muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12041, Karar No: 2018/9408, Tarih: 09.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12041 E.  ,  2018/9408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında belirlenen 3 yıl 4 ay süreli hapis cezasının bir günlük karşılığı 20,00 TL olarak belirlenerek adli para cezasına çevrilmesi çevrilmesi neticesinde sanığın neticeten 24,300 TL adli para cezası ile cezalandırılması gerekirken, hesap hatası neticesinde sanığın 24,000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen 3 yıl 4 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında cezaya esas gün sayısının ve uygulama maddelerinin gösterilmemesi ve taksiler halinde ödenmesine karar verilen adli para cezasının taksitlerinde birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen miktarın hapis cezasına çevrileceğine yönelik ihtarda bulunulmaması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık hakkında verilen cezanın adli para cezasına çevrilmesine ilişkin hükmün dördüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1200 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 24.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, belirlenen nihai adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine ilişkin beşinci paragrafın hükümden çıkarılarak yerine "Sanık hakkında adli para cezasından çevrilen adli para cezası ile günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü dikkate alınarak hükmolunan adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca aylık 24 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun görülen hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11295, Karar No: 2014/10570, Tarih: 05.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11295 E.  ,  2014/10570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/03/2012 tarih ve 2008/187-2012/129 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/06/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan .... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ....'nin ıslah çalışmaları ve ana kolektör hattı inşaatının davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından diğer davalı .... İnşaat A.Ş'ye ihale edildiğini, ....'nin ıslah çalışmaları sırasında yağan yağışların köprü menfezini kapatması ve bu dereye bağlanan kanalizasyon rögarlarının bakımsız ve tıkalı olması sonucu derenin yatağından taştığını, 13-14.10.2007 tarihlerinde İstanbul'da meydana gelen yağışlar ve dere yatağındaki davalı şirketin neden olduğu olumsuzluklarla birlikte yağmur ve kanalizasyon sularının dere yatağından taşması sonucu müvekkili şirkete sigortalı işyerinin ve içindeki emtianın hasarlandığını, müvekkili tarafından sigortalıya yapılan ödeme sonucu müvekkilinin sigortalının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, şimdilik 444.639,19 TL hasar tazminatının faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı iddiası nazara alındığında olayın hizmet kusuruna dayalı olup, davanın tam yargı olarak idari yargıda açılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacının iddia ettiği hasarın meydana geldiği yerle ilgili olarak müvekkilinin sözleşme ile üstlendiği bir yükümlülüğünün bulunmadığını, meydana gelen zararda müvekkilinin bir sorumluluğunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu hasara sebebiyet veren taşkının meydana gelmesinde en önemli etkenin köprülerin kesit yetersizliğinin zamanında giderilmemesi, işin özellik ve niteliğine göre öncelikli olarak ihalesi yapılarak inşaatı gerçekleştirilmek ve daha sonra da dere ıslahı yapılmak sureti ile köprü geçişlerindeki iyileştirmelerin yapılmaması olup, zararın oluşumundan sonraki tarihte söz konusu işin davalı yükleniciye İSKİ Genel Müdürlüğü tarafından ihale edildiği, idari eylem ve işlem neticesinde zarar meydana geldiği iddiasının hizmet kusuruna yönelik olduğu ve bundan dolayı tazmin sorumluluğunun da doğal olarak tam yargı davasının konusunu oluşturduğu, tam yargı davalarının ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde görülmesi gerektiği sonucuna

varılarak, davalı ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın mahiyeti itibariyle idari yargı alanına girdiğinden yargı yolu itirazının kabulü ile mahkemenin görevsizliğine, davalı şirket aleyhine açılan davanın ise kanıtlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin davalı Kalyon İnşaat A.Ş. hakkında verilen karara yönelik yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile davalı şirket hakkında verilen kararın onanması gerekmiştir.

2-Dava, davacı şirkete sigortalı işyerinde meydana gelen hasar sonucu sigortalıya yapılan ödemenin davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece, davalılardan İSKİ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın, idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle bu davalı yönünden görevsizlik kararı verilmiştir.

Davanın dayanağını teşkil eden hasar tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 18. maddesinde, kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiştir. Aynı Kanun'un 12/11. maddesinde ise su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.Davalı ...’nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da da bu kurumun, genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklanmıştır.O halde, davalı kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nın 21.09.1983 gün ve 1980/11-2721 Esas 1983/823 Karar, 29.11.1995 gün ve 1995/11-647 Esas 1995/1043 Karar ve 16.10.1996 gün 1996/13-346 Esas 1996/699 Karar sayılı ilamlarında da İSKİ’nin özel hukuk hükümlerine tabi tacir sayılacağı görüşü benimsenmiştir.

Bu durumda, TTK'nın 3, 11, 12/11, 14, 18/1. maddeleri ve 2560 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davalı ... Genel Müdürlüğünün tacir sıfatını taşımasına, davanın da haksız fiil sonucu ödenen tazminatın rücuan tazmini davası olmasına göre İSKİ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan işbu davanın adli yargıda bakılması gerektiği nazara alınarak, işin esasına girilip sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı ... Genel Müdürlüğü hakkında verilen kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı şirkete yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile davalı şirket hakkında verilen kararın ONANMASINA; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı ... Genel Müdürlüğü hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu yönden davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Kalyon A.Ş'ye verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6126, Karar No: 2010/24453, Tarih: 16.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/6126 E.  ,  2010/24453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

18.06.2007 tarihli tensip ara karı ile şikayetçi kuruma ... kağıdı çıkartılmasına karar verildiği ancak 07.11.2007 tarihli oturumda çıkartılan ... kağıdı parçasının dönmediğinin tespit edilmesine rağmen akibeti araştırılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, şikayetçi kurumun usulüne uygun ... kağıda ile davadan haberdar edildiğine dair davetiye parçası varsa eklenip gönderilmesi akse halde, 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğundan, yokluğunda verilen hükmün usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına gönderilmesine, 16/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17855, Karar No: 2009/26419, Tarih: 28.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17855 E.  ,  2009/26419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, aleyhindeki çeke dayalı kambiyo takibinde, çek altındaki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürerek takibin iptalini istemiş, mahkemece, imzanın M.T.’in eli ürünü olmadığı gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Borçlu M. K.Tar.San. Tic. Ltd. Şirketinin, itiraz dilekçesine ekli 02.09.2008 tarihli imza sirkülerinde, 26.8.2008 tarihli karar gereği eski şirket müdürü M. N.’ in azline ve M. T.in şirket müdürü olarak atanmasına, aksi bildirilinceye kadar şirketi münferiden temsile yetkili kılındığı görülmektedir. Ancak bu yetki değişikliğinin ilan edilmediği ve ticaret sicil müdürlüğüne bildirilmediği, halen eski müdür M. N.'in yetkili temsilci olduğu, Şanlıurfa ticaret sicil memurluğunun 18.8.2009 tarih ve 2218 sayılı yazılarından anlaşılmaktadır.

Bu durumda, T.T.K.nun 39/2.maddesi gereği ticaret siciline tescil ve ilan edilmemiş olması nedeniyle, 3.cü kişiler bakımından halen M.N.borçlu şirket yetkilisidir. M.N., 21.07.2009 tarihli C.Savcılığındaki ifadesinde, takip konusu çekteki imzanın eli ürünü olduğunu belirtmiş olup, alacaklının yetki değişikliğini bildiği de kanıtlanamadığına göre itirazın reddi yerine aksi düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/26504, Karar No: 2015/904, Tarih: 14.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/26504 E.  ,  2015/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdurun yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralanması eylemine sanığın da mağdura vurarak iştirak ettiği ve birlikte suç işleme iradesi ile hareket ettiklerinin anlaşılması karşısında doğan sonuçtan sanıkların aynı şekilde hüküm kurularak sorumlu olması gerekirken sanığa TCK'nin 87/1-c-son maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 196/2 maddesine göre alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 14.01.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2432, Karar No: 2016/397, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2432 E.  ,  2016/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########İş Mahkemesi

##########

##########

##########

##########

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ....İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 03.03.2014 gün ve 2012/234 E- 2014/101 K. sayılı kararın incelenmesi.... tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay .... Hukuk Dairesi'nin 30.09.2014 gün ve 2014/14312 E.- 2014/28645 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

##########

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4773, Karar No: 2023/218, Tarih: 12.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/4773 E.  ,  2023/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Esastan ret

Taraflar arasındaki patentin hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ve ek karar talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın asli müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait olan ... numaralı patentin yeni ve buluş basamağına sahip kılan hiçbir unsuru bulunmadığını ileri sürerek dava konusu ... B numaralı incelemesiz patentin hükümsüz kılınarak sicilde terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

2. Asli müdahil vekili, müvekkilinin hükümsüz kılınmak istenenilen patent üzerinde ve bu patente bağlı olan haklara sahip olduğunu, davacının davayı açmakta hukuki yarararı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2008/09200 B sayılı patentin başvuru tarihinin 01.12.2008 tarihi olduğu, bu tarihten itibaren 7 yıllık süre için tescil edildiği, koruma süresi dolan patentin 21.12.2015 tarihinde bültende ilan edildiği, dava konusu patentin koruma süresinin dolduğunu, sahibi adına geçerliliğini yitirdiği, davacı ise davasını 04.04.2017 tarihinde açtığı, davacının dava tarihinde koruma süresi dolan patente karşı dava açtığı anlaşıldığından, hukuki yarar yokluğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle dava tarihinde koruma süresi dolan patente karşı hükümsüzlük davası açıldığından hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Asli müdahil vekili 22.12.2020 tarihli dilekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 305/A, 65 inci maddesinin ikinci fıkrası hükümleri uyarınca asli müdahil lehine hükmedilmesi gereken vekâlet ücretine ve 6100 sayılı Kanun'un 329 uncu maddesinin uygulanmasına ilişkin ek karar yazılmasını talep etmiş, Mahkemenin 29.12.2020 tarihli ek kararıyla hükmün esasına yönelik konularda tavzih ya da ek karar oluşturulmayacağından talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 29.12.2020 tarihli ek kararına karşı süresi içinde asli müdahil vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 29.12.2020 tarihli ek kararına karşı süresi içinde asli müdahil vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asli müdahil vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraflarınca 21.12.2020 tarihinde sunulan dilekçede gerekçeli karardaki eksikliklerin giderilmesi amacıyla 6100 sayılı Kanun'un 305/A maddesi kapsamında bir ek karar yazılması ve bu suretle, 65 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca işbu dava sonucunda asli müdahil lehine hükmedilmesi gereken vekâlet ücretine hükmedilmesi ve 6100 sayılı Kanun'un 329 uncu maddesinin uygulanmasının talep edildiğini ancak ek karar taleplerinin 29.12.2020 tarihli kararı ile hükmün esasına yönelik konularda tavzih ya da ek karar oluşturulamayacağı gerekçesiyle reddedildiğini, yerel mahkemenin red kararının 6100 sayılı Kanun'un 305/A maddesi ile çeliştiğini ileri sürerek yerel mahkeme tarafından verilen 29.12.2020 tarihli kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyuşmazlığın asli müdahilin lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi talebine yönelik olduğu, yargılama sonunda davanın reddine karar verildiği, bu kararın asli müdahil vekiline 21.12.2020 tarihinde tebliğ edildiği, asli müdahil vekilinin 21.12.2020 tarihli talebi üzerine Mahkemece 29/12/2020 tarihli ek kararla vekâlet ücreti hükmedilmesine ilişkin tavzih talebinin reddine karar verildiği, istinafa konu karar mahkemenin 29.12.2020 tarihli ek kararı olduğu, 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yoluyla sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği, ve değiştirilemeyeceği, dolayısıyla Mahkemece verilen ek kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle asli müdahil vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asli müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri