muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9089, Karar No: 2021/1111, Tarih: 14.01.2021

12/11/2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 5. fıkrasında 2. fıkrada (İzmir de bulunmaktadır.) sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle İzmir İl Özel İdaresini tüzel kişiliği sona ermiştir.6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/02/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5

. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesi'ne devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçinin alt işveren konumundaki şirkette çalışmaya başladığı ve çalışmasını 30/03/2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde taşeron firmalarda ve İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde devam ettirdiği, davalı ... Özel İdaresi’nin tüzel kişiliğinin 6360 sayılı Yasa ile 30/03/2014 tarihinde kaldırılması üzerine davacının da son alt işveren tarafından iş sözleşmesinin sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bozma öncesi , ... Valiliği İl Mahalli İdareler Müdürlüğü’nün dava dilekçesi ekinde bulunan 19/06/2014 tarih, 15364 sayılı yazısında; 6360 sayılı yasanın, devir işlemleri bakımında taşeron firmalarda çalışan işçileri kapsamadığı, yüklenici işçileri tarafından açılacak davalarda 178 sayılı KHK’nin 9/g maddesi gereğince, Maliye Hazinesine izafeten ... Muhakemat Müdürlüğü’nün taraf gösterilmesi gerekeceğinin bildirildiği, davacının da husumeti bu cevaba uygun olarak yönelttiği belirtilerek dava Maliye Bakanlığı aleyhine görülmüş ve sonuçlandırılmıştır

... Muhakemat Müdürlüğü’nün taraf gösterilmesi gerekeceğinin bildirildiği, davacının da husumeti bu cevaba uygun olarak yönelttiği belirtilerek dava Maliye Bakanlığı aleyhine görülmüş ve sonuçlandırılmıştır. Dairemizce taraf teşkili yönünden karar bozulmuş bozma ilamına uymasına karar veren Mahkemece davanın İçişleri Bakanlığı aleyhine kabulüne karar verilmiş ise, davalı ... tarafından bozma ilamı sonrası dosya içerisine sunulan 15.07.2014 tarihli Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyon Kararı dikkate alındığında davacının ... İl Özel İdaresinde hizmet alımı suretiyle yüklenici firmalarda çalışan personelin açmış olduğu davaların Maliye Hazinesine İzafeten ... Defterdarlığı Muhekamat Müdürlüğüne devri ve takibinin yapılmasına karar verildiği, anlaşılmaktadır. İlk bozma ilamında belirtildiği üzere 6360 sayılı Yasada yer alan düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda Dairemizin içtihatları gereği İçişleri Bakanlığının taraf olduğu değerlendirilmiş ise de bozma sonrası davaya dahil edilen Bakanlık tarafından sunulan belgeye göre Komisyon kararı ile davacının açmış olduğu davanın Maliye Hazinesine İzafeten ... Defterdarlığı Muhekamat Müdürlüğüne devri ile takibinin yapılmasına karar verilmiştir. Davacının açmış olduğu davanın devredildiği kurum belirlendiğine göre davanın ilgili kurum aleyhine sonuçlandırılması gerektiği anlaşılmış olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 14/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13427, Karar No: 2010/4818, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13427 E.  ,  2010/4818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.07.2008 tarih ve 2007/254 - 2008/222 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davasında müvekkilinin 1975 yılından beri kesintisiz yayın hayatında bulunan ‘Ekonomi ve Politikada Olay’ ibareli gazeteyi satın alarak sahibi olduğunu, aynı ibareler ile şekilden oluşan markayı iştigal alanına giren mal ve hizmetlerde kullanmak üzere adına tescil için başvuruda bulunduğunu, davalı TPE’nin ‘Olay+Şekil’ ve diğer davalıya ait ‘Olay Basın ve Yayıncılık A.Ş+ Şekil’ ibareli markaların varlığı nedeniyle mutlak ret nedenleri bakımından başvuruyu kısmen reddettiğini, ayrıca davalı şirketin itirazı üzerine 556 sayılı KHK.nin 8 nci maddesi uyarınca ‘dergi, kitap, gazete v.b yayınlama hizmetlerinin’ çıkarılmasına karar verdiğini, benzerlik olmadığını, itirazlarının kabul görmediğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı TPE vekili, kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ‘Ekonomi ve Politikada Olay+Şekil’ ibaresini 16, 38, 40 ve 41 nci sınıflarda kullanılmak üzere marka olarak adına tescil ettirmek istediği, ‘Olay+Şekil’ ve ‘Olay Basın ve Yayıncılık A.Ş+ Şekil’ ibareli markalarla benzer olduğu gerekçesiyle mutlak ret nedenleri yönünden KHK.nin 7/1-b bendi uyarınca 16/06, 38/01 ve 41/11 nci sınıf ve alt gruplardaki mal ve hizmetler yönünden kısmen reddine karar verildiği, birleşen davanın davalısı şirket bakımından kalan kısma benzerlik ve eskiye dayalı kullanım nedeniyle itiraz edildiği, bu itirazın da kabul edilerek 41/07 ‘Dergi, kitap, gazete v.b yayımlama hizmetleri’nin de başvurudan çıkarıldığı, her iki karara karşı davacı itirazının kısmen kabul edildiği, karara dayanak ‘Olay+Şekil’ ibareli markanın itiraz aşamasında hükümden düştüğü, KHK.nin 7/1-b maddesi bakımından 38/01 ve 41/11 nci sınıflar bakımından da ilana karar verildiği, davacının tescilini istediği markanın esaslı unsuru ile davalı şirketin markasının asıl unsurunun ‘Olay’ olduğu, diğer unsurların herkesin kullanımına açık bulunduğu, ayırt edilemeyecek kadar benzer oldukları, TPE işleminin yerinde bulunduğu, çekişmenin 16/6 ve 16/07 mallar bakımından devam ettiği, markalar arasında karıştırmaya neden olacak şekilde 556 sayılı KHK.nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, davacının önceye dayalı kullanımı kabul edilse bile tescilli marka olduğundan sonucun değişmeyeceği, 22.06.2004 tarih ve 5194 sayılı Yasa’dan sonra tescil başvurusu yapıldığından kullanımla ayırt ediciliğin araştırmasına gerek olmadığı, iddiaların yersiz bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 20.30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7914, Karar No: 2023/6954, Tarih: 10.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/7914 E.  ,  2023/6954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1180 değişik iş

HÜKÜMLÜ

KARAR : İtirazın reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından Bergama İnfaz Hâkimliğinin 26.11.2021 tarihli ve 2021/2069 Esas, 2022/1180 Karar sayılı içtima kararı ile 4 yıl 10 ay 22 gün hapis cezasına hükümlü ...'nın, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ve tahliyesine ilişkin Bergama İnfaz Hâkimliğinin 03.12.2021 tarihli ve 2021/2126 Esas, 2021/2141 Karar sayılı kararını müteakip, adı geçen hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan Dikili 2. Asliye Ceza Mahkemesinin

2022/224 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığından bahisle, kamu davasının açıldığı tarih olan 22.09.2022 ile şartla tahliye tarihine kadar olan süre için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi talebinin reddine dair Bergama İnfaz Hâkimliğinin 20.12.2022 tarihli ve 2022/2192 Esas, 2022/2302 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2023 tarihli ve 2022/1180 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25.07.2023 tarihli ve 94660652-105-35-4344-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve 2023/90220 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuryet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve 2023/90220 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre; hükümlü hakkında Bergama Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 02.12.2021 tarihli ve 2021/4377 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 20.10.2026, koşullu salıverme tarihin ise 11.05.2024 olduğu,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuryet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve 2023/90220 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre; hükümlü hakkında Bergama Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 02.12.2021 tarihli ve 2021/4377 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 20.10.2026, koşullu salıverme tarihin ise 11.05.2024 olduğu,

Bergama İnfaz Hâkimliğinin 03.12.2021 tarihli kararı ile hükümlünün cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verileceğinin ihtarına ve tahliyesine karar verildiği, Bergama Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce hükümlü hakkındaki infaz dosyasının kaydı yapılarak hükümlüye 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 9 ncu maddesinin beşinci fıkrasında yer alan, "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31.5.2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme gereğince izinli olduğu ve izinde geçen sürenin infazdan sayılacağı hususunu içerir 06.12.2021 tarihli ve 2021/606 sayılı Denetimli Serbestlik Süreci Yükümlü Ön Bilgilendirme Raporu düzenlenerek tebliğ edildiği, hükümlü hakkında düzenlenen denetim planının ise 02.02.2022 tarihinde tebliğ edildiği, Covid-19 hastalığı nedeniyle bu iznin son olarak 31.07.2023 tarihine kadar uzatıldığı,

Hükümlünün denetim süresi içinde 29.03.2022 tarihinde işlediği iddia olunan kasten yaralama suçu nedeniyle hakkında Dikili Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.09.2022 tarihli ve 2022/2495 soruşturma, 2022/664 Esas, 2022/614 sayılı iddianamenin, Dikili 2. Asliye Ceza Mahkemesinin

Hükümlünün denetim süresi içinde 29.03.2022 tarihinde işlediği iddia olunan kasten yaralama suçu nedeniyle hakkında Dikili Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.09.2022 tarihli ve 2022/2495 soruşturma, 2022/664 Esas, 2022/614 sayılı iddianamenin, Dikili 2. Asliye Ceza Mahkemesinin

22.09.2022 tarihli ve 2022/224 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile kabulüne karar verilmesi nedeniyle Bergama Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 04.10.2022 tarihli ve 2022/1305 sayılı kararı ile Denetimli Serbestlik Yönetmeliğinin 87 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair karar verilmesi üzerine, Bergama İnfaz Hâkimliğince hükümlünün Covid 19 tedbirleri kapsamında izne gönderildiği, izin süresinin 2023 tarihine kadar uzatılması nedeniyle hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlanamadığı, Dikili 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/356 esasında açılan kamu davasının suç tarihinin 29.03.2022 olduğu, bu tarih itibariyle hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlanmadığından hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiş ise de,

Bergama İnfaz Hâkimliğinin 03.12.2021 tarihli denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ilişkin kararın Bergama denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilmesi üzerine hükümlü hakkında düzenlenen denetim planının 02.02.2022 tarihinde tebliğ edildiği, ancak en son Covid-19 sebebiyle izinli sayılmasına karar verilmiş ise de, izinde geçirilen sürenin infazdan sayılacağı gözetildiğinde, yükümlülükleri kendisine bildirilen hükümlünün denetimli serbestlik kararı uygulanmaya başladıktan sonra 29.03.2022 tarihinde işlediği iddia olunan kasten yaralama suçuna ilişkin iddianame tanzim edilmesini müteakip yargılamanın başlamış olduğu, hükümlünün kamu davasının açıldığı tarihe kadar denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle cezasını infaz ettiği dikkate alındığında, Mahkemesince 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrası uyarınca yeni suça ilişkin iddianamenin kabul edilerek kamu davasının açıldığı tarih olan 22.09.2022 tarihi ile koşullu salıverilme tarihi olan 11.05.2024 tarihine kadar sürenin açık ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin konu ile ilgili (2) ve (3) üncü fıkraları;

“(2) (Ek fıkra: 31.3.2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(Ek cümle:12.5.2022-7406/3 md.) Suçun kadına karşı işlenmesi hâlinde cezanın alt sınırı altı aydan az olamaz.

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe, boşandığı eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silahla,

f) (Ek:14.4.2020-7242/11 md.) Canavarca hisle,

İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında, (f) bendi bakımından ise bir kat artırılır.”

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin konu ile ilgili yedinci fıkrası;

“(7) (Yeniden Düzenleme:14.4.2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.