muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13593, Karar No: 2007/17161, Tarih: 27.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13593 E.  ,  2007/17161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 16.4.2007 tarih, 5185/7515 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bozma ilamı kapsamına göre 1.1.2005 - 1.5.2005 tarihleri arasındaki faiz hesaplamasının Bütçe Kanununda öngörülen oranlara göre yapılması zorunludur. Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160 YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine; 492 sayılı harçlar Kanunu'nun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3365, Karar No: 2013/10615, Tarih: 30.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/3365 E.  ,  2013/10615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/310978

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2011/250 (E) ve 2012/405 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-a maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 30/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5488, Karar No: 2016/2850, Tarih: 04.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5488 E.  ,  2016/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin ... 11.İcra Müdürlüğünün 2010/36121 sayılı dosyası ile dava dışı ....'tan 52.780,00 TL tutarında alacaklı olduğunu, ... 13.İcra Müdürlüğünün 2009/40136 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline ikinci sırada yer verildiğini, ilk sıradaki alacakla ilgili olarak ... ile .... arasında akdedilen protokol uyarınca 05.11.2010 tarihinde düzenlenen ibraname ile 100.000,00 TL tutarındaki ipoteğin ortadan kalkmış olduğunu, buna rağmen sıra cetvelinde pay ayrıldığını, bu konuda icra mahkemesine şikayette bulunduklarını ileri sürerek, sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, uyuşmazlığın çözüm yerinin icra mahkemeleri olduğunu, aynı konuda şikayetçi tarafından ... 2. İcra Mahkemesi'nde dava açıldığını, bu nedenle derdestlik itirazında bulunduklarını, ayrıca davacının ileri sürdüğü protokol ve ibraname başlıklı belgede, ipotekli taşınmazın satılması sonucu icra dosyasına yatan paranın tahsil edileceği ancak icra dosyasına yatan para dışında başkaca bir alacak talep edilemeyeceğinin belirtildiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.11.2013 tarihli 2013/478 E., 2013/7121K. ilamı uyarınca davalı ile dava dışı borçlunun 05.11.2010 tarihinde bir protokol yaptıkları ve bu protokol uyarınca 05.11.2010 tarihli hitapsız ibranamede davalının ipotekten vazgeçtiğinin açıkça yazılı olduğu, gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada ... ile borçlu .... arasındaki 05.11.2010 tarihli protokol ve ibraname ile iş bu ipoteğin ortadan kalkmış olduğu, gerekçesiyle 29.12.2010 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12699, Karar No: 2015/26699, Tarih: 04.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/12699 E.  ,  2015/26699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/393412

MAHKEMESİ : Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2011

NUMARASI : 2010/775 (E) ve 2011/202 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre Sanık K.. D.. müdafii ile sanıklar İ.. S.. ve Z.. Ş..'in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanıkların 2 adet senedi sahte düzenlettirerek sanıklardan İ.. S..'nun şirket kaşesini basıp imza atarak ciro yaptıktan sonra teminat olarak Yapı ve Kredi Bankası ... şubesine vermek suretiyle kullandıklarının iddia olunması, sanık K.. D.. müdafiinin ve sanık Z.. Ş..'in karar sonrası vermiş oldukları dilekçelerinde benzer eylemlerden dolayı Bursa 4. Ağır Ceza (2011/454 esas numaralı) mahkemesinde birleşen dosyalar nedeniyle yargılamaların devam ettiğini söylemeleri, UYAP sistemi incelendiğinde sanık İ.. S.. hakkında benzer suçlardan açılmış kamu davalarının olduğunun anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün ve 2013/11-397-2014/202 sayılı kararında açıklandığı üzere, belgelerde sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu ve fiil tarihleri de dikkate alınarak; sanıkların fiillerinin her biri yenilenen kasıtla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme biçimde işlenmiş tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/454 Esas sayılı dosyası ile varsa benzer eylemlerden açılan dosyalar getirtilip incelenerek mümkünse birleştirilmeleri, aksi halde bu davayı ilgilendiren kısımlarının onaylı örnekleri dosya içerisine konulup sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Sanık K.. D.. müdafii ile sanıklar İ.. S.. ve Z.. Ş..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi

uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3366, Karar No: 2013/1334, Tarih: 27.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/3366 E.  ,  2013/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ..... A.Ş. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 19. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.03.2010 gün ve 2006/475-2010/71 sayılı hükmü bozan Dairemizin 19.01.2012 gün ve 2010/5638-2012/162 sayılı ilâmı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında tarafların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 219,00 TL para cezası ile bakiye 6,55 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya, 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10620, Karar No: 2020/10096, Tarih: 24.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/10620 E.  ,  2020/10096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında hükümlülük, erteleme, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına; Sanıklar ... ve ... haklarında beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçirilen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Gümrük Müdürlüğü adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerine göre yapılan incelemede;

Olay tutanağına göre; 10/11/2011 tarihinde alınan istihbari bilgi üzerine mahkemeden alınan arama kararı ile sanıklar ... ve ...'un içinde bulundukları .... plaka sayılı araçta yapılan aramada 3265 karton sigaranın ele geçirildiği anılan sanıklar hakkında 4733 sayılı Yasaya muhalefet ettikleri gerekçesiyle mahkumiyet hükmü verildiği, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ise Gaziantep Sulh Ceza Mahkemesi'nce ''5607 sayılı Yasaya muhalefet etmek suçu'' şüphesiyle verilen iletişimin tespiti kararı çerçevesinde aynı olaya ilişkin olarak sanıklar ... ve ... ile iştirak iradesiyle 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işledikleri iddiası ile kamu davası açılarak temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in aşamalarda üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmediği ve sigaralarla ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, mahkeme tarafından da sanıklar hakkında dinleme kayıtları doğrultusunda 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hüküm kurulduğu görülmüştür.

İletişimin tespiti kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihlerinde yürürlükte olan düzenleme;

İletişimin tespiti kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihlerinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır." şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da, "Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümler ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (madde 81, 82, 83),

3. İşkence (madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, madde 102),

5. Çocukların cinsel istismarı (madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti (madde 188),

7. Parada sahtecilik (madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, madde 220)

9. Fuhuş (madde 227, fıkra 3),

10. İhaleye fesat karıştırma (madde 235),

11. Rüşvet (madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (madde 12 ) suçları,

c) Bankalar Kanunu'nun 22'nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 Esas, 2013/599 Karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Bu itibarla;

Sanıklara atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu ve CMK’nun 135/6. maddesinde 4733 sayılı Yasa kapsamında kalan suçlar ile ilgili olarak dinleme yapılabileceğine ilişkin düzenleme bulunmaması karşısında, iletişimin tespiti tutanaklarının tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği nazara alınarak, dava konusu kaçak sigaralar ile yakalanmayan ve aşamalardaki savunmalarında atılı suçu işlemediğini beyan eden, müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli başka bir delil de bulunmayan sanıklar ..., ..., ... hakkında hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III) Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 Sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 Sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile

değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18-son maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 24/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/268, Karar No: 2023/9100, Tarih: 12.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/268 E.  ,  2023/9100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/683 Esas - 2022/131 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına dair karar süre yönünden temyiz dilekçesinin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Orhangazi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/155 Esas - 2022/598 Karar

Taraflar arasındaki haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacıların istinaf itirazlarının kabulüne karar verilerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine kararın kesin nitelikte olması nedeniyle 30.09.2022 tarihinde temyiz talebinin reddine dair ek karar verilmiş; bu karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davacıların ek karara yönelik temyiz talebinin 31.10.2022 tarihinde süre yönünden reddine dair ek karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 31.10.2022 tarihli ek kararı davacılar tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Daireleri tarafından verilen temyizin reddi kararlarına karşı temyiz kanun yoluna başvuru süresi ek kararın tebliğinden itibaren bir hafta olup, dosyanın incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen 31.10.2022 tarihli ek kararın davacılara 11.11.2022 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, davacıların ek karara karşı sunduğu temyiz dilekçesinin 15.12.2022 havale tarihli olduğu, dolayısıyla davacıların ek karara yönelik temyizinin süresinde olmadığı anlaşılmakla, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 366 ncı madde atfıyla, 346 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince davacıların temyiz dilekçesinin süre nedeniyle reddi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacıların temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16022, Karar No: 2013/17616, Tarih: 13.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/16022 E.  ,  2013/17616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/11/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 13/11/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava konusu olayda kadına karşı şiddetin bir uygulama örneği görülmektedir. Medeni bir tercih olan "ayrılma"yı kabul etmeyen davalı davacı üzerinde psikolojik sonuçlar da doğuran taciz ve baskılara devam etmektedir. Unutulmamalıdır ki iletişim araçlarıyla gerçekleştirilen tehdit ve benzeri saldırılar mağdurun moral değerlerinde daha derin yaralar açmaktadır. Bu nedenle somut olayda davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı çok az olup davacının moral değerlerinde meydana gelen eksilmeyi tamir edecek yeterlilikte değildir.

Bu nedenle davacının temyiz talebi kabul edilmeliydi. 13/11/2013