muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5436, Karar No: 2019/6728, Tarih: 08.11.2019

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan "21.05.2018" yerine, "11.05.2018" olarak yazılması,

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında sanıklar hakkında suç tarihinin "15.07.2016" yerine, sanık ... yönünden "17.07.2017", sanık ... yönünden "15.08.2016", sanık ... yönünden 25.01.2017 olarak yazılması,

Kanuna aykırı, katılan TBMM Başkanlığı ve Cumhurbaşkanlığı vekilinin, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının, sanık ... ve müdafiinin ve sanık ...'in temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, mevcut delil durumu, verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alındığında tahliye taleblerinin reddine,

C-) Sanık ... hakkında devletin güvenliğine ilişkin belgeleri temin etme suçundan kurulan mahkumiyet hüküme yönelik incelemede;

Sanık ...' in Gaziantep 5. Zırhlı ... Komutanlığındaki odasında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan aramadan sonra Kara Kuvvetleri Komutanlığı 5'inci Zırhlı ... Komutanlığı Askeri Savcılığınca yapılan aramada tespit edilen ve üzerinde "NATO GİZLİ" ve "GİZLİ" yazılı belgelere ilişkin 5'inci Zırhlı ... Komutanlığı Askeri Savcılığınca devletin güvenliğine ilişkin belgeleri temin etme suçundan soruşturma yapılıp dosyanın görevsizlik kararıyla Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına geldikten sonra sanık hakkında devletin güvenliğine ilişkin belgeleri temin etme suçundan dava açılıp iş bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen dosyada mevcut ve adli emanetin 2017/1068. sırasında kayıtlı üzerinde "NATO GİZLİ" ve "GİZLİ" yazılı belgelerin TCK'nın 327/1. maddesinde yazılı devletin güvenliği veya iç veya dış siyasal yararları bakımından niteliği itibariyle gizli kalması gereken bilgileri ihtiva edip etmediği Genelkurmay Başkanlığından sorulup, söz konusu belgelerin TCK'nın 327/1. maddesi kapsamındaki belgelerden olduğunun bildirilmesi halinde eylemin TCK'nın 327/1. maddesi kapsamındaki yazılı devletin güvenliğine ilişkin bilgileri temin etme suçunu, aksi takdirde TCK'nın 334/1. maddesinde yazılı belgelerden olduğunun bildirilmesi halinde eylemin TCK'nın 334/1. maddesinde yazılı yasaklanan bilgileri temin suçunu oluşturacağı gözetilerek hukuki durumun buna göre takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14703, Karar No: 2017/13546, Tarih: 09.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14703 E.  ,  2017/13546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiracılık sıfatının tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Taraflar arasındaki kiracılık sıfatının tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... Kaplıcaları ... Köyü 5 pafta 186-446 parsel üzerinde bulunan ... açık yüzme havuzu tesisinin kiralanması için 27.03.2006 tarihinde 2886 sayılı yasaya göre yapılan ihalenin dava dışı ... 'e kaldığını, 11.04.2006 tarihinde ise ihaleye çıkmaksızın Belediye encümeni kararı ile kira ilişkisinin aynı şart ve süre ile kendisine devredilerek davalı ile 19.10.2006 başlangıç tarihli on yıl süreli kira sözleşmesinin imzalandığını, yine ... köyü ... mevkii 369 parsel üzerinde bulunan ... -Havuzu tesisine ilişkin 12.03.2005 tarihinde yapılan ihalenin kendisinde kaldığını belirterek bu tesise ilişkin de 24.03.2005 tarihli on yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığını, ... -Havuz tesisinin yapımı da üstlenilerek 244.182.142.395.-TL harcama yaptığını, 10.02.2015 tarihli Encümen kararı ile bu tesise ilişkin kira sözleşmesinin 30.09.2015 tarihinde kadar uzadığı karar altına alınmasına rağmen sicilindeki borçlar nedeniyle kira sözleşmelerinin davalı tarafından tek taraflı olarak feshedildiğini ve kiralananların 29.05.2015 tarihinde teslim edilmesi hususu bildirildiğini, tek taraflı feshin hukuki dayanağının olmadığını belirterek ... Açık Yüzme havuzu ve ... Havuzu tesisleri ile ilgili kira sözleşmelerinin 29.05.2015 tarihinden sonraki dönem de devam ettiğinin tespiti ile muraazanın men'ine karar verilmesini istemiştir.Davalı, davacının sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ... Kaplıcaları ... Köyü 5 pafta 186-446 parsel üzerinde bulunan ... açık yüzme havuzu ve ... köyü ... mevkii 369 parsel üzerinde bulunan ... -Havuzu kira sözleşmelerinin süresinin sona erdiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının davalı ... ile ... -Havuz tesisine ilişkin olarak 30.09.2015 tarihine kadar, ... Açık Yüzme Havuzu tesisine ilişkin olarak da 27.03.2016 tarihine kadar kiracılık sıfatının devam ettiğinin tespitine, böylece muraazanın men'ine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.2886 Sayılı Devlet İhale Kanununun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Yasa, süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağını hüküm altına aldığından,2886 sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davada dayanılan ve hükme esas alınan ... köyü ... mevkii 369 parsel üzerinde bulunan ... -Havuzu ile ilgili 25.03.2005 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz 2886 sayılı Yasa hükümleri uyarınca 12.03.2005 tarihinde yapılan ihale ile tek talipli olan davacıya 25.03.2005 tarihinde imzalanan kira sözleşmesi ile kiralandığını, on yıllık sürenin 25.03.2015 tarihinde dolduğu ve dava tarihi olan 20.05.2015 tarihi itibari ile davacı kiracının aynı yasanın 75. maddesi gereğince fuzuli şagil durumuna düştüğü anlaşılmaktadır. 2886 sayılı Yasa'nın 1. maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir. 12.05.2015 tarihli yazı ile de sözleşmenin süresinin sona erdiği bildirildiğinden bu kiralananla ilgili davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabul karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3004, Karar No: 2017/5721, Tarih: 14.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/3004 E.  ,  2017/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 09/11/2010 tarihinde yapılan aramada CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2695, Karar No: 2015/1252, Tarih: 05.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2695 E.  ,  2015/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, olay tarihinde katılanı arayarak komiser olarak kendisini tanıtıp kredi kartından bir şebekenin para çketiğini onların peşinde olduklarını,bu sebeple vereceği hesap numarasına para yatırmasını söylediği,katılanın bunun üzerine parayı gönderdiği, banka kamera görüntülerinden ve fotoğraflardan tespit edilen sanığın haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/11/2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren genel kurul ve daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5908, Karar No: 2014/1703, Tarih: 19.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5908 E.  ,  2014/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, hakaret, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, yalan tanıklık

HÜKÜM : ...; TCK.nun 273/1, CMK.nun 223/4 maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

a-TCK.nun 81/1, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 25 sene hapis cezası.

b-TCK.nun 125/1, 125/4, 62, 53/1 maddeleri uyarınca

2 ay 27 gün hapis cezası.

c-6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK.nun 62, 52/2, 53/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme, hakaret ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanık müdafiinin; sanık ... hakkında yalan tanıklık suçundan açılan kamu davasında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kurulan hüküm yönünden olarak ise sanık müdafiinin münhasıran vekalet ücreti yönünden istemi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde

düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiinin; sanık ... yönünden temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına, hakaret suçu yönünden TCK'nun 129. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine yönelen, sanık ... yönünden, müvekkili sanık hakkında beraat hükmü kurulduğundan tarafına vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ... için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanık ...'den tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki sanık ...'den tahsiline karar verilen "344 TL. müdafii ücretinden" ibaret yargılama giderinin hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

19/03/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'in yokluğunda 20/03/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/2580, Karar No: 2010/3694, Tarih: 05.07.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2580 E.  ,  2010/3694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.03.2007 gün ve 166/41 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu Hazine adına kayıtlı 170 numaralı parselin Hazine adına tespit görüp tapuya tescil edildiğini, bu taşınmazın 1993 yılında müvekkilinin ...isimli kişiden satın aldığını, ...in bu taşınmaz üzerinde 40 yılı aşkın zilyetliği bulunduğunu açıklayarak Hazine adına olan tapu kaydının iptaline ve müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin köy boşluğu olduğunu zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Dava konusu 102 ada 170 numaralı parsel 20.12.1993 tarih, 7 sıra numaralı tapu kaydına istinaden Hazine adına tespit görmüştür. 170 numaralı parselin kadastro tutanağının edinme sütununda; 20.12.1993 tarih 7 sıra numaralı Hazine tapusunun revizyon gördüğü parseller 102 ada 170, 171, 172, 173, 174 parsel sayılı taşınmazlar olarak gösterilmiş ve zilyetlerinin ... evlatları ...ve ... olduğu açıklanmış, 1970 yılında 3 nolu Orman Tahdit Komisyonunca da bu yerlerde orman tahdit çalışmaları yapıldığı ve kesinleştiği, dava konusu taşınmazların orman dışı kültür arazisi olduğu da tutanağın edinme sebebi sütununda belirtilmiştir.

Davacı, kadastro tutanağında ismi belirtilen ...l’den dava konusu taşınmazın zilyetliğini devraldığını ifade etmektedir. ...ve ... Vize Asliye Hukuk Mahkemesinin 1981/269 Esas sayılı dava dosyasıyla komşu 175, 176 parsellere revizyon gören 28.06.1993 tarih, 668, 669, 670 ve 671 sıra numaralı tapu kayıtlarının miktarlarının artırılması için dava açmışlar, bu dava sırasında bu tapu kayıtlarının batı hududunun çalılık okuduğu anlaşılmıştır. Yüzölçümü düzeltilmesi davası da tapu kayıtlarının gayri sabit hudutlu olması sebebiyle reddedilmiş, dava konusu taşınmaza komşu 102 ada 176 ve 102 ada 175 numaralı parsellerin batı hudutlarının çalılık niteliğinde olduğu yüzölçümü düzeltilmesi davası sırasında da belirlenmiş ve eldeki dava bakımından güçlü delil oluşmuştur. 1981/269 Esas sayılı dava 26.12.1985 tarihinde redle sonuçlanmıştır. Dava konusu 102 ada 170 numaralı parselin bulunduğu yön çalılık olarak gösterilmekle beraber dava konusu taşınmazı ve komşusu 171, 172, 173 ve 174 numaralı parsellerle beraber 20.12.1993 tarihinde ihdasen Hazine adına tapu kaydı oluşmuş ve 20.12.1993 tarih, 7 sıra numarasını almıştır. Davacının bayii Demir Yeşil’in taraf olduğu 1981/269 Esas sayılı dava dosyasında dava konusu taşınmaz yönünün çalılık olarak gösterilmesine itirazı olmamış, diğer paydaşlarla birlikte bu yönde zilyetliklerini ileri sürüp tescil davası açmamışlar, aksine yüzölçümü düzeltilmesi davasıyla sonuç almaya çalışmışlardır. Davacının bayii Demir’in 1985 yılında taşınmaz üzerinde mevcut olan zilyetliği taşınmazın çalılık niteliği karşısında kazanılmaya elverişli değildir. 1985 yılından Hazine adına tapunun oluştuğu 1993 yılına kadar sürdürülen zilyetlik iktisap için yeterli değildir. Dava konusu taşınmaz 1993 yılından sonra tapulu bulunduğuna ve tapulu taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceğine göre davanın bu nedenle reddine karar vermek gerekirken farklı gerekçeyle reddine karar verilmiş olması doğru değilse de hüküm sonucu itibariyle doğrudur. Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’ nin temyiz eden davacıdan alınmasına 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.