muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/440, Karar No: 2022/10282, Tarih: 21.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/440 E.  ,  2022/10282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafiileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanık ...’ın yetkilisi olduğu ... İnşaat şirketinin müteahhidi olduğu 13 katlı bina inşaatının oluk işlerini üstlenen sanık ...’in yetkilisi olduğu ... Kardeşler firmasında işçi olarak çalışan ölen ...’ın, olay günü sanık ... ve diğer işçilerle birlikte inşaata su borularını takmak için gittikleri sırada, inşaatın üst katlarında çalışan ...’ın, binanın katlarında asansör boşluklarına açılan noktalarda uyarı levhalarının bulunmaması, yeterli aydınlatmanın olmaması ve asansör boşluğuna açılan kısımlarda gerekli güvenlik önlemlerinin alınmayıp boşluklara açılan yerlerin engellerle kapatılmamış olması nedeniyle asansör boşluğuna düşerek öldüğü, sanık ... ‘nin inşaatın yapı denetim işini üstlenen ... Yapı Denetim yetkilisi, sanık ...’in inşaatın asansör işini üstlenen Bedir Asansör şirketinin yetkilisi olduğu olayda,

Olay yeri inceleme raporunda, inşaatın zemin kattan 13. kata kadar asansör boşluğu ön tarafları ile asansör katları arasında herhangi bir koruma tedbiri ve uyarı levhasının olmadığının tespit edildiği, 10.04.2014 tarihli tutanak içeriğine göre, asansörlerin kapısının olmadığı, her katta asansör korumasının bulunmadığı, işçilerde baret olmadığı, bina aydınlatmasının yetersiz olduğu, ikaz uyarı levhalarının olmadığı, merdiven kenarlarında korkuluk olmadığı, inşaat güvenliği ile ilgili yazıların olmadığı, iki adet asansör boşluğunun merdivenin sol ve sağ tarafında olduğu ve korumasının olmadığının tespit edildiği,

1-Sanıklar ... ve ...’in mahkumiyetlerine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, ... İnşaat ... güvenliği tespit ve öneri defterinde olay tarihinden önce 05.04.2014 tarihinde asansör boşluklarının kapatılması, uyarı ve işaret levhalarının sayısının artırılması tespitlerine yer verildiği halde bu önlemleri almayan sanık ...’ın asli kusurlu olduğu, yapı denetim şirketi yetkilisi sanık ...’nin ... güvenliği ve işçi sağlığı konusunda alınması gerekli tedbirlerle ilgili inşaat sahiplerine herhangi bir uyarıda bulunmaması nedeniyle tali kusurlu oldukları anlaşılmakla, mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin sanığın hatalı değerlendirmeyle asli kusurlu olarak değerlendirildiğine, illiyet bağı olmadığına, kusur durumuna, kararın hukuka aykırı olduğuna yönelik, sanık ... müdafinin eksik incelemeye, CMK’nın 231. maddesinin uygulanmamasına, ceza miktarına, suçun sanıklar tarafından işlenmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına, takdiri indirim uygulanmamasına, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, eksik incelemeye yönelik, katılan vekilinin sanıkların adli para cezası ile cezalandırılmalarına yönelik temyiz sebeplerinin reddine, ancak ;

Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, (1) nolu bölümün üçüncü paragrafı çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının suçun işlenmesindeki özellikler ve sanığın sosyal ve ekonomik özellikleri nazara alınarak, TCK’nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK’nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine, TCK’nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30TL hesabıyla 27300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi,hükmün (4) nolu bölümün üçüncü paragrafı çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının suçun işlenmesindeki özellikler ve sanığın sosyal ve ekonomik özellikleri nazara alınarak, TCK’nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK’nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine, TCK’nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20TL hesabıyla 12100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı ... Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 9.maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan ... Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre icra edilen ... kolunun çok tehlikeli işler kapsamında yer aldığı; 6331 sayılı Kanunun 15. maddesine göre, çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde çalışacakların yapacakları işe uygun olduklarını belirten ... raporu almadan işe başlatılamayacakları, 17. maddesine göre ise, mesleki eğitim alma zorunluluğu olan çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde yapacağı işle ilgili mesleki eğitim aldığını belgeleyemeyenlerin çalıştırılamayacağı düzenlemelerine yer verildiği; dosya içeriğine göre ölenin, çok tehlikeli işte çalışabileceğine dair ... raporu alınmadığı, icra ettiği faaliyete uygun mesleki eğitimler verilmediği anlaşılmakla, sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

4-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

4-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında sanık ...’in asansör boşluklarının girişlerinin güvenliğini hem çalışma esnasında hem de çalışma sonrası yeterli güvenliğini alıp diğer vazifelerde çalışan işçilerin güvenliğini tehlikeye sokmaktan sorumlu olduğu, ikaz ve uyarıcı levhalar kullanmaması nedenleriyle ssanığın tali kusurlu olduğu belirlenmiş ve mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, olay tarihinden yaklaşık 45 gün önce asansörün ray ve kapı kasalarının montajını tamamladıklarını, montajı yapmadan önce asansör boşluklarının önünde bulunan korumalıkları kaldırarak montajı yaptıklarını, işlemleri tamamladıktan sonra tekrar korumalıkları yerlerine koyarak inşaattan ayrıldıklarını, bu vakitten sonra kendisi ve işçilerinin inşaata gitmediklerini, montajdan sonra kapı kasasının kenar duvar iç sıvası ve kapı kenarı mermerlerinin yapılması gerektiğini, kendilerinden sonra boşluklara konulan kalasların kaldırılmış olabileceğini beyan ettiği, işçileri olan tanıklar ... ve Emre’nin de binadaki bütün boşluklara inşaatın bekçisi ile kalas çakıp bıraktıklarını, yaklaşık 40 gün sonra olayın meydana geldiğini belirttikleri, inşaat bekçisi tanık Abdulrezak’ın ise beyanında, kendisi kalas çakarken asansör firması elemanlarının kendisine yardım ettiğini onun dışında firma elemanlarının boşluklara kalas çakmadıklarını beyan etmekle beraber asansör firması elamanlarının kazadan önce en son geldiklerinde asansörün kaynak işinin bittiğini, kaynak işi bittikten sonra boşluklara kalasları kendisinin çaktığını, kalaslar çakıldıktan sonra fayans, boyacı, sıvacı, yalıtımcı ve olukçuların inşaatta çalıştıklarını, asansör boşluğuna açılan kalasların kim tarafından çıkartıldığını bilmediğine dair beyanı gözetildiğinde, sanığın asansör boşluğunda gerekli önlemi aldıklarına dair savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin ve inandırıcı bir delil bulunmaması nedeniyle beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kabule göre ise;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1597, Karar No: 2010/8744, Tarih: 13.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1597 E.  ,  2010/8744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5198, Karar No: 2012/3807, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5198 E.  ,  2012/3807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverenlere ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit isteminin kabulüne, işçilik alacakları isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yerolmadığına,temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ... Temizlik Hiz Gıda Yem Tic Ltd Şti ve ...'na iadesine, 15/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6248, Karar No: 2014/11141, Tarih: 11.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6248 E.  ,  2014/11141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.12.2013 tarih ve 2013/294-2013/623 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacı ...'in ortağı ve yetkilisi olduğu davacı şirkete ait 2 cilt fatura koçanının 24/04/2013 tarihinde .... plaka sayılı ...'in ikametgahı önüne park edilen aracın içerisinden çanta ile birlikte çalındığını, çalınan 1. ve 2. cilt fatura koçanları'nın 1'sinin tamamen kullanıldığını, 2. cilt 27 adet fatura koçanının boş olduğunu ileri sürerek; 1. cilt seri A020001-020050 ve 2 cilt seri A020051-020100 sıra nolu irsaliyeli faturaların TTK'nın 82/7. maddesi gereği ziyana ilişkin belge verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; talep konusu faturalardan ikinci cilt A serinin 27 adetinin boş olduğunun bildirildiği, boş faturaların zayi olması halinde TTK'nın 82/3 maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı, diğer faturalarla ilgili olarak zayi belgesi verilmesi için tacirin kendisine kusur izafe edilemeyecek olan ve irade dışında meydana gelen olayların gerçekleşmesi, tacirin belgelerini muhafazada gerekli dikkat ve özeni göstermesi, ayrıca defter ve belgelerini şirket menfizinde bulundurması ve koruması için gerekli tedbirleri alması gerektiği, şirket temsilcisinin ticari merkezi dışında bir adreste evinin kapısı önüne bıraktığı araçta taşınabilir çanta içerisinde fatura saklamasının özenli bir davranış olmadığı gerekçesiyle; talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21514, Karar No: 2014/10225, Tarih: 26.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21514 E.  ,  2014/10225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kalkandere Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 25.2.2013 gün ve 144-54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

492 sayılı Harçlar Yasasına bağlı I sayılı tarifenin "Yargı Harçları" başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı Yasanın 16.maddesi düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Öte yandan, HUMK'nun 434/I.(6100 S. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 366.m yollamasıyla 344.) maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi, 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının; karar altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HMK'nin 434/3. fıkrasında ise, harcın tamamının ödenmemesi halinde ne gibi işlem yapılacağı usul ve esasları gösterilmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, temyiz eden davalı ... ve ...'ten temyize esas harcın tümü (nisbi karar ve ilam harcının dörtte biri) alınmadan maktu temyiz harcı alınarak dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, HUMK'nun 434. maddesi hükmü gözetilmek suretiyle ... ve ...'ten temyiz harcının tamamının tahsil edilmesi ayrıca dava konusu 1985 tarihli ve 11 sıra nolu taşınmaza komşu, ...in paydaş olduğu ve 1966 tarihli 16 sıra no da kayıtlı olduğu ifade edilen taşınmaza ilişkin tapu kaydının getirtilmesi ve ondan sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.5.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14805, Karar No: 2024/3275, Tarih: 05.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/14805 E.  ,  2024/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/294 E., 2022/489 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : Bozma üzerine; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2018 tarih, 2017/31 Esas ve 2018/5 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan beraatine karar verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.06.2018 gün ve 2018/746 Esas, 2018/1436 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 21.04.2022 tarih ve 2021/10246 Esas, 2022/2237 sayılı kararı ile özetle;

'Sanık ...'un, terör örgütü liderinin Bank Asyanın ekonomik gücünün ayakta tutulmasına yönelik vermiş olduğu talimat sonrası dönemde 14.01.2014 tarihinde 259,02 gram miktarlı 05.05.2014 tarihinde 116,69 gram miktarlı altın cinsi katılım hesapları açmış olduğunun tespit edildiği, sanığın hesap hareketlerinde 27.12.2012 tarihi ile 14.01.2014 tarihleri arasında hareketlilik bulunmamasına rağmen talimat sonrasına denk gelecek şekilde sanığın iki kez katılım hesabı açmak suretiyle talimat sonrası dönemde hesabını aktif olarak kullandığının tespit edildiği; tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgütle irtibatlı BankAsya’daki hesabına para yatıran, katılım hesabı açan sanığın eylemlerinin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilerek terör örgütüne yardım etme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde ve suç vasfının belirlenmesinde düşülen yanılgı sonucu beraatine karar verilmesi,',''nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 gün, 2022/294 Esas, 2022/489 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan, TCK'nın 314/2 nci maddesi, TMK 5/1 ve TCK 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezasına mahkumiyetine karar verilmiştir.