muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7904, Karar No: 2022/15437, Tarih: 07.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7904 E.  ,  2022/15437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılama sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalı vekilleri ile davalı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalı vekilleri ile davalı ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddi ile kamu düzeni gereği ödemeye ilişkin bendin düzeltilerek HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare ve bir kısım davalı vekilleri ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki Pendik İlçesi, Dolayoba Mahallesi 8450 ada 21 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca yayımlanan Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe göre resmî birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesine ve aynı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve irtifak hakkına konu olan bölüm dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılıklarının tespit edilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare ve bir kısım davalı vekilleri ile davalı ... tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamu düzeni gereği ödemeye ilişkin bendin düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra oluşan 365.780,36 TL fark bedele 26.04.2018 tarihinden karar tarihi olan 19.03.2021 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, işlemiş faizi ile birlikte depo edilen fark bedele faiz işletilmesi,

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine 6459 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedelden acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra oluşan 365.780,36 TL fark bedele 26.04.2018 tarihinden karar tarihi olan 19.03.2021 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, işlemiş faizi ile birlikte depo edilen fark bedele faiz işletilmesi,

2-Davacı idarece işlemiş olan faiz bedellerinin tespit edilen fark bedel ile birlikte depo edildiği gözetilerek mükerrer ödemeye sebebiyet verilmemesi için bloke edilen faizin de iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin 2020/658 Esas, 2021/635 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasında;

1-(2) ve (3) nolu bentlerinde yer alan (423.482,21) sayısının çıkartılmasına, yerine (365.780,36) sayısının yazılmasına,

2-(3) nolu bendinde yer alan (16.01.2020) tarihinin çıkartılarak yerine (19.03.2021) tarihinin yazılmasına,

3-Ayrı bir bendi olarak (Davacı idare tarafından fazladan depo edilen 57.701,85 TL bedelin, davalılar tarafından bankadan çekilmişse varsa ödenen nemaları ile birlikte davalılardan alınarak davacı idareye verilmesine, bedel alınmamışsa fazla yatan bedelin işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7018, Karar No: 2014/22316, Tarih: 25.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7018 E.  ,  2014/22316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10408, Karar No: 2018/5330, Tarih: 10.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/10408 E.  ,  2018/5330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 13.02.2015

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a,52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak;

Sürücü belgesi bulunmayan sanığın olay gecesi sevk ve idaresindeki traktör ile traktör arkasında buğday yüklü römork takılı ve römorkta ışık ile reflektör levhası bulunmadığı halde, iki yönlü aydınlatması bulunmayan il yolunda seyri sırasında, aynı istikamette seyreden ölenin idaresindeki otomobil ile önünde seyreden traktörün römorkuna 20 metre fren izi ile arkadan çarptığı olayda;

Sürücü belgesi bulunmayan sanığın olay gecesi sevk ve idaresindeki traktör ile traktör arkasında buğday yüklü römork takılı ve römorkta ışık ile reflektör levhası bulunmadığı halde, iki yönlü aydınlatması bulunmayan il yolunda seyri sırasında, aynı istikamette seyreden ölenin idaresindeki otomobil ile önünde seyreden traktörün römorkuna 20 metre fren izi ile arkadan çarptığı olayda;

Ölenin yaralı olarak götürüldüğü hastanede düzenlenen adli raporda; sol kaş üzerinde 10×5 cm ekimoz, iki kaş arasında 2 cm derin kesi, alında 4 cm künt travmaya bağlı kesi, saçlı deri içinde 7-8 cm kesi, sağ elde doku kaybı, sağ kolda ekimoz ve hametom, sağ kolda doku kaybı, sağ bacakta sıyrık, sol bacak sıyrık ve kanamalı alan bulunduğu, hastanın aynı zamanda kalp krizi geçirmekte olduğu, kalp krizini kaza sonrası mı kazadan önce mi geçirdiği konusunda kanaat oluşmadığı belirtilerek Kayseri Tıp Fakültesi hastanesine sevk edildiğinin belirtildiği, sevk edildiği hastanede tedavisi devam ederken 04.08.2014 tarihinde öldüğü anlaşılan ölen hakkında yapılan otopside; hastanın diyabetes mellitus rahatsızlığının bulunduğu, acilde çekilen EKG'sinde inferiör deviasyonlaıda ST elavasyonu, anterior deviasyonlarda ST depresyonu olduğu, kot fraktürü dışında travmatik patolojisi bulunmadığı, acil anjiyoya alındığı, sağ koroner arterde %80, sol koroner arter dönen dalında %99, sol koroner arter inen dalında %50-60 darlık tespit edildiği, sol koroner arter dönen daldaki lezyonun PTC telle geçildiği, herhangi bir komplikasyon olmadan işlemin sonlandırıldığı, hastada inferiör emay tanısı konulduğu, koroner yoğun bakımda takip ve tedavi edilirken kardiyakarrest geliştiği, entübe edilip MV'ye bağlanan hastaya 45 dakika CPR uygulandığı, yapılan müdahalelere cevap vermeyip 04.08.2014 günü saat 04:30 da öldüğü; cesedin harici muayenesi ve hasta dosyasının incelenmesinden elde edilen bilgi ve bulgulara göre: ölümün doğal ölüm nedenlerinden akut myokart enfaktüsü (kalp krizi) sonucu meydana geldiği ve ölümü üzerine harici travmatik bulgu saptanmadığı belirtilmiş olup; tüm bu tespitler karşısında ölümün trafik kazası sonucu meydana gelip gelmediği hususunda şüpheye düşüldüğü, bu kapsamda ölene ait tüm tedavi evrakları getirtilmesi akabinde dosyanın bir kez de Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'na gönderilerek, otopsi sırasında yapılan tespitlerin değerlendirilmesi suretiyle, ölende meydana gelen yaralanmaların öldürücü nitelikte olup olmadığı, bu yaralanmaların ölende mevcut kalp krizini tetikleyip tetiklemediği hususları ile ölüm nedeninin ve trafik kazası ile ölüm sonucu arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının kesin bir biçimde tespit edilmesi akabinde sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17389, Karar No: 2010/17438, Tarih: 15.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/17389 E.  ,  2010/17438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, 2860 sayılı Yardım Toplama Kanununun 24/1 maddesi ve Yardım Toplama Esas ve Usulleri Hakkındaki Yönetmeliğin 20. maddesinde yer alan %10'luk oranı geçmesi nedeniyle alacak istemine ilişkin olup, temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında bulunduğundan, dosyanın görevli 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 15.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4654, Karar No: 2012/10395, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4654 E.  ,  2012/10395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2 maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik ... ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan ... bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ile davalılardan Öz Dicle Toprak San.Tic.Ltd.Şti'ne iadesine, 07/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13462, Karar No: 2019/5862, Tarih: 09.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13462 E.  ,  2019/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacıların desteğine çarpması sonucu desteğin vefat ettiğini belirterek 1.000,00 TL maddi, anne için 40.000,00 TL baba ve kardeş için 30.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, 05.05.2015 tarihinde maddi tazminat talebini yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulüne, davacı baba ... için 12.553,21 TL ile davacı anne ... için 13.350,88 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen (sigorta şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olarak) olay tarihi olan 08/07/2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili ile bu davacılara verilmesine, davacı baba ... için 15.000,00 TL, davacı anne ... için 15.000,00 TL ve davacı kardeş ... için 3.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 08/07/2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hesap raporundaki pay dağılımının davalı lehine olmasına göre davacılar vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 16,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 3.017,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8024, Karar No: 2022/641, Tarih: 16.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8024 E.  ,  2022/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2018 tarih ve 2017/296 - 2018/188 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 delaletiyle 314/2, 220/7, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin İstinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1- Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan temel ceza belirlenirken delalet maddesi olan TCK’nın 314/3. maddesinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 220/7. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasından 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca artırım yapılırken 1 yıl 18 ay yerine 2 yıl 6 ay, TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 13 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak belirlenerek fazla ceza tayini,

2- Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 220/7. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasından 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca artırım yapılırken 1 yıl 18 ay yerine 2 yıl 6 ay, TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 13 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak belirlenerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “314/2 ve 220/7 maddesi doğrultusunda” ibaresinin çıkarılarak yerine “314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle” ibaresinin yazılması, hükmün üçüncü fıkrasından "2 Yıl 6 Ay" ibaresinin çıkarılarak yerine "1 Yıl 18 Ay" ibaresinin yazılması, hükmün dördüncü fıkrasından "2 Yıl 1 Ay" ibaresinin çıkarılarak yerine "1 Yıl 13 Ay" ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2022 tarihinde üye ...’ın Sulh Ceza Mahkemesinde görev alan hakimin İlk Derece yargılamasına iştirak edemeyeceği yönündeki muhalefeti ile oyçokluğuyla karar verildi

KARŞI OY:

Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma sonucunda sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kamu davası açıldığı ve sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek suçundan mahkumiyet kararı verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce dosya üzerinde yapılan incelemede; hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA oyçokluğuyla karar verilmiştir.

Oyçokluğuyla onanan kararda soruşturma aşamasında Malatya 1. Sulh Ceza hakimi olarak görev alan ve sanığın adli kontrol altına alınmasına karar veren hakim Türker Türkoğlu'nun (151409) sanığın yargılamasını yapan ve sanık hakkında mahkumiyet kararı veren Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesi başkanı olarak görev yaptığı, CMK’nın 23/2. maddesi gereğince “Aynı işte soruşturma evresinde görev yapmış bulunan hâkim, kovuşturma evresinde görev yapamaz.” hükmüne, yasal düzenlememize ve evrensel hukuk kurallarına (adalete erişim hakkının engellenmesi) aykırı olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanılmıştır.

Karara muhalefet etmemin hukuki sebepleri;