muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2954, Karar No: 2014/14281, Tarih: 08.07.2014

Yönergenin 34/1-ç ve 47 nci maddesi hükümleri karşısında “radarla hız denetiminin karayolunun hangi kesiminde ve hangi sürelerde yapılacağı” hususunda yol kullanıcılarının bilgilendirilmesi gerektiği kabul edilmelidir. Bu husus aynı zamanda Avrupa Konseyinin Bakanlar Komitesinin Bakan Temsilcileri tarafından kabul edilen tavsiye kararının iyi idare ilkelerinden olarak kabul edilen “açıklık ve uygun araçlarla haberdar etme” ilkelerinin de bir gereğidir.

Yönergenin 47 nci maddesi hükmüne göre, idare bu bilgilendirme faaliyetinde “ulusal ve yerel medya ile diğer iletişim araçlarından” azami ölçüde faydalanacaktır. İdarenin “yol kullanıcılarını her koşulda bilgilendirmek” ile yükümlü tutulduğu, bu amaçla “ulusal ve yerel medya ile diğer iletişim araçlarında da azami ölçüde yararlanma cihetine gidebileceği sonucuna varılması gerekmektedir. İdare öncelikle kendi mutat vasıta ve yöntemleriyle bilgilendirme yapacaktır. Zira “karayolundan yararlananlara, yol, trafik durumu ve yakın çevre ile ilgili gerekli bilgileri vermek, yasaklama ve kısıtlamaları bildirmek suretiyle trafik düzen ve güvenliğini sağlamak amacına yönelik olarak karayollarında uygulanacak trafik işaretlerinin, standart, anlam, nicelik ve nitelikleri ile diğer esaslar”, 19.06.1985 tarihli ve 18789 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Trafik İşaretleri Hakkında Yönetmelik ile düzenlenmiştir. Dolayısıyla, Trafik Denetimlerinde ve Trafik Kazalarında Alınacak Önlemlere İlişkin Yönergenin 47 nci kapsamındaki bilgilendirmenin, bu Yönetmelikteki usul ve esaslara göre konulacak “trafik işaret levhaları” ile yapılması gerekmektedir. Bu yöntem dışında gerekiyorsa medya ve diğer iletişim araçlarından da yararlanacaktır. Dolayısıyla, bahse konu Yönerge hükmü uyarınca, “radarla hız denetiminin karayolunun hangi kesiminde ve hangi sürelerde yapılacağı” konularında sürücülerin, her şeyden önce trafik işaret levhalarıyla bilgilendirilmesi zorunludur.

Öncelikle kişilerin can ve mal güvenliğini sağlamak amacıyla yapılması gereken trafik denetimlerini, yol kullanıcılarına ceza vermek amacıyla bilgilendirme yapmadan kural ihlali yapmasını beklemek, trafik kurallarının konuluş amacına uygun olmadığı gibi araç sürücülerine tuzak kurulması anlamına gelecektir ki bu durum, çağdaş hukuk devleti ilkeleriyle bağdaşmaz ve kabul edilemez.

IV- Sonuç ve karar :

Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteği yerinde görülmediğinden REDDİNE 08.07.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/459, Karar No: 2017/2018, Tarih: 23.05.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/459 E.  ,  2017/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ÇORUM 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : a) Mahkûmiyet

b) Temyiz isteğinin reddi kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

16.01.2014 tarihinde sanığın yüzüne karşı tefhim edilen hükmün, sanık tarafından süresinden sonra 12.03.2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, yasaya uygun olarak verilen 25.03.2014 tarihli ret kararının ONANMASINA, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6637, Karar No: 2014/14175, Tarih: 03.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6637 E.  ,  2014/14175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2012/464-2013/619

