muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11, Karar No: 2024/1180, Tarih: 22.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/11 E.  ,  2024/1180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında katılana yönelik eyleminden dolayı gerçekleştirilen yargılama neticesinde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair ... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli ve 2022/107 Esas, 2022/150 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen 10.10.2023 tarihli ve 2023/3816 Esas, 2023/6052 Karar sayılı ilama Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2023 tarihli, 2023/132908 sayılı itiraznamesi ile temyiz incelemesine ilişkin kararın Gerekçe bölümünde "öldürmeye yardım" ibaresine yer verilmesi hususunda oluşan maddi hatanın giderilmesinin talep edilmesi üzerine dosya tetkik edildi.

I. MADDİ HATA SEBEPLERİ

Sanık hakkında verilen kararın, Gerekçe bölümünde "öldürmeye yardım" yazılması suretiyle yapılan maddi hatanın giderilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dairemizin 10.10.2023 tarihli ve 2023/3816 Esas, 2023/6052 Karar sayılı ilamının IV. Gerekçe bölümünde sanığın eylemine uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs suçuna iştirak yerine öldürmeye yardım yazılması suretiyle maddi hata yapıldığı anlaşıldığından, maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin istemin yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı maddi hata düzeltme talebinin kabulüne ;

2. Dairemizin 10.10.2023 tarihli ve 2023/3816 Esas, 2023/6052 Karar sayılı ilamının "IV. Gerekçe" kısmında yer alan "öldürmeye yardım" ibaresinin karardan çıkarılarak yerine "kasten öldürmeye teşebbüs suçuna iştirak" ibaresinin eklenmesi suretiyle 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince oy birliğiyle MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1133, Karar No: 2018/4232, Tarih: 29.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2017/1133 E.  ,  2018/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18/01/2017 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklinde düzenleme yapıldığı dikkate alındığında, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda, hapse çevrilemeyeceğinde yasal zorunluluk bulunması ile adli para cezasının ödenmeyerek hapis cezası olarak infazı halinde TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmiş olması,

2-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından "savunman ücretine", “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” ve "adli para cezasının ödenmeyerek hapis cezası olarak infazı halinde TCK'nın 58/6.maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4249, Karar No: 2018/9388, Tarih: 08.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/4249 E.  ,  2018/9388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Borçlunun temyiz itirazlarına gelince;

Mahkeme kararlarında nelerin yer alması gerektiği, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Hükmün kapsamı" başlıklı 297. maddesinde belirtilmiştir. Anılan maddenin 2. fıkrası uyarınca; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. HMK'nun 294. maddesinin 3. fıkrasında ise; “Hükmün tefhimi, herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, ‘’davacının şikayetinin kabulü ile, kararın infaz aşamasında bilirkişi raporu doğrultusunda işçi alacaklarından kurumların alması gereken toplam 470,51 TL, damga vergisi, ... işçi payı, işsizlik işçi payı ve gelir vergisi kesintilerinin icra müdürlüğünce davacıdan alınarak ilgili kurumlara ödenmesine’’, şeklinde hüküm kurmakla yetinildiği görülmüştür.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde yasanın öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı için mahkemece yapılacak iş; dilekçedeki istemler dikkate alınarak infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde açık ve anlaşılır bir biçimde ve yasanın aradığı nitelikleri haiz bir karar verilmesinden ibaret olup, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12698, Karar No: 2010/25528, Tarih: 02.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/12698 E.  ,  2010/25528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sorgun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı bonoda tanzim edenin A.Y., lehdarın ise A.Y. ile C.B. olduğu, muteriz borçlu T.K.’ın da kefil olarak senedi imzaladığı, keşideci ile lehdarın aynı kişi olduğu görülmektedir. TTK. nun 585. maddesi hükmüne göre, poliçe keşidecinin emrine yazılı olabileceği gibi bizzat keşideci üzerine veya bir üçüncü şahıs hesabına da keşide edilebilir. Ancak TTK. nun 690.maddesi aynı yasanın 585.maddesine yollama yapmadığından anılan madde bonolar için uygulanamaz. Bir kimse poliçelerde olduğu gibi kendi emrine bono tanzim edemez. Bir başka anlatımla bonoyu tanzim eden, kendisini lehtar göstererek bono düzenleyemez. Zira poliçedeki keşideci ile bonodaki keşideci aynı konumda olmayıp; poliçede kabul eden muhatap, bonodaki keşideci durumundadır. Eğer böyle bir şeyi mutlaka istiyorsa, bu hususu poliçe düzenlemek sureti ile gerçekleştirebilir. Bu durumda, takip dayanağı belge, bono niteliğinde olmadığından borçlu Tuncay Kılıç'ın kefaleti adi kefalet hükmünde olup, alacağın tahsil edilip edilemeyeceği, edilecekse ne miktarda tahsil edilebileceği hususu yargılamayı gerektirir.

O halde mahkemece alacaklının itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/13148, Karar No: 2022/810, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/13148 E.  ,  2022/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 17.04.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8077, Karar No: 2013/11824, Tarih: 06.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8077 E.  ,  2013/11824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.04.2013 tarih ve 2013/124-2013/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati tedbir isteyen davacılar vekili, müvekkillerinin davalı ile kardeş olduklarını, babaları ... ’ın ölmeden önce ortağı olduğu ... Kollektif Şirketi’ndeki hisselerini müvekkillerinden mal kaçırmak maksadı ile muvazaalı olarak davalıya satmış gibi noter devir sözleşmesi düzenlendiğini, oysa gerçekte satış olmayıp ivazsız devir olduğunu ileri sürerek, muris muvazaası nedeniyle hisse devir sözleşmesinin iptali ile davacıların miras payları oranında adlarına tesciline ve dava konusu hissenin üçüncü kişilere devir temlikini önlemek amacıyla ticaret sicil kaydına tedbir konulmasına, şirket yönetiminin dava sonuçlanıncaya kadar kayyım eliyle sürdürülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tensiple birlikte dava dilekçesi ekindeki deliller değerlendirildiğinde HMK’nın 390/3 maddesi uyarınca davacı tarafın haklılığı hususunda mahkemeye bu aşamada kanaat gelmediği gerekçesiyle ihtiyati tedbir taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, 27.03.2013 tarihli dilekçesi ile tedbir isteminin yeniden değerlendirilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tensiple birlikte karar verildiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati tedbir isteyen davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı vekili tarafından dava dilekçesi ile ihtiyati tedbir talep edilmiş, mahkemece tensip tutanağı ile tedbirin reddine karar verilmiş, davacı vekilinin tedbir isteminin yeniden değerlendirilmesi talebi de mahkemece reddedilmiştir. Ancak ayrı bir karar yazılmamıştır.

HMK’nın 391/3 maddesi uyarınca ihtiyati tedbir talebinin reddi halinde kanun yoluna başvurma olanağı getirilmiştir. Ancak temyiz edilen bir kararın Yargıtay tarafından temyiz incelemesinin yapılabilmesi için öncelikle kararın taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve süresi içerisinde temyiz edilmiş olması gerekmektedir. Bundan başka, ihtiyati

HMK’nın 391/3 maddesi uyarınca ihtiyati tedbir talebinin reddi halinde kanun yoluna başvurma olanağı getirilmiştir. Ancak temyiz edilen bir kararın Yargıtay tarafından temyiz incelemesinin yapılabilmesi için öncelikle kararın taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve süresi içerisinde temyiz edilmiş olması gerekmektedir. Bundan başka, ihtiyati

tedbir kararının HMK’nın 391/2 maddesi uyarınca gerekçeli karar şeklinde yazılması gerekmekte olup, esasen Yargıtay denetiminin de gerekçeli karar üzerinden yapılması mümkündür. 1982 Anayasası’nın 141. maddesine göre, tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerekmektedir. Temyiz edilen ara karar, bu hususları kapsamadığından, temyiz denetimi mümkün değildir. Bu durumda, mahkemece, ihtiyati tedbir talebinin reddine dair karar verilmesi üzerine, HMK'nın 391/2. maddesine uygun olarak karar yazılmamış olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden ihtiyati tedbir isteyen davacılara iadesine, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13080, Karar No: 2013/15007, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/13080 E.  ,  2013/15007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yol, elbise ücreti, harcırah, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemenin usul ve kanuna uygun olmayan temyiz isteminin reddine ilişkin 12/03/2013 tarihli ek kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmiş, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ... 2. Bölge Müdürlüğünde çalışmakta iken 03.09.2007-11.10.2007 arası raporlu iken 03.09.2007 tarihinde Bingöl'de çalışmak üzere görevlendirildiğini sağlık raporunun bitimini takiben yasal süre içerisinde yeni işyeri olan Karayolları 8. Bölge Müdürlüğüne bağlı Bingöl de 15.10.2007 tarihinde iş başı yaptığını, hak ettiği ücret ve diğer sosyal haklarının, 2005 yılına ait tayin yolluğunun ve yol ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek ücret alacağı,harcırah, yol ücreti, ödenmeyen elbise ücreti yardımının ödenmeleri gereken tarihlerden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının atamasının, 4046 sayılı Kanun gereği yapılan atamalar dışında kalan 'açıktan atama' olduğundan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar 9 Hukuk Dairesinin 2010/10616 esas sayılı ilamıyla ''davacının dosyaya sunduğu raporun aslının getirtilerek ücret ve sosyal yardım alacağının değerlendirilmesi, davacının harcırah talebi ile ilgili uzman bilirkişiden rapor alınması ve giyim yardımı ile ilgili olarak işyeri kayıtları ve toplu iş sözleşmesinin incelenerek karar verilmesi'' gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirildiği söylenemez. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu yetersizdir. Bozma ilamında belirtilen hususlara dikkat edilmemiştir. Toplu iş sözleşmesinin 115. maddesinde giyim yardımı düzenlendiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda toplu iş sözleşmesinde giyim yardımı düzenlenmediğinden bahisle hesaplama yapılmamıştır. Bozma ilamına uyulduğu halde gerekleri yerine getirilmeden karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21299, Karar No: 2014/12927, Tarih: 01.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21299 E.  ,  2014/12927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yokluğunda karar verilen katılan vekiline tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanılmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/115, Karar No: 2021/412, Tarih: 21.09.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/115 E.  ,  2021/412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 1789-1917

