muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3773, Karar No: 2021/2260, Tarih: 08.03.2021

Yukarıda belirtilen arama işleminde gerek suçüstü hali gerekse gecikmesinde sakınca bulunan hallerin olmadığı açıkça anlaşılmaktadır. Cumhuriyet savcısının arama emrinde geceleyin arama yapılmasını zorunlu kılacak gecikmesinde sakınca bulunan hallerin neler olduğu belirtilmemiştir.

Bu sebeple gece arama yapılmasının gerekçelerinin açık ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirtilmediği durumlarda arama emri hukuken tartışmalı bir emir olmaktan öteye gitmeyecektir.

2- Adli Aramada Hazır Bulundurulması Zorunlu Kişilerin Bulundurulmamış Olması

Adli aramanın kural olarak Cumhuriyet savcısının katılımıyla ve onun gözetiminde yapılması gerekir.

Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulması zorunludur. (CMK 119/4.maddesi). Bu kişiler hazır edilmeden yapılan arama hukuka aykırı sayılır. Hukuka aykırı arama neticesinde elde edilen deliller ise CMK’nin 206/2-a ve aynı yasanın 217/2.maddesi kapsamında hukuka aykırı hale geleceğinden öncelikle mahkemelerce reddedilmesi, yargılama sonucunda da bu delillere dayalı olarak hüküm kurulmaması gerekir. Nitekim emsal nitelikte ki YCGK’nin 28.04.2015 tarih, 2013/464 Es. 2015/132 Kr. sayılı kararında da hukuka aykırı olarak (arama sırasında arama tanığı bulundurulmadan) gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen delilin ve buna ilişkin düzenlenen tutanağın, yerel mahkemece hükme esas alınamayacağı vurgulanmıştır.

CMK 119/4.maddesindeki düzenlemenin amacı hem kişilerin özel hayatını ve konut mahremiyetini hem de delil güvenliğini sağlamaktır.

Bu düzenleme arama işlemine iştirak eden kolluk görevlilerinin ileride haksız ithamlara maruz kalmalarını, yer sahibinin veya eşyanın zilyedinin haksız bir muameleye maruz kalmasını önlemek, hukuka aykırı uygulamaların önüne geçmek veya arama işlemi ile ilgili olarak taraflar arasında çıkan uyuşmazlığın çözümünde beyanlarına başvurulmasını ve böylece delil güvenliğinin de sağlanmasını amaçlamaktadır.

Somut arama işleminde sadece ... isimli apartman görevlisinin hazurun sıfatıyla imzası bulunmaktadır.

Tutanak içeriğinde hazurun sıfatı verilen kişinin aramaya dahil edildiği dahi belli değildir. Bu kapsamda apartman görevlisinin katkısının sadece kolluk görevlilerine arama yapılacak adresi göstermekten ibaret olduğu değerlendirilmelidir.

G) SONUÇ OLARAK:

Sahtecilik suçunun hem konusu hem de delili niteliğindeki sahte sürücü belgesinin hukuka aykırı arama sonucunda ele geçirilmesi sebebiyle mahkumiyet hükmüne dayanak alınması mümkün değildir. Bu sebeple arama işleminin hukuka uygun olduğu yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 08.03.2021

MUHALEFET ŞERHİ

Dairemizin, İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarih, 2015/648 Esas, 2016/111 Karar Sayılı Kararını onama yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki gerekçelerle katılmıyorum;

MUHALEFET ŞERHİ

Dairemizin, İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarih, 2015/648 Esas, 2016/111 Karar Sayılı Kararını onama yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki gerekçelerle katılmıyorum;

Tartışma konusu husus, CMK’nin 119/4. Maddesinde belirtilen; “Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulur.” amir hükmüne aykırı yapılan aramada, ele geçirilen sahte nüfus cüzdanı, pasaport ve sürücü belgesinin hukuka uygun delil olarak kabul edilip edilmeyeceği ve be delilin hükme esas alınıp alınamayacağıdır.

Konu ile ilgili, Yargıtay uygulamalarında 2015 yılında kadar farklı içtihatlara rastlamak mümkün olmakla birlikte, Anayasa Mahkemesinin 19.11.2014 tarihli ve 2013/6183 numaralı bireysel başvuru üzerine verdiği karada, başka hususlar da vurgulanmakla birlikte özetle; “…Olay tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 97. maddesine göre, hâkim veya Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın süknada (konutta) veya iş görmeğe mahsus mahaller ile kapalı yerlerde aramada bulunabilmek için o mahal ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulacaktır. İhtiyar heyetinden veya komşulardan kimse hazır bulundurulmadan yapılan aramanın, o tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 97. maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olduğu görülmektedir…” şeklindeki kararında sonra Yargıtay uygulamasının da aynı yönde değişerek istikrar kazandığı görülmüştür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarihli ve 464-132 sayılı kararında, yasanın aradığı zorunlu koşullara aykırı olarak, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmaksızın yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu ve bu arama işlemi sırasında ele geçirilen delillerin de hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olduğu sonucuna varılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarihli ve 464-132 sayılı kararında, yasanın aradığı zorunlu koşullara aykırı olarak, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmaksızın yapılan aramanın hukuka aykırı olduğu ve bu arama işlemi sırasında ele geçirilen delillerin de hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olduğu sonucuna varılmıştır.

Aynı şekilde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun konuya ilişkin verdiği son kararında da aynı ilke tekrar vurgulanmıştır. Genel Kurul 06.02.2020 tarihli ve 2016/18-1146 Esas, 2020/68 Karar sayılı kararında özetle; “…5271 sayılı CMK'nın 119/4. maddesinin "Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulur" açık, amir hükmüne aykırı olarak aramanın, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmaksızın yapılması nedeniyle icrası bakımından hukuka aykırı olduğu ve bu arama işlemi sırasında ele geçirilen delillerin de hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinde hâkimin ancak hukukun izin verdiği yöntemlerle elde edilen delilleri dikkate alabileceğinin hüküm altına alındığı, anılan Kanun’un 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde de ortaya konulmak istenen delilin kanuna aykırı olarak elde edilmiş olması hâlinde reddolunacağının ifade edilerek hukuka uygun elde edilmeyen delillerin ispat aracı olarak kabul edilmeyeceği ve hükme esas alınmayacağının açıklandığı hususları karşısında arama işleminin ve bu işlem sonucunda elde edilen ve Yerel Mahkemece mahkûmiyet hükmüne esas alınan delillerin de “hukuka aykırı olarak elde edilmiş delil” olduklarının kabulü gerekir…..” denilmek suretiyle bu hususta istikrar kazanan uygulamasını bir kez daha vurgulamıştır.

Konuya ilişkin doktrin uygulaması incelendiğinde, doktrin yaklaşımın ekseriyetle yukarıda işaret edilen Anayasa Mahkemesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kabul ettiği ilkeler çerçevesinde olduğu müşahede edilmiştir.

Doktrinin yaklaşımı için Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 06.02.2020 tarihli ve 2016/18-1146 Esas, 2020/68 Karar sayılı kararında belirtilen görüşler aşağıdaki gibidir;

““,,,Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulur. Bu kişilere arama tanığı adı verilmektedir. İki değil, bir kişi bulundurulması aramayı hukuka aykırı kılar ve bu nedenle de bu yolla elde edilen deliller kullanılamaz (AY m. 38/6, CMK m. 217/2)” (Bahri Öztürk, Durmuş Tezcan, Mustafa Ruhan Erdem, Özge Sırma, Yasemin F. Saygılar Kırıt, Özdem Özaydın, Esra Alan Akçan, Efser Erdem, Nazari ve Uygulamalı Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayınevi, 5. Bası, Ankara, 2013, s. 511.); "Burada belirtilen kişilerin aramada hazır bulundurulması zorunludur. Nitekim yasa koyucu 'bulundurulur' diyerek bu kesinliği ifade etmiştir. Böylece arama koruma tedbirine maruz kalan kişiye güvence sağlanmıştır. Bu bakımdan, adı geçen kişilerin arama kararının yerine getirilmesi sırasında bulundurulmamaları aramayı hukuka aykırı kılar ve bu suretle elde edilen delilleri de kullanılamaz hale sokar" (Bahri Öztürk, Behiye Eker Kazancı, Sesim Soyer Güleç, Ceza Muhakemesi Hukukunda Koruma Tedbirleri, Seçkin Yayınevi, 1. Bası, Ankara, Eylül 2013, s. 121.); "Hâkim veya Cumhuriyet savcısı tarafından gerçekleştirilmeyen ve ihtiyar heyetinden veya komşularından iki kişi bulundurulmaksızın CMK'ya aykırı olarak sanığın evinde yapılan aramada ele geçirilen deliller CMK'nın 217/2 (CMUK'nun 254/2) madde ve fıkrası hükmü uyarınca soruşturma ve kovuşturma organlarının hukuka aykırı şekilde elde ettikleri deliller niteliğindedir ve hükme esas alınamaz" (Yener Ünver, Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku Cilt 1, Adalet Yayınevi, 8. Bası, Ankara, Mayıs 2013, s. 556-557.); "Dolayısıyla kolluk, arama işlemi gerçekleştirilirken aramada bulunmaya yetkili kişilerin işlem sırasında hazır bulunmasına imkân tanımak zorundadır. Bununla birlikte kanunun öngördüğü hallerde aramada hazır bulunması gerekli kişilerin var olup olmadığına dikkat etmek ve bu hususu arama tutanağına geçirmekle de görevlidir. Kanaatimizce söz konusu komşu veya ihtiyar heyetinden iki kişi bulunmaksızın arama yapılması hâlinde elde edilecek deliller hukuka aykırı olacak ve hükme esas teşkil etmeyecektir." (Hakan Karakehya, Ceza Muhakemesi Hukuku I, Savaş Yayınevi, 1. Bası, Ankara, Ekim 2014, s. 252.); "Eğer, konutta, işyerinde veya diğer kapalı yerlerde aramada Cumhuriyet Savcısı hazır bulunamıyorsa, arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulması yasal zorunluluktur. (CMK.md.119/4) Aksi durumda hem arama işlemi hem de dolayısıyla bu işlemden ele geçirilen deliller hukuka aykırı duruma gelip, hükme esas alınamazlar. (CMK.md.217/2)." (Serap Keskin Kiziroğlu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nda Basit Arama (Adli Arama), Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2009, Cilt 58, Sayı 1, s. 165); “Delilin elde edilmesinde yapılacak hukuka veya kanuna aykırılığın önemli veya önemsiz, mutlak veya nisbi bir hakkı ihlal etmesi gibi ayrımlar yapılmamıştır

. (CMK.md.119/4) Aksi durumda hem arama işlemi hem de dolayısıyla bu işlemden ele geçirilen deliller hukuka aykırı duruma gelip, hükme esas alınamazlar. (CMK.md.217/2)." (Serap Keskin Kiziroğlu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nda Basit Arama (Adli Arama), Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2009, Cilt 58, Sayı 1, s. 165); “Delilin elde edilmesinde yapılacak hukuka veya kanuna aykırılığın önemli veya önemsiz, mutlak veya nisbi bir hakkı ihlal etmesi gibi ayrımlar yapılmamıştır. Delil kanunda kabul edilen usul hükümlerinin tümü uygulanarak elde edilmelidir. Aksi takdirde, delil elde eden soruşturma ve kovuşturma organlarının bir kısım kanun hükümlerini 'önemsiz', 'ihmal edilebilir', 'ihlali mutlak hakları zedelemeyen' gibi ayrımlara tabi tutarak uygulamaması hali söz konusu olur ki, bu durum bir takım kanun hükümlerinin uygulamada yürürlükte kaldırılması sonucunu doğurur. Yargıtay CGK’nın (26.07.2007 gün ve 147-159 sayılı kararında) kabul ettiği şekilde düşünüldüğünde, arama sırasında arama tanıklarının hazır bulundurulmasına ilişkin hükümlerin hiçbir uygulama alanı kalmayacaktır. Arama tanıkları 'olmasalar da olur' kabul edilecek bir ayrıntı haline getirilmiştir. Uygulamanın bu şekilde yerleşmesi halinde CMK’nın arama tanıklarını düzenleyen hükmü fiilen yürürlükten kalkmış olacaktır" (Murat Aydın, Arama ve El Koyma, Seçkin Yayınevi, 2. Bası, Ankara, Ocak 2012, s. 67)…””

Sonuç olarak, dava konusu olayda, 5271 sayılı CMK'nın 119/4. maddesinin "Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulur" açık, amir hükmüne aykırı olarak aramanın, o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmaksızın yapılması nedeniyle aramanın hukuka aykırı olduğu ve hukuka aykırı bu arama neticesinde ele geçen materyallerin de hukuka aykırı delil olması nedeniyle bu delillere dayanılarak kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 08.03.2021
Yargıtay — Esas No: 2021/10425, Karar No: 2024/2469, Tarih: 19.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/10425 E.  ,  2024/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/189 E., 2015/236 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2015/189 Esas, 2015/236 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında atılı suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın mahkûmiyetine yetecek derecede kuvvetli, her türlü şüheden uzak, inandırıcı delil bulunmadığına, eylemin devamlılık arzetmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığına, usul ve esas yönünden kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ve sair hususa ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, tanık beyanlarının da kendi içerisinde ve mağdure beyanları arasında çelişkiler bulunduğuna, mağdure ve sanık arasındaki boy farkı nedeniyle eylemin fiziken mümkün olamayacağına, sanığın olay anında üzerinde bulunan silah kılıfı ve kelepçenin mağdureye temas etmesinden dolayı mağdurenin olayı yanlış anlamış olabileceğine, sanığın kastının bulunmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, kararın bozulması gerektiğine ve sair hususa ilişkindir.

III. GEREKÇE

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2015/189 Esas, 2015/236 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3955, Karar No: 2021/3448, Tarih: 06.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3955 E.  ,  2021/3448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında “defter ve belge gizleme” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK‟nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanık müdafinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanıklar hakkında “2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarına sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1) Sanık ...’nın, “ben ...’in köylüsü olurum, ... beni köydeyken telefonla aradı, şirket açacağız dedi, ...bunun karşılığında 400 TL vereceklerini söyleyince notere gittim imza attım şeklinde savunması; diğer sanık ...’ın ise ... isimli şahsa vekalet verdiklerini, kağıt üzerinde şirketin sahibiymiş gibi göründüklerini savunması karşısında, aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların ayrı müdafiler tarafından savunulması gerektiği gözetilmeden, aynı avukatın her iki sanık müdafii olarak oturumlara katılıp savunma yapması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38 ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddesine aykırı davranılması,

2)Sanıklar hakkında “2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarına sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; sanık ...’ın savunmasında, şirketi kendisi ve diğer sanık ... kurmuş görünüyor ise de aslında vekaletname verdikleri ... isimli şahsın şirketi kurduğunu, şirket adına fatura düzenlemediklerini, şirketin belgelerini düzenleyip mal alım satımı yapanın bu şahıs olduğunu, ayrıca kendisine 400 TL para verdiğini savunması, sanık ...’nın ise ...’in kendisini arayarak şirket açacaklarını karşılığında da 400 TL vereceklerini söylediğini işsiz olduğu için kabul ederek notere gidip imza attığını, noterde ... ve ...’ın bir adamı bulunduğu ancak adamın ismini bilmediğini, şirket adına düzenlenen belgeleri kimin düzenlediğinden haberi olmadığını beyan etmesi, diğer sanık ...’ın düzenlenen belgelerle ilgisi olmadığını, sadece muhasebeci olduğunu savunması, dosya kapsamında 26.05.2011 tarihli sanık ... tarafından ...’a verilen vekaletname suretinin bulunması, Genç Tekstil’den alınan çeklerin ... ve ... tarafından tahsil edilmesi karşısında;

a) Sanıklar tarafından düzenlendiği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asıllarının, kullanan şirketlerden ve vergi dairesinden de sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; sanık ... tarafından savunmasında ismi bildirilen ... isimli şahsın tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, sanıklar ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

c) 10.05 2011 tarihli yoklama fişi ve belge-basım bilgi formlarındaki atılı imzalar sanık ...’a gösterilerek, kendisine ait olup olmadığının sorulması, gerekirse imza incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi,

3)Kabule göre ;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda, her takvim yılında işlenen eylemlerin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda sahte faturalar düzenlenmesi halinde, eylemlerin bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı anlaşılmakla; somut olayda, sanıkların her takvim yılındaki eylemlerinin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

b) Sanık ... yönünden TCK'nin 37-39. maddeleri uyarınca suçu, doğrudan doğruya birlikte işleyerek iştirak edilebileceği gibi azmettirerek veya yardım etmek suretiyle de iştirak edilebileceği cihetle, iştirakin niteliği belirlenmeden hüküm tesisi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanık ... yönünden TCK'nin 37-39. maddeleri uyarınca suçu, doğrudan doğruya birlikte işleyerek iştirak edilebileceği gibi azmettirerek veya yardım etmek suretiyle de iştirak edilebileceği cihetle, iştirakin niteliği belirlenmeden hüküm tesisi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafi, sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından ceza miktarı itibarıyla sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 06.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4949, Karar No: 2014/2983, Tarih: 10.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4949 E.  ,  2014/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.