muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2351, Karar No: 2025/3250, Tarih: 23.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/2351 E.  ,  2025/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/698 E., 2025/200 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/287 E., 2023/462 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Kayseri ili, Melikgazi ilçesi, ... köyünde bulunan 9947 ada 20 parsel sayılı taşınmazın ½ payının sahibi olduklarını, kadastro tespitinde taşınmazın kendileri ile birlikte davalılar adına tespit ve tescil edildiğini, bu kaydın gerçeği yansıtmadığını, davalıların, dava konusu taşınmazda hiçbir hakları olmadığını 19.03.1981 tarihli muhtar, azalar ve tanıkların olduğu belge ile ikrar ve kabul ettiklerini ileri sürerek davalılar adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı ...; kadastro tespitinin 1979 yılında kesinleştiğini, hak düşürücü sürenin geçtiğini, 1962 yılında imzalanan senet uyarınca talepte bulunamayacağını, aralarındaki başka dava nedeniyle eldeki davanın açıldığını, mülkiyet devrinin köy senedi ile mümkün olmadığını, belgeyi imzaladığını hatırlamadığını, diğer ortakların da imzasının bulunması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; süresinde davaya cevap vermemiş, aşamada davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, muhtar senedindeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın tesis kadastrosu sırasında senetsizden taraflar adına ¼'er pay ile tespit gördüğü ve tespitin 09.11.1979 tarihinde kesinleştiği, davacıların hem kadastrodan önce tanzim edilmiş 18.05.1962 tarihli senede hem de kadastrodan sonra tanzim edilmiş 19.03.1981 tarihli senede dayalı olarak eldeki davayı açtıkları, 18.05.1962 tarihli senet ile dava konusu taşınmazı dayıları ...'den satın aldıklarını iddia etmiş iseler de Kadastro Kanunu’nun 12/3 hükmü gereğince 10 yıllık süreden sonra dava açılamayacağı için 18.05.1962 tarihli senede itibar edilmesinin mümkün olmadığı, kadastrodan sonra düzenlenen 19.03.1981 tarihli senette ise davalı ...'ın imzasının bulunmadığı, davalı...’ın ise senetteki imzayı ikrar ettiği, senedin tanzim edildiği tarihte taşınmazın tapulu olduğu ve mülkiyeti devredici nitelikteki tasarruf işleminin resmi şekilde yapılması gerektiği, anılan senede dayalı olarak tapu iptal ve tescil istenmesi olanaklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun esastan reddine verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/B-b maddesindeki koşulların gerçekleşmesinden sonra kayıt maliki veya mirasçılarınca yapılan işlemler bir şekilde tapuda gerçekleşmiş olsa da sonradan yapılan tasarrufların yolsuz tescil hükmünde olduğunu, Kanun hükmü gereği harici sözleşmeyle hak sahibi olan kişi tarafından süreye bağlı olmaksızın tapu iptali ve tescil davası açılabileceğini, dava dayanağı olan ve imzalarına itiraz edilmeyen iki senedin dava konusu iddianın ispatı olacağını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya içeriğinden, bölgede yapılan kadastro çalışmalarında Kayseri ili, Melikgazi ilçesi, ... köyünde bulunan 666 (yeni 9947 ada 20) parsel sayılı taşınmazın Kasım 1977 tarihinde davacılar ve davalılar adlarına ¼'er pay ile tespit edildiği, tespitin 1979 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 23.08.2022 tarihinde açıldığı görülmüştür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle:

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8554, Karar No: 2014/19450, Tarih: 20.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8554 E.  ,  2014/19450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında şikayetçi ...'yu silahla yüzde sabit iz oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile tüm sanıkların şikayetçi ...'yu tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

a) Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan ve silahla yüzde sabit iz oluşacak şekilde kasten yaralama ve tehdit suçundan kurulan hükümlerde tekerrüre esas alınan ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/01/2009 tarih 2008/74 esas 2009/7 karar sayılı ilamı suç tarihinden sonra 22/02/2010'da kesinleşmiş olması ve sanığın yaşının küçük olduğu döneme ait bir ilam olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

b) Sanıkların, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyları üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihlerine kadar yoksun bırakılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince sanık ... hakkında her iki suçtan kurulan mahkumiyet hükümlerinin tekerrüre ilişkin fıkralarının hükümlerden çıkarılmaları ile sanıkların haklarında her iki suçtan kurulan hükümlerin hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin fıkralarının “Sanıkların kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı mahkûm olduğu hapis cezasının sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, TCK'nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyları üzerinde kullanmaktan TCK'nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihlerine kadar yoksun bırakılmalarına” şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında şikayetçi ...'yu silahla yüzde sabit iz oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları incelenmesinde;

Sanıklara isnat edilen suçun, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri kapsamında kaldığı ve alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğu gözetilmeden, sanıkların istinabe yoluyla sorguya çekilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında şikayetçi ...'yu silahla yüzde sabit iz oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları incelenmesinde;

Sanıklara isnat edilen suçun, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri kapsamında kaldığı ve alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğu gözetilmeden, sanıkların istinabe yoluyla sorguya çekilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 20/05/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15406, Karar No: 2009/681, Tarih: 26.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/15406 E.  ,  2009/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 27.2.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.4.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle tapuda baba adı düzeltilen ... Köyü 285 ve 444 parsellerde ikişer adet 72/576'şar pay maliki ...'ın baba adının düzeltildiğinin anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi uyarınca Hazineden Harç alınmasına yer olmadığına, 26.1.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3425, Karar No: 2021/10512, Tarih: 26.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3425 E.  ,  2021/10512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13/03/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27/12/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait ikamete rızasına aykırı olarak girip hırsızlık yapması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 116/1 ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 22/05/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3115, Karar No: 2017/11336, Tarih: 06.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3115 E.  ,  2017/11336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, zincirleme suç olması nedeniyle son suç tarihi olan 01/03/2006 tarihi yerine ilk suç tarihi olan 14/11/2005 olarak yazılması,

2-Sanık hakkında sayaçsız kaçak elektrik kullandığından bahisle düzenlenen 01/03/2006 ve 14/11/2005 tarihli tutanaklara istinaden açılan davada; Dairemizin 03/07/2014 gün ve 7765 – 18955 sayılı ilamı ile, katılan kurumun 07/12/2012 tarihli cevabında sanığın borcunu taksitlendirip üç taksitini ödediğinin belirtilmesi nedeniyle, ödenen üç taksit bedelinin bilirkişi tarafından kurumun gerçek zarar miktarı olarak hesaplanan 1.842,62 TL zararı karşılayıp karşılamadığının öncelikle araştırılmasının istenmesine karşın, bozma sonrası mahkemenin, kuruma yazılan 04/08/2014 tarihli yazı ile sadece bir tane kaçak elektrik tutanağının eklenerek zararın ödenip ödenmediğinin sorulması sonrası katılan kurum tarafından verilen 29/12/2014 tarihli yazı cevabında ise, 01/03/2006 tarihli tutanakla ilgili olarak ödeme yapılmadığının bildirilmesi ancak cevaba eklenen evraklardan bir tanesinde 1.539,19 TL'lik bir ödeme yapıldığının görülmesi karşısında, bu kez öncelikle katılan kurumun 07/12/2012 tarihli yazı cevabı eklenerek, ödendiği belirtilen 3 adet taksit miktarının ne kadar olduğu sorulup yine 29/12/2014 tarihli yazı cevabı ekindeki evraklarda görülen 1.539,19 TL'lik ödemenin de davaya konu 01/03/2006 ve 14/11/2005 tarihli tutanaklara ilişkin bir ödeme mi olduğu ve eğer öyle ise her iki tutanak için yapılan bir ödeme mi yoksa sadece bir tanesi için mi geçerli olduğu hususlarının da araştırılarak sonucuna göre, ödenen miktarın (peşinat ve taksitler dahil) bilirkişinin hesapladığı ge

hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. ve CMK'nın 223/4-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, ödenen miktarın bilirkişinin hesapladığı gerçek zararı karşılamadığının anlaşılması halinde ise, "sanığa, bilirkişinin hesapladığı kurumun gerçek zarar miktarından ödenen miktar düşüldükten sonra kalan zarar için gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 06/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20978, Karar No: 2014/19980, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20978 E.  ,  2014/19980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2013/797-2014/319

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade 2014/20978-19980

edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10258, Karar No: 2015/1020, Tarih: 19.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10258 E.  ,  2015/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin, güneş enerji sistemleri imalatı ve satımı işi ile uğraştığını, 12 ila 21 Nisan 2009 tarihleri arasında davalı şirketin ...'da organize edeceği fuara katılmak için, sözleşme imzaladıklarını, müvekkilinin, fuara katılacağını ve karşılığında ise davalıya 8.496 USD karşılığı 11.894,00 TL fuar katılım ücreti ve 4.776,00 TL ulaşım, konaklama, vize ve transfer ücreti olmak üzere toplam 16.670,00 TL ödeneceğini, müvekkilinin satış yapamaması halinde fuar ücretinin iade edileceğini, fuar alanından 20 m² yer tesis edileceği, müvekkilinin, ödemesi gereken ücreti ödediğini, müvekkil şirket temsilcilerinin, ...'a giderken davalı tarafından taahhüt edildiği gibi götürülmediğini, gidiş ve dönüşün ... ile yapılacağı kararlaştırıldığı halde başka hava şirketi ile yolculuk yapıldığını, yolcuların sabah 8'de uçak hareket edecek şekilde hava alanında hazır olmaları istediği halde yolculuğun 12.30'da başladığını, fuar için gerekli ekipman ve kişisel eşyaların uçağa alınmadığını, ekipman ...nda kaldığı için tanıtım veya çalışma yapamadıklarını, eşyaların kendilerine 4 gün sonra teslim edildiğini, fuarın en verimli ilk iki veya üç günü iken katılımcıların fuara 4 gün gecikmeli başlamak zorunda kaldıklarını, 20 m² yer vermeleri gerekirken, sadece 16,5 m² yer tahsis edildiğini, 10 gün sürmesi tasarlanan fuarın, eşyaların teslim edildiği 3.gününde başlamasından itibaren 7. günde sonlandırıldığını, konaklama için vasatın çok altında otel seçildiğini, konaklama ücretinin içinde sabah ve akşam yemeklerinin olduğu taahhüt edilmiş olmasına rağmen sabah ve akşam yemekleri için davalı tarafından set menü tasarlandığını ve katılımcılara 55 USD karşılığında satıldığını, yemek istemeyenlerin ise otelden dışarı çıkartılmadığı için yemeği yemek zorunda bırakıldıklarını, itiraz edenleri tehdit ettiklerini, otelden çıkmalarına izin verilmediğini, müvekkilinin ...'da satış yapamadığını ileri sürerek, davalının 31.03.2009 tarihli taahhütnamesi gereğince fuar katılım ve organizasyon ücreti olan 16.670,00 TL'nin ve 1.584,00 TL zorunlu yedirilen ve fazladan alınan yemek ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsilini, bu talep kabul görmediği takdirde davalının, sözleşmeden doğan edimini gereği gibi yerine getirmemiş olmasından dolayı 16.670,00 TL sözleşme bedeli üzerinden indirim yapılmasına karar verilmesini, indirim miktarının sözleşme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.