muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3152, Karar No: 2012/9605, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3152 E.  ,  2012/9605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan döviz hesabından 3. kişiler tarafından internet bankacılığı yoluyla toplam 8.850,00 TL nin başka hesaplara aktarıldığını, müvekkile ait hesabın davalı bankanın güvencesi altında olup davalı bankanın hesaplarındaki güvenliği sağlayamayarak internet bankacılığı hizmeti verdiğini, haksız eylemin web sitesinin güvenlik duvarının aşılarak müvekkili hesabına ulaşılmasıyla suretiyle gerçekleştiğini, davalı bankanın hizmetin güvenliğinin sağlanamaması nedeniyle kusurlu olduğunu, ceza soruşturmasının sürdüğünü, zararın tazmini için davalı banka aleyhine girişilen icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının zarara kendi kusurlu davranışıyla sebebiyet verdiğini, davacının hesabından yapılan havale işlemleri ile ilgili bankaya kusur izafe edilemeyeceğini, banka bilgisayar sisteminden kaynaklanan bir hata yada aksaklık söz konusu olmadığını, müvekkili bankanın gerekli tüm önlemleri aldığını, güvenliğin uluslararası standarlarda olduğunun belgelendiğini, davacı tarafından güvenlik uyarılarında yer alan hususlar yerine getirilmediğinden zararın doğmuş olduğunu, davacının kendi kusurundan zararın oluştuğunu, belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının davalı banka nezdinde bulunan döviz hesabından bilgisi ve rızası dışında internet bankacılığı yoluyla 8.850,00 TL nin iki ayrı işlemle başka hesaplara havale edildiği, davalı bankanın ek güvenlik önlemlerini zorunlu kılmaması ve sahte işlemlerle davacının hesabından para çekilmesini engellememesi nedeniyle sorumlu olduğu, davacıya ait sistem bilgilerinin ele geçirilmesinde davacının kusurunun bulunmadığı, davacıya yüklenebilecek bir kusurun varlığı ispatlanamadığını, davalının doğan zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne davalının takibe vaki itirazının asıl alacak 8.850,00 TL üzerinden iptali ile takibin devamına ve 8.850,00 TL asıl alacağa paranın hesaptan çekildiği 04/08/2008 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.06.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Bilişim teknolojisindeki gelişmeler; finans dünyasınca sunulan hizmet ve ürünlerde de çeşitliliğe yol açarak hesap sahiplerine farklı ürün seçenekleri sunulmasına yol açmış bu kapsamda geniş kitlelere internet bankacılığına erişim imkanı getirmiştir.

Bu tür bir bankacılık hizmeti sunan finans kuruluşları fiziki mekan ve personel gibi önemli gider kalemlerinden tasarruf ederek daha rekabetçi bir yapıya kavuştukları gibi, müşteriler de; şubeye kadar gidip bankolar önünde sıra beklemek gibi zaman kayıpları yaşamadan oturdukları yerden bir çok bankacılık işlemini gerçekleştirme imkanına kavuşmaktadırlar.

Sunulan bir çok hizmet çeşidinde olduğu gibi internet bankacılığından yararlanılması da müşterinin tercihine bırakılmışmış ise de; gerek müşteri bakımından, gerekse ilgili banka yönünden bir kazan-kazan pozisyonundan bahsetmek yanlış olmayacaktır.

O halde nimet ve imkanın paylaşıldığı yerde riskin de paylaşılması işin doğası gereğidir. Yaygın uygulamalardan da görüleceği üzere işlem güvenliği basamakları çoğunlukla müşteri tercihleri doğrultusunda oluşturulmaktadır. Gereğinden fazla güvenli giriş seçeneğini tercih edecek müşterinin internet bankacılığına erişim hızı, bizzat şubeye gidip işlem yaptırmadan daha zor hale geleceğinden, çoğu kez daha hızlı işlem tercihinden dolayı güvenlikten bir parça taviz verildiği de müşahede olunmaktadır.

