muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14008, Karar No: 2013/2605, Tarih: 12.03.2013

Mahkemece öncelikle; orman kadastrosu yapılmış ise buna ilişkin tüm tutanaklar ve haritası ile eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile çekişmeli taşınmazı tüm komşu parselleri ile birlikte gösterir orijinal kadastro paftasının bir sureti ile çekişmeli taşınmaza ve komşu parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ile kesinleşmiş iseler, oluşum nedenini de gösterir tapu kayıtları, itirazlı iseler, dava dosyaları ve çekişmeli 59 parsel sayılı taşınmazın dayanağı, K. Sani 338, sıra 136, 137, 139 ve 140, K.Evvel 338 sıra 258, 183, 840 ve 818, Şubat 325, sıra 218 ve 230, Mart 328, sıra 45 ve 46, Nisan 325, sıra 185, Nisan 326, sıra 111, Mart 326, sıra 7, Şubat 340, sıra 219, 247 ve 245, Nisan 328, sıra 118, Haziran 310, sıra 13, T.Sani 326, sıra 199 - 200, Temmuz 325- 83-84, Temmuz 321, sıra 44-126, Haziran 927, sıra 123, Şubat 959, sıra 15, Mart 932, sıra 5 ve 1, Haziran 934, sıra 4 ve Mayıs 939, sıra 100, 101, 108, 104, 107, 105, 106, 11, 97, 98, 99, 102, 103, 11, 109, 157,160, 166, 163, 193 ve 198 numaralı tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte ilgili yerlerden getirtilmeli, bu tapu kayıtlarının kadastro sırasında dava konusu parsel dışında başka parsellere revizyon görüp görmediği araştırılmalı, revizyon görmüş ise bu parsellere ait kadastro tespit tutanak örnekleri ile kesinleşmiş iseler, kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları itirazlı iseler dava dosyaları getirtilmelidir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen belgeler getirtildikten sonra, halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir fen elemanı bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01/06/1988 gün ve 31/13 E.K.; 14/03/1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13/06/1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03/03/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; orman kadastrosu yapılmış ise, orman kadastrosu ile irtibatlı kroki düzenlettirilmeli; yine, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanak tapu kaydı, yerel bilirkişi marifetiyle zemine uygulanmalı, tapu kaydı uyduğu takdirde taşınmazın öncesinde orman olup olmadığı da gözönünde bulundurularak 4785 sayılı Kanun hükümleri ve tapu kaydı tartışılmalı, dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içeriyor ve sınırda da eylemli orman var ise, 3402 sayılı Kanunun 20/C ve 32/3. maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli, çekişmeli taşınmazın orman olduğunun tesbiti durumunda, Hazine adına, orman olmadığının tesbiti durumunda ise, hak sahipleri adına tescil kararı verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA 12/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2299, Karar No: 2023/9852, Tarih: 21.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2299 E.  ,  2023/9852 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/405 E., 2016/52 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ila dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2016 tarihli ve 2015/405 Esas, 2016/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ila dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; bulunan maddenin kendisine ait olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; bulunan maddenin kendisine ait olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

22.12.2014 günü saat 12.45 sıralarında boş arazide durumundan şüphe edilen ve esrar maddesi sardığı anlaşılan sanığın elinde bulunan ve gazete kağıdına sarılı net 2.20 gram maddenin, hint keneviri bitkisinin tütünle karışık kırıntıları olduğunun ayrıca sigara sarım kağıdının eksraktında uyuşturucu niteliğe sahip Tetrahydrocannabinol etken maddesinin kalıntılarının tespit edildiği, sanık hakkında 08.01.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, hükümlülükleri konusunda uyarıldığı, kararın sanığa 16.01.2015 tarihinde kollukta verdiği MERNİS adresine tebliğ edildiği, söz konusu kararın yerine getirilmesi için Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne müracaat etmesi için 22.01.2015 tarihinde tebligat yapıldığı, sanığın herhangi bir müracaatta bulunmadığı, erteleme süresi içinde yükümlülüklerini ihlal ettiği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

08.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın MERNİS adresinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin yapılan tebliğ usulsüz olduğundan 08.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2016 tarihli ve 2015/405 Esas, 2016/52 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2317, Karar No: 2012/23453, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2317 E.  ,  2012/23453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, ... kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... İnşaat Ltd. Şti. ve Lider ... İnş. ... Nak. Mad. Tur. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre temyiz eden davalı şirketler vekillerinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava,23.03.2007 tarihinde meydana gelen ... kazası sonucu vefat eden sigortalının haksahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece,davacı kardeşler bakımından,açılan tüm davalar takipsiz bırakıldığından dolayı “karar verilmesine yer olmadığına”,davacı baba ...'in maddi tazminat talebinin reddine,davacı anne İsmihan için 1000.00TL maddi,20.000TL manevi tazminatın yine davacı baba için 20.000.00TL manevi tazminatın davalı şirketlerden tahsiline karar verilmiştir.

... kazalarından kaynaklanan maddi tazminat davaları nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu tür davalarda haksahibinin maddi zararı hesaplandıktan sonra Kurumca ilgiliye yapılan bir ödeme var ise bunun hesaplanan maddi zarardan tenzili ile davacının karşılanmamış maddi zararının tespiti gerekir. Aksinin kabulü davalı zararına olarak mükerrer tahsil neticesini doğurur..

Bunun yanında Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalı yakınlarına verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları,tarafların sosyal ve ekonomik durumları,paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu,olayın ağırlığı,davacının sürekli ... göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez ve yine 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere zarar görenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir.

Bu açıklamalardan olarak somut olayda davacı İsmihan'ın maddi zararı 9603,14 TL olarak hesaplanmış olup Kurumun bu haksahibine ... kazası kolundan 34.188,72TL tahsisinin bulunduğu ve buna göre de davacı anne İsmihan'ın karşılanmayan herhangi bir maddi zararının bulunmadığının anlaşılmasına göre bu davacı bakımından maddi tazminat davasının reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olduğu gibi tarafların sosyal ekonomik durumları,ölen sigortalının kusur oranı ile tüm dosya kapsamına göre davacı anne ve baba yararına ayrı ayrı hükmedilen 20.000,00'er TL manevi tazminat miktarı da fazladır.

Ayrıca davacı baba ...'in maddi tazminat talebinin,zararının sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılanması nedeniyle reddi söz konusu olmayıp,bu davacının haksahibi olmadığından dolayı maddi tazminat davasının reddine karar verildiği yine davacı kardeşlerin takip olunmayan maddi ve manevi tazminat davaları bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla davalılar yararına avukatlık ücreti takdir olunmaması da yanlıştır.

Yapılacak ...;davacı anne İsmihan'ın maddi zararlarının Kurum tahsisleri ile karşılanması nedeniyle maddi tazminat talebinin reddine karar vermek, manevi tazminat davaları bakımından davacı anne ve baba lehine daha uygun bir miktarda manevi tazminat takdir etmek ve ayrıca reddolunan ve karar verilmesine yer olmadığına karar verilen davacı baba ve kardeşlerin talepleri bakımından kendisini vekille temsil ettiren davalılar lehine tarifesine göre belirlenecek avukatlık ücretine hükmetmekten ibarettir. ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı şirketler vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11956, Karar No: 2023/7676, Tarih: 10.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/11956 E.  ,  2023/7676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1327 E., 2022/1078 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2016/154 E., 2021/333 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Muş Polis evi Müdürlüğü nezdinde 01.10.1999 tarihinde çalışmaya başlayarak 24.04.2008 tarihine kadar çalışmasına rağmen sigorta primlerinin eksik yatırıldığını, işverenin müvekkilini işe giriş çıkışlar yapmış şeklinde gösterdiğini ancak müvekkilinin sürekli çalıştığını, bu nedenle müvekkilinin işe giriş tarihinden çıkış tarihine kadar kesintisiz çalışmasının bulunduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı, hak düşürücü süre ve husumet itirazlarında bulunmuş, davacının sigorta kayıtlarında birden fazla giriş çıkışın bulunmasının haksız ve yasaya aykırı bir durum olmadığını, işe girişlerin görülen işin süresi başında yapıldığını ve işin bitiminde çıkış işleminin yapıldığını, davacının çalıştığı süre boyunca sigorta primlerinin eksiksiz ödendiğini ve Sosyal Güvenlik Kurumuna gerekli bildirimlerin yapıldığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Feri müdahil ... vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki ve hak düşürücü süre itirazlarında bulunarak hizmet dökümlerinden davacının çalışmasının süreklilik arz etmediği ve kesintili olduğu anlaşıldığından açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

2.Feri müdahil ... vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki ve hak düşürücü süre itirazlarında bulunarak hizmet dökümlerinden davacının çalışmasının süreklilik arz etmediği ve kesintili olduğu anlaşıldığından açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 2014/932 Esas 2015/165 Karar 14.01.2015 tarihli ilamının incelenmesi neticesinde; dosyamız tarafları arasında görülen işçilik alacaklarının tahsili talebine yönelik davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve buna ilişkin kararın 02.07.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Mezkur dava dosyasının içeriği tetkik edildiğinde; Muş Polisevi Müdürlüğü'ne ait kasa defterinin 15.02.2002 tarihinde başladığı, 18.12.2007 tarihi itibariyle sona erdiği, anılan tarihler arasında her ay düzenli olarak işçi maaş ödemelerinin yapıldığı görülmüştür. Muş Polisevi Müdürlüğü'ne ait ücret tediye bordrolarının incelenmesi neticesinde; davacıya 2002 yılının Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım aylarında; 2003 yılının Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Aralık aylarında; 2004 yılının Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık aylarında; 2005 yılının Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Aralık aylarında; 2006 yılının Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Kasım aylarında; 2008 yılının Ocak, Şubat, Mart, Nisan aylarına ücret ödemelerinin yapıldığı anlaşılmıştır. Sonuç olarak ücret tediye bordrolarına göre, davacının davalı kuruma ait işyerindeki çalışmasının 01.01.2002 tarihinde başladığı sabittir. Dinlenen bordro tanıkları ise, davacının çalışmasının 1999 yılında başladığını dile getirmişlerdir. Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatları uyarınca, çalışma olgusunun ispatı bakımından öncelikle yazılı delillerin titizlikle araştırılarak nazara alınması gerekmektedir. Bilhassa çalışıldığı iddia olunan işyeri tüzel kişilik, resmi kurum vs. ise işyeri kayıtlarının getirtilmesi zorunludur. Zira kamu kurumları her türlü gelir ve giderlerini kayıt altına almakla yasa gereği yükümlüdürler. Somut olayda davalı işveren kamu kurumu olup kamu kuruluşlarında çalışanların hizmetlerinin kayda geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıl olduğundan, tanık anlatımları karşısında ücret tediye bordrolarına itibar edilerek davacının Muş Polisevi Müdürlüğü'ne ait 3682.49 sicil sayılı işyerinde kuruma bildirilen süreler dışında toplam 1484 gün daha hizmet akdine dayalı çalışması bulunduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle Açılan davanın kısmen kabulü ile,

Davacının 01.01.2002 ile 24.04.2008 tarihleri arasında, davalı ...'na bağlı Muş Polisevi Müdürlüğü'ne ait 3682.49 sicil sayılı işyerinde kuruma bildirilen süreler dışında toplam 1484 gün daha hizmet akdine dayalı çalışması bulunduğunun tespitine, kurum kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine,