muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12565, Karar No: 2011/17964, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12565 E.  ,  2011/17964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11458, Karar No: 2011/15293, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11458 E.  ,  2011/15293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi vekili 11.04.2007 havale tarihli dilekçesi ile Uşak ili, Merkez ilçesi, Hackadem köyü, Demircikaya mevkiinde bulunan eski 693 parsel sayılı taşınmazın 11.05.2004 tarihinde yapılan imar uygulaması sonucunda 479.68 m² bölümünün 5309 ada 1 parsel sayısı ile yeşil alan olarak ifraz edildiğini, kalan bölümün ise yol olarak terkin edilip kaydının kapatıldığını, taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosunun 1972 yılında yapıldığını ve 18.08.1973 tarihinde kesinleştiğini, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içerisinde bulunduğun belirterek 5309 ada 1 sayılı parselin ve yol olarak bırakılan bölümün tapu kaydının iptaline, orman olarak Hazine adına tapuya tesciline, davalının elatmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Hazine vekili 21.07.2008 günlü dilekçe ile taşınmazın orman sınırları dışında kalan bölümün de orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, eski parsel numarası 693 olup, 11.05.2004 tarihli imar uygulaması ile bir kısmı 5309 ada 1 parsel, bir kısmı ise yol olarak bırakılan taşınmazın bilirkişi harita mühendisi ... ...'un 02.12.2009 günlü raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 31,30 m² bölümü ile bu bölümün çıkarılmasından sonra orman tahdit hattı içerisinde ve batısında kalan boşluk, yol ve park olarak gözüken kısımların tapusunun iptali ile Hazine adına orman vasfı ile tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman sınırları içerisinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali, tescil ve elatmanın önlenmesi talebine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, ilk orman kadastrosu 1970 yılında yapılmış, 18.08.1973 tarihinde kesinleşmiş, daha sonra 1977 yılında kesinleşen 2. madde uygulaması ile 1997 yılında kesinleşen 2/B madde uygulaması vardır.

Arazi kadastrosu 1965 yılında yapılmış, 1967 yılında kesinleşmiş, 1988 ve 2004 yılında imar uygulaması yapılmıştır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer 1967 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında tarla niteliği ile 216 sayılı parsel olarak tespit edilmiş ve kesinleşerek tapuya tescil edilmiş, 1988 yılında yapılan imar uygulamasında 691, 692 ve 693 sayılı parsellere ifraz edilmiş ( A) ve ( B) bölümleri yol, (D) bölümü ise park olarak ayrılmış, taşınmazın bulunduğu bölüm 693 parsel numarası ile ... ... adına tapuya tescil edilmiş, daha sonra 11.05.2004 tarihinde yapılan imar uygulamasında 693 sayılı parselin bir bölümü 5309 ada 1 sayılı parsel yeşil alan olarak ayrılmış, bir bölümü de yol ve boşluk olarak terkin edilmiştir.

Orman Yönetimi 693 sayılı parselden ifraz edilen ve yeşil alan olarak ayrılan 5309 ada 1 sayılı parsel ile yol ve boşluk olarak terkin edilen bölümlere dava açılmıştır.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; bilirkişi orman mühendisi gerekçeli raporu ekindeki haritada orman tahdit haritası ile arazi kadastro paftasını birbiri üzerine aplike etmiş, ancak; sadece imardan önceki 216 sayılı parseli göstermiş, ... elemanı bilirkişi ise, eski 693 sayılı parsel içerisinde kalan boşluk ve yol olarak terkin edilen bölümlerin ve bu bölümlerin orman sınırları içerisinde kalan kısımlarının yüzölçümünü hesaplamamış, sadece 5309 ada 1 sayılı parselin orman sınırları içerisinde kalan bölümünün yüzölçümünü göstermiş, mahkemece de bu rapor esas alınarak yüzölçümleri belirtilmeden yol, boşluk ve park olan bölümlerin tapu kaydının iptaline karar verilmiştir.

O halde, mahkemece yöreye ait en eski tarihli orijinal renkli memleket haritası getirtilip, önceki bilirkişiler dışında ... ve Orman Bakanlığı ( Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasında seçilecek bir orman mühendisi ve bir harita mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığı ile yeniden yapılacak inceleme ve keşifle, orman tahdit haritası ile 1967 yılında kesinleşen arazi kadastro paftaları ölçekleri eşitlenerek birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle orman sınırları içerisinde kalan bölüm belirlenmeli, daha sonra imar uygulamaları ile ifraz edilen 691, 692 ve 693 sayılı parseller ve yol, boşluk, park olarak ayrılan bölümler ve 5309 ada 1 sayılı parsel ölçekleri eşitlendikten sonra bu harita üzerinde değişik renkli kalemler ile çizilerek gösterilmeli, aynı harita yöreye ait en eski tarihli memleket haritası üzerinde de ölçekleri eşitlenmek suretiyle aplike edilerek, çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve kesinleşen orman sınırları içerisinde kalan bölümlerin yüzölçümleri ayrı ayrı hesaplanarak gösterilmeli, ormanlar imar uygulamasın tabi tutulamayacağından ve 3194 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman sınırları içerisinde yapılan işlem yok hükmünde olduğundan, mahkemece bu yüzölçümler dikkate alınarak infaza elverişli olacak şekilde Hazine vekilinin katılma talebi de değerlendirilerek hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre de, eski 693 sayılı parselin yol ve boşluk olarak bırakılan bölümleri tapuda terkin edildiği ve tapuda kayıtlı olmadığından bu bölümlerin tapu kaydının iptali şeklinde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler; davalı ... Başkanlığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 20.12.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5124, Karar No: 2011/5198, Tarih: 15.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5124 E.  ,  2011/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/102640

MAHKEMESİ : (KONYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/09/2010- 317/302

SUÇ :kasten yaralamaktan ve mala zarar vermek

M.. G.. ile M.. K..'yı kasten yaralamaktan ve mala zarar vermekten sanıklar Ö.. B.. ile S.. E..'nin yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (KONYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/09/2010 gün ve 317/302 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CMK.nun 7. maddesi ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06/05/2008 gün ve 2008/1-90 Esas, 2008/100 Karar sayılı hüküm gereğince, yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında, görevli olmayan hakim veya mahkemece yapılan işlemlerin hükümsüz olacağı cihetle; anlatımları hükme esas alınan tanıklar M. U.., M. A.., M.. K.., C.Ü.., B. D.., S.. D.., A.. B.., H. Ş.. ve S.. K..'nın usulüne uygun şekilde yeniden çağrılarak beyanlarının tespiti gerekirken görevsizlik kararı veren mahkemece alınan beyanlarına dayanılarak hüküm kurulması,

Usule aykırı olup, sanık Ömer ile sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 15/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16528, Karar No: 2017/25051, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16528 E.  ,  2017/25051 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5836, Karar No: 2011/1134, Tarih: 26.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/5836 E.  ,  2011/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2011

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece verilen kısa kararda feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 5 aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında işe başlatmama tazminatının 4 aylık ücret tutarı olarak belirlendiği yazılmıştır.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda işe başlatmama tazminatının miktarı  yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan  sebepten  BOZULMASINA, temyiz nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/274, Karar No: 2020/1534, Tarih: 05.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/274 E.  ,  2020/1534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan sıra cetvelindeki sıraya itiraz davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, karar düzeltme harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 05.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9385, Karar No: 2016/7693, Tarih: 03.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/9385 E.  ,  2016/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/07/2015 tarih ve 2014/327-2015/2782 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... A.Ş'nin hissedarlarına ait bir kısım hissesini 22/07/2014 tarihinde satın aldığı, şirketin ortaklar kurulunca karar defterinde imza altına alındığı, devir sözleşmesinin de ayrıca imzalandığı, bu işlemlerin davalı kurum tarafından tescil edilmesi ve ticaret sicil gazetesinde yayınlanması için müraacat edildiği zaman hisseleri satın alınan şirketin 20/05/2013 tarihinde sicil kaydı silinmiş olması nedeniyle yapılan devir işlemleri tescil edilip Ticaret Sicil Gazetesinden ilan edilmediği, yapılan devir işlemlerinin tescil ettirebilmek amacıyla şirketin ihyasını talep ve dava etmiştir.

Davalı taraflar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şirketin sicil kaydının, 6102 sayılı TTK'nın 7. maddesi gereği usulüne uygun olarak 20/09/2013 tarihinde resen silindiği, şirketin ihyası için haklı nedenlerin oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6443, Karar No: 2014/13685, Tarih: 16.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6443 E.  ,  2014/13685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/207-2013/837

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2505, Karar No: 2018/2512, Tarih: 04.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2505 E.  ,  2018/2512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında tanık ...'nun istinabe yoluyla beyanının alınmasına ilişkin Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesince düzenlenen 2012/105 Talimat sayılı, 16.07.2012 tarihli duruşma tutanağında hakimin ve 19.11.2012 günlü duruşma tutanağında ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2126, Karar No: 2016/8174, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/2126 E.  ,  2016/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.09.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 15.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı Nejdet Kındır vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 11.10.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden taraftan gelen olmadı. Karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1208, Karar No: 2010/4752, Tarih: 15.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/1208 E.  ,  2010/4752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :02.07.2008