muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16989, Karar No: 2023/24701, Tarih: 27.11.2023

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, olay günü alkollü olduğuna, bilinçli olmadığına, mağdur olduğunun dikkate alınması ve kararın yeniden incelenmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurların ... İlçe Emniyet Müdürlüğü Devriye Ekipleri Büro Amirliği'nde görevli oldukları, olay günü bir şahsın sinir krizi geçirerek evindeki eşyaları çöpe attığı ihbarının anonsla bildirilmesi üzerine olay yerine intikal ettikleri, sanığın evindeki eşyaları attığını gördükleri, bu sırada sanığın kendilerine hitaben "Neden geldiniz, eşya benim eşyam, istediğimi yaparım, siz kimsiniz ki bana karışıyorsunuz." demesi üzerine kendilerinin polis memuru olduklarını söyledikleri eşi ile yapılan telefon görüşmesinde eşinin şikâyetçi olduğunu belirtmesi üzerine şahsın ekip arabasına bindirmek istediklerinde mağdurlara hitaben "Siz adam mısınız, kim oluyorsunuz, ben istediğimi yaparım, a...na koyduklarım." şeklinde yüksek sesle bağırmaya başladığı, kendisinin ikaz edilmesi üzerine mağdurlara fiziki olarak saldırdığı, kelepçe taktırmamak için direndiği sırada mağdur ... K'nin düşerek elinin yaralanmasına sebebiyet vererek hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamı ve sanığın ikrarına göre her iki suçtan da mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, mağdurların şikâyetten vazgeçmelerine rağmen iddialarını tekrarlamaları ve birbirleriyle uyumlu beyanları, 30.12.2015 tarihli olay tutanağı ve sanığın ikrarı karşısında, üzerine atılı hakaret suçunu ve fiziki olarak saldırmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18856, Karar No: 2014/13060, Tarih: 28.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18856 E.  ,  2014/13060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/217955

Mahkemesi : Diyarbakır 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 25.04.2013

Numarası : 2012/335-2013/288

Suç : Taksirle Yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu, TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, hükümden sonra katılanın 23.05.2013 havale tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiği; ancak, şikayetten vazgeçme dilekçesi veren katılanın kimlik tespitinin yapılmadığı, sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğinin sorulması gerekliliği dikkate alınarak mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

1- Adli Tıp Kurumu, Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 28.01.2011 tarihli adli rapor içeriğinde, duyu veya organlarından birinin işlevinin zayıflaması ya da yitirilmesi konusundaki raporun düzenlenebilmesi için mağdurun tekrar muayaneye gönderilmesi gerektiğinin belirlenmesine karşın, bu konuda adli rapor alınmadan sanık hakkında TCK'nın 89/3-b maddesinin uygulandığı, kaldı ki yaralanma bu nitelikte olsa bile, TCK'nın 89/1. maddesi ile tayin edilecek temel cezanın TCK'nın 89/3-b maddesi ile artırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın önce TCK'nın 89/2 maddesi ile artırılıp bu miktar üzerinden ayrıca TCK'nın 89/3-b maddesi ile yeniden artırım yapılarak fazla ceza tayini,

2- TCK'nın 53/6 maddesine göre, belli bir meslek ve sanatın gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, üç aydan üç yıla kadar meslek ve sanatın yasaklanmasına karar verilebileceği gözetilmeksizin, işlenen suçla ilgisi olmayan, sanık hakkında sahip olduğu sürücü belgesinin süreli olarak geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3729, Karar No: 2017/8243, Tarih: 23.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3729 E.  ,  2017/8243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalının üst kattaki bağımsız bölüm 3 nolu meskenin maliki olduğunu, davalı tarafın Kat Mülkiyet Kanununa göre ana gayrimenkulün ortak yerlerinden olan çatı katına inşaat yaptığı, merdiven boşluğunu demir parmaklıklarla kapatmak suretiyle odunluk haline getirdiğini yine kat maliklerinin ortak yerlerden olan çatıya çıkışlarını da demir kapı yaparak kilitlediğini bu nedenle anagayrimenkulün ortak yerlerinden olan çatıya yapılan inşaatın kal'i suretiyle projesine uygun hale getirilmesi ve davalı tarafından merdiven boşluğuna yapılan demir parmaklıklı odunluğun ve çatıya çıkıştaki merdivene yapılan demir parmaklıklı kapının kaldırılmak suretiyle eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile dava konusu olan ve bilirkişi raporunda belirtilen ortak yerlere dahil alanların ortak kullanıma açılması, çatıya yapılmış olan inşaatın kal'i suretiyle projesine uygun hale getirilmesi merdiven boşluğuna yapılan demir parmaklıklı odunluk ile çatıya çıkmayı engelleyen demir parmaklıklı kapının kaldırılmasına, kaldırma işlemi için davalı ...'a 30 günlük süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: HMK'nın 297. maddesine göre mahkemece verilen kararın hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi ve verilen karar ile iki tarafın leh ve aleyhine hükmedilen görev ve hakların gayet açık ve anlaşılır biçimde yazılması gerekmektedir. Somut olayda, uygulamada duraksama ve kargaşaya yol açmayacak biçimde hangi tarihli bilirkişi raporuna göre hüküm kurulduğu belirtilerek, ayrı ayrı projeye aykırılıkların somut şekilde belirlenerek, eski hale getirilmesine karar verilmemesi, kabule göre de hüküm fıkrasında müdahale edilen eylemlerin infazda tereddüt yaratmayacak şekilde belirlenerek somut maddeler halinde tek tek yazılıp açıklanması gerekirken sadece bilirkişi raporuna atıf yapılması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 23/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/959, Karar No: 2020/3576, Tarih: 17.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/959 E.  ,  2020/3576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisleri ...'un ... Bankası A.Ş. Denizli Saltak Şubesinden 23/07/2010 tarihinde konut kredisi kullandığını, kredi kullanımı ile birlikte banka tarafından ... ... ve Emeklilik A.Ş'ye ... sigortası yaptırıldığını, 80.000,00 TL vefat teminatı olduğunu, murisleri ...'un 17/12/2011 tarihinde akciğer kanseri hastalığından vefat ettiğini, vefat nedeniyle sigorta şirketinden poliçe teminat bedelinin talep edildiğini, sigorta şirketinin bedelin tazmin edilmeyeceğini bildirdiğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL alacağın davalı sigorta şirketinden 18/01/2012 tarihinden itibaren tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davacı tarafın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 5.000,00 TL alacağın 18/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, ... sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisi ile davalı arasında (23.07.2010- 23.07.2011) ve (23.07.2011-23.07.2012) tarihleri için ... sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; 2. poliçenin düzenlenmesinden sonra, 17.12.2011 tarihinde davacıların murisi sigortalı vefat etmiştir.

Davalı taraf, davacılar murisinin 2. poliçe tanziminden önce, ilk poliçenin de geçerlilik tarihi içerisinde davacıların murisinin akciğer kanseri teşhisi aldığını, bu hastalığını bildirmeyip sözleşmenin kurulması sırasındaki beyan yükümlülüğüne aykırı davranıldığı, bu aykırılık nedeniyle de zararın teminat dışı kaldığı savunmasında bulunmuş; mahkeme ise, 23/07/2011 tarihinde yenilenen poliçe ekinde " ... Sigortası Soru Formu" bulunmaması "15 L-Konut Kredisi ... Sigortası" koduyla düzenlenmiş olması, davacıların murisinin isteği dışında Konut Kredi Sözleşmesinin devamını sağlamak amacıyla düzenlendiği, bu durumda sigortalının irade özgürlüğünün bulunmadığı ve kendisine beyan yükümlülüğüne aykırılığın sonuçlarının bildirilmediği hallerde sigortalının kusurundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle, davalının tazminattan sorumluluğuna karar vermiştir.

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesi ile sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğü düzenlenmiştir. Sigorta hukukuna ilişkin genel düzenleme mahiyetinde olan bu hüküm, ... sigortalarında da uygulanmaktadır.

6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesinde "Sigorta ettiren, sözleşmenin yapılması sırasında bildiği veya bilmesi gereken tüm önemli hususları sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigortacıya bildirilmeyen, eksik veya yanlış bildirilen hususlar, sözleşmenin yapılmamasını veya değişik şartlarda yapılmasını gerektirecek nitelikte ise, önemli kabul edilir. Sigortacı tarafından yazılı veya sözlü olarak sorulan hususlar, aksi ispat edilinceye kadar önemli sayılır" denilmek suretiyle; sigorta ettirenin, sözleşmenin kurulması sırasındaki doğru beyan yükümlülüğünün kapsamı düzenlenmiştir.

Gerek TTK'nun 1435. maddesi ve gerekse ... Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Dosya kapsamındaki tedavi evraklarında; sigortalı murisin ilk poliçenin düzenlendiği tarih olan 23.07.2010 tarihi itibari ile ölüm sebebi olan akciğer hastalığına ilişkin herhangi bir tedavi veya teşhisi bulunmadığı, poliçenin geçerliliği sırasında 12.04.2011'de tanı aldığı, söz konusu hastalığın davalı sigortaya bildirilmediği gibi 23.07.2011 tarihli poliçenin düzenlenmesinden sonra da mevcut hastalığın davalı sigortaya bildirilmediği anlaşılmıştır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; sigorta sözleşmelerinin karşılıklı iyiniyet ve güven esasına dayalı olarak kurulan sözleşmeler olduğu; güven ve iyiniyet ilkesi ile yasal düzenlemeler (TTK 1435 ve devamı md. - eski TTK.1290 md.) gereği, sigorta yaptıranın önemli tüm hususları poliçenin tanzimi sırasında sigortacıya bildirmekle yükümlü olduğu; davacılar murisi sigortalının poliçe tanziminden sonra ve yenilenen poliçe sırasında ölüme sebep olan hastalığının sigortacıya bildirmeyerek beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı hususları dikkate alınmak ve değerlendirmek suretiyle, karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve hatalı gerekçeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bette açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazların kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8086, Karar No: 2014/1696, Tarih: 07.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8086 E.  ,  2014/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2006/81-2013/131

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 tarih ve 2012/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; ipotek tesisi suretiyle oluşturulan tasarrufun iptali istemine ilişkin olup, sıra cetveline ilişkin bir ihtilafın bulunmamasına ve sıra cetveli uyarınca dağıtım yapılmasının tedbiren durdurulması yönündeki talebin, bizatihi sıra cetveline itiraz niteliğinde sayılamayacağına; kaldı ki yukarıda belirtilen Büyük Genel Kurul kararına göre görevin asıl uyuşmazlığa bakan Yüksek Daire'ye ait olmasına göre hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 17. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 07.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20017, Karar No: 2017/2070, Tarih: 16.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20017 E.  ,  2017/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle, borçlu olmadığının tespitine, kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3159, Karar No: 2019/747, Tarih: 27.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3159 E.  ,  2019/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... Kesin vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri arsa sahibi ile davalı yüklenici ... arasında 27.03.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre inşaatın teslim tarihinin 27.03.2009 tarihi olması gerekirken sözleşmeye uygun olarak tamamlanıp teslim edilmediğini, ayrıca davalı müteahhidin arsa maliklerine haber vermeden ve onların muvafakatlarını da almadan yarım bıraktığı inşaatı diğer müteahhit ...'e devrettiğini, ancak ...'in de inşaatı tamamlamadığını, eksik bıraktığını, ... ile inşaatın tamamlanma süresinin konuşulduğunu ve 2011 yılı Nisan ayında teslim edeceğini, aksi halde 20.000,00 TL tazminatı arsa maliki ...'a ödeyeceğine dair yazılı taahhütle borçlanma sözleşmesi imzaladığını, ancak belirtilen tarihten dava tarihine kadar da inşaatın teslim edilmediğini ileri sürerek, arsa maliklerine ait dairelerin 2009 tarihinden dava tarihine kadar kira getireceğinin tespiti ile bu bedelin ve taahhüt sözleşmesindeki tazminatın yüklenicilerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili, 29.12.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 359.009,00 TL arttırmıştır.

