muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5686, Karar No: 2014/164, Tarih: 22.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5686 E.  ,  2014/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35/2, 29, 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

1-) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık .... ile mağdur arasında husumet bulunduğu, olay gecesi sanığın yanında bulunan iki kişi ile birlikte mağdurun oturduğu evin yakınına geldiği, bu sırada yol üzerinde bulunan mağdura tabanca ile ateş ederek baş, sağ omuz ve sol ayağından vurduğu, sol temporal bölgede kontüzyon meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 9 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından, bu hususta bozma nedeni sayılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....’ın öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/01/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9916, Karar No: 2018/2146, Tarih: 14.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/9916 E.  ,  2018/2146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal-Tescil, Değer Artış Payı Alacağı ve Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine, birleşen dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hüküm davacı-birleşen davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Asıl davada davacı ... vekili, dava konusu 2323 ada 11 parsel sayılı taşınmaz ile 2352 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 2/3 hissesi nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere şimdilik 50.000-TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiş, birleşen davada davacı ... vekili, dava konusu taşınmazların davalı eş tarafından muvazaalı şekilde diğer davalıya devredildiğini açıklayarak muvazaalı satışın fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 10.000-TL miktar üzerinden iptalini talep etmiştir.

Davalılar vekili asıl davanın ve birleşen davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin davanın reddine dair ilk kararı, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairenin 14.10.2015 tarih, 2014/15066 Esas-2015/18348 Karar sayılı kararı ile "...Davacının değer artış payı alacağı ve katılma alacağı davasının yanında birleştirilen Ankara 11.Aile Mahkemesi'nin 2010/1681 Esas-2011/265 Karar sayılı tapu iptal ve tescil davası da bulunmaktadır. Mahkemece değer artış payı alacağı ve katılma alacağı isteği ile ilgili davası incelenip karara bağlanmıştır. Ne var ki, birleştirilen tapu iptal davası hakkında herhangi bir inceleme yapılıp karar verilmiş değildir. Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup; taleplerden her biri hakkındaki hükmünü kararında göstermesi gerekir. (HMK.m.26,297/2). Durum böyleyken; mahkemece, birleştirilen dava hakkında bir karar verilmesi gerekirken bu konuda bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olmuş bozmayı gerektirmiştir..." gereğine işaret edilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; tasarrufun iptali yönünden açılan dava bu davadan tefrik edilmiş, mahkememizin 2016/1130 esasına kayıt edilmiş olup o dosya üzerinden 8. Hukuk Dairesinin 24/02/2016 tarihli emsal kararı gereğince mahkememizin görevsizliğine, dosyanın görevli asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş olmakla; tasarrufun iptali yönünden açılan dava bakımından bu dosya üzerinde karar verilmesine yer olmadığına, arsalar yönünden mal rejimine yönelik açılan davanın yukarıda açıklanan gerekçeye dayalı olarak reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı-birleşen davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda “ 1/Tasarrufun iptali yönünden açılan dava bu davadan tefrik edilmiş, mahkememiz esasına kayıt edilmiş olmakla 8. Hukuk Dairesinin emsal kararı gereğince o dosya üzerinden o konu ile ilgili değerlendirme duruşma gününde yapılacağından dava edilen taşınmaza yönelik katkı payı ve katılma alacağı istemi bakımından bozma kararındaki açıklama doğrultusunda gerekli inceleme ve değerlendirilmesi için dosyanın 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda “1/Tasarrufun iptali yönünden açılan dava bu davadan tefrik edilmiş, mahkememizin 2016/1130 esasına kayıt edilmiş olup o dosya üzerinden 8. Hukuk Dairesinin 24/02/2016 tarihli emsal kararı gereğince mahkememizin görevsizliğine, dosyanın görevli asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş olmakla; tasarrufun iptali yönünden açılan dava bakımından bu dosya üzerinde karar verilmesine yer olmadığına, 2/Arsalar yönünden mal rejimine yönelik açılan davanın yukarıda açıklanan gerekçeye dayalı olarak reddine” karar verilmiştir. Birleşen muvazaa nedeniyle tapu iptal-tescil davası tefrik edildikten sonra elde kalan değer artış payı alacağı ve katılma alacağına ilişkin davada bozma sonrasında kısa kararda hüküm kurulması gerekirken hüküm kurulmadığı, esasa ilişkin gerekçeli kararda esasa ilişkin red kararı verildiği, bu suretle kısa karar ile gerekçeli karararasında çelişki oluştuğu görülmektedir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki bu çelişki mahkemelere olan güveni sarsmaktadır.

6100 sayılı HMK'nun 298/2. maddesine göre, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli karar ile kısa kararın uyumlu olması gerekir. Bu konuya ilişkin 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; “1-Kısa kararla gerekçeli kararın aykırı olması bozma nedenidir. 2-Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa karara bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir.” denilmiştir. Hüküm, bu nedenle HMK'nun 298/2. maddesine, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olarak tesis edilmiştir. Mahkemece yapılacak iş, önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Davacı-birleşen davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2018 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14479, Karar No: 2014/12551, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14479 E.  ,  2014/12551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/342-2013/103

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4559, Karar No: 2014/11543, Tarih: 23.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4559 E.  ,  2014/11543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/411, Karar No: 2009/10890, Tarih: 09.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/411 E.  ,  2009/10890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki delillerle karardaki gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarıyla sigortalının eş ve çocuklarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı sigortalının maddi ve manevi tazminat isteminin kabulüne sigortalının eş ve çocuklarının manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden 6.8.2005 tarihinde meydana gelen iş kazasında davacı sigortalının sağ el 2.,3.,4., ve 5. parmaklarını prese kaptırmak suretiyle kesildikleri, davacının %21 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda işçinin %30, işverenin %70 oranında kusurlu bulunduğu, 20.7.2008 tarihli hesap raporuna göre 25.857,48 TL olarak hesaplanan zarardan en son peşin sermaye değeri yerine hüküm tarihi 27.11.2008 olduğu halde Ocak-2008 tarihine kadar geçerli olan peşin sermaye değerinin düşülerek 10.114,11 TL. nihai zararın tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş 4447 sayılı Yasanın16.maddesiyle 506 sayılı Yasa'ya eklenen Ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlara göre hesaplanan tüm peşin sermaye değeri Kurumdan sorulmak ve bildirilen miktar hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan ücret artışları nazara alınarak hesaplanan tazminattan indirilmek, 27.11.2008 tarihli kararı davacının temyiz etmemesi nedeniyle davalı yararına doğan usuli kazanılmış hak gözetilerek ilk karar da hüküm altına alınan maddi tazminat alacağı miktarını geçmemek üzere sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

3- Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara uğrayan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Ancak cismani zarar kavramına (B.K.46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu ögretide ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir.Öyleyse bir kişinin cismani zarara uğraması durumunda, onun (ana. baba. karı. koca gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa (örneğin eyleme uğrayan yakın kişi %100 iş göremez duruma gelmişse) onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara uğrama sözkonusudur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.4.1995 gün ve 1995/ 11-122,1995/430 23.9.1987 gün ve E.1987/9-183 K.1987/655 sayılı kararları da aynı esaslara dayanmaktadır.

Somut olayda, davacı sigortalının 6.8.2005 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sağ el 2.,3.,4., ve 5. parmaklarını kaybettiği şekli ile %21 oranında iş göremezliğe uğradığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. İş göremezlik oranı ve diğer kanıtlara göre sigortalı ağır bir cismani zarara uğramamıştır. Hal böyle olunca davacı eş ve çocukların ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır bir şekilde bozulduğunu söylemek mümkün değildir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular nedeniyle olayda uygun illiyet ve hukuka aykırılık bağı koşulları oluşmadığından davacı eş ve çocukların manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 9.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21419, Karar No: 2015/12667, Tarih: 27.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21419 E.  ,  2015/12667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÖRFEZ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2011/514-2013/805

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu A.Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 357 parsel sayılı 2.005.96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı S.. D.. adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı A.. D.., çekişmeli taşınmazın bir bölümünün kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetliğinde bulunduğu iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 101 ada 357 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile hükme esas alınan 12.04.2012 tarihli krokili bilirkişi raporunda (A) harfiyle taralı olarak gösterilen 954,83 metrekarelik kısmın ifraz edilerek aynı ada son parsel numarası verilmek suretiyle davacı Kazım oğlu A.. D.. adına tapuya kayıt ve tesciline, 101 ada 357 parsel sayılı taşınmazın, ifrazdan sonra geriye kalan 1.051,13 metrekarelik yüzölçümüyle davalı Hasan oğlu S.. D.. adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı S.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; 02.04.2012 tarihinde yapılan keşifte davalının, davacının talep ettiği yerin davacıya ait olduğunu kabul ettiği, 05.06.2013 tarihli celsede ise bu beyanından döndüğü belirtilerek; HMK hükümleri uyarınca kabul beyanından dönmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ne var ki davalı 5.6.2015 tarihli celsede, 2.4.2012 tarihli keşifte kabul ettiği yerin fen bilirkişilerinin raporuna ekli krokide gösterilen yer olmadığı iddiasıyla kabul beyanından dönmüş olduğunu belirttiğine göre; yeniden keşif yapılarak 2.4.2012 tarihli keşifteki kabul beyanına konu yer ile 12.4.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda gösterilen yerin aynı yer olup olmadığı belirlenmeli; kabul beyanının konusu olan yer ile raporda gösterilen yerin aynı yer olduğunun anlaşılması halinde kabul beyanının geçerliliğini koruyacağı düşünülmeli; aksi durumda ise toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Açıklanan nedenlerle davalı S.. D..'un temyiz itirazları yerinde görülmekle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12341, Karar No: 2014/19060, Tarih: 30.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12341 E.  ,  2014/19060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle, kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 30/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/858, Karar No: 2014/5357, Tarih: 27.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/858 E.  ,  2014/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2013

NUMARASI : 2012/469-2013/55

Taraflar arasındaki zemini köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

1)Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat istemine ilişkin davalarda da uygulanır. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesine 5177 sayılı Yasa ile eklenen fıkra uyarınca "Başkası adına tapulu, sahipsiz veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgari levazım bedeli, ağaçların ise 11. Madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir."

Bu itibarla, köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan ve davacıların murisine ait olduğu kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olan binaların asgari levazım bedeli belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, dava konusu edilen yapıların resmi birim fiyatları üzerinden hesaplanan bedeline hükmolunması,

2)Taşınmaz üzerindeki yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşları nazara alınarak hesaplanması gerekirken, el atma tarihine göre belirlenmesi suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.