muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15, Karar No: 2022/1426, Tarih: 23.02.2022

2) Sanıklar..., ... ve İlker hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... müdafiinin; istinaf kararının gerekçesiz olduğuna, eksik incelemeye, sübuta, delillerin hatalı değerlendirildiğine, gönüllü vazgeçmeye, iştirak iradesinin bulunmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiilerinin; istinaf kararının gerekçesiz olduğuna, eksik incelemeye, sübuta, delillerin hatalı değerlendirildiğine, gönüllü vazgeçmeye, iştirak iradesinin bulunmadığına, sanık ... müdafiinin; istinaf kararının gerekçesiz olduğuna, sübuta, delillerin hatalı değerlendirildiğine, iştirak iradesinin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, apartmanda gürültü yapılması meselesinden çıkan tartışmada, sanık ...'in ateşli silahla katılanın ayaklarına doğru 5 el ateş ettiği, sadece bir tanesinin katılanın ayak bileğine isabet ettiği, sanık ...'in ingiliz anahtarı ile katılanın kafasına bir kez vurduğu, sanık ...'in de katılanı bacağından bir kez bıçakladığı olayda, sanıklar ile katılan ... arasında öldürmeyi gerektiren bir husumetin bulunmadığı, olay günü ani gelişen hareketli kavga ortamında sanık ...'in

../..

S/3

../..

S/3

öldürücü niteliğe sahip ateşli silahla katılanın hayati bölgesini hedef alarak ateş etme imkanı varken peş peşe katılanın ayaklarına doğru ateş ettiğinin tanık beyanları ile de doğrulandığı, sanıklar... ve İlker'in de öldürücü niteliğe sahip bıçak ve ingiliz anahtarı ile katılana birer kez vurdukları, sanıkların engel bir neden olmadan eylemlerine kendiliğinden son vererek olay yerinden ayrıldıkları, katılan hakkında ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görevli adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 30.01.2019 tarihli rapor içeriğine göre, sol uyluktaki 3 cm'lik kesinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte, sol tibial bölgedeki yumuşak doku seyirli ateşli silah yaralanmasının ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olup bu yaralanmaların yaşamsal tehlikeye sebebiyet vermedikleri, katılanın yalnızca kafasındaki künt travmatik yaralanmaya bağlı gelişen verteksteki 2 cm'lik nedbe ve sol paryetalde çökme fraktürü nedeniyle ağır 4. derecede kemik kırığına ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı, çökme kırığının boyutu, katılanın 3 gün yoğun bakımda kaldıktan sonra taburcu edilmesi de dikkate alındığında, sanıkların eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının yaralamaya yönelik olduğu ve suçun işleniş şekli, sanıkların kastlarının yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı da gözetilerek TCK'nin 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir temel ceza tayin edilerek kasten nitelikli yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanıklar müdafiilerinin suç vasfı yönünden yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/11/2020 tarih ve 2020/1981 Esas - 2020/2470 Karar sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine dair” kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı ile sanıkların tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanıklar... ve ... müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince “... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2022 gününde sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanması gerektiği görüşünde olan Başkan V. ... ile üye ...'ın karşı oyu nedeniyle oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Oluşa ve tüm dosya içeriğine, mahkemenin kabul ve gerekçesine göre, sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri isabetli olup hükümlerin onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyoruz.

KARŞI OY:

Oluşa ve tüm dosya içeriğine, mahkemenin kabul ve gerekçesine göre, sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri isabetli olup hükümlerin onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyoruz.

Muhalif Başkan V. Muhalif Üye

... ...
Yargıtay — Esas No: 2018/3578, Karar No: 2019/785, Tarih: 06.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/3578 E.  ,  2019/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 13.01.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39981, Karar No: 2017/17169, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39981 E.  ,  2017/17169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz harçları (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların davalı tarafça temyizi halinde, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağ, temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Kararı temyiz eden davalı vekilinin, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağı, temyiz (nispi) karar harcı olarak yatırması gerekirken, 31,40 TL maktu tutarda temyiz karar harcı yatırdığı, bakiye temyiz karar harcının ise ödenmediği ve Mahkemece de muhtıra tebliğ edilmediği anlaşılmakla, davalı vekiline, bakiye ödenmesi gereken temyiz (nispi) karar harcını kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15104, Karar No: 2010/22398, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15104 E.  ,  2010/22398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytin bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5159, Karar No: 2014/4492, Tarih: 27.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5159 E.  ,  2014/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2014

NUMARASI : 2012/2-2014/2

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı sigorta şirketine kaskolu müvekkiline ait araca, diğer davalı S.. Ş.. yönetimindeki aracın çarparak hasarlandığını ve müvekkilinin yaralandığını, olayda davalı S.. Ş..'in %100 kusurlu olduğunu, müvekkilinin aracını oğlu Tayfun'un kullandığını, müvekkilinin ön sağ koltukta olduğunu, kaza tespit tutanağının oluşa uygun düzenlenmediğini belirterek şimdilik 400 TL hasar bedeli, 100 TL kazanç kaybı toplamı 500 TL'nın tüm davalılardan kaza tarihinden işleyecek faizi ile, 4.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek faizi ile davalı S.. Ş..'den tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 15.11.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 12.289 TL daha artırarak toplam 12.789 TL'nın davalılardan tazminini istemiştir.

Davalı Eureko Sigorta A.Ş vekili, davacı aracının müvekkiline kasko sigortalı olduğunu, davacının 1.68 promil alkollü olduğunu, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleştiğini, bu halin tazminat dışında kaldığını, temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı vekilinin yemin teklifi üzerine davalı S.. Ş.., kazanın oluş şeklinin kaza tespit tutanağında belirtilen şekilde meydana geldiği, davacı tarafın iddia ettiği şekilde olmadığı hususunda yemin etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, kazaya konu kazanın kaza tespit tutanağında tespit edildiği şekilde gerçekleştiğinin, olay tarihinde havanın yağmurlu ve yolların ıslak olduğunun, davalı S.. Ş..'in tutanak tanıklarının bilgisi dahilinde olaydan sonra tedavisini yaptırmak amacıyla olay yerinden ayrıldığının, davacı aracının sürücüsünün, davacı H.. Ö.. olduğunun, kaza saatinden sonra alınan alkol raporuna göre 1.68 promil alkollü bulunduğunun, tüm dosya kapsamı, tutanak tanıklarının beyanı, davalı S.. Ş..'e davacı tarafça teklif edilen yeminin içeriği ve ifası ile anlaşılmasına davalı S.. Ş.. hakkında verilen davanın reddine dair kararın doğru olmasına göre, davalı S.. Ş.. hakkında verilen hükme ilişkin ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, davalı S.. Ş.. hakkındaki hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı sigorta şirketi hakkında, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak alacak istemine ilişkin olarak açılmıştır.

2-Dava, davalı sigorta şirketi hakkında, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak alacak istemine ilişkin olarak açılmıştır.

2918 sayılı KTK'nun 48.maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1.maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.5.5.maddesinde; taşıtın KTK uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5 maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerdin oluşan bilirkili kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir.

Somut olayda; 3.1.2011 tarihinde saat 20.00'de trafik kazası meydana gelmiş; davacı H.. Ö.. saat 20.57'de yapılan ölçüme göre 1.68 promil alkollüdür. Yukarıda açıklanan ilkelere göre sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan hasarın salt alkolün etkisi altında oluşup oluşmadığının saptanması gerekir. Bu konuda mahkemece konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınmamış, trafik polis memuru bilirkişiden alınan rapora göre hüküm kurulmuştur. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda mahkemece, davacı aracının sürücüsünün davacı H.. Ö.. olduğunun, olay tarihinde saat 20.57'de alınan rapora göre 1.68 promil alkollü olduğunun kabulü ile aralarında bir nöroloji ve kusur konusunda uzman iki bilirkişinin bulunduğu İTÜ vs gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek bilirkişi kurulundan olayın oluş şekli, yol, hava durumu, dosya içinde bulunan Çorlu 1.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/59 değişik iş sayılı dosyası, İstanbul 5.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/366 Esas sayılı dava dosyası, İstanbul 35.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/876-2012/949 sayılı dava dosyası kapsamları ve işbu dava dosyası kapsamı, kaza tespit tutanağı, tutanak tanıklarının beyanları vs birlikte değerlendirilerek davacının Widmark formülüne göre kazanın olduğu saatteki alkol durumunun tespiti ile kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurlarında etkili olup olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli, önceki bilirkişi raporlarının da irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre davalı sigorta şirketi aleyhinde açılan dava yönünden karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, davalı S.. Ş.. hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz itirazları ile sair temyiz itirazlarının reddine, S.. Ş.. hakkındaki hükmün ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile davalı Eureko Sigorta A.Ş hakkında kurulan hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 27.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10929, Karar No: 2012/9911, Tarih: 05.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/10929 E.  ,  2012/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1- Teknik bilirkişiler Recep Sürücü ve Levent Gökmen’in raporları ekinde sunulan krokilere göre, krokide A harfiyle belirlenen yerin bitişikte bulunan 32 sayılı parsel içerisinde kalmadığı biçiminde gösterilmiş ise de, bu parselle, kabulüne karar verilen yer arasında kadastroca belirlenen bir çizginin olmadığı, Suruç Kadastro Müdürlüğünün 30.6.2009 tarih ve 624 sayılı karşılık yazıları ekinde gösterilen krokide de 31 sayılı parselin kadastro çizgileri dışında bitişikte ve 32 sayılı parsel yönünde herhangi bir kadastro çizgisinin de yer almadığı, bu durum karşısında A harfiyle gösterilen ve kabulüne karar verilen yerin gerçekten köy boşluğu mu, yoksa 32 parsel içinde kalan bir yer mi olduğu hususunda duraksama bulunduğundan dava konusu yer ve çevresi ile bitişikte bulunan 30, 31, 32, 33, 34, 35 ve 105 sayılı parselleri de kapsar biçimde orjinal paftanın onaylı örneğinin Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması,

2- Teknik bilirkişilerin rapor ve krokileri eklenmek suretiyle krokide A harfiyle belirlenen 739,23 m2'lik yerin bitişikte bulunan 31 sayılı parsel kapsamında kalan yerlerden olup olmadığı ya da köy boşluğu niteliğinde bulunup bulunmadığı konusunda kesin bilgi verilmesi için Kadastro Müdürlüğünden görüş sorulması, alınacak cevabın dosyayla birleştirilmesi,

3- Dosyanın tomarıyla birlikte rapor ve kroki sunan harita teknikeri Levent Gökmen ve kadastro teknisyeni Recep Sürücü’ye verilerek krokilerinde gösterdikleri A harfiyle işaretli bulunan yerin 31 ve 32 sayılı parseller kapsamında bulunan yerlerden olup olmadığı ya da köy boşluğu niteliğinde tespit harici bırakılan taşınmaz niteliğinde bulunup bulunmadığı konusunda gerekli inceleme yaptırılarak görüş bildirmeleri konusunda ek rapor istenmesi, dosyaya eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2310, Karar No: 2014/14084, Tarih: 10.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2310 E.  ,  2014/14084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10789, Karar No: 2014/12904, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10789 E.  ,  2014/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2014/142-2014/526

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6457, Karar No: 2007/10707, Tarih: 29.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6457 E.  ,  2007/10707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden sıra cetvelinin 5’nci sırasındaki alacaklı vekili, ilk dört sıradaki alacaklılardan önce müvekkiline sıra verilmesi gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikâyet edilenler vekilleri ise şikâyetin reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm şikâyet edilenlerin kesin haciz tarihlerinin şikâyet edenden önce olması nedeniyle şikayetin reddine karar verilmiş, şikâyet eden vekili tarafından karar temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 29.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.