muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/545, Karar No: 2021/8667, Tarih: 16.09.2021

2) Kabule göre de;

Zaman Gazetesi aboneliğinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının 5271 sayılı CMK’nın 307/5. maddesi uyarınca saklı tutulmasına, verilen ceza miktarı ile tutuklulukta geçirilen süre ve mevcut delil durumu dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye taleplerinin reddine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Şırnak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2713, Karar No: 2014/9134, Tarih: 05.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2713 E.  ,  2014/9134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 1415 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında 'İlyas' olması gereken baba adının '...' yazıldığını ileri sürerek baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 05.05.2014

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1295, Karar No: 2016/6230, Tarih: 24.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/1295 E.  ,  2016/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.09.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile duruşmasız olarak davalı ... vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 24.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/649, Karar No: 2020/2491, Tarih: 12.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/649 E.  ,  2020/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, müvekkilinin iş yerinde haciz yapıldığını borçlunun eski kiracı olduğunu, ancak 2013 yılında kira sözleşmesinin feshedildiğini, borçlunun adresten ayrıldığını, mahcuzların müvekkiline ait olduğunu, haksız ve kötü niyetli olarak haciz işlemini yapan davalı alacaklı hakkında haczedilen mal değerinin % 20'sinden az olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz sırasında borçlu şirkete ait çeşitli ticari evrak ve belgeler bulunduğunu, her iki şirketin yetkilisinin ve ortağının ...olduğunun gizlendiğini, aynı konuda faaliyet gösterdikleri gerekçesiyle davanın reddini, davacı aleyhine % 20'den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, haciz sırasında borçlu şirket unvanının yeraldığı pek çok evrak bulunduğu, borçlu şirketin eski ortağının haciz mahallinde hazır olduğu ve üçüncü kişi şirketin şube müdürü olduğu, her iki şirketin aynı şirket olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece üçüncü kişi ile borçlu arasında muvazaalı devir bulunduğundan bahisle üçüncü kişinin açtığı davanın reddine karar verilmiştir. 24.7.2015 tarihinde, borçluya 2012 yılında ödeme emri tebliğ edilen adreste haciz yapılmış ve hacizde borçlu adına güncel tarihli çok sayıda fatura ve evrak bulunmuştur. Bulunan evrakların alt kısmında ... Turizm... Ltd Şirketinin adının yazılı olduğu haciz zaptından anlaşılmaktadır. Üçüncü kişinin adının hacizde bulunan evraklarda yazılı olmasının yanında borçluya ait otel isminin kullanılıyor olması turizm sektöründe faaliyet gösteren ve önceki işletmenin müşteri çevresini kaybetmek istemeyen işletmeler için muvazaa ölçütü olarak kabul edilemez ve karineyi borçlu lehine işletmek için yeterli sayılmaz. Bu durumda İİK'nin 97/a maddesinde düzenlenen mülkiyet karinesinin üçüncü kişi lehine olduğunun kabulü ile yasal karinenin aksinin davacı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Davalı alacaklı borçlu ile üçüncü kişi arasındaki muvazaa iddiasının ispatı için sicil kayıtları ve icra dosyasına dayanmış ise de, kayıtlar uyarınca borçlu ve üçüncü kişi aynı adreste beraber faaliyet göstermedikleri gibi, ortaklık bağı da bulunmamaktadır. Borçlu şirket, üçüncü kişi şirket ile 2010 yılında yaptığı kira sözleşmesini 03.08.2013 yılında feshederek haciz mahallinden ayrılmış, üçüncü kişi ise mülkiyeti kendisine ait olan yerde 04.06.2015 tarihinde şube açmıştır. Hacizde hazır bulunan borçlu şirketin eski ortağı ...2012 yılında borçlu şirketten ayrılmış , üçüncü kişinin haciz adresinde yeni açılan şubesine 2015 yılında müdür olarak atanmıştır. Borçlunun adresten ayrılmasından iki yıl sonra haciz adresinde üçüncü kişinin şube açmış olması ve borçlu şirketten ayrılan ortağın üç yıl sonra üçüncü kişi şirkette müdür olarak görev almış olması aynı sektörde çalışan firmalar arasında hayatın olağan akışına aykırılık oluşturmaz. Bu nedenle bildirilen deliller muvazaa iddiasının ispatı için yeterli ve güçlü delil teşkil etmezler ve mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli değildir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın kabulü yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK’nin 366 ve HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14391, Karar No: 2015/28489, Tarih: 07.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14391 E.  ,  2015/28489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/185517

