muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12023, Karar No: 2014/13921, Tarih: 12.05.2014

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; " ... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine, havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda borçlu belediyenin Vakıflar Bankasında bulunan hesaplarına haciz konulduğu, mahkemece banka hesap ekstrelerinin getirtildiği ancak hesaplar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmadan hesapların havuz hesabı niteliğinde olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda borçlu belediyenin Vakıflar Bankasında bulunan hesaplarına haciz konulduğu, mahkemece banka hesap ekstrelerinin getirtildiği ancak hesaplar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmadan hesapların havuz hesabı niteliğinde olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, Belediyeden hesaptaki paralar hakkında ayrıntılı bilgi alındıktan sonra bu hesaba yatan paraların kimin tarafından ve ne amaçla yatırıldığı bilirkişi aracılığıyla incelenmeli ve haczedilen paraların niteliği belirlenmelidir. Hesaptaki paraların, vergi, resim, harç veya bu hükümde olmaları halinde haczedilemeyeceği düşünülmelidir. Her hesap kendi içinde değerlendirilerek havuz hesabı olduğunun belirlenmesi halinde ise haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13696, Karar No: 2012/1048, Tarih: 06.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13696 E.  ,  2012/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1 maddelerince 4 yıl hpc.Ayrıca TCK.nun 53/1. maddesi(her iki sanık hakkında ayrı ayrı uygulanmak üzere)

1-Sanık ... eşinin, adı geçen sanık yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... eşinin haksız yere ceza verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ...’ın, mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

30.07.2008 tarihli Kriminal Polis Laboratuvarı ekspertiz raporunda; ...’a ait mukayese yazı ve imzaların yetersiz olması nedeniyle davaya konu çekteki yazıların ve keşideci imzasının sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda müsbet veya menfi bir kanaat beyanında bulunmanın mümkün olmadığı, sanığa ait samimi yazı ve imzaları havi belgelerin temin edilip gönderilmesi durumunda daha yararlı bir inceleme yapılacağının belirtilmiş olması karşısında, sanığın mukayeseye esas samimi imzaları temin edilerek davaya konu çek üzerinde sahte olarak atılmış keşideci imzasının ve yazıların sanık ...'ın eli ürünü olup olmadığı konusunda tekrar bilirkişi incelemesi yaptırılmadan ve savunmasında diğer sanığı ve katılanı tanımadığını, olayla ilgisi olmadığını beyan eden sanık ...'ın diğer sanıkla yüzleştirilmeden bizzat veya fotoğrafları üzerinden, katılana ve olay yerinde bulunan tanıklara teşhis ettirilerek olay günü çeki keşiden eden kişi olup olmadığı belirlenmeden, tanık ...’ın, kendisine ait çekin eski ortağı olan sanık tarafından kullanıldığı yönünde tahmine dayalı ifadesi yeterli görülerek eksik araştırma sonucu deliller tamamen toplanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18146, Karar No: 2022/4749, Tarih: 16.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/18146 E.  ,  2022/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12/09/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 25/12/2017 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın 11/03/2006 tarihinde, gündüz saat 11.30 sıralarında, sokakta yürümekte olan ve daha önceden tanıdığı müştekiden cep telefonunu alarak iade etmeyip satması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık zamanaşımının, 10/04/2007 olan ilk mahkumiyet tarihinden, 16/02/2021 olan karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 16/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20956, Karar No: 2014/19977, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20956 E.  ,  2014/19977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 8. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2014/85-2014/122

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6508, Karar No: 2018/3251, Tarih: 22.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6508 E.  ,  2018/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada ve birleşen ..... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/186 esas sayılı dosyasında davacı ... vekili, müvekkilinin dava dışı borçlu .......alacağı için.......sayılı dosyasından icra takibi yapıldığını,borçlunun araçlarına haciz konulduğunu, ..... 9. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9567 esas sayılı dosyasında aynı hacizli araçları satışı sonrasında yapılan sıra cetvelinde davalı ... ve Tunahan Şipleme’ye ödenen paylarının dava dışı borçluyla aralarında muvaazalı işlemlerden kaynaklandığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen ........ 2014/182 esas sayılı dosyasında davacı şirket vekili, müvekkilinin borçlu aleyhine...... 2013/10497 esas sayılı dosyasında icra takibi yaptığını ve borçlunun araçlarına haciz konulduğunu,...... 2013/9567 esas sayılı dosyasında aynı hacizli araçları satışı sonrasında yapılan sıra cetvelinde davalıların paylarına ayrılan bedellin muvaazalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili , davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar davalı ...’nin araçlar üzerindeki rehin hakkının alacağına istinaden konulduğunu iddia etmiş ise de borçlu ....... amcası olduğunu beyan ettiği ayrıca araçların satışında ihale sonucu..... satıldığı ve bu şirketin yetkilisinin ... olduğu dikkate alındığında alacağının gerçek bir alacak olduğunu ispatlayamadığı ve diğer davalı ...’nın da dava dışı borçluyla olan alacak ilişkisini ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16816, Karar No: 2014/321, Tarih: 15.01.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/16816 E.  ,  2014/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve 1.600,00 TL kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece alacak isteminin kısmen kabulüne 600.- TL'nin tahsiline, sair alacak yönünden konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve tahliyeye karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalının tahliyeye ilişkin temyiz itirazları ile alacak yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının kabul edilen kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.05.2009 başlangıç tarihli ve 8 ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Aylık kiranın 600,00 TL olduğu tarafların kabulündedir. Davacı 03.07.2012 tarihinde keşide ve 05.07.2012 tarihinde tebliğ ettirdiği temerrüt ihtarnamesi ile davalıdan 2012 yılı Nisan Mayıs Haziran ve Temmuz ayları kirasının ödemesini talep etmiştir. İşbu dava ile de temerrüt ihtarnamesine konu edilen aylar kirasından bakiye kalan 1.600,00 TL kira bedelini istemiştir. Uyuşmazlık, davacı hesabına 03.07.2012 tarihinde yatırılan 600,00 TL'nin 2012 yılı Nisan ayı kira bedeli olup olmadığına ilişkindir. Dosyaya celp edilen banka hesap ekstresine göre davalı, 03.07.2012 tarihinde kira ödemesi açıklaması ile 600,00 TL, 28.07.2012 tarihinde kira ödemesi- Mayıs ayı açıklaması ile 600,00 TL, 08.08.2012 tarihinde kira ödemesi- Haziran ayı açıklaması ile 600,00 TL yatırmıştır. Davalı vekili temyiz dilekçesinde 03.07.2012 tarihinde yatırılan kiranın 2012 yılı Nisan ayına ait kira bedeli olduğunu belirtmiştir. Davacı vekili 26.09.2013 tarihli oturumda, davalının 2012 yılı Nisan ayı kira bedelini ödemediğini ileri sürmüştür. Mahkemece 03.07.2012 tarihinde ödenen 600,00 TL paranın 2012 yılı Nisan ayı kira bedeli olup olmadığı üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile Nisan kirası ödenmediğinden bahisle 600.- TL'nin tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

./..

-2-

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

./..

-2-

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) No'lu bentte yazılı nedenlerle tahliyeye ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca alacağa ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19477, Karar No: 2012/8605, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/19477 E.  ,  2012/8605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yaptığı sözleşmeye göre, Manavgat İlçesi, Çolaklı mevkiinde bulunan 911 ve 1139 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki Petrokent Tatil Sitesinde B bölgesi 35 kapı nolu evin 8 nolu dönemini kapsayan devre tatil hakkına sahip olduğunu, 14.2.2005 tarihli yazı ile davalının yenileştirme ve iyileştirme kapsamında siteye 11.557.000.000 TL. harcama yaptığını ve bundan devre tatil hakkı sahiplerinin paylarına düşen kısmın ödenmesini istediğini, sözleşmeye göre devre tatil hakkı sahiplerinden devre tatil servis bedeli istenebileceğini, davalının belirlediği devre servis bedelini de ödediklerini, kapasite artırma ve ek gelir sağlamayı amaçlayan otel, havuz gibi harcamaların kendilerinden istenemeyeceğini, bunun 4077 sayılı yasa ve yönetmelik hükümlerine, hakkaniyet ilkelerine aykırı olduğunu bildirip, davalıya yenileme katkı payı adı altında ödeme yapılmaması gerektiğinin tespitiyle yaratılan muarazanın menine ve borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yenileme katkı payını istemenin sözleşme, yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğu gibi, yapılan bu imalatlar nedeniyle davacının devre tatil hakkının rayiç değerinin arttığını bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacıların davasının kısmen kabulüne ve muarazanın men'ine, birleşen davanın da kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2-Davalı şirket temyiz dilekçesine ekli olarak davacı imzasını taşıyan 24.08.2011 tarihli " ibraname ve feragatname " başlıklı belgeleri ibraz etmiştir. Karar tarihinden sonraki tarihi içeren bu belgeler üzerinde durularak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 86.20 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.