muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/733, Karar No: 2024/995, Tarih: 05.03.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı avukatın İstanbul Anadolu 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/340 E.sayılı dosyasındaki yargılamanın hiç bir aşamasında bulunmadığı, dosyaya herhangi bir vekalet sunmadığı, Avukatın ancak temsiliyet ilişkisi nedeniyle ifa ettiği vekillik görevine dayanarak avukatlık ücretine hak kazanabileceği, somut olayda davacı avukatın davalılar yararına yukarıda belirtildiği şekilde avukatlık hizmeti sunmadığı, davacının, davalı iş sahiplerinden vekalet ücretine yönelik talep koşulları oluşmadığı gibi, aksinin kabulü halinde dahi iş sahibi davalıların, vekil tayin ettikleri avukatlardan birine yapacakları ödeme nispetinde sözleşmede herhangi bir düzenleme de bulunmadığı gözetildiğinde vekalet ücreti borçlarından kurtulduklarının kabulü gerektiği, diğer yandan davacı avukat avukatlık ücret sözleşmesi nedeniyle hak kazandığı ücretin yarısını davalı avukattan istemiş ise de davacının davalı avukatla iddia ettiği ortaklık ilişkisi ve bu ilişki nedeniyle bir ücret alacağının doğduğuna ilişkin dosyaya delil sunamadığı ve davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davacının istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf başvuru dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; "avukatlık ücret sözleşmesi" uyarınca iş sahiplerine ve ortaklık ilişkisi bulunduğundan bahisle avukata yöneltilen vekalet ücreti alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. 10.05.2012 tarihli ''avukatlık ücret sözleşmesi''nin incelenmesinde; iş sahibinin ....... vekili .......,..., yüklenicinin avukatlar olarak davalı ... ve davacı Avukat ... olduğu, müvekkil (işveren) adına ise ... ve ...'nin imzası bulunduğu, avukatların üzerine aldıkları işin Pendik İlçesi .......... Köyü Okul İçi Mevkiinde bulunan 53 parsel ile ilgili tapu iptali tescil davasına bakmak, dava yolu ile veya anlaşarak 53 parselin tapusunu işveren ....... adına tapuya tescil ettirmek olarak belirtildiği, dava kazanıldığı taktirde avukatın ücrete hak kazanacağının düzenlendiği, işveren adına tapunun çıkarıldığı tarihte 53 parselin o günkü piyasa rayiç değerinin %10'u nispetindeki değerinin avukatlara ücret olarak ödeneceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/340 E. sayılı dosyasının incelenmesinde; davacının ... ve vekilinin Avukat ... olduğu, davalılarının ......., mirasçıları olduğu, dava konusununu tapu iptali ve tescil davası olduğu, 02.10.2014 tarihinde davanın kabulüne karar verildiği, kararın onama ve karar düzeltme talebinin reddi üzerine 20.12.2017 tarihinde kesinleştiği, davacının dosyada vekaletnamesinin bulunmadığı, duruşmalara katılmadığı, kendi imzası ile dosyaya herhangi bir dilekçe sunmadığı anlaşılmıştır.

3. Yukarıda yer verilen hukuk kuralları gereği herkes iddiasını ispatla yükümlü olup, davacı tarafın davalı ... ve ........ adına vekaleten işlemler yaptığı ve vekalet ücretine hak kazandığı hususunu ispatlayamadığı, sunulan sözleşmenin vekalet hizmetinin verildiği hususunu ispatlamaya yeterli olmadığı, bu durumda diğer davalı Avukat ...'e de husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1484, Karar No: 2012/5897, Tarih: 03.07.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/1484 E.  ,  2012/5897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Seferler Köyü 124 ada 7 parsel sayılı 8393.84 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle elbirliği mülkiyetine tabi olacak şekilde davalılar ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı ... çekişmeli taşınmazın bir bölümü hakkında dava açmış, bu bölümün ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, uzman fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1175.02 metrekare yüzölçümündeki bölümün tespit gibi tesciline, aynı raporda (B), (C), (E) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümlerin köy boşluğu olarak bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uzman fen bilirkişisi raporunda (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen bölümler üzerinde davalı tarafın bir zilyetliğinin bulunmadığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmak için yeterli olmadığı gibi verilen kararın infazı da mümkün bulunmamaktadır. Mahkemece, davacıdan talebinin tam olarak ne olduğu sorulmamış, soyut içerikli beyanlarla yetinilmiştir. O halde, doğru sonuca ulaşabilmek için, öncelikle davacı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisinden açıklama istenerek çekişmeli taşınmazın Köy Tüzel Kişiliği adına özel mülk olarak tescilinin mi talep edildiği, kamu orta malı olarak sınırlandırılmasının mı istendiği yoksa köy boşluğu olduğunun mu iddia edildiği saptanmalı, köy boşluklarının mülkiyetinin Hazine'ye ait olup dava hakkının Hazine'ye ait bulunduğu düşünülmelidir. Köy boşluğu iddiasında bulunulmaması halinde işin esasına girilerek mahallinde davada yararı bulunmayan komşu köylerden seçilecek mahalli bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri, uzman fen ve ziraat bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı, keşifte nizalı taşınmazın temyiz incelemesine konu bölümlerinin kamu orta malı niteliğinde mera olup olmadığı, Köy Tüzel Kişiliğinin özel mülkü olarak zilyetliğinde bulunup bulunmadığı konularında mahalli bilirkişi, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarından ayrıntılı, somut verilere dayalı bilgi alınmalı, uzman ziraat bilirkişisinden taşınmazın mera, hali arazi veya tarım arazisi olup olmadığı konularında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, yapılacak araştırma sonucu çekişmeli bölümlerin köye ait özel mülk olması ve 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde yazılı koşulların oluşması halinde köy adına tesciline, mera olduğunun anlaşılması halinde mera olarak sınırlandırılmasına, hali arazi veya köy boşluğu olması halinde ise davada Hazine taraf olmadığına göre davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmelidir. Kabule göre de uzman fen bilirkişisi raporunda dere yeri olarak gösterilen ve çekişmeli taşınmaz içinde kalan bölüm hakkında bir karar verilmemesi, köy boşluğu olarak kabul edilen bölümler yönünden de, köy boşluklarının tescile tabi olması karşısında, bu bölümler hakkında tescil hükmü kurulmaması da isabetli olmamıştır. Belirtilen yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalılardan ... ve ...'ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA 03.07.2012 günününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8443, Karar No: 2012/12589, Tarih: 17.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8443 E.  ,  2012/12589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 688/7.maddesi gereğince takip konusu belgenin kambiyo senedi niteliğini taşıması için (...senedin tanzim edenin imzasını) ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir.

Somut olayda takibe konu bonolarda keşideci T.İnş.Tur.San ve Tic.Ltd.Şti.olup şirket kaşesi açığına şirket temsilcisi S. D. tarafından iki adet imza atılarak keşide edilmiş olup, S. D.'ın keşideci olarak ismi yazılı değildir.

Borçlular vekili her iki imzanın da borçlu şirket adına atıldığı iddia edilmiş ise de, borçlu şirketin sorumluluğunun doğması için tek imza yeterli olup, bono ön yüzündeki ikinci imza S. D.'ı avalist durumuna sokacağı için bu imza dolayısıyla bonodaki borçtan keşideci gibi sorumlu olur.

Mahkemece itirazın reddi yerine borçlu S.D. yönünden İİK.nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19255, Karar No: 2017/3952, Tarih: 18.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/19255 E.  ,  2017/3952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalının petrol istasyonundan akaryakıt aldığını, alınan 100.149.250.000.TL' lik akaryakıta karşılık 125.494.180.000 TL ödendiğini arada 25.494.930.000 TL'lik müvekkili aleyhine fark oluştuğunu, verilen çek ve senetlerin bedelsiz kaldığını belirterek, bu çek ve senetlerden dolayı borçlu olmadıklarının tespitine ve davalının %40 tan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın hiç bir zaman borçlarını vadesinde ve düzenli olarak ödemediğini, davacı tarafından ödenmeyen çek bedelleri ve vadeleri ile bu çekler yerine verilen yeni müşteri çeklerinin vadeleri arasında oluşan gün farklarının %7 vade farkı uygulanmak koşuluyla davacı şirket borçlarının ertelendiğini, bu hususun tamamen davacı şirketin kabulüne dayalı olarak yapıldığını davacı tarafın oluştuğunu iddia ettiği farkın bu ötelemeden dolayı kaynaklandığını belirterek, davanın reddini ve kötü niyetle açılan dava sebebiyle davacının %40 dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafça sunulan yasal defter kayıt ve belgeler ile davalı tarafça sunulan muavin defter kayıtlarının yasal dayanak oluşturacak yeterlilikte bulunmadığı, bu kayıtların anlaşılmaz karışık ve genel muhasebe ilkelerine cevap verecek açıklık ve uygunluk bulunmadığı hukuki değerlendirmenin yapılmasına olanak verecek yasal defter ve belgeler olmadığı, mal alış ve ödeme tutarları arasında davalı lehine oluşan farkın akaryakıt ticaretindeki düşük kar marjlarından, geç ödemelerden kaynaklanan vade farkından kaynaklanmış olduğu, alınan toplam mal bedelinin üzerinde fazla ödeme yapılmasının iktisadi ve ticari icaplara uygun düşmeyeceği, davacının alacağını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın ve şartları oluşmadığından kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece Dairemizin geri çevirme kararı üzerine eksik temyiz harcının yatırılması konusunda davalı vekiline HUMK'nun 434/3 hükmüne göre gönderilen muhtıra 25/03/2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup eksik temyiz harcının kanunda öngörülen kesin süre içinde yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Muhtıraya rağmen tamamlanmayan harç hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden davalının temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

1-Mahkemece Dairemizin geri çevirme kararı üzerine eksik temyiz harcının yatırılması konusunda davalı vekiline HUMK'nun 434/3 hükmüne göre gönderilen muhtıra 25/03/2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup eksik temyiz harcının kanunda öngörülen kesin süre içinde yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Muhtıraya rağmen tamamlanmayan harç hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden davalının temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazları reddi gerekmiştir

SONUÇ: (1) numaralı bent gereğince davalının temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bent gereğince davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10057, Karar No: 2017/17168, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10057 E.  ,  2017/17168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14252, Karar No: 2025/6743, Tarih: 04.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/14252 E.  ,  2025/6743 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/903 E., 2020/1306 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/246 E., 2020/34 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM :TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53/1, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi, örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi, olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; örgütle organik bağ içine girip süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gösteren eylemlerde bulunduğu tespit edilemeyen sanığın silahlı terör örgütü üyeliği suçundan mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, dosyaya yansıyan faaliyetleri dikkate alındığında sanığın eylemlerinin örgüte sempati düzeyinde olduğu gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de ;

2-Kabul ve uygulamaya göre de ;

Anayasanın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken alt sınırdan uzaklaşılarak yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.