muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6652, Karar No: 2016/3184, Tarih: 22.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6652 E.  ,  2016/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.01.2015 tarih ve 2014/854-2015/18 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.03.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı bankada hem müşterek ve hem de ayrı ayrı mevduat ve yatırım hesaplarına sahip olduklarını, müvekkillerinden ...'in 1926, ...'in 1932 doğumlu olduklarını, bir kaç yıl öncesinde müvekkillerinin damatları...'in kendi şirketleri için kredi alma ihtiyacı içine girmesi üzerine müvekkillerinin yüklü hesaplarına bağlı olarak bu şube ile damatlarını tanıştırdığını, kredi başvurusu üzerine de müvekkillerine bir takım boş belgeler imzalatıldığını, belge içeriği konusunda aydınlatma yapılmadığını, çeşitli tarihlerde bu boş belge imzalatma işleminin sürdürüldüğünü, müvekkillerinin zaman içinde hesaplarından bir takım paralar çekildiğini farketmeleri üzerine gerek kendileri tarafından gerekse vekilleri yoluyla 02/11/2011 ve 07/12/2011 tarihli dilekçe kapsamında 2002 yılından bu yana ki tüm hesap hareketleri yönünden bilgi istenmesine rağmen verilen yanıtlarda eksik belge gönderilip bilgilerin gizlendiğini ileri sürerek hesaplarından çekilen ve bloke konulan belirli tutarların davalıdan tahsilini telep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların ileri yaşlarının yapılan işlemlerin geçerliliğine etki ettiği iddiasının kanıtlanmadığı, boş kağıda imza atıldığı ve düzenlenen metnin imza atan kişinin iradesinin aksine doldurulduğu iddiasının da hukuken kabul edilebilir şekilde maddi kanıtlarla ortaya konulamadığı, davacıların hesabının teselsüllü müşterek hesap sözleşmesi niteliğinde bulunduğu, yapılan işlemlerde bankacılık mevzuatına aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı banka ile davacıların damadı olan kişi ile ilişkili firmalarla yapılan kredi sözleşmeleri denetime elverişli bir biçimde belirtilmemiş, hangi kredi sözleşmesinin hangi şirketle yapıldığı, bu krediye kefil veya teminat verenin kim olduğu, buna ilişkin geçerlilik koşullarının bulunup bulunmadığı, kredinin ödenip ödenmediği, yenileme veya limit artırımı olup olmadığı, buna yönelik davacıların imzalarının sıhhatli olup olmadığı, ödenmeme durumu var ise bu kredi bedelinin neye istinaden hangi hesaptan çekildiği ve çekilen hesapların niteliği denetime elverişli olacak şekilde belirlenmemiştir.

Bu itibarla mahkemece yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınarak, davacıların hesaplarının ne zaman açıldığının, hesap sahibinin kim olduğunun, hesapların müşterek hesap olup olmadığının, müşterek ise teselsüllü olup olmadığının ayrı ayrı her hesap için açıkça belirlenmesi, bunun ardından dava konusu üçüncü kişilere kullandırılan kredilerin tek tek belirlenmesi suretiyle, bu kredilerin kim tarafından çekildiği, kefillerinin kim olduğu, verilen kefaletlerin geçerli olup olmadığı, miktarlarının ne olduğu, limit artırımlarının geçerli yapılıp yapılmadığı, kredilerin ödenip ödenmediği, ödenmemiş ise bedellerinin hangi hesaplardan alındığı hususlarının her bir kredi ve her bir hesap açısından hüküm kurmaya ve denetime yeterli olacak şekilde açıkça ortaya konulup belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yeterli açıklıkta bulunmayan ve kurulan hükmü denetlemeye imkan vermeyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru bulunmamış, hükmün bu nedenle davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/683, Karar No: 2020/276, Tarih: 21.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/683 E.  ,  2020/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince duruşmalı ve katılma yoluyla birleşen davada davacı vekilince duruşmasız temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davacı-birleşen davada davalı şirket vekili Avukat ... ile katılma yolaylu temyiz eden asıl davada davalı-bireşen davada davacı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili şirketin davalının maliki olduğu ... Park Hotel Pendik'in inşası sırasında yemek hizmeti sağladığını, alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali ile icra-inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili; iş bedelinin eksiksiz ödenmesi nedeniyle asıl davanın reddini talep etmiş davasında ise; müvekkilinin iş ilişkisinin devam edeceği inanci ile davacıya avans mahiyetinde bir takım fazla ödemelerde bulunduğunu ancak taraflar arasındaki ticari ilişkinin sona ermesiyle fazla yapılan ödemelerin iadesinin gerçekleşmemesi üzerine başlatılan takibe ilişkin itirazın iptali ile icra inkar tazminatının karar altına alınmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraf kayıtlarına göre asıl dosya davacısının davalıdan 53.432 TL alacaklı olduğunun belirlendiği, taşeronlara verilen yemek bedellerinin davalı tarafça ödeneceğine ilişki somut bir delil sunulmadığnıdan bu hususun da ispatlanamadığı ve çek bedelleri de davacı ... Yemek Üretim Temizlik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından tahsil edildiğinden davacının davalıdan alacaklı olmaması sebebiyle asıl davanın reddine Birleşen dava yönünden ise çek bedellerinin tahsil edildiği, ... Yurt İnş. ve Turz. San. Tic. A.Ş.'nin tespit edilen 147.196,59 TL'lik alacağından asıl dava davacısının alacağı olan 53.432 TL'nin tenzili sonucu bakiye 93.764,59 TL üzerinden takibin devamının gerektiği gerekçesiyle, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili ile katılma yoluyla birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nın 166. maddesi uyarınca, birden fazla davanın birleşmesi halinde; mahkemece birleşen her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu itibarla; mahkemece, asıl davadaki istemin birleşen davada re'sen mahsubu suretiyle asıl davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili ile katılma yoluyla birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nın 166. maddesi uyarınca, birden fazla davanın birleşmesi halinde; mahkemece birleşen her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu itibarla; mahkemece, asıl davadaki istemin birleşen davada re'sen mahsubu suretiyle asıl davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre; asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili ile birleşen davada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer verilmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile asıl ve birleşen dava yönünden hükmün asıl davada davacı-birleşen davada davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili ile birleşen davada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl davada davacı-birleşen davada davalı yararına takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davalı-birleşen davada davacıdan alınarak, asıl davada davacı-birleşen davada davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2791, Karar No: 2010/7953, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2791 E.  ,  2010/7953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9692, Karar No: 2019/12705, Tarih: 10.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9692 E.  ,  2019/12705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.06.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15.05.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan (hüküm fıkrasında müşteki olarak ... yerine ... yazılmış ise de) müşteki ...’ya yönelik eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenerek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.07.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3947, Karar No: 2012/5699, Tarih: 11.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3947 E.  ,  2012/5699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama

HÜKÜM : 1) Sanık ... için; TCK.nun 81/1,29, 62,53.maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

2) Sanık ... Bülbül için; TCK.nun 86/1,3-e,87/1-d,29,62,53, maddeleri gereği 3 yıl 9 ay hapis cezası.

3) Sanıklar ..., ..., ...'in beraatlerine.

Sanığın temyiz isteminden vazgeçmesi nedeniyle temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Tebliğnamenin değerlendirilmesinde ;

Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilen kararı, 16.09.2010 tarihli dilekçesi ile süresinde temyiz ettiği, sanığın 21.10.2010 tarihli dilekçesi ile “cezanın onaylanmasını” talep etmesi üzerine, Söke Ağır Ceza Mahkemesi’nin 22.10.2010 tarih 2010/76-304 sayılı ek kararı ile “sanığın temyizden vazgeçmesi nedeniyle müdafiinin temyiz talebinin reddine” karar verildiği, bu kararın sanık müdafiine 08.11.2010 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin de 15.11.2010 tarihli dilekçesi ile ek kararı temyiz ettiği, tebliğnamede sanık müdafiinin ek karara ilişkin temyizi ile ilgili görüş bildirilmediği anlaşılmakla,Sanık ... müdafiinin ek karara ilişkin temyizi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesi yönünden dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na (TEVDİİNE), 11/07/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7123, Karar No: 2016/8586, Tarih: 20.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/7123 E.  ,  2016/8586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.04.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 03.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 18.10.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı şirket vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7610, Karar No: 2008/10345, Tarih: 30.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7610 E.  ,  2008/10345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı Müflis ... Deri ve Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. İflas İdaresi vek. Av. ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 04/.../2008 gün ve 2007/973-2008/363 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1- Şikâyet davacı alacağının rüçhanlı sıraya alınması, olmadığı takdirde üçüncü sırada değerlendirilmesi istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde sıra cetvelinin ilan bilgileri ile davacı yanca masraf avansı verilip verilmediğine ilişkin bilgiye rastlanamamıştır.

Bu durumda mahkemece sıra cetvelinin hangi tarihlerde hangi gazetelerde yayınlandığı (İİK.m.166) ve davacının kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres göstererek tebliğ masrafı için avans verip vermediği (m.223) hususları iflas müdürlüğünden sorulmalı ve alınacak cevabi yazı dosyaya eklenmelidir.

2- Heyetçe incelenmesine gerek görülen ... 2. İcra Mahkemesi’nin 2007/236–7 E. K. sayılı dava dosyası da eklenerek dosya Dairemize gönderilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16962, Karar No: 2014/11657, Tarih: 11.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16962 E.  ,  2014/11657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2012/268-2013/224

Davacı F.. A.. vekili Avukat E. R..A..tarafından, davalılar T.. A.. vdl. aleyhine 18/05/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili ve duruşmasız olarak da davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı S.. Y..'in S.. Gazetesi'nin 27/01/2012 tarihli nüshasında "Bu yaptığın insanlığa sığar mı F.. A..?" başlıklı yazıda kullanılan ifadelerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek davalının manevi tazminatla sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı, davaya konu yazıda işlenen hususun güncel olduğunu, davacının da bilinen ve tanınan bir gazeteci olduğunu, davacının eleştiriye katlanma yükümlülüğünün daha fazla olduğunu, kullanılan ifadelerin yazının özü ile uyumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının yazıda kullandığı ifadelerin yazının özü ile uyumlu olmadığını, dava konusu köşe yazısında eleştiri sınırının aşıldığı kabul edilerek istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı ve davalının ülkenin bilinen gazetelerinde tanınan köşe yazarları oldukları, davaya konu yazınının, davacının O.. P..'un ilişkisinin bulunduğu iddia edilen bir bayan ile radyo programı yapmasından sonra kaleme alındığı, yazının içeriğinde davacının gazetecilik yapma şeklinin sert bir şekilde eleştirildiği, yazının bütününde davacıyı küçük düşürmeye ve karalamaya yönelik ifadelerin kullanılmadığı, kullanılan ifadelerin eleştiri niteliğinde kaldığı, bu haliyle yazıda hukuka aykırılık unsurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenini göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18562, Karar No: 2015/3636, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18562 E.  ,  2015/3636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet

Ek karar: Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/12342 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 30/06/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15046, Karar No: 2007/15271, Tarih: 07.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/15046 E.  ,  2007/15271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Edremit 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.4.2007