muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/444, Karar No: 2021/237, Tarih: 01.06.2021

Tanık ... Savcılıkta; oğlu Salih’in uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan tutuklanarak E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yerleştirildiğini, bu sırada E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda kardeşini öldüren hasımlarının da kaldığını, düşmanlarıyla karşılaşmamak için tanık Salih'in H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna nakledilmesi için sanıkla görüşüp dilekçe verdiğini, ceza infaz kurumu görüşmesinde de oğluna dilekçe verdiğini ve komşuları olan Erdem’in koğuşuna geçmesini talep ettiğini söylediğini, zira sanığı ziyaret ettiğinde oğlunun Erdem’in koğuşuna verilmesi konusunda ricada bulunduğunu, kendisinin araç alım satımı yaptığını ancak bir galeri dükkanının olmadığını, söz konusu ziyarette "60.000 TL’lik aracı 30.000 TL’ye sattığını" söylemesinin oğlunun avukatlık ücretini ödemek için vicdan azabı duyması amacıyla yalan söylediğini, sanığı daha önceden tanıdığını, bazen Urfa’da ve İstanbul’da bulunan tarlalarına gittiğinden genel izin gününe yetişemeyip özel izin talebinde bulunduğunu, hatta iki kez de talebinin reddedildiğini, oğlunun ceza infaz kurumuna girmesinden önce, sanığın kızı için araç almak istediğinden dolayı sanıkla görüştüğünü, bu sırada oğlunun tutuklandığını, bulduğu aracı sanığın beğendiğini, Yakup Oto Galeri isimli iş yerini işleten tanık Yakup’tan 47.000 TL’ye aldığı aracı sanığa 50.000 TL’ye sattığını, aracın Citroen C 5 marka, 2012 model olduğunu, satış yapmak için araç sahibi, tanık Yakup ve sanık ile birlikte notere gittiklerini, aracın satışının yapıldığını, sonrasında sanığın 50.000 TL’yi elden kendisine verdiğini, hatta bu esnada sanığın eşi ve kızının da olduğunu, ancak onların araçtan inmediğini, aracın piyasa değerinden sanığa satıldığını, o tarihte oğlunun ceza infaz kurumunda bulunup bulunmadığını hatırlamadığını, sanığı yaklaşık üç yıldır tanıdığını ve oğlunun bu tarihlerde ceza infaz kurumuna girmesinin tesadüf olduğunu,

İstinabe yoluyla alınan beyanında; sanığı 3-4 yıldır tanıdığını ve onunla adliyede tanıştığını, uyuşturucu madde kullanan oğlunun uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan tutuklanarak Gaziantep E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yerleştirildiğini, bu sırada E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda kardeşini öldüren kişilerin de kaldığını, husumetli olduğu bu kişiler ve yakınlarıyla karşılaşmamak için 25.06.2015 ve 20.10.2015 tarihleri arasında oğluyla görüşmeye gitmediğini, daha sonra ceza infaz kurumuna gidip görüşme yaptığını, telefon ile oğlunun işlediği iddia edilen suç hakkında konuştuklarını, uyuşturucuyu kimden aldığını söylemesini istediğini, oğlu adına kayıtlı olan Megane marka aracı satıp bedelini avukatlık ücreti olarak vereceğini söylediğini, kabul etmeyince korkutmak amacıyla konuşmanın devamı sırasında "Senin yüzünden arabamı yarı fiyatına sattım" dediğini, ancak o tarihte araba satış işleminin gerçekleşmediğini, telefonda oğluna, ceza infaz kurumunda düşmanları olduğunu, görüşmelerde denk geldiklerinden, dilekçe yazarak başka bir infaz kurumuna geçmeyi talep etmesi gerektiğini söylediğini, oğlunun koğuşunda aynı zamanda uyuşturucu satın aldığı kişinin de bulunduğunu, o şahısla kavga ettiklerini öğrendiğini, oğlunun başka bir ceza infaz kurumuna nakledilmesi için kendisinin üç dilekçe verdiğini ancak kabul edilmediğini, oğlunun dilekçesinin ise kabul edildiğini, bu olaydan sonra tanık Yakup Çiftçi'den 50.000 TL’ye peşin olarak araç satın aldığını, ancak araç boyalı çıkınca tanık Yakup Çiftçi’ye 48.000 TL verdiğini, daha sonra sanığın araba satın almak istemesi üzerine o arabayı sanığa 50.000 TL'ye sattığını, aracın kaydı kendisinde olmadığı için notere gitmediğini, notere sanığın gittiğini, arabanın geçmişte borcunun olması nedeniyle ilk başta devrinin gerçekleşmediğini, aracın borcu ödendikten sonra sanığın aracı satın aldığını, öğleden sonra noterliğin önünde sanığın kendisine siyah poşet içerisinde 50.000 TL verdiğini, aracın içerisinde 3-4 tane bayan olduğunu, tanık Yakup Çiftçi'nin kendisinden 20.000-30.000 TL alacağı olduğundan onu ödediğini, önceki ifadesine, sanığı ziyaret edip oğlu tanık Salih'in H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna nakli ile Erdem'in koğuşuna verilmesini rica ettiği yazılmışsa da böyle bir şey söylemediğini, sanığa oğlunu Erdem'in koğuşuna vermesi konusunda bir şey demediğini, sadece oğlunu E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan almalarını söylediğini, araba satımının oğlunun başka bir ceza infaz kurumuna nakilinden çok sonra olduğunu, önceki ifadesinde notere gittiği ve dışarıda beklediği yazılmışsa da sabah notere gitmediğini, öğleden sonra gidip parasını aldığını, bunun dışında önceki beyanının doğru olduğunu,

Tanık ...; E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğunu, ceza infaz kurumuna girmeden 20 gün önce amcasının öldürüldüğünü, bu kişilerin de kendisiyle aynı dönemde aynı ceza infaz kurumunda kaldığından hem kendisinin hem de babasının nakil dilekçesi yazdığını, aynı zamanda uyuşturucuyu satın aldığı şahsın da kendisinin koğuşuna geldiğini ve tartıştıklarını, bunun üzerine bir dilekçe daha yazdığını, daha sonra H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna nakledildiğini, gardiyanların kendisine burada tanıdığı olup olmadığını sorunca aile dostları Erdem Büyük'ün olduğunu söylediğini, bunun üzerine kendisini Erdem Büyük'ün koğuşuna verdiklerini, araç satımı ile ilgili bilgisinin bulunmadığını, babasına kendisine avukat tutması için kendi kullanımında olan Megane marka aracı satmasını söylediğini,

Tanık Mehmet Karaca: sanık ...'ı meslektaşı, tanık ...'i de uzaktan akrabası olması sebebiyle tanıdığını, tanık ... ile akrabası olduğu için zaman zaman görüştüklerini, tarihini hatırlayamadığı bir günde tanık ...'in Citroen C5 marka bir araçla adliyeye gelip aracı yeni aldığını söylediğini, ne kadara aldığını sorduğunda tanık ...'in 50.000 TL'ye aldığını, ancak araçta bir arıza olduğunu, servisin bu arızayı gideremediğini, bu sebeple de arabayı satmak istediğini söylediğini, bu konuşmalardan birkaç gün sonra tekrar tanık ... ile karşılaştıklarında bu aracı 50.000 TL'ye sanık ...'a sattığını söylediğini, aracın alım satımı ve parasının ödenmesi konusunda tanık olmadığını, aracın satıldığını tanık ...'den duyduğunu,

Tanık Yakup Çiftçi Savcılıkta; galericilik yaptığını, sanığı tanımadığını, sonradan duyduğu kadarıyla tanık Mustafa’ya 50.000 TL’ye sattığı aracı, tanık Mustafa’nın sanığa sattığını, değerinin 52.000-53.000 TL olup araç boyalı olduğu için bu fiyata satıldığını, bir gün sonra aracın satışını yapmak için ruhsat sahibi ile notere gittiklerini, sanığın da gelmesiyle aracın devrinin gerçekleştiğini, tanık Mustafa ve sanık ile aracın yanına gittiklerini, sanığın poşet içindeki 50.000 TL’yi verdiğini, tanık Mustafa’dan 20.000 TL alacağı olduğundan bu paradan alacağını tahsil ettiğini,

İstinabe suretiyle alınan beyanında; galericilik yaptığını, bir yıl önce tanık Vedat Kılıç’tan Citroen C5 marka araç satın aldığını, aracı ne kadara satın aldığını hatırlamadığını, aracı tanık Mustafa’ya 48.000 TL ile 52.000 TL arası bir miktara sattığını, tanık Mustafa’nın da bu aracı sanığa sattığını, tanık Mustafa’nın aracın devri için aradığını, tanık Mustafa’dan 20.000 TL alacağı olduğunu ve aracın devrini üzerine almadığını, aracın ruhsatının tanık Remzi Kılıç adına olduğunu, sanık ile noterde görüştüklerini, sanığın elinde içinde para olan poşet olduğunu, aracın borcunun olduğu ortaya çıkınca devir işleminin öğleden sonra gerçekleştirildiğini, 20.000 TL’yi tanık Mustafa’dan aldığını,

Tanık Hümeyra Kurt; suç tarihinde eşinin de Gaziantep'te Cumhuriyet savcısı olduğunu ve adliye lojmanında kaldıklarını, sanık ... ailesinin de lojmanda oturduğunu, sanığın eşi olan tanık Naciye’nin kızlarına araba satın alacaklarından bahsettiğini, olay günü de ceza infaz kurumu kantininde günleri olduğundan sanığın kendilerini araçla bırakabileceğini söylediğini, araca bindiğini, tanık Naciye arabayı aldığı kişiye sanığın 50.000 TL ödeyeceğini söylediğini, otogar yakınındaki bir AVM’nin yanında sanığın arabadan indiğini, karşı yoldan gelen gri bir otomobilden inen tanımadığı bir şahsa içinde para olduğu anlaşılan ve para desteleri görülen poşeti verdiğini,

Tanık Naciye Özaltunbulak; Kalyoncu Üniversitesinde okuyan ve arabaya ihtiyacı olan kızına araç satın almak istediklerini, tanık ...'i hâkim olan tanık Mehmet Karaca'nın akrabası olması sebebiyle tanıdıklarını ve bu nedenle söz konusu aracı satın aldıklarını, eşi olan sanığın aracın parasını iki gün önce bankadan çekip eve getirdiğini, iki gün sonra da aracın satışını yapıp parayı vereceğini söylediğini, o tarihte bayanlarla günleri olduğunu, bu sırada eşinin 50.000 TL’yi sayıp siyah poşetin içerisine koyduğunu, tanık Emine Erdoğan'ın da yanında olan sanığın parayı sayıp poşete koyduğunu gördüğünü, sanığa giderken "Bizi de bırakır mısın?" dediğini, sanığın da hazırlarsa hemen bırakabileceğini söylediğini, çocuğunu okula götüreceği için tanık Emine’nin gelmediğini, arkadaşları olan tanıklar Aysel Aslan ve Hümeyra Kurt'un da eşlik ettiğini, sanığın araçla otogar yakınlarında otomobilciler sitesinin orda durup siyah poşetin içinde bulunan 50.000 TL’yi alarak tanık ...’e verdiğini, tanık ...’in arabaya gelerek “Hayırlı olsun” dediğini, daha sonra sanığın kendilerini sosyal tesislere bırakıp adliyeye geçtiğini,

Tanık Aysel Aslan; olay tarihinde tanık Naciye ile güne gideceklerinden taksi beklediklerini, tanık Naciye’nin "Eşim evde, arabasıyla gidelim, bizi geçerken bıraksın" demesi üzerine kabul ettiklerini, daha sonra galerilerin olduğu yere gittiklerini, burada sanığın paranın bulunduğu siyah renkli poşeti alarak araçtan indiğini, parayı aracı satın alan kişiye verdiğini, daha sonra sanığın kendilerini sosyal tesislere bıraktığını,

Tanık Emine Erdoğan; lojmandaki bayanlarla sosyal tesislerde bir araya gelecekleri gün sanığın eşi tanık Naciye’nin evindeyken sanığın elinde siyah poşet ile eve geldiğini, parayı çıkarıp kendisinin yanında saydığını ve 50.000 TL olduğunu, parayı elden teslim edeceğini söylediğini, hatta kendilerine de "Sizi sosyal tesislere ben götüreyim" dediğini, ancak işleri olduğu için onlarla gitmediğini, tanıklar Hümeyra, Aysel ve Naciye ile birlikte sanığın gittiğini, sosyal tesislere geldiklerinde sanığın parayı otogar tarafında bulunan noterin önünde aracı satın alan kişiye teslim ettiğini söylediklerini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; söz konusu aracın kaça alındığı ve ne kadar haksız menfaat sağlandığı iddiasının belirtilmediğini, tanıkların beyanlarından kesintiler yapılarak anlam bütünlüğü bozularak hakkında suç isnadında bulunulduğunu, tüm tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere aracın hasarsız iken tanıklar Remzi ve Vedat tarafından tanık Yakup’a vadeli olarak 52.000 TL’ye, tanık Yakup tarafından tanık Mustafa’ya yine vadeli olarak 50.000 TL’ye, tanık Mustafa tarafından ise kendisine peşin olarak 50.000 TL’ye satıldığını, piyasada vadeli satış ile peşin satış yapılan araç, hasarsız ile hasarlı araç, boyalı ve fazla km yapmış araç arasında fiyat farkı olacağını, buna rağmen tanık ...'in vadeli aldığı aracı kendisine peşin olarak, hasarlı ve boyalı olarak aynı fiyata satmasının rayiç fiyatının altında kabul edilmesinin mümkün olmadığını, tanık ...’i hâkim Mehmet Karaca'nın akrabası olması nedeniyle tanıdığını, tanık Emine Erdoğan'ın evde paraları sayıp siyah poşete koyduğunu gördüğünü ve 50.000 TL olduğunu öğrendiğini beyan ettiğini, tanıklar Hümeyra Kurt ve Aysel Aslan'ın da bir şahsa siyah poşet içerisinde para verdiğini gördüklerini ifade ettiklerini, eşi olan tanık Naciye’nin de evde 50.000 TL parayı sayıp siyah poşetle aracı satın aldığı tanık ...'e Galericiler Sitesi önünde verdiğine tanık olduğunu, tanık ...'in Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesindeki beyanında, aracı galerici tanık Yakup’tan 50.000 TL’ye almak üzere anlaştıklarını, araç boyalı olduğu için 48.000 TL verdiğini, aracın noter satışı yapıldıktan sonra kendisiyle galericiler sitesi önünde buluşup siyah poşet içerisindeki parayı alıp tanık Yakup'un galerisine giderek kalan borcunu ödediğini söylediğini, hâkim Mehmet Karaca'nın beyanından da anlaşılacağı üzere araçta arıza olduğu ve daha sonra aracın tamirine harcadığı 3.000 TL dikkate alındığında ve tanık ...'in aracı 48.000 ya da 50.000 TL’ye tanık Yakup'tan aldığı düşünüldüğünde, aracın daha az bir rakama kendisine satılmadığını, aracın satılma nedeninin arızası olduğunun açıkça belli olduğunu, satın aldığı tarihten bir yıl sonrasına ait araba fiyatları bir yıllık süreçte artmasına rağmen aynı marka ve model aracın “sahibinden.com” adlı internet sitesinde 45.000 TL ile 52.900 TL arasında satıldığına dair 14 adet ilan bulunduğunu, bu ilanlar incelendiğinde satın aldığı araçtan daha temiz, kazasız, boyasız, daha az km yapmış araçlar olduklarının görüleceğini, kaldı ki ilanların satıcıların istediği fiyatlar olup, pazarlık ve peşin ödeme yapılması hâlinde fiyatlardan indirim yapılacağının da değerlendirilmesi gerektiğini, Güven Oto Test Merkezinin ekspertiz raporu incelendiğinde, 13.10.2015 tarihinde aracın ekspertizini yaptırdığını, bir gün sonra 14.10.2015 tarihinde maaş hesabından yatırım fonunu satarak 50.000 TL çektiğinin dosyada bulunan belgelerle sabit olduğunu, aracı iddia edildiği gibi yarı fiyatına satın alması durumunda para vererek aracın ekspertizini yaptırmayacağını ve günlük kazanç getiren yatırım fonunu satıp 50

.10.2015 tarihinde aracın ekspertizini yaptırdığını, bir gün sonra 14.10.2015 tarihinde maaş hesabından yatırım fonunu satarak 50.000 TL çektiğinin dosyada bulunan belgelerle sabit olduğunu, aracı iddia edildiği gibi yarı fiyatına satın alması durumunda para vererek aracın ekspertizini yaptırmayacağını ve günlük kazanç getiren yatırım fonunu satıp 50.000 TL çekmeyeceğini, tutuklunun nakli karşılığında aracı yarı fiyatına aldığı kabul edilse bile, tutuklunun 25.06.2015 tarihinde E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna girdiğini, nakil kararının ise 21.10.2015 tarihinde verildiğini, nakil karşılığında yarı fiyatına araba alacak kişinin dört ay gibi bir süre beklemeyip tutuklandıktan hemen sonra naklin talep edileceğini, tanık ...’in vekilinin hakkında suç duyurusunda bulunduğu “Böcek Ali” lakaplı ...'in tutuklanıp ceza infaz kurumuna girinceye kadar tanık Salih’in nakil talebinde bulunmadığını, söz konusu görüşmede Böcek Ali'nin, tehditlerine boyun eğmemesi tanık Mustafa tarafından tanık Salih’e söylendiğini, bu nedenle tanık Mustafa’nın 20.10.2015 tarihli dilekçe ile oğluna uyuşturucu madde satan şahsın oğluyla aynı koğuşta olduğunu duyduğunu, tedirgin olduğunu beyan ederek oğlunun H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna nakledilmesini istediğini, söz konusu naklin mevzuat gereği yapılması talimatı verdiğini, bu dilekçe işleme konulmadan tanık ...'in nakil için verdiği dilekçe üzerine kurumca 21.10.2015 tarihli ve 2015/46581 sayılı yazı ile kurum müdürü Yusuf Aslanbaş'ın muvafakatı ve tarafından da tanık ...'in nakil talebinin kurum kapasitesi nedeniyle uygun olduğunun belirtilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcı Vekilince de nakil talebi uygun görülerek sevkin gerçekleştirildiğini, naklin tanık ...’in dilekçesi üzerine değil tanık ...'in dilekçesi ve kurumun verdiği muvafakat üzerine yapıldığını, iddianamede can güvenliği nedeniyle nakil için araştırma yapılmadığı, sevk kararında tutuklunun dosya bilgileri ve kurum kapasitesi gerekçe gösterilerek naklin menfaat karşılığı yapıldığı iddia olunmuş ise de bunun asılsız olduğunu, ...'in tutuklanma tarihinin 13.10.2015 olduğu, 20.10.2015 tarihinde ise tanık Mustafa, daha sonra da tanık Salih tarafından nakil isteminde bulunulduğunu, dosyaya sunduğu ekspertiz raporunun 13.10.2015 tarihli olup, bu tarihten önce aracın kendisinde olduğunu, yani ...’in tutuklanmasından önce pazarlık yapıp aracı teslim aldığını, bu tarihlerin bile aracı tutuklunun H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna sevki gündeme gelmeden önce aldığının delili olduğunu, hakkındaki iddiaların ceza infaz kurumundan sorumlu savcı olduğu için görevli olduğu dönemde usulsüz uygulamaları ve haklarındaki iddialar sebebiyle disiplin ve ceza soruşturması yaptığı E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu personelinin, görevini sonlandırmak için isimsiz verdikleri dilekçedeki iftiradan ibaret olduğunu savunmuştur.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Gaziantep E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olan tanık Salih’in 20.10.2015 tarihinde babası tanık Mustafa ile kapalı görüş esnasında yaptığı telefon görüşmesinde, görüş izni veren ceza infaz kurumundan sorumlu Cumhuriyet savcısı olan sanık ... hakkında bir takım ithamlarda bulunulduğunun belirtilmesi, ayrıca posta yoluyla Gaziantep E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu çalışanları adına gönderilen, imza ve tarih içermeyen ihbar mektubunda benzer iddialarda bulunulması üzerine sanık hakkında soruşturmaya başlandığı, sanığın tanık Mustafa’ya ait Citroen C-5 marka aracı piyasa değerinin altında bir bedelle satın alma karşılığında, tanık Mustafa’nın Gaziantep E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olan oğlu tanık Salih’i Gaziantep H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna, ceza infaz kurumu müdürlüğü idare ve gözlem kurulunun herhangi bir kararı olmaksızın nakledilmesini sağladığı iddiasıyla rüşvet suçundan cezalandırılmasının talep edildiği olayda;

Yaklaşık sekiz ay süreyle Gaziantep Adliyesinde ceza infaz kurumundan sorumlu Cumhuriyet savcısı olan sanığın, hâkim olan tanık ...’nın uzaktan akrabası olan tanık Mustafa’yı olaydan daha önce tanıdığı, tanık Mustafa’nın oğlu olan tanık Salih’in uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçundan tutuklanarak 25.06.2015 tarihinde Gaziantep E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna sevk edilmesinden sonra başka bir ceza infaz kurumuna naklini 20.10.2015 tarihine kadar talep etmediği, tanık Mustafa’nın 20.10.2015 tarihli dilekçe ile can güvenliği nedeniyle oğlu olan tanık Salih’in başka bir ceza infaz kurumuna nakledilmesini talep ettiği, tanık Salih’in ise 21.10.2015 tarihli ve bir gerekçe içermeyen dilekçe ile nakil talebinde bulunduğu, tanıklar Mustafa ve Salih’in, can güvenliği nedeniyle nakil talebinde bulunduklarına dair beyanlarının tanık Salih’in amcasını öldürdüğü iddiasıyla tutuklu olarak yargılanan şahısların bazılarının tanık Salih ile aynı dönemde aynı ceza infaz kurumunda bulundukları anlaşıldığından bu durumun can güvenliği nedeniyle nakle dair haklı bir gerekçe oluşturduğu, tanık Salih’in tutuklu olarak yargılanmasına konu olan uyuşturucu maddeyi satın aldığı iddia olunan “Böcek Ali” lakaplı ...’in tanık Salih ile aynı koğuşta kaldığının tanıklar Mustafa ve Salih tarafından belirtildiği, ...’in uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçundan 13.10.2015 tarihinde tutuklandığı ve tanık Salih ile aynı blok ve koğuşta kalmamakla birlikte aynı ceza infaz kurumunda kaldığı ve bu şahsın tutuklanmasından yaklaşık yedi gün sonra başka bir ceza infaz kurumuna naklin tanıklar Salih ve Mustafa tarafından farklı dilekçelerle talep edildiği, tanık ...’in dilekçesinin kurum müdürü tarafından muvafakat verilmesi sonrasında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca aynı tarihte tutuklu olan tanık ...’in nakil talebinin uygun olduğu belirtilerek naklinin gerçekleştirildiği anlaşılmakla, söz konusu naklin sanık tarafından havale edilen tanık Mustafa’nın dilekçesi doğrultusunda değil, ceza infaz kurumu tarafından nakline muvafakat verilen tutuklu olan tanık Salih’in dilekçesi doğrultusunda gerçekleştirildiği, ceza infaz kurumu idare ve gözlem kurulunun kararı olmaksızın naklin gerçekleştirildiği iddia edilmiş ise de ceza infaz kurumu müdürü olan tanık Yusuf’un, uygulamada il içi nakillerin ceza infaz kurumu idare ve gözlem kurulu kararı alınmadan ya da alınması yönünde görüş bildirilmeden gerçekleştirildiğini beyan ettiği, tanık Salih’in nakline ise kurum müdürü tarafından muvafakat verildiği, ceza infaz kurumunun ilgili yazısında da nakillerde uygulamada kurul kararı alınmadığının bildirildiği anlaşılmakla, sanığın tanık Salih'in Gaziantep E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan, H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna naklinde usule ve mevzuata aykırı aykırı hareket etmediği anlaşılmıştır.

Sanığın, tanık Salih’in babası olan tanık Mustafa’dan piyasa değerinin altında araç satın alıp almadığının değerlendirilmesinde;

Sanığın kızı için araba satın almak istemesi üzerine önceden tanıdığı otomobil alım satımı yapan tanık Mustafa’nın satın almış olduğu 2012 model, Citroen C-5 marka aracı sanığa satabileceğini söylediği, sanığın 13.10.2015 tarihinde yaptırdığı ekspertiz muayenesi sonucunda, aracın arızasının bulunduğu ve boyalı olduğunun tespit edildiği, söz konusu aracın satın alındığı tarih itibarıyla piyasaya değerinin bilirkişi marifetiyle tespitinin yapılmadığı, aracın piyasa değerine ilişkin internetteki bazı sitelerden sanık ... soruşturma aşamasında müfettiş tarafından alınan emsal araçlara ilişkin fiyatların satıcının kendi istemi olup, bu fiyatların pazarlıkla, peşin ödeme, aracın ekspertizi sonrasında tespit edilebilecek arızalar gibi nedenlerle düşebileceğinden dikkate alınmadığı, sanığın banka hesap hareketlerinin incelenmesinde hesabından aracın satış tarihinden önce 50.000 TL çektiği, tanıklar Naciye ve Emine’nin sanığın evde para sayarak 50.000 TL’yi siyah renkli poşetin içerisine koyduğunu beyan ettikleri, ardından sanığın tanıklar Naciye, Aysel ve Hümeyra’yı gidecekleri yere götürmek üzere araca aldıktan sonra otogar yakınlarındaki Galericiler Sitesi civarında gri renkli bir araçtan inen şahsa içinde para olan poşeti verdiğine dair adı geçen tanıkların beyanda bulundukları, hukuka uygun delil niteliğinde olan telefon görüşmesinde tanık Mustafa'nın tanık Salih’e “60 bin TL’lik arabayı 30 bin TL’ye sattım. Belki seni buradan kurtarırım” deyip başka bir ceza infaz kurumuna nakledileceğini söylemiş ise de söz konusu aracın değerinin altında kime satıldığına dair taraflar arasında bir görüşme olmadığı ve buna ilişkin bir delil bulunmadığı gibi sanığın tanık Salih’i başka bir ceza infaz kurumuna nakledeceğine ilişkin bir görüşme de olmadığı, aracın noterdeki satış değerinin 48.000 TL olduğu, sanık ... tanık Mustafa aracın 50.000 TL’ye satıldığını beyan ettikleri, suç tarihinden önce aracın satışına ilişkin olarak tanık Vedat’ın aracı akrabasından 58.000 TL’ye satın aldığını ve tanık Yakup’a 52.000 TL’ye vadeli olarak sattığını ifade ettiği, tanık Yakup'un bu aracı 48.000-52.000 TL arasında bir fiyata tanık ...'e sattığını, tanık Mustafa’nın ise tanık Yakup’tan 47.000 TL’ye vadeli olarak aldığı aracı sanığa 50