muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14817, Karar No: 2015/4077, Tarih: 23.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/14817 E.  ,  2015/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; taraflar arasında akdedilen 05.05.2011 tarihli mermer ruhsatının devrine ilişkin sözleşme ile bu sözleşmeye ek olarak yapılan 22.12.2011 tarihli sözleşme nedeniyle müvekkilinin bakiye 290.000-TL alacağının tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalının icra takibinden sonra borcunu ödediği iddiasıyla borcun tamamına itiraz ettiğini, ancak davalının takip tarihinden sonraki ödemelerinden sadece 150.000-TL'nin müvekkiline ödendiğini, müvekkiline havale edilen 140.000-TL'nin ise ödenmediğini, çünkü müvekkilinin bu havalenin geldiği banka şubesine ruhsat devrine ilişkin satış bedeline KDV'nin eklendiği 531.000-TL'lik faturayı ibraz ettiğini, davalı şirketin ise bu faturanın KDV dahil 450.000-TL olarak kesilmesi gerektiğini belirterek 140.000-TL'lik havalenin müvekkiline ödenmesine onay vermediğini, oysa taraflar arasındaki sözleşmeye KDV'nin dahil olmadığını ve KDV'den davalının sorumlu olduğunu belirterek; 140.000-TL borcu bulunan davalının itirazının iptali ile yasal faiz, icra masrafları ve vekalet ücreti ile birlikte takibin kaldığı yerden devamına ve %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasındaki sözleşme uyarınca sözleşme şartının gerçekleşip gerçekleşmediği belli olmadığı halde müvekkilinin davacı tarafa ödeme yaptığını, 140.000-TL olan son ödemenin ise 12.12.2012 tarihinde davacı şirket adına havale yolu ile fatura istirdatı mukabilinde ... şubesine gönderildiğini, davacının sözleşmeye aykırı şekilde KDV yükümlülüğünü müvekkile yükler şekilde 450.000-TL'ye KDV ekleyerek toplam 531.000-TL olarak düzenlediği faturayı bankaya ibraz etmesi üzerine bu paranın davacıya ödenmediğini, sözleşmede KDV'nin hariç olduğu şeklinde bir ibarenin bulunmadığını, müvekkilince davacıya keşide edilen 24.01.2013 tarihli ihtarnameye rağmen davacının sözleşmeye uygun bir fatura düzenleyip bankaya ibraz etmeyerek temerrüde düşmesi nedeniyle 140.000-TL'lik havalenin geri çekildiğini, oysa dava tarihi itibarıyla bu paranın davacıya havale edilmiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere göre; taraflar arasındaki 05.05.2011 ve 22.12.2011 tarihli sözleşmeler ile maden ruhsatının 500.000-TL bedelle davalı şirkete devir edilmesinin davacı tarafından taahhüt edildiği, davalının sözleşme uyarınca ruhsat devir tarihinden 18 ay sonra yapılacak ödemeye itiraz etmemesi nedeniyle sözleşme şartlarının gerçekleştiğinin zımnen kabul edilmiş sayıldığı, sözleşmede KDV'nin ayrıca ödenip ödenmeyeceğinin belirtilmediği, devir bedeline KDV dahil ise davacı tarafın toplam devir bedeli için 423.728,80-TL ve %18 KDV için 76.271,20-TL olmak üzere toplamda 500.000-TL'den daha önce ödenen 210.000-TL'nin mahsubu ile 290.000-TL için faturaya dayalı takip başlatması gerektiği, somut olayda davacının 290.000-TL üzerinden takip yaparak sözleşme bedeline KDV'nin dahil olduğunu zımnen kabul ettiği, davalının davacı tarafça usulüne uygun fatura tanzim edilmediği iddiası doğru ise de, davalının bu hususu bahane ederek bakiye 140.000-TL devir bedelini ödememesinin haklı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının dava konusu icra takibinde 140.000-TL'lik asıl alacak kısmına yaptığı itirazının iptaline, takibin 140.000-TL'lik asıl alacak üzerinden takip tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz uygulanmak suretiyle devamına, davalının asıl alacak olan 140.000-TL'nin %20'si olan 28.000-TL icra inkar tazminatını davacıya ödemesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12165, Karar No: 2019/15029, Tarih: 08.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12165 E.  ,  2019/15029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11/06/2012 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 25/06/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 13/05/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun ve müdafisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4725, Karar No: 2018/4680, Tarih: 26.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4725 E.  ,  2018/4680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen dördüncü-beşinci-altıncı-yedinci celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7634, Karar No: 2022/13094, Tarih: 03.11.