muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20283, Karar No: 2016/12824, Tarih: 15.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/20283 E.  ,  2016/12824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya üzerinden yapılan incelemede;

Davacı vekili, yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’ nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı kanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davacının, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, davacı vekilinin adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Şu durumda; hükmü temyiz eden davacı vekilince karşılanması gerekli olan temyiz harçları yatırılmadığından, müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacaktır.

Bu nedenle, temyiz eden davacı tarafın; kanun yoluna başvuru giderlerine dahil olan temyiz harçları ile posta masraflarının tamamlaması için HUMK. nun 434/3. maddesine göre işlem yapılması için,

Dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, itiraz yolu açık olmak üzere 15.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3616, Karar No: 2012/30212, Tarih: 12.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/3616 E.  ,  2012/30212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın önceden tanıdığı bir öğrenciyi derse yetiştirmek için motorsikletiyle okulun bahçesine girerek, öğrenciyi bırakıp çıktığı sırada yakınan güvenlik görevlilerinin ikazı üzerine çıkan tartışmada, sarf ettiği "bana bulaşmayın, ben buraya girerim, iki cinayetim var, gidersem satırla dönerim" şeklindeki sözlerin görevi yaptırmamak için direnme niteliğinde olmayıp, tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyeti kararı verilmesi,

Yasaya aykırı sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte olan 1402 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7368, Karar No: 2017/5456, Tarih: 29.11.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/7368 E.  ,  2017/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama

Hüküm : I- Sanık ... hakkında;

1-Tehdit suçundan; TCK’nın 38. maddesi delaleti ile 106/2-a, 43/1-2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; TCK’nın 38. maddesi delaleti ile 109/2, 43/1-2, 110,

62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3-Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçundan; Beraat

4- 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan;

6136 sayı Kanunun 13/3, TCK’nın 62 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

II- Sanık ... hakkında;

1- Tehdit suçundan; TCK’nın 106/2-a, 43/1-2,62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; TCK'nın

109/2, 43/1-2, 110, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3-Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçundan; Beraat

4-6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan;

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK’nın 62 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

III- Sanık ... hakkında;

1-Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçundan; Beraat

2- 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan; Beraat

IV- Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Kanunun 13/3, TCK’nın 62 ve CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması

V- Sanıklar ..., ...,

... ve ... hakkında; Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçundan; Beraat

VI- TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hükmedilen beraat kararının temyiz edilmediği ve Antalya Muhakemat Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinin başlık kısmında sanık ...’un adına yer vermesine rağmen temyiz dilekçesi içeriğinden bu sanık...hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmü temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçundan hükmedilen beraat kararlarına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama suçunun niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan Maliye Bakanlığı ile katılanlar vekilinin davaya katılmasına ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden Antalya Muhakemat Müdürlüğü vekili ile katılanlar vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suç tarihinin “15.02.2007” yerine gerekçeli karar başlığında “10.05.2006” olarak gösterilmesi, karar yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiş,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suç tarihinin “15.02.2007” yerine gerekçeli karar başlığında “10.05.2006” olarak gösterilmesi, karar yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiş,

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafileri ile sanık ...’nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

III- Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen silahla tehdit suçu için 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a maddesinde belirlenen cezanın süresi itibariyle, TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

IV- Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafileri, sanık ..., katılanlar vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre; suç tarihinde sanık...Şebnem’in şoförlüğünü yapmakta olan sanık...Haluk’un, Şebnem’in azmettirmesi üzerine ...’dan temin ettiği silahı da yanına alarak katılanlarla buluşmaya gittiği, gidecekleri yeri tarif etme bahanesi ile araçlarına bindiği, Haluk’un yönlendirmesi ile Lara bölgesinde bulunan ormanlık araziye geldikleri, bir süre sonra üzerinde taşıdığı silahı çıkartan Haluk’un arka koltukta yanında oturmakta olan katılan ...’nin başına dayayıp aracı kullanmakta olan katılan...Lütfi’ye devam etmesini söyleyerek orman içerisinde ıssız bir yere getirdiği, ardından arabayı durdurmasını söyleyip aşağı indiği ve burada kendisini beklemekte olan plakası tespit edilemeyen araca binerek beni takip edin dedikten sonra bindiği araçla uzaklaşması şeklinde gelişen olayda;

a) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun silahla işlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 109/3-a maddesi ile uygulama yapılmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

b) TCK’nın 43/2. maddesi ile uygulama yapılırken suçun tek bir hareket ile 3 kişiye karşı işlenmiş olması, işlendiği yer ve zaman da dikkate alınıp tayin olunan

a) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun silahla işlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 109/3-a maddesi ile uygulama yapılmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

b) TCK’nın 43/2. maddesi ile uygulama yapılırken suçun tek bir hareket ile 3 kişiye karşı işlenmiş olması, işlendiği yer ve zaman da dikkate alınıp tayin olunan

cezada hakkaniyete uygun ve makul bir oranda alt sınırdan uzaklaşılarak artırım yapılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde uygulama ile eksik ceza tayini,

2-Suç tarihinin “28.09.2005” yerine gerekçeli karar başlığında “10.05.2006” olarak gösterilmesi,

3- Kabul ve uygulamaya göre ise;

TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafileri, sanık ..., katılanlar vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6968, Karar No: 2022/8878, Tarih: 12.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/6968 E.  ,  2022/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.06.2018 tarih ve 2014/212 E.- 2018/405 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 14.07.2020 tarih ve 2019/15 E- 2020/584 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce sulh konusunda ek karar verilmek üzere dosyanın geri çevrildiği, İstinaf mahkemesince 16.06.2022 tarihli ek karar ile davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, istinaf mahkemesince verilen 16.06.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava; icra takibine konu bonodan dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verildiği,bu kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince istinaf isteminin kabulü ile yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne karar verildiği,kararın davacı vekili tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 14/03/2022 tarih, 2020/7532 E.- 2022/1851 K. sayılı ilamı ile sulh doğrultusunda ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrildiği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16/06/2022 tarihli ek karar ile davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama gideri ve vekalet ücretinden davacının sorumlu olduğuna karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davacıya peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22984, Karar No: 2019/14810, Tarih: 02.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22984 E.  ,  2019/14810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...5. İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 08.04.2019 tarihli eksiklik yazısı ile “incelenmesinde gereklilik bulunduğundan, davalı ... İnşaat Taah Ltd Şti ile... Mermer Turz İnş. ve Tic. Ltd Şti arasında dava dışı....Construction Et Commerce ünvanlı şirket nezdindeki hisselerinin devrine ilişkin tüm belgelerin, her iki şirkete ait Ticaret Sicil kayıtlarının, dava dışı ... Şirketinin ortaklık yapısını gösterir tüm belgelerin celbi” istenilmiş ise de, mahkemesince yazımız gereğinin yerine getirilmediği anlaşıldığından bu defa eksiklik yazımızda bildirilen hususlar tamamlanarak alınacak cevabi yazılar ve eklerinin dosyaya eklendikten sonra, dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2282, Karar No: 2016/10906, Tarih: 28.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/2282 E.  ,  2016/10906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.05 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10966, Karar No: 2010/19465, Tarih: 06.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/10966 E.  ,  2010/19465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık savunmanının 23.12.2008 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmün yasal süreden sonra sanık tarafından 12.02.2009 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından temyiz isteminin CMUK’nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 06/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/139, Karar No: 2020/1481, Tarih: 02.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2018/139 E.  ,  2020/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/12/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacılar ... ve ... tarafından açılan davaların aktif husumet nedeniyle reddine, davacı ... ... Eğitim ve Sağlık Hizmetleri Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından davalı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; kreş olarak işletilen binaya verilen zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davacılardan ..., ... tarafından açılan davaların aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine; davacı ... ... Eğitim ve Sağlık Hizmetleri Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; müvekkillerinin, kreş olarak faaliyet gösteren binayı 23/03/2011 tarihinde ... 3.Noterliğinin ... yevmiye nolu sözleşmesi ile dava dışı şahıstan demirbaş eşyaları ile birlikte devraldıklarını, ayrıca dava dışı bina maliki ile de 17/03/2011 tarihli kira sözleşmesi akdettiklerini, kreş olarak işletmek amacıyla binaya bir takım masraflar yapıldığını fakat bitişik taşınmazın maliki olan davalı tarafından kendi taşınmazında yapılan inşaat işleri nedeni ile kreş olarak devralınan binada çatlamalar meydana geldiğini ve binanın zarar gördüğünü ve bu nedenle de bazı velilerin çocuklarını kreşten almak zorunda kaldıklarını beyan ederek olay nedeni ile maddi ve manevi zararlarının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda davacı ... ... Eğitim ve Sağlık Hizmetleri Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından açılan davanın kısmen kabulüne; davacılardan ..., ... tarafından açılan davaların aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Haksız eylem nedeniyle talep edilebilecek zarar miktarı gerçek zararı geçmez. Dosya kapsamından; Mahkemece yapılan keşif sonucunda alınan 12/03/2014 tarihli bilirkişi raporu, ile 20/06/2014 tarihli ek rapor ve 30/09/2014 tarihli ek rapordaki hesaplamalarda, ... 3.Noterliğinin ... yevmiye numaralı sözleşmesi ile işletme hakkını devir sözleşmesine binaen davacıların ödemiş oldukları işletme devir bedeli zarar kapsamına dahil edilmiştir. Ayrıca davacılar anılan kreşi demirbaş eşyaları ile devraldıkları halde bir takım eşyaları ise yeniden aldıklarına dair dosya arasında bulunan faturalar üzerinden yapılan hesaplama ile demirbaş eşya değer kaybı belirlenmiştir.

Mahkemece mezkur raporlar arasında çelişki olmadığı belirtilerek resen yapılan hesaplamada, işletme devir bedeli üzerinden eşyaların ikinci el değeri düşülerek demirbaş eşya zararı belirlenmiştir. Ayrıca şirket kuruluş masrafını belirlemek amacıyla demirbaş eşyalarla ilgili fatura bedeli üzerinden hesaplama yapılmıştır. Maddi tazminatın kapsamı, gerçek zararla sınırlıdır. Mahkemece alınan raporlar ve yapılan hesaplamada doğrudan işletme devir bedeli üzerinden ve demirbaş eşyaların fatura bedeli üzerinden hesaplama yapılması doğru değildir. Şu halde, Mahkemece işletme devir bedeli ile demirbaş eşyalara ilişkin olarak ne şekilde zararın meydana geldiği ve iddia olunan zararların miktarına ilişkin hususlarda denetime ve hüküm kurmaya elverişli konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmak sureti ile ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında hüküm tesis edilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak ve eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 02/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.