muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11039, Karar No: 2015/8321, Tarih: 12.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/11039 E.  ,  2015/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 13.10.2008 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, sözleşmenin 13.10.2013 tarihinde son bulacak olmasına rağmen davalının taşınmazı 10.04.2012 tarihinde tahliye edip anahtarı teslim ettiğini, taşınmazın 15.05.2012 tarihinde yeniden kiraya verilebildiğini, boş kalan dönem kirası için davalı aleyhine yapılan takibe davalının haksız itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile asıl alacak üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Davalı vekili ise taşınmazı sözleşmedeki ihbar şartına uyarak tahliye ettiklerini, bu durumun davacının da kabulünde olduğunu, müvekkilinin başka bir sorumluluğunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile itirazın iptaline ve alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve alacağın likit olmamasına göre davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince; İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan13.10.2008 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümünün 8. Maddesinde "kiracı kiralananı boşaltmak istediği takdirde en az 1 ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmeyi kabul eder.” hükmüne yer verilmiştir. Özgür irade ile belirlenmiş bu hüküm geçerli olup tarafları bağlar. Davalı 08.03.2012 keşide, 13.03.2012 tebliğ tarihli ihtarla 13.10.2008 tarihli sözleşmeye konu kiralananı sözleşmenin 8. maddesine göre 1 ay içinde taşınmazın tahliye edilerek teslim edileceğini bildirmiş ve taşınmazı tahliye edip, anahtarları 10.04.2012 tarihinde davacı kiraya verene teslim etmiştir. Bu konuda da taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiracı sözleşmede kararlaştırılan feshi ihbar süresine uyarak taşınmazı tahliye ettiğine ve tahliye tarihine kadar ki kira bedellerini ödediğine göre artık boş kaldığı süre için tazminat istenmesi doğru olmadığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4348, Karar No: 2011/13808, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4348 E.  ,  2011/13808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve katılan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... köyü 105 ada 297 parsel sayılı taşınmaz 20.982.296.14 m2 yüzölçümü ile orman niteliğinde Hazine adına tapuda kayıtlıdır. Davacı ... köyü Karanlık dere mevkiinde yer alan; sınırları Kapıbükü (...), ... tarla, Bozbük ve deniz ile çevrili, tapunun T. Sani 1298 tarih, 4 cilt, 125 sayfa, 17 (56) sıra numarasında kayıtlı bulunan taşınmazın 105 ada 297 parsel altında orman olarak tesbitine karşı o dönemdeki malikleri tarafından itiraz edildiği, davanın Milas Kadastro Mahkemesinin 1989/ 71 esas sayılı ( 2001/ 6- 2001/ 48 E.K. Sayılı) dava dosyasında görülmesi sırasında 1992 yılında noter tarafından düzenlenen satış vaadi sözleşmeleri ile kendisi tarafından satın alındığını ileri sürerek 105 ada 297 parsel içindeki kayıt kapsamında kalan bölümün tapusunun iptali ile adına tescilini istemiştir. ... bu yeri davacıdan 19/09/2006 tarihli noter satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığı, ... ise çekişmeli taşınmaza komşu bulunan aynı köy 18 parselde kendisinin de payı bulunduğu, bu nedenle dava sonucunun kendisini de etkileyeceği iddiası ile davaya katılmışlardır. Mahkemece çekişmeli parselle ilgili davanın Milas Kadastro Mahkemesine ait 2001/6 esas-2001/48 karar sayılı dosyasında görülerek karara bağlandığı, davacı bayilerinin bu davada katılan sıfatı ile yer aldığı, kadastro mahkemesi kararının davacı ve katılan ... açısından kesin hüküm niteliği taşıdığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Bu karar davacı ve katılan ... tarafından “Kadastro Mahkemesinin 2001/6 Esas- 2001/48 Karar sayılı dava dosyasında ... ve ...’nun taraf olarak yer aldığı, kendilerinin o davada taraf olmadığı ve bu nedenle anılan kararın kendileri açısından kesin hükmün sonuçlarını doğurmayacağı" ileri sürülerek temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacı ...’nın çekişmeli yeri Milas 2. Noterliği tarafından düzenlenen 06/08/1992 tarih, 10897 yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesi ile ... ve yine aynı noterlik tarafından düzenlenen 24/08/1992 tarih, 11640 yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesi ile ...’dan satın aldığı iddiası ile dava açtığı, her iki belgede de sözleşmeye konu yerin ... Köyü Kolonkayası (Karanlık Dere) mevkiinde yer alan Kapıbükü (Kuyubükü), ... tarla, Bozbük ve deniz hudutları ile çevrili T. Sani 1298 tarih, 4 cilt, 125 sayfa, 17 sıra numarasında kayıtlı toplam 9935 dönüm miktarlı taşınmaz olduğu, mahkemece temyize konu

dava yönünden kesin hüküm niteliği taşıdığı kabul edilen kadastro mahkemesinin 2001/6 Esas- 2001/48 karar sayılı dava dosyasında davacıya satış vaadinde bulunan ... ve ...’nun katılan sıfatı ile yer aldığı, her iki dosyada da çekişmeli taşınmazın Kazıklıbucak köyü 105 ada 297 parsel olup, davaların konusu aynı olduğu, satış vaadinde bulunanlar ... ve ... hakkında kurulan hükmün davacı ve katılanı da bağlayacağı gözetilerek hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 01/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13765, Karar No: 2010/14959, Tarih: 05.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/13765 E.  ,  2010/14959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3, 52. maddeleri uyarınca 600,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53/6. maddesi gereğince 1 yıl süreyle ehliyetlerinin geri alınmasına dair DENİZLİ 3. SULH Ceza Mahkemesinin 11/05/2007 tarihli ve 2006/717-262 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 29.03.2010 gün ve 2009/3221-19366 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2010 gün ve 2010/88417 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûm olduğu suçun kasıtlı suç olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Yasanın 53/6.maddesi uyarınca, sürücü belgesinin, taksirli suçtan mahkumiyet halinde geri alınmasına karar verilebileceği ve aynı Kanunun 179.maddesinde tanımlanan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun kasten işlenebilen suçlardan olduğu gözetilmeden, sanıkların sürücü belgelerinin 6 ay süreyle geri alınmasına hükmolunması karşısında, kanun yararına bozma istemi ise yerinde görüldüğünden, (DENİZLİ) 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 11.05.2007 gün ve 2006/717, 2007/262 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, her iki sanık hakkında ayrı ayrı kurulan hükümlerde yer alan “5237 sayılı TCK.’nın 53/6.maddesine göre trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özene uymayan sanığın, 6 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına” ilişkin kısımların hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 05.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/4432, Karar No: 2003/2314, Tarih: -

5. Ceza Dairesi 2002/4432 E., 2003/2314 K.

**5. Ceza Dairesi 2002/4432 E., 2003/2314 K.**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 430 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 432 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 433 ]

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymaktan sanık Hüseyin'in yapılan yargılanması sonunda; mahkumiyetine dair (Konya Dördüncü Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 17.4.2001 gün ve 2000/229 Esas, 2001/874 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Reşit olmayan mağdureyi evlenme maksadıyla ve rızasıyla Konya'dan İzmir iline kaçırıp alıkoyan sanığın hiçbir şehevi harekette bulunmadan otogardan Konya'ya giden bir otobüse bindirerek ailesinin yanına gönderdiğinin anlaşılmasına ve mahkemece de olayın böyle kabul edilmiş olmasına göre TCK.nun 430. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 432. maddesi uyarınca doğrudan uygulama yapılıp, 433. ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 5.6.1972 gün ve 41-239 sayılı kararında belirtildiği üzere ceza adaletinin sağlanması bakımından 59. maddesiyle indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 28.4.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21676, Karar No: 2014/21971, Tarih: 24.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/21676 E.  ,  2014/21971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 03/04/2013 tarihinde tefhim olunan mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 11/04/2013 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 17. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24376, Karar No: 2013/9650, Tarih: 08.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/24376 E.  ,  2013/9650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından; kişisel ilişki, tazminatların ve iştirak nafakasının miktarı yönünden, davalı kadın tarafından ise, tamamına yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının harcı yatıralarak usulüne uygun açılmış bir karşı davası bulunmadığı halde, karar başlığında davalının karşı davacı olarak gösterilmesi maddi hatadan kaynaklanmış olup, mahallinde her zaman düzeltilmesinin (...m.304/1) imkan dahilinde bulunduğunun anlaşılmasına göre davalı kadının tüm, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti davalı anneye bırakılan tarafların müşterek çocukları 2007 doğumlu ... ile davacı baba arasında her ay ve dini bayramlarda düzenlenen kişisel ilişkinin, yatılı kurulmaması sebebiyle amacına uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Davacı baba ile küçük arasında kurulan kişisel ilişkide babalık duygularının da tatmin edilmesi gerektiği gibi, çocuğun da babaya güven duyması ve sevgisinin oluşması onunda üstün yararınadır. Ayrıca tarafların her ikisinin de ... Merkez'de oturdukları anlaşılmaktadır. Ülkemizdeki ulaşım durumu dikkate alındığında ayrı yerlerde otursalar dahi, bunun taraflar açışından sorun olmadığının kabulü gerekmektedir. Bu durumda davacı baba ile müşterek çocuk arasında her ay kurulan kişisel ilişki ile dini bayramlarda kurulan kişisel ilişkinin yatılı olması gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması ve yine tarafların ayrı yerlerde oturmaları halinde düzenlenen kişisel ilişki şekli doğru olmamıştır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına, yerine 3. bent olarak "velayeti davalı anneye bırakılan müşterek çocuk 2007 doğumlu... ile davacı baba arasında her ayın 2 ve 4. hafta sonları Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü saat 17.00'ye kadar, dini bayram günleri 2. gün saat 10.00'dan 3. günü saat 17.00'ye kadar, sömestri tatilinde 2. günü saat 10.00'dan 7. günü saat 17.00'ye kadar, her yıl 1 Temmuz saat 10.00'dan 20 Temmuz saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına" şeklinde yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.04.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/7186, Karar No: 2017/2438, Tarih: 27.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/7186 E.  ,  2017/2438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın nazım imar planı uygulaması içine alınma tarihinin ilgili yerlerden sorularak alınacak cevabi yazının dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 27/03/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10366, Karar No: 2012/10850, Tarih: 05.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/10366 E.  ,  2012/10850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... müdürü olan hükümlünün kasa açığını gizlemek ve ortakları bilgisi dışında borçlandırmak için onlar adına sahte senetler düzenlemek biçimindeki eyleminin 1163 sayılı Yasanın 62. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 204/2 madde ve fıkrasında düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilip, belirlenecek ceza ile lehe yasa değerlendirmesinin buna göre yapılması gerekirken suç vasfında hataya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Zincirleme surette nitelikli zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından lehe kabul edilerek 5237 sayılı Yasaya göre hüküm kurulmuş olması karşısında 5237 sayılı TCK'da cezaların toplanmasına yasal olanak bulunmadığı gözetilmeksizin uygulama yeri bulunmayan 765 sayılı TCK'nın 71. maddesine göre cezaların içtimaına karar verilmesi,

... Kooperatifinde müdür olarak görev yapan, kooperatifin yönetici ve denetçisi sıfatı da olmayan ve bu nedenle TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan hükümlü hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/5. madde ve fıkrasının uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, hükümlü müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile infazda kazanılmış hak olamıyacağı gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10796, Karar No: 2020/8199, Tarih: 09.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10796 E.  ,  2020/8199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29/05/2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 04/11/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gece sayılan zamanda müştekinin kilitlemeden kaldırıma bıraktığı bisikleti çalması şeklindeki işlediği hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 141/1, 143/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 27/11/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4725, Karar No: 2012/11963, Tarih: 07.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4725 E.  ,  2012/11963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ..., ... ve dahili davalılar ... mirasçıları ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair İpsala Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.12.2011 gün ve 66/362 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ve dahili davalı ... vekili ile diğer dahili davalılar ... ve müşterekleri taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde; vekil edenleri ile davalıların ortak miras bırakanları ... ... ile ...in mirasçıları olduğunu, vekil edenlerinin her bir davalı için ayrı ayrı yaptıkları 25.05.1981 tarihli satış vaadi sözleşmeleriyle murislerinden kendilerine intikal eden miras paylarını 200.000 TL karşılığında satın aldıklarını, mirasçılar arasında yapılan bu tür sözleşmelerin geçerli olduğunu, taşınmazların davacılar adına müştereken tescili için bu davayı açtıklarını, taşınmazlardan 350, 944, 1041 ve 1257 ... parsellerin muris ...den kaldığını, diğer taşınmazların ise, miras bırakan babaları ... ...’den intikal ettiğini, söz konusu taşınmazlarda bulunan ve miras yoluyla davalılara intikal eden miras paylarının müştereken vekil edenleri adına tesciline, bunun reddi halinde, sözleşmeden doğan tazminatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, her bir davalıdan şimdilik 500 milyon liranın tahsiline karar verilmesini istemiştir. 22.01.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle de tescilin mümkün olmaması halinde taşınmazların bugünkü parasal değerinin işlemiş faiziyle birlikte dava tarihinden itibaren hesaplanarak hüküm altına alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... ve ... ile ... vekili cevap dilekçesiyle diğer beyanlarında; muris ... ...’in 06.11.1980, ...in ise, 31.05.1988 tarihinde öldüklerini, ...; satış sözleşmelerinin yapıldığı 25.05.1981 tarihinde sağ olduğunu ve sözleşmede imzasının bulunmaması nedeniyle ... yönünden yapılan satışların geçersiz bulunduğunu, BK.nun 213. maddesi uyarınca tapulu taşınmazların satışının resmi senetle yapılması gerektiğini, sözleşme üzerindeki imzanın vekil edeni ...'e ait olmadığını, ayrıca senet kapsamlarının ihtiyar heyeti önünde okunmadan ilgililere imzalattırıldığını, ...'de okur yazarsız olup, hangi tarlanın hangi miktarda ve hisse ile devredildiğinin senet metnine yazılmadığını, olayda zamanaşımının dolduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, 350, 361 ve 1257 ... parsellerde ... adına bulunan 16/48’er paylarının, 944 ve 1041 ... parsellerin tamamının, bundan ayrı diğer muris ... ... adına tapuda tam pay olarak kayıtlı bulunan 545, 639, 754, 811, 861, 879 ve 940 parsel ... taşınmazların her ikisinin mirasçıları olan ..., ..., ..., ... ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, yargılama sırasında ölen davalı ... mirasçıları ..., davalılar ... ve ... vekili ve diğer mirasçılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal ve 25.05.1981 tarihinde düzenlenen miras payının devri sözleşmeleri gibi hukuksal sebeplere dayalı olarak TMK.nun 677 ve 678. maddeleri gereğince açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar ile davalılar arasında düzenlenen 25.05.1981 tarihli üç adet sözleşmeye dayalı olarak miras paylarının iptal ve tescili isteğinde bulunmuştur. Davalılardan ... senetteki imzanın kendisine ait olmadığını, ...’nin ise, senetteki parmak izinin kendisine ait olduğunu, ancak senet metninin kendisine okunmadığını, diğer davalı ... ise senetteki imzasının kendisine ait olduğunu, içeriğini bilmediğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Uyuşmazlık konusu 350, 361, 944, 1041, 1257, 545, 639, 754, 811, 861, 879 ve 940 ... parsellerin kadastro tutanaklarının 06.09.1974 tarihinde kesinleştikleri ve bu tarihten çok sonra 25.05.1981 tarihinde içerikleri itibariyle miras payının devri sözleşmesi niteliğinde bulunan üç adet sözleşmenin davalılar tarafından davacılarla birlikte düzenledikleri belirlenmiştir. Taşınmazlar tapuda kayıtlı bulunduğundan mirasçılar arasında miras payının devri sözleşmelerinin yazılı biçimde yapılması yeterli olup, başka bir koşul aranmamaktadır (TMK. m.677). Söz konusu taşınmazlardan 350, 361 ve 1257 ... parsellerin paylı, 944 ve 1041 parsel ... taşınmazların ise tam pay olarak ..., diğer yedi parselin ise ortak miras bırakan ... ... adına tam pay olarak tapuda kayıtlı bulundukları dosya arasında bulunan tapu kayıtlarıyla belirlenmiştir.