muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/20999, Karar No: 2011/1573, Tarih: 22.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20999 E.  ,  2011/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’nun 61.maddesinde hakkında takip yapılan kişiye ödeme emrinin gönderilmesi gerektiği emredici kural olarak düzenlenmiş, anılan yasanın 78/1.maddesinde ise borçluya gönderilen ödeme emrinde belirtilen  müddet geçtikten sonra veya borçlu itiraz etmişse itirazı kaldırıldıktan sonra alacaklının haciz isteyebileceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda borçlu R.A ’ya ödeme emri tebliğ edilmemiş olup, anılan kişi hakkında takip kesinleşmemiştir. Borçlunun, kendisine ödeme emri tebligatı yapılmadan takibin iptalini icra mahkemesinden istemesi halinde dahi kendisine ödeme emri gönderilmediğinden hakkındaki takip kesinleşmemiş olup, borçlu yönünden haciz yapılamaz. Mahkemece istemin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10659, Karar No: 2013/2022, Tarih: 14.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/10659 E.  ,  2013/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 16. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/09/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, tazminat isteğinin ise kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili ile dahili davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, 3. kişilere temlik edilen paylar yönünden bedel, mümkün olmaz ise tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, tapu iptal ve tescil isteğinin reddine, bedel isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların, miras bırakanları H. B.'un 36 parsel sayılı taşınmazdaki 12/400 payının çıplak mülkiyetini 06.02.1984 tarihinde, 3/1600 payını ise 19.07.1988 tarihinde davalı ikinci eşine mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak satış göstermek suretiyle devrettiğini, davalınında bir kısım payı üzerinde bırakıp bir kısım payı da dava dışı bir şahsa temlik ettiğini, daha sonra anılan parselde kat mülkiyeti kurulduğunu ve davalıya isabet eden bağımsız bölümlerden birine isabet eden payın elden çıkartıldığını, bir adet bağımsız bölümün de davalı adına kayıtlı olduğunu ileri sürerek, davalı adına kayıtlı bölümün tapusunun iptali ile miras payları oranında tescil, temlik edilen pay yönünden bedel, mümkün olmaması halinde tenkis istekli eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve HUMK.'nun 376. (HMK. 186) maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. (HMK. 297) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. (HMK. 297) maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389. (HMK. 297) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

İşte bu gibi hallerde HUMK.'nun 389. (HMK. 297) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda tedbir yönünden bir karar verilmediği halde, gerekçeli kararda, kısa karardaki hükme ilave olarak; " Dahili davalıya ait M. Y.K. Mahallesi, 5 pafta, 104 ada, 14 parselde bulunan 3 nolu bağımsız bölümün kaydına 04.12.2009 tarihinde yazımız ile konulmuş olan tedbirin karar kesinleşinceye kadar devamına " şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Kabul tarzı itibariyle de; çekişme konusu A Blok 7 nolu meskenin dava açıldıktan sonra 28.11.2005 tarihinde dava dışı Ö.T.'ya, ondan da 24.08.2006 tarihinde E.İnşaat E. Danışmanlık ve Tic. Limited Şirketine satış yoluyla devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; dava açıldıktan sonrada sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi tasarruf serbestisi kuralının bir gereği, hak sahibi veya malik olmanında doğal bir sonucudur. Usul Hukukumuzda da ayrık durumlar dışında dava konusu mal veya hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği kabul edilmiş, gerek karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.'nun l86., gerekse sonradan yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 125. maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usuli işlemler düzenlenmiştir. HUMK'nun 186. madde hükmüne göre iki taraftan biri dava konusunu (müddeabihi) bir başkasına temlik ettiği takdirde diğer taraf seçim hakkını kullanmakta dilerse temlik eden ile olan davasını takipten vazgeçerek davayı devralan kişiye yöneltmekte, dilerse davasına temlik eden kişi hakkında tazminat davası olarak devam edebilmektedir.

O halde, mahkemece, kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi gereken bu usul kuralının dikkate alınmadan sonuca gidilmiş olması yerinde değildir.

O halde, mahkemece, kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi gereken bu usul kuralının dikkate alınmadan sonuca gidilmiş olması yerinde değildir.

Davacılar vekili ile dahili davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.2.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2537, Karar No: 2014/12405, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/2537 E.  ,  2014/12405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 28. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/835-2013/170

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı vekiline duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2626, Karar No: 2010/2792, Tarih: 12.05.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2626 E.  ,  2010/2792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat ... ... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca eksik ve ayıplı imalât bedelinin tahsili istemiyle açılmış, davalı sözleşmede olmayan hususların dava konusu yapıldığını, bu nedenle sorumlu bulunmadıklarını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin davanın kabulüne dair kararı, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında imzalanan 02.02.1996 tarihli inşaat yapım sözleşmesinin teknik şartlara ilişkin 6. maddesinde, mutfak yapımı ile ilgili özellikler gösterilmiş, ayrıca dolap yapılacağına ilişkin koşul getirilmemiştir. Hükme dayanak bilirkişi raporunda, mutfak alt ve üst dolaplarının yapılmadığı belirtilerek hesaplamaya dahil edilmiştir. Yine sözleşmenin bu bölümünün 12. maddesinde, odaların zeminlerinin marley olacağı kararlaştırılmış, marley sınıfına ilişkin bir açıklama yapılmamıştır. Hükme dayanak raporda ise, 1. sınıf yapılmadığı gibi kaliteli yapıştırıcı kullanılmadığından zaman içinde kalkmış olduğu, kötü görünümde bulunduğu saptanmıştır. Ayrıca su tesisatından veya başka bir nedenle duvar üzerinde nemlenme olduğu gibi tuvalet tavanında su sızmalarının oluştuğu, iç sıvaların iyi perdahlanma ve iri kum kullanılmasından dolayı büyük noktacıkların olduğu açıklanmıştır.

BK'nın 355 ve devamı maddelerinde yer alan eser sözleşmesinin bir türü olan kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenici imal ettiği şeyi özenle ve sözleşmedeki amacına uygun ifa etmekle yükümlüdür. İşin kusurlu yapılması durumunda iş sahibinin hakları BK'nın 359 ve 360. maddelerinde gösterilmiştir. BK'nın 359. maddesi uyarınca imal olunan şeyin tesliminden sonra iş sahibi o şeyi muayeneye imkân bulur bulmaz kusurlarını müteahhide bildirmeye mecburdur. Yapılan şeyin sarahaten veya zımnen kabulü müteahhidi her türlü mesuliyetten kurtarır, ancak kasten sakladığı veya usulen yapılan muayenede tespit edilemeyecek kusurlar hakkında sorumluluğu devam eder. Sonradan ortaya çıkan kusurların ise saptandığı tarihten sonra derhal müteahhide bildirilmesi gerekir. Aksi halde müteahhidin sorumluluğu bunlar yönünden de sona erer (BK. 362 madde).

Somut olayda davacı, Mayıs 2005 yılında inşaatı teslim aldığını kabul etmiş, 12.01.2007 tarihinde yaptırdığı tespite dayanarak eldeki davayı açmıştır. Hükme dayanak raporda da tespit raporuna atıfta bulunarak dava tarihi itibariyle değerlendirme yapılmıştır. Az yukarıda değinildiği üzere davacı açık ayıpları teslimden sonra makul sürede bildirmek zorunda olduğundan ve dosyada tespit raporundan başka açık ayıplara ilişkin ihbar yapıldığına dair delil bulunmadığından, tanık anlatımlarıyla da ayıp ihbarının yapıldığı kanıtlanamadığından davalının açık ayıplardan sorumlu olduğu kabul edilemez. Ancak gizli ayıpların tespitle ortaya çıktığı anlaşıldığından tespit tarihi itibariyle bedeli hesaplanmalıdır. Eksik işler bedelinin ise borçlunun zararının artmasına sebebiyet verilmeden makul sürede giderilmesi veya bedeli istenmelidir (BK. 44. ve 98. maddeler). O halde bu nedenlerle yapılması gereken iş, bilirkişiden ek rapor alınarak açık ayıplar ile gizli ayıpların, eksik işlerin ayrımı yaptırılarak, açık ayıplara ilişkin istemin ve mutfak dolapları sözleşmede yer almadığından buna ilişkin istemlerin reddine, gizli ayıpların (iyi tutkal kullanılmadığından kalkan marley bedeli ile sıhhi tesisattaki ayıplar nedeniyle uğranılan zararların) tespit tarihi itibariyle bedelini hesaplatmak ve bu miktarı hüküm altına almaktan ibarettir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan davanın aynen kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunduğundan 750,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 12.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1612, Karar No: 2021/9566, Tarih: 18.10.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/1612 E.  ,  2021/9566 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2019 tarih ve 2018/171 - 2019/305 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Diğer sanıklar yönünden 08.06.2018

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; 5237 sayılı Kanunun 314/2, 62/1, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanıklar müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanaatin oluştuğu, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin 01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

a-) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanıklar hakkında dosya kapsamındaki sanıkların eylemlerinin örgüt hiyerarşisine dahil olduklarını gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında sanıkların örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, ancak örgütle iltisaklı dernek üyeliği ve dernek yönetiminde görev almaları ve sanıkların örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgütle irtibatlı Bank Asyadaki hesabına para yatırması da nazara alındığında eylemlerinin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

b-) Sanık ... yönünden;

Dosyaya istinaf aşamasında geldiği anlaşılan ve suçun sübutu yönünden belirleyici delil niteliğinde bulunan 25.09.2019 tarihli ALO 140 ihbar hattına gelen ihbarın araştırılıp, ihbar sahibine ulaşılarak; şahsın duruşmaya getirtilerek tanık sıfatıyla dinlenmesi gerektiği ve UYAP'ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi havuzunda sanık hakkında bilgi ve beyan bulunup bulunmadığı araştırılıp, varsa aşama beyanlarının aslı veya onaylı suretleri getirtilerek, CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra, gerekirse tanık olarak ifadelerine başvurulması, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemler ile dernek yönetiminde görev alınması, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

c-) Sanık ... yönünden;