muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2356, Karar No: 2019/1432, Tarih: 05.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/2356 E.  ,  2019/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Takip tarihi dikkate alınarak satış isteme süresi yönünden yürürlükte bulunan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 106. maddesi gereğince haczedilen menkul malların 1 yıl içerisinde satışının istenmemesi halinde haciz işleminin hukuki sonuçlarının ortadan kalkacağı ve müsnet suçun da oluşmayacağı, dosya kapsamına göre; haciz tarihinin 22.08.2011 olduğu ve bu tarihte mahcuzların yediemin olarak sanığa teslim edildiği, 15.03.2013 tarihinde ise adresin boş ve mahcuzların yerinde olmadığının tespit edilmesi karşısında; hükme esas alınan icra dosyasının aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi, satış isteme süresini durduran veya kesen herhangi bir işlem yapılmadığının ve süresinde satış istenmediğinin tespit edilmesi halinde atılı suçun hukuka aykırılık öğesinin oluşmayacağı; satış isteme süresini durduran veya kesen bir işlem yapılması ve satışın süresinde istendiğinin saptanması halinde ise; sanığın savunması doğrultusunda yeni adresinde mahcuz malların bulunup bulunmadığı araştırılarak sanığın mahcuz mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre;

a) Borçlunun sermaye şirketi olan limited şirket olması karşısında, hacizli malların sahibi sayılmayan borçlu şirket yetkilisi sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK.nun 289/1-2. cümle uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanık hakkında tayin olunan 1 ay 7 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK 50/1-a maddesinin hükümde gösterilmemesi suretiyle CMK 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son gereği sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 05.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5700, Karar No: 2012/11335, Tarih: 30.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5700 E.  ,  2012/11335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1541, Karar No: 2020/3075, Tarih: 10.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/1541 E.  ,  2020/3075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No : 2018/1468-2019/2367

İlk Derece

Mahkemesi : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

No : 2017/677-2018/135

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 10.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7217, Karar No: 2020/4120, Tarih: 08.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7217 E.  ,  2020/4120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen 2016/33 Esas sayılı davanın reddine, birleşen 2016/22 Esas sayılı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen 2016/22 E. sayılı dosyalarda şikayetçiler vekili, tarafların alacaklarının ilama dayalı bulunduğunu, müvekillerinin alacağının dayanağı olan ilamın gerekçeli karar başlığında, dava tarihinin hatalı yazılmış olması nedeniyle, sıra cetvelinde İİK’nın 100. maddesi hükmüne aykırı olarak müvekillerine pay ayrılmadığını, öte yandan şikayet olunanın ilk haczinin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Birleşen 2016/33 E. sayılı dosyada şikayetçi vekili, ilk haczin müvekillerinin alacaklı bulunduğu icra dosyasından konulduğunu, bu nedenle müvekillerine ilk sırada pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

İcra mahkemesince, 2016/22 E. sayılı dosyadaki şikayetçilerin alacaklı bulundukları icra dosyasındaki haciz tarihinin, şikayet olunanın haciz tarihinden önce olduğu, her iki takibinde ilama dayalı bulunduğu, diğer dosyalardaki şikayetlerin yerinde olmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen 2016/33 E. sayılı dosyalardaki şikayetlerin reddine, birleşen 2016/22 E. sayılı dosyadaki şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, birleşen 2016/22 E. sayılı dosyada şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13194, Karar No: 2022/21122, Tarih: 28.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/13194 E.  ,  2022/21122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; sanık müdafiin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde, adli para cezası belirlenirken, tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden doğrudan elde olunan haksız yararın iki katı esas alınmak suretiyle ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında, katılanlar ..., ..., ... ve ... 'e yönelik işlemiş olduğu eylemlere yönelik kurulan (1), (3), (4) ve (7) nolu hüküm fıkralarından " TCK'nın 158/1-f maddesi gereğince suçun işleniş şekli dikkate alınarak takdiren 2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, Adli para cezasının TCK'nın 52/1 ve 61/8. maddeleri gereği günlüğü 20 TL kabul edilerek sanığın 2 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Ancak TCK'nın 158/1-son cümle gereğince sanığın cezası 3 yıl hapis cezasından az ve elde edilen menfaatin 2 katından az adli para cezası olmayacağından sanığın 3 yıl hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak TCK'nın 62. maddesi gereği cezası takdiren 1/6 oranında indirilerek sonuç olarak bu suçtan 2 yıl 6 ay hapis ve 333 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin bölümlerin tamamen çıkartılmasına, yerlerine "5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 3 yıl hapis ve haksız menfaatin iki katı olan 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis ve 16 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 320 TL ile cezalandırılmasına", şikâyetçi ...' yönelik işlemiş olduğu fiiline yönelik kurulan (2) nolu hüküm fıkrasından "TCK'nın 158/1-f maddesi gereğince suçun işleniş şekli dikkate alınarak takdiren 2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, Adli para cezasının TCK'nın 52/1 ve 61/8 maddeleri gereği günlüğü 20 TL kabul edilerek sanığın 2 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Ancak TCK'nın 158/1-son cümle gereğince sanığın cezası 3 yıl hapis cezasından az ve elde edilen menfaatin 2 katından az adli para cezası olmayacağından sanığın 3 yıl hapis ve 488 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Sanığın cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak TCK'nın 62. Maddesi gereği cezası takdiren 1/6 oranında indirilerek sonuç olarak bu suçtan 2 yıl 6 ay hapis ve 406 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine, "5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 3 yıl hapis ve haksız menfaatin iki katı olan 24 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis ve 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 400 TL ile cezalandırılmasına", katılan ..

. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis ve 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 400 TL ile cezalandırılmasına", katılan ...'ya yönelik işlemiş olduğu fiili nedeniyle kurulan (5) nolu hüküm fıkrasından ""TCK'nın 158/1-f maddesi gereğince suçun işleniş şekli dikkate alınarak takdiren 2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, Adli para cezasının TCK'nın 52/1 ve 61/8 maddeleri gereği günlüğü 20 TL kabul edilerek sanığın 2 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Ancak TCK'nın 158/1-son cümle gereğince sanığın cezası 3 yıl hapis cezasından az ve elde edilen menfaatin 2 katından az adli para cezası olmayacağından sanığın 3 yıl hapis ve 370 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Sanığın cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak TCK'nın 62. Maddesi gereği cezası takdiren 1/6 oranında indirilerek sonuç olarak bu suçtan 2 yıl 6 ay hapis ve 308 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine, "5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 3 yıl hapis ve haksız menfaatin iki katı olan 18 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis ve 15 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 300 TL ile cezalandırılmasına" katılan ...'ya yönelik işlemiş olduğu fiili nedeniyle kurulan (6) nolu hüküm fıkrasından ""TCK'nın 158/1-f maddesi gereğince suçun işleniş şekli dikkate alınarak takdiren 2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, Adli para cezasının TCK'nın 52/1 ve 61/8 maddeleri gereği günlüğü 20 TL kabul edilerek sanığın 2 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Ancak TCK'nın 158/1-son cümle gereğince sanığın cezası 3 yıl hapis cezasından az ve elde edilen menfaatin 2 katından az adli para cezası olmayacağından sanığın 3 yıl hapis ve 388 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Sanığın cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak TCK'nın 62. Maddesi gereği cezası takdiren 1/6 oranında indirilerek sonuç olarak bu suçtan 2 yıl 6 ay hapis ve 323 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine, "5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi gereğince 3 yıl hapis ve haksız menfaatin iki katı olan 19 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis ve 15 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 300 TL ile cezalandırılmasına" fıkralarının eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1292, Karar No: 2025/3848, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1292 E.  ,  2025/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurum’un, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre; Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir

. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir. Komisyon, tıp eğitimini, hizmet basamağını, alt yapı ve kaynak kullanımı ile maliyet unsurlarını dikkate alarak sağlık hizmeti sunucularını fiyatlandırmaya esas olmak üzere ayrı ayrı sınıflandırabilir. Komisyon, 63. madde hükümlerine göre finansmanı sağlanan sağlık hizmetlerinin Kurumca ödenecek bedellerini; sağlık hizmetinin sunulduğu il ve basamak, Devletin doğrudan veya dolaylı olarak sağlamış olduğu sübvansiyonlar, sağlık hizmetinin niteliği itibarıyla hayati öneme sahip olup olmaması, kanıta dayalı tıp uygulamaları, maliyet-etkililik ölçütleri ve genel sağlık sigortası bütçesi dikkate alınmak suretiyle, her sınıf için tek tek veya gruplandırarak belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiştir.

2-Aynı şekilde katılım payı alınması kenar başlıklı 68. maddesinde, 63. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınacak olanlar şunlardır: Ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi, vücut dışı protez ve ortezler, ayakta tedavide sağlanan ilaçlar, Kurumca belirlenecek hastalık gruplarına göre yatarak tedavide finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri olduğu, katılım paylarının hesaplanmasında 72. maddeye göre tespit edilen sağlık hizmeti tutarları esas alınacağı, katılım paylarının ödenme usûlleri ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği, 69. maddesinde ise 68. maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınmayacak haller, sağlık hizmetleri ve kişilerinin sağlık raporu ile belgelendirilmek şartıyla; Kurumca belirlenen kronik hastalıklar ve hayati önemi haiz 68. maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sağlık hizmetleri ile organ, doku ve kök hücre; nakli şeklinde belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1-Davacı hastaya kanser hastalığı tanısı konulduğu, kanser hastalığı nedeniyle hastanın Atezolizumab etken maddeli ... adlı ilacın kullanması uygundur şeklinde rapor tanzim edildiği, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tedavide Atezolizumab etken maddeli ... adlı ilacın ruhsatlı olduğunun belirtildiği, ilaç bedelinin karşılanması amacıyla Kuruma yapılan başvurunun Kurum tarafından sağlık uygulama tebliğinin EK-4/A-C bedeli ödenecek ilaç listesinde yer almadığının belirtilerek bedelinin karşılanmayacağı yönünde yazısı üzerine eldeki davanın açıldığı Mahkemece, davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.