,50 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'e, 226,00 TL para cezası ile 92,50 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'a yükletilmesine, 29.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1274, Karar No: 2013/33, Tarih: 29.01.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/5-1274 E.  ,  2013/33 K.**

* ZİMMET SUÇU

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 236

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 63

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 248

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 247

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık T. Zorluoğlu'nun 5237 sayılı TCK’nun 247/1, 43, 248/2-1. cümle, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin, Muş Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.10.2006 gün ve 188-271 sayılı hükmün sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 26.03.2012 gün ve 4243-2596 sayı ile;

“Sanık hakkında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamış; kullanma zimmetinin oluşmasının, sanığın görevi gereği yasal olarak kendisine tevdi edilen parayı belli bir süre kullanıp hakkında herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden kuruma yatırması şartına bağlı olması, zimmetin idari denetim esnasında ortaya çıkarılmasından sonra tutarının ödenmesi halinde ise eylemin temellük zimmeti kapsamında kalması nedeniyle, bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki 1 no'lu görüşe iştirak edilmemiştir.

...Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; sanık T.  Zorluoğlu'nun 10.01.2005 tarihinde Malazgirt İcra Müdürlüğü görevine başladığı, 14.06.2006 tarihinde yetkili İcra Hakimi ve Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan olağan denetimde 4.113,35 TL kasa açığının tespit edildiği, bu paranın ve ayrıca Mal Müdürlüğü'ne yatırılması gereken 400 TL'nin aynı gün saat 18:50'de sanık tarafından görevli yazı işleri müdürüne teslim edildiği hususlarının anlaşılması karşısında;

Takdiri indirim uygulanmasına ilişkin kanun maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

14.06.2006 tarihli tutanak içeriğine göre, sanığın zimmete konu parayı, aynı tarihli Teftiş Tutanağı'nın Cumhuriyet Başsavcılığı'na intikalinden önce yatırmasına ve bu haliyle etkin pişmanlığın soruşturmadan önce gerçekleşmesine rağmen, idari görevi kapsamında teftiş işlemine katılan Cumhuriyet Savcısının, teftiş tutanağını imzalaması ile soruşturmanın başladığının kabul edilerek sanık hakkında TCK'nın 248/1. maddesi yerine 248/2. maddesinin uygulanması,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C. Savcılığı ise 12.06.2012 gün ve 303817 sayı ile;

Yargıtay C. Savcılığı ise 12.06.2012 gün ve 303817 sayı ile;

“...İcra müdürü olan sanık, aşamalardaki bilirkişi raporu ve toplanan tüm delillerle desteklenen beyanlarında suça konu parayı kullanıp iade etmek üzere uhdesinde bulunduğunu savunmuş, yapılan olağan denetim sırasındaki saptamadan çok kısa bir süre sonra, aynı gün etkin pişmanlıkta bulunmuştur. Temellük kastıyla suçu işlediğine ilişkin herhangi bir delil yoktur. Aksine, toplanan delillerden açıkça sanığın kullanma iradesiyle hareket ettiği de anlaşılabilmededir.

Bu nedenle sanık hakkındaki hükmün, tebliğnamemizdeki görüşümüz doğrultusunda eyleminin, TCK'nun 247/3. maddesi kapsamında kullanma zimmeti niteliğinde bulunduğunun gözetilmemesi yönünden de bozulması gerektiği" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurarak, yerel mahkeme hükmünün sanığın eyleminin kullanma zimmeti niteliğinde olduğu gerekçesiyle de  bozulması isteminde bulunmuştur.

6352 sayılı Kanunun 99 ve 101. maddeleri uyarınca Ceza Genel Kurulu tarafından 10.07.2012 gün ve 1089-1641 sayı ile gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesince 10.09.2012 gün ve 9686-8706 sayı ile, itirazın yerinde görülmediğine karar verilerek Yargıtay Birinci Başkanlığına tevdi edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın zimmet suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 247/3. maddesi kapsamında kullanma zimmeti niteliğinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Sanığın Malazgirt İlçesi Adliyesinde icra müdürü olarak görev yaptığı, 14.06.2006 günü saat 15.00 sıralarında Malazgirt Cumhuriyet savcısı ve icra hakiminin denetim için icra müdürlüğü odasına geldikleri, yaptıkları ilk incelemede kasa açığı olarak 4.113,35 Liranın bulunduğunu tespit ettikleri, sanığa kasa açığının nedenini sorduklarında; 2006 yılı ocak ayından itibaren çeşitli zamanlarda internet üzerinden bahis oynadığını ve kaybettiğini, kaybettiği paraları Ziraat Bankasından eft olarak gönderdiğini, bu ödemeleri maaşından ve icra müdürlüğü kasasından yaptığını, daha sonra kasa açığını kapatmak için Ziraat Bankasından 10.000 Lira kredi çektiğini, çektiği paranın 3.000-4.000 Lirasını icra kasasına veya banka hesabına yatırıp kasa açığını kapattığını, 08.05.2006 tarihinde icra müdürlüğünde yapılan olağan denetimde kasa açığı bulunmadığını, bundan sonra kaybettiği parayı kazanma ümidiyle tekrar bahis oynamaya devam ettiğini, bunun için kasadan para aldığını ve icra müdürlüğünün banka hesabından peyder pey para çektiğini, ancak kasa açığını bir türlü kapatamadığını beyan ettiği,

Denetimi yapan Cumhuriyet savcısı ve icra hakimi tarafından icra müdürlüğünün bütün defter, belge ve kasasına el konularak tutanak düzenlendiği, tutanağın gereğinin takdir ve ifası için suç duyurusu mahiyetinde olmak üzere Malazgirt C.Savcılığına gönderilmesine karar verildiği,

Sanığın aynı gün saat 18.00 sıralarında temin ettiği 4.113,35 Lirayı getirip  makbuz karşılığı teslim ettiği, yine aynı gün saat 18.50 sıralarında sanık ile icra müdürlüğü kasasını teslim alan adliye yazı işleri müdürü tarafından düzenlenen teslim tesellüm tutanağına göre hazineye yatırılması gereken 400 Lira harcın da yatırıldığı ve kasanın eksiksiz olarak teslim alındığının belirtildiği,

Malazgirt C.Savcılığı tarafından Muş Defterdarlık Muhasebe Denetmeni olarak görev yapan iki bilirkişiye yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda; sanığın daha önce kullanıp yatırdığını söylediği 567,67 Lira, 39,18 Lira ve 3.555,10 Liranın Kasa ve Yol Giderleri ve Tazminat Kayıt Defterine kaydedildiği için sanığın beyanının teyit edilemediği, belgelerde ve defterde herhangi sahte ve muhteviyatı yanıltıcı belge kullanılmadığı, belgeler üzerinde tahrifat yapılmadığı ve zimmet miktarının 4.424,29 Lira olduğunun belirlendiği,

Sanığın 28.02.2006 tarihinde  Ziraat Bankası Malazgirt şubesinden 24 taksitte geri ödenmek üzere 10.000 Lira bireysel kredi kullandığı,

Sanığın C.Savcılığında özetle; son haftalarda paraya ihtiyacı olduğunu, Ziraat Bankasından icra dosyalarındaki ödemeler için çekmiş olduğu paranın kasa defterinden çıkışını yapmadığını ve kendi ihtiyacı için kullandığını, paranın sahipleri geldiğinde bu paraları ödeyip kasa defterinden çıkış yapacağını, evrakta ve defterlerde tahrifat yapmadığını, teftiş sırasında eksik çıkan paranın bankadan çektiği ve kullandığı paradan kaynaklandığını, eksik çıkan 4.113,35 Lira ile 310,83 Lira harç bedelini aynı gün yatırdığını, amacının parayı zimmetine geçirmek olmadığını, mayıs ayında yapılan olağan teftişten önce de bankadan çektiği paradan ihtiyacı oldukça düşük meblağlı miktarları aldığını, sonra da geri yatırdığını, 02.03.2006 tarihinde 567,67 Lira, 22.03.2006 tarihinde 39,18 Lira, 28.04.2006 tarihinde 3.555,10 Lira parayı kasa açığını kapatmak amacıyla bankaya yatırdığını, son aldığı parayı ailesinden borç alarak yatıracağını, amacının kısa süreli olarak icra müdürlüğü paralarını alıp kullanarak kasaya geri koymak olduğunu beyan ettiği,