muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6548, Karar No: 2023/75, Tarih: 10.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/6548 E.  ,  2023/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12 2020 tarihli ve 2020/69 Esas, 2020/318 Karar sayılı kararı

ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 4 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık tarafından bildirilen delillerin araştırılmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

3. Sanık tarafından bildirilen delillerin araştırılmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerinin sanığın sevk ve idaresindeki ..... plaka sayılı aracı durdurdukları, Cumhuriyet Başsavcılığından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama emrine istinaden sanık Ufuk ...'in yapılan üst aramasında; sağ çorap içerisine gizlenmiş vaziyette siyah renkli poşet parçasına sarılı daralı 1,0 gram gelen metamfetamin ele geçirildiği, ..... plaka sayılı araçta yapılan aramada; aracın sağ ön göğüs sol alt kısmında bulunan plastik kapak altına gizlenmiş vaziyette üzerinde çeşitli renkler bulunan poşet içerisinde 4 adet şeffaf poşet içerisinde daralı 1 kilogram gelen metamfetamin, aracın arka bagaj kısmı sol arka çamurluk doğal boşluğuna gizlenmiş vaziyette mavi renkli izole bant ile bantlanmış siyah renkli poşete sarılı şeffaf renkli poşet içerisinde daralı 1 kilo 20 gram gelen metamfetamin tespit edildiği, Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 04/03/2020 tarihli ve BRS-KİM-20-01823 sayılı uzmanlık raporunda: sanıktan ele geçirilen ve 1 ile numaralandırılan maddenin metamfetamin maddesini içerdiği, net metamfetamin miktarının ise 0,6 gram olduğu, 2 ile numaralandırılan..... plakalı araçtan ele geçirilen beyaz renkli kristal maddenin metamfetamin maddesini içerdiği, net metamfetamin miktarının ise 1471,5 gram olduğunun belirtildiği olayda, sanığın kovuşturma aşamasında yapmış olduğu savunmasında; parasal sıkıntılar çekmesi nedeniyle suç konusu uyuşturucu maddeleri ... isimli İranlı bir şahıstan aldığını, ...'ın söylediği yere götürmek üzere 10.000 TL verdiğini, ... isimli şahsın açık kimlik ve adres ismini bilmediğini, bu savunmalarının doğru olduğunu beyan ettiği, ancak sanığın savunması doğrultusunda yaptırılan araştırmalarda bahsettiği kişinin açık kimlik ve adres bilgilerine ulaşılamadığı, böylece uyuşturucu maddelerden olan METAMFETAMİN maddesini kullanım amacı dışında nakleden sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği anlaşıldığından mahkûmiyetine karar verildiği, sanığın savunması doğrultusunda yaptırılan araştırmalarda bahsettiği kişinin açık kimlik ve adres bilgilerine ulaşılamadığı nazara alındığında sanık lehine etkin pişmanlık hükümlerinin şartları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmadığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun subutuna ve vasfına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, aramanın usulüne uygun yapıldığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usule ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1. Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı, önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3 üncü maddesindeki orantılılık ilkesine göre, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerinde ise de, hapis

cezasının alt sınırdan fazla uzaklaşılarak 16 yıl olarak belirlenmesi,

2. Tebliğname düzenlendikten sonra dava dosyasına gönderilen Bursa Emniyet Müdüürlüğünün 09.02.2022 tarihli yazısında; sanık ...'den ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddelerin sarılı bulunduğu materyaller üzerinde elde edilen vücut izlerinin, 04.02.2022 günü İstanbul Havalimanından başkasının adına tanzim edilmiş pasaport ile Ülkeden çıkış yapmak isterken yakalanan kendi beyanına göre İran Uyruklu 08/03/1989 doğumlu Saeıd SALIMI isimli şahsın yapılan parmak izi sorgusunda çıkan parmak izleri ile aynı olduğu, yine İstanbul Emniyet Müdürlüğü Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünce uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yürütülen başka bir soruşturmada da parmak izinin tespit edildiği ve Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/11006 sayılı soruşturmasına kayden tutuklandığının belirtilmesine göre;

Anılan şahıs hakkında suç duyurusunda bulunulması, makul bir süre bekledikten sonra dava açılması ve sorgusunun yapılması halinde davaların birleştirilmesi, sanık ...'un kovuşturma aşamasındaki savunmalarında geçen ... adlı kişinin bu kişi olup olmadığının sorulması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmasında zorunluluk bulunması,

bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10/02/2021 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/361 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10/02/2021 tarihli ve 2021/89 Esas, 2021/361 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza

Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9685, Karar No: 2014/613, Tarih: 14.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/9685 E.  ,  2014/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, suçun oluşmadığına, eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık lehine olan suç tarihindeki düzenlemelere göre; temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanık aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinde yürürlükte olmayan 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/3. madde ve fıkrasına göre gün adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen adli para cezasının belirlendiği bölümdeki “25 tam gün adli para cezası” yerine “450 TL adli para cezası” ibaresinin ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan “20 tam gün adli para cezası” yerine “375 TL adli para cezası” ibaresinin ilavesi ve 5237 sayılı 52/2. maddesi gereğince 400 TL adli para cezasının belirlendiği bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29010, Karar No: 2019/3376, Tarih: 04.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/29010 E.  ,  2019/3376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Kısa kararda; TCK'nın 155/1, 62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Gerekçeli kararda; sanık hakkında açılan kamu davasında şikayetçi kurum zararının karşılanması nedeniyle 6352 sayılı kanunun geçici 2. maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına

Güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün açıklandığı kısa kararda sanığın, TCK'nın 155/1, 62, 52, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği belirtildiği halde, gerekçeli kararda sanık hakkında açılan kamu davasında şikayetçi kurum zararının karşılanması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına karar verildiği belirtilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17975, Karar No: 2014/14958, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17975 E.  ,  2014/14958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2010/145-2013/193

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı B.. B.. vekili ile davalı M.. M.. vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline,davalılar M.. M.. vekili ile davalı S.. M.. ve dahili davalı B.. B..'a yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24909, Karar No: 2016/17060, Tarih: 20.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/24909 E.  ,  2016/17060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Dairemizce, “1-6360 sayılı Kanunun 1/5. maddesinde “Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır” hükmüne yer verilirken yine aynı Kanunun 3/2. maddesinde “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

6360 sayılı Kanun, aynı Kanunun 36. maddesine göre 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş olup mahkemece davanın 03.11.2014 tarihinde karara bağlandığı anlaşılmaktadır. Davalı ... vekilince davacının ihtiyaç fazlası işçi olarak bildirilmesi üzerine ... Genel Müdürlüğü'nde görevlendirildiği ileri sürülmüş olmakla iddia edilen şekilde devir işlemi bulunup bulunmadığı araştırılarak devir söz konusu ise söz konusu idareye gerekçeli kararın tebliğinin sağlanarak,

2-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile ... Sendikası arasından imzalanan davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan temin edilip eklenerek, tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine” karar verilmişse de; mahkemece Dairemiz geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmakla önceki geri çevirme kararımız gereğinin tam olarak yerine getirilmesi için özellikle davacı işçinin ... Gıda, ... İl Müdürlüğüne nakil olduğu tespit edilmekle söz konusu idareye gerekçeli kararın tebliğinin sağlanarak ve geri çevirme sonrası davalı tarafça dosyaya sunulan davalı taraf ile ... Sendikası arasından imzalanan 01.03.2013-28.02.2015 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesi dışında davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin temin edilerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine TEKRAR GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8621, Karar No: 2016/7987, Tarih: 05.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8621 E.  ,  2016/7987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK.nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 206 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179'uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5499, Karar No: 2015/3631, Tarih: 25.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5499 E.  ,  2015/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 15/09/2009 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili Avukat ... ve davalı .... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- 6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Şu halde, davalılardan ...'ın temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunmasına ve buna karşılık kanun yoluna başvuru aşamasında karar verme yetkisinin Yargıtay ilgili dairesine ait olmasına rağmen genel mahkemece adli yardım talebinin incelenerek ret kararı verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle, yerel mahkemece verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin kararının kaldırılarak, hükmedilen miktara göre alınması gereken muhtemel harç ve masrafların miktarı, davalı ...'ın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

2- Davalılardan ...'ın temyizi yönünden yapılan incelemede,

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

2- Davalılardan ...'ın temyizi yönünden yapılan incelemede,

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava dosyasındaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davalı adına dava dilekçesinin tebliğine ilişkin tebligat evrakının iade edilmesi üzerine, dava dilekçesinin, davalının UYAP'tan alındığı belirtilen mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Davalı adına çıkarılan ilk tebligatın bila tebliğ yapılarak geri gönderilmesi üzerine, bilinen en son adresi olan mernis adresine usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmeden bu adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılması usulüne uygun değildir. Davalı duruşmalara katılamamış ve cevap dilekçesi ibraz edememiştir. Temyiz dilekçesinde, tarafına yapıldığı belirtilen tebligatlardan haberdar olmadığını savunmuştur.

Şu durumda, dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilememesi nedeniyle davalının savunma hakkı kısıtlanmış olduğundan, davalı adına usulüne uygun tebligat yapılarak taraf teşkili sağlandıktan ve davalının savunma ve delilleri alınıp değerlendirildikten sonra karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ...'ın temyiz harç ve masrafları ile ilgili adli yardım talebinin ilk bentte açıklanan nedenle kabulüne; temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılardan ... ve ...'ın tüm, davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 25/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.