muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14447, Karar No: 2017/4668, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14447 E.  ,  2017/4668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1853, Karar No: 2024/8678, Tarih: 10.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/1853 E.  ,  2024/8678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/432 E., 2023/441 K.

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.05.2016 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 35 inci maddesi, 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2016 tarihli ve 2016/212 Esas, 2016/414 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 13.03.2017 tarihli ve 2017/286 Esas, 2017/341 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

D. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 13.03.2017 tarihli ve 2017/286 Esas, 2017/341 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/17485 Esas, 2022/6416 Karar sayılı kararı ile;

D. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 13.03.2017 tarihli ve 2017/286 Esas, 2017/341 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/17485 Esas, 2022/6416 Karar sayılı kararı ile;

"Başka suçtan Tekirdağ 2 No’lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olduğu anlaşılan sanığın duruşmadan vareste tutulması yönünde talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesi gereğince duruşmaya getirtilerek, esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,"

Nedeniyle sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

E. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/266 Esas, 2022/292 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

F. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/266 Esas, 2022/292 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.09.2023 tarihli ve 2023/15813 Esas, 2023/12750 Karar sayılı kararı ile;

"Yerel mahkemece sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan 28.12.2016 tarihli hükme ilişkin istinaf istemi konusunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir karar verilmemiş olması nedeniyle 19.10.2022 tarihli hükümle mala zarar verme suçundan yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun olduğu ve 28.12.2016 tarihli mala zarar verme suçundan kurulan hükümle ilgili Bölge Adliye Mahkemesi tarafından zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede;

O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay ve Olgular başlığı altında bulunan (1) paragrafında belirtilen oluş, katılanın tüm aşamalardaki tutarlı beyanları, kolluk tarafından düzenlenen 08.03.2016 tarihli olay ve görgü tespit tutanağı, 16.03.2016 tarihli araştırma ve tespit tutanağı, teşhis tutanağı ve katılanın yaralanmasına ilişkin Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 10.03.2016 tarihli rapor karşısında; sanığın yağmaya teşebbüs eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilen hükümde, hukuka aykırılık bulunmuştur." şeklinde hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

G. Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2023/432 Esas, 2023/441 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Sanığın cezalandırılmasını gerektiren somut delil bulunmadığına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde gece vakti katılanın kiraladığı araca Merinos Parkı civarından cinsel ilişkiye girmek için bir bayan aldığı, aracı Osmangazi tren istasyonunun arka tarafında bulunan açık otoparka çektiği, bayan ile birlikte arka koltuğa geçtiklerinde aracın sağ arka kapısının açık olduğu, bu esnada aracın yanına farklı yönlerden sanık ... ile açık kimliği tespit edilemeyen esmer tenli bir erkeğin geldikleri, bayanın bu şahısları görünce korkup araçtan inerek kaçtığı, sanık ...'ın katılanın sağ kolunu bıçakla yaraladığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen şahsın da aracın ön sağ kapısını açarak katılanın cep telefonunu ve cüzdanını direksiyon boşluğundan almaya çalıştığı sırada katılanın faili meçhul şahsı ittirdiği, sanık ...'a da tekme atarak araçtan uzaklaştırmaya çalışırken faili meçhul şahsın katılanın sol ayak bileğini bıçakla yaraladığı, katılanın aracın kapılarını merkezi kilit ile içeriden kilitlediği, sanık ...'ın aracın camını kırmak için cama bıçakla vurduğu, ancak cam kırılmayınca sanık ve kimliği tespit edilemeyen şahsın aracın arka lastiklerini bıçak ile kestikleri, daha sonra otoparktan ayrıldıkları, şikayet üzerine kolluk tarafından yapılan araştırmada Bursa Merkez Bankasının güvenlik kameraları incelendiğinde sanık ...'ın tespit edildiği, katılanın da sanığı kesin olarak teşhis ettiği anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanık aşamalarda alınan savunmalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Kolluk tarafından düzenlenen 08.03.2016 tarihli olay ve görgü tespit tutanağı, 16.03.2016 tarihli araştırma ve tespit tutanağı, teşhis tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Katılanın yaralanmasına ilişkin Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 10.03.2016 tarihli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

2. Katılanın aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanık aşamalarda alınan savunmalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Kolluk tarafından düzenlenen 08.03.2016 tarihli olay ve görgü tespit tutanağı, 16.03.2016 tarihli araştırma ve tespit tutanağı, teşhis tutanağı dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Katılanın yaralanmasına ilişkin Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 10.03.2016 tarihli rapor dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında bulunan (1) paragrafında belirtilen oluş, katılanın tüm aşamalardaki tutarlı beyanları, kolluk tarafından düzenlenen 08.03.2016 tarihli olay ve görgü tespit tutanağı, 16.03.2016 tarihli araştırma ve tespit tutanağı, teşhis tutanağı ve katılanın yaralanmasına ilişkin Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 10.03.2016 tarihli rapor karşısında; sanığın yağmaya teşebbüs eyleminin sabit olduğu ve diğer temyiz sebeplerinin yerinde olmadığı belirlendiğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2023/432 Esas, 2023/441 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2043, Karar No: 2020/4179, Tarih: 09.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/2043 E.  ,  2020/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece şikayetin reddine karar verilmiş olup, verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı, şikayetçi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 09.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19918, Karar No: 2014/16106, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19918 E.  ,  2014/16106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi davacı vekiline ve davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi davalı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11580, Karar No: 2011/3816, Tarih: 04.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11580 E.  ,  2011/3816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 7.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.03.2006 gün ve 2005/8 - 2006/276 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2 nci maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000.000.000.-TL’nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, anılan miktar 01.01.2006 tarihi itibariyle 1.090,00 TL’na çıkarılmıştır.

Somut olayda, mahkemece 08.03.2006 tarihinde davanın kısmen kabulüne, 1.188 TL'nın davalıların arsa payları oranında tahsiline karar verilmiş olup, temyiz eden davalı ...’ın 36,96 TL, ...’ın 99 TL, TPAO Yardım Sandığı’nın 396 TL’den sorumlu olması nedeniyle söz konusu miktarın hüküm tarihi itibariyle yukarıda anılan kanun hükmü uyarınca temyiz sınırının altında kaldığı anlaşıldığından temyizi kabil olmayıp, davalı ..., ... ve TPAO Yardım Sandığı Vakfı vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle adı geçen bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin HUMK’nun 432/4. maddesi hükmü uyarınca REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 18,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 04.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/933, Karar No: 2019/4174, Tarih: 10.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/933 E.  ,  2019/4174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacılar vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, yatırılması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 10.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6604, Karar No: 2014/3526, Tarih: 18.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6604 E.  ,  2014/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18399, Karar No: 2016/4381, Tarih: 12.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/18399 E.  ,  2016/4381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.06.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 12.04.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ..... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20129, Karar No: 2015/9826, Tarih: 07.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20129 E.  ,  2015/9826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/647-2013/593

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Y. Köyü çalışma alanında bulunan 474 parsel sayılı 19200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla Arif ve Hatice adına tespit edilmiş, daha sonra Arif payı satış yoluyla davacı S.. D..'a intikal etmiştir. Davacı S.. D.., tespit tarihinden önceki kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve Hasan kızı Hatice isminde kimsenin olmadığı iddiasına dayanarak Hatice payının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişmeli 474 parsel sayılı taşınmazın Hatice adına kayıtlı olan 1/2 hissesine ilişkin tapu kaydının iptali ile davacı S.. D.. adına tapuya tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı Hatice kayyımı il defterdarı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve TMK 713/2. maddesi koşullarının davacı taraf yararına oluşmuş olmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 07.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.