muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15091, Karar No: 2013/8963, Tarih: 22.05.2013

Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneylerine göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla bunların davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi, evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Olayımıza gelince; Davalı tarafça çeyiz senedindeki eşyaların davacı kadına teslim edildiği beyan edilmiştir. Bu durumda, davalı çeyiz senedindeki eşyaların (ziynet ve çeyiz) davacıya teslim edildiğini yasal delillerle kanıtlamak yükümü altındadır. Başka bir anlatımla ispat yükü davalıya aittir. Davalının çeyiz ve ziynet eşyalarını davacıya iade ettiğini 6100 sayılı HMK.'nun 201.maddesine (HUMK. Md.290) göre yazılı belgeyle kanıtlaması gerekir. Davalı tarafından yazılı belge sunulamadığından, davalıya, 14.05.2010 tarihli protokolde yazılı eşyaların davacıya teslim edildiği, davacı tarafından eşyaların götürüldüğü konusunda yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9276, Karar No: 2013/3552, Tarih: 14.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/9276 E.  ,  2013/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dosyanın tarafları bakımından yapılan incelemede; davalılar arasında yer alan kayıt maliklerinden ..., ... ve ...’ın öldükleri, bunlara ait veraset belgeleri ya da verasete esas nüfus aile kayıt tabloları getirtilerek mirasçılarına hükmün tebliğ edilmediği, bir kısım davalılara ise yerel mahkeme kararının hiç tebliğe çıkartılmadığı, bir bölümüne ilanen tebliğ yoluna gidildiği, bazılarına ise 17 Ağustos 1999 depremi nedeniyle adreslerinden ayrıldığı halde, adres tespitlerinin yapılmayarak 7201 Tebligat Kanununun 35. maddesi yoluyla hükmün tebliğ yoluna gidildiği ve bu nedenle tebliğ evraklarının eksik kaldığı belirlenmiştir. Bundan ayrı, davalıların satıcısı ..., kadastro tespitine itiraz ederken aynı zamanda tapu kaydına dayandığı ve tapu kaydı esas alınarak Tapulama Komisyonunca köy adına yapılan tespitin iptali ile ... adına 804 parsel numarasıyla tespitin yapıldığı, Hazinenin komisyona yaptığı itirazın reddine karar verildiği, Tapulama Komisyonu kararının kesinleştiği, ancak daha sonra 804 parselin tamamının kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle davacı ... tarafından 1971 yılında eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu bakımdan temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-Davalıların bayisi ...’ın tapulama tespitine itiraz ettiği sırada itiraz dilekçesi ekinde, Tapulama Komisyonuna sunduğu tapu kaydı belirlenerek ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm geldi ve gittileriyle birlikte devirleri ve kayıt maliklerini gösterir biçimde yerel Tapu Sicil Müdürlüğünden, ... olup, Türkçeye çevrilmemiş ise tapunun bu kısmının ... Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığ'ından aynı şekilde istenerek dosyaya eklenmesi,

2-Mahkemece yapılacak inceleme sonucu, ..., ... ve ... dışında ölenler varsa bunlarla birlikte ölen tüm davalılara ait veraset belgeleri ya da verasete esas nüfus aile kayıt tabloları getirildikten sonra 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca, yöntemine uygun bir biçimde açık adresi olanlara açık adreslerine, olmayanların ise MERNİS adresleri belirlendikten sonra aynı kanun hükümleri gereğince tüm mirasçılarına hükmün tebliğ edilmesi, tümü bakımından temyiz süresinin beklenilmesi,

3-Deprem nedeniyle adreslerinden ayrılanların tek tek belirlenmesi, önce açık adres araştırmasının yapılması, buna karşın açık adresleri belirlenemediği taktirde aynı biçimde MERNİS adresleri saptanarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca belirlenecek kişilere yerel mahkeme hükmünün tebliğ, temyiz süresinin beklenilmesi,

