muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1166, Karar No: 2019/8050, Tarih: 07.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1166 E.  ,  2019/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 05.03.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/544, Karar No: 2018/2101, Tarih: 20.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/544 E.  ,  2018/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.03.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 06.06.2017 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 20.03.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı .... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KA R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı Hazine'ye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/5226, Karar No: 2019/4182, Tarih: 10.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5226 E.  ,  2019/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra derece ve alacağa itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... 2.İcra Müdürlüğünün 2015/1634 E. sayılı dosyasından dava dışı borçlu adına kayıtlı aracın satışının yapıldığını, satış bedelinin muhafaza masraflarını dahi karşılamadığından diğer alacaklılara ödeme yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, yapılan işlemin hatalı olduğunu, motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olduğunu, yediemin ücretine Adalet Bakanlığı tarifesinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek müvekkili alacağının rüçhanlı alacak olduğunun tespiti ile yediemin ücretinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yediemin ücretinin rüçhanlı alacak olduğunu, özel yediemin depolarında Adalet Bakanlığı tarifesinin uygulanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre İİK 142 ve 143 maddeleri gereği icra dosyasında yapılmış bir sıra cetvelinin olması halinde alacağın esas ve miktarı ile birlikte sıra cetveline itiraz edilebileceği, icra müdürlüğünce yapılmış bir sıra cetvelinin bulunmadığı, bu durumda icra takibinin tarafı olmayan davacının genel mahkemede dava açamayacağı, icra müdürlüğünün kararına karşı İİK 16. maddesi gereği şikayet yoluna başvurabileceği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İcra Müdürlüğü tarafından düzenlenen satış bedelinden yediemin ücretinin ödendiği, başkaca para kalmadığından diğer alacaklılara ödeme yapılmasına yer olmadığına ilişkin müdürlük kararının teknik olarak sıra cetveli mahiyetinde olduğu kabul edilip yargılamanın da bu şekilde yapılarak sonuçlandırılması gerekir. İtiraz, alacağın esas ve miktarına yönelik ise dava yoluyla genel mahkemede (İİK m.142/1), yalnız sıraya ilişkin ise icra mahkemesinde (İİK m.142/son) ileri sürülmelidir. Somut olayda uyuşmazlık bedeli paylaşıma konu aracın muhafaza ücretinin MTV den önce ödenip ödenmeyeceği ve yediemin ücretinin miktarına ilişkindir. Motorlu Taşıtlar Vergisinin muhafaza masraflarından önce ödenip ödenmeyeceği hususu icra mahkemesinde şikayet yoluyla çözülebilir ise de yediemin ücretinin miktarı yani yediemine ödenen ücretin sıra cetveline ödenen kadar olup olmadığı iddiası genel mahkemelerde yapılacak yargılama sırasında çözümlenebilir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre de muhafaza masraflarının tespitinde yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığının yediemin depoları ile ilgili tarifesi uyarınca yediemin deposunun alacağı belirlenip İİK nın 138. maddesi uyarınca ödedikten sonra kalan miktar için alacaklılar arasında sıra cetveli yapılması gerekir. Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde bu bedel belirlendikten sonra sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14790, Karar No: 2007/16020, Tarih: 14.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/14790 E.  ,  2007/16020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.6.2004 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.6.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yol ve köy boşluğu olan yere yapı yaparak oluşan elatmanın önlenmesi istemi ile açılmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava red edilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden bilirkişilerin 26.03.2007 tarihli krokilerinde A, B, C ve D harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin köy boşluğu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekte mevzuatımızda köy boşlukları ile ilgili düzenleme yapılmamıştır. Köy boşluğu kavramı, uygulamada gelişmiştir. Kural olarak da hiç kimse tarafından kazanılamayan yerler 3402 sayılı Kadastro Kanununun 18. maddesi hükmünce Hazineye aittir. Fakat mülkiyeti Hazineye ait boşluklar eğer 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A maddesinde zikredilen hizmet alanları arasında değilse zaman aşımı zilyedliği yolu ile kazanılabilir.

Somut uyuşmazlıkta bilirkişi krokisinde gösterilen yerler köy boşluğu olarak saptanmışsa da bu yerlerin bir kamu hizmeti görülmesine ayrılan yerlerden olduğu iddia ve ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmesinde yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 14.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8742, Karar No: 2015/24469, Tarih: 11.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/8742 E.  ,  2015/24469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/339205

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2010

NUMARASI : 2009/1022 (E) ve 2010/1011 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, müşteki A.. Y.. ve mağdurlar S.. Y.. ile S.. Y..’nın aşamalarda değişmeyen beyanları, tanıklar S.Y. ve S. N. O.’un soruşturma evresindeki beyanları ile 09.03.2009 tarihli kolluk tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, diğer tanıkların dinlenilmesinin yargılamaya bir yenilik getirmeyeceği sonucuna varılmakla tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık M.. P.. müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13494, Karar No: 2013/13223, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/13494 E.  ,  2013/13223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Gerekçeli karar esas kısa karar ve davacıya kesin süre ihtarının verildiği duruşma tutanakları dosya içerisinde bulunmamaktadır. Bu nedenle kısa kararı ve davacıya kesin süre ihtarının verildiği duruşmaya ait tutanakların dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12408, Karar No: 2010/21577, Tarih: 14.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12408 E.  ,  2010/21577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/281, Karar No: 2014/8316, Tarih: 08.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/281 E.  ,  2014/8316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Rize Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.10.2013

NUMARASI :Esas no:2013/189 Karar no:2013/372

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişisel ilişkinin düzenlenmesinde aslolan çocuğun yararıdır. Tarafların ortak çocuğu A.. A.., 3.2.2013 doğumlu olup, yaşı nazara alındığında ana bakım ve şefkatine muhtaç olduğu açıktır. Müşterek çocuk ve davacı baba arasında müşterek çocuğun yatılı kalacağı şekilde ve uzun süreli kişisel ilişki tesisi, çocuğun bedeni ve fikri gelişimine mani olabileceği gibi, davalı annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine de engel olacaktır. Açıklanan sebeplerle daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde düzenleme yapılması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.04.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/4231, Karar No: 2015/2088, Tarih: 17.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/4231 E.  ,  2015/2088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.12.2013 tarih ve 2013/84-2013/157 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17.02.2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı ...'ni kurduklarını, davalının kuruluşta münferit imza yetkisini haiz müdür olarak atandığını, 19.08.2009 tarihli genel kurul kararı ile her iki ortağın müşterek imza yetkisine sahip müdür atandığını, davalının aynı zamanda dava dışı ...'nin de müdürü olduğunu, tarafların ortağı olduğu ... lehine verilen çeklerin davalı tarafından dava dışı ...'nin ...’den kullandığı kredinin ödenmesinde kullanıldığını, ortaklar kurulunca ittifakla karar alınmadan davalının şirket merkezini değiştirdiğini, müvekkilince ihtar çekilip şirket defterleri incelenmek istendiğinde davalının bunu engellediğini, taraflar arasında pek çok dava ve takip dosyası bulunduğunu, davalının eylemleri ile davacı müvekkili ve...’nin zarar gördüğünü ileri sürerek, şirketin idaresinin tedbiren kayyıma tevdi ile davalının şirket müdürlüğünden azline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili hakkındaki iddiaların yerinde olmadığını, dava dışı ... ile ...'nin kullandıkları kredilere karşılıklı kefil olduklarını, ...’nin kredi borcunu kefil olan ...'nin ödediğini, davacının yasal olmayan eylemleri sonucunda şirketin çalışamaz hale geldiğini, şirketin fesih ve tasfiyesi için açılan dava ile işbu davanın birleştirilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ...’nin ortakları olan davacı ve davalı bir çok dava sebebi ile karşı karşıya geldiğinden tarafların şirketin gerçek faaliyet amacına yönelik çalışma yapmaktan uzaklaştıkları, özellikle davalının şirket içerisinde yapmış olduğu uygulamalar ve müdürü olduğu dava dışı ...’nin borçlarını tarafların orta k olduğu ...’nin imkanları ile ödemesi,

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ...’nin ortakları olan davacı ve davalı bir çok dava sebebi ile karşı karşıya geldiğinden tarafların şirketin gerçek faaliyet amacına yönelik çalışma yapmaktan uzaklaştıkları, özellikle davalının şirket içerisinde yapmış olduğu uygulamalar ve müdürü olduğu dava dışı ...’nin borçlarını tarafların orta k olduğu ...’nin imkanları ile ödemesi,

dosyaya sunulan özel denetim raporunda davalı...’ın şirkete yüksek miktarda borçlu olması, taraflar arasında güven ortamının kalmaması ve davalı olan şirket müdürünün görevi itibari ile müdürlük sıfatını yerine getiremeyecek duruma düşmüş olması göz önüne alındığında davalının şirket müdürlüğü görevinden alınması gerektiği kanaatine varılarak davanın kabulü ile davalının müdürlük görevinden azline, dosya kapsamı, kararın niteliği dikkate alınarak bu aşamada kayyum tayin edilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemece verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, bu temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliği üzerine davalı vekili 28.02.2014 havale tarihli temyize cevap dilekçesinde kararın kayyım tayin edilmesine yer olmadığına ilişkin kısmı yönünden düzeltilerek onanmasını talep etmiş olup anılan dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içerisinde rastlanmamıştır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK.nun 434'üncü maddesinde açıklanmıştır. Buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının da yatırılmış olması gerekmektedir. Temyize cevap dilekçesi ile temyiz isteminde bulunan davacı vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının tek başına şirket merkezinin değiştirilmesi yolunda karar alması ve şirket merkezini değiştirmesinin, tarafların müşterek imza ile şirketi temsil yetkisine sahip oldukları dönemde davalının şirkete ait çekleri tek imza ile ciro etmesinin azil sebebi olarak görülmesine ve şirkete kayyım atanması talebinin asıl talep olan müdürün azli istemi yanında tedbiren feri nitelikte bir talep olarak ileri sürülmüş bulunmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19912, Karar No: 2016/10757, Tarih: 22.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/19912 E.  ,  2016/10757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görülen;

1-Konya 8.İcra Müdürlüğü'nün 2012/2428 sayılı takip dosyasının ilgili İcra Müdürlüğü'nden istenerek dosyaya eklenmesi,

2-Davalı Borçlu ...’ün ..., davalı ...’ün ... de nüfusa kayıtlı oldukları anlaşıldığından aralarında akrabalık bağı bulunup bulunmadığının ilgili Nüfus Müdürlüğü'nden sorularak cevabı yazının dosyaya eklenmesi,

3-Davalı borçlu adına kayıtlı ... mahallesi 1593 ada 3 parsel nolu taşınmaz üzerinde ... Bankası AŞ’nin 2.11.1994-26.7.1997 ve 22.4.1999 tarihli ipotekleri nedeniyle adı geçen bankanın ipoteklerinin devam edip etmediği, devam ediyor ise banka riskinin ilgili bankadan sorularak cevabi yazının dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17787, Karar No: 2013/13192, Tarih: 18.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/17787 E.  ,  2013/13192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17.06.2013 gün ve 2013/9993/38492 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.07.2013 gün ve KYB.2013/229523 sayılı ihbarnamesi ile;

Ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ... ...'un, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu'nun 340. maddesi uyarınca 3 ay tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair, Pendik 1. İcra Ceza Mahkemesinin 15/08/2011 tarihli ve 2011/206 esas,2011/325 sayılı kararının kesinleşerek infaza verilmesini müteakip, hükümlü tarafından 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a 6411 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13. maddesi ile eklenen geçici 4 ve 6291 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1 ve 2. maddesi ile eklenen geçici 3 ve 105/A maddelerinden yararlanma talebinde bulunulması üzerine, söz konusu talebin kabulü ile hükümlünün cezasının hak ederek salıverilme tarihi olan 11/06/2013 tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin, Kahramanmaraş İnfaz Hâkimliğinin 13/03/2013 tarihli ve 2013/750 esas, 2013/750 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2013 tarihli ve 2013/415 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İnfaza ilişkin hususlarda kazanılmış hak olmaz ilkesi gereğince yapılan incelemede;

İnfaza ilişkin hususlarda kazanılmış hak olmaz ilkesi gereğince yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 45. maddesinde, suç karşılığı uygulanacak yaptırımların, hapis ve adlî para cezası olarak belirlendiği, diğer taraftan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 1. maddesinde bu Kanunun amacının, ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazına ilişkin usûl ve esasları düzenlemek olduğunun belirtildiği, bu haliyle 5275 sayılı Kanun'un ceza ve güvenlik tedbirlerine dair hususları kapsamakta olup tazyik hapislerine ilişkin bir hususa yer vermediği, keza Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün 193/4. maddesinde yer alan "Disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları, tekerrüre esas olmaz, koşullu salıverilme hükümleri uygulanmaz ve adlî sicil kayıtlarına işlenmez." hükmü ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/11/2006 tarihli ve 2006/16-220-231 sayılı ilâmı birlikte değerlendirildiğinde, disiplin ve tazyik hapsinin bir "hapis" cezası olmadığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 2. maddesinde tanımlanan "disiplin hapsi" kavramı içinde kaldığı ve kısmi bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde de serbest kalacağının anlaşılmasına göre, 5275 sayılı Kanun'a 6291 sayılı Kanun'un 1 ve 2. maddeleri ile eklenen geçici 3. ve 105/A maddeleri ile 6411 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile eklenen geçici 4. maddesiyle getirilen hükümlülerin cezalarının bir kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazı şeklindeki düzenlemenin hapis ve adlî para cezasına mahkûm olan hükümlüler yönünden uygulanması gerekeceği cihetle, itirazın bu yönden kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2013 tarihli ve 2013/415 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.