muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10812, Karar No: 2021/2302, Tarih: 25.02.2021

Davanın 5510 sayılı Kanun’un 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7’nci maddesi hükmünde “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun’un geçici 20’nci maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Kanunu’nun 79’uncu maddesi ile 5510 sayılı Kanunun 4/2-f, 80/1-j, 86/9. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu hükümleri olup ücretli öğretmenlerin çalışma esasları ve çalışmaları sırasında tabi olacakları statü, bu mevzuat kapsamında düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasanın usta öğretici ve uzman olarak çalışanların prim ödeme gün sayısını düzenleyen 80/j maddesine göre ise; Milli Eğitim Bakanlığına bağlı her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ek ders ücreti karşılığında ilgili mevzuatı çerçevesinde uzman ve usta öğretici olarak çalıştırılanların prim ödeme gün sayısı 30 günü aşmamak kaydıyla, bir takvim ayı içerisinde hak kazandıkları brüt ek ders ücreti toplam tutarının, prime esas günlük kazanç alt sınırına bölünmesi sonucu bulunur. Bu şekilde yapılacak hesaplamalarda tam sayıdan sonraki küsuratlar ise dikkate alınmayacaktır.

4857 sayılı Kanunun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63. maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. 13. madde hükmü, anılan mevzuattaki düzenlemelere egemen olan ilkelerle birlikte ele alındığında, ücretli öğretmenlerin çalışma ilişkilerinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelendirilmeye olanak verecek bir bağımlılığın bulunmadığı, bunların, öngörülen ve önceden belirlenen süre içerisinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıkları belirgindir. Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup; anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 13’üncü maddesinde yer alan “İşçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde; çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, ücretli öğretmenlerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dâhilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce bozma ilamına uyulmasına karşın, yukarıda açıklanan ve bir önceki bozma kararında belirtilen esaslara uyulmadığı ve davacının tam süreli iş sözleşmesine göre çalıştığı varsayılarak hüküm kurulduğu görülmektedir. Mahkemece kayıtlardaki çelişkiler giderilerek, tespite konu dönemde hangi aylar kaç saat çalıştığı tespit edilmeli ve yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, ücretli öğretmen statüsünde ki davacının prim ödeme gün sayıları hesaplanırken, 5510 sayılı Yasanın 80/j maddesinin uygulama alanının bulunmadığı göz önüne alınmalı ve toplam aylık çalışma saatleri, 1 gün = 7,5 saat esası üzerinden aylık çalışma gün sayısına dönüştürülerek, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesi’nce, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, Fer’i Müdahil SGK vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesi’nce verilen karar bozulmalıdır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesi’nce, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, Fer’i Müdahil SGK vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 6.Hukuk Dairesi’nce verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nın 373/2.maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'in muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla, 25/02/2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Yapılan yargılama ve Özellikle Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda toplanan deliller ve dosyadaki kayıtlar gözönüne alındığında davacının her gün günde 6 saat haftada 30 saat derse girdiği davacı ile aynı konumda bulunan kadrolu öğretmenlerinde her gün günde 6 saat ve haftada 30 saat derse girdiklerini anlaşılması karşısında davacının kendisiyle aynı konumda bulunan kadrolu öğretmenler ile aynı çalışma saatleri içerisinde derse girerek okuldaki mesaisini tamamladığı anlaşıldığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen hükmün ONANMASI gerektiğinden, bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2022/11268, Karar No: 2022/9041, Tarih: 18.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/11268 E.  ,  2022/9041 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, sanığın anılan Kanun'un 57. maddesi gereğince yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2021 tarihli ve 2016/358 Esas, 2021/65 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün 06/04/2022 tarihli sağlık kurulu raporunda toplum açısından tehlikeliliğinin önemli ölçüde azaldığının, toplum güvenliği ve kişinin sağlığı bakımından 10 yıl süreyle ve 3 ay arayla oturduğu en yakın Devlet Hastanesi psikiyatri bölümünden tıbbi kontrol ve takibinin yapılmasının uygun olacağı yönünde rapor verilmesi üzerine, infaz savcılığınca hükümlü hakkında anılan rapor doğrultusunda 5237 sayılı Kanun'un 57/2. maddesi uyarınca karar verilmesi talebinin reddi ile hükümlünün yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavisinin yapılmasına ilişkin kararın devamına dair ... 3. İnfaz Hâkimliğinin 08/04/2022 tarihli ve 2022/4273 Esas, 2022/4307 sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli ve 2022/1323 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Her ne kadar ... 3. İnfaz Hâkimliğinin 08/04/2022 tarihli kararı ile hükümlünün hastaneye yatışı ile incelemeye konu kurul raporu arasındaki kısa süre geçmesi, hastalığın değerlendirilmesi için makul sürenin geçmediği, işlenen suçun niteliği, hükümlünün toplum içerisinde oluşturduğu tehlikenin yoğunluğu, hükümlünün tamamen iyileştikten sonra düzenlenecek rapor doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılacağından bahisle talebin reddine ve koruma ve tedavi altına alınmasına devam edilmesine ilişkin karar verilmiş ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirleri" başlıklı 57. maddesinde yer alan, "(1) Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar.

