muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9512, Karar No: 2024/10516, Tarih: 06.11.2024

2. Karar, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3.Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 20.01.2022 tarihli 2021/20531 Esas, 2022/873 Karar sayılı kararı ile " davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; bozma sonrası Sayıştaş Uzman Denetçisi ve mali müşavir bilirkişi heyetinde alınan raporda; dava dosyası eki 5 çuvalda bulunan defter ve belgeler üzerinde yapılan incelemede; ... müfettişleri tarafından tutulan raporda tazmine ilişkin davalı ...’in sorumluluğunda bulunan malzemeler listesinin bulunduğu, 10 adet klasör içinde bulunan istem ve ayniyet çıkış belgeleri, 35 adet istek ve teslim belgesi makbuz dip koçanı, 8 adet anestezi defteri dip koçanının incelemesinde bu belgelerde ...’ın isim ve imzasının bulunmadığı, davacı kurum tarafından eksik olduğu tespit edilen malzemelerin davalı ...’e teslim edildiğine dair bir belge de dava dosyasına ibraz edilmediği, bu nedenle eksik malzemelerin davalı İzzetin’e teslim edildiğine dair bir belgenin bulunmadığı, davalıların sorumluluklarının bulunmadığının bildirildiği, öte yandan davalılar hakkında zimmet nedeniyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde Midyat Ağır Ceza Mahkemesi’nin 04.05.2006 günlü 2004/50 Esas 2006/61 Karar sayılı kararı ile dava konusu zararın oluştuğuna ilişkin demirbaş malzemelerin hastanede kullandıkları ancak demirbaş eşya defterinde kayıtlarının bulunmadığı, ambarda eksik veya fazla görülen malzemelerle ilgili hesapların düzenli tutulmadığı, iaşe tabelalarında yazılan miktarların kayıtlara aynen yazılmaması veya yazılanların toplamlarının yanlış hesaplanmasından bu hatanın kaynaklandığı, davalı sanıkların herhangi bir şekilde zimmetlerine para ve malzeme geçirmediklerinin anlaşıldığı bu tespitin ... Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından yaptırılan ilk müfettiş incelemesi sonucunda düzenlenen müfettiş raporuyla da belgelendiği, bu durumda sanıkların zimmetlerine para ve malzeme geçirdikleri yönünde telefon ihbarı dışında mahkumiyetlerine yetecek şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, ceza hukukunun temel prensiplerinden olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatlerine kararı verildiği, verilen kararın Yargıtay 5. Ceza Dairesi’nin 09.06.2008 tarihli 2007/8555 Esas 2008/6041 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verildiği, şu durumda davalı ... yönünden davaya konu zarardan sorumluluğu bulunmadığının kabulü ile davanın tümden reddi gerekirken, kısmen kabulü usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkil kurum olan hastanenin davalıların ihmali sebebiyle uğramış oldukları zarar ortada ve bir kamu zararı mevcutken davalılar açısından davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili ... yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olup kararın bu yönden onanması gerektiğini, ancak takdir edilen vekalet ücretinin hesabında hata yapılmış olup düzeltilmesi gerektiğini, davacı mahkemeye sunmuş olduğu 22.02.2007 tarihli dilekçesinde; laboratuvar sorumlusu ...'ın 24 kalem tahlil malzemesini teslim etmediğinden 321.606,50 TL'nin ...'dan tahsilini talep ettiğini, avukatlık ücretinin, tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi olarak hesaplanması gerekir iken maktu olarak hesaplanmasının yanlış olduğunu belirterek kararın bu yönden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

Uyuşmazlık, zimmet nedeniyle açılan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna,

492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9655, Karar No: 2015/12148, Tarih: 18.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/9655 E.  ,  2015/12148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- İşveren olduğu anlaşılan davalı ...'ın sorumluluğu yönünden:

506 sayılı... Kanununun “İşverenin sorumluluğu” başlığını taşıyan 26'ncı maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya ve hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin hesaplanacak sermaye değerleri toplamının, sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş iken, maddede yer alan “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” ibareleri, 21.03.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas - 2006/106 Karar sayılı ... kararı ile iptal edilmiş, buna göre, sigortalı veya hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (gerçek zarar = dış tavan) tutarı ile sınırlı olan Kurumun rücu alacağı, iptal sonrasında, kanundan doğan, kendine özgü, sigortalı veya hak sahiplerinin hakkından bağımsız, basit rücu hakkına dönüşmüştür.

Şu durumda anılan madde kapsamında teselsül hükümlerine göre açılan rücu davalarında, gelirlerde oluşan artışlar istenilememeli, maddi zarar hesabı yapılmamalı, tazmin sorumlularının toplam kusur oranı, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerine uygulanarak hüküm kurulmalı, sorumluların sigortalıya veya hak sahiplerine yaptığı ödemelerin rücu alacağından düşülmesine olanak bulunmadığı gözetilmelidir.

Diğer taraftan 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ... ve ... Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21'inci maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu

Diğer taraftan 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ... ve ... Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21'inci maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu

meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Başka bir deyişle 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesindeki düzenlemeye göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir.

506 ve 5510 sayılı Kanunlardaki farklı düzenlemeler karşısında, rücuan tazminat davalarının öncelikle yasal dayanağının saptanması zorunlu olup, bunun için de anılan 26 ve 21'inci maddelerin zaman bakımından uygulanması konusu irdelenmelidir. Kanunların geriye yürümesi veya yürümemesine ilişkin mevzuatımızda genel bir hüküm bulunmamakta ise de, toplum barışının temel dayanağı olan hukuka ve kanunlara karşı güveni sağlamak, kanun koyucunun keyfi davranış ve tasarruflarını önlemek için, öğretide kanunların geriye yürümemesi esası kabul edilmiştir. Buna göre özellikle hukuk güvenliği dikkate alındığında, Özel Hukuk ve Kamu Hukuku alanında kural olarak her kanun, ancak yürürlüğe girdiği tarihten sonraki zamanda meydana gelen olaylara ve ilişkilere uygulanır, o tarihten önceki zamana rastlayan olaylara ve ilişkilere uygulanmaz. Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralının istisnalarından birini, beklenen (ileride kazanılacağı umulan) haklar oluşturmaktadır. Kamu düzeni ve genel ahlaka ilişkin kurallar yönünden de kanunların geriye yürümesi söz konusudur. Yargılama hukukunu düzenleyen kanunlar da, ilke olarak geçmişe etkilidir. Şu durumda rücuan tazminat davaları bakımından; 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesinin 01.10.2008 tarihi öncesinde gerçekleşen kaza ve olaylara uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gibi, maddenin, yukarıda sıralanan istisnai durumlar kapsamında değerlendirilemeyeceği de açık olduğundan, 01.10.2008 gününden önce meydana gelen kaza ve olaylara 506 sayılı Kanunun 26'ncı maddesi, anılan tarihten itibaren gerçekleşen kaza ve olaylara ise 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesi uygulanmalıdır.

Anılan yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; 16.01.2010 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine yapılan ... yardımları nedeniyle uğranılan zararın davalı işverenden rücuan alınması için açılan davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesi olup, yöntemince gerçek zarar hesabı yaptırılıp yukarıdaki ilkeler kapsamında elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

2- Mahkemenin de kabulüne olduğu üzere taşeron olmadığı (üçüncü kişi olduğu) anlaşılan davalı ...'ın sorumluluğu yönünden:

a- 5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

Herhangi bir davranışın zararlandırıcı sigorta olayında sorumluluğa neden olabilmesi için sonuç ile arasında uygun illiyet bağı bulunmalıdır. İş kazasının; işverene ait inşaatın beşinci katında kalıp bağlamaya çalışıran sigortalının muhkem bağlayamadığından 15 metreden düşerek ölmesi şeklinde oluştuğu anlaşılmaktadır. Yargılamanın devamı sırasında alınan ilk bilirkişi raporunda taşeron olarak nitelendirilen davalı ...'a %25 kusur atfedilmiş iken, hükme esas alınan ikinci kusur raporunda

bu defa ekip başı olarak nitelenmek suretiyle işverenden kişisel koruyucu istemediği ve korkuluk, ağ gibi tedbirlerin alınmasını sağlamadığından bahisle aynı oranda kusur verilmiştir. Ancak kendisi de işçi olduğundan anılan davalının işyerinde bu türden bir sorumluluğunu gerektirecek unvan ve görevi bulunmadığı açıktır. Bu nedenle kazanın meydana geldiği iş kolunda iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan, yeniden kusur raporu alınmak suretiyle davalının eylemleri ile sigortalının inşaat iskelesinden düşerek ölmesi arasındaki illiyet bağı da tartışılarak kusur oran ve aidiyetlerinin tereddüde mahal bırakmayacak ve denetime elverişli şekilde tespit edilmelidir.

b- İş kazası halinde üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenleyen 5510 sayılı Kanunun 21/4'üncü maddesinde; ''İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.'' düzenlemesi uyarınca bağlanan gelirler yönünden üçüncü kişinin sorumluluğu; gerçek zarar tavan sınırlamasına bağlı olmaksızın doğrudan ilk peşin değerli gelirin yarısının kusur karşılığı ile sınırlı bulunmaktadır.

Davalı ...'ın diğer davalı işveren ...'a hizmet akdi ile bağlı işçi olduğunun anlaşılması karşısında üçüncü kişi kapsamında sorumlu bulunduğu açıktır. Bu nedenle davacı Kurumun teselsül istemi de nazara alınmak suretiyle gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısından sorumlu olacağı gözetilerek hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılara iadesine, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3489, Karar No: 2011/3292, Tarih: 04.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/3489 E.  ,  2011/3292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 08.11.2007 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 15.01.2008 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12127, Karar No: 2012/486, Tarih: 23.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/12127 E.  ,  2012/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi(icra)

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye istekli olarak kira alacağının tahsili için yapılan takibe itiraz edilmemesi ve yasal sürede ödeme yapılmaması nedeniyle tahliye istemidir. Mahkemece, davalı borçlunun tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından dava dilekçesinin ve duruşma günün usulüne uygun tebliğ edilmediğinden bahisle temyiz edilmiştir.

Ticari şirketlerin, ticaret sicilinde yazılı adreslerine gönderilen tebligatların, 7201 Sayılı Kanunun 21. maddesine göre yapılmış olması halinde, tebliğ memurunun Tüzüğün 28. maddesindeki koşulları araştırması gerekli değildir. Zira, muhatabın adreste bulunmaması halinde, bunun nedeninin belirlenmesi ve tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceğinin tespit edilmesi gerçek kişiler yönünden zorunlu olup, tüzel kişilerin sıfatı ve niteliği itibariyle böyle bir araştırmanın yapılmamış olması, tebligatın usulsüzlüğü sonucunu doğurmaz.

Somut olaya gelince; davalı şirket adına dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliği için çıkartılan tebligat, adresin kapalı olması nedeni ile Teb. K. 21. maddesi gereğince yapılmıştır. Davalının dosyaya sunduğu ticaret sicili belgesine göre, tebligat yapılan adres, davalının Ticaret sicilinde kayıtlı olan adresi olmadığından usulsüzdür. Davalının duruşma gününden haberi olmadığından davaya katılamadığını beyan etmesine göre, usulüne uygun taraf teşkili sağlandığı söylenemez. Bu nedenle usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadan, davanın esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13737, Karar No: 2014/12454, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13737 E.  ,  2014/12454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye İş Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2010/361-2012/147

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ile Hacı Mehmet Alptekin vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/14295, Karar No: 2024/8415, Tarih: 09.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/14295 E.  ,  2024/8415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/137 E., 2016/49 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/137 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Kayden 29.07.1997 doğumlu olup talimat Mahkemesince beyanının alındığı tarihte reşit olan mağdurenin sanıktan şikayetçi olup davaya katılmasına rağmen yapılan yargılama neticesinde kurulan hükme ilişkin gerekçeli kararın mağdureye tebliğ edilmediği anlaşılmakla,

Mevcut açıklamalar ışığında, inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen katılan mağdureye usûlüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ ve tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32470, Karar No: 2015/17569, Tarih: 10.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/32470 E.  ,  2015/17569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/398101

MAHKEMESİ : Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/11 (E) ve 2013/376 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay yeri inceleme raporu, güvenlik kamera kaydı inceleme tutanağı, jandarma yakalama tutanağı, bilirkişi raporları, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğine göre; müştekinin yöneticiliğini yaptığı, hakkında yıkım kararı bulunduğu için 1 yıldır kapalı olan, ancak güvenlik amaçlı bekçi ve teknik elemanın bulunduğu, K.. T.. B.. ve D.. İ.. A.Ş. isimli tatil beldesine, 13.10.2012 Günü saat 18:27 sıralarında sanığın bahçeden giriş yaptığı, sanığın girdiğini kamera kaydından gören tanık M.. K..'nin, yine otel görevlisi olan tanık T.. K..'a ve Jandarmaya durumu haber verdiği, kısa bir süre sonra olay yerine görevlilerin sanığı, devremülkteki dairelerden birisinde saklanmış vaziyette ancak üzerinde herhangi bir suça konu eşya bulunmaksızın yakaladıkları, müştekinin alınan ilk beyanında çalınan herhangi bir eşyalarının olmadığını ifade ettiği, 2 gün sonra 15.10.2012 tarihli ek beyanında ise, olay günü, elektrikler olmadığı için her yeri kontrol edemediklerini, 2 gün sonra yapmış oldukları kontrolde toplam 70 adet daireye girilerek 140 adet bataryanın çalındğını tespit ettikleri, yine girilen dairelerin birisinde de adli emanete kayıtlı kurbağacık, pense, tornovida ve pazar arabaları gibi malzemeleri bulduklarını söyleyerek sanık hakkında şikayetçi olduğu, sanığın arsa bakmak için Güre'de bulunduğunu şeklindeki savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, ancak suça konu malzemelerin sanığın üzerinde ve yakalandığı daire ele geçirilemediğinin anlaşılması karşısında; sanığın suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Olay yeri inceleme raporu ve müşteki beyanına göre, suça konu tatil yerinin yeniden inşa etme sürecinde olduğu için hakkında yıkım kararı bulunduğu ve 1 yıldır kapalı olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı bulunan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun yasal ve zorunlu unsurlarının olayda oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Olay arihinde, güneşin 17:40'da battığı, sanığın ise 18:27'de suça konu yere girerek, 19:00 sıralarında yakalandığı, yaz saati uygulamasına göre de saat 19:40'da gecenin başladığının anlaşılması karşısında;eylemlerinin gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerekirken, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 116/4. maddeleri uygulanmak suretiyle hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Z.. Y..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.