muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9946, Karar No: 2018/4722, Tarih: 16.10.2018

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2012/71 sayılı dava dosyasında, davacı ... Ltd.Şti.nin 21/10/2003 tarihinde borçlu aleyhine ilamsız takip başlatıldığı, 17/10/2003 tarihinde satışa konu gayrimenkuller üzerine ihtiyati haciz konulduğu, borçlunun itirazı üzerine takibin durduğu ve 28/11/2003 tarihinde açılan itirazın iptaline dair davanın 05/07/2005 tarihinde itirazın iptaline dair verilen karar ile ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü, alacaklı vekilinin 23/06/2006 tarihinde satışa hazırlık işlemleri, fiili haciz, kıymet takdiri gibi işlemlerin yapılmasını talep ettiği ve 07/05/2007 tarihinde avans yatırdığı anlaşılmış, İ.İ.K.'nın madde 107 hükmü gereği, "aynı derece yer alan hacizler sebebi ile bir alacaklının satış talebi aynı derecede ki diğer alacaklılara sirayet eder". hükmüne göre diğer alacaklıların ayrıca satış talep etmelerine ihtiyaç bulunmadığı, bu takdirde sıra cetveline esas olan gayrimenkullerden 947 Ada 2 Parsel sayılı gayrimenkul yönünden 2003/2204 Sayılı dosyadaki alacaklı vekilinin 12/09/2006 tarihli satış talebinin ve gider avansı ödemesinin aynı derecedeki tüm dosyalara sirayet edeceği ve bu kapsamda satış talebinin ve haczin devam ettiği sürece 2003/2203 sayılı dosya yönünden de İ.İ.K.'nun madde 107 gereği satış isteme mükellefiyetinin bulunmayacağı, bu durumda 2003/2203 Sayılı dosyada 947 Ada 2 Parsel yönünden haczin düşmediği ve bu gayrimenkulün satış bedeli yönünden sıra cetvelinde bu dosya alacaklısına pay ayrılması gerekeceği; 2011/21 sayılı dava dosyasında; davacı ... Yem Soya ve Tekstil A.Ş.'nin 2003/2306 Sayılı takip dosyası yönünden; ilk (kesin) haczin 2008/6 sayılı dosyada yapıldığı, 2003/2306 Sayılı dosyada önceki tarihli ihtiyati haciz mevcut ise de bu haczin İ.İ.K.'nın madde 100 hükmüne uygun bir belgeye dayanmadığı, ihtiyati haczin 08/07/2008 tarihinde itirazın iptali kararı ile kesin hacze dönüştüğü, İ.İ.K.'nun madde 100 koşullarına uygun bir durum bulunmadığı gerekçesiyle; davacı ... Yem Soya ve Tekstil A.Ş.'nin 2004/646 Sayılı takip dosyası yönünden; 2004/646 Sayılı dosyada 04/08/2004 tarihinde açılan dava sonucunda verilen ilama dayalı takip yapıldığı ve 17/03/2004 tarihinde konulan ihtiyati haczin 19/02/2010 tarihinde kesinleştiği, önceki tarihli ihtiyati haciz mevcut ise de, bu haczin İ.İ.K.'nın madde 100 hükmüne uygun bir belgeye dayanmadığı, ihtiyati haczin 04/08/2004 tarihinde açılan dava sonucunda verilen karar ile ve bu takibin kesinleşmesi ile 19/02/2010 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, iş bu takibe dayalı ilamın dava tarihi itibari ile ilk hacze dayanan ilam dava tarihinden sonraki tarihi taşıdığı bu nedenle İ.İ.K

.İ.K.'nın madde 100 hükmüne uygun bir belgeye dayanmadığı, ihtiyati haczin 04/08/2004 tarihinde açılan dava sonucunda verilen karar ile ve bu takibin kesinleşmesi ile 19/02/2010 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, iş bu takibe dayalı ilamın dava tarihi itibari ile ilk hacze dayanan ilam dava tarihinden sonraki tarihi taşıdığı bu nedenle İ.İ.K.'nın madde 100 koşullarına uygun bir durum bulunmadığı, önceki kesin hacze iştirakinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, diğer dosyaların sıralarının ise sıra cetvelinde doğru gösterildiği gerekçesiyle Esas dosya (2011/8) ve birleşen dosyalardan 2011/9, 2011/13, 2011/14 ve 2013/70 Esas sayılı dosyalar yönünden şikayetin reddine, birleşen dosyalardan 2011/21 Esas sayılı dosya yönünden şikayetin kısmen kabulü ile bu dosya yönünden ... 1.İcra Müdürlüğünün 2008/6 Esas sayılı dosyasında yapılan 27/12/2010 tarihli sıra cetvelinin ... 1.İcra Müdürlüğünün 2003/1306 Esas ve 2004/646 Esas sayılı icra dosyaları yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı asıl dava davacısı ve birleşen 2011-14 Esas sayılı davanın davacısı ... vekili ve Birleşen 2011-9 Esas.sayılı davada davalılar ... Dış Tic A.Ş. vekili ve ... vekili, asıl ve birleşen bir kısım davalarda davalı ... Yem Soya Ve Tekstil San.A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temyiz eden asıl dava davacısı ve birleşen 2011-14 Esas sayılı dava davacısı ... vekili ve birleşen 2011-9 Esas sayılı davada davalılar ... Dış Tic A.Ş. vekili ve ... vekilinin tüm, asıl ve birleşen bir kısım davalarda davacı-davalı ... Yem Soya Ve Tekstil San.A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Birleşen 2011-21 E. sayılı davada davacı ... Yem Soya ve Tekstil San. A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yönünden,

Sıra cetvelinin düzenlendiği 2008-6 Esas sayılı dosyada alacaklı Bapa Gıda..Ltd.Şti.nin ödeme emrinin 03.01.2006’da tebliğ edildiği, haciz tarihinin 14.4.2006 tarihli olduğu, haciz konulan gayrimenkullerin ise 05.12.2008 tarihinde satıldığı, davalının bu tarihe kadar satış talebinde bulunmadığı, davacının satış talebinin davalının satış talep etme süresini uzatmayacağı, davalı alacaklının İİK’nın 107. maddesinden yararlanma için kendi satış süresi içinde gayrimenkul satışının yapılması gerektiği ve bu açıklanan nedenle İİK’nın 107. madde şartlarının oluşmadığının anlaşıldığı, dolayısı ile davalının haczinin düştüğünün kabulü ile bu dosya yönünden de şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken , yanılgılı gerekçe ile yukarıda açıklandığı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Birleşen 2012-71 Esas sayılı davada davalı ... Yem Soya Ve Tekstil San. A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yönünden,

