muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4416, Karar No: 2020/6601, Tarih: 29.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4416 E.  ,  2020/6601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İstanbul 20 İcra Müdürlüğünün 2012/11205 Esas sayılı takip dosyasına konu alacak nedeniyle 21/06/2012 tarihinde haczedilen menkul malların haciz mahallinde hazır bulunan sanık ...'na hukuki ve cezai sorumluluğu hatırlatılarak yediemin sıfatıyla teslim edildiği, sanığın mahcuzların kendisine yediemin olarak tesliminden sonra borçlu olan babası ile aralarının bozulması nedeniyle 06/07/2012 tarihinde iş yerinden ayrılmak zorunda kaldığı, yediemin değişikliğini talep ettiği dilekçesini İstanbul 20. İcra Müdürlüğüne sunduğu, 20. İcra Müdürlüğü’nce alacaklı vekiline gerekenin yapılması için 09.07.2012 tarihli muhtıra yollandığı, muhtıranın alacaklı vekiline 18.07.2012 tarihinde tebliğ edildiği, alacaklı vekilinin dilekçesine göre muhtıra tebliğinden sonra 26/07/2012 tarihinde ek haciz ve muhafaza için işyerine gidildiğinde mahcuzların yerinde bulunmadığı, çevreden yapılan araştırmada da malların 24.06.2012 tarihinde satıldığının öğrenildiğine dair tutanak tutulduğu, sanığın alınan savunmasında, yediemin olarak tayin edildikten bir süre sonra babasıyla arasının bozulması sebebiyle iş yerinden kovulduğunu, oradan ayrılmadan önce eşyaların iş yerinin İstanbul Kasımpaşa Hasköy'de bulunan deposunda bulunduğunu, deponun anahtarının babasının işyerinde bizzat işlerini gördüğü... isimli şahısta bulunduğunu, avukatlarının icra dosyalarına iş yerinden ayrıldığına ilişkin yazıları sunduklarını, söz konusu malları satmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın savunmasında bildirdiği işyerine ait depoda mahcuz malların tam olarak bulunup bulunmadığına dair keşif yapılarak sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile muhafaza görevini kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8345, Karar No: 2009/8127, Tarih: 08.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8345 E.  ,  2009/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... Plastik San. Tic.Ltd. Şti vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 8.12.2009 Salı günü davacı ... End. AŞ vekili Avukat ... ile davalı Kay Plastik Tic. Ltd.Şti vekili Avukat ... geldiler.Diğer davalı taraftan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ve davalı ... Plastik San. Tic. Ltd. Şti dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili dava dilekçesi ile, Küçükçekmece 4.İcra Müdürlüğünün 2007/6108 Esas Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2007/2304 Talimat sayılı dosyasından, 09.10.2007 tarihinde, davacının borçluya kiraladığı fabrikada bulunun ve davacıya ait olan vinterizasyon ünitesinin haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlunun davacıya ait fabrikayı bütün makine ve ekipmanları ile birlikte satın aldığını öğrendiklerini,mahalde borçluya ait yağ doldurmak üzere pet şişelerin bulunduğunu, tesisteki makinelerin borçlu tarafından sigorta ettirildiğini belirterek haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, dava konusu ünitenin 08.08.2005 tarihli sözleşme ile borçluya satıldığı ancak bedelinin ödenmemesi nedeniyle sözleşmenin 06.12.2006 tarihinde fesh edildiği ve davacıya ait olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, nitelikçe 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

HUMUK’nun 186 .maddesi, dava açıldıktan sonra iki taraftan birinin dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilmesi durumunda yapılacak usuli işlemleri düzenlemiştir. Bu kural uyarınca istihkak davacısı yargılama sırasında, dava konusu hacizli şeyi davalının onayı olmadan dava dışı üçüncü kişiye devir ve temlik edebilir.Temlik alan kişi de davacının onayı olmaksızın kendiliğinden davacının yerine geçip onun yerine davayı takip edebilir.Yargıtay’ın kararlılık kazanan uygulaması da bu doğrultudadır. (YHGK.19.04.2006 1/145 sayılı ilamı, HGK.17.10.2001,1/943-724 sayılı ilamı)

Somut olayda, davacı tarafından sunulan 14.01.2008 tarihli sözleşmeden, dava konusu ünite de dahil olmak üzere. tüm tesisin dava dışı ... Deri ve Yağ San.Tic.Ltd’ne satıldığı ve 28.02.2008 tarihinde de davacının anılan şahsa fatura ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı tarafından sunulan 14.01.2008 tarihli sözleşmeden, dava konusu ünite de dahil olmak üzere. tüm tesisin dava dışı ... Deri ve Yağ San.Tic.Ltd’ne satıldığı ve 28.02.2008 tarihinde de davacının anılan şahsa fatura ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda yargılama sırasında dava konusu ünite davacı tarafından devredilmiş olduğuna göre HUMUK’un 186.maddesi gereğince ... Deri ve Yağ San.Tic.Ltd’ne yöntemine uygun şekilde davanın özünü bildirir açıklamalı davetiye tebliğ olunarak çağrılması, geldiği ve davayı takip ettiği takdirde toplanan delillere ve oluşacak duruma göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan, usul hükümlere göre dava ehliyeti yargılama süresince bulunması gerekeceğinden devir sonucu aktif dava ehliyeti kalmayan davacının huzuru ile yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile diğer hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA 625.00.TL. Vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ... Plastik San. Tic. Ltd. Şti'ne verilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 8.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3857, Karar No: 2019/3606, Tarih: 16.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3857 E.  ,  2019/3606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... Sitesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili; borçlu ...'e karşı Muğla 1. İcra Dairesinin 2013/2141 Esas sayılı dosyasında, icra takibi yapıldığını, takip sırasında borçlunun evinin satıldığını, satış bedelinden elde edilen paranın tapu kaydındaki haciz miktarlarını karşılamadığı için icra dairesi tarafından 12.01.2015 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, bu cetvele göre müvekkili alacaklının 4. sırada yer aldığını, sıra cetveli hazırlanırken 4. sıradaki müvekkili alacaklının alacak miktarı 52.431,89 TL olarak belirtilmesine rağmen paraların paylaştırılması aşamasında yanlışlık yapılarak, 6.200,00 TL olarak yazılıp, paylaştırmanın bu hatalı rakama göre yapıldığını, müvekkilinin alacağı karşılanmadığı halde kalan paranın 5, 6, 7, 8 ve 9. sıradaki alacaklılara ödendiğini, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... Sitesi vekili davanın reddini istemiş, diğer şikayet olunanlar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; 4'üncü derecedeki şikayetçinin icra dosyası alacağı 52.431,89 TL olmasına ve paylaştıma sonucu bu alacak karşılanmamasına rağmen, herhangi bir gerekçe göstermeksizin 4'üncü derece alacaklıya sadece 6.200,00 TL ödeme yapılarak, artan paranın sonraki derecelerde yer alan alacaklılara ödenmesinin İİK'nın 100/son maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı şikayet olunan ... sitesi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan ... Sitesi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan ... Sitesi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8707, Karar No: 2017/27235, Tarih: 07.12.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/8707 E.  ,  2017/27235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Siyasi hakların kullanılmasının engellenmesi, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'a yükletilen hakaret suçundan verilen 2.180 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün, sanık ... tarafından 17/11/2014 tarihinde temyiz edildiği, mahkemece 25/12/2014 Tarih, 2014/69 Esas, 2014/325 Karar sayılı Ek Kararla temyiz talebinin reddedildiği, ek kararın 26/12/2014 tarihinde, Ödemiş Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından sanığa tebliğ edildiği, ancak sanığın ek kararı temyiz etmediği anlaşılmakta ise de; hükmün tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa yapılan tebligatta 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği, ancak ek kararın tebliğine ilişkin işlemlerin 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun yapılmadığı da gözetilerek; 26/12/2014 tarihli ek kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerektiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istekleri hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın ek kararın sanık ...'a yöntemince tebliğ edilerek vermesi halinde temyiz dilekçesinin dosyaya eklenip ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere mahalline GERİ GÖNDERİLMESİNE, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18517, Karar No: 2015/3591, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18517 E.  ,  2015/3591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/9961 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre (13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 27/05/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7680, Karar No: 2014/12804, Tarih: 13.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7680 E.  ,  2014/12804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İmamoğlu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2013/101-2014/20

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.05.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 4.. parsel sayılı taşınmazı lehine davalıya ait 1.. parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 4.. parsel sayılı taşınmza lehine 1.. parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut olaya gelince; davacıya ait 4.. parsel sayılı taşınmazın genel yola cephesinin bulunmaması nedeni ile mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu sabittir. Ancak, mahkemece davalıya ait 1.. parsel sayılı taşınmazın ikiye bölünerek ekonomik kullanım şekli ve bütünlüğü bozulacak şekilde geçit kurulması doğru görülmemiştir. Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda geçit kurulan seçenek dışında başkaca alternatif güzergahların da belirlenmediği, bu konuda mahkemeye herhangi bir tercih imkanı sunulmadığı görülmektedir.

Bu durumda mahkemece gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle davacıya ait 4.. parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı kurulabilecek tüm alternatifler araştırılarak en uygun seçenekten geçit kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

13.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/26153, Karar No: 2024/15812, Tarih: 28.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/26153 E.  ,  2024/15812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1525 E. - 2021/18 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/61 E. - 2019/293 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7, 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 58/9 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Sanığın örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğine, dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya göre de;

A.Silahlı terör yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “27.06.2014” yerine "22/01/2019" olarak gösterilmesi,

B.Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddelerinin atıf maddesi olarak gösterilmesi gerekirken yalnız TCK'nın 220/7. maddesinin atıf maddesi olarak gösterilmesi,

C.Somut olayda uygulama yeri bulunmamasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4007, Karar No: 2022/10491, Tarih: 22.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/4007 E.  ,  2022/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bursa Kriminal ..... Laboratuvarı Müdürlüğünün 08.12.2014 tarihli raporunda, suça konu gaz tabancasının namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının dairesel yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, 9 mm çapındaki ses ve gaz fişeklerinin yanısıra bu fişeklerin uç kısımlarındaki plastik aksamına mermi çekirdeği niteliğini taşıyan metal küre veya parça yerleştirilerek ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğu ancak teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmemesi, sanıktan ele geçen fişeklerin ses fişeği olması ve sanığın da silahın kuru sıkı olduğunu savunması karşısında, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabanca ve fişeklerin müsaderesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.