muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30105, Karar No: 2014/17984, Tarih: 17.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30105 E.  ,  2014/17984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/316110

Mahkemesi : Hopa (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02/07/2013

Numarası : 2012/427 - 2013/106

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; suç saatinin 02:00 olduğu, saat 08:30'da yapılan alkol ölçümünde sanığın 0.38 promil olduğunun saptandığı, aradaki geçen zaman dilimi gözetildiğinde 100 promilden fazla alkollü olarak araç kullandığının kabulünün gerektiği, bu kapsamda sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4639, Karar No: 2014/3843, Tarih: 24.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4639 E.  ,  2014/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdure zorunlu vekilinin sanıktan şikâyetçi olduğunu beyan ettiği ve hükmü de temyiz ederek açıkca katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'nın davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ...'ın katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9337, Karar No: 2010/6056, Tarih: 17.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/9337 E.  ,  2010/6056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık, dolandırıcılığa teşebbüs ve hüviyet cüzdanında sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sahte nüfus cüzdanı düzenleyip kullanmak suçundan; 765 sayılı TCK.nun 350/1-3-son, 80 ve 59/2 mad.ce 11 ay 20 gün H.C.

2-Sahtecilik suçlarından; 5237 sayılı TCK.nun 204/1 ve 62. mad.ce 1 yıl 8 ay H.C. ( 2 defa ayrı ayrı uygulanmak üzere)

3-Akbank Cevizli şubesi aracı kılınarak yapılan dolandırıcılık suçundan; 765 sayılı TCK.nun 504/3 ve 59/2 mad.ce 1 yıl 8 ay H.C. ve 1.066 YTL A.P.C.

4-Akbank Pendik şubesi aracı kılınarak yapılan dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f, 35/2, 62 ve 52/2 mad.ce 5 ay H.C. ve 20 YTL A.P.C.nın toplanarak neticeten 3 yıl 40 ay 20 gün H.C. ve 1.086 YTL A.P.C.

I- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık”, “dolandırıcılığa teşebbüs” ve “sahte nüfus cüzdanı kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının suçların işlendiği 10.06.1999 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

II- Sanık müdafiinin “resmi belgede sahtecilik” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile Değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Resmi belgede sahtecilik suçunda 5237 Sayılı TCK. nun 204/1. maddesi uyarınca alt sınırdan ceza tayini halinde hükümde gösterilmese dahi aynı yasanın 53. maddedeki hak yoksunluklarının hapis cezasının yasal sonucu olarak infazda re’sen dikkate alınması gerektiğinden 5237 Sayılı TCK. nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Resmi belgede sahtecilik suçunda 5237 Sayılı TCK. nun 204/1. maddesi uyarınca alt sınırdan ceza tayini halinde hükümde gösterilmese dahi aynı yasanın 53. maddedeki hak yoksunluklarının hapis cezasının yasal sonucu olarak infazda re’sen dikkate alınması gerektiğinden 5237 Sayılı TCK. nun aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. ve 4. bentlerinde yer alan “5237 Sayılı TCK. nun 204/1” ve “5237 Sayılı TCK. nun 62/1” şeklindeki uygulama maddelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine “765 Sayılı TCK. nun 342/1” ve “765 Sayılı TCK. nun 59/2” ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6250, Karar No: 2012/1415, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6250 E.  ,  2012/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/06/1989- 06/12/2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Elif Sülün tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Müh. San. Tic. Ltd. Şti. 'ne iadesine, 09/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6714, Karar No: 2009/12804, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6714 E.  ,  2009/12804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı adına kayıtlı olan taşınmazın tapu kaydının iptaline ve maliye hazinesi adına tesciline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemenin davanın kabulü ile taşınmaz malın bedelinin tespitine ve tapu kaydının iptali ile maliye hazinesi adına tapuya tesciline dair verilen kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece davalı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekili bu ret kararına karşı temyiz yoluna başvurmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve davalının adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile maliye hazinesi adına tescili istemine ilişkin olup; HUMK’un 427. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen taşınır mal veya alacak davası niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden, mahkemece davalı vekilinin temyiz itirazlarının tespit edilen kamulaştırma bedelinin miktarına bakılarak reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle mahkemenin, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 02.03.2009 gün ve 2008/25-2008/45 ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra davalı vekilinin dava ile ilgili temyiz itirazları yönünden yapılan inceleme sonunda:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistikî bilgilere dayandığı bilinen İlçe Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi harcamalar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi harcamalar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4887, Karar No: 2010/6911, Tarih: 09.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/4887 E.  ,  2010/6911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 765 sayılı Yasa sanık lehine olduğundan sanık ... hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 08.03.2005 tarih ve 2004/346 Esas, 2005/112 karar sayılı ilamın infazının devamına

Yapılan duruşmaya, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre 5237 sayılı TCK. nun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 sayılı TCK. nun hükümleri olaya uygulanarak birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenmiş, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediği kabul olunmasına göre, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, önceki kesinleşmiş hükümdeki ağır para cezasının 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi, 01/05/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 Sayılı yasanın 22. maddesi ile değişik 5083 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2. maddesine eklenen 3. fıkrası gereğince de para cezalarında bir yeni Türk Lirasının küsurunun atılması suretiyle infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, 8.3.2005 tarihli önceki mahkumiyet hükmündeki ağır para cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve sonuç adli para cezasının 5.138 TL.a düşürülmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 9.6.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17624, Karar No: 2016/1593, Tarih: 08.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/17624 E.  ,  2016/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/297141

MAHKEMESİ : İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2014/266 (E) ve 2014/485 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre hükümlüler F.. S.. ve S.. G..'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6148, Karar No: 2017/862, Tarih: 20.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/6148 E.  ,  2017/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin borçlu ...'den alacağını alamaması üzerine Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2785 E. sayılı dosyasında takip başlattıklarını, 22.04.2013 tarihinde borçlunun taşınmazları için haciz müzekkeresi yazıldığını, mahcuz taşınmazın satılması üzerine Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2863 E. sayılı dosyasından yapılan 24.04.2014 tarihli sıra cetveli ve derece kararının taraflarına 29.04.2014 tarihinde tebliğ edildiğini, bu derece kararına göre Aksaray 2. İcra Müdürlüğü’nün 2013/2657 ve 2013/2663 E. sayılı dosyaları arasında satış bedelinin garameten paylaştırıldığını, aynı derecede olan ve garameten pay alması gereken müvekkilinin alacaklı bulunduğu dosyaya pay ayrılmadığını, davalıların hacizlerinin ihtiyati haciz olduğu için ve müvekkilinin davalıların takipleri kesinleşmeden ihtiyati haciz kararı alarak tapuya haciz koyduğu için satış bedelinin müvekkili ile davalılar arasında garameten paylaştırılması gerektiğini, davalılar ve borçlu arasında gerçek bir alacak borç ilişkisi bulunmadığını, davalıların takip konusu alacağının gerçek bir alacak olmadığını ileri sürerek, davanın kabulü ile davalılara ayrılan payın alacağı oranında ve yargılama giderleri olmak üzere davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, borçlu ... aleyhine alınan ihtiyati hacizlerin davacının aldığı hacizden daha önce alındığını ve kesinleştirildiğini, taraflarınca borçlu aleyhine yapılan tüm işlemlerin davacının yaptığı işlemlerden daha önce tarihli olduğunu, davacı henüz icra takibine başlamadan borçlunun taşınmazları üzerine taraflarınca haciz uygulaması gerçekleştirildiğini ve kesinleştirildiğini, davacının sıra cetvelinden garameten pay alınmasını talep etmesi için öncelikle taraflarınca yapılan haczin kesinleşme tarihinde haciz hakkının bulunması gerektiğini, yapılan takibin kambiyo senetlerine özgü bir takip olduğunu, icra dairesinin senetlerin kambiyo vasfı taşıdığını res'en gözeteceğini, bu konularda icra dairesi ve borçlunun yetkili olduğunu, davacının icra dairesinin veya borçlunun yetkilerine bürünerek derdest davada bu hususların araştırılmasını istemesinin hukuken mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün kural olarak davalı alacaklı üzerinde olduğu,

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün kural olarak davalı alacaklı üzerinde olduğu,

her zaman düzenlenmesi mümkün olan bono, çek, vs. alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli olmadığı, davalının borçlu ...'ten olan alacağının varlığını ispata yönelik yeterli delil ibraz etmediği, davalının bir kısım çekler ibraz edip alacağının varlığını ispatlamaya çalışmış ise de, bankalardan gelen yazı cevaplarına göre davalının borçludan alacaklı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2863 E. sayılı dosyasında düzenlenen 25.04.2014 tarihli sıra ve derece kararı ile davalılara Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2657 E. sayılı dosyası ile Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2663 E. sayılı dosyası yönünden ayrılan paydan, davacının Aksaray 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2785 E. sayılı dosyasında alacaklı olduğu miktar kadarının davacıya ödenmesine, kalan miktarın davalılara ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Aynı sıra cetveli için muhtelif alacaklılar tarafından farklı tarihlerde, aynı alacaklılara husumet yöneltilerek davalar açılmış olması halinde açılan tüm davaların birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması, birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi açısından ve bir davada verilen kararın diğer davanın sonucunu etkileme olasılığından kaynaklanan bir zorunluluktur. Bu durumda davaların birleştirilerek yargılama yapılması, sıra cetveline ilişkin özel usul hükümlerinden kaynaklanmaktadır. Aynı sıra cetveline yönelik farklı davalar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması; kararların infazında da şüphe ve tereddütlere neden olması ve uyuşmazlıkların uzun süre devam etmesi ihtimalini de doğurabilecektir.

Dairemize, temyiz incelemesi için gönderilen aynı Mahkeme'nin aynı sıra cetveline yönelik 2014/488 E. ve 2014/564 E. sayılı davaların bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, aynı sıra cetveline karşı, aynı mahkemede açılmış yukarıda anılan davaların HMK'nın 166/4. maddesi uyarınca birbiriyle bağlantılı olduğunun kabulü ile davaların birleştirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, aşağıdaki onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.