muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12759, Karar No: 2011/4683, Tarih: 13.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12759 E.  ,  2011/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliyeye dayalı mahrum kalınan kira geliri nedeniyle tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, kiralananın sözleşme süresi dolmadan Haziran 2006 tarihinde tahliye edildiğini bildirerek erken tahliye nedeniyle yoksun kalının iki aylık kira tutarındaki tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili, taşınmazın sözleşme yenilenmeden boşaltıldığını ancak davacının anahtarı teslim almaktan kaçındığını bildirerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece taleple bağlı kalınarak erken tahliye nedeniyle iki aylık makul süre kirasının davalıdan tahsiline karar vermiştir.

Kiracının, kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte davacı kiralayanın, bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen görevi yapması gerekir. Bu durumda davacının zararı tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir.

Davaya dayanak yapılan 23.12.2005 başlangıç tarihli dört ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralananın tahliye edilerek anahtarının kiralayana teslim edildiğini ispat yükü kiracıya ait olup davalı kiracı dosya kapsamına göre anahtar teslimini yasaya uygun delillerle kanıtlayamamıştır. Bu durumda kiralayan tarafından bildirilen tahliye tarihine değer verilmesi gerekir

Davaya dayanak yapılan 23.12.2005 başlangıç tarihli dört ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralananın tahliye edilerek anahtarının kiralayana teslim edildiğini ispat yükü kiracıya ait olup davalı kiracı dosya kapsamına göre anahtar teslimini yasaya uygun delillerle kanıtlayamamıştır. Bu durumda kiralayan tarafından bildirilen tahliye tarihine değer verilmesi gerekir

Taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinin 11.maddesinde, kiracının 15 gün önceden yazılı olarak haber vermek kaydıyla dilediği zaman taşınmazı tahliye edebileceği ve taşınmaz kira dönemi içinde tahliye edilmiş olsa bile kiralayan tarafından tahliye tarihinden sonra her nam altında olursa olsun her hangi bir talepte bulunulamayacağı hükmüne yer verilmiştir. Davalının tahliye tarihinden sonraki istekler bakımından sorumluluktan kurtulabilmesi 15 gün önceden yazılı bildirim koşuluna bağlı kılınmıştır. Davalı tarafından sözleşmede öngörülen yazılı bildirim koşuluna uyulmamış olup yeniden kiraya vermek için gereken makul sürenin, sözleşmenin 11.maddesinde belirtilen 15 gün olarak kabulü gerekir. Davacı vekili 08.07.2010 havale tarihli dilekçesinde kiralananın Mayıs 2006 sonunda tahliye edildiğini bildirmiştir. Mahkemece Mayıs 2006 sonundan itibaren 15 günlük makul süre alacağına hükmedilmesi gerekiyor ise de kira parasının tahsiline yönelik taraflar arasında görülen başka bir davada, Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/129 esas 2008/228 karar sayılı ilamı ile Haziran 2006 ayı kira parasının tahsiline hükmedilmiş ve bu karar kesinleşmiştir. Şu durumda davacı vekili tarafından bildirilen tahliye tarihine göre sonraki bir aylık alacağa hükmedilmiş olup bu nedenle davanın reddi gerekirken yazıl şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1572, Karar No: 2023/8692, Tarih: 16.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1572 E.  ,  2023/8692 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın 23.03.2015 tarihli eylemi nedeni ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın 16.09.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Ödemiş (Kapatılan) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/591 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, 3. Sanığın suç konusu maddeyi teslim etmesinin dikkate alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, 3. Sanığın suç konusu maddeyi teslim etmesinin dikkate alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanığın suç tarihi olan 23.03.2015 tarihinde Aktepe mahallesi Baraj Çevreyolu üzerinde polis ekiplerince aracının durdurulması üzerine aracında bulunan esrarı kendi rızası ile polis memurlarına verdiği, ele geçirilen esrar üzerinde yapılan kriminal incelemede THC ihtiva ettiğinin tespit edildiği, sanığın idrar analizinde idrarında THC Marihuana Cannavis maddesine rastlanıldığı, bu şekilde sanığın uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediği gerekçesiyle Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında 5 yıl süreyle dava açılmasının ertelenmesi, 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, sanığın erteleme yükümlülüklerine uymaması ile açılan kamu davasında mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, “erteleme süresi boyunca, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması yada uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde hakkında kamu davası açılacağının” ihtar edilmemesi ve sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 10.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmaması veya erteleme süresi boyunca kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması yada uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde hakkında kamu davası açılacağının ihtarı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ödemiş (Kapatılan) 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/591 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7866, Karar No: 2012/14726, Tarih: 02.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7866 E.  ,  2012/14726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından ilamlı icra yolu ile yapılan takipte, takibin ilama aykırı kısmının iptaline ve kısa kararda takibin 3.909,48 TL üzerinden devamına karar verilmiştir. Kısa kararda vekalet ücreti ve yargılama gideri hakkında karar verilmediği halde, gerekçeli kararda maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Alacaklının vekalet ücretine ilişkin temyiz istemi mahkemece 16/01/2012 tarihli  ek kararla süreden reddedilmiştir.

HGK'nun 24.06.2006 tarih ve 2006/21-198 E. 2006/249 K. sayılı ilamında da; "Mahkeme kararına karşı yapılan davacı temyizi kısa kararın tefhiminden itibaren 8 gün içinde yapılmamış ise de, kısa kararın, HUMK'nun 388. maddesinde belirtilen hususların hepsini kapsamadığı görülmektedir. Bu nedenle mahkemece tesis edilen temyiz dilekçesinin reddine dair kararın kaldırılması gerekmiştir" şeklinde karar verildiği görülmektedir.  Somut olayda borçlu,maktu vekalet ücretine hükmedildiğini gerekçeli kararın tebliği ile öğrendiğinden buna yönelik temyiz süresindedir. Bu nedenle; mahkemenin 16.01.2012 tarih ve 2011/976 E., 2011/1049 K. sayılı temyiz isteminin reddine dair kararının oybirliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasına ilişkin temyiz incelemesine geçildi:

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin (vekalet ücretinin) 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 02/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16054, Karar No: 2023/9781, Tarih: 29.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16054 E.  ,  2023/9781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/639 E., 2021/996 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçu için; 07.10.2016

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 01.02.2018 tarih ve 7079 ... Kanunun 94 üncü maddesi ile değişik CMK'nun 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2021 tarihli ve 2019/55 Esas, 2021/106 ... Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 10 yıl 7 ay 15 ..., devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçundan; 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 328 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 20 yıl 3 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2021/639 Esas, 2021/996 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde özetle;

-Delillerin toplanmadığına,

-Taleplerinin reddedildiğine,

-Savunma hakkının kısıtlandığına,

-Tanık dinlenirken soru sorma hakkının engellendiğine,

-Casusluk suçu yönünden aleyhe delil bulunmadığına,

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde özetle;

-Delillerin toplanmadığına,

-Taleplerinin reddedildiğine,

-Savunma hakkının kısıtlandığına,

-Tanık dinlenirken soru sorma hakkının engellendiğine,

-Casusluk suçu yönünden aleyhe delil bulunmadığına,

-Kararın bozulmasına, tahliye kararı verilmesine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden;

Sanığın FETÖ/PDY irtibatı gerekçesiyle Milli İstihbarat Teşkilatından ihraç edildiği 2016 yılına kadar örgütün MİT mahrem yapılanmasında öğretmen-temsilci ve MİT imamı konumunda faaliyete bulunan ... kod M.K., ... kod A. Ö., ... kod S. Z. ve S. Y. adlı örgüt abilerine bağlı, mahrem yapılanma hiyerarşisinde "öğrenci" konumunda faaliyette bulunduğu, örgütün ideolojisini benimseyerek dahil olduğu bu hiyerarşik yapısı içerisinde yine örgütün belirlediği olgunluğa ulaşması akabinde FETÖ/PDY mahrem hizmetler yapılanmasında öğrenci konumda üst konumlarda bulunan mahrem abileri ile bilgi aktarımı için görüşmeler yaptığı, bağlı olduğu hususi abiler arasında devredildiği, örgütsel gizliliği sağlamak amacıyla "..." kod adını kullandığı, yine gizlilik ve örgütsel iletişimi temin etme gayesiyle operasyonel/gizli telefon hattı, shu, protonmail, vibersanal isimli programları kullandığı, örgütün mahrem yapılanması içerisinde sivil örgüt mensupları tarafından sevk ve idare edilen MİT personeli şahıslardan olduğu, sanığın örgüt ile organik bağ kurarak hiyerarşi içine girdiği belirtilerek mahkumiyetine dair karar verilmiştir.

Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçu yönünden;

Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçu yönünden;

Sanığın kurumda çalışmaya başladıktan sonra MİT mahrem imamlarından ... kod A.Ö. ile düzenli ve periyodik görüşmeye başladığı, adı geçen mahrem imamın, sanığın sözde maneviyat takibi altında örgüt liderinin propagandasını içerir kitapları okuduğı, videolarını izlettiği ve sonrasında Teşkilat hakkında sanıktan düzenli bilgi almaya başladığı, ilk etapta ... kod A. Ö.'ün sanık ile birebir görüştüğü, sanığın, adı geçen imama bilgi vermesinin yanı sıra maaşının %10'nu himmet olarak da ödediği, anılan imamın, sanığa ... kod ismini verdiği, daha sonra sanığı örgüt mensubu diğer MİT çalışanı ve tanık olarak anlatımına başvurulan Ö.E.Ö. ile tanıştırarak grup yaptığı, sanığın, adı geçenle örgütün belirlediği evde 1 yıl kaldığı, daha sonra M.O. isimli yine tanık olarak anlatımna başvurulan örgüt mensubu MİT çalışanının sohbetlere katıldığı, grup olarak yapılan bu düzenli buluşmalarda mahrem imamın, adı geçenleri sözde maneviyatını takip ettiği, ancak çalıştıkları hakkında bilgi talep edildiğinde ise bire bir görüşüldüğü, sanığın kendisinden istenilen Teşkilatla ilgili tüm bilgileri mahrem abisine aktardığı, bu hususun en başta kendi beyanı olmak üzere tanık beyanlarıyla sabit olduğu, sanık örgüt tarafından Teşkilata sızdırıldıktan sonra bilgisayar mühendisi olması ve Teşkilat bünyesinde teknik ünitelerde çalışmasının sağladığı olanaktan da yararlanarak, kurum hakkında ulaşabildiği tüm kritik ve hassas bilgileri mahrem imamlarına düzenli ve mütesessil bir şekilde aktarmak amacıyla temin ettiği, bu yönde kendisine verilen tüm talepleri -gerek kendi ifadeleri ve gerekse bu ifadeleri teyit eder nitelikte mezkur tanık anlatımlarıyla anlaşıldığı üzere- karşıladığı, örgütün istediği bilgileri kurumdan elde ederek örgütün istifadesine sunduğunun anlaşıldığı bu şekilde sanığın siyasal veya askeri casusluk suçu sübut bulduğu belirtilerek mahkumiyetine dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya incelendiğinde;

2937 ... Kanun’un 2 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde Cumhuriyet savcılarının, MİT görev ve faaliyetleri ile mensuplarına ilişkin herhangi bir ihbar veya şikâyet aldıklarında veya böyle bir durumu öğrendiklerinde konuyu MİT Müsteşarlığına bildirecekleri belirtilmekte, dava konusu ikinci cümlesinde ise MİT Müsteşarlığının, konunun görev ve faaliyetlerine ilişkin olduğunu belirtmesi veya belgelendirmesi hâlinde adli yönden başkaca bir işlem yapılmayacağı ve herhangi bir koruma tedbirinin uygulanmayacağı düzenlenmektedir.

