muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20128, Karar No: 2013/14999, Tarih: 22.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/20128 E.  ,  2013/14999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen sanığa tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanılmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz layihasının eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7823, Karar No: 2022/5827, Tarih: 11.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7823 E.  ,  2022/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdurenin olay günü evden akşam saatlerinde camiye gitmek bahanesiyle ayrıldığı, mağdurenin eve dönmemesi üzerine babası tarafından kolluğa ihbarda bulunulduğu, evden ayrılan mağdureyi sanığın, arkadaşının sevk ve idaresinde olan araba ile aldığı, Avanos ilçe merkezine giderek orada sanık ile mağdurenin birkaç saat dolaştıkları, sonrasında sanığın mağdureyi ancak kendiliğinden evine bıraktığı anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür idaresi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılamayacağından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığı karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2992, Karar No: 2012/4276, Tarih: 18.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2992 E.  ,  2012/4276 K.**

* KOOPERATİF ORTAKLIĞININ DEVRİ

* KOOPERATİFİN İHYASI

* SAHTE DEVİR SÖZLEŞMESİ

* TAPU İPTALİ

* KOOPERATİFLER KANUNU (1163) Madde 14

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin devri işleminin iptali ve tapu iptali tescil davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin eski üyelerden birinden devralmak suretiyle dava dışı SS Y.. Konut Yapı Kooperatifi'ne üye olduğunu, bazı anlaşmazlıklar sonucu müvekkilinin davalıya ait işyerinden ayrılması sebebiyle davalının, müvekkilinin imzasını taklit ederek düzenlediği devir talebini içeren dilekçeyi kooperatif başkanlığına verdiğini, akabinde yönetimdeki kişilerle şahsi dostluğunu kullanarak müvekkili adına kayıtlı üyeliği kendi adına devraldığını ileri sürerek, müvekkili adına kayıtlı SS Y.. Yapı Kooperatifi ortaklığının, davalıya devir işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 05.05.2006 tarihli ıslah dilekçesiyle, kooperatif ortaklığına dayanılarak davalı adına tapuda yapılan tescilin iptali ile müvekkili adına tescilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının S.S. Y.. Konut Yapı Kooperatifindeki üyeliğinin yasal ve geçerli olduğu, davacının üyeliğinin davalıya devrine ilişkin matbu belgedeki imzanın davacıya ait olmadığının Adli Tıp Kurumu raporu ile belirlendiği, yargılama aşamasında kooperatifin tasfiye olduğu ve ferdi mülkiyete geçilmiş olmakla davalının haksız devir ile elde ettiği taşınmazı geri vermesi gerektiği gerekçesiyle, bağımsız bölümün davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, sahte belgeye dayandığı ileri sürülen hisse devri işleminin, bu devre dayanarak oluşturulan tapu kaydının iptali ve tescili istemlerine ilişkindir. dava konusu taşınmaz kaydı kooperatif ortaklığına dayanılarak oluşturulmuştur, verilecek karar dava dışı S.S. Y.. Yapı Kooperatifi'nin hukukunu etkileyecek mahiyettedir. Bu nedenle kooperatifin sicilden terkin edilmiş olması halinde ihyasının sağlanarak sonrasında kooperatif aleyhine dava açması için davacıya süre verilmesi, açılacak davanın işbu dava ile birleştirilmesinin sağlanması, kooperatife ait delillerin de toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/897, Karar No: 2014/1595, Tarih: 10.03.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/897 E.  ,  2014/1595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/897

Karar No : 2014/1595

Tebliğname No : K.Y.B./2013/394212

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli C.. E.. hakkındaki iddianamenin iadesi kararına itiraz üzerine İstanbul Anadolu 24 Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen itirazın reddine ilişkin 10.10.2013 tarihli ve 2013/212 değişik iş sayılı kararın kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca dava dosyasının 23.12.2013 tarihli ihbar yazısı ekinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosyadan;

a) 07.11.2009 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Kadıköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 10.10.2013 tarihinde 2009/1159 esas ve 2011/1168 karar sayı ile sanığın TCK'nın 191/2 maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,

b) İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce 17.09.2013 tarihinde 2012/363 DS sayı ile şüphelinin idrar örneğinde madde metaboliti saptandığının bildirilmesi üzerine, şüphelinin 19.10.2012 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 24.09.2013 tarihinde 2013/121946 soruşturma, 2013/38835 esas, 2013/20044 iddianame sayı ile İstanbul Anadolu 32. Sulh Ceza Mahkemesi'ne dava açıldığı,

c) İstanbul Anadolu 32. Sulh Ceza mahkemesi'nce 02.10.2013 tarihinde 2013/505 iddianame değerlendirme numarası ile "dosyanın İstanbul Anadolu 9. Sulh Ceza Mahkemesi'ne (kapatılan Kadıköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi) gönderilerek dosyanın yeniden ele alınıp hüküm kurulması talep edilmesi gerekirken Mahkememize yeniden uyuşturucu madde kullanmak suçundan kamu davasının açıldığı" gerekçesi ile iddianamenin iadesine karar verdiği,

d) Cumhuriyet savcısının bu karara itiraz etmesi üzerine, İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 10.10.2013 tarihinde 2013/212 değişik iş sayı ile "mahkemenin iddianamenin iadesi yolundaki kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı” belirtilerek, itirazı reddine karar verildiği

Anlaşılmıştır.

d) Cumhuriyet savcısının bu karara itiraz etmesi üzerine, İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 10.10.2013 tarihinde 2013/212 değişik iş sayı ile "mahkemenin iddianamenin iadesi yolundaki kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı” belirtilerek, itirazı reddine karar verildiği

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında; «Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında daha önce 07/11/2009 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan (kapatılan) Kadıköy 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/10/2011 tarihli ve 2009/1159 esas, 2011/1168 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği, ancak bu kararın infazı sırasında sanığın 19/10/2012 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığı tespit edilerek ihbarda bulunulduğu ve İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/09/2013 tarihli iddianame ile 19/10/2012 tarihinde işlenen yeni suç nedeniyle dava açılmış olduğu anlaşılmakla, her ne kadar mahkemesince iade nedeni olarak, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildikten sonra denetim süresi içinde sanığın yeniden uyuşturucu madde kullanması halinde yeni dava açılamayacağı, önceki tedavi ve denetimli serbestlik kararı veren mahkemeye ihbarda bulunulması gerektiği gerekçesiyle iddianame iade edilmişse de, daha önce hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilen sanığın denetim süresi içinde yeniden uyuşturucu madde kullanması halinde önceki kararı veren mahkemeye ihbarda bulunma işlemi ile, yeniden uyuşturucu madde kullanma eylemi bakımından ayrı bir soruşturma başlatılması işlemlerinin birbirinden ayrı süreçler olduğu, denetim süresi içinde uyuşturucu madde kullanma eylemi yeni bir suç oluşturacağından yeni bir dava açılması gerektiği gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.10.2013 tarihli kararının bozulması istenmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 170/2. maddesinde, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmüne yer verilmiş, aynı Kanunun 174. maddesinde iddianamenin iadesini gerektiren sebepler sınırlı olarak sayılmıştır.

5271 sayılı CMK’nın 170/2. maddesinde, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmüne yer verilmiş, aynı Kanunun 174. maddesinde iddianamenin iadesini gerektiren sebepler sınırlı olarak sayılmıştır.

Somut olayda sanığın iddianameye konu eylemi yeni bir suç teşkil ettiğinden, Mahkemece Cumhuriyet savcısının itirazının kabulü yerine reddine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu 24 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.10.2013 tarih ve 2013/212 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25212, Karar No: 2018/7412, Tarih: 28.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/25212 E.  ,  2018/7412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ... Ortaklığı avukatınca duruşmasız, diğer davalı İlci İnş. San. Ve Tic. A.Ş. avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı İlci İnş. San. ve Tic. A.Ş vekili avukat ... , diğer davalı ... A.Ş. vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ... ...'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davalı Emlakbank ile diğer davalı ortak girişim şirketlerinden 520 ada 2 nolu parselde inşaa edilen 3 etap ... konutlarından 10 A blok 87 nolu daireyi 12.1.2010 tarihli sözleşme ile satın aldığını, sözleşmede uzatılmış teslim süresinin 30.5.2011 tarihi olduğu halde 12.10.2013 tarihinde teslim edildiğini, taahhüt edilen kapalı yüzme havuzu, bisiklet parkuru, alış-veriş merkezi vs.nin yapılmadığını, daire içinde de ayıplı ve eksik imalat bulunduğunu ileri sürerek, fazla hakları saklı kalarak 16.000,00 TL. geç teslim nedeni ile kira bedeli ve 10.000,00 TL. eksik ve ayıplı imalat nedeni ile bedel indiriminin yasal faizi ile davalılardan müteselsilen ödetilmesini istemiştir. Davalılar, davacıların süresinde ayıp ihbarında bulunmadıklarını ayrıca imalata dayalı kusur ve ayıbın da bulumadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, 11.346,00 TL. değer azalması ve 16.452,00 TL. kira tazminatının davalılardan ... A.Ş. ve... şirketinden müteselsilen tahsiline, davalılar ... şirketleri için atiye bırakıldığından hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer davalılar aleyhindeki davanın da reddine karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... AŞ ve ... şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, ayıplı ve eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ve geç teslim nedeni ile oluşan kira kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

1-Dava, ayıplı ve eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ve geç teslim nedeni ile oluşan kira kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan 30.10.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda, biyolojik arıtmanın, kapalı yüzme havuzunun ve alış veriş merkezinin olmaması hususlarının eksik iş niteliğinde olduğu, su kanallarının tanıtımdaki gibi olmaması ve dış cephenin giydirme cephe olmaması hususlarının açık ayıp niteliğinde olduğu kabul edilerek bedel indirimi ile sözleşmenin 6.5. Maddesi gereğince satış bedelinin % 05'i üzerinden gecikme tazminatının hesabı yapılmış ve mahkemece de 6502 sayılı kanunda açık ayıplar yönünden bir ihbar süresinin öngörülmediği ve sözleşmenin kurulduğu sırada tesbit edilmesi mümkün olmayan ayıpların sonradan öne sürülmesinin mümkün olduğu gerekçesi ile bu kalem isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar tüketici olduğuna ve taraflar arasındaki sözleşme tarihi gözetildiğinde, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, sözleşme tarihinden sonra yürürlüğe giren 6502 sayılı kanunda değil, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Öyle ki, malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Ancak Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan bu konudaki 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan hükümler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacıların belirttiği hususların açık mı yoksa gizli ayıp mı olduğunun belirlenmesinin yanında, dairenin davacıya hangi tarihte teslim edildiğinin, dolayısıyla ayıbın niteliğine göre ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının tesbiti önem arzetmektedir.

Yukarıda açıklanan hükümler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacıların belirttiği hususların açık mı yoksa gizli ayıp mı olduğunun belirlenmesinin yanında, dairenin davacıya hangi tarihte teslim edildiğinin, dolayısıyla ayıbın niteliğine göre ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının tesbiti önem arzetmektedir.

Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede ise; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki eksik ifa olarak değerlendirilen hususlar açısından davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, teslim tutanağındaki belirtilen hususlar da değerlendirilerek, tutanakta bulunmayan hususlar açısından, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca, bu kalemler yönünden mahkemece, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Taraflar arasındaki sözleşmede uzatılmış teslim tarihi 30.5.2011 tarihi olup, davacı tarafça fiilen 12.10.2013 tarihinde teslim alındığı uyuşmazlık konusu olmayıp, mahkemece bu tarihler arasında sözleşmenin 6.5. maddesine göre satış bedelinin % 05'i üzerinden gecikme tazminatına karar verilmiştir. Ancak, sözleşmenin anılan maddesindeki hüküm, sözleşmenin feshi halinde uygulanacak ceza bedeline ilişkin olup, geç teslim nedeni ile dava tarihindeki dairenin rayiç kirasının ne miktar olduğu araştırılarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, yanlış değerlendirme ile kira bedeline ilişkin olarak yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 474,72 TL harcın istek halinde Davalı ...'a iadesine, 475,00 TL harcında diğer davalı ... İnş. San. Ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17672, Karar No: 2016/20424, Tarih: 03.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/17672 E.  ,  2016/20424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin icra mahkemesine başvurusunda, alacaklı tarafından yediemin ve çekici ücreti alacağının tahsili için başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde, borçluya ait hacizli aracın satışı üzerine icra müdürlüğünce yediemin alacağının ... Bakanlığının belirlediği ücret tarifesine aykırı olarak hesaplandığını ve ihale bedelinden öncelikle ödenmesi gerektiğini ileri sürerek müdürlük işleminin iptalini talep ettiği, mahkemece yedieminlik ücretinin miktarı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak satış bedelinden yediemin ücreti ile birlikte satış ve haciz gideri olarak 1.478,85 TL'nin alacaklıya, kalan 9.021,15 TL'nin de motorlu taşıtlar vergisi olarak vergi dairesine ödenmesine, icra dairesince bu doğrultuda işlem yapılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra İflas Kanunu'nun mahcuz malların muhafazası hakkındaki 88. maddesi uyarınca, taşınır mallar, masrafı peşinen alacaklıdan alınarak muhafaza altına alınır. Aynı Kanun'un 59. maddesi uyarınca ise, takip masrafları borçluya ait olup, alacaklı ilk ödenen paradan yaptığı masrafları alır.

Paranın paylaştırılmasına ilişkin İİK'nun 138/2. maddesi gereğince; haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar, önce satış tutarından alınır ve artan para, takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılır.

Yediemin ücretinin ise, satış talep tarihine kadar olanı takip masrafı, bu tarihten satış tarihine kadar olanı ise satış masrafı olup, satış masrafı olan yedieminlik ücretinin satış tutarından öncelikle ödenmesi gerekir.

Buna göre yedieminin, alacağını, muhafazanın yapıldığı, bir diğer anlatımla, yediemin ücretinin doğduğu icra takip dosyasından talep etmesi gerekip, bunun için yeni bir takip başlatmasında hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle de, yediemin ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi hususu, muhafazanın uygulandığı ve yediemin ücretinin doğduğu icra takip dosyasından satışın yapılması halinde söz konusu olup, icra müdürlüğünce, İİK'nun 88. maddesine göre yediemin ücretinin hesaplanarak ödeme yapılacağı tabiidir.