muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/859, Karar No: 2006/3877, Tarih: 23.03.2006

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1940 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1978-1980 tarihleri arasında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1987 yılında yapılıp, 1.12.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde bulunmaktadır.

Yörede 1953 yılında yapılan arazi kadastro çalışmasında, çekişmeli 63 ve 64 sayılı parsellerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle gerçek kişi adına tesbitine, taşınmazların kesinleşmiş orman kadastro sınırları içinde olduğu iddiasıyla Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda 63 ve 64 sayılı parsellerin kesinleşen orman tahdidi dışında olduğu ancak, Hazine tarafından kamulaştırılan tapular kapsamında kaldığı saptanarak, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği gerekçesi ve tarla niteliğiyle Hazine adına tesciline ilişkin, Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 2.7.1964 gün ve 1954/3219-115 sayılı kararı kesinleştiğine, daha sonra Hazine tarafından satılmakla gerçek kişiler adına tapu kaydı oluştuğuna, sözü edilen mahkeme kararının H.Y.U.Y.’nın 237. maddesi gereğince Orman Yönetimini bağlayacak kesin hüküm, hazine yönünden ise kuvvetli delil sayılacağı gözetilerek, mahkemece tapu kaydının beyanlar hanesindeki “6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır” şerhinin iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, tapu kaydının beyanlar hanesindeki şerhin yukarıda sözü edilen mevcut kesin hüküm nedeniyle, taşınmazın mülkiyetine ilişkin bir şerh olmadığı gözetilmeden, davacı yararına nisbi avukatlık ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek

onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının üçüncü bendinin kaldırılarak; bunun yerine üçüncü bend olarak “karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifelerine göre 350.00.-YTL (üçyüzelli) Avukatlık ücretinin davalı Yönetimden alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/03/2006 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/7061, Karar No: 2011/9692, Tarih: 23.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/7061 E.  ,  2011/9692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talebi

Hüküm : 294,12 TL maddi 700,00 TL manevi tazminat ile 150,00 TL dilekçe yazım ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Davacının tazminat talebinin kabulüne ilişkin hüküm davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının tutuklu kaldığı süre nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının makul bir oran olduğu anlaşıldığından manevi tazminata ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulunun 20.9.2005/88-98 tarih ve sayılı kararında da belirtildiği üzere; davayı vekil ile takip eden davacılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/4.maddesi uyarınca tarifenin üçüncü kısmı gereğince ve ikinci kısmın ikinci bölümünün onuncu sırasındaki ücretten az olmamak üzere vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, davacıya dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin hükmün 3. fıkrası yerine gelmek üzerine “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.250,00 TL vekalet ücretinin davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine” fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29611, Karar No: 2014/28269, Tarih: 25.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/29611 E.  ,  2014/28269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2012/756-2014/797

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler ile davalılar A.. S.., E.. D.. ve O.. D.. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına, HUMK.nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2-Şikayetçilerin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

İİK.nun 134/2. maddesinde; "İhalenin feshini Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek sureti ile ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşulu ile icra mahkemesinden şikayet yoluyla ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler" hükmüne yer verilmiştir. Aynı maddenin aynı fıkrasının son cümlesine göre ise, işin esasına girilmemesi nedeniyle ihalenin feshi talebinin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz.

Mahkemece, şikayetçilerin ihalenin feshi istemi aktif husumet yokluğundan reddedilip, işin esasına girilmediğine göre, şikayetçilerin %10 para cezasına mahkum edilmeleri isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan, ihalenin feshi davasının vekil ile takip edilmesi durumunda mahkemece maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekâlet ücreti tayini de doğru değildir.

3- Davalılar A.. S.., E.. D.. ve O.. D..’un temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Şikayetçilerin ihalenin feshi talebi reddedildiğine göre, kendilerini vekille temsil ettiren dahili davalılar A.. S.., E.. D.. ve O.. D.. lehine vekalet ücreti takdir edilmemiş olması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Tarafların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle şikayetçiler H.. K.. ve R.. K.. yararına, (3) nolu bentte yazılı nedenlerle davalılar A.. S.., E.. D.. ve O.. D.. yararına İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7354, Karar No: 2016/1838, Tarih: 22.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7354 E.  ,  2016/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2014 tarih ve 2014/129-2014/414 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı işçi arasında imzalanan belirsiz süreli iş sözleşmesi ile şirkette üst düzey yönetici olarak çalışmaya başladığını, taraflar arasında düzenlenen rekabet yasağı sözleşmesinde davalı işçinin teknik, ticari ve personele ilişkin iş sırlarına ve müşteri çevresine nüfuz eden konumu sebebiyle iş sözleşmesinin sona ermesinden itibaren 1 yıl süre ile benzer ve ilgili bir işyerinde müvekkili şirketin yazılı ön onayı olmadan çalışması halinde işçinin işverene işçinin 10 aylık brüt maaşı kadar cezai şart ödeyeceğinin öngörüldüğünü, davalının iş sözleşmesinin feshinden itibaren 1 yıl süre geçmeden müvekkili ile benzer ve ilgili ...'da bir işyerinde çalıştığını ileri sürerek, 10 aylık brüt maaşı tutarı cezai şartın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 6.000,00 TL'sinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında yapılan iş sözleşmesi gereğince, müvekkilinin davacının bünyesinde işçi olarak çalıştığını, işini çok iyi yaptığını fakat davacı tarafın baskısı nedeni ile işi bırakmaya zorlandığını, maaşının zamanında yatırılmadığını ve müvekkilinin işten ayrıldığını, yeni başladığı firmada çalıştığı süre içerisinde davacı – firmanın hiçbir teknik ve ticari sırlarını paylaşmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının işten ayrıldıktan sonra bir takım ticari sırları rakip firmaya taşıdığı ve rakip firmanın da bundan haksız yarar sağladığının açıkca belirlenmesi gerektiği, davalının somut olarak hangi bilgiye ulaştığı ve davacının hangi ticari yararını engellediğinin ortaya konulmadığı, taraflar arasındaki sözleşmede rekabet yasağına yönelik belli bir bölgenin belirlenmemiş olması nedeni ile söz konusu sözleşme hükmünün Anayasa'nın çalışma özgürlüğü ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6098 sayılı TBK'nın 444'üncü maddesi uyarınca (818 sayılı B.K'nın 348) işçi ile işveren arasında düzenlenen işçinin rekabet yasağı sözleşmesine aykırılık iddiasından kaynaklanan cezai şart istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı işçinin edindiği bilgileri kullanarak, davacı işverene somut olarak önemli ölçüde zarar verdiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 6098 sayılı TBK'nın 444. maddesi gereğince, fiil ehliyetine sahip olan işçi, işverene karşı, sözleşmenin sona ermesinden sonra herhangi bir biçimde onunla rekabet etmekten, özellikle kendi hesabına rakip bir işletme açmaktan, başka bir rakip işletmede çalışmaktan veya bunların dışında, rakip işletmeyle başka türden bir menfaat ilişkisine girişmekten kaçınmayı yazılı olarak üstlenebilir. Rekabet yasağı kaydı, ancak hizmet ilişkisi işçiye müşteri çevresi veya üretim sırları ya da işverenin yaptığı işler hakkında bilgi edinme imkânı sağlıyorsa ve aynı zamanda bu bilgilerin kullanılması, işverenin önemli bir zararına sebep olacak nitelikteyse geçerlidir. Buna göre, sözleşmedeki rekabet yasağı koşulunun gerçekleşmesi için, işverenin somut bir zarara uğraması gerekmez, böyle bir tehlikenin varlığı yeterlidir. İşçinin başka bir rakip işletmede çalışmaya başlaması ve davacı işverene önemli ölçüde zarar verme ihtimalinin bulunması yeterlidir. Somut olayda, davalı, davacı firmada dış ticaret yöneticisi olup, davacı firmanın ticari sırlarına vakıf olduğunun kabulü gerekir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davalı işçinin, sözleşmedeki rekabet yasağı kaydına rağmen iş sözleşmesinin feshinden sonra davacı ile aynı işi yapan, aynı ilde faaliyet gösteren rakip bir işletmede çalışmaya başlamasıyla birlikte, davacı işletmede edindiği bilgileri rakip işletmede kullanma tehlikesi meydana gelmiş sayılır. Ayrıca somut olayda, taraflar arasındaki sözleşmede 1 yıllık rekabet yasağı süresi öngörülmüş, coğrafi alana yönelik ise herhangi bir kısıtlama yapılmamıştır. TBK'nın 445/1 fıkrasında bu tür sözleşmeler bakımından yer ve zaman sınırlaması öngörülmüş, ikinci fıkrasında ise mahkemece aşırı nitelikteki rekabet yasağı hükümlerinin kapsamı veya süresi bakımından sınırlandırılabileceği düzenlenmiştir. Davalının, davacı firmadan ayrıldıktan sonra, davacı firmayla aynı ilde faaliyet gösteren rakip işletmede işe başlamış bulunmasına göre, davalının çok geniş bir coğrafi alanı kapsadığı gerekçesiyle sözleşmenin geçersizliğini savunması da MK 2. maddesine aykırılık teşkil eder niteliktedir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde davacı talebinin değerlendirilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde davacı talebinin değerlendirilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21356, Karar No: 2013/5020, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21356 E.  ,  2013/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Sanığın Şanlıurfa Eyyubiye Polis Merkezi Amirliğinde gözaltında bulunduğu sırada elleri ve ayakları ile nezarethane kapısına vurmaya başladığı, ısrarla sigara içmek için dışarı çıkmak istediği ve bu konu ile ilgili olarak izin verilmemesi nedeni ile ayakkabısı ile nezarethane kapısına vurarak kapının saç kısmını kaynak yerinden kırdığı olayda mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nun 58.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16809, Karar No: 2012/24667, Tarih: 03.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16809 E.  ,  2012/24667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tapu kaydındaki haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Tapu kaydındaki haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6822, Karar No: 2018/2428, Tarih: 23.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6822 E.  ,  2018/2428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04/04/2017 tarihli ve 2017/248 esas, 2017/265 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 16/11/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 04/02/2016 tarihli ve 2016/20820 soruşturma, 2016/390 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 12/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nca kararın gereğinin ifası için 26/02/2016 tarihinde ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurduğu, hastaneye sevkedildiği, tedavi programına alındığı, Hastanenin 06/06/2016 tarihli yazısında ; “sanığın altı oturumluk tedavi ve takip programı sonucunda; uyuşturucu madde kullanımına devam etmesi nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun ” bildirildiği, dosyanın ihlal nedeniyle kapatılmasına karar verilerek Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderildiği,

3- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nca şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 13/02/2017 tarihli ve 2016/20820 soruşturma, 2017/4399 esas, 2017/3688 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozmaya konu Ankara 20.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04/04/2017 tarihli 2017/248 esas ve 2017/265 sayılı kararı ile; “sanığın atılı suçu sabit olmadığından CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine, sanık hakkında denetimli serbestlik kararının devamı amacıyla dosyanın denetimli serbestlik bürosuna gönderilmesi için C.Başsavcılığı’na tevdiine karar verildiği,kararın kanun yoluna gidilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-Kanun Yararına Bozma İstemi:

4- Kanun yararına bozmaya konu Ankara 20.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04/04/2017 tarihli 2017/248 esas ve 2017/265 sayılı kararı ile; “sanığın atılı suçu sabit olmadığından CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine, sanık hakkında denetimli serbestlik kararının devamı amacıyla dosyanın denetimli serbestlik bürosuna gönderilmesi için C.Başsavcılığı’na tevdiine karar verildiği,kararın kanun yoluna gidilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında; “Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/02/2016 tarihli ve 2016/20820 soruşturma, 2016/390 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin yapılan tebligata rağmen hakkında uygulanan programa uymadığından Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 13/02/2017 tarihli ve 2016/20820 soruşturma, 2017/4399 esas, 2017/3688 sayılı iddianamesiyle kamu davasının açılması üzerine sanığın yapılan yargılamasında, sanığa usulüne uygun yapılmış iki tebligat bulunmadığından ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle beraatine dair Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2017 tarihli ve 2017/248-265 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesindeki "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak müracaat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04/04/2017 tarihli ve 2017/248 esas, 2017/265 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nca verilen 04/02/2016 tarihli ve 2016/20820 soruşturma, 2016/390 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak kamu davası açılabilmesi için TCK’nın 191.maddesinin 4.fıkrasında yer alan;

“Kişinin erteleme süresi zarfında:

a)Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b)Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,kabul etmesi veya bulundurması,