muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8147, Karar No: 2021/1835, Tarih: 23.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8147 E.  ,  2021/1835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 23/02/2021 tarihinde davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14,90TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14280, Karar No: 2024/1349, Tarih: 15.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14280 E.  ,  2024/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3364 E., 2023/228 K.

KARAR : Miktardan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/480 E., 2023/437 K.

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile özetle miras bırakanın ölüm tarihinde adına kayıtlı bir mal varlığı bulunmadığı ve terekenin borca batık olduğu açıkça ortada olduğu için alacaklı /davalı tarafa herhangi bir borcu bulunmadığını, bu nedenle müvekkile gönderilen ödeme emrinin tamamına itiraz ettiklerini, müvekkil açısından ileride telafisi mümkün olmayan zararların doğmaması için mirasın hükmen reddi davası sonuçlanıncaya kadar teminatsız veya teminatlı olarak takibin ivedilikle olarak durdurulmasına ve iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesi ile özetle Kurumun herhangi bir kusuru ve hatası bulunmadığından Kurumca yapılan işlemler hukuka ve yasalara uygun olduğunu, ihtiyati tedbir talep edildiğini 6185 sayılı Kanun'un 58/3 üncü maddesine göre tedbir kararı verilebilmesi için borç tutarında teminat gösterilmesi gerektiğini bu nedenlerle tedbir talebinin ve davanın reddine karar verilmesini, 6183 sayılı Kanun'un 88/5 inci maddesi uyarınca %10 tazminata hükmedilmesini, masraf ve vekalet ücretinin karşı tarafa yüklenmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle davanın kabulü ile Pendik SGM'nin davacıya göndermiş olduğu 2015/018200 takip numaralı ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın kaldırılması talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun miktar yönünden

reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın kaldırılması talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun miktar yönünden

reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava ödeme emrinin iptali talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına,

yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6739, Karar No: 2016/694, Tarih: 02.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6739 E.  ,  2016/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-f, 62, 52, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezası, resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan ...'dan aldığı vekaletname ile S... İnşaat Malzemeleri şirketi adına bir işyeri kiraladığı, daha sonra katılan ... Ltd. Şti'ne giden sanığın yine S... İnşaat Malzemeleri adına satın aldığı inşaat malzemeleri karşılığında suça konu B-0228572 nolu, 25.09.2008 keşide tarihli ve 10.000 TL tutarındaki çeki verdiği, çekin bankaya ibrazında yetkilisi katılan ... olan S...-İş Yapı İnşaat Ltd. Şti'ne ait olduğu ve boş vaziyette kaybedilmesi nedeniyle ödemeden men talimatı verildiğinin tespit edildiği anlaşıldığından dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53. ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11626, Karar No: 2016/950, Tarih: 08.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/11626 E.  ,  2016/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 29.01.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8149, Karar No: 2021/1829, Tarih: 23.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/8149 E.  ,  2021/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 23/02/2021 tarihinde gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.098,75 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14410, Karar No: 2014/11970, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14410 E.  ,  2014/11970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2012/648-2013/477

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/384, Karar No: 2010/1863, Tarih: 10.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/384 E.  ,  2010/1863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1. maddesi birinci cümle uyarınca 3 ay hapis ve 20 gün adli para, 289/1. maddesi ikinci cümle gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 10 gün adli para, 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 2 gün hapis ve 8 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hapis cezasının ve gün adli para cezasının anılan Kanun’un 50/1-a, 52/2 (2 defa), maddeleri gereğince 1.240,00 ve 160,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 10/04/2009 tarihli ve 2008/199 esas, 2009/123 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 09.12.2009 gün ve 67653 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2009 gün ve 289759 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “1- Sanık hakkında üzerine atılı muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan dolayı verilen 1 ay 15 gün hapis cezasından 5237 sayılı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 1 ay 7 gün hapis olarak belirlenen cezasının, aynı Kanun 50/1 -a, 52/2. maddelerine göre beher günü 20,00 Türk lirası üzerinden çevrilerek 740,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 289/1.birinci cümlesinde, “Muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş olan mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunan kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.”, aynı Kanun’un 52/1 ve 2. fıkrasında ise, “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükümlerinin yer alması karşısında, sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, herhangi bir teşdit sebebi ve farklı uygulamanın gerekçesi gösterilmeden adli para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesinde,

İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

İncelenen dosyada muhafaza görevini kötüye kullanma suçu nedeniyle yargılanıp suçu sabit görülen sanığın, 5237 sayılı TCY.nın 289/1. maddesi uyarınca 3 ay hapis ve 20 gün adli para, aynı fıkranın ikinci cümlesi gereğince cezasında 1/2 oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 10 gün adli para, 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 2 gün hapis ve 8 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ve gün adli para cezasının anılan Yasanın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince sonuç olarak 1.240 ve 160 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Tebliğnamede yasa yararına bozmaya esas olarak gösterilen nedenlerin incelenmesine gelince:

1- TCY.nın 289. maddesinin 1. Fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca hükmedilen 1 ay 15 gün hapis cezasından, aynı yasanın 62/1. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapıldığında 1 ay 7 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gereken cezasının, aynı yasanın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince bir günü 20YTL üzerinden çevrilmesi sonucunda 740 YTL adli para cezasına karar verilmesi gerekirken, 1.240 YTL adli para cezasına hükmedilmesi,

2- TCY.nın 289/1. maddesinde hapis cezasına ek olarak öngörülen zorunlu adli para cezasının alt sınırının belirtilmemesi dolayısıyla aynı yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırının 5 gün olarak kabulünün gerekmesine ve suçun işleniş şekli, önemi, yer ve zamanı gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan saptanılmasına karşın, gerekçesi açıklanmaksızın adli para cezasının 20 gün olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı görüldüğünden, 5271 sayılı CYY.nın 309/4-d. maddesi uyarınca; ... Sulh Ceza Mahkemesinin 10.4.2009 tarihli ve 2008/199 esas, 2009/123 sayılı kararının YASA YARARINA BOZULMASINA, bozulan kararda cezanın saptanmasına yönelik olan hüküm fıkrasının yeniden kurulması gerektiğinden; TCY.nın 289/1. madde uyarınca suçun işleniş şekli, önemi, yer ve zamanı dikkate alınarak takdiren sanığın 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın malın sahibi olması nedeniyle TCY.nın 289. maddesinin ilk fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları gözetilerek TCY.nın 62/1. maddesi gereği cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCY.nın 52/2. maddesi gereği hapis cezasının ve gün adli para cezasının bir günü takdiren 20 YTL üzerinden hesaplanarak 740 YTL ve 20 YTL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, bozulan karardaki öbür hususların olduğu gibi bırakılmasına, 10.02.2010 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16540, Karar No: 2017/4667, Tarih: 29.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16540 E.  ,  2017/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı .... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... köyü 174 ada 14 parsel sayılı 11.907,54 m² ve 177 ada 17 parsel sayılı 112.663,22 m² yüzölçümündeki taşınmaz, .... vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı .... Yönetimi 28.02.2013 havale tarihli dilekçesi ile .... köyünde 3402 sayılı Kanun hükümlerince yapılan kadastro sırasında .... sınırları içinde kalan bir kısım yerlerin yol, dere, gölet gibi tespit harici bırakıldığını ve yine 174 ada 14 nolu parsel sayılı taşınmazın 177 ada 17 sayılı parselin devamı olmasına rağmen ayrı parsel numarası verildiğini belirterek 174 ada 14 sayılı parselin 177 ada 17 parsel sayılı .... parseli ile birleştirilmesini ve .... sınırları içerisinde kalmasına rağmen, tespit harici bırkılan yol dere gibi bölümlerin 177 ada 17 parsel sayılı taşınmaza dahil edilmesini talep etmiş, mahkemece davacı .... Yönetiminin davasının kabulü ile .... .... köyü 174 ada 14 sayılı parsele ait kadastro tutanağının iptali ile 11.907,54 m² olan bu alanın .... .... köyü 177 ada 17 sayılı parsele dahil edilerek 177 ada 17 sayılı parselin .... niteliği ile Hazine adına tapuya tespit ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı .... Yönetimi tarafından yol olan bölümler hakkında karar verilmediği gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dava 6292 sayılı Kanunun 11/10. maddesine göre yapılan düzeltme işlemine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Kanuna göre 10.12.1940 tarihinde yapılıp kesinleşen .... kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1744 sayılı Kanuna göre yapılan aplikasyon ve 2. madde uygulaması 07.07.1977 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Bu işlemlerden sonra, yörede 2896 sayılı Kanuna göre 08.11.1985 tarihinde 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre .... kadastrosu ve 2/B madde uygulaması 27.02.1989 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşmiştir. 2010 yılında gerçekleştirilen kullanım kadaatrosu çalışmaları mevcuttur.

Mahkemece davacı .... Yönetiminin 174 ada 14 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının kabulüne karar verilmiş ise de bu taşınmazla birlikte dava konusu olup yol olarak tespit harici bırakılan bölüme ilişkin karar verilmediği anlaşılmaktradır.

Mahkemece davacı .... Yönetiminin 174 ada 14 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının kabulüne karar verilmiş ise de bu taşınmazla birlikte dava konusu olup yol olarak tespit harici bırakılan bölüme ilişkin karar verilmediği anlaşılmaktradır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen ve davaya konu 174 ada 14 parsel sayılı taşınmazın bitişiğinde yer alan bölümün yol olarak belirlendiği ve hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediği anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kanunun 16/B-son maddesinde "yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir" hükmüne yer verilmiştir. 3402 sayılı Kanunun 26. maddesinde ise “Kadastro Mahkemesinin yetkisinin her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği günde başlayacağı hüküm altına alınmıştır".Bu durumda; yol olarak tespit harici bırakılan ve bilirkişi raporunda (A) harfi ile

gösterilen bölümün de 174 ada 14 parsel sayılı taşınmazla birlikte davalı olduğu ve dava konusu edilen bu yer hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediği ve paftasında gösterildiği anlaşıldığından, yol olarak tespit harici bırakılan bölüme ilişkin uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması amacıyla mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekmesine rağmen davaya devamla bu bölüm hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı .... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 29/05/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/970, Karar No: 2014/4893, Tarih: 25.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/970 E.  ,  2014/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/129-2013/250

-KARAR-

1-Kayıt kabul davalı süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. maddesi hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-Sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

c-Davacı tarafından kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK. m. 223) verip vermediğine ilişkin bilgiler,

d-Sıra cetveli tebliğ edilmiş ise davacı tarafa tebliğine ilişkin belge,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak, varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte gönderilmesi,

2-Kocaeli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/298 Esas sayılı dosyasında tanzim edilen 20.09.2011 havale tarihli bilirkişi raporunun ilgili Mahkemesi'nden istenerek onaylı örneğinin eklenmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmişitr.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.