muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4874, Karar No: 2012/7061, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4874 E.  ,  2012/7061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Serik 2.İcra Müdürlüğü'nün 2010/244 talimat sayılı takip dosyasında 13.10.2010 tarihinde haczedilen mehkullerin müvekkiline ait olduğunu, müvekkilin haciz uygulanan işyerini tüm yasal koşullarını yerine getirerek borçludan devir aldığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, işyeri devrinin İİK'nun 44.maddesindeki koşulları taşımadığını, devrin muvazaalı olduğunu, işyerini usulsüz devir alan 3.kişinin işletmenin borçlarından sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece haciz yapılan işyerinin İİK'nun 44.maddesinde öngörülen koşullara uygun olarak devir edilmediği, BK'nun 179.maddesi uyarınca işyerini devir alan 3.kişinin işletmenin borçlarından da sorumlu bulunduğu gerekçeleriyle davanın reddine ve haczedilen malların değeri üzerinden %15 tazminatın davacıdan alınıp davalıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK'nun 96 vd maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir. İstihkak davası sonucunda davacı 3.kişinin davasının reddedilmesi halinde alacaklı yararına İİK'nun 97/13.maddesi uyarınca tazminata hükmedile-

bilmesi için takibin talikine karar verilmek suretiyle alacağın istifasının geçikmiş olması gerekir. Mahkemece davalı alacaklı yararına tazminata hükmedilmiş ise de mahkemenin 27.10.2010 günlü kararı takibin talikine ilişkin olmayıp malların yediemin olarak davacıya teslimine ilişkin karardır. Bu itibarla tazminat koşulları oluşmadığından davalı alacaklı yararına tazminata hükmedilmemesi gerekirken aksine düşünce ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 2/3 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının tazminata ilişkin 2.bendinin tamamen hükümden çıkartılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 31.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16152, Karar No: 2013/27124, Tarih: 20.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/16152 E.  ,  2013/27124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/80808

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2011/480 (E) ve 2012/706 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, “şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14097, Karar No: 2016/12212, Tarih: 23.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/14097 E.  ,  2016/12212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı eski hale getirme talebinde bulunmuş, mahkemece talep reddedilmiştir.

Mahkemenin her iki kararıda davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenlik nezdinde 02/12/1998-26/03/2002 tarihleri arasında tanker şoförü olarak çalıştığını, 26/03/2002 tarihinde işyerine geldiğinde işveren tarafından hırsızlıkla suçlandığını, çalışmaya başlatılmadığını ve işine son verildiğininin bildirildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile izin harçlığı ve fazla çalışma ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, olay günü şirketin ... ..'da bulunan tesislerine bir güvenlik görevlisi eşliğinde ...'dan aldığı mazotu tanker ile taşıma görevini yapmakta olduğunu, yol üzerindeki dinlenme yerine geldiklerinde, yanındaki güvenlik görevlisine içeriye girip okey oynayabileceğini, yemek yiyebileceğini söyleyerek güvenlik görevlisini uzaklaştırmaya çalıştığını, güvenlik görevlisinin ise daha önce davacıyı boş bidon yıkarken görmesi nedeniyle izlemeye aldığını, bir süre sonra şoförün tankerden bidona mazot boşalttığını ve bilahare yanına gittiğinde şoförün mührü iki adet bozuk paranın arasında koyarak pense ile sıktığını gördüğünü, davacının gördüklerini kimseye söylememesi konusunda güvenlik görevlisine ikazda bulunduğunu, ayrıca Biga'daki müvekkili şirketin tesislerine yaklaştıklarında davacının telaşla tankerin üzerinde benzin bidonu unuttuğunu söylediğini ve durarak bidondaki mazotu tankere boşalttığını, bidonu ise yol kenarına attığını, tesislere ulaşıldığında güvenlik görevlisine tankerden inince kantarın üzerinde durmasını söylediğini, böylece eksilen mazotun farkedilmemesini amaçladığını, tüm bu hususların güvenlik görevlisi tarafından şirket yetkililerine anlatıldığını, yol kenarına atılan bidonun içindeki atıklarla birlikte bulunduğunu, şirket kayıtlarına bakıldığında da eksikliklerin fark edildiğini, akabinde davacının iş akdinin feshedildiğini, daha sonra davacı hakkında emniyeti suistimal nedeniyle dava açıldığını, davacının izin ve fazla mesai ücreti alacağı bulunmadığını, feshin haklı olduğunu, bu nedenle karşı tarafın kötü niyet tazminatı talep hakkı bulunmadığını, iş akdi haklı nedenle feshedildiğinden talep edilen alacakların yasal dayanaktan yoksun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın, davacı tarafça 30/01/2007, 18/11/2008 tarihlerinde ve daha sonra da 24/02/2016 tarihinde 3.kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle HMK 150/6 Maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekilinin eski hale getirme talebi üzerine yerel Mahkece 10.03.2016 tarihli ek karar ile de, HMK 95. maddesine göre, elde olmayan sebeplerle kanunda belirtilen veya hakimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimsenin, eski hale getirme talebinde bulunabileceği, süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen sonuca, eski hale getirme dışında başka bir hukuki yoldan ulaşılabiliyorsa eski hale getirme talebinde bulunulamayacağı, davacının, davayı 3. kez takipsiz bırakması nedeniyle mahkemelerince davanın açılmamış sayılmasına dair nihai kararla davadan el çekilmiş olduğundan, söz konusu işlem eski hale getirme talebini karşılar nitelikteki bir işlem olmadığından ve verilen kararın da temyiz yolu açık olduğundan, eski hale getirme talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davanın açılmamış sayılması kararı nihai bir karar olup, yerel Mahkemece davadan el çekilmekle anılan karar aleyhine eski hale getirme talebinde bulunulamaz. Ancak, söz konusu karar temyize tabidir. Bu durumda yerel Mahkemenin 10.03.2016 tarihli ek kararı ile verilen “eski hale getirme talebinin reddi kararı” isabetli olduğundan, anılan ek karara yönelik temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

Ancak, davanın açılmamış sayılması kararı, yukarıda da izah edildiği üzere temyize tabi bir karar olup, davacı vekilince de, süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı vekilinin yerel Mahkemeye sunduğu “Çalışabilir Kağıdı” başlıklı .. Merkezinden alınmış olan ve .. .. Saraoğlu'nun kaşe ve imzasının bulunduğu belgede, davacı vekilinin viziteye çıktığı tarih ve saatin 24.02.2016, 09.00, tedavisinin bittiği tarih ve saatin 24.02.2016, 10.30, çalışabileceği tarihin ise 25.02.2016 olduğu, bu durumda duruşmanın yapıldığı 24.02.2016 günü saat 10.22'de davacı vekilinin rahatsızlığı sebebiyle tedavi altında olduğu, duruşmaya katılamamasının makul bir mazerete dayandığı anlaşılmakla, yerel Mahkemenin “davanın açılmamış sayılma” kararının bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3351, Karar No: 2014/12407, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3351 E.  ,  2014/12407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 17. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2013/30-2013/36

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı tarafa yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalılar vekilinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalıların duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/526, Karar No: 2019/2119, Tarih: 08.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/526 E.  ,  2019/2119 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...’un, sevke, nakle veya bunlarla ilgili alınacak tedbirlere karşı çıkmak eylemi nedeni ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 43/2-c maddesi uyarınca 1 ay ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 13/07/2018 tarihli ve 2018/1169 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine ve disiplin cezasının onanmasına ilişkin Balıkesir İnfaz Hâkimliğinin 27/09/2018 tarihli ve 2018/1445 esas, 2018/1861 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2018 tarihli ve 2018/2257 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1-Somut olayda, 03/07/2018 tarihinde hükümlünün... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevkinin sağlanması amacıyla ringe bindirildiği, hükümlünün araca bindirildiği sırada aracın döşemelerine zarar verdiği gerekçesiyle 03/07/2018 tarihinde tutanak tanzim edildiği, ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 13/07/2018 tarihli kararı ile 1 ay ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası ile cezalandırılmasına yönelik karar verilmesini müteakip, İnfaz Hakimliğince hükümlünün itirazının reddine karar verilmiş ise de; dosya içerisinde yer alan hükümlünün olay tarihinden önce verdiği 15/02/2018 tarihli dilekçesinde hastaneye gitmek istediği, ancak nefes darlığı, astım ve panik atak rahatsızlıkları bulunduğundan bahisle cezaevi aracına binemediği, ring benzeri olmayan başka uygun bir araç verilmesi halinde hastaneye gidebileceği şeklindeki beyanları, başka bir benzer olaya istinaden hükümlünün 14/11/2017 tarihli ifadesinde kabul bölümüne kadar yürüyerek gittiği, ring aracını gördüğü anda binemediği, ring aracına bindiği anda boğulacak gibi bir hisse kapıldığına ilişkin beyanı, yine hükümlünün... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden aldığı raporlar birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar hükümlüyü hastaneye sevk etmek amacıyla ring dışında bir araç getirilmiş olsa bile hükümlünün geçirdiği rahatsızlıklar nedeniyle olay anında yaşadığı kaygı ve heyecan ile anılan rahatsızlıkların da tetiklemesi sonucunda araca zarar verebileceği ihtimalinin hükümlü lehine yorumlanması gerektiği, kurum aracına zarar vermek eyleminin gerçekleştiği, ancak hükümlüyü zarar verme eylemine iten nedenlerin neler olduğunu hususunda gerekli değerlendirmenin yapılması gerektiği, kaldı ki olay gününden önce verdiği dilekçeler de göz önünde bulundurulduğunda hükümlünün olaya ilişkin bir kastının bulunmadığı, geçirdiği rahatsızlıklardan dolayı anılan eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanununun 6/3. maddesinde yer alan "İnfaz hâkimi, inceleme sonunda şikâyeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse, yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir." şeklindeki düzenleme ile anılan Kanunun 6/5. maddesi gereğince infaz hakimliği kararlarına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerine göre acele itiraz yoluna gidilebileceği öngörüldüğünden, infaz hakimliğince sadece şikayetin reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca onaylanmasına da karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07/01/2019 gün ve 94660652-105-10-15420-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2018 tarihli ve 2018/2257 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3928, Karar No: 2020/5535, Tarih: 01.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3928 E.  ,  2020/5535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 12.01.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18523, Karar No: 2017/25019, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18523 E.  ,  2017/25019 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.