muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11658, Karar No: 2024/9365, Tarih: 05.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/11658 E.  ,  2024/9365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık ...'a yapılan tebliğin yargılama sırasında bildirdiği adres olan "... Mah. ... Sk. No:22 Mustafakemalpaşa/ BURSA" adresi yerine farklı bir adrese tebliğ edildiği, bu tebligatın iade gelmesi üzerine sanığın bildirdiği son adrese MERNİS şerhiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapıldığı anlaşılmakla; yapılan tebliğin usûlsüz olması nedeniyle sanığın temyizinin süresinde kabul edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında hayvan hırsızlığı eylemi sebebiyle açılan davada Mustafakemalpaşa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/15070 Esas ve 2023/6336 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g maddesi uyarınca ceza verildiği, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2022/15070 Esas ve 2023/6336 Karar sayılı kararı ile hükmün onandığı, yapılan değerlendirmede katılana ait hırsızlık eyleminin meydana geldiği yerin ahşaptan yapılmış, tahtayla çevrili, üstü naylon ile örtülmüş bir yer olduğu, katılana ait ev ile hayvanların bulunduğu yer arasında 20 metrelik boşluk bulunduğu, hayvan barınağına girilen ayrı bir kapı olduğu, hayvanların katılanın evinin eklentisi içerisinden çalınmadığı ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.06.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16465, Karar No: 2016/15671, Tarih: 07.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/16465 E.  ,  2016/15671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı anne tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava velayetin değiştirilmesi davası olup, kamu düzenine ilişkindir ve re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile gözönünde tutulması gerekir. Davalının davayı kabulü de tek başına hukuki sonuç doğurmaz. Davacı baba boşanma davası ile velayeti anneye verilmiş olan küçüğün 15.09.2014 tarihinden itibaren kendisinde kaldığını beyan ederek velayetin anneden alınarak kendisine verilmesini istemiş, mahkemece çocuğun baba yanında kaldığı ve annenin de davayı kabul ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile velayetin anneden kaldırılarak babaya verilmesine karar verilmiştir...... Sözleşmesinin 12. maddesi ve ... Sözleşmesinin 3.ve 6. maddeleri iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Bu bakımdan, müşterek çocuğun mahkemece veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması, çocuğun halen nerede ve kiminle yaşadığı tespit edilerek, psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan ( 4787 s. K. m. 5) sosyal inceleme raporu istenerek, davalı annenin çocuğun baba yanında iken babaanneden şiddet gördüğüne dair temyiz incelemesi sırasında ileri sürdüğü iddiaları da araştırılarak tüm deliller birlikte değerlendirilip, bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.12.2016 (Çrş.)

...
Yargıtay — Esas No: 2010/31459, Karar No: 2010/33515, Tarih: 14.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/31459 E.  ,  2010/33515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurum vekili duruşmalara katılmadığı halde dilekçe yazım ücreti yerine katılan yararına vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, Ancak bu aykırılığın aynı Kanununun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Karardan "450 YTL maktu avukatlık ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine" dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "130 YTL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine" karar verilmek suretiyle,

