muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3962, Karar No: 2009/3208, Tarih: 29.05.2009

Mahkemece karşı davada hüküm altına alınan 22.275,00 liranın 10.000,00 lirası 11.05.1999 tarihli protokol gereğince yüklenici tarafından arsa sahibine çeklerle ödenen tutardır. Arsa sahibi tarafından bu protokoldeki imza inkâr edilmiş değildir. Mahkemece karşı davada hüküm altına alınan 22.275,00 liranın 12.275,00 lirasının ise, yüklenici şirketin inşaat proje, hafriyat ve sair giderler karşılığı arsa sahibine ödediği 11.500 DM’nin karşı dava tarihindeki Türk Lirası karşılığı ile ödenen 2.040,00 liranın toplamı olduğu karar gerekçesinde yazılmıştır. Gerçekten davacı arsa sahibinin davalı yüklenici şirket ile 11.05.1999 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapımını öngören sözleşmeyi imzalamadan önce, dava dışı ... isimli yüklenici ile 08.12.1998 tarihli inşaat sözleşmesini imzaladığı, ancak 07.04.1999 tarihinde düzenleme şeklinde yapılan fesihname ile bu sözleşmenin taraflarca feshedildiği, sözleşmenin feshinden sonra dava dışı yüklenici ... ile inşaat hafriyatını yapan ... ve projesini çizen ...’ya 11.500 DM ve 2.040,00 TL ödendiği, böylece bu kişilerin arsa sahibinden hiçbir alacaklarının kalmadığına ilişkin 13.05.1999 tarihli “ibraname” başlıklı belgenin düzenlendiği dosyaya ibraz edilen belgelerden anlaşılmaktadır. Davalı yüklenici vekili de, 07.09.2004 tarihli delil listesinde sözleşme konusu inşaatın yapım işinin arsa sahibince daha önce başka bir firmaya verildiğini, o firma işi yapmayınca müvekkili olan davalı yüklenici şirketle anlaşıldığını, arsa sahibinin müvekkilinden aldığı 48.550 DM karşılığı 10.000,00 TL ile önceki yüklenicinin 13.05.1999 tarihli ibranamede gösterilen masraflarının arsa sahibince ödendiğini belirtmiştir.

Bu durumda, yüklenicinin açtığı karşı davada hüküm altına alınan 48.550 DM karşılığı 10.000,00 lira ile arsa sahibince önceki yüklenici tarafından yapılan harcama, hafriyat ve proje masraflarının ödendiği, yüklenici şirket vekili tarafından ileri sürülmüş ve delil listesinde de 13.05.1999 tarihli “ibraname” başlıklı belgeye delil olarak dayanılmış olduğundan, 10.000,00 lira yanında ayrıca 11.500 DM’nin karşı dava tarihindeki Türk Lirası karşılığı 10.235,00 lira ile 2.040,00 liranın toplamı olan 12.275,00 liranın karşı davada arsa sahibinden tahsiline karar verilmesi mükerrer tahsilat niteliğindedir. Öte yandan, 13.05.1999 tarihli ibranamede yazılı tutarların yüklenici tarafından arsa sahibine ödendiği de usulen kanıtlanamamıştır. Yine, yüklenici tarafından açılan karşı davada 13.05.1999 tarihli ibranamede yazılı miktarlar gösterilerek bir talepte bulunulmuş da değildir.

O halde, yüklenici tarafından açılan karşı davada, 10.000,00 liranın hüküm altına alınması ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3-Yüklenici tarafından karşı dava 07.11.2005 tarihinde açılmıştır. Arsa sahibi daha önce temerrüde düşürülmediğinden hüküm altına alınan miktara karşı davanın açılış tarihi 07.11.2005 yerine 11.05.2005 tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması da doğru olmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2006/9459, Karar No: 2007/2556, Tarih: 15.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9459 E.  ,  2007/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan, incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildikten temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 07.07.2000 tarihli protokol düzenlendiğini, protokole göre ...' ın müvekkiline devredildiğini, müvekkilinin davalıya 10.000 DM nakit ve 7.650.000.000 TL' de çeklerle ilgili ödeme yaptığını, devirden önceki elektrik ve su borçlarının da ödendiğini, daha sonra devir işlemi yapan kişinin şirketi temsil yetkisi bulunmadığının anlaşıldığını, ayrıca otelin ruhsatı da olmadığını, davalının 13.12.2000 tarihli ihtarla sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini, müvekkilinin devir işleminden zarar gördüğünü ileri sürerek 25.867.015.725 TL maddi ve 4.000.000.000 TL manevi zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında davacının ödemeleri yaptığını, ancak elektrik ve su borcunu sözleşmede öngörülen sürede yatırmadığını, bu nedenle sözleşmenin 07.07.2000 tarihli ihtarname ile feshedildiğini, şirket yetkilisinin devre muvafakatının bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, taraflar arasındaki protokolün geçersiz olduğu, davacı ödediğini geri alabileceği gerekçesiyle maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1234, Karar No: 2020/3421, Tarih: 04.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1234 E.  ,  2020/3421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan sıra cetveline itirazı davası sonucunda mahkemece davanın kabüline karar verilmiş olup, verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltme harcı peşin alındığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 04.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9506, Karar No: 2015/973, Tarih: 02.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/9506 E.  ,  2015/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve iptal edilen kısımların köy boşluğu olarak gösterilmesi ve müdahalenin men'i ile kal'i istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Davacı, 131 ada 7 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu bitişik sınır komşusu 131 ada 5 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının köy boşluğu olduğu halde senetsizden 31.03.2009 tarihinde davalı adına tapu kaydının yapıldığını belirtip dava konusu taşınmazın köy boşluğu olarak bırakılmasını ayrıca yola taşan kısma elatmanın önlenmesini ve kal'ini istemiştir.

Davalı, davacının dava ehliyeti bulunmadığını ayrıca davaya konu yerin zilyedi olduğunu, kadastro tespitinin doğru olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 131 ada 5 parselin tapu kayıtlarının iptali ve terkinine dosyada yer alan 17.05.2013 havale tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide "E" harfi ile gösterilen yeşil kalem ile taralı 3,80 m2'lik yüzölçümlü, "B" harfi ile gösterilen kırmızı kalem ile taralı 18,90 m2 yüzölçümlü ve "A" harfi ile gösterilen mavi kalem ile taralı 27,87 m2 yüzölçümlü taşınmaz parçalarını 131 ada 5 sayılı parselden tefrik edilerek paftasında köy boşluğu olarak gösterilmesine, krokide "D" harfi ile gösterilen 25,16 m2'lik kısma ve iptal edilen kısımlara davalının müdahalesinin önlenmesine ve kal'ine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya kapsamına göre 17.05.2013 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde "D" harfi ile gösterilen 25,16 m2'lik kadastro paftasındaki yola davalının müdahalesinin önlenmesi ve kal'ine ilişkin hüküm sonucuna yönelik davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Ancak 3402 sayılı Yasanın 16/B maddesi mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerlerini orta malları niteliğinde kabul etmiş, tutanakların düzenlenip kesinleşmeleri halinde mülkiyet sicillerine değil de ayrı şekilde tutulacak özel sicile yazılacağını öngörmüştür. Kamunun kadimden beri yararlandığı yerlerden sayılan bu tür taşınmazlar 16. maddenin ana başlığında yazıldığı gibi "kamu malları"ndan sayılırlar. Kamu mallarının öncelikli olarak temsilcisi Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği'dir.

Somut uyuşmazlıkta; 17.05.2013 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide "A, B ve E" harfli kısımlara yönelik davaya konu taşınmazın köy boşluğu, köy orta malı olduğu iddiası ile tapu iptali ve tescil istenildiğinden bu tür bir yer için gerçek kişi davacının aktif dava ehliyeti yoktur.

Somut uyuşmazlıkta; 17.05.2013 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide "A, B ve E" harfli kısımlara yönelik davaya konu taşınmazın köy boşluğu, köy orta malı olduğu iddiası ile tapu iptali ve tescil istenildiğinden bu tür bir yer için gerçek kişi davacının aktif dava ehliyeti yoktur.

Dava açma ehliyeti bulunmadığından davacının açmış olduğu davanın reddi gerektiği halde yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1669, Karar No: 2024/3049, Tarih: 29.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1669 E.  ,  2024/3049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/177 E., 2023/297 K.