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/7634 E.  ,  2022/13094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, mağdur ...'a yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçu kapsamında kaldığından mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ... Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair ... 2. Çocuk Mahkemesinin 17/12/2021 tarihli ve 2021/620 Esas, 2021/538 sayılı Kararına yönelik itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 03/02/2022 tarihli ve 2022/32 Değişik ... sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09/12/2021 tarihli ve 2021/57572 soruşturma, 2021/18492 esas, 2021/1190 sayılı iddianamesinde anlatıldığı üzere; olay günü suça sürüklenen çocuğun mağdura kız arkadaşını nereden tanıdığını sorması üzerine başlayan tartışma neticesinde mağduru ele geçmeyen bıçak ile birden fazla kez bıçaklaması şeklinde meydana gelen olay sonucu, dosya kapsamında alınan adli tıp raporunda "Sol 4-5 kot hizasında 5 cm.lik düzgün sınırlı, sol kol dış yüzünde üste 3 cm.lik dirsek altında 2 cm.lik düzgün sınırlı kesi, sırta scapula hizasında solda ve orta hata 3 en cm.lik düzgün sınırlı kesi, yüzde üst dudaktan burun dış yüzeyine uzanım gösteren 10 cm.lik tam kat kesi, yüzde çene sağ alt yarımda dış yüzeyde 3 er cm.lik iki adet kesi olduğu" şeklinde belirtildiği üzere, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlikeye sokacak nitelikte yaralandığı anlaşılmakla, yaralamanın niteliği, mağdurun vücudunda organları hedef alacak şekilde birden çok bıçak darbesinin yer alması ve alınan ifadesinde suça sürüklenen çocuğun kalbine doğru bıçağı saplamak istemesine karşın kendisini koruması nedeniyle yaralamanın bu şekilde meydana geldiğini beyan etmesi de gözetilmek suretiyle, suça konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1 ve 35. maddeleri kapsamında "kasten öldürmeye teşebbüs" suçunu oluşturup oluşturmayacağı yönündeki değerlendirmenin üst dereceli mahkeme olan ağır ceza mahkemesince yapılmasının olayın oluşuna uygun olacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 03/06/2022 gün ve 94660652-105-34-9018-2022-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03/02/2022 tarihli ve 2022/32 Değişik ... sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 03/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1552, Karar No: 2020/7679, Tarih: 23.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1552 E.  ,  2020/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

1-Sanıklar ... ve ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın “sahte fatura düzenleme” suçundan verildiği ve sanıklar hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan verilmiş bir mütalaanın bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili kurumdan sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının gerçekleşmesi ve zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 28.02.2011 ve 18.03.2011 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesi:

Sanıklar hakkında ‘‘2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davasında; sanık ...‘in, 2008 Ekim ayında şirketin resen terki için ticaret siciline dilekçe verdiğini, bu tarihten sonra hiç bir faaliyetinin olmadığını, söz konusu faturaların muhasebecisi ... tarafından düzenlendiğini, bu şahsın şirkette bir kısım kişileri çalışmış gibi gösterdiğini, sahte fatura düzenlemediğini savunması, diğer sanık ...’in ise savunmasında hatırlamadığı bir tarihte diğer sanık ... ve yanında bulunan ... isimli şahsın yanına geldiğini, kendisine 500 TL maaş vereceklerini belirterek iş teklifinde bulunduklarını ve bu teklifi kabul etmesi üzerine beraber notere gidip imza attığını, şirketle başkaca bir ilgisinin olmadığını faturaları düzenlemediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Sanıkların 2009 takvim yılında düzenledikleri iddia olunan faturaların her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması, faturalar sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadıklarını söylemeleri halinde; ... ve ... isimli şahıslar araştırılarak, CMK'nin 46/1-c ve 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) Adı geçen tanıklarında faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya tanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve bu kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa-) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

bb-) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19474, Karar No: 2016/20703, Tarih: 26.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/19474 E.  ,  2016/20703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye tabi sözleşmeli statüsünde memur unvanıyla görev yapmakta iken, kurumun özelleştirilmesi kapsamında 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun Ek 29. maddesine ve atıfta bulunduğu 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkındaki Kanunu'nun 22. maddesi kapsamında kamu kurumuna atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ve kamu kurumuna atanan davacının maaş nakil ilmühaberinin eksik düzenlendiğini ileri sürerek, maaş nakil ilmühaberinin 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesine ve atıfta bulunduğu 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesine uygun şekilde ek ödeme haklarını kapsayacak şekilde yeniden düzenlenmesi ile davacının çalıştığı süre içeresinde ödenmemiş olan ek ödemeye ilişkin ücret farkının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketin eylem ve işlemlerinden kaynaklı hak kaybına uğramadığının belgelerle sabit olduğunu, davacının kendi isteği ile kamu kurum ve kuruluşlarına atanmasının yapıldığını ve halen 657 sayılı Kanun'a tabi olarak çalıştığını, maaş nakil ilmühaberinin mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini, benzer taleplerle iş ve idare mahkemelerinde açılan davaların görev ve esas yönünden reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketin eylem ve işlemlerinden kaynaklı hak kaybına uğramadığının belgelerle sabit olduğunu, davacının kendi isteği ile kamu kurum ve kuruluşlarına atanmasının yapıldığını ve halen 657 sayılı Kanun'a tabi olarak çalıştığını, maaş nakil ilmühaberinin mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini, benzer taleplerle iş ve idare mahkemelerinde açılan davaların görev ve esas yönünden reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye eklenen 3. maddenin 1, 4, 7. fıkraları; 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin 5. fıkrası ile 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesinin 1. fıkrası ve 111. fıkrasında düzenlenmiş bulunan mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi neticesinde; 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddelerinde nakle tabi personelin parasal hakları bakımından farklı uygulama yöntemlerinin belirlendiği, yine 5189 sayılı Kanun ile personelin parasal haklarının belirlenmesi hususunda ... Yönetim Kurulunun yetkili kılındığı, ... Yönetim Kurulunca; 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesiyle, nakilleri yapılmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek sözleşmeli ve kapsam dışı personelin 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi gereğince eski görevleri ile yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi esnasında; söz konusu personeller bakımından diğer kamu personellerine göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine, 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmesinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine uygulanmış zam tutarının esas alınmasına karar verildiği, bu uygulamayla da ...dan özelleştirme kapsamında başka kurumlara nakledilen personelle aynı unvandaki diğer personellerin parasal hakları arasında eşitlik sağlanmasının amaçlandığı, bu durumun ... personeline özgü bir uygulama olarak ortaya çıktığı, söz konusu uygulamanın, ek ödemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Devlet Personel Başkanlığına bildirilmiş olan personelin, eski görevlerinin parasal haklarının yeniden belirlenmesi taleplerinin önüne geçilmesi için düzenlendiği, ek ödemenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren Devlet Personel Başkanlığına bildirilen personelin eski kurumlarındaki parasal haklarının belirlenmesinde ek ödemelerin göz önüne alınmasına engel teşkil etmediği, yüksek yargı kararlarının da bu yönde olduğu ve davacının 5473 sayılı Kanun, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin, Ek II sayılı cetvelde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanması, maaş nakil ilmuhaberinin buna göre düzenlenmesi ve 2006/1, 2006/3 ve 2007/1 nolu tebliğde yer alan ek ödemelerden de yararlanması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda toplu iş sözleşmesi 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3, maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.