muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3133, Karar No: 2021/3976, Tarih: 26.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3133 E.  ,  2021/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı-karşı davacı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı-karşı davacı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalı-karşı davacı davacıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 26.05.2021 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2013/7024, Karar No: 2013/15325, Tarih: 24.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7024 E.  ,  2013/15325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti ve davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından harca ilişkin 3. bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken; 24,30-TL karar harcının peşin harçtan mahsubu ile, bakiye harçların talep halinde yatırana iadesine) cümlesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 4. bendinden (3.305,00) rakamının çıkartılmasına, yerine (1.320,00) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1152, Karar No: 2015/8265, Tarih: 04.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1152 E.  ,  2015/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın sebep olduğu kazada müvekkilinin yaralandığını, ayağındaki kırık nedeni ile 2 ay istirahatli kaldığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı dilekçeler ile davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 1.000,00 TL maddi, 7.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 04/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10141, Karar No: 2020/7952, Tarih: 17.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/10141 E.  ,  2020/7952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen muarazanın giderilmesi ve itirazın iptali davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı/birleşen dosyada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurumun 16/04/2008 tarihli yazısı ile fatura edilen küpürlerin sahte olduğu gerekçesiyle 2007 yılı protokolünün 6.3.24. maddesi uyarınca 3 yıl süre ile sözleşme yapılmayacağı ve hakkında cezai işlem uygulanacağına ilişkin bildirimde bulunulduğunu ileri sürerek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, sözleşmenin haksız feshine ilişkin işlemin ferileri ve varsa cezai şartları ile birlikte kaldırılmasına ve muarazanın men'ine karar verilmesini talep etmiş, birleşen davada ise; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini istemiş, birleştirilen davada ise; eczacı ... tarafından Kurum sigortalıların reçetelerinde birden fazla usulsüzlük yapıldığının tespit edildiğini, protokolde yer alan her usulsüzlük için eczacı hakkında ayrı ayrı cezai şart uygulandığını, davalının cezai şart, reçete bedeli ve ana paraya işleyen kanuni faizi ödemediğini, bu nedenle başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini, ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile davalının icra inkar tazmiatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar, davalı/birleşen davada davacı vekili tarafın temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 01/10/2019 tarihli ve 2016/12936 Esas -2019/9231 Karar sayılı kararıyla; kısa kararın verildiği duruşma tutanağında "davanın esas ve birleşen dosya yönünden kabulüne" şeklinde hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararda asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair hükmün kurulması usul ve aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkemece; davacı/karşı davalının Şanlıurfa'da ...Eczanesini işlettiği asıl davanın davalı kurumun gönderdiği 16/04/2008 tarihli yazı ile sözleşmenin 3 yıl süreyle feshedilmesi işleminin iptaline ilişkin olduğu, birleşen davanın ise davalı karşı davacının 2006, 2007 yıllarında sahte kupür kullanmak suretiyle Sosyal Güvenlik Kurumunu zarara uğrattığından bahisle aleyhine başlatılan icra takibine yaptığı itirazın iptaline ilişkin olduğu, sözleşmenin feshine neden olan işlem hakkında davacı eczacı aleyhine Siverek Ağır Ceza Mahkemesinde açılan davada üzerine atılı bulunan müsnet suçtan

beraatine karar verildiği ve kararın temyiz incelemesinde onanmak suretiyle kesinleştiği, sözleşmenin feshine ilişkin işlemin davacı tarafından gerçekleştirildiği hususu ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davada ise davalı karşı davacının itirazında haklı olduğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı/birleşen dosyada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl davanın konusu, davalı kurumun 16/04/2008 tarihli yazısıdır. Davaya konu bu yazıda; davacıya ait olan eczanede 2007 yılının temmuz ayında 278, ağustos ayında 603 adet olmak üzere toplam 881 adet sahte ilaç fiyat küpürünün kuruma fatura edildiği gerekçesiyle, 2007 yılı Protokolünün 6.3.24. maddesi uyarınca sözleşmesinin feshedileceği, 3 yıl süre ile sözleşme yapılmayacağı ve eczane hakkında cezai işlem uygulanacağının bildirildiği görülmüştür.

Davacı asıl dava ile sözleşmenin haksız feshine ilişkin 16/04/2008 tarihli işlemin ferileri ve varsa cezai şartları ile birlikte kaldırılmasına ve bu şekilde muarazanın men'ine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davalı kurumdan davaya konu yazıya ilişkin teftiş raporu ve ekleri istenilmiş, davalı kurumun 28/04/2015 tarihli cevabı yazısı ile, davaya konu yazıya ilişkin teftiş raporunun bulunmadığı, teftiş raporuna göre yazının hazırlanmadığı, kurum eczacılarının raporuna göre işlemin tesis edildiği belirtilmiştir.

Birleşen davanın konusunun ise; davalının mesul müdürü olduğu ...Eczanesi tarafından davalı kuruma fatura edilen reçetelerde birden fazla usulsüzlük yapıldığına ilişkin davalı kurum Rehberlik ve Teftiş Başkanlığınca hazırlanan 11/09/2012 tarihli raporu ile tespit edilen kurum zararı, cezai şart bedeli ve bunlara işlemiş faiz üzerinden davalı eczacı aleyhine başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ve %20 icra inkar tazminatı olduğu anlaşılmıştır.

Söz konusu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının 11/09/2012 tarihli raporu ile; davacı/birleşen dosya davalısının mesul müdürü olduğu ...Eczanesince 1.247 adet reçete ve ekindeki 10.654 adet sahte küpürün kuruma fatura edilmek suretiyle kurumun küpür bazında toplam 89.192,58 TL , reçete bazında ise 175.539,60 TL zarara uğratıldığı, ayrıca 30 sigortalı adına toplam 74 adet reçeteyi sigortalıların gıyabında ve bilgileri dışında sahte olarak düzenleyerek kurumun 8.081,94 TL zarara uğratıldığı, Dr. ... 'in sahte kaşesini yaptırılıp imzası ile el yazısı taklit edilerek 31 sigortalı adına 31 adet sahte reçete düzenlenip kurumun 3.427,59 TL zarara uğratıldığının tespit edildiği görülmüştür.

Mahkemenin hükme esas aldığı Siverek Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/36 Esas sayılı ceza dosyasında ise; 2006-2007 yıllarında davacı/birleşen dosya davalısı ...'ın mesul müdürü olduğu ...Eczanesinin kuruma teslim ettiği reçetelerden ... ilaç firmasına ait 508, ... İlaç firmasına ait 1, ... Holding ilaç firmasına ait 35, ... ilaç firmasına ait 323, ... İlaç firmasına ait 10, ... ilaç firmasına ait 76, ... ilaç firmasına ait 3, ... İlaç firmasına ait 5, ... ilaç firmasına ait 32, ... ilaç firmasına ait 769, ... ilaç firmasına ait 15 adet ilaç küpürünün sahte olduğunun tespit edildiği, 24.09.2008 tarihi itibariyle kurum zararının 105.725,72 TL olduğu belirtilerek; ... hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından dolayı cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen13/03/2012 tarihli kararla; sanık ... üzerine atılı bulunan suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanığın bu suçları işlediği hususunun sabit olmadığı gerekçesiyle sanığın üzerine atılı bulunan müsnet suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verildiği, kararın şikayetçi kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtayca katılan sıfatını almadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan bilgiler ışığında; mahkemece, asıl ve birleşen davanın konusunu oluşturan sahte ilaç küpürleri ile ceza davasına konu olan sahte ilaç küpürlerinin aynı küpürler olup olmadığı konusunda herhangi bir tespit yapılmadığı gibi davacı/birleşen davada davalının, davaya konu protokol hükümlerine aykırı eylemlerinin bulunup bulunmadığı da araştırılmamıştır.

Diğer taraftan, davacı/birleşen davada davalı hakkında delil yetersizliğinden verilen beraat kararının asıl ve birleşen davada hükme esas alınması, hukuk hakiminin ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı olmaması kuralına aykırılık teşkil ettiği gözetilmemeside doğru görülmemiştir.

Diğer taraftan, davacı/birleşen davada davalı hakkında delil yetersizliğinden verilen beraat kararının asıl ve birleşen davada hükme esas alınması, hukuk hakiminin ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı olmaması kuralına aykırılık teşkil ettiği gözetilmemeside doğru görülmemiştir.

O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi olgular çerçevesinde; hukuk hakiminin ceza mahkemesinde delil yetersizliğinden verilen beraat kararı ile bağlı olmadığı dikkate alınarak; asıl ve birleşen dava ile ceza davasının konusunu oluşturan sahte ilaç küpürlerinin aynı küpürler olup olmadığı hususunun saptanması, sonrasında asıl ve birleşen davaya konu sahte ilaç küpürlerine istinaden davacı/birleşen davada davalı eczacı veya çalışanları hakkında bir ceza soruşturması ve soruşturma sonucunda açılmış bir ceza davasının olup olmadığının araştırılması, ceza davası var ise sonucunun beklenmesi, karar verilmesi ve birleşen davada davalının kuruma fatura ettiği reçetelerde birden fazla usulsüzlük bulunduğunun davaya konu olduğu da nazara alınarak davalı eczacının taraflar arasında imzalanan protokol hükümlerine aykırı davranışlarının bulunup bulunmadığı konusunda uzman bilirkişi heyetinden, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; bilirkişi raporu alınmaksızın, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı/birleşen davada davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19843, Karar No: 2013/119, Tarih: 14.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19843 E.  ,  2013/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2012

NUMARASI : 2011/499-2012/471

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı olan onama harcının davalıdan alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.01.2013 gününde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25796, Karar No: 2015/32456, Tarih: 16.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/25796 E.  ,  2015/32456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davaya konu işçilik alacalarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkânsız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak” tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinin tam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği, işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda, işçinin birçok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hâkimin takdirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.

İşçilik alacaklarının hesabı genelde iki kritere tabidir. İşçinin işyerinde geçen çalışma süresi ve ücreti ile ekleri bilindiğinde işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Bu yüzden özellikle kamu kurumlarında işçinin çalışmalarının tam olarak Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirilmesi ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçinin ücreti ile eklerinin toplu iş sözleşmesinde yer alması sebebiyle işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Yine de hâkimin takdir alanına giren manevi tazminat, takdiri indirime tabi fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, cezai şart, sözleşmenin kalan süresine ait ücret gibi alacakların başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün değildir. Nitekim 107. maddenin Adalet Komisyonu gerekçesinde de, alacaklının “talep edebileceği miktarı asgari olarak bilmesine ve tespit edebilmesine rağmen, alacağın tamamını tam olarak tespit” edememesi halinde belirsiz alacak davası açılabileceği ifade edilmiştir.

Gerekçede örnek olarak “keşif ve bilirkişi raporu” ile alacağın miktarının tespit olunmasından söz edilmiştir ki, iş yargısında bilirkişi hesap raporu alınması çok yaygın bir uygulamadır. Yine 107. maddenin 2. fıkrasında “karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu” alacak miktarının belirlenmesinden söz edilmiştir ki, yukarıda sözü edilen yasal yükümlülükler sebebiyle işçiye çalışırken belge vermekle yükümlü olan işveren bunu yerine getirmediğinde, işçinin alacağın miktarını tam olarak belirlemesini beklemek doğru olmaz.