DAVA TARİHİ : 12.10.2009

KARAR : Kısmen kabul, kısmen ret

Taraflar arasındaki irtifak hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve kâl davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairemizce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Genel Müdürlüklerine bağlı 154 kV, Ambarlı-Yıldıztepe I (1-2) ... 47-48 direkleri arasında davalıların maliki olduğu 2858 ada 12 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davalılar tarafından tehlikeli ve irtifak haklarını ihlal eder şekilde inşaat yapıldığının tespit edildiğini, inşaatın müvekkili lehine olan irtifak hakkını tehlikeye düşürdüğünü, ayrıca can ve mal güvenliğini de tehdit ettiğini belirterek, el atmanın önlenmesini ve yapının tecavüzlü kısmının yıkılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili, davaya konu edilen inşaatın 20 yıl önce tamamlandığını, söz konusu elektrik hattının da 30 yıl önce kurulduğunu, davacının bakım yapmaması sebebiyle tellerin sarktığını, ayrıca davacı lehine taşınmazda böyle bir irtifak hakkının da bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.11.2015 tarihli ilamı ile men’i müdahale davasının kabulüne; davalı ... aleyhine açılan davanın kabulü ile 2858 ada 12 parsel üzerinde kurulu 26 No.lu bağımsız bölüm ile ilgili yatayda (bina ön cephesinden) soldan 6,43 m², sağdan 11,25 m² arasında kalan yamuk alan, düşeyde giriş kotundan yukarı 7 metreden yukarısı (4,57 m²) kesilip atılacak bu kottan yukarıda 2. kat + teras katı + çatı katı toplam yıkılıp atılması gerekli alan 110 m² olan bu yerin tecavüzünün önlenmesine, tecavüzlü kısımların kâl'ine, kâl masrafı olan 7.253,00 TL'nin bu davalıdan alınmasına ve davacının diğer davalılar aleyhine açılan davasının ispat edilememesi nedeniyle reddine dair verilen karara karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2017/2719 E., 2020/8667 K. sayılı ilamı ile taraf teşkilinin sağlanması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2017/2719 E., 2020/8667 K. sayılı ilamı ile taraf teşkilinin sağlanması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, 05.10.2021 tarihli kararı ile; davanın, davalı ... ile dahili davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden kabulüne; dava konusu 2858 ada 12 parsel üzerinde kurulu 22 numaralı binada yatay binanın tüm alanı, binanın giriş kotundan itibaren ise 7 metresi kalacak şekilde yukarısından itibaren 1,19 metrenin irtifak hakkını ihaleninden dolayı 26 numaralı binada ise yatayda (bina ön cephesinden) soldan 6,43 metre, sağdan 11,25 metre arasında kalan yamuk alan ile düşeyde giriş kotundan yukarı 7 metreden yukarısı olan 4,57 metrenin irtifak hakkına ihlalinden dolayı el atmanın önlenmesine, el atılan kısımların kaline, kâl masraflarının infaz aşamasında dikkate alınmasına, davanın, davalılar ..., ..., ..., ... ve ... yönünden reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 05.10.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili ve davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 28.11.2022 tarihli, 2022/3716 Esas, 2022/7241 Karar sayılı ilamı ile; mahkemece dava konusu 2858 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt malikleri hakkında dava kabul edilmiş olmasına rağmen söz konusu taşınmazda tapu kayıt maliki olan ... hakkında hüküm tesis edilmemesi, yine dava konusu 2858 ada 12 parsel sayılı taşınmazda tapu kayıt maliki olmayan davalılar hakkında davanın reddine karar verilmiş olmasına rağmen tapu kayıt maliki olmayan davalılar ..., ... ve ... hakkında hüküm tesis edilmemesinin doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 08.06.2023 tarihli ve 2023/177 Esas, 2023/297 Karar sayılı kararı ile; davanın, davalı ... ile dahili davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... yönünden kabulü ile dava konusu 2858 ada 12 parsel üzerinde kurulu 22 nolu binada yatay binanın tüm alanı, binanın giriş kotundan itibaren ise 7 metresi kalacak şekilde yukarısından itibaren 1,19 metrenin irtifak hakkını ihlalinden ve 26 No.lu binada ise yatayda (bina ön cephesinden) soldan 6,43 metre, sağdan 11,25 metre arasında kalan yamuk alan ile düşeyde giriş kotundan yukarı 7 metreden yukarısı olan 4,57 metrenin irtifak hakkına ihlalinden dolayı el atmanın önlenmesine, elatılan kısımların kâl’ine, kâl masraflarının infaz aşamasında dikkate alınmasına, davalılar ..., ..., ..., ... ve ..., ..., ..., ... yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalıların haksız el atmalarının söz konusu olmadığını, dava konusu taşınmazların çok eski tarihlerde yapıldığını, davalılarca yaptırılmadığını, kasıtlı olarak arza bir tecavüzün bulunmadığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu, bugüne kadar herhangi bir zarar ve tehlikenin meydana gelmediğini, can ve mal güvenliği tehlikesinin neden kaynaklandığı ve gerçekleşip gerçekleşmediğinin davacı tarafından ortaya konulmadığını ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, irtifak hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 4721 sayılı TMK’nın 732 nci, 733’üncü ve 734’üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı ve irtifak hakkına temyiz edenlerden ...’ın müdahale ettiğinden elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre; bir kısım davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26056, Karar No: 2014/2782, Tarih: 11.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26056 E.  ,  2014/2782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerger Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/149-2013/106

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2001, Karar No: 2019/4766, Tarih: 14.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/2001 E.  ,  2019/4766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET OLUNAN :

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonucunda mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş olup, verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı şikayet olunan vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22218, Karar No: 2014/15474, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22218 E.  ,  2014/15474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/435-2013/914

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek ,

2-Temyiz eden davalı SGK vekili ve davalı işveren vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.