muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12354, Karar No: 2021/14734, Tarih: 07.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/12354 E.  ,  2021/14734 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Basit yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ladik Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli ve 2020/54 Esas, 2021/12 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 12.07.2021 tarihli ve 2021/9403 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2021 tarihli ve 2021/92375 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, anılan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi uyarınca tayin edilen 120 gün adli para cezasından anılan Kanun’un 29/1. maddesi gereğince 1/4 indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 90 gün adli para cezası yerine 100 gün adli para cezası tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde 75 gün hapis cezası yerine, 83 gün hapis cezası verilmesini müteakip, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.660,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen 120 gün adli para cezasından TCK’nin 29. maddesine göre (1/4) oranında indirim yapılırken 90 gün yerine 100 gün, TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken 75 gün yerine 83 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve sonuç olarak hükmedilen gün para cezasının günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilirken hesaplama hatası sonucu 1.500,00 TL adli para cezası yerine, 1.660,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ladik Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli ve 2020/54 Esas, 2021/12 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık ...’in katılan ...’ı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10108, Karar No: 2017/592, Tarih: 25.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10108 E.  ,  2017/592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, üniversite öğrencisi olduğunu, günlük ihtiyaçlarını karşılamakta zorlandığını, davalı babasının ekonomik durumunda iyileşme olduğunu, zorunlu masraflarının bulunduğunu belirterek; aylık 500,00 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, duruşmadaki beyanında, 400,00 TL nafakayı kabul ettiğini, talebinden kısmen feragat ettiğini belirtmiştir.

Davalı, duruşmadaki beyanında 400,00 TL nafaka ödemeyi kabul etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; 150,00 TL yoksulluk nafakasının 400,00 TL'ye çıkarılmasına, her ay 400,00 TL yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın yardım nafakasına ilişkin olduğu ve davacının reşit olmakla daha önce lehine hükmedilen iştirak nafakasının kendiliğinden kalktığı anlaşılmakla, hükümde 400,00 TL yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yoksulluk nafakası olarak nitelendirme yapılması ve halen mevcut bulunmayan daha önce hükmedilen 150,00 TL iştirak nafakası üzerinden artırım şeklinde nafakaya karar verilmesi bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

./..

-2-

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 2. maddesinin hükümden çıkarılarak yerine “ 2- Dava tarihinden itibaren 400,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” maddesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/8015, Karar No: 2019/2229, Tarih: 12.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/8015 E.  ,  2019/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.03.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 19.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu 298 ada 262 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 7 numaralı bağımsız bölümü 27.03.1995 tarihli adi yazılı sözleşmeyle, davalılardan satın aldığını ve 1997 yılından bu yana taşınmazı kullandığını belirterek, dava konusu taşınmazın müvekkili adına tescilini mümkün olmaması halinde dava konusu taşınmazın rayiç bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini ve taşınmazda müvekkili lehine hapis hakkı tanınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, davacı ile müvekkili arasında herhangi bir sözleşme olmadığını, müvekkilinin diğer davalıyla da herhangi bir irtibatının bulunmadığını, dava konusu taşınmazın müvekkili tarafından inşaa edildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davacıya dava konusu taşınmazı 27.03.1995 tarihli sözleşmedeki şartlar ve bedel karşılığında sattığını beyan etmiştir.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın reddine; davalı ... yönünden davanın kabulüne ve 126.144,44TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Toplumdaki değişmelere bağlı olarak ülkemizde tüketiciler ile satıcılar arasında çıkan uyuşmazlıkların giderek artması, uyuşmazlıkların çözümünün ise uzmanlık gerektirmesi dikkate alınarak özel nitelikte Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (4077sayılı TKHK) çıkarılmış, Kanunun uygulanmasından doğan ihtilaflara bakmak üzere de Tüketici Mahkemeleri (4077 s. K. m. 23) ihdas edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Toplumdaki değişmelere bağlı olarak ülkemizde tüketiciler ile satıcılar arasında çıkan uyuşmazlıkların giderek artması, uyuşmazlıkların çözümünün ise uzmanlık gerektirmesi dikkate alınarak özel nitelikte Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (4077sayılı TKHK) çıkarılmış, Kanunun uygulanmasından doğan ihtilaflara bakmak üzere de Tüketici Mahkemeleri (4077 s. K. m. 23) ihdas edilmiştir.

Tüketici mahkemelerinin görevleri, Kanunda; “Bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır” denilmek suretiyle belirlenmiştir (4077 s. TKHK m. 23/1). maddede, açıkça “bu kanun…” tabiri kullanıldığına göre, TKHK’nin kapsamının ne olduğunu belirlemek gerekir. 4077 s. TKHK’nin kapsamı aynı Kanun’un 2. maddesinde gösterilmiş olup, “Bu Kanun, 1. maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” denilmek suretiyle 1. maddeye yollama yapılmıştır. Kanunun 1. maddesinde belirtilen amaçlar ise; “kamu yararına uygun olarak tüketicinin sağlık ve güvenliği ile ekonomik çıkarlarını koruyucu, aydınlatıcı, eğitici, zararlarını tazmin edici, çevresel tehlikelerden korunmasını sağlayıcı önlemleri almak ve tüketicilerin kendilerini koruyucu girişimlerini özendirmek ve bu konudaki politikaların oluşturulmasında gönüllü örgütlenmeleri teşvik etmeye ilişkin hususları düzenlemek” olarak belirlenmiştir.

Öte yandan, Kanunun kapsamı belirlenirken “her türlü tüketici işleminden” bahsedilmiş olup, “tüketici işlemi”nin ne olduğu da “tanımlar” başlıklı 3. maddesinde açıklanmıştır. Buna göre; tüketici işlemi, mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı-sağlayıcı arasında yapılan her türlü hukuki işlemi ifade etmektedir (4077s. TKHK m. 3/h). Kanunda tüketici ile satıcı - sağlayıcı arasındaki “her türlü hukukî işlem” denildiğine göre, hukuki işlem 4077 s. Kanun’da düzenlenen bir sözleşme türü olmasa ve hatta sözleşme olarak ortaya çıkmış bir hukukî işlem olmasa dahi tüketici işlemi olarak nitelendirilebilecek ve böylece TKHK kapsamında kalacak, dolayısıyla bu tür işlemlerden kaynaklanan davalar Tüketici Mahkemelerinin görev alanında kabul edilecektir (BULUT, Uğur: Sözleşme Görüşmelerinden Doğan Sorumlulukta Tüketici Mahkemelerinin Görevine İlişkin Bir Yargıtay Kararı İncelemesi”, ... Barosu Dergisi, Y. 70, S. 2012/2, s. 336-337).

Kanundaki; tüketici (bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi), satıcı (kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişiler), sağlayıcı (kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye hizmet sunan gerçek veya tüzel kişi) kavramları dikkate alındığında (4077 s. TKHK m. 3/e,f ve g) somut olayda; taraflardan birinin tüketici, diğerinin ise satıcı olduğu konusunda duraksama bulunmadığına göre, görevli mahkemenin de tüketici mahkemesi olması gerekir.

Mahkemece, kamu düzeninden olan görev hususu re’sen gözetilerek yukarıda yazılı olduğu şekilde işlem yapılması gerekirken, çekişmenin esasının incelenip hükme bağlanması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13103, Karar No: 2010/4508, Tarih: 26.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13103 E.  ,  2010/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2008 tarih ve 2005/588-2008/216 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı gerçek kişilerin dava dışı ...Vet. Hayvancılık San. Tic. Ltd. Şti.'nin ortakları olduğunu, müvekkili ile davalılar arasında uyuşmazlık çıktığını, müvekkilinin müdürlük görevinden alındığını, davalı gerçek kişilerin eşleri ile birlikte ...Vet Ltd. Şti. ile aynı ticari alanda faaliyet gösteren ...fen A.Ş. isimli firmayı kurduklarını ve ...fen A.Ş’nin yönetim kurulu üyeliğini üstlenerek TTK’nun 547. maddesinde düzenlenen rekabet yasağını ihlal ettiklerini, ...Vet Ltd.Şti.'nin ticari itibarı, müşteri porföyü, mal varlığı ve elemanlarından istifade ederek ...fen A.Ş lehine menfaat temin ettiklerini ileri sürerek, TTK’nun 547. maddesinde düzenlenen rekabet yasağının ihlali sebebiyle ...fen A.Ş. lehine davalılar tarafından yapılmış ve yapılacak ticari işlerin ...Vet.Hayvancılık San. Tic. Ltd. Şti. hesabına yapılmış sayılmasına, bu işlerden doğan ve bilirkişi incelemesiyle saptanacak her türlü hak, menfaat, mal ve alacakların ...Vet.Hayvancılık San. Tic. Ltd. Şti.'ne bırakılarak davalılar tarafından müştereken ...Vet Hayvancılık Ltd. Şti.'ne ödenmesine, her türlü tazminat ve iptal davası haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin ...fen A.Ş. isimli şirketi kurduklarının doğru olduğunu, ancak ...fen A.Ş’de müdür olmadıklarını, ...fen A.Ş’nin çalışmasının ...Vet Ltd.Şti’nin çalışmalarını desteklediğini, olumsuz yönde etkilemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı taraf, davalıların TTK’nun 547. maddesine göre haksız rekabette bulunduklarını ileri sürmüş ise de ...Vet Ltd.Şti. anasözleşmesinde yönetimdeki kişilerin ... Fen A.Ş’i kurmaları ve yönetici olarak bulunmalarına engel halin olmadığı, TTK’nun 547. maddesi anlamında haksız rekabetin unsurunun oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı taraf, davalıların TTK’nun 547. maddesine göre haksız rekabette bulunduklarını ileri sürmüş ise de ...Vet Ltd.Şti. anasözleşmesinde yönetimdeki kişilerin ... Fen A.Ş’i kurmaları ve yönetici olarak bulunmalarına engel halin olmadığı, TTK’nun 547. maddesi anlamında haksız rekabetin unsurunun oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK’nun 547. maddesinde düzenlenen rekabet yasağına aykırı davranıldığının tespiti, davalılar tarafından bu yasağa aykırı olarak yapılan işlerin dava dışı ...Vet.Hayvancılık San. Tic. Ltd. Şti. adına yapılmış sayılması ve bu işlerden doğan hak ve menfaatin ...Vet. Hayvancılık San. Tic. Ltd. Şti’ne ödenmesi istemine ilişkindir. TTK’nun 547. maddesinde "Müdür olan bir ortak, diğer ortakların muvafakati olmadan şirketin uğraştığı ticaret dalında ne kendi ve ne de başkası hesabına iş göremeyeceği gibi başka bir işletmeye mesuliyeti tahdid edilmemiş ortak, komanditer ortak veya limitet şirketin azası sıfatıyla iştirak dahi edemez. Bu yasak, mukaveleye konacak hükümle bütün ortaklara teşmil edilebilir.” hükmüne yer verilmiştir. Mahkemece, dava dışı ...Vet Ltd. Şti. anasözleşmesinde yönetimindeki kişilerin ... Fen A.Ş’i kurmaları ve yönetici olarak bulunmalarına engel halin olmadığı, TTK’nun 547. maddesi anlamında haksız rekabetin unsurunun oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davalıların dava dışı ...Vet Ltd. Şti’nin müdürleri oldukları, davalı gerçek kişiler ve eşleri ile birlikte davalı ... Fen Vet. Malz. Hayvancılık Paz. San. Tic. A.Ş’i kurdukları, her iki şirketin iştigal konularının aynı olduğu, davalı gerçek kişilerin anasözleşme ile davalı şirketin kuruluşunda 2 yıl süre ile yönetim kurulu üyesi oldukları sabit olup mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı davacı vekili 20.02.2008 havale tarihli dilekçe ile davalı gerçek kişilerin davalı şirkette fiilen çalıştıkları, kuruluşta yönetim kurulu üyesi oldukları, rekabet yasağını ihlal ettikleri yönünde ciddi itirazlar ileri sürmesine rağmen bu hususlar üzerinde değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17434, Karar No: 2019/3321, Tarih: 10.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17434 E.  ,  2019/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-Esa İnş.Taah.Mim.San. ve Tic.Ltd.Şti. 2-China Major Bridge Engineering Co.Ltd. Cengiz-Limak-Mapa-Kolin A.Ş. arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 13.07.2016 günlü ve ... Esas, 2016/554 Karar sayılı hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ....ve Tic.Ltd.Şti unvanlı işveren şirket hakkında verilen kararın Tebligat Kanunu 35. maddeye göre tebliğ edildiği, fakat tebligat yapılan adresin Ticaret Sicil adresi olmadığı anlaşılmaktadır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde; "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. (Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. (Değişik: 19/3/2003-4829/11 md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. (Ek : 6/6/1985 - 3220/12 md.; Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır...." hükmü öngörülmüştür. Hal böyle olunca, davalı şirketin Ticaret Sicili adresine gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin yöntemince tebliği sağlanarak, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20857, Karar No: 2013/7475, Tarih: 19.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20857 E.  ,  2013/7475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından gerekçe ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükmün gerekçesinde "davalının zinasının sabit olduğu" açıklandığına göre, boşanma kararının bu hukuki sebebe ( TMK. md.161) dayalı olarak verildiğinin anlaşılmasına; hüküm sonucunda zina sebebine ait hükmün değil de, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinin gösterilmesinin açık hata niteliğinde olup, mahkemesince Hukuk Muhakemeleri Kanununun 304/1. maddesi çerçevesinde re'sen düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.03.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/16799, Karar No: 2022/12924, Tarih: 07.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16799 E.  ,  2022/12924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : URLA 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tarihi olan 02/07/2014 tarihinden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik ile ceza miktarı “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlenmiş olup, 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı CMK'nın 251. maddesinin 1. fıkrasına göre "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." hükmü uygulanamayacağından, tebliğnamede belirtilen bozma görüşüne iştirak edilmemiştir

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "02/07/2014" yerine, "26/06/2014" olarak yazılması,

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen 12/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile