muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2728, Karar No: 2021/990, Tarih: 02.02.2021

Kamu görevlisi; kamusal faaliyetin yürütülmesine katılan kişi olup, beyanın yetkili kamu görevlisine yapılması gerektiği kavramından beyan sırasında mutlaka kamu görevlisinin huzurunda ve fiziki olarak bulunulması gerektiği anlamı çıkartılmamalıdır. Örneğin posta yolu ile bir yazılı beyan kamu görevlisine gönderilebilir ve kamu görevlisi posta yolu ile gelen bu yazılı beyana dayanarak resmi belge düzenliyor ise yalan beyan suçu oluşabilir.

Yargıtay'da yalan beyan suçunun oluşması için; Bir kimsenin resmi bir belge düzenlenmesi sırasında, kendisinin veya başkasının kimlik ve sıfatı yahut mezkür varaka ile sıhhatı ispat olunacak diğer durumlar hakkında, kamu görevlisine karşı yalan beyanda bulunması, yalan beyanın resmi belge düzenleme yetkisine sahip kamu görevlisine yapılmış olması, kişinin beyanı üzerine düzenlenen resmî belgenin, bu beyanın doğruluğunu ispatlayıcı nitelikte olması, bir başka ifadeyle beyanın doğruluğunun kamu görevlisi tarafından araştırılmasının zorunlu olmaması ve beyan üzerine kamu görevlisi tarafından bir belgenin de düzenlenmesi gerektiğini kabul etmektedir. (C.G.K. 02.12.2014 tarih ve 2013/9 Esas, 2014/532 Karar)

Belgede sahtecilik suçunun bir türü olan yalan beyanda bulunulması ile oluşturulan resmi belgenin doğruyu yansıttığı düşünüldüğünde bu suçla korunan yarar kamu güvenidir. Burada kişinin gerçeğe aykırı beyanına dayanılarak düzenlenen belge gerçeği yansıtmamakta ise de kişinin yalan beyanda bulunması cezalandırılmaktadır. Failin amacı da gerçek dışı beyanda bulunmaktır.

Öte yandan kişinin yalan beyanda bulunması üzerine resmi belge düzenlenmesi nedeniyle eylemin resmi evrakta sahtecilik suçunu oluşturduğunun ileri sürülebilir ise de bu düşünce 5237 sayılı TCK'nin 206. maddesindeki resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçu ile 268. maddesinde düzenlenen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun işlenemez hale gelmesi sonucunu doğurur.

Her iki maddede tarif edilen eylemlerin resmi belge tanzim edilmesi sırasında işlenmesi şart olduğundan, eylemin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, kanunun amacına aykırı olarak 5237 sayılı Kanunun 206 ya da 268. madde hükümleri uygulanamaz hale gelir ki, bu görüşün kabulü mümkün değildir.(C....24.06.2014 tarih ve 2013/221 Esas,2014/214 Karar )

Kanaatimizce; 206. maddenin uygulamasında kural olarak beyanın yazılı yada sözlü yapılabileceği kabul edilmiş ise de günümüzde bilgi-iletişim ve finansal teknoloji alanındaki hızlı gelişmeler ile elektronik belge uygulamalarında kat edilen mesafeler gözönüne alındığında elektronik bilgi işlem ortamında elektronik belge, elektronik beyanname, elektronik bildirge gibi yollarla da beyan yapılabileceği, elektronik bilgi işlem ortamında yapılacak sözlü ve yazılı beyanın da TCK'nin 206. maddesinde düzenlenen yalan beyan suçunun konusunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Kanun koyucu beyanda bulunan kişinin kamu görevlisinin huzurunda bulunması şartını aramamış olup, önemli olan husus kişinin beyanının kamu görevlisi tarafından resmi belgenin düzenlenmesine esas alınmasıdır. Gerçeğe aykırı beyanın telefon, internet gibi sesli, görüntülü vb. iletişim sistemi aracılığı ile yapıldığı ve kamu görevlisinin de bu şekilde yapılan beyana dayanarak resmi belge düzenlemesi hallerinde (örneğin; UYAP sistemi aracılığı ile ve yine SEGBİS ortamında yapılan beyanlar) beyanın kamu görevlisinin huzuruna yapıldığı ve yalan beyan suçunun oluşacağı düşüncesindeyiz.

Kanun koyucunun 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 107 nci maddesini dayanak alan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 11 maddesinde sigortalı sayılanların e-sigorta yoluyla SGK bildirme/beyan yükümlülüğü getirdiği düşünüldüğünde; elektronik bilgi işlem ortamında düzenlenen işe giriş bildirgeleri elektronik ortamda düzenlenen yazılı beyan ve belge niteliğinde olup, TCK'nin 206. maddesinde düzenlenen yalan beyan suçunun konusunu oluşturabilecektir.

Mahiyeti itibari ile özel belge niteliğinde bulunan ve internet ortamında e-beyan şeklinde düzenlenen işe giriş bildirgelerinin, yetkili işveren tarafından gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ve bu beyan esas alınarak kurum görevlilerince işletilen bilgi işlem sisteminin veri tabanında resmi belge niteliğinde kayıtların oluşması halinde 5237 sayılı TCK'nin 206/1. maddesinde düzenlenen "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçu oluşacaktır.

Burada fail bilişim sistemi üzerinde işe giriş bildirgesini düzenlemeye ve sisteme veri yerleştirmeye yetkili olduğu gibi 5237 sayılı TCK'nin 204/1 ve 207/1 maddelerinde "gerçeğe aykırı belge düzenleme" (içerik sahteciliği) , 244/2 maddesinde "içerik itibari ile gerçek olmayan veri yerleştirme" eylemi seçimlik hareket olarak düzenlenmediği için "belgede sahtecilik" yada "bilişim sistemine veri yerleştirme" suçları oluşmayacaktır.

Nitekim Dairemizin 2018/4004 Esas, 2019/2115 Karar sayılı 28.02.2019 tarihli kararında; "İşe giriş bildirgesinin e-bildirge şeklinde verilmesi durumunda, kurum tarafından bu bildirimlere istinaden düzenlenmiş belgelerin varlığı halinde eylemin TCK'nin 206/1. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçunu oluşturacağı" kabul edilmiştir.

d)Bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme , değiştirme, erişilmez kılma ve sisteme veri yerleştirme suçu TCK'nin 244/2 maddesinde; "Bir bilişim sistemindeki verileri bozan, yok eden, değiştiren veya erişilmez kılan, sisteme veri yerleştiren, var olan verileri başka bir yere gönderen kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. " şeklinde düzenlenerek bilişim sistemi ve sistemin işleyişine yönelik saldırıların önlenmesi amaçlanmış, sistemin soyut unsurlarına karşı işlenen zarar verici fiiller yaptırım altına alınmıştır.

Madde gerekçesinde ise; "Maddenin birinci fıkrasında bir bilişim sisteminin işleyişini engelleme, bozma, sisteme hukuka aykırı olarak veri yerleştirme, var olan verileri başka bir yere gönderme, erişilmez kılma, değiştirme ve yok etme fiilleri, suç olarak tanımlanmaktadır. Böylece sistemlere yöneltilen ızrar fiilleri özel bir suç hâline getirilmiştir" denilmek suretiyle, maddede düzenlenen suçun mala zarar verme suçunun özel bir görünüş biçimini oluşturduğu belirtilmiştir.

Esasen 244. maddesindeki düzenleme ile bilişim sistemlerinin doğru ve işlevine uygun şekilde faaliyetine devam etmesi sağlanmak istenmiş olup, sistemin doğru ve işlevine uygun olarak faaliyetine engel olan fiiler bu madde kapsamında düznlenen suçu oluşturmakta, sistemin doğru ve işlevine uygun olarak faaliyetine engel oluşturmayan eylemler ise bu maddede düzenlenen suçu oluşturmamaktadır.

TCK’nın 244. maddenin 2. fıkrasındaki suçun faili, veriler üzerinde tasarruf yetkisine sahip olmayan kişi olup, sisteme veri yerleştirmeye yetkili olan kişinin gerçeğe aykırı veri yerleştirmesi eylemi 244. maddesi kapsamında suç olarak düzenlenmemiştir.

Madde kapsamındaki fiillerin haksız ve yetkisiz gerçekleştirilmesi aranırken ilgilinin rızası hukuka uygunluk nedenlerinden biridir. Yetkili kişi sisteme veri yerleştirilmesine veya diğer fiillere rıza göstermişse suç oluşmayacaktır.

Elektronik belgelerinde sahtecilik suçlarının konusunu oluşturabileceğini kabul ettiğimizde, haksız olarak elde ettiği şifre ile yetkisiz kişi tarafından internet ortamında e-bildirge şeklinde gerçeğe aykırı işe giriş bildirgesi düzenlenmesi ve ayrıca kuruma ait bilişim sistemine veri yerleştirilmesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 212. maddesinde düzenlenen gerçek içtima kuralı uyarınca 207/1 maddesinde düzenlenen "özel belgede sahtecilik" ve 244/2 maddesinde düzenlenen "bilişim sistemine veri yerleştirme" suçları ayrı ayrı oluşacak ise de ;

Y.C.G.K. 29.09.2020 tarih ve 2017 /1122 Esas, 2020 /381 Karar sayılı içtihadında "TCK'nın 244. maddesinin ikinci fıkrasındaki bu düzenlemenin elektronik belgelerde yapılacak sahtecilik eylemlerine ilişkin özel norm niteliğinde olduğu ve özel normun önceliği ilkesi gereğince de sanık hakkında genel normun değil özel normun uygulanması gerektiği hususları göz önünde bulundurulduğunda, sanığın eyleminin TCK’nın 204. maddesinin birinci fıkrasında yer alan resmî belgede sahtecilik suçuna göre özel norm niteliğinde olan aynı Kanun’un 244. maddesinin ikinci fıkrasındaki bilişim sistemine veri yerleştirme suçunu oluşturduğu" düşüncesi ile bu gibi durumlarda özel norm niteliğinde olan TCK'nin 244/2 maddesinde düzenlenen "bilişim sistemine veri yerleştirme" suçunun oluşacağını kabul etmiştir.

IV-SOMUT OLAY VE KANAATİMİZ:

IV-SOMUT OLAY VE KANAATİMİZ:

Sanık ...'un yetkilisi olduğu Irmak Tekstil ve Kumaşçılık İç ve Dış Tic Ltd Şti adlı şirketinin İnönü Mahallesi Adnan ...../Sakarya adresinde faaliyet gösterirken 01/03/2008 tarihinde faaliyetine son verdiği ve şirkete ait işyerinde çalışmadıkları halde birçok kişiyi sanki işyerinde çalışıyormuş gibi göstererek birden fazla gerçeğe aykırı olarak işe giriş bildirgesi düzenleyip Sosyal Güvenlik Kurumuna 17.02.2009 tarihine kadar internet ortamında e- bildirge şeklinde verdiği iddia ve kabul edilen somut olayda ise;

Sosyal Sigortalar Kurumu ile işyeri yetkilisi sanık ... arasında 28.11.2007 tarihinde imzalanan "e-bildirge sözleşmesi" gereğince Irmak Tekstil ve Kumaşçılık İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi yetkili müdürü olarak İşe Giriş Bildirgesi vermeye sanık ...'un yetkilendirildiği ve internet işlemlerinde kullanmak üzere "Kullanıcı Kodu" ve "Kullanıcı Şifresi" verildiği,

Sanık ...'un ise şirkete ait işyerinde çalışmadıkları halde birçok kişiyi sanki işyerinde çalışıyormuş gibi göstererek birden fazla gerçeğe aykırı olarak işe giriş bildirgesi düzenleyip Sosyal Güvenlik Kurumuna 17.02.2009 tarihine kadar internet ortamında e- bildirge şeklinde verdiği, e-bildirge şeklinde verilen işe giriş bildirgelerini düzenlemeye işveren sanığın yetkili bulunması ve sisteme veri yerleştirmeye yetkili kişinin "gerçeğe aykırı veri yerleştirmesi" eyleminin TCK'nin 244/2. Maddesinde seçimlik hareket olarak düzenlenmemesi nedeni ile "sisteme veri yerleştirme" suçunun unsurlarının oluşmayacağı,

Yine 5237 sayılı TCK'nin 204/1 ve 207. Maddelerinde içerik sahteciliğinin seçimlik hareket olarak düzenlenmediği ve suç olarak tanımlanmadığı dikkate alındığında; yetkili kişi tarafından düzenlenen ve fakat içeriği gerçeği yansıtmayan işe giriş bildirgeleri nedeni ile resmi belgede sahtecilik (204/1) yada özel belgede sahtecilik (207/1) suçlarının da oluşmayacağı,

Ancak işyeri yetkilisi sanık ... tarafından internet ortamında e-bildirge şeklinde düzenlenen ve mahiyeti itibari ile özel belge niteliğinde olan suça konu işe giriş bildirgelerinin işyeri yetkilisi tarafından düzenlenmesi nedeni ile maddi/fiziki sahteciliğin söz konusu olmadığı bu durumda işe giriş bildirgelerinin beyan niteliğinde bulunduğu, e-bildirge şeklinde ki bu beyanlar üzerine Sosyal Güvenlik Kurumuna ait olan ve kurum görevlileri tarafından işletilen bilgi işlem ortamının veri tabanında 5510 sayılı kanunun 100/3 maddesi uyarınca resmi belge niteliğinde kabul edilen kayıtların oluştuğu, veri tabanında kayıtların oluşması sırasında e- beyanın doğruluğunun SGK görevlileri tarafından araştırılmadığı, ancak e-bildirge şeklinde düzenlenen bu beyanların gerçeği yansıtmadığı, işyerinde çalışmayan kişilerin çalışıyormuş gibi gösterildiği, içeriğinin yalan olduğu hususları gözönüne alındığında, sanığın eyleminin resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturacağı,

Sanığın yalan beyanda bulunması üzerine 5510 sayılı kanunun 100/3 maddesi uyarınca resmi belge niteliğinde kabul edilen kayıtların oluştuğu ve eylemin resmi evrakta sahtecilik suçunu oluşturduğunun ileri sürülebilir ise de ; bu düşünce 5237 sayılı TCK'nin 206. maddesindeki resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu işlenemez hale gelmesi sonucunu doğurur. Yalan beyan suçunun resmi belge tanzim edilmesi sırasında işlenmesi şart olduğundan, eylemin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, kanunun amacına aykırı olarak 5237 sayılı Kanunun 206. madde hükümleri uygulanamaz hale gelir ki, bu görüşün kabulü mümkün değildir.

Öte yandan 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi gereğince hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede anlatılan fiilden ibaret olup, sanık hakkında düzenlenen iddianamede "birden fazla gerçeğe aykırı olarak işe giriş bildirgesi düzenleyip Sosyal Güvenlik Kurumuna ibraz etmek" şeklinde iddiada bulunularak sanığın gerçeğe aykırı yalan beyanının cezalandırılması istenmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumuna ait olan ve kurum görevlileri tarafından işletilen bilgi işlem ortamının veri tabanında resmi belge niteliğinde kabul edilen kayıtların sahte olarak düzenlendiğine yönelik bir iddiada bulunulmamış ve dava açılmamıştır.

Somut olayda, işyeri yetkilisi sanık ...'un amacı da çalışmayan kişileri çalışıyormuş gibi gerçek dışı beyanda bulunmaktır. Sanığın gerçeğe aykırı bu beyanına dayanılarak bilişim sisteminde oluşturulan veriler gerçeği yansıtmamakta ise de burada sanığın yalan beyanda bulunması cezalandırılmaktadır.

Irmak Tekstil ve Kumaşçılık İç ve Dış Tic Ltd Şti adlı şirketinin yetkilisi sanık ...'un; Sosyal Güvenlik Kurumuna ait olan ve kurum görevlileri tarafından işletilen bilgi işlem ortamının veri tabanında resmi belge niteliğinde kabul edilen kayıtların düzenlenmesine esas olmak üzere e-sigorta portalından e-beyan şeklinde işe giriş bildirgesi düzenleyip çalışmayan kişileri çalışıyormuş gibi beyanda bulunmak şeklinde sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 206 maddesi kapsamında "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturacağı, kararın bu yönden bozulması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum.02.02.2021
Yargıtay — Esas No: 2018/5, Karar No: 2018/303, Tarih: 26.06.2018

**Ceza Genel Kurulu         2018/5 E.  ,  2018/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'in 5237 sayılı TCK'nun 109/1, 109/3-b, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba ilişkin Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.09.2008 gün ve 256-169 sayılı hükümlerin, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 27.05.2014 gün ve 8974-7031 sayı ile;

"Sanık ...'ın, mağdurun zorla alıkonulmasına yönelik kastla hareket ettiğini gösterir, sanık ...'in de üzerine atılı suçun işlenmesine katıldığına dair sanığın çelişkili beyanları haricinde yeterli delil olmamasına rağmen atılı suçtan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 18.11.2014 gün ve 316-406 sayı ile;

"Sanık ...'ın, mağdurun zorla alıkonulmasına yönelik kastla hareket ettiğini gösterir, sanık ...'in de üzerine atılı suçun işlenmesine katıldığına dair sanığın çelişkili beyanları haricinde yeterli delil olmamasına rağmen atılı suçtan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 18.11.2014 gün ve 316-406 sayı ile;

"...Müşteki ...'nin 29/02/2008 tarihli olayın gerçekleştiği gün vermiş olduğu beyanında, ..., damadı ve bir işçisinin birden içeri girdikleri, ...'in damadının kendisine vurmaya başladığını, çuvalcı dükkanından kendisini ..., damadı ve bir işçisinin kollarından tutarak zorla otolarına bindirdiklerini, eşine polisi aramasını, kendisini kaçırdıklarını söylediğine ilişkinin beyanının mevcut olduğu, yargılama aşamasında ise sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik olarak nitelendirilen beyanda bulunduğu, tanık olan müştekinin eşi ... ...'nin yargılama aşamasında şahıslardan birini müştekinin elinden tuttuğunu, eşinin araca binmeden polisi ara şeklinde söylediğine dair beyanda bulunduğu, oysaki tanığın olay tarihi olan 29/02/2008 tarihinde emniyette verdiği ifadesinde üç şahıstan ikisinin birinin sağ, diğerinin ise eşinin sol koluna girmiş vaziyette, diğer şahısta yanlarında olduğu halde eşini sürükleyerek götürdükleri, eşinin polisleri çağır dediğini, kendisinin şaka mı olduğunu sorduğunda şaka olmadığını anladığını, eşini bordo renkli bir araca bindirerek götürdüklerine dair olayın akabinde sıcağı sıcağına vermiş olduğu beyanın bulunduğu, kaldı ki sadece sanıklardan ...'ın tek başına müsnet suçu işlemesinin gelişen olay şekli karşısında hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı, dolayısıyla olay tarihinde sanık ...'ın yanında...ve şoför olarak bulunan olaylara katıldığına ilişkin delil bulunmayan... ile iş yerine geldiği, aralarnıda çıkan tartışmanın itiş kakış şekline dönüştüğü, sanık İzzet'in sorunu iş yeri dışında halletmelerini söylemesi ile bu kez ... ve...'ın refataki ile müştekinin ...'ın iş yerine götürüldüğü, yakınıcının yaşanan tartışma ortamı, meydana gelen gerginlik sonrasında maruz kaldığı fiziki kuvvetin mevcut sayısal çoğunluk karşısında direncini kırmış olduğu, müştekinin götürüldüğü ...'ın iş yerinde sanık ...'in de sanıklar ... ve... ile birlikte müştekiyi iradesi muhalifine alıkoyarak hürriyetini tahdit ettikleri hususu mağdur ve tanığın hazırlıkta sıcağı sıcağına vermiş oldukları, olayın gelişim şekline uygun ve samimi görülen anlatımları, olay yakalama, Cumhuriyet savcısı ile görüşme ve muhafaza altına alma tutanağı, ifadeli teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamından sabit bulunmuştur" şeklindeki gerekçe ile önceki hükümde olduğu gibi sanıkların mahkûmiyetlerine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2015 gün ve 56140 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 gün ve 232-1651 sayı ile; 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 14.12.2017 gün ve 3843-6450 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ...,......, ... ve Habip Özbek hakkında yağma suçundan verilen beraat, basit yaralama suçundan kurulan düşme ve sanık...... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararları temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiş olup, direnme ve temyizin kapsamına göre inceleme, sanıklar ... ve Habip Özbek hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Uyuşmazlık konularının esasına geçilmeden önce bir kısım Genel Kurul Üyeleri tarafından, sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin gerekçede çelişki olduğunun ileri sürülmesi üzerine bu hususun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle değerlendirilmesi gerekmiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Uyuşmazlık konularının esasına geçilmeden önce bir kısım Genel Kurul Üyeleri tarafından, sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin gerekçede çelişki olduğunun ileri sürülmesi üzerine bu hususun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle değerlendirilmesi gerekmiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel mahkemece "...Müşteki ...'nin 29/02/2008 tarihli olayın gerçekleştiği gün vermiş olduğu beyanında, ..., damadı ve bir işçisinin birden içeri girdikleri, ...'in damadının kendisine vurmaya başladığını, çuvalcı dükkanından kendisini ..., damadı ve bir işçisinin kollarından tutarak zorla otolarına bindirdiklerini, eşine polisi aramasını, kendisini kaçırdıklarını söylediğine ilişkinin beyanının mevcut olduğu, yargılama aşamasında ise sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik olarak nitelendirilen beyanda bulunduğu, tanık olan müştekinin eşi ... ...'nin yargılama aşamasında şahıslardan birini müştekinin elinden tuttuğunu, eşinin araca binmeden polisi ara şeklinde söylediğine dair beyanda bulunduğu, oysaki tanığın olay tarihi olan 29/02/2008 tarihinde emniyette verdiği ifadesinde üç şahıstan ikisinin birinin sağ, diğerinin ise eşinin sol koluna girmiş vaziyette, diğer şahısta yanlarında olduğu halde eşini sürükleyerek götürdükleri, eşinin polisleri çağır dediğini, kendisinin şaka mı olduğunu sorduğunda şaka olmadığını anladığını, eşini bordo renkli bir araca bindirerek götürdüklerine dair olayın akabinde sıcağı sıcağına vermiş olduğu beyanın bulunduğu, kaldı ki sadece sanıklardan ...'ın tek başına müsnet suçu işlemesinin gelişen olay şekli karşısında hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı, dolayısıyla olay tarihinde sanık ...'ın yanında...ve şoför olarak bulunan olaylara katıldığına ilişkin delil bulunmayan... ile iş yerine geldiği, aralarnıda çıkan tartışmanın itiş kakış şekline dönüştüğü, sanık İzzet'in sorunu iş yeri dışında halletmelerini söylemesi ile bu kez ... ve...'ın refataki ile müştekinin ...'ın iş yerine götürüldüğü, yakınıcının yaşanan tartışma ortamı, meydana gelen gerginlik sonrasında maruz kaldığı fiziki kuvvetin mevcut sayısal çoğunluk karşısında direncini kırmış olduğu, müştekinin götürüldüğü ...'ın iş yerinde sanık ...'in de sanıklar ... ve... ile birlikte müştekiyi iradesi muhalifine alıkoyarak hürriyetini tahdit ettikleri hususu mağdur ve tanığın hazırlıkta sıcağı sıcağına vermiş oldukları, olayın gelişim şekline uygun ve samimi görülen anlatımları, olay yakalama, Cumhuriyet savcısı ile görüşme ve muhafaza altına alma tutanağı, ifadeli teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamından sabit bulunmuştur" şeklindeki gerekçeyle sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.

Ön sorunun isabetli bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi için hükmün gerekçesinin içereceği hususlar üzerinde durulmalıdır.

Ön sorunun isabetli bir şekilde çözüme kavuşturulabilmesi için hükmün gerekçesinin içereceği hususlar üzerinde durulmalıdır.

Mahkemeler, kararlarını hangi temele dayandırdıklarını yeterince açık olarak belirtme yükümlülüğü altındadır. Bu yükümlülük, tarafların temyiz hakkını kullanabilmeleri için gerekli olmasının yanı sıra tarafların, muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri ve ayrıca demokratik bir toplumda, toplumun kendi adına verilen yargı kararlarının sebeplerini öğrenmelerinin sağlanması için de gereklidir. (AYM, B.N: 2013/7800, 18.6.2014, & 31; AİHM, Hadjianastassıou/Yunanistan Kararı, 16.12.1993, & 33)

Mahkemelerin davanın taraflarınca ileri sürülen iddia ve savunmalara şeklen cevap vermiş olmaları yeterli olmayıp, iddia ve savunmalara verilen cevapların dayanaksız olmaması, mantıklı ve tutarlı olması da gerekir. (AYM; B.N: 2013/7970, 10.06.2015, & 41). Böylece davanın taraflarının mahkeme kararının dayanağını öğrenerek mahkemelere ve genel olarak yargıya güven duymaları da sağlanacaktır. (AYM; B.N: 2012/1034, 20/3/2014, & 34).