3-Deprem nedeniyle adreslerinden ayrılanların tek tek belirlenmesi, önce açık adres araştırmasının yapılması, buna karşın açık adresleri belirlenemediği taktirde aynı biçimde MERNİS adresleri saptanarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca belirlenecek kişilere yerel mahkeme hükmünün tebliğ, temyiz süresinin beklenilmesi,

4-Yine mahkemece davalıların isim ve kimlikleri üzerinde yapılacak inceleme sonucu kendilerine ilan yoluyla hüküm tebliğ edilen kişiler ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince tebliğ yapılanlar ve kendilerine hiç hüküm tebliğ edilmeyenler de dahil olmak üzere tek tek belirlendikten sonra 7201 sayılı Tebligat Kanununa göre, yöntemine uygun biçimde adı belirlenecek olanların MERNİS adreslerine hükmün tebliği, tüm davalılara ait ölenlerin veraset belgelerinin temini ya da verasete esas nüfus aile kayıt tablolarının sağ olanlara ilişkin yine nüfus kayıtlarının... Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması, tebliğ tarihinden itibaren temyiz sürelerinin dolmasının beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye İADESİNE, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle kararar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31546, Karar No: 2014/30816, Tarih: 13.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/31546 E.  ,  2014/30816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/632-2013/888

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1261, Karar No: 2014/9972, Tarih: 22.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/1261 E.  ,  2014/9972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık müdafinin, 05.06.2012 günü yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, yasal süresinden sonra 10.07.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 22.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9638, Karar No: 2017/5980, Tarih: 11.07.2017

**7. Ceza Dairesi         2017/9638 E.  ,  2017/5980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 26/10/2010 tarihli ek karar ile sanık ...'in temyiz talebinin reddine, 29/05/2012 tarihli ek karar ile sanık ...'in temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I.Sanık ...’in ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 29.05.2012 gün ve 2009/190 Esas, 2010/375 Karar sayılı ek kararı usul ve Yasaya uygun bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle red kararının ONANMASINA,

II. Sanık ...’in ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın 25.10.2010 tarihli temyiz talebi üzerine verilen 26.10.2010 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karardan sonra, 02.02.2011 tarihli ek karar ile verilen temyiz talebinin reddine dair ek karar yok hükmünde sayılarak, 26.10.2010 tarihli ek karar için yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 26.10.2010 gün ve 2009/190 Esas, 2010/375 Karar sayılı ek kararı usul ve Yasaya uygun bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle red kararının ONANMASINA,11.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1715, Karar No: 2019/5812, Tarih: 04.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1715 E.  ,  2019/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Sigortalar Kurumu Başkanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 17/01/2007 gününde verilen dilekçe ile kurum zararından kaynaklanan alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... yönünden davanın reddine, davalılardan ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalılardan ... adına kararı temyiz eden Avukat ...’a verilmiş usulüne uygun vekaletname dosya arasında bulunmamaktadır. Şu durumda, mahkemece davalılardan ... adına kararı temyiz eden Avukat ...’a usulüne uygun verilmiş vekaletname olup olmadığı araştırılarak varsa dosya arasına alınması, aksi halde gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin anılan davalı asıla usulüne uygun tebliği ile yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

2-Dosyanın incelenmesinde gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalılardan ... vasisine tebliğ edildiği ancak Uyap kayıtlarına göre davalılardan ...’ın vasiye tebligat yapılan tarihte ve inceleme tarihinde cezaevinde olmadığı, dolayısıyla anılan davalının yasal kısıtlılık altında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalılardan ...’a usulüne uygun tebliği ile yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1 ve 2) numaralı bentlerde belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 04/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19768, Karar No: 2017/12449, Tarih: 12.10.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/19768 E.  ,  2017/12449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı ... A.Ş. tarafından borçlu ... aleyhine toplam 97.560,22 TL alacağın tahsili için genel haciz yoluyla ... takip başlatıldığı, takibin kesinleşmesinden sonra, alacaklının, alacağı, 50.000,00 TL ivaz karşılığında 13.3.2013 tarihli sözleşme ile ...'e temlik ettiği, borçluya ait taşınmazların Sapanca İcra Müdürlüğü'nün 2011/831 Esas sayılı dosyasından 02.08.2013 tarihinde satılması üzerine satış parasının şikayete konu dosya haczinin ilk sırada olması nedeniyle bu dosyaya gönderildiği, söz konusu dosyadan yapılan 17.03.2014 tarihli sıra cetveli ile satış parasından masrafların mahsubu sonucu kalan 22.996,50 TL'nin 1. sırada haczi olan şikayete konu takip dosyası ile kamu alacağı olan Sapanca Mal Müdürlüğü arasında garameten paylaştırılmasına ve garame sonucu bu dosyaya 20.506,83 TL para ödenmesine karar verildiği, bu sırada sıra cetvelinin dördüncü sırasında bulunan 3. kişi alacaklı tarafından açılan sıra cetveline itiraz davasının ... 14. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/315 – 637 sayılı kararı ile reddedildiği ve bu kararın Yargıtay'ca onanması üzerine temlik alacaklısının icra müdürlüğüne başvurarak, sıra cetveli gereğince kendi dosyasına düşen paranın ödenmesini istediği, müdürlüğün 29.01.2016 tarihli kararı ile sıra cetvelindeki ilgililere paranın ödenmesine karar verildiği, ancak 29.01.2016'da müdürlükçe dosyanın re'sen ele alınarak alacağın temlikinin kısmen olması nedeniyle birinci sıra alacaklıya düşen paranın temlik alacaklısı ile temlik eden ... A.Ş. arasında garameten paylaştırılmasına karar verildiği, temlik alacaklısı ...'in icra mahkemesine başvurarak temlikin kısmi olmayıp dosya alacağının tamamı için olduğunu ileri sürerek memur işleminin iptalini istediği, mahkemece ... 14. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 12.03.2014 tarih, 2014/241 - 249 sayılı kararı gereğince, temlikin takip alacağının 50.000,00 TL'si için olduğu ve kalan tutardan da vazgeçilmemiş olması nedeniyle kalan tutarın ... A.Ş.'nin alacağı olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

13.03.2013 tarihli temlik sözleşmesinin incelenmesinde; ... A.Ş.'nin borçlu ... firmasından olan 50.000,00 TL tutarındaki mevcut nakdi alacaklarını ve bu alacaklara ilişkin takip ve dava haklarını, bu kapsamda borçlu ... hakkında 7. İcra Müdürlüğü'nün 2009/19597 Esas sayılı dosyası ile ... kapsamındaki tüm alacaklarını alacağın varlığını ve borcun tahsil kabiliyetini garanti etmeksizin 50.000,00 TL ivaz mukabilinde ... ...'e devir ve temlik ettiği görülmektedir.

13.03.2013 tarihli temlik sözleşmesinin incelenmesinde; ... A.Ş.'nin borçlu ... firmasından olan 50.000,00 TL tutarındaki mevcut nakdi alacaklarını ve bu alacaklara ilişkin takip ve dava haklarını, bu kapsamda borçlu ... hakkında 7. İcra Müdürlüğü'nün 2009/19597 Esas sayılı dosyası ile ... kapsamındaki tüm alacaklarını alacağın varlığını ve borcun tahsil kabiliyetini garanti etmeksizin 50.000,00 TL ivaz mukabilinde ... ...'e devir ve temlik ettiği görülmektedir.

