muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15746, Karar No: 2017/6159, Tarih: 12.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/15746 E.  ,  2017/6159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili, davalılar ... v.d. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

...28.İcra Dairesi' nin 25.6.2013 ve 11.4.2014 tarihli yazılarında borçlu davalı ...'ye ait borç miktarı bakımından çelişki bulunmaktadır. 25.06.2013 tarihli yazıda borcun tamamı ödendiği bildirilmesine rağmen, 11.4.2014 tarihli belgede 46.623,11 TL bakiye borç miktarı görünmektedir. Bu nedenle, her iki yazı arasında çelişki nedeni araştırılarak davalının borçlu olup olmadığı, borçlu ise ilgili icra müdürlüğünden kapak borç miktarının sorulması alınacak cevabi yazı ile birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 12.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5908, Karar No: 2015/3673, Tarih: 17.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/5908 E.  ,  2015/3673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir(Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/06/2013 tarih ve 2012/222-2013/213 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl davada davacı ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17/03/2015 günü hazır bulunan birleşen davada davacı ... vekili Av. ..., asıl davada davacı ... Ltd. Şti. vekili Av. ... ile asıl ve birleşen davada davalı .... Taşıma Hizmetleri A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından üretilen polyester çatı levhalarının İzmir Limanı’ndan İrlanda’ya taşınması işini davalının üstlendiğini, emtiaların müvekkili tarafından üstü açık konteynıra yerleştirilerek davalıya teslim edildiğini, taşıma sırasında emtiaların hasarlanması sonucu alıcı firma tarafından kabul edilmediğini ve emtiaların Türkiye’ye geri getirildiğini, hasar bedelinin müvekkilinin nakliyat sigortacısı tarafından ödendiğini, ancak hasarlı emtianın geri getirilme masrafları olan 12.057,79 TL’nin sigorta şirketi tarafından ödenmediğini, oluşan zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 1.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, asıl davanın davacısına ait emtianın taşıma rizikolarına karşı müvekkili tarafından sigorta teminatı altına alındığını, taşıma sırasında emtianın hasarlanması sonucu oluşan zararın müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, meydana gelen zarardan davalı taşıyıcının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 15.831,00 EURO’nun temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davanın davalı vekili, müvekkili tarafından taşıması üstlenilen emtianın iyi ambalajlanmaması ve konteyner içine iyi sabitlenmemesi nedeniyle hasarın meydana geldiğini, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu emtianın taşındığı üstü açık konteynırın davalı tarafından geminin en üstüne yerleştirildiği ve üzerine başka bir yük konulmadığı, emtianın konteynır içine iyi sabitlenmemesi nedeniyle hasarın meydana geldiği, davalı taşıyıcının bunda bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davaların davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu emtianın taşındığı üstü açık konteynırın davalı tarafından geminin en üstüne yerleştirildiği ve üzerine başka bir yük konulmadığı, emtianın konteynır içine iyi sabitlenmemesi nedeniyle hasarın meydana geldiği, davalı taşıyıcının bunda bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davaların davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, denizyolu ile yapılan taşıma sonucu emtiada meydana gelen hasarın tazmini istemine ilişkindir.

Somut olayda, davalı tarafından taşıması üstlenilen polyester levhalar, davacı tarafından naylon ambalaj ile sarılarak ahşap paletler üzerine konulup, çelik çember ile ahşap palete sabitlenmek suretiyle açık (flat) konteynır üzerine yerleştirilerek spanzet ve çektirmeler ile konteynıra sabitlenmek suretiyle davalıya teslim edilmiştir.

Mahkemece, emtianın üzerinde bulunduğu açık (flat) konteynırın gemi güvertesinin en üstüne konulduğu ve konteynır üzerine başka bir yük konmadığı dolayısı ile davalı taşıyıcının konteynırın istiflenmesini doğru yaptığı, buna göre meydana gelen hasardan sorumlu olmadığı, hasarın yükün konteynıra iyi sabitlenmemesi ve ambalajın yetersiz olmasından meydana gelmesi nedeniyle kusurun davacıda olduğu belirtilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de, taşıyıcının yükün sağlıklı taşınabilmesi ve hasara uğramaması için yükleme ve istiflemeyi gözetmesi, hatalı bir yükleme veya ambalaj eksikliği varsa buna karşı çıkması ve yükün güvenli taşınabilmesi için gereken her türlü tedbiri alması basiretli bir taşıyıcıdan beklenen bir davranış olup, buna uymayan ve sonuçta taşımayı üstlenen taşıyıcının meydana gelen zarardan dolayı en azından müterafik kusurlu kabul edilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, mahkemece, polyester levhaların konteynıra iyi sabitlenmemesi ve ambalaj eksikliği nedeniyle dağılması sonucu hasarın meydana geldiği kabul edildiğine göre, davalı taşıyıcının buna ilişkin gözetim görevini ihmal etmesi nedeniyle müterafik kusurlu olduğu gözetilerek bu çerçeve dahilinde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 17/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6317, Karar No: 2024/4902, Tarih: 26.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6317 E.  ,  2024/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/395 E., 2023/618 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/615 E., 2020/259 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin, evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülüklerini yerine getirmediğini, evinin ve eşinin ihtiyaçlarını karşılamadığını, eve yiyecek içecek almadığını, müvekkilinin zaman zaman Tekirdağ'daki annesine ziyarete gelip annesinden yiyecek taşıdığını, erkeğin sorumsuz davrandığını, yıllık izine çıktığında maaşını alıp arkadaşlarıyla yemeye içmeye harcadığını, eve geldiğinde yemek yemediğini, dışarıda yediğini söyleyerek eline telefon alıp oyun oynadığını, aile bütünlüğüne önem vermediğini, erkeğin sabahlara kadar telefonda oyun oynadığını, müvekkili erkekten oyunu bırakmasını istediğinde ise elindeki eşyaları müvekkiline fırlattığını, müvekkiline vurduğunu, müvekkili canım yanıyor dediğinde erkeğin "...Sen benim canımı çok yaktın mahkemelerde..." diyerek intikam aldığını beyan ettiğini 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının erkekten alınmasına, boşanmaya dair ilam kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, küçük ... yararına dava tarihinden itibaren aylık 750,00 TL tedbir nafakasının erkekten alınmasına, boşanmaya dair ilam kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereğince 50.000,00 TL maddî tazminat ve 50.000,00 TL manevî tazminat bedelinin erkekten alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve birleşen dava dilekçelerinde özetle; tarafların ilk olarak 2014 tarihinde evlendikleri, bu evliliklerini Tekirdağ Aile Mahkemesi'nin 2015/215 Esas, 2016/822 Karar sayılı ilamı ile boşanarak sonlandırdıkları, sonrasında tekrar bir araya gelerek 2018 tarihinde yeniden evlendikleri, tarafların bu evliliklerinden ortak bir çocuklarının bulunduğu, tarafların her iki evliliklerinde de birbirlerini severek ve isteyerek evlenmelerine rağmen her iki evliliklerinde de daha başından itibaren erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle sorunların yaşanmaya başladığı, müvekkilinin kayın validesinin Tekirdağ İline taşınmaları konusunda evlerine gelip gittikçe erkek üzerinde baskı oluşturmaya başladığı ve kızının kafasını bu konuda iyice karıştırdığı ve kızını zorlamaya başladığı, kadının erkeğe hakaret ettiğini belirterek asıl davanın reddine, karşı davalarının kabulü ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, erkek yararına 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların evliyken boşandıkları, daha sonra 18.12.2018 tarihinde yeniden evlendikleri, davalı-davacı erkeğin evine bakmadığı, evin geçimi, bakım ve iaşesini sağlamadığı, eşinin ve çocuğunun ihtiyaçlarını temin etmediği, evlilik birliğinden kaynaklanan sorumluluklarını yerine getirmediği, eşine küfür ve hakaret ettiği, onu tehdit ettiği, şiddet uyguladığı, ailesinin evliliğe müdahale etmesine kayıtsız kaldığı, tüm bunlarla birlikte kendi ailesinin de eşine hakaret ettiği, ailesinin bu tutumuna karşı eşini korumadığı, ailesinin bu tavrına sessiz kaldığı, buna karşın davacı-davalı kadının da yaşadığı ilçeyi beğenmediği, sürekli şikayet ettiği, annesinin de etkisinde kalarak eşine sürekli Tekirdağ'a taşınmak için baskı yaptığı, kadının annesinin tarafların evliliklerine müdahale ettiği, kadının bu duruma kayıtsız kaldığı, erkeğin ağır kusurlu olduğu, gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, tarafların ortak çocuğu 2015 doğumlu ...'ın velâyetinin anneye verilmesine, velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, velâyeti anneye verilen ortak çocuk için ara karar ile bağlanmış olan aylık 300,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar devamına, karar kesinleştikten sonra aynı miktarda iştirak nafakası olarak davalı-davacı babadan alınarak ortak çocuğa velâyeten davacı-davalı anneye verilmesine, davacı-davalı için kadın bağlanan aylık 300,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar devamına, karar kesinleştikten sonra aynı miktarda yoksulluk nafakası olarak davalı-davacı erkekten alınarak davacı-davalı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı-davalı kadının tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davalı-davacı erkekten alınarak davacı-davalı kadına verilmesine, davalı-davacı erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; asıl davanın ispat edilmediğini, davacı-davalı kadının tanıklarının beyanlarının doğru olmadığını, görgüye dayalı tanıklık yapmadıklarını, velâyet konusunda düzenlenen raporun yetersiz olduğunu, iki haftada bir sınırlı saatlerde kişisel ilişki kurulmasının çoçukla baba arasındaki iletişimdeki eksikliği telafi edemeyecek kadar yetersiz olduğunu, davacı-davalı kadının evliliğin sona ermesinde tam kusurlu olduğunu, davalı-davacı erkeği ailesinin ve çevresinin önünde küçük düşürdüğünü, onur kırıcı sözler söylediğini, evliliğin başlangıcından itibaren gerek ailevi gerek başka konularda sıklıkla yalana başvurduğunu, ailesinin tarafların evliliğine müdahalede bulunduğunu, bitmeyen parasal istekleri olduğunu belirterek kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, velâyet, kişisel ilişki, kadın ve ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat, erkeğin manevî tazminat talebinin reddi kararı yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı-davacı erkek vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; asıl davanın ispat edilmediğini, davacı-davalı kadının tanıklarının beyanlarının doğru olmadığını, görgüye dayalı tanıklık yapmadıklarını, velâyet konusunda düzenlenen raporun yetersiz olduğunu, iki haftada bir sınırlı saatlerde kişisel ilişki kurulmasının çoçukla baba arasındaki iletişimdeki eksikliği telafi edemeyecek kadar yetersiz olduğunu, davacı-davalı kadının evliliğin sona ermesinde tam kusurlu olduğunu, davalı-davacı erkeği ailesinin ve çevresinin önünde küçük düşürdüğünü, onur kırıcı sözler söylediğini, evliliğin başlangıcından itibaren gerek ailevi gerek başka konularda sıklıkla yalana başvurduğunu, ailesinin tarafların evliliğine müdahalede bulunduğunu, bitmeyen parasal istekleri olduğunu belirterek kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, velâyet, kişisel ilişki, kadın ve ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat, erkeğin manevî tazminat talebinin reddi kararı yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadının boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar ve velâyet, kişisel ilişki düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadının boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar ve velâyet, kişisel ilişki düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 169 uncu maddesi, 175 inci maddesi, 182 inci maddesi, 323 üncü maddesi, 324 üncü maddesi, 327 inci maddesi, 328 inci maddesi, 330 uncu maddesi, 335 inci maddesi, 336 ncı maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/37883, Karar No: 2011/5376, Tarih: 16.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/37883 E.  ,  2011/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı 09.10.2008 tarihinde verilen kararı 1412 sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 17.10.2008 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 16/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11327, Karar No: 2009/14222, Tarih: 06.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/11327 E.  ,  2009/14222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16.12.2008 tarih 2008/13165-17682 bozma kararında özetle: "Yapılan araştırmanın yetersiz olduğu, çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağı düzenlenip maliki açık bırakılmak suretiyle kadastro mahkemesine gönderildiği, bu nedenle 3402 Sayılı Yasanın 30/2. Maddesine göre araştırma yapılmış, üç uzman orman mühendisi bilirkişilerle keşif yapılıp, memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarının uygulanması, orman sayılmayan yer olması halinde ziraat bilirkişiden rapor alınıp yerel bilirkişi ve tanık dinlenmek suretiyle deliller toplanıp, sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu ... Mahallesi, 420 ada 97 parsel sayılı 788 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tarla niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/10/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16135, Karar No: 2014/19856, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16135 E.  ,  2014/19856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/630-2014/68

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.