muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14579, Karar No: 2021/18195, Tarih: 02.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14579 E.  ,  2021/18195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09/02/2010 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 12/03/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-a ve 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01/03/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25830, Karar No: 2016/3237, Tarih: 08.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/25830 E.  ,  2016/3237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket tarafından inşa edilerek satılan Gökyüzü Residence sitesinden taşınmaz satın aldığını, taşınmazın kendisine tesliminden sonra binaların iç ve dış cepheleri ile binaların terası,sitenin giriş ve tesis alanı, otopark, kapalı ve açık havuzun bulunduğu ortak alanlarda zaman içerisinde ayıplar ortaya çıktığını, bu ayıplı imalatların tespitine yönelik alınan tespit raporuna dayalı olarak davalıya 19.02.2013 tarihli ihtar yapılmasına rağmen davalının olumlu cevap vermediğini, yargılama aşamasında yapılacak tamirat giderin tam olarak tespit edilebileceğini, bu nedenle HMK 107. maddeye göre belirsiz alacak davası olarak; şimdilik 18.000 TL ayıplı imalat ve 1.000 TL tespit giderinin ihbar tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının taşınmazı teslim aldıktan sonra kontrol ederek itirazlarını sürmesi gerekirken 6 yıl sonra dava açtığını, davanın 5 yıllık zamanaşımına tabi olmakla reddi gerektiğini, ayrıca tespit bilirkişi raporundaki hususların imalatla ilgisinin olmadığını, zamanla kullanım ve aşınmalar sonucu gerçekleştiğini, site yönetiminin bakım sorumluluğunu yerine getirmemesinden dolayı ortaya çıktığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece site ortak alanlarındaki hasarların su yalıtımının yapılmaması veya tekniğine uygun yapılmamasından, bir bölümünün de işçilik ve malzeme hatasından kaynaklanan ve zamanla ortaya çıkan gizli ayıp olduğu ve yüklenici firmanın bu ayıplı imalattan sorumlu olduğu gerekçesiyle bilirkişi hesaplamasına göre Davanın kabulü ile, 6.229,09 TL ayıp giderim bedeli ile 142,29 TL tespit giderinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı şirket tarafından inşa edilerek davacılara satışı yapılan taşınmaz ortak alanlarında oluşan ayıplı imalatların giderilmesine ilişkin tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava, davalı şirket tarafından inşa edilerek davacılara satışı yapılan taşınmaz ortak alanlarında oluşan ayıplı imalatların giderilmesine ilişkin tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece tarafların iddia ve savunmalara kapsamında değerlendirme yapılmak üzere taşınmazın bulunduğu mahalde keşif yapılarak, bu keşfe dayalı olarak hazırlanan bilirkişi raporunda, ortak alanlardan bodrum katın kapalı otopark olarak düzenlendiği ve otoparkın betonarme döşemesinin üzerinde yüzme havuzu ve sosyal donatı alanları oluşturulduğu, açık alanda bulunan bu tesislerden gelen serbest suların bazı bölgelerden otoparka sızdığı ve otoparkın zemin ve duvarlarında hasarlar oluşturduğu, demir aksamlarda paslanma, tavanlarda boya, alçı ve sıva dökülmelerine neden olduğu, açık yüzme havuzu kenar mermerlerindeki kot farkı nedeniyle taşkın suyun havuzun sadece bir bölümünden taşmasına bağlı olarak partiküllerin filtre sistemine aktarılamamasına neden olduğu, bloklarda yer alan 14 adet dairenin ön ve arka kısımlarındaki açık teraslarda seramiklerin parapet duvarı birleşim yerlerinde çökmeler ve kırılmalar olduğu, Kapalı otoparkta Merkür ile Venüs blok arasındaki dilatasyonun farklı oturmalar nedeni ile ayrıştığı ve araç geçişinde problem oluşturduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Tespit bilirkişi raporunda tespit edilen Jüpiter blok çatısında izolasyonu ile dış cephe kaplamasının yenilenmiş olduğu ve Blokların tamamında dış cephe mantolama ve boyanın yeniden yapılmış olduğu tespit edilmiştir.

