muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6697, Karar No: 2009/12787, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6697 E.  ,  2009/12787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı adına kayıtlı olan taşınmazın tapu kaydının iptaline ve maliye hazinesi adına tesciline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemenin davanın kabulü ile taşınmaz malın bedelinin tespitine ve tapu kaydının iptali ile maliye hazinesi adına tapuya tesciline dair verilen kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece davalılar vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar verilmiş, bu kez davalılar vekili bu ret kararına karşı temyiz yoluna başvurmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve davalının adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile maliye hazinesi adına tescili istemine ilişkin olup; HUMK’un 427. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen taşınır mal veya alacak davası niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden, mahkemece davalılar vekilinin temyiz itirazlarının tespit edilen kamulaştırma bedelinin miktarına bakılarak reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle mahkemenin, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 02.03.2009 gün ve 2008/75-2008/93 ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra davalılar vekilinin dava ile ilgili temyiz itirazları yönünden yapılan inceleme sonunda:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistikî bilgilere dayandığı bilinen İlçe Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi harcamalar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi harcamalar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3814, Karar No: 2015/5435, Tarih: 20.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3814 E.  ,  2015/5435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (değişen vasıf nitelikli dolandırıcılık), resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet (her iki suçtan)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, üvey kızı ...'ın marketin de çalıştığı ve kızının hesabına ait çeki kızı adına keşide edip tanık ...'a verdiği tanığın bu çeki ciro ederek aldığı malların ödemesini yaptığı, sonrasında çekin ödenmediği ve bu suretle sanığın haksız menfaat temin ederek atılı suçları işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Resmi belgede sahtecilik suçuna dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın; üvey kızı olan ...'ın çek hesabının ve dükkanın sahibi olduğunu, kendisinin orada çalıştığını, kızının verdiği genel vekaletnamede çek keşide etme yetkisi olduğunu düşünerek çekleri keşide ettiğini, ...in de haberdar olduğunu savunması, tanık ...'ın söz konusu çeki sanıktan aldığını ve daha evvelde benzeri şekilde alışveriş yaptıklarını ve önceki çeklerin ödendiğini, sanığın üvey kızının genelde kasada durduğunu ve ticari alışverişi sanık ile yaptıklarını belirtmesi dolayısıyla söz konusu çekin karşılıksız çıkmasının dışında çek üzerinde yapılan herhangi bir tahrifat olmaması karşısında,

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından;

Öncelikle ...'ın çek hesabı sahibi olması nedeniyle duruşmaya davet edilerek söz konusu çekin sanık tarafından keşide edildiğinden haberdar olup olmadığı hususunda tanık olarak beyanına başvurulması ve ... hakkında söz konusu çek ile ilgili herhangi bir icra takibi yapılıp yapılmadığının, yapılıyor ise imzaya itirazın bulunup bulunmadığının belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Nitelikli dolandırıcılık suçuna dair temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a)Sanığın söz konusu çeki alışveriş karşılığı verdiği ve dosyadaki eylemin aslında mağduru olan tanık ...'ın 02/07/2008 tarihinde savcılıkta ''... Gıda kaşesi altındaki imza bana aittir. Malı ...'a sattıktan bir kaç ay sonra söz konusu çeki aldım....'' şeklinde beyanda bulunduğu gözetildiğinde önceden doğmuş bir zarar veya doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı,gözetilmeden sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraati yerine delillerin takdir ve tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

b)Kabule göre de; hüküm fıkrasında; sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulama maddesi olarak TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

b)Kabule göre de; hüküm fıkrasında; sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulama maddesi olarak TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12926, Karar No: 2012/5389, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12926 E.  ,  2012/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı görev yönünden davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç seyir halindeyken davalıya ait rögar çukuruna girmesi sonucu hasarlandığını, olayda davalının asli kusurlu bulunduğunu belirterek sigortalıya ödenen 3.170.96 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yargı yolu itirazında bulunup, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, idarenin hizmet kusuruna dayanılarak açılan davaya bakmakla idare mahkemesi görevli olduğundan, davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

TTK.’nun l8. maddesinde; kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiştir. Aynı yasanın l2/ll. maddesinde; su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı kanunun ek 5. maddesinde; bu kanunun diğer Büyükşehir Belediyelerinde de uygulanacağı açıklanmıştır.

İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı kanunda, bu kurumun Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 2560 sayılı Kanuna tabi olan İSKİ'nin "gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK.nun l8/l. maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK.’nun 3. maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini YHGK.’nun 2l.09.l983 gün ve Esas l980/11 - 272l Karar, l983/823 ve YHGK.nun 29.11.l995 gün Esas l995/11 - 647 Karar l995/l043 sayılı kararlarında benimsenmiştir.

Bu durumda mahkemece, tacir olan davalı SASKİ ile davacı ... arasında haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu göz önünde bulundurulup, işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda mahkemece, tacir olan davalı SASKİ ile davacı ... arasında haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu göz önünde bulundurulup, işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/13800, Karar No: 2011/253, Tarih: 19.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13800 E.  ,  2011/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu ...’e ait taşınırların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sıraya alınan davalının alacağının muvazaaya dayandığını, takip dayanağı belgenin takip talebine eklenmediğini, aylık faizlerin fahiş olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili müvekkilinin dava dışı ... Seramik ... Sanayi Ticaret Limited Şirketinin ortağı olan borçluya ortalık payı ve ödünç vermesi nedeni ile alacaklı olduğunu, alacağın teminat altına alınması için takip yapıldığını ve bu durumun ticaret sicil kayıtlarıyla sabit bulunduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı yanın icra takibi sırasında dayanak belgeyi sunmadığı, yargılama aşamasında ibraz edilen belgenin her zaman düzenlenmesi mümkün nitelikte bulunduğu ve yüksek bir meblağ için yaklaşık yedi yıl beklenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ve sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3409, Karar No: 2019/9561, Tarih: 23.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3409 E.  ,  2019/9561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04/03/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 05/11/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekinin internet kafe içerisindeki masa üzerine bıraktığı cep telefonunu çalan ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 03/05/2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 23/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6481, Karar No: 2024/1186, Tarih: 13.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6481 E.  ,  2024/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/986 E. 2015/372 K.

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanığın 25/08/2023 tarihli eski hale getirme talebiyle birlikte yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/03/2019 tarihli ve 2016/13-1281-2019/216 sayılı kararı ile benzer nitelikteki birçok kararında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi 5271 sayılı CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

İncelenen dosyada; Esas mahkemenin 03/04/2015 tarihli kararı ile, sanığın segbis bağlantısı ile katılımda bulunduğu celse kararın yüzüne karşı açıklanması suretiyle mahkumiyetine hükmedildiği ve yasal süre içerisinde kanun yoluna başvurulabileceğinin sanığa usule uygun bildirildiği ve anılan sürenin geçirilmesi ile kararın 04/05/2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, sanığın CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 25/08/2023 tarihli dilekçe ile eski hale getirme ve temyiz hakkının iadesini talep ettiğinin anlaşılması karşısında, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince eski hale getirme ve temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1571, Karar No: 2020/6195, Tarih: 25.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/1571 E.  ,  2020/6195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, Tekirdağ ili, Çorlu ilçesi, Kazımiye mahallesi 214 ada 5 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan temyiz harcının alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5877, Karar No: 2022/7841, Tarih: 15.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/5877 E.  ,  2022/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 10.08.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4562, Karar No: 2023/91, Tarih: 10.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/4562 E.  ,  2023/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak taraf vekillerince tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 10.01.2023 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; davalı tarafça para yatırılması durumunda istediği zaman parasını geri alabileceği ve yüksek faiz uygulaması olduğu belirtilerek müvekkilinin iradesi fesada uğratılmak suretiyle hisse senedi formu imzalatıldığını ve 113.475,00 DM para tahsil edildiğini, müvekkilinin defalarca istemesine rağmen parasını geri alamadığını, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olmadığını ileri sürerek asıl davada müvekkilinden tahsil edilen bedelin dava tarihindeki satış kuru üzerinden hesaplanan miktarından şimdilik 20.000,00 TL'nin faizi ile tahsilini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen davada dava dilekçesinde; asıl davadaki iddialarını tekrar ederek müvekkilinden belge karşılığında 113.475,00 Alman markı tahsil edildiğini beyan ederek şimdilik 90.000,00 TL'nin 01.01.2001 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili asıl ve birleşen davaya cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 01.11.2012 tarih ve 2010/584 E., 2012/463 K. sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş ve bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 03.12.2013 tarih ve 2013/8330 E., 2013/21931 K. sayılı kararıyla araştırma yapılması gerektiğine işaret edilerek Mahkeme kararı bozulmuştur.

C. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 18.02.2016 tarih ve 2014/124 E., 2016/224 K. sayılı kararıyla asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş ve bu karara karşı davacı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

D. İkinci Bozma Kararı