muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3962, Karar No: 2009/3208, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3962 E.  ,  2009/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı ... tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı asil gelmedi. Davalı-k.davacı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı-k.davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava gecikme tazminatı, arsa sahibi tarafından açılan ve birleştirilen dava tazminat, bu davaya karşı yüklenici tarafından açılan dava ise alacak istemlerini içermekte olup, mahkemece arsa sahibi tarafından açılan davaların reddine, yüklenici tarafından açılan karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar arsa sahibi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve karşı davalı arsa sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Asıl ve birleşen davada davacı arsa sahibi, davalı ve birleşen davada karşı davacı olan şirket ise yüklenicidir. Yanlar arasındaki 11.05.1999 tarihli sözleşme noterden re’sen düzenlenmiş olup uyuşmazlık konusu değildir.

Yüklenici şirket tarafından açılan karşı davada yüklenici, sözleşmenin imzalanmasından sonra davacı arsa sahibinin, piyasaya olan borçları nedeniyle kendisinden 48.550 DM nakit para istendiğini, bu nedenle arsa sahibine 11.05.1999 tarihli belge ile 48.550 DM karşılığı 10.000,00 TL’yi çek olarak verdiğini, ayrıca yapının mimari, statik, tesisat projelerinin hazırlanması, resmi mercilerde onaylanması, inşaata başlaması için gerekli harçların ödenmesi, temel hafriyatının yapılması, grobeton atılması, temel demir ve kalıpların yapımı ve bu işlere ilişkin malzeme ve işçilik bedeli olarak 100.000 DM harcama yaptığını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 50.000,00 TL’nin arsa sahibinden tahsilini istemiş, mahkemece yüklenicinin açtığı karşı dava yönünden, yüklenicinin grobeton atılması, temel demir ve kalıplarının yapılması sebebiyle yaptığı giderlere yönelik taleplerinde haklı olmadığı belirtilerek davanın kısmen kabulü ile 22.275,00 TL’nin 11.05.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile arsa sahibinden tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece karşı davada hüküm altına alınan 22.275,00 liranın 10.000,00 lirası 11.05.1999 tarihli protokol gereğince yüklenici tarafından arsa sahibine çeklerle ödenen tutardır. Arsa sahibi tarafından bu protokoldeki imza inkâr edilmiş değildir. Mahkemece karşı davada hüküm altına alınan 22.275,00 liranın 12.275,00 lirasının ise, yüklenici şirketin inşaat proje, hafriyat ve sair giderler karşılığı arsa sahibine ödediği 11.500 DM’nin karşı dava tarihindeki Türk Lirası karşılığı ile ödenen 2.040,00 liranın toplamı olduğu karar gerekçesinde yazılmıştır. Gerçekten davacı arsa sahibinin davalı yüklenici şirket ile 11.05.1999 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapımını öngören sözleşmeyi imzalamadan önce, dava dışı ... isimli yüklenici ile 08.12.1998 tarihli inşaat sözleşmesini imzaladığı, ancak 07.04.1999 tarihinde düzenleme şeklinde yapılan fesihname ile bu sözleşmenin taraflarca feshedildiği, sözleşmenin feshinden sonra dava dışı yüklenici ... ile inşaat hafriyatını yapan ... ve projesini çizen...’ya 11.500 DM ve 2.040,00 TL ödendiği, böylece bu kişilerin arsa sahibinden hiçbir alacaklarının kalmadığına ilişkin 13.05.1999 tarihli “ibraname” başlıklı belgenin düzenlendiği dosyaya ibraz edilen belgelerden anlaşılmaktadır. Davalı yüklenici vekili de, 07.09.2004 tarihli delil listesinde sözleşme konusu inşaatın yapım işinin arsa sahibince daha önce başka bir firmaya verildiğini, o firma işi yapmayınca müvekkili olan davalı yüklenici şirketle anlaşıldığını, arsa sahibinin müvekkilinden aldığı 48.550 DM karşılığı 10.000,00 TL ile önceki yüklenicinin 13.05.1999 tarihli ibranamede gösterilen masraflarının arsa sahibince ödendiğini belirtmiştir.

Bu durumda, yüklenicinin açtığı karşı davada hüküm altına alınan 48.550 DM karşılığı 10.000,00 lira ile arsa sahibince önceki yüklenici tarafından yapılan harcama, hafriyat ve proje masraflarının ödendiği, yüklenici şirket vekili tarafından ileri sürülmüş ve delil listesinde de 13.05.1999 tarihli “ibraname” başlıklı belgeye delil olarak dayanılmış olduğundan, 10.000,00 lira yanında ayrıca 11.500 DM’nin karşı dava tarihindeki Türk Lirası karşılığı 10.235,00 lira ile 2.040,00 liranın toplamı olan 12.275,00 liranın karşı davada arsa sahibinden tahsiline karar verilmesi mükerrer tahsilat niteliğindedir. Öte yandan, 13.05.1999 tarihli ibranamede yazılı tutarların yüklenici tarafından arsa sahibine ödendiği de usulen kanıtlanamamıştır. Yine, yüklenici tarafından açılan karşı davada 13.05.1999 tarihli ibranamede yazılı miktarlar gösterilerek bir talepte bulunulmuş da değildir.

