muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12820, Karar No: 2010/4374, Tarih: 08.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12820 E.  ,  2010/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.06.2005 gün ve 2004/764 Esas, 2005/617 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

O Yer C.Savcısının temyiz dilekçesi içeriğine göre sanık hakkında verilen reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan düşme hükmünü temyiz etmediği anlaşılmakla incelemenin sanık hakkında verilen mahkümiyet hükmüyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında 16 yaşı içindeki mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanığın aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve TCK.nun 7/1. madde dikkate alınarak sanığın kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24373, Karar No: 2014/25091, Tarih: 28.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/24373 E.  ,  2014/25091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mesudiye Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 05.06.2014

No : 2012/29-2014/88

Dava, murisin vefatından sonra yersiz olarak çekilen aylığın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, murisin vefatından sonra yersiz olarak çekilen aylığın tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Görev konusu, kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemelerce, yargılamanın her aşamasında re'sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 s. Kanunla kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 s. Kanunun 101 inci maddesi, bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır.

Somut olayda, mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

Uyuşmazlık, murisin vefatından sonra banka kartı vasıtasıyla çekilen aylığının tahsili istemine ilişkindir. Söz konusu fiil, ceza hukukunda Türk Ceza Kanununun “Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması” başlıklı 245. maddesinde müeyyideye bağlanmış olup, anılan maddede başkasına ait bir banka veya kredi kartını kullanarak yarar sağlamak hususu cezalandırılmıştır. Özel hukuk alanında ise; davanın, somut olayın özelliğine göre, sebepsiz zenginleşme ya da haksız fiilden kaynaklandığı kabul edilebilir. Bu hukuki sebeplerden herhangi birine dayanılması imkan dahilinde olup, bu durumda hakların yarışmasından (telahukundan) bahsedilir.( Andreas von Tuhr, Borçlar Hukukunun Umumi Kısmı, C.Edege Çevirisi 1983, Sahife 452 ve 453;, Dr. S.Reisoğlu Sebepsiz İktisap Davasının Genel Şartlan 1961 sahife 42 ve sonrası, F.. E.. Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C. III, 4. B., İstanbul,1994, sayfa 14)

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, somut olayda, uyuşmazlığın, haksız fiilden kaynaklandığı, sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanmadığı belirgin olup, bu yönde, davada 5510 s. Kanunun uygulama yeri bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın 5510 s. Kanunun uygulanmasından kaynaklandığını ortaya koyacak başka bir hüküm de mevcut değildir. Bu nedenle, davanın İş Mahkemesinde değil, genel mahkemede görülmesi gerekir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2989, Karar No: 2014/2408, Tarih: 26.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/2989 E.  ,  2014/2408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1365, Karar No: 2014/2809, Tarih: 10.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1365 E.  ,  2014/2809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lapseki İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/17-2013/21

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kira borcunun ödenmemesi sebebiyle yapılan icra takibine yönelik itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davalının 2.622,09 TL'lik kira alacağı ve faiz miktarına itirazının kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verildiği halde gerekçeli kararda kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10667, Karar No: 2015/6845, Tarih: 23.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10667 E.  ,  2015/6845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2014

NUMARASI : 2013/58-2014/407

Dava dosyası ekinde bulunan ve şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiği İzmir 14. İcra Müdürlüğü'nün 2012/12817 (Eski 2005/3488) esas sayılı takip dosyasının onaysız fotokopilerinin incelenmesinde, şikayete konu 15.01.2013 tarihli sıra cetvelinin şikayetçi vekiline tebliğine ilişkin tebliğ belgesine rastlanmamıştır.

Bu durumda mahkemece, ilgili İcra Müdürlüğü'nden sıra cetvelinin şikayetçi vekiline tebliğe çıkarılıp çıkarılmadığı sorulup, çıkarılmış ise tebliğ belgesinin istenerek dosya içerisine konulması, temin edilemez ise İcra Müdürlüğü ve posta idaresi kayıtlarından tebliğ tarihinin araştırılarak mahkemeye bildirilmesinin, tebliğe çıkarılmamış ise bu durumun tutulacak tutanak ile tespit edilip cevabi yazının mahkemeye gönderilmesinin istenmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23081, Karar No: 2013/15631, Tarih: 10.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23081 E.  ,  2013/15631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 50/1-d maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla; Samsun Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 07.09.2011 tarihli raporunda sanığın olay esnasında ayrıntılı nörolojik muayenesi yapılmadığından güvenli sürüş yeteneğini kaybedip kaybetmediği hakkında görüş bildirilemeyeceğinin belirtildiği, tutanak tanığı ...'nun sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokacak hareketinin bulunmadığını, rutin kontrol sırasında alkollü olduğunu tespit ederek tutanak tuttuklarını beyan ettiği dikkate alındığında; trafik ekiplerinin kontrolü sırasında 0.83 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine dair herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığı gözetilmeksizin beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı veirlmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3842, Karar No: 2022/1494, Tarih: 24.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3842 E.  ,  2022/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne ilişkin verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, 161 ada 2 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 50-60 yıldan bu yana nizasız fasılasız zilyetliğinde bulunduğunu, ancak dava konusu taşınmazın kadastro tespiti sırasında davalı Hazine adına tescil edildiğini, yıllarca bu taşınmazı malik sıfatıyla kullandığını ve vergilerini de ödediğini, yurtdışına gitmesi nedeniyle kadastro tespitine itiraz edemediğini ileri sürerek, çekişme konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davacının iddialarının doğru olmadığını, yapılan tespit ve tescilde herhangi bir hata bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10/04/2013 tarihli ve 2012/1186 E. - 2013/512 K. sayılı kararıyla; bilirkişi raporlarında dava konusu yerin özel mülkiyete konu edilebileceği bildirilmişse de, dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarından anlaşılacağı üzere davacının dava konusu yeri kullandığına ilişkin objektif ve somut beyanlar olmadığı gerekçesiyle, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesi’nin 27/02/2014 tarihli ve 2013/13656 E - 2014/1801 K sayılı kararıyla “...Mahkemece, davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın komşu parsel tutanakları ve dayanakları getirtilmemiş, keşifte beyanına başvurulan mahalli bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın niteliği ve kullanım durumu hakkında olaylara dayalı ayrıntılı beyan alınmamış, taşınmazın kuzey sınırında dere olmasına rağmen, taşınmazın dere yatağı olup olmadığı ya da dereden kazanılıp kazanılmadığı hususunda jeolog bilirkişiden rapor alınmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde; doğru sonuca ulaşabilmek için, öncelikle çekişmeli taşınmaza komşu tüm taşınmazların kadastro tutanakları ve dayanaklarının onaylı örnekleri getirtilip dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, tespit bilirkişileri, ziraat mühendisi bilirkişi, jeolog bilirkişi ve kadastro fen elemanı huzuruyla mahallinde yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesi, niteliği, varsa zilyetliğin başlangıcı ve sürdürülüş biçimi hakkında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, dava konusu taşınmazı ne okudukları belirlenmeli, ziraatçı bilirkişiden dava konusu taşınmazın niteliği, halihazır durumu ve öncesinin ne olduğu, jeolog bilirkişiden ise, taşınmazın dere yatağı olup olmadığı ya da dereden kazanılıp kazanılmadığı hususlarında ayrıntılı rapor istenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 31/01/2018 tarihli ve 2014/732 E. - 2018/34 K. sayılı kararıyla; özel mülkiyete konu olabilecek dere yatağına taşmayan dava konusu taşınmazın tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarından ve alınan bilirkişi raporlarından da anlşılacağı üzere 20 yıldan uzun süredir davacı ... tarafından kullanıldığı ve zilyetliğinin devam ettiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili, bozma sonrası yapılan yargılamada, ilk yargılamada dinlenen mahalli bilirkişilerden tamamen farklı mahalli bilirkişilerin dinlenildiğini, dinlenen bilirkişilerin beyanlarının taban tabana zıt olduğunu, farklı mahalli bilirkişilerin beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ve sebebi araştırılmadan davanın kabulüne karar verilmesinin hukuka uygun olmadığını, dosyada hava fotoğrafı incelemesi yapılmadığını, hava fotoğrafı incelemesi yapılmaksızın dosyanın karara çıkarılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava değeri üzerinden harcın tamamlattırılmadığını, bu hususun da kararın bozulmasını gerektirdiğini, vekalet ücreti hususunda da hatalı hüküm kurulduğunu, davanın kabulü hükmü yanında davacı tarafa harcı dahi tamamlattırılmayan taşınmaz değeri üzerinden Hazine aleyhine nispi vekalet ücretine hükmedildiğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastrodan önceki nedene dayanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 3042 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde ; “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesinde; “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir.

İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz.”

6.3.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesinde; “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere ve kararın (IV/2) paragrafında belirtilen bozma kararına uygun işlem yapılarak hüküm kurulmuş olmasına göre yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere ve kararın (IV/2) paragrafında belirtilen bozma kararına uygun işlem yapılarak hüküm kurulmuş olmasına göre yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

6.3.2. Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; somut olayda; davalı Hazine’nin harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin, davalıya harç yükletilmesi doğru olmadığı gibi, davanın 2.000,00 TL değer gösterilmek ve harçlandırılmak suretiyle açıldığı, ancak, keşfen belirlenen değer üzerinden yargılama sırasında harç ikmali yapılmadan sonuca gidildiği anlaşılmakla, bu durumda, davada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına dava dilekçesinde gösterilen ve harçlandırılan 2.000,00 TL değer esas alınıp karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi de gözetilerek maktu vekalet ücretinin altında kalmamak üzere 2.180.00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken; harcı tamamlanmayan keşifte tespit olunan değer üzerinden nispi vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değildir.

6.3.3. Ne var ki; anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle hükmün 2. ve 3. fıkralarının hüküm yerinden çıkarılması ile 2. fıkra olarak; "Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” cümlesinin yazılmasına, 3. fıkra olarak; “Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden 2.180.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, davalı vekilinin temyizi üzerine yapılan inceleme sonucu 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32195, Karar No: 2018/4376, Tarih: 07.05.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/32195 E.  ,  2018/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bilindiği üzere, dava şartlarından olan husumet (...) ehliyeti, davanın tarafları arasındaki ilişki ile ilgili olup, dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verilebilmesi için bu kişilerin gerçekten davacı ve davalı sıfatlarını haiz olmaları gerekir.

Bir subjektif hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı), kural olarak o hakkın sahibine aittir(aktif husumet).

Bir subjektif hak kendisinden davalı olarak istenebilecek olan kişi, o hakka uymakla yükümlü (borçlu) olan kişi olup, doktrinde buna da pasif husumet (veya davalı sıfatı) denmektedir (B.Kuru Medeni Usul Hukuku sf:222, 1993 baskı ...). Husumet ehliyeti, dava şartı olup, mahkemece re'sen dikkate alınmalıdır.

Somut olayda, borçlunun icra mahkemesine başvurusu, yetkiye, imzaya ve borca itiraza ilişkin olmakla, itirazın yasal hasmı icra takibinin alacaklısı olup, alacaklı yanında takibin diğer borçlusu lehtar ...'nin de itirazda hasım olarak gösterilmesi mümkün değildir.

Buna göre; mahkemece, diğer borçlu ...’nin de hasım gösterilmesi ve aleyhine tazminat ile para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlu ...'nin temyiz itirazlarının kabulü ile ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 14/06/2016 tarih ve 2015/142 E., 2016/278 K. sayılı kararının hüküm bölümünün (2) numaralı bendinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/05/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Medeni usul hukukunda dava kavramı yerini icra hukukunda takip kavramına bırakmaktadır. Hukuk davalarında olduğu gibi icra takibinde de daima iki taraf vardır. İcra takibinin tarafları alacaklı ve borçludur. Hak ehliyeti bulunan her gerçek ve tüzel kişi taraf ehliyetine sahiptir.