muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29879, Karar No: 2017/7181, Tarih: 04.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/29879 E.  ,  2017/7181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 22.06.2016 tarih, 2016/3527-17556 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlunun icra mahkemesine başvurarak, icra takibine süresinde itiraz ettiğinden, icra memurluğunun takibin durdurulmasına ilişkin isteminin reddine yönelik 11.08.2015 tarihli memurluk işleminin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece; örnek 7 nolu ödeme emrinin davacı borçluya 02/07/2015 tarihinde tebliğ edildiği, borçlu vekilinin, itiraz dilekçesini 09/07/2015 tarihinde uyap sistemi üzerinden vekalet pulu ve harcıyla birlikte göndermiş olmakla, mesai saatinden sonra geldiği için ertesi gün (10/07/2015 tarihinde) sisteme kaydedildiği, daha sonra 10/07/2015 tarihinde tekrar vekalet harcı ve itiraz dilekçesinin dosyaya kaydedildiği, davacı vekilinin 09/07/2015 tarihli itiraz dilekçesinin 10/07/2015 tarihinde uyap sistemine yüklendiği, tebligat tarihi ile ilgili yasal 7 günlük süresi içinde olmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nın 8/a maddesinin 1. bendinde; ''İcra ve iflas dairelerince yapılacak her türlü icra ve iflas iş ve işlemlerinde, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi kullanılır; her türlü veri, bilgi, belge ve karar, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi vasıtasıyla işlenir, kaydedilir ve saklanır'' hükmü, 5 bendinde ise; “Elektronik ortamda yapılan işlemlerde süre gün sonunda biter” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, borçluya ödeme emrinin 02.07.2015 tarihinde tebliğ ediliği, borçlu vekili tarafından 09.07.2015 tarihinde saat 19:14'te UYAP sistemi üzerinden icra dosyasına itiraz dilekçesi gönderildiği görülmektedir.

O halde, mahkemece, yukarıda anılan yasal düzenlemeler doğrultusunda şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddi isabetsiz olup, Dairemizce kararın belirtilen nedenle bozulması gerekirken, onandığı anlaşılmakla, borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22/06/2016 tarih ve 2016/3527 E. - 2016/17556 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10410, Karar No: 2018/11056, Tarih: 25.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/10410 E.  ,  2018/11056 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Davacı Kurum, 16.01.2011 tarihli iş kazası sonucu kazalıya bağlanan gelirden oluşan kurum zararının tahsilini talep etmiş olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanununun 12. ve 21. maddeleridir.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Diğer taraftan, Anayasanın 168. maddesi ve 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 4. maddesi gereği devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, arama ve işletme hakkının gerçek ve tüzel kişilere devri ancak Kanunun öngördüğü şartlarda mümkündür.

Madenler üzerindeki hakların bölünmezliğini, devir ve intikalini düzenleyen anılan Yasanın 5. maddesinde, madenler üzerindeki hakların hiç birisinin hisselere bölünemeyeceği ve her bir hakkın bir bütün halinde muameleye tabi tutulacağı hüküm altına alınmıştır. Anılan Yasal düzenleme çerçevesinde, ruhsat sahibi tarafından maden sahası üzerinde, ruhsatın verdiği yetkilerin tamamının yada bir bölümünün sözleşme ile 3. kişilere devri mümkün değildir.

Ancak uygulamada, ruhsat sahipleri özel hukuk alanına giren kimi sözleşmelerle ve belirli bir bedel karşılığında maden çıkarma ve satış haklarını özel kişilere bırakmaktadırlar. Rödovans olarak adlandırılan bu yöntemle ruhsat sahipleri, taşeron olarak üretim yapan üçüncü kişilere süreli sözleşmeler ile maden çıkarma ve satış haklarını kiralamaktadırlar.

Ancak uygulamada, ruhsat sahipleri özel hukuk alanına giren kimi sözleşmelerle ve belirli bir bedel karşılığında maden çıkarma ve satış haklarını özel kişilere bırakmaktadırlar. Rödovans olarak adlandırılan bu yöntemle ruhsat sahipleri, taşeron olarak üretim yapan üçüncü kişilere süreli sözleşmeler ile maden çıkarma ve satış haklarını kiralamaktadırlar.

Günümüz literatüründe rödovans, “maden ruhsat alanlarının, hukuki hak ve sorumlulukları kendisinde kalması koşuluyla hak sahibi tarafından sözleşme ile özel veya tüzel bir kişiye, bir süre tahsis edilmesi durumunda, maden ocağının işletilmesini üstlenen özel veya tüzel kişinin, esas ruhsat sahibine, ürettiği her bir ton maden için ödemeyi taahhüt ettiği meblağ” olarak tanımlanmaktadır.

Rödovans sözleşmesine Maden Kanunu'nda özel bir düzenleme olmadığı için Borçlar Kanununun 270 ve devamı maddelerinde düzenlenen "hasılat kirasına" ait hükümler uygulanır. Türk Borçlar Hukukunda sözleşmelerde şekil serbestisi geçerlidir. Yasada özel olarak bir şekle bağlanmayan sözleşmeleri taraflar istedikleri şekilde yapabilirler. Rödovans sözleşmesi maden ruhsatının, devri anlamına gelmediğinden, devir sözleşmesinin .........yetkili memur huzurunda yapılması zorunluluğu yoktur.

