muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1821, Karar No: 2014/342, Tarih: 20.01.2014

Ücret cetvelleri ve MKEK işçileri ücret yönergesi sözleşmenin ekidir...." kuralı öngörülmüştür.

Somut olayda, 01.01.2009-31.12.2010 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin 83. maddesinde ilk ücretin bir yıl süreyle geçerli olduğu belirtilmiş olup, bir yıllık süre sonraki toplu iş sözleşmesi dönemine denk geldiği takdirde sonraki dönem toplu iş sözleşmesinde öngörülen ilk dönem zammının uygulanmaması gibi bir durum ortaya çıkmakta ise de, sonraki dönem toplu iş sözleşmesinde (01.01.2011-31.12.2012 yürürlük süreli) de benzer bir düzenlemeye yer verilmekle, önceki dönem toplu sözleşmesinin sözü edilen hükmüne geçerlilik tanındığının kabulü gerekir. Toplu iş sözleşmesi özerkliği gereği işe ilk giren işçilerin ücretlerinin belirlenmesine yönelik söz konusu düzenleme geçerli olup, bu durumda düzen ilkesinin ihlal edildiği ileri sürülemez. Hal böyle olunca, davacının ilk dönem ücreti belirlendikten sonra bu ücretin bir yıl süre ile devam edeceğinin kararlaştırılması nedeniyle sonraki dönem toplu iş sözleşmesinin ilk dönem zammının uygulanması gerektiğine yönelik davacı tarafın talebi yerinde değildir. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11919, Karar No: 2012/13359, Tarih: 16.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/11919 E.  ,  2012/13359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye, tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye, tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesi ve 3.075.- TL. tazminatın tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine, 2.835.- TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiralananda yirmibir yıldır sözlü kira sözleşmesi ile kiracı olup mahkeme aracılılığı ile yaptırılan tespitte kiralananın hor kullanıldığının saptandığını, yine kiralanan konutta aile bireylerinden başka kişilerin de kaldığını, davalıya kiralananı eski hale getirmesi için süreli ihtar gönderilmişse de sonuç alınamadığını belirterek, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesini ve 3.075.- TL. hor kullanma tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın haksız ve kötü niyetle açıldığını, kiralananda davacının ailesinden başkasının oturmadığını , diğer yandan binanın yapım yılı ile kiralananda kalınan süre nazara alındığında taşınmazda kullanımdan kaynaklanmayan hasar ve eksilmelerin olabileceğini, banyo ve WC'deki su sızmalarının da üst kattan su sızması sonucu oluştuğunu, bir kısım hasarların davalı tarafından giderildiğini, bunun dışında kalıcı masraf gerektiren hasarların davacının sorumluluğunda olduğunu, hasarın giderilmesi için talep edilen miktarı da kabul etmediklerini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Borçlar Kanunu’nun 256. maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı kira süresi boyunca tam bir ihtimam dairesinde kullanmak zorundadır. Bu itibarla kiralananın aynına veya kiralayanın hukukuna zarar verme olgusu akde aykırılık sayılır. Anılan madde hükmü gereğince akde aykırılıktan dolayı kiracının tahliyesine karar verilebilmesi için kiracıya akde aykırı davranışına son vermesi hususunda kiralayan tarafından süreli bir ihtar tebliğ ettirilmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Kiralananın açıktan fena kullanılması durumunda akde aykırılığın giderilmesi amacıyla kiracıya ihtar gönderilmesine gerek yoktur.

Olayımıza gelince; davalının dava konusu kiralananda yirmibir yıldır sözlü kira sözleşmesi ile kiracı olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacının 28.4.2011 tarihinde Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011 /95 D. İş sayılı dosyası ile yaptırdığı tespitte, kiralananın soba ile ısıtılmasından dolayı duvarlarının kirli, kapı kollarının hasarlı, kapılarda kilit arızasının bulunduğu, salon kapısının camının kırık, yatak dolaplarının kapaklarının arızalı, mutfak duvar fayanslarının dökük, mutfak dolaplarının çürük ve kapaklarının arızalı, mutfak tezgahı üzerindeki seramiklerin kırık olduğu, bataryaların su sızdırdığı, WC duvarının su sızması nedeniyle nemli olduğu saptanmıştır. Davacı, belirlenen hasarların giderilmesi konusunda 4.8.2011 tarihinde tebliğ ettirdiği ihtarname ile davalıya yirmi günlük süre tanımış, peşi sıra da işbu davayı açmıştır. Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda davalının kiralananda boya badana yaptırdığı, kırık salon kapısının camını değiştirdiği belirlenmiştir. Yine keşif ve duruşmada dinlenen tanıklar, binanın 1985- 1986 yıllarında yapıldığını, davalının da yirmibir yıldır kiralananda kiracı olduğunu beyan etmişlerdir. Kiralananın bulunduğu ana binanın yaşı ve durumu, davalının kiracı olarak kaldığı süre ve tespit edilen hasarlar dikkate alındığında, bunların bir kısmının taşınmazın uzun süredir kullanılmasından kaynaklandığı, bir kısmının da basit onarımlarla her zaman giderilebileceği görülmektedir. Basit bir onarımla giderilmesi mümkün olan bir hususun yerine getirilmemesi de akde aykırılık olarak kabul edilemez.

Diğer yandan davacı kiralanandaki hasarların bedelini de tazminat olarak istemiş ise de, ortada geçerli ve halen devam etmekte olan bir kira sözleşmesi olup kiralanandaki mevcut hasarlar nedeniyle tazminat hakkının doğduğu söylenemez. Çünkü kiralananı geri verme borcuna aykırı davranıldığı bu aşamada ileri sürülemez. Gerçekten Borçlar Kanunu’nun 266. maddesi hükmüne göre kiralanan ne durumda teslim alınmış ise kiranın bitiminde ve o durumda ve yöresel adete göre geri verilmelidir. Kira sözleşmesi sona ermediğinden kiralananı geri verme borcu henüz doğmamıştır. Kiranın bitiminde kiralananın hasarları giderildikten sonra teslim alındığı şekliyle geri verilmesi mümkün olup, ancak bu aşamada hasarlar giderilmeden kiralananın iade edilmesinin söz konusu olması halinde tazminat sorumluğu doğacağından mahkemece tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken tazminat isteminin de kabul edilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11275, Karar No: 2017/1033, Tarih: 09.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11275 E.  ,  2017/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği, ... köyünde bulunan 21.956 m2'lik taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkilleri yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkileri adına tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, dava konusu 17.889,00 m2 yüzölçümündeki taşınmazın evveliyatının orman olduğu ve kesinleşmiş orman tahdit sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle davacının davasının reddine, TMK'nın 713/6. maddesi gereğince Hazinenin talebinin kabulü ile taşınmazın aynı yer son parsel numarası verilerek orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK’nın 713. maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tesciline yöneliktir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, orman kadastrosu 1952 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılmış ve kesinleşmiştir. Arazi kadastrosu ise 1985 yılında yapılmış ve çekişmeli taşınmaz tespit dışı bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/32160, Karar No: 2016/9504, Tarih: 04.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/32160 E.  ,  2016/9504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “suçun işleniş şekli, olayın özellikleri, sanığın suç işleme eğilimi nazara alındığında yeniden suç işlemekten çekineceğine dair kanaat oluşmadığından” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkındaki hapis cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Suç tarihi itibariyle sabıkasız olan sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda, suçtan doğan maddi bir zararın bulunmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi nedeniyle, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde nasıl bir kanaate varıldığı açıklanmadan “suçun işleniş şekli, olayın özellikleri, sanığın suç işleme eğilimi nazara alındığında yeniden suç işlemekten çekineceğine dair kanaat oluşmadığından” biçiminde kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2004, Karar No: 2014/973, Tarih: 28.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2004 E.  ,  2014/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/58-2012/1174

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi vekili, müvekkilinin ücretinin toplu iş sözleşmesi uyarınca eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, fazla mesai, ikramiye, ilave tediye ve vardiya zammı farklarının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren vekili, davacının ücretlerinin toplu iş sözleşmesi doğrultusunda eksiksiz olarak belirlenip ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 53. maddesindeki toplu iş sözleşmesi hakkına ilişkin düzenlemede özerklik deyimine açıkça yer verilmemekle birlikte toplu sözleşme özerkliği tanınmış bulunmaktadır . Toplu iş sözleşmesi özerkliği, işçi ile işveren taraflarının karşılıklı anlaşarak aralarındaki ilişkiyi düzenleyen kuralları serbestçe koyabilmelerini ifade eder. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 33/5. maddesinde yer alan “Toplu iş sözleşmeleri ve çerçeve sözleşmeler, Anayasaya ve kanunların emredici hükümlerine aykırı düzenlemeler içeremez” kuralı ile toplu iş sözleşmesi özerkliği sınırlandırılmıştır.

Toplu iş sözleşmesinde düzen ilkesi gereği, aynı işyeri ya da aynı işletmede uygulanan her toplu iş sözleşmesi öncekinden bağımsız olduğu gibi, her toplu iş sözleşmesi ancak kendi dönemi ile sınırlı olarak düzenleme yapabilir. Her toplu iş sözleşmesinin önceki toplu iş sözleşmesinden bağımsızlığının gereği olarak, önceki sözleşmelerdeki hakların yeni sözleşme karşısında kazanılmış hak sayılması mümkün değildir.Dosya içeriğine göre davacının 20.09.2010 tarihinde işe girdiği ve 29.12.2003 tarihinde işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olduğu anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ilk ücretin tespiti ile ilgili olup, davacının işe girdiği tarihte yürürlükte bulunan 01.01.2009-31.12.2010 süreli toplu iş sözleşmesinin 83. maddesinde “01.01.2009 tarihinden sonra işe giren işçilere 2007 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir. Ancak işçinin sendikaya üye olması veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanması halinde yararlanma tarihinden itibaren 2008 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir.

01.01.2010 tarihinden itibaren ise senesi doluncaya kadar 2008 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir ve senesi dolduğu tarihten itibaren fiilen yaptıkları işin derece ve kademesine imtihansız olarak intibakları yapılır.

01.01.2010 tarihinden sonra işe giren işçilere 2008 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti verilir. İşçinin sendikaya üye olması veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanması halinde yararlanma tarihinden itibaren 2009 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir ve müteakip dönem toplu iş sözleşmesinin birinci derece birinci kademe ücreti ile senesi doluncaya kadar çalışır. Senesi dolduğu tarihten itibaren fiilen yaptıkları işin derece ve kademesine imtihansız olarak intibakları yapılır. Ücretler arasında bulunan dengesizliğin giderilmesi amacıyla sözleşme kapsamında bulunan bütün işçilerin 84. maddenin 2/a bendindeki %3'lük artıştan sonra oluşan saatlik ücretlerine 01.01.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 0,067 TL ilave edilecektir.

Ücret cetvelleri ve Makine Kimya Endüstrisi Kurumu işçileri ücret yönergesi sözleşmenin ekidir. .." hükmüne yer verilmiştir.

01.01.2011-31.12.2012 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin ilk giriş ücreti başlıklı 83. maddesinde de “01.01.2011 tarihinden sonra işe giren işçilere 2009 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir. Ancak işçinin sendikaya üye olması veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanması halinde yararlanma tarihinden itibaren 2010 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir.

01.01.2012 tarihinden itibaren ise senesi doluncaya kadar 2010 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir. Ve senesi dolduğu tarihten itibaren fiilen yaptıkları işin derece ve kademesine imtihansız olarak intibakları yapılır.

01.01.2012 tarihinden sonra işe giren işçilere 2010 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti verilir, işçinin sendikaya üye olması veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanması halinde yararlanma tarihinden itibaren 2011 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir ve müteakip dönem toplu iş sözleşmesinin birinci derece birinci kademe ücreti ile senesi doluncaya kadar çalışır. Senesi dolduğu tarihten itibaren fiilen yaptıkları işin derece ve kademesine imtihansız olarak intibakları yapılır. Ücretler arasında bulunan dengesizliğin giderilmesi amacıyla sözleşme kapsamında bulunan bütün işçilerin 84. maddenin 2/a bendindeki %4'lük artıştan sonra oluşan saatlik ücretlerine 01.01.2011 tarihinden geçerli olmak üzere 0,067 TL ilave edilecektir.

Ücret cetvelleri ve MKEK işçileri ücret yönergesi sözleşmenin ekidir...." kuralı öngörülmüştür.Somut olayda, 01.01.2009-31.12.2010 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin 83. maddesinde ilk ücretin bir yıl süreyle geçerli olduğu belirtilmiş olup, bir yıllık süre sonraki toplu iş sözleşmesi dönemine denk geldiği takdirde sonraki dönem toplu iş sözleşmesinde öngörülen ilk dönem zammının uygulanmaması gibi bir durum ortaya çıkmakta ise de, sonraki dönem toplu iş sözleşmesinde (01.01.2011-31.12.2012 yürürlük süreli) de benzer bir düzenlemeye yer verilmekle, önceki dönem toplu sözleşmesinin sözü edilen hükmüne geçerlilik tanındığının kabulü gerekir. Toplu iş sözleşmesi özerkliği gereği işe ilk giren işçilerin ücretlerinin belirlenmesine yönelik sözkonusu düzenleme geçerli olup, bu durumda düzen ilkesinin ihlal edildiği ileri sürülemez. Hal böyle olunca, davacının ilk dönem ücreti belirlendikten sonra bu ücretin bir yıl süre ile devam edeceğinin kararlaştırılması sebebiyle sonraki dönem toplu iş sözleşmesinin ilk dönem zammının uygulanması gerektiğine yönelik davacı tarafın talebi yerinde değildir. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4809, Karar No: 2017/366, Tarih: 13.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4809 E.  ,  2017/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetin reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde asıl dosyada şikayet olunan vekilince duruşmalı, birleşen 2014/313 E. sayılı dosyada şikayetçi ile birleşen 2014/635 E. sayılı dosyada şikayetçi vekillerince duruşmasız olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/19010 sayılı takip dosyasından 25.12.2013 tarihinde verilen karar üzerine ihtiyati haciz miktarı olan 500.000,00 TL alacağın haczi için gönderilen 89/1 haciz ihbarnamesinin 26.12.2013 tarihinde 3. şahsa tebliğ edildiğini, sıra cetveli düzenlenirken haciz ihbarnamelerinin tebliğ tarihi dikkate alındığını, haciz ihbarnamesinin gönderilmesi talebinin tarihinin dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek, paranın garameten paylaştırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin takibine itiraz edildiğinden, kesinleşmiş bir takibi olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen 2014/313 E. sayılı dosyada şikayetçi vekili, icra müdürlüğünce haciz tarihlerinin yanlış tespit edildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2014/635 E. sayılı dosyada şikayetçi vekili, ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/30 E., 2014/156 K. sayılı kararı ile konkordato mehli verilmesine karar verildiği, borçlunun 3. kişilerdeki hak ve alacaklarının konkordato komiserliğine gönderilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; ihtiyati hacizlerin kesin hacze dönüşme tarihlerine göre icra müdürlüğünce yapılan sıralamanın doğru olduğu, borçlunun konkordato mehli talebinin 09.01.2014 tarihinde ileri sürüldüğü, sıra cetveline esas paranın ise TEİAŞ tarafından dosyaya 15.01.2014 tarihinde gönderildiği, konkordato mehlinin ise 06.03.2014 tarihinden itibaren 3 ay süreyle verildiği, paranın konkordato mehli verilmesinden önce tahsil edildiği, 24.03.2014 tarihli ek kararının hüküm fıkrasının 2, 3. maddesinde sözü edilen ödemelerden olmadığı, ihtiyati haciz miktarlarının üzerinde haciz tatbik edilemeyeceğinden, ihtiyati haciz tutarları ve İİK'nın 268/II maddesi de gözetilerek, 1. sıranın 500.309,30 TL, 2. sıranın 500.309,30 TL., 3. sıranın 300,313,00 TL olduğuna ve birleşen 2014/313 ve 2014/635 sayılı dosyalarının şikayetlerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, asıl dosyada şikayet olunan ... Faktoring A.Ş. vekili, birleşen 2014/313 E. sayılı dosyada şikayetçi ...bank A.Ş. vekili ve Birşleşen 2014/635 E. sayılı dosyada şikayetçi ...bank A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen 2014/635 E. sayılı dosyada şikayetçi ...bank A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Asıl ve Birleşen 2014/313 E. sayılı dosyada şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yönünden; ihtiyati haciz kararlarında hüküm altına alınan miktar ipotekte olduğu gibi üst sınırı ifade etmediğinden, icra dosyasındaki faiz ve masrafların tamamını kapsayacak şekilde kapak hesabı yapılarak, bu miktarın tamamının ihtiyati haciz kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, mahkemece ihtiyati haciz miktarlarının üzerinde haciz tatbik edilemeyeceği kabul edilerek, 1. sıranın 500.309,30 TL, 2. sıranın 500.309,30 TL., 3. sıranın 300.313,00 TL olduğuna dair karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3) Birleşen 2014/313 E. sayılı dosyada şikayetçi ...bank A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; İstanbul 18. İcra Müdürlüğü'nün 2013/30712 E. sayılı dosyasında borçlunun yetki itirazında bulunduğu, yetki itirazının 31.12.2013 tarihli mahkeme kararı ile kabul edildiği, borçlu vekilinin 08.05.2014 tarihinde yetki itirazından vazgeçtiği dikkate alındığında, bu dosyanın kesinleşme tarihinin vazgeçme tarihi olan 08.05.2014 tarihi olarak kabul edilmesi ve sıra cetvelinin de bu tarih dikkate alınarak düzenlenmesi gerekmektedir.

Öte yandan sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, gerekçede yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirlemesi, diğer bir anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, cetvelin hukuka uygun olmayan kısımlarını göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK m. 17) gerektiğinden, hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir. Mahkemece, bilirkişi raporunun karar vermeye yeterli olduğu gerekçesine dayanılıp, hüküm fıkrasında da gerekçede yer alması gereken hususlara yer verilmesi, özel olarak İİK'nın 17/1. maddesine, genel olarak da hükmün gerekçeli olmasına ilişkin HMK'nın 297/1-c maddesine ve hüküm fıkrasında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin 297/2. maddesine aykırı düşmüştür.