Mahkemenin gerekçesine esas olan ... 14. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/241 - 249 sayılı kararında ise; şikayetçi temlik alanın, temliki icra müdürlüğüne bildirmesi üzerine icra müdürlüğünün 06.01.2014 tarihli kararı ile; dosya alacağı olan 97.560,22 TL'nin 50.000,00 TL'sinin temlik edildiğinden bahisle vazgeçilen 47.560,22 TL üzerinden % 4 vazgeçme harcı alınmasına ilişkin kararının temlik alacaklısı tarafından şikayeti üzerine verilen karar olduğu ve bu karar ile temlik alacaklısının toplam dosya alacağı olan tutardan ivaz bedeli olan 50.000,00 TL'nin mahsubu sonucu kalan 47.560,22 TL alacağından vazgeçtiğine ilişkin herhangi bir beyanının bulunmadığı, takip konusu alacağın da henüz tahsil edilmediği gibi tahsil edilmeyen ve takipten vazgeçilmeyen alacak hakkında harç alınamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile icra müdürlüğünün söz konusu harç alınması yönündeki kararının iptaline hükmedildiği anlaşılmakta olup; bu karardan mahkemenin temlikin kısmi olduğuna yönelik bir kabulünün olduğu sonucuna varılması doğru değildir. Bilakis bu karar ile mahkemenin; dosya alacağının tümünün temlik edildiğinden hareket ederek, temlik alacaklısının ivaz dışında kalan 47.560,22 TL'lik kısım yönünden vazgeçme beyanının bulunmadığı gerekçesiyle şikayeti kabul ettiği görülmektedir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 189. maddesinin 1. fıkrasında; “Alacağın devri ile devredenin kişiliğine özgü olanlar dışındaki öncelik hakları ve bağlı haklar da devralana geçer” hükmü, aynı maddenin 2. fıkrasında ise; “Asıl alacakla birlikte işlemiş faizler de devredilmiş sayılır” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, örnek 7 ödeme emrinin borçluya tebliğ edilerek takibin kesinleşmiş olduğu, alacaklı bankanın 50.000,00 TL ivaz karşılığında, alacağını, şikayetçi ...'e temlik ettiği anlaşılmış olup, TBK 189. ve 13.03.2013 tarihli temlikname uyarınca; temlikin dosya alacağının tamamı yönünden olduğunun kabulü gerekir. Kaldı ki; dosya alacağının tamamı yönünden yapılan hesaplama gereğince şikayetçinin alacaklı olduğu dosyaya ayrılan paya ilişkin 17.03.2014 tarihli sıra cetveli, alacağı temlik eden ... A.Ş.'ye 26.03.2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup, dosya kapsamında adı geçen tarafından yapılmış bir itiraza da rastlanmamıştır.

O halde mahkemece; alacağın temliki işleminin şikayete konu takip dosya alacağının tümü yönünden olduğunun kabulü ile icra müdürlüğünün, bakiye satış parasınından takip dosyasına isabet eden paranın, alacağı temlik eden ... A.Ş. ile şikayetçi temlik alacaklısı arasında garameten paylaştırılmasına yönelik 29.01.2016 tarihli kararının iptali gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28462, Karar No: 2019/12786, Tarih: 18.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/28462 E.  ,  2019/12786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; muhtelif tarihlerde açık arttırmalı olarak yapılan orman emvali satışlarında 814, 824, 2405, 2409, 40, 43, 46, 50, 59, 68, 1269, 1276, 1281, 1013, 1014, 1024, 1033, 2381, 2383, 2388, 2389, 2390, 2392, 105, 106, 107, 108, 109, 868, 738 ve 744 numaralı partilerin ihale ile davalı tarafından alındığını, ancak açık arttırma satış şartnameleri gereği ödeme işlemlerinin davalı tarafından zamanında yapılmadığını, davalının zamanında ödenme yapmaması sebebiyle orman emvallerinin ikinci ihalede daha düşük bedelle satıldığını, ayrıca gecikme nedeniyle de kurumu zarara uğrattığını ileri sürerek davacı tarafından alınan partiler için toplam 48.689,38 TL kurum zararının her bir partinin son satış tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın, reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, toplam her bir parti için davacı kurum zararının ikinci ihaleye göre bedelin yatırılması gereken son tarihten itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalı taraftan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.