muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8940, Karar No: 2021/2955, Tarih: 02.03.2021

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4- Kabule göre;

a- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

b-Sanığın dosyadaki adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşıldığından, kesinleşmiş kararın dosya içerisine alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8950, Karar No: 2017/17087, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8950 E.  ,  2017/17087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19345, Karar No: 2013/21243, Tarih: 14.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/19345 E.  ,  2013/21243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda dava dışı ... İhtiyaç Maddeleri Tic. A.Ş'nin 2004/9 ila 2008/7. aylara ait prim ve işsizlik sigortası prim borçları nedeniyle gönderilen 2004/10946 takip sayılı ödeme emrinin, davacının prim borçlusu şirketin üst düzey yöneticisi olmadığından bahisle iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 80. maddesi olup, anılan maddeye göre, sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar. Bu özel düzenleme karşısında, davacının temsil ve ilzama yetkili olduğu tarihler arasındaki dönemde şirketin borçlarından işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı anılan Yasa gereğidir.

Bozma sonrası Ticaret Sicil Memurluğundan getirilen görev paylaşımına ilişkin 04.09.2007 tarihli kararda; davacının yönetim Kurulu üyesi olarak görevlendirildiği, ve sonra yapılan ilk genel kurulda da yönetim kuruluna seçildiği ve tüm yönetim kurulu üyelerinin ayrım yapılmaksızın iki imza ile şirketi borç altına sokucu ve resmi daireler nezdinde her türlü işlem yapmaya yetkilendirildiği ve davacının bu tarihten sonraki prim borç dönemi bakımından temsil ve ilzam yetkisi olduğu gözetilmeksizin, temsil ve ilzam yetkisi olmadığına dayalı olarak ödeme emrinin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Üye ...'in muhalefetine karşı, Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...'ın oylarıyla ve oyçokluğuyla 14.11.2013 gününde karar verildi.

(M)

-KARŞI OY-

Davalı Kurum, 552.466,61 TL prim ve gecikme zammı alacağı için borçlu şirketin yönetim kurulu üyesi olan davacı hakkında 6183 sayılı yasaya tabi takip yapmıştır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Üye ...'in muhalefetine karşı, Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...'ın oylarıyla ve oyçokluğuyla 14.11.2013 gününde karar verildi.

(M)

-KARŞI OY-

Davalı Kurum, 552.466,61 TL prim ve gecikme zammı alacağı için borçlu şirketin yönetim kurulu üyesi olan davacı hakkında 6183 sayılı yasaya tabi takip yapmıştır.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 80. maddesi olup, sigorta primlerini haklı bir neden olmaksızın yasal süresi içinde ödemeyen özel hukuk tüzel kişilerin üst düzey yönetici ve yetkililerinin Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları öngörülmüştür. Yerleşmiş Yargıtay uygulamaları ile öğretide kabul edildiği üzere "üst düzey yönetici" kavramından anlaşılan şirketin mali ve idari konularında tek başına emir ve tasarruf yetkisine sahip özel şekilde kendisine yetki verilen kişidir. Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesine göre Anonim şirketlerde şirketi yönetmek ve temsil etmek yönetim kuruluna aittir. Yine 319. maddesinde idare ve temsil işlerinin idare meclisi üyeleri arasında taksiminin esas sözleşmede tespit edilebileceği belirtilmiştir. Anonim şirkette primlerin ödenmesinde müteselsilen sorumlu üst düzey yönetici ve yetkiliden söz edebilmek için primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili üst düzey yönetici olması, yönetim kurulu başkanı, başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya temsil ve ilzam yetkisine sahip yönetim kurulu üyesi olması gerekir.

Davalı Kurumun prim alacağı, 2004 yılı 9. ay ile 2008 yılı 7. aylar arasıdır. Davacı ise 4.9.2007 tarihinden itibaren yönetim kurulu üyesidir. 2007 ve 2008 yıllarında yönetim kurulu üyesi olduğu, 2008 yılında isminin karşısında finanstan sorumlu yazdığı, yönetim kurulunca, yönetim kurulu üyelerinden herhangi ikisinin birlikte atacakları imzaları ile müştereken şirketi temsile yetkili olduğu belirlenmiştir.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf, davacının, yönetim kurulu üyelerinden iki imza ile şirketi temsile yetkili olmasının, sigorta primlerinin tahakkuk ve ödenmesinden sorumlu üst düzey yönetici sayılıp sayılamayacağı noktasındadır.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf, davacının, yönetim kurulu üyelerinden iki imza ile şirketi temsile yetkili olmasının, sigorta primlerinin tahakkuk ve ödenmesinden sorumlu üst düzey yönetici sayılıp sayılamayacağı noktasındadır.

Davacının prim borcunun tahakkuk ettiği bir kısım dönemde yönetim kurulu üyesi olduğu, işveren şirketi herhangi bir yönetim kurulu üyesi ile çift imza ile temsile yetki olduğunda tartışma yoktur. Ancak, yönetim kurulu üyeleri arasında işbölümü yapılabilir ve sigorta primlerinin ödenmesi, para harcama yetkisi davacıya bırakılmamış olabilir. Yönetim kurulu üyeleri arasında işbölümü yapılmışsa ve primlerin takibi ve ödenmesi yönünden yetki yoksa sorumlu olmayacağı gözetilmelidir. Öncelikle, şirket ana sözleşmesi ve şirket defterleri getirtilmeli, burada yönetim kurulu üyeleri arasında işbölümü yapılıp yapılmadığı, davacının sorumluluğunda bulunan yönetim işleri gerekirse bilirkişi incelemesi ile belirlenmeli, gerçekten davacının sigorta primlerini ödemeye yetkisi olup olmadığı araştırıldıktan sonra sorumluluğu yoluna gidilmelidir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/30041, Karar No: 2014/24972, Tarih: 28.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/30041 E.  ,  2014/24972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 18/06/2013 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 05/07/2013 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 28/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13340, Karar No: 2010/15920, Tarih: 15.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13340 E.  ,  2010/15920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmaz ile bitişiğindeki 1, 2, 4, 5, 11, 13 ve 14 sayılı parsellerin doğusunda bulunan yoldan sonra gelen taşınmazların kadastro sırasında ne gibi işlem gördüğü, kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazı ile düzenlenmiş ise tutanak örneğinin,