Diğer yönleri Uaul ve Yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4050, Karar No: 2021/5929, Tarih: 16.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/4050 E.  ,  2021/5929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK nın 85/2, 22/3, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, ilk derece mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik ''istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine'' ilişkin 26.01.2021 tarihli 2020/1720 esas 2021/81 karar sayılı karar sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi sanığın, babası ve bir arkadaşı ile birlikte alkol aldıktan sonra alkollü olması sebebiyle uyarılmasına rağmen araç kullanabileceğini belirterek kendisine ait otomobilin şoför koltuğuna geçtiği, sanık idaresindeki otomobilin ön yolcu koltuğunda babasının arka koltuğunda ise arkadaşının yolcu olarak bulunduğu, sanığın bu şekilde sevk ve idaresindeki otomobille seyir halinde iken saat 21.49 sıralarında, meskun mahal dışında, hız sınırının 90 km olduğu, bölünmüş, çift şeritli, yeterli seviyede aydınlatması bulunan il yolunda, sağda bulunan otobüs durağını geçtikten 400 metre ve yine sanığın seyir yönüne hitaben sağda bulunan “50 km hız sınırlaması sonu” ve “meskun mahal sonu” levhalarını geçtikten 115 metre sonra geldiği olay mahallinde, 100 metre mesafede yaya veya okul geçidi bulunmayan ve bir bölümü 6.6 metre olan yolun sağındaki 70 cm lik banketi kullanmayıp 1 metre yolun içinde ve sağında bulunan, ayrıca üzerlerinde koyu renk kıyafet mevcut olan üç yayaya fren izi meydana gelmeden otomobilin önü ile sağ şeritte çarptığı, çarpma noktasının 8 metre ilerisine aracın ön tampon parçasının düştüğü, ölenlerden birinin sağ öne, birinin sağ yan ileriye, birisinin de 16 metre sürüklenme izi ile sol ileriye yol içine düştüğü, kendi beyanına göre neye çarptığını fark etmediğini belirten sanığın olay mahallinde durmaksızın seyrine devam ederek olay yerinden uzaklaşmaya çalıştığı, aracının arka yolcu koltuğunda seyahat eden arkadaşı tanık ...'ın uyarılarına rağmen aracı durdurmaması nedeniyle tanığın arka koltuktan uzanarak aracın el frenini çekmesi üzerine aracın yoldan çıkarak şarampole girmesi neticesinde olay yerinden 2.3 km sonra sanığın aracı ile durmak zorunda kaldığı, bu şekilde meydana gelen olay neticesinde üç yayanın olay yerinde öldüğü, olay saatinden yaklaşık 54 dakika sonra yapılan ölçümde sanığın 2.59 promil alkollü olduğunun tespit edildiği;

Tüm dosya içeriğine göre, gece vakti aydınlatmanın bulunduğu yola gereken dikkatini vermeyen, hızını mahal şartlarına ve far ışığı altındaki görüş durumuna göre ayarlamayan, hız tahdidinin 50 km olduğu meskun mahal sınırlarından çıktığı sırada aşırı süratiyle birlikte dikkatsizliğine bağlı olarak kaplamada seyir şeridinde bulunan yayaları fark edemeyip bu yayalara tedbirsizce çarparak asli kusurlu eylemi ile kazaya sebebiyet veren sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan tayin edilen temel ceza miktarında ve 2.59 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi sebebiyle hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanarak TCK'nın 22/3. maddesi gereğince takdir edilen arttırım miktarında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; dosya içerisinde yer alan sürücü belgesi bilgilerine göre sanığın aynı belge numarası altında D1, B, A2, M, F, A, A1, B1 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanığın TCK’nın 53/6. maddesi gereğince B sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş ise de; A, A1, A2, F, B1 ve M sınıfı belgeler ile otomobil kullanılması mümkün olmamakla birlikte, B sınıfı sürücü belgesi ile otomobil kullanılmasının, D1 sınıfı sürücü belgesi ile de minibüs ve otomobil kullanılmasının mümkün olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesindeki hükümlerin uygulanmasına karar verilirken yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı gözetilerek hem B sınıfı hem de otomobil kullanılmasına imkan veren D1 sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bölümündeki ''B sınıfı'' ibaresinin ''B sınıfı ve D1 sınıfı'' şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli ve 2020/1720 esas 2021/81 karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 16.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20918, Karar No: 2010/3128, Tarih: 01.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20918 E.  ,  2010/3128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5359, Karar No: 2012/3814, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5359 E.  ,  2012/3814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyeinde 15/11/2002-15/11/2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alakcaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit isteminin reddine işçilik alacaklarının reddine karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yerolmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 15/03/ 2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11062, Karar No: 2017/1735, Tarih: 07.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/11062 E.  ,  2017/1735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.05.2014 gününde verilen dilekçe ile ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 07.03.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... ile bir kısım davalılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35545, Karar No: 2019/7116, Tarih: 11.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/35545 E.  ,  2019/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin men'i, kal ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, müdahalenin men'i, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; bozma öncesi verilen ilk karar, dava konusu taşınmaz için takdir edilen ecrimisil bedelinin, hesaplama yönteminin inandırıcı olmadığından, emsal kira sözleşmeleri getirtilerek, emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle bedel tespit edilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş ise de, bozma gerekleri yerine getirilmemiş, mahkemece taraflara kira sözleşmeleri ibraz etmesi için süre vermiş, ancak kendisi re’sen araştırma yapmamıştır.

Ecrimisil; davacının taşınmazının haksız işgal edilmesi nedeniyle talep edilen, davacının taşınmazını el koyma sebebi ile kullanamamasından kaynaklanan özel bir zarar giderim biçimidir. Mahkemece ecrimisile hükmedilebilmesi için taşınmazın bir hakka dayalı olmaksızın kötü niyetli olarak kullanılması gerekli ve yeterli olup, davacının taşınmazının fiilen kira getiren bir yer olup olmaması önem taşımamaktadır.

Arsa niteliğindeki taşınmazın getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, dava konusu taşınmazın el atmadan önce ne şekilde kullanıldığı, ayrıca civar taşınmazların ecrimisil istenilen dönemdeki kullanma biçimleri araştırılarak, bu kullanma şekillerine uygun kira sözleşmelerinin taraflardan ibrazı istenmeli, ayrıca bilirkişilerin re'sen bulacakları emsaller de dikkate alınmak suretiyle, taşınmazın ilk dönem getirebileceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için, ÜFE'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeden hukuki olmayan değerlendirme biçimi ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11065, Karar No: 2010/17798, Tarih: 28.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/11065 E.  ,  2010/17798 K.**

**"İçtihat Metni"**

.............

Dava, eksik ödenen tasfiye payı alacağı 3.333,43 TL'nin hakkın doğum tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

29/6/1956 tarih ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun “Müstahdem ve işçiler lehine yardım akçesi” başlıklı 468. maddesi hükmü uyarınca; “Esas mukavelede şirketin müstahdem ve işçileri için yardım sandıkları ve sair yardım teşkilatı kurulması ve idamesi maksadiyle akçe ayrılması derpiş olunabilir. Yardım maksadına tahsis olunan para ve diğer mallar, şirket mallarından ayrılarak bunlarla Medeni Kanun hükümleri dairesinde bir tesis (vakıf) meydana getirilir.”

13/7/1967 tarih ve 903 sayılı Kanunun 1. maddesiyle 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi’ne eklenen “İstihdam Edilenlere ve İşçilere Yardım Vakıfları” başlıklı 77/A maddesi ile getirilen düzenleme uyarınca; “Türk Ticaret Kanununun 468 inci maddesi gereğince kurulan istihdam edilenler ve işçilere yardım vakıfları ayrıca aşağıdaki hükümlere tabidirler.” denmekte olup, maddenin son fıkrasında “Faydalananlar vakfa aidat ödedikleri veya vakfı düzenliyen hükümler onlara edayı talep hususunda bir hak bahşettiği takdirde, vakfın edalarını dava yoliyle…” talep edebilecekleri hükme bağlanmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Çalıştırılanlara ve işçilere yardım vakfı” başlıklı 110. maddesi de benzer bir düzenleme içermekte olup;   “Yararlananların, vakfın edimlerinin yerine getirilmesini dava yoluyla” isteyebilecekleri belirtilmektedir.

17.07.1964 tarih ve 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun yürürlüğe girmesi üzerine “Bankalar, sigorta şirketleri, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya bunların teşkil ettikleri birlikler personelinin malûllük, yaşlılık ve ölümlerinde yardım yapmak üzere bu kanunun yayımı tarihine kadar tesis veya dernek olarak kurulmuş bulunan sandıklar, bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren “…bu personelin, iş kazalariyle meslek hastalıkları, hastalık, analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda belirtilen yardımları sağlıyacak, birer tesis (vakıf) haline getirildikleri takdirde, bu teşekküllerin ve sandıkların personeli 506 sayılı Kanun uygulanmasında sigortalı sayılmayacakları belirtilmektedir.

.........