muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9488, Karar No: 2010/10886, Tarih: 25.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/9488 E.  ,  2010/10886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 01/01/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/04/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... ve Bursalı Ofset Gaz. Mat. San. Tic. Ltd. Şti. vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılardan ... ile Bursalı Ofset Gazetecilik Matbaacılık Sanayi Ticaret Ltd Ş tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu haberler, ...’da yayınlanan Meltem gazetesinin 18.08.2006, 21.08.2006, 11.09.2006, 15.09.2006 ve 26.09.2006 günlü sayılarında, “Taşlık İlköğretim Kimin Umurunda”, “Taşlık’taki öğrenciler kobay olmasın”, “Taşlık’ta taşlar yerinden oynadı”, “Taşlık Müdürü Karadeniz görevinden alındı” ve “Çırpınır Karadeniz” başlıklarıyla okuyucuya sunulmuş olup davacının, okul müdürü olarak görev yaptığı ... ili Karacabey ilçesi Taşlık köyü ilköğretim okulunda, okul aile birliği üyeleri ile okul müdürü arasında geçtiği belirtilen olaylar, okul öğretmenleri ve öğrencileri ile okul müdürü arasında geçtiği belirtilen olaylar iddialara dayanılarak okuyucuya aktarılmıştır.

Dosya içeriğinden, okul öğretmenlerinden ...’ün davacı okul müdürü hakkında kendisine hakaret ettiği iddiası ile savcılığa şikayetçi olduğu, öğrenci velisi ...’ın davacı hakkında İlçe Kaymakamlığı'na öğrencilere kötü davrandığı gerekçesiyle şikayetçi olduğu; okul aile birliği başkan ve sekreterlerinin Valiliğe verdikleri dilekçeyle; davacının öğretmenleri dışlaması ve öğrencilere kötü davranması nedeni ile öğretmenlerin tayin istediği, öğrencilerin topluca kayıt sildirmeye başladığı, okul aile birliği toplantılarının yapılmadığı ve diğer nedenlerle şikayetçi oldukları; Taşlık köyü halkının da okulda köyden gelen öğrencileri küçük düşürdüğünü, okulda köyden gelen öğrencileri görmek istemediğini belirttikleri davacının idarecilik görevinden alınması istemiyle imza toplayarak kaymakamlığa ilettikleri anlaşılmaktadır.

Anayasa'nın 28. maddesinde düzenlenen basın özgürlüğü ve bu özgürlüğün getirdiği ayrıcalıklar sınırsız olmayıp basın özgürlüğünün özel hukuk alanındaki sınırı Medeni Yasa'nın 24 ve Borçlar Yasası'nın 49. maddelerinde anlamını bulan kişilik haklarının korunmasına ilişkin düzenlemelerdir. Borçlar Yasası'nın 49. maddesi gereğince basının sorumlu tutulabilmesi için; yayın ya da eleştirinin kişilik haklarını zedelemesi, bu zedelemenin manevi bir zarar doğurması, kişilik haklarına saldırı ile gerçekleşen zarar arasında uygun nedensellik bağı bulunması, kişilik haklarına saldırının hukuka aykırı olması ve hukuka aykırılığı ortadan kaldıran hukuka uygunluk nedenlerinin bulunması gerekir.

Hukuka uygunluk nedenleri veya hukuka aykırılığı ortadan kaldıran nedenler ise; gerçeklik, güncellik, kamu yararı ve toplumsal ilgi gibi öze ilişkin koşulları ve konu ile anlatım arasında düşünsel bağlılık, anlatım ve sergilenişteki ölçülülük niteliğindeki biçime ilişkin koşullardır. Yayımlanmasında kamu yararı bulunan gerçek ve güncel bir haberin ya da eleştirinin özle biçim arasında denge kurularak yayımlanması durumunda hukuka aykırılık ortadan kalkar ve artık basın sorumlu tutulamaz.

Dava konusu yayın, okul müdürü olarak görev yapan davacının; okula, köyden ve ilçeden gelen öğrenciler arasında ayrım yapmasına, farklı sınıflarda okutmasına, köyden gelen öğrencilere yönelik küçük düşürücü söz ve davranışlarda bulunmasına ilişkin olduğundan davalı yazar yazı başlıklarında okuyucunun dikkatini çekmek amacı ile bir takım nitelendirmelerde bulunmuştur. Davacı hakkındaki şikayet dilekçeleri nedeni ile davalı yazar, davacıyı kendi anlatım biçimine göre yer yer sertçe eleştirmiştir. Dinlenen davacı ve davalı tanıkları da okula ilçeden ve köyden gelen öğrencilerin farklı sınıflarda okutulduklarını, ilçeden gelen öğrencilere dersten sonra İngilizce dersi verildiğini, köyden gelen öğrencilerin bu derslere alınmadığını, öğrenciler arasında bu nedenle kavga çıktığını; tanıklardan ... da okulda hizmetli olarak çalışan gelini Bağdegül Yılmaz hakkında soruşturma yapmak amacı ile davacının evlerine geldiği ve kendisi ile sertçe konuştuğu için hakkında şikayetçi olduğu yönünde açıklamalarda bulunmuşlardır.

Dosyadaki tanık anlatımları ile davacı hakkındaki şikayet dilekçeleri, adli ve idari soruşturma dosyaları gözetildiğinde, dava konusu yazıların görünür gerçekliğe uygun olduğu, ayrıntı niteliğindeki bazı anlatımların gazetecilik tekniği gereği okuyucunun dikkatini çekmeye yönelik olduğu, görünür gerçekliği değiştirmediği ve böylece eleştirilerin hukuka aykırılığından söz edilmeyeceği sonucuna varılmaktadır.

Dosyadaki tanık anlatımları ile davacı hakkındaki şikayet dilekçeleri, adli ve idari soruşturma dosyaları gözetildiğinde, dava konusu yazıların görünür gerçekliğe uygun olduğu, ayrıntı niteliğindeki bazı anlatımların gazetecilik tekniği gereği okuyucunun dikkatini çekmeye yönelik olduğu, görünür gerçekliği değiştirmediği ve böylece eleştirilerin hukuka aykırılığından söz edilmeyeceği sonucuna varılmaktadır.

Ayrıca, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 275. maddesi uyarınca “mahkeme, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir; hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemez.” Somut olay, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenebilir niteliktedir. O nedenle, bilirkişi düşüncesine başvurulması maddeye açık aykırılık oluşturur.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılar ... ve Bursalı Ofset Gazetecilik Matbaacılık San. Tic. Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3144, Karar No: 2018/7551, Tarih: 25.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3144 E.  ,  2018/7551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan ... çocuk hakkında Kahramanmaraş Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.02.2015 tarihli raporunda “Değerlendirmede yaşına uygun motor ve mental gelişime sahip olduğunun gözlendiği belirtildiği halde raporun sonuç kısmında kasten yaralama suçu itibariyle bu fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği” değerlendirilmesinde bulunulması, dosya içerisinde bulunan ve sosyal hizmet uzmanı tarafından düzenlenen 12.05.2015 tarihli sosyal inceleme raporunda ''kendisini rahat ifade ettiği, iletişime açık olduğu, herhangi bir fiziksel ve zihinsel engeli olmadığı"nın belirtilmesi karşısında;TCK'nin 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ... çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı yaralama fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor a alınıp sonucuna göre ... çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yetersiz ve çelişkili rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan ... çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamaması ve fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olması halinde ... çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5. maddesinde öngörülen çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinden biri veya birkaçına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 31/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.04.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2268, Karar No: 2016/7431, Tarih: 25.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/2268 E.  ,  2016/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h,c.l maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 53. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/12/2014 tarihli ve 2014/694 Esas, 2014/794 sayılı kararını kapsayan kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 18/11/2015 tarih ve 94660652-105-34-11217-2015-E.23961/75655 sayılı Kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28/12/2015 tarih ve 2015/381892 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi:

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/12/2012 tarih ve 2012/1411 Esas, 2012/1852 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığın müştekiye ait motosikleti, kullanım gereği açıkta park halinde iken çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin anılan Kanun'un 142/1-e maddesi kapsamında kalmasına rağmen, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma isteğine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine, inceleme konusu olayda mağdurun direksiyon kilidiyle kilitlemek suretiyle koruma altına alarak evinin önüne bıraktığı motosikletin sanık tarafından alınması şeklinde gerçekleşen suçun, TCK'nın 142/2. madde fıkrasının 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesiyle değişik (h) bendi kapsamında “kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında “işlenmiş olduğu, dolayısıyla TCK'nın 142/1. madde fıkrasının (e) bendindeki nitelikli hali aşan (h) bendi uyarınca ceza tayinininde isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmediğinden hükümlü ... hakkındaki Bakırköy 53. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/12/2014 gün ve 2014/694-794 sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince REDDİNE, 25.05.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

MUHALEFET ŞERHİ

Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17/09/2013 tarih ve 72-374 tarihli kararı ve benzer nitelikteki kararlarında açıkça belirtildiği üzere sabit bir noktaya bağlı olmaksızın açık bir alana direksiyonu kilitlenmiş ya da tekerleğin dönmesini engelleyen disk, zincir ya da kilit takılmış halde bırakılan motosikletlerin suç konusu olması durumunda, kilidine müdahale edilmeden ve kilit etkisiz hale getirilmeden de sürüklenerek ya da taşınarak götürülmeleri mümkün olduğundan TCK 142/2. madde fıkrasının 6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile değişik (h) bendi kapsamında kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunun değil, TCK 142. maddenin 1-e fıkrasındaki kullanım gereği açıkta bırakılmış eşya hakkındaki hırsızlık suçunu oluşturacağı, sanığın mağdurun evinin karşısında açık alana direksiyon kilidi ile bağlamak suretiyle, sabit bir noktaya bağlanmadan bıraktığı ve direksiyon kilidine de müdahale edildiğine dair bir delil bulunmadan, motosikletin ağırlığı ve vasıfları belirlenmeden TCK'nın 142/2-h fıkrasının uygulanması yerinde olmadığı düşüncesinde olduğumdan çoğunluk görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2021/10221, Karar No: 2021/15080, Tarih: 27.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/10221 E.  ,  2021/15080 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk giderine yönelik hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 Sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafının yazılı şekilde hazine üzerinde bırakılması hatalıdır. Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının “Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalı kurumun harçtan muaf olması nedeni ile hazine üzerine bırakılmasına” şeklindeki 3 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine,

“3- Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye gelir kaydedilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4778, Karar No: 2015/791, Tarih: 18.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4778 E.  ,  2015/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

1-a-) Sanık.. müdafiinin yüzüne karşı 06.05.2013 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK.nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 15.07.2013 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süreden sonra olan temyiz isteminin, CMUK.nın 317. maddesi uyarınca,

b-) Sanık ..hakkında hükmolunan ceza miktarına göre, müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca,

Reddine karar verilmiştir.

2-) Sanık .. müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden gönderdiği 23.07.2013 havale tarihli dilekçe ile dosyasının onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, sanık .. hakkında mağdur..'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm temyiz inceleme dışı bırakılmıştır.

3-) Sanıklar....ve ..hakkında mağdur ..'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıkların bıçakla mağdura vurarak batın, göğüs, sırt ve sağ treceps kası üzerinden, iki adedi toraksa bir adedi batına nafiz olacak şekilde toplam 8 isabetle yaraladıkları, sağda pnömohemotoraks, solda pnömotoraks, karaciğer, diafragma ve radial sinir yaralanması meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirmesine neden oldukları olayda, 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nın 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar.. .ve ..'in mağdur .'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık..'ın mağdur..u kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar .... ve ...müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, suç niteliğine, teşebbüste teşdit uygulanmasına, tahrikin varlığına, TCK.nın 28. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen, sanık .. müdafiinin temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, tahrikin varlığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanıklar .../...

.......,... ve ..'ın CMK'nın 150/2-3 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi hukuka aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından H bölümünün bir ve ikinci bentlerinin çıkartılmasına, yerine "193,25.TL posta gideri, 146,22.TL keşif ve bilirkişi gideri olmak üzere toplam 339,47.TL yargılama giderinin tüm sanıklardan eşit olarak tahsiline, 140.TL. zorunlu müdafii ücretinin sanık ..'tan, 630.TL zorunlu müdafii ücretinin sanık..'den tahsiline" ibaresinin yazılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanıklar...i ve ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldıkları süre dikkate alınarak sanıklar müdafiinin tahliye talebinin reddine, 18/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

18/02/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı.. ..l'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar .., ... ve.... müdafii Avukat....'nin yokluğunda 19/02/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/2413, Karar No: 2011/4463, Tarih: 06.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2413 E.  ,  2011/4463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Fethiye İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline 4.8.2009 günü şubece bildirilen 1.300,-TL’nin ayrıldığını, ancak bu tarihten sonra borçlunun toplam 7.396,25 TL borcunun takibe alınarak icraya konulduğunu ileri sürerek takip konusu edilen borcun tamamının ilgili icra dairesinden sorularak yeniden sıra cetveli yapılması gerektiğinden bahisle sıra cetvelinin iptaline ve şikâyet olunanlara isabet eden tutarın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunanlar vekilleri şikâyetin reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İcra Mahkemesi'nce şikâyetçi banka tarafından alacağın 1.300,-TL olarak icra müdürlüğüne bildirildiği, ihaleden sonra şikâyetçi tarafından takibe geçildiği gerekçesiyle haksız şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle şikayetçi bankanın ihale tarihi itibariyle bildirdiği meblağın dikkate alınmasında bir hata bulunmamasına göre, şikayetçi banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.