muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8600, Karar No: 2022/4090, Tarih: 25.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/8600 E.  ,  2022/4090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, İntihara yönlendirme

Hüküm : 1.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ün üzerine atılı başkasını intihara yönlendirme veya yardım etme suçundan; CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

2.Sanık ...'un üzerine atılı taksirle öldürme suçundan;CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ün üzerine atılı başkasını intihara yönlendirme veya yardım etme suçundan beraatlerine ilişkin hüküm katılan ... vekili, katılan ... vekili tarafından, sanık ...'un üzerine atılı taksirle öldürme suçundan beraatine ilişkin hüküm katılan ... vekili, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanununun 28 ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 37. maddeleri gereğince yerel mahkemelerce verilen kararların temyiz yolu ile incelenmesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o konudaki hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğname düzenlenmesi gerekmekte olup, katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2016 tarihli ve 2013/52 esas sayılı kararına kararına karşı temyiz istemininde bulunulduğu ancak, 14/10/2020 tarihli tebliğnamede katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında başkasını intihara yönlendirme veya yardım etme suçundan açılan kamu davasının CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine dair hükme yönelik temyiz istemi ile ilgili olarak görüş belirtilmediği anlaşıldığından; katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin, sanıklar hakkında başkasınıintihara yönlendirme veya yardım etme suçundan açılan kamu davasının CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine dair hükme yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş bildirilmek ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1, Karar No: 2013/1706, Tarih: 18.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1 E.  ,  2013/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Selim Vergi Dairesi tarafından Memetali İşçi aleyhine yapılmış bir takip varsa yapılan takip evraklarının, ödeme emirlerinin, haciz varakalarının ve vergi borçlarının ödeme müddetinin başladığı tarihleri gösteren belgelerin ilgili yerlerden istenerek dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/02/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6114, Karar No: 2025/3768, Tarih: 28.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6114 E.  ,  2025/3768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/88 Esas, 2024/1484 Karar t ...

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1502 E., 2021/938 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; keşidecisi davacı ... Petrol Terminal A.Ş, lehtarı diğer davacı ... Akaryakıt LPG Dağ. Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. olan 1.200.000.00 TL bedelli çekin zayi olduğunu, müvekkili ... tarafından çekin iptali için dava açıldığı ve ödemeden men kararı verildiğini, davalının, çeki bankaya ibraz etttiğini ve iptal davasına katıldığını, Mahkemece davalıya karşı istirdat davası açılması için davacılara süre verildiğini, dava konusu çekteki imzaların müvekkilleri şirket yetkililerine ait olmadığını, çekin tarihinin de sonradan ilave edildiğini, taraflar arasında ticari iliişki bulunmadığını ileri sürerek davacıların dava konusu çek nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafa istirdat davası açmak için kesin süre verildiği halde istirdat davası değil de menfi tespit davası açıldığını, davacı talebinin zamanaşımına uğradığını, müvekkiline aynı anda iki adet çek verildiğini, 1.750.000.00 TL bedelli çekin nakden ödendiğini ancak diğer çek için işbu davanın açıldığını, çeklerin şirket yetkilisince imzalandığını, senetin illetten mücerret olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafa istirdat davası açmak için kesin süre verildiği halde istirdat davası değil de menfi tespit davası açıldığını, davacı talebinin zamanaşımına uğradığını, müvekkiline aynı anda iki adet çek verildiğini, 1.750.000.00 TL bedelli çekin nakden ödendiğini ancak diğer çek için işbu davanın açıldığını, çeklerin şirket yetkilisince imzalandığını, senetin illetten mücerret olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılardan ... Petrol A.Ş.'nin keşideci, davacı ... Şti.nin ise lehtar/ciranta konumunda olduğu, 03.09.2018 keşide tarihli, 1.200.000,00 TL bedelli çekte davacılara atfen atılan imzaların yetkili temsilcisinin eli ürünü olmadığının grafoloji raporu ile tespit edildiği, davalı vekilince davaya konu çek ile sıralı seri numaraya sahip 1.7500.00 TL bedelli çekin ödendiği ve ihtilaf bulunmadığı, anılan çekteki imza ile davaya konu çekin mukayese edilmesi gerektiği savunulmuş ise de davaya konu menfi tespit isteminin sahtecilik iddiasına dayandığı, bu kapsamda yapılacak incelemenin ancak resmi merciler önünde alınmış imzalar ile Mahkemece davacılar yetkililerinden temin edilen imzalar üzerinde yapılarak tespit edilebileceği, ne zaman, kim tarafından imzalandığı denetlenemeyen herhangi bir imzanın, sahtelik incelemesinde mukayeseye esas alınamayacağı, ayrıca davalı tarafça cevap ve 2. cevap dilekçesinde herhangi bir delil de bildirilmediği, davacılar vekilince de açıkça muvafakat edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk derece Mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14245, Karar No: 2017/6645, Tarih: 12.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/14245 E.  ,  2017/6645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... Sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının sigortaladığı... Plakalı aracın, 20/03/2015 tarihli trafik kazasında hasarlandığını, davalı Belediyenin 2918 sayılı yasanın 10/b.3 maddesine aykırı şekilde uyarıcı ışıklı ikaz yerleştirmediğinden kazada asli kusurlu olduğunu ve davacının sigortalısına araçta oluşan hasar nedeniyle ödediği toplam 14.012,14-TL hasar tazminat bedelinden sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin tüm talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, 14.012,14-TL'nin kusura oranlanması ile elde edilen 7.006,00-TL'nin 04.06.2015 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle, harç, yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; Dava konusu olayın gerçekleştiği noktada bordür boya çalışması yapıldığını, Köprülü kavşağın girişine Karayolları Genel Müdürlüğü’nün “Şehir içi yolların yapım, bakım ve onarımlarında trafik işaretleme standartları’na” uygun şekilde üzerinde rekletif özelliği olan trafik konileri ve ışıklı ikaz uyarı lambaları yerleştirilerek trafiğe kapatıldığını, çalışma alanının bulunduğu bölgeye yol güvenliğini sağlamak için konulan koni ve ışıklı ikaz lambalarına Davacı Şirket sigortalısı tarafından dikkat edilmeyerek dava konusu kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiğini,yokluklarında düzenlenen kaza tespit tutanağının aleyhe olan kısımlarını kabul etmediğini, 04.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi isteminin de hukuka aykırı olduğunu ve davanın husumet görev vb. sebeplerle de reddedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

