muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27512, Karar No: 2012/33988, Tarih: 13.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/27512 E.  ,  2012/33988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 26.04.2011 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 25.05.2011 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12917, Karar No: 2015/6797, Tarih: 18.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/12917 E.  ,  2015/6797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/194907

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2012/211 (E) ve 2013/82 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 25/10/2012

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yaş küçüklüğü nedeniyle dosyası tefrik edilen R.. E..'in sağlık güvencesi olmaması nedeniyle sanık C.. A..'a ait nüfus cüzdanı ile .. Devlet Hastanesi'ne müracaat ederek muayene olmaya çalıştığı sırada hastane görevlileri tarafından farkedildiği, sanığın bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçuna iştirak ettiğinin iddia edildiği olayda;

Üzerinde herhangi bir tahrifat yapılmaksızın suçta kullanılan nüfus cüzdanının başkasına ait olduğunun görevlilerce basit bir denetim sonucunda kolaylıkla tespit edilmesinin mümkün olduğu, nüfus cüzdanı kullanılan sanığın eyleminin aldatma özelliğinden yoksun olması nedeniyle hile boyutuna ulaşmadığı, bu nedenle dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22386, Karar No: 2010/20579, Tarih: 13.12.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/22386 E.  ,  2010/20579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın atamalardaki savunmalarında, "infaz koruma memuru olan mağdur ...'nın kendisine tokat atıp, daha sonra da diğer görevlilerin üzerine çullanarak kendisini dövdüklerini" ileri sürmesi ve adli muayene raporuna göre de, sanığın "ayakları ve sırtında 8-10 kadar ekimoz ve sıyrıkların bulunduğunun belirtilmesi karşısında, bu husus araştırılarak, görevi yaptırmamak için direnme suçu hakkında TCY.nın 29, hakaret suçu içinde 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Sanığın önceki hükümlülükleri para cezasına ilişkin olup, suç tarihinde kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olmasına göre, TCY.nın 51. maddesi gereğince "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyip işlemeyeceği" hususunda bir değerlendirmede bulunulmadan, "sanığın geçmişteki hali ve sabıkalı oluşu nazara alınarak" şeklindeki yasal olmayan gerekçelerle aynı Yasa maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4893, Karar No: 2012/9211, Tarih: 08.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4893 E.  ,  2012/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4610, Karar No: 2014/5206, Tarih: 17.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4610 E.  ,  2014/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2012

NUMARASI : 2007/230-2012/391

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 29/03/2007 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararının iptali ile davacılar adına tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, asli müdahillerin davasının reddine ayrıca dava açmakta muhtariyetlerine dair verilen 17/10/2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili ile asli müdahiller vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komisyon kararı ile oluşan mera kayıtlarının iptali ile davacılar adlarına tescili isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, 14.02.1991 tarihli 1 ve 2 sıra nolu tapu kayıtlarına dayanarak dava konusu iki parça taşınmazı uzun yıllardır ekip biçtiklerini belirterek mera kaydının iptali ile davacılar adına tescilini talep etmiştir.

Asli müdahiller vekili, murisleri adına kayıtlı 27.01.1951 tarihli 394 sıra no'lu tapu kaydına dayanarak dava konusu taşınmazdaki mera uygulamasının iptali ile müdahiller adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile .. ada .. ve .. sayılı mera parselleri içerisinde fen bilirkişi raporunda B harfli 1029280,00 m2 alanındaki yer ile C harfi ile gösterilen 441120,00 m2 alanındaki yerin ayrı ayrı parsel numaraları verilerek tapu kaydının iptali ile 1/4 hissesinin A.. Y..'a, 1/4 hissesinin A.. Y..'a, 1/4 hissesinin Ş.. Y.. mirasçıları adına, 1/4 hissesinin Ş.. Y.. mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, asli müdahillerin taleplerinin reddine ayrı dava açmakta muhtariyetlerine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili ile asli müdahiller vekili temyiz etmişlerdir.

Mahkemece, .. ada.. ve .. sayılı mera parselleri içerisinde fen bilirkişi raporunda B ve C harfleri ile gösterilen yerlerin davacıların tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır.

