muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13171, Karar No: 2010/10117, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13171 E.  ,  2010/10117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 25.9.1996 tarihinden itibaren çalışmalarının 506 sayılı kanunun Ek 5/2 maddesi kapsamına girdiğinin tesbitine, emeklilik esnasında nazara alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. İşin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı 25.09.1998 tarihinden itibaren davalıya ait ambalaj fabrikasında rotogravür bölümünde makine ustası olarak geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/2 maddesi kapsamında kaldığının tespitini istemiştir.

Mahkemece davacının dava konusu dönemde yaptığı işin 2098 sayılı Yasayla 506 sayılı Yasaya eklenen 5/II. maddesi ve alt bentlerinde sayılı işlerden olduğu kabul edilmekle birlikte, Ek-6 maddesinde belirtilen “malülük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi çalışmalarının en az 3.600 gününü Ek madde 5 de belirtilen işlerde geçiren sigortalılar Ek madde 5 de yer alan itibari hizmet süresine ilişkin hükümlerden yararlanır” hükmünün gereği oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, nitelikçe basım işyerinde çalışıldığından bahisle sigortalılık süresine işin niteliği nazara alınarak her tam yıl için Yasanın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesi istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5/II ve Ek 6. maddeleridir.

506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesine göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Yasanın öngördüğü birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında işyerinin dar anlamda sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söz değil öze üstünlük tanıyan bir yoruma gitmek gereklidir. İkinci koşul ise; II. bendin (a,b,c,d,e,f) alt bentlerinde belirtildiği biçimdeki fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır. Buna göre basım işyerinde geçen çalışmalar sırasında : a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılması veya b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışılması veya c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılması veya d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek çalışılması veya e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılması veya f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra olacak biçimde çalışılması halinde belirtilen çalışmanın itibari hizmete tabi olduğunun kabulü mümkündür.

506 sayılı Yasanın Ek-6 maddesine göre ise: “Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına tabi çalışmalarının en az 3600 gününü ek madde 1 de belirtilen işlerde geçiren sigortalılar, ek madde 1 de yer alan itibari hizmet süresine ilişkin hükümlerden yararlanırlar.”

Mahkemece bu maddedeki düzenlemeden yola çıkılarak davacının çalışmalarının 3.600 günü bulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmişse de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek-5. Maddesi 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış, 5510 sayılı Yasanın itibari hizmeti düzenleyen 40. maddesindeki düzenlemeyle de davacının çalıştığı iş kolu kapsamdan çıkarılmıştır.

506 sayılı Yasanın Ek-5 maddesi kapsamında çalışmakla birlikte bu madde kapsamındaki çalışmaları 3.600 günü bulmayan ancak 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile çalıştıkları iş kolu kapsamdan çıkarılan sigortalıların durumu ile ilgili olarak 5510 sayılı Yasanın geçici 7/2.maddesi ile düzenleme yapılmıştır. Anılan düzenlemeye göre: “506 sayılı Kanunun ek 5 inci maddesinde sayılan itibari hizmet süresi kapsamında yer alıp bu Kanunun 40 ıncı maddesinde sayılmayan işlerde bu Kanunun yürürlük tarihinden önce geçen çalışma sürelerinin bu maddenin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesinde 3600 gün prim ödeme şartı aranmaz.” Hal böyle olunca da davacının çalıştığı iş kolu bakımından 506 sayılı Yasanın Ek-5. maddesine göre hak edilen itibari hizmet sürelerinin değerlendirilmesi için 3.600 gün prim ödeme şartının ortadan kalkmış olduğu, Ek-5 madde yazılı bulunan koşulara sahip olan sigortalının 3.600 gün şartı aranmaksızın itibari hizmetten yararlandırılması gerektiği açıktır.

Yapılacak iş 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile birlikte davacının işyeri ve yaptığı işe göre itibari hizmetten yararlanmak için Ek-5. maddede belirtilen işlerde 3.600 gün çalışmasının gerekli olmadığı göz önüne alınarak, çalışılan işyeri, yapılan iş ve çalışma koşullarına göre itibari hizmetten yararlanıp yararlanmayacağını ve itibari hizmetten yararlanacak ise bunun süresini belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, işin esasına girilmek gerekirken itibari hizmete tabi 3.600 gün çalışmanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21653, Karar No: 2011/5656, Tarih: 30.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21653 E.  ,  2011/5656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14948, Karar No: 2014/12238, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14948 E.  ,  2014/12238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2013

NUMARASI : 2012/314-2013/506

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı M-A S.Y. İnş. Taah. San ve Tic. Ltd. Şti. vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Temyiz eden davalılar Kurum ve M-A S. Yapı İnş. Taah. San ve Tic. Ltd. Şti. vekillerince sunulan temyiz dilekçelerinin HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3851, Karar No: 2019/3607, Tarih: 16.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3851 E.  ,  2019/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... Bankası A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili; müvekkili adına tarafından borçlu ... İnşaat Taahhüt Ltd. Şti. aleyhine icra takibi yapıldığını, söz konusu takibin kesinleşmesi üzerine borçlu şirketin taşınmazların kaydına haciz konulduğunu, dosyadan taşınmazların satışının istendiğini, bu yönde karar verildiğini, dosyaya satış avansının taraflarından yapıldığını, dolayısıyla satış istenmiş olması ve satış masrafı yatırılmış olması nedeniyle hacizlerin düşmediğini, sıra cetveli düzenlendiğini sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında; şikayetçi vekilinin haczinin düşmediği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı şikayet olunan ... Bankası vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan ... Bankası A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan ... Bankası A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366.maddesi uyarınca hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/819, Karar No: 2020/4640, Tarih: 23.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/819 E.  ,  2020/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın bulunduğu boşluğun nasıl bir boşluk olduğu, yani Hazineye ait köy boşluğu niteliğindeki yerlerden mi yoksa 3402 sayılı Yasa'nın 16/a. maddesinde açıklanan köy orta malı niteliğindeki boşluklardan mı olduğunun belirlenmesi, taşınmaza komşu parsellere uygulanan kayıtların getirtilerek uygulanması, tanıklardan taşınmazın niteliği ve öncesinin kime ait olduğu, ilk zilyetliğin ne zaman başladığı, ne şekilde sürdürüldüğü, taşınmaz el değiştirmişse zilyetliğin kimden kime olduğu, kimin ne zamandan beri taşınmaza zilyet olduğu, zilyetliğin ekonomik amacına uygun biçimde nizasız fasılasız ve malik sıfatıyla sürdürülüp sürdürülmediği hususlarının sorularak açıklattırılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın taraflarca takip edilmemesi nedeniyle 24.03.1998 tarihli celsede dava dosyasının işlemden kaldırılmasına ve müteakip 3 ay içerisinde yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ne var ki, Yargıtay bozma ilamından sonra Mahkemece, davacı ...'a duruşma gün ve saatini bildirmek üzere gönderilen davetiye, muhatabın ölü olduğu belirtilerek mahkemeye iade edilmiş olup; dosya içerisinde, duruşma gün ve saatinin ... mirasçılarına tebliğ edildiğine dair herhangi bir belge de bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davacı ...'un ölümle taraf ehliyetinin sona ermesi nedeniyle mirasçılarının duruşma gün ve saatinden usulüne uygun biçimde yapılacak tebligatta haberdar edilmesi suretiyle taraf teşkilinin sağlanması gerekirken, bu husus göz ardı edilerek, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz olup, adı geçen davacının mirasçılarından ...’un temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

23.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/40596, Karar No: 2011/5683, Tarih: 21.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/40596 E.  ,  2011/5683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/322115

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2006

NUMARASI : 2006/632

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tespit tutanağında sayaç camının kanırtılırak düşürülmüş olduğu, sayaç ayar ve bakım raporuna göre; sayaç camının kanırtılarak diskle oynanabilecek şekilde düşürülmüş olduğu ve diske yabancı maddelerle müdahale edildiği, tutanak tanıkları S. A.,E.Ö. ve İ. D. tutanağı doğrulayan yeminli anlatımları ve tüketim föyüne göre, suç tarihinden önce 135,473,1351,224,74,75,89 olan tüketimlerin suç tarihinden sonra 108,110,134,96,164 olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihinden önceki son üç dönemdeki tüketimdeki düşüşün hangi nedenden kaynaklandığı sanıktan sorularak açıklığa kavuşturulduktan sonra, normal olarak tüketilmesi gereken enerji miktarı ile yapılan tüketim ve kaçak kullanımda bulunulduğu iddia edilen dönemdeki tüketim ile suç tarihinden sonra yapılan tüketimde bariz bir artma olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dönemlere ait tüketim ortalamasının karşılaştırmalı değerlendirmesini içermeyen bilirkişinin yetersiz raporuna dayanarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/554, Karar No: 2018/2737, Tarih: 26.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/554 E.  ,  2018/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Maliye Hazinesi temsilcisi, Çattepe sınırlarında bulunan bir kısım taşınmazlar için ...ve HES göl alanı yapımı nedeniyle kamulaştırma kararı alındığını ve işlemlerin devam ettiğini ancak davalılar adına tespit ve tescil edilen 149 parselin 1997 m2'lik kısmının nehir yatağında kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufunda olan bu yerde fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak kaydıyla 1997 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile Maliye Hazinesi adına tescilini talep etmiştir.

Davalılar vekili; dava konusu taşınmazın iktisap edildiği ve kadastro tespitinin yapıldığı tarihte nehir yatağının kıyı vasfında olmadığını, Kadastro Kanunu'nun 12. maddesi gereği 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek, haksız ve hukuka aykırı davanın reddini savunmuştur.

Dava ilk olarak DSİ’yi temsilen ... tarafından açılmıştır. Mahkemece, ilk kararında DSİ’nin davanın açıldığı tarih itibariyle kamu tüzel kişiliği olduğu, DSİ’yi temsilen Mal Müdürlüğü tarafından dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonunda, davacının sıfatı bakımından temsilde hata olduğu ve HMK’nın 124/3 maddesi gereği ,deliller toplanmak suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle dava Maliye Hazinesi ve davalılar arasında görülmüş olup dava konusu taşınmazın nehir yatağında kalmadığı, tarıma elverişli arazi olduğu, evveliyatında kadastrosunun yapıldığı gibi zeminin toprak yapıda olduğu ve devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; nehir yatağı altında kalan yerler bakımından tapunun iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması da mümkün bulunmamaktadır. Yine TMK 999/2 maddesinde belirtildiği üzere tapuya kayıtlı bir taşınmaz kayda tabi olmayan bir taşınmaza dönüşürse bu durumda tapu sicilinden terkin edilir hükmü de düzenlenmiştir.

Dava; nehir yatağı altında kalan yerler bakımından tapunun iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması da mümkün bulunmamaktadır. Yine TMK 999/2 maddesinde belirtildiği üzere tapuya kayıtlı bir taşınmaz kayda tabi olmayan bir taşınmaza dönüşürse bu durumda tapu sicilinden terkin edilir hükmü de düzenlenmiştir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya gelindiğinde; dava konusu 149 parsel, kadastro tutanaklarında senetsizden ve fakat vergi kaydı bulunan tarla vasfında bir yer olup 06.04.1972 tarihinde davalı adına tespit ve tescil edilmiştir. Yine tapu kayıtlarında da davalı adına sulu tarla vasfıyla 18.250 m2 olarak tapuda kayıtlıdır. Mahkemece, dava konusu edilen bu parselin ... Çayı yatağı altında kalıp kalmadığının tespiti açısından 1 Fen, 1 Jeoloji, 1 Ziraat ve 3 Jeodezi ve Fotogrametri Mühendisi bilirkişi ile keşif yapılmıştır. Keşif sonrası düzenlenen raporlarda sırasıyla Fen bilirkişisinin 02.07.2015 tarihli raporunda; dava konusu taşınmaza tapu kaydının uygulandığı , taşınmazın ... Çayının yatak değiştirmesi sonucu krokide A harfiyle gösterilen 1024,71 m2'sinin ... Çayı içerisinde kaldığı tespit edilmiştir. Jeoloji Mühendisi bilirkişinin 14.08.2015 tarihli raporunda; paftanın bir kısmının su altında kaldığı, fakat akarsuyun yatağını oturttuğu ve su altında kalan paftanın haricinde diğer kısımlarını alıp almayacağının ilerleyen dönemlerde suyun debisiyle ilgili olduğu tespit edilmiştir. Ziraat Mühendisi bilirkişinin 07.07.2015 tarihli raporunda, taşınmazın hali hazırda ... Çayı içerisinde kaldığı, taşınmazın nehir yatağı altında kalmadan önce ekilebilir tarım arazisi niteliğinde olduğu tespit edilmiştir. Son olarak 3 Jeodezi Mühendisinin birlikte hazırladığı 09.07.2015 tarihli bilirkişi raporunda ise; 1973 ve 1984 yıllarına ait hava fotoğraflarının 1972 yılına ait kadastral paftası ile çakıştırıldığı, 1973 tarihindeki hava fotoğraflarının 1972 tarihindeki durumuyla benzer ve uyumlu olduğu, 1984 yılına gelindiğinde parselin kadastral durumla aynı olduğu ancak nehrin kuzeye doğru yatak değiştirdiği, 2013 yılına ait uydu görüntüsünde ise ... Çayının kuzeye doğru oldukça yer değiştirdiği, 149 parselin güneyinden az bir kısmının aşındırıp su altında bıraktığı, taşınmazın az bir kısmının ... Çayı altında kaldığı, kalan kısmın toprak zemin üzerinde varlığını devam ettirdiği, mevcut durumunun 2013 yılıyla uyumlu olduğu tespit edilmiştir.

O halde; dava konusu 149 parsel her ne kadar kadastro tespitinin yapıldığı tarihte nehir yatağı altında değilse de yukarıda da açıkça belirtilen ve keşif sonrası alınan raporlardan anlaşıldığı üzere hali hazırda taşınmazın yatak değiştiren aktif dere yatağı sınırları içerisinde olduğu ve 02.07.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda taşınmazın A harfiyle gösterilen 1024,71 m2'sinin ... Çayı altında kaldığı tespit edilmekle TMK.nın 999/2 maddesi gereği taşınmazın sonradan kayda tabi olmayan taşınmaza dönüşen bu kısmı dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile 1024,71 m2'lik kısmın tapusunun iptaline, tapudan nehir yatağı olarak terkinine, geriye kalan 972.29 m2'lik alan bakımından ise davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 149 parselin tamamı yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3170, Karar No: 2020/6299, Tarih: 10.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3170 E.  ,  2020/6299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 06/10/2020 tarihinde davacı vekili Av. ... geldi. Davalı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklaması dinlenildikten sonra kararın açıklanması başka güne bırakıldı. Yapılan incelemede temyiz dilekçesinin süresinde verildiğinin anlaşılması üzerine gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10,00 TL bakiye harcın temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,10/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.