muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5125, Karar No: 2021/9937, Tarih: 12.10.2021

Bozmaya uyan mahkemece; 15/07/2015 tarihli bilirkişi heyeti raporu hükme esas alınarak, davaya konu kurum işlemine dayanak gösterilen 2009 yılı protokolünün (6.3.3.) maddesi hükmünün 2012 yılı protokolü ile değiştirildiği, hastanın ilacı aldığına dair beyanı üzerine artık ilgili madde hükmünün uygulanamayacağı, bu sebeple davacı hakkında uygulanan 38.846,45 TL cezai şart ile yine 2009 yılı protokolünün (6.3.10.) ve (4.3.6) maddeleri gereğince, fazladan uygulanan 19.772,30 TL cezai şart ve 5.252,91 TL reçete bedeli kesintisine yönelik kurum işleminin iptalinin gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalı tarafından davacı hakkında 2009 yılı protokolünün (6.3.3.) maddesi gereğince uygulanan 38.846,45 TL cezai şart ve yazılı olarak uyarılması işleminin iptaline, (6.3.10) ve (4.3.6.) maddeleri uyarınca fazladan uygulanan 19.772,30 TL cezai şart ve 5.252,91 TL reçete bedeli kesintisi işleminin iptaline, davacının davalı kuruma toplam 63.871,66 TL’den borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Taraflar arasında imzalanan 2009 yılı "Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol" ün (6.3.3.) maddesinde; “Eczacının kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz.”, aynı protokolün (6.3.10) maddesinde; “ Hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat kupürlerinin yer aldığı reçetelerin kuruma fatura edildiğinin tespit edilmesi halinde kupür bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır. Tekrarı halinde ilaç bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süreyle sözleşme yapılmaz.”, (4.3.6) maddesinde ise; “Protokolün (6.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez. Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir. " şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Ne var ki uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada, 1 Nisan 2016 tarihli protokol ile yukarıda belirtilen (6.3.3.) ve ( 6.3.10.) maddesi hükmü değiştirilmiş olup, bahse konu protokolün (5.3.2.) maddesinde; "Eczacının kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç ) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alana ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1(bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz."; (5.3.5.) maddesinde, “Kurum, İl Sağlık Müdürlüğü veya Eczacı Odası tarafından eczanede yapılan denetimde, reçete sahibi veya ilacı alan kişiye teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süreyle sözleşme yapılmaz.”;

Aynı tarihli protokolün (6.12.) maddesinde; "Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın

Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile ; Kurumca tespit edilen ve sözleşmenin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez.", (6.17.) maddesinde ise; “Bir fatura dönemi için uygulanacak cezai şartın hesaplanması reçete bazında yapılır. Bir reçetede birden fazla usulsüz fiilin tespit edilmesi durumunda cezai şartlardan en yüksek olanı esas alınır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Öte yandan; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hakimin davayı aydınlatma ödevi” başlığı altında düzenlenen 31. maddesinde; “Hakim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Hakimin davayı aydınlatma ödevi” başlığı altında düzenlenen 31. maddesinde; “Hakim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.” hükmü getirilmiştir.

Somut olayda; davalı kurum işlemi ile 2009 yılı protokolünün (6.3.3.) ve (6.3.10.) maddeleri dayanak gösterilerek, reçete bedeli toplamı olan 16.984,48 TL’nin 5 katı tutarında toplam 84.922,40 TL cezai şartın davacı hakkında uygulanacağının, kurum zararı olarak da 10.513,64 TL’nin davacıdan tahsil edileceğinin bildirildiği, eczacının uyarıldığı görülmüştür. Mahkemece, teftiş sırasında dinlenen kurum sigortalısı ... isimli hasta tanık sıfatıyla dinlenilmediği gibi alınan bilirkişi raporunda da 2016 yılı protokol hükümleri değerlendirilmeksizin 2012 yılı protokol hükümlerine göre değerlendirmenin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında, teftiş sırasında dinlenen tüm hastaların tanık sıfatıyla ilgili protokol maddeleri kapsamında beyanı alınarak, reçete arkasındaki imzanın kendilerine ya da yakınlarına ait olup olmadığının, reçeteye konu ilaçları alıp almadıklarının sorulması, 1 Nisan 2016 yürürlük tarihli ilgili protokol hükümlerinin yeniden değerlendirilmesi suretiyle, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli yeniden rapor alınarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31020, Karar No: 2021/3483, Tarih: 23.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31020 E.  ,  2021/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Paydaş ile malik olunan mal üzerinde hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 09/05/2019 tarihli ve 2018/52 esas, 2019/272 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/10/2020 gün ve 6719-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/10/2020 gün ve 2020/91464 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Paydaş ile malik olunan mal üzerinde hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 09/05/2019 tarihli ve 2018/52 esas, 2019/272 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1-Suç konusu balık ağlarına, sanık ile müştekinin babalarından miras kalması üzerine müştereken sahip oldukları, şüphelinin müştekinin rızası dışında başka bir şahsa söz konusu eşyayı sattığı, eylemin paydaş ile malik olunan eşya üzerinde hırsızlık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, sanık ve müştekinin ortak kardeşleri olan ... 11/07/2018 tarihli duruşmada, yine kardeşleri olan ...'nın Gebze Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/300 talimat sayılı dosyasının 19/11/2018 tarihli oturumunda, ağların ...'a ait olduğunu beyan etmiş oldukları nazara alındığında, söz konusu balık ağlarının ...'a ait olduğu anlaşıldığından hırsızlık suçunun unsurları oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Şahsi cezasızlık sebebi veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebep" başlıklı 167/2. maddesinde yer alan "(2) Bu suçların, haklarında ayrılık kararı verilmiş olan eşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamayan kardeşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamakta olan amca, dayı, hala, teyze, yeğen veya ikinci derecede kayın hısımlarının zararına olarak işlenmesi halinde; ilgili akraba hakkında şikayet üzerine verilecek ceza, yarısı oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, dosya kapsamına göre, müşteki ... ile sanık ...'ın kardeş olmaları sebebiyle verilecek cezada yarı oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde,

3-Perşembe Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın gerekçe kısmında 5237 sayılı Kanun'un 144. maddesinin tartışılmasına, hüküm kısmında da anılan madde gözetilerek ceza tayin edilmesine karşın, aynı kanunun 151. maddesi gösterilmek suretiyle ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

3-Perşembe Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın gerekçe kısmında 5237 sayılı Kanun'un 144. maddesinin tartışılmasına, hüküm kısmında da anılan madde gözetilerek ceza tayin edilmesine karşın, aynı kanunun 151. maddesi gösterilmek suretiyle ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, katılanın yokluğunda verilen Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli kararının 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, öncelikle katılanın beyan ettiği, en son adrese tebliğ edilmesi, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekirken doğrudan MERNİS adresine tebligat yapılması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu ve gerekçeli karar tebliği işlemi geçersiz olduğundan, hükmün usulüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli kararının katılan ...’a tebliğ edilip, usulüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (PERŞEMBE) Asliye Ceza Mahkemesinin verilip henüz kesinleşmeyen 09.05.2019 tarihli ve 2018/52 E., 2019/272 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5992, Karar No: 2017/13077, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5992 E.  ,  2017/13077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7174, Karar No: 2013/6069, Tarih: 27.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7174 E.  ,  2013/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen .../.../2011 tarih ve 2011/497-2011/589 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete emtea nakliyat poliçesi ile sigortalı emtianın deniz yolu ile nakliyesinin davalı şirketin sorumluluğundaki gemiyle konteynır içerisinde gerçekleştiğini, emtianın bulunduğu konteynırın ... Liman sahasında açıldığında konteynır zeminindeki karton koli içerisinde istifli bulunan 36 kutunun ıslak olduğunun ve koli içerisindeki pamuk ipliğinde ıslanma çürüme şeklinde fiziki hasar olduğunun tespit edildiğini, hasarın konteynırın deniz suyuna maruz kalması sonucu hasarın meydana geldiğinin belirlendiğini, hasar miktarı olan ....183,... TL nin davacı tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, ....183,... TL nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu malların hasarlandığı ve zayi olduğuna ilişkin olarak ....nın 1066'ncı maddesi gereğince zorunlu hasar ihbarının yapılmadığını, bu nedenle taşıyanın malları hasarsız olarak teslim ettiğinin kabul edilmesi gerektiğini, müvekkili şirketin konteynır içi ziya ve hasardan sorumlu olmadığını, hasarın deniz taşıması sırasında meydana gelmediğini savunarak, davanın redddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu doğrultusunda, sigortalı emtianın ... Limanında konteynırın açılması sonrasında ... adedinin ıslanma nedeni ile çürüğü/kirlendiği ve kullanılamaz hale geldiği, konteynırın kapı tarafında bulunan yırtık nedeni ile içeriye deniz suyunun girmesi sonucu hasarın oluştuğunun belirlendiği, ihbar külfetine uyulmamasının tazminat hakkının düşmesi sonucunu doğurmayacağı, teslim sırasında tespit yaptırmayan davacının ispat yükü altına girdiği, gönderilenin hasarın veya ziyanın taşıyanın sorumluluğu altında meydana geldiğini kanıtlaması ile kanuni karinenin çürüyeceği, konteynırdaki kusura rağmen ambardaki yükün

suya maruz kalmasının normal bir durum olmadığı ve taşıyanın yükü özenle taşıma borcuna aykırılık oluşturduğu, bu suretle konteynırın suya maruz kalması nedeni ile taşıyanın sorumlu olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davacının olayda BK’nın 44/1 nci maddesi gereğince kusurlu olduğu kabul edilerek ve takdiren 1/... oranında indirim yapılarak 8.788,82 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

suya maruz kalmasının normal bir durum olmadığı ve taşıyanın yükü özenle taşıma borcuna aykırılık oluşturduğu, bu suretle konteynırın suya maruz kalması nedeni ile taşıyanın sorumlu olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davacının olayda BK’nın 44/1 nci maddesi gereğince kusurlu olduğu kabul edilerek ve takdiren 1/... oranında indirim yapılarak 8.788,82 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 460,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15466, Karar No: 2015/1143, Tarih: 28.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/15466 E.  ,  2015/1143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilince davalıya verilen teminat mektubunun haksız olarak paraya çevrildiğini ileri sürmüş ve 22.743.367.650 TL.nin 14.07.2003 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline olan borcunu ödemediği için teminat mektubunun nakde çevrildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 06.05.2003 tarihli 25.754.524.790 TL.lik vade farkı faturasından kaynaklandığı, bu faturanın davacı şirkete tebliğ edildiği, davacının bu borçtan sorumlu olduğu, teminat mektubunun paraya çevrilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.02.2008 tarih 2007/6707-2008/1714 E.K.sayılı ilamıyla “…vade farkı faturasının davalıya tebliğ edilip, itiraza uğramamış olmasının tek başına vade farkı talep edilmesine olanak vermeyeceği taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği, davalı yanca davacıya gönderilen fax mesajında vade farkına dair hükümler mevcut olduğu, davalının çektiği bu fax mesajının davacı yanca teyit edilmesi halinde taraflar arasında bu konuda sözleşme ilişkisinin kurulduğunun kabulü gerektiği, bu durumda mahkemece belirtilen yönler üzerinde durulup tartışılarak yeterli araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi” gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, davacı yanca 14.07.2003 tarihinde davalıya gönderilen fax mesajında davalının vade farkı istemine yönelik davacının % 10 oranında vade farkını kabul ederek, üzerindeki orana itiraz ettiği ve davacının bu kabulü doğrultusunda yanlar arasında vade farkı uygulamasına dair sözleşme ilişkisinin kurulduğunun kabulü gerektiği, böylece davalı tarafın davacı adına düzenlediği 06.05.2003 tarihli 25.754.53 YTL.tutarlı vade farkı faturasının yasal dayanağının bulunduğu, bu suretle davalı şirkete borçlu durumda olduğu saptanan davacının teminat mektubunun davalı tarafından tahsil edilmesinden kaynaklanan bir alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda davalı yanca davacıya gönderilen 28.02.2003 tarihli fax mesajında aylık % 2 oranında vade farkı uygulanacağı bildirilmiş olup, davacının bu fax mesajına karşılık 14.07.2003 tarihli cevabi faxında yıllık % 10 oranında vade farkı uygulamasını kabul ettiği ve böylece tarafların iradelerinin yıllık % 10 vade farkı oranının uygulanması noktasında uyuştuğu görülmektedir. Davalı tarafından davacı adına düzenlenen 06.05.2003 tarihli 25.254.524.790 TL.tutarlı vade farkı faturasının aylık % 2 oranı esas alınarak hazırlandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında taraf iradelerinin uyuştuğu yıllık % 10 oranına göre vade farkı alacağının hesaplattırılarak belirlenecek miktar üzerinden davacı yanın vade farkından sorumlu olduğu gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu aylık % 2 oranına göre belirlenen miktar (25.254.524.790 TL.) esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.