Bankaların “yüzde yüz güvenli internet bankacılığı yapacağım” iddiasıyla büyük erişim zorlukları çıkaran güvenlik koruma duvarları getirmesi halinde, internet bankacılığına erişim hızı çoğu kez şubeye fiziken gitme zorluğuyla paralel bir sürece dönüşeceğinden pratikte bir fayda getirmeyecektir

Zaten güvenlik unsurunu gereğinden fazla abartan bir çok hesap sahibi zaman, zaman basında yer alan dolandırıcılık haberlerinden de etkilenerek (tüm sıkıntılarına rağmen) konvansiyonel bankacılık enstrümanlarından vazgeçmemektedirler. Dolayısıyla internet bankacılığı yöntemini seçen müşteri için “bir parça risk algısını göze almış kişi” diye nitelendirmek yanlış bir tespit olmayacaktır.

Zaten güvenlik unsurunu gereğinden fazla abartan bir çok hesap sahibi zaman, zaman basında yer alan dolandırıcılık haberlerinden de etkilenerek (tüm sıkıntılarına rağmen) konvansiyonel bankacılık enstrümanlarından vazgeçmemektedirler. Dolayısıyla internet bankacılığı yöntemini seçen müşteri için “bir parça risk algısını göze almış kişi” diye nitelendirmek yanlış bir tespit olmayacaktır.

Klasik bankacılık türünde bile zaman, zaman bir takım usulsüzlük ve dolandırıcılık vakıalarına rastlanırken, elektronik bankacılıkta mutlak güvenlikten bahsetmek elbette ki mümkün olmayacaktır. Bu durumda bankaların; parola, şifre,SMS vs. gibi asgari bir giriş güvenliğini temin ettikten sonra, ilave güvenlik seçenekleri ve bunların muhtemel sonuçları hakkında müşterilerini bilgilendirip bilgilendirmedikleri noktasında, ihmal ve kusurlarının bulunup bulunmadığının tespiti ile varsa kusuru oranında sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken, aksi bir kanaatle; bankaların birer güven kurumu olduklarından bahisle adeta kusursuz sorumluluk derecesine varan bir oranda sorumlulukları yoluna gitmek, kötü niyetli müşterilerin bu tür bir yaklaşımdan faydalanma yolunu da beraberinde getirme potansiyeli taşıdığından, hukuki çözümlemelerdeki hassas dengelerin göz ardı edilmesi sonucunu doğurabilecektir.

Bununla birlikte bankaların birer güven kurumu olmaları yanında, kar amaçlı ticari kuruluşlar olduğu da göz önünde bulundurulduğunda; bu tür riskleri haklı haksız üstlenmek zorunda bırakılan bankaların neticede bir kar, zarar ve maliyet analizi yapmak suretiyle işlerini düzgün bir şekilde yürüten sair müşterilerine durumu birer maliyet kalemi olarak yansıtmak zorunda kalacakları kuvvetle muhtemel bir iktisadi gerçeklik olarak karşımıza çıkacaktır.

Öte yandan davaya dayanak teşkil eden olayda, davacı hesap sahibinin müşteri şifresinin profesyonel bir dolandırıcılık çetesi tarafından ele geçirilip bununla hesaptaki paranın transfer ettiğine dair bilirkişi değerlendirmesi nazara alındığında davacının da kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla bu durum ancak yargılamayla açıklığa kavuştuğundan ortada likit (bilinebilir) bir alacak tutarından da bahsedilemeyeceğinden davalının ayrıca icra inkar tazminatıyla sorumlu tutulması da isabetli bulunmamıştır

Sonuç olarak; bankanın bilgi işlem merkezindeki bir güvenlik açığından değil de müşterinin güvenlik alanındaki bir bilgisayardan yada müşterinin şifre parola gibi güvenlik enstrümanlarının elde edilmesi sonucunda başka bir kanaldan erişilmek suretiyle usulsüzlük yapılması halinde bankanın sorumluluktan kurtulma şartlarının tamamıyla oluşmaması halinde; müşterinin müterafik kusuru da nazara alınarak buna tekabül eden miktar yönünden tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kusur araştırmasına rağmen davanın tümden kabulü ile ayrıca icra inkar tazminatına hükmedilmesinin bozmayı gerektireceği kanaatiyle, kararın onanması şeklinde tezahür eden sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum
Yargıtay — Esas No: 2006/692, Karar No: 2006/2240, Tarih: 06.03.2006

1. Hukuk Dairesi 2006/692 E., 2006/2240 K.

**1. Hukuk Dairesi 2006/692 E., 2006/2240 K.**

**- HAPİS HAKKI

- RESMİ ŞEKİL**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 706 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 994 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 213 ]

- 2644 S. TAPU KANUNU [ Madde 26 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 956 ada 141 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 2 nolu bağımsız bölümü davalının haksız olarak işgal ettiğini ileri sürerek, ei atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminde bulunmuştur.

Davalı, çekilmeli taşınmazı davacıdan haricen satın alarak bedelin bir kısmını ödediğini ancak davacının tapuda ferağ vermeye yanaşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının iyi niyetli zilyet olması nedeniyle ecrimisil istene-meyeceği, yapılan ödemelerle de hapis hakkı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; tetkik hâkiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmazdaki bağımsız bölüme el atmanın önlenmesi ve ec-rimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 956 ada 141 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölümün kayden davacıya ait olduğu, anılan yerin davalı işgalinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davalı, anılan yeri harici satış sözleşmesinden kaynaklanan hakkına dayalı olarak tasarruf ettiğini bildirmiş, buna ilişkin olarak 10.10.1996 tarihli belge ibraz etmiştir. Belge, tarafların kabulündedir. Öte yandan mahkemece de belgeye değer verilmiştir.

Tapulu taşınmazların mülkiyetinin naklinin Türk Medeni Kanunu'nun 706, Borçlar Kanunu'nun 213 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri hükümleri gereği resmi şekle bağlı olduğu tartışmasızdır. Anılan hükümler karşısında harici satışa değer verme olanağı yoktur. Ancak, böyle bir satışın taşınmazın tasarrufuna icazet (muvafakat) sebebi sayılabileceği kuşkusuzdur. Ne var ki, açılan dava ile birlikte bu muvafakatin geri alındığı kabul edilmelidir. Öyle ise ecrim isi I isteğinin reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Bu durumda harici satış sözleşmesinin lehtarına hapis hakkı sağlayacağı düşünülmek ve Türk Medeni Kanunu'nun 994. maddesi hükmü de gözetilerek, hapis hakkı tanınmak suretiyle el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.03.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20199, Karar No: 2017/3847, Tarih: 11.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20199 E.  ,  2017/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaliyle kesilen aylıkların ödenmesine ve yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13103, Karar No: 2012/5533, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/13103 E.  ,  2012/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...'in mülkiyetinin bulunan taşınmazdaki akaryakıt bayilik sözleşmesinin diğer davalı ... 'in garantörlüğünde davalı şirket ile akdedildiğini, Rekabet Kurulu kararları ile sözleşmenin geçersiz kaldığı dönemler nazara alındığında davalı tarafın sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek denkleştirici adalet ilkesi gereğince 63.475,90 TL'nin temerrüt tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuş, diğer davalılar duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçeside vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama toplanan deliller neticesinde bayilik ilişkisinin dava tarihinde ve halen devam etmekte olduğu bayilik sözleşmesi ayakta iken sözleşmelerin geçersiz hale geleceğinden bahisle BK 61 vd maddeleri gereğince sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı olarak iş bu davanın açılamayacağı gerekçeleri ile erken açılmış bulunan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davanın süresinden önce açılmamış olduğunun kabul edilmiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2808, Karar No: 2010/4434, Tarih: 15.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2808 E.  ,  2010/4434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava İzmir 10.İcra Müdürlüğü’nün 2005/5939 sayılı dosyasında düzenlenen 21.11.2005 tarihli sıra cetvelinde SGK’ya ayrılan payın fazla olduğu gerekçesi ile sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

SGK vekili, davanın reddini istemiştir.

Yapılan yargılama ve alınan kök ve ek bilirkişi raporu sonucu, davalı SGK’ya ayrılan payın 1.132.43.-TL.davacıya ayrılan payın 6.240.37.-TL.olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı SGK vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9627, Karar No: 2021/9270, Tarih: 26.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9627 E.  ,  2021/9270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte Fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A) Sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en son fatura tarihi nedeniyle 08.09.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık hakkında "defter, kayıt ve belgeleri gizleme ile 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

1)Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; sanığın vergi suçu raporuna göre MERNİS’ten tespit edilen en son adresi olan ...../ Sakarya” adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu çünkü tebligatı alan dayısı olduğu şerh düşülen... isimli kişinin tebliğ tarihinde kendisi ile aynı konutta ikamet edip etmediğinin tebliğ zarfı üzerinden anlaşılmadığı, sanığın talimatla alınan savunmasında tebligatın eline geçmediğini ve 26.04.2014 havale tarihli yazılı savunmasında “ tebligatın kahvehanede akrabalık bağı olmayan ve tanımakta güçlük çektiği...’na teslim edilmiş olduğunu” bildirmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; tebligatı teslim alan...’nun tanık olarak dinlenmesi, tebliğ tarihinde sanıkla aynı konutta ikamet edip etmediğinin sorulması, ayrıca tebligatın yapıldığı tarihte... ile sanığın aynı konutta birlikte oturup oturmadıkları konusunda kolluk araştırması yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı gerekçe ile hüküm kurulması,

2)Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen iş yerinin sahibi olduğunu, ancak iş yeri ile ilgili bütün işlemleri teyzesinin oğlu ...’nun yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

2)Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen iş yerinin sahibi olduğunu, ancak iş yeri ile ilgili bütün işlemleri teyzesinin oğlu ...’nun yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a)Dosyada bulunan faturaların ya da vergi dairesinden temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...’na ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ...’nun da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’na ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

d)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14727, Karar No: 2014/1491, Tarih: 24.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14727 E.  ,  2014/1491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri

gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, sanığın sahibi olduğu Roza Mobilya isimli iş yerinin asma katında mobilya baktığı sırada, asma katın korkuluk bulunmayan ancak aralarında 1 metre kadar boşluk bırakılarak kanepelerle çevrilen kısmındaki boşluktan aşağı düşmesi şeklinde meydana gelen olayda; sanık ve kolluk aşamasında beyanı alınan iş yeri çalışanı tanık Mehmet Ölçer, bahse konu asma katın satılan eşyaları depolamak için kullandıklarını ve katılana o anda başka müşterilerle ilgilenilmesi nedeniyle bir süre beklemesi söylenmesine rağmen katılanın kendilerinden habersiz yukarı çıktığı yönünde beyanda bulunmuş iseler de, olay yerinin asma kat olmasına rağmen yan kısımdaki boşlukların uygun tedbirler alınarak düşmelere mani olacak şekilde kapatılmadığı ve olay günü kolluk kuvvetlerince tutulan tutanağa göre de bu kısımda aydınlatmanın kullanılmadığı, ayrıca sanığın müşterilerin yukarı kata çıkmalarını önleyecek tedbirleri almadığı, müşterilerin gözetim altında bulundurulmasına yönelik iş yeri organizasyonunu da sağlamadığı dikkate alındığında, sanığın kusurlu olduğunun kabulünde ve katılanın yaralanmasının derecesine göre tayin olunan cezanın miktarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, eksik inceleme yapıldığına, sanığın kusurunun bulunmadığına, dava konusu olayın iş kazası olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması sırasında adli para cezası tercih edilmiş olmasına rağmen hüküm fıkrasında aynı kanunun 50/1-a. maddesinin gösterilmesi suretiyle duraksamaya neden olunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasındaki ''50/1-a ve'' ibaresinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.