muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/106, Karar No: 2010/148, Tarih: 15.06.2010

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı zimmet suçunun sabit olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde;

Mudi S..Z..’nin, Ziraat Bankası Acıpayam/ Denizli Şubesinde, 29.01.2002 ve 18.01.2002 tarihlerinde 1,5 milyar bedelli 93 gün vadeli 51672 ve 51564 nolu hesapları açtırdığı, 01.07.2002 tarihinde bankaya müracaat ederek 51672 nolu hesap bakiyesi olan 1.680.067.179 Lirayı çekmek istemesi üzerine, S. Z..’nin 51672 nolu hesabının 28.05.2002 tarihinde mudinin Pamukkale Üniversitesi Hastanesinde tedavi gördüğü dönemde kapatıldığı, kapanma işleminin servis görevlisi Ş. Ç. tarafından S.Ç. parafıyla düzenlenen 251 nolu tediye fişi ile gerçekleştirildiği, 251 nolu tediye fişinin ekindeki hesap defterinde, 03.05.2002 tarihli temdit işleminin bulunduğu, hesabın açılışına ve kapanışına ilişkin işlemlerin bulunmadığı, yeni bir cüzdan çıkarılarak tediye fişinin arkasına eklendiği, hesap kapatılırken kimlik tespiti işlemi yapılmadığı, hesap cüzdanının halen mudide bulunduğu, tediye fişindeki S.Ç. parafı, 28.05.2002 tarihli 251 nolu tediye fişindeki yetkili imzalar bölümündeki imza, fiş ekindeki hesap defterinin ön yüzündeki yetkili imzası, cüzdanın iç yüzünde süre bölümündeki 4.8.02 ve faiz bölümündeki 45 yazıların, kendine ait olduğunun sanık tarafından kabul edildiği, mudinin 51672 nolu hesaptaki parasını çekememesi üzerine, 51564 nolu hesaptaki parasını çekerek bu hesabı kapattığı, bu durumun ortaya çıkmasından sonra 251 nolu tediye fişini banko-vezne olarak görevli bulunması nedeniyle imzalayan ve ödemeyi yapan Ş. Ç. tarafından, S.Z..adına 04.07.2001 tarihinde 54564 nolu hesabın açılarak bu hesaba, 1.681.000.000 Liranın yatırıldığı, Denizli/Merkez Şubesince, bu paranın Ş..Ç.’dan, ibraname ve taahhütname alınmak kaydıyla mudiye ödenmesi görüşünün bildirilmesi ve Şengül Çavdar tarafından, herhangi bir ibraname veya taahhütname imzalamayacağının belirtilmesi nedeniyle ödeme yapılmadığı, gerek mudinin kendi imzaları arasında gerekse takliden atılan imzaların karşılaştırılmasında, 1930 d.lu olan mudinin, imza kabiliyetinin bulunmadığının saptandığı,

Ödemenin yapıldığı 28.05.2002 tarihinde Ş Ç.tarafından 14 tahsil, 46 tediye, 1 mahsup olmak üzere toplam 61 adet işlemin gerçekleştirildiği, ilgili Bankaca gönderilen gizli ibareli yazıda, eski servis görevlisi Ş.Ç.’ın şubenin çalışkan elemanlarından biri olarak belirtildiği,

Tediye fişindeki imzanın S. Z. elinden çıkmadığı, Ş.Ç.elinden çıkıp çıkmadığı konusunda ise, müspet ya da menfi bir kanaat belirtmenin mümkün olmadığının bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Ödemenin yapıldığı 28.05.2002 tarihinde Ş Ç.tarafından 14 tahsil, 46 tediye, 1 mahsup olmak üzere toplam 61 adet işlemin gerçekleştirildiği, ilgili Bankaca gönderilen gizli ibareli yazıda, eski servis görevlisi Ş.Ç.’ın şubenin çalışkan elemanlarından biri olarak belirtildiği,

Tediye fişindeki imzanın S. Z. elinden çıkmadığı, Ş.Ç.elinden çıkıp çıkmadığı konusunda ise, müspet ya da menfi bir kanaat belirtmenin mümkün olmadığının bildirildiği,

Anlaşılmaktadır.

Şikâyetçi S.Z., Banka Müfettişi tarafından saptanan 02.08.2002 tarihli beyanında; 29.01.2002 tarihinde 1,5 milyar yatırarak 3 ay vadeli 51672 nolu hesabı açtırdığını, 01.07.2002 tarihinde Acıpayam Şubesine başvurduğundan 28.05.2002 tarihinde paranın çekilerek hesabın kapatıldığını öğrendiğini, bu parayı çekmediğini, hesap cüzdanının kendisinde bulunduğunu, kimseye de bu konuda vekâlet vermediğini, hesabın kapatıldığı tarihte Pamukkale Üniversitesi Hastanesinde yatmakta olduğunu, hesaptan çocuklarının dahi haberinin olmadığını, bu hesaptan başka 18.01.2002 tarihinde 1,5 milyarlık 3 ay vadeli bir hesap daha açtırdığını, parasının bir an evvel faiziyle birlikte ödenmesini istediğini, parasını alamayıp yüksek sesle söylenince, banka cüzdanını Ş. Ç.’ın önce vermek istemediğini, ısrar edince geri aldığını, Ş.Ç.nın kardeşlerinin evlerine gelerek, kardeşlerinin bir hata yaptığını, bunca yıllık çalışması olduğunu söyleyip, parayı ödemek istediklerini ancak kendisinin kabul etmediğini, okuma yazması olmadığından, imza atarken karaladığını söylemiş, vefat etmesi nedeniyle diğer aşamalarda dinlenememiştir.

Sanık Ş..Ç., Banka Müfettişi tarafından saptanan 02.08.2002 tarihli beyanında; “Söz konusu hesabı kapatarak ödemeyi hatalı olarak başkasına yaptığımı sanıyorum, SÇ parafı, 28.05.2002 tarihli 251 numaralı tediye fişindeki yetkili imzası ile hesap defterinin ön yüzü ile iç yüzündeki yetkili imzalar ve yazılar bana aittir, Banko-vezne çalıştığım için tediye fişinde tek imza vardır, 3 milyara kadar yetkiliydik, 51672 nolu hesabı kapatarak, tediye işlemini nasıl yaptığımı hatırlamıyorum, 28.05.2002 tarihi Salı gününe denk geliyor, o gün buranın pazarı olduğundan şube çok yoğun olur, ödemeyi yaparken, hesap cüzdanı ibraz edilmediği halde, niçin kimlik tespiti yapmadığımı, ibraname veya taahhütname almadığımı bilemiyorum, 51672 nolu vadeli mevduat hesabı kartının açılışından sonra hiç suspanlanmaması, kapatılma işleminde mudi imzası alınmaması, 251 nolu tediye fişindeki bilgilerin hesap cüzdanına ve hesap kartına sistemden uyarı geldiği halde yazdırılmamasının nedenini bilemiyorum, S. Z. bu olay öncesi tanıdığım bir şahıs değildir, 04.07.2002 tarihinde S..Z.adına vadeli mevduat hesabı açarak 1.681.000.000 Lira yatırmamın sebebi, olay açıklığa kavuşana kadar mağdur olmaması içindir. Oğlu babasının ölümcül hasta olduğunu söylemişti, Denizli merkez şubesinin gönderdiği ibranameyi imzalamamın sebebi ise, ibranameden kasıtlı olarak parayı aldığım anlamı çıkmasıdır, söz konusu hesabın başkasına ödenmesinde kesinlikli kastım yoktur, müşterinin geleceğini bile bile niye hesabındaki parayı alarak kapatayım, şubede toplu servisin işine bakıyor, vadeli, vadesiz tasarruf servisinin işlerini yapıyordum.

Daha önceden benzer herhangi bir hatalı işlem yaptığımı sanmıyorum, 1999 yılında nişanlımdan ayrılınca Denizli Amatem’de 10 gün kadar yatarak tedavi gördüm, halen psikolojik tedavi için ilaç kullanıyorum, ancak ilaçlarım artık yeşil reçeteli değil, kullandığım lustral ve dideral adlı ilaçlar dalgınlık yapıyor, S. Z.’nin, hesapları açtırdığı ilk zamanı hatırlamıyorum, diğer hesabın temdit işleminin başka bir cüzdana yazdırılıp, yazdırılmadığı konusunda bilgim yok, işlemleri benim parafımla bir başkasının yaptığını da söylemem mümkün değil, Ağabeyimin S.Z.’nin evine gittiğinden haberim yok, daha sonra öğrendim, bankanın vakfına 200 milyon kadar, yani beş maaş kredisi borcum var, bunun dışında kimseye borcum yoktur” şeklinde beyanda bulunmuş,

Duruşmalarda ise, S. Z.’ye ait mevduat hesabının kapatılarak sehven başka bir hesaba ödeme yaptığını, hesap sahibinin müracaatı ile yaptığı hatalı işlemin fark edildiğini, kendi hatası nedeniyle hesap sahibinin tüm zararını karşıladığını, suçsuz olduğunu savunmuştur.

