muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4698, Karar No: 2021/14027, Tarih: 18.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/4698 E.  ,  2021/14027 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227/2, 227/5, 227/6, 62/2 ve 52/2. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2014 tarihli ve 2012/473 esas, 2014/1071 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15/01/2021 gün ve 2021/1268 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 227/2. maddesi uyarınca temel cezanın 2 yıl 2 ay hapis ve 20 gün adli para cezası olarak belirlenip, anılan Kanun'un 227/5 maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 3 yıl 3 ay hapis ve 30 gün adli para cezası belirlenmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 3 yıl 4 ay hapis ve 40 gün adli para cezası tayin edilmesini müteakip, anılan Kanun'un 227/6. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapılması neticesinde 4 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 45 gün adli para cezası yerine 5 yıl hapis ve 60 gün adli para cezasına, aynı Kanun'un 62/2. maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranında indirim neticesinde ise 3 yıl 12 ay 22 gün hapis ve 37 gün adli para cezası yerine, 4 yıl 2 ay hapis ve 50 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, adlî para cezasının aynı Kanun’un 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonrasında, sonuç olarak 4 yıl 2 ay hapis ve 1.000,00 Türk lirası adlî para cezasına mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle, fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında fuhuş suçundan, TCK’nın 227/2 maddesi gereğince 2 yıl 2 ay hapis ve 20 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu ceza miktarı üzerinden aynı kanunun 227/5, 6, 62. maddesi gereğince indirim ve artırım yapılırken hesap hatası sonucunda 3 yıl 12 ay 22 gün hapis ve 37 gün adli para cezası yerine 4 yıl 2 ay hapis ve 50 gün adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Fuhuş suçundan sanık ... hakkında, Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2014 tarihli ve 2012/473 esas, 2014/1071 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Fuhuş suçundan sanık ... hakkında, Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2014 tarihli ve 2012/473 esas, 2014/1071 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık CMK'nın 309.maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, sanık hakkında TCK’nın 227/2. maddesi uyarınca, belirlenen 2 yıl 2 ay hapis ve 20 gün adli para cezasında TCK'nın 227/5. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 3 yıl 3 ay hapis ve 30 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, sanığın cezasında TCK'nın 227/6. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 4 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 45 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, sanığın cezasından TCK’nın 62. maddesi gereğince indirim yapılarak 3 yıl 12 ay 22 gün hapis ve 37 gün adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, adli para cezasının TCK' nın 52/1. maddesi uyarınca bir günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak 740 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/681, Karar No: 2017/2195, Tarih: 19.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/681 E.  ,  2017/2195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 06.09.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8662, Karar No: 2023/282, Tarih: 24.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/8662 E.  ,  2023/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2014/368 Esas, 2015/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyizi, eksik araştırma ile karar verildiğine ilişkindir.

Sanığın temyizi, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılanın oturduğu apartmanda restoran çalıştırdığı, restorana ruhsat alabilmesi için kat maliklerinin rızası ile dışardan yükseltmeli baca yaptırması gerektiği, 15.10.2012 tarihli apartman yönetimi karar defterine, katılan adına imza atılmak suretiyle bina sahiplerinin baca takılmasına ... verdiklerine ilişkin kayıt yazıldığı, bu defterin ... 13. Noterliği'ne ibraz edilip onaylatıldıktan sonra onaylı örneği belediyeye ibraz edilip ruhsat alındığı anlaşılmıştır.

2. Sanık, soruşturma aşamasında alınan savunmasında özetle; işlemlerin ... isimli kişi tarafından takip edildiğini, defteri de bu kişinin imzalattığını, karar defteri aslının ... Belediyesi'nde olduğunu savunmuş, kovuşturma aşamasında alınan savunmasında ise, söz konusu defteri mülk sahibi ...'nın imzalanmış şekilde verdiğini, defter aslının dükkanın tadilatı sırasında kaybolduğunu beyan etmiştir.

3. Katılan, alınan beyanlarında özetle; bahse konu restoranın bulunduğu apartmanın iki daire ve bir dükkandan oluştuğunu, yöneticisinin olmadığını, bir dairenin kendisine ait olduğunu, diğer daire ve dükkanın Ağrı ilinde ikamet eden ... isimli şahsa ait olduğunu, restoranın alkollü ve gürültülü olduğunu, rızası dışında sahte belge ile ruhsat alındığını, şikâyetçi olduğunu beyan etmiştir.

4. Tanık... ifadelerinde özetle; işlemleri takip ettiğini ancak karar defterindeki imzaları sanığın tamamlatıp kendisine getirdiğini, daha sonra karar defteri aslını tekrar sanığa teslim ettiğini beyan etmiştir.

4. Tanık... ifadelerinde özetle; işlemleri takip ettiğini ancak karar defterindeki imzaları sanığın tamamlatıp kendisine getirdiğini, daha sonra karar defteri aslını tekrar sanığa teslim ettiğini beyan etmiştir.

5. ... Belediyesi Zabıta Müdürlüğü'nün 14.04.2014 tarihli cevabi yazısında, "karar defteri aslının müdürlükte olmadığı" belirtilmiştir.

6. Suça konu karar defterinin noter onaylı örneği üzerinde yapılan inceleme sonucu; ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 30.04.2014 tarihli; "belge üzerinde katılan adına atılı imza ile katılanın mevcut imzaları arasında fark görüldüğü" görüşlerini içerir kriminal raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, kriminal raporu, bahse konu restoranın ve dolayısıyla elde edilen menfaatin sanığa ait olması, sanığın aşamalarda değişen ve birbiriyle çelişen beyanları nedeniyle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usül ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı; vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcsısı ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2014/368 Esas, 2015/283 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/941, Karar No: 2015/27872, Tarih: 30.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/941 E.  ,  2015/27872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Müşteki Mehmet vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde 5271 sayılı CMK’nın 238. maddesi uyarınca, müşteki Mehmet'in davaya katılma isteminde bulunmadığı ve katılan sıfatını almadığı için müşteki vekilinin sanık hakkında verilen hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2)Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir.

Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek ya da yakıştırmalarda bulunmak ya da sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Sanığın, akrabası olan müştekilerle daha önceye dayalı aralarında husumet bulunduğundan dolayı müştekilerle karşılaştığında hakaret ve tehditler ettiği ve müştekilere doğru taş atarak müşteki Mehmet'in yaralanmasına ve müştekilerin kullandığı traktörün ezilip çizilmesine ve farının kırılmasına neden olduğu iddia edilen olayda;

1)Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın,katılan ...'e hakaret ve tehdit ettiğine dair delil elde edilemediğinden mahkemenin beraatine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık hakkında mala zarar verme ve yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Katılan ...'in, yaralandığına dair alınan doktor raporu ve tutulan tutanakla uyumlu müşteki Mehmet beyanlarına itibar edilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20224, Karar No: 2010/5550, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20224 E.  ,  2010/5550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/3383, Karar No: 2019/7513, Tarih: 16.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/3383 E.  ,  2019/7513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2017/200-2017/278

Mahkemesi : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

No : 2016/279-2016/465

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4520, Karar No: 2015/3354, Tarih: 06.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4520 E.  ,  2015/3354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlular hakkında yaptığı takip sonucu bedeli paylaşıma konu taşınmaza 01.03.2007 tarihinde haciz konulduğunu, şikayet olunan tarafından aynı taşınmazın 02.10.2007 tarihinde haczedildiğini, ancak düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin haczinin önce konulmasına rağmen süresinde satış istenerek avansın yatırılmaması nedeniyle haczinin düştüğünü savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin taşınmazı 01.03.2007 tarihinde haczetmesine rağmen satış avansını 12.10.2009 tarihinde yatırarak satış istediğinden satışın düştüğü, taşınmaza 19.10.2007 tarihinde konulan haczin davalının 02.10.2007 tarihli haczinden sonra konulduğu ve sıra cetvelinin yerinde olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14548, Karar No: 2015/1911, Tarih: 24.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14548 E.  ,  2015/1911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.12.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 09.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.02.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1100 TL Yargıtay vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.