muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7560, Karar No: 2023/7268, Tarih: 16.10.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/7560 E.  ,  2023/7268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/689 E., 2021/836 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2021 tarih ve 2021/66 Esas, 2021/178 ... kararı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM :1-Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 314/2 ve 3713 ... Kanun'un 5/1 maddeleri ile TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 314/2 ve 3713 ... Kanun'un 5/1 maddeleri ile TCK'nın 221/4-5, 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

3-Sanık ... hakkında TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7-2 nci cümlesi, 3713 ... Kanun'un 3, 4, 5/1 maddeleri ile TCK'nın 62, 53 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I. Sanıklar ..., ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talepleri ile ilgili olarak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 ... ve 2009/1-85/242 ... kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerekmekle;

Aynı müdafi tarafından temsil edilen sanıklar ... ve ... yönünden yapılan değerlendirmede; sanık ...'nın mahkemeye sunduğu etkin pişmanlık dilekçesinde sanık ...'ın .... isimli sohbet hocalarının sohbetlerine katıldığına dair beyanları ile sanık ...'ın aşamalardaki sanık ...'nın kendisi ile birlikte örgütün sohbet toplantılarında yer aldığına dair beyanları,

Sanık ... yönünden yapılan değerlendirmede; sanığın Bölge Adliye Mahkemesi bozma kararı ile birlikte hakkında esastan ret kararı verilen ... ile aynı müdafi tarafından temsil edildiği ve ... nin kovuşturma aşamasındaki ...'nun ... Özel Eğitim A.Ş'de muhasebeci olarak çalıştığına yanında çalışan diğer şahıslarla öğrencilerin dershane ücretlerini Bank Asyaya yatırırken kendi kimlik numaralarını verdiklerine dair beyanları nazara alındığında, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılanan sanıkların aynı avukatlar, tarafından savunulması nedeniyle aralarında menfaat çatışmasının oluştuğu gözetilmeden sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafiler tarafından savunmalarının alınması suretiyle 1136 ... Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 ... CMK’nın 152 nci maddelerine muhalefet edilmesi,

II. Sanık ... yönünden;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar ... ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme, S. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... Özel Kısım s.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç Genel Hükümler s.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 ... TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 ... TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunan ve usulünce tartışılan delillere, dosya kapsamına ve aksi kanıtlanamayan savunmalara göre,

örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna ve örgüt ile organik bağ kurduğuna dair mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak yeterli delil bulunmayan, özel saiki belirlenemeyen ... Özel Eğitim A.Ş. adlı şirketin 1999 yılından re'sen terk tarihi olan 01.09.2016 tarihine kadar ortağı olmaktan başka eylemi bulunmayan sanığın, dosya kapsamı ve savunmasına göre suç kastı ile hareket ettiğine dair her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine, olgu ve delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ile sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar ..., ..., ... yönünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin CMK'nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 ... Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 ... Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın Kahramanmaras 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12065, Karar No: 2023/7738, Tarih: 23.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/12065 E.  ,  2023/7738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/384 E., 2022/241 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2012 tarihli ve 2012/7414 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2014 tarihli ve 2012/787 Esas, 2014/130 Karar sayılı kararı ile sanığın kamu görevinin usulsüz olarak gösterilmesi suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 262 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2014 tarihli ve 2012/787 Esas, 2014/130 Karar sayılı kararının sanık ve katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.10.2016 tarihli ve 2016/10457 Esas, 2016/7290 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 26.02.2016 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren 12.02.2016 günlü, 2016/1 sayılı iş bölümü kararına göre temyiz incelemesini yapma görevinin Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairenin görevsizliğine karar verilmiştir.

4. Görevsizlik kararı sonrası Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 15.04.2020 tarihli ve 2016/10292 Esas, 2021/1873 Karar sayılı kararı ile özetle, sanığın polisim diyerek katılan mağdureye rozetini gösterip ''bu binada ... diye biri oturuyor, sizin gibi çocuklara uyuşturucu satıyor, senin üstünü arayacağım" demek suretiyle mağdurenin üstünü eliyle araması şeklinde gerçekleşen eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç niteliğinde hataya düşülerek hüküm kurulması nedeniyle ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

5. İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ve 2021/384 Esas, 2022/241 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

6. İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ve 2021/384 Esas, 2022/241 Karar sayılı kararının katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 06.06.2022 tarihli ve 2022/8032 Esas, 2022/5564 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararına göre temyiz incelemesini yapma görevinin Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairenin görevsizliğine karar verilmiştir. Dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesince de 19.12.2022 tarihli ve 2022/5461 Esas, 2022/14603 Karar sayılı kararı ile temyiz incelemesi yapma görevinin Yargıtay 9. Ceza Dairesine ait bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi üzerine Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 2023/7 Esas, 2023/20 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 5. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ve 2021/384 Esas, 2022/241 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/317, Karar No: 2013/1622, Tarih: 04.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/317 E.  ,  2013/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Çiftlik Mahallesi çalışma alanında bulunan 1617 ada 30 parsel sayılı 422,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'ün kullanımında olduğu şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., beyanlar hanesine yanlış yazılan baba isminin ... kendi isminin ise ... olarak düzeltilmesi talebi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, taşınmazın beyanlar hanesinde yer alan davacının isminin ..., baba isminin ise ... olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın 3402 sayılı Kanun'un 12/3. maddesinde öngörülen sürede açılmış olmasına göre Hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Mahkemece, dava konusu taşınmazda davacının adının ve baba adının yanlış yazıldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece zabıta araştırması yapılarak ... oğlu ... isimli bir şahsın bulunup bulunmadığı saptanmamış, varsa davaya dahil edilmemiş, taşınmazın zilyetlik durumu yöntemince araştırılmamıştır. Doğru sonuca varabilmek için mahkemece ... oğlu ... isimli bir şahsın bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılmalı, bu isimde bir şahsın bulunması halinde kendisi, ölmüşse mirasçıları davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra mahallinde yerel bilirkişi ve taraf tanıkları huzuruyla keşif yapılarak davacının dayandığı senet uygulanmalı, bu senette ... oğlu ... ile birlikte ... ... isimli kişinin de alıcı göründüğü dikkate alınarak yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın kim tarafından neye istinaden ve ne zamandan beri kullanıldığına ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13959, Karar No: 2017/24898, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13959 E.  ,  2017/24898 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15762, Karar No: 2007/14625, Tarih: 18.09.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/15762 E.  ,  2007/14625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi   : Bursa 6.İcra Mahkemesi

Tarihi            : 20.6.2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (alacaklı)  vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık 3.kişinin İ.İ.K.’nun 96. ve onu izleyen maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece, haciz adresinin davacı 3. kişi tarafından borcun doğumundan önce devralındığında bahisle davanın kabulüne karar verilmişse de eksik araştırmaya dayalı olarak varılan sonuç doğru görülmemiştir.

Haciz adresi borçlu şirket tarafından davacı 3.kişiye mahkemenin kabulünde olduğu gibi 24.06.2004 tarihinde değil 24.08.2004 tarihli noter sözleşmesiyle devredilmiştir. Takip dayanağı çekin düzenlenme tarihi ise bu devirden 6 gün sonrası olan 30.8.2004 tarihidir. Davalı alacaklı şirket tarafından borçlu şirket hakkında Dairemizin 2006/15763 E. Sayılı dava dosyası ekinde yer alan Bursa 1. İcra Müdürlüğü’nün 2004/10366 Esas sayılı takip dosyası ile de 15.9.2004  düzenleme tarihli çeke dayalı olarak icra takibinde bulunulduğu görülmüştür. Bu durumda davalı alacaklı şirket ile borçlu  şirket arasındaki birden çok takip dosyasının varlığı gözetilerek, ticari ilişkinin öteden beri devam edip etmediği her iki şirket arasında cari hesap ilişkisinin olup olmadığı dolayısıyla çekin düzenlenmesine esas olan temel borç ilişkisinin hangi tarih itibariyle doğduğunun tesbit edilmesi gerektiği açıktır. Davalı alacaklı yanca borçlu şirket temsilcisi ile davacı 3.kişinin enişte/ kayınbirader akrabalık ilişkisi içinde olduğu iddia edilmektedir. Mahkemece bu husus üzerinde durularak taraflara ilişkin nüfus kayıt tablosu celbedilmeli ve davacı 3. kişi ile borçlu şirket temsilcisinin akraba olup olmadığı saptanmalıdır.

Takip dayanağı çekin düzenlenmesine sebep olan temel borç ilişkisinin 24.08.2004 tarihli devir sözleşmesinden önce gerçekleştiğinin ve borçlu şirket temsilcisi ile davacı 3. kişinin akrabalık ilişkisinin tesbiti halinde davacının borçlunun borca batık halini bilebilecek olduğunu gözetilerek devir işleminin alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik danışıklı işlemlerden olduğunun kabulü gerekir. Devrin borcun doğumundan sonra gerçekleştiğinin tesbiti halinde gözetilmesi gereken bir başka hususta borçlu ve davacı 3. kişi arasındaki ilişki ticari işletme deviri niteliğinde bulunduğundan,  İ.İ.K. 44 ve B.K. 179. maddeleridir. Anılan yasa hükümleri gereği borçlunun yapılan devri kayıtlı olduğu Ticaret siciline bildirip ilan edip etmediği ve mal beyanı verdiği araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu hukuki ve maddi olgular üzerinde durulmaksızın eksik araştırmaya dayalı olarak varılan sonuç usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan  nedenlerle BOZULMASINA temyiz harıcın istek halined  temyiz edene yükletilmesine, 18.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.