Ayrıca, asli müdahale talebinde bulunanlar müstakilen hak iddia ettiklerinden ve aynı yere ilişkin tapu kaydına dayanarak talepte bulunduklarından asli müdahale talep edenler yönünden taleplerinin reddine, ayrı dava açmakta muhtariyetlerine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, asli müdahale talebinde bulunanlar müstakilen hak iddia ettiklerinden ve aynı yere ilişkin tapu kaydına dayanarak talepte bulunduklarından asli müdahale talep edenler yönünden taleplerinin reddine, ayrı dava açmakta muhtariyetlerine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacıların dayandığı 14.02.1991 tarihli 1 ve 2 sıra nolu tapu kayıtlarının ilk tesisinin Mayıs 288 tarihli 52 sıra nolu tapu kaydı, müdahillerin dayandığı tapu kaydının ilk tesisinin Mayıs 288 tarihli 53 sıra nolu tapu kaydı olduğu, eski Türkçe olması nedeniyle çıkartılamadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, dava konusu yere ilişkin komşu parsellerin tutanak suretleri ve dayanağı olan belgeler tamamıyla getirtilmemiş, keşif esnasında uygulanmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için, dava konusu .. ada ..ve .. parsel sayılı taşınmazların tüm ekleriyle mera kayıtları, davacıların ve müdahillerin dayandıkları tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte getirtilmeli, bilirkişi vasıtasıyla eski Türkçe'den tercüme ettirilmeli, komşu parsel kayıtları tüm dayanakları ile getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, komşu köylerde ikamet edip, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle aynı yöntemle tespit edilecek taraf tanıkları, uzman ve teknik bilirkişiler huzuruyla mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle uygulanmalıdır.

Diğer yandan, arazinin başında icra edilecek keşif sırasında yansız yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, taşınmazın tamamının veya bir bölümünün kamu orta malı mera niteliği taşıyıp taşımadığı, kim tarafından, ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı, kullanmanın ekonomik amaca uygun olup olmadığı, etraflıca sorulup, maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, uzman ziraat mühendisinden arazinin niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmelidir. Yargılama sırasında, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli; dava konusu taşınmazın komşu parsellerden mera olarak sınırlandırılıp, kesinleşen parsellerle toprak yapısı itibariyle bütünlük arz edip arzetmediği, ayırıcı unsurlar bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

Davacıların ve asli müdahillerin tüm delilleri toplanıp değerlendirilmek suretiyle uyuşmazlığın çözümü yoluna gidilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davacılardan Ş.. Y.. mirasçılarının karar başlığında gösterilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıran asli müdahile iadesine 17.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8749, Karar No: 2019/7429, Tarih: 17.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8749 E.  ,  2019/7429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a)Sahte olduğu iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleften veya bu mükellefin ve sanığın müdürü olduğu şirketin bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Başkanlıklarından sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi hâlinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

Faturayı düzenleyene ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1486, Karar No: 2018/4882, Tarih: 05.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1486 E.  ,  2018/4882 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Taah. Deri Turz. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı SS. ... Konut Yapı Kooperatifi Başkanlığı arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06.12.2013 gün ve 2013/145-2013/107 sayılı hükmü onayan 23. Hukuk Dairesi'nin 09.02.2017 gün ve 2015/9107-2017/314 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince yapılması gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 275,00 TL para cezası ile bakiye 9,40 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 05.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3872, Karar No: 2023/1212, Tarih: 20.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3872 E.  ,  2023/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının

açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın teedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2016 tarihli ve 2015/494 Esas, 2016/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve sanığın yüklenen yükümlülüklere uymamakta ısrar etme şartlarının oluşmaması nedenleriyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın alınan idrar numunesinde "opiyat morfin eroin" maddesine rastlandığı, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın usulüne uygun yapılan tebligata rağmen Müdürlüğe başvurmadığı, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, failin güttüğü kastın yoğunluğu nazara alınarak alt sınırdan cezalandırıldığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın alınan idrar numunesinde "opiyat morfin eroin" maddesine rastlandığı, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın usulüne uygun yapılan tebligata rağmen Müdürlüğe başvurmadığı, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, failin güttüğü kastın yoğunluğu nazara alınarak alt sınırdan cezalandırıldığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarihi itibarıyla sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin uygulanma koşulu bulunmadığı belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

A. Sanığın 20.02.2015 tarihli eylemi nedeniyle 01.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun

yasa yolu bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 15.04.2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, erteleme kararının 01.05.2015 tarihinde kesinleştiği, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, 30.04.2015 tarihinde çağrı yazısını tebliğ alan sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmaması üzerine, "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılmadığından kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı anlaşılmakla;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bendinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla aynı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 16.08.2014 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 20.11.2014 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

aa) Var ise; Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

bb) Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibarıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 20.11.2014 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının birinci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması

nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B. Kabule göre de;

1. 28.06.2014 tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, somut olayda suç tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesine karşın, sanık hakkında ceza tayin edilirken temel ceza 1 yıl olarak belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi,

2. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR