muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14002, Karar No: 2014/12486, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14002 E.  ,  2014/12486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2012/324-2012/351

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebliğat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3939, Karar No: 2012/210, Tarih: 20.01.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3939 E.  ,  2012/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğin korunması

... ile ... aralarındaki zilyetliğin korunması davasının kabulüne dair ...... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 04.11.2010 gün ve 363/334 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin 2003 yılında ...... isimli kişilerden kiralayarak zilyet olduğunu bilahare Levent Bahadır’ın kendisine 151 dönüm arazi sattığını ve böylece kiraladığı yerlerde malik sıfatını aldığını, davalının dava konusu ...... mevkiinde bulunan 1 parsel sayılı taşınmazda paydaş olması nedeniyle ...... Kaymakamlığına başvurarak kendisini men ettirdiğini açıklayarak zilyetliğinin korunmasını ve tecavüzün def’ini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline yapılan tebligatın usulsüz olduğunu ileri sürmektedir.

Davalı ...’a duruşma günü ve dava dilekçesi tebliği Tebligat Kanununun 21.maddesine göre yapılmıştır. Davalı ...’a yapılan dava dilekçesi tebliğ mazbatasından tebliğ memurunun yaptığı işlemin anlaşılması mümkün değildir. Tebliğ memurunun yazısının okunması ve anlaşılması imkansız durumdadır. Tebligat Kanununun 21 ve tüzüğün 28.maddesine göre “…tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazarak altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir…” Davalı ...’a çıkarılan duruşma günü ve dava dilekçesi tebliğine ilişkin mazbatada davalının adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı ve muhtar gibi kişilerin beyanları bulunmamaktadır. Bu kişilerin beyanları bulunmadığı gibi bulunmama sebebi açıklatılmamış ve imzaları da alınmamıştır. Sonradan bilirkişi raporunun tebliğine ilişkin tebligat mazbatasında da aynı şekilde imza eksikleri bulunmaktadır.

T.C.Anayasasının 36.maddesine göre herkes yargı mercileri önünde iddia, savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. Davalının bu dava kapsamında savunma hakkını kullanabilmesi için öncelikle aleyhine açılan davadan ve sebeplerinden haberdar olması ve buna göre savunma yapması ve delillerini bildirmesi gerekir. Dosyada bulunan tebligat parçasından davalının davadan haberdar olduğu söylenemez. Mahkemece, bu durum gözden kaçırılarak hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK.ya 31.03.2011 tarih 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde yollamasıyla HUMK. 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 54,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 20.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14552, Karar No: 2018/18206, Tarih: 06.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/14552 E.  ,  2018/18206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının babasının ... isimli kişi olduğunun tespitine, davacının baba hanesine tescilinin yapılmasını ve nüfus kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davacının doğum tarihinin 22.05.1973, ...'ın ölüm tarihinin ise 01.06.1972 olduğu, her iki tarih arasında 11 ay 21 günlük sürenin bulunduğu bu nedenle resmi kayıtlarla çeliştiği, taraflarca resmi kayıtların düzeltilmesine dair açılmış bir davanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı ...'nin 22.05.1973 doğumlu olarak 23.05.1991 tarihinde nüfusa yazıldığı, tescil tarihine göre kişinin doğum tarihinden farklı bir tarih yazdırılmasının mümkün olduğu anlaşıldığından kişinin doğum tarihi ile baba olduğu iddia edilen kişinin ölüm tarihi arasında 11 ay 21 günlük fark olması davanın reddi için yeterli değildir.

Soybağının tespitine ilişkin davalar kamu düzeni ile yakından ilgili olup, mahkemeler hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Açıklanan bu hususlar dikkate alınarak, öncelikle baba olduğu iddia edilen kişi ile, ulaşılamadığı takdirde müteveffanın çocukları ile DNA testi yaptırılıp, alınacak rapor da gözetilerek karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8463, Karar No: 2022/2772, Tarih: 15.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/8463 E.  ,  2022/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet ve kasten yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'nın, anılan Kanun'un 15/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 31/3, 62 (iki kez) ve 52. maddeleri gereğince 320,00 Türk lirası ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 05/06/2017 tarihli ve 2014/452 esas, 2017/189 sayılı kararının 30/06/2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 07/11/2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun bildirilmesi üzerine hükmün açıklanmasına ve suça sürüklenen çocuğun 6136 sayılı Kanun'un 15/4, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 31/3, 62 (iki kez) ve 52. maddeleri gereğince 320,00 Türk lirası ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 16/01/2020 tarihli ve 2019/190 esas, 2020/13 sayılı kararını kapsayan dosya ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1) Suça sürüklenen çocuğun eylemde kullanmış olduğu bıçağın ele geçirilmediği ve bu nedenle 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/1. maddesi kapsamında olup olmadığı hususunda inceleme yapılamadığı, anılan kanunun 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve "taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının" belirtilmesi karşısında, suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanıldığı ve hükümlünün yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı, bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağının gözetilmemesinde,

Kabule göre,

2) Somut olayda, yukarıdaki maddede açıklanan nedenlerle 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, bu durumda sanığın üzerine yaralama suçunun şikayete tabi olup uzlaştırma kapsamında bulunduğu, soruşturma ve kovuşturma aşamasında ise suça sürüklenen çocuk ve müştekiye uzlaşma teklifinde bulunulmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254. maddeleri uyarınca öncelikle uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın

bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31/08/2020 gün ve 2020/6264 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/09/2020 gün ve KYB/2020-8084 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31/08/2020 gün ve 2020/6264 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/09/2020 gün ve KYB/2020-8084 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, muhtelif suçlara ait kanun yararına bozma isteminin incelemesinin suçlardan en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunmasına ve 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanunla değişik 14. ve eklenen geçici 13. maddeleri ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 23.01.2020 gün 2020/1 sayılı Kararının Ceza Daireleri İşbölümüne ilişkin ortak hükümlerin 6. fıkrası uyarınca, kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek 1. Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine,15.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34627, Karar No: 2013/27960, Tarih: 27.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/34627 E.  ,  2013/27960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müdafiinin ve kendisinin yüzüne karşı verilen kararı, 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 18/06/2012 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 27/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9683, Karar No: 2015/4739, Tarih: 19.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9683 E.  ,  2015/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 25.03.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü verilerek suça sürüklenen çocuk müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 25.03.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 25.03.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

13.05.2009 tarihinde ...,..., ..., .... ve ... tarafından zorla anal ve vajinal yoldan cinsel istismara uğradığını 15.06.2009 günlü savcılık ifadesinde anlatan mağdurenin beyanında ... ve ...'la ilgili olarak başka bir cinsel istismarda bulunma iddiasını gündeme getirmemesine karşılık 22.06.2009 tarihli ek savcılık beyanında suça sürüklenen çocuk ... ile ...'ın suç tarihinden 20 gün kadar önce değişik zamanlarda kendisiyle cinsel ilişkiye girdiklerini anlatması, bu iddialar ile ilgili olarak sanık ...'ın yargılandığı .... Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/256 Esas sayılı dosyasında beraat etmesi ve yaşı büyük sanıkların yargılamalarının yapıldığı .... Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/368 Esas 2012/192 Karar sayılı dosyası kapsamında Adli Tıp Kurumu ... İhtisas Kurulundan alınan rapora göre, mağdurenin hafif derecede mental retarde olup konuşma güçlüğü çektiği, vermiş olduğu ifadelerine ana hatlarıyla ve kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceğinin belirtilmesi karşısında mevcut haliyle suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği hususunda mağdurenin çelişkili beyanları dışında savunmanın aksini kanıtlamaya yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldğından suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre suça sürüklenen çocuk hakkında ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince çıkarılan 28.05.2014 gün ve 2013/272 Esas, 2012/30372 soruşturma sayılı YAKALAMA EMRİNİN KALDIRILMASINA ve İNFAZININ DURDURULMASINA, bu yakalama emrine istinaden suça sürüklenen çocuk tutuklanarak cezaevine alınmış ise TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini için mahalline müzekkere yazılmasına, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

19.03.2015 tarihinde verilen işbu karar 25.03.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/2376, Karar No: 2016/2801, Tarih: 17.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/2376 E.  ,  2016/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VE MÜŞTEREKLERİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ...Köyü çalışma alanında bulunan 135 ada 6 parsel sayılı 449.74 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içerisinde, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 135 ada 6 parsel sayılı taşınmazın köy boşluğu ve arsa vasfı ile Hazine adına tesciline, taşınmaz üzerindeki evin davacı ... tarafından yapıldığının beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., çekişmeli 135 ada 6 parsel sayılı taşınmazı,...Köy Tüzel Kişiliğinden satın aldığını ve üzerine ev yaptığını belirterek kadastro tespitinin iptali ile adına tescilini talep etmiş, davalıların bir kısmı çekişmeli taşınmazın davacıya ait olduğunu, kendilerinin hakkı olmadığını belirterek davayı kabul etmiş, diğer davalılar cevap vermemiş, yargılamaya da katılmamıştır. Mahkemece, dava konusu taşınmazın boş arazi iken davacının burayı 1999 yılında Köy Tüzel Kişiliğinden satın aldığı, taşınmaz üzerine ev inşa ettiği, davalılar adına yapılan tespitin gerçeği yansıtmadığı, ancak münhasıran köyün kullanımında olmayan, devletin hüküm ve tasarrufunda olan Hazineye ait köy boşluklarının satışına izin veren sözleşmelerin geçersiz olduğu, davacının da tespit tarihinden önce 20 yıllık zilyetliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli taşınmazın köy boşluğu-arsa vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava konusu uyuşmazlık, davacı ... ile dava konusu 135 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespit malikleri davalı ... ve müşterekleri arasındadır. Lehine hüküm kurulan Hazine davada taraf olmadığı gibi, mahkemece re'sen hareket edilebilecek haller de somut olayda mevcut değildir. Çekişmeli taşınmaz üzerindeki evin davacı tarafından yapıldığı sabit olduğu gibi, bir kısım davalılar tarafından da dava usulünce kabul edilmiştir. Hal böyle olunca; mahkemece dava konusu taşınmazın öncesi ve niteliği tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edilmeli, tasarruf durumu kesin olarak saptanmalı ve ihtilaf davanın tarafları arasında değerlendirilerek hüküm kurulmalıdır. Mahkemece belirtilen hususlar göz ardı edilerek, davada taraf olmayan Hazine lehine hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ...'in temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

D/G
Yargıtay — Esas No: 2016/8614, Karar No: 2016/9292, Tarih: 22.11.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/8614 E.  ,  2016/9292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 28.04.2015 gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ...geldi. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirilip, süresinde yapılan inceleme sonucu verilen geri çevirme kararı ile istenilen belgeler de getirtilip dosyasına konulduktan sonra yeniden inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında Bitez Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda ...r adına kayıtlı bulunan eski 28 parsel sayılı 49.550,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 162 ada 110 parsel numarasıyla ve 46.654,01 metrekare yüzölçümlü olarak, ... adına kayıtlı bulunan eski 27 parsel sayılı 49.300,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 162 ada 109 parsel numarasıyla ve 54.437,95 metrekare yüzölçümlü olarak, Ortakent Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda Hazine adına kayıtlı bulunan eski 1913 parsel sayılı 50.000,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 217 ada 3 parsel numarasıyla ve 51.831,47 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları uygulama kadastrosu sırasında taşınmazların sınırlarının yanlış belirlenmesi sonucu miras bırakanlarına ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 162 ada 109, 110 ve 217 ada 3 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.