muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3547, Karar No: 2016/2965, Tarih: 31.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3547 E.  ,  2016/2965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : TCK'nun 345/a maddesine muhalefet

HÜKÜM : Beraat

26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararının 11. Ceza Dairesinin görev kapsamını belirleyen kısımda yer alan “İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren on gün içinde işbölümü değişikliği nedeniyle 19. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunundan kaynaklanan işlerin ½ oranında 11. Ceza Dairesine devredilir” şeklindeki düzenleme uyarınca ancak vergi suçlarına ilişkin dosyaların devir edilebileceği, “icra suçlarının” devir kapsamında bulunmadığı ve anılan suça bakma görevinin Yüksek 19. Ceza Dairesine ait olduğunun anlaşılması karşısında; sehven Dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın, Yargıtay 19. Ceza Dairesine İADESİNE, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9568, Karar No: 2017/788, Tarih: 13.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/9568 E.  ,  2017/788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihle geri çevirme kararı ile çekişmeli 118 ada 40 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 07.09.1946 tarih ve 5, 27.10.1981 tarih ve 6 sıra nolu, çekişmeli 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 29.11.1952 tarih ve 34, 27.10.1981 tarih ve 4 sıra nolu tapu kayıtlarının tesisinden itibaren açıkta pay kalmayacak şekilde tüm tedavülleri ile gönderilmesi istenildiği halde 27.10.1981 tarih ve 6 sıra nolu tapu kaydı ile 29.11.1952 tarih ve 34 sıra nolu tapu kaydı tüm tedavülleriyle birlikte gönderilmemiş, Dairemizin geri çevirme kararı gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

Çekişmeli 118 ada 40 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 27.10.1981 tarih ve 6 sıra nolu tapu kaydı ile 29.11.1952 tarih ve 34 sıra nolu tapu kaydının tüm tedavülleri ile getirtilerek dosyasına konulması, geri çevirme kararı gereğinin eksiksiz olarak yerine getirildiğinin yetkili hakim tarafından denetlenmesi, yargılamanın uzamasına neden olabilecek bu gibi davranışların yasal sorumluluğu gerektirdiğinin dikkate alınması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/646, Karar No: 2022/3485, Tarih: 12.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/646 E.  ,  2022/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödenmesi gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Elif'e yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.12.04.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/9221, Karar No: 2014/12168, Tarih: 03.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/9221 E.  ,  2014/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı tarafın tutunduğu bila tarih ve 167 tahrir numaralı vergi kaydının,

2- Davacı tarafın tutunduğu Aralık 1946 tarih 26 sıra, Aralık 1946 tarih 31 sıra ve Nisan 1289 tarih 27 sıra numaralı tapu kayıtlarının (oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek şekilde bilgisayar ya da daktilo ile yazılı) ve varsa haritasının, mahalli Tapu Müdürlüğünden, eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından ayrı ayrı sorulmak suretiyle) tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin,

3- Davacı tarafın dayanağı olan Aralık 1946 tarih 26 sıra, Aralık 1946 tarih 31 sıra ve Nisan 1289 tarih 27 sıra numaralı tapu kayıtlarının, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsellere ait tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak revizyon gördükleri parsellere ait onaylı tutanak örneklerinin ve mahkeme kararı ile kesinleşmiş olanlar var ise bunlara ilişkin onaylı karar örnekleri ile Yargıtay denetiminden geçenlere ait ilgili Yargıtay kararlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8577, Karar No: 2007/5866, Tarih: 11.07.2007