Katılanlar : 1-..., 2-...

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın TCK’nın 103/2, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.04.2018 tarihli ve 493-228 sayılı resen istinafa tabi olan hükmün sanık müdafileri tarafından da istinaf edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince 02.11.2018 tarih ve 1789-1917 sayı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, bu kararın da sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 18.11.2019 tarih ve 3179-12521 sayı ile;

"...Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2. madde ve fıkrasında yer alan 'Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır' ve 5271 sayılı CMK'nın 34/2. madde ve fıkrasında bulunan 'Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir' şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aynı Kanunun 291/1. maddesindeki temyize ilişkin on beş günlük kanuni sürenin belirtilmesinin yanı sıra süresinde verilen temyiz dilekçesiyle talep edildiği takdirde gerekçeli hükmün tebliğinden işlemeye başlayan yedi günlük süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesinin zorunlu olduğuna dair CMK’nın 295/1. maddesinin de yer alması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık müdafisinin temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek gereği görüşüldü:

İlk derece mahkemesinde yapılan yargılama sırasında dinlenen on yaşındaki mağdurun, oturduğu sitenin yakınındaki markete değişik tarihlerde sabahları ekmek almaya gittiğinde market sahibi sanığın cinsel organını kalçasına sürterek ağzına soktuğunu belirtmesine rağmen kolluk personelince düzenlenen 02.06.2016 günlü görüntü inceleme tutanağında mağdurun binadan çıktığı an ile geri döndüğü zaman arasında beş dakikalık bir süre olduğunun belirtilmesi ve sanığın, sabahları ekmek almaya gelen mağdura yönelik iddia edildiği şekilde cinsel istismar eylemlerinde bulunmasının marketin konumu, dışarıdan bakıldığında içerisinin rahatlıkla görülmesi ve sabahları kalabalık olmasından dolayı mümkün olmadığını bildirmesi karşısında, mahkemece mağdurun oturduğu site ile sanığın işlettiği market arasındaki mesafenin ne olduğu, marketin bulunduğu yer, içeride ayrı bir bölme olup olmadığı, dışarıdan bakıldığında içerisinin görülüp görülmeyeceği ve mağdurun beyanında geçtiği şekilde burada cinsel istismar eylemlerinde bulunulup bulunulamayacağı hususlarında mahâllinde keşif yapıldıktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.12.2019 tarih ve 12559 sayı ile;

"...Yüksek 14. Ceza Dairesi ile Başsavcılığımız arasındaki uyuşmazlık, CMK'nın 291/1 maddesinde yazılı temyize başvurma süresi olan 15 günlük süre yanında, bu süre içinde temyize başvurulup da temyiz sebeplerinin bildirilmemiş olması hâline münhasıran temyiz sebeplerinin bildirilmesi için CMK'nın 295/1 maddesinde yazılı 7 günlük ek sürenin de CMK'nın 34/2, 231/2, 232/6. maddeleri gereğince kararda gösterilmesinin gerekli olup olmadığına, bu süre kararda gösterilmemiş ise bu süreden sonra verilen gerekçeli temyiz dilekçesine istinaden işin esasına girilip girilemeyeceğine ilişkindir.

Temyiz istemi ve süresini düzenleyen CMK'nın 291. maddesinin hükmün tefhiminden veya yoklukta tefhim edilmişse tebliğinden itibaren 15 gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle temyiz edilebileceğini, zabıt katibine beyanda bulunmak suretiyle temyiz hakkı kullanılmış ise bu beyanın tutanağa geçirilmesi ve hâkime onaylattırılması gerektiğini, temyiz başvurusunun içeriği başlıklı CMK'nın 294. maddesinin temyiz edenin hükmün neden bozulması istediğini başvurusunda göstermesi ve bu sebebin hükmün hukuki yönüne ilişkin olması gerektiğini, temyiz gerekçesi başlıklı CMK'nın 295. maddesinin temyiz başvurusunda sebep gösterilmemiş ise temyiz edenin, temyiz süresinin bitimini yahut gerekçeli kararın tebliğini müteakiben 7 gün içinde temyiz sebeplerinin bildirilebileceği hususlarını düzenlediği anlaşılmaktadır.