muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14623, Karar No: 2014/3651, Tarih: 31.03.2014

Dairemizce yapılan inceleme sonucunda, 12.11.2002 tarih, 2002/1641 Esas, 2002/2178 sayılı karar ile sanık M.. T.. yönünden; "Sanığın dosya kapsamına göre çeşitli yayın organları çevresinde kurulan ve faaliyet gösteren örgütün kurucularından ve yöneticilerinden olduğu, bu doğrultuda yurt dışında çeşitli faaliyetler gösterdiği, örgütsel faaliyetlerinin niteliği itibariyle konumunun TCK'nın 168/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği" gerekçesiyle, sanıklar H.. K.., Y.. K.., A.. Ç.., F.. A.. ve M.. Ş.. yönünden; "Sanıklara yüklenen İran uyruklu A.. G..'nin kaçırılmasına katılmak eylemine ilişkin olarak, aynı eylem nedeniyle İstanbul 3 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 1993/205 Esas sayılı dosyasında yargılanan E.. B.. hakkındaki davanın araştırılıp gerekirse davalar birleştirilerek sanıkların bu eyleme katılıp katılmadıklarının kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından kanıtların birlikte değerlendirilmesi gerektiği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.1993 tarih ve 1993/1227 Hazırlık, 1993/1258 Esas ve 1993/1150 sayılı iddianamesi ile sanık E.. B.. hakkında İslami Hareket Örgütünün amaçları doğrultusunda Anayasayı ihlal suçundan 765 sayılı TCK'nın 146/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile açılan dava sonucunda İstanbul 3 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 24.07.2000 tarih ve 1993/205 Esas, 2000/154 sayılı Kararı ile sanık E.. B..'ın 765 sayılı TCK'nın 146/1, 59/2, 31, 33, 40. maddeleri uyarınca müebbet ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve re'sen de temyize tabi olması nedeniyle dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dairemizce yapılan inceleme sonucunda, 28.02.2002 tarih, 2001/2696 Esas, 2002/431 sayılı Karar ile; "Sanık hakkında A... G..'nin kaçırılması eyleminden dolayı dava açılmadığı halde 1412 sayılı CMUK'nın 257. maddesine aykırı olarak bu eylemin kabule esas alınması" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası İstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2003 tarih ve 1993/1227 Hazırlık, 1993/1258 Esas ve 1993/1150 sayılı Ek iddianamesi ile sanık E.. B.. hakkında A.. G..'nin kaçırılması eylemine katıldığı iddiasıyla Anayasayı ihlal suçundan 765 sayılı TCK'nın 146/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile ek dava açılmıştır. Dairemizin 12.11.2002 tarih, 2002/1641 Esas, 2002/2178 Karar ve 28.02.2002 tarih, 2001/2696 Esas, 2002/431 sayılı Kararı sonrasında, sanık E.. B.. hakkındaki bu davanın İstanbul 3 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesince 12.01.2003 tarihinde 2002/207 Esas sayılı İslami Hareket Örgütüne ilişkin dosyadan tefriki ile Ankara 2 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 2002/139 Esas (5190 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra 2004/216 Esas numarasını, Dairemizin 08.11.2006 tarih, 2006/1554 Esas, 2006/101 sayılı bozma kararından sonra ise 2006/294 Esas numarasını almıştır) sayılı Tevhid-Selam/Kudüs Ordusu örgütüne ilişkin dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

İstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.1998 tarih ve 1997/2626 Hazırlık, 1998/107 Esas ve 1998/94 sayılı iddianamesi ile sanık Y.. K.. hakkında Anayasayı ihlal suçundan 765 sayılı TCK'nın 146/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile açılan dava sonucunda, İstanbul 5 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 27.04.1999 tarih ve 1998/44 Esas, 1999/74 sayılı Kararı ile sanık Y.. K..'un silahlı çete mensuplarına hal ve sıfatlarını bilerek yardım etmek suçundan 765 sayılı TCK'nın 169, 59/2, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hükmün sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi nedeniyle dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dairemizce yapılan inceleme sonucunda, 10.02.2000 tarih, 1999/1661 Esas, 2000/230 sayılı karar ile; "Dosya kapsamına, mahkemenin kabulüne göre, sanığın süreklilik ve çeşitlilik gösteren eylemlerinin niteliği itibariyle TCK'nın 168/2. maddesi kapsamında, örgütün sair efradı olmak suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrasında İstanbul 5 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesince, 15.03.2011 tarihinde sanık Y.. K.. hakkındaki bu davanın Tevhid-Selam/Kudüs Ordusu örgütüne ilişkin davanın görülmekte olduğu Ankara 2 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 2000/102 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Ankara Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2005 tarih ve 2005/137 Hazırlık, 2005/81 Esas ve 2005/56 sayılı iddianamesi ile sanık R.. A.. hakkında Tevhid-Selam/Kudüs Ordusu örgütünün üyesi olmak suçundan 765 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan dava sonucunda, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2005 tarih ve 2005/112 Esas, 2005/281 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmiş, hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi nedeniyle dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dairemizce yapılan inceleme sonucunda, 06.01.2006 tarih, 2006/4711 Esas, 2006/5814 sayılı kararı ile; "Sanığın aleyhine beyanları bulunan başka dosya sanıkları H.. S.. Ş.. ve H.. K.. haklarındaki dava sonucu araştırılarak mevcut deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrasında mahkemece 21.03.2007 tarihinde sanık R.. A.. hakkındaki bu davanın aynı mahkemedeki Tevhid-Selam/Kudüs Ordusu Örgütüne ilişkin 2006/294 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Sanıklar hakkında açılan davaların bu şekilde birleştirilmeleri sonucunda; Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.07.2005 tarih ve 2004/216 Esas, 2005/187 sayılı kararı ile sanıklar H.. K.. ve M.. T..'in Anayasal düzeni silah zoruyla yıkarak yerine din kurallarına dayalı devlet kurmayı amaçlayan silahlı çetenin özel görevli yöneticisi olmak suçundan lehe Kanun hükümleri dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 314/1, 62, 53, 63, 3713 sayılı Kanunun 5 ve 4959 sayılı Kanunun 4/c-2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 3 ay hapis, sanıklar M.. Ş.., F.. A.. ve A.. Ç..'in Anayasal düzeni silah zoruyla yıkarak yerine din kurallarına dayalı devlet kurmayı amaçlayan silahlı çetenin üyesi olmak suçundan lehe Kanun hükümleri dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62, 53, 63, 3713 sayılı Kanunun 5 ve 4959 sayılı Kanunun 4/c-2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis, sanık Y.. K..'un Anayasal düzeni silah zoruyla yıkarak yerine din kurallarına dayalı devlet kurmayı amaçlayan silahlı çetenin üyesi olmak suçundan lehe Kanun hükümleri dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62, 53, 63, 3713 sayılı Kanunun 5 ve 4959 sayılı Kanunun 4/c-2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 9 ay hapis, sanık E.. B..'ın Anayasal düzeni silah zoruyla yıkarak yerine din kurallarına dayalı devlet kurmayı amaçlayan silahlı çetenin özel görevli yöneticisi olmak suçundan lehe Kanun hükümleri dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 314/1, 62, 53, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, hükmün sanık müdafileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanık E.. B.. yönüyle re'sen de temyize tabi olması nedeniyle dosya Dairemize gönderilmiştir.

Dairemizce yapılan inceleme sonucunda, 08.11.2006 tarih, 2006/1554 Esas, 2006/6101 sayılı karar ile sair temyiz itirazlarının reddine işaret edilerek sanık E.. B.. yönünden; "Sanık E.. B..’ın üzerine atılı A.. E..G..’nin kaçırılarak, sorgulanıp öldürülmesi olayına iştirak edip etmediğinin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya konulması bakımından, İstanbul 3 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 1993/205 Esas sayılı dosyasında bulunan bu konuya ilişkin tüm ifade ve deliller getirtilerek incelenip, Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosyaya konulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması", sanıklar Y.. K.., F.. A.., A.. Ç.., M.. T.., M.. Ş.. ve H.. K.. yönünden; "Sanıklar Y..K..ve F.. A.. hakkında 765 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca dava açıldığı halde ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK'nın 314/2. maddesi uyarınca hüküm tesisi", "Sanık A.. Ç..’in 4959 sayılı Kanundan yararlanma talebinin bulunmamasına karşın hakkında tayin olunan cezadan 4959 sayılı Kanunun 4/c-2. maddesi uyarınca indirim yapılması", "4959 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce yakalanan sanıklar M.. T.., H.. K.., Y.. K.., M.. Ş.., F.. A.. ...’ın örgüt içindeki konum ve faaliyetleriyle uyumlu şekilde bilgi vermek suretiyle örgütün dağılmasına veya meydana çıkarılmasına yardım ettiklerine ya da bilgi ve belge vererek, yahut bizzat çaba göstererek örgütün amaçladığı suçun işlenmesine engel olduklarına dair yeterli delil bulunmadığı, bu nedenle de yasada aranan koşulların oluşmadığı gözetilmeden haklarında anılan yasa hükümlerinin uygulanması" gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 16.02.2012 tarihinde Dairemizin bozma kararına uyularak incelenmekte olan 17.01.2013 tarih, 2006/294 Esas, 2013/8 sayılı hüküm tesis edilmiştir.

2) DAVA KONUSU ÖRGÜTLER

a) Tevhid-Selam/Kudüs Ordusu

Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 16.02.2012 tarihinde Dairemizin bozma kararına uyularak incelenmekte olan 17.01.2013 tarih, 2006/294 Esas, 2013/8 sayılı hüküm tesis edilmiştir.

2) DAVA KONUSU ÖRGÜTLER

a) Tevhid-Selam/Kudüs Ordusu

Sanıklar Y.. K.., A.. Ç.., F.. A.., H.. K.., M.. Ş.., M.. T.. ve R.. A..'ın üyesi oldukları dava konusu "Tevhid-Selam/Kudüs Ordusu" adlı örgütün, İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğünün 12.06.2000 tarih 4240 sayılı ve 13.04.2005 tarih 70495 sayılı yazı cevapları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere; 1985 yılında yayına başlayan İstiklal ve Şehadet Dergileri ve sonra da Tevhid Dergisi, Zamana Selam ve Selam Gazetesi ile Selam Kültür ve Dayanışma Vakfı çevresinde oluştuğu, Türkiye'de mevcut Anayasal düzeni yıkarak yerine İran İslam Devrimini model alan bir devlet kurmayı amaçladığı, bir kısım üyelerinin İran'a giderek askeri bir kuruluş olarak bilinen Kudüs Ordusu ve İran gizli servisi Sawama mensuplarından askeri ve örgütsel eğitimin yanında silah ve mühimmat yardımı aldıkları, İran'a ait istihbarat teşkilatları tarafından kullanıldıkları, bu teşkilat mensuplarıyla birlikte ülkemizdeki Halkın Mücahitleri örgütü mensupları, A.B.D, İsrail, Mısır, Irak ve İngiliz uyruklu şahıslar ile aydınlara yönelik silahlı eylemler gerçekleştirdikleri anlaşılmaktadır. "Tevhid-Selam/Kudüs Ordusu örgütü" üyelerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusunda;

1- 10.03.1988 tarihinde İstanbul Harbiye'deki Suud-Amerikan Bankası'na bomba konulması,

2- 25.10.1988 tarihinde Suudi Arabistan Büyükelçiliğinde görevli A..B..'nin tabanca ile öldürülmesi,

3- 02.04.1989 tarihinde İngiltere Büyükelçiliğinde görevli H.. O..'a ait araca ve Türk İngiliz Kültür Derneğindeki oto garajı önüne bomba konulması,

4- 16.10.1989 tarihinde Suudi Arabistan Büyükelçiliğinde görevli A.. E..S..'ye ait araca bomba konulması,

5- 14.01.1990 tarihinde Suudi Arabistan Büyükelçiliğinde görevli A..K..'ye ait araca bomba konulması,

6- 18.06.1990 tarihinde Türkiye Diyanet Vakfı Kitap Satış Mağazasına bomba konulması,

7- 31.01.1990 tarihinde M.. A..'un tabanca ile öldürülmesi,

8- 06.10.1990 tarihinde B.. Ü..'un bombalı paket ile öldürülmesi,

9- 26.03.1991 tarihinde Irak Büyükelçiliği görevlisi K.. A.. H..'e ait araca bomba konulması,

10- 28.10.1991 tarihinde A.B.D vatandaşı V..M..'in aracına bomba konularak öldürülmesi ve Mısır Ankara Büyükelçiliğinde görevli A.. H.. K..'ye ait araca bomba konulması

11- 30.12.1991 tarihinde Hürriyet Gazetesi Ankara bürosu önüne bomba konulması,

12- 12.12.1991 tarihinde Hindistan Büyükelçiliğinde görevli Y..P..'a ait araca bomba konulması,

13- 07.03.1992 tarihinde İsrail Büyükelçiliğinde görevli E.. S..'ın aracına bomba konulması,

14- 24.01.1993 tarihinde U.. M..'nun aracına bomba konularak öldürülmesi,

15- 19.04.1994 tarihinde Yugoslavya Konsolosluğunda görevli Z.. S..'e ait araca bomba konulması,

16- 07.06.1995 tarihinde Y.. Y..'e ait araca bomba konulması,

12- 12.12.1991 tarihinde Hindistan Büyükelçiliğinde görevli Y..P..'a ait araca bomba konulması,

13- 07.03.1992 tarihinde İsrail Büyükelçiliğinde görevli E.. S..'ın aracına bomba konulması,

14- 24.01.1993 tarihinde U.. M..'nun aracına bomba konularak öldürülmesi,

15- 19.04.1994 tarihinde Yugoslavya Konsolosluğunda görevli Z.. S..'e ait araca bomba konulması,

16- 07.06.1995 tarihinde Y.. Y..'e ait araca bomba konulması,

17- 14.07.1999 tarihinde Çankaya'daki elektrik trafosuna bomba konulması,

18- 21.10.1999 tarihinde A..T.. K..'nın aracına bomba konularak öldürülmesi,

Olaylarını gerçekleştirdiği anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamı, İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğünün 12.06.2000 tarih 4240 sayılı yazı cevabı da nazara alınarak verilen Dairemizin 12.11.2002 tarih, 2002/1641 Esas, 2002/2178 sayılı ve 08.11.2006 tarih, 2006/1554 Esas, 2006/6101 sayılı kararları ile sanıklar F.. Ö.., N.. Y.. ve R.. A.. hakkında 765 sayılı TCK'nın 146/1, sanıklar T.. Ö.., H.. S.. Ş.., M..K.., M..G.., A.. A.. ve M.. N..hakkında 765 sayılı TCK'nın 168/2. maddeleri uyarınca tesis edilen mahkumiyet hükümlerinin onanması sonucunda "Tevhid-Selam/Kudüs Ordusu"nun 765 sayılı TCK'nın 146. ve 5237 sayılı TCK'nın 309. maddeleri kapsamında Türkiye Cumhuriyeti'nin Anayasal düzenini cebren ihlal suçunu işlemek amacıyla vahamet arz eden elverişli eylemleri gerçekleştirdiği ve 765 sayılı TCK'nın 168 ve 5237 sayılı TCK'nın 314. maddeleri kapsamında silahlı terör örgütü niteliğinde olduğu kabul edilmiştir. Esasen, "Tevhid-Selam/Kudüs Ordusu Örgütü"nün silahlı terör örgütü niteliği ilk kez 12.11.2002 tarihinde Yargıtay'ca kabul edilmiş ve 08.11.2006 tarihinde de bu kabul sürdürülmüştür.

b) İslami Hareket Örgütü

Sanık E.. B..'ın üyesi olduğu dava konusu "İslami Hareket Örgütü" adlı örgütün, İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğünün 14.12.1994 tarih ve 33423/94 sayılı yazı cevapları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere, 1987 yılında Batman ilinde, İran'dan etkilenen bir grup tarafından oluşturulduğu, amacının; mevcut demokratik laik rejimi silah zoru ile yıkıp yerine şer'i esaslara dayalı bir rejim kurmak olduğu, örgüt üyelerinin; adam kaçırma ve öldürme, bombalama, silahlı gasp ve soygun, hırsızlık gibi eylemleri gerçekleştirdikleri anlaşılmaktadır. "İslami Hareket Örgütü" üyelerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusunda;

1- 07.03.1990 tarihinde M..Ç.. E..ve .. E..'ın öldürülmesi,

2- 04.09.1990 tarihinde T.. D..'un öldürülmesi,

3- 10.12.1991 tarihinde S.. S..'nin mezarına bomba konulması,

4- 04.06.1992 tarihinde A.. A.. G..'nin kaçırılması ve öldüren kişilere teslim edilmesi,

5- 17.05.1994 tarihinde örgüt yararına fidye almak amacıyla C.. D.. C..'nun kaçırılması,

Olaylarını gerçekleştirdiği anlaşılmıştır.

1- 07.03.1990 tarihinde M..Ç.. E..ve .. E..'ın öldürülmesi,

2- 04.09.1990 tarihinde T.. D..'un öldürülmesi,

3- 10.12.1991 tarihinde S.. S..'nin mezarına bomba konulması,

4- 04.06.1992 tarihinde A.. A.. G..'nin kaçırılması ve öldüren kişilere teslim edilmesi,

5- 17.05.1994 tarihinde örgüt yararına fidye almak amacıyla C.. D.. C..'nun kaçırılması,

Olaylarını gerçekleştirdiği anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamı ve İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğünün 14.12.1994 tarih ve 33423/94 sayılı yazı cevapları nazara alınarak verilen Dairemizin 28.02.2002 tarih, 2001/2696 Esas, 2002/431 sayılı ve 26.01.2011 tarih, 2010/15978 Esas, 2011/331 sayılı kararları ile sanıklar İ.. Ç.., T..A.., M.. Ş.., C..S.. ve M.. Y.. hakkında 765 sayılı TCK'nın 146/1, sanık M.. D.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 314/1,

sanıklar R.. Ç.., Z..K.., M.. O.., G.. A.. ve İ.. D.. hakkında 765 sayılı TCK'nın 168/2. maddeleri uyarınca tesis edilen mahkumiyet hükümlerinin onanması sonucunda "İslami Hareket Örgütü"nün 765 sayılı TCK'nın 146. ve 5237 sayılı TCK'nın 309. maddeleri kapsamında Türkiye Cumhuriyeti'nin Anayasal düzenini cebren ihlal suçunu işlemek amacıyla vahamet arz eden elverişli eylemleri gerçekleştirdiği ve 765 sayılı TCK'nın 168 ve 5237 sayılı TCK'nın 314. maddeleri kapsamında silahlı terör örgütü niteliğinde olduğu kabul edilmiştir. Dairemizin 28.02.2002 tarih ve 2001/2696 esas 2002/431 sayılı kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklardan Mehmet Zeki Deniz bakımından yapılan itiraz üzerine, "İslami Hareket Örgütü"nün, silahlı terör örgütü niteliği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.05.2002 tarih, 2002/101 Esas ve 2002/246 sayılı kararı ile de kabul edilmiştir. Esasen, "İslami Hareket Örgütü"nün silahlı terör örgütü niteliği ilk kez 28.02.2002 tarihinde Yargıtay'ca kabul edilmiş ve 26.01.2011 tarihinde de bu kabul sürdürülmüştür.

3) NETİCE VE KANAAT

Dava konusu Tevhid-Selam/Kudüs Ordusu ve İslami Hareket Örgütlerinin silahlı terör örgütü niteliğinde bulunduğu, Dairemizin bozma kararına uygun biçimde sanıkların anılan terör örgütlerinin üyesi ve yöneticisi oldukları, yönetici konumundaki sanıklardan E.. B..'ın başta İslami Hareket Örgütünün Şura üyesi olmak gibi, H.. K.. ile M.. T..'in ise başta Tevhid-Selam/Kudüs Ordusu örgütünün yöneticileri olarak, İran'da Kudüs Ordusu ve İran gizli servisi Sawama ile bağlantıya geçip, örgütsel görüşmeler yapmak gibi örgütü sevk ve idare kapsamında faaliyetlerde bulundukları, üye konumundaki sanıkların ise başta İran'da örgütün amaçları doğrultusunda siyasi ve askeri eğitim almak, istihbarat çalışmaları yapmak, silah ve patlayıcı madde temin etmek gibi faaliyetlerde bulundukları yönündeki kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiş olup,

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, 4959 sayılı Kanun hükümleri ve 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinin koşullarının gerçekleşmemesi nedeniyle uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar R.. A.., M.. T.., Y.. K.., E.. B.., A.. Ç.. müdafileri ile sanıklar M.. Ş.., F.. A.. ve H.. K..'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1942, Karar No: 2020/3944, Tarih: 08.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/1942 E.  ,  2020/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nın 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması sonucu, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden gönderilen beyanname örnekleri sonucuna göre sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9349, Karar No: 2008/8353, Tarih: 23.12.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9349 E.  ,  2008/8353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 133 ada 10, 137 ada 11 parsel sayılı 294.55, 109.64 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 133 ada 10 parsel sayılı taşınmaz köy yerleşim alanı içinde kalıp yol boşluğu olduğu, 137 ada 11 parsel sayılı taşınmaz ise köy boşluğu olduğu gerekçesiyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... vekili, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parsellerin davalı adına tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.12.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1324, Karar No: 2022/9658, Tarih: 01.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1324 E.  ,  2022/9658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 17.12.2020 tarihli ve 2020/3958 Esas, 2020/8350 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi,gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.12.2020 tarihli ve 2020/3958 Esas, 2020/8350 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Davacı vekili, Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine ilişkin hükmü temyiz etmediğinden hüküm davacı yönüyle kesinleşmiş olup, söz konusu hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Dairesince onanması nedeniyle davacı aleyhine yeni bir hukuksal durum da yaratılmadığına göre davacı vekilinin karar düzeltme isteminde bulunma hakkının olmadığı anlaşıldığından, karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 01.12.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1518, Karar No: 2014/9055, Tarih: 02.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1518 E.  ,  2014/9055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.