muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17138, Karar No: 2018/24869, Tarih: 20.11.2018

İflasın açılması, maddi hukuka ait ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması ile müflisin taraf olduğu hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonrasına kadar duracağı genel kural ise de, yine bu hükmün müstacel haller, tazminatsız ceza davaları, şeref ve haysiyete tecavüzden ve cismani zararlardan doğan tazminat davaları ile evlenme, ahvalı şahsiye veya nafaka davalarının uygulanamayacağı kabul edilmiştir. 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesinde ayrık tutulan "Müstacel haller" den maksat, acele görülmesi gereken ve durduğu takdirde verilecek hükmün faydasız kalacağı gerçeğidir. Bu davalarda hakim takdir hakkını kullanarak müstaceliyet kararı vermek suretiyle yargılamaya devam eder. İşçinin alacaklı olduğu iş hukukuna ilişkin bir dava, işçinin sosyal durumu itibarıyle 2004 sayılı Kanun'un 194. maddenin gayesine uygun görülerek acele işlerden sayılmalı ve ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeksizin yargılamaya devam edilmelidir. Bunun yanında kanunun lafzına göre davacıların müflise karşı davaya devam edeceği izlenimi hasıl olmakta ise de masaya dahil mal ve haklar bakımından muflisin yetkisiz kalması keyfiyeti, kendisinin, müstacel de olsa bu davalara taraf olmaya devam etmesine manidir. Bu durum karşısında birinci alacaklılar toplantısı yapılmış ve iflas idaresi teşekkül etmişse, müstacel davalar ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeden iflas idaresine karşı; birinci alacaklılar toplantısı henüz yapılmamış ve işin müstaceliyeti icabı iflas idaresinin seçimini dahi beklemeye durum müsait değilse, bu takdirde iflas idaresi muflisin yerini alarak davaya iflasın açılmasından önce davanın görüldüğü iş mahkemesinde devam olunur. Böylece işçinin alacağının tahsili amacıyla iş mahkemesinde açılan davadan sonra işverenin iflasına karar verilmesi mahkemenin görevini etkilemez ise de, işveren muflisin yerine geçecek olanı etkiler.

İflas kararı verildikten sonra işçi işçilik haklarından doğan alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri için 2004 sayılı Kanun'un 219/2. maddesinde öngörülen bir aylık sürenin bitiminden sonra, iflas idaresi alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. Maddi yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da red sebebleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi 2004 sayılı Kanun'un 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas idaresine verir ve alacaklıları aynı Kanun'un 166/2. maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebliğatı gösterir adres ve tebliğat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki 2004 sayılı Kanun'un 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlıyacağı belirtildikten sonra, ayrıca 2004 sayılı Kanun'un 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilmiştir. Saklı tutulan hükme göre, iflas masasına müracaat eden alacaklılar tebliğatı kabule elverişli adres gösterir, yazı ve tebligat masrafları için avans yatırmışlarsa sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın onbeş gün içinde açılması gerekmektedir. Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. 2004 sayılı Kanun'un 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir ticaret mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkisi de kamu düzenine ilişkindir.

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edilecek, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce iflası halinde ise yukarıda belirtilen şekilde hareket ile alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, asliye ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası olarak açılması gerekecektir.

Somut olayda; davalı şirket hakkında, 27.05.2015 olan dava tarihinden önce bulunan 06.05.2015 tarihinde ... (kapatılan) 37. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/462 esas, 2013/23 karar sayılı dosyasından iflas kararı verildiği anlaşılmakta olup, davanın “kayıt kabul davası” niteliğinde olmak üzere davalı şirket hakkında iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, İş Mahkemesi tarafından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı bulunup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17654, Karar No: 2015/21672, Tarih: 25.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17654 E.  ,  2015/21672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/136130

MAHKEMESİ : Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/499 (E) ve 2013/129 (K)

SUÇ : Hırsızılk, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun mağdura ait sokak üzerinde park halinde bulunan motosikletin üzerinde bulunan kumaş ve deri montu çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8201, Karar No: 2025/4249, Tarih: 28.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/8201 E.  ,  2025/4249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/918 E., 2024/1202 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Şanlıurfa 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/576 E., 2023/331 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, kabul edilen ziynet alacağı davası velâyet düzenlemesi, kabul edilen nafakalar ve miktarları yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