1990 yılında Maden Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 32. maddesinin son fıkrası değiştirilerek, üçüncü kişi ve kuruluşların ruhsat sahipleri ile yapmış oldukları rödovans, kira, taşeron vb. sözleşmelere dayanılarak ruhsat sahasında faaliyette bulunabilmesi........ iznine bağlanmıştır. Ruhsat sahiplerinin, sözleşmeleri bir ay içinde ............ bildirerek uygun görüş alması şartı getirilmiştir. Ancak 03.02.2005 tarihinde yayımlanan Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliğinin geçici 2. maddesindeki “Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden sonra, ruhsat sahiplerinin Kanun kapsamındaki faaliyetleri ile ilişkili olarak üçüncü kişi ya da kuruluşlarla yaptığı sözleşmelerin Genel Müdürlüğe bildirilmesine ve görüş alınmasına gerek yoktur. Ancak ruhsat sahasındaki tüm faaliyetlerden .............ruhsat sahibi sorumludur.” hükmü gereği bildirim yükümlülüğü kaldırılmıştır. Anılan yönetmelik, 06.11.2010 tarihinde yayımlanan........... Yönetmeliğinin 168. maddesi ile yürürlükten kaldırılarak, Rödövans sözleşmeleri ile ilgili olarak geçici 1. maddesinde aynı düzenlemeye yer verilmiştir.

Rödovansçının sorumluluğu konusunda 24.06.2010 tarih 27621 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5995 sayılı Kanunun 17. maddesi ile........eklenen Ek 7. maddesi ile yeni düzenleme yapılmıştır. Anılan madde de; maden ruhsat sahiplerinin, ruhsat sahalarının bir kısmında veya tamamında üçüncü kişilerle yapmış oldukları rödovans sözleşmelerinde, bu alanlarda yapılacak madencilik faaliyetlerinden doğacak İş Kanunu, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili idari, mali ve hukuki sorumluluklarının rödovansçıya ait olacağı, ancak bu durumun ruhsat sahibinin ....... doğan sorumluluklarını ortadan kaldırmayacağı belirtilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü hususunda ayrıca üçüncü kişinin aracılığının düzenlendiği 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverinin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Somut olayda, kömür ocağında oto tamircisi olarak işe başlayan kazalı, olay günü yeraltında çalışmak üzere görevlendirilmiş olup yeni kazılan ve sarmal bulunmayan yere yaslanması sonucu oluşan göçük nedeniyle kazalanmış olup, Mahkemece davalı ... işveren olarak kabul edilmiş ancak diğer davalı ...'un asıl işveren sıfatı bulunup bulunmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmamıştır. Dosyada mevcut 2012 tarihli müfettiş raporunda ...'un asıl işveren olduğundan bahisle %35 oranında kusur izafe edildiği, tazminat dosyasında yer alan belgelere göre, davalı ... tarafından davacı kuruma verilen 06.02.2008 tarihli dilekçe ile yer üstü açık ocak kömür madeni çıkarılması faaliyetine başlayacağını belirterek tescil isteminde bulunduğu ve işyeri bildirgesi düzenlendiği, ........... tarafından düzenlenen .......davalı ...'ın ruhsat sahibi olarak göründüğü, bununla birlikte diğer davalı ... tarafından davacı kuruma verilen 16.06.2010 tarihli dilekçe ile ...'a ait maden sahasında rödovansla kömür ve krom madeni işletileceği, bu işyerinde taşeron olarak çalışacağını belirterek tescil isteminde bulunduğu, yine......... tarafından düzenlenen 2010 tarihl....... Belgesi'nde davalı ...'in ruhsat sahibi olarak göründüğü, tüm bu veriler çerçevesinde olay tarihinde iş kazasının vuku bulduğu kömür ocağının kim tarafından işletildiği hususunun açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmakla, Mahkemece, davalılar arasındaki sözleşme getirtilip, yapılış tarihi itibariyle usulüne uygun olup olmadığı irdelenerek, öte yandan Maden Kanunu Ek 7. maddesinin somut olayda uygulama yerinin bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, davalı taraflar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği, bir başka ifade ile, asıl işveren-taşeron ilişkisi olup olmadığı saptanarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Davalı ...'ın, asıl işveren niteliğine haiz olduğu sonucuna varılması halinde, olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden bu çerçevede yeniden uygun bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, temyiz eden taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 25.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

E.Ü.G.
Yargıtay — Esas No: 2016/10810, Karar No: 2017/23973, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10810 E.  ,  2017/23973 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3937, Karar No: 2022/9545, Tarih: 28.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/3937 E.  ,  2022/9545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair 16/05/2022 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ve davacının vekaletnamesinde yetkisi de kontrol edilip ek karar verilmesi için davacının davadan sulh iradesi ile ilgili ek karar verilebilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yerel mahkemesine İŞLEMSİZ OLARAK İADESİNE davalının temyiz incelemesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 28/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32770, Karar No: 2014/27181, Tarih: 18.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/32770 E.  ,  2014/27181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinden, taraf vekillerinin yüzlerine karşı tefhim olunan kısa kararın gerekçe içermediği gibi vekalet ücreti ve yargılama gideri ile ilgili hükümler de içermediği anlaşılmakla, gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı vekiline tebliği için dava dosyasının mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2483, Karar No: 2024/642, Tarih: 24.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/2483 E.  ,  2024/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1063 E., 2021/825 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/198 E., 2019/244 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacının davasının reddine, müdahil davacının davasının aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve müdahil davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve müdahil davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... dava dilekçesinde; 277 ada 24 ve 27 parsel sayılı taşınmazların kendisine, 277 ada 23 parsel sayılı taşınmazın ise davalıya ait olduğunu, kadastro çalışmaları sırasında adına kayıtlı taşınmazların bir bölümünün davalıya ait taşınmaz içerisinde tespit edildiğini ileri sürerek 277 ada 23 parsel sayılı taşınmazın nizalı bölümlerinin tapu kaydının iptaliyle ayrı ayrı adına kayıtlı taşınmazlara eklenerek tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Davacı 26.12.2019 tarihli duruşmada; dava konusu taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (a) ve (b) harfleri ile gösterilen bölümlerinin yola kalmasını istediğini beyan etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde; davalının kardeşi olduğunu, adına kayıtlı taşınmaz ile davacı adına kayıtlı taşınmazların müşterek mirasbırakanları olan babalarından geldiğini, taşınmazların kendilerine taksimen düştüğünü, çitler ve tahta perdelerle çevrili taşınmazların taksime uygun şekilde kullanıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı 26.12.2019 tarihli duruşmada; adına kayıtlı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (a) ve (b) harfleri ile gösterilen bölümlerinin yola kalmasını istediğini beyan etmiştir.

III. MÜDAHALE

1. ... Köyü Tüzel Kişiliğini temsilen muhtar Şaban Karatepe müdahale dilekçesinde; köy muhtarı olarak katıldığı keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklarca dava konusu taşınmazın nizalı kısımlarının köy boşluğu olduğunun beyan edildiğini, bu nedenle davaya katılma zorunluluğunun ortaya çıktığını belirterek dava konusu taşınmazın köy boşluğu olduğu belirlenen kısımlarının tapu kaydının iptali ile yol olarak köy tüzel kişiliği adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Müdahil davacı 10.12.2019 tarihli duruşmadaki beyanında; dava konusu taşınmazın nizalı bölümlerinin köy boşluğu olarak köy tüzel kişiliği adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

IV. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Müdahil davacı 10.12.2019 tarihli duruşmadaki beyanında; dava konusu taşınmazın nizalı bölümlerinin köy boşluğu olarak köy tüzel kişiliği adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

IV. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından, dava konusu 277 ada 23 parsel sayılı taşınmazın, teknik bilirkişi raporunda (a) ve (b) harfleri ile gösterilen bölümlerinin dava konusu edildiği, bu bölümlerin evvelinden beri boşluk olduğu, herkes tarafından izin alınmaksızın kullanılabildiği, davacı adına kayıtlı taşınmazlar ile bu bölümler arasında 15-20 yıl önce çekilmiş tahta avla bulunduğu, bu nedenle davacının davasını kanıtlayamadığı, müdahil davacı yönüyle ise her ne kadar taraflar bu bölümlerin yola bırakılmasına muvafakat etmişlerse de müdahil davacının talebi göz önünde bulundurulduğunda, yolların mülkiyeti Hazineye ait olduğundan müdahil davacının eldeki davayı açmak için aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine, müdahil davacının davasının aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı ve müdahil davacı tarafından müşterek dilekçeyle istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ve müdahil davacı müşterek istinaf dilekçesinde; Mahkemece dava konusu taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (a) ve (b) harfleri ile gösterilen bölümlerinin yol olarak terkini yerine davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu bölümlerin evvelinden beri köy boşluğu olduğunun dosya kapsamıyla sabit olduğunu, bu hususun taraflarca da kabul edildiğini, kamu malı niteliğinde bulunan yerlere ilişkin tapu iptali ve terkin istemiyle dava açmakta Köy Tüzel Kişiliğinin aktif dava ehliyetinin bulunduğunu ileri sürerek istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak dava konusu taşınmazın nizalı bölümlerinin yol olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, Mahkemece usulünce yapılan keşif, dinlenen tespit bilirkişi ve tanık beyanları ile bu beyanları destekleyen bilirkişi raporlarıyla sabit olduğu üzere, her ne kadar asli müdahil ve davacı gerçek kişi dava konusu yerin yol olduğu iddiasıyla istinaf başvurusunda bulunmuş ise de yol iddiasıyla açılmış veya ıslah edilmiş bir dava olmadığına, köy boşluğuna ilişkin davayı yalnızca Hazine açabileceğine ve taraf koşulu sağlanmadan yapılan kabul beyanının da hükme esas alınamayacağı anlaşıldığına göre, İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı ve müdahil davacının istinaf başvurularının HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmişlerdir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar