muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/68, Karar No: 2022/263, Tarih: 14.04.2022

VII) HÜKMÜN İSABETLİ OLUP OLMADIĞI HUSUSUNDA MADDİ HUKUKA İLİŞKİN YAPILAN TEMYİZ İNCELEMESİ:

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi ve temyiz nedenleri bu şekilde değerlendirildikten sonra sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün; sanığın fiilinin suç oluşturup oluşturmadığı, fiilin hangi suçu oluşturduğu, eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulup kurulmadığı, hükmün doğru tesis edilip edilmediği, gerekçenin dosya kapsamına uygun olup olmadığı, dosyaya yansıyan ve hükme etki edebilecek delillerin karar yerinde tartılışıp tartışılmadığı, bu bağlamda maddi sorunun isabetli bir şekilde tespit edilip edilmediği gibi dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılık iddiaları ile usul hükümlerine uygunluk bakımından ve 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yazılı bulunan hukuka kesin aykırılık hâllerinin mevcut olup olmadığı yönlerinden temyiz denetimine geçilmiş; silahlı terör örgütü suçunun özellikleri, FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütünün mahiyeti ve yargı yapılanması, hükme esas alınan bazı delillerin hukuki niteliği hususlarında Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 495-116 sayılı kararında belirtilen açıklamalara atıfla yetinilmiştir.

Sanığın örgütsel faaliyeti kapsamında değerlendirilerek hükme esas alınan ankesörlü/sabit telefonlardan arandığı hatlar arasındaki adına kayıtlı 0 553 200 85 67 numaralı cep telefonu hattına ilişkin olarak sanık tarafından temyiz aşamasında dosyaya sunulan 08.12.2021 tarihli dilekçe ekinde yer alan oğlu ... ...'un 30.11.2021 tarihli kolluk ifadesinde "0 553 200 85 67 numaralı GSM hattı babamın adına kayıtlı olup 2011-2015 yıllarında benim kullandığım numaradır...Aradan uzun zaman geçtiği için ben görüşme içeriklerini hatırlayamıyorum. Bu aramalar kesinlikle örgütsel irtibat amaçlı aramalar değildir. Ben hafta sonlarını ailemin yanında geçiriyordum. Bu aramaları kolejden arkadaşlarım hafta sonu plan yapmak amaçlı da aramış olabilir. Ama birkaç defa beni tanımadığım şahıslar ankesörlü hatlardan arayarak '... ...'la mı görüşüyorum, seninle tanışmak isteriz' şeklinde söylemlerde bulundular ancak ben hiç cevap vermeyerek telefonu yüzlerine kapattım. Benim örgütsel manada bir görüşmem kesinlikle olmamıştır" şeklinde savunmada bulunduğu ve sanık yönünden kabulde yer verilen bu telefon hattına ilişkin aramaların ... ...'a da isnat edildiği görülmekle maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından ... ... hakkındaki soruşturma evrakları getirtilip incelenerek arama tarihlerinde 0 553 200 85 67 numaralı hattın kim tarafından kullanıldığı usulünce tespit edildikten sonra dosyadaki diğer deliller de nazara alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesinde zorunluluk bulunduğu ve ayrıca sanığın ikametgahında yapılan arama neticesinde el konulan iki adet tabanca ile bunlara ait şarjör, mermi ve ruhsatlar yönünden herhangi bir karar verilmediği anlaşıldığından hükmün bu sebeplerden dolayı bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; "verilen hükümde eksik araştırma bulunmadığı" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 18.09.2019 tarihli ve 110-130 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, ankesörlü/sabit hatlardan gerçekleştirilen aranmaların tarihleri itibarıyla 0 553 200 85 67 numaralı hattın kim tarafından kullanıldığının tespit edilmesinde zorunluluk bulunmasından ve el konulan iki adet tabanca ile bunlara ait şarjör, mermi ve ruhsatlar yönünden herhangi bir karar verilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2)Dosyanın, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla baktığı terör suçlarından kaynaklanan davalara ilişkin dosyaların devredildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 14.04.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8063, Karar No: 2013/14097, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8063 E.  ,  2013/14097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Ankara 7.İcra Müdürlüğünün 2009/17991 sayılı dosyasından, 17.03.2010 tarihinde yapılan haciz sırasında davalı 3.kişi lehine istihkak iddiasında bulunulduğunu, borçlu ve 3.kişi arasında danışıklı işyeri devri olduğunu belirterek, İİK'nun 99.maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, borçlu şirketin devrinin sözkonusu olmadığını her iki şirketin bağımsız varlıklarını devam ettirdiklerin haksız açılan davaların reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu vekili, davalı 3.kişi ile borçlunun farklı tüzel kişiliği olduğunu ve aralarında devir ilişkisi olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamındana davalı 3.kişi ve borçlu şirketler arasında bir devir ilişkisinin olmadığı, Mamak Belediyesi ile borçlu şirket arasında imzalanan hastane inşaatı sözleşmesi, borçlu şirketin gerekli şartları sağlayamadığını bildirmesi üzerine iptal edildiği, yeni sözleşmenin 3.kişi ile yapıldığı, hastanenin tüm kayıtlarının 3.kişi adına olduğu borçlunun haciz adresi ile bir ilgisinin saptanmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, İİK'nun 99.maddesine dayalı olarak açılan 3.kişinin istihkak iddiasının reddine ilişkindir.

Borç kaynağı bono, alacaklının borçluya sattığı tıbbi cihaz satışından kaynaklanmakta olup dava konusu haciz bonoda yazılı olan adreste yapılmamıştır. Davalı 3.kişi ve borçlu şirket ortakları arasında organik bağ bulunduğu, adreslerinin aynı olduğu dosya içerisinde mevcut Ticaret Sicil kayıtları ile sabit olmuştur. Yine davalılar tarafından sunulan borçtan sonra 25.02.2010 tarihinde noterce onaylanan protokolde borçluya ait tıbbi cihazlar davacıya satılmış ve haciz yapılan hastane işletmesine ruhsat alınıncaya kadar borçlu tarafından devam edileceği belirtilmiştir.

Dairemizce görülen emsal dosyalarda, 05.07.2012 tarihli haciz sırasında da halen borçlu şirkete ait belgelerin haciz mahallinde bulunduğunun tesbit edildiği görülmüştür. 2013/11951 Esas -11747 Karar)

Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde, davalı borçlu ve 3.kişi arasında borcun doğumundan sonra danışıklı işyeri devri yapıldığı, bu devrin alacaklının haklarını etkilemeyeceği, bir an için devrin danışıklı olmadığı düşünülse dahi devir İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi BK'nun 202.maddesi gereğince 3.kişinin devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından, davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde, davalı borçlu ve 3.kişi arasında borcun doğumundan sonra danışıklı işyeri devri yapıldığı, bu devrin alacaklının haklarını etkilemeyeceği, bir an için devrin danışıklı olmadığı düşünülse dahi devir İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi BK'nun 202.maddesi gereğince 3.kişinin devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından, davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/754, Karar No: 2014/8031, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/754 E.  ,  2014/8031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4292, Karar No: 2021/796, Tarih: 12.10.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/4292 E.  ,  2021/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde ek karar yönünden davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasıdır.

Davacı yüklenici vekili; davalı idarenin açmış olduğu ihale sonucunda taraflar arasında Fatma Kemal Timuçin Devlet Hastanesi binasının Ağız ve Diş Sağlığı Merkezine dönüşümü işine ilişkin 18.11.2013 tarihli sözleşme düzenlendiğini, davacının, sözleşme ile üstlendiği edimini yerine getirdiğini ve bunun dışında projede yer almayan ekstra işler de yaptığını, davalı idareden kaynaklanan nedenlerle gecikmeler olduğunu, 27.11.2013 tarihinde işyeri adresine gidilmişse de ihaleye konu taahhüt yapılacak arsadaki yüksek gerilim, doğalgaz, elektrik vb. İmalatların deplase edilmemesi ve inşaat ruhsatı alınmaması sebebiyle yer tesliminin yapılamadığını, fiili yer teslimi 08.01.2014 tarihinde resmi olarak yapıldığını, davalıdan kaynaklanan nedenlerle yer teslimi 9 ay gecikme ile yapıldığından dolar kurunda %30 artış meydana geldiğini ve fiyat farkı talep edildiğini, bu talebe olumlu bir yanıt alınamadığını, proje değişikliklerinden dolayı da davacı zarara uğradığını, fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 50.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iş sahibi vekili; davacı tarafın fazla iş yaptığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, yapılan işlerin sözleşme kapsamında olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmenin 14. maddesinde, fiyat farkı verilmeyeceği, ancak mücbir sebepler veya idarenin kusuru nedeniyle işin bitim tarihinin süre verilmek suretiyle uzatılması halinde ilan tarihinde yürürlükte bulunan fiyat farkı esasları uyarınca fiyat farkı ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davacının fiyat farkı talebinin yersiz olduğunu, davacının yer tesliminin geç yapıldığı iddiasının da yerinde olmadığını, davacının alacağı bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ek karar ile davanın kabulüne dair verilen karar, taraflar vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ek karar ile davanın kabulüne dair verilen karar, taraflar vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Gerek mülga 1086 sayılı HUMK 382 ve devamı maddelerinde gerekse yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 294 vd. maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği HMK 297. madde de hükmün kapsamı, 298. madde de ise hükmün nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır ve şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması gerekir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş olacaktır.

6100 Sayılı HMK’nın 305. maddesinde tavzihin hangi şartlarda ve nasıl yapılacağı düzenlenmiştir. Buna göre, hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Tavzih yolu ile hükmün değiştirilmesi değil yalnızca açıklanması imkanı vardır. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Hakim hükmü verdikten ve davadan elini çektinden sonra temyiz edilerek hüküm bozulmadıkça o davaya yeniden bakamayacak ve verilen hükmü değiştiremeyecektir.

Hakim; tavzih yolu ile hükümde unutmuş olduğu talepler hakkında karar verip bunu hükmüne ekleyemez.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama neticesinde ilk önce davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; daha sonra davacının tavzih talebi üzerine bilirkişi raporunda davacının alacağı olarak belirtilen ancak gerekçeli kararda unutulan alacak kalemi hakkında da kabul kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle ek karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir.Yukarıda açıklandığı üzere yapılan tavzihin usulüne uygun olmadığı açıktır. Ek karar ile tavzih adı altında davadan el çektikten sonra yeniden karar verilmesi doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1691, Karar No: 2017/5685, Tarih: 26.12.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/1691 E.  ,  2017/5685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sağlık Kurumları Döner Sermaye Saymanlık Müdürlüğünde sanıklar ...’un müdür, ...’in veznedar, ...’nun muhasebe müdürü olarak görev yaptıkları, 213 sayılı Vergi Usul Kanunun ek 13. maddesine göre saymanlık personelinin döner sermayeden aldıkları tutarı Maliye Bakanlığı ek ödeme tutarından mahsup etmeleri gerektiği halde mahsup işlemlerini bilerek ve isteyerek yapmayarak kamu zararına sebebiyet verdikleri, sanık ...'in ise Devlet Hastanesi Başhekimliğinde harcama yetkilisi olarak görev yaptığı Sağlık Bakanlığının görüşü olmasına rağmen maliye tazminatını döner sermaye katkı payının hesaplanmasındaki matraha dahil edilmesiyle fazla ve yersiz tutarlarda ödemelere neden olduğu iddia edilen olayda, sanıkların ön inceleme raporuna göre mahsup işlemlerini yapmada görevli ve sorumlu olduklarının tespit edildiği mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise sanıklar ...,... ve ...gerçekleştirme görevlisi, ...’un Defterdarlık Muhasebe Müdürlüğü'nde harcama yetkilisi olmadıkları için görevi kötüye kullanmadıkları şeklinde görüş bildirildiği bu yönden raporlar arasında açık çelişki bulunduğu dikkate alınarak, çelişkilerin giderilmesi açısından sanıkların görev ve sorumluluklarının tam olarak belirlenmesinden, eylemleriyle kamu zararına sebebiyet verip vermediklerinin tespit edilmesinden sonra hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7125, Karar No: 2015/9253, Tarih: 12.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/7125 E.  ,  2015/9253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında, bütün duruşmaların gizli yerine açık yapılması ve hükmün de açık olarak tefhim edilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Suça sürüklenen çocuğun 2011 yılı temmuz ayı içerisinde işlediği hırsızlık suçundan dolayı kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Açıkta park halindeki motosiklet hırsızlığı eylemi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-e maddesinin uygulanması gerekirken aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz bulumadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50. maddesi uyarınca 4.660,00 TL adli para cezası seçenek yaptırıma çevrildiği ve adli para cezasının süresinde ödenmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen hapse çevrileceğinin ihtar edildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesindeki "... fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış ... bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki emredici düzenlemeler ve 5237 sayılı Kanun'un 50/6-7 madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği, bu halde seçenek tedbirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmiş ise de suça sürüklenen çocuk hakkında açıktan hırsızlık hükümleri uygulanmaksızın, TCK'nın 142/1-e, 143, 31/3. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği, bu durumda netice cezanın kısa süreli olmaması nedeniyle aynı Yasa'nın 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilemeyeceği ve atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı Kararı ışığında, suça sürüklenen çocuğun yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, bu husus da bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk Hasan Irsava müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında 18.10.2011 günü işlediği hırsızlık suçundan dolayı kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Açıkta park halindeki motosiklet hırsızlığı eylemi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/1-e maddesinin uygulanması gerekirken aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz bulumadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Yasa'nın 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden “…adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına,” cümlelerinin çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3551, Karar No: 2014/19767, Tarih: 26.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3551 E.  ,  2014/19767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kulanılmasının,ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanık ...'ın, katılanların haberi olmaksızın adlarına bono keşide ederek veya bir üçüncü kişiye ettirerek sahte olarak düzenlediği bu bonoların bir kısmını ciro etmek suretiyle diğer sanık ...'ye devrettiği, kendinde kalan bonoyu icraya vererek katılanlar aleyhine takip işlemlerine giriştiği, sanık ...'in de kendisine ciro edilen bonoları icraya verdiği, her iki sanığın bu şekilde fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2-5237 sayılı Kanun’da, 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak "gün para cezası” sisteminin kabul edilmesine bağlı olarak nispi para cezasına yer verilmemesi karşısında, sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesine göre adli para cezası hesaplanırken artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerekirken belirlenen sonuç ceza üzerinden yapılarak fazla ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince (c) bendi bakımından getirilen kısıtlamanın, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğu gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde karar verilmesi,