1.2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı erkek vekilinin kabul edilen ziynet alacağına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın, kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın, kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davalı erkek vekilinin temyizine konu ziynet alacağı miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile miktar yönünden kesin olarak verildiği ve 6100 sayılı Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı erkek vekilinin ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3.Davalı erkek vekilinin reddedilen yön dışında diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı erkek vekilinin, ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2. Davalı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Kadri'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44577, Karar No: 2016/227, Tarih: 19.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/44577 E.  ,  2016/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davacı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 30.06.2015 günü belirlenen saatte temyiz eden davacı ... vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, davacının ...'ne bağlı ...'nde çalıştığını, iş sözleşmesinin ...'nün kararı ile feshedildiğini, kıdem tazminatının kısmen ödendiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve ücret alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosyadaki bordrolar, işe giriş bildirgesi ve yıllık izin cetvelleri ve bunları düzenleyen ve tertipleyenin ... olduğu ve kendilerinin somut olay hasım ehliyeti bulunduğu, diğer davalı ... Müdürlüğü'nün ise ... bağlı olmasının işveren sıfatı kazandırmayacağı kanaatine varılarak, bu davalı yönünden açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Aynı gün incelemesi yapılan ve davalıları aynı olan dosyaların incelenmesinden davacıların işe alınmalarına ... tarafından karar verildiği, aynı şekilde davacıların Birliğe bağlı kooperatiflere tayinlerinin ... tarafından yapıldığı yine davacıların iş sözleşmelerinin feshinin ... tarafından kararlaştırıldığı, bağlı kooperatiflerin ise genel müdürlük yazısı üzerine iş sözleşmelerin fesih yaptığı, geri çevirme sonrası yapılan yazışmalardan Genel Müdürlüğün kıdem tazminatının %25’ini ödediğini belirttiği görülmekle işçilerin alımı, atanması, fesih işlemlerinde ...’nin yönetim hakkı dolayısıyla davalılar arasında organik bağ bulunduğu anlaşılmakla alacaklardan davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken davalı ... yönünden husumetten ret kararı verilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı taraf yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5762, Karar No: 2024/4228, Tarih: 10.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5762 E.  ,  2024/4228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2425 E., 2023/2750 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/257 E., 2023/141 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince bir kısım alacak yönünden davanın dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalıdan 203.040,00 TL ve 58.860,00 TL bedelli faturalar gereği ödenmesi gereken ihale ifa bedeli alacağı olup, davalının borcunu ödememesi üzerine hakkında genel haciz yolu ile takip yapıldığını, davalı tarafın bahse konu tutarda borcu bulunmakla birlikte söz konusu borcun ödeme sırası geldiğinde ve nakit durumuna göre ödeme yapılacağından bahisle takibe haksız bir şekilde itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının Sivas 3. İcra Müdürlüğünün 2017/2237 E., sayılı dosyasına vaki itirazın iptali ile icra takibinin kaldığı yerden devamına, haksız ve kötü niyetli itiraz nedeniyle %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı taraf ile imzalanan sözleşme hükmüne göre alacağın işletmenin nakit mevcudunun tüm ödemeleri karşılayamaması durumunda giderlerin Muhasebe kayıtlarına göre ödenmesinin hüküm altına alındığını, bütçe durumuna göre ödeneceğinin belirtildiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2018 tarihli 2017/197 E., 2018/77 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekilin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ödemenin Yönetmelik hükmüne göre yapılıp yapılmadığının araştırılmadığı gerekçesiyle kaldırılmasına, Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2018 tarihli 2017/197 E., 2018/77 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekilin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ödemenin Yönetmelik hükmüne göre yapılıp yapılmadığının araştırılmadığı gerekçesiyle kaldırılmasına, Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi heyeti tarafından yapılan inceleme sonucunda toplamda 259.601,10 TL bedelli davacıya ait faturaların yargılama devam ederken ödendiği ve İdare tarafından yapılan ödemelerin Döner Sermayeli İşletmeler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliği’ne uygun olarak yapıldığının tespit edildiğinin bildirildiği görülmekle, denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun heyet raporu doğrultusunda icra takibine konu edilen 259.601,10 TL alacak bakımından dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya dair istemin ise, davalı İdarenin yaptığı ödemelerin ilgili yönetmeliğe uygun olduğu anlaşıldığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalının ödemeleri usulüne uygun yaptığı iddiasını ispat edemediğini, kendisine verilen kesin süreye rağmen ilgili kayıtları ibraz etmediğini, süresinde ibraz edilmeyen delillere göre inceleme yapıldığını, 2015 yılında doğan bir alacak için 2019-2020 yılları kayıtlarının incelendiğini, Döner Sermayeli İşletmeler Bütçe ve Muhasebe Yönetmenliğine göre ödemelerin yapılmasındaki sıraya uyulup uyulmadığının incelenmediğini, alacağının öncelikli olup olmadığının belirlenmediğini, incelenen cari kart listesinde daha ileri tarihli faturaların kendi alacağından önce ödenip ödenmediğinin ortaya konulmadığını, davalının yaptığı ödemelerin dava tarihinden sonra olması dikkate alınarak icra takibine itirazın iptali ile 28.03.2019 tarihinde yapılan 58.343,34 TL ile 15.04.2020 tarihinde yapılan 201.257,76 TL ödemelerin düşülmesinden sonra takibin bakiye alacak yönünden kaldığı yerden devamına, davalının takibe konu alacak tutarı üzerinden %20 oranında icra inkar tazminatına ve konusuz kalan kısım yönünden de olmak üzere tüm yargılama giderlerine mahkum edilmesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Dairemizin 17.06.2020 tarihli ve 2018/2199 E., 2020/946 K. sayılı ilamı uyarınca inceleme ve değerlendirme yapılmış bulunması, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli, denetime ve somut olayın özelliklerine uygun olması, icra takibine konu edilen toplam 259.601,10 TL bedelli faturaların yargılama devam ederken ödenmesi, davalı tarafından yapılan ödemelerin Döner Sermayeli İşletmeler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliği’ne uygun olarak yapıldığının tespit edilmesi ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate

alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satım sözleşmesine dayalı fatura alacağının tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'un (TBK) 26 ncı maddesi,

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (İİK) 67 nci maddesi,

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 331 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda; taraflar arasında akdedilen sözleşme gereği ihale konusu malların teslim edildiği, 15.06.2015 tarihli 201.257,76 TL ve 08.04.2015 tarihli 58.860,00 TL bedelli 2 adet irsaliyeli fatura düzenlendiği, Sivas 3. İcra Dairesinin 2017/2237 E. sayılı dosyasında bu faturaların takibe konulduğu, 28.03.2019 tarihinde 58.343,34 TL ve 15.04.2020 tarihinde 201.257,76 TL ödemelerin yapıldığı hususları tartışmasız olup, ilgili sözleşmenin (12.2.3.) maddesinde ‘’Yükleniciye yapılacak her türlü ödeme 01.05.2007 tarih ve 26509 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Döner Sermayeli İşletmeler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliği’nin ‘’Ödemelerin yapılmasında öncelik‘’ başlıklı 22 nci maddesine istinaden muhasebe kayıtlarına alınma sırasına göre yapılacaktır.’’ hükmü bulunmaktadır.

2. İlgili Yönetmeliğin 22 nci maddesi ise "(1) İşletmelerin nakit mevcudunun tüm ödemeleri karşılayamaması hâlinde giderler, muhasebe kayıtlarına alınma sırasına göre ödenir. Ancak, bu ödemelerin yapılmasında sırasıyla; a) Katkı payları hariç olmak üzere özlük haklarına ilişkin ödemelere, b) Kanunları gereğince diğer kamu idarelerine ödenmesi gereken vergi, resim, harç, prim, fon kesintisi, pay ve benzeri tutarlara, c) Çeşidine bakılmaksızın Bakanlıkça belirlenen tutarın altındaki giderlere ilişkin ödemelere, ç) İhalesi yapılan temizlik, yemek hazırlama ve dağıtım, güvenlik, bilgisayar sistemlerine yönelik hizmet alımları gibi yoğun emek gerektiren, düzenli ve kesintisiz yürütülmesi gereken hizmetlere ilişkin ödemelere, d) Mevzuatları gereği döner sermaye gelirlerinden; personele yapılacak ek ödeme, katkı payı gibi ödemelere öncelik verilir. (2) İşletmelerin nakit mevcudunun yeterli olması durumunda ödemeler, ödeme emri belgelerinin muhasebe biriminin kayıtlarına giriş sırasına göre yapılır. Ödeme emri belgesi ve eki belgeler üzerinde Yönetmeliğin 20 nci maddesine göre yapılan kontroller sonucunda noksanlığı tespit edilerek tamamlanmak üzere işletmelerin ilgili birimine iade edilen ödeme emri belgelerindeki tutar, noksanlık tamamlanarak muhasebe birimi kayıtlarına alınır ve yeni giriş sırasına göre ödenir." şeklinde düzenlenmiş olup, dava konusu alacağın niteliği itibarıyla "1/ç" bendi kapsamına girdiği hususu tartışmasızdır.

3. Taraflar arasında fatura bedelleri açısından bir ihtilaf bulunmadığı, sözleşmede ödeme koşulları ve zamanı konusunda yukarıda belirtilen düzenlemenin yer aldığı, buna göre atıf yapılan yönetmelik hükmüne göre dava konusu alacağın öncelikli ödemeler arasında yer almadığının tespitinin önem taşıdığı anlaşılmaktadır.

4. Mahkemece, icra takibine konu edilen 259.601,10 TL alacak bakımından dava devam ederken ödeme yapıldığından bahisle davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, davalı İdarenin yaptığı ödemelerin hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli görülerek Döner Sermayeli İşletmeler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliği’ne uygun olarak yapıldığının tespit edilmesi üzerine fazlaya dair istemin reddine karar verilmişse de; davacı vekilinin bilirkişi raporuna itirazlarının tam olarak değerlendirilmediği anlaşılmıştır.