Dava konusu kuralda millî güvenlik yönünden son derece önemli görevler yürüten MİT mensuplarının, yürüttükleri görevin niteliği nedeniyle özel bir soruşturma usulüne tabi kılındıkları anlaşılmaktadır.

Dava konusu kuralda millî güvenlik yönünden son derece önemli görevler yürüten MİT mensuplarının, yürüttükleri görevin niteliği nedeniyle özel bir soruşturma usulüne tabi kılındıkları anlaşılmaktadır.

Bu çerçevede, 2937 ... Kanun’un 26 ncı maddesinin birinci fıkrasında, MİT mensuplarının görev suçları yönünden özel soruşturma usulü belirlenerek bu kişilerin soruşturulabilmesi için Başbakandan (karar tarihi itibariyle Cumhurbaşkanlığı) izin alınması gerektiğinin düzenlendiği, dava konusu kuralın yer aldığı ikinci fıkrasında ise bu usulün nasıl uygulanacağının açıklığa kavuşturulduğu görülmektedir.

Buna göre, Cumhuriyet savcıları, MİT görev ve faaliyetleri ile mensuplarına ilişkin herhangi bir ihbar veya şikâyet aldıklarında veya böyle bir durumu öğrendiklerinde, MİT Müsteşarlığına bildirimde bulunacaklar ve bu bildirim üzerine, MİT Müsteşarlığının, konunun görev ve faaliyetlerine ilişkin olduğunu belirtmesi veya belgelendirmesi hâlinde adli yönden başkaca bir işlem yapamayacak ve herhangi bir koruma tedbiri uygulayamayacaklardır. Ancak bu durumda da maddenin ilk fıkrasında belirtilen kural gereği görev suçu olduğu anlaşılan eylem yönünden Başbakandan (Cumhurbaşkanlığı) izin alınarak soruşturma yapılabilecek ve Başbakan (Cumhurbaşkanı) tarafından izin verilmemesi halinde bu işleme karşı idari yargı yoluna başvurulabilecektir.

Dava konusu kural, görev suçlarıyla ilgili olup MİT mensuplarının görevi dışındaki şahsi suçlarını düzenlememektedir. Ancak MİT mensuplarının görev suçlarıyla şahsi suçları arasında ayrım yapmanın, diğer kamu görevlilerine nazaran zor olduğunun da dikkate alınması gerekmektedir. Zira MİT’in görevlerinin niteliği nedeniyle birçok faaliyeti gizli olup bunların MİT’in yetkilileri dışındaki kimselerce bilinmesi söz konusu olmamaktadır. Kuralın lafzından ve madde gerekçesinden kuralla MİT’in görev ve faaliyetlerine ilişkin bu özellik nedeniyle kuralda belirtilen özel soruşturma usulünün belirlendiği, böylece Millî Güvenlik açısından gizli kalması gereken MİT görev ve faaliyetlerinin açığa çıkarılmasının veya engellenmesinin önlenmeye çalışıldığı anlaşılmaktadır. (Anayasa Mahkemesinin 30/12/2015 tarih ve 2014/122 - 2015/123 ... MİT Kanununda yapılan bir kısım değişikliklere ilişkin iptal davasına yönelik gerekçesi)

Başta Dairemiz ve öncesinde kapatılan 16. Ceza Dairesi olmak üzere, Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre kamu görevlilerinin herhangi bir suç örgütüne üye veya yönetici olmaları ve bu örgütün faaliyeti çerçevesinde bağlantılı devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçlarını işlemesi kişisel suç olarak değerlendirilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;