muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8269, Karar No: 2018/8305, Tarih: 23.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8269 E.  ,  2018/8305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Alınan bir ihbar üzerine ... Petrol Oto Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait görünen 063253 seri numaralı sahte irsaliyeli faturayı vererek bu fatura bilgisine göre kaşe yaptırmaya çalışan ... ve ... isimli sanıkların Pendik Emniyet Müdürlüğü ekiplerince yakalandığı, sanıkların işaret ettiği ... isimli sanığın iş yerinde yapılan arama sonucu muhtelif mükelleflere ait boş faturaların ele geçirildiği böylece sanıkların sahte fatura organizasyonu için üçüncü kişilerin mükellefiyet bilgilerini kullanarak faturalarını taklit edip bastırdıkları, bastırdıkları faturaları da herhangi bir mal ve hizmet akışı olmadan komisyon karşılığı sattıkları iddia ve kabul edilen somut olayda; sanıkların ele geçirilen faturalarla bir ilgilerinin olmadığını beyan ederek suçlamayı kabul etmemeleri karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler tespit edilip faturalar temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde;

aa)Faturaları kullanan mükellefler haklarında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc)Faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre, tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden zincirleme suç hükümleri uygulanmaksızın ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek suçtan ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18599, Karar No: 2020/15659, Tarih: 11.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18599 E.  ,  2020/15659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.05.2006 tarihinde ... Tur. Yat. ve İşl. A.Ş. tarafından işletilen işyerinde çalışmaya başladığını, 15.02.2011 tarihinde işletmenin davalıya devredildiğini, iş akdinin davalı tarafından 31.10.2013 tarihinde feshedildiğini, davalı tarafından kendi döneminde çalışılan kısım için kıdem, ihbar ve yıllık izin alacaklarının ödendiğini, devralan davalının tüm tazminat ve alacaklardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, bakiye ihbar tazminatı ve fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava dışı ... Tur. Yat. ve İşl. A.Ş. tarafından davacının iş akdinin 18.10.2010 tarihinde sonlandırıldığını, davacının iş akdinin sonlandırılmasından sonra iş yerinin dava dışı firmaya kiralandığını, akabinde kira sözleşmesinin 30.12.2010 tarihinde kendilerine devredildiğini, kira sözleşmesinde dahi kira öncesi döneme ilişkin personel hak ve alacaklarından dava dışı ... Tur. Yat. ve İşl. A.Ş.'nin sorumlu olacağının düzenlendiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin işveren tarafından ihbar öneli tanınmadan feshedildiği, 17.11.2010 tarihinde dava dışı ... Turizm A.Ş. ile davalı ... Tur. Yat. ve İşl. A.Ş. arasında kira sözleşmesi imzalandığı, sözleşme başlangıcının 01.01.2011 tarihi olarak belirlendiği ve daha sonra imzalanan 30.12.2010 tarihli protokol ve ek sözleşme başlıklı sözleşme ile 17.11.2010 tarihli kira sözleşmesindeki hükümlerle davalının, işyerini aynen devir ve temlik aldığının düzenlendiği, sözleşmenin 5.7 hükmünde "kiralanan işletmenin çalışanları ile ilgili olarak sözleşme başlangıç tarihinden önceki tüm hak ve alacaklardan ... Tur. Yat. ve İşl. A.Ş. sorumludur" şeklinde düzenleme yapıldığı, davalı her ne kadar kira sözleşmesi yapmış ise de sözleşme metninin içeriğinin devir hükümlerini de içermekle işyerinin devralındığının kabulünün gerekeceği, devir sırasında davacının iş sözleşmesi devam etmemekte ise de işletme tüm hak ve borçlarıyla birlikte devrolunduğundan, devreden şirketin borçları da davalıya intikal etmiş olup davalının sorumluluğunun bulunduğu, devir sözleşmesinde önceki döneme ilişkin hak ve borçlardan ... Tur. Yat. ve İşl. A.Ş. sorumlu olacağı belirtilmiş ise de bu hükmün davacı gibi üçüncü kişileri bağlamadığı, Mahkemenin 18.02.2016 tarih ve 2014/28 E., 2016/131 K. sayılı kararıyla davacının davalı ... Tur. Yat. ve İşl. A.Ş.’ye ait işyerinde 01/07/2007 - 31/12/2007 tarihleri arasında günlüğü 20,00-TL'den 60 gün süre ile 01/01/2008 - 30/06/2008 tarihleri arasında günlüğü 25,00-TL'den 118 gün süre ile 01/07/2008 - 31/12/2008 tarihleri arasında günlüğü 25,00-TL'den 60 gün süre ile 01/01/2009 - 30/06/2009 tarihleri arasında günlüğü 34,89-TL'den 110 gün süre ile 01/07/2009 - 31/12/2009 tarihleri arasında günlüğü 34,89-TL'den 81 gün süre ile, 01/01/2010 - 30/06/2010 tarihleri arasında günlüğü 34,89-TL'den 61 gün süre ile 01/07/2010 - 31/12/2010 tarihleri arasında günlüğü 34,89-TL'den 45 gün süre ile, 01/01/2011 - 15/02/2011 tarihleri arasında günlüğü 51,22-TL'den 45 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verildiği, kararın kesinleşme aşamasında olduğu, eldeki talepler bakımından bu davanın kesinleşmesinin sonuca etkili bulunmadığı, bekletici mesele yapılmadığı belirtilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı sezon başında ilk iki ay 08:00-21:00 arasında diğer dönemlerde ise her gün 1-1,5 saat fazla mesai yaptığını iddia etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette çalıştığı dönemde fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

2- Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı sezon başında ilk iki ay 08:00-21:00 arasında diğer dönemlerde ise her gün 1-1,5 saat fazla mesai yaptığını iddia etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette çalıştığı dönemde fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işyerinin devri öncesinde otelin açılışından nisan ayının sonuna kadar haftada 4 gün 08:00-21:00 saatleri arasında 13 saat çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenme düşüldüğünde günde 11,5 saat fiilen çalıştığı, haftada 2 gün ise 08:00-17:30 saatleri arasında 9,5 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenme düşüldüğünde 8,5 saat fiilen çalıştığı, haftalık toplam 65 saat çalıştığı, fazla çalışmasının ise 20 saat olduğu tespit edilmiştir. Ancak bilirkişi raporunda maddi hata yapılarak hesaplama kısmında davacının haftada 2 gün 9,5 saat çalıştığı dikkate alınmış olup, 8,5 saatin dikkate alınması gerekmektedir. Bu durumda da davacının haftalık fazla mesaisi 20 saat değil, 18 saattir. Davacının devir öncesi otelin açılışından nisan ayının sonuna kadar haftalık fazla mesaisi 18 saat olmasına rağmen 20 saat olarak dikkate alınması hatalıdır.

3- Taraflar arasında davacının devirden önce en son aldığı ücreti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı tarafından dava dışı ... Tur. Yat. ve İşl. A.Ş. ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı aleyhine açılan davada, 01.05.2006 ile 15.02.2011 tarihleri arasındaki Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespiti, çalıştığı sürelerin sigortaya kaydına ve bu sürelere ait primlerin işsizlik ödeneklerinin davalı tarafından SGK’na ödenmesi talep edilmiş, Mahkemenin 18.02.2016 tarih ve 2014/28 E., 2016/131 K. sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararının taraflarca temyizi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 3.7.2019 tarih ve 2017/45 E., 2019/5767 K. sayılı kararıyla taraflarca 01.05.2006 ve 31.10.2010 tarihleri arasındaki dönemlere ilişkin imzalanan iş sözleşmeleri ile davacının aylık ücretinin belirlendiği, Kuruma bu ücretlerin bildirildiği, 2011 yılı yönünden ise iş sözleşmesi bulunmadığı, prime esas kazancının araştırılması gerekirken yeterli araştırma yapılmadığı, devirden sonraki işverenin Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesine göre husumet yöneltilerek davaya dahil edilmesi gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, devirden önceki ücret bordroları sunulmadığından, tanık beyanları, emsal ücret araştırması dikkate alınarak davacının 31.10.2010 tarihindeki ücreti net 1.100,00 TL brüt 1.532,60 TL olarak tespit edilmiş, fazla mesai alacağı net 1.100,00 TL üzerinden hesaplanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, devirden önceki ücret bordroları sunulmadığından, tanık beyanları, emsal ücret araştırması dikkate alınarak davacının 31.10.2010 tarihindeki ücreti net 1.100,00 TL brüt 1.532,60 TL olarak tespit edilmiş, fazla mesai alacağı net 1.100,00 TL üzerinden hesaplanmıştır.

Bu nedenle davacı tarafından açılan hizmet tespitine ve prime esas kazancın belirlenmesine ilişkin dava dosyasında verilecek karar bu davanın sonucunu da etkileyeceğinden ve her iki dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşıldığından; hizmet tespitine ve prime esas kazancın belirlenmesine ilişkin dava sonuçlanıp kesinleşene kadar Mahkemece, bekletici mesele yapılmalı; söz konusu dava kesinleştikten sonra davacının devirden önceki en son aldığı ücret değerlendirmeye tabi tutularak, sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11810, Karar No: 2023/6046, Tarih: 21.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/11810 E.  ,  2023/6046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olma, Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme

Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçu için; 26.09.2016

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENler : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafinin duruşmalı inceleme istemlerinin 01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik CMK'nun 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2019/94 Esas, 2021/27 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 ncü maddesi uyarınca 10 yıl, devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 328 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 ncü maddesi uyarınca 20 yıl 6 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2021/443 Esas, 2021/626 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-d maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.08.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii temyiz dilekçelerinde özetle;

-Savunma hakkının soruşturma aşamasında ortadan kaldırıldığına,

-İşkence sonucu elde edilen beyanlar üzerine soruşturma ve kovuşturmanın yürütüldüğüne,

-Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.08.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii temyiz dilekçelerinde özetle;

-Savunma hakkının soruşturma aşamasında ortadan kaldırıldığına,

-İşkence sonucu elde edilen beyanlar üzerine soruşturma ve kovuşturmanın yürütüldüğüne,

-Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

-Sanığın operasyonel hat kullandığına dair delil olmadığına,

-Aleyhe istinaf yasağının ihlal edildiğine,

-Tanığa soru sorma hakkının engellendiğine,

-Kararın bozulmasına, tahliye kararı verilmesine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden;

Sanığın Milli İstihbarat Teşkilatı'ndan ihraç edildiği 2016 yılına kadar örgütün MİT mahrem yapılanmasında öğretmen-temsilci konumunda faaliyete bulunan A. Ş., M. Ö. G., Ö. K. adlı örgüt abilerine bağlı, mahrem yapılanma hiyerarşisinde "öğrenci" konumunda faaliyette bulunduğu, örgütün ideolojisini benimseyerek dahil olduğu bu hiyerarşik yapısı içerisinde yine örgütün belirlediği olgunluğa ulaşması akabinde FETÖ/PDY mahrem hizmetler yapılanmasında öğrenci konumda üst konumlarda bulunan mahrem abileri ile bilgi aktarımı için görüşmeler yaptığı, bağlı olduğu hususi abiler arasında devredildiği, örgütsel gizliliği sağlamak amacıyla "..." kod adını kullandığı, yine gizlilik ve örgütsel iletişimi temin etme gayesiyle operasyonel/gizli telefon hattı kullandığı, örgütün mahrem yapılanması içerisinde sivil örgüt mensupları tarafından sevk ve idare edilen MİT personeli şahıslardan olduğu, sanığın örgüt ile organik bağ kurarak hiyerarşi içine girdiği belirtilerek mahkumiyetine dair karar verilmiştir.

Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçu yönünden;

Sanığın, örgütün stratejik amaçları doğrultusunda MİT'e sızdırıldığı, eğitim (kurs) döneminde, soruşturma aşamasında alınan ikrari mahiyete ifadelerinden de anlaşıldığı üzere MİT Mahrem imamlarından ... kod M. Ö. G. ile görüştüğü, başka bir anlatımla örgütsel takibinin yapıldığı, bilahare tayin olduğu Teşkilatın ... ünitesi döneminde MİT mahrem yapılanmasında temsilci konumunda faaliyet gösteren tanık Ö. K. ile 2012 yılında tanıştırıldığı, Ö. K.'nın, sanığın örgütsel takibini aynı zamanda altında öğretmen konumunda faaliyete bulunan ... kod A. Ş. eliyle de icra ettiği, adı geçen mahrem imamların, sanığın örgütsel takibini, ...'ya tayin olduğu 2016 yılına kadar düzenli olarak yerine getirdikleri, sanıkla, mahrem imamların yaklaşık 2 haftada bir buluştukları, görüşmelerin bazen de operayonel/gizli hatla da yapıldığı, görev yaptığı birimdeki personellerle ilgili bilgileri mahrem abisine ilettiği ve bu şekilde sanığın siyasal veya askeri casusluk suçunun sübut bulduğu belirtilerek mahkumiyetine dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya incelendiğinde;

2937 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde Cumhuriyet savcılarının, MİT görev ve faaliyetleri ile mensuplarına ilişkin herhangi bir ihbar veya şikâyet aldıklarında veya böyle bir durumu öğrendiklerinde konuyu MİT Müsteşarlığına bildirecekleri belirtilmekte, dava konusu ikinci cümlesinde ise MİT Müsteşarlığının, konunun görev ve faaliyetlerine ilişkin olduğunu belirtmesi veya belgelendirmesi hâlinde adli yönden başkaca bir işlem yapılmayacağı ve herhangi bir koruma tedbirinin uygulanmayacağı düzenlenmektedir.

Dava konusu kuralda millî güvenlik yönünden son derece önemli görevler yürüten MİT mensuplarının, yürüttükleri görevin niteliği nedeniyle özel bir soruşturma usulüne tabi kılındıkları anlaşılmaktadır.

Bu çerçevede, 2937 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesinin birinci fıkrasında, MİT mensuplarının görev suçları yönünden özel soruşturma usulü belirlenerek bu kişilerin soruşturulabilmesi için Başbakandan (karar tarihi itibariyle Cumhurbaşkanlığı) izin alınması gerektiğinin düzenlendiği, dava konusu kuralın yer aldığı ikinci fıkrasında ise bu usulün nasıl uygulanacağının açıklığa kavuşturulduğu görülmektedir.

Buna göre, Cumhuriyet savcıları, MİT görev ve faaliyetleri ile mensuplarına ilişkin herhangi bir ihbar veya şikâyet aldıklarında veya böyle bir durumu öğrendiklerinde, MİT Müsteşarlığına bildirimde bulunacaklar ve bu bildirim üzerine, MİT Müsteşarlığının, konunun görev ve faaliyetlerine ilişkin olduğunu belirtmesi veya belgelendirmesi hâlinde adli yönden başkaca bir işlem yapamayacak ve herhangi bir koruma tedbiri uygulayamayacaklardır. Ancak bu durumda da maddenin ilk fıkrasında belirtilen kural gereği görev suçu olduğu anlaşılan eylem yönünden Başbakandan (Cumhurbaşkanlığı) izin alınarak soruşturma yapılabilecek ve Başbakan (Cumhurbaşkanı) tarafından izin verilmemesi halinde bu işleme karşı idari yargı yoluna başvurulabilecektir.

Dava konusu kural, görev suçlarıyla ilgili olup MİT mensuplarının görevi dışındaki şahsi suçlarını düzenlememektedir. Ancak MİT mensuplarının görev suçlarıyla şahsi suçları arasında ayrım yapmanın, diğer kamu görevlilerine nazaran zor olduğunun da dikkate alınması gerekmektedir. Zira MİT’in görevlerinin niteliği nedeniyle birçok faaliyeti gizli olup bunların MİT’in yetkilileri dışındaki kimselerce bilinmesi söz konusu olmamaktadır. Kuralın lafzından ve madde gerekçesinden kuralla MİT’in görev ve faaliyetlerine ilişkin bu özellik nedeniyle kuralda belirtilen özel soruşturma usulünün belirlendiği, böylece millî güvenlik açısından gizli kalması gereken MİT görev ve faaliyetlerinin açığa çıkarılmasının veya engellenmesinin önlenmeye çalışıldığı anlaşılmaktadır. (Anayasa Mahkemesinin 30/12/2015 tarih ve 2014/122 - 2015/123 sayılı MİT Kanununda yapılan bir kısım değişikliklere ilişkin iptal davasına yönelik gerekçesi)

Başta Dairemiz ve öncesinde kapatılan 16. Ceza Dairesi olmak üzere, Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre kamu görevlilerinin herhangi bir suç örgütüne üye veya yönetici olmaları ve bu örgütün faaliyeti çerçevesinde bağlantılı devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçlarını işlemesi kişisel suç olarak değerlendirilmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın üzerine atılı yargılamaya konu edilen silahlı terör örgütüne üye olma ve örgüt üyeliği suçu ile bağlantılı kabul edilen devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçlarının, kişisel suç niteliğinde olması, yargılama aşamasında mahkemece sorulması üzerine Milli İstihbarat Teşkilatı tarafından verilen cevapta "sanığa atfedilen eylemlerin 2937 sayılı Kanun'un 26 ncı madde kapsamında kalmadığının'' açıkça belirtilmesi karşısında; sanığın durumunun 2937 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi kapsamına girmediği tespit edilmiştir.

A. Sanık Hakkında Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak el edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, sanığın ''...'' kod adını kullandığı, örgüt ideolojisini benimseyerek hiyerarşik yapıya dahil olduğuna ilişkin tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden verilen mahkumiyet kararına yönelik vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla kurulan mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.