muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13113, Karar No: 2014/12551, Tarih: 03.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/13113 E.  ,  2014/12551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/49070

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2012

NUMARASI : 2012/583 (E) ve 2012/411 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

14.12.2009 tarihli müzekkere cevabına göre sanığın katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 03.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12217, Karar No: 2011/2497, Tarih: 03.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12217 E.  ,  2011/2497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 3.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya incelemesinde takibe dayanak yapılan 01.01.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin sadece ön yüzünün olduğu görülmüştür. Bu kira sözleşmesinin ekleriyle birlikte aslının gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8698, Karar No: 2017/7426, Tarih: 02.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/8698 E.  ,  2017/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VE DİĞERLERİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

2613 sayılı Yasa uyarınca 1963 yılında yapılan kadastro sırasında 181 ada 10 parsel sayılı taşınmaza uygulanan tapu kaydının sınırında kaçak ve yitik kişi yeri okunması nedeniyle kayıt miktar fazlası olarak komisyonca 181 ada 27 parsel sayılı taşınmaz açılarak; miktar ve malik hanesi açık bırakılmıştır. Tapu sicilinde, Komisyonca açılan ve komisyon kararı ve ek komisyon kararında kayıt miktar fazlası olması nedeniyle Hazine adına tespiti gerektiği belirtilen 181 ada 27 parsel sayılı taşınmazın malik ve yüzölçümü hanesi açık olarak bulunmaktadır. 181 ada 10 parsel sayılı taşınmaz ise tapu kaydı nedeniyle ... oğlu ... adına yüzölçümü açık olarak tescil edilmiştir. Davacı Hazine vekili 01.06.2006 tarihli dava dilekçesi ile yukarıda sözü edilen komisyon kararlarında Hazine adına tescili gerektiği vurgulanan 181 ada 27 parsel sayılı taşınmazın, Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 31.10.2014 tarihli teknik bilirkişi raporunda ekli 3 nolu krokide yeşil taralı olarak gösterilen 537,85 metrekaresinin 181 ada 27 parsel numarası ile Hazine adına, aynı krokide mavi taralı olarak gösterilen 132 metrekaresinin 181 ada 10 parsel numarası ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilme 2007/304-272 Esas, Karar sayılı veraset ilamındaki hisseleri oranında ... mirasçıları olan davalılar adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, tespit maliki ... mirasçıları ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 02.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12227, Karar No: 2018/545, Tarih: 15.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12227 E.  ,  2018/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanununun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı babanın adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı babanın kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı tarafından usulüne uygun şekilde dayanılmayan hakaret ve tehdit vakıalarının davalı erkeğe kusur olarak yüklenmesi doğru değil ise de; mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre, davalı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmakla, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.01.2018(Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2016/43, Karar No: 2018/4339, Tarih: 27.09.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/43 E.  ,  2018/4339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.09.2015 gün ve 2015/1832 Esas, 2015/5875 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazların satış bedellerinin paylaştırılması için sıra cetveli düzenlendiğini, satış bedeli tamamının ... Sosyal Güvenlik Merkezine ödenmesine karar verildiğini, ancak davalının alacağının zamanaşımına uğradığını ve davalının taşınmaz üzerindeki haczinin düşmüş olduğu halde davalıya cetvelde pay ayrılmış olmasının usulsüz olduğunu, davalı kurum alacağı hesaplanırken satıştan sonra yürütülen faizlerin de dikkate alındığını ileri sürerek davalı alacağının İİK'nın 142. maddesi uyarınca sıra cetvelinden çıkarılmasına ve sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hacizlerin 6183 sayılı Kanun'un 88. maddesine istinaden yapılmış olması sebebiyle İİK'nın 106. ve 110. maddelerine göre haczin düşmesinin söz konusu olamayacağını, 6183 sayılı Kanun'un 51. maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 89/1. fıkrası uyarınca alacağa gecikme zammı uygulandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kurum alacak bedelinin doğduğunu, haciz işleminin yapıldığı ve taksitlendirme talebine ilişkin dilekçesini sunduğu tarih olan 28.07.1999 tarihine göre zamanaşımı süresinin başlangıç ve kesilme tarihleri dikkate alındığında, 5 yıllık zamanaşımı süresinin 28.07.2004 tarihinde ve hatta 10 yıllık zamanaşımı süresinin de 28.07.2009 tarihinde dolduğu, borçlunun 2. kez vermiş olduğu 09.05.2011 tarihli dilekçesinin ise bu zamanaşımı sürelerinin dolmasından sonra olduğu, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın temyizi üzerine Dairemizce 14.09.2015 tarihli 2015/1832 Esas 2015/5875 Karar sayılı kararıyla onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 27.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8368, Karar No: 2015/5842, Tarih: 14.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8368 E.  ,  2015/5842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı işçi ... tarafından açılan tazminat davasına ilişkin olarak toplam 23.591,57 TL'nin tahsiline karar verildiğini ve bu bedelin müvekkili şirketçe ödendiğini, davacı şirket ile davalılar arasında düzenlenen sözleşmeye göre sorumluluğun tamamı yükleniciye ait olduğunu, ileri sürerek toplam 2.500 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili işçilerin tamamının Çoruh Elektrik Dağıtım AŞ.'nin kendi işçileri olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın usule aykırı olduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını savunarak davanının reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, açılan davanın ilama bağlanan rücuen tazminat davası olduğu ve belirsiz alacak davası olmadığı, davacıya dava şartı olan hukuki yarar şartını tamamlaması hususunda kesin süre verildiği, yapılan ödeme belirli olduğundan davanın belirsiz alacak olarak açılamayacağı gerekçesi ile, HMK'nın 115/2, maddesi gereğince davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Mahkeme ara kararı yasanın tanıdığı şartları açık bir şekilde ihtiva etmediği, bu nedenle ara kararı yerine getirecek tarafın yerine getireceği hususların açık olarak yazılı olması gerektiği halde bu hususun gözardı edilmesi doğru görülmemiştir.

2) 11 Nisan 2015 tarihli 6644 sayılı Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 4. maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109/2. maddesi yürürlükten kaldırılması hususunun da değerlendirilek hüküm kurulması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltmi yolu açık olmak üzere, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7634, Karar No: 2015/12924, Tarih: 02.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/7634 E.  ,  2015/12924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı, ilave tediye alacağı, ikramiye alacağı, yemek bedeli alacağı, ara dinlenme alacağı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin ...’nin alt işvereni olarak gözüken ...’de bir süre çalıştığını, fazla çalışma yaptığını ancak bunun karşılığını alamadığını, müvekkilinin aslında ...’nin işçisi olmasına rağmen çalışma koşulları ve maaş, ikramiye, tediye, yemek alacakları ... çalışanlarından tamamen farklı olduğunu,ilgili kurumun Anayasa’dan kaynaklanan işçilere eşit davranma yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğini belirterek ve belirsiz alacak davası açılmak suretiyle, fark ücret, ilave tediye, ikramiye ve yemek bedeli, ara dinlenme, fazla çalışma alacaklarının işe başlama tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka işletme kredi faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının çalışmış olduğu ... müvekkil şirketten bağımsız ve farklı “....” işkolunda hizmet vermekte olduğunu, görülmekte olan davaya emsal teşkil etmekte olan Yargıtay 7.Hukuk ve 22.Hukuk Dairesi’nin kararlarında ... ile ... arasındaki ilişkinin muvazaaya dayanmadığının hükme bağlandığını, belirterek, davanın husumet ve yetki yönlerinden reddine karar verilmesini talep ettiğini bildirmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, “Yargıtay kararlarında belirtildiği şekilde; 6100 sayılı HMK'nunda alacak belirli ise sadece tam eda davası açılabileceğinden, davaya konu alacak taleplerinin belirlenebilir alacaklardan olduğu, bu nedenle kısmi dava açılamayacağından, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmesi gerektiğinden, dava konusu edilen alacakların gerçekte belirli alacak olmaları ve belirsiz alacak davasına konu edilmeyecekleri anlaşılmakla, hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar vermek gerekmiştir” ve “Taraf beyanları ile tüm dosya içeriği birlikte nazara alındığında, davacının davasını ispatlayamadığını, davasında haksız olduğu, gelen kayıt ve sunulan belgeler ve dilekçelerin incelenmesinde davacının talebi doğrultusunda tespite karar verilecek bir durumun da bulunmadığı takdir ve kanaatine varıldığından, davacı tarafın yeterli görülmeyen iddia ve taleplerinin reddine karar verilmiştir” şeklinde birbiri ile çelişen iki ayrı gerekçeye yer verilerek, davanın reddine dair hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davaya konu işçilik alacalarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belisiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak” tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinin tam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği, işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda, işçinin bir çok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hakimin taktirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.

İşçilik alacaklarının hesabı genelde iki kritere tabidir. İşçinin işyerinde geçen çalışma süresi ve ücreti ile ekleri bilindiğinde işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Bu yüzden özellikle kamu kurumlarında işçinin çalışmalarının tam olarak Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirilmesi ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçinin ücreti ile eklerinin toplu iş sözleşmesinde yer alması sebebiyle işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Yine de hakimin taktir alanına giren manevi tazminat, taktiri indirime tabi fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, cezai şart, sözleşmenin kalan süresine ait ücret gibi alacakların başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün değildir. Nitekim 107. maddenin Adalet Komisyonu gerekçesinde de, alacaklının “talep edebileceği miktarı asgari olarak bilmesine ve tespit edebilmesine rağmen, alacağın tamamını tam olarak tespit” edememesi halinde belirsiz alacak davası açılabileceği ifade edilmiştir.

Gerekçede örnek olarak “keşif ve bilirkişi raporu” ile alacağın miktarının tespit olunmasından söz edilmiştir ki, iş yargısında bilirkişi hesap raporu alınması çok yaygın bir uygulamadır. Yine 107. maddenin 2. fıkrasında “karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu” alacak miktarının belirlenmesinden söz edilmiştir ki, yukarıda sözü edilen yasal

yükümlülükler sebebiyle işçiye çalışırken belge vermekle yükümlü olan işveren bunu yerine getirmediğinde, işçinin alacağın miktarını tam olarak belirlemesini beklemek doğru olmaz.

Belirsiz alacak davasını öngören hükümde biri sübjektif, diğer objektif iki unsur karşımıza çıkmaktadır. Alacağın veya dava değerinin belirlenmesini objektif olarak imkansız olması halinde belirsiz alacak davası açılabilecektir. Örneğin iş kazası geçiren işçinin açacağı davada işveren ve işçinin karşılıklı kusur oranları, kusursuz sorumluluk olup olmadığı ve varsa kaçınılmazlık durumu ve maluliyet oranlarının dava açma aşamasında belirlenmesi imkansızdır.

Sübjektif unsur ise alacaklının talep konusu miktarı belirlemesinin alacaklıdan beklenememesidir. İşçinin yasal hakları ödenmeksizin işten çıkarıldığı bir durumda yukarıda belirtilen masraflara ek olarak uzman hesap raporu aldırarak olası işçilik alacaklarını belirlemesi de hak arama özgürlüğü önünde engel olarak değerlendirilebilir.

Talep sonucunun rakam olarak ifadesinin imkansızlığı, davacının tam olarak miktarını bilmediği ve bu bilgisizliğini davalının sahasında bulunan vakıalardan kaynaklandığı durumlarda söz konusudur.

İşyerinde sendikasız çalışan ve yasal işçilik alacakları konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olması beklenmeyen bir işçinin, alacakları doğru şekilde adlandırması dahi mümkün olmazken doğru hesap yöntemiyle birlikte ve tam olarak belirlemesi mümkün görülmemelidir. Ancak işyerinde hukuk müşaviri, personel uzmanı, muhasebe müdürü gibi konumda çalışan bir işçi bakımından aynı sonuca varmak mümkün olmayacaktır.

İşyerinde sendikasız çalışan ve yasal işçilik alacakları konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olması beklenmeyen bir işçinin, alacakları doğru şekilde adlandırması dahi mümkün olmazken doğru hesap yöntemiyle birlikte ve tam olarak belirlemesi mümkün görülmemelidir. Ancak işyerinde hukuk müşaviri, personel uzmanı, muhasebe müdürü gibi konumda çalışan bir işçi bakımından aynı sonuca varmak mümkün olmayacaktır.

Belisiz alacak davası hukuk sistemimize girmeden önce icra inkar tazminatına hak kazanma yönünden likit (belirli) olma kriteri içtihat olarak kabul edilmiştir. Bu kriterin, alacağın belirli olup olmamasında da dikkate alınabileceği Yargıtay tarafından kabul edilmiştir. Yargıtay’a göre; “Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için ise; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez”(HGK. 14.07.2010 gün ve 2010/19-376 E, 2010/397 K, HGK, Y.HGK. 17.10.2012 gün ve 2012/9-838 E, 2012/715 K).

Genel mahiyette bu açıklamalardan sonra işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olmayacağı noktasında Dairemizce belirlenen kriterler aşağıdaki gibidir;

Kıdem tazminatı hesabı için, işçinin çalıştığı süre, fasılalı çalışma olup olmadığı, bu süre içinde ihbar önelini altı hafta aşan istirahat raporu alınıp alınmadığı, ücretsiz izin uygulaması olup olmadığı, grevde geçen sürenin varlığı, işçinin son ücreti, ücretin eki niteliğindeki ödemelerin son bir yıllık toplamı, işçiye sağlanan ayni hakların parasal değeri ve son bir yıllık ortalaması, ücretin eki mahiyetindeki ödemelerin devamlılık arz edip etmediği gibi konuların net olarak bilinebilmesi gerekir. Bu yüzden işçinin hesabın unsurlarına dair sözü edilen bir veya birkaç konuda belirsizlik halinde kıdem tazminatının başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün olamaz. HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde belirtildiği üzere alacaklının “alacağının tamamını tam olarak” tespiti mümkün değildir. Bu nedenle hesabın unsurlarındaki tartışma ve belirsizlik, alacağın da belirsiz olması sonucunu doğurur. Ancak ücret ve eklerine dair tartışma kıdem tazminatı tavan sınırlaması sebebiyle sonuca etkili değilse, kıdem tazminatının belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği düşünülmelidir.

İhbar tazminatı hesabı noktasında kıdem tazminat için sözü edilen tavan sınırlaması hariç, hemen hemen aynı verilere ihtiyaç vardır. İşçinin çalışma süresindeki tartışmanın ihbar süresine dair dilimi etkilemesi veya işçinin ücreti ve eklerindeki herhangi bir tartışma halinde ihbar tazminatı hesabı da belirsizdir.