muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4646, Karar No: 2015/4783, Tarih: 29.09.2015

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı, 28.4.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararlarında da hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı belirtilmiş, Anayasa Mahkemesi de bu şekilde verilen mahkumiyet kararı ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Yukarıda belirtildiği gibi meşru ve hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller nasıl hukuka aykırı ise aynı şekilde usulsüz arama sonucunda elde edilen ve suçun maddi konusu olan hukuka aykırı "delil" gösterilip sorularak alınan savunma da hukuka aykırıdır. İşte “hukuka aykırı delillerin dolaylı, uzak etkisi” ya da “zehirli ağacın meyvesi de zehirlidir” ifadesiyle bu husus kastedilmektedir.

Somut olayda, 5846 sayılı Kanuna aykırı olarak belirtilen işyeri adresinde bandrolsüz eser satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Mahkemece, CMK'nun 119 ve devamı maddeleri ile 134. maddesi uyarınca gündüzleyin bir defa arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, 01.06.2009 günü belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda gösterilen deliller arasında, sanığın ikrarı, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporu gösterilip mahkumiyete esas alınmış ise de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Çoğunluk kararında belirtilen AİHM Kararları inceleme konusu dosyaya uygun örnek kararlar değildir. Çünkü kanuna açıkça aykırı arama işlemi sonucunda elde edilen suça konu eşya ve sanık savunması dışında delil mevcut değildir. Sanığın ikrar olarak kabul edilen savunmasına neden itibar edilemeyeceğinin gerekçeleri yukarıda açıklanmıştı. Pozitif hukukumuzda hukuka aykırı aramanın ilgilinin muvafakatı ile geçerlilik kazanacağına ilişkin bir düzenleme mevcut olmadığından, sayın çoğunluğun, sanığın arama işlemine itiraz etmediği yönündeki düşüncesine katılmak imkansızdır.

Kaldı ki yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın gerekçesiz veya yeterli gerekçeyi içermemesi başlı başına hukuka aykırı olup, bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmadığından ve bu husus yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmediğinden, kararının bozulması gerektiğini düşünüyor ve sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/6067, Karar No: 2016/5309, Tarih: 31.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6067 E.  ,  2016/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 07.10.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1119, Karar No: 2021/492, Tarih: 20.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/1119 E.  ,  2021/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında ‘"2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davasında; sanık ...‘ın, daha önce ... isimli firmasının olduğunu, çocuğunun hastalığı nedeniyle işlerinin bozulduğunu ve işyerini kapattığını, vergi dairesinden sildirdiğini, diğer sanık ...’i hiç tanımadığını, firması adına düzenlenmiş bir tane sahte faturanın meydana çıktığını bu faturayla ilgisinin olmadığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması, diğer sanık ... savunmasında, Pendik'te boya işleriyle ilgili işyerinin olduğunu, işi nedeniyle Mehmet isimli bir şahısla tanıştığını, bu şahsın işyerini kapatacağından dolayı birtakım evrakları kendisinin işyerine bırakıp gittiğini, yapılan aramada ise bu şahsın getirdiği belgelerin sahte olduğunun anlaşıldığını, diğer sanık ...‘ı ise hiç tanımadığını, sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sanıklar tarafından düzenlendiği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asıllarının, kullanan şirketlerden ve vergi dairesinden de sorulmak suretiyle temin edilip dosya içerisine konulması, faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2-Sanıklar faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

4)Kabule göre de ;

a)Sahte fatura düzenleme suçunda, her takvim yılında işlenen eylemlerin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda sahte faturalar düzenlenmesi halinde, eylemlerin bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı anlaşılmakla; somut olayda, sanıkların her takvim yılındaki eylemlerinin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 20.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13547, Karar No: 2006/13150, Tarih: 23.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13547 E.  ,  2006/13150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 2. İş Mahkemesi

Tarih               : 25.5.2006

Davacı meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle sürekli işgöremezlik  oranının % 16.2 dan % 54’e çıkması nedeniyle % 37.8 fark   için manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından davacıda meslek hastalığı nedeniyle % 54 oranında  sürekli işgöremezlik belirleyen Sağlık Bakanlığı Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesinin 11.04.2006 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının meslek hastalığı nedeniyle 18.12.1985 tarihinde % 16.2 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 21 yıl içerisinde % 37.8 artışla % 54 oranına ulaşmasının tıbben mümkün bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumu yada Tıp Fakültelerinin ilgili akademik tıp konseyinden rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde sürekli iş göremezlik oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,23.11.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2155, Karar No: 2019/217, Tarih: 30.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2155 E.  ,  2019/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı ... Ltd. Şti. vekili, birleşen 2014/755 E. sayılı davada davacı ... vekili ve birleşen 2014/589 E. sayılı davada davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirketin borçlu ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alacağı olup bu alacakla ilgili olarak alacak talebinde bulunup takibin kesinleştiğini, borçlunun İl Özel İdare Müdürlüğünde bulunan alacağının ... 1. ... Müdürlüğünün 2014/3628 E. sayılı dosyasına sıra cetveli yapılmak üzere gönderildiğini, yapılan sıra cetvelinde davalı İki ... Ltd. Şti.nin 15.05.2014 tarihli temlikname ile 2. sırada alacaklı olarak gösterildiğini, ancak davalı İki ... Ltd. Şti. ile borçlu ... Ltd. Şti.'nin kurucu ve ortaklarının aynı kişiler olup bu iki şirket arasında ... 6. Noterliğinde düzenlenen 15.05.2014 tarih 2808 yevmiye nolu temliknamenin muvazaalı olduğunu, iki şirket arasında hukuksal ilişki bulunmayıp alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, ... 1. ... Müdürlüğünün 2014/3628 Esas sayılı takip dosyasında hazırlanan 13.10.2014 tarihli derece kararı ve sıra cetvelinin 2. sırasında bulunan İki ... Şti.'nin alacağının muvazaalı olduğunun tespiti ile sıra cetveline yapılan itirazın kabulüne ve davalı İki ... Ltd. Şti.'nin sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkili, davalı şirketin kurucuları ve ortakları ile borçlu ... Ltd. Şti. nin kurucu ve ortaklarının farklı kişiler olup aralarında herhangi bir alaka bulunmadığını, borçlu şirketin davalı şirketten bir çok fatura karşılığında inşaat malzemeleri satın aldığını, davalı şirketin borçlu şirkete sattığı inşaat malzemelerini değişik firmalardan satın alıp bedellerini ödediğini, borçlu şirket satın aldığı malzemelerin bedelini ödeyemediğinden iki şirket arasında ... 6. Noterliğinin 15.05.2014 tarihli temliknamesi ile ... Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından ihalesi yapılan Pınarhisar ilçesi ... Lisesi bina yapımı ile ilgili olarak hak edişlerinden 90.000,00 TL sini temlik aldığını, davacının temliknamenin düzenlendiği tarihte yapmış olduğu kesinleşmiş bir ... takibi dahi bulunmadığını, bu nedenle düzenlenen sıra cetveli ve derece kararının doğru olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen dava dosyalarında davacılar ... Ltd. Şti ile İki ... Ltd. Şti arasındaki temliknamenin muvazaalı olduğunu, İl Özel İdaresi ile yapılan sözleşme gereği alacağın temlikinin geçersiz olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemişlerdir.

Birleşen dava dosyalarında davacılar ... Ltd. Şti ile İki ... Ltd. Şti arasındaki temliknamenin muvazaalı olduğunu, İl Özel İdaresi ile yapılan sözleşme gereği alacağın temlikinin geçersiz olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; her iki şirketin de ortaklarının farklı kişiler olduğu, her iki şirketin arasında ticari ilişki bulunduğu, bu ilişkinin mal alım satımından kaynaklandığı, taraflar arasındaki ticari alışverişe ait faturaların her iki şirketin ticari defterlerine işlendiği, şirketlerin ticari defterlerinin açılış ve kapanış noter onaylarının usulüne uygun olduğu, 15.05.2014 tarihli temlikname tarihinde davalı İki ... Ltd. Şti.nin birleşen dosya davalısı ... Ltd. Şti'nden ticari mal satımından doğan 169.976,78 TL. alacağı olduğu dolayısıyla taraflar arasında mal alım satışından kaynaklanan ticari ilişki ve alacak borç ilişkisi bulunup itiraza konu temliknamenin bu alacak borç ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre birleşen davada davacı ... vekili ve birleşen davada ... vekili ile asıl davada davacı ... Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle birleşen davada davacı ... vekili ve birleşen davada ... vekili ile asıl davada davacı ... Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22185, Karar No: 2015/32967, Tarih: 30.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/22185 E.  ,  2015/32967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2011/1181-2014/348

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak fazla mesai ve genel tatil ücreti yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Bahşiş, yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde, fazla çalışma ücretlerinin zamsız kısmının sabit ücret içerisinde ödendiği kabul edildiğinden, fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Somut olayda, mahkemece, davacının, yazın haftada 19 saat, kışın ise haftada 14,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücretinin sabit ücret ve bahşiş gelirine göre ayrı ayrı hesaplandığı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de, yapılan hesap hatalıdır.

Somut olayda, mahkemece, davacının, yazın haftada 19 saat, kışın ise haftada 14,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücretinin sabit ücret ve bahşiş gelirine göre ayrı ayrı hesaplandığı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de, yapılan hesap hatalıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, gerek sabit ücret gerek bahşiş geliri yönünden % 150 zamlı ücret üzerinden fazla mesai ücretinin hesaplanmış ise de, yukarıda belirtildiği üzere, bahşiş geliri yönünden % 50 zam nisbeti esas alınarak hesap yapılması gerekmektedir. Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.