muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6214, Karar No: 2018/8240, Tarih: 12.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/6214 E.  ,  2018/8240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalıların adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 08/12/2016 gün ve 2016/8147 E. - 2016/15559 K. sayılı kararı ile davalılar vekilinin adli yardım isteminin reddine dair verdiği karara davalı vekilince itiraz edilmiş, Dairenin 03/05/2018 tarih ve 2018/1946 Karar No: 2018/3424 K. sayılı kararı ile "adli yardım istemine dair dilekçenin ekinde adli yardım talebinde bulunan davalının ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığı" gerekçesiyle yapılan itirazın reddine karar verilerek dosya mahalline iade edilmiş, yerel mahkemece davalı tarafa "temyiz posta giderini tebliğden itibaren 7 günlük kesin süre içerisinde dosyaya yatırması, aksi taktirde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağı meşruhatlı davetiye gönderildiği, davetiyenin 19.06.2018 tarihinde davalılar vekiline tebliğ edildiği, verilen kesin süreye rağmen, davalılar tarafından 214.538,95 TL nispi temyiz harcı ile 200,00 TL temyiz posta giderinin yatırılmadığı" gerekçesi ile davalılar vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair ek karar verilmiş, ek kararın davalılar vekilince harçlar ikmal edilmeksizin temyiz edilmesi üzerine temyiz incelemesi için dosyanın 19. Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekirken Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, dosyanın temyiz incelemesini yapmak üzere Yargıtay 19. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 19. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 12/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36458, Karar No: 2015/22141, Tarih: 05.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36458 E.  ,  2015/22141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/22628

MAHKEMESİ : Artvin Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2013

NUMARASI : 2012/59 (E) ve 2013/101 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, resmi belgede sahtecilik ve hırsızlık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğnamede adları yazılı olan sanıklar E.. P.., F.. B.., A.. T.., O.. K.. ve F.. K.. hakkındaki hükümlere yönelik temyiz bulunmadığından; inceleme sanıklar S.. Ö.., V.. Ç.., R.. K.. ve H.. T.. hakkında kurulan hükümlere özgülenmiştir.

1- Sanıklar S.. Ö.., V.. Ç.. ve R.. K.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hırsızlık suçu yönünden, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545

