muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/19697, Karar No: 2013/3995, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19697 E.  ,  2013/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Cumhuriyet Savcısı'nın sanık ...'ya verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanıklardan ...'nın ... ilçesinde ... Bayii işletmek üzere Türkiye ... Kulübü ile 2006 için geçerli olmak üzere bayilik mukavelesi imzaladığı, söz konusu 362 numaralı ... Bayiini belli bir bedel karşılığında diğer sanık ...'a devrettiği ve aralarında temlikname düzenledikleri, sanığın Hasan'dan bunun karşılığında söz konusu devir işlemlerini yapmak üzere para aldığı, oysa bu devirden oyun bedellerinin sahibi olan ve bayilik verme hakkı bulunan Türkiye ... Kulübünün haberi ve onayı olmadığı gibi, bu devrin kulübün bilgisi dışında gerçekleştiği, kulübün bilgisi dışında gerçekleşen bu devir ile sanık ...'in Türkiye ... Kulubü hesabına yatırması gereken 2508.21 TL'yi kulüp hesabına yatırmadığı şeklindeki eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna ilişkin kabulde bir isabetsizlik bulunmamıştır, ancak

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olmasına rağmen, TCK'nun 53/1-a, b ,c maddesindeki yasal hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair karar verilmiş ise de; TCK'nun 53/4.maddesine göre; "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" fıkrası uyarınca, mahkemece sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi karşısında, sanığın TCK'nun 53/4.maddesine aykırı olarak TCK'nun 53/1 maddesindeki belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan "5237 sayılı yasanın 53/1 maddesinde belirtilen haklardan (c) ve (e) bendleri dışında kalan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına" kısmının çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9677, Karar No: 2009/10845, Tarih: 13.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9677 E.  ,  2009/10845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.09.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava Tapu Sicil Tüzüğünün 85. maddesine dayalı düzeltilme istemine ilişkindir.

Karşı davada kayıt maliki ..., Hazinenin tapu sicilin düzenli tutulmasından doğan sorumluluğu olduğunu, uğradığı zararın tahsilini istemiştir.

Mahkemece asıl ve karşı dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı ... temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık imar uygulaması sonucu 992 ada 1 parsel sayısını alan taşınmazın tapu siciline kaydı sırasında malik hanesine ... kızı ... yerine hata ile ... kızı ... yazılmış olmasından kaynaklanmaktadır.

Gerçekten, Tapu Sicil Tüzüğünün “kütük, yevmiye defteri ve yardımcı siciller üzerindeki düzeltmeler” başlıklı 85.maddesine göre kütük üzerinde belgelere aykırı olarak tescil yapılmışsa, düzeltilmesi ilgililerden birisinin yazılı oluru olmazsa müdür, defterdarlık veya mal müdürlüğünün açacağı dava ile istenebilir. Eldeki dava 15.09.2008 tarihinde Hazine avukatı tarafından açıldığından düzeltmeye ilişkin asıl davanın esasının da sözü edilen tüzük hükmü çerçevesinde incelenerek sonuçlandırılması yerine, davacının dava ehliyeti yokluğundan sözü edilerek reddi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11663, Karar No: 2014/12613, Tarih: 24.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/11663 E.  ,  2014/12613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/153011

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık U.. Ş..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/l-f, son, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 23.333,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/12/2012 tarihli ve 2009/150 esas, 2012/467 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/04/2014 tarih ve 2014/7608/26581 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/05/2014 tarih ve 2014/153011 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adlî para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, doğrudun zarar miktarının iki katı esas alınmak suretiyle temel ceza belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 Sayılı Kanunda 765 sayılı Kanundan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK'nın sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 tarih ve 5377 sayılı TCK'nın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen "...ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1. fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2012 tarih ve 2009/150 esas 2012/467 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA mahkemenin suçu kabul ve takdirine bağlı kalınıp hükümdeki adli para cezasına ilişkin uygulama çıkartılarak yerine, "TCK'nın 158/1-f, son maddesi uyarınca 1400 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 1.116 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlüye tayin edilen adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi ile 1 gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç olarak 23.320. TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına “ibarelerinin eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, 24/06/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/850, Karar No: 2007/2678, Tarih: 24.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/850 E.  ,  2007/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... İnternational Ltd. 2-... Tes.İmalât Montaj Taah.A.Ş. arasındaki davadan dolayı Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 02.03.2006 gün ve 2005/363-2006/76 sayılı hükmü onayan Dairemizin 28.09.2006 gün ve 2006/3587-5376 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerine karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında tarafların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 160,00 YTL para cezası ile bakiye 1,90 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davalılara, 160,00 YTL para cezasının ...'ne yükletilmesine, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16445, Karar No: 2017/4790, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16445 E.  ,  2017/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7147, Karar No: 2024/3251, Tarih: 07.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7147 E.  ,  2024/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/323 E., 2023/755 K.

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2017/111 Esas, 2021/621 Karar sayılı kararı ile sanık ... Okay hakkında maktul ...'ye yönelik olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 21/2, 62/1, 53/1,2,3 ve 54/1 maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2022/323 Esas, 2023/755 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta, suç vasfına, eksik inceleme’ye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. İstanbul ili Pendik ilçesinde ikamet eden katılan ...'nin, Fatih ilçesinde faaliyet gösteren Engin Büfe isimli iş yerinden 27.10.2015 tarihinde "mastika" denilen içkiyi satın aldıktan sonra ikametine geldiği, katılanın aynı evde ikamet eden eşi maktul ile birlikte üzerinde Macthıca yazan bir şişe rakıyı 27.10.2015 günü içtikleri, kızları Nazlı Dede'nin iş çıkışı eve geldiği, maktulün sabaha kadar 4-5 kez istifra ettiği, sabah gözlerinin bulanık gördüğünü söylediği, daha sonra ise gözlerinin iyice karanlık gördüğünü söylemesi üzerine kızı Nazlı Dede tarafından hastaneye götürüldüğü, maktulün komaya girerek 05.11.2015 tarihinde vefat ettiği, katılan ...'ın ise kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturacak ve basit bir tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu anlaşıldığından, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Engin Ticaret isimli büfenin ruhsat sahibi olup işletmeciliğini yapan ve tekel ürünleri satışı yaptığı anlaşılan sanığın sahte içkiyi imal ettiğine ve şişelediğine, içerdiği metil alkol düzeyinin ölüme sebebiyet verecek oranda yüksek olduğunu bildiğine dair bir delil bulunmadığı gözetilerek; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 05.04.2022 tarihli ve 2020/1-320 Esas, 2022/241 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, eylemine uyan "bilinçli taksirle bir kişinin ölümü ile birlikte bir kişinin yaralanmasına neden olma" suçundan meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı da gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 85/2 ve 22/3 maddelerine göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken suç vasfında hataya düşülerek olası kastla öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2022/323 Esas, 2023/755 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik inceleme dışı olmakla birlikte aynı olay kapsamında işlenen olası kastla yaralama suçundan verilen hüküm kesinleşmiş ise de sanığın eylemi kül halinde bilinçli taksirle bir kişinin ölümüne ve bir kişinin yaralanmasına sebebiyet vermek suçunu oluşturduğundan ve olası kastla yaralamadan ayrıca ceza verilemeyeceğinden bozma kararının 5271 sayılı Kanun'un 306. maddesi gereğince bu suça SİRAYET ETTİRİLMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.