muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/372, Karar No: 2012/16945, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/372 E.  ,  2012/16945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davalı vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Mahkemece verilen kararın gerekçesinde, davacının davalı işyerinde bilirkişi raporunda belirtilen "01.01.2006-15.05.2006 tarihleri arasında" çalıştığının tespitine karar verilmesi gerektiği belirtilmişse de, hüküm kısmında "01.01.2006" tarihi yerine "01.11.2006" olarak yazılı olduğu anlaşılmış olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükümdeki "01.11.2006" tarihi tamamen silinerek yerine "01.01.2006" tarihinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan Bilgin Tekstil Deri Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 09/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2088, Karar No: 2010/7840, Tarih: 05.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2088 E.  ,  2010/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Aydın Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.04.2008 tarih ve 2006/564-2008/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 08.08.2006 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların usul, yasa ve anasözleşmeye aykırı olduğunu, gündemin 3. maddesinde konuşma izni verilen kişinin adının yazılmadığını, tutanağın 2.sayfasında söz alan ...’in ortak olmayıp eşinin ortak olduğunu, gündemin 3. maddesinde ek bütçe ilgili görüşme yapılmadığını, ... ve ... tarafından verilen tekliflerin görüşmeye açılmadığını, oya sunulmadığını, gündemin 4. maddesinde eski yöneticiler hakkında açılan davaların açılmamış sayılmasına ve yeni dava açılmamasına karar verildiği halde tutanağa dava açılmasına şeklinde yazıldığını, divan heyetinde bulunan katiplerin oy sayımı yaptığını, genel kurula çağrı yazılarında vekaleten oy kullanacakların vekaletname ve kimlik fotokopilerinin istendiğini, hazırun cetvelinde 10. sırada kayıtlı kişilerin müşterek ortak olduğunu, ortaklardan ...’nin toplantıya katıldığını ve 15. sıradaki...vekili olarak oy kullandığını ileri sürerek, genel kurulda alınan tüm kararların iptalini, tüm kararların iptali mümkün olmadığı takdirde usul ve yasaya uygun olmayan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurulun yasa ve iyiniyet kurallarına uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iddialarını ispatlayamadığı, genel kurulun usulüne uygun yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22481, Karar No: 2014/21562, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22481 E.  ,  2014/21562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/583-2014/115

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanm bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanm önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanm menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartlan denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, Önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m. 114 l/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırma dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizİn Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar üzerine mahkemece verilen karar kesin olacak veya hakem heyetince verilen karar Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bİr başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9201, Karar No: 2014/296, Tarih: 09.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9201 E.  ,  2014/296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2011

NUMARASI : 2011/404-2011/338

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli K.. H.. K.. 1968, 1970, 1973, 2038, 2039, 2050, 2058, 2059, 2060, 2061, 2066 ve 2067 sayılı parseller 1987 yılında 2981 sayılı Kanun hükümleri gereğince İl Özel İdaresi adına tapuya tescil edilmişlerdir.

Hazine tarafından 24/11/2011 tarihinde Isparta 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davada bu yerlerin kesinleşen 2/B alanında kaldığı ileri sürülerek davalı adına olan tapuların iptali ve Hazine adına tapuya tescilleri istenmiştir.

Mahkemece; 28/11/2011 tarihinde davaya 3533 sayılı Kanun gereğince kıdemli hâkim tarafından bakılması gerektiği gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine, görevli mahkemenin Isparta 2 Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna, dosyanın kesinleşmeksizin görevli mahkemeye gönderilmesine, harç ve masrafların ve ihtiyati tedbir isteminin görevli mahkemede dikkate alınmasına karar verilmiştir.

Dosya, bu karar üzerine Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesine devredilmiş ve 2011/411 Esasına kaydedilmiştir. Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesi, 22/01/2013 tarihli oturumda Isparta 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/404 Esas 2011/338 Karar sayılı ve 28/11/2011 tarihli kararının taraflara tebliğ edilerek temyiz edilmemesi durumunda dosyanın mahkemeye gönderilmesine, temyiz edilmesi durumunda temyiz sonucu beklendikten sonra sonucuna göre işlem yapılması için 1. Asliye Hukuk Mahkemesine müzekkere yazılmasına karar verilmiştir.

1. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı taraflara tebliğ edilmiş; süresi içinde Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28/11/2011 tarih ve 2011/404 Esas 2011/338 Karar sayılı karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; 3533 sayılı Kanunun 4. maddesinde düzenlenen katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi tarafından hâkem sıfatıyla çözümlenir." hükmü gereğince bir karar verilmesi gereklidir. Bu durum karşısında davaya, 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından genel mahkeme sıfatıyla bakılması zorunludur. Değinilen yön gözetilmeden kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA 09/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17668, Karar No: 2015/31843, Tarih: 22.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17668 E.  ,  2015/31843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/220109

MAHKEMESİ : Kestel(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2010/16 (E) ve 2011/102 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, 13.01.2011 tarihinde talimatla alınan savunmasında, iddianame ya da görevsizlik kararı okunmadan savunması alınarak CMK’nın 147 ve 191. maddelerine aykırı davranılması,

2-Mağdurlar S.. S.., A.. S.. ve H.. Ç..’in görevli mahkemede dinlenmemiş olması karşısında, görevsiz mahkemede ve soruşturma aşamasında alınan ifadelerinin CMK’nın 7 ve 217/1. maddelerine aykırı olarak hükme esas alınması,

3-Nüfus kayıtlarına göre sanığın, Aynur isimli kişi ile evli olduğu, 21.11.2012 tarihinde boşandığı ve tanık T. M. ile 22.03.2013 tarihinde evlendiği dikkate alındığında, tanık T. M.’nın 08.03.2010 tarihli talimat duruşmasında, sanığın nikahsız eşi olduğu gerekçesi ile yeminsiz dinlenmesi sureti ile CMK’nın 54. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık A.. T..’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16633, Karar No: 2014/12846, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16633 E.  ,  2014/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2011/409-2013/268

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17597, Karar No: 2015/25236, Tarih: 10.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/17597 E.  ,  2015/25236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, işyerinde şoför olarak çalışan davacının iş akdinin trafik kurallarına uymadığı, çok hızlı araç kullandığı, verilen görevde istenilen şekilde davranmadığı için bir çok kez yazılı olarak uyarıldığı, bu uyarılara rağmen talimatlara aykırı davrandığı, göreve gittiği zaman diğer çalışan şoförlere nazaran çok geç gelmesi sebeplerine binaen geçerli nedenle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan delillere göre, davacının savunmasının alınmadığı, performans düşüklüğünün ispatlanmadığı ve feshin son çare olması ilkesine riayet edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı HMK.’un 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir.

Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre için işçiye en çok dört aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer hakların ödenmesini de hüküm altına alınması gerekir. Bu süre üst sınır olup, aynı maddenin son fıkrası uyarınca sözleşme ile değiştirilemez, aksi hükümler geçersizdir.

Dosya içeriğine göre, işveren tarafından iş sözleşmesi davacının davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklı nedenle feshedilmiş olup, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19/2. maddesi gereğince fesihten önce davacının savunması alınmadığından mahkemece feshin geçersizliğine karar verilmesi yerindedir.

Ancak Mahkemece kısa kararda boşta geçen süre ücretinin 6 ay olarak hüküm altına alınmasına karşın gerekçeli kararda 4 ay olarak belirtilmesi ile çelişki oluşturulmuştur.

Dosya içeriğine göre, işveren tarafından iş sözleşmesi davacının davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklı nedenle feshedilmiş olup, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19/2. maddesi gereğince fesihten önce davacının savunması alınmadığından mahkemece feshin geçersizliğine karar verilmesi yerindedir.

Ancak Mahkemece kısa kararda boşta geçen süre ücretinin 6 ay olarak hüküm altına alınmasına karşın gerekçeli kararda 4 ay olarak belirtilmesi ile çelişki oluşturulmuştur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca boşta geçen süre için 4 aya kadar ücret ve diğer hakların ödenmesine karar verilmesi gerekirken, kısa kararda üst sınır aşılarak 6 aya kadar ücret ve diğer hakların ödenmesi gerektiğinin belirtilmesi yasanın açık emredici düzenlemesine aykırılık teşkil etmektedir. Karar bu yönü ile hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 246.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500,00 TL. ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacı vekiline iadesine,

Kesin olarak 10/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16770, Karar No: 2017/25140, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16770 E.  ,  2017/25140 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.