muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/947, Karar No: 2023/615, Tarih: 14.06.2023

29. Hâl böyle olunca Bölge Adliye Mahkemesince önceki kararda direnilmesi doğru olmadığından, hükmün Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesi uyarınca kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine,14.06.2023 tarihinde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

''K A R Ş I O Y''

Dava muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar; miras bırakan anneleri Fatma’nın 1088 ve 1143 parsel sayılı taşınmazlardaki payını oğlu olan davalıya mal kaçırma amacıyla temlik ettiği gerekçesi ile tapu iptali ile payları oranında adlarına tescil isteminde bulunmuşlar, davacılardan Mustafa yargılama sırasında davadan feragat etmiş, davalı savunmasında; satışın gerçek olduğunu, bunun karşılığı taşınmaz üzerine ev yapmasını istediğini, miras bırakanın kendisine karşı daha önce hile iddiasıyla dava açtığını, bir miktar para vermesi üzerine davadan feragat ettiğini, bu davanın miras bırakanın iradesinin gerçekte mal kaçırmak olmadığını gösterdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince miras bırakanın temlikteki amacının mal kaçırma olmadığı benimsenmek suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince özetle; “...muris muvazaası olgusunun işlemin yapıldığı tarihte gerçekleştiği ve sonradan çeşitli nedenlerle muris tarafından dava açılmış olmasının muvazaalı işlemi geçerli hâle getirmeyeceği, tüm dosya kapsamı ve dinlenen davacı tanıklarının beyanları göz önüne alındığında murisin tüm mal varlığını teşkil eden dava konusu taşınmazlarını bedelsiz olarak davalıya temlik ettiği, diğer mirasçılardan mal kaçırma kastının bulunduğu sabittir…davacılardan ... yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davacılar açısından ise davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği…” gerekçesiyle oy çokluğu ile bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince önceki hükümde direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sonunda Özel Daire kararına uyulması gerektiği belirtilerek direnme kararının bozulmasına karar verilmiş ise de; aşağıdaki gerekçelerle Sayın Çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.

1-Muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davalarda, miras bırakanın satış suretiyle yaptığı devrin gerçekte mal kaçırma amaçlı bir bağış işlemi olduğu iddiası, TMK’nın 6 ıncı ve HMK’nın 190 ıncı madde hükümleri gereğince davacı tarafından ispat edilmelidir. Bu tür davaların her türlü delil ile ispat edilebileceğinde şüphe yoktur.

1-Muris muvazaası hukuki nedenine dayalı davalarda, miras bırakanın satış suretiyle yaptığı devrin gerçekte mal kaçırma amaçlı bir bağış işlemi olduğu iddiası, TMK’nın 6 ıncı ve HMK’nın 190 ıncı madde hükümleri gereğince davacı tarafından ispat edilmelidir. Bu tür davaların her türlü delil ile ispat edilebileceğinde şüphe yoktur.

2-Miras bırakanda gerçekte var olan iç iradenin ne olduğunun çözülmesi hukuk dünyası için zor olan konulardan biridir. Bu nedenle miras bırakanın diğer mirasçıları ile