muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7243, Karar No: 2006/8766, Tarih: 06.11.2006

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 6.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15125, Karar No: 2017/11037, Tarih: 09.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/15125 E.  ,  2017/11037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 13.06.2014 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17254, Karar No: 2012/17914, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/17254 E.  ,  2012/17914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... Kurumu ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, ... hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar ... hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 18/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11642, Karar No: 2011/17976, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11642 E.  ,  2011/17976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4894, Karar No: 2012/418, Tarih: 19.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/4894 E.  ,  2012/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri ereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, inşaatın yapımında görevinin olmadığına, kazada sorumluluğunun bulunmadığına, kazaya ölenin kusurlu hareketinin neden olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.01.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

2011/4894

2012/418

Mahkemece yapılan yargılama sonunda sanığın TCK’nun 85/1, 62/1, 50/1, maddeleri gereğince sonuçta 18.200 lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/4 maddesi uyarınca hükmedilen sonuç adli para cezasının 24 eşit taksitte sanıktan tahsiline karar verilmiş ve mahkeme Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını tartışmamış ve bu karar dairemizce de oy çokluğuyla onanmıştır.

Biz Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarının aksine uzun süreli hapis cezasından çevrili adli para cezasının da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceğini düşündüğümüzden çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

Şöyle ki:

Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren TCK sonuçta hükmedilen 2 yıla kadar hapis cezalarının hatta 65 yaş ve üstündekiler ile 18 yaşını doldurmamış olanlar içinde bu 3 yıla kadar çıkıyor; ertelenebileceğini öngörüyor. (m.51)

Aynı madde gereğince hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1 yıldan 3 yıla kadar deneme süresi belirlenebiliyor ve bu sürede suç işlenmediği takdirde ceza infaz edilmiş sayılıyor.

Aynı Kanun 1 yıla kadar hapis cezaları (Kanun bunları kısa süreli olarak tanımlıyor) için bunların seçenek yaptırımlara çevrilebileceğini, taksirli suçlarda ise uzun süreli (bir yıldan fazla) hapis cezalarını ise adli para cezasına çevrilebileceğini ve bu adli para cezasının ister doğrudan hükmedilsin isterse hapisten çevrili olsun ertelenemeyeceğini (m.50, 51) kabul ediyor. Kanunun 50.maddesinin 1/b fıkrası ile hapis cezasının mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle giderilmesine de çevrilebileceğini belirtiyor.

Yeni TCK’unda adli para cezalarının ertelenememesi ve taksirli suçlarda ortaya çıkan hapis cezasının paraya çevrilmesi sonucu çok büyük orandaki adli para cezalarına hükmedilmesi karşısında uygulamada çıkan sorunları gidermeyi amaçlayan Kanun koyucu bu ağır yaptırım bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesini getirmiştir. Örnek olarak taksirli bir suçtan mahkeme para cezası vermeyi düşündüğünde bunun alt sınırı en az 100 lira üst sınırı ise 547.500 liraya kadar çıkmaktadır. Bunu ülke insanının gelir durumu düşünüldüğünde ne kadar fahiş bir oran olduğu tartışmasızdır.

İşte bu sakıncayı gidermek için hükmün açıklanmasının kapsamı genişletildi ve hapis cezasının alt sınırı 2 yıla çıkarıldı. Uzun süreli hapis cezalarının da adli para cezasına çevrilmesi halinde devlete para cezasını ödeyen sanıklar esas mağdur olanlara ödeme yapamaz hale gelmeleri karşısında sanığın mağdurun zararını gidermesi amaçlanarak uzun süreli hapisten çevrili adli para cezalarının da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kabul edilmiştir. Yargıtay da taksirli suçların incelemesini yapan tek daire olan Yüksek 9. Ceza dairesi de uzun süre uygulamasında kanun koyucunun maddeyi düzenleme amacı doğrultusunda uzun süreli hapis cezalarının adli para cezalarına çevrilmesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip uygulama yapmış ancak konunun Ceza Genel Kuruluna gelmesi üzerine Yüksek Genel Kurul uzun süreli hapis cezalarının paraya çevrilmesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılamayacağını, ancak CMK’nun 231.maddesinde geçen adli para cezasının doğrudan hükmedilen adli para cezası olduğu kabul ederek Yasa koyucunun amacına aykırı olarak uygulamayı değiştirmiştir.

Ceza Genel Kurulunun ve daha sonra daire uygulamasının bu kabulüyle CMK’nun 231 maddesi ile TCK genel hükümlerinn erteleme, tazmin, paraya çevirme ve adli para cezası uygulaması arasında hiçbir fark kalmamaktadır.

231.maddenin beşinci fıkrasındaki “iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası” ile kanun adli para cezasının doğrudan veya uzun süreliden çevrilen adli para cezası şeklinde bir ayırım öngörmediği gibi 5237 sayılı TCK’nun 50/5.maddesinde uygulamada asıl mahkumiyet adli para cezası veya tedbir olduğu belirtilmiştir.

231.maddenin beşinci fıkrasındaki “iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası” ile kanun adli para cezasının doğrudan veya uzun süreliden çevrilen adli para cezası şeklinde bir ayırım öngörmediği gibi 5237 sayılı TCK’nun 50/5.maddesinde uygulamada asıl mahkumiyet adli para cezası veya tedbir olduğu belirtilmiştir.

Aynı maddenin yedinci fıkrasında “açıklanmasının geri bırakılmasına kara verilen hükümde mahkum olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemez.” hükmünü kanunun amacına aykırı olarak yorumlamamak gerekir. Kanun koyucunun abesle iştigal ettiği düşünülmeyecek olduğuna göre buraya kısa süreli hapis cezası için seçenek yaptırımlara çevrilemez demekle mağdurun zararlarını tazminde sanığı zorlamaya yönelik bir hükümdür. Yoksa seçenek yaptırımlara çevrildiğinde mağdurun zararı hiçbir zaman ödenmez. Fıkra da kısa süreli hapis diyor, kısa süreli hapis cezası da TCK’nun 49.maddesinde bir yıl veya daha az süreli hapis cezası olarak tanımlanmıştır. Zaten 1 yıldan fazla olan hapis cezaları için seçenek yaptırımlara çevrilme yasağı var. Ancak taksirli suçlardan uzun süreli hapis cezaları sadece adli para cezasına çevrilebilir. Kanun koyucu uzun süreli hapis cezası da adli para cezasına çevrilmesini istememiş olsaydı “kısa süreli” hapis “demeyip “mahkum olunan hapis cezası ertelenemez ve seçenek yaptırımlara çevrilemez” şeklinde bir düzenleme yapardı. O zaman uzun süreli hapis cezasından çevrili adli para cezasının da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamında olmadığını düşünebilirdik.

Bu dava dosyası bakımından da baktığımızda sanık 1.000 lira aylık geliri olan ve 2 çocuklu bir kişidir. Burada hükmedilen 18.500 lira adli para cezasını devlete ödeyen kişi eğer mameleki müsait değilse mağdurun zararını hiçbir zaman ödemeyecek ve böylece zararı gören mağdur, parayı alan ise devlet olacaktır..

İşte biz bu nedenlerden dolayı Ceza Genel Kurulu ve daire uygulamasının değişmesi gerektiğini düşündüğümüzden çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/7613, Karar No: 2010/14216, Tarih: 23.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/7613 E.  ,  2010/14216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkına konu payın iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde davalı adına kayıtlı olan 44/168 oranındaki payın iptali istenilmiş olup, mahkemece, kısa kararda “davanın kabulüne” karar verildiği halde, gerekçeli hükümde “davanın kabulü ile davalı adına kayıtlı olan 8/168 oranındaki payın iptali ile davacı adına tesciline” denilmek suretiyle kısmen kabul kararı verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8616, Karar No: 2006/9496, Tarih: 20.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8616 E.  ,  2006/9496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 3.5.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle

değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının sınıfına göre saptanan değerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranda indirim yapılması,

3-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 20.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3585, Karar No: 2012/5316, Tarih: 20.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3585 E.  ,  2012/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonucunda verilen hükmün gerekçesi değiştirilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 15.03.2012 gün ve 2011/5002 Esas 2012/ 2050 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin şikayet olunan borçlu ... hakkında ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2006/18981 sayılı dosyası ile diğer şikayet olunan ...'nin ise ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2006/7564 sayılı dosyası ile icra takibi yapılıp borçlunun kira alacaklarının haczedildiğini, kiracılar tarafından kira paralarının ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2006/7564 sayılı dosyasına ödendiğini, aynı alacak üzerine birden çok haciz konulduğundan derece kararı düzenlendiğini, derece kararının tebliğinin usulüne uygun yapılmadığını, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine aykırı olduğunu, ayrıca dosyaya henüz girmemiş paralar için derece kararı düzenlenemeyeceğini, ... 6. İcra Müdürlüğü'nden gönderilen ödeme emrinin borçlu ...'a tebliğ edilmediğini, tebligat parçası üzerindeki imzanın borçluya ait olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, yargılama sırasında esasa ilişkin bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, şikayetin kabulüne yeniden derece kararı düzenlenmesine dair verilen karar, şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizce 15.03.2012 tarih ve 2011/5002 E, 2012/ 2050 K sayılı ilamı ile gerekçesi değiştirilerek onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara,mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, şikayet olunan vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2- Dairemizin 15.03.2012 tarih 2011/5002 E., 2012/2050 K. sayılı ilamı ile “takip borçlusunun itirazı giderilmeden konulan haciz geçersiz olup sıra cetveli düzenlenirken dikkate alınamaz” şeklinde mahkemenin gerekçesi değiştirilerek kararın onandığı anlaşılmış ise de, takibin kambiyo senedine dayalı haciz yoluyla yapıldığı dikkate alındığında borca dönük itirazın İİK'nun 169. maddesi uyarınca şikayet biçiminde icra mahkemesine yapılması gerektiğinden icra müdürlüğüne yapılan itirazın hukuki bir değeri olmadığı ve bu itirazla takibin durmayacağının gözden kaçırılarak yanılgılı biçimde gerekçenin yukarıda açıklandığı biçimde değiştirilmesi doğru olmadığından Dairemiz kararının kaldırılarak kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin diğer karar düzeltme isteğinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Dairemizin 15.03.2012 tarih 2011/5002 E.,2012/2050 K. sayılı kararının kaldırılarak, usul ve yasaya uygun mahkeme hükmünün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20099, Karar No: 2015/21882, Tarih: 30.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/20099 E.  ,  2015/21882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/171876

MAHKEMESİ : Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2013

NUMARASI : 2012/773 (E) ve 2013/194 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık T.. K.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Mahkemece kurulan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık S.. K.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Katılanın suç tarihinde arkadaşlarıyla Ödemiş garajı civarında dolaşırken cep telefonunu çaldırdığı, yapılan araştırmada 4 gün sonra telefonun ikinci el telefon alım satımı işiyle uğraşan sanıklardan S.. K.. tarafından satın alındığı ve oğlu olan diğer sanığa kullanması için verdiğinin tespit edildiği, sanık S.. K..'in savunmasında telefonunu bir bayanın getirip acil paraya ihtiyacı olduğunu belirtip satmak istediğini, 100 TL karşılığında belge almadan satın aldığını belirttiği olayda, ikinci el telefon alım satımıyla uğraşan ve herhangi bir belge, kimlik veya adres almadan telefonu satın alan sanığın TCK'nın 165. maddesiyle mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.