muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3678, Karar No: 2020/3360, Tarih: 04.03.2020

Ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükümlü hakkında fazla ceza tayini,

2-Hüküm kurulurken hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK’nun 53. maddesinde anılan hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

3-TCK'nun 52/4. maddesine göre adli para cezası taksitlendirilirken, infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK’nun 289/1. maddesinden hüküm kurulurken belirlenen hüküm fıkrasının 1. bendindeki “6 gün karşılığı adli para cezası”na ilişkin kısmın “5 gün karşılığı adli para cezası” olarak, hüküm fıkrasının 2. bendindeki “3 gün karşılığı adli para cezasına ilişkin kısmın “2 gün karşılığı adli para cezası olarak”, hüküm fıkrasının üçüncü bendindeki “2 gün karşılığı adli para cezası” na ilişkin kısmın “1 gün karşılığı adli para cezası” olarak değiştirilmesine; hüküm fıkrasının 5. bendinde hapis cezası belirlenirken “günlüğü 25,00 TL olmak üzere sanığın sonuç olarak 925,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “günlüğü 20,00 TL olmak üzere sanığın sonuç olarak 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesine; hüküm fıkrasının 7. bendinde bulunan “2 gün karşılığı adli para cezası TCK'nun 52/2 fıkrası gereği beher günü takdiren 20,00TL olmak üzere sanığın sonuç olarak 50,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine “1 gün karşılığı adli para cezası TCK'nun 52/2 fıkrası gereği beher günü takdiren 20,00 TL olmak üzere sonuç olarak 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesine; hüküm fıkrasının 6. bendindeki taksitlendirmeye ilişkin bölümde geçen “5 eşit taksit halinde sanıktan tahsiline” ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile", cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/9336, Karar No: 2014/12863, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9336 E.  ,  2014/12863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/456-2014/71

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7997, Karar No: 2015/46011, Tarih: 15.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/7997 E.  ,  2015/46011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2015/38488

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2014/222 (E) ve 2014/318 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık A.. S.. hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp, raporunun aldırılmaması veya aynı Yasa maddesinin 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

2) Sanık A.. S..'nun mağdur Mustafa'nın dükkanına gelerek ''abi bira alacak para versene'' diyerek para istediği, mağdurun vermemesi üzerine sanığın bu yöndeki iradesini bıçak çekmek suretiyle devam ettirdiği olayda, yağma suçunun konusunu oluşturan para miktarının az olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 150. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

./..

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. S.. savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13382, Karar No: 2017/11789, Tarih: 12.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13382 E.  ,  2017/11789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; duruşma günü olarak belirlenen, 12.09.2017 tarihinde davalı ... ile vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 5.154.65 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11407, Karar No: 2014/2541, Tarih: 03.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11407 E.  ,  2014/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/187359

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12.03.2012

NUMARASI : 2004/263 Esas, 2012/65 Karar

SUÇ : Irz ve namusa tasaddide bulunma, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kaydına göre sanığın hükümden sonra 31.08.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6120, Karar No: 2013/21583, Tarih: 05.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/6120 E.  ,  2013/21583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : ... olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan ve dere yatağı olduğu belirtilen dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde yeniden keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup tereddüde yer vermeyecek şekilde kesin olarak saptanıp hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik de gözeti- lerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini bozmayı gerektirmiş,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Engel sabıkası bulunmayan ve suçu işlediği tarihte altmışbeş yaşını doldurmuş olan sanığa sonuç olarak tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/3. madde ve fıkrası uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunlulu- ğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1370, Karar No: 2025/2141, Tarih: 21.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1370 E.  ,  2025/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/572 E., 2024/825 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar şikayet olunanlar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili dilekçesinde; şikayet dışı borçlu şirketin bedeli paylaşıma konu aracın satış tarihi itibarıyla toplam 346.554,55 TL vergi borcu olduğunu, sıra cetvelinde ilk sırada yer alan şikayet olunanın haciz tarihinin müvekkilinin hacizlerinden sonra geldiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunanlar vekili cevap dilekçesinde; Aydın 1. İş Mahkemesi'nin 2016/293 E. sayılı dosyası üzerinden verilen ihtiyati haciz kararının borçlu şirkete ait araç kaydına 11.09.2017 tarihinde uygulandığını, daha sonra ilgili mahkemece yapılan yargılama sonucunda 24.02.2021 tarihinde davanın kabulüne karar verildiğini, bununla birlikte şikayetçinin haciz tarihinin 26.09.2017 olduğunu, müvekkillerin alacakları İİK'nın 100. maddesi kapsamına girdiğinden sıra cetvelinde davacı kurum hacizlerine iştirak ettirilerek garameten paylaşım yoluna gidildiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli kararı ile satılan mal üzerine ilk olarak şikayet olunan tarafça ihtiyati haciz konulduğu, şikayet sırasında verilen ihtiyati haczin şikayetin ilama bağlanması ile 24.02.2021 tarihinde kendiliğinden kesin hacze dönüştüğü ve süresinde ihtiyati haczi tamamlayan merasimin tamamlanarak esas takibe de geçilmiş olduğu, ihtiyati hacizden sonra kamu alacakları için hacizler konulduğu ve ihtiyati haczin daha sonra kesinleştiği, şikayet olunan alacaklıların alacakları ve açılan icra takipleri şikayetçi kurumun kamu haczinden önceki tarihte (26.08.2016) açılan bir şikayet neticesinde verilen ilama dayandığı, bu şekilde şikayet olunan alacaklıların alacaklarının hacze iştirak şartını taşıdığı, bu nedenle şikayet olunan alacaklı ile iki ayrı kamu alacağı arasında garamaten paylaştırma yapılması gerektiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin 07.11.2023 tarihli kararı ile şikayet olunan icra takibi alacağının işçi alacağı olduğu, Aydın 1. İş Mahkemesinin 2016/293 E. ve 2021/51 K. sayılı ilamına dayandığı, şikayet dışı borçlu hakkında takip başlattıkları, borçlunun aracı üzerine 13.07.2017 tarihli karar ile ihtiyati haciz kararı konulduğu, dolayısıyla İİK'nın 100/2. maddesi uyarınca 1. sırada bulunmasında, şikayet olunan hacze iştirak etmesinde ve garame hesabıyla paranın paylaşımının yapılmasında usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 07.11.2023 tarihli kararının süresi içinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, şikayetçinin Vergi Dairesinin kesin haczinin 26.09.2017 olduğu, şikayet olunanların Aydın 1. İş Mahkemesi'nin 2016/293 E. sayılı dosyasına konu işçi alacağına ise 24.02.2021 tarihinde hükmedildiğinden bu tarih itibarıyla kesin hacze dönüştüğü, bu durumda şikayetçi dosyasının haciz tarihinin şikayet olunanların haciz tarihinden önce olduğu, şikayetçi alacağı kamu alacağı olduğundan ve kamu alacaklarına İİK'nın 100. maddesi gereğince iştirak mümkün olmadığından sıra cetvelinde öncelikle 1. sırada şikayetçi Vergi Dairesinin tüm alacaklarına pay ayrıldıktan sonra daha önce haczi kesinleşen şikayet dışı Güzelhisar Vergi Dairesi'ne pay ayrılması, sonrasında bir bedel kalması halinde şikayet olunanlara pay ayrılması gerektiği, bu durumda mahkemece şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak bozma gerekçeleriyle şikayetin kabulü ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunanlar vekili temyiz dilekçesinde; şikayet olunan müvekkillerin ilama dayalı alacaklarına istinaden uygulanan ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü tarih itibarıyla ile hacze iştirak edebileceği yönündeki değerlendirmenin hatalı olduğunu, şikayet olunan müvekkillerin icra takibine konu alacakları ilama dayalı olduğundan söz konusu alacaklara istinaden uygulanan ihtiyati haciz üzerinden şikayetçi kurum hacizlerine iştirak etmelerine herhangi bir engel bulunmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, İİK'nın 142. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, İİK'nın 142. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Şikayet olunanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Alınması gereken temyiz harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7256, Karar No: 2015/768, Tarih: 17.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/7256 E.  ,  2015/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-k.davalı .................... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacılar vekili Avukat ...... geldi. Diğer davalı ... vasisi gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava 15.07.2009 tarihli ................. Residence Projesinde Kalan İnşaat İşleri Sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, asıl davada; sözleşmenin ifası sırasında gerçekleştirilen sözleşme dışı imalât bedeli, iş artışı bedeli ve iş değişikliği nedeniyle oluşan alacakların tahsili, karşı davada ise; gecikme cezası ile eksik ve ayıplı işler bedelinin tahsili istenmiştir. Mahkemece, ıslah talebi de dikkate alınarak asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiş olup, verilen bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Asıl davada davacı yüklenici, işi eksiksiz olarak tamamladığını belirterek, işin yapımı sırasında oluşan bir kısım alacaklarının ödenmediğini, ödenmeyen bu bedelin ilave işler bedeli olduğunu belirterek şimdilik 10.000,00 TL'nin tahsilini istemiş, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporundan sonra davasını ıslah ederek istemini 431.982,00 TL'ye çıkarmıştır. Şu halde davacının talebinin, sözleşme dışı işler, ilave işler ve iş değişikliği nedeniyle oluşan alacaklar olarak saptamak gerekmektedir. Davacı-karşı davalı yüklenici ile dava dışı ................. Residence Yönetimi arasında 15.07.2009 tarihinde imzalanan ve davalı-karşı davacı arsa sahipleri tarafından da benimsenen sözleşmenin "İhale Bedeli" başlıklı 2.03 maddesinde sözleşme dışı işlerle, fazla işlerin ve iş değişikliği hallerinde nelerin talep edilebileceği belirtilmiştir. Sözü edilen maddenin 1, 2 ve 3. parağraflarında aynen "YÜKLENİCİ bu sözleşmenin mevzuunu teşkil eden işleri, EK'deki keşif özetinde kayıtlı birim fiyatlarla tespit edilen bedelle, Anahtar Teslim Götürü Bedel esası üzerinden, bu sözleşme ve eklerindeki şartlara uygun olarak yapmayı kabul ve taahhüt etmiştir. Ödenecek toplam bedelde hiçbir gerekçeyle artış olmayacaktır. Keşif özetinde yer alan birim fiyatlar, İŞVEREN'in yapılan iş kalemleri karşılığında YÜKLENİCİ'ye ödeyeceği ücretin hesabında ya da bazı imalâtların yapımından İŞVEREN tarafından vazgeçilmesi durumunda ya da imalât tanımlamasının değiştirilmesinde baz olarak kullanılmak üzere tespit edilmiştir. Bu nedenle,

YÜKLENİCİ tarafından teklif edilen ve İŞVEREN tarafından kabul edilen Keşif Özetindeki inşaat kalemleri miktarlarının karşısında birim fiyatların yer alması ve bunların çarpılması sonucu parasal tutarlarının hesaplanması ve nihai ihale bedelinin bulunması durumu işin birim fiyat esasına göre yapılacağı anlamına gelmemektedir. Sözleşme, sabit miktar ve sabit birim fiyatlı anahtar teslim götürü bedel esasına dayanmaktadır. Keşif özetine dahil edilmiş olan imalâtlardaki miktarlar hiç bir şekilde arttırılmayacak ve azaltılmayacak olup, YÜKLENİCİ'nin miktarları sözleşmenin imzalanmasından önce kontrol ettiği varsayılacaktır.

Yapılan incelemeler esnasında, işbu sözleşmenin imzasına kadar gözönünde bulundurulmamış olan imalât bedellerinin de (örneğin, merdiven kaymazlık profilleri, paspas, yönlendirme levhaları yada çeşitli çelik profil işleri gibi...), ek imalâtlar dahilinde olduğu varsayılacak ve ihale bedelinde herhangi bir sebep ile artış yada azalış olmayacak, keşif özetinde belirtilmemiş imalâtlar için ilave bedel ödenmeyecektir. Keşif özetinde yer almayan, ancak İŞİN tamamlanması için zaruri işlerde, ihale bedeline dahildir. Keşif özetindeki miktarlar, kesin miktarlar olup, herhangi bir durumda ve hiçbir koşulda miktarlarda artış veya azalış kabul edilmeyecektir.

Yapılmasından vazgeçilen ya da proje kapsamından çıkarılan imalât bedeli toplamı, genel gider ve kâr payı dahil olmak üzere, ihale bedelinden düşülecektir. Proje kapsamında yer almayan, ancak daha sonra ilave olarak YÜKLENİCİ'den yapımı talep edilen iş bedeli ihale bedeline dahil edilecektir." düzenlemesine yer verilmiştir. Görülüyor ki, sözleşmenin 2.03 maddesinin 1 ve 2. fıkrasında keşif özetinde yer alan birim fiyatların iş sahibinin yapılan iş kalemleri karşılığında yada bazı imalatların yapımında işveren tarafından vazgeçilmesinde yada imalât tanımının değiştirilmesinde baz olarak kullanılmak üzere tespit edildiği, keşif özetinde belirtilen miktar artışı ve işin gereği olarak gerçekleştirilen fazla imalâtlar için bedel istenemeyeceği belirtilmiştir. Yine aynı maddenin 3. fıkrasında da proje kapsamında yer almayan, ancak daha sonra ilave olarak yükleniciden yapımı talep edilen işlerin bedelinin ihale bedeline ilave edileceği belirtilmiş olup, yüklenici tarafından yapılan işlerin arsa sahibi davalıların talebi üzerine yapıldığı yasal delillerle kanıtlanamamıştır.

Ayrıca, davacı-karşı davalı yüklenici dava dışı olan ve sözleşmenin tarafı bulunan ................. Residence Yönetimi ile yapmış olduğu 24.05.2010 tarihli protokolde sadece sözleşme kapsamında hak edilen iş bedelinden residence hissesine düşen %42'lik kısmını tahsil ederek, proje kapsamında yer almayan işlerin bedeli dahil hiçbir alacağı kalmadığını beyan ederek yönetimi ibra etmiştir.

Yine, davalı-karşı davacı arsa sahipleri vekilinin 30.03.2011 tarihli cevaba cevap dilekçesi ve delil listesinin ekinde sunulan 15.07.2009 tarihli belgenin davacı-karşı davalı yüklenicinin imzası ve kaşesi üzerinde "İlave bir bedel talep etmeksizin sözleşme kapsamında işlerin tamamlanması için öngörülmemiş tüm harcamalar da dahil olmak üzere 6.200.000,00 TL + KDV bedelle yapmayı taahhüt ederim" şeklinde bir taahhüdü bulunmasına rağmen mahkemece bu taahhütname ve altındaki imzayla ilgili tarafların beyanı alınmamış, belgenin sıhhati araştırılmamış, hangi işleri kapsadığı tartışılmamıştır.