Davalı ... vekili, müvekkili ile davacılar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi olmadığını, müvekkili ile davacıların aynı yerde oturması hasebiyle ücreti mukabilinde müvekkilinin bazı dairelerin eksikliklerinin yapımı için anlaştığını, davacılar bu ödemeleri yapmadığından eksikliklerin giderilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı arsa sahipleri ile yüklenici ... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, yüklenici ...'in inşaatı diğer davalı müteahhit ...'e devrettiği, sözleşmesi uyarınca yapılacak inşaattan davacı arsa sahiplerine ait olan bölümlerin süresinde teslim edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve davacılar vekili temyiz etmiştir.

Davalı ... vekilinin temyizi yönünden;

Kararı, davalı ... vekili ve davacılar vekili temyiz etmiştir.

Davalı ... vekilinin temyizi yönünden;

Mahkemece resmi olarak yüklenici ... ile davacılar arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin davalı ...’a devredildiği kabul edilmiş ise de dosyada bulunan 09.03.2011 tarihli adi yazılı taahhütnamenin sadece Serhat ile arsa sahibi Nurullah arasında yapıldığı diğer arsa sahibi ve asli yüklenici imzasını taşımadığı anlaşılmaktadır. Taahhütnameye göre 30.04.2011 tarihinde dairedeki eksik işlemlerin tamamlanması taahhüt edilmiş, davacı arsa sahipleriyle yüklenici Mehmet’in imzaladığı sözleşme devredilmemiştir. Bu nedenle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan sorumluluğun Serhat’a yüklenmesinde isabet görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyizi yönünden;

Davacılar dava dilekçesinde 12 adet taşınmaza ilişkin gecikmeden kaynaklı kira kaybını talep etmiş ise de, sözleşme nazara alınarak davacılara düşen bağımsız bölümler üzerinden kira tazminatı hükmedilmesi gerekirken gerekçe belirtilmeksizin 6 adet bağımsız bölüm yönünden davanın kabul edilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekili ve davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı ... ve davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4933, Karar No: 2014/318, Tarih: 28.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4933 E.  ,  2014/318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2013/23090

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 29/11/2012, 2012/398 (E) ve 2012/493 (K)

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek eşini öldürme, kasten öldürme

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Sadiye hakkında maktule yönelik “nitelikli kasten öldürme”, sanıklar Sadeddin ve Recep hakkında maktule yönelik “kasten öldürme” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık Sadiye yönünden haksız tahrikin derecesi ile tüm sanıklar yönünden takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafıinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, katılanlar vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

a) Sanık Sadiye hakkında maktule yönelik “nitelikli kasten öldürme“ suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

b) Sanıklar Sadeddin ile Recep hakkında maktule yönelik “kasten öldürme” suçundan kurulan hükümler yönünden;

Dosya kapsamına göre, sanıklar Sadeddin ve Recep’in öldürme suçunu maktul enişteleri tarafından kız kardeşlerine yapılan haksızlığın tartışıldığı bir ortamda maktulün kendilerine hakaret etmesi nedeniyle asgari düzeyde haksız tahrikin etkisi altında işledikleri kabul edilip bozma kararı verildiği, yerel mahkemece bozmaya uyulup eylemin asgari düzeyde tahrik altında işlendiği hususu da kabul edildiği halde; sanıklar hakkında haksız tahrik nedeniyle 12-18 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması yerine yazılı şekilde 15 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle sanıklara eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmekle, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 28.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

28.01.2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M. B.'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar S.. B.., S.. S.. ve R.. S.. müdafii Avukat İ. P.’un yokluğunda 30.01.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.

.