muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13761, Karar No: 2023/5728, Tarih: 05.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13761 E.  ,  2023/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanunun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun’un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141.maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız takipte itirazın kaldırılması ve icra inkar tazminatı istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu, İlk Derece Mahkemesince yüze karşı verilen kısa kararda, itirazın kaldırılması talebinin reddine, sair hususların gerekçeli kararda belirtilmesine karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda yetki itirazının kaldırılması talebinin reddine karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir. 10.4.1992 tarih ve 1991/7 E.-1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. Bu durumda, İlk Derece Mahkemesince yapılacak iş, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeni bir karar vermekten ibarettir. Bu nedenle, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 03/11/2022 tarih, 2022/2582 E. - 2022/3346 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA) ve Suluova İcra Hukuk

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 03/11/2022 tarih, 2022/2582 E. - 2022/3346 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA) ve Suluova İcra Hukuk

Mahkemesinin 10/03/2022 tarih, 2022/1 E. - 2022/15 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/2057, Karar No: 2021/10152, Tarih: 21.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/2057 E.  ,  2021/10152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 16.05.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10016, Karar No: 2012/20347, Tarih: 13.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10016 E.  ,  2012/20347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 08.07.2010 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 13.08.2010 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (RED- DİNE), 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6436, Karar No: 2019/2228, Tarih: 06.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/6436 E.  ,  2019/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesine göre bir hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle katılanlar vekilinin yanıltıldığı anlaşıldığından, katılanlar vekilinin yokluğunda verilen hükme karşı 25.05.2018 havale tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

1) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Bozma sonrası, hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı itibarıyla, "Hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü;

a) 6217 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik CMK'nin 272/3-a maddesi gereğince kesin olduğu,

b) 6723 sayılı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinde yapılan değişiklik gereğince, İstinaf Mahkemelerinin yürürlüğe girdiği 20.07.2016 tarihinden önce Yargıtay tarafından bozulan kararlarda, bu kararlar kesinleşinceye kadar eski CMUK'un 305 ila 326. maddelerinin halen yürürlükte olması dikkate alınarak, verilen adli para cezasının CMUK’un 305/1. maddesi gereğince de kesin olduğu belirlendiğinden, sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılan ...’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

a) Katılan vekilinin 29.03.2018 havale tarihli mesleki mazeret dilekçesi ile duruşmaya katılamayacaklarını ve bozma ilamımız yönünde katılan hakkında aldırılan 15.03.2018 tarihli adli rapora karşı beyanda bulunmak için süre talebinde bulunduklarını bildirmesine karşın, mazeretinin yasal olmayan ve dosya kapsamı ile örtüşmeyen gerekçe ile reddine karar verilerek iddia hakkının kısıtlanması,

a) Katılan vekilinin 29.03.2018 havale tarihli mesleki mazeret dilekçesi ile duruşmaya katılamayacaklarını ve bozma ilamımız yönünde katılan hakkında aldırılan 15.03.2018 tarihli adli rapora karşı beyanda bulunmak için süre talebinde bulunduklarını bildirmesine karşın, mazeretinin yasal olmayan ve dosya kapsamı ile örtüşmeyen gerekçe ile reddine karar verilerek iddia hakkının kısıtlanması,

b) Sanık hakkında mahkemece verilen 24.06.2014 tarih ve 2014/282 Esas ve 2014/347 Karar sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.11.2017 tarih ve 2016/16119 Esas ve 2017/13908 Karar sayılı kararı ile “Katılan ...’in 28.05.2014 tarihinde alınan beyanı için görevlendirilen pedagogun katılanın korku ve anksiyetiye bağlı travma geçirmekte olduğunu ve olaydan sonra konuşma güçlüğü yaşadığını belirtmesi karşısında katılanın konuşmasında sürekli zorluğa ya da konuşma yeteneğinin kaybolmasına neden olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumundan ayrıntılı rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini” gerekçesi ile bozulmasına karşın Üniversite Hastaneleri ile Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanelerinden ya da Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden heyet raporu alınması gerektiği gözetilmeden... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından 15.03.2018 tarihinde düzenlenen raporla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

c) Katılanın babası ... ile sanık arasında önceye dayalı uyuşmazlık nedeniyle suç tarihinde meydana gelen kavga olayında olay yerinden motosikletiyle ayrılmaya çalışan ...'ı durdurmak amacıyla sanığın hırsla gelip motosikleti kasten ittirmek suretiyle devrilmesine, ... ile katılan ...’in motosikletten düşerek yaralanmasına neden olan sanık hakkında olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

d) Sanık hakkında kurulan hükümde; Ceza Genel Kurulunun 28.05.2013 tarih ve 2013/259 Esas ve 2013/273 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere TCK'nin 61. maddesindeki usul ve sıra gözetilerek TCK'nin 86/1. maddesine göre temel hapis cezasının belirlenmesinin ardından sanığın cezasından TCK'nin 86/3-b ve 87/3. maddeleri uyarınca artırım yapılması ve bundan sonra olası kast nedeniyle TCK'nin 21/2. maddesine göre indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2224, Karar No: 2023/11357, Tarih: 26.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/2224 E.  ,  2023/11357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/34 E., 2021/909 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2020 tarihli ve 2020/34 Esas, 2020/211 ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 ... Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/34 Esas, 2021/909 ... kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer

Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.12.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz sebepleri özetle;

1-Tanık anlatımlarına göre sanığın örgütsel bağının olduğuna,

2-Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde mahkemenin kabul, uygulama ve gerekçesi yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/34 Esas, 2021/909 ... kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası

ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16725, Karar No: 2010/2217, Tarih: 16.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/16725 E.  ,  2010/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22658, Karar No: 2018/1719, Tarih: 27.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22658 E.  ,  2018/1719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 27.02.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine davalılar vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılara verilmesine, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2019/2608, Karar No: 2019/4032, Tarih: 08.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/2608 E.  ,  2019/4032 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... 2-... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 11.10.2018 tarih 2018/4 E. - 2018/532 K. sayılı hükmün, Dairemizin 17.01.2019 tarih 2018/7283 E. - 2019/263 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davalı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı yeni İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddenin 3. fıkrasına göre "12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır." Geçici 1. maddenin 4. fıkrasına göre de "İlk derce mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir."

Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı da dikkate alınarak, davalı ... vekilinin dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten ötürü karar düzeltme talebinin REDDİNE, 08.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21037, Karar No: 2016/1833, Tarih: 03.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/21037 E.  ,  2016/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

Sanığın, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak hat çıkartan kişinin ... olup olmadığı konusunda gerekli araştırma yapmayarak abonelik sözleşmesi yaptığından bahisle özel belgede sahtecilik suçuna iştirak ettiği gerekçesi ile hakkında açılan kamu davasında, aşamalardaki savunmalarında suçlamayı red etmesi, .....Kriminal Polis Laboratuvarının 16.07.2012 tarihli raporunda sözleşme altındaki imzaların katılana ait olmadığının tespit edilmesine rağmen; sözleşme ile ekindeki nüfus cüzdan fotokopisi üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olduğu hususunda bir araştırma yapılmadan kararın verilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu sözleşme ile ekindeki belge üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sözleşme eki belgesinde irtibat numarası olarak yazılan 0........ no lu hat sahibi ile bu hattı kullanan kişi ya da kişilerin kim yada kimler olduğunun araştırılması, tespiti halinde tanık olarak dinlenilmesi, suça konu sözleşme ekinde sunulan nüfus cüzdanındaki fotoğrafın katılana ait olup olmadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini ve bu konuda varılacak sonuca göre de, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.