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

NUMARASI : 2010/439 (E) ve 2010/826 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından sanık M.. K..'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7310, Karar No: 2015/11344, Tarih: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/7310 E.  ,  2015/11344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.04.2014 gün ve 2014/9597 Esas, 2014/13804 Karar sayılı kararı ile “…davacının, ...'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ücretini aldığı, 5510 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olup, hasren ... öğrencilerine hizmet vermek üzere çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple otuz işçi sayısının belirlenmesinde sadece bu iş yerinde çalışan işçi sayısı dikkate alınmalıdır” gerekçesi ile kararın bozulmasına ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca davanın kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, davalı işyerinin ...’ne ait olduğunu, bakanlığa ait tüm işyerlerindeki işçi sayısının dikkate alınması gerektiğini, emsal karar bulunduğunu, maddi hataya dayalı Dairemiz kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının onanmasını talep etmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

Davacının ücreti, ...'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ödenmekte ise de, iş görme edimini davalı Bakanlığa ait okulda yerine getirdiği, Bakanlığın işçisi olduğu, Bakanlığın aynı iş kolunda birden fazla işyeri bulunduğu, bu işyerlerinde toplam çalışan sayısının otuz işçinin üzerinde olduğu, bu nedenle Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı anlaşılmıştır. Davacının iş sözleşmesi de geçerli nedenle feshedilmediğinden, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesi isabetli bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle

1-Maddi hataya dayalı Dairemizin 29/04/2014 gün ve 2014/9597 Esas, 2014/13804 Karar sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16972, Karar No: 2012/20832, Tarih: 19.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/16972 E.  ,  2012/20832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, cadde üzerinde yürüyen yakınanın yanına gelip sağ elini arka cebine doğru götürerek “ben cezaevinden yeni çıktım,bana 10-15 Türk Lirası vermezsen seni burada delik deşik eder, öldürürüm” demesi üzerine yakınan çantasından 20 Türk Lirası çıkarır, sanık da “ver, 20'yi ver” der ve yakınandan 20 Türk Lirasını alarak giden sanığın eylemini bu şekilde sonlandırdığı anlaşılıp kabul edildiğine göre, somut olayda sanığın yağma kastını “gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan bir para miktarına” özgülemediği ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı Yasa maddesi ile cezasından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/5243, Karar No: 2006/12208, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5243 E.  ,  2006/12208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av. ... gelmiş davacı tarafından kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirketten çeşitli sağlık malzemeleri satın aldığını, karşılığında çek verdiğini, satım konusu malzemelerin ayıplı olduğunu iddia ederek sözleşmenin feshi, borçlu olmadıklarının tesbitini, çeklerin iadesi veya iptalini, talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davacı şirkete satım konusu malzemelerin 9.10.2002 tarihinde teslim olunduğunu kendilerine süresi içinde bir ayıp ihbarı yapılmadığı gibi malzemelerinde ayıplı olmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yanca süresi içinde yapılmış bir ayıp ihbarı bulunmadığı ve satım konusu malzemelerinde ayıplı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle satım konusu malzemelerin ayıplı olduğunu ve süresi içinde yapılmış bir ayıp ihbarının bulunduğunun usulüne uygun deliller ile kanıtlanamadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 450.00.-YTL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 18.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/31343, Karar No: 2021/4199, Tarih: 12.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/31343 E.  ,  2021/4199 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. Maddeleri uyarınca 840,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2015 tarihli ve 2014/1177 esas, 2015/453 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 05/07/2019 gün ve 94660652-105-06-16043-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/07/2019 gün ve KYB-2019/73866 sayılı ihbarnamesi ile daireye gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, katılanın bilgisi dışında sahte cep telefonu aboneliği sözleşmesi düzenlendiğinden bahisle sanığın mahkûmiyetine karar verilmişse de, dosyada mevcut 09/02/2015 tarihli bilirkişi raporu ile söz konusu abonelik sözleşmesinde yer alan imzaların sanığa ait olmadığının tespit edildiği, sanığın tüm aşamalarda vermiş olduğu beyanlarında da üzerine atılı bulunan suçlamayı kabul etmeyerek bahse konu sözleşmelerin alt bayi tarafından aktife edildiğini belirttiği anlaşılmakla, düzenlemeyi hangi alt bayiin yaptığı usulünce araştırılıp bu alt bayi çalışanların ifadelerine ve imza ve yazı örneklerine başvurularak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği halde sadece sözleşmelerin sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu acente tarafından gerçekleştirildiğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 12/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5336, Karar No: 2016/6421, Tarih: 31.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/5336 E.  ,  2016/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.03.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 04.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 31.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6262, Karar No: 2015/7170, Tarih: 09.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/6262 E.  ,  2015/7170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı-davacı kadının boşanma davasının reddine, davacı-davalı erkeğin boşanma davasının kabulüne dair verilen 30.12.2013 tarihli hüküm, kadın tarafından her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmiş, Dairemizin 30.06.2014 tarihli ilamı ile "....davalı-davacı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi" gerekçesiyle bozulmuş, ilamın sonuç kısmında ise "bozma nedenine göre, yeniden hüküm verilmesi gerekli hale gelen davacı-davalı erkeğin kabul edilen boşanma davasına yönelik temyizinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına" şeklinde belirleme yapılmıştır. Dairemizin bu bozma kararı ile ilk verilen hüküm tamamen ortadan kaldırıldığından onanan veya kesinleşen bir bölüm bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; tarafların boşanma davaları, velayet ve boşanmanın fer'i (eki) niteliğindeki maddi istekler yönünden ayrı ayrı yeniden hüküm kurmaktan ibarettir. Bu husus nazara alınmadan, davacı-davalı erkeğin boşanma davası yönünden verilen ilk kararın kesinleştiği gerekçesiyle "diğer konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple her iki tarafın boşanma davaları ve boşanmanın fer'i(eki) niteliğindeki talepler yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmak üzere BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.04.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/5406, Karar No: 2006/5546, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5406 E.  ,  2006/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Dava konusu taşınmaz tapuda ..., ... ... ve ... adlarına kayıtlı olup, Dairenin Geri çevirme kararı üzerine tapu kayıt maliklerinden ... ile ...'ın dava tarihinden önce ölmüş oldukları dosyaya konulan nüfus kayıt tablosu ve mirasçılık belgesi içeriğinden anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında 2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 14. maddesinin 5. fıkrası uyarınca daha önce öldükleri ... olan tapu kayıt maliklerinden ... ve ... mirasçılarının yöntemince davaya dahil edilip yargılamaya devam olunması gerektiği düşünülmeden ölü kişiler (davalılar ... ve ...) aleyhine hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

2-Öte Yandan 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre bilirkişilerce yapılan değer tespitinde idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün esas tutulur. Kararın dayanağını oluşturan bilirkişi kurulu raporunda değer belirlenirken 2004 yılı birim fiyatlarına göre hesaplama yapılmıştır. Saptanan bu durum karşısında, yukarıda değinilen yasa maddesi hükmü uyarınca idare tarafından belgelerin mahkemeye verildiği (davanın açıldığı) tarih gözönünde tutularak, dava konusu taşınmazda bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2005 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetvellerinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bu verilere göre değerlendirme yapıp taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 3.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.