(2) Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirtilmesi üzerine infaz hâkimi kararıyla serbest bırakılabilir.

(3) Sağlık kurulu raporunda, akıl hastalığının ve işlenen fiilin niteliğine göre, güvenlik bakımından kişinin tıbbi kontrol ve takibinin gerekip gerekmediği, gerekiyor ise, bunun süre ve aralıkları belirtilir.

(4) Tıbbi kontrol ve takip, raporda gösterilen süre ve aralıklarla, Cumhuriyet savcılığınca bu kişilerin teknik donanımı ve yetkili uzmanı olan sağlık kuruluşuna gönderilmeleri ile sağlanır.

(3) Sağlık kurulu raporunda, akıl hastalığının ve işlenen fiilin niteliğine göre, güvenlik bakımından kişinin tıbbi kontrol ve takibinin gerekip gerekmediği, gerekiyor ise, bunun süre ve aralıkları belirtilir.

(4) Tıbbi kontrol ve takip, raporda gösterilen süre ve aralıklarla, Cumhuriyet savcılığınca bu kişilerin teknik donanımı ve yetkili uzmanı olan sağlık kuruluşuna gönderilmeleri ile sağlanır.

(5) Tıbbi kontrol ve takipte, kişinin akıl hastalığı itibarıyla toplum açısından tehlikeliliğinin arttığı anlaşıldığında, hazırlanan rapora dayanılarak, infaz hâkimliğince yeniden koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Bu durumda, bir ve devamı fıkralarda belirlenen işlemler tekrarlanır." şeklindeki düzenlemeler ile;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25/03/2019 tarihli ve 2017/1350 Esas, 2019/1799 Karar sayılı ilâmında "...tıbbi kontrol ve takip süresi zarfında ancak kişinin toplum açısından tehlikeliliğinin arttığının tespiti üzerine hakkında tehlikeliliğinin ortadan kalkacağı veya önemli ölçüde azalacağı döneme kadar geçerli olmak üzere güvenlik tedbirine hükmedilebileceği, tıbbi kontrol ve takip süresinin bitiminde kişinin şifa bulduğunun tespiti halinde hakkında yeniden tedbire hükmedilemeyeceği, herhangi bir süre belirlenmeden süresiz olarak tedbire devam edilmesinin hukuka aykırı olduğu gözetilmeden, ... sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA ..." şeklindeki açıklamalar birlikte nazara alındığında,

Somut olayda, 06/04/2022 tarihli sağlık kurulu raporunda özetle hükümlünün toplum açısından tehlikeliliğinin önemli ölçüde azaldığının, toplum güvenliği ve kişinin sağlığı bakımından 10 yıl süreyle ve 3 ay arayla oturduğu en yakın Devlet Hastanesi psikiyatri bölümünden ya da bölgedeki Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde tıbbi kontrol ve takibinin yapılmasının uygun olduğunun belirtildiği, hükümlünün anılan rapordan anlaşılacağı üzere tam olarak şifa bulmadığı ve bu nedenle tıbbi kontrol ve takibinin gerekli olması karşısında, her ne kadar İnfaz Hakimliğince 5237 sayılı Kanun'un 57/2. maddesi gereğince hükümlü hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastalarını, yüksek güvenlikli sağlık kurumundan serbest bırakmada takdir hakkı olsa da, şifa bulduğu tespit edilen hükümlü hakkında yeniden tedbire hükmedemeyeceği veya herhangi bir süre belirlenmeden süresiz olarak tedbire devam edilmesine karar veremeyeceği, mahkemesince her hangi bir süre belirtilmeksizin güvenlik tedbirinin devamına karar veremeyeceği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 09/08/2022 gün ve 94660652-105-34-16298-2022-Kyb sayılı yazılı ..

istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli ve 2022/1323 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6798, Karar No: 2006/8210, Tarih: 03.07.2006

**5. Hukuk Dairesi         2006/6798 E.  ,  2006/8210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 21.03.2006 gün ve 2005/14348 Esas-2006/3233 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından REDDİNE, 5018 sayılı yasa uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmamasına, H.U.M.K’nun 442.maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 145,00-YTL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 03.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22809, Karar No: 2012/5863, Tarih: 15.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/22809 E.  ,  2012/5863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Anne-Baba Adına İlişkin Nüfus Kaydının Düzeltilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacının iddiası ve mahkemenin kabulüne göre dava;

Türk Medeni Kanunun 301. maddesinde düzenlenmiş olan babalığın tespitine ilişkin olmayıp, annenin nüfusunda kayıtlı olan evlilik dışı çocukların baba adının değiştirilmesine yönelik olup Asliye Hukuk Mahkemesince karar verilmiştir. Bu haliyle davaya bakma görevi Yargıtay Yüksek 18. Hukuk Dairesine aittir. Ancak 18. Hukuk Dairesince dosyanın 06.12.2010 tarihinde görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmiş olduğu dikkate alındığında uyuşmazlığın giderilmesi ve görevli Yargıtay Hukuk Dairesinin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple dosyanın Yargıtay Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.08.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2012/26570, Karar No: 2013/15752, Tarih: 31.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26570 E.  ,  2013/15752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan Mahkemenin 2011/903 esas sayılı dosyasından da yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında; mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından dosyaların mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyalardan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden son beyaname örnekleri getirtilip, belirlenen adreslerde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/37, Karar No: 2023/202, Tarih: 05.04.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/37 E.  ,  2023/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 2. Ceza Dairesi

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.07.2015 tarihli ve 381-708 sayılı hüküm, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince 22.10.2015 tarih ve 780 değişik ... sayı ile itirazın reddine karar verilmek suretiyle 22.10.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

Bu hükme yönelik ... Bakanlığının 23.11.2021 tarihli ve 22899 sayılı kanun yararına bozma talebi ve bu talep üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.01.2022 tarihli ve 147962 sayılı ihbarnamede; "Dosya kapsamına göre, sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçu ile birlikte işlediği iddia olunan bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan hakkında hükmolunan mahkûmiyet hükmü yönünden temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 23.01.2020 tarihli ve 11780-1261 sayılı kararı ile atılı hırsızlık eyleminde sanık aleyhine her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verildiğinden bahisle hükmün bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda sanığın hırsızlık suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gerekçesi ile ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince 28.10.2020 tarih ve 519-781 sayı ile beraatine karar verildiği görülmekle, konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun, beraat kararı verilen nitelikli hırsızlık suçuyla bağlantılı olduğu ve her iki suçun birlikte işlendiğinin iddia edilmesi karşısında, sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediğine dair dosya kapsamında mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği," gerekçesiyle kararın kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 11.05.2022 tarih ve 1256-9021 sayı ile; "Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın sanık tarafından itiraz edilmesi sonucunda ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince 22.10.2015 tarih ve 780 sayı ile itirazın reddine karar verilerek kesinleştiği, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bu aşamada kesinleşmiş hüküm sonuçlarını doğurmadığı, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmesi hâlinde dosyanın tekrardan ele alınıp kanun yararına bozmaya konu talebin de değerlendirilerek Yerel Mahkemece bir karar verilebilecek olması," nedeniyle kanun yararına bozma talebinin reddine karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 10.10.2022 tarih ve 147962 sayı ile; "...CMK'nın 231/5. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında hukuki bir sonuç doğurmayacağı hüküm altına alınmış ise de, sanığın belirli sürelerle denetime tabi tutulmasını öngörmesi, adli sicile işlenmese dahi kendisine mahsus bir sisteme kaydedilmesi, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra ikinci kez hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine engel teşkil etmesi, yine müsadere, yargılama giderleri ve bu kapsamda vekâlet ücretinin sanığa yüklenmesi bakımından hukuki etkilerinin bulunması nedenleriyle bu karar, esasında kesin bir hükmün bir kısım hukuki sonuçlarını doğurmaktadır. Bu bağlamda, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 30.11.2022 tarih ve 11014-19994 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararındaki hukuka aykırılığın kanun yararına bozma yolu ile incelenip incelenemeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.04.2015 tarih ve 631-469 sayı ile sanığın 16.02.2015 ve 27.02.2015 tarihlerinde katılanın ikametine girerek zeytinyağı çaldığından bahisle zincirleme şekilde nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı,

... 1. Asliye Ceza Mahkemesince 09.07.2015 tarih ve 381-708 sayı ile sanığın nitelikli hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h, 143, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 21 ay 22 gün, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ise aynı Kanun'un 116/4, 43 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince 22.10.2015 tarih ve 780 değişik ... sayı ile itirazın reddine karar verilmek suretiyle anılan tarih itibarıyla kesinleştiği,