muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4068, Karar No: 2023/10628, Tarih: 06.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/4068 E.  ,  2023/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Küçükçekmece 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/145 Esas, 2016/490 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yapılan tebligatında, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden, tebligatın, isim ve imzadan imtina eden komşuya haber verilmesi nedeniyle usulsüz olduğu, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin kararın

kesinleşmediği, buna bağlı olarak Mahkemenin daha sonra yapmış olduğu işlemlerin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz dilekçesinin sanığın temyiz dilekçesinin 15.04.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; aynı Kanunu’nun 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının,

Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1230, Karar No: 2022/1882, Tarih: 27.12.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/1230 E.  ,  2022/1882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 23.01.2020 tarihli ve 2019/425 E., 2020/43 K. sayılı davanın reddine ilişkin direnme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Hukuk Genel Kurulunun 28.06.2022 tarihli ve 2020/11-317 E., 2022/1040 K. sayılı ilamı ile karar bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece bozma doğrultusunda karar verilmiş ve dosya tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Dava, Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece “davanın reddine” ilişkin verilen direnme kararı, Hukuk Genel Kurulunun yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararı ile bozulmuş; mahkemece bozma sonrası yeni bir karar verilmiştir. Mahkemenin Hukuk Genel Kurulunun bozma kararından sonra verdiği karar Özel Dairece bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak yeni bir karar daha verilmiştir.

Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. Mahkemece verilen yeni hükme yönelik temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

O hâlde; dosya yeni hükme yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Hukuk Genel Kurulunun bozma kararı üzerine mahkemece verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 27.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9606, Karar No: 2013/10613, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9606 E.  ,  2013/10613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden yine Kamulaştırma Yasası'nın 29. maddesine göre yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerektiği ve davacı idarenin harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan “Alınması gerekli 21,15 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 18,40 TL harcın mahsubu ile 2,75 TL karar ve ilam harcının davalılardan alınarak hazineye irat kaydına” şeklinde karar verilmesi,

2-Kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tescili davasının bu niteliğine göre vekille temsil edilen taraflar yararına maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacı idare lehine avukatlık ücreti verilmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın (5) numaralı bendinde yer alan “Alınması gerekli 21,15 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 18,40 TL harcın mahsubu ile 2,75 TL karar ve ilam harcının davalılardan alınarak hazineye irat kaydına”

