muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19, Karar No: 2022/782, Tarih: 08.12.2022

11.12.2008 tarihinde Kahramanmaraş Devlet Hastanesinde görevli psikiyatri uzmanı tarafından mağdur hakkında düzenlenen raporda; mağdurda "başka türlü adlandırılamayan anksiyete bozukluğu" oluştuğunun, dolayısıyla ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 17.08.2009 tarihli raporunun (2) numaralı muayene kaydı bölümünde; "görünüm dismorfik, işbirliğine istekli tutum içinde, konuşma spontan, psikomotor aktivitesi artmış, bilinç açık, yönelim tam, affekt elemli, duygudurum ötimik, düşünce içeriği olaya bağlı korku, kaygı, endişe, algı flash back, zeka orta düzey gerilik var. Şikâyeti, dismorfik görünüm dikkat çekiyor, zeka geriliği başkaları tarafından anlaşılabilir, anlama ve kavrama yaşıtlarına göre orta düzeyde geri, anksiyeteli hâli dikkat çekiyor, radyo dinlemek için çağırmış, kucağına oturtmuş, radyo dinledik, tehdit etmiş, yaptıklarımı söylersen döverim demiş, korkmuş, tekrar aynı şeyleri yapmasından korkmuş bir şey yapacak diye korkmuş, yaptıkları tekrar tekrar aklına gelmiş, aynı şeyleri ...'nin ağabeyi İsmail de yapmış, tuvalete götürdü, si... yalattırdı, bir defa yaptı, onu duydular; hikayesinde, onu yapanlardan korkuyorum, tedirginlik, korku, onu yaptığı zamanlar uyuyamamış, çabuk sinirlenme var, İsmail'in yaptığı şeyler de üzdü, aşırı tedirginlik ve korku var. Olaya bağlı gelişen korku, kaygı, endişe, mutsuzluk, irritabilite, yeniden yaşantılama, zekâ düzeyine uygun olarak ortaya çıkmış olup olaya bağlı depresif uyum bozukluğu, post travmatik stres bozukluğu gelişmiştir, ruh sağlığı bozulmuştur. İsmail isimli kişinin yaptığı taciz de ayrıca tetkik edilmelidir. Travmatik olay, yeniden yaşantılama, zorlayıcı rahatsız edici anılar, anımsatan ve sembolize eden konularla ilgili rahatsızlık, flash backler, olayla ilgili tekrarlayıcı sıkıntılı rüyalar, travmaya ilişkin etkinlik ve ortamdan kaçınma, önemli bir bölümü anımsayamama, önemli etkinliklere ilgi azalması, insanlardan ve yabancılardan uzaklaşma, uykuya dalmakta ve sürdürmekte zorluk, irritabilite, yoğunlaşmada güçlük, hipervijilans olduğu, ifadelerinin güvenilir olduğu, olayı anlayabilecek düzey olmadığı, kendini savunamayacağı muayene bulguları sonucunda travma sonrası stres bozukluğu, depresif uyum bozukluğu olarak değerlendirildiği," bilgilerinin yer aldığı, sonuç bölümünde ise "...ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede 'travma sonrası stres bozukluğu' denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, bu duruma göre ... oğlu, 1995 doğumlu ...'in 10.12.2008 tarihinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu," şeklinde görüş bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 21.01.2015 tarihli raporunun (9) numaralı muayene kaydı bölümünde; "Bekar olduğu, yurtta kaldığı, okulunu bitirdiğini söylediği, bilişsel yetilerinde bilinç açık, yönelim olarak yer bilgisi olduğu, sayabildiği, bir haftada kaç gün olduğu ve bir yılda kaç mevsim olduğunu bildiği, hesaplama yapamadığı, ana ve ara renkleri bildiği, soyut düşüncesini gelişmediği, hafif – orta derecede mental retardasyon saptandığı, Kaçınma Ağırlıklı Travma Sonrası Stres Bozukluğu tespit edildiği," ifadelerine yer verildiği, sonuç bölümünde ise "Orta ile Hafif Derece Sınırında Zekâ Geriliği saptandığı, adli tahkikat dosyasının incelenmesinde kendisinde saptanmış olan ve hayatının ilk yıllarından başlayıp ömrü boyunca sürecek olan bu zekâ geriliğinin mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmadığı, bu zekâ geriliği nedeniyle olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı ve bu zekâ geriliğinin fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına mani olacak mahiyet ve derecede olduğu, dolayısıyla 08.08.1995 doğumlu ...’in 10.12.2008 tarihinde mağduru bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olamayacağı, kendisinde mevcut olan zekâ geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği ancak yakın çevresinde yaşayanlarca ve kendisini tanıyanlarca anlaşılabileceği, vermiş olduğu ve vereceği ifadelere ancak ana hatları ile ve diğer delillerle desteklendiği taktirde itibar edilebileceği, mağduru bulunduğu olaylardan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan (Kaçınma Ağırlıklı Travma Sonrası Stres Bozukluğu) denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, bu duruma göre; ...’in 17.05.2008 ve 10.12.2008 tarihlerinde mağduru bulunduğu olaylar nedeniyle her iki sanığın cinsel eylemleriyle birlikte ruh sağlığının bozulduğu, sanıklar arasında tıbben ayrımın yapılamadığı," şeklinde kanaat bildirildiği,

Dosya arasında Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2008 tarih ve 316-460 sayılı dosya aslının bulunduğu, söz konusu dosyadan; Kahramanmaraş ... Erkek Yetiştirme Yurdunda kalan suça sürüklenen çocuk Hacı İsmayil Keklik hakkında mağdur ...’e yönelik olarak 17.05.2008 tarihinde gerçekleştirdiği iddia olunan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/2, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2008 tarih ve 316-460 sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk Hacı İsmayil’in atılı suçtan CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine hükmedildiği, kararın katılan ... vekili ve katılan mağdur vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 30.01.2013 tarih ve 8424-830 sayılı kararıyla onandığı, söz konusu dosyada yargılama devam ederken Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından mağdur hakkında düzenlenen 13.06.2008 tarih ve 2928 sayılı raporda; mağdurun 20.05.2008 tarihinde gerçekleştiği iddia olunan olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağının ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olamayacağının, kendisinde mevcut olan zekâ geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılabileceğinin, vermiş olduğu ve vereceği ifadelere ancak ana hatları ve kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceğinin, mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmadığının belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 103. maddesinde;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;

a) Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar, anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Cinsel istismarın üstsoy, ikinci veya üçüncü derecede kan hısmı, üvey baba, evlat edinen, vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, sağlık hizmeti veren veya koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan diğer kişiler tarafından ya da hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle veya birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(7) Suçun mağdurun bitkisel hayata girmesine veya ölümüne neden olması durumunda, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur" şeklindeki düzenleme yer almaktadır.

6545 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önce maddenin 6. fıkrasında çocuğun cinsel istismarı suçunun fiile bağlı neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâlleri düzenlenmiş, fıkranın gerekçesinde; "söz konusu suçun işlenmesi suretiyle mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulmasına neden olunması, daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektirmektedir" denilmiştir.

Kanunda beden veya ruh sağlığının bozulması kavramlarının tanımına yer verilmemiş olup Anayasa Mahkemesinin 26.02.2009 tarih ve 96-34 sayılı kararında da belirtildiği üzere; kanunkoyucu burada, mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlini cinsel istismar suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâli olarak öngörmüş ve bu kavramın her somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesini ise uygulamaya bırakmıştır. Beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusu, mağdurların yaşı, bedensel gelişim derecesi, ruhsal, sosyal ve kültürel yapılarına göre göreceli bir nitelik taşıdığından, söz konusu durumun her somut olayda ilgili uzmanların raporlarıyla ortaya konulması gerekmektedir.

Her cinsel saldırı veya cinsel istismar eyleminin az ya da çok mağdurda doğal olarak psikolojik bir sarsıntıya yol açacağı muhakkaktır. Ancak ruh sağlığının bozulmuş olduğunun kabulü için, mağdurda normal ve sık görülen ruhsal tepkilerin ötesinde ağır ve işlevselliği bozan bir hasarın varlığı aranmalıdır. Diğer taraftan, mağdurun ruh sağlığının bozulması hâlinin, bu bozulmanın hayatı boyunca iyileşmeden devam etmesi gerektiği anlamına gelmeyeceği gibi, ruh sağlığının bozulmasına neden olan olaydan sonra aynı veya farklı failler tarafından gerçekleştirilen başka eylemlerin, mevcut bozulmayı derinleştirmek, daha da ağırlaştırmak veya yeni farklı arızalara yol açmak suretiyle mağdurun ruh sağlığını yeniden ve ayrı bir biçimde bozmayacağı da söylenemeyecektir. Bu itibarla, mağdurun bir kez ruh sağlığının bozulmuş olması, bundan sonra yeniden ruh sağlığının bozulmayacağı sonucunu doğurmayacaktır. Zira kanunda ruh sağlığı bozulan bir kişinin tekrar ruh sağlığının bozulduğunun kabul edilemeyeceğine ilişkin bir sınırlama da bulunmamaktadır. Aksi kabul kanuna aykırı olacağı gibi, ruh sağlığı bozulan mağdurların farklı eylemler karşısında faillerin fiilleriyle orantılı ağırlıkta cezalandırılmaması suretiyle hukuken korumasız kalması sonucunu doğurur ki bu durum kanun koyucunun amacı ile de bağdaşmayacaktır.

Diğer taraftan, ilgili fıkranın uygulanabilmesi için cinsel istismar ya da saldırı sonucuna bağlı olarak mağdurun beden veya ruh sağlığında bozulma meydana gelmeli ve sanığın eylemi ile ortaya çıkan sonuç arasında illiyet bağı bulunmalıdır. Mağdurun ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda mutlaka adli rapor alınması gerekmekle birlikte, ruh sağlığındaki bozulmanın sanığın eylemi nedeniyle olup olmadığı hususu da tereddüte yer verilmeyecek şekilde tespit edilmelidir.

Bununla birlikte ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi olan, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, sanığın eylemi ile mağdurun ruh sağlığının bozulması arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı konusunda oluşacak şüphe sanık lehine yorumlanmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde yaklaşık 13 yaş 4 aylık olup orta derecede zekâ geriliği bulunan mağdura 10.12.2008 tarihinde birlikte kaldıkları yurdun yatakhanesinde zorla eşofman altını indirerek kucağına oturtup sürtünmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu sabit olan olayda;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde yaklaşık 13 yaş 4 aylık olup orta derecede zekâ geriliği bulunan mağdura 10.12.2008 tarihinde birlikte kaldıkları yurdun yatakhanesinde zorla eşofman altını indirerek kucağına oturtup sürtünmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu sabit olan olayda;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 21.01.2015 tarihli raporunda; "mağdurda, mağduru bulunduğu olaylardan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan 'Kaçınma Ağırlıklı Travma Sonrası Stres Bozukluğu' denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, bu duruma göre mağdurun 17.05.2008 ve 10.12.2008 tarihlerinde mağduru bulunduğu olaylar nedeniyle her iki sanığın cinsel eylemleriyle birlikte ruh sağlığının bozulduğu, sanıklar arasında tıbben ayrımın yapılamadığı" şeklinde görüş açıklanmak suretiyle mağdurun ruh sağlığının hangi suça sürüklenen çocuğun eylemi nedeniyle bozulduğu yönünde kesin bir belirlemenin yapılamamış olması karşısında, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk ...’ın eyleminden kaynaklanıp kaynaklanmadığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespit edilememesi nedeniyle oluşan bu şüphenin suça sürüklenen çocuk lehine yorumlanması gerektiğinden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanma şartlarının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanma şartlarının oluştuğu, bu nedenle itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği yönünde karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 08.12.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5254, Karar No: 2021/699, Tarih: 01.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2019/5254 E.  ,  2021/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 14,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 01/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2317, Karar No: 2025/3992, Tarih: 16.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/2317 E.  ,  2025/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/3009 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan Bakırköy 54. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2021 tarihli ve 2021/224 Esas, 2021/466 Karar sayılı kararıyla 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, iş bu cezasının infazı amacıyla Marmara 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde bulunmaktayken, 25.01.2023 tarihinden itibaren Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Kanun'un 105/A ve geçici 10/1. maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bakırköy 4. İnfaz Hâkimliğinin 18.07.2023 tarihli ve 2023/6030 Esas, 2023/6049 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin Bakırköy 4. İnfaz Hâkimliğinin 27.09.2023 tarihli ve 2023/8666 Esas, 2023/9408 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2023 tarihli ve 2023/3009 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.03.2025 tarihli ve 94660652-105-34-1177-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.04.2025 tarihli ve 2025/35105 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.04.2025 tarihli ve 2025/35105 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un Geçici 10. (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.) maddesinde bulunan, ''..(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır. (2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir. (3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur..'' şeklindeki düzenleme,

Anılan Kanun'un Geçici 9/5. (Ek:14/4/2020-7242/53 md.) maddesinde bulunan, ''..Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır..'' şeklindeki düzenleme ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6. maddesinde bulunan, ''..Hükümlünün; a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne beş gün içinde müracaat etmemesi..,hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine, denetimli serbestlik müdürlüğünün bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilir..'' şeklindeki düzenleme ve,

Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğünün resmi internet sitesinde bulunan 17.07.2023 tarihli, ''..Haklarında ilgili infaz hâkimliğince denetimli serbestlik kararı verilen hükümlülere gönderilen SMS ve linkte belirtilen sorgulama ekranında “Sayın: İsim-Soyisim hakkınızda infaz hakimliği tarafından denetimli serbestlik kararı verilmiş olup ceza infaz kurumuna dönmeyerek 5 gün içerisinde, kimliğinizi ispata yarayan bir belge il..Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmeniz gerekmektedir.” ibaresi bulunanların 5 gün içerisinde ikametinin bulunduğu yer veya SMS/sorgulama ekranında belirtilen yer denetimli serbestlik müdürlüğüne başvuruda bulunmaları gerekmektedir. Kişiler, haklarında infaz hâkimliğince verilen denetimli serbestlik kararına https://vatandas.Uyap. gov.tr/main/vatandas/giris.jsp adresinden dosya sorgulama işlemi yaparak erişim sağlayabilirler.Yasal süre içerisinde denetimli

serbestlik müdürlüğüne müracaat etmeyenler hakkında, açık ceza infaz kurumuna gönderilme kararı verilebilecektir..'' şeklindeki duyuru bir bütün halinde değerlendirildiğinde,

serbestlik müdürlüğüne müracaat etmeyenler hakkında, açık ceza infaz kurumuna gönderilme kararı verilebilecektir..'' şeklindeki duyuru bir bütün halinde değerlendirildiğinde,

5275 sayılı Kanun'un Geçici 9/5. maddesi gereğince, Covid-19 izninde bulunan, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, anılan Kanun'un 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve anılan Kanun'un 106. madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlülerin anılan Kanun'un Geçici 10/1. maddesinde bulunan düzenleme uyarınca 01.08.2023-15.08.2023 tarihleri arasında infaz işlemlerinin yürütüldüğü ceza infaz kurumuna dönmek zorunda olduğu,

İnfaz dosyası kapsamına göre, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2022 tarihli ve 2022/2-50202 sayılı müddetnamesine göre, 26.12.2022 tarihinde cezasını infaz etmek üzere kapalı ceza infaz kurumuna girdiği, şartla tahliye tarihinin 18.07.2024 tarihi olduğu, hak ederek tahliye tarihinin 09.02.2026 tarihi olduğu, hükümlünün 25.01.2023 tarihi itibari ile açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya hak kazanmasına karşın cezasının infazına kapalı ceza infaz kurumunda devam olunduğu sırada 25.01.2023 tarihinden itibaren Covid-19 hastalık iznine ayrıldığı, dolayısıyla ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken Covid-19 izninden faydalanan hükümlü statüsünde bulunduğu,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.06.2024 tarihli ve 2024/4103 Esas, 2024/4810 Karar sayılı ilâmında yer alan, "...hükümlünün 06.08.2023 tarihine kadar Bolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiğine dair "01.08.2023 tarihli ve 2023/523 sayılı Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ Belgesinin" ve yokluğunda verilen denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, tebliğ edilmedi ise niçin tebliğ edilmediği ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar hukuka aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,