Keşif sırasında tespit edilen bodrum kattaki su izolasyonu yetersizliğinden kaynaklanan hasarların kaynağının giderilmesi için betonarme döşeme üzerinde yapılmış su yalıtımının yenilenmesi, bunun için de yeşil alan ve bahçe toprağı kaldırılarak açığa çıkarılacak beton yüzeyinin temizlenmesi, drenaj, su izolasyonu ve yeniden yeşil alan düzenleme işlerinin yapılması gerektiği Bu işlerin her türlü malzeme, işçilik, nakliye, KDV ve genel giderler dâhil toplam 232.000.-TL bedelle yapılabileceği,Kapalı otopark, hidrofor odası, makine dairesi, kapalı havuz ve eklentilerinde meydana gelen hasarların giderilmesi için bu mahallerin tavan ve duvarlarındaki boyaların kazılması, yüzeylerin kurutulması, sıva tamiratları ve boya işlerinin yapılması, demir aksamlarda çürük olanların yenilenmesi paslı kısımların temizlenmesi, astar ve yağlıboya yapılması gerektiği, bu işlerin her türlü malzeme, işçilik, nakliye. KDV ve genel giderler dâhil toplam 33.000.-TL bedelle yapılabileceği, Açık yüzme havuzu kenarında bulunan traverten mermerlerin sökülmesi, alt zeminin kot ayarlaması yapılarak düzeltilmesi ve mermerlerin bozuk olanları da değiştirilmek suretiyle yeniden monte edilmesi gerektiği, bu işlerin her türlü malzeme, işçilik, nakliye. KDV ve genel giderler dâhil toplam 35.500.-TL bedelle yapılabileceği, 14 dairenin teraslarındaki seramiklerin sökülerek alt zeminin temizlenmesi, su ve ısı izolasyonlarının yapılması, akabinde koruyucu şap uygulanması ve seramiklerin döşenmesi gerektiği, bu işlerin her türlü malzeme, işçilik, nakliye, KDV ve genel giderler dâhil 36.000.-TL bedelle yapılabileceği, kapalı otoparkta Merkür ile Venüs blok arasındaki dilatasyon derzinin yerine çelik dilatasyon profili monte edilerek araç geçişinin sağlanması işinin her türlü malzeme, işçilik, nakliye, KDV ve genel giderler dâhil toplam 10.500.-TL bedelle yapılabileceği tespit edilmiştir.

Ayrıca keşif tarihinden önce site yönetimi tarafından giderilen ayıplar kapsamında; blokların dış cephe mantolama ve boyası, Jüpiter blok çatısının kumlu arduazlı membranla kaplanması ve blok cephelerinin kompozit panellerle kaplanması işleri için sözleşmelerde kararlaştırılan toplam 397.895,75 TL bedelin piyasa rayicine uygun olduğu rapor edilmiştir.

Ayrıca keşif tarihinden önce site yönetimi tarafından giderilen ayıplar kapsamında; blokların dış cephe mantolama ve boyası, Jüpiter blok çatısının kumlu arduazlı membranla kaplanması ve blok cephelerinin kompozit panellerle kaplanması işleri için sözleşmelerde kararlaştırılan toplam 397.895,75 TL bedelin piyasa rayicine uygun olduğu rapor edilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere hükme esas alınan bu bilirkişi raporunda taşınmaz orta alanlarındaki ayıplı işler ayrı ayrı tespit edilerek bu tespit edilen ayıpların ne suretle giderileceği açıklandıktan sonra, bu işlerin her türlü malzeme, işçilik, nakliye, KDV ve genel giderleri dahil maliyetlerinin hesaplandığı belirtilmiş ise de, bilirkişi raporundaki tespitlere konu ayıplı imalatların niteliği itibariyle tamir veya yeniden yapılmak suretiyle giderilebileceği, buna göre ayıplı imalatların tamamlanmasına ilişkin masrafların hesaplanmasında, dava tarihi itibariyle serbest piyasa koşullarına göre tamir ve yapım işine konu alanın ölçüsü, yapılan işin mahiyeti,kullanılacak malzeme, nakliye, işçilik vs. tüm inşaat kalemlerine konu bedellerin her bir iş yönünden ayrı ayrı somut verilere göre değerlendirilerek ve keşif tarihi itibariyle site yönetimi tarafından dava dışı firmalar ile yapılan sözleşmelere dayalı olarak tamamlanan işler yönünden de aynı yöntem izlenerek hesaplama yapılmak suretiyle yapılan ödemelerin yerindeliği değerlendirilmek suretiyle mahkeme, taraf ve yargıtay denetimine uygun olacak şekilde alınacak ek bilirkişi rapor sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, denetime imkan vermeyecek şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1071, Karar No: 2021/2673, Tarih: 05.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1071 E.  ,  2021/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 05.04.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/11400, Karar No: 2013/12563, Tarih: 16.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11400 E.  ,  2013/12563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,KAL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, asıl ve birleşen dava dosyasında, imar uygulamasından sonra adına tescil edilen taşınmazı, davalıların kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek, 17053 ada 1 parselde kayıtlı ......Numara 12, .... 17 ve 19 Altındağ adresindeki taşınmaza elatmasının önlenmesi ile belirtilen adreslerde bulunan davalılara ait muhtesatların bedelinin 311.685,84 TL olarak tespiti ile muhtesatların kal'ine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın imar uygulamasından kaynaklandığı, davalıların kusurunun bulunmadığı, bu üç yapının da anılan parsellerdeki bölümlerinin yıkımı halinde ayakta kalamayacağı, bu itibarla bina bedellerinin tümüne hükmedilmesi gerektiği, gerekçesi ile davanın kabulü ile elatmanın önlenmesine ve üç yapının bina bedellerinin toplamı olan 356.261,10 TL'nin davalılara miras payları oranında ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,16.9.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4537, Karar No: 2023/5949, Tarih: 11.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4537 E.  ,  2023/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/271 E., 2016/80 K.

SUÇLAR : ... olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Çermik Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz yoluna konu gerekçeli kararın; ... Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 16.11.2021 tarihinde katılanın vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6670, Karar No: 2012/8833, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6670 E.  ,  2012/8833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 01.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 04.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0019 Esas, 2012/707 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 01.11.2011 tarih ve 2011/4981 Esas, 2011/6840 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanıkların yetkilisi olduğu ticaret şirketinin ... Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4884, Karar No: 2012/166, Tarih: 17.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/4884 E.  ,  2012/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b,e, 22/3, 53/1-2, 53/6 maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Dosya içeriğine göre; sanığın gece saat 00.00 sularında, yerleşim yeri sınırları dahilinde, Pendik Köprüsü istikametinden gelip Abdülhalik Renda Caddesini takiben seyri sırasında, gidişine göre yolun sağındaki yaya kaldırımından inip, yaya geçidinden karşıya geçmek üzere 1 m kadar ilerleyen yaya ...'a aracının sağ ön kısmıyla çarpıp, çarpmanın etkisiyle mağduru 9 m. kadar ileriye fırlattığı ve ...'un yaşamını tehlikeye sokacak ve ağır (5) derecede kemik kırığı oluşacak biçimde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; 35 m. kadar önceden yaya geçidi ve 30 km hız tahdit levhaları ile uyarıldığı halde, yerleşim yeri sınırları dahilinde, aracının hızını her an durabilecek şekilde azaltmaksızın seyrine devam eden, süratli olmasının etkisiyle fren tedbirinde yetersiz kalan ve yaya geçidinden geçen yayaya ilk geçiş hakkını vermeyen sanık asli kusurlu ise de; sanık idaresindeki aracın duramayacak kadar yaklaştığını göz önüne almaksızın kontrolsüzce yola giren mağdur yaya ...'un da 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 68/b-3 maddesindeki “yaya geçidinden geçen yayalar, ışıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde veya kavşaklarda güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne almak zorundadırlar” kuralını ihlal etmekle, kazanın oluşumunda tali kusurlu olduğu gözetilmeden ve oluş şekli özetlenen olayda bilinçli taksir koşullarının bulunmadığı da nazara alınmadan, yetersiz bilirkişi raporuna itibarla sanık tam kusurlu kabul edilip, sanığa tayin olunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılarak yazılı şekilde sanığa fazla ceza verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de,

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesine gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Taksirle işlenen suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de,

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesine gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Taksirle işlenen suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,

3- 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesindeki koşullar irdelenip gerekçelendirilmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesinin uygulanıp uygulanmamasına karar verilebilmesi için öngörülen koşullar arasında yer almadığı gözetilmeden “Yakınan şikayetten vazgeçmediği için CMK'nın 231. maddesi uygalanmamıştır.” biçimindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.