ibaresinin yerine “Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” ibaresi yazılması suretiyle, yine gerekçeli kararın (6) numaralı bendinde yer alan "2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 29. maddesi gereğince davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,” ibaresinin yerine ”Davacı idare kendisini vekille temsil ettirdiğinden 1.200,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresi yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7884, Karar No: 2012/9761, Tarih: 28.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/7884 E.  ,  2012/9761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra takibine itirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun vaki itirazı üzerine davacı alacaklı, icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 8.4.2009 başlangıç tarihli 2 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira miktarı m2 başına 8 $ + KDV olup, her ayın ilk 7 günü içinde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı tarafından 19.10.2010 tarihinde başlatılan icra takibinde aylık 23.000 $ karşılığı + KDV üzerinden 2010/8-9.aylara ait toplam 82.782,42 TL ile 952,57 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 83.734,99 TL nin tahsili istenilmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine davalı borçlu yasal süresindeki itirazında alacaklı tarafa herhangi bir borcu bulunmadığını beyan etmiş, yargılamadaki savunmasında ise, alacaklının hesabına 16.11.2009 tarihine kadar toplam 75.000,00 TL ödeme yapıldığını, taraflar arasında devam etmekte olan icra takipleri bulunduğunu, yapılan ödemelerin icra dosyasına bildirilmediğini, beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece her ne kadar bilirkişi raporu doğrultusunda takip konusu döneme ilişkin kira borcu bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, karara esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Taraflar arasında davaya konu takipten önceki dönemlerin kira borcuna yönelik olarak, üç ayrı icra takibi bulunmakta olup, dosyaların derdest oldukları anlaşılmaktadır. Borçlar Kanunu’nun 85. maddesi gereğince birden fazla kira borcu olan kiracı ödeme sırasında hangi borcu ödediğini bildirmek hakkını haizdir. Ödenen kira parasının ait olduğu ay kiracı tarafından ödeme makbuzunda belirtilmemiş ise, kiralayan bunu kirası ödenmeyen herhangi bir ayın kirasına karşılık tutabilir. Yine Borçlar Kanunu’nun 86. maddesine göre yapılan ödemenin önce muaccel olan borca mahsup edilmesi gerekir. Bu durumda davalı borçlu tarafından muhtelif tarihlerde yapılan ödemelerin hangi aya ait olduğu belirtilmediğine göre, söz konusu ödemelerin davacı alacaklı tarafından önceki icra takip dosyalarına mahsup edilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Davalı borçlu tarafından takip konusu ayların kira parasının ödendiğine dair İcra İflas Kanunu 269/c maddesinde sayılan belgelerden biri ibraz edilmediğine göre mahkemece davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7185, Karar No: 2020/6902, Tarih: 01.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/7185 E.  ,  2020/6902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Suç tarihinde trafik takipçiliği yapan sanık ...’un, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...’e ait ... plakalı aracın, 06.05.2009 tarihli muayene işlemini sahte olarak yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, suç konusu muayene işlemini kendisinin yapmadığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından, sanığın, sahte araç muayene işlemi yapmaktan yargılandığı tüm dava dosyalarının getirtilmesi; suç tarihine yakın tarihlerde atılmış bol miktarda samimi imza ve yazı örneklerini içerir belgelerin çeşitli kurum ve kuruluşlardan araştırılarak temin edilmesi, ayrıca huzurda bol miktarda yazı ve imza örneklerleri alınarak, suç konusu belgedeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı, yargılandığı diğer dosyalardaki trafik tescil belgelerindeki sahte muayene bölümündeki yazı ve imzalar ile temyize konu dosyadaki sahte muayene işleminde yer alan yazı ve imzanın aynı kişinin eli ürünü olup olmadığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a) UYAP sorgulamasında, sanığın benzer fiilleri nedeniyle mahkûmiyetine karar verilip, temyiz edilmeksizin kesinleşen ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/389 Esas, 2011/202 Karar, ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/105 Esas, 2011/597 Karar sayılı dosyaları ile Dairemizin 2020/4358 Esas sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmekle derdest olan ... 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/23 Esas, 2010/258 Karar sayılı dosyasının bulunduğu anlaşıldığından, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün ve 2013/11-397-2014/202 sayılı kararında açıklandığı üzere, resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu gözetilerek, sanığın fiillerinin her biri yenilenen kastla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararının yerine getirilmesi amacıyla kanunun aynı hükmünü, kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, sanık hakkında benzer eylemlerden açılan tüm dava dosyaları getirtilip incelenerek, ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/23 Esas sayılı dosyası ile tespit edilmesi halinde diğer derdest dosyaların birleştirilmeleri, kesinleşmiş dosyalar yönünden bu davayı ilgilendiren tüm bilgi ve belgelerin okunaklı ve onaylı örneklerinin dosyaya intikali sağlandıktan sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip, sanığın eylemlerinin tek zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunun kabulü halinde, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 gün ve 2014/847 Esas, 2016/123 Karar ilamında belirtildiği üzere, zincirleme suça dâhil olan bir suçtan bu durum gözetilmeksizin mahkûmiyet kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise, zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak mahkemece; kesinleşen hükme konu eylemler de gözönüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle yeni bir hüküm kurup, kesinleşen hükümlerdeki sonuç cezaların mahsubu suretiyle karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9316, Karar No: 2019/10442, Tarih: 10.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/9316 E.  ,  2019/10442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle katılan sanık ...'ın beyan ettiği en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekmektedir. Tebligat Kanunu’nun 35. maddesindeki "kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır" hükmü nedeniyle, daha önce tebligat yapılmış adrese tekrar tebligat yapılacaksa Kanun’un 35. maddesine göre tebliğ işlemi gerçekleştirilecektir. İncelenen dosyada katılan sanık ... 'ın duruşmada beyanı alınırken bildirdiği en son adres yerine, soruşturma aşamasında bildirdiği adrese gerekçeli kararın tebliğe çıkarılması ve tebligatın iade edilmesi üzerine, MERNİS adresi olup olmadığı araştırılmaksızın, tekrardan aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olması karşısında; temyiz iradesinin belirlenmesi bakımından gerekçeli kararın katılan sanık ...'a usulünce tebliğ olunması gerektiği,

Anlaşıldığından, katılan sanık ... ile katılan ...'ın temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 10/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9668, Karar No: 2017/5921, Tarih: 19.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/9668 E.  ,  2017/5921 K.**

**"İçtihat Metni"**

4925 sayılı Karayolları Taşıma Kanunu'nun 26/a. maddesine aykırılıktan kabahatli ... hakkında Malkara İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Denetleme Büro Amirliği'nin, 26/03/2013 tarihli ve UBK-A-225533 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk Lirası idarî para cezası, 29/06/2013 tarihli ve UBK-A-225571 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk Lirası idarî para cezası, 23/02/2013 tarihli ve UBK-A-225565 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk Lirası idarî para cezası, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun Ek 2. maddesi 1. fıkrasına aykırı davranmak eyleminden 23/02/2013 tarihli ve FZ-382349 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 700,00 Türk Lirası idari para cezası ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun Ek 2. maddesi 1. fıkrasına aykırı davranmak eyleminden kabahatli ... hakkında 23/02/2013 tarihli ve FZ-382348 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 700,00 Türk Lirası idari para cezasına yönelik başvuruların reddine dair Malkara Sulh Ceza Hakimliğinin 08/12/2015 tarihli ve 2014/4 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/04/2016 gün ve 15130 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/05/2016 gün ve KYB-2016-194977 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- 02/08/2013 tarihli ve 28726 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 32. maddesi ile 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun 26/a. maddesi, "Bu Kanunun; a) 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez." şeklinde değiştirildiği nazara alındığında, kabahatli ...’ın gerçekleştirdiği eylemin yetki belgesi kapsamı dışında taşımacılık yapmak olduğu, bu kapsamda Malkara İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Denetleme Büro Amirliği'nin, 26/03/2013 tarihli ve UBK-A-225533 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk lirası idarî para cezası, 29/06/2013 tarihli ve UBK-A-225571 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk Lirası idarî para cezası, 23/02/2013 tarihli ve UBK-A-225565 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk lirası idarî para cezasına ilişkin tutanakların kesinleşmeden önce 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 32. maddesi ile kabahatlinin eylemine ilişkin lehine değişiklik yapılarak kabahatlinin eyleminin bin Türk Lirası idari para cezasını gerektirdiği gözetilmeden başvurunun belirtilen idari yaptım kararları bakımından kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- Her ne kadar Malkara İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Denetleme Büro Amirliğince ruhsat kaydı kabahatli ... adına olan 59 HL 403 plaka sayılı araç için 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun Ek 2. maddesi 1. fıkrasına aykırı davranmak eyleminden ... hakkında ruhsat sahibi olduğundan bahisle 23/02/2013 tarihli (Saat 20.00) ve FZ-382349 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile 700,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına, 59 HL 403 plaka sayılı araç için 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun Ek 2. maddesi 1. fıkrasına aykırı davranmak eyleminden ...’ın oğlu ... hakkında araç kullanan kişi olduğundan bahisle 23/02/2013 tarihli (Saat 20.00) ve FZ-382348 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile 700,00 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına karar verilmiş ise de,

Ruhsat kaydı kabahatli ... adına olan 59 HL 403 plaka sayılı araç için yukarıda (2918 sayılı Kanun kapsamında) belirtilen idari yaptırım kararları haricinde, ayrıca Malkara İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Denetleme Büro Amirliğince 23/02/2013 tarihli (Saat 20.00) ve UBK-A-225565 sayılı idari para cezası tutanağı ile 4925 sayılı Karayolları Taşıma Kanunu'nun 26/a. maddesine aykırılıktan 2.615,00 Türk Lirası idarî para cezası uygulandığı,

Ruhsat kaydı kabahatli ... adına olan 59 HL 403 plaka sayılı araç için yukarıda (2918 sayılı Kanun kapsamında) belirtilen idari yaptırım kararları haricinde, ayrıca Malkara İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Denetleme Büro Amirliğince 23/02/2013 tarihli (Saat 20.00) ve UBK-A-225565 sayılı idari para cezası tutanağı ile 4925 sayılı Karayolları Taşıma Kanunu'nun 26/a. maddesine aykırılıktan 2.615,00 Türk Lirası idarî para cezası uygulandığı,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu`nun 15. maddesinde ''Bir fiil ile birden fazla kabahatin işlenmesi halinde bu kabahatlere ilişkin tanımlarda sadece idari para cezası öngörülmüşse, en ağır idari para cezası verilir.'' şeklinde düzenlenme nazara alındığında kabahatli ... hakkında kabahat teşkil eden eylemleri karşılığında en ağır idari para cezasına gerektirmesi nedeniyle sadece 4925 sayılı Karayolları Taşıma Kanunu'nun 26/a. maddesine aykırılıktan idari yaptırım uygulanması gerektiği, açıklanan nedenlerle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun Ek 2. maddesi 1. fıkrasına aykırı davranmak eyleminden kabahatli ... hakkında 23/02/2013 tarihli ve FZ-382349 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 700,00 Türk lirası idari para cezası ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun Ek 2. maddesi 1. fıkrasına aykırı davranmak eyleminden kabahatli ... hakkında 23/02/2013 tarihli ve FZ-382348 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 700,00 Türk Lirası idari para cezasına yönelik itirazların kabulü gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla;

Dosya kapsamında yapılan incelemede;

Malkara Sulh Ceza Hakimliği'nin 2014/4 D. İş sayılı dosyasına konu taleplerin 23/02/2013 tarihli ve 382348 sıra nolu idari para cezası ile birlikte aracın 15 gün süre ile trafikten men edilmesi kararının kaldırılması yönünde olduğu, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “başvuru yolu” başlıklı 27. maddesinin 8. fıkrasında yer alan “İdarî yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idarî yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idarî yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idarî yargı merciinde görülür.” şeklindeki düzenleme uyarınca idari yaptırım kararı verilen işlem kapsamında idari yargının görev alanına giren kararların verilmesi halinde idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddialarının idari yargı merciinde çözümlenmesi amaçlanmıştır.

Açıklanan nedenlerle, idari yaptırıma bağlı ve idari tedbir niteliğinde bulunan 15 gün süre ile aracın trafikten men edilmesi kararına yönelik de itirazda bulunulduğu, bu hususta ise idari yargı merciince bir karar verilmesinin gerekmesi karşısında görevsizlik kararı verilmesi hususunda kanun yararına bozma yoluna gelinip gelinmeyeceğinin takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.