muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4622, Karar No: 2015/3802, Tarih: 15.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4622 E.  ,  2015/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/4861 Esas sayılı dosyası üzerinden düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, sıra cetvelinde birinci sırada pay ayrılan davalının alacağının ve takibinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın haksız olduğunu, davacının hukuki yararı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının, alacağının gerçek bir alacak olduğunu kanıtlayamadığı, davalıya sıra cetvelinin birinci sırasında ayrılan yer için tahsis edilen paradan öncelikle davacıya ait alacağın ödenmesi, kalan para olur ise bunun birinci sırada yer alan davalı alacağı için kullanılması gerektiği kanısına varıldığı belirtilerek, davanın kabulü ile ....İcra Müdürlüğü'nün 2012/4861 Esas sayılı takip dosyası üzerinden 09.04.2013 tarihinde düzenlenen ve davalı ...'ın birinci sırada gösterilip bu sıraya ödenmesine karar verilen paradan öncelikle davacının alacaklı olduğu ...İcra Müdürlüğü'nün 2012/9370 Esas sayılı icra takibindeki alacağın ödenmesine, davacı alacağı ödendikten sonra birinci sıra için ayrılan paydan arta kalan kısım olur ise bunun davalı alacağının ödenmesinde kullanılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesinde, bu hükümde sayılan mutlak ticari davaların yanısıra "Her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır." hükmü ile de nispi ticari davaya ilişkin de düzenleme yapılmış olup, buna göre tarafların her ikisinin de tacir olması ve uyuşmazlık konusu işin tarafların ticari işletmesi ile ilgili olması gerekir.

İİK'nın 142/1 maddesinde "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmü düzenlenmiştir. Bu hükümde belirtilen mahal mahkemesinin hangi mahkeme olduğu konusunda bir açıklık bulunmamakla birlikte İİK'nın 235/1. maddesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolundaki açık bir düzenleme bulunmadığından bu mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü gerekir. Dairemizin 04.06.2013 tarih ve 3440 E., 3763 K. sayılı ve 15.09.2014 tarih ve 2019 E., 5643 K. sayılı ilamları da bu yöndedir.

Somut olayda, taraflar arasında doğrudan bir ticari ilişki bulunmadığı gibi uyuşmazlık, davalının takibinin, alacağının ve alacağın dayandığı bononun muvazaalı olup olmadığından kaynaklanmaktadır. 01.10.2011 tarihinden sonra açılan sıra cetveline itiraz davaları için görevli mahkeme (alacağın sıra cetveline göre düşen hissenin miktarına bakılmaksızın ) HMK'nın 2/1. maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesidir.(Prof. Dr. Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Ankara 2013, sh:738)

6100 sayılı HMK'nın 1. maddesindeki göreve ilişkin kuralların kamu düzenine ilişkin olduğu hükmü ile HUMK'nın 428/2. maddesinin mahkemenin görevli olmamasının mutlak bozma nedeni olduğuna ilişkin hükmü karşısında, görev hususu somut olayda olduğu gibi, açıkça temyize gelmese dahi temyiz mahkemesince re'sen gözetilmelidir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinin yürürlükte bulunduğu dönemde Asliye Hukuk Mahkemeleri ile Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi iken, 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesinde yapılan değişiklikle Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasında ilişki görev ilişkisi olarak değiştirilmiş ve bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Ancak, 6335 sayılı Yasa’nın 38. maddesi uyarınca 6102 sayılı TTK’na eklenen geçici 9. madde ile bu kanunun göreve ilişkin hükümlerinin, bu kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce açılan davalarda uygulanmayacağı, bu davaların açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan kanun hükümlerine tabi olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, davanın ticari nitelikte olmadığı ve dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu gözetilerek; 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8002, Karar No: 2012/6791, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/8002 E.  ,  2012/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı ... bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yer olmadığına 30/04/ 2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12915, Karar No: 2015/8972, Tarih: 03.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/12915 E.  ,  2015/8972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, genel tatil, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacıya kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Taraflar arasında, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenip ödenmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı işveren, ödemeyi ispat noktasında 22.02.2012 tarihli, davacı işçinin imzasının da bulunduğu tediye makbuzunu sunmuştur. Makbuza göre, davacı işçiye 7252,74TL kıdem tazminatı, 1681,40TL ihbar tazminatı ödemesi yapıldığı görülmektedir. Mahkemece, bu ödemelerin mahsubu ile sonuca giden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuştur.