bu dosya arasına konulması; Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5869, Karar No: 2023/6766, Tarih: 26.12.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/5869 E.  ,  2023/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2015/6 E., 2018/22 K.

DAVA TÜRÜ : Genel mahkemeden aktarılan kadastro tespitine itiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine vekili tarafından duruşmasız, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından ise duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, duruşma istemi değerden reddedilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

İlk Derece Mahkemesinin verdiği karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazın malik hanesi boş bırakılmak suretiyle tespit edildiği, tespit tarihinden sonra tapu sicili açık olan taşınmazla ilgili Asliye Hukuk Mahkemesinde derdest davanın Kadastro Mahkemesine aktarılmış bulunduğundan kadastro hakiminin 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 30/2 nci maddesine göre re'sen araştırma yapmak ve taraf teşkilini sağlamak zorunda olduğu belirtilerek; öncelikle aynı kuvvet ve mahiyetteki iki ayrı tapu kaydı bulunduğuna ilişkin 11.11.1957 tarihli komisyon kararında belirtilen tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve tapu kayıtlarının oluşumuna esas tüm belgeler ile varsa haritasının getirtilmesi, her iki tapu kaydının malikleri ya da mirasçıları bu davaya dahil edilerek taraf teşkilinin tamamlanması, bundan, sonra tarafların bildirdikleri tüm deliller toplanarak işin esasına girilip, 3402 ... Kanun’un 13/B-c maddesinde öngörülen iktisap şartlarının davacı taraf yararına gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "davacıların dayandıkları tescil ilamıyla oluşan ve taraflar arasında kesin hüküm oluşturmayan 25.05.1954 tarihli ve 194 sıra numaralı tapu kaydı, bir kısım davalıların dayandıkları K. ... 932 tarihli ve 200 sıra numaralı tapu kaydı ile 1938 tarihli ve 677 tahrir numaralı vergi kaydının dava konusu taşınmaza uyduğu, vergi kayıt maliki ... K. ... 932 tarihli ve 200 sıra numaralı tapu kayıt maliklerinden ...'in babası ... olduğu, tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının iç içe girdiği bu itibarla önceki tarihli doğru temele dayanan ve hukuksal değerini yitirmeyen kayda değer verilmesi gerektiği, davalıların dayandıkları Aralık 1932 tarihli ve 200 sıra numaralı tapu kaydının 1771 ... İskan Kanununa göre oluştuğu, anılan tapu kaydının oluşumundan sonra 1938 yılında 677 tahrir numarası ile davalılar adına vergi kaydının oluştuğu, bu tarihte vergi kaydının bulunması sebebiyle davalıların bu tarihte zilyet oldukları, davalıların dayandıkları tapu kaydının tedavül gördüğü ve hukuki kıymetini yitirmediği, davacıların 1932 ila 1957 yılları arasında taşınmaz üzerinde zilyet olduklarını ispat edemedikleri, davacıların bir an için bu tarihler arasında taşınmaz üzerinde zilyet oldukları kabul edilse dahi tapu kaydında 1952 yılında yapılan satış işlemi nedeni ile hukuki kesintinin 1952 yılı itibari ile de gerçekleştiği ve dava konusu taşınmazın nizasız ve fasılasız olarak kullanılmadığı, davacılar tapu maliki olduktan sonra da kadastro tespitinin yapıldığı 1957 tarihine kadar 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı, ayrıca davalıların zilyet olduğu tarihin 1938 yılı kabul edilse dahi kadastro tespitinin yapıldığı 1957 yılına kadar da 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı, tüm bu açıklamalar ışığında 25.05.1954 tarihli ve 194 sıra numaralı tapu kayıt malikleri ve mirasçılarının kadastro tespitinin yapıldığı 19.08.1957 tarihinden geriye doğru 20 yılı aşkın süre ile kesintisiz olarak nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatıyla zilyet olmadıkları, Aralık 1932 tarihli ve 200 sıra numaralı tapu kaydının hukuki değerini yitirmediği, ayrıca tapu maliklerinin kim veya kimler olduğunun tespit edildiği ve tespit edilen davalılar hakkında gaipliklerine de karar verilmemiş olduğundan davacılar yararına dava konusu taşınmaz üzerinde 3402 ... Kanun'un 13/B-c maddesi hükmünde öngörülen koşulların gerçekleşmediği" gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli 523 ada 68 parsel ... taşınmazın hüküm yerinde gösterilen payları oranında ... mirasçıları ve ... mirasçıları ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili ve davalı Hazine vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... ve arkadaşları vekili ve davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 233,95 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

GK/Karşılaştırıldı.
Yargıtay — Esas No: 2017/1494, Karar No: 2020/9605, Tarih: 23.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/1494 E.  ,  2020/9605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması halinde yetkili ve görevli mahkemece gizli soruşturmacı görevlendirilecektir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığından, CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi mümkün değildir.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri, kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-) Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

./..

2-) Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,