Duruşmalarda ise, S. Z.’ye ait mevduat hesabının kapatılarak sehven başka bir hesaba ödeme yaptığını, hesap sahibinin müracaatı ile yaptığı hatalı işlemin fark edildiğini, kendi hatası nedeniyle hesap sahibinin tüm zararını karşıladığını, suçsuz olduğunu savunmuştur.

Görüldüğü gibi, S. Z..adlı mudiye ait 51672 nolu hesaptaki 1.680.067.179 (1.680 TL.) Liranın çekilip, hesabın 28.05.2002 tarihinde kapatıldığı sabit ise de, sanık savunması, sanığın olay sonrası davranışları, yanlışlığın bir işlemle sınırlı olması, fark edilir edilmez mudi adına yeni bir hesap açılarak, çekilen paranın bu hesaba yatırılması, birlikte değerlendirildiğinde, eylemin sanığın dalgınlığında kaynaklandığı, mal edinme bilinç ve iradesiyle hareket ettiğine ilişkin kanıt bulunmadığı gibi, mal edindiğinin de kesin olarak saptanamadığı, bu nedenlerle mevcut kuşkuyu sanık lehine yorumlayarak, beraat kararı veren yerel mahkeme takdir ve değerlendirmesi ile bu hükmü onayan özel daire kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, sanığın eyleminin zimmet suçunu oluşturduğuna ilişkin Yargıtay C.Başsavcılığı itirazı yerinde olmayıp, reddine karar vermek gerekmektedir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Üyeleri, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle, itirazın kabulü ve yerel mahkeme hükmünün bozulması yönünde oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2010 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/3636, Karar No: 2018/13452, Tarih: 15.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/3636 E.  ,  2018/13452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, mutlak butlan ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...'ün 06.03.2012 tarihinde öldüğünü, geriye mirasçı olarak kendisi ile davalı ...'ün kaldığını, mirasbırakanın öldüğü gün olan 06.03.2012 tarihinde 4146 ile 300 ada 6 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını İbrahim’in eşi olan davalı ...’a satış yoluyla temlik ettiğini, satış işleminin mirasbırakanın ölümü ile aynı tarihte ve muhtemelen ölümünden sonra gerçekleştirildiğini, bu durumda satış işleminin mutlak butlan ile geçersiz olduğunu, değilse de muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., eşi ile birlikte 19 yıl boyunca mirasbırakan kayınpaderi ve kayınvalidesine baktıklarını, kayınvalidesinin ani bir rahatsızlanma sonucu ölmesi üzerine mirasbırakanın ilerleyen yaşı ve yürüme zorluğu nedeniyle en basit temel ihtiyaçlarını dahi karşılayamaz hale geldiğini, eşinin isteği üzerine kayınpederini biraz da diğer oğlu baksın diye davacı ...’in evine götürdüklerini, 45 gün sonra Salih'in "ben babama bakamayacağım aksi halde yuvam yıkılacak siz bakın" dediğini, bunun üzerine kayınpederini alıp eve getirdiklerini, bakacak başka kimsesi olmadığı için bizzat kendisinin baktığını, kayınpederinin bakımdan ve ilgiden memnun kaldığını, son üç yılında artık durumun çok kötülediğini, yatalak kaldığını, bakım karşısında minnet duyarak, fedakarlığın karşılığını vermek için çeşitli zamanlarda dava konusu taşınmazlardaki paylar için “senindir” diyerek vasiyette bulunduğunu, bu vasiyetten herkesin haberinin olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakanın 10.02.2006 tarihinde oğlu davalı ... adına noterde taşınmaz satış yetkisi içeren bir vekaletname düzenlettiği, ...'in bu vekaletnameyi kullanarak, mirasbırakanın ölüm tarihi olan 06.03.2012 tarihinde 4146 parsel sayılı taşınmaz ile 300 ada 6 parsel sayılı taşınmazda mirasbırakanın maliki olduğu 11/20 pay ile 11/160 payı davalı gelini ...'a satış yolu ile temlik ettiği, mirasbırakanın yukarıdaki tarihte ölümü ile geriye davalı oğlu ... ile davacı oğlu ... bıraktığı, çekişmeli taşınmazlar dışında mahkemece dosya arasına alınan ve çoğunluğunda mirasbırakanın tam malik olduğu 10 adet taşınmazın mirasçılara intikal ettiği anlaşılmaktadır.

Dosyanın Dairece incelenmesi neticesinde 18.06.2018 tarihli kararla mirasbırakanın ölüm saatinin belirlenmesi amacıyla mirasbırakanın ölüm kaydının temini için dosya mahkemesine geri çevrilmiş, edinilen ölüm raporunda, ölüm saatinin 19.00 olduğu, tapu müdürlüğünde gerçekleşen satış işleminin ise 16.30'da yapıldığı tespit edilmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, davalı ...'ın, kayınpederi olan mirasbırakanın tüm ihtiyaçlarını karşılaması, ölene kadar bakması nedeniyle minnet duygusu ile taşınmazın kendisine temlik edildiğini savunduğu, tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından davalının kayınpederinin ölümüne kadar bakımını üstlendiği sabittir.

Somut olayda, davalı ...'ın, kayınpederi olan mirasbırakanın tüm ihtiyaçlarını karşılaması, ölene kadar bakması nedeniyle minnet duygusu ile taşınmazın kendisine temlik edildiğini savunduğu, tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından davalının kayınpederinin ölümüne kadar bakımını üstlendiği sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin (bir başka ifade ile malın bedelinin) ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.04.2009 günlü 2009/1-130 sayılı kararı). Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 günlü 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde mirasbırakanın gerçek irade ve amacının diğer mirasçılarından mal kaçırma olmadığı, kendisine özenle bakan gelini davalıya minnet duyguları ile çekişmeli taşınmazlardaki paylarını temlik ettiği, temlikin, bakım, hizmet ve emek karşılığı gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9035, Karar No: 2015/22019, Tarih: 25.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9035 E.  ,  2015/22019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2014

NUMARASI : 2013/363-2014/399

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5419, Karar No: 2020/2388, Tarih: 01.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/5419 E.  ,  2020/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar ... ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili,.... sayılı takip dosyasından tanzim edilen 20.03.2013 tarihli sıra cetvelinde rüçhanlı alacaklı olan şikayetçi ... haczine yer verilmemiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar ... ve ... vekilleri ile ... vekili, şikayetin reddini istemişlerdir.

Şikayet olunan ..., şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 10.06.2015 tarihli 2014/8552 E. 2015/4446 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, şikayetçi kurumca sıra cetveli düzenlenmeden önce İİK'nın 78. maddesine uygun haciz talebinde bulunulduğu öncelikli kurum alacağının garameten paylaşıma dahil edilmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7893, Karar No: 2015/141, Tarih: 21.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/7893 E.  ,  2015/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...Köyü 102 ada 17 parsel sayılı 4759,03 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, mera niteliğiyle orta malı olarak tespit edilmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmazın kendisine ait olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Çekişmeli taşınmazın belirlenen vasfı dikkate alınarak mahkemece Orman Yönetimi davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

1) Orman Yönetiminin temyiz istemi yönünden;

Orman Yönetiminin usûlüne uygun bir katılımı veya usulünce açılmış bir davası bulunmadığına göre Orman Yönetiminin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2) Davalı Hazinenin temyiz itirazına gelince;

Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hükme yeterli değildir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1958 tarihli memleket haritası dayanağı hava fotoğrafında taşınmazın konumu gösterilmediği gibi kadastro tespitinden 20 yıl önceki tarihlerdeki kullanım durumunu ve tasarruf sınırlarını belirlemek üzere 1985'li yıllara ait memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinden araştırma yapılmamış, buna göre zilyedlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılmamış, komşu parsel araştırması yapılmamıştır. Ayrıca, taşınmazın sınırından dere geçmekte olup, jeolog bilirkişi eliyle derenin bu yere etkisi konusunda rapor alınmadığı gibi taşınmaz üç yönden 102 ada 1 parsel sayılı orman niteliğinde taşınmaza sınır olduğu halde orman içi açıklık konumunda olup olmadığı değerlendirilmemiştir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

O halde; önceki bilirkişiler dışında görevlendirilecek bir orman, bir jeolog ve bir fen bilirkişi marifetiyle yeniden yapılacak keşifte, taşınmazı geniş çevresiyle bir arada gösteren kadastro paftası ile en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ve tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp, taşınmazın konumu memleket haritaları ile hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, bu belgelere göre orman ya da 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde ifade edilen orman içi açıklık olup olmadığı belirlenmeli, uygulamada komşu parsel kayıtlarından yararlanılmalıdır. Ayrıca, jeolog bilirkişiye inceleme yaptırılarak taşınmazın dere yatağında kalıp kalmadığı, derenin taşkınlarından etkilenip etkilenmediği konularında ayrıntılı rapor alınmalı, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme, çelişkili ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda bir numaralı bentde gösterilen nedenler ile; davalı ... Yönetiminin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine,

2) İki numaralı bentde gösterilen nedenler ile; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 21/01/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.