muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8955, Karar No: 2021/3958, Tarih: 25.03.2021

Kabule göre de;

2) Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) Suç tarihi olan 21/11/2014 tarihinden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği gözetilmeden suç tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, CMK'nın 307/4 maddesi uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 25/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1203, Karar No: 2014/3397, Tarih: 27.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1203 E.  ,  2014/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ...KÖYÜ TÜZEL KİŞİLİĞİ, ...

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazların işaretli olduğu komşuları ile birlikte gösterir pafta ve komşu parsellerin (587, 588, 589 ve 591 parseller ile paftasına göre tespit edilecek diğer komşu parsellerin) ... tutanakları ile varsa dayanağı olan kayıtlar ile ... sonucu oluşan tapu sicil örneklerinin,

2 - Dava konusu taşınmazların tapulama sırasında tescil harici bırakılma nedeni ve tarihinin ... Müdürlüğünden sorularak cevabi yazının,

3- ... Köyünün isminin değişip değişmediği, değişmiş ise yeni isminin ne olduğu araştırılarak cevabi yazının dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18835, Karar No: 2014/13004, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18835 E.  ,  2014/13004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2010/592-2013/792

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra ,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6253, Karar No: 2014/10154, Tarih: 30.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6253 E.  ,  2014/10154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/02/2013 gün ve 2011/90-2013/38 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/01/2014 gün ve 2013/11023-2014/943 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ...'nde ...-1 nolu hesabının bulunduğunu, hesabında bulunan 15.110,80 TL 01.04.2009 tarihinde müvekkilinin bilgisi dışında ... Bankası ... Şubesi ... isimli kişinin hesabına ... nolu IP'den EFT yapılmak suretiyle aktarıldığını ve paranın karşı hesaptan çekildiğini, davalı bankanın müvekkilinin parasını korumakta gerekli özen ve dikkati göstermediğini, gerekli güvenlik önlemlerini almadığını, davalının kusurlu olduğunu, 15.100,80 TL'nin 01.04.2009 tarihinden itibaren reeskont avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulüne 15.100,80 TL'nin işlem yapıldığı tarih olan 01/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4598, Karar No: 2024/3096, Tarih: 16.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4598 E.  ,  2024/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/744 E., 2022/2627 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1116 E., 2021/1931 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirket arasında ticari iş ilişkisi kurulduğunu, davalı borçlunun almış olduğu ihale nedeniyle yerine getirmek zorunda olduğu kısım taşıma işlerini müvekkili şirketin araçları ile yaptığını, bu konuya ilişkin faturaların ticari defterlerine işlendiği gibi gününde davalıya bizzat teslim edildiğini, ancak fatura bedellerini ödenmeyen davalı şirketin 110.941,52 TL borçlu olduğunu, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalı tarafça itiraz edildiğini ileri sürerek; davalının itirazının iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının kötüniyetli takip başlattığını, faturaların şehir dışında olduğu bir zaman iç muhasebecisi tarafından alınıp bilgisi dışında kaydedildiğini, dava dilekçesinde bahsedilen 26.12.2017 tarihli faturanın takibe dayanak yapılmadığını, davacı hesabına muhtelif zamanlarda toplam 110.015,00 TL ödeme ve 20.000,00 TL borç gönderimi yapıldığını, bu haliyle borcun fazlasıyla ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının kötüniyetli takip başlattığını, faturaların şehir dışında olduğu bir zaman iç muhasebecisi tarafından alınıp bilgisi dışında kaydedildiğini, dava dilekçesinde bahsedilen 26.12.2017 tarihli faturanın takibe dayanak yapılmadığını, davacı hesabına muhtelif zamanlarda toplam 110.015,00 TL ödeme ve 20.000,00 TL borç gönderimi yapıldığını, bu haliyle borcun fazlasıyla ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu fatura alacaklarının kira ilişkisi nedeniyle oluştuğu hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, kira bedelinin sözleşme ile her bir araç için aylık 300,00 TL olarak kararlaştırıldığı, davacının düzenlemiş olduğu faturalara davalı tarafça itiraz edilmediği gibi takibe konu faturaların davalının ticari defterlerine kaydedildiği, bu durumda fatura içeriğinin muhatabı tarafından kabul edilmiş sayılacağından fatura bedelinin ödendiğine dair belgelerin borçlu tarafça sunulması gerektiği, davalı tarafından davacının kayıtları ile teyit edilen ödeme dışında bir belgenin sunulmadığı, davacı kayıtları ile örtüşmeyen ve VUK 257/2 maddesi gereği 8.000,00 TL üzeri ödemenin tevsik edici makbuzla belgeli olması gerektiği, tek taraflı muhasebe kaydı şeklinde oluşturulan 126.084,52 TL nakit ödeme kaydına dair başkaca bir belge bulunmadığından davalı lehine delil teşkil etmeyeceği, her iki tarafın da kabulünde olan faturaların toplam tutarının tarafların kayıtları ile birebir uyuştuğu, ancak ödeme hususunda davalının ödemeyi tevsik edici belgelerinin olmaması karşısında davalının 110.941,63 TL borçlu olduğu gerekçesiyle; taleple bağlı kalınarak davanın kabulü ile 110.941,52 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, itirazın iptali ile takibin bu bedel üzerinden devamına, alacak likit olduğundan %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; ödemelerin bir kısmının davacı şirketin sahibi olan dava dışı ...'nun şahsi hesabına yapıldığını, kalan kısmın ise davacı şirketin doğrudan banka hesabına yatırıldığını, müvekkilinin davacı şirketin sahibi olan ... ile dava konusu iş haricinde başka bir hukuki veya ticari ilişki içerisinde olmadığını, bu nedenle dava dışı ... adına yapılan ödemelerin tamamının dava konusu iş ile ilgili olduğunu, bu ödemelerin hiçbirinin dikkate alınmadığını, sözleşme hükümlerinin hukuken geçerli olduğunu, buna göre de davacının alacağı olmadığını, aksine davacının yapılan fazla ödemeler nedeniyle borçlu olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; her iki şirket kayıtlarına işlenmiş olan faturaların konusunun öğrenci servis bedeli olarak nitelendirildiği, fatura içeriğine sekiz gün içinde itirazda bulunulmaması durumunda fatura içeriğinin kabul edilmiş sayılacağı, takibe konu yedi adet faturanın davalının defterlerinde kayıt altına alınmış olduğu, süresinde fatura içeriğine itiraz edilmediği gibi bir kısım faturalar yönünden de ödeme yapılmış olduğu, bu durumda fatura içeriğinin muhatabı tarafından kabul edilmiş sayılacağı, ayrıca dava dışı ...'ya gönderilen ve havale nedeni belirtilmeyen para transferlerinin muavin defterine de işlenmediği göz önüne alındığında ayrı bir tüzel kişiliğe haiz olan davacı şirkete yapılmış bir ödeme olarak kabul edilemeyeceği, ancak davanın itirazın iptali davası olmasına göre davanın kabulü ile itirazın iptaline karar verildikten sonra talep aşılarak 110.941,52 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş olmasının doğru olmadığından bahisle; davalı tarafın istinaf başvurusunun kamu düzeni yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin 110.941,52 TL üzerinden devamına, alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesine dayalı alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 299 uncu ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle süresinde itiraz edilmeyen dava konusu faturaların davalı tarafın ticari defterlerine kaydedilerek bir kısım ödemeler yapılmış olmasına ve dava dışı üçüncü kişiye gönderilen ve havale nedeni belirtilmeyen para transferlerinin muavin defterine de işlenmediği göz önüne alındığında davacı şirkete yapılmış bir ödeme olarak kabul edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9104, Karar No: 2015/8574, Tarih: 28.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9104 E.  ,  2015/8574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından verilen hükümlerin dosyada fiziki olarak bulunmayan ancak Ulusal Yargı Ağı Bilişim (UYAP) sisteminde kayıtlı olan 04.05.2012 havale tarihli dilekçe ile katılanlar vekili tarafından da temyiz edildiği, ancak tebliğnamede bu temyizle ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8951, Karar No: 2017/17088, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8951 E.  ,  2017/17088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.