muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2737, Karar No: 2018/7148, Tarih: 24.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2737 E.  ,  2018/7148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK'nun 333/a maddesine muhalefet etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürülüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararının 11. Ceza Dairesinin görev kapsamını belirleyen kısımda yer alan "İş bölümünün yürülüğe girdiği tarihten itibaren on gün içinde işbölümü değişikliği nedeniyle 19. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunundan kaynaklanan işlerin 1/2 oranında 11. Ceza Dairesine devredilir" şeklindeki düzenleme uyarınca ancak vergi suçlarına ilişkin dosyaların devir edilebileceği, "icra suçlarının" devir kapsamında bulunmadığı ve anılan suça bakma görevinin Yüksek 19. Ceza Dairesine ait olduğunun anlaşılması karşısında; sehven Dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın, Yargıtay 19. Ceza Dairesine İADESİNE, 24.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3741, Karar No: 2024/5304, Tarih: 11.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/3741 E.  ,  2024/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1442 E., 2022/1757 K.

SUÇ : Olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi red, kısmi temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Katılan ... vekilinin yüzüne karşı 28.09.2022 tarihinde verilen hükme karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 28.10.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen kararların Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak hapis cezasının artırılması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2019 tarihli ve 2018/539 Esas, 2019/233 Karar sayılı kararı ile, sanık ...'un, katılanlar ... ve ...'a yönelik bilnçli taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 89/4, 22/3, 62/1, 53/6, 51/1-7. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine ve sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2020/1442 Esas, 2022/1757 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ...'un,

1. Katılan ...'a yönelik olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1,3-e, 87/1-a,d, 21/2, 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasın ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'e yönelik olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1,3-e, 87/1-d, 21/2, 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasın ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın kasıtlı hareket etmediğine, eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğuna, kararın sanık lehine bozulması gerektiğine,

2. Katılan ...'e yönelik olası kastla neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1,3-e, 87/1-d, 21/2, 62/1, 53/1-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasın ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın kasıtlı hareket etmediğine, eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğuna, kararın sanık lehine bozulması gerektiğine,

2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi özetle, sanığın eylemini doğrudan kastla gerçekleştirdiğine, somut olayda uygulama olanağı bulunmayan olası kast hükmünün tatbiki suretiyle sanığa eksik cezalar tayin edildiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın, yönetimindeki otomobil ile trafikte seyir halindeyken aynı istikamette seyir halinde bulunan otobüse fazla yanaşarak sağ tarafından çarptığı, her iki aracın durmadan yola devam ettikleri, yaklaşık 6-7 km kadar gittikten sonra, otobüs şoförü olan tanık ...ın sanığa ait otomobili park halinde görünce, otobüsü yol kenarında durdurup arka ve ön kapılarını açtığı, yolcularında burada otobüsten indikleri, sanık ile otobüs şoförü olan tanık ...ın aralarında tartıştıkları, katılanların diğer yolcularla birlike kaldırımda beklemekte oldukları sırada, sanığın olay yerinden kaçmak için otomobiline bindiği, araç geçişine uygun olmayan otobüs ile kaldırım arasından geçmeye çalıştığı sırada aracının yan aynasının da otobüse çarparak kırıldığı, sanığın aracıyla kaldırıma çıkıp bu sırada kaldırımda bekleyen ve tartışmaya katılmadıklarını anlaşılan katılanlara çarpmak suretiyle katılan ...'ı, yaşamını tehlikeye düşürecek ve hayati fonksiyonlarına etkisi ağır (6.) derecede çoklu kemik kırığı oluşturacak şekilde, katılan ...'i ise yaşamını tehlikeye düşürecek, hayati fonksiyonlarına etkisi ağır (6.) derecede çoklu kemik kırığı oluşturacak ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına yol açacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın trafikte yaşadığı tartışma sonrasında otomobili ile olay yerinden uzaklaşmak amacıyla yoldan manevra yapıp geri çıktıktan sonra ani manevra ile otobüs ile yaya kaldırımı arasında bulunan boşluktan geçmeye çalıştığı, bu esnada kaldırımda bulunan katılanların yaralanabileceğini öngördüğü ancak yinede aracını sürerek yaralama sonucunu kabullendiği anlaşıldığından, sanığın eylemini olası kastla gerçekleştirildiğine ilişkin Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra temyiz edildiği anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2020/1442 Esas, 2022/1757 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1398, Karar No: 2007/2115, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1398 E.  ,  2007/2115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.1.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği dü:

\_K A R A R \_

Yerel mahkemeye bir kısım belgelerin evrak arasına konulması istemi ile dosya geri çevrilmiş olup, istenen belgeler dosya arasına konularak yeniden daireye gönderildiği anlaşılmakta ise de, gelen belgelere göre tespite esas tutulan tapu kaydının geldisini teşkil eden Karaisalı tapu sicilinde kayıtlı 08.06.1953 tarih 5 numaralı tapu kaydının ilgili sicilinden getirtilerek dosya arasına konulmadığı anlaşılmakla, bu kaydın da dosya arasına konulmasının temini için evrakın yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13689, Karar No: 2017/24200, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13689 E.  ,  2017/24200 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35166, Karar No: 2013/22324, Tarih: 01.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/35166 E.  ,  2013/22324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında, Kasten Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazların incelenmesin de;

Sanık hakkında, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten yaralama suçundan ceza artırımı yapıldığı anlaşılmış olması karşısında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 86/3-c maddesi yerine 86/3-e olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, temyiz itirazları yerinde olmadığından, reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında, Kamu Görevlisine Karşı Görevinden Dolayı Zincirleme Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazların incelenmesin de;

1)Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2)Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza(hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez(Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

3)Hakaret suçundan hükmedilen hapis cezasının, para cezasına çevrilerek uygulama yapılırken hangi maddeye göre uygulama yapılarak paraya çevrildiği gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CYYnın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3)Hakaret suçundan hükmedilen hapis cezasının, para cezasına çevrilerek uygulama yapılırken hangi maddeye göre uygulama yapılarak paraya çevrildiği gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CYYnın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4)Sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan tayin olunan 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasının kısa süreli olmaması nedeniyle adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden adli para cezasına çevrilmesi ve kabule göre de tayin olunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesi gereğince günlüğü 20 YTL'den 8840 YTL yerine hesap hatası sonucu 8740 YTL adli para cezasına çevrilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 01/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4141, Karar No: 2014/8176, Tarih: 11.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4141 E.  ,  2014/8176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Başvurusunun kapsamına göre incelemenin sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde sanığın da içinde bulunduğu araçtaki kişilerin üst aramalarının yapılacağı esnada polis memuru ...'ın sanığın ayağına tekme atması sonrasında direnme fiilinin gerçekleştirildiği kabul edilmesine, bu kişi hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması yoluna gidilmesine ve mahkemece hakaret suçundan sanık hakkında TCK'nın 129/2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmasına rağmen bu uygulamayla çelişir şekilde yasal ve yeterli hiç bir gerekçeye yer verilmeden haksız tahrik nedeniyle uygulanan TCK'nın 29. maddesi uyarınca en alt sınırdan indirim yapılması,

Tekerrür uygulamasına esas alınan erteli cezanın aynen çektirilmesi yönünden mahkemesine ihbarda bulunulmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1571, Karar No: 2014/8106, Tarih: 16.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1571 E.  ,  2014/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/289, Karar No: 2020/694, Tarih: 05.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/289 E.  ,  2020/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ölümünden sonra muris haksahibinin banka hesabından çekilen aylıkların faizinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Görev konusu, kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemelerce, yargılamanın her aşamasında re'sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 s. Kanunla kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 s. Kanunun 101 inci maddesi, bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır.

Somut olayda, mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

Uyuşmazlık, murisin vefatından sonra banka kartı vasıtasıyla çekilen aylığının tahsilinden kaynaklanmaktadır. Söz konusu fiil, ceza hukukunda Türk Ceza Kanununun “Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması” başlıklı 245. maddesinde müeyyideye bağlanmış olup, anılan maddede başkasına ait bir banka veya kredi kartını kullanarak yarar sağlamak hususu cezalandırılmıştır. Özel hukuk alanında ise; davanın, somut olayın özelliğine göre, sebepsiz zenginleşme ya da haksız fiilden kaynaklandığı kabul edilebilir. Bu hukuki sebeplerden herhangi birine dayanılması imkan dahilinde olup, bu durumda hakların yarışmasından (telahukundan) bahsedilir.( Andreas von Tuhr, Borçlar Hukukunun Umumi Kısmı, C.Edege Çevirisi 1983, Sahife 452 ve 453;, Dr. S.Reisoğlu Sebepsiz İktisap Davasının Genel Şartlan 1961 sahife 42 ve sonrası, Fikret Eren.; Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C. III, 4. B., İstanbul,1994, sayfa 14)

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, somut olayda, uyuşmazlığın, haksız fiilden kaynaklandığı, sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanmadığı belirgin olup, bu yönde, davada 5510 s. Kanunun uygulama yeri bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın 5510 s. Kanunun uygulanmasından kaynaklandığını ortaya koyacak başka bir hüküm de mevcut değildir. Bu nedenle, davanın İş Mahkemesinde değil, genel mahkemede görülmesi gerekir.

O hâlde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/657, Karar No: 2020/289, Tarih: 16.06.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/657 E.  ,  2020/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 5. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 396-443

Sanıklar ... ve ...'nın edimin ifasına fesat karıştırma suçundan TCK'nın 236/1, 62, 53 ve 63. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba ilişkin Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.12.2008 tarihli ve 172-403 sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 10.09.2012 tarih ve 4568-8540 sayı ile;

"3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre ... ve Türkiye Elektrik İletim A.Ş. Genel Müdürlüğünün sanıklar haklarında açılan suçların zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu, davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği hâlde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun mağdur ... katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hükümler kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince 04.12.2012 tarih ve 396-443 sayı ile; sanıkların edimin ifasına fesat karıştırma suçundan TCK'nın 236/1, 62, 53 ve 63. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

Bu hükümlerin de sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 06.11.2014 tarih ve 1246-10558 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 23.02.2017 tarih ve 396713 sayı ile;