muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8433, Karar No: 2018/3681, Tarih: 10.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/8433 E.  ,  2018/3681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... - Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili, Merkez ilçesi, ...köyü, 101 ada 1 parsel sayılı, 53.952.424,18 m² yüzölçümlü taşınmaz, orman vasfıyla ... adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı dava dilekçesinde, ... mevkiinde 251 ada 2 ve 247 ada 5 sayılı parsellerin bitişiğindeki yaklaşık 3 dönümün ve Çalışkanlar mahallesinde kendi adına tespit gören 211 ada 1 ve 210 ada 8 sayılı parselden eksik ölçülen yaklaşık 2 dönümlük taşınmazının atalarından beri zilyedi olmasına rağmen, 101 ada 1 sayılı orman parseli içinde tespit edildiğini belirterek tespitin iptali ile dava konusu taşınmazların adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Kadastro mahkemesince davanın askı ilân süresinden sonra açıldığı gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı üzerine davacı gerçek kişinin 07.05.2010 tarihli talebi ile dosya asliye hukuk mahkemesine gönderilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesince de, dava değeri itibariyle sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli mahkemeye gönderilmiş olması davacının kusurundan kaynaklanmadığından davalılar yararına vekalet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiş, verilen görevsizlik kararı Dairemizin 29.05.2012 tarih ve 2012/4250 E. - 8229 K. sayılı kararı ile onanmıştır.

Görevsizlik kararının kesinleşmesinin ardından sulh hukuk mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabul kısmen reddi ile dava konusu ... ili, Merkez ilçesi, ...köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile harita mühendisinin 02/05/2014 havale tarihli raporunda belirttiği (B) harfi ile gösterilen 782,44 m²'lik alanın ifraz edilerek davacı ... adına bahçe vasfında tapuya kayıt ve tesciline, davacının harita bilirkişisinin krokisinde (A) harfi ile gösterdiği 1132,28 m²'lik kısma ilişkin davasının reddine, ifrazdan sonra geriye kalan alanın 101 ada 1 parsel numarası ile orman vasfıyla mevcut tespit maliki adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

Mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiştir. Şöyle ki; dava konusu olan ve fen bilirkişinin raporunda (B) harfi ile gösterilen taşınmazın yanında akar bir dere olmasına ve ziraatçi bilirkişinin raporunda bu kısımla ilgili dere kenarında olması sebebiyle yoğun yağışlar sonucunda taşkın tehlikesi sebebiyle kayıplar olabileceğini belirtmesine rağmen, dava konusu taşınmazda jeolog bilirkişi incelemesi yapılmamıştır.

-2-

2016/8433 - 2018/3681

Bu sebeplerle; mahkemece, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman serbest mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bulunamaması halinde bir orman mühendisi, bir harita mühendisi bulunamaması halinde bir fen elemanı ve bir jeoloji mühendisi marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle temyize konu taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3.3.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; fen ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilerek taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, ayrıca jeolog bilirkişiye inceleme yaptırılarak, taşınmazın dere yatağında kalıp kalmadığı, derenin taşkınlarından etkilenip etkilenmediği konularında ayrıntılı rapor alınmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre de, temyize konu davada dava konusu olmayan 251 ada 2, 247 ada 5, 211 ada 1 ve 210 ada 8 sayılı parsellerin kadastro tutanak asıllarının kadastro müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken dosyada bulunması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Orman Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/05/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2902, Karar No: 2015/4788, Tarih: 07.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2902 E.  ,  2015/4788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde katılan ...'un çalıştığı lokantayı arayıp yemek siparişi vererek, sipariş ile birlikte 100 TL para üstünü de getirmesini istediği, katılan ...'un siparişler ile birlikte 90 TL para üstünü de alarak belirtilen adrese gittiğinde bina girişinde sanık ile karşılaştığı, sanığın para üstü ve siparişleri alarak katılan ...'un aşağıda beklemesini, parayı getireceğini söyleyerek binaya girdiği, daha sonra katılan ...'un yanına gelerek siparişlerde eksiklik olduğunu paranın 4. katta ... tarafından ödeneceğini söyleyerek yanından ayrıldığı, katılan ...'un 4. kata çıktığında ... isimli birinin olmadığını ve siparişlerinde merdivende olduğunu gördüğü, yine sanığın mağdur ...'ın çalıştığı çiğ köfteciyi arayıp sipariş vererek, siparişi ile birlikte 100 TL para üstünü de getirmesini istediği, mağdur ...'ın siparişler ile birlikte 80 TL para üstünü de alarak belirtilen adrese gittiğinde iş hanı girişinde sanık ile karşılaştığı, sanığın siparişleri alarak mağdur ...'a aşağıda beklemesini söylediği, daha sonra mağdur ...'ın yanına gelerek 80 TL para üstünü aldığı ve paranın yukarı kattakiler tarafından ödeneceğini söyleyerek yanından ayrıldığı, mağdur ...'ın yukarı çıktığında böyle bir sipariş verilmediğini öğrendiği, yine sanığın mağdur ...'nin çalıştığı su dükkanını arayıp 2 adet su pompası siparişi vererek, sipariş ile birlikte 100 TL para üstünü de getirmesini istediği, mağdur ...'nin siparişler ile birlikte 94 TL para üstünü de alarak belirtilen adrese gittiğinde sanık ile karşılaştığı, sanığın siparişleri ve para üstünü alarak mağdur ...'nin aşağıda beklemesini

istediği, daha sonra mağdur ...'nin yanına gelerek su pompasını takması için 4. kata çıkmasını söyleyerek yanından ayrıldığı, mağdur ...'nin yukarı çıktığında su pompalarının kapı önünde olduğunu ve böyle bir sipariş verilmediğini öğrendiği, yine sanığın katılan ...'nın çalıştığı lokantayı arayıp yemek siparişi verdiği ve siparişi getirirken 100 TL para üstünü de getirmesini istediği, katılan ...'nın siparişler ile birlikte 93 TL para üstünü de alarak belirtilen adrese gittiğinde bina girişinde sanık ile karşılaştığı, sanığın önce, geç kaldığını belirterek bağırdığı, daha sonra da 100 TL verir gibi yaparak, para üstü ve siparişleri alıp olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, yine sanığın katılan ...'ın çalıştığı lokantayı arayıp yemek siparişi verdiği ve siparişi getirirken 100 TL para üstünü de getirmesini istediği, katılan ...'ın siparişler ile birlikte 90 TL para üstünü de alarak belirtilen adrese gittiğinde sanık ile karşılaştığı, sanığın katılan ...'ye 100 TL verir gibi yaparak, para üstü ve siparişleri alıp kaçarak uzaklaştığı, yine sanığın mağdur ...'ün bulunduğu kokoreççi dükkanına gelerek kendisini biraz önce sipariş götüren ustasının gönderdiğini söyleyerek, elindeki ciğerleri iş yerine bırakıp, kasada ki 250 TL'yi alıp, mağdur ...'ün ustasına götürdüğünü söyleyerek iş yerinden uzaklaştığı, mağdur ve katılan beyanları, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, her bir mağdur ve katılana karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4358, Karar No: 2018/4088, Tarih: 12.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/4358 E.  ,  2018/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafından kasko poliçesi ile sigortalı bulunan aracın karıştığı trafik kazası nedeniyle hasar bedeli olan 6.681,25 TL'nin karşı araç sürücüsünün %50 kusuruna karşılık gelen 3.340,62 TL'sini karşı araç ...'si tarafından ödendiğini, davalı sigorta şirketinin ise poliçenin kazadan önce 09.06.2011 tarihinde sona ermesi nedeni ile ödeme yapmadığını oysa poliçe sürelerinin otomatik olarak yenilenip sigorta primlerinin de otomatik olarak çekildiğini, ancak davalı tarafça primin gecikmeli olarak 04.07.2011 tarihinde çekildiğini belirterek hasar bedeli olan 3.340,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının poliçe peşinatını hasardan sonra ödediğini bu nedenle sorumluluğun başlamadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia savunma ve toplanan delillere göre; kredi sözleşmesinde poliçenin otomatik olarak yenileneceğine ve primlerin otomatik olarak çekileceğine ilişkin bir hüküm bulunmaması nedeniyle peşinatın hasar tarihinde ödenmemiş olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kasko sigortası poliçesine dayalı zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Sigorta hukukunda kural olarak, sigorta sözleşmesinin yapılması ile sigortacının sorumluluğu başlamaz. Sigortacının sorumluluğunun başlayabilmesi için TTK'nun 1282 ve 1295 maddeleri hükmünce, kazadan önce primin tamamının veya ilk taksitin ödenmiş olması zorunludur. Ancak; prim peşinatının rizikodan önce yatırılmaması nedeniyle sigortacının sorumluluğunun TTK.’nun 1295/2. madde hükmü uyarınca başlamadığı hallerde, sigortacının; olaydan ve ihbardan, diğer anlatımla rizikoyu öğrendikten sonra primleri tahsil etmesi, sonrasında geri vermemesi ve bir ihtarla da sözleşmeyi feshetmemesi hallerinde, sigortacının sözleşmeyi ayakta tutması halinde, sigortacı tahsil öncesi gerçekleşen rizikodan sorumlu olduğu Dairemiz uygulamalarındandır.

Somut olayda; kasko sigorta poliçesinin 09.06.2011- 09.06.2012 vade tarihlerini kapsadığı, ilk peşinat priminin 161,92 TL olduğu, ödeme tarihinin 09.06.2011 olarak belirlendiği, davaya konu kazanın 25.06.2011 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmıştır. Davacının iddiası kaza ihbarından sonra davalı tarafça gecikme faizi ile birlikte primin tahsil edildiği yönündedir. Davalı ise davacının limiti yeterli olmayan kredi kartı verdiğini bu nedenle primin vadesinde çekilmesinin mümkün olmadığını belirtmiştir. Sigortalı tarafından kaza 25.06.2011 tarihinde davalı şirkete ihbar edilmiştir. Rizikonun ihbarından sonra davalı tarafça prim tahsili yapıldığına ilişkin dekontlar dosyaya sunulmuştur. Dosya içerisindeki bilgilere göre de çekilen prim iade edilmemiştir. Öyleyse; vade tarihinde davacı hesabında yeterli bakiye bulunup bulunmadığı, primin çekilmeme nedeninin bankanın iç işlerinden mi kaynaklandığı, yoksa davalı tarafça mı vade tarihinde çekilmediği araştırılarak, davacının genel kredi sözleşmesi imzaladığı bankanın sigorta şirketinin acentesi olması da gözönüne alınarak, genel kredi sözleşmesindeki ilgili maddeler alanında uzman bilirkişi vasıtasıyla irdelenmek suretiyle sigorta tarafından prim peşinatının genel kredi hesabından veya kredi kartı hesabından çekilmesi konusunda taraflar arasında bir anlaşma olup olmadığı araştırılmalı, sigortanın prim peşinatını aynı hesaptan çekmesi ve primi iade etmemesi karşısında sözleşmeyi ayakta tutma iradesi olup olmadığı

tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7489, Karar No: 2021/15578, Tarih: 08.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/7489 E.  ,  2021/15578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı sanığa usulüne uygun tefhim olunan hükmü, CMUK'ın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz eden sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'ın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 08.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/719, Karar No: 2021/92, Tarih: 15.09.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/719 E.  ,  2021/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki icra emrine itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ... ile aralarında imzalanan kredi sözleşmesi uyarınca borcunu ödemediğini ve başlatılan takip üzerine muvazaalı olarak diğer davalı ile alacak borç ilişkisi oluşturduğunu, davalı borçlunun maaşından yapılan kesintilerin ilk sırada diğer davalıya ödendiğini ileri sürerek, davacı alacağının 1. sıraya alınmasına ve davalı ...’a yapılan ödemelerin davalılardan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., diğer davalı ...’a borcu olduğunu, itibarının zedelenmemesi amacı ile icra dairesinde borcu kabul ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; diğer davalıya 80.000,00 TL borç verdiğini, karşılığında senet aldığını, davalının abisinin galeri dükkanı olduğunu, daha önce de borç verdiğini ve süresinde aldığını, bu sefer alamayınca takip başlattığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ispat yükü üzerinde olan davalıların alacağın varlığını ispat edemedikleri gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen karar 23. Hukuk Dairesinin 2015/9100 E., 2018/508 Karar sayılı ilamı ile maaş haczine dayanan sıra cetvelinde genel ilkelere ve ispat kurallarına uygun olarak uyuşmazlığın çözülmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, davalı borçlunun takipten çok kısa bir süre sonra icra müdürlüğüne giderek verdiği dilekçesnin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, alacaklı ...’ın yargılamada soyut beyanlar dışında alacağın muvazaalı olmadığına dair somut bir delil ibraz etmediği, alacaklı ...'ın alacağının gerçek bir alacak olduğunu ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muvazaa nedeni ile sıra cetveline itiraza ilişkindir. Mahkemece verilen önceki karar maaş haczine dayanan sıra cetvelinde genel ilkelere ve ispat kurallarına uygun olarak uyuşmazlığın çözülmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş ve mahkemece önceki bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen bozma gerekleri yerine getirilmemiş, ispat yükü davalı üzerinde bırakılmıştır. Takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar olmadığı davacının iddiasını isbata yarar dosyaya sunulmuş başkaca bir delilin de bulunmaması dikkate alınarak davacı tarafça ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 15.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2301, Karar No: 2015/4453, Tarih: 16.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2301 E.  ,  2015/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/130626

MAHKEMESİ : Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

NUMARASI : 2012/762 (E) ve 2013/114 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Her ne kadar 5271 sayılı CMK2nın 134. maddesi uyarınca mahkemece verilen arama kararı ile sanığın işyerinde yapılan aramada uzman personel eksikliği nedeniyle aynı maddenin 3 ve 4. fıkraları uyarınca bilgisayarlara ve harddisklere el koyma işlemi sırasında veri yedeklemesi yapılıp sözkonusu yedekten bir kopya çıkartılarak sanığa verilmemiş ise de,

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir yada bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecekmidir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemeside “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılama hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılama hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda sanığın arama işlemine herhangi bir itirazının bulunmaması ve mahkeme huzurunda da suçunu ikrar etmesi karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21101, Karar No: 2014/16391, Tarih: 10.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21101 E.  ,  2014/16391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/161516

MAHKEMESİ : Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2007/228 (E) ve 2012/97 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargılamanın yapıldığı esas mahkemesince sorgusu yapılmamış olan sanık alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere istinabe suretiyle sorguya çekilebilir. Yakalama emri üzerine de olsa yargılamasının yapıldığı istinabe mahkemesince sorgusundan önce sanığa ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediğinin sorulması zorunludur.

İnceleme konusu dosyada, Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesince istinabe yoluyla sorgusu yapılan sanık A.. K.. ile Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesince sorgusu yapılan sanık M.. A..’a, sorgusundan önce ifadesini yargılamanın yapıldığı esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemedikleri sorulmayıp, 5271 sayılı CMK’nun 196/2 maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusu esas alınmak suretiyle, hakkında hükümlülük kararı verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, Sanık A.. K.. ve sanık M.. A..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.