muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18832, Karar No: 2023/10300, Tarih: 30.11.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, suçta kullanılan sanığa ait aracın müsaderesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın uyuşturucu yüklü aracı ile Türkiye gümrük sahasına giriş yapması ile birlikte suçun tamamlandığı, suça teşebbüsten söz edilemeyeceği, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 9 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "...gümrük kapılarında kaçak eşya saklandığından kuşkulanılan kişilerin üzeri, eşyası, yükleri ve araçları gümrük kontrolü amacıyla gümrük görevlilerince aranabilir. Yapılan arama sonucunda tespit edilen kaçak eşyaya derhal el konulur." düzenleme gereği, sanığın aracında gümrük görevlilerince yapılan arama ve el koymanın hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/2306 Esas, 2021/2366 Karar sayılı kararında sanık müdafileri tarafından öne

sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15243, Karar No: 2020/1707, Tarih: 10.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15243 E.  ,  2020/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ve arkadaşları, ... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1965 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tarıma elverişsiz arazi olarak tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 12.10.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen toplam 6.514,49 metrekarelik kısmın (murisleri Mustafa Karabulut’un dosyadaki veraset ilamındaki payları oranında) davacı ... ve arkadaşları adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemelerce verilen hükümlerin, 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca açık, kararların infazına olanak sağlar ve infaz sırasında tereddüde yer vermeyecek nitelikte olması ve hüküm fıkrasında, taraflara yüklenen hak ve borçların şüphe ve tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklanması gerekmektedir. Somut olayda; Mahkemece, davanın kabulü ile hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 6.514.49 merekarelik kısmın davacılar adına tapuya tesciline karar verildiği halde, mahkeme ilamının eki sayılan teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile kodlanan kısmın yüzölçümünün 2.969.78 merekare olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle Mahkemenin kabul kararı mı, yoksa kısmen kabul kararı mı verdiği açık olmayıp hüküm fıkrası ile teknik rapor birbiri ile uyumlu değildir. Bu haliyle hükmün infazı mümkün olmadığı gibi, taraflara yüklenen hak ve borçlar kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklanmadığından hükmün denetimi de mümkün bulunmamaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan ve ilamın eki sayılan teknik bilirkişi raporuyla çelişki oluşturacak ve infazında tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4000, Karar No: 2025/3020, Tarih: 26.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4000 E.  ,  2025/3020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/888 E., 2024/1614 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 4. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2016/1948 E., 2023/604 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; şiddetli ağrı şikâyeti ile davalı Hastaneye giden müvekkiline kasık fıtığı teşhisi konulduğunu, 11.03.2016 tarihinde davalı Hastanede çalışan davalı doktor tarafından ameliyat edilmeden önce müvekkiline hiçbir ağrısının kalmayacağı ve tamamen iyileşeceği yönünde bilgi verildiğini, ancak operasyon sonrasında müvekkilinin ağrılarında hiçbir azalma olmadığını, ameliyattan sonra ağrılarının daha da şiddetlenmeye başlaması sebebiyle davalı hastaneye başvurduğunu, davalı doktorun sadece ultrason filmine bakarak yetersiz bir muayene ile müvekkilini geri gönderdiğini, ağrıları azalmayan müvekkilinin başka hastanede yaptırdığı tetkikler sonucunda söz konusu şikâyetlerinin kalın bağırsağın aşırı ölçüde şişmesinden kaynaklandığını, bu durumun davalı doktor tarafından yapılan ameliyatta bağırsaklarına yama yapışması nedeniyle olduğunun tespit edildiğini ve tekrar ameliyat olmak zorunda kaldığını, davalıların ağır kusuru nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 30.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkili hastanede davacıya uygulanan operasyonun standart prosedürde uygulandığını, müvekkillerine atfı kabil herhangi bir kusurun bulunmadığını, tıbbi müdahale öncesinde davacının fıtık ameliyatları hakkında tafsilatlı olarak aydınlatıldığını ve olası komplikasyonlar hususunda bilgilendirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkili hastanede davacıya uygulanan operasyonun standart prosedürde uygulandığını, müvekkillerine atfı kabil herhangi bir kusurun bulunmadığını, tıbbi müdahale öncesinde davacının fıtık ameliyatları hakkında tafsilatlı olarak aydınlatıldığını ve olası komplikasyonlar hususunda bilgilendirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Adli Tıp 7. İhtisas Kurulu ile Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi hekimlerinden oluşturulan heyetten alınan raporlarda, davacıda oluşan kolon çevresindeki yapışıklığın söz konusu ameliyatın komplikasyonu niteliğinde olduğu ve davacının operasyon sonrasında hekime başvurmaması nedeniyle hekim tarafından komplikasyon yönetiminin mümkün olmadığı, yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yerinde olduğu, bundan sonrasında davacıya cerrahi bir girişim yapılmasına gerek olmadığı, davacının bu işlem sonrasında başka bir sağlık birimine başvurmuş olmasının davalılar tarafından 26.04.2016 tarihinde gerçekleştirilen diagnostik (teşhis koyma amaçlı) laparoskopi işleminin tedavi edici bir yöntem olarak katkısının bulunmadığı ve davalıların sorumluluğunun doğmayacağı tespitlerine yer verildiği, yapılan işlemlerde davalıların herhangi bir kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince aldırılan raporların denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, incelenen Mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davaya konu olay nedeniyle başlatılan soruşturmada İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına ibraz edilen Adli Tıp Raporu uyarınca davalılar hakkında kamu davası açıldığını, ceza soruşturması kapsamında alınan ilk Adli Tıp Raporunun hatalı tıbbi müdahaleye en yakın tarihte alınan rapor olması nediyle iş bu dosyada da dikkate alınması gerektiğini, Mahkemece alınan Adli Tıp Kurumu Raporu ile heyet raporunun detaylı inceleme yapılmadan düzenlendiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekalet ilişkisinden kaynaklı hekim hatası iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekalet ilişkisinden kaynaklı hekim hatası iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle Mahkemece aldırılan ATK raporu ile 5 kişilik bilirkişi kurul raporlarının birbiriyle uyumlu olup ceza kovuşturması sırasında alınan Adli Tıp raporundaki çelişkiyi gidermesine ve son raporların dosyadaki tespitler ve bilimsel verilere uyumlu olmasına, meydana gelen tıbbi sonucun komplikasyon olarak nitelendirilmesine, aydınlatılmış onam formunda davacının geçirdiği operasyon sonucunda oluşabilecek komplikasyonların detaylı şekilde belirtilmiş olmasına, davalılara sorumluluk yüklenemeyeceğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10298, Karar No: 2017/6106, Tarih: 16.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10298 E.  ,  2017/6106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki .sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının . irad kaydedilmesine, 16/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10327, Karar No: 2015/1137, Tarih: 17.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10327 E.  ,  2015/1137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Aralarında resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma

HÜKÜM : Mahkûmiyet (Asıl Karar), temyiz talebinin reddi (Ek Karar)

Mahalli mahkemece verilen Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz talebinin reddine ilişkin Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 15.02.2013 tarihli Ek Kararın ONANMASINA, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3957, Karar No: 2014/12723, Tarih: 26.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3957 E.  ,  2014/12723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığının anlaşılması karşısında sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30345, Karar No: 2014/39979, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/30345 E.  ,  2014/39979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2012/910-2013/774

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını,böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek,her bir davacı için fazla tahsilat miktarı olan 1.000,00'er TL nin davalıdan tahsili istemiş;ıslah ile talebini davacı D.. A.. Yönünden 1.257,69 TL ne yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; davacı D.. A.. yönünden 1.257,69 TL nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacı H.. A.. tarafından açılan davanın talep edilen alacak miktarı yönünden mahkemenin görevsiz olması ve bu konuda Tüketici Hakem Heyetinin görevli olması ve zorunlu başvuru koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı D.. A.. arasında düzenlenen sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı T.. T.. taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı T.. T..'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29005, Karar No: 2015/5098, Tarih: 09.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/29005 E.  ,  2015/5098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi 3. kişinin icra mahkemesine başvurusunda, sair iddiası ile birlikte borçlu hakkında sürdürülen takip nedeniyle 29.11.2013 tarihinde uygulanan haciz sırasında haczedilen taşınırların kendisine ait olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılması isteğinde bulunduğu görülmektedir.

Bilindiği üzere; HMK.'nun 297.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde, hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri içermesi gerektiği; aynı maddenin 2. fıkrasında ise; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu ifade edilmiştir.

Öte yandan, HMK.'nun 33. maddesi gereğince, başvurunun hukuki tavsifi hakime ait olup, iddianın yukarıda özetlenen içeriği ve ileri sürülüş biçimi itibariyle başvurunun istihkak davası niteliğinde olduğu açıktır.

Bu durumda, mahkemece, şikayetçinin haczin kaldırılması isteminin istihkak davası olarak vasıflandırılıp tefrik edildikten sonra, noksan harcı da tamamlatılmak suretiyle yargılamanın istihkak prosedürü kapsamında sürdürülerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; sözü edilen talep incelenmeksizin ve bu konuda yukarıda değinilen HMK.'nun 297.maddesinde belirtilen ilkelere göre olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5443, Karar No: 2018/2154, Tarih: 27.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5443 E.  ,  2018/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... ve ... hakkında ayrı ayrı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ...

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... ve sanık ...'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin kusura,eksik incelemeye, sanık ...'ın kusuru bulunmadığına, ölenin habersizce kepçeye bindiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin isteme uygun olarak ayrı ayrı ONANMASINA,

2-Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, jeoloji mühendisi olduğu anlaşılan sanığın , inşaat şirketinde şantiye şefi olarak çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde genel bir ifade ile meslek ve sanattan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasından TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.