muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4249, Karar No: 2012/6330, Tarih: 01.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4249 E.  ,  2012/6330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 12.04.2012 gün ve 2011/4729 Esas, 2012/2857 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi birleşen davada davalı ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçelerinde, davalı şirket ortağı olan davacı ile davalılardan ... diğer şirket ortakları arasında yapılan 26.02.1999 tarihli protokolün birinci maddesi uyarınca davalı ... Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait davalı kooperatif hissesinin davacıya devredileceğinin kararlaştırıldığını, ayrıca bu protokole ilişkin olarak şirket yetkilisi ... ile yapılan sözleşmede şirket adına kayıtlı bulunan kooperatif hissesinin davacı veya onun göstereceği üçüncü kişiye devrinin kabul edildiğini, bilahere, devir için kooperatife başvurulduğunda, davalı şirketin talimatı bulunduğu belirtilerek kooperatif tarafından devir işleminin yapılmadığını, bu arada, şirkete ait kooperatif hissesinin davalı ...'ye devredildiğini, devrin muvazaalı olduğunu, devreden davalı şirket ile devralan davalı ...'ye ait olan şirket arasında özel iş ilişkisi ve ortaklık anlaşması bulunduğunu, birbirlerinin her türlü işlerinden haberdar olduklarını ileri sürerek, davalılar arasında muvazaalı ve kötüniyetli olarak yapılan hisse devrinin iptaline, ilgili hissenin müvekkili tarafından belirlenen... adına aidiyetinin tespitine, davalı kooperatif kayıtlarında müvekkili tarafından gösterilen... adına devir işlemlerinin hükmen tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili ile diğer davalılar arasındaki hisse devrinin muvazaalı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif vekili, davanın müvekkili kooperatifi doğrudan ilgilendirmediğini, ...'ye yapılan devrin 12.07.2000 tarihinde o günlü yönetim kurulu tarafından kooperatif kayıtlarına işlendiğini savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonrasında, protokol hükümleri uyarınca, şirket ortaklığından ayrılma payı olarak davacıya verilmesi kararlaştırılan kooperatif hissesinin davalı ...'ye devredildiği, devralan ...'nin davacı ile yapılan protokolden haberdar olabileceği ve devir tarihi itibariyle davalı ... ile ... arasında husumet bulunmadığı, davalılar ... ile

kooperatifin taraf sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle, birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/100 esas sayılı dosyasında davalılar İnkoteks şirketi ve ... aleyhine açılan davanın kabulüne, davalı kooperatifteki şirket hissesinin davalı ...'ye devrine ilişkin sözleşmenin iptaline, kooperatif hissesinin ... adına tesciline, diğer davaların reddine dair verilen karar, birleşen davada davalı ... vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 12.04.2012 tarih, 2011/4729 E. 2012/2857 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, birleşen davada davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14588, Karar No: 2024/7463, Tarih: 11.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/14588 E.  ,  2024/7463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/140 E., 2021/2811 K.

SUÇ : Nitelikli Yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden alınan nüfus kaydına göre, sanığın 12.11.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılmış olması karşısında5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2257, Karar No: 2010/2340, Tarih: 15.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/2257 E.  ,  2010/2340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret, tehdit suçlarından sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 125/1, 129/1, 106/l-2.cümle,62/l, 50/3,52/2. maddeleri uyarınca 500 ve 500 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, sanığın sabıka kaydında yer alan ... 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/7696 esas sayılı dosyasındaki erteli cezası konusunda ihbarda bulunulmasına dair ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.10.2009 tarihli ve 2009/440 esas, 2009/1247 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 23.12.2009 gün ve 72981 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2010 gün ve 6270 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Dosya kapsamına göre;

Tebliğnamede “1- 5237 sayılı Kanun’un 50/2. maddesi uyarınca “Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adil para cezasına çevrilmez.” hükmü dikkate alınmadan, seçimlik cezalardan hapis cezaları seçildiği halde, hapis cezalarının paraya çevrilerek hükmolunmasında,

2-5237 sayılı Kanun’un 106/1-2.cümlesinde yer alan seçimlik cezalardan hapis para cezasının alt sınırının gösterilmemiş olması karsısında, adli para cezasının seçilerek aynı Kanun’un 52/1. maddesi uyarınca beş gün adli para cezası üzerinden hüküm kurulmasının sanığın lehine olduğunun gözetilmemesinde,

3- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51. maddesinin 7. fıkrasında “Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir.” hükmü uyarınca özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezasının aynen infazına karar verilebileceği, anılan maddede ise erteli para cezalarının aynen infazı konusunda bir hüküm bulunmaması karşısında, erteli para cezasının aynen infazına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı TCY’nın 50/2. maddesinde, “Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez;”61.maddesinin 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasanın 1. maddesiyle eklenen 9. fıkrasında, “Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz;” aynı Yasanın 51/7. maddesinde ise, “Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir ” hükümleri yer almıştır.

Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarına ilişkin seçimlik ceza öngören TCY.nın 125/1. maddesinde ve 106. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde belirtilen hapis cezaları tercih edilmiş ve her iki suçtan diğer yasa maddelerinin de uygulanması suretiyle ayrı ayrı 25 gün hapis cezasına hükmolunmuş ve bu cezalar TCY’nın 50. ve 52. maddeleri uyarınca adli para cezasına dönüştürülmüştür.

Tebliğnamenin (1) numaralı bendinde de belirtildiği üzere suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez. Uygulanan yasa maddelerinde hapis ve adli para cezasının seçimlik olarak öngörülmüş olması ve mahkemenin hapsi tercih etmesi nedeniyle, hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi hukuka aykırıdır.

Tebliğnamenin (3) numaralı bendinde belirtilen sanığın önceki erteli cezasının adli para cezası olması karşısında, TCY’nın 51/7. maddesi uyarınca önceki cezanın ancak hapis olması durumunda infaz kurumunda çektirilmesine karar verilebileceğinin gözetilmemesi de hukuka uyar nitelikte değildir.

Tebliğnamenin (2) numaralı bendinde belirtilen hususa gelince;

TCY’nın 61. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasanın 1. maddesiyle eklenen 9. fıkrası gereğince, adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamayacağından, suç tarihinin 18.12.2007 olduğu da gözetilerek 125/1. ve 106. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan seçimlik adli para cezalarının alt sınırının Yasanın 52/1. maddesinde öngörülen 5 gün değil, 61/9. madde ve fıkrası gereği 125/1. maddede 90 gün, 106/1- 2. Cümlesinde ise Aynı Yasanın 49. maddesi göndermesi ile 1 ay olduğu açıktır. Bu nedenle mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Sanık lehine olan 52. madde uyarınca 5 gün adli para cezası uygulanma olanağı da yoktur.

... 1. Sulh Ceza mahkemesinin 14.10.2009 gün ve 2009/440- 1247 sayılı kararının açıklanan nedenlerle Tebliğnamenin 1 ve 3 nolu bentleri bakımından CYY’nın 309. Maddesi uyarınca Yasa Yararına Bozulmasına, 2 nolu bent bakımından ise Tebliğnameye aykırı olarak yasa yararına bozma isteminin REDDİNE, önceki erteli cezanın infazı için ihbarda bulunulmasına ilişkin bölümün karardan çıkarılmasına, karardaki hukuka aykırılık sanık aleyhine sonuç doğurmayacağından diğer bölümlerin olduğu gibi bırakılmasına 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13473, Karar No: 2014/12481, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13473 E.  ,  2014/12481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bozüyük 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2013

NUMARASI : 2011/222-2013/52

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433.maddesi gereğince davalılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4527, Karar No: 2006/7839, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4527 E.  ,  2006/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Gen. Müd. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7.maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda değişiklikten önce mütevelli heyette yer alan İlçe Emniyet Müdürüne mütevelli heyette yer verilmesi gerektiği gözardı edilerek İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-5263 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe bağlı kalınarak vakıf senedinin mütevelli heyet başlığını taşıyan 9.maddesi “Mülki idare amiri vakfın tabii başkanı olup, belediye başkanı, mal müdürü, ilçe milli eğitim müdürü, sağlık bakanlığının ilçe üst görevlisi, varsa ilçe tarım müdürü ve ilçe müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve 3294 Sayılı

Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.” şeklinde düzenlenmesi gerekirken; bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişiklik senedinin tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14290, Karar No: 2010/26900, Tarih: 22.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14290 E.  ,  2010/26900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili ve alıcı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İhale alıcısının temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydı yapılmadığı gibi harçlandırılmadığı da görüldüğünden REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

"Satış ilanının ilan edildiğine dair askı tutanağının askıya çıkış ve iniş tarihlerini içermediği" gerekçesiyle mahkemece ihalenin feshine karar verildiği görülmektedir.

30.09.2009 tarihli satış kararında "icralar divanhanesinde ilanın bir suretinin asılmasına, asılma işleminin dairede görevli odacı tarafından yapılmasına" karar verildiği, aynı gün anılan ilanın "Kocaeli 2.İcra Müdürlüğü'nün bulunduğu binanın özel tahtasına asıldığı" na dair icra müdür yardımcısının imzasını da içeren bir tutanağın tutulduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nun 114/2.maddesi gereğince ilanın şekli, arttırmanın tarzı, yer ve günü ve gazete ile yapılıp yapılmayacağı icra müdürlüğünce tarafların menfgaatine uygun olarak şekilde takdir ve tayin olunur. Somut olayda memur işlemi İİK'nun 114/2.maddesine uygun olup, yerine getirilmiş olmakla  istemin reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle ihalenin feshi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/936, Karar No: 2025/4676, Tarih: 13.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/936 E.  ,  2025/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İnfaz Hakimliği

SAYISI: 2023/10372 (E), 2023/10601 (K)

İNCELEME KONUSU KARAR : Hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Nitelikli tehdit, kasten yaralama, mala zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçlarından ... İnfaz Hâkimliğinin 22.06.2023 tarihli ve 2023/6814 Esas, 2023/6782 Karar sayılı kararı ile 3 yıl 28 ay 25 gün hapis cezasına hükümlü ...'un, işbu cezasını ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte iken 04.10.2022 tarihinden itibaren Covid-19 iznine ayrılmasını müteakip, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi uyarınca, cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesinin uygun olduğuna ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 27.07.2023 tarihli ve 2023/8678 Esas, 2023/8579 Karar sayılı kararını müteakip, süresinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmaması nedeniyle yapılan ihbar üzerine hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 14.09.2023 tarihli ve 2023/10372 Esas, 2023/10601 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 94660652-105-55-19552-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2025 tarihli ve 2025/11323 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2025 tarihli ve 2025/11323 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5275 sayılı Kanun'un geçici 10/2. maddesinde yer alan, " 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında,

İnfaz dosyası kapsamına göre, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23.06.2023 tarihli ve 2023/2-7718 sayılı müddetnameye göre, ... İnfaz Hâkimliğinin 22.06.2023 tarihli içtima kararına konu 3 yıl 28 ay 25 gün hapis cezasının infazı amacıyla hükümlünün 24.10.2022 tarihinde cezaevine alındığı, koşullu salıverilme tarihinin 06.03.2025, bihakkın tahliye tarihinin ise 11.11.2027 tarihi olduğu, ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlenen 2022/2932 izin defteri sıra nolu izin belgesine göre 24.10.2022 tarihinden itibaren covid-19 iznine ayrıldığı,

... İnfaz Hâkimliğinin 27.07.2023 tarihli karar tarihi itibarıyla covid-19 izninde bulunan hükümlünün, 31.07.2023 tarihinden geçerli olmak üzere kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, izin süresinin bitiş tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine karar verildiği ancak anılan kararın hükümlünün yokluğunda verildiği gibi hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği,

... İnfaz Hâkimliğinin 27.07.2023 tarihli kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye tebliğ edilmediği anlaşılmakla, hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği, dolayısıyla da itirazın bu husus bakımından kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;