muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12054, Karar No: 2016/11763, Tarih: 16.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/12054 E.  ,  2016/11763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

05.10.2015 tarihinde kesinleşen boşanma kararıyla müşterek çocuk....'un velayeti anneye bırakılmış, davacı baba 05.10.2015 tarihinde velayetin kendisine verilmesi için buı davayı açmıştır. Velayet düzenlemesi yapılırken: gözönünde tutulması gereken temel ilke çocuğun "üstün yararı" (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m. 3: Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi m. 1) dır. Çocuğun üstün yararı belirlenirken: onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; ahlaki değer yaşamları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını da etkilemediği ölçüde gözönünde tutulur. Müşterek çocuk uzman raporundaki beyanında annesiyle yaşamak istediğini söylemiş, uzman tarafından da isteği doğrultusunda çocuğun üstün yararı gözetilerek velayetin değiştirilmesine yer olmadığı belirtilmiştir. Dosya kapsamındaki delillerden ve tanık beyanlarından davacı babanın boşanmadan sonraki dava tarihine kadar olan yaklaşık beş yıllık süreçte müşterek çocuğu 25 defa icra kanalıyla şahsi ilişkiyi sağlayabildiği, bu suretle annenin baba ve çocuk arasındaki kişisel ilişkiyi engelleyerek velayet görevini kötüye kullandığı anlaşılmaktadır. Bu suretle çocuğun tercihi üstün yararına uygun olmadığı gibi baba yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri ve ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi sebep ve deliller de bulunmamaktadır. O halde davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.06.2016 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2013/8001, Karar No: 2013/23268, Tarih: 19.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8001 E.  ,  2013/23268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.07.2010 tarih ve 2010/338-2010/541 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Dizel (Deniz) motor parçaları üreterek ihraç ettiğini, davalı şirketin ise karayolu ve denizyolu ile uluslararası taşımacılık yaptığını, müvekkil şirketin motor parçalarından olan 61 adet alt kapak komplesi, 287 adet alt kapak komplesi, 6 adet merkezleme flanşı, 105 adet ara parça, 197 adet zincir kutusundan müteşekkil brüt ağırlığı 1782 kg olan ve 4 kapta nakledilecek malları, Aabenraa Motorfabrik, Postboks 79, Naestmarke 30 DK-6200 Aabenraa/Danimarka adresine teslim edilmek üzere Karayolu İhracat Çıkış İhbarnamesi düzenleyerek ve karayolu ile nakledileceği için Genel Sigorta'ya 0001-02504748 poliçe numarası ile sigortalayarak davalıya teslim edildiğini, teslim edilenlerin karayolu ile nakli suretiyle teslimi beklenirken 03.02.2008 tarihinde Pendik'ten-Triste'ye kalkan UND Adriyatik gemisinde yandığının haber alındığını, davalının bu malların gemiye yükleneceğini, nakliyenin deniz yolu ile yapılması nedeni ile söz konusu sigorta kapsamının genişletilmesi gerektiğini müvekkiline haber vermesi gerektiğini, sigorta şirketinin de söz konusu zararı karşılamadığını, davalı şirketin müvekkil şirketin 26.02.2008 günlü yazılı başvurusuna ve 06.08.2008 keşide günlü ihtarnameye olumlu bir yanıt vermediğini belirterek müvekkilinin uğramış olduğu toplam 43.195,94 TL'nin dava tarihinden işleyecek ticari (avans) faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 24/03/2009 tarihli yazılı beyanla, davacı şirket müdürü davayı hak ve vecibeleri ile davacı ... şirketine temlik etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, Ankara 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin vermiş olduğu görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine kesinleşme tarihinden itibaren 10 günlük süre içerisinde görevli veya yetkili mahkemeye başvurma yetkisinin yasal düzenlemede sadece davacıya tanınmış bir hak olduğu; ancak, davacının bu süre içerisinde başvurmaması halinde davalının da süre geçtikten sonra dosyanın görevli yada yetkili mahkemeye gönderilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yönünde karar elde etmesinde hukuki yarar olduğu düşünüldüğünden davalı talebi üzerine mahkeme esasına tevzii edilen davada HUMK'nın 193. maddesindeki 10 günlük süre içerisinde başvuruda bulunulmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, deniz taşıması nedeniyle alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçeyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Karar başlığında temlik alan davacı ... şirketinin belirtilmemiş olması maddi hata niteliğinde olup, mahkemece her zaman düzeltilmesi mümkün olduğundan bu husus bozma nedeni olarak görülmemiştir. Ancak, Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 07/05/2009 tarih, 2008/516 Esas, 2009/211 Karar sayılı görevsizlik kararı kesinleşmeden önce, davacı tarafça 08/05/2009 tarihli dilekçe ile kararın kesinleşmesini takiben dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi talep edilmiştir. Bu durumda 1086 sayılı HUMK.’nın 193. maddesi gereği yerine getirildiği halde, mahkemece görevsizlik kararının kesinleşmesinden sonra temlik alan davacı şirket vekilince verilen 05/05/2010 tarihli dilekçenin yasal on günlük süre geçtikten sonra verildiği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4225, Karar No: 2022/4487, Tarih: 07.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4225 E.  ,  2022/4487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3-6-7-8. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müteahhitliğini yaptığı inşaat halindeki binada, gece bekçiliği yapmakta olan ...'un binanın asansör boşluğundan düşerek ölümüyle sonuçlanan olayda, sanığın asansör boşluğundan düşmeyi engelleyecek platform yaptırmadığı, binanın aydınlatılmasını sağlamadığı ve asansör boşluklarını gösteren uyarıcı işaretler bulundurmadığı gözetildiğinde tali kusurlu hareketleriyle taksirle bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5546, Karar No: 2010/12574, Tarih: 30.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5546 E.  ,  2010/12574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12074, Karar No: 2014/13867, Tarih: 29.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/12074 E.  ,  2014/13867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/22-2014/65

DAVA :Davacı, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın B.. S.. lehine yapmış 16.02.2010 tarihli olumlu yetki tesptinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi P.Armağan tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle , davalılardan M. Sendikasının çoğunluğunun olduğundan bahisle 16/02/2010 tarihi itibariyle diğer davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından davacı işletmede TİS yapmak için çoğunluk tespiti yapıldığını,davacı şirketin Genel Müdürlükle birlikte üç adet işyeri olduğunu, tespit yazısında iki işyeri mükerrer olarak dört işyeri gösterildiğini, davalı sendikanın üyelik fişlerini yasal süresi içinde işverene vermediğini, işletme kapsamındaki üç işyerinin de 13 nolu metal işkoluna girip girmediği araştırılmaksızın ve merkez ofiste çalışan Genel Müdür hariç 20 kişinin çoğunluk tespitinde yok sayıldığını, tespit yazısında işletmede çalışan sayısının 168 olarak gösterildiğini, oysa anılan tarihte bu sayının 195 olduğunu, davalı sendikanın üye sayısının ise 87 olarak gösterildiğini belirterek, davalı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın diğer davalı B.. S.. lehine yapmış olduğu 16/02/2010 tarihli olumlu yetki (çoğunluk) tespiti'nin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Birleşik M. Sendikası davanın reddini istemiştir.

Davalı Bakanlık, Bilgi İşlem Daire Başkanlığınca başvuru tarihi itibariyle işletmede yüz altmış sekiz işçinin çalıştığı, bunlardan seksen yedi işçinin sendika üyesi olduğunun tespit edildiği ve buna ilişkin 18/03/2010 tarihli yetki tespiti yazısının taraflara gönderildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

C) Mahkemenin ilk kararı dairemizin 2012/32412 esas 2012/36345 karar sayılı ilamı ile özetle “ 2822 sayılı Yasanın 15. maddesi gereği açılan yetki tespitine itiraz davaları kamu düzeni ile ilgili olduğundan mahkemece delillerin yargılamanın tüm safhalarında kendiliğinden toplanması ve değerlendirilmesi gerekir.

C) Mahkemenin ilk kararı dairemizin 2012/32412 esas 2012/36345 karar sayılı ilamı ile özetle “ 2822 sayılı Yasanın 15. maddesi gereği açılan yetki tespitine itiraz davaları kamu düzeni ile ilgili olduğundan mahkemece delillerin yargılamanın tüm safhalarında kendiliğinden toplanması ve değerlendirilmesi gerekir.

Dairemizin 13.03.2012 tarihli geri çevirme kararı ile : “ Dosya içerisinde, Çınar Boru Profil ve San. Tic. A.ş işyerinde çalışan işçilerden T. Sendikası üyeliği olanlara ilişkin üyelik fişlerine rastlanmamış olmakla, incelenmesine gerek görüldüğünden, Türk M. Sendikası üye kayıt fişleri ile varsa üyelikten çekilme belgelerinin ilgili yerlerden istenip, eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine” karar verilmiş ise de mahkemece geri çevirme kararı gereği tam olarak yerine getirilmeden dosya gönderilmiştir.

Bilirkişi raporu ekindeki listede B.. S.. üyesi olarak gösterilen işçi sayısı 106’dır. Buna karşın bilirkişinin listesi ile çelişkili olan rapor içeriğinde sendika üye sayısı 87 olarak belirtilmiştir. Dosyada sunulan B.. S.. üye kayıt fişi sayısı da 106’dır. ÇSGB’ lığı çalışma müdürlüğü kayıtlarına göre daha önce T.Sendikası üyesi olarak gözüken ve sonradan Birleşik M. Sendikası üyeliğine başvuran işçilerin olduğu anlaşılmaktadır.

2821 sayılı Sendikalar Kanunu 22/1 fıkra gereğince aynı anda aynı işkolunda birden çok sendikaya üye olunması halinde sonraki üyelik geçersizdir. Yine 2821 sayılı Sendikalar Kanunun 25/son fıkrasına göre, bağlı bulundukları, kanunla kurulu kurum ve sandıklardan yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı veya toptan ödeme alarak, işten ayrılan işçilerle, işkolunu değiştiren işçilerin sendika üyeliği sona erer. Bundan başka bir işçi işten ayrıldıktan sonra bir yıldan fazla bir süre aynı işkoluna giren bir işte çalışmamış ise sendika üyeliğinin son bulduğunun kabulü gerekir.

2821 sayılı Sendikalar Kanunu 25/2 uyarınca üyelikten çekilme notere başvurma tarihinden itibaren bir ay sonra geçerli ve bu bir aylık süre içerisinde başka bir sendikaya üye olunması halinde yeni sendika üyeliği bu sürenin bitimi tarihinde kazanılmış sayılır.

Bilirkişi tarafından rapora eklenen çalışan ve üye sayısını gösteren listede 106 sendika üyesi olduğu işaretlenmesi buna karşın rapor içeriğinde 87 üye olduğunun belirtilmesi karşısında ve her iki kabul durumuna göre dava sonucu değişecektir. Dosyadaki ÇSGB’ lığı Bölge Çalışma Müdürlüğü kayıtlarına göre daha önce T.Sendikası üyesi olarak gözüken ve sonradan Birleşik M. Sendikası üyeliğine başvuran işçilerin, ilk sendika üyeliğinin istifa veya üyelikten sonra bir yıldan fazla işsiz kalınması nedeni ile sona erip ermediği ve bu nedenle Birleşik Metal İş Sendikası üyeliğinin geçerli olup olmadığının incelenmesi gerekir.

Açıklanan nedenlerle yetki prosedür dosyasında sayıları 20 olarak belirtilen T.Sendikası üyesi olarak gözükmekte olan işçilerin, varsa T.Sendikası üye kayıt fişleri ile üyelikten çekilme belgelerinin ve SGK hizmet döküm cetvelleri dosyaya getirtilerek, yukarıda yapılan açıklamalar uyarınca inceleme yapılarak sonuca gidilmelidir.

Öte yandan sendika tarafından işveren vekili olduğu savunulan A. T., A. H. ve A. K. yönünden, bu kişilerin yaptıkları iş tespit edilip, iş sözleşmeleri ile davacı şirkete ait temsil ve ilzama yetkili kişileri gösteren Ticaret Sicil Kayıtları, şirket yönetim şeması, gerekirse şirket ana sözleşmesi, dosyaya getirtilerek yapılacak inceleme ile sonuca gidilmelidir.

Açıklanan nedenlerle yazılı şekilde eksik inceleme ila karar verilmesi hatalıdır.” gerekçesiyle bozulmuştur.

D) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 02/09/2013 tarihli ek raporda yetki tespitine konu işyerlerinde 16/02/2010 başvuru tarihi itibariyle TİS çoğunluk tespitine esas 188 işçinin çalıştığı belirtilmiş ise de bu sayının içerisinde bulunan A. H.'ın fabrika müdürü olması nedeniyle işveren vekili olarak değerlendirildiği ve TİS çoğunluk tespitine esas işçi sayısından düşülerek TİS çoğunluk tespitine esas işçi sayısının 187 olarak kabul edildiği; bu işçilerden 94 tanesinin davalı sendika üyesi olduğu anlaşıldığından Toplu İş Sözleşmesi yapmak için gerekli çoğunluk sağlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyaya sunulan üyelik, çekilme fişleri, SGK hizmet döküm cetvelleri incelendiğinde ; rapora esas listede davalı sendika üyesi olarak belirlenen Habibullah Kiremitçi ve Fahrettin Ersöz’ün 15.02.2010 tarihinde T. Sendikasından istifa ederek 16.02.2010 tarihinde Davalı sendikaya üye oldukları tespit edilmesine ve bozma ilamında "2821 sayılı Sendikalar Kanunu 25/2. maddesi uyarınca üyelikten çekilme, notere başvurma tarihinden itibaren bir ay sonra geçerli ve bu bir aylık süre içerisinde başka bir sendikaya üye olunması halinde yeni sendika üyeliği bu sürenin bitimi tarihinde kazanılmış sayılır.” açıklamasına rağmen davalı sendika üyesi olarak değerlendirilmişlerdir. Raporda aynı durumdaki başka işçilerin T. Sendikası üyesi olarak değerlendirildikleri anlaşılmaktadır.

Bozma ilamında “ 2821 sayılı Sendikalar Kanunu 22/1. fıkrası gereğince aynı anda aynı işkolunda birden çok sendikaya üye olunması halinde sonraki üyelik geçersizdir. Yine 2821 sayılı Sendikalar Kanunun 25/son fıkrasına göre, bağlı bulundukları, Kanunla kurulu kurum ve sandıklardan yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı veya toptan ödeme alarak, işten ayrılan işçilerle, işkolunu değiştiren işçilerin sendika üyeliği sona erer. Bundan başka bir işçi işten ayrıldıktan sonra bir yıldan fazla bir süre aynı işkoluna giren bir işte çalışmamış ise sendika üyeliğinin son bulduğunun kabulü gerekir.” Açıklamasına rağmen aynı tarihlerde istifa ve üyeliği bulunan bazı işçilerin SGK hizmet döküm cetvelleri incelendiğinde ise TMİ sendikasına üye olduktan sonra ; bir yıldan fazla bir süre işsiz kalmaları sebebiyle bu sendika üyeliklerinin düştüğü ; davalı sendika üyeliğinin geçerli olduğu anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesi tarafından dairemiz bozma ilamı yerine getirilmeksizin kurulan hüküm hatalıdır.

2- İşletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcılarının işveren vekilli olarak kabulü gerekir.Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına işveren vekili olarak çoğunluk nisabından dışlanması sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir. Bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İşletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de bütününü sevk ve idare edenlerin işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa işveren vekili sayılmaz. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçinin işveren vekili olarak kabulü gerekir.

Somut olayda , A. T., A. H. , A. K. ‘ın işveren vekili olup olmadığı tartışmalıdır. İşveren vekilinin belirlenmesinde A. T., A. H., A. K.‘ın işletmenin bütününü yönetme yetkileri olup olmadığı araştırılmaksızın kurulan hüküm hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1410, Karar No: 2024/2199, Tarih: 20.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/1410 E.  ,  2024/2199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/927 E., 2021/1157 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 ... ve 2018/318 Esas ve 2019/161 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle 314/2. maddesi, TMK 5/1 ve TCK 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 08.09.2021 ... ve 2019/927 Esas, 2021/1157 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bentleri uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.11.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1.Sanık ... hakkında Eskişehir İl Emniyet Müdürlüğüne yapılan 25.06.2017 tarihli ihbarda; sanık ve eşinin örgüt üyesi olduklarının belirtildiği, sanığın örgütle irtibatlı ..., ..., Bank ..., ... Gazetecilik AŞ, Zaman Gazetesi, Sızıntı Dergisi, Kimse Yok mu Derneği gibi örgütsel kuruluş ve kişilerle telefon irtibatları tespit edildiği, sanığın özellikle örgütün finans ayağını oluşturan Bank Asyada 2012 yılında açtırdığı hesabında örgüt lideri Fetullah Gülen’in talimatı sonrası cüz’i de olsa talimata uygun olarak 650 TL nakit para yatırdığı, bu şekilde sanığın örgüt hiyerarşisine dahil olmadan örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiği dosya kapsamından anlaşılmasına rağmen bu suçtan sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü