muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22363, Karar No: 2017/24687, Tarih: 06.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1319, Karar No: 2014/12399, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1319 E.  ,  2014/12399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2006/659-2013/552

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı taraf vekillerine gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma istemlerinde bulunan davacı ve davalı taraf vekillerinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davacı ve davalı taraf vekillerinin duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma istemlerinin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12715, Karar No: 2016/22161, Tarih: 07.11.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/12715 E.  ,  2016/22161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık ...'un sorumlu müdür olarak görev yaptığı gazetede, 12.07.2013 tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdur ...'un kimliğinin açıklanması eylemi nedeniyle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2013 tarih ve 2013/244 Esas, 2013/262 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve 07.11.2016 tarihinde bozulmasına karar verilen Dairemizin 2016/12716 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının mevcut olması karşında; anılan dosya ile temyize konu dosyanın birleştirilip suç ve iddianame tarihleri dikkate alınarak hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/279, Karar No: 2016/3182, Tarih: 21.06.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/279 E.  ,  2016/3182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan bozmadan önce verilen beraat hükmünün kesinleşmiş olması nedeniyle,bozmadan sonra kurulan hükmün hukuksal değerden yoksun olduğu anlaşılmakla bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2-Katılanların sanıklar,... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-Temyizin kapsamına göre, sanık ...'un, maktül ...'ı tasarlayarak kasten öldürme suçu ile sanıklar ...,..., ... ve ...'ın bu suça yardımdan kurulan mahkumiyet hükümlerini sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekilinin; sanıklar ... ve ... hakkında,6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini sanıklar müdafiilerinin; sanık ... hakkında maktül ...'ı tasarlayarak kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmünü ise katılanlar vekilinin temyizine hasren yapılan incelemesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un maktül ...'ı tasarlayarak kasten öldürme, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın bu suça yardım ile sanıklar ... ve ... hakkında ayrıca 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, sanık ... hakkında maktül ...'ı tasarlayarak kasten öldürmeye yardım suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin vasfa, haksız tahrikin varlığına, takdiri indirimin uygulanması gerektiğine, sanık ... ve İbrahim Kaya ile sanık ... ve sanık ... müdafiilerinin sübuta, katılanlar

vekilinin sanıklar Mahmut ve Hasan yönünden iştirakın varlığına yönelen, diğer sanıklar yönünden bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

vekilinin sanıklar Mahmut ve Hasan yönünden iştirakın varlığına yönelen, diğer sanıklar yönünden bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar, Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı Yasanın TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine"şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ...'un maktül ...'ı tasarlayarak kasten öldürme, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın bu suça yardım ile sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan ve kısmen resen de temyize tabi olan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında maktül ...'ı tasarlayarak kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 21.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

21/06/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafiileri Avukatlar ..., ...'ın yokluğunda ...'nun yüzüne karşı 23/06/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/6853, Karar No: 2015/10395, Tarih: 11.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/6853 E.  ,  2015/10395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı Kurumdan, beyanına başvurulan tanıkların hizmet cetvelleri, “...” sicil numaralı davalı işyerinin davacının çalıştığını beyan ettiği dönemlere ilişkin dönem bordroları,

Davalı işverenden, bilirkişi raporunda sözü edilen ancak dosyada bulunmayan puantaj cetvelleri ile ücret bordroları istenerek eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3411, Karar No: 2015/15060, Tarih: 18.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/3411 E.  ,  2015/15060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ... tarafından müvekkili aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2010/966 sayılı dosyası ile yapılan takibin dayanağı olan 45.000 TL bedelli bononun davacıya akıl zayıflığından faydalanarak borçlu olmadığı halde imzalatıldığını, o tarihte kısıtlı İsmail Şahin’in düşme nedeniyle beyin sarsıntısı geçirdiğini ve tedavi gördüğünü, sonrasında da normal beyin fonksiyonlarına sahip olamadığını ve kendisine akıl yetersizliği nedeniyle vasi atandığını ileri sürerek, dava konusu bono nedeniyle davacının davalıya borcu bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, senedin 2008 yılında düzenlendiğini, icra takibinin ise 2010 yılında başlatıldığını, icra takibine süresi içinde itiraz edilmediğini, iptal davalarının bir yıl içinde açılabileceğini, zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerektiğini, ... Hastalıkları hastanesinden alınan raporun akıl hastalığı değil bir akıl zayıflığı raporu olduğunu, senedin tanzim tarihi itibariyle kısıtlının durumunun bilinemeyeceğinin açıkça belirtildiğini, kısıtlının oğlunun asıl borçlu olduğu bir senette aldatma olasılığının hayatın olağan akışına da aykırı olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece, takibe konu edilen bononun bütün unsurları ile geçerli olduğu ve davacı imzasını taşıdığı, davacının senedin tanzim tarihinde fiil ehliyetine sahip olduğu, davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA. 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26130, Karar No: 2013/5432, Tarih: 18.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26130 E.  ,  2013/5432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/228675

