muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3189, Karar No: 2013/3545, Tarih: 28.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3189 E.  ,  2013/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

1-İflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı 223. maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte, hangi gazetede ilan edildiğinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-Davaya konu 19.09.2009 tarihli Sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

c-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

d-Sıra cetveli tebliğ edilmiş ise davacı tarafa tebliğine ilişkin belge,

e-Dosyadaki tebligat fotokopisine göre davacı vekiline tebliğ edilen belgenin ne olduğu,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilmesinden,

2-Gerekçeli karar, iflas idare memurlarından biri olduğu halde, karar başlığına iflas idare memurları vekillerinden biri olarak yazılan Av. ...'a; davacı vekilinin temyiz dilekçesi ise davalı müflis şirket iflas idare memurları vekili Av....'a tebliğ edilmiştir.

a-Gerekçeli karar Av....'a tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesinden, tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilmesinden,

b-Dosyada bulunan ve müflis şirketin iflas idare memurları vekili olarak Av....'a verilen vekaletnamenin iflas idare memurlarından sadece ... ve ... tarafından verildiği, diğer iflas idare memuru... tarafından vekaletname verilmediği anlaşıldığından;

Davalı müflis şirketin iflas idare memurlarının isim ve adresleri ile iflas masasını münferiden ya da müştereken temsile yetkili olup olmadıkları İflas Müdürlüğü'nden sorularak masayı temsil yetkisinin iflas idare memurlarının tamamına ait olduğunun anlaşılması halinde, vekaletname vermeyen iflas idare memuru ...'in Av....'a iflas idare memuru sıfatıyla verdiği vekalet varsa sunulmasının sağlanması, bu mümkün olmazsa gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin ...'e tebliği ile temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmek üzere yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3957, Karar No: 2021/19691, Tarih: 16.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3957 E.  ,  2021/19691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamından suçu sürüklenen çocukların mağdura ait bisikleti apartmanın içerisinden çaldıklarının ve suç tarihine göre eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu anlaşılmakla yapılan incelemede,

Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu'nun 01.03.2016 tarih, 2015/3-599 Esas, 2016/99 Karar sayılı ilamında; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin davalarda dava zamanaşımı süresinin ne zaman duracağı ve ne zaman işlemeye başlayacağını tartışmıştır. Anılan kararda; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda dava zamanaşımı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihte durmaya başlayıp denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde denetim süresi sonunda, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde ise yeni suçun işlendiği veya denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine aykırı davranıldığı tarihte dava zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlar” hükmüne yer verildiği dikkat alınarak,

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında eylemlerine uyan hırsızlık suçu (5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/2. maddeleri) yönünden 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/son maddeleri gereğince 6 yıl olan kesintili dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 28.04.2014 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 2.3.2015 tarihi arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak, suç tarihi olan 2.4.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı

CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,16.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5489, Karar No: 2010/3584, Tarih: 01.04.2010

6. Ceza Dairesi 2009/5489 E., 2010/3584 K.

**6. Ceza Dairesi 2009/5489 E., 2010/3584 K.**

**- ETKİN PİŞMANLIK

- KAZANÇ MÜSADERESİ

- KONUT DOKUNULMAZLIĞINI BOZMA

- MÜSADERE

- YAĞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 55 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 116 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 149 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 168 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça konu altınların bozdurulmasından elde edilen para ile satın alınan cep telefonlarının, sanık ve annesinin anlatımlarıyla kendilerinden alınarak adli emanete alındığının anlaşılması karşısında; kısmi iade nedeniyle yakınandan rızası sorularak, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCY'nin 55. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesinde; "...Bu fıkra hükmüne göre müsadere kararı verilebilmesi için maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilememesi gerekir" hükmüne yer verildiği, bu nedenle, el konulmuş olan maddi menfaatlerin suçun mağduruna iade edilebildiği veya iade edilebilme olanağının bulunduğu ya da suçun mağdurunun

belli olduğu durumlarda kazanç müsaderesine hükmetme olanağının bulunmadığı, bu durumda suçun mağdurunun, "kazanç müsaderesinin konusunu oluşturan değeri", sanıktan talep etme hak ve olanağına sahip olduğu, yakınanı belli olan ve yağma suçunun konusunu oluşturan ziynet eşyalarının toplam tutarının özel hukuk davası yoluyla talep edilebileceği, sanık ve annesinden elde edilen cep telefonlarının yağma suçunun konusunu oluşturan ziynet eşyalarının bozdurulmasından elde edilen para ile alındığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 55. maddesine yanlış anlam verilerek, telefonların yakınana iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

3-5237 sayılı Yasa'da yağma eyleminin konutta işlenmesi suçun nitelikli hali olarak düzenlendiğinden, yağma suçunun anılan Yasa'nın 149/1-d maddesi kapsamında gerçekleştirildiği durumda, ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulamayacağının gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık Hasan savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi (BOZULMASINA), 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4813, Karar No: 2021/1468, Tarih: 30.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/4813 E.  ,  2021/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma ve rüşvet verme,nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet (Şehmus dışındaki sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan), beraat (sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından), hükmün açıklanmasının geri bırakılması (tüm sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık, ayrıca sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nin 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından zarar görmüş olan Hazinenin; kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 28/02/2020 tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasa'nın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca bu suçlardan açılan kamu davası yönünden katılma talebinin KABULÜNE, ancak sanıklara isnat edilen resmi belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmediği, bu itibarla bahse konu suçtan verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz hakkının bulunmadığı nazara alınarak, vekilinin bu suçtan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, tüm sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik vaki itirazların Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/07/2013 tarihli ve 2013/344 Değişik iş sayılı Kararı ile reddedildiği nazara alınarak başvuruların kapsamına göre incelemenin Şehmus dışındaki sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak katılan ... vekilinin, sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık ...'in eczacı olup kendisine ait ... isimli eczaneyi işlettiği, sanıklar ... ve ...'nin adı geçen eczanede kalfa olarak çalıştıkları, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın ise Midyat Devlet Hastanesinde doktor olarak görev yaptıkları, doktor olan sanıkların hastaları görmeden gerçekte ihtiyacı olmayan ilaçları reçete ederek bu reçetelerin ön yüzünü imzalayıp, sanık ...'in ise hem kendisi hem çalışanları sanıklar ... ve ... vasıtasıyla gerçekte hak sahipleri tarafından kullanılmadıkları ve teslim alınmadıkları halde, teslim alınmış gibi imza ederek toplam 95 adet reçeteyi fikir ve eylem birliği içerisinde sahte olarak tanzim etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia ve kabul edildiği somut olayda;

Suça konu reçetelerde yazılı ilaçlar ile miktarlarının hak sahiplerinin sahip oldukları hastalıklara ilişkin teşhis ve tedavi ile uyumlu olup olmadıklarının araştırılmaması ve söz konusu reçetelerin düzenlendiği tarihlerde hak sahiplerinin Midyat Devlet Hastanesinde muayene olup olmadıklarının belirlenmemiş olması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin tespiti bakımından, suça konu reçetelerde yazılı ilaçların tür ve miktarlarının teşhis ve tedavi ile uyumlu olup olmadığının ve reçete sahiplerinin Midyat Devlet Hastanesinde reçete tarihlerinde tedavi olup olmadıklarının tespiti amacıyla; suç tarihleri itibarıyla Midyat Devlet Hastanesine ait protokol kayıt defterleri de dahil olmak üzere ilgili bütün defter ve kayıtların alanında uzman bilirkişi heyetine tevdi edilmesi sağlanıp, reçete sahiplerinin suça konu reçete tarihlerinde hastanede muayene veya tedavi olup olmadıklarının, suça konu ilaçların yazıldığı reçetelerin tespit edilip, reçetelere yazılı bu ilaçların tür ve miktarlarının reçete sahiplerinin hastalıklarına ilişkin teşhis ve tedavi ile uyumlu olup olmadığı hususlarında ayrıntılı ve denetime elverişli bilirkişi raporu aldırılmasından, diğer yandan karar yerinde eczanede çalışan sanıklar ile doktor olan sanıklar arasında iştirak iradesi bulunup bulunmadığı değerlendirildikten, ilacın alımı sırasında reçeteye atılan imzanın hastaya ait olmamasının başlı başına ne suretle reçetenin sahteliğine sebebiyet verdiği açıklandıktan, reçetelerdeki ilaçların teşhiste yer alan hastalıkta kullanılan ilaçlardan olması halinde TCK'nin 211. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan, ilaçların alındığının anlaşılması durumunda sahtecilik kastının bulunup bulunmadığı da irdelendikten sonra sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin Kararının değerlendirilmesi lüzumu,

Suçu 5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar ..., ..., ... ve ... ile 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık ... haklarında aynı Yasa'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında hesap hatası sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 30/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14864, Karar No: 2021/15934, Tarih: 25.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14864 E.  ,  2021/15934 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na aykırılık suçundan sanık ...’ın, anılan Kanunun 56/4. maddesi yollamasıyla 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ...Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26/12/2019 tarihli ve 2019/140 Esas, 2019/352 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27/11/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07/01/2021 tarihli ve KYB.2020/113069 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Somut olayda Mahkemesince, sanık hakkında 5809 sayılı Yasanın 63/10. maddesi gereğince 60 gün adli para cezası üzerinden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 40 gün adli para cezasına, TCK’nun 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 33 gün adli para cezasının TCK’nun 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den neticeden 660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması yerine 1.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesi gereğince hükmedilen 60 gün adli para cezası üzerinden 5237 sayılı TCK’nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 40 gün adli para cezasına, TCK’nun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 33 gün adli para cezasının TCK’nun 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den neticeden 660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması yerine 5237 sayılı TCK’nun 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmayarak 1.000 TL adli para cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayini nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26/12/2019 tarihli ve 2019/140 Esas, 2019/352 sayılı kararının BOZULMASINA, CMK’nun 309/4-d. maddesi uyarınca sonuç cezanın 660,00 Türk lirası adli para cezası olarak hükmedilmesine, 25/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12997, Karar No: 2015/6064, Tarih: 22.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/12997 E.  ,  2015/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/209301

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2013

NUMARASI : 2013/21 (E) ve 2013/338 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından

belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda arama sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de,sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması,mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.