muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9196, Karar No: 2014/14267, Tarih: 29.09.2014

Bu durumda mahkemece oluşa ve dosya içeriğine uygun ve birbirini doğrulayan bilirkişi raporları da hükme esas alınarak davacının somut olayda kur farkı alacağı talep edebileceği gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle bu yöndeki talebin reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.09.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma yönündeki kararlarına katılamıyorum. 29.09.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/9133, Karar No: 2017/8589, Tarih: 05.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/9133 E.  ,  2017/8589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığa yüklenen ve takibi şikayete bağlı olan "açığa imzanın kötüye kullanılması" suçuna konu olan bononun tahsili amacıyla 17.05.2007 tarihinde icra dairesine verildiği, ödeme emrinin 05.06.2007 tarihinde katılana (borçluya) tebliğ edildiği, şikayetin ise 14.01.2008 tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesinde öngörülen 6 aylık şikayet süresi geçtikten sonra yapıldığı gözetilerek, kamu davasının düşürülmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında belirtilen suçtan açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3991, Karar No: 2013/8604, Tarih: 06.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3991 E.  ,  2013/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK’nın 38/1, 152/1-c, 62/1, 50/1-b maddeleri uyarınca mahkumiyet, önceki hale getirme seçenek yaptırıma çevirme 2- Sanık ... hakkında; TCK’nın 152/1-c, 62/1, 50/1-b maddeleri uyarınca mahkumiyet, önceki hale getirme seçenek yaptırıma çevirme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıkların başkalarına ya da kamuya ait ağaçları keserek götürüp götürmediklerinin saptanması bakımından dere yatağından kesildiği tespit edilen söğüt ağaçlarının kim tarafından dikilip yetiştirildiği araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve ağaçların bulunduğu yerin kamuya ait olduğundan bahisle hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; sanıkların söğüt ağaçlarını faydalanmak amacıyla kesip götürmekten ibaret eylemlerinin bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, mala zarar verme suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18446, Karar No: 2015/3520, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18446 E.  ,  2015/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/6757 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 27/03/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15006, Karar No: 2017/25155, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15006 E.  ,  2017/25155 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14103, Karar No: 2020/7049, Tarih: 03.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/14103 E.  ,  2020/7049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında “defter ve belge gizleme” suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklar müdafinin süre tutum dilekçesi ile sanık ...’in 27/03/2017 tarihli dilekçesi içeriği itibarıyla ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik de temyiz istemi bulunduğu kabul edilmiş olup;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz kanun yoluna tabi olduğundan; sanık müdafiinin temyiz isteminin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanıklar hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

...Akaryakıt ve Taşımacılık Tic.Ltd.Şti.'nin ortağı ve müdürü olan sanık ... ile ortağı olan sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların yüklenen suçu kabul etmemeleri, cezanın şahsiliği ilkesi gereği, şekli sorumlu olan yasal temsilciler değil suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan şahısların cezalandırılması gerekliliği karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından;

1-Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

2-Suça konu faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını beyan etmeleri halinde, suç tarihi öncesi ve sonrasına ait resmi kurumlardan temin edilecek yazı ve imza örnekleri getirtilip, huzurda alınacak el yazısı örnekleri ile birlikte suça konu faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak, suçun iştirak halinde işlenip işlenmediğine dair deliller de tartışılıp sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 03.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11392, Karar No: 2014/14422, Tarih: 16.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/11392 E.  ,  2014/14422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.01.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13756, Karar No: 2014/383, Tarih: 14.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/13756 E.  ,  2014/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karabük Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.03.2013

NUMARASI :Esas no:2013/88 Karar no:2013/200

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılar tarafından, tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu gereğince, korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alınmasına ilişkindir. Bu istek, korunma altına alınması istenen çocukların hak ve menfaatleriyle de ilgilidir. Bu nedenle, davanın; hakkında korunma kararı alınması istenen çocuklar ergin olmadığından, yasal temsilcilerine ( veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller varsa toplanıp, birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuç uyarınca karar oluşturulması gerekir. Olayda, küçük Hüseyin’in, Kezban ve Yüksel'in evlilik dışı birlikteliğinden dünyaya geldiği, baba Yüksel tarafından 01.11.2012 tarihinde tanınarak baba ve Hüseyin arasında soybağının kurulduğu, ancak velayet hakkının anne Kezban'da olduğu tartışmasızdır (TMK. Mad. 337/1). Küçükler Vasfıye Mualla, Ayşe, Elifnur, Cemile, ve Ali Yüksel'in ise evlilik birliği içerisinde dünyaya geldikleri, velayetlerinin anneleri Habibe ve babaları Yüksel’de bulunduğu anlaşılmaktadır. Dava, Vasfiye Mualla, Ayşe, Elifnur, Cemile, ve Ali Yüksel'in velilerinden baba Yüksel'e yöneltilmemiştir. Taraf teşkili sağlanmadan, Yüksel'e hukuki dinlenilme hakkı (HMK md.27) tanınmadan verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davada yasal temsilci konumunda bulunmayan dede A.. K..'e husumet yönetilip yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 14.01.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/7231, Karar No: 2022/15316, Tarih: 22.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7231 E.  ,  2022/15316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20/05/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 07/04/2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c. maddelerindeki konut dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24/11/2005 gününden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5298, Karar No: 2020/2153, Tarih: 10.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/5298 E.  ,  2020/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurumun 13/03/2008 tarihinde kaçak su tutanağı düzenlediğini, kaçak su kullanılmadığını, 463.667.00.- TL tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kaçak su kullanımının sabit olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacı istinaf yasa yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davacının kaçak ve usulsüz su kullandığının somut olarak tespit edilemediği, kaçak tutanağı sonrası tüketim miktarlarında belirgin bir artışa da rastlanmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun ve davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir .

Kaçak su tespit tutanakları aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan belgelerdendir. Tutanağın aksinin iddia edilmesi halinde bundan kendisine hak bahşeden kişinin aksini ispat etmesi gerekir. Olayda, tutanağın aksi davacı tarafından ispat edilmemiştir. Bu durumda, kaçak kullanımın gerçekleştiği dönem itibari ile yürürlükte bulunan tarife hükümlerine göre kaçak su bedelinin hesaplanması gerektiği açıktır .

Somut olayda, 13/03/2008 tarihli kaçak su tutanağında otelin garaj girişinin sağ tarafında merdiven altı bölümünde jeneratör havalandırma bacasının 40 cm solunda 40 mm borunun olduğu, açıldığında bir alt kattaki jeneratör odasından duvar içerisinden gittiği tespit edilmiş, tutanak otel müdürü tarafından imzalanmıştır. İnşaat mühendisleri tarafından hazırlanan bilirkişi kurulu raporlarında da (26/07/2016 tarihli rapor, 07/03/2017 tarihli ek rapor, 21/03/2019 tarihli ek rapor) su alındığı iddia edilen 40 mm PE borunun otelin zemin katından 5. bodrumuna kadar çok kuvvetli bir şekilde güçlendirilmiş olan bölgede bulunduğu, neden yapıldığının açıklanamadığı, kaçak su kullanımı için öngörüldüğü belirtilmiştir. Bu durumda gerçekleşen eylemin kaçak su kullanımını oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davacının eyleminin kaçak su kullanımını oluşturduğu göz önünde bulundurularak, dosyanın yeniden oluşturulacak konusunda uzman üç kişilik bilirkişi kurulu tarafından incelenmesi sağlanarak tutanak tarihinde yürürlükte olan yönetmelik ve tarife hükümleri çerçevesinde, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli, davalının davacıdan talep edebileceği bedelin hesaplandığı rapor hazırlatılarak varılacak sonuca göre bir karar vermektir.