MAHKEMESİ : Gebze 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2008

NUMARASI : 2006/571 (E) ve 2008/377 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nun 125/3-a maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırı 365 gün karşılığı adli para cezası olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nun 125 maddesinin 3.fıkrasının a bendinde öngörülen adli para cezasının alt sınırının 365 gün karşılığı adli para cezası olduğu gözetilmeden 360 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Tayin olunan 360 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nun 125/4 maddesi uyarınca 1/6 oranında artırılması sonucu 420 gün yerine 540 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1132, Karar No: 2014/12397, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1132 E.  ,  2014/12397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/560-2013/678

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı vekiline duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19, Karar No: 2011/1284, Tarih: 16.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/19 E.  ,  2011/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tabanca bulundurma ruhsatının iptali üzerine gerekli devir işlemlerini yapmayan ...'e ait silah ve eklerinin müsaderesi C.Savcılığınca istenilmekle yapılan yargılanması sonunda; müsadereye dair (SAMSUN) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 5.3.2007 gün ve 2007/35 D.iş karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi silah sahibi tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 2.1.2009 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tabanca bulundurma ruhsatının iptal edilmesi üzerine gerekli devir işlemlerinin yapılmaması nedeniyle 6136 sayılı Yasaya ve bu Yasanın uygulanmasına ilişkin yönetmeliğe dayanılarak açılan davaya bakma görevinin Sulh Ceza Mahkemesine ait olduğu ve duruşma açılarak sonucuna bağlanmasının gerektiği gözetilmeden, görevsiz Asliye Ceza Mahkemesinde davaya devamla yazılı şekilde evrak üzerinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş silah sahibinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 16.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7549, Karar No: 2014/14943, Tarih: 18.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7549 E.  ,  2014/14943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/11/2013

NUMARASI : 2013/393-2013/854

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; yoksulluk nafakasının 100 TL'den 750 TL'ye, iştirak nafakasının 100 TL'den 750 TL'ye artırılmasını, her yıl endeks oranında artırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davalının sobacılık yaptığını, hasta olduğunu, gelirinin az olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile iştirak ve yoksulluk nafakasının ayrı ayrı 100'er TL'den 150'şer TL'ye artırılmasına karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında görülen boşanma davasında davacı kadına 100 TL yoksulluk nafakasına ve 1999 doğumlu müşterek çocuk için 100 TL iştirak nafakasına hükmün 25.04.2003 kesinleşme tarihinden itibaren karar verildiği, bu davanın ise 07.05.2013 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Davada, yoksulluk ve iştirak nafakasının artırılması talep edilmiştir.

TMK'nun 176/4 maddesine göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Yine, TMK'nun 330/1.maddesinde; "nafaka miktarı çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkat alınarak belirlenir", hükmü getirilmiştir.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılmasında davacının işsiz, davalının ise soba imalat ve tamirat ile ilgili işyeri olduğu, aylık 1.000 TL kazandığı açıklanmıştır.

Bu durumda; önceki nafaka tarihinden bu yana 10 yıldan fazla zaman geçmesi nedeniyle, mahkemece; yoksulluk nafakası yönünden ÜFE artış oranları dikkate alınarak TMK'nun 4. maddesi gereğince hakkaniyete uygun nafakaya karar verilmesi, 1999 doğumlu müşterek çocuk Sarkis için, çocuğun ihtiyaçları ve babanın ödeme gücü de dikkate alınarak TMK'nun 4. maddesi gereğince hakkaniyete uygun nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16025, Karar No: 2017/24675, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16025 E.  ,  2017/24675 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.