muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8013, Karar No: 2017/2314, Tarih: 21.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8013 E.  ,  2017/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu... İcra Müdürlüğü'nün 2012/969 Esas sayılı dosyasında borçluya ait olan taşınmazın satıldığını, satışın kesinleşerek sıra cetvelinin düzenlendiğini, yapılan bu sıra cetvelinde davalının alacak miktarının doğru olmadığı, müvekkilinin haczinin ilk sırada olduğu iddiasıyla sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesine göre kamu alacağının ilk hacze iştirak edeceği, davalı ... dairesinin satış tarihi itibariyle güncel alacağını bildirmesinde ve garamet hesabının bu alacak üzerinden yapılmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/616, Karar No: 2025/1795, Tarih: 20.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/616 E.  ,  2025/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 60. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Bakanlığın 19.09.2022 tarihli ve 169247 sayılı yazısının, 26.09.2022 tarihinde davacıya tebliğ edildiğini, söz konusu yazıda; Çorlu 1. İş Mahkemesinin 2020/684 Esas sayılı dosyasında davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddedildiğinden bahisle 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 44. maddesi gereğince belirtilen işletmede..., Lastik İşçileri Sendikasının (... Sendikası) işletme toplu iş sözleşmesi yapmaya yetkili olduğunu gösteren yetki belgesi verildiğinin belirtildiğini, Çorlu 1. İş Mahkemesinin 2020/684 Esas sayılı dosyasında görülen davanın konusunun yetki itirazı olmadığını, davalı Sendikanın işletme düzeyinde toplu iş sözleşmesi yetkisini haiz olabilmesi için kanun tarafından aranan yüzde kırk üye çoğunluğuna sahip olması şartını sağlayamadığından yetkili kabul edilmesinin kanuna aykırı olduğunu, yetki itirazındaki hususların değiştiğini, davacı işverenin aynı işkolunda yalnızca bir işyerinin bulunduğunu beyanla Bakanlığın 19.09.2022 tarihli ve 169247 sayılı yetki belgesinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Sendikası vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Sendikanın 15.04.2022 tarihi itibarıyla yetki tespit başvurusunda bulunduğunu, davalı Bakanlığın başvuru tarihi itibarıyla müvekkilinin çoğunluğu sağladığını tespit ederek 18.04.2022 tarihinde olumlu yetki tespit yazısının düzenlendiğini, Tekirdağ 2. İş Mahkemesinin 2020/295 Esas sayılı dosyasında görülen davada davacı işverence söz konusu olumlu tespit yazısının iptalinin talep edildiğini, Mahkemece davanın reddine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davacı işverenin "Başakşehir/İSTANBUL" adresinde bir işyerinin bulunmadığının tespiti talebi ile açtığı davanın Çorlu 1. İş Mahkemesinin 2020/684 Esas sayılı dosyasında görülerek hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar verildiğini, Tekirdağ 2. İş Mahkemesinin 2020/295 Esas sayılı dosyasında görülen davanın kesinleşmesi üzerine davalı Bakanlık tarafından yetki belgesi verildiğini, kesin yetki belgesinin Mahkeme kararına dayalı olarak verildiğini ancak belgede sehven Çorlu 1. İş Mahkemesinin dosyasına atıf yapılmasının kesin yetki belgesinin iptalini gerektirecek bir durum olmadığı, davacının sürekli olarak dava açarak işçilerin sendikal haklarının kullanımını engellemeyi amaçladığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde; davalı ... Sendikasının 15.04.2019 tarihinde yetki tespit başvurusunda bulunduğunu, yapılan incelemeler sonucunda davalı Sendikanın yetkili olduğuna dair 18.04.2019 tarihli ve 1024989 sayılı olumlu yetki tespit yazısının düzenlendiğini ve 19.09.2022 tarihli ve 169247 sayılı yetki belgesi verildiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1.Hükme esas alınan rapora süresinde itirazla yeni bir rapor alınması talep edildiği hâlde bilirkişi raporuna itirazları karşılar mahiyette inceleme yapılmaksızın, itiraza uğramış bilirkişi raporuna değer verilerek sonuca gidilmesinin isabetli olmadığını,

2. Huzurdaki davada yeni bir yetki tespiti söz konusu olduğundan 2019 yılındaki üye işçi sayısının nazara alınamayacağını, yeni tespit başvurusunun yapıldığı tarihteki mevcut durumun incelenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Kanun’un 44. maddesi kapsamında yetki belgesinin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta iptali istenen 19.09.2022 tarihli ve 169247 sayılı yetki belgesinde kesinleştiği belirtilen Çorlu 1. İş Mahkemesinin 2020/684 Esas sayılı dosyasının, davacı işverenin itirazı üzerine duran yetki sürecine ilişkin olmadığı, 18.04.2019 tarihli ve 1024989 sayılı olumlu yetki belgesinin iptaline dair işveren itirazının ise Tekirdağ 2. İş Mahkemesinin 2020/295 Esas sayılı dosyası üzerinden görülen yargılamada reddedilerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/809, Karar No: 2014/4286, Tarih: 16.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/809 E.  ,  2014/4286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/188653

MAHKEMESİ : İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2012/519 Esas, 2012/909 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kendisini karakola davet eden polis memurlarına yumruk ve tekme atmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın aşamalardaki savunmalarında karakola gelinceye kadar herhangi bir eyleminin olmadığını, polis merkezinde işlem yapıldığı sırada bacak bacak üstüne attığı için polis memurlarından birisinin ayağına tekme attığını ve kendisini iteklediğini bunun üzerine polis memuruna vurduğunu belirtmesi ve dosyada mevcut adli raporların savunmasını doğrular mahiyette olması karşısında eylemin haksız tahrik altında kamu görevlisini kasten yaralama suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın savunması ve adli raporlara göre TCK'nın 29/1. maddesinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13612, Karar No: 2014/32544, Tarih: 22.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/13612 E.  ,  2014/32544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/1617-2013/2141

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı Ç... İnş. Ltd. Şti avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı şirketler tarafından yapılan Çınar apartmanından daire satın aldıklarını, tapu maliki olduklarını, davalı tarafından yapılan projenin tanıtım kataloglarında yer alan sitenin ortak kullanım alanında yapılacağı vaat edilen çocuk parkı, kameriye ve otopark alanı gibi sosyal tesis alanının kendilerine teslim edilmediğini, davalının edimini eksik olarak ifa ettiğini ve bundan dolayı kendilerinin zarara uğradığını ileri sürerek zararlarının mahkemece belirlenerek tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, davacıya karşı herhangi bir taahhütte de bulunmadıklarını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı B... İnşaat Şirketi aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, diğer davalı Ç.. İnşaat Şirketi yönünden davanın kısmen kabulü ile 21.195.00.TL' nın bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı Ç.. İnşaat Şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu da dikkate alınarak, tanıtım ve satış sırasında, proje kapsamında ve vaziyet planı içerisinde gösterilerek taahhüt edilen sosyal tesislerin inşa edilmiş olduğu ancak bu alanların sitenin bulunduğu parsel dışında

Ümraniye Belediyesi’ne ait yeşil alan üzerinde kaldığı, bu şekilde taahhüt edilen şekilde edimlerin yerine getirilmediği, bu durumun eksik ifa niteliğinde olduğu kabul edilerek, değer kaybına hükmedilmiştir.

Davaya konu projenin imal edildiği 14015 nolu parselin bitişiğindeki parselin Ümraniye Belediyesi'ne terk edilen alanlar olduğu, dava konusu sosyal tesislerin kamuya açık alanda inşa edildiği ve dava konusu dairenin 04.06.2007 tarihinde davacı adına tapu devrinin yapıldığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Davacılar tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp kavramı ile eksik iş ise birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmaması yani hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, Kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4 maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacıların dairenin 04.06.2007 tarihinde satın aldığı, teslimin yapıldığı, davacıların satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında açtığı eldeki dava ile de, taahhüt edilen tesislerin kamunun kullanımına da açıldığı gerekçesi ile bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istediği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacıların dairenin 04.06.2007 tarihinde satın aldığı, teslimin yapıldığı, davacıların satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında açtığı eldeki dava ile de, taahhüt edilen tesislerin kamunun kullanımına da açıldığı gerekçesi ile bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istediği anlaşılmaktadır.

Davacıların dava dilekçesinde tanımladığı ve davalı tarafından da satışının yapıldığı anlaşılan mevcut durumun satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacıların bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacıların teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır.

Kaldı ki 4.madde de konut satışlarında zaman aşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüş olup konutu satın alan davacı, açık ayıp halinde, malı teslim aldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde satıcı veya malike ayıp ihbarında bulunur ise, bu durumda malı teslim aldığı tarihten itibaren beş yıl içerisinde 4077 sayılı Kanun’a dayanarak dava açabilecektir.

Hal böyle olunca, mahkemece sosyal alanlara ilişkin ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre, temyiz eden davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:1-Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 3. bentte açıklanan nedenle temyiz eden davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 391,95 TL harcın istek halinde davalı Çayırönüdoğu İnş. Ltd. Şti'ne iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10904, Karar No: 2013/6536, Tarih: 06.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10904 E.  ,  2013/6536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

KARAR

Tarafların boşanmalarına esas, ... 1. Aile Mahkemesi'ne ait 2006/717-1198 Esas ve Karar sayılı dava dosyasının incelenip iade edilmek kaydıyla Mahkemesi'nden getirtilmesi,

Davalının babası ...adına kayıtlı olduğu ileri sürülen ... plakalı aracın trafiğe ilk tescil edildiği tarihten itibaren tüm devir ve temliklerini gösterir biçimde kayıtlarının, onaylı birer örneklerinin Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nden getirtilmesi,

Davalı tarafından babası Selçuk Odabaşı'na ait olduğu ve dava konusu taşınmazın edinilmesi sırasında satıldığı iddia edilen arsanın ada ve parsel numarasının tespit edilerek, tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm devir ve intikallerini gösterir biçimde akit tablolarıyla birlikte onaylı birer örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye İADESİNE, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1846, Karar No: 2019/5461, Tarih: 06.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1846 E.  ,  2019/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde: davalı erkeğin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hümkün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 06.05.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/7651, Karar No: 2019/2870, Tarih: 28.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/7651 E.  ,  2019/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2018/54503

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1-1 ve 2.cümle, 62/1 ve 52/1. maddeleri uyarınca 760,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair KÜÇÜKÇEKMECE 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2017 tarihli ve 2016/784 esas, 2017/855 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gibi doğrudan verilen adlî para cezası ile hapisten çevrilen para cezalarının infaz rejiminin farklı olduğu gözetilmeden 1 ay 7 gün hapisten çevrilen 740,00 Türk lirası adlî para cezası ile 1 gün karşlığı 20,00 Türk lirası adlî para cezasının toplanarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.06.2018 gün ve 6292 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2018 gün ve KYB/2018-54503 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'da para cezalarının içtimaı düzenlenmediği gibi 5275 sayılı Yasanın 99. maddesi gereğince her hüküm bağımsız olup farklı suçlardan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen para cezalarının infaz rejiminin farklı olduğu gözetilmeden hükümlüye verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanması suretiyle 760.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2017 tarih ve 2016/784 esas, 2017/855 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükümden adli para cezalarının içtimaına ilişkin 4. fıkranın çıkarılmasına, yerine “hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a ve 52/2 madde ve fıkraları uyarınca günlüğü 20 TL'den olmak üzere toplam 740 TL adli para cezasına çevrilmesine, tayin olunan 1 gün adli para cezasının, anılan Yasa’nın 52. maddesi hükmünce, bir gün karşılığı 20 TL hesabı ile 20 TL adli para cezasına çevrilmesine ve hükmedilen adli para cezalarının ayrı ayrı infazına” ibaresinin yazılmasına, hükümdeki sair hususların aynen korunmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 28.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.