Davacı, kendisine hiç bir ödeme yapılmadığını, işe girerken bir takım boş evraklara imza attırıldığını, imzanın kendisine ait olmadığını savunmuş, bunun üzerine Adli Tıp Kurumu'nda yapılan imza incelemesi sonucu tediye makbuzundaki imzanın davacının eli ürünü olduğu, ancak evrakta birden fazla kalemin kullanıldığının tespit edildiği rapor edilmiştir.

Davacı tanıkları da, işçilere işe girerken boşa imza attırıldığını, okuma yazma bilmeyenlerin içeriğini bilmeden belgeleri imzaladıklarını, imzalamak istemeyen ya da belgeleri okumak isteyenlere ise kendilerine iş verilmeyeceği söylendiği için mecburen imzalamak zorunda kaldıklarını beyan etmişlerdir.

Şu durumda, tediye makbuzundaki miktarların davacıya ödenip ödenmediği şüphelidir. Ayrıca, şirkette maaş ödemelerinin banka aracılığı ile yapılmasına karşın dava konusu ödendiği iddia edilen kıdem ve ihbar tazminatlarının elden ödenmesi de şüphe uyandıracak bir davranıştır.

Şu durumda, tediye makbuzundaki miktarların davacıya ödenip ödenmediği şüphelidir. Ayrıca, şirkette maaş ödemelerinin banka aracılığı ile yapılmasına karşın dava konusu ödendiği iddia edilen kıdem ve ihbar tazminatlarının elden ödenmesi de şüphe uyandıracak bir davranıştır.

Bu nedenle, makbuzun davalı vekili tarafından iddia edildiği üzere 22.02.2012 tarihinde kesilmiş olduğunun tespiti için, davalı şirket ....'dan kıdem tazminatı ödemesine ilişkin olan söz konusu makbuzun sıra numarası dikkate alınarak, bir sonraki ve bir önceki sıraya sahip makbuzlar istenmeli ve yeni gelecek olan makbuzlarla dava dosyasında mevcut makbuzun kesildiği tarihlerle sıra numaraları karşılaştırılmalı, ayrıca şirkete ait yevmiye defteri istenerek, yer alan bilgilerin defterin ilgili sayfasında makbuzların sırası ve orijinal olduğunun tespiti, yapılmalıdır. Çıkacak sonuca göre dava konusu tazminatların ödenip ödenmediğine karar verilmelidir. Gelen makbuzlarla, dosyada bulunan makbuzların ve yevmiye defterine geçirilmiş hallerine bakılmalı, makbuzlar ve yevmiye defterinin ilgili sayfası karşılaştırılmalı, tarihler, makbuz sıra numaraları ve yevmiye defterin arasındaki uyum tespit edilmelidir. Uyum tespit edilirse, ödemelerin yapıldığının kabulü ile şimdiki gibi mahsup yoluna gitmeli, aksi halde ödenmediği anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatları eksiksiz hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile tazminatların kısmen hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1849, Karar No: 2015/14082, Tarih: 05.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1849 E.  ,  2015/14082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Destek Varlık Yönetimi A.Ş.vek. Av. S.. Ö.. ile A.. İ.. vek. Av. T.. S.. aralarındaki itirazın iptali davası hakkında İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 04.12.2014 gün ve 2013/250 E- 2014/474 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu .

- K A R A R -

Dosya içerisinde ödeme emrinin davalı borçluya tebliğine ilişkin belgeye rastlanmamıştır. Tebligata ilişkin belgenin araştırılıp eksikliğin tamamlanarak belgenin birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6688, Karar No: 2018/7612, Tarih: 18.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/6688 E.  ,  2018/7612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 19.03.2012 tarihli duruşma tutanağında üye hakim ... 14.05.2012 günlü duruşma tutanağında üye hakim ...nün ve 11.06.2012 tarihli duruşma tutanağında ise üye hakim ...'ın ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16443, Karar No: 2011/603, Tarih: 24.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/16443 E.  ,  2011/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.11.2007 tarih ve 2005/2089-2007/1398 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında sistem, cihaz ve donanımlara yer tahsisi, enerji, kule kullandırılması, klimatizasyon gibi hizmetlerin sağlanmasına ilişkin protokol imzalandığını, Türk Telekomünikasyon A.Ş. Tesislerindeki Altyapı Hizmetlerinden Faydalanmasına İlişkin Yönetmeliğin ücretlendirme başlıklı 4. bölümünün G bendinde yer alan ücretlerin uygulanış şekli maddesinde "…ücretlendirme, söz konusu sistem ve cihazların kurulması için onay verilmesi sonucu ve onayda belirtilen tahsis tarihi ile başlar, sistem ya da cihazın onayda belirtilen tarihte kurulmaya başlanmamış olması, devreye verilmemiş olması gibi nedenler ödemeleri durdurmaz" denildiğini, başvuruya 24.09.2004 tarihinde onay verildiği halde davalı firmaya gönderilen faturaların ödenmediğini ileri sürerek, 3.879,35 YTL’nin avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 16.08.2004 tarihli sözleşme konusu hizmeti alamadıklarını, kısa bir zaman sonra da başvuruyu geri çektiklerini, davacının hiç kurulmamış ve o yerde bulunmamış bir cihaz için elektrik, klima ve yer kirası istediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen 13.07.2007 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki sözleşmenin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 11/A maddesinde tarif edilen anlamda bir abonelik sözleşmesi olmadığı, kira ve

