muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/979, Karar No: 2022/5248, Tarih: 07.04.2022

II-CEVAP

Davalı SGK vekili, davacının mevcut maluliyetinin müvekkili kurumca tespit edildiğini, aksi iddiaların maddi gerçekle bağdaşmadığını, müvekkili kurumca tespit edilen maluliyet oranı dışındaki taleplerin reddinin gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Türk AŞ vekili, davacının çalışma alanında kullanılan kimyasalların kısıtlı olmasına rağmen kişisel koruyucu donanım kullanımının düzenli olduğunu, aynı bölgede çalışıp aynı işi yapan diğer kişilerde buna benzer bir hastalık bulunmadığını, davanın husumetten ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davanın reddine" karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

"1-Davacının istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, kararın eksik incelemeye dayalı olduğunu beyanla, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde (506 sayılı Kanun'un 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

5510 sayılı Yasa'nın 19. maddesinde, "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır…

…Sigortalının sürekli iş göremezlik geliri;

a)Geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi,

5510 sayılı Yasa'nın 19. maddesinde, "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır…

…Sigortalının sürekli iş göremezlik geliri;

a)Geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi,

b)Geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini, takip eden ay başından başlar..." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının 1996-2010 yılları arasında davalı ... Türk A.Ş nezdinde Otobüs Kapı Hazırlık biriminde çalıştığı, 10.06.2008 tarihinden Akut Myeloid Lösemi teşhisi konulduğu, ... Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin 04.10.2013 tarihli raporuna istinaden kurum kararıyla akut myeloid lösemi meslek hastalığı tespit edildiği ancak meslekte kazanma gücü kaybı oranının %0 olarak tespit edildiği, dosyanın Yüksek Sağlık Kuruluna gönderilmesi üzerine YSK tarafından da 05.10.2016 tarihli kararla yine akut myeloid lösemi hastalığının mesleki olduğuna, maluliyet gerekmediğine, başka birinin sürekli bakımına muhtaç duurmda olmadığına ve kontrol muayenesi gerekmediğine karar verilmiş, ATK 3. İhtisas Kurulu'nun 02.05.2018 tarihli kararı ve ATK 2. Üst Kurulu'nun 18.07.2019 tarihli kararlarında da yine aynı tespitlerin yapıldığı ancak buna ek olarak Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu raporunda özürlülük kavramıyla meslekte kazanma gücü kaybı, çalışma gücü kaybı kavramlarının farklı kavramlar oldukları, farklı tüzük yönetmeliklerin farklı bölümlerinde değerlendirildikleri, aralarında bağlantı bulunmadığı, davacının hastalığının meslek hastalığı olduğu, ancak maluliyetine neden olacak düzeyde araz tespit edilmediği cihetle maluliyet tayinine mahal olmadığına karar verildiği; Mahkemece, söz konusu tespitler doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş ise de verilen hükmün eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, ATK raporunun gerekçelendirilmesi sureti ile akut miyeloid lösemi hastalığının, meslek hastalığı niteliğinde olduğu kurum ve ATK raporlarıyla kabul edildiğine göre neden çalışma gücü kaybı oranının %0 olarak tespit edildiğinin ortaya konulması ve kontrol muayenesi öngörülmediği anlaşılmakla, ileride iyileşme veya durumunun değişme ihtimali olup olmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 07.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18060, Karar No: 2016/6798, Tarih: 02.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/18060 E.  ,  2016/6798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ..... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 3.7.2012 gün ve 214-373 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edildiği, ancak temyize esas harcın tümü alınmadığından Dairece, dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği, mahkemece, davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak 17.087,14-TL eksik nispi temyiz harcı ile 25-TL gidiş dönüş posta masrafı yatırılmasının ihtar edildiği, muhtıranın davalılar vekiline 11.01.2013 tarihinde tebliğ edildiği, dosyanın yeninden temyiz incelenmesi için Daireye gönderildiği, ancak bu kez Dairece noksan temyiz harcının yatırıldığına ilişkin makbuz dosyada olmadığından yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrildiğini, davalılar vekilinin 16.01.2013 tarihinde 17.087,15-TL ile 25-TL gider avansının yatırdığına dair makbuzu dosyaya sunduğu, ancak eksik harç süresinde yatırılmasına rağmen mahkemece, 04.06.2013 tarihli ek karar ile davalıların eksik temyiz harcı yatırmadığından bahisle temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın davalılar vekiline 24.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği, davalılar vekilinin ise ek kararı 06.01.2014 tarihinde temyiz ettiği, Dairece, 7 günlük temyiz süresi geçtiğinden temyiz isteğinin reddine ilişkin olarak verilen kararın davalıya 21.05.2014 tebliğ edildiği, taraflar karar düzletme istemediklerinden hükmün 06.06.2014 tarihinde kesinleştiği, davalının 20.06.2013 tarihli dilekçe ile muhtırada öngörülen sürede eksik temyiz harcını yatırmasına rağmen yerel mahkemece hatalı olarak ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiğini dolayısıyla kesinleşme şerhinin doğru olmadığını belirterek 04.06.2013 tarihli ek kararın kaldırılmasını istediği, mahkemece 23.06.2014 tarihli yeni ek karar ile davalının muhtırada öngörülen sürede temyize esas harcın tümünü yatırdığını halde temyiz talebinin reddine dair verilen 04.06.2016 tarihli ek kararın ve kesinleşme şerhinin doğru olmadığı gerekçesiyle kesinleşme şerhinin iptali ile 04.06.2013 tarihli ek karardan dönülmesine şeklinde karar verildiği, bu yeni ek kararın taraflara tebliğ edildiği, davacı vekilinin 23.06.2014 tarihli yeni ek kararı temyiz ederek; yapılan işlemin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.

Hüküm kesinleştikten sonra yerel mahkemece tesis edilen 23.06.2014 tarihli ek karar ile "kesinleşme şerhinin iptali ile 04.06.2013 tarihli ek karardan dönülmesine" şeklinde verilen kararın hiç bir yasal dayanağı yoktur.

Bu durumda, mahkemece verilen 23.06.2014 tarihli ek kararın ortadan kaldırılmasına Dairece yapılacak başka bir işlem olmadığından dosyasının yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11897, Karar No: 2021/4509, Tarih: 24.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/11897 E.  ,  2021/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 25.01.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 02.02.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2942, Karar No: 2019/556, Tarih: 20.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/2942 E.  ,  2019/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... Müdürlüğünün 2014/6844 Esas sayılı takip dosyasına istinaden 07.10.2016 tarihinde oluşturulan sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamından, sıra cetvelinin şikayetçi vekiline 12.10.2016 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetin ise 7 günlük hak düşürücü süreden sonra 20.10.2016 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince şikayetçi vekilinin istinaf talebi üzerine, şikayetin hak düşürücü sürede olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13516, Karar No: 2016/7625, Tarih: 29.09.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13516 E.  ,  2016/7625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/06/2015 tarih ve 2015/154-2015/521 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27.09.2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket aleyhine açılan kamulaştırmasız el atma bedelinin tahsiline yönelik dava sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, kararın kesinleşmesi sonrasında davacı tarafından ödendiğini, ödenen bu bedelden taraflar arasında yapılan işletme hakkı devir sözleşmesi hükümleri gereğince davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek; 48.040,99 TL. nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, hisse devri aşamasında bilanço çalışmaları yapıldığını ve geçmişe yönelik olarak borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini, bu nedenle davacının davalıdan alacak talebinde bulunamayacağını, işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.1,7.2,7.3 maddelerinde mülkiyet hakkına dayalı olarak çıkan ihtilafların düzenlendiğini, davacı bu maddelerde yer alan bildirim yükümlülüğünü yerine getirmediğinden icra takibine ilişkin masraflardan davalının sorumlu olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalının işletme hakkı devir sözleşmesi uyarınca sorumlu olduğu, davacı tarafça mahkeme kararlarına istinaden ödeme yapılmış ise de davanın davalı şirkete ihbar edilmediği, bu nedenle davalının icra harç ve masrafları ile işlemiş faizden sorumlu olmayacağı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 38.033,19 TL'nin dava tarihi olan 03/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup davacının mal varlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekteyse de söz konusu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki "dava tarihi olan 03/02/2015" ibaresi silinerek, yerine "ödeme tarihi olan 07/03/2013" ibaresi yazılmak suretiyle kararın davacı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.920,83 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29/09/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 07/03/2013 tarihinde yapılmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 07/03/2013 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” .... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı ...” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi, 07/03/2013 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 07/03/2013 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ve yazılı gerekçe ile kararın düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2014/5195, Karar No: 2014/7818, Tarih: 19.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/5195 E.  ,  2014/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/317-2013/378

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.