muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1110, Karar No: 2014/2680, Tarih: 17.02.2014

Kararı ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

İhtiyati haciz isteminde bulunan alacaklı, mahkemede, yalnız alacağının varlığını, vadesinin geldiğini ve alacak için bir rehin bulunmadığını ispat edecektir. Bu ispat da yaklaşık ispattır. Bu hususların dışında ihtiyati haciz isteyen alacaklının başka bir hususu ispat etmesine gerek bulunmamaktadır.

Dosya kapsamından ihtiyati haciz isteyen vekilinin talebini, 09/03/1998, 12/11/2003, 29/01/2005, 02/07/2009 ve 22/01/2010 tarihli genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmelerine dayandırdığı, ancak mahkemece anılan gerekçe ile talebin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, isteme konu alacağın varlığı hususunda oluşan tereddütün aşılması bağlamında istem sahibinden hangi sözleşmeye dayalı ne miktar alacağı olduğu açıklattırılarak, istemine dayanak belgelerin ve kayıtların ibrazının sağlanmasının ardından istemin İİK'nın 257. maddesi kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeler ile ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın ihtiyati haciz isteyen yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12711, Karar No: 2015/6741, Tarih: 16.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12711 E.  ,  2015/6741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Göksun Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2012/53-2014/115

Davacı tarafından, davalı aleyhine 20.02.2012 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; önalım davasının kabulüne dair verilen 05.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. A.. E.. geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6574, Karar No: 2013/7642, Tarih: 02.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6574 E.  ,  2013/7642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

1- ... 12. İcra Müdürü'nün 21.05.2012 tarihli yazısında müflis şirket hakkında iflas işlemleri ve İİK. prosedürü çevresinde alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri üzerine, 02.04.2012 tarihli sıra cetveli tanzim edildiği ve 2. alacaklılar toplantısı ilanı ile birlikte davacı kurum ve diğer alacaklılara tebliğ edildiği bildirilmiş olup, tasfiyenin ne şekilde yapıldığı, müflis şirketi temsil konusunda kimlerin yetkili olduğu hususunda herhangi bir bilgi verilmemiştir. Adi tasfiyede İİK'nın 226-229. madde hükümleri uyarınca iflas masasını temsil yetkisi iflas idare memurlarına; şayet İİK'nın 218. madde hükmü uyarınca basit tasfiye usulü benimsenmiş ise, bu yetki iflas Dairesine aittir.

Gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi ... 12. İcra Müdürlüğü'ne tebliğ edilmiş olup, İcra Müdürlüğü'nün müflis şirketi temsil yetkisinin bulunup bulunmadığı anlaşılamadığından mahkemece, 12. İcra Müdürlüğü'ne yeniden müzekkere yazılarak birinci alacaklılar toplantısının daha sonra yapılıp yapılmadığı, şayet yapılmış ve İİK'nın 223. maddesi uyarınca iflas idare memurları seçilmiş ve adi tasfiyeye geçilmiş ise, iflas idare memurlarının isim ve adresleri ile münferiden ya da müştereken temsile yetkili olup olmadıklarının sorulması, gerekçeli karar ve işbu geri çevirme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı İflas İdaresi'ne tebliğe çıkarılması; münferiden ya da müştereken temsile yetkili olanlardan Tebligat Kanunu'nun 12. madde hükümleri uyarınca birine bu kararların ve temyiz dilekçesinin usule uygun olarak tebliğ edildiğinin tespiti halinde, temyiz ve temyize cevap süresi işlemeye başlayacağından, temyiz ve temyize cevap süresinin beklenilmesi; kararı münferiden temsile yetkili olan iflas idare memurlarından birinin ya da diğer olasılıkta hepsinin birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi, gerektiğinde temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi, şayet adi tasfiyeye geçilmemesi ve basit usule devam edilmesi halinde İflas Dairesi'ne (... 12. İcra Müdürlüğü'ne) karar ve temyiz dilekçesi tebliği yapıldığından başkaca bir işlem yapılmadan Dairemize gönderilmesi,

2- Kayıt kabul davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. madde hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla, sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

Bu itibarla, sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-Davacının masaya başvuru evrakının tasdikli suretleri,

c-Sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

d-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında sıra cetvelinin tebliği için tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler,

e-Sıra cetvelinin onaylı bir sureti,

f-Sıra cetveli tebliğ edilmiş ise davacı tarafa tebliğine ilişkin belgenin arkalı önlü tasdikli fotokopisi,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12536, Karar No: 2012/282, Tarih: 16.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/12536 E.  ,  2012/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/10/2009 gününde verilen dilekçe ile davalının internet sitesinde yayınlanan yazısı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, internet yayını nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir

Davacı ...; davalının, internet sitesinde 26.10.2008 günü yayınlanan "Fabrikatör yardımcısı ..." başlıklı yazısında yer alan "...Türkiye'nin en büyük yalan haber üreticisi fabrikatör ......" sözleri ile kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise; dava konusu yazının, dava dışı ... tarafından yapılan basın açıklamasına karşı cevap olarak yazıldığını, davacının hazırladığı haberlerde ileri sürdüğü bazı iddiaların asılsız olduğunun sonradan ortaya çıktığı, bu tarz ifadelerin kullanılmasına, davacının neden olduğunu, davacının haber üretme yöntemine ilişkin düşünce ve görüş açıklaması ile eleştiri niteliğini taşıyan hukuka uygun bir yazı olduğunu, siyasi bir kişiliğe sahip olan davacının sert de olsa kendisinin neden olduğu bu tür eleştirilere katlanması gerektiğini belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, eleştiri sınırlarının aşılmış olduğu gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir. Karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; eski Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarı olan davalının yazısında, davacının yaptığı haberlere ve bu haberlerde ileri sürdüğü iddialara yönelik eleştiriler yaptığı, bu konudaki düşünce ve görüşlerini açıkladığı, davacının, kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmayan sert eleştirilerde bulunduğu, siyasi bir kişilik olan davacının hakkında yapılan sert eleştirilere katlanması gerektiği, yazının tümünün eleştiri sınırları içinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının İncelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/01/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının İncelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/01/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.16/01/2012
Yargıtay — Esas No: 2015/18498, Karar No: 2015/3572, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18498 E.  ,  2015/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/9120 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre (13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 11/05/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13128, Karar No: 2017/9334, Tarih: 12.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/13128 E.  ,  2017/9334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.09.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 27.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.12.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan bir kısım davalılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar ..., ... ve ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7258, Karar No: 2019/4709, Tarih: 25.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7258 E.  ,  2019/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacılardan ..., ... ile davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar ..., ..., ... vekillerinin ise istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılardan ..., ..., ... ile davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Davalılardan ... vekilinin temyiz dilekçesi ile beraber maktu temyiz harcı yatırdığı, nispi temyiz harcının ikmali için çıkartılan muhtıra üzerine ise adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yöneltilebilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalılardan ...'un adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosyadaki kayıt ve belgeler dikkate alınarak, davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama ve temyiz harç giderini ödeme gücünden yoksun olduğunun anlaşılması ve bu hususta emsal nitelikteki ...’nin (Kaba- Türkiye) kararında kabul ettiği prensipler de gözetilerek davalının adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek temyiz başvurusunun incelemesine karar verilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmaması dikkate alındığında, temyiz eden taraflardan davacı ..., ..., ile davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yapılan onama harcının temyiz eden taraflardan ve adli yardım talebi kabul edilen davalı ...’tan tahsiline, davalı ...’tan tahsil edilecek harçta ekonomik sosyal durumu gözetilerek 6100 sayılı HMK’nun 339/1 – son cümlesi gereği tahsil edilecek harcın bir yıl içinde 12 eşit taksit şeklinde tahsil edilmesi hususunun gözetilmesine, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10259, Karar No: 2018/18888, Tarih: 13.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/10259 E.  ,  2018/18888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ...'da çalışmakta iken Türk Telekomun özelleştirilmesi nedeniyle 406 sayılı Yasanın ek 29. maddesi gereğince önce davalı ile iş Yasası kapsamında iş sözleşmesi imzalayıp, daha sonra hizmet sözleşmesi sona erdirilerek 4046 sayılı yasanın 22. maddesi ve 406 sayılı Yasanın ek 29. maddesi gereğince memur olarak bir kuruma atandığını, müvekkilinin 375 sayılı KHK'ya 5473 sayılı Yasa ile getirilen Ek 3. madde gereğince ödenen ek ödeme artışlarından faydalandırılmadığını, anılan yasa ile getirilen ek ödemenin kamu görevlilerine yapılacak artışlar kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek ek ödemeden kaynaklanan alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu dikkate alındığında 657 sayılı Kanun ve 399 sayılı KHK hükümlerine tabi çalışanların aylıklarına devletçe yapılan artış oranlarına ilişkin olduğunun anlaşılacağını, davalı şirketin davacının maaşının tespitinde ve zam oranlarının belirlenmesinde yetki ve sorumluluğunun bulunmadığı, davacının davalı iş yerinde kapsam dışı personel statüsünde çalışmakta iken 406 sayılı kanunun Ek 29. ve 4046 sayılı Kanunun 22. maddelerine göre Devlet Personel Başkanlığına bildirildiğini, 375 sayılı KHK'ye eklenen EK-3 maddenin genel nitelikli bir uygulama olmadığını, yalnızca ek ödemeden yararlanamayanlara ek ödeme yapılmasının öngörüldüğü bir hüküm olduğunu, davacının kendi isteği ile kamu kurum ve kuruluşlarına atamasının yapıldığını ve halen 657 sayılı yasaya tabi olarak çalıştığını, davacının maaş ve ilmühaberlerinin usul ve yasaya uygun olarak düzenlendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye, ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.