muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/37701, Karar No: 2015/28605, Tarih: 06.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/37701 E.  ,  2015/28605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2013/3658-2014/1800

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten, 20.02.2010 tarihinde taşınmaz satın aldığını, aldığı konutun ayıplı olduğunu, 23.09.2011 tarihinde otuz dakika yağan bir yağmur sonucunda, yağmur sularının tavandan, kapı menfezlerindeki boşluklardan ve elektrik kablolarından daire içine girerek daireyi göl haline getirdiğini, davalıya noterden ihtarname çekilerek durumun bildirildiğini, firma tarafından içerideki suyun tahliye edilerek tavan alçıpanları ve zemin parkelerinin sökülerek yeniden yapıldığını; ancak aradan üç ay geçtikten sonra tüm oda köşelerinde küflenmelerin oluştuğunu, mutfak dolaplarında kabarma meydana geldiğini, davalı tarafından küflenme meydana gelen yerlerin boyandığını, mutfak dolaplarının kabaran bölgelerinin kapakları değiştirilerek onarıldığını; ancak aynı vakıanın Kasım 2012 tarihinde tekrar ettiğini, bu hususta 21.12.2012 tarihinde davalıya ihtarname göndermiş olsa sonuç alamadığını, ayrıca anahtar tesliminde enerji kimlik belgesinin verilmediğini, dairelere hala kuyu suyu verildiğini ileri sürerek, konutun misli ile değiştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, davalı şirket tarafından davacıya satılan Bursa, O.., H.. Mh., H22B... Pafta, 4.. Ada, .. Parselde kain 95/2466 arsa paylı ..Blok, K:3, ... nolu bağımsız bölümün davalı tarafından ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, davalı şirket tarafından davacıya satılan Bursa, O.., H.. Mh., H22B... Pafta, 4.. Ada, .. Parselde kain 95/2466 arsa paylı ..Blok, K:3, ... nolu bağımsız bölümün davalı tarafından ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile 23.09.2011 tarihinde yağan yağmur sonucu, yağmur sularının evin içerisine girerek daireyi göl haline getirdiğini, davalı tarafından suyun tahliye edilerek tavan alçıpanları ve zemin parkelerinin sökülerek yeniden yapıldığını, ancak aradan üç ay geçtikten sonra tüm oda köşelerinde küflenmelerin oluştuğunu, davalı tarafından küflenme meydana gelen yerlerin boyanarak, mutfak dolaplarının kabaran bölgelerinin kapakları değiştirilerek onarıldığını, ancak aynı vakıanın Kasım 2012 tarihinde yeniden meydana geldiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın ayıpsız misli ile değiştirilmesini istemiş, davalı; dava konusu taşınmazın mislinin bulunmadığını, davacının talebinin yerine getirilmesinin fiilen mümkün olmadığını davacının onarım hakkını kullandığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece dairenin ayıplı olarak imal edildiği gerekçesi ile davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmiş ise de, anılan taşınmaz niteliği itibari ile misli eşya niteliğinde olmadığından taşınmazın ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilemez. Davacı, sözleşmeden dönmediğine ve onarım hakkını kullandığına göre, bu durumda onarımdan sonra meydana gelen zararın tahsilini isteyebilecektir. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek, davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19298, Karar No: 2016/37, Tarih: 18.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19298 E.  ,  2016/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2014/84-2014/478

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 27.05.2015 gün ve 2014/28786 Esas - 2015/11672 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 261,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9563, Karar No: 2025/5414, Tarih: 28.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/9563 E.  ,  2025/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/419 E., 2024/1010 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Ziynet Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ergani 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/170 E., 2022/365 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- davacı kadın vekili tarafından kabul edilen tazminatların ve nafakanın miktarı, ziynet alacağı davasının reddi ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kısmen kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı- davacı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı- davacı kadının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Kanun’a eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (6100 sayılı Kanun md. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar “378.290,00 TL” olarak belirlenmiştir.

Somut olayda davalı- davacı kadının ziynet alacağına yönelik talebinin ziynet eşyalarının aynına ilişkin olmadığı, kadının, dava dilekçesindeki talebini 20.08.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile artırarak 94.336,07 TL'nin yasal faiziyle ödenmesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kadının ziynet eşyası talebinin reddine karar verilmesi karşısında, kadın tarafından talep edilen ziynet alacağının temyiz kesinlik sınırının aldığında kaldığından, red kararı kesindir. Bu nedenle davalı davacı kadının ziynet alacağı davasına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

3.Davalı- davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- davacı kadın vekilinin diğer hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı- davacı kadının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davalı- davacı kadının diğer hususlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ... yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16893, Karar No: 2012/19255, Tarih: 02.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/16893 E.  ,  2012/19255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda mahkumiyete ilişkin İZMİR 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2007 gün 2007/64-264 sayılı kararı Dairemizin 27.02.2012 gün 2010/4508-2012/3193 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin anılan kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 20.04.2012 gün 2007/151619 sayılı yazı ile itiraz kanun yoluna başvurması üzerine, dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Ceza Genel Kuruluna intikal ettirilmiştir.

05.07.2012 gün 28344 sayılı Resmi Gazetede ile yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 99-101. maddeleriyle 5271 sayılı CMUK'nın 308. maddesindeki vaki değişiklik Yargıtay Ceza Genel Kurulunca henüz karara bağlanmamış itiraz kanun yolu konusu dava dosyalarının öncelikle Özel Daire tarafından incelenmesini zorunlu kılması üzerine, anılan dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığı tarafından Dairemize gönderilmekle yeniden incelenerek değerlendirilip karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İzmir 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2007 gün 2007/64 Esas 2007/264 sayılı kararı ile sanık ...'ın TCK'nın 142/1-b, 35/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

Sanık müdafii Av. ... hükmü temyiz etmiştir.

08.02.2010 gün 2007/151619 nolu tebliğname ise onama istemlidir.

Dairemiz 27/02/2012 gün ve 2010/4508 Esas, 2012/3193 Karar sayılı ilamı ile “Sanığın sorgusunun yapıldığı, yakınanın dinlendiği ve diğer esaslı işlemlerin yapıldığı 05.03.2007 günlü oturum tutanağının 1. sayfasının katip tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 219/1. maddesine aykırı davranılması" nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20/04/2012 gün ve 2007/151619 sayılı yazısı ile; “mahallinde tamamlatılabilecek nitelikte olan mevcut imza eksikliğinin 5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesine aykırılık oluşturacak mutlak bir bozma nedeni olmadığı görüşü ile itiraz yasa yoluna başvurarak Özel Dairenin bozma kararının kaldırılmasına ve dava dosyasının esastan incelenmesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.06.2012 gün ve 2012/9-167 Esas, 2012/225 Karar sayılı ilamındaki gerekçe doğrultusunda 05.03.2007 günlü oturum tutanağının 1. sayfasının katip tarafından imzalanmaması CMK’nın 219. maddesine aykırılık oluşturacak mutlak bozma nedeni olarak kabul edilemeyeceğinden itiraz yerinde görülmekle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Dairemizin 27/02/2012 gün 2010/4508-2012/3193 sayılı bozma kararının kaldırılmasına,

Kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Dairemizin 27/02/2012 gün 2010/4508-2012/3193 sayılı bozma kararının kaldırılmasına,

Kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmamasının yerinde eklenmesi, 05.03.2007 günlü oturum tutanağının 1. sayfasındaki katip imza eksikliğinin mahallinde tamamlattırılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18525, Karar No: 2018/4749, Tarih: 08.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/18525 E.  ,  2018/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 08.05.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar gelmedi. Karşı taraf davacılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 768.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2009/19902, Karar No: 2010/2621, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19902 E.  ,  2010/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14824, Karar No: 2014/11971, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14824 E.  ,  2014/11971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2013/175-2013/319

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8650, Karar No: 2010/9831, Tarih: 27.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8650 E.  ,  2010/9831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :23.12.2009

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve temerrüt nedeni ile kiracının tahliyesi istemine ilişkindir. Yargılama aşamasında itirazın kaldırılması isteminden vazgeçilerek İİK.269/a maddesi gereği kesinleşen icra takibi nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkin hale gelmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine, davalı borçlunun kısmi olarak itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş, yargılama aşamasında itirazın kaldırılması isteminden feragat etitğini bildirerek itiraz edilmeden kesinleşen miktar nedeni ile tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, işin halli yargılama gerektirdiğinden bahisle istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı 22.06.2009 tarihinde başlattığı tahliye istekli icra takibi ile ödenmeyen 2008 yılı kirasından bakiye 2.000-TL ve 2009 yılı kirası yıllık 22.680-TL kira bedeli toplamı 24.680-TL kira parasının tahsilini istemiş buna dair ödeme emri davalı borçluya 23.06.2009 tarihinde tebliğ edilmiş borçlu tarafından kısmi itirazda bulunulmuştur. Borçlu itirazında 2009 yılı kira bedelinin 19.000-TL olarak ödendiğini bu yıl kirasından 620-TL borcu kaldığını bildirmiş, yasal sürede kabul ettiği miktarı ödememiştir. İtirazın niteliğine göre kabul edilen 620-TL üzerinden takip kesinleşmiştir. İ.İ.K.'nun 269/a maddesi gereğince borçlu itiraz etmez ihtar müddeti içinde de borcunu ödemezse ihtar müddetinin bitiminden itibaren 6 ay içinde icra mahkemesinden tahliyesi istenebilir. Dava, başlangıçta İİK. 269/c maddesine göre itirazın kaldırılması ve tahliye istemli olarak açılmış ise de, yargılama aşamasında davacı vekili tarafından itirazın kaldırılması isteğinden vazgeçilerek kabul edilen 620-TL kira borcu 30 günlük ödeme süresi içinde ödenmediğinden İİK 269/a maddesi gereğince kesinleşen bu kısım için temerrüt nedeni ile tahliye isteğinde bulunulmuştur. Bu hali ile davanın açılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece,davalı tarafından kabul edilen ve süresinde ödeme yapılmadığından gerçekleşen temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde isteğin reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.