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Mamak 28. Mekanize Tugay Komutanlığı sahasında bulunan kademeler bölgesi üzerinde yapılacak binaların 400 kw gücünde nihai elektrik enerjisinin karşılanabilmesi için taraflar arasında 29/07/2002 tarihinde sözleşme yapıldığını, davalı adına 10040591060 nolu abonelik tesis edildiğini, 11/05/2004 ile 07/10/2010 tarihleri arasında davalı adına tahakkuk eden faturalarda alınması gereken aktif ve reaktif trafo demir kayıplarının sistemden kaynaklanan hatadan dolayı faturalara yansıtılmadığı tespit edilerek, belirtilen tarihler arasında tahakkuk eden tüketimler üzerinden yapılan hesaplama gereğince, 14.473,60 TL tutarlı ve son ödeme tarihi 20/01/2011 olan faturanın düzenlendiğini, bu fatura bedelinin ödenmesinin davalıdan istendiğini, ancak davalının ödeme yapmadığını belirterek, 14.473,60 TL'nin 21/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek gecikme zammı ve gecikme zammına hesaplanacak KDV ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacağın zamanaşımına uğradığını, 1 yıllık dava açma süresinin sona erdiğini, davada idari yargı görevli olduğundan görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının kötüniyetli olduğunu gecikme zammı ve KDV talep edemeyeceğini belirterek, davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 14.473,60 TL'nin 20/01/2011 tarihinden itibaren işleyecek 6183 sayılı yasada öngörülen değişen oranlarda gecikme zammı ile birlikte, gecikme zammına KDV de uygulanmak suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; her ay fatura düzenleyen davacı dağıtım şirketinin 11/05/2004 ile 07/10/2010 tarihleri arası yönetmelik ve sözleşme gereğince alması gereken trafo güç kaybı bedelini zamanında tahakkuk ettirmeyerek üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmemesinden dolayı kusurlu olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre dava konusu bedelin ödenip ödenmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu uyuşmazlık; her ay fatura düzenleyen davacı dağıtım şirketinin 11/05/2004 ile 07/10/2010 tarihleri arası yönetmelik ve sözleşme gereğince alması gereken trafo güç kaybı bedelini zamanında tahakkuk ettirmeyerek üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmemesinden dolayı kusurlu olup olmadığı, buradan varılacak sonuca göre dava konusu bedelin ödenip ödenmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

09/11/1995 tarihli Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin “Tarifenin Zamlı Uygulanması” başlıklı 58. maddesinde “Bu tarifelerin uygulanmasında, müstakil trafodan beslenen abonede, ölçme alçak gerilim tarafında (0.4 kw) yapılırsa faturalama dönemindeki aktif ve reaktif enerji tüketimleri % 4 (yüzde dört) oranında artırılarak faturalamaya esas değerler bulunur. (Ayrıca trafo ve hat kayıpları göz önüne alınmaz.) Ancak, söz konusu abonenin beslendiği transformatör boşta gerilim altında bulunuyor ise; (faturalama dönemi içinde enerji tüketmemesi durumunda) transformatörün etiket değeri esas alınarak fatura düzenlenir. YG`den ölçüm yapılan tesislerde kayıplar (trafo ve hat) dikkate alınmaz" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; taraflar arasında imzalanan 29.07.2002 tarihli trafo tesis sözleşmenin 5. maddesinde "...elektrik satış tarifesinde belirtilen aktif ve reaktif enerji terimleri %4 zamlı uygulanacaktır müşterinin tükettiği reaktif enerji ücreti ise elektrik tarifeleri yönetmeliğinde belirtilen reaktif enerji tarifesi hükümlerine göre alınacaktır" şeklinde düzenlemeye yer verildiği; Davacı idarenin uyuşmazlığa konu dönemde sözleşme ve yönetmelik gereği tahakkuk etmesi gereken %3,5'lik trafo kaybı bedelini tahakkuk ettirmediğini kabul ettiği; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda da "...taraflar arasında yapılan sözleşmenin 5. maddesinde aktif ve reaktif trafo demir kaybının %4 oranında hesaplanarak aboneden tahsil edileceğinin de karara bağlandığı, davacının %4 oranında hesaplama yaparak talep etme hakkının olduğu, ancak talebinin %3,5 oranında bulunduğu, dosyadaki belgelerden 11.05.2004 ile 07.10.2010 tarihleri arasında davacı tarafından davalıya düzenlenen aktif ve reaktif tüketim faturalarında sözleşmede belirtilen %4 oranında ilave yapılmadığından, davalının talebi ile bağlı kalınarak %3,5 oranında ilave yapıldığında davalının davacıya 14.473,60-TL borcunun ortaya çıktığı, bu miktara 20.01.2011 son ödeme tarihinden itibaren 6183 Sayılı Kanunda öngörülen gecikme faiz oranının uygulanmasının, gecikme faizine de KDV uygulanmasının gerektiğinin" belirtildiği anlaşılmaktadır.

Dolayısıyla, %4' luk trafo kaybı sözleşme ve yönetmelik gereğince davalının ödemesi gereken bir bedeldir. Yani davacı 11.05.2004 ile 07.10.2010 tarihleri arası yönetmelik ve sözleşme gereğince alması gereken bir bedeli %3,5 oranında ve faizi ile birlikte istemektedir.

Dolayısıyla, %4' luk trafo kaybı sözleşme ve yönetmelik gereğince davalının ödemesi gereken bir bedeldir. Yani davacı 11.05.2004 ile 07.10.2010 tarihleri arası yönetmelik ve sözleşme gereğince alması gereken bir bedeli %3,5 oranında ve faizi ile birlikte istemektedir.

Ancak davacının 6 yıl gibi uzun bir süre elektrik tüketim bedeline %4'lük trafo kaybı yansıtılmaması davacı açısından müterafik kusur teşkil etse de bu kusur tüketilen enerji bedeline yansıtılması gereken asıldan davalının beraatını gerektirmeyeceği gibi ana borçtan hukukî sorumluluğunu da ortadan kaldırmaz. Olsa olsa davalının (bu bedel dışında) gecikme zammı ve işleyecek yasal faizden sorumluluğunu ortadan kaldırır. Aksine düşünce davacının sebepsiz zenginleşmesine yol açar ki bu da yukarıda bahsedilen usul ekonomisi ilkesine aykırılık teşkil eder. Mahkemeler bir davadan başka bir dava üreten kurumlar olmadığı gibi hukukî uyuşmazlıkları nihaî olarak sona erdiren yargı mercileridir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davacının trafo güç kaybı bedelini faturalara yansıtmamasının müterafik kusur teşkil edeceği ve bunun da ancak davalı için gecikme zammı ve faizden indirim sağlayacağı nazara alınarak uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6215, Karar No: 2012/8156, Tarih: 09.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/6215 E.  ,  2012/8156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Zeynep Doğan mirasçıları vdl. vekili Avukat ... Ereğli tarafından, davalı ... Sicil Müdürlüğü aleyhine 04/03/2010 gününde verilen dilekçe ile tapudaki kişiler olduğunun tespiti istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre

davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, tapudaki kişilerin davacılar ve bir kısım davacılar murisi ile aynı kişiler olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapudaki kişilerin bir kısım davacılar ve bir kısım davacılar murisi ile aynı kişiler olduğunun tespitine ilişkindir. Yerel mahkemece istek gibi tespit hükmü kurulması gerekirken bir kısım davacıların miras yoluyla alacağı pay miktarını da gösterecek şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Şu halde yerel mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Ancak bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır..

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hükmün 1. bendinin silinerek yerine; “…Davanın kabulü ile, Ümraniye Y.Dudullu 27 pafta 6013 parselde kayıtlı 1595 m2 lik taşınmaz tapu kaydında tapu maliki olan Zeynep Doğan'ın davacılar ..., ... ve ...'ın murisleri Zeynep Doğan ile, kayıt maliki Emine Göz'ün davacı ...'ün murisi Emine Göz ile kayıt maliki ...'nin de davacı ... Köse ile aynı kişi olduklarının TESPİTİNE...” sözcük dizisinin yazılmasına, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA 09/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6814, Karar No: 2013/7087, Tarih: 17.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/6814 E.  ,  2013/7087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Kasten yaralama suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Kasten yaralama suçundan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK'un 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı,görevli ve yetkili mahkemece itiraz konusunda inceleme yapıldığı anlaşılmakla, sanığın temyiz inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Mala zarar verme suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan 1500 TL adli para cezasının 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince kesin olduğundan mahkemece 14/11/2012 tarihli ek karar ile hem de 10/12/2012 tarihli ek karar ile verilen cezanın miktarı açısından kesin olması nedeni ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği, sanığa sadece 1. ek karar olan 14/11/2012 tarihli ek kararın tebliğ edildiği ve sanığın bu ek karara karşı temyiz talebinde bulunduğu 10/12/2012 tarihli 2. ek karara karşı temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmakla, 14/11/2012 tarihli ek karara ilişkin temyiz talebiyle ilgili yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 14.11.2012 gün ve 2012/417 esas 2012/948 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6319, Karar No: 2025/892, Tarih: 24.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/6319 E.  ,  2025/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2427 E., 2023/2679 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/30 E., 2023/294 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan ...’un 1831, 1891, 1261, 1935, 1982, 2099 ve 1669 parsel sayılı taşınmazlardaki ¼ er paylarını davalı oğlu ...’e temlik ettiğini, ...’in de 1831 ve 1891 sayılı parseller dışındaki diğer parseller de anılan payları davalı kardeşi ...’ın bacanağı olan dava dışı ... ...’a devrettiğini, ...’in de davalı ...’a temlik ettiğini, temliklerin muvazaalı olduğunu, murisin banka hesabında hareketlilik olmadığını, taşınmaz satmasını gerektirir bir durum da olmadığını, murisin davalı ...’ı vekil tayin ettiğini, anılan vekaletname ile ...’ın devirleri yaptığını, devirlerin amacının bağış olduğunu, murisin 10728 ada 11 parsel sayılı taşınmazdaki 2/5 payını dava dışı ... ...’e temlik ettiğini, 6370 ada 5 ve 12, 6379 ada 5,8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlardaki ¼ er paylarını da ... ...’a devrettiğini, onun da payları dava dışı kişilere devrettiğini, bu devirlerin de vekaletname ile yapıldığını, ...’ın vekalet görevini kötüye kullanarak taşınmazlarını bacağına temlik ettiğini; murisin 424 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 1397/2400 payını dava dışı ...’e devrettiğini, 296 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 1/8 payını ve 1439 parsel sayılı taşınmazdaki ¼ payını ölünceye kadar bakma akdi ile davalı ...’a temlik ettiğini, ...’ın da anılan payları bacanağı ...’e devrettiğini, devrin muvazaalı olduğunu ileri sürerek 1261, 1935, 1982, 2099, 1669, 1831 ve 1891 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, 10728 ada 11, 6370 ada 5 ve 12, 6379 ada 5, 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar yönünden vekalet görevinin kötüye kullanması nedeniyle miras payları oranında bedelin davalı ...’dan tahsiline, 424 ada 2, 296 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar ve 1439 parsel sayılı taşınmaz yönünden muris muvazaası nedeniyle miras payları oranında bedelin davalı ...’dan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ...; muristen mirasçılarına intikal eden 7 parça taşınmaz olduğunu, murisin mal kaçırma kastı ile hareket etmediğini, taksim yapıldığını, en küçük çocuk olduğunu, murisin ve eşinin ölene kadar kendisi ile birlikte yaşadıklarını, babalarının ölmeden önce mal paylaşımı yaptığını, murisin topal ve ağır romatizmal hastalıkları olduğunu, murise ve eşine bakımı nedeniyle murisin kendisine karşı minnet duyduğunu, eşinden gelen paylarla ilgili işlem yapması için kendisini vekil tayin ettiğini, murisin satışların hepsinden haberdar olduğunu, satışların karşılığını aldığını, kendisi ile birlikte köye, camiye ve ihtiyacı olanlara yardım ettiğini, yıllardır oruç tutamadığı için fidyesini ödediğini, sadakasını verdiğini ve mübarek günlerde yardım yaptığını, murisin kendisini vekil tayin ederken yanlarında davacı ...’nin de olduğunu, durumu bildiğini, 1261, 1935, 1982, 2099 ve 1699 parsel sayılı taşınmazlarda davacıların bir kısmının muris olan ...’in de paylarını kendisine devrettiğini, vekalet görevinin kötüye kullanıldığını iddia ettikleri taşınmazların ise paylaşma ve taksim yapılan taşınmazlar olduğunu, kendilerinin de paylaşımda huzurda olduklarını, vekalet görevinin kötüye kullanılmadığını, 10728 ada 11 parselde murisin payının az olmasının nedeninin paylaşım nedeniyle davacıların da yer aldığını, 6370 ada 12 ve 5 parsel sayılı taşınmazların paylaşımda kendisine kaldığını, 6379 ada 9 parsel sayılı taşınmazdaki muris paylarının paylaşım sonucu davacı ... ve ...’ye verildiğini, onların da taşınmazları sattığını, 6379 ada 5 parsel sayılı taşınmazda muris payının da ...’e devredildiğini, onun da sattığını, 6379 ada 8 parsel sayılı taşınmazın harita işleri karşılığında harita mühendisine devredildiğini, davacıların da paylarını aynı şekilde devrettiğini, ölünceye kadar bakma akdi ile devredilen taşınmazlar yönünden de bakım borcunun kendisi ve ailesi tarafından yerine getirildiğini, muvazaanın söz konusu olmadığını, 424 ada 2 parsel sayılı taşınmazı annesinin rızası ve isteği ile satıp bedelini annesine verdiğini, 296 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki payı da davacılarla birlikte dava dışı kişiye sattıklarını, tüm el değiştirmelerin davacıların devirlerden haberi olduğunu gösterdiğini, murisin hiçbir geliri olmadığını, zamanaşımı ve hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 10728 ada 11 parsel (eski 1079) sayılı taşınmaz, sağlığında bizzat muris tarafından satıldığından bu taşınmaz yönünden açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği, diğer taşınmazlar yönünden ise her ne kadar davalı taraf murisin taksim gayesiyle hareket ettiğini ve murisin kendisine bakıldığı için minnet duygusuyla hareket ederek dava konusu taşınmazları davalı ...' a devrettiğini ileri sürmüş ise de devir tarihi itibariyle ilk devir bedeli ile gerçek değer arasında fark bulunduğu, murisin kendi ihtiyaçlarını karşılayabilecek durumda olduğu, sağlık probleminin ve bakıma ihtiyacının olmadığı, yer satma ihtiyacının ve borcunun bulunmadığı, murisin sahip olduğu mal varlığının büyük bir kısmını devrettiği, davaya konu edilen temlikin makul karşılanabilecek sınırda olmadığı, murisin tüm mirasçılarını kapsar şekilde taksim yaptığının ve yapılan devirlerin yapılış şekilleri göz önüne alındığında minnet duygusuyla devir yaptığının ispatlanamadığı, bir kısım tanıkların devirlerin bedelsiz yapıldığını beyan ettiği, davalı ...' un murise ait vekaletname ile bir kısım taşınmazları önce diğer davalı ...' a devrettiği, ...' un ...' un bacanağı olduğu belirtilen ... ...' a devir yaptığı, ... ...' un ise ...' a devir yaptığı, ...' un bir kısım taşınmazları da muristen aldığı vekaletname ile bacanağı ... ...' a devrettiği, bir kısmını geri aldığı, ...' un ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile üzerine devraldığı taşınmazları bacanağı ... ...' a devrettiği ve bir kısmını geri aldığı, devirlerin aynı vekaletname ile ve çok kısa aralıklarla yapıldığı, davalıların beyanları, tanık beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde murisin muvazaa saikiyle hareket ettiği gerekçesiyle davanın kabulü gerektiği gerekçesiyle 10728 ada 11 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine, 1261, 1669, 1935, 2099, 1982, 1891, 1831 parsel sayılı taşınmazlar yönünden tapu kaydının iptali ve tescil, 6370 ada 5 ve 12, 296 ada 3, 13216 ada 22 parsel sayılı taşınmazlar yönünden de taşınmazların dava tarihindeki değeri üzerinden talep edilen miktar ile bağlı kalarak ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle: dava sürecinde ve istinaf dilekçesinde belirttikleri savunmaları tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle: