muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9447, Karar No: 2020/475, Tarih: 20.01.2020

2) 5271 sayılı Kanunun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda müşteki vekilinin Kırşehir Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi tarafından düzenlenen implant ihalesinin teknik şartnameye uygun olmayan bir firma tarafından kazanıldığı, bu konuda adı geçen merkezde görev yapan doktorların tutanaklar tuttuklarına dair iddiaları kapsamında, Kırşehir Cumhuriyet savcılığınca, şüphelilerin açık kimliklerinin tespiti ve beyanları ile müşteki şirket yetkililerinin ifadelerinin alınması, beyanlar doğrultusunda şikayete konu bilgi ve belgelerin incelenmesi gerektiği gözetilmeksizin, hiçbir araştırma yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 05/12/2019 gün ve 94660652-105-40-18089-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kırşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 20/03/2019 tarihli ve 2019/603 Değişik iş sayılı Kararı ile Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 27/02/2019 tarihli ve 2019/1496 soruşturma, 2019/1155 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair Kararına karşı müşteki vekilince yapılan itirazın reddedildiği anlaşılmakla, bu karar yönünden de kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği Yüksek Adalet Bakanlığının takdirinde olduğundan, belirtilen husus değerlendirildikten sonra 05/12/2019 gün ve 94660652-105-40-18089-2019-Kyb sayılı yazıda belirtilen kanun yararına bozma istemi ile birlikte bir karar verilmesi için Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 20/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3075, Karar No: 2022/15138, Tarih: 22.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/3075 E.  ,  2022/15138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yolsuz tescilin iptali ile aracın teslimi davası üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/11/2017 günlü kararın istinaf incelemesi davacı vekili tarafından istenilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde davacının istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davacıya ait ... plaka sayılı aracın Sivas 2. İcra Müdürlüğü üzerinden icra müdür yardımcısı dava dışı Naci Alkan'ın ekranı kullanılmak suretiyle davacının borçlu olmadığı dosya üzerinden dava dışı ...'a satış gibi gösterilerek adına ruhsat çıkarıldığını, ancak müvekkilinin aracı dava dışı ...'a sözleşme karşılığı 23/04/2015 günü 8.500,00 TL bir aylık bedel ve 2.000,00 TL depozito olmak üzere toplam 10.500,00 TL peşin alarak kiraladığını ve aracın ...'a teslim edildiğini, müvekkilinin sözleşme sonunun yaklaşması üzerine verilen telefonlardan arama yaptığını ancak aracı kiralayanlara verilen telefonlardan ulaşamadığını, bu durumdan şüphelenen müvekkilinin şirket yetkilisi GPRS üzerinden aracı takip ederek aracın oto sanayi sitesinde olduğunu tespit ettiğini ve Tekirdağ iline geldiğini, müvekkilinin şikayeti üzerine yapılan soruşturmada dolandırıcılık olduğunun açığa çıktığını, aracın emniyet tarafından otoparka çekilerek bağlandığını, davalının aracı 295.000,00 TL'ye satın alan kişi olduğunu belirterek davalı adına yapılan tescilin iptali ile gerçek malik olan müvekkili adına eski haline getirmek suretiyle tesciline ve aracın davacıya teslimine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davalının sicile güvenerek aracı satın aldığını ve iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, dava konusu aracın davacının temsilcisi tarafından kiralanması suretiyle dava dışı kişiye teslim edildiği, kiralama süresi içerisinde, araca ilişkin tescil belgesi çıkartılmak suretiyle aracı elinde bulunduran dava dışı ... isimli kişi tarafından davalıya satışının yapıldığı, davacının sahte belgeler ile yapılan satışın iptali ve

Davalı vekili, davalının sicile güvenerek aracı satın aldığını ve iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, dava konusu aracın davacının temsilcisi tarafından kiralanması suretiyle dava dışı kişiye teslim edildiği, kiralama süresi içerisinde, araca ilişkin tescil belgesi çıkartılmak suretiyle aracı elinde bulunduran dava dışı ... isimli kişi tarafından davalıya satışının yapıldığı, davacının sahte belgeler ile yapılan satışın iptali ve

mülkiyetin tespiti bakımından işbu davanın açıldığı anlaşılmakla, davacının araç mülkiyetinin tespiti davasını kazanabilmesi için davalının satış bedeli olarak ödediği bedelin davalıya iadesi gerektiği, bu yönde davacı tarafa mehil verildiği, ancak verilen mehil içinde bedelin yatırılmadığı ve yatırılmayacağının davacı tarafça duruşmada beyan edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 22/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9209, Karar No: 2012/19511, Tarih: 06.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9209 E.  ,  2012/19511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 03.10.2011 tarihinde tefhim olunan hük- mü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 31.10.2011 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8358, Karar No: 2009/11197, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/8358 E.  ,  2009/11197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının baba adının ve soyadının değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacı ...'nın 1950 yılında ... tarafından evlat edinildiğini, davacının o tarihten bu yana baba adının "..." soyadının "..." olarak geçtiğini, yıllarca "..." soyadını kullandığından yaşadığı çevrede "..." soyadı ile tanındığını belirterek, davacının nüfus kaydında ... olan baba adının "..." ... olarak geçen soyadının da "..." olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacının gerçek babasının adının ... olduğu dolayısı ile değiştirilmesi için herhangi bir neden olmadığı, yine evlatlık olması nedeni ile evlatlık alan ailesinin soyadı olan ... soyadını kullandığı, daha önce evlatlık olduğu kişinin soyadının ... olduğu ancak değiştirilmesi için haklı bir neden olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Ergin olan kişi soyadının değiştirilmesini isteyebilir. Alınması istenen soyadının davacıyı ilk kez evlatlık alan kişinin soyadı olması bu değişikliğe engel olmaz. 4721 sayılı Türk Medeni Yasasının 27. maddesi hükmüne göre adın ve soyadın düzeltilmesi haklı nedenlere dayanılarak hakimden istenebilir. Somut olayda davacı yanın dava dilekçesinde ileri sürdüğü hususlar dosyada toplanan kanıtlar dikkate alınarak ve varsa davacı yanın bu konudaki tanıkları dinlenerek soyadının değiştirilmesine ilişkin davanın Türk Medeni Kanununun 27. maddesi kapsamında incelenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4984, Karar No: 2024/6481, Tarih: 25.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/4984 E.  ,  2024/6481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 21.11.2023

SAYISI : 2023/316 E., 2023/249 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Sanık hakkındaki ek kararın, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 08.06.2023 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 31.07.2023 tarihli dilekçesiyle temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteğinin reddine dair 21.11.2023 tarihli ve 316 - 249 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/14969, Karar No: 2005/20489, Tarih: 13.10.2005

5. Ceza Dairesi 2005/14969 E., 2005/20489 K.

**5. Ceza Dairesi 2005/14969 E., 2005/20489 K.**

**- DAVA İLE İLGİLİ TESPİT TALEBİNDE BULUNMA**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 135 ]

**"İçtihat Metni"**

Kız kaçırma olayından dolayı Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığımın 2005/13433 sayılı soruşturması sırasında şüphelinin kullandığı cep telefonu ile ilgili iletişimin tespiti talebi üzerine, soruşturma konusu suçun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135/6. maddesinde sayılan suçlardan olmadığından bahisle reddine dair, Eyüp ikinci Sulh Ceza Mahkemesinin 03.06.2005 gün, 2005/439 müteferrik sayılı kararına vaki itirazın keza reddine ilişkin Eyüp Üçüncü Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2005 gün ve 2005/365 müteferrik sayılı kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161. maddesi hükmüne göre, suç işlendiği izlenimini veren hali öğrenen Cumhuriyet Savcısının kamu davası açmaya yer olup olmadığına karar vermek için her türlü araştırmayı yapmak zorunda olması karşısında, mağdure ve şüpheliye ulaşmak için cep telefonu ile yapılan iletişimin tespiti gerekli olup, bu tespit telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesi olmayıp Cumhuriyet Savcısının bilgi edinme ve delil toplama serbestisi çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, kaldı ki cep telefonu ile iletişimde kullanılan baz istasyonlarının tespiti, mağdure veya şüphelinin bulunduğu yeri belirlemede etkili olacağı, özellikle yaygın işlenen suçlardan olan büyükbaş hayvan hırsızlığında suç yeri yakınında bulunan baz istasyonlarını kullanan o yere ait olmayan numaraların tespiti ve cep telefonu hırsızlıklarında da imei numarası takibi ile çalınan cep telefonunu kullanan numaranın belirlenmesi ile çalınan cep telefonu ve failin belirlenmesi sureti ile gerçek faillere ulaşılmasının mümkün olduğu, aksi durumda suç işleyen faillerin takipsiz kalması sonucunun doğacağı, bu durumlar nazara alındığında iletişimin tespiti gerektiği gözetilmeden itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde ret kararı verilmesinde isabet görülemediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza işleri Genel Müdürlüğü ifadeli 15.07.2005 gün ve 31082 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen C.Başsavcılığının 01.08.2005 günlü ve 2005/138929 sayılı tebliğname ile daireye ihbar ve dava evrakı birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 5353 sayılı Yasanın 17. maddesiyle değişik 135. maddesi uyarınca, "bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suçun işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka surette delil elde edilmesi imkanının bulunmaması durumunda, hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi "tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir."

5353 sayılı Yasanın 17. maddesiyle değişik CMK.nun 135. maddesinin 6. fıkrasında bu madde kapsamında "dinlenme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine" ilişkin hükümlerin fıkrada sayılan katalog suçlarla ilgili olarak uygulanabileceği öngörülmüştür.

Soruşturma evresinde şüphelinin kullandığı telefonuyla yaptığı görüşmelere ilişkin detay bilgilerinin, yani telefonla yapılan bağlantıların kimlerle ve ne zaman yapıldığının belirlenmesi anlamına gelen "tespit" yukarıda belirtilen CMK.nun 135. maddesinin 6. fıkrası kapsamı dışında bırakılmıştır. Bu nedenle, hangi suça ilişkin olursa olsun, şüpheliye ait telefondan kimlerle, ne zaman görüşüldüğüne dair "tesDit" CMK.nun 135/1. maddesi uyarınca hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde C.Savcısının kararıyla mümkün olacaktır.

Bu gerekçeler dikkate alındığında, yazılı emre dayanan bozma nedeni yerinde olup, Eyüp Üçüncü Asliye Ceza Mahkemesince itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi kanuna aykırı görülmekle, Eyüp Üçüncü Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2005 gün ve 2005/365 müteferrik sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 03.10.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9505, Karar No: 2008/11763, Tarih: 13.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/9505 E.  ,  2008/11763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/03/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar; kayden paydaş oldukları 2603 parsel sayılı taşınmaza, paydaşlardan davalı C.ile kayıtla ilgisi bulunmayan kızı diğer davalı P. oto yıkama ve otopark olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar; çekişme konusu taşınmazın yaklaşık 500 m2'lik bölümünün davalı C. tarafından davacılar dışındaki paydaşları temsilen davalı P.. kiraya verildiğini ve P..de, 11.11.2004 tarihinde açılış yapıp, otopark olarak kullandığını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davalıların çekişmeli taşınmazın tamamına elattıkları, davacıların paylarından yararlanamadıkları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacıların paylarına vaki elatmanın önlenmesine ve bilirkişi raporuyla belirlenen ecrimisile hükmedilmiştir.

Karar; taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek mahkemece hüküm altına alınan ecrimisil bedellerine, kısa kararda "takip tarihinden itibaren" gerekçeli kararda ise "tahakkuk tarihinden itibaren" yasal faiz yürütülmesine şeklinde karar verilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9901, Karar No: 2018/11570, Tarih: 03.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/9901 E.  ,  2018/11570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2006-2007 ve 2008 yıllarında ürettiği toplam 2.017 kg fındığı, fındık tüccarlığı yapan davalıya emanete bıraktığını, 2014 yılında emanet olarak bıraktığı fındıkların ücretini talep ettiğini, ancak davalı fındık bedelini ödemediğinden, dava tarihi itibariyle 2.017 kg fındık bedeli olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL bedelin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 02.11.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 28.621,23 TL ye çıkarmıştır.

Davalı; dava konusu olan 2.017 kg fındık alacağına ilişkin olarak 2008 yılında davalının eşine bir kısım ödeme yaptığını, borcun geriye kalan kısmı için ise ismini hatırlamadığı bir kuyumcudan altın alarak davacıya verdiğini, bu sebeple borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne ve 6.272,87 TL nin dava tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin uygulanmasında boşluk doğurması halinde, ortaya çıkan sözleşme içi boşluğun, hakim öncelikle kanunun özü ve sözüne göre uyuşmazlığı çözmeli, yasada bu konuda açık bir hüküm yoksa TMK m. 1 uyarınca örf ve adet hukukuyla, bu da yoksa hakim kendisi kanun yapıcı olsaydı nasıl karar verecekse o şekilde mevcut boşluğu doldurması gerekir. Yani, davacı tarafından talep edilen ücretin işin niteliğine uygun ve makul olup olmadığının mahkemece, o yöredeki uygulamalar ilgili yerlerden araştırılarak ve varsa uygulamalar göz önünde bulundurulmak suretiyle ve bu hususta taraflarca bildirilen tanıklar ve deliller toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda 2008 yılındaki fındığın kg. fiyatı üzerinden hesaplama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; yukarda belirtilen hususlar değerlendirilerek, o yöredeki örf ve adetin öğrenilmesi ve alınacak cevap ile birlikte dosya kapsamının değerlendirilmesi ve varsa ödemeye ilişkin taraflarca sunulan belgeler de dikkate alınması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmayıp, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16726, Karar No: 2010/2213, Tarih: 16.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/16726 E.  ,  2010/2213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.