muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7909, Karar No: 2014/575, Tarih: 23.01.2014

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, oybirliğiyle;

2- Örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ithal etme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

“Örgüt adına suç işleme” suçuyla ilgili yukarıda belirtilen bozma nedenine göre, koşulları bulunmadığı halde sanıkların cezasının TCK‘nın 188. maddesinin 5. fıkrası uyarınca artırılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, re'sen de temyize tabi olan hükümlerin BOZULMASINA, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmadığı dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme isteklerinin reddine, oybirliğiyle;

G) Sanık ... hakkında örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Olay tutanakları, sanık savunması, diğer sanık ...'ın beyanı ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre; sanığın eyleminin “suç işlemek için kurulmuş olan örgüte üye olma” suçunu oluşturduğu halde, suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek “örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 326. maddesinin 4. fıkrası gereğince kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, oybirliğiyle;

H) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde yürülüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile TCK'nın 220. maddesinin yedinci fıkrasında yapılan değişiklik karşısında; TCK'nın 2 ve 7. maddeleri gözetilerek sanıkların hukuki durumlarının tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar İsa, ... ve ...'ın müdafileri ile sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, oybirliğiyle;

23.01.2014 tarihinde karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 23.01.2014 gününde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'ün yüzüne karşı sanık ... müdafii Avukat ..., sanık ... müdafii Avukat ..., sanık ... müdafii Avukat ...., sanık ... müdafii Avukat ... ve sanık ... müdafii Avukat ...'nin yokluğunda 23.01.2014 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.

KARŞI OY GEREKÇESİ -DEĞİŞİK GEREKÇE

23.01.2014 tarihinde karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 23.01.2014 gününde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'ün yüzüne karşı sanık ... müdafii Avukat ..., sanık ... müdafii Avukat ..., sanık ... müdafii Avukat ...., sanık ... müdafii Avukat ... ve sanık ... müdafii Avukat ...'nin yokluğunda 23.01.2014 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.

KARŞI OY GEREKÇESİ -DEĞİŞİK GEREKÇE

A) Sanık ... hakkında "suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma" ve "suç işlemek için teşkil edilmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma" suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleriyle ilgili:

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesine göre, "Her kişi özel ve aile yaşamına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi demokratik bir toplumda milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlakın ve başkasının hak ve özgürlüklerinin korunması için zorunlu bulunduğu ölçüde ve kanunla düzenlenmesi koşuluyla olabilir."

Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 22. maddesinde "Herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir. Milli güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Yetkili merciin kararı yirmidört saat içinde hakimin onayına sunulur. Hakim, kararını kırksekiz saat içinde açıklar; aksi halde karar kendiliğinden kalkar." hükmü yer almaktadır.

Böylece diğer bireysel hakların yanında "haberleşme özgürlüğü ve haberleşmenin gizliliği" koruma altına alınmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesinde bir suç nedeniyle yapılan soruşturma kapsamında haberleşmenin gizliliğine müdahale edilebilmesinin koşulları ve kuralları belirlenmiş, şüpheli veya sanığın telefonunun hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla dinlenebileceği öngörülmüştür.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Tesadüfen elde edilen deliller" başlığını taşıyan 138. maddesinin ikinci fıkrasında ise, "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhal bildirilir" denilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Tesadüfen elde edilen deliller" başlığını taşıyan 138. maddesinin ikinci fıkrasında ise, "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhal bildirilir" denilmiştir.

Gerekli koşullar bulunduğunda bir kişinin telefonunun dinlenmesi için hâkim veya Cumhuriyet savcısından alınan karar, sadece soruşturma kapsamında olup kararda belirtilen suçla sınırlı olmak üzere o kişinin haberleşmesinin gizliliğine müdahale yetkisi verir. Bu kişiyle telefonda konuşan diğer kimselerin haberleşmesinin gizliliğine müdahale için ayrıca hâkim veya Cumhuriyet savcısından karar alınması zorunludur. Böyle bir karar alınmadan yapılan dinlemeler o kişiler yönünden "hukuka aykırı delil" niteliğindedir.

Somut olayda, diğer sanıklardan bazılarının telefonları hâkim kararıyla dinlemeye alınmış, ancak sanık ...'un telefon konuşmaları hâkim veya Cumhuriyet savcısı kararı olmadan dinlenerek kayda alınmıştır.

Hâkim veya Cumhuriyet savcısından karar alınmadan sanığın telefon konuşmalarının dinlenmesi "hukuka aykırı" olup, delil olarak hükme esas alınamaz.

Bu konuşmaların "tesadüfen elde edilen delil" olarak değerlendirilmesi de mümkün değildir, çünkü konuşmalar soruşturması yapılan suçla ilgilidir.

Diğer yandan, CMK'nın 135. maddesinin 6. fıkrasının 8. bendine göre, suç işlemek amacıyla kurulmuş olan "örgüte üye olma" ve "örgüte yardım etme" suçları için iletişimin dinlenmesine, kayda alınmasına ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine karar verilemez. Verilmiş ise bu karar belirtilen suçlar yönünden geçerli değildir ve elde edilen veriler "hukuka aykırı delil" niteliğindedir.

Sanık tüm aşamalarda atılı suçlarla ilgisinin olmadığını söylemiştir. Diğer sanıklardan hiçbiri sanığın bu suçlarla ilgisi olduğuna ilişkin bir beyanda bulunmamıştır. Telefon konuşmaları dışında sanık aleyhinde delil yoktur.

Sanığın savunmasının aksine, diğer bazı sanıklar tarafından kurulan örgüte katıldığına, ele geçirilen uyuşturucu maddeyle ilgisi olduğuna veya diğer sanıkların suçuna iştirak ettiğine, dolayısıyla atılı suçları işlediğine ilişkin başkaca hiçbir delil bulunmamaktadır.

Sanık hakkında her iki suçtan dolayı "beraat" yerine "mahkûmiyet" hükümleri kurulması yasaya aykırıdır. Hükümlerin bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.

B) Sanıklar... ve ... hakkında "örgüt adına suç işlemek" suçundan verilen mahkûmiyet hükümleriyle ilgili:

Sanık hakkında her iki suçtan dolayı "beraat" yerine "mahkûmiyet" hükümleri kurulması yasaya aykırıdır. Hükümlerin bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.

B) Sanıklar... ve ... hakkında "örgüt adına suç işlemek" suçundan verilen mahkûmiyet hükümleriyle ilgili:

"Non bis in idem" olarak ifade edilen uluslararası ceza hukuku kuralına göre "işlediği bir fiil nedeniyle kişi ancak bir kez cezalandırılabilir". Bu kural TCK'nın 44. maddesinde "fikrî içtima" başlığı altında "İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır". şeklinde düzenlenmiştir.

Kanun koyucu, konuyla ilgili TCK'nın 220. maddesinin altıncı fıkrasında "Örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen kişi, ayrıca örgüte üye olmak suçundan da cezalandırılır. Örgüte üye olmak suçundan dolayı verilecek ceza yarısına kadar indirilebilir." hükmüne yer vermek suretiyle bu kuraldan ayrılmıştır.

Ancak, hükümden sonra 30.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun'la 6. fıkraya "Bu fıkra hükmü sadece silahlı örgütler hakkında uygulanır. " cümlesi eklenmiştir. Buna göre, örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen kişi, bu örgüt silahlı değilse, altıncı fıkra gereğince cezalandırılamayacaktır. Başka bir anlatımla, üyesi olmadığı silahsız bir örgüt adına suç işleyen kişinin bu fiili, altıncı fıkra yönünden suç olmaktan çıkarılmıştır.

TCK'nın 220. maddesinin yedinci fıkradaki suçun oluşması için, "örgüte yardım" fiilinin ayrıca suç oluşturmaması gerekir. Ayrı bir suç oluşturması, yedinci fıkrada değil altıncı fıkrada düzenlenmiştir.

Bu durumlara göre, mensubu olmadığı silahsız bir örgüt adına suç işleyen kişi sadece işlediği suçtan sorumlu olacaktır.

Mensubu olmadığı bir örgüt adına suç işleyen ve örgütün silahlı olmaması nedeniyle TCK'nın 220. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca cezalandırılamayan sanığın, aynı zamanda örgüte yardım ettiği ve yedinci fıkradaki "örgüte yardım etme" suçundan cezalandırılması gerektiği kabul edilse bile; yedinci fıkrada "ayrıca" ibaresi bulunmadığı için, hem işlediği suçtan hem de örgüte yardım suçundan cezalandırılması mümkün değildir. Bu durumda sanık, "fikrî içtima" kuralı gereğince sadece daha ağır sonuç doğuran suçtan cezalandırılır.

Somut olayda, sanıklar ... ve ...'in, diğer bazı sanıkların suç işlemek amacıyla kurdukları silahsız örgüte "üye olmadıkları", ancak bu örgüt adına "uyuşturucu madde nakletme" suçunu işledikleri anlaşılmıştır.

TCK'nın 220. maddesinin altıncı fıkrasına hükümden sonra 6459 sayılı Kanun'la eklenen cümle uyarınca, sanıkların, bu fıkrada düzenlenen "örgüt adına suç işleme" suçundan cezalandırılmaları mümkün değildir.

Somut olayda, sanıklar ... ve ...'in, diğer bazı sanıkların suç işlemek amacıyla kurdukları silahsız örgüte "üye olmadıkları", ancak bu örgüt adına "uyuşturucu madde nakletme" suçunu işledikleri anlaşılmıştır.

TCK'nın 220. maddesinin altıncı fıkrasına hükümden sonra 6459 sayılı Kanun'la eklenen cümle uyarınca, sanıkların, bu fıkrada düzenlenen "örgüt adına suç işleme" suçundan cezalandırılmaları mümkün değildir.

Sanıkların, örgüt adına "uyuşturucu madde nakletme" suçunu işlemeleri nedeniyle, bu suç dışında ayrıca TCK'nın 220. maddesinin yedinci fıkrasında yer alan "örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme" suçundan cezalandırılmaları da mümkün değildir. Çünkü yedinci fıkrada, altıncı fıkrada olduğu gibi "non bis in idem" kuralından ayrılmayı öngören "ayrıca" ibaresine yer verilmemiştir.

Sonuç olarak;

a) Hükümden sonra 30.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun'la TCK'nın 220. maddesinin altıncı fıkrasına eklenen "Bu fıkra hükmü sadece silahlı örgütler hakkında uygulanır." hükmü ile TCK'nın 2 ve 7. maddeleri gereğince, sanıklar... ve ...hakkında, belirtilen fıkrada düzenlenen "örgüt adına suç işleme" suçundan "beraat" hükmü kurulmasında zorunluluk bulunmaktadır.

b) Sanıkların örgüt adına "uyuşturucu madde nakletme" suçunu işlemeleri nedeniyle, tek olan fiillerinin aynı zamanda TCK'nın 220. maddesinin yedinci fıkrasında düzenlenen "örgüte yardım etme" suçunu da oluşturduğu kabul edilse bile, fikrî içtima kuralı gereğince sanıklar sadece daha ağır sonuç doğuran "uyuşturucu madde nakletme" suçundan cezalandırılabilirler.

Sanıkların "uyuşturucu madde nakletme" ve "örgüte yardım etme" suçlarından gerçek içtima hükümlerine göre ayrı ayrı cezalandırılmaları gerektiği anlamındaki çoğunluk görüşü de yerinde değildir.

c) Sanıklar ... ve ... hakkında "örgüt adına suç işlemek" suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin bu değişik gerekçe ile bozulması gerektiği düşüncesindeyim.

C) Sanıklar..... ve ... hakkında "suç işlemek için teşkil edilmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen mahkûmiyet hükümleriyle ilgili:

TCK'nın 188. maddesinin beşinci fıkrasında "Yukarıdaki fıkralarda gösterilen suçların, suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır." hükmü öngörülmüştür.

Bu fıkranın gerekçesinde "Beşinci fıkraya göre, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal veya ticareti suçlarının suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezaların artırılması gerekmektedir. Dikkat edilmelidir ki, bu durumda, suç işlemek amacına yönelik örgüt teşkil etmekten, kurulmuş örgütü yönetmekten, bu örgüte üye olmaktan dolayı ayrıca cezaya hükmedilmelidir." denilmiştir.

Beşinci fıkra gereğince cezanın artırılabilmesi için sanığın, faaliyeti çerçevesinde suç işlediği örgütün ya "mensubu olmalıdır" ya da "korkutucu gücünden yararlanmış bulunmalıdır".

Beşinci fıkra gereğince cezanın artırılabilmesi için sanığın, faaliyeti çerçevesinde suç işlediği örgütün ya "mensubu olmalıdır" ya da "korkutucu gücünden yararlanmış bulunmalıdır".

“Örgüt mensubu olmak” ile ”örgüt üyesi olarak cezalandırılmak” aynı şey değildir.

Somut olayda sanıklar... ve ...'ın, diğer bazı sanıkların suç işlemek amacıyla kurdukları silahsız “örgüte mensup olmadıkları", bu örgütün "korkutucu gücünden yararlanmadıkları", ancak sözü edilen örgüt adına TCK'nın 188. maddesinin üçüncü fıkrasında tanımlanan "uyuşturucu madde nakletme" suçunu işledikleri anlaşılmıştır.

Öte yandan, "B" bölümünde belirttiğim nedenlerle, sanıkların "örgüt üyesi gibi cezalandırılmalarını öngören" TCK'nın 220. maddesinin altı ve yedinci fıkralarında düzenlenen suçlar da oluşmamaktadır.

Bu durumlar karşısında, sanıklar hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan dolayı belirlenen cezaların TCK'nın 188. maddesinin beşinci fıkrası gereğince artırılması yasaya aykırıdır.

Sonuç olarak, sanıklar... ve ...hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hükümlerin bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 23.01.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/2466, Karar No: 2015/4583, Tarih: 01.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2466 E.  ,  2015/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...'un katılan firmada hasar denetim bürosunda sorumlu müdür yardımcısı olarak çalıştığı sırada, katılan firmanın ihaleye çıkarttığı pert kayıtlı araçların satış ihalesi sürecinde ihale bedellerinde silme ve değişiklik yaparak diğer sanıkların söz konusu araçları düşük bedelle almalarını sağladığı, bu şekilde sanık ... ile diğer sanıkların iştirak halinde katılan kurumu 418.806 TL maddi zarara uğrattıkları iddia edilen somut olayda;

Dosya tanığı olan ve katılan şirketin yazılım programını yapan ...'ın tanık olarak ifadesinde, sanığın kendisini zaman zaman arayarak ihale ekranlarında yanlışlıkla girilen ihale fiyatlarının olduğunu bunların silinmesini istediğini ayrıca ihale ekranında kendisinin de değiştirme işlemlerini yapabilmesi amacıyla yetki talep ettiğini, bu talep karşısında sanığa ihale ekranında bu tarz silme/değiştirme işlemlerini yapabilmesi amacıyla ekran açtıklarını beyan etmesi, yine sanık ...'un diğer sanıklarla aynı site de komşu olmalarının yanı sıra söz konusu ihaleye çıkan 127 aracın 28 tanesinin sanık ..., 65 tanesinin sanık ..., 24 tanesinin sanık ... tarafından satın alınmış olması ve bilgisayar mühendisi bilirkişisinin 13.05.2010 tarihli raporunda sanık ...'un bilgisayarından bazı ihalelerde 1 ila 5 arasında bir çok değişikliğin yapıldığının tespit edilmesi karşısında; sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8466, Karar No: 2021/14617, Tarih: 08.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8466 E.  ,  2021/14617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İhbar Olunan : ... Vek.Av....

Taraflar arasındaki 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu sonucunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce HMK'nın 353/1-b-2.maddesi uyarınca karar gerekçesi düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusu sonucunda kararın gerekçesinde düzeltme yapılmak suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/354, Karar No: 2021/489, Tarih: 08.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/354 E.  ,  2021/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarihli ve 2014/254 Esas, 2014/706 Karar sayılı kararının 24.02.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 14.12.2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanunu’nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2019 tarihli ve 2018/1446 Esas, 2019/323 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 07.12.2020 tarihli ve 2020/17092 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2021 tarihli ve 2021/1075 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında basit yaralama suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca 120 gün adli para cezası belirlendikten sonra, bu cezadan aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 100 gün adlî para cezası yerine, 150 gün adli para cezasına karar verilip, belirlenen adlî para cezasının da günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi sonucu 2.000,00 Türk lirası yerine, 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen 120 gün adlî para cezasından, TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken hesaplama hatası yapılarak 120 gün adlî para cezası yerine, 150 gün adlî para cezasına ve sonuç adli para cezasının 2.000,00 Türk Lirası yerine 3.000,00 Türk Lirası şeklinde fazla belirlenmesi isabetsizdir.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen 120 gün adlî para cezasından, TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken hesaplama hatası yapılarak 120 gün adlî para cezası yerine, 150 gün adlî para cezasına ve sonuç adli para cezasının 2.000,00 Türk Lirası yerine 3.000,00 Türk Lirası şeklinde fazla belirlenmesi isabetsizdir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2019 tarihli ve 2018/1446 Esas, 2019/323 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.