sayılı Yasa ile yapılan düzenlemelerin açıkça sanıklar S.. Ö.. ve R.. K..'un aleyhine bulunması nedeniyle;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık S.. Ö.. müdafiinin, suçların sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmamasına; sanık V.. Ç.. müdafiinin, suçun sabit olmadığına ve teşdide; sanık R.. K..'un ise, suç vasfına ve suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık H.. T.. hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Oluşa, beyanlara, HTS kayıtları ve dosya kapsamına göre; ilk hırsızlık eyleminin Temmuz ayı başında, ikincisinin ise Ağustos ayından sonra gerçekleştiğinin, sanığın 27.07.2011-07.08.2011 tarihleri arasında Şavşat ilçesinde görevde olmadığının ve 19.07.2011 tarihli tutanak içeriğinin de doğru olduğunun anlaşılması karşısında, suçu sabit olmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö- rülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7751, Karar No: 2014/6970, Tarih: 07.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/7751 E.  ,  2014/6970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı ...Ltd. Şti. vekili 28.07.2012 tarihli celsede vekillikten çekildiğini ve bilirkişi raporu ile vekillikten çekilme beyanının şirketin dilekçede belirtilen adresine tebliğini talep etmiş olup, mahkemece duruşma zaptı ile bilirkişi raporunun davalı şirkete tebliğe çıkartıldığı, ancak tebligat parçasının dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, ilgili tebligat parçasının dosyaya eklenmesi, mevcut olmaması halinde ise akıbetinin PTT'den sorularak buna ilişkin cevabi yazının dosyaya eklenerek tebliğ tarihinin belirlenmesi; ayrıca adı geçen şirketin isim değiştirdiği iddia edilmiş olduğundan ilgili Ticaret Sicili Müdürlüğünden isim değiştirmenin söz konusu olup olmadığı, varsa şirketin yeni isminin ve adresinin sorulması ile gelecek cevabi yazı eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4458, Karar No: 2025/523, Tarih: 28.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2023/4458 E.  ,  2025/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1989 E., 2023/634 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/175 E., 2022/318 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 28.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davalı vekili Avukat ...'nun sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının 31.03.2014 tarihinde merada hayvanlarını otlatmakta iken davalıya ait elektrik direğine 2-3 metre yakın mesafede bulunması sonucunda elektrik akımının çekimiyle elektrik çarpması meydana geldiğini ve davacının ağır şekilde yaralandığını, hayatını eskisi gibi idame ettiremediğini, Kahramanmaraş ... Şehir Hastanesinden alınan sağlık raporunda maluliyet oranının %58 olarak tespit edildiğini, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 69 ve 71. maddeleri uyarınca ortaya çıkan zararı davalı şirketin tazminle yükümlü olduğunu ileri sürerek; şimdilik 10.000,00 maddi tazminat ve 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş; 10.11.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminata ilişkin talebini 360.714,73 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; söz konusu enerji nakil hatlarının mülkiyetinin TEDAŞ'a ait olduğunu, arıza onarım bakım yükümlülüğünün dava dışı ... şirketi üzerinde olduğundan husumetin bu şirkete yöneltilmesi gerektiğini, davacının kazanın meydana geldiğini belirttiği tarihte tüm şehirde hız sınırı 80 km'ye ulaşan rüzgar ve kasırganın bulunduğunu, kasırga esnasında evinde bulunması gerekirken merada bulunan davacının kazanın meydana gelmesinden sorumlu olduğunu, ağaç direğin yıkılma suretiyle değil kırılarak devrildiğini ve bu tespitin fırtınanın şiddetini gösterdiğini, direk üzerinde uyarı levhasının bulunduğunu, kazanın davacının ağır kusuru ile meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı tarafından hükmün infazına başlandıktan sonra yapılan ibra sözleşmesi ve bu sözleşmeye istinaden yapılan ödemenin ödenen miktar nispetinde davalıyı borçtan kurtaracağı sonucuna varılmakla infaz aşamasında dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle; davacının maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, 12.192,32 TL'si geçici 347.118,53 TL'si kalıcı maluliyet zararına ilişkin olmak üzere toplam 359.310,85 TL maddi tazminatın ve 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunun olaya ve dosya kapsamına göre yerinde olduğu, hava muhalefeti nedeniyle elektrik tellerinin kopmadığı, çürük olan direğin devrildiği, dolayısıyla üst iş veren olarak davalının denetim ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmediğinden sorumlu olduğu, tazminat raporunda bir hatanın bulunmadığı, olayın oluş şekline göre hakkaniyet indirimini gerektirir bir durum söz konusu olmadığı, davalı tarafından dosyaya ibraz edilen ibranamenin davacı tarafından kabul edilmediği, buna göre davalı tarafından sunulan ibranamenin esas alınamayacağı gerekçesiyle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacı asıl tarafından özel yetkileri içerir vekaletname verilen vekil tarafından düzenlenen "ibra sözleşmesi" başlıklı 01.09.2021 tarihli sözleşme düzenlendiğini, 497.642,69 TL bedelli ödemenin "Kahramanmaraş İcra Dairesinin 2021/8278 E. sayılı Dosyası Kapsamında Dosyadan Feragat İçin Anlaşılan Tutar Açıklaması" ile avukatın hesabına ödendiğini, dava dosyasında yer alan ve davacı vekilinin özel yetki içerir vekaletnamesi ile düzenlemiş olduğu ibraname nedeniyle borcun sona erdiği nazara alınmaksızın ödenen 497.642,69 TL'nin infaz aşamasında değerlendirilmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, aksi kabulün avukatın vekaletnamesinde yer alan yetkilerinin hiçbir geçerliliğinin bulunmamasına ve bir dolandırıcılık vasıtası olarak kullanılmasına sebebiyet vereceğini, kaldı ki haricen davacı vekili hakkında bağlı bulunduğu Kahramanmaraş Barosu Disiplin Kurulu tarafından benzer şikayetler nedeni ile geçici olarak meslekten men kararı verildiğini öğrendiklerini, davacı vekili tarafından geçerli ve usulüne uygun şekilde düzenlenmiş vekaletnamesinde yer alan yetkisi dahilinde oluşturulan ibranamenin geçerli kabul edilmesinin hem yasal hem de vicdani bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, elektrik çarpması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

İbraname; alacaklının borçludan her türlü alacağını aldığını ve böylece borçludan herhangi bir alacağı kalmadığını ve onu ibra ettiğini gösteren belgedir.

Dosya kapsamından; davalı vekilince taraflar arasında mahkeme dışı anlaşmaya bağlı ibra belgesi düzenlendiği ve ödeme yapıldığı savunulmuş, ibraname ve ödemeye ilişkin dekont dosyaya sunulmuştur. 01.09.2021 tarihli "ibra sözleşme" başlıklı belge ile davacının, işbu dava dosyası ve bu kararın icrasına yönelik dosyaya ilişkin tüm hak ve alacakları yönünden davalıyı en geniş anlamda gayri kabili rücu ibra ettiği anlaşılmaktadır. Sözkonu ibraname, taraf vekillerince imzalanmış olmakla; bu ibraname ve 02.09.2021 tarihinde davalı tarafından davacı vekiline yapılan ödeme değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

28.000,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6130, Karar No: 2017/106, Tarih: 30.01.2017

**6. Ceza Dairesi         2016/6130 E.  ,  2017/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, müştekiyi yağmaladıkları sırada müştekinin el ve ayaklarını bağlamak suretiyle müştekiye fiziki müdahalede bulunarak sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemeleri karşısında koşulları bulunmadığı halde TCK'nın 110.maddesinin uygulanarak sanıklara verilen cezada indirim yapılması;

Sanık ... hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2. ve TCK.nun 58/7. maddeleri gereğince, en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilip, sanığın adli sicil kaydında yer alan ... ... 9.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2012 tarih ve 2012/13 Esas ve 2012/123 Karar sayılı kararı ile 3 yıl hapis ve 6.000 - TL adli para cezasını içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2806, Karar No: 2025/827, Tarih: 12.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2806 E.  ,  2025/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2005 Esas, 2024/270 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/283 Esas, 2021/341 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

-KARAR-

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “...” ibareli markanın ... nezdinde uluslararası başvurusu ile birlikte Türkiye'de de başvuru yaptığını, 2019/74659 numarası verilen başvurunun ilanına davalı şirket tarafından yapılan itiraz sonucunda başvurunun kısmen reddine karar verildiğini, İsviçre menşeli ve sektöründe tanınmış bir firma olan müvekkiline ait ... markasının lazer otomasyon sistemlerinde kullanılan tam otomatik parça tasnifi yükseltmesi olduğunu, itiraz sahibine ait hiçbir ürün veya hizmetle benzerlik taşımadığını, itiraz sahibi şirketin ürünlerinin davacı şirketin ürünleri ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, dava konusu marka başvurusu ile itiraza mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak derecede benzerlik olmadığını, markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzerlik taşımadığını, markaların farklı mal ve hizmetleri kapsadığını ileri sürerek 2020-M-6781 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptaline, 2019/74659 sayılı markanın tescil başvurusunun tüm mal ve hizmetler yönünden kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden taraf markaları arasında karıştırılma tehlikesinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili, başvuru kapsamından çıkarılan malların, müvekkili markası kapsamında yer aldığını, markalar arasında da iltibas yaratacak derecede benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden taraf markaları arasında karıştırılma tehlikesinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili, başvuru kapsamından çıkarılan malların, müvekkili markası kapsamında yer aldığını, markalar arasında da iltibas yaratacak derecede benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu marka başvurusundan çıkartılan çeşitli sektörlere yönelik endüstriyel ürünler niteliğindeki 7. sınıf malların günlük, sıradan ve ucuz ürünler olmadıkları, dolayısıyla bu malların hitap ettiği tüketici kitlesinin, ihtiyaçlarını karşılayacak ürünün özelliklerini belirleyen değer analizi yapabilecek bilinçli ve dikkat seviyesi yüksek kimseler arasında yer aldıkları, dava konusu marka başvurusunda bulunan "By" ibaresinin Türkçe "Tarafından" anlamına geldiği, kendisinden sonra gelen "..." kelimesine göre arka planda kaldığı, "... tarafından" gibi bir anlam katan İngilizce bir edat olduğu, dolayısıyla dava konusu marka başvurusunun esas unsurunun "..." kelimesinden, redde mesnet markanın ise "Sart von Rohr" ibaresinden oluştuğu, markada yer alan "Sart" kelimesinin "von rohr" kelimesine göre görsel olarak daha vurgulu ve ön plana çıkartılacak şekilde mizanpajının yapıldığı, ancak 7.sınıf emtiaların hitap ettiği dikkatli ve bilinçli tüketici kesiminin bu kelimeden sonra gelen "... " ibaresine de markasal ayırt edici etki izafe edeceği, bu ibarenin markanın genel görünümü içinde "Sart" kelimesi kadar olmasa da, 7.sınıf emtiaların hitap ettiği tüketici kesimi nezdinde asgari düzeyde ayırt edici etkisinin bulunduğu, karşılaştırılan markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmü uyarınca ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesinin olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 2020-M-6781 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "..." ibareli başvuru ile redde mesnet "... " ibareli marka arasında SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, özellikle başvuru kapsamından çıkarılan malların, dikkat ve özen düzeyi yüksek tüketicilere hitap ettiği gözetildiğinde başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2575, Karar No: 2021/4099, Tarih: 31.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2575 E.  ,  2021/4099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velâyeti anneye verilen ortak çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının yapılan yargılaması sonucunda, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı anne istinaf kanun yoluna başvurmuş ve bölge adliye mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Yapılan incelemede; tarafların boşanmalarına ilişkin Çerkezköy 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 2018/537 Esas 2018/919 Karar sayılı 19.11.2018 tarihinde kesinleşen kararı ile velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında “Her hafta Pazar günü saat 13.00-18.00 arasında, dini bayram tatillerinin 2. günü saat 13.00-18.00 arasında” kişisel ilişki tesis edildiği anlaşılmaktadır. Anılan karar ile velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında “her hafta sonu” şeklinde kurulan kişisel ilişki, davacı annenin velâyet görevini yerine getirmesini engelleyeceği gibi davacı anneyi her hafta sonu eve bağlı hale getirecektir. Açıklanan nedenlerle her ayın belirli hafta sonları olacak şekilde yeniden kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/933, Karar No: 2019/7505, Tarih: 21.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/933 E.  ,  2019/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 11.09.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.