muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5754, Karar No: 2019/6420, Tarih: 21.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5754 E.  ,  2019/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü kolluk görevlileri rutin kontrollerini yaptıkları sırada park içinde üç kişinin oturduğu, sanık ...'in ayağının bitişiğinde yerde cips poşeti olduğunun görüldüğü, sanıkların kolluk görevlilerini görmeleri üzerine olay yerinden uzaklaşmaya çalıştıkları ancak durduruldukları, yerde bulunan cips poşetinde yapılan arama neticesinde içerisinde 30 paket halinde satışa hazır vaziyette bulunan eroin maddesinin ele geçirildiği, sanığın ilk aşamada ele geçirilen maddelerin kendisine ait olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, kendi beyanı ile suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının uygulanmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2892, Karar No: 2018/5211, Tarih: 31.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/2892 E.  ,  2018/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışı borçlanmasının 01/05/1980 tarihinde 01/06/2011 tarihinden itibaren yeniden hesaplanmasına, maaş fark aylıkların ödenmesine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22621, Karar No: 2013/20277, Tarih: 09.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22621 E.  ,  2013/20277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığı- na, eksik araştırmaya, erteleme kararı verilmemesine, lehe hükümlerin uygulanmadığına; Cumhuriyet Savcısının, müsadere kararı verilmemesine yönelik yerinde görülmeyen tem- yiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi sure- tiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birin- ci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 120,00-TL”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 100,00-TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkemenin tak- diri doğrultusunda “Sanığa verilen 5 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uya- rınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 100 TL adli para cezası ile cezalan- dırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5669, Karar No: 2020/3777, Tarih: 17.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5669 E.  ,  2020/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 41. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 02/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

B) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

C) Kabule göre de; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 17/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3394, Karar No: 2013/3330, Tarih: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3394 E.  ,  2013/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11/07/2011 tarih ve 2011/256-2011/386 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların imtiyaz sahibi, marka lisans sahibi, yayınlayanı, sorumlu müdürü ve yazarları olduğu Sabah Gazetesi’nin ulusal çapta yayın yapan günlük gazete olduğunu, gazetenin ....08.2003, ....08.2003, 20.08.2003 ve ....08.2003 tarihli nüshalarında yer alan hukuka aykırı yayınlar ile ...’nın 56 vd. maddelerinde düzenlenen haksız rekabet eyleminde bulunarak iktisadi rekabetin suiistimaline yol açtıklarını ve müvekkillerinin ticari itibarına zarar verdiklerini, bu şekilde müvekkilinin şeref, onur, mesleki itibar ve saygınlığına haksız olarak el atıldığını, davalıların yayınlarının tamamında kasıtlı ve art niyetli davrandığını ileri sürerek, haksız rekabetin tesbit ve men’ine, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla şimdilik, ...’nın 58/e maddesi uyarınca her bir yayın için ....000.000.000.-TL olmak üzere toplam 100.000.000.000.-TL manevi tazminatın yayın tarihinden itibaren faizi ile davalılardan tahsiline, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Merkez Gazete Dergi A.Ş. adına ...vekili, basın yolu ile işlenen haksız rekabet fiillerinden ötürü men ve tesbit davalarının ...’e karşı açılamayacağını, ....08.2003 tarihinde yayınlanan yazıların gerçeklere dayanan güncel bir olay konusunda kamuoyuna bilgi verme ve eleştirme saiki ile yazıldığını, diğer tarihlerdeki yayınların ise davacı tarafından yayımlanan gazetede çıkan yazılara cevap mahiyetinde olduğunu, tüm yazıların gerçeklik, güncellik, toplum yararı ve özle biçim arasında düşünsel bağ ilkelerine uygun olduğunu ve haksız rekabet oluşturmayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar Dinç Bilgin ve Yusuf Yazıcıoğlu vekili, ...’nın 60. maddesi uyarınca müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını, haber ve yazıların gerçeği yansıttığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Dinç Bilgin ve Yusuf Yazıcıoğlu vekili, ...’nın 60. maddesi uyarınca müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını, haber ve yazıların gerçeği yansıttığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Sabah Gazetesi’nin ..., ..., 20 ve ... Ağustos 2003 tarihli nüshalarında yer alan bir kısım haber-yazılar ile davalılardan ...’nın yazdığı ve ..., ... ve 20 Ağustos tarihli nüshalarda çıkan ... adet yazının haksız rekabet unsurlarını gerçekleştirdiği, manevi tazminata hak verdiği, diğer yazar ...’in yazılarının ise haksız rekabet teşkil etmediği gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile Sabah Gazetesi'nin ....08.2003, ....08.2003 tarihli nüshalarının .... sayfasındaki haber ile 20.08.2003 ve ....08.2003 tarihli nüshasının 1. sayfasındaki yazıların haksız rekabet teşkil ettiğinin tesbit ve men’ine, hüküm özetinin ilanına, BK’nın 49/..., 43, 44. maddeleri gereğince takdiren 40.000 TL manevi tazminatın (davalı ...’ın 30.000 TL’ndan sorumlu olması koşulu ile) ... dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline dair karar Dairemizin 2008/4400 E.- 2010/3049 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulü ile Sabah Gazetesinin ....08.2003, ....08.2003 tarihli nüshalarının .... sayfasındaki haber ile 20.08.2003 ve ....08.2003 tarihli nüshasının 1. sayfasındaki yazıların haksız rekabet teşkil ettiğinin tesbit ve men’ine, hüküm özetinin ilanına, BK’nun 49/..., 43, 44. maddeleri gereğince takdiren 50.000 TL manevi tazminatın (davalı ...’ın 30.000 TL’den, davalı ...'in ....000 davalı sorumlu olması koşulu ile) yayın tarihlerinden işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.306,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 534,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Yay. A.Ş.'den alınmasına, .../02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3244, Karar No: 2024/1381, Tarih: 24.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3244 E.  ,  2024/1381 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1085 E., 2023/562 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/122 E., 2021/223 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; taraflar arasında düzenlenen Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesine istinaden müvekkili tarafından davalı mensubu kişilere Sağlık Uygulama Tebliğine uygun olarak sağlık hizmeti sunulduğunu, davalı tarafından D grubu hastalıkların seans ücretinin 24.03.2013 tarih ve 28597 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan SUT ile işlem puanı düşürülerek KDV dahil 17,28 TL'den 11,88 TL'ye indirildiğini, 01.05.2013 tarihinde uygulanmaya başlanan KDV dahil 11,88 TL seans ücretinin bu kez 18.03.2014 tarih ve 28945 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan SUT ile KDV dahil 16,20 TL'ye yükseltildiğini, yine kurum tarafından C grubu hastalıkların seans ücretinin de 18.03.2014 tarih ve 28945 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan SUT ile KDV dahil 32,40 TL'den 23,76 TL'ye indirildiğini, Sağlık Yatırımcıları Derneği tarafından D grubu hastalıkların ücretinin SUT ile indirilmesine ilişkin işlemin iptali talebiyle Danıştay nezdinde dava açıldığını, davanın kabul edilerek kesinleştiğini, davalıya 06.02.2020 tarihli dilekçe verilerek Keçiören şubesi yönünden mahrum kalınan kazanç kayıplarının 13.07.2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesinin talep edildiğini, ancak bir sonuç alamadıklarını belirterek, şimdilik 13.07.2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 17.03.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 631.280,49 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Danıştay 15. Dairesinin Sosyal Güvenlik Kurumunun D ve C grubunda yer alan hastalıklara ait işlem puanlarında yapmış olduğu değişikliklerin iptali yönündeki kesinleşmiş kararına göre, davanın kabulüne, davacının eksik ödenen toplam 631.280,49 TL'yi davalı kurumdan isteyebileceğinden, söz konusu alacağın 626.366,52 TL'sine 13.02.2020 tarihinden itibaren, kalan kısmının ise ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; Mahkemenin faizin başlangıç tarihinin belirlenmesinde hataya düştüğünü, seans ücretleri 13.07.2016 tarihinde eski hale getirilmesine rağmen davacı şirketin kazanç kayıplarının da 13.07.2016 tarihi itibariyle MEDULA sisteminden hesaplanıp ödenmesi gerektiğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili, Danıştay 15. Dairesinin 19.02.2016 tarihli ve 2013/10229 E., 2016/1047 K. sayılı ve 05.02.2016 tarihli ve 2014/3532 E., 2016/610 K. sayılı kararları ile kurum işlemlerinin iptal edildiğini, anılan kararlar doğrultusunda 14.07.2016 tarihli ve 29770 sayılı RG'de yayımlanan ... Sağlık Uygulama Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ ile C ve D grubu hastalıkların seans ücretinin eski haline getirildiğini, açılan söz konusu davaların iptal davası olduğunu, parasal hakları da kapsayan tam yargı davası olmadığını, tam yargı davası olmadığı için kararla ilgisi bulunan Merkezlere karar gereğince ayrıca bir ödeme yapılmadığını, davalı kurumun hatalı bir işlemi söz konusu olmayıp, bununla beraber davacı tarafın davalı kurumdan herhangi bir alacağının söz konusu olmadığını, davalı Kurumca yapılan bütün işlemlerin yasal mevzuat ve imzalanmış sözleşmeler çerçevesinde hakka ve hukuka uygun olarak gerçekleştirildiğini, davalı kurumun bir kamu kurumu olup mevzuata aykırı, denetimsiz işlem yapmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle istinaf olunan İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararı temyiz etmişlerdir.