Davacı ... Hay.Yem San.Tic.Ltd.Şti.'nin 21.10.2003 tarihinde ilamsız icra yoluyla icra takibini başlattığı itiraz üzerine açılan davanın 05.07.2005 tarihinde karara çıkması üzerine alınan ihtiyati haczin bu tarihte kesinleştiği bu tarihten itibaren davacının satış talebinde bulunmadığı gibi avans da yatırmadığı diğer dosyalardan yapılan satış talebinin davacı lehine hak sağlamayacağı, satış tarihi nazara alındığında dahi davacı haczinin düştüğü anlaşıldığından şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden asıl dava davacısı ve birleşen 2011-14 Esas sayılı dava davacısı ... vekili, birleşen 2011-9 Esas sayılı davada davalılar ... Dış Tic A.Ş. vekili ve ... vekilinin tüm, asıl ve birleşen bir kısım davalarda davacı-davalı ... Yem Soya ve Tekstil San.A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen 2011-21 Esas sayılı davada davacı, birleşen 2012-71 Esas sayılı davada davalı ... Yem Soya ve Tekstil San. A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının bir kısım temyiz edenlerden alınmasına, ... Yem Soya Teks. San. A.Ş.'den alınan peşin harcın istek halinde iadesine, ... Sigara ve Tütüncülük San. ve Tic. A.Ş. tarafından fazla yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8240, Karar No: 2012/6785, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/8240 E.  ,  2012/6785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kurum'a bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacaklarının istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan ... Madencilik San.ve Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, 30/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6760, Karar No: 2022/9419, Tarih: 13.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/6760 E.  ,  2022/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : ANKARA 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; diz ağrısı ile ilgili şikayeti nedeniyle davalı şirkete ait Özel ...Hastanesinde davalı doktor ... tarafından 01.10.2009 tarihinde ameliyat edildiğini, ancak davalı doktor ve hastanenin yanlış teşhis ve tedavisi sonucunda şikayetlerinin daha da arttığını ve bir yıl içerisinde aynı doktor tarafından dört kez ameliyata alındığını, son ameliyatından sonra bacağının tamamen hissizleştiğini, daha sonra görüştüğü farklı doktorlarca yapılan ameliyatların 65 yaş üstü ve yürüyemeyecek durumda olan hastalara uygulandığını öğrendiğini, uygulanan yanlış teşhis ve tedavi nedeniyle fiziksel ve ruhsal açıdan katlanamayacak acılar yaşadığını ileri sürerek; şimdilik 10.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi olmak üzere toplam 110.000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar; davacı hastaya gerekli dikkat ve özenin gösterildiğini, dava konusu olayda herhangi bir eksik ya da kusurlu davranışlarının bulunmadığını, uygulanan teşhis ve tedavinin tıp uygulamalarına uygun olduğunu savunarak; davanın reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; İstanbul ATK Başkanlığı 7. Adli Tıp İhtisas Kurulunca tanzim edilerek dosyaya sunulan 10.08.2020 tarihli rapor dikkate alınarak, davacıya uygulanan tedavinin doğru olduğu, gelişen sorunun her türlü özene rağmen meydana gelebilecek bir komplikasyon olduğu, hekime atfedilebilecek tıbbi hata bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; ATK 7. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 29/07/2020 tarihli ayrıntılı ve gerekçeli rapor içeriğine göre; davacıya yapılan operasyonun tanı ve endikasyonunun doğru olduğu, gelişen fibular paralizinin her türlü özene rağmen meydana gelebilecek bir komplikasyon olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, doktor hatasına dayalı tazminat talebine ilişkin olup, davacı, davalı hastanede davalı doktor tarafından yanlış teşhis ve tedavi uygulandığını ileri sürerek; maddi ve manevi zararların tazminini istemiş, davalılar kusur ya da ihmalleri olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Dava, doktor hatasına dayalı tazminat talebine ilişkin olup, davacı, davalı hastanede davalı doktor tarafından yanlış teşhis ve tedavi uygulandığını ileri sürerek; maddi ve manevi zararların tazminini istemiş, davalılar kusur ya da ihmalleri olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. O nedenle sağlık memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özelliklerinin gözönünde tutulması, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılması ve en emin yolun seçilmesi gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, (doktordan) tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, TBK’nın 510/1. maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Dosya içerisinde olayla ilgili mahkeme kanalıyla alınan Adli Tıp Kurumu raporunda yapılan teşhis ve tetkiklerin usulüne uygun olması nedeniyle doktora atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı yönünde kanaat bildirilmiştir. Davacı, alınan rapora itiraz edilerek, dosyadaki bilgi ve belgelerin yeterince değerlendirilmediğini belirtmiş, üniversitelerin ana bilim dallarında görevli özellikle ortopedi uzmanlarından oluşan konusunda uzman bilirkişilerden yeniden rapor alınmasını istemiştir.

Dosya içerisinde olayla ilgili mahkeme kanalıyla alınan Adli Tıp Kurumu raporunda yapılan teşhis ve tetkiklerin usulüne uygun olması nedeniyle doktora atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı yönünde kanaat bildirilmiştir. Davacı, alınan rapora itiraz edilerek, dosyadaki bilgi ve belgelerin yeterince değerlendirilmediğini belirtmiş, üniversitelerin ana bilim dallarında görevli özellikle ortopedi uzmanlarından oluşan konusunda uzman bilirkişilerden yeniden rapor alınmasını istemiştir.

Doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmesi gerektiği değerlendirildiğinde, davalıların sadece ağır kusurlarından değil hafif kusurlarından da sorumlu olabileceği dikkate alınarak, ilk derece mahkemesince; davacının iddiaları ve bilirkişi raporuna yaptığı itirazları ve özellikle davacının aynı yıl içerisinde aynı doktor tarafından dört kez ameliyata alınmış olmasının uygulanacak tedavi için gerekli olup olmadığı hususları değerlendirilip tartışılmak üzere, üniversitelerin ilgili anabilim dallarından ve özellikle ortopedi uzmanlarından seçilecek konusunda uzman akademik kariyere sahip yeni bir bilirkişi kurulundan dosyadaki bilgi ve kayıtlar, taraf savunmaları, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, yapılması gerekenle yapılan müdahale ve tedavinin ne olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda doktor hatası olup olmadığını gösteren nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 13.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33346, Karar No: 2021/3443, Tarih: 23.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33346 E.  ,  2021/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden;TCK 'nın 158/1-d 35/1,2,51,62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden; TCK'nın 204/1, 62, 51, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'in eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek 20.03.2010 tanzim tarihli, 25.12.2010 vade tarihli alacaklısı ..., borçlusu katılan ... olan 80.000 TL bedelli bonoyu sahte olarak tanzim ettikleri ve söz konusu sahte bonoyla ilgili temyiz dışı sanık ...'in Malatya 6. İcra Müdürlüğünün 2012/6533 Esas sayılı dosyasında icra takibi başlattığı, ancak katılanın borca ve imzaya itiraz ettiği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda;

1)Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın söz konusu senedi borcuna karşılık katılandan aldığını ve bir arkadaşına teslim edilmek üzere hatırlamadığı bir yere bıraktığı yönündeki savunması, katılan beyanı, bono üzerinde yazı ve imzaların katılanın eli ürünü olmadığı, senet üzerindeki "25.12.2010, 80.000 TL, 25 Aralık 2010, ..., Malatya ve 20.03.2010" ibarelerinin bir şahıs kalan yazıların da 2. bir şahıs tarafından yazıldığı, 2. şahıs tarafından yazıların da sanık ...'ın eli ürünü olmasının kuvvetle muhtemel olduğu yönündeki bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekili ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 5. fıkrası uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 5. fıkrası uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili kısmına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 3.000 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2)Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın söz konusu senedi borcuna karşılık katılandan aldığını ve bir arkadaşına teslim edilmek üzere hatırlamadığı bir yere bıraktığı yönündeki savunması, katılan beyanı , bono üzerinde yazı ve imzaların katılanın eli ürünü olmadığı, senet üzerindeki "25.12.2010, 80.000 TL, 25 Aralık 2010, ..., Malatya ve 20.03.2010" ibarelerinin bir şahıs kalan yazıların da 2. bir şahıs tarafından yazıldığı, 2. şahıs tarafından yazıların da sanık ...'ın eli ürünü olmasının kuvvetle muhtemel olduğu yönündeki bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekili ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan aleyhine icra takibi başlatılıp, katılana ait gayrimenkul ve şirketindeki hisseleri üzerinde haciz işlemi tesis edilmekle, nitelikli dolandırıcılık suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeyerek, suçun teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi gereğince teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini

Bozmayı gerektirmiş katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1 gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.