muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14250, Karar No: 2013/3229, Tarih: 22.02.2013

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce “mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketrin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirkete pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık söz konusu ise davacıya verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında "çoğun içinde az da vardır kuralı" gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak bilirkişi raporu alınmak suretiyle davalıların yüksek kar payı verme ve her istenildiğinde geri alınması vaadi ile davacıdan para aldıkları, davalıların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık vasfında olduğu, bu itibarla geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tesbitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 49.237,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup davalılar, davacının davalı şirketin ortağı olduğunu ve ...'nın 329-405. maddeleri gereğince ödediği parayı geri isteyemeyeceğini savunmuşlar ve mahkemece de yukarıda yazılan gerekçeyle bilirkişi raporu alındıktan sonra davalıların eylemi nitelikli dolandırıcılık olarak değerlendirilmek suretiyle davalıların zamanaşımı def''inin reddiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar, davacının ortak olmak amacıyla Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi imzalamak suretiyle para verdiğini, kendisine hisse senedi verildiğini ve geçerli bir şekilde ortaklık ilişkisinin kurulduğunu savunduklarına göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti ve davalıların zamanaşımı def'inin de buna göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirkete ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi almak suretiyle ortak olduğunu bildirmişler, davalıların haksız fiil sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunun ise yabancı mahkeme kararlarındaki iddiaların varit görülüp görülmemesine göre değişeceğini ve mahkemenin takdirinde olduğunu belirtmişlerdir. Oysa, mahkemenin kararının gerekçesinde de özetlenen SPK raporunda davalı şirketin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğu belirtilmekte olup, bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların

gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesine göre davacı bu hisseleri ... A.Ş'den devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediği, hisse devreden bu şirketin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesine göre davacı bu hisseleri ... A.Ş'den devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediği, hisse devreden bu şirketin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalının tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı şirketin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunup bulunmadığı üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''inin de buna göre değerlendirilmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eyleminin dolandırıcılık olarak nitelendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) nolu bentte gösterilen nedenle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 22.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20400, Karar No: 2012/4363, Tarih: 28.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/20400 E.  ,  2012/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik, dolandırıcılık, suç vasfındaki vaki değişiklik nedeniyle görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ..., ...: CMK.nun 223/2. maddesi gereğince; ayrı ayrı beraatlarına,

2-..., ...: TCK.nun 240/1, 80, 59/2, 647/6. maddeleri gereğince; 11 ay 20 gün hapis ve 427 YTL adli para cezası- erteleme, 2 ay 27 gün memuriyetten memnuiyetine,

Katılan vekilinin temyiz itirazlarının sanıklar ..., ..., ... aleyhine, Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin ise anılan sanıkların aleyhine, sanık ... lehine olduğu, sanık ... yönünden ise temyiz itirazı bulunmadığı, sanık ... yönünden aleyhe temyiz itirazı olmadığı kabul edilerek, yasal koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiinin vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

ASKİ Genel Müdürlüğü Personel ve Eğitim Daire Başkanlığı Personel Şube Müdürlüğü emrinde sağlık şefi olarak çalışan sanığın görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu belgelerde sahtecilik yapmaktan ibaret eylemin memurun resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi, elde edilen menfaatin miktarı, suçun işleniş şekli, kastın yoğunluğu gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 3 ve 61/1. maddeleri (765 sayılı TCK'nun 29. maddesi) uyarınca her iki suçtan alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi ve yine dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken sağlanan haksız menfaat miktarı pek fahiş kabul olunup lehe yasa karşılaştırması sırasında 765 sayılı TCK'nun 522. maddesinin artırım hükümleri gözetilerek lehe yasanın tespit olunması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 158/1-e maddesi uyarınca ceza tayin olunurken adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı alt sınırdan ayrılarak hükmolunduğu halde temel hapis cezasının alt sınırdan hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı Yasa hükümlerinin denetime olanak verecek şekilde olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenip sonucuna göre hüküm kurulup, CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş olmasına göre incelenen dosyaya göre verilen hükümdelerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet savcısının beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 53/1. maddesine ilişkin kısım çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK'nun 53. maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklaran ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün DÜZELTİLEREK, sahtecilik suçundan kurulan hükmün ise DOĞRUDAN ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ... haklarında sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında anılan suçlardaki vaki değişik nedeniyle görevi kötüye kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen katılan vekili, Cumhuriyet savcısı ile sanık ... ve ... müdafilerinin mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin sübutun bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin ve CMK'nun 231. maddesinin uygulanmadığına ilişen Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin sübutun bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin ve CMK'nun 231. maddesinin uygulanmadığına ilişen Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklardan ...'ın ASKİ Genel Müdürlüğü'nün kurum tabibi, aynı zamanda Özel Demet Polikliniği'nin ortağı ve mesul müdürü olduğu, sanık ...'in Ankara Belediyesi Hastanesi'nde pratisyen hekim olarak görev yaptığı, emekli Sayıştay uzman heyetince düzenlenen 15.06.2006 günlü bilirkişi kurulu raporu, Kurum müfettişlerince düzenlenen 31.08.2005 gün ve 2005/8-6 sayılı soruşturma raporu, hakem hastane raporları ve eczacı bilirkişi rapor içerikleri ile grafolog bilirkişi tarafından düzenlenen raporların içerikleri ve tüm dosya kapsamından; sanıklar ... ve ...'ın hakkında mahkumiyet hükümleri onanan sanık ...'ün düzenlediği sevk kağıtları ile adı geçen sanığın ve eczacı ve çalışanlarının getirdiği sağlık karnelerine hastaları görmeden, muayene etmeden çok sayıda reçeteler düzenledikleri, yine Kurum çalışanları hastaların sağlık karnelerine bilgileri olmadan ve hastalıklarıyla uyumlu bulunmayan çok sayıda ilacı yazarak kurumu zarara uğrattıklarının anlaşılmasına göre, dolandırıcılık suçundan zamanaşımı süresi de gözetilip, 5237 sayılı TCK'nun 3 ve 61/1. maddeleri (765 sayılı TCK'nun 29. maddesi) maddeleri hükümleri de nazara alınarak müteselsilen resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde delillerin takdirinde ve suçu nitelendirmede yanılgıya düşülerek suç vasfındaki vaki değişiklik sonucu görevi kötüye kullanmak suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

06.09.2007 günlü iddianamede katılan kurumda diş hekimi olarak görev yapan sanık ...'nun ASKİ personeli hastaları sanık ... İshak'ın müdürlüğünü yaptığı kendisinin de mesai saatleri dışında çalıştığı Özel Demet Polikliğini'ne acil kaydıyla usulsüz olarak sevk edip, kurum polikliniğinde yapılması olanaklı tedaviler için gerçekte yapılmadığı halde yapılmış gibi belgeler düzenleyerek Kurum'a fatura ettirdiğinin, yine Kurum'un pratisyen hekimi olan ...'in ilaç firmaları ve eczaneler ile işbirliği yaparak Bütçe Uygulama Talimatına aykırı reçeteler düzenleyerek Kurum'a fatura ettirip katılan kurumu dolandırdıklarının ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia olunmasına, emekli Sayıştay uzman heyetince düzenlenen 15.06.2006 günlü bilirkişi kurulu raporu, Kurum müfettişlerince düzenlenen 31.08.2005 gün ve 2005/8-6 sayılı soruşturma raporu ve hakem hastane raporları ile eczacı bilirkişi rapor içeriklerine göre hastalar adına düzenlenen reçetelere uzman doktorlarca yazılması gereken ilaçların hastaların da bilgisi dışında, ölümcül dozlarda ve Kurum kayıtlarına da girilmeden yazıldığının, hasta katılım paylarının bordrolara yansıtılmadığının, kimi hastalar için sağlık raporu olmadan ya da rapor süresi dolduğu halde rapor varmış gibi reçeteler düzenlendiğinin, aynı etkiye sahip antibiyotik ve antidepresanların fazla sayıda ve en pahalı olanlarının yazıldığının, ayakta tedavi gören hastalara yatan hasta reçetesi düzenlendiğinin, reçetelere yazılan ilaçların kullanım süreleri dahi dolmadan reçete edildiğinin, sağlık kurulu raporu olmadan astım, koah gibi uzmanlık, tetkik ve tahlil gerektiren teşhislerle reçete yazıldığının, sağlık karnelerinin fotokopili suretlerine kasıtlı olarak asıl nüshaların işlenmediğinin yine diş hekimi sanık ...'nun Kurumda tedavi edilebilecek hastaları kasıtlı olarak kendisinin de part-time çalıştığı Özel Demet Polikliğini'ne acil kaydıyla sevk ederek anılan klinikte kendisince muayene yapıldığı halde burada çalışan diğer doktorların imzalarını sahte atıp, kaşelerini kullanarak ödeme belgeleri düzenlendiğinin, kimi hastalara tetkik ve tedavi yapılmadığı halde bilgisayar kayıtlarına hayali girişler yapılıp gerçekte yapılmayan tedaviler için belgeler düzenleyip Kuruma fatura edildiğinin, sevk kağıtlarının asıl ve suretleri kullanılarak mükerrer ödeme belgeleri düzenlendiğinin, protez yapılmadığı halde yapılmış gibi ya da yapılanlar için hasta katılım payları ödetilmeden fatura ve ödeme belgeleri düzenlenip, anılan belgeleri denetimle görevli sanık ...'ın da bu belgelere onay vererek Kurumu dolandırdıklarının ve sahtecilik suçlarını işlediklerinin belirtilmesine, sanıklar ... ve ..

...'ın da bu belgelere onay vererek Kurumu dolandırdıklarının ve sahtecilik suçlarını işlediklerinin belirtilmesine, sanıklar ... ve ...'in adlarına reçete ve ödeme belgeleri düzenlediği hastaların duruşmada dinlenmediğinin, teftiş ve soruşturma aşamasına dinlenen ASKİ çalışanı hastaların adlarına düzenlenen ilaçları almadıklarını ve diş tedavi tahlillerini yaptırmadıklarını beyan etmelerine göre, gerçeğin kuşukuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi ve sanıkların hukuki durumlarının tayini bakımından adlarına reçete ve ödeme belgeleri düzenlenen soruşturma raporlarında isimleri geçen Kurum çalışanları ile sanık ...'un isim ve kaşelerini kullandığı özel poliklinik çalışanları duruşmada dinlenip reçeteye konu ilaçların alınıp alınmadığı, tedavi tahlil ve tetkiklerin yapılıp yapılmadığı, reçete ve tedavi evraklarındaki yazı ve imzaların kimin eli ürünü olduğu, ilave ve tahrifat yapılıp yapılmadığı araştırılıp, gerektiğinde soruşturma aşamasında evrakları tefrik edilen eczane sahip ve çalışanları hakkındaki soruşturma evrakı da celp ile özetinin duruşma tutanağına aktarılması, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı suretleri dosyaya konulup, adı geçen sanıkların hakkında mahkumiyet hükümleri onanan sanık ..., diğer sanıklar ... ve ... ile fikir, eylem ve menfaat birliği içerisinde hareket edip etmedikleri de irdelenip tartışılarak, denetime olanak sağlanması bakımından gerekçeye yansıtılarak hüküm kurulması gerekirken, eksik soruşturma sonucu yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili, Cumhuriyet savcısı ile sanık ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasann 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...'ın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2173, Karar No: 2018/9594, Tarih: 20.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2173 E.  ,  2018/9594 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 fıkrası kapsamında davacıya murisi nedeniyle iş kazası meslek hastalığı sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde, aksi kurum işleminin iptali ile ...'nın ölümü nedeniyle 17.01.2012 tarihinden itibaren davacıya gelir bağlanması gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Somut olayda; davacı murisinin hayatta iken tutulduğu meslek hastalığı sonucunda %34 oranında sürekli iş göremezlik durumuna girmesi nedeniyle kendisine gelir bağlanmış olup, 22.04.2007 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. Davacı, 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 fıkrasına göre, iş kazası ile malûliyet oranının %50'nin altında olan sigortalıların iş kazasına bağlı olmaksızın ölümleri halinde hak sahiplerine gelir bağlama imkânının getirilmesi nedeniyle, kendisine 17.01.2012 tarihinden itibaren eşinden dolayı ölüm geliri de bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 20/1. fıkrasında: İş kazası veya meslek hastalığına bağlı nedenlerden dolayı ölen sigortalının hak sahiplerine, 17’nci madde gereğince tespit edilecek aylık kazancının % 70'i, 55 inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34 üncü madde hükümlerine göre gelir olarak bağlanır. Hükmü mevcuttur.

2. fıkrada ise, “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle sürekli is göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün is kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın birinci fıkraya göre belirlenen tutar, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır”. Hükmü mevcut olup, birinci fıkradaki gönderme nedeniyle 5510 sayılı Yasanın 17’nci maddesi ile birlikte 19. maddelerinin de irdelenmesi gerekir.

5510 sayılı Yasa'nın 17. maddesinde, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililere ödenecek ödenekler ve bağlanacak gelire esas teşkil edecek günlük kazancın hesaplama yöntemini düzenlenmiştir. Aynı Yasa'nın 19. Maddesinde, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurullarınca meslekte kazanma gücünü en az %10 oranında kaybetmiş olanlara, sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı, sigortalının işgücünü tam kaybetmesi halinde, 17. maddeye göre hesaplanan aylık kazancının %70'i oranında, kısmi kaybetmesi halinde ise, tam aylığının hesap edilerek, bunun iş göremezlik derecesi oranındaki tutarının ödeneceği, başka birinin bakımına muhtaç ise, hesap edilen gelirin %100'nün bağlanacağı düzenlemesi getirilmiş olup, Gelir ve aylıkların düzeltilmesi, yükseltilmesi, alt sınırı, ödenmesi ve yoklama işlemleri başlıklı 55. maddenin ikinci fıkrasında, “Bu Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıklar, her yılın Ocak ve Temmuz ödeme tarihlerinden geçerli olmak üzere, bir önceki altı aylık döneme göre Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan en son temel yıllık tüketici fiyatları genel indeksindeki değişim oranı kadar artırılarak belirlenir.” düzenlemesini getirmiş, anılan maddenin üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, bağlanacak gelir ve aylıkların alt sınırlarına ilişkin hükümler getirmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 20/3 maddesinde ise “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” Hükmü mevcuttur.

5510 sayılı Yasanın sistematiği ile 20’nci maddenin düzenleniş biçimi dikkatle irdelenirse, 20. maddenin birinci ve ikinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu ölen sigortalılarla, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 veya daha fazla oranda kaybetmesi nedeniyle gelir bağlanan sigortalıların ölmesi halinde, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, sigortalının 17. maddeye göre tespit edilen aylık kazancının 55'inci maddenin ikinci fıkrası uygulaması yapılarak başka bir deyişle, taban gelir, aynı yasanın 17,19 ve 55/3 maddeleri kapsamında belirlendikten sonra ayrıca her 6 aylık sürede artırıma tabi tutularak, 34. madde hükümlerine göre aylık bağlanacağı düzenlemesi getirilmiştir.