3. Ceza Dairesi 2006/8577 E., 2007/5866 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/8577 E., 2007/5866 K.**

**- KAÇAK ET SATMAK

- TECİLLİ CEZANIN AYNEN İNFAZI

- TEKERRÜRE ESAS CEZA**- 5179 S. GIDALARIN ÜRETİMİ, TÜKETİMİ VE DENETLENMESİNE D... [ Madde 29 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1-Mağdur sanık Sezer hakkında tanzim olunan tüm adli raporların kapsamı, niteliği ve sanık müdafiinin rapora İtiraz etmesi de nazara alınarak adı geçen şahsa ait tüm raporlar ile tedavi belgeleri Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine gönderilip 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK'daki ölçütlere göre düzenlenecek rapordan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği düşünülmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Aynen infazına karar verilen Adana Dokuzuncu Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/293 esas ve 2002/176 sayılı kararda, suç tarihi 06.07.1999'da sanık hakkında kaçak et satmak suçundan dolayı 560 sayılı KHK ve 4128 sayılı Yasa'nın 18/A-G maddeleri uyarınca 121.975.000 TL ağır para cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, ancak "kaçak et satmak" suçu için 05.06.2004 tarih ve 5179 sayılı Yasa'nın 29. maddesi ile yeni yaptırımlar getirilip maddede idari para cezalarının öngörülmesi karşısında, bu değişikliğe göre tecilli ilamın aynen infazının mümkün bulunup bulunmadığı değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Tekerrüre esas alınan Adana Birinci Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2001/420 esas ve 2001/1665 sayılı karardaki para cezasının sanık tarafından ödenmemesi üzerine hapis cezasına çevrilerek infaz edildiği ve bihakkın tahliye tarihinin sonraki suç tarihi olan 03.03.2003'ten sonra 08.04.2003 olması karşısında, tekerrür nedeniyle cezasından artırım yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 11.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6183, Karar No: 2015/20967, Tarih: 11.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/6183 E.  ,  2015/20967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2014

NUMARASI : 2012/943-2014/1424

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden; mahkemece davacı-karşı davalı kadının kabul edilen kusurlu davranışları yanında, davalı-karşı davacı erkeğin de "bu iş bitmiştir artık A. gelip annemin, babamın ayağının altını öpse dahi bu iş olmaz" dediği, kadın ve ailesinin düğün için geldikleri Balıkesir'den gitmelerini istediği anlaşılmaktadır. Boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkek de kusurludur. Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Bu durumda, davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının da kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple davacı-karşı davalı kadının reddedilen boşanma davası yönünden BOZULMASINA, temyize konu diğer bölümlerinin ise bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/8919, Karar No: 2024/9810, Tarih: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/8919 E.  ,  2024/9810 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/27 Esas, 2024/2 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.10.2023 Tarihli ve 2023/1535 Esas, 2023/1536 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adaylarının adresinin Güneyyamaç Mah. İmamlı ... No:28 Bahçesaray/ Van olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bahçesaray Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.01.2024 Tarihli ve 2023/27 Esas, 2024/2 Karar Sayılı Kararı

Yapılan incelemede kısıtlıların sürekli kalma niyetiyle bulundukları adresin Pendik Tenzile Erdoğan Çocuk Evleri Koordinasyon Merkezine Bağlı Çocuk Evleri (Çavuşoğlu Mah. Şehit Kamil Keleşoğlu Cad. No:12 Kartal/İstanbul) olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre, kısıtlı ...'in Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.11.2022 tarih ve 2022/2971 Esas, 2022/2127 Karar sayılı ile kısıtlı ...'in Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.11.2022 tarih ve 2022/2973 Esas, 2022/2129 Karar sayılı ile ...'in ise Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.08.2024 tarih ve 2024/1815 Esas, 2024/1884 Karar sayılı kararlarıyla kısıtlandığı tespit edilmiştir. Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri vesayet makamının bulunduğu yer olduğundan, Büyükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk ve Bahçesaray Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri, işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla uyuşmazlığın Büyükçekmece Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Büyükçekmece Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/267, Karar No: 2010/2676, Tarih: 24.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/267 E.  ,  2010/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Senet iptali ve tescil

...ile ... ve ... aralarındaki senet iptali ve tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.10.2009 gün ve 306/397 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davacının miras bırakanı ...nın akli melekeleri yerinde bulunmadığı halde, kendisine ait olan taşınmazlardan birini davalılardan ...’ya bağış suretiyle, diğerini de davalı ...’a satış ve zilyetliğini devretmek suretiyle elinden çıkardığını, yapılan işlemlerin vekil edeninin mirastan pay almasının önlenmesine ilişkin olup geçerli bulunmadığını açıklayarak bağış ve satış işlemlerinin iptaline ve tek mirasçı bulunması sebebiyle taşınmazların vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, miras bırakan ...’in akli melekelerinin yerinde olduğunu, taşınmazlarından birini ölünceye kadar bakım karşılığı olarak 2.5.2006 tarihinde vekil edeni Kamil’e bağışlandığını, diğer taşınmazının da 7.7.2006 tarihinde vekil edenlerinden Hasan'a bedeli mukabilinde satılıp zilyetliğinin devredildiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satıcı miras bırakanın ayırt etme gücünün bulunmadığı gerekçesiyle 2.5.2006 ve 7.7.2006 tarihli satış ve bağış senetlerinin iptali ile mirasen intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayalı tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, miras bırakanı olan babasının hukuki işlem yapma ehliyetinin bulunmadığı halde, davalıların ve dava dışı 3. kişilerin bu durumdan faydalanarak taşınmazların satış ve bağış senetleri düzenlemek suretiyle davalıların tasarrufuna geçtiğini açıklayarak senetlerin iptali ile taşınmazların adına tescilini istemiş, davalılar ise, miras bırakanın akli melekelerinin yerinde bulunduğunu, ölmeden önce 5 ay yatalak olup bakıma muhtaç kaldığını, bu nedenle özel bakım koşulları içinde bakıldığını, bu bakımdan taşınmazlarını davalılara satış ve bağış suretiyle devrettiğini, akciğer kanseri hastalığından da öldüğünü savunmuşlardır. Mahkemece, miras bırakanın akli melekelerinin tam olduğu, hukuki işlem ehliyeti

bulunduğu sebebiyle taşınmazlarından birini davalı ...’e ölünceye kadar bakım karşılığı bağışladığı ve onun da edimini yerine getirdiği, diğer taşınmazını da davalı ...’a sattığı, düzenlenen harici satış ve bağış senetlerinin yasanın aradığı koşullara uygun düzenlendiğinden geçerli bulunduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

bulunduğu sebebiyle taşınmazlarından birini davalı ...’e ölünceye kadar bakım karşılığı bağışladığı ve onun da edimini yerine getirdiği, diğer taşınmazını da davalı ...’a sattığı, düzenlenen harici satış ve bağış senetlerinin yasanın aradığı koşullara uygun düzenlendiğinden geçerli bulunduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu tapusuz taşınmazların davacının miras bırakanı Tahir Kasaba’dan kaldığı hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mirasçılık belgesine göre, Tahir Kasaba 13.12.2006 tarihinde ölmüş ve tek mirasçı olarak davacıyı bırakmıştır. 7.7.2006 tarihli adi nitelikli senette, miras bırakanın dava konusu yapılan tapusuz taşınmazı davalı ...’a sattığı ve parasını aldığı belirtilmiş; 2.5.2006 tarihli Bağış Senedi başlıklı adi nitelikli senette ise diğer taşınmazını da davalı ...’e, kendisine ölene kadar bakıp gözetmek, ihtiyaçlarını karşılamak üzere bağışladığını, senedin tanzim tarihi itibariyle taşınmazlarda hak ve alakasının kalmadığını açıklamıştır. Söz konusu senetler HUMK. nun 297. maddesine uygun şekilde düzenlenmişlerdir. Somut olayda, öncelikle çözümlenmesi gereken husus, kanser tedavisi görmekte iken ölen miras bırakanın senetlerin düzenlendiği tarihte ayırt etme gücüne sahip olup olmadığıdır. Yine dosya arasında yer alan Askerlik Şubesinden gönderilen sürekli çürük raporu ve ... Devlet Hastanesinin psikiyatri bölümünden alınan raporlara göre, hukuki işlem ehliyetinin bulunup bulunmadığı da belirlenmelidir.

Ehliyetsizlik kamu düzeni ile ilgili olup, re’sen gözetilmesi gereken bir hukuki nedendir. Ne var ki, mahkemece bu konuda yeterli araştırma yapılmış değildir. Bilindiği üzere; davranışlarının eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirebilme ve ayırt edebilme kudreti( gücü) bulunmayan bir kimsenin, kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim Türk Medeni Kanununun “fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir” biçimindeki 9. maddesi hükmüyle hak elde edebilmesi, borç (yükümlülük) altına girebilmesi, fiil ehliyetine bağlamış, 10. maddesinde de, fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin (reşit) olmayı kabul ederek “ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan bir ergin kişinin fiil ehliyeti vardır ” hükmünü getirmiştir. “Ayırtım” gücü eylem ve işlem ehliyeti olarak da tarif edilerek aynı kanunun 13. maddesinde “yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir ” denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir. Önemlerinden dolayı bu ilkeler, söz konusu kanun ile öteki kanunların çeşitli hükümlerinde de yer almışlardır.

Hemen belirtmek gerekir ki, Türk Medeni Kanununun 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından karşı tarafın iyi niyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. (YİBK 11.06.1941 tarih 4/21).

Yukarıda sözü edilen ilkelerin ve kanun maddelerinin ışığı altında olaya yaklaşıldığında, bir kimsenin ehliyetinin tespitinin şahıs ve mamelek hukuku bakımından doğurduğu sonuçlar itibariyle ne kadar büyük önem taşıdığı kendiliğinden ortaya çıkar. Bu durumda, tarafların gösterecekleri tüm delillerin toplanılması, tanıklardan bu yönde açıklayıcı, doyurucu somut bilgiler alınması, varsa ehliyetsiz olduğu iddia edilen kişiye ait doktor raporları, hasta müşahade kağıtları, film grafilerinin bulundukları yerlerden eksiksiz olarak getirtilmesi zorunludur. Bunun yanında, her ne kadar HUMK. nun 286. maddesinde belirtildiği gibi bilirkişinin “rey ve mütalaası” hakimi bağlamaz ise de, temyiz kudretinin

yokluğu, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi çok zaman hakimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir. Ayırt etme gücünün nisbi bir kavram olması, kişiye, eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en etkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen, TMK.nun 409/2. maddesi, akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür. Mahkemece, miras bırakan Tahir Kasaba’nın ayırt etme gücünün belirlenmesi bakımından taraf tanıkları dinlenilmiş ise de alınan ifadeler duraksamaya yer vermeyecek şekilde bu hususu belirlemekten uzaktır. Bu nedenle, az yukarıda belirtildiği gibi kanser tedavisi gören miras bırakan Tahir Kasaba’ya ait doktor raporları, hasta müşahade kağıtları, film grafileri, reçeteler, sağlık karnesi vs gibi tanı ve tedaviye ilişkin tüm evrakların sağlık ocağı, hastaneler ve sosyal güvenlik kuruluşlarından eksiksiz olarak getirtilmesi, ayrıca Ödemiş Devlet Hastanesinin psikiyatri servisinde tedavi gördüğü anlaşılan miras bırakana ait, senet tarihlerinin de öncesinden itibaren varsa tüm teşhis tedavi ve ilaçlara ilişkin belgelerin de istenilmesi, sağlıklı bir incelemenin yapılabilmesi için hasta (Tahir Kasaba) yakınlarının, belirtilen konuda bilgisi olanların ve gerekirse tedavisi ile ilgilenen doktorların bilgilerine başvurulması, sözleşmenin düzenlendiği tarihte ayırt etme gücüne sahip olup olmadığının belirlenmesi bakımından dosyanın tomarı ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilmesi, buradan alınacak raporun hükme esas alınması gerekirken yalnızca tanık ifadeleri ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 24.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/338, Karar No: 2011/839, Tarih: 21.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/338 E.  ,  2011/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/289053

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-a,29/1,63/1,53/1-2-3 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (FETHİYE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/05/2010 gün ve 74/119 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/4,51/1,59,31 ve 33. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş, maktulenin 30/04/1971 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle, sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasanın 82/1-e maddesine girer nitelikte olduğu, bu nedenle temel ceza belirlenirken 82/1-e maddesinin de esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de sonuç ceza değişmediğinden bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında temel cezanın belirlendiği bölümdeki "tasarlayarak" ibaresinden sonra "çocuğu" ibaresinin eklenmesine, aynı bölümdeki "82/1-a" ibaresinin "82/1-a-e" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...