muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2660, Karar No: 2015/12737, Tarih: 04.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/2660 E.  ,  2015/12737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli kararın davacı ve davalı ..vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve

2- Davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı .vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/1936, Karar No: 2020/6183, Tarih: 22.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1936 E.  ,  2020/6183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

1- Sanık hakkında yetkilisi olduğu şirketin 2006 takvim yılına ait mal alış ve gider faturalarını gizlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nin 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, fiilin ve yüklenen suçun yasal unsurlarının ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği dikkate alınarak; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,

a) Sanığın işletmenin faaliyeti ile ilgili beyanname, işletmeye ait bir belge düzenleyip düzenlemediğinin araştırılması, 25.03.2010 tarihinden itibaren vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları getirtilip belgelerdeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) ... Beton ... Ltd. Şti.nin sanıktan önceki müdürü ...’ın, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, adı geçen şirketin 2006 takvim yılına ait yasal defter ve belgelerini sanığa teslim edip etmediğinin, teslim etmemiş ise sebebinin sorulması, teslim etmiş ise teslim tutanağının istenip dosya içine konulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak, akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı kabul edilen sanığa yüklenen suçun sübutu halinde TCK'nin 32/1 ve 57. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması, aksi taktirde beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a) Ceza ehliyeti bulunmadığı kabul edilen sanık hakkında, CMK’nin 74/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii görevlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; sanık hakkında “defter ve belgeleri gizleme” suçundan kamu davası açıldığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak “kasten yaralama” suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1586, Karar No: 2022/3725, Tarih: 18.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1586 E.  ,  2022/3725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, velâyet ve kişisel ilişki yönünden; davalı kadın tarafından ise davanın kabulü, kusur belirlemesi ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın lehine hükmolunan maddî tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir.

Çocuk ile ana ve babası, düzenli kişisel ilişki elde etme ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Ana ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de haktır. Kişisel ilişki sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kaldırılabilir. Kişisel ilişkinin düzenlenmesinde çocuğun bedeni ve fikri gelişimi yanında ana ve/veya babalık duygularını tatmin de önemlidir. Çocuk ile babası arasında yeterli kişisel ilişki kurulamadığı takdirde güven duygusunun oluşamayacağı açıktır. Çocuğun babası ile yatılı kişisel ilişki kurulmasına engel somut bir olgu veya iddia bulunmamaktadır. Çocukla baba arasında tesis edilen kişisel ilişki süresi, babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocuğun da baba sevgi ve şefkatini tatmasına da yeterli değildir. Bu sebeple çocuk ile baba arasında daha uzun süreli ve yatılı olacak şekilde yeniden kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.18.04.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/13234, Karar No: 2014/35129, Tarih: 03.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13234 E.  ,  2014/35129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/377298

MAHKEMESİ : Denizli(Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2013/66 (E) ve 2013/532 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanın alınan beyanında engelli olduğunu ayağını bile kaldıramadığını bildirmesi karşısında katılanın TCK'nin 86/3-b maddesine göre beden ve ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığına ilişkin doktor raporu alınmasının ardından sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Sanık ile katılanın karşılıklı olarak birbirlerini yaraladıkları olayda, ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilmeye çalışılarak, sonucuna göre ilk haksız hareketin katılandan gelmesi ya da ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının kesin olarak tespit edilememesi halinde CGK'nin 22.10.2002 tarih, 2002/4 - 238 Esas ve 2002/367 sayılı Kararı gereğince sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekeceğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22426, Karar No: 2017/25626, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22426 E.  ,  2017/25626 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

.... HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun .../.../2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile ....07.2016 tarih ve 29779-.... mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici .... madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve ....02.2016 tarih ve 2016/... sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'...) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı .... Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. ...-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

...) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı .... Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı .... Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

...) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Hısımlık başlıklı .... Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı .... Bölümünün ..., ..., ... ve .... ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Vesayet başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Vesayet başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6930, Karar No: 2011/15315, Tarih: 03.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6930 E.  ,  2011/15315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda:TPAO. Genel Müdürlüğüne karşı açılan davanın reddine, DEDAŞ. hakkında açılan davanın ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan DEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, TPAO. Genel Müdürlüğü’ne karşı açılan davanın reddine, DEDAŞ. hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm, DEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının davalı DEDAŞ'dan tahsiline ve davalı TPAO'na karşı açılan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava TEİAŞ. Genel Müdürlüğüne karşı açılmışsa da, dava dilekçesi gerçek hasım olan DEDAŞ’a tebliğ edilmiş ve bu idare vekili duruşmalara katılmıştır. Bu durum temsilcide hata kabul edilerek gerekçeli karar başlığında da yalnızca DEDAŞ'ın adının yazılması gerektiği halde ayrıca TEİAŞ. adının da yazılması,,

2-Enerji nakil hattının bulunması, taşınmazın kullanımını engellemediğinden ecrimisil istemi yönünden davanın reddi yerine, kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı DEDAŞ vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9993, Karar No: 2010/11186, Tarih: 27.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9993 E.  ,  2010/11186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için:

1) Çekişmeli taşınmazların 4342 Sayılı Mera Yasasının 14. Maddesi gereğince orman olarak tahsis edilip edilmediği Orman Yönetimi ile Hazineden sorularak, alınacak cevabi yazı ile varsa ilgili belgeler ve tahsis kararının,

2) Yörede 1956 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli 41-200 ve 400 parsel sayılı taşınmazların mera ve orman vasfı ile tespit edilmiş olduğu dosyada mevcut kadastro tespit tutanaklarından anlaşılmaktadır. Çekişmeli 41-200 ve 400 parsel sayılı taşınmazların 1956 yılında yapılan tesbitten sonra tapuya tescil edilip edilmediği, edilmiş ise tescil tarihini gösterir şekilde tapu kayıtları ile taşınmazların mera siciline hangi tarihte tescil edildiği kadastro ve tapu sicil müdürlüğünden sorularak, alınacak cevabi yazı ile kayıt örneklerinin,

3) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

bu dosyada yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7595, Karar No: 2024/6331, Tarih: 11.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/7595 E.  ,  2024/6331 K.**

**"İçtihat Metni"**

HÂKİMLİĞİ : İstanbul 12. Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2020/3456 Değişik iş

KABAHAT : 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklamasının Önlenmesi Hakkındaki Kanun'a muhalefet

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazların reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklamasının Önlenmesi Hakkındaki Kanun'un (5549 sayılı Kanun) 13/1. maddesine aykırılıktan kabahatli ... A.Ş. hakkında Hazine ve Maliye Bakanlığı Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığının 03.06.2020 tarihli ve E.3640 sayı, 1103 sayılı idarî para cezası kararı ile uygulanan 42.464,00 Türk lirası, 36.456,00 Türk lirası, 45.105,00 Türk lirası ve 15.035,00 Türk lirası olmak üzere toplam 139.060,00 Türk lirası idarî para cezalarına karşı yapılan başvurunun reddine dair İstanbul 11. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03.09.2020 tarihli ve 2020/2817 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın İstanbul 12. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.09.2020 tarihli ve 2020/3456 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.06.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/97578 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/97578 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Muteriz şirket hakkında yapılan denetim sonunda düzenlenen Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığının 26/02/2020 tarihli ve 2020-YDR-TM-241/1/YİR-İ/1 sayılı raporunda, firmanın iletimini yaptığı, 10 adet tüzel kişiye ilişkin gönderi işlemlerinde, 5549 sayılı Kanun'un öngördüğü şekilde kimlik tespiti yükümlülüklerine aykırı davranıldığından bahisle, ihlal tespit edilen 2017 yılı içinde 4 adet evrak \*10.616,00 Türk lirası =42.464,00 Türk lirası, 2018 yılı içinde 3 adet evrak \*12.152,00 Türk lirası=36.456,00 Türk lirası, 2019 yılı içinde 3 adet evrak \*15.035,00 Türk lirası =45.105,00 Türk lirası şeklinde, eksiklik tespit edilen her bir evrak yönünden ayrı ayrı idari para cezaları ve ayrıca 2017 ila 2019 yılları arasında tüm iş yerinin görünür yerlerinde müşterilerin/göndericilerin görebileceği şekilde asılı levhaların bulundurulmadığından bahisle 15.035,00 Türk lirası idari para cezası olmak üzere toplam 139.060,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre,

1-Muteriz vekili tarafından başvuru dilekçesi ekinde sunulan belgeler üzerinde gerekli inceleme yapılarak, sunulan belgelerin, eksik olduğu kabul edilerek idari para cezası düzenlenmesine neden olan belgeler olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile karar verildiği gözetilmeden itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

Dosya kapsamına göre,

1-Muteriz vekili tarafından başvuru dilekçesi ekinde sunulan belgeler üzerinde gerekli inceleme yapılarak, sunulan belgelerin, eksik olduğu kabul edilerek idari para cezası düzenlenmesine neden olan belgeler olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile karar verildiği gözetilmeden itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/10/2017 tarihli ve 2016/5873 Esas, 2017/7831 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere kabahatler bakımından soruşturma zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idari para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Soruşturma zamanaşımı" kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan, " (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idarî para cezasına karar verilemez. (2) (Değişik: 6/12/2006-5560/33 md.) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç, yıldır." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, somut olayda idarî para cezasını gerektiren fiillerin 03/02/2017, 19/04/2017 ve 05/06/2017 tarihlerinde işlenmiş olduğu ve İstanbul 12. Sulh Ceza Hâkimliğinin itiraz üzerine karar verdiği 10/09/2020 tarihinden önce zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

3-5549 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi kapsamındaki kabahat eylemleri arasında, Suç Gelirlerinin Aklanmasının ve Terörün Finansmanının Önlenmesine Dair Tedbirler Hakkında Yönetmeliğin 17/1 ve 39/2. maddelerine aykırılık fiillerinin yer almadığı nazara alındığında, kendi adına, başkası hesabına hareket eden kimselere, sorumluluklarını hatırlatmak amacıyla tüm işyerlerinin görünür yerlerinde asılı levha bulundurulmadığı gerekçesi ile anılan Yönetmeliğin 17/1, 39/2 ve 5549 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca idari para cezası verilemeyeceği cihetle, itirazın bu yönden de kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,