O halde, yüklenici tarafından açılan karşı davada, 10.000,00 liranın hüküm altına alınması ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Yüklenici tarafından karşı dava 07.11.2005 tarihinde açılmıştır. Arsa sahibi daha önce temerrüde düşürülmediğinden hüküm altına alınan miktara karşı davanın açılış tarihi 07.11.2005 yerine 11.05.2005 tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması da doğru olmamıştır.

O halde, yüklenici tarafından açılan karşı davada, 10.000,00 liranın hüküm altına alınması ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Yüklenici tarafından karşı dava 07.11.2005 tarihinde açılmıştır. Arsa sahibi daha önce temerrüde düşürülmediğinden hüküm altına alınan miktara karşı davanın açılış tarihi 07.11.2005 yerine 11.05.2005 tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması da doğru olmamıştır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davacı ve karşı davalı arsa sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bendde açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden arsa sahibi yararına BOZULMASINA, arsa sahibi ... Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunmadığından, yararına vekâlet ücreti verilmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı ...'a geri verilmesine,28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9271, Karar No: 2020/2140, Tarih: 17.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9271 E.  ,  2020/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

4949 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (İİK) 363. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 sayılı Kanun’un 102. maddesiyle İİK’na eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında temyiz tarihi olan 2016 yılı için 6.310,00 TL’dir.

İptali istenen sıra cetvelinde paylaşıma konu para 5.807,84 TL olduğundan, karar tarihi itibariyle hüküm kesin niteliktedir. Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikâyet olunan ... vekilinin temyiz istemi İİK'nın değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle şikayet olunan vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4401, Karar No: 2011/4160, Tarih: 12.07.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/4401 E.  ,  2011/4160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Tescil davasında Orman İdaresi taraf olup, uyuşmazlık konusu taşınmazın niteliğinin belirlenmesi bakımından orman mühendisi bilirkişi vasıtası ile araştırma yapılmış bulunduğuna göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13165, Karar No: 2010/10112, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13165 E.  ,  2010/10112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 18.02.1998 tarihinden itibaren çalışmalarının 506 sayılı kanunun Ek 5/2.maddesi kapsamına girdiğinin tesbitine,emeklilik esnasında nazara alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı 18.02.1998 tarihinden itibaren davalıya ait ambalaj fabrikasında matbaa bölümünde üretim işçisi olarak ve matbaa içerisindeki kalite kontrol şubesinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/2 maddesi kapsamında kaldığının tespitini istemiştir.

Mahkemece davacının dava konusu dönemde yaptığı işin 2098 sayılı Yasayla 506 sayılı Yasaya eklenen 5/II. maddesi ve alt bentlerinde sayılı işlerden olduğu kabul edilmekle birlikte, Ek-6 maddesinde belirtilen “malülük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi çalışmalarının en az 3.600 gününü Ek madde 5 de belirtilen işlerde geçiren sigortalılar Ek madde 5 de yer alan itibari hizmet süresine ilişkin hükümlerden yararlanır” hükmünün gereği oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, nitelikçe basım işyerinde çalışıldığından bahisle sigortalılık süresine işin niteliği nazara alınarak her tam yıl için Yasanın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesi istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5/II ve Ek 6. maddeleridir.

506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesine göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Yasanın öngördüğü birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında işyerinin dar anlamda sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söz değil öze üstünlük tanıyan bir yoruma gitmek gereklidir. İkinci koşul ise; II. bendin (a,b,c,d,e,f) alt bentlerinde belirtildiği biçimdeki fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır. Buna göre basım işyerinde geçen çalışmalar sırasında : a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılması veya b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışılması veya c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılması veya d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek çalışılması veya e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılması veya f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra olacak biçimde çalışılması halinde belirtilen çalışmanın itibari hizmete tabi olduğunun kabulü mümkündür.

506 sayılı Yasanın Ek-6 maddesine göre ise: “Malüllük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına tabi çalışmalarının en az 3600 gününü ek madde 1 de belirtilen işlerde geçiren sigortalılar, ek madde 1 de yer alan itibari hizmet süresine ilişkin hükümlerden yararlanırlar.”

Mahkemece bu maddedeki düzenlemeden yola çıkılarak davacının çalışmalarının 3.600 günü bulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmişse de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek-5. Maddesi 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış, 5510 sayılı Yasanın itibari hizmeti düzenleyen 40. maddesindeki düzenlemeyle de davacının çalıştığı iş kolu kapsamdan çıkarılmıştır.

506 sayılı Yasanın Ek-5 maddesi kapsamında çalışmakla birlikte bu madde kapsamındaki çalışmaları 3.600 günü bulmayan ancak 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile çalıştıkları iş kolu kapsamdan çıkarılan sigortalıların durumu ile ilgili olarak 5510 sayılı Yasanın geçici 7/2.maddesi ile düzenleme yapılmıştır. Anılan düzenlemeye göre: “506 sayılı Kanunun ek 5 inci maddesinde sayılan itibari hizmet süresi kapsamında yer alıp bu Kanunun 40 ıncı maddesinde sayılmayan işlerde bu Kanunun yürürlük tarihinden önce geçen çalışma sürelerinin bu maddenin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesinde 3600 gün prim ödeme şartı aranmaz.” Hal böyle olunca da davacının çalıştığı iş kolu bakımından 506 sayılı Yasanın Ek-5. maddesine göre hak edilen itibari hizmet sürelerinin değerlendirilmesi için 3.600 gün prim ödeme şartının ortadan kalkmış olduğu, Ek-5 madde yazılı bulunan koşulara sahip olan sigortalının 3.600 gün şartı aranmaksızın itibari hizmetten yararlandırılması gerektiği açıktır.

Yapılacak iş 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile birlikte davacının işyeri ve yaptığı işe göre itibari hizmetten yararlanmak için Ek-5. maddede belirtilen işlerde 3.600 gün çalışmasının gerekli olmadığı göz önüne alınarak, çalışılan işyeri, yapılan iş ve çalışma koşullarına göre itibari hizmetten yararlanıp yararlanmayacağını ve itibari hizmetten yararlanacak ise bunun süresini belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, işin esasına girilmek gerekirken itibari hizmete tabi 3.600 gün çalışmanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12574, Karar No: 2025/501, Tarih: 13.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12574 E.  ,  2025/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2253 E., 2023/2260 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/519 E., 2023/124 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar vermek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davacı mirasçıları; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen davacıların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilmesine, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun'un 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurumun, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir

. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir. Komisyon, tıp eğitimini, hizmet basamağını, alt yapı ve kaynak kullanımı ile maliyet unsurlarını dikkate alarak sağlık hizmeti sunucularını fiyatlandırmaya esas olmak üzere ayrı ayrı sınıflandırabilir. Komisyon, 63. madde hükümlerine göre finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinin Kurumca ödenecek bedellerini; sağlık hizmetinin sunulduğu il ve basamak, Devletin doğrudan veya dolaylı olarak sağlamış olduğu sübvansiyonlar, sağlık hizmetinin niteliği itibarıyla hayati öneme sahip olup olmaması, kanıta dayalı tıp uygulamaları, maliyet-etkililik ölçütleri ve genel sağlık sigortası bütçesi dikkate alınmak suretiyle, her sınıf için tek tek veya gruplandırarak belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiştir.

2-Aynı şekilde katılım payı alınması kenar başlıklı 68. maddesinde, 63. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınacak olanlar şunlardır: Ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi, vücut dışı protez ve ortezler, ayakta tedavide sağlanan ilaçlar, Kurumca belirlenecek hastalık gruplarına göre yatarak tedavide finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri olduğu, katılım paylarının hesaplanmasında 72. maddeye göre tespit edilen sağlık hizmeti tutarları esas alınacağı, katılım paylarının ödenme usûlleri ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği, 69. maddesinde ise, 68. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınmayacak haller, sağlık hizmetleri ve kişilerinin sağlık raporu ile belgelendirilmek şartıyla; Kurumca belirlenen kronik hastalıklar ve hayati önemi haiz 68. maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sağlık hizmetleri ile organ, doku ve kök hücre; nakli şeklinde belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1-Davacı hastaya kanser hastalığı tanısı konulduğu, kanser hastalığı nedeniyle hastanın Pembrolizumab etken maddeli Keytruda adlı ilaçların kullanması uygundur şeklinde rapor tanzim edildiği, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tedavide Pembrolizumab etken maddeli Keytruda adlı ilaçların kullanımının uygun görüldüğü, ilaç bedelinin karşılanması amacıyla Kuruma yapılan başvurunun Kurum tarafından sağlık uygulama tebliğinin EK-4/A-C bedeli ödenecek ilaç listesinde yer almadığının belirtilerek bedelinin karşılanmayacağı yönünde yazısı üzerine eldeki davanın açıldığı Bam Dairesince, davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.