muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2649, Karar No: 2006/9301, Tarih: 12.06.2006

2. Hukuk Dairesi 2006/2649 E., 2006/9301 K.

**2. Hukuk Dairesi 2006/2649 E., 2006/9301 K.**

**- İŞLEMDEN KALDIRMA VE DAVANIN AÇILMAMIŞ SAYILMASI

- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 7 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 87 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 427 ]

- 2908 S. DERNEKLER KANUNU (MÜLGA) [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Konya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 14/5/2004 tarih ve 2004/4242 esas, 2004/9 iddia sayılı davaname ile açılan davada 28/9/2003 tarihinde kurulan Doğalgazcılar Derneğinin, Dernekler Kanununun 14 üncü maddesinde belirtilen yasal süre içerisinde ilk genel kurul toplantısını yaparak dernek organlarını oluşturmadığı iddia edilerek derneğin feshine karar verilmesinin talep edildiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dava ve hüküm tarihinde yürürlükte olan 2908 sayılı Dernekler Kanununun "İlk genel kurul toplantısı" başlığını taşıyan 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Dernekler, tüzüklerinin gazetede yayımlandığı günü izleyen altı ay içinde ilk genel kurul toplantılarını yapmak ve organlarını oluşturmak zorundadırlar" hükmü yer almaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun derneklerin kendiğilinden sona erme hallerini düzenleyen 87 nci maddesinin ikinci bendinde de "ilk genel kurul toplantısının kanunda öngörülen sürede yapılmamış ve zorunlu organların oluşturulmamış olması hali sayılmış olup, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise her ilgilinin, sulh hakiminden derneğin kendiliğinden sona erdiğinin tespitini isteyebileceği öngürülmüştür."

Mahkemenin görevi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 7 nci maddesi uyarınca yargılamanın her aşamasında talep üzerine veya kendiliğinden nazara alınması zorunludur.

Yukarıda açıklanan hükümlere göre mahkemece, Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 12/6/2006 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41103, Karar No: 2014/37787, Tarih: 27.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/41103 E.  ,  2014/37787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2013/2746-2014/1307

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Üniversiteden mezun olduğunu, eğitim süresi boyunca yıllık eğitim ücretinin haricinde yaz okulu ücreti adı altında miktarını tam olarak tespit edemediği ödemelerin tahsil edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kendisinden yaz okulu ücreti olarak tahsil edilen ücretin şimdilik 2.500,00 TL’sinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın idare mahkemesinde görülmesi gerektiğini savunarak, davanın öncelikle görev, kabul edilmediği takdirde ise esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davada görevli mahkemenin idari yargı olduğu belirtilerek, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı Üniversiteden mezun olup, kendisinden haksız olarak alındığını ileri sürdüğü ve miktarını tam olarak tespit edemediği yaz okulu ücretinin istirdatı istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık, davacı ile davalı Vakıf Üniversitesi arasındaki eğitim hizmetine ilişkin sözleşmeden kaynaklanmakta olup, davada kamu hukukundan kaynaklanan ve idari yargıda görülmesi gereken idari bir işlem veya hizmet söz konusu değildir. Bu nedenle taraflar arasındaki uyuşmazlığa özel hukuk hükümlerinin uygulanması gerekli olup, davada görevli mahkeme de adli yargı mahkemeleridir. O halde mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/269, Karar No: 2013/10562, Tarih: 03.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/269 E.  ,  2013/10562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 19.09.2012 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık süreden sonra 27.09.2012 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 03.04.2013 gününde oybir- liğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7408, Karar No: 2015/886, Tarih: 21.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7408 E.  ,  2015/886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların arkadaş oldukları ve üçününde..'de ikamet etmekte oldukları, olaydan önce sanık ...'in kullandığı ve eşi adına kayıtlı olan araçla ...'ya geldikleri, ...'da kaldıkları süre içinde birlikte araç ile dolaştıkları, sanıkların 06.09.2008 tarihinde saat 00.45 sıralarında yolun sağ tarafında bulunan ..l istasyonunun yakınında durdukları, sanıklar ... ile ...'in kırmızı renkli 5 litrelik plastik bidonu alarak araçtan inip petrol istasyonuna gittikleri, aracı kullanan sanık ...'in ise araçta beklemekte olduğu, petrol istasyonuna giden sanıklardan ...in petrol istasyonunda satış görevlisi olarak çalışmakta olan tanık ...'a benzin almak istediklerini söylediği, ...'nın yasak olduğu gerekçesi ile bidon ile benzin vermeyi geri çevirmesi üzerine sanık ...in tanesi 2,50 TL olan camsuyundan 3 adet almak istediğini söylediği, ücreti ödemek için ise 100,00TL verdiği, satış görevlisi olan ...'ın kendisinde 100,00TL bozuk para olmadığını

söylemesi üzerine 100,00TL'yi kendisinin bozacağını söyleyerek geri istediği ve cebinden 2,50 TL bozuk para çıkarıp ...'dan 100,00TL'yi 2 adet 50,00TL yapmasını istediği, ...'ın iki adet 50,00TL'yi sanık ...e verdiği ancak sanığın elinde olan 100,00TL'yi henüz almadığı, sanığın 50,00TL'lerden birisini ve 2,50 TL bozuk parayı satış görevlisine uzatarak cam sularının parasını almasını istediği, ancak 50,00TL'yi uzatırken kasıtlı olarak elinden yere düşürdüğü, satış görevlisinin parayı almak için yere eğildiği sırada ise diğer elindeki 100,00TL'yi cebine koyduğu, satış görevlisinin sanıktan almış olduğu 52,50TL'nin üstü olan 45,00 TL'yi de sanığa verdiği, ancak 100,00TL'yi sonradan sanığın elinde görmediği için aldığını düşünerek bir daha istemediği ve sanığın da parayı vermeyip diğer sanık ... ile birlikte petrol istasyonundan ayrıldıkları ve kendilerini bekleyen sanık ... ile birlikte oradan uzaklaştıkları, bir gün sonra yine gece saat 00.00-01.00 sıralarında sanık ...'in kullandığı araç ile yolun sağ tarafında bulunan ... yaklaşık 200 metre geçtikten sonra durdukları, sanıklar ... ile ...'in kırmızı renkli bidonu olarak araçtan indikleri ve... geldikleri, sanıklardan ...in elindeki kırmızı plastik bidon ile satış görevlisi tanık ...'dan benzin istediği, ...'nın da bidonla benzin satmayı kabul etmemesi üzerine yağ alacaklarını söyleyerek satış görevlisinin yönlendirmesi ile benzin istasyonunun marketine girdikleri, satış görevlisine yağ alacaklarını söylemiş olmalarına rağmen sanık ...in markette çalışan ...den bir paket sigara istediği ve yine sigaranın ücretini ödemek için 100,00TL çıkarıp masanın üzerine bıraktığı, o sırada kasanın sayımını yapmakta olan satış görevlisi ...in parayı bozdurmak için arkasını döndüğü sırada sanık ...in masanın üzerinde bulunan 100,00TL'yi alıp cebine koyduğu, ayrıca satış görevlisinin para üstü olarak verdiği 96,50TL'yi de alarak marketten ayrıldıkları, satış görevlisinin, 100,00TL'yi masanın üzerinde göremeyince aldığını düşündüğü, marketten çıkan sanıkların bir süre sonra koşmaya başladıkları ve kendilerini bekleyen sanık ...'in kullandığı araca binerek hızla olay yerinden uzaklaştıkları, sanıklar ... ile ...'in hileli davranışlarla iki ayrı satış görevlisini aldatmak suretiyle dolandırıcılık suçunu, sanık ...'in ise dolandırıcılık suçuna yardım etme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunması, katılanlar ve tanıklar beyanı, teşhis tutanakları, el koyma tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... fiili birlikte gerçekleştiren olduğu halde yardım eden olarak değerlendirilerek hakkında TCK'nın 39. maddesinin uygulanması kararı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... fiili birlikte gerçekleştiren olduğu halde yardım eden olarak değerlendirilerek hakkında TCK'nın 39. maddesinin uygulanması kararı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

2-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmesi ve hüküm fıkrasından, sanık ... hakkında adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “365 gün”, “304 gün”, ve “6.080,00TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” adli para cezası, sanıklar ...hakkında “365 gün”, “142 gün”, “118 gün” ve “2.360,00TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “2 gün”, “1 gün” ve “20 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4263, Karar No: 2024/16525, Tarih: 04.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/4263 E.  ,  2024/16525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM :Sanığın 220/7 yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5/1,TCK'nın 62, 53/1,2,3,63 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken TCK'nın 314/3 maddesinin de delalet maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 18. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/471, Karar No: 2017/1407, Tarih: 16.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/471 E.  ,  2017/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 09.05.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3112, Karar No: 2021/12781, Tarih: 26.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/3112 E.  ,  2021/12781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 26.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/50390, Karar No: 2015/24079, Tarih: 09.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/50390 E.  ,  2015/24079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/365573

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2012/364 (E) ve 2013/310 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk C.. Ç.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7369, Karar No: 2014/8911, Tarih: 03.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7369 E.  ,  2014/8911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2012

NUMARASI : 2010/2101-2012/38

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava yakıt limit aşımı bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davalının Hatay PTT Baş Müdürlüğünün personeli olduğunu, müvekkili idarece zorunlu olarak yakıt temin edilen lojmanda oturduğunu, yönetmeliklerle belirlenmiş yıllık yakıt limitinin aşıldığını, belirterek 02.10.2009 gün ve 50 sayılı Hatay Lojman Yakıt Limit aşım bedelleri konulu ve müfettiş tarafından düzenlenen teftiş raporuna göre hesaplanan, limit fazlası yakıt gideri bedelinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, yönetmeliğin ancak kamu kurumlarında ve yalnız müessese olarak kullanılan yerlere uygulandığını, dava konusu binaların bir kısmının hizmet binası, yemekhane, lokal ve misafirhane olarak kullanıldığını, ısıtmanın aynı kaynaktan yapıldığını borcun kendilerine yüklenmesinin haksız olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Dava ilk olarak Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/158 esas sırasında aynı binada daireleri lojman olarak kullanan birden çok davalı aleyhine açılmıştır. Açılan davada miktar itibarı ile kendi görev alanına girmeyen 9 kişi dışındaki kişiler hakkındaki davaların tefrikine karar verilmiş, daha sonra da tefrik edilen davalar görevsizlik kararı ile Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Anılan kök davada mahkemece 15/02/2011 gün ve 2010/158-2011/27 sayılı kararı ile dava konusu lojmanların hizmet binası, lokal ve yemekhane ile aynı binada olduğu, bu hali ile kalorifer tesisatı ve ısıtma biriminin tüm binanın tesisatı olarak kullanıldığını, lojman olarak kullanılan bölümlerin ısıtma tesisatını diğer bölümlerden ayıran bir mekanizma bulunmaması nedeniyle lojmanları kullanan personelin fazla yakıt kullanmasından sorumlu tutalamaycağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 22/11/2012 gün ve 2011/13753-2012/17654 sayılı kararı ile onanmak sureti ile kesinleşmiştir.

Uyuşmazlık lojmanda oturan personelin yakıt limit aşımı bedellerinin tahsiline ilişkindir. Davalının lojmanda oturduğuna ve aynı kalorifer kazanı ile lojman ve hizmet binası, yemekhane, lokal ve misafirhane ile birlikte ısıtıldığına ilişkin bir ihtilaf bulunmamaktadır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yukarıda bahsi geçen ilk davada davalı ile aynı durumda olan diğer lojman sakinleri hakkında açılan davanın reddine dair verilen hüküm kesinleşmiştir. Anılan davanın tarafları aynı olmadığından bu dava için kesin hüküm teşkil etmez ise de; Kesinleşen davada yapılan tespit, konusu ve sebebi aynı olan eldeki bu dava yönünden kuvvetli delil oluşturacağından kesinleşen mahkeme kararı da göz önünde bulundurularak bir inceleme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.