hizmet sözleşmesini kapsayan karma bir sözleşme olduğu, ilgili yönetmeliğin ücretlendirme başlıklı 4. bölümünün B bendinde yer alan sistem ve klimatizasyon bedelleri kısmının 1.maddesindeki "Türk Telekom Tesislerinden yararlanan talep sahibinin" ibaresinin, ödenecek olan bedellerin yararlanma şartına bağlı olduğunu ortaya koyduğunu, davalının faydalanmadığı enerji ve klimatizasyon bedellerinden dolayı borcunun olmadığı, ancak davalının kira bedelinden sorumlu olduğu gerekçesiyle 589.77 YTL asıl alacağın avans faiziyle birlikte ve 243.69 YTL gecikme zammının tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 36,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1862, Karar No: 2015/9065, Tarih: 20.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1862 E.  ,  2015/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/34-2014/821

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların Adalar Asliye Hukuk Mahkemesinin 20/06/2007 tarih 2007/53E-2007/91K sayılı kararı ile boşandıklarını, müvekkilinin düzenli bir işte çalışmadığını, sabit bir gelirinin bulunmadığını, davalı tarafın boşandıktan sonra aynı zamanda özürlü olan müşterek çocuk için müvekkiline hiç bir maddi yardımda bulunmadığını, çocuğun bütün eğitim, hastane v.s masraflarını müvekkilinin karşıladığını ancak mali durumu nedeni ile bunda çok zorlandığını iddia ederek müşterek çocuk için aylık 750TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu nafakanın her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE artış oranına göre artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; %70 özürlü olduğundan nafaka ödemekte zorluk çektiğini savunmuşsa da, 24.09.2014 tarihli duruşmadaki imzalı beyanında; davacı ile anlaştıklarını, 350TL nafaka ödemeyi kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; tarafların müşterek çocukları U.. C.. için 350TL nafakanın yıllık ÜFE artış oranı ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405.md.sine göre; '' Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır.

Görevlerini yaparlarken vesayet altına alınmayı gerekli kılan bir durumun varlığını öğrenen idarî makamlar, noterler ve mahkemeler, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar. ''

./..

Somut olayda, dosya arasında bulunan davalı A.. H.. hakkında 04.03.2010 tarihinde Pendik Devlet Hastanesi tarafından düzenlenmiş özürlü sağlık kurulu raporuna bakıldığında; davalının ''orta derecede mental retardasyonu'' bulunduğu ve özür durumunun %70 olduğunun tespit edildiği görülmektedir.

./..

Somut olayda, dosya arasında bulunan davalı A.. H.. hakkında 04.03.2010 tarihinde Pendik Devlet Hastanesi tarafından düzenlenmiş özürlü sağlık kurulu raporuna bakıldığında; davalının ''orta derecede mental retardasyonu'' bulunduğu ve özür durumunun %70 olduğunun tespit edildiği görülmektedir.

Mahkemece, davalı A.. H..'nin dava ehliyetine sahip olup olmadığı araştırılmadan dava sonuçlandırılmıştır. Oysa, dava ehliyeti dava şartlarındandır. Bu nedenle, mahkeme, tarafların dava ehliyetine sahip olup olmadıklarını re'sen gözetmek zorundadır. Nitekim, Türk Medeni Kanunu'nun yukarıda belirtilen 405. maddesinde, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her erginin kısıtlanacağı ve görevlerini yaparlarken vesayet altına alınmayı gerekli kılan bir durumun varlığını öğrenen idari makamların, noterlerin ve mahkemelerin bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorunda oldukları hüküm altına alınmıştır. Bu durumda, anılan madde ve HMK'nun 56.maddesi gereğince, davalının vesayet altına alınması gerekip gerekmediği hususunda vesayet makamına tezkere yazılması, vasi tayin edilmesi halinde davanın davalının vasisine yöneltilerek davaya devam olunması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmek gerekirken, mahkemece, kamu düzenine ilişkin bu hususun gözardı edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.