muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10921, Karar No: 2009/14606, Tarih: 13.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/10921 E.  ,  2009/14606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... Köyü 137 ada 1 sayılı parsel 351.19 m2, 137 ada 2 sayılı parsel 541.40 m2, 189 ada 7 sayılı parsel 507.97 m2 yüzölçümleri ile tarla niteliğinde ... adına; 189 ada 8 sayılı parsel 319.50 m2 yüzölçümünde tarla niteliği ile ... ve arkadaşları adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı ..., yörede 2003 yılında ilk kez yapılan ve 12/02/2004 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu sırasında bu yerlerin önce orman sınırı içine alınıp daha sonra 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını; bu işleminin yanlış olduğunu ileri sürerek 12/08/2004 tarihinde kadastro mahkemesinde dava açmış ve çekişmeli yerleri orman sınırları içine alan sınırlamanın iptalini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 189 ada 7 ve 8 sayılı parsellerin 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılma işleminin iptaline; 137 ada 1 ve 2 sayılı parsellerle ilgili davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiş, 137 ada 1 ve 2 parsellerle ilgili hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz davası niteliğindedir.

Mahkemece çekişmeli ve temyize konu olan 189 ada 7 ve 8 sayılı parsellerin orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Raporu hükme esas alınan bilirkişi tarafından bu yerlerin memleket haritası ve ... fotoğraflarında orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş; mahkemece bu rapor doğrultusunda hüküm kurulmuşsa da raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerince keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterilmediğinden bu yolda ek rapor alınmak üzere dosya Dairemizce 10/06/2008 tarihinde yerel mahkemeye gönderilmiştir. Ek rapor alınmışsa da bu raporda dayanak alınan memleket haritasının hangi çekim tarihli ... fotoğrafından revize edildiği, yöreye ait bundan daha eski tarihli bir memleket haritasının bulunup bulunmadığı da anlaşılamamaktadır.

Bundan ayrı; çekişmeli taşınmazlara ait tapu kayıtları imar uygulaması nedeniyle oluşan 2098 sayılı parselden gelmiştir. 2098 parsel, 1653 parselin; 1653 parsel1622 parselin ifrazı ile oluşmuş; 1622 parsel ise tapu sicil müdürlüğünce numaraları açıklanmayan 18 adet parselin tevhidi ile oluşmuştur. Ayrıca; bu yerlerin belediye başkanlığı ile Sadullah, ... ... ve ... arasında görülen Bafra Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 1960/170 - 743 Sayılı dosyasında davaya konu olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Sözü edilen dosyada Mayıs 1952 tarih, 168; Mart 1954 tarih, 12 ve 13 numaralı tapu kayıtlarına dayalı olarak gerçek kişiler adına 2603 m2 yüzölçümü ile tarla niteliğinde tespit edilen ... 1050 sayılı parselin, 1580 Sayılı Yasa gereğince belediyeye ait olduğu iddiası ile açılan davada anılan tapu kayıtları uygulanmış olduğu diğer 19 adet parselle ilgili dava dosyaları da birleştirilmek suretiyle yapılan yargılamada tapu kayıtlarının hemhudut oldukları; toplam miktarlarının 52016 m2 olduğu, 5382 m2 miktar fazlasının 1059 parsele sınır bulunan çalılığın açılması sonucu oluştuğu; 1059 parsel dayanağı tapunun bir hududunun hendek ve çalılık okuması nedeniyle miktar fazlasının Hazineye ait bulunduğu kabul edilerek 1059 parsel haricindeki taşınmazların tamamı ile 1059 parselin kayıt kapsamında kalan 1448 m2'lik bölümünün tespit gibi davalılar adına, 1059 parselin miktar fazlası olan 5382 m2'lik bölümün ise, Hazine adına tesciline karar verilmiş; bu karar Yargıtay 7. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmiştir. Temyize konu dosyada çekişmeli 7 ve 8 parsellerin bu karar kapsamında Hazine adına tescile karar verilen bölümde kalıp kalmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece çekişmeli parsellerin tüm ifraz ve tevhitleri getirtilip yukarıda belirtilen dosya ile ilişkisi araştırılmamış; temyize konu uyuşmazlık yönünden kesin hüküm, kesin delil ya da kuvvetli delil niteliği taşıyıp taşımadığı tartışılmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; mahkemece araştırma yapılarak yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile çekişmeli parsellerin tüm ifraz ve tevhitlerini gösterir pafta fotokopileri ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ... ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 ... ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 ... ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; Bafra Gezici Arazi Kadastro Mahkemesine ait 1960/170 - 743 sayılı dosyada verilen hükmün çekişmeli taşınmazlara ilişkin olup olmadığı ve temyize konu uyuşmazlık açısından kesin hüküm, kesin delil yada kuvvetli delil teşkil ... etmediği belirlenmelidir.

Kabule göre ise; mahkemece, bilirkişilerden alınan ek rapora göre 7 parsel sayılı taşınmazın bu rapora ekli krokide (A1) ve (B) harfleri ile gösterilen 131.87 m2 ve 308.25 m2'lik bölümlerinin itiraza konu orman kadastro çalışmasında orman sınırları dışında bırakıldığından söz edilmektedir. Yeniden yapılacak araştırmaya göre çekişmeli taşınmazların orman sınırları dışında kalan bölümleri var ise bu bölümler hakkında açılan davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gereklidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 13/10/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2356, Karar No: 2015/735, Tarih: 16.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2356 E.  ,  2015/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davalı yüklenicinin üstlendiği işi yapmadığından bahisle ödenmeyen bedelin ve manevi tazminatın tahsiline ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacıya ait evin tadilatı konusunda taraflar arasında sözleşme yapıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık iş bedeli ve ödemeler konusundadır. Davacı işveren, davalı ise yüklenicidir. Eser sözleşmesinin niteliği gereği davacı ödeme tutarını, davalı ise iş miktarını kanıtlamakla yükümlüdür. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm tesisine yeterli olmayıp, eksik incelemeyle karar verilemez. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, öncelikle zaman bakımından uygulanması gereken Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca davalı yüklenicinin 2011 yılı itibariyle yapmış olduğu imalat tutarı hesaplanmalı, bu bedelden davacının kanıtlayabildiği ödemeler ve gerektiğinde bir kısım yazıların davalının elinden sadır olduğu kabul edilen belgede açıklanan davalıya yapılan ödemeler araştırılmalı, davalıya yapıldığı iddia edilen miktarla ilgili yazının kimden sadır olduğu sorulup gerektiğinde yazı incelemesi yapılmalı ve en azından davalının kabulünde olan 3.000,00 TL ödeme dikkate alınmalı ve hasıl olacak sonuca uygun karar verilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/430, Karar No: 2022/656, Tarih: 25.10.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/430 E.  ,  2022/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

####

Silahlı terör örgütü yönetme suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 19.11.2019 tarih ve 107-157 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafisi ile Yargıtay Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 09.11.2021 tarih ve 144-537 sayı ile; "...Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesi tarafından yapılan yargılamanın 15.05.2019 tarihli duruşmasında yargılamayı yapan heyette bulunan üye hâkim tarafından gerçekleştirildiği belirtilen savunma hakkını kısıtlayıcı nitelikteki müdahaleler gerekçe gösterilerek Özel Daire Üyesi Ömer Faruk Aydıner hakkında sanık tarafından sunulan 21.05.2019 ve 24.06.2019 tarihli dilekçeler ile hâkimin reddi talebinde bulunulması üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesince 25.06.2019 tarihli duruşmada 5271 sayılı Kanun'un 31. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca hâkimin reddi talebinin geri çevrilmesine karar verildiği, sanık tarafından 18.07.2019 tarihli dilekçe ile anılan karara itiraz edildiği, Yargıtay 9. Ceza Dairesince 24.07.2019 tarihli ek karar ile söz konusu itiraza ilişkin olarak itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden 'kararda düzeltilme yapılmasına yer olmadığına' karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 31/3 ve 268. maddeleri gereğince dosyanın itiraz mercisi olan Yargıtay 10. Ceza Dairesine gönderildiği, Yargıtay 10. Ceza Dairesince hâkimin reddi talebinin geri çevrilmesine ilişkin kararda herhangi bir isabetsizlik ile usul ve yasaya aykırılık bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle sanığın yerinde görülmeyen itirazının reddine ve dosyanın Dairesine iadesine karar verildiği, Yargıtay 9. Ceza Dairesince yargılamaya devam olunarak 19.11.2019 tarihinde nihai hükmün kurulduğu ve sanığın gerekçeli temyiz istemlerinde hakimin reddi talepleri hakkında verilen kararların hukuka aykırı olduğunu ve bu kararları da temyiz ettiğini belirttiği olayda;

Sanığın 15.05.2019 tarihli oturumda gerçekleşen savunma hakkını kısıtlar nitelikte olduğunu beyan ettiği hususları anlattığı süresi içerisinde sunduğu dilekçelerinde ret sebeplerinin tümünü bir defada açıklamak ve olguları ile birlikte ortaya koymak suretiyle usulüne uygun olarak hâkimin reddi talebinde bulunması üzerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 27. maddesi uyarınca yargılamayı yapan 9. Ceza Dairesince reddi istenen hâkimin katılmadığı müzakere sonucu ret isteminin kabulüne ya da reddine karar verilmesinin sağlanması yerine anılan Kanun'un 31. maddesi gereğince reddi istenen hâkimin de bulunduğu heyet tarafından ret talebinin geri çevrilmesine karar verilmesi suretiyle reddi istenen hâkimin, vaki ret talebi hakkında bir karar verilinceye kadar yalnız gecikmesinde sakınca olan işlemleri yapabileceğine ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 29. maddesinin birinci fıkrasının açık hükmüne aykırı olarak yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay 9. Ceza Dairesi hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir." şeklinde açıklanan gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlar Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile dosyanın devredildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesince yapılan yargılamada bozma kararına uyulmasına karar verilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde 26.05.2022 tarih ve 2-9 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 02.09.2022 tarihli ve 115193 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarı yönünden yasal şartları oluşmadığından sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütü yönetme suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 3. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütü yönetme suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 3. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları hâlinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olduğu, başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi gerekliliğine uyularak usulüne uygun başvuru yapıldığı anlaşılmakla işin esasına geçilmiştir.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'dan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Gerekçeli temyiz dilekçesi (ek dilekçe, temyiz layihası), temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir.