muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25894, Karar No: 2013/20854, Tarih: 04.10.2013

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, davacının TİS 67. maddesinde belirtilen idareci, şef sayılıp sayılmayacağı, buna bağlı olarak TİS 69. maddesince idareci primine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

İşyerinde geçerli olan 18-19 ve 20. dönem TİS'lerinin göre 67. maddesinde, "A grubu işçi olarak işyerinde kendisine bağlanan birden fazla işyeri ünitesini, kısmını, grubunu, yönetim, denetim, koordine ve kontrolü ile gerektiğinde eğitimi yönünden sorumlu kılınan işçi idarecilerdir. Bunlara şef denir.”, 69. maddesinde, “İdari prim miktarları yönünden 67. madde, A grubu idareciler olarak tanımlanan işçi idarecilere bu görevde ve işbaşında kaldıkları saat başına bulundukları saat ücretinin %14'ü kadar idareci primi verilir", 65. maddesinde, “işçi idareciliği en yakın amirlerinin yoksa vekillerinin teklifi ve ve vekilinin yazılı onayı ile kesinleşir, ancak onaysız bir aydan fazla süreyle idarecilik görevi verilemez,” hükümleri düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı işyeri planlama kısmının amiri olarak çalıştığını ve kendisine bağlı üç ünitenin olduğunu ileri sürmüş, davacı da tanıkları bu durumu doğrulamış ise de, dosyaya sunulan işyeri belgelerinde davacının işyeri planlama kısmı amiri olarak imzalarının bulunduğu, işyeri organizasyon şemasında ise işyeri planlama kısmına bağlı ünite bulunmadığı görülmüş olup, bu kısma bağlı üniteler olup olmadığı anlaşılamamıştır. Mahkemece, teknik bilirkişi ile işyerinde keşif yapılarak, davacının 09.10.2002-14.09.2006 tarihleri arasında işyeri belgelerine göre hangi brimlerde görev yaptığı, kısım amiri olduğunu iddia ettiği işyükü planlama kısmında alt ünitelerin olup olmadığı, işyeri işleyişinin ve davacının uyuşmazlık döneminde fiili çalışma durumunun nasıl olduğu, fiili durum ile işyeri organizasyon şemasının uyumlu olup olmadığı belirlendikten sonra, davacının TİS 67. maddesi kapsamında idareci olup olmadığı ve 69. maddeye göre prim alacağına hak kazanıp kazanmadığı tesbit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hesap bilirkişisinin dosya üzerinden inceleme yaparak hazırladığı yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 04.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19132, Karar No: 2018/9335, Tarih: 12.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/19132 E.  ,  2018/9335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazı yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği şikayetçiye ait Süt Perisi adlı, süt alım satımı yapıldığı anlaşılan iş yerine, açık halde iken gündüz saat 14.25 sıralarında girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocukların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 12/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/45, Karar No: 2021/1893, Tarih: 25.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2021/45 E.  ,  2021/1893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2021 tarih ve KD-3-2016/326207 sayılı maddi hatanın düzeltilmesi talebini içeren yazısı ile;

Dairemizin 05.11.2020 tarihli, 2020/11659 Esas, 2020/15585 Karar sayılı ilamının başlık kısmında hüküm bölümünün "beraat" yerine "mahkumiyet" olarak gösterilerek, yazım hatası yapıldığından bahisle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yazıma ilişkin maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunulduğu anlaşılmakla;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzeltme talebi yerinde görülerek; Dairemizin 05.11.2020 tarihli, 2020/11659 Esas, 2020/15585 Karar sayılı ilamının başlık kısmındaki hüküm bölümünün "mahkumiyet" şeklinde ibaresinin, "beraat" şeklinde DÜZELTİLMESİNE, 25.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1891, Karar No: 2018/5481, Tarih: 26.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1891 E.  ,  2018/5481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5442, Karar No: 2013/7582, Tarih: 29.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5442 E.  ,  2013/7582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davacının fesih isteminin kabulüne, manevi tazminat ve kira kaybı istemlerinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşa edilecek sekiz daireden iki adedinin arsa sahibi müvekkiline verileceği ve ruhsat tarihinden itibaren en geç 36 ay içerisinde teslim edileceği kararlaştırıldığı halde, davalının halen inşaata başlamadığını, üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getiren müvekkilinin, kendisine düşen iki dairenin zamanında teslim edilmemesi nedeniyle kira kaybına uğradığını, aynı koşullarda bir başka yüklenici ile sözleşme yapma fırsatını kaçırdığını, ayrıca aradan geçen bu üç yıllık sürede tedirginlik ve üzüntü yaşadığını ileri sürerek, müvekkilinin uğradığı manevi zarar için ....000,00 TL'nin, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla maddi zararı için de ....000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ........2012 tarihli oturumda sözleşmenin feshinin de dava edildiğini açıklamıştır.

Davalı vekili, inşaat ruhsatının ilk olarak ....09.2007 tarihinde alındığını ve davacının talebi ile ....09.2009 tarihinde yenilendiğini, tam inşaata başlanacağı sırada davacı tarafın inşaatı durdurduğunu, maddi ve manevi tazminat taleplerinin koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; keşif tarihi itibariyle arsa üzerinde herhangi bir inşaat bulunmadığı, davacının gönderdiği ....04.2010 tarihli fesih ihtarı ile sözleşmeye göre inşaatın bitirilmesi gereken ....09.2010 tarihi arasında yaklaşık ... aylık bir zaman olsa da, bu süre içerisinde inşaatın bitirilmesinin mümkün olmadığı, bu bakımdan sözleşmenin feshi talebinin yerinde olduğu, kira kaybına yönelik talep müspet zarar kapsamında kaldığından, sözleşmenin feshi nedeniyle bu kapsamdaki zararın istenemeyeceği ve bu sözleşme nedeniyle davacının manevi zarara uğramasının da mümkün olmadığı gerekçesiyle, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye dönük olarak feshine, kira kaybına yönelik istemin ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa, sözleşmeden haklı olarak dönen taraf, temerrüde düşmekte kusurlu olan taraftan dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK’nın 108. maddesi uyarınca ancak menfi zarar talep edebilir. Gerçekten, BK’nın 108/II. maddesi uyarınca "Borçlu kendisine hiçbir kusur isnat edilemeyeceğini ispat edemezse, alacaklı akdin hükümsüzlüğünden mütevellit zararın tazminini de talep edebilir." BK m. 106. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesine dayanılarak, borçlu direnimi nedeniyle sözleşmeden dönülmesi üzerine taraflar, BK'nın 108/I. maddesi uyarınca ifa yükümlülüğünden kurtulurlar ve daha önce ifa ettikleri edimleri geri isteyebilirler. Ancak, karşısındaki kişiye güvenerek sözleşme akdetmiş olan ve haklı durumda bulunan tarafın, bu sözleşmenin karşı tarafça yerine getirilmemesinden kaynaklanan hayal kırıklığının yanında ayrıca, malvarlığında da eylemli bir azalma meydana gelmektedir. İşte, bu eylemli azalmaya,

olumsuz zarar (negative interesse) denilir. Bu zararın tazminine ilişkin yasal dayanak, aynı maddenin ikinci fıkrasında (BK m. 108/II) düzenlenmiştir.

Olumsuz zarar; sözleşmenin, karşı tarafça yerine getirileceğine olan güvenin boşa çıkması nedeniyle uğranılan eylemli zarardır. Başka bir anlatımla, sözleşme yapılmasaydı, uğranılmayacak olan zarardır. Dolayısıyla, karşı tarafın malvarlığına girsin veya girmesin, sözleşme nedeniyle alacaklının cebinden (malvarlığından) çıkan ve yasal olarak harcanan paradır. Doktrinde hakim olan görüşe ve ... uygulamasına göre, burada oluşan zarar menfi (olumsuz) zarardır. Menfi zarar genel bir anlatımla hukuken geçerli olmayan bir borç ilişkisinin geçerli olduğuna inanmaktan (güvenmekten) doğan zarardır. Kısaca bu zarar, alacaklının sözleşme yaptığı için uğradığı, sözleşme yapmamış olsa idi uğramayacağı zarar olup, sözleşmeye güvenilerek yapılan harcamaların (giderlerin) tamamı, başka bir anlatımla karşı tarafın malvarlığına girmese bile o sözleşme nedeniyle cepten çıkan paradır. Müsbet zarar ise, sözleşme nedeniyle cebe girmesi gereken paranın, girmemesi nedeniyle meydana gelen zarardır. Bu niteliği gereği, müsbet zarar daima ileriye dönük olup, bir beklenti kaybıdır. Diğer bir ifadeyle müsbet zarar, akdin hiç veya gereği gibi ifa edilmemesinden doğan zarar şeklinde de tanımlanabilir. Binaların bitirilmiş olması halinde getirmesi beklenen kira geliri kaybı, geciken ifa nedeniyle ifaya bağlı ceza (BK 158/II), seçimlik ceza (BK 158/I), eksik işler bedeli, kâr kaybı, gecikme tazminatı (BK 106/...) müspet zarar kapsamındaki alacak kalemlerindendir. Olumsuz zarar, sözleşmeden dönen alacaklının haklı olması halinde, kusurlu borçludan isteyebileceği zarardır.

Davacı vekili ....02.2012 havale tarihli dilekçesinde, müvekkilinin sözleşmenin feshi nedeniyle bir başka yüklenici ile yeni bir sözleşme yapması halinde tekrar 36 ay beklemek zorunda kalacağını belirterek, sözleşmenin feshine ilişkin ihtarın karşı tarafa tebliğ edildiği 07.05.2012 tarihinden 07.05.2013 tarihine kadar olan dönem için uğradığı kira kaybından kaynaklanan maddi zararlarının tahsilini dava ettiklerini açıklamıştır. Davacı vekilinin bu açıklamasına göre, davaya konu talep, sözleşmenin karşı tarafça yerine getirileceğine olan güvenin boşa çıkması nedeniyle uğranılan eylemli zarar, yani olumsuz zarardır. Davacı tarafça, bu zarar talebi ile ilgili olarak herhangi bir delil sunulmadığı gibi, yazılı açıklamasından da talebinin varsayıma dayalı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece, maddi tazminat talebinin, kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerekirken, talebin, yanılgı olarak müspet zarar kapsamında değerlendirilip reddedilmesi doğru olmamış ise de, bu yöndeki talebe ilişkin hükmün sonucu itibariyle doğru olması nedeniyle kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilmek suretiyle, diğer talepler yönünden hükümde yazılı gerekçeler ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kira kaybına yönelik hükmün HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle, diğer talepler yönünden verilen hükmün, hükümde yazılı gerekçelerle ONANMASINA, fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3906, Karar No: 2022/15400, Tarih: 26.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/3906 E.  ,  2022/15400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma kararından sonra verilen 06.10.2021 tarihli Kararın Muhittin mah. Meşe ağacı sok. No:3 Kapı no :8 Çorlu/ Tekirdağ adresinde eşine tebliğ edildiği, anılan karara sanık tarafından itiraz edildiği, itiraz dilekçesinde de bu adresin yer aldığı, itiraz üzerine mahkemesince duruşma gününü bildiren tebligat bu adrese yapılıp usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, 09.06.2022 tarihli kararın da anılan adrese gönderildiği ancak tebliğ yapılamaması nedeniyle Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince tebliğ yapıldığı, sanığın temyiz dilekçesinde adresle ilgili bir itirazının olmadığı da dikkate alındığında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yokluğunda hükmolunan ve usulüne uygun 05.07.2022 tarihinde tebliğ edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.07.2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 26.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1287, Karar No: 2014/4250, Tarih: 02.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1287 E.  ,  2014/4250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/87-2013/52

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 02.10.2013 gün ve 4047 Esas, 6001 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı, faaliyet raporları ve hesap tetkik komisyonu raporlarının önceden üyelere ulaştırılmadığını, raporun tek kişi tarafından imzalandığını, genel kurulda Bakanlık temsilcisinin bulunmadığını ileri sürerek, 03.06.2007 tarihli davalı kooperatif genel kurulunun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının faaliyet raporları ve hesap tetkik komisyonu raporlarını almadığı ve bilmediği iddiasının doğru olmadığını, denetim kurulunun hesap tetkik komisyonu raporunda denetim kurulunun üç üyesinin de imzasının bulunduğunu, bakanlık temsilcisinin 35 dakika süre içinde gelmediğini, davacının kendi yönetim dönemlerinde yapılan işlerin sonraki dönemde yapılmış gibi hesaplandığını iddia ettiğini, bu hususun inceleneceği yerin tazminat davası olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 24.01.2012 tarih 2011/4700 Esas, 2012/363 Karar sayılı ilamıyla; bakanlık temsilcisinin 35 dakika beklenmesinin ardından genel kurul toplantısına başlandığı, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 87/1. maddesinin son fıkrasında belirtilen prosedür uygulanmadan alınan kararların mutlak butlan ile sakat olacağı, dolayısıyla genel kurul kararının iptalini talep etmek için ret oyu kullanılması ve muhalefet şerhi yazdırılması koşullarının aranmayacağı, mahkemece anılan kanun ve yönetmelik hükümlerinde öngörülen prosedürün yerine getirilip getirilmediği araştırılmadan eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda dosya kapsamına göre, yasa ve yönetmelikte sayılan tüm prosedürün yerine getirildiği, sadece görevlendirilen hükümet komiserinin toplantıya iştirak etmemesi karşısında, 35 dakika beklenerek toplantıya başlandığı, yasaya göre temsilci toplantıya gelmez ise, toplantı icrasını temin etmek üzere, mahalli idare amirine durumun bildirilmesi gerektiği, ancak hafta sonu olması nedeni ile mahalli idari amirine başvuru imkanı olmadığı, bir saat yerine 35 dakika beklenmesinin doğru olmamasına rağmen, bakanlık temsilcisinin diğer görevinin uzaması nedeniyle bir saat beklenmesi halinde de toplantıya iştirak edemeyeceğinden bir saat beklenmemesinin sonuca etkili olmadığı, alınan kararların sırf bu nedenle yoklukla malûl olduğu sonucuna varılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacının temyiz istemi üzerine, Dairemizin 02.10.2013 tarih ve 4047

6001 Karar sayılı ilamıyla; davalı kooperatifin iptali istenilen 03.06.2007 tarihli genel kurul toplantısı için, anılan Kanun'un 87/4; anasözleşmenin 30. maddesi uyarınca süresinde 24.05.2007 tarihli yazı ile Sanayi ve Ticaret Bakanlığı'na bildirilerek temsilci talebinde bulunulduğu ve ücretinin yatırıldığı anlaşılmakta ise de, görevlendirilen bakanlık temsilcisinin gelmemesi üzerine mahalli idare amirine durum bildirilmeden, temsilcinin bu bildirime ve bir saat beklenmesine rağmen yine gelmemesi olgusu gerçekleşmeden ve genel kurulun ilan edilen başlama saatinden sonra 35 dakika beklenilmesi ile yetinilerek toplantıya başlanıldığı, bozma ilamına uyulduğu halde açıklanan prosedürün eksiksiz uygulandığının davalı tarafça ispatlanamaması karşısında 03.06.2007 tarihli genel kurul maddelerinin mutlak butlanla malûl olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, yasa hükmüne rağmen davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4734, Karar No: 2019/257, Tarih: 23.01.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4734 E.  ,  2019/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ile mağdurlar arasında alkolün etkisiyle çıkan tartışmada, sanığın yarı otomatik av tüfeği ile mağdurlara doğru ateş etmeye başladığı, tüm mağdurların isabet eden saçma taneleri ile yaralandıkları, ancak özellikle masa başında sanık ile tartışan mağdur ...'in, baş, boyun, göğüs, karın ve ekstre mitelerde, sağ el ve ön kolda, sağ uyrukta, batın sol yanda ve sırtta çok sayıda saçma tanesine bağlı hayati tehlike geçirecek şekilde ve elinde hayati fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek metekarp kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda;

Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde 13 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; suç vasfına, eksik incelemeye, atılı suçu işlemediğine, fazla ceza tayin edildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/01/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18921, Karar No: 2013/17077, Tarih: 30.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18921 E.  ,  2013/17077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.04.2012 tarih ve 2011/121-2012/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2009/25230 kod numarası ile "İmsa... Meşrubat Sanayii A.Ş. Şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin itirazı üzerine, davalı kurumun "İmza" ibareli markanın benzer olduğu gerekçesiyle itirazın kabul edildiğini, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'na yaptığı itiraz başvurusunun reddedildiğini, oysa tescil ettirmek istedikleri markanın 1974 yılından beri tescilli haliyle kullanıldığını, 2004 yılında bazı sebeplerden yenileme işleminin yapılamaması sebebiyle tescilin hükümden düştüğünü, redde mesnet markaların 2006 yılında tescil edildiğini, tarafların faaliyet alanlarının farklı olduğunu, markaların arasında benzerliğin bulunmadığını savunarak TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2011-M-850 sayılı kararının iptalini, marka başvurularının tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Taşkınırmak Giyim Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili, taraf markalarının fonetik ve şekil olarak birbirlerine benzediğini, iltibasa sebep vereceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, markaların esas unsurları, yazılışları ve telaffuzları yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında birbirlerine benzediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.