muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/582, Karar No: 2019/12020, Tarih: 16.12.2019

Davaya konu kaza tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. maddesinde "Zararı ispat etmek müddeiye düşer, zararın hakiki miktarını ispat etmek mümkün olmadığı takdirde hakim, halin mutat cereyanını ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak onu adalete tevfikan tayin eder" düzenlemesine yer verilmiş; aynı yöndeki düzenleme, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50. maddesiyle de benimsenmiştir.

Davacılar tatil amacıyla yurtdışına gittiklerinden, yanlarında bavullarının bulunması ve kazanın oluş şekline göre de bavulun zarar görmesinin kaçınılmazlığı dikkate alındığında, bu zarar talebinin makul ve kabul edilebilir olduğu açıktır. Her iki davacının da kazada ayağının kırıldığı; ATK'dan alınan raporla 2 ve 3 aylık sürelerde iyileşebileceklerinin saptandığı; davacıların tedavileri amacıyla ancak 3. kişinin refakatiyle hastaneye gidip gelebilecekleri, ayrıca kaza nedeniyle iptal olan biletlerinin yenilenmesi, yurtdışı çıkış işlemlerinin takibi gibi işlemlerin de yine 3. kişi tarafından takibinin gerekeceği; bu işler için davacılara yardım eden 3.kişinin anılan işler için davacılardan 850,00 TL. aldığını beyan ettiği gözetilerek, davacıların bu zararlarını da ispat ettiği kabul edilmelidir.

Diğer yandan; kaza tarihinde tatilde olan ve bu nedenle çocuklarına kendileri bakarak bakıcı gideri yapmayacak olan davacıların, kazada ayakları kırıldığından 3 yaşındaki çocuklarının bakımı için bakıcı gideri ödeyip ek külfete katlanmak zorunda kalacakları gözetilmek ve dosyaya sunulan 31.08.2008 tarihli belgeyle tanık beyanı değerlendirilmek suretiyle, bakıcı gideri bedeli hakkında hüküm tesisi gerekir.

Açıklanan vakıalar karşısında; BK'nun 42. maddesi (TBK'nun 50/2. maddesi) gereği, davacılar lehine hakkaniyete uygun miktarda yardımcı kişiye yapılan ödeme, zarar gören bavul bedeli ve bakıcı giderine hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle, taleplerin reddine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...'ın temyiz isteminin, mahkeme hükmünün bu davalı yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ...'a geri verilmesine 16/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2785, Karar No: 2012/19080, Tarih: 09.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/2785 E.  ,  2012/19080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1- Olay tarihinde ihbar üzerine yakalanan sanığın üzerinde ele geçirilen sahte sürücü belgeleri ile ilgili olarak, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 08.12.2006 tarihli raporunda belgelerin bilgisayar ekipmanları ile tümden sahte olarak düzenlendiği, belgelerdeki sahteciliklerin özel ekipman ve dikkat gerektirdiği ve ilk bakışta kolayca anlaşılamayacağı, ancak aldatma yeteneği hususunun olayın gelişimi, belgenin mevcut durumu, ibraz koşulları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek mahkemece yorumlanmasının daha uygun olacağının belirtilmesi; mahkemece 02.10.2007 tarihli duruşmada suça konu belgeler getirtilip incelenmek suretiyle belgelerin ilk bakışta sahte olduklarının anlaşılamayacağının tespit edilmesi, heyet tarafından yapılan gözlemde de aldatma yeteneklerinin bulunduğunun belirlenmesi karşısında mahkumiyeti yerine iğfal kabiliyetinin bulunmadığından bahisle yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanığın, üzerinde kendi fotoğrafı bulunan farklı kişiler adına düzenlenmiş dört adet sürücü belgesi ile yakalandığından bahisle açılan kamu davasında; suça konu belgelerde isimleri geçen şahısların gerçek işi olup olmadıkları arştırılarak, olduklarının belirlenmesi halinde eylemin adına sahte belge düzenlenen kişi sayısınca 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesinde öngörülen ayrı bağımsız resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı var olmamaları halinde ise 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında aynı zaman diliminde ve peş peşe düzenlenip düzenlenmedikleri araştırılarak aynı anda düzenlendiklerinin belirlenmesi halinde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmayacağından eylemin tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ancak sanığın güttüğü amaç ve saik, suç konusunun önemi, kastın yoğunluğu ve sahte belge sayısı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Adli emanette kayıtlı suça konu sürücü belgelerinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK’nun 54. maddesi gereğince müsaderesine hükmolunması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14328, Karar No: 2015/25200, Tarih: 03.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/14328 E.  ,  2015/25200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/345205

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2012/1471 (E) ve 2013/1060 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçinin, kredi kartı başvurusunda teslim adresi olarak ev adresini verdiğini ancak adres değişikliği yapılarak kartın çalıştığı işyerinde sanığa teslim edildiğini, sanık tarafından şifresinin değiştirilerek kartın kullanıldığını beyan etmesi, sanığın ise inkara yönelik savunmalarında, kartı teslim aldığını ancak zarfı açmadan kardeşi L.. B..'a teslim ettiğini, harcamaların L.. B.. tarafından yapıldığını, 10-15 gün sonra L.. B..'ın kartı kendisine vererek şikayetçiye teslim etmesini istediğini, birkaç saat sonra işyerine eşiyle birlikte gelen şikayetçiye kartı teslim ettiğini savunması karşısında; suça konu kredi kartına ait kart sözleşmesi getirtilerek şikayetçi tarafından teslim adresi olarak bildirilen adresin tespiti ile teslimat adresi olarak bildirilen adresin daha sonra değiştirilip değiştirilmediği, değiştirilmiş ise kim tarafından ne şekilde değiştirildiği, kartın tesliminden sonra şifre değişikliği yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise ne şekilde kim tarafından gerçekleştirildiği hususları Garanti Bankası'ndan sorularak, bu hususlara ilişkin varsa ATM görüntüleri ile telefon bankacılığı kullanılmış olması halinde ses kayıtları ve görüşmenin yapıldığı telefon numarası, internet üzerinden işlem yapılması halinde ise IP bilgilerine ilişkin tüm bilgi ve belgelerin istenilmesi, sözkonusu kredi kartından yapılan alışverişlerin slip asıllarının ve alışveriş saatine ilişkin ilgili işyerleri kamera görüntülerinin celbi ile sliplerde yazı ve imza olması halinde sanığın yazı ve imza örnekleri alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılması, ses kaydı, ATM ve işyeri kamera kayıtları olması halinde sanığın teşhise elverişli ses kaydı ve fotoğrafları ile birlikte Adli Tıp Kurumu'na veya Kriminal Polis Laboratuvarına gönderilerek ses kaydının ve görüntülerin sanığa ait olup olmadığı hususunun tespiti yönünden rapor alınması ve ilgili

kayıtların sanığa gösterilmesi, ayrıca ses kaydının CD çözümünün yaptırılması, IP ve telefon numarası bildirilmesi halinde hat sahiplerinin tespiti ile gerektiğinde hat sahipleri dinlenilerek sanıkla irtibatlarının araştırılması, alışveriş yapılan işyerlerinin olay tarihindeki sahiplerinin tanık sıfatıyla dinlenilmesi suretiyle sanıkla yüzleştirme işlemlerinin yapılması, yüzleştirme mümkün olmadığı takdirde sanığın teşhise elverişli fotoğrafları tanıklara gösterilerek sözkonusu alışverişleri yapan kişinin sanık olup olmadığı hususunun sorulması, şikayetçinin eşi tanık sıfatıyla dinlenilerek kartın teslim edildiği gün sanık ile sanığın kardeşi L.. B.. ve şikayetçi arasında sanığın kolluk beyanında söylediği şekilde konuşmaların geçip geçmediği hususlarının sorulması suretiyle tüm deliller toplanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

b) Şikayetçiye ait kredi kartını değişik zamanlarda birden fazla kullanan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK.nun 53.maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1513, Karar No: 2010/3888, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1513 E.  ,  2010/3888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, düzenlenen sıra cetvelinde yer alan davalıların alacaklarının muvazaalı olduğu iddia ederek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar savunmalarında, alacaklarının gerçek olduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, muvazaa iddiasında ispat külfetinin davalı alacaklılara ait olduğu ve bonoya dayalı olan davalı alacaklarının gerçek olduklarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8614, Karar No: 2017/6277, Tarih: 10.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/8614 E.  ,  2017/6277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 195 ada 23 ve 195 ada 159 parsel sayılı sırasıyla 5.967.57 ve 32.876,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına, 195 ada 160 parsel sayılı 54.279,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına, 204 ada 2 parsel sayılı 13.622,95 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına, 203 ada 82 parsel sayılı 1.762,18 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına, 203 ada 83 parsel sayılı 1.725,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına, 203 ada 84 parsel sayılı 1.743,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... Tüzel Kişiliği, dava konusu taşınmazların sınırlarında yol ve yol boşluğu bulunduğunu ve bu kısımların zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini ileri sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında, dava Hazineye ihbar edilmiştir. Mahkemece verilen önceki tarihli hüküm Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 09.07.2009 ve 2008/6840 Esas, 2009/3056 Karar sayılı ilamıyla usule ilişkin nedenlerle bozulmuş; Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu 195 ada 23 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine, dava konusu 195 ada 159 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 03.12.2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfiyle gösterilen 2.353,10 metrekarelik kısmın yol olarak tapudan terkinine, kalan kısmın davalı ... adına tapuya tesciline, dava konusu 195 ada 160 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 03.12.2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (C) harfiyle gösterilen 2.197,86 metrekarelik kısmın yol olarak tapudan terkinine, kalan kısmın davalı ... adına tapuya tesciline, dava konusu 204 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 03.12.2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfiyle gösterilen 2.353,10 metrekarelik kısmın yol boşluğu olarak tapudan terkinine, kalan kısmın davalı ... adına tapuya tesciline, dava konusu 203 ada 82 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 03.12.2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 1.437,42 metrekarelik kısmın yol boşluğu olarak tapudan terkinine, kalan kısmın davalı ... adına tapuya tesciline, dava konusu 203 ada 83 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 03.12.2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (D) harfiyle gösterilen 348,42 metrekarelik kısmın yol boşluğu olarak tapudan terkinine, kalan kısmın davalı ... adına tapuya tesciline, dava konusu 203 ada 84 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 03.12

.437,42 metrekarelik kısmın yol boşluğu olarak tapudan terkinine, kalan kısmın davalı ... adına tapuya tesciline, dava konusu 203 ada 83 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 03.12.2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (D) harfiyle gösterilen 348,42 metrekarelik kısmın yol boşluğu olarak tapudan terkinine, kalan kısmın davalı ... adına tapuya tesciline, dava konusu 203 ada 84 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 03.12.2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (E) harfiyle gösterilen 96,34 metrekarelik kısmın yol boşluğu olarak tapudan terkinine, kalan kısmın davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, ihbar edilen Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel Mahkemece verilen karar ihbar edilen Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, somut olayda Hazine tapu maliki olmadığı gibi, bu parsel hakkında açılmış bir davası ya da açılan davaya yöntemince bir katılımı da bulunmamaktadır. Mahkemece re'sen davanın Hazine'ye ihbar edilmesi ve karar başlığında ihbar edilen olarak gösterilmesi Hazineye taraf sıfatı kazandırmaz. Davada taraf olmayan ve herhangi bir katılımı da bulunmayan Hazinenin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı gibi, hükümle Hazine aleyhine bir durum da yaratılmadığına göre hükmün temyizinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. Bu nedenlerle, ihbar edilen Hazine vekilinin temyiz inceleme isteminin REDDİNE, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1827, Karar No: 2023/1877, Tarih: 30.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1827 E.  ,  2023/1877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, 3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Aid Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yol ile Halli Hakkında Kanun’dan kaynaklanan ecrimisil isteğine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 3. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30490, Karar No: 2013/29134, Tarih: 25.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/30490 E.  ,  2013/29134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

Dava, haksız rekabetten kaynaklanan zararın tazminine ilişkin olup, mahkemenin önceki kararının temyiz incelemesinin 11. Hukuk Dairesinde yapılmış bulunmasına göre kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi uyarınca 11.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24144, Karar No: 2014/7750, Tarih: 03.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24144 E.  ,  2014/7750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/764 Karar no:2013/599

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden mahkemece davacı kocanın mahkemeye hitaben verdiği dilekçede "eşinden boşanmak istemediğini, şu anda eşi ve kızı ile birlikte yaşadığı" şeklindeki ifadeler nazara alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de akıl hastalığı sebebiyle kısıtlı olan davacının bu beyanlarına itibar edilemez. Davalı kadının kocasının hastalığı ile ilgilenmediği, sık sık kocasını eve almadığı, babasının evine gönderdiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.04.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/9781, Karar No: 2015/22953, Tarih: 24.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/9781 E.  ,  2015/22953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, resmi tatil ücreti, geçici görev yardımı, yıllık izin ücreti, hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ödenmediği iddiasıyla fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin, geçici görev yardımı ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. .

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Faiz başlangıç tarihinin ıslahla artırılan miktarlar yönünden ıslah tarihinden başlatılması gerekirken hüküm altına alının tüm alacaklar yönünden dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç: Hüküm fıkrasının “1.” Numaralı bendi içeriğinin tamamen silinerek yerine “1- 10.512,85 TL fazla mesai ücretinin 1.000 TL sına dava, bakiyesine ıslah tarihinden,

1.069,89 TL yıllık izin ücretinin 1.000 TL sına dava, bakiyesine ıslah tarihinden,

3.437,70 TL hafta sonu çalışma ücretinin 1.000 TL sına dava, bakiyesine ıslah tarihinden,

2.664,60 TL geçici görev yardımı alacağının 1.000 TL sına dava, bakiyesine ıslah tarihinden,

298,33 TL genel tatil çalışması alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” ifadesinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.06.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1732, Karar No: 2010/6869, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/1732 E.  ,  2010/6869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.Mahkemece, 24.11.2009 tarihli kısa kararda; ... 3.icra müdürlüğünün 2009/5910 esas sayılı dosyadaki itirazın kaldırılmasına, takibin 9.052,89 TL üzerinden devamına, tahliyeye ve 9.052,89 TL üzerinden davacı lehine icra inkar tazminatına karar verildiği halde, gerekçeli kararda; ... 3.icra müdürlüğünün 2009/5915 esas sayılı dosyadaki itirazın kaldırılmasına, takibin 5.388,44 TL üzerinden devamına, tahliyeye ve 5.388,44 TL üzerinden davacı lehine icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenini oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 3.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.