Mahkemece; hizmet kusuru nedeniyle davanın tam yargı davası olarak idari yargıda açılması gerektiğinden davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı ... Sigorta AŞ vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3198, Karar No: 2009/5572, Tarih: 17.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3198 E.  ,  2009/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 848.-YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı tarafın olayda %100 oranında kusurlu bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 848.-YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı İSU Genel Müdürlüğü vekili dava hizmet kusuruna dayandığından mahkemenin görevsiz olduğunu, davanın mahkemelerinde görülmesi gerektiğini, kusuru, hasarı kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine, davacının yetkili ve görevli Kocaeli İdare Mahkemesinde süresi içinde dava açmakta muhtariyetine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK'nun 1301.maddesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

TTK'nun 18.maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı yasanın 12/II.maddesinde su, gaz, elektrik, dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Davalı İSU Genel Müdürlüğü'nün kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı kanun'da, bu kurumun Genel Kurul Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtası ile denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçenin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'da 2560 sayılı Kanuna tabi olan davalı idarenin gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK'nun 18/1.maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini YHGK'nun 21.9.1983 gün ve Esas 1980/11-2721 karar, 1983/823 ve YHGK'nun 29.11.1995 gün Esas 1995/11-647 karar 1995/1043 sayılı kararlarında benimsenmiştir.

Bu durumda tacir olan İSU ile davacı arasında haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevi adli yargıya ait olup, işin esasına girilmesi, taraf delilleri toplanarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Bu durumda tacir olan İSU ile davacı arasında haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevi adli yargıya ait olup, işin esasına girilmesi, taraf delilleri toplanarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17.9.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19046, Karar No: 2012/13905, Tarih: 23.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/19046 E.  ,  2012/13905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava; Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma isteğinden ibarettir. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 165. maddesi uyarınca boşanma talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden davalı kocanın Türk Medeni Kanununun 405. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle kısıtlandığı, davranışlarının iradi olmadığı anlaşılmaktadır. Akıl hastalığı hukuki nedenine (TMK.md.165) dayalı bir dava da bulunmadığı halde, yazılı şekilde boşanmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de boşanma hükmü temyiz edilmediğinden, bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine yönelik olarak yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.05.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/14026, Karar No: 2008/1063, Tarih: 28.01.2009

9. Ceza Dairesi 2008/14026 E., 2008/1063 K.

**9. Ceza Dairesi 2008/14026 E., 2008/1063 K.**

**- ADLİ PARA CEZASI

- DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRLERİ

- KAMU MALINA ZARAR VERME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 151 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

**"İçtihat Metni"**

Kamu malına zarar verme, suçundan sanık Necattin'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 53. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 50/1-b maddesi uyarınca verilen ceza süresince ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına, görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanıklar Mevlüt ve Necattin'ın 5237 sayılı Kanun'un 265/1, 53/1. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 50/1-b maddesi uyarınca verilen ceza süresince ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmalarına ilişkin, İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2007 tarihli ve 2006/61 esas 2007/670 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanunun 50/5. maddesinde yer alan "uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir" hükmü karşısında, 5237 sayılı Kanunun 53. maddesine göre belli haklardan yoksun bırakılmasına karar verilebilmesi için kişi hakkında hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, hapis cezaları, gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaları seçenek yaptırıma çevrilen sanıklar hakkında, aynı Kanunun 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 18.06.2008 gün ve 34828 sayılı Kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay C. Başsavcılığının 16.07.2008 gün ve 138677 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2007 tarih ve 2006/61-2007/670 sayılı kararının CMUK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca güvenlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8117, Karar No: 2020/6902, Tarih: 25.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8117 E.  ,  2020/6902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03/07/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 24/07/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 152/1-a, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16/06/2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7414, Karar No: 2014/4379, Tarih: 02.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7414 E.  ,  2014/4379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8079, Karar No: 2022/14066, Tarih: 17.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8079 E.  ,  2022/14066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kulp 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vd. vekili ile davalı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekilinin, temyiz karar harcını yatırdığı görülmüş ancak temyiz başvurma harcının yatırıldığına ilişkin belgeye dosya arasında rastlanmamıştır. Bu sebeple temyiz başvurma harcı alınmış ise makbuz örneğinin dosya arasına konulması, yatırılmamış ise bir kısım davalılar vekiline muhtıra gönderilerek temyiz harcı tamamlattırıldıktan,

2-Davalılardan ...’ye bir kısım davalılar vekilinin ve davalı Abdulmenap İnci’nin temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Bu itibarla davalılar vekilinin ve davalı Abdulmenap İnci’nin temyiz dilekçesinin adı geçene usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, temyiz süresi de beklendikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.