muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/167, Karar No: 2023/294, Tarih: 24.05.2023

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları doğrultusunda incelenmesi sonucunda, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da HSYK gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer almış olması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle hareket ettiği, gerçekleştirdiği eylemlerin vahameti karşısında işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK'nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen orantılılık ilkesine aykırılık oluşturmadığı, TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezanın indirilmesi esnasında belirlenen takdiri indirim oranının yerinde olduğu anlaşılan Özel Daire kararı isabetli bulunmuştur.

Ancak, herhangi bir suç unsuruna rastlanılmayan dijital materyallerde yaptırılan inceleme için bilirkişilere ödenen 550 TL bilirkişi ücretinin yargılama gideri olarak hakkaniyete aykırı şekilde sanığa yüklenmesine karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Bu itibarla, ilk derece mahkemesi kararının 10. fıkrasının (a) bendindeki “550 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 1077 TL'den ibaret” ibaresinin çıkarılması ve yerine “olmak üzere toplam 527 TL'den ibaret” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Türk Ceza Kanunu’nun 'Cezanın Belirlenmesi' başlığı altındaki 61 inci maddenin birinci fıkrasına göre; 'Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g)Failin güttüğü amaç ve saiki, Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.'

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g)Failin güttüğü amaç ve saiki, Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.'

Türk Ceza Kanunu'nun 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurulup sanığın eylemi, faaliyetleri, kastının yoğunluğu da göz önüne alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması yoluna gidilmiş ise de yapılan teşdit yetersiz kalmıştır. Şöyleki;

38019 sicil numarası ile Konya Vergi Mahkemesi Hakimliği, İstanbul İdare Mahkemesi Üyeliği, HSYK 3. Daire Üyeliği, Ankara 4. Vergi Mahkemesi Hakimliği görevlerinde bulunduğu, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Genel Kurulu’nun, 16.07.2016 tarih ve 2016/345 sayılı kararı ile FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatı ve iltisakı bulunduğu değerlendirilerek hakkındaki soruşturmanın sonuçlanmasına kadar görevden uzaklaştırılmasına karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Genel Kurulu’nun 24.08.2016 tarih ve 2016/426 sayılı kararı ile FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatı ve iltisakı bulunduğu değerlendirilerek meslekten çıkarılmasına karar verildiği anlaşılan sanığın, görüldüğü gibi yargı teşkilatı içinde sıradan bir hakim olmayıp silahlı terör örgütünün en çok önem verdiği HSYK üyeliği görevine getirilmiştir. Bu görev yargı teşkilatını yöneten en üst ve inisiyatifi yüksek bir görevdir. Bu nedenle sıradan örgüt üyeleri bu göreve getirilmez. Bu özel göreve getirilen ve verilen görevleri de yerine getiren bu nedenle yöneticiliğe yakın bir konumda bulunan sanık hakkındaki temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi gekekirdi.

Ancak, temel ceza noksan belirlenmiş ise de sanık aleyhine temyiz bulunmadığından bu hususun eleştiri yapılmak suretiyle hükmün onanması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun eleştiri yapılmaksızın onama yönündeki kararının gerekçesine bu yönüyle katılmıyorum." şeklinde,

On dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; aleyhe temyiz bulunmayan hükmün, temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiği düşüncesiyle eleştirilerek onanması yönünde oy kullanmışlardır.

Açıklanan nedenlerle;

On dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; aleyhe temyiz bulunmayan hükmün, temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiği düşüncesiyle eleştirilerek onanması yönünde oy kullanmışlardır.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 01.12.2022 tarihli ve 11-20 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, herhangi bir suç unsuruna rastlanılmayan dijital materyallerde yaptırılan inceleme için bilirkişilere ödenen 550 TL ücretin yargılama gideri olarak hakkaniyete aykırı şekilde sanığa yüklenmesine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK’nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 10. fıkrasının (a) bendindeki “550 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 1077 TL'den ibaret” ibaresinin çıkarılması ve yerine “olmak üzere toplam 527 TL'den ibaret” ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2)Dosyanın, Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9039, Karar No: 2015/6343, Tarih: 23.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/9039 E.  ,  2015/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2014/210-2014/652

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kiralayanın ödediği apartman aidat bedeli ve icra masrafları toplamı 1.590.-TL'nin tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 14.7.2004 tarih, 5219 sayılı kanunla değişik 427.maddesi ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2.3.2005 tarih ve 9-82 esas ve 126 karar sayılı ilamı uyarınca temyiz konusu alacak hüküm tarihinde 1.890-TL’nin altında bulunduğundan hükmün kesin olması nedeniyle temyiz isteminin REDDİNE, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/320, Karar No: 2020/581, Tarih: 30.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/320 E.  ,  2020/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunanlardan ...’in alacaklısı olduğu ... 2. İcra Müdürlüğünün 2015/842 E. sayılı dosyasında, 25.12.2015 tarihinde şikayet dışı borçluya ait ... ve ... plakalı araçların satıldığını, satış sonrası 28.03.2016 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, düzenlenen sıra cetvelinde sıralarının yanlış belirlendiğini, satış bedelinin tamamının şikayet olunanlardan ...’in alacaklı olduğu dosyaya verildiğini, müvekkilinin alacaklı olduğu ... 2. İcra Müdürlüğünün 2015/877 E. ve 2015/2800 E. sayılı dosyalarında haciz tarihlerinin şikayet olunanlarının haciz tarihlerinden önce olduğunu ileri sürerek, sıra cetveline konu bedelin öncelikle müvekkilinin 2015/877 E. sayılı dosyasından olan, sonrasında ise 2015/2800 E. sayılı dosyasından olan alacaklarının karşılanmasına, artan para halinde davalıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlardan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlardan ... Ltd. Şti, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karara yönelik şikayetçi vekilinin istinaf başvurusu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 07.12.2017 tarihli ve 2017/1094 Esas, 2017/1933 Karar sayılı kararı ile esastan reddedilmiştir.

Bu kez, şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine 30.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21391, Karar No: 2014/20019, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/21391 E.  ,  2014/20019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/781-2014/231

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8993, Karar No: 2015/15751, Tarih: 05.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/8993 E.  ,  2015/15751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 9. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.02.2015

No : 2014/506-2015/76

Dava, 15.12.1991-27.12.2003 tarihleri arasında eksik bildirilen prime esas kazançların tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu olayda uyuşmazlık, sigortalıya ödenen bayram harçlıklarının mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 77. maddesi uyarınca sigorta primine esas kazanca dahil edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Tahakkuk dönemleri itibarıyla yürürlükte bulunan ve davanın da yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın “Prime esas ücretler” başlıklı 77. maddesi; “Sigortalılarla işverenlerin bir ay için ödeyecekleri primlerin hesabında: a) Sigortalıların o ay için hakettikleri ücretlerin, b) Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin, c) İdare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin, brüt toplamı esas alınır. Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, aynî yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” düzenlemesini içermektedir. Anılan madde de bahsedilen “ayni yardımlardan” amaç, sosyal veya kişisel bir ihtiyacın karşılanması yolunda yapılan yardım niteliğinde olmasıdır. Yardımın ayni veya parasal olarak yapılmasının bir önemini bulunmamaktadır. Somut biçimde belli edilmiş bir ihtiyaca yönelik yardımlar ayni yardım olarak kabul edilmeli ve prim hesabında dikkate alınmamalıdır. Bu anlamda sigortalılara ödenen “bayram harçlığı” anılan yasa hükmü kapsamında ayni yardım özelliğinde olması nedeniyle, sigortalının (ücret) gelirine dahil değildir ve prime esas kazanca dahil edilmez.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, Mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne yönelik hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları nazara alınmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Loj.Yön.Kur.Bşk.'na iadesine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4615, Karar No: 2011/10598, Tarih: 10.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/4615 E.  ,  2011/10598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağı ve aidat borcunun tahsili için yapılan takibe davalının vaki itirazı nedeni ile açılan itirazın iptali davasıdır. Mahkeme davanın kısmen kabulüne ve kabul edilen miktar üzerinden inkar tazminatına karar vermiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

T.K'nın 87. maddesinde cari hesap İki kimsenin para, mal, hizmet ve diğer hususlardan dolayı birbirlerindeki alacaklarını ayrı ayrı istemekten karşılıklı olarak vazgeçip bunları kalem kalem zimmet ve matlup şekline çevirerek hesabın kesilmesinden çıkacak bakiyeyi istiyebileceklerine dair bulunan mukavele olarak tanımlanmış olup, TTK'nın 87/2.maddesi gereğince Cari hesap sözleşmesinin yazılı olmadıkça muteber olmayacağı kabul edilmiştir.

Davacının davaya konu takipten önceki Şişli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/3439 sayılı dosyasında aynı alacağı 2007 yılı Ocak,Şubat, Mart ayı kira bedeli olarak talep etmesi ve borçlunun itirazı üzerine açılan itirazın kaldırılması isteminin İcra Hukuk Mahkemesince alacağın cari hesaba dayandığından reddedilmesi, taraflar arasında cari hesap sözleşmesinin kabul edildiği anlamını taşımaz, zira davacı söz konusu takipte davalının ödemelerini cari hesaptan mahsup ettiği için 2007 yılı Ocak, Şubat, Mart ödemelerinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı da söz konusu aylara ilişkin ödeme belgesi sunduğundan bahisle mahkeme davacının cari hesaba dayandığından itirazın kaldırılması talebini reddetmiştir. Yani davacı önceki takibinde de davalı tarafından ödenmeyen, eksik ödenen aylara ilişkin kira ve alacak bedellerini değil tek taraflı karşı tarafı bağlamayan cari hesabına göre ödenmesi gereken miktar ödenmediğinden bahisle cari hesabındaki eksik ödeme miktarının 2007 Ocak, Şubat, Mart kirası olduğunu belirterek talep etmiş, Hangi ay kirasının eksik veya geç ödendiğini, belirterek o aylara ilişkin faiz, yahut eksik ödemelerini talep etmemiştir. Her ne kadar davacı önceki takipte ay isimleri belirtmiş ise de yine cari hesaba dayanmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kira sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davanın dayanağı olan icra takibinin konusu 1.2.1998 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi ile kiraya verilen 104-105 nolu mağazanın muhasebe kayıtlarından ödenmediği tesbit edilen kira alacağı ve ortak giderin tahsilidir. Davacı TTK hükümlerine uygun cari hesap ilişkisi ve sözleşmesinin varlığını yazılı delil ile kanıtlayamadığına göre uyuşmazlığın B.K.'nın 85, 86 ve 113 maddelerine göre çözümlenmesi gerekirken, taraflar arasında cari hesap sözleşmesinin olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/303, Karar No: 2015/10615, Tarih: 09.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/303 E.  ,  2015/10615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2012/438-2014/329

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 09.06.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı asil E.. F.. ile vekili Av. M.. K.. geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacının davalıya ait özel eğitim okulu ruhsatının devri için 26.08.2008 ve 27.10.2008 tarihli 100.000 TL'lik iki ayrı banka havalesi ile toplam 200.000 TL gönderdiğini, davalının parayı almasına rağmen ruhsatı vermediğini, banka havalesi ile gönderilen parayı da ödemediğini belirterek, ödenen 200.000 TL'nin davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; taraflar arasında anlaşma olmadığını, 26.08.2008 tarihli dekont ile 100.000 TL'nin davacının satın aldığı araç bedelini ödemek için gönderildiğini, 27.10.2008 tarihli dekont ile 100.000 TL'nin ise davacının aldığı borcu ödemesi için gönderdiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacının banka havalesi ile gönderilen paranın okul ruhsatı devri için olduğunu yazılı belge ile ispatlayamadığı, yemin teklifinde de bulunmadığından bahisle davanın reddine davalı vekilinin kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyizi üzerine," Dairemizin 03.07.2012 gün ve 2012/7851 E. – 16648 K. sayılı ilamı ile; dosya kapsamına göre davacı tarafından davalıya banka havalesi ile gönderilen 27.08.2008 tarihli dekont da "Okul ruhsatı devri için" ibaresi bulunmasına rağmen, 27.10.2008 tarihli dekont da ise herhangi bir açıklamanın olmadığı anlaşılmaktadır.

BK.nun 457.maddesine göre havale, hukuksal niteliği itibariyle ödeme vasıtası olup, havalenin borcun ödenmesi amacıyla yapıldığı yasal karinedir.

Dava konusu 27.10.2008 tarihli banka havale makbuzunda (2.dekontda) gönderilen 100.000 TL için herhangi bir açıklama olmadığı, davacının paranın ne için gönderildiğine dair yazılı belge sunamadığı ve davalıya yemin teklif etmediği anlaşıldığına göre bununla ilgili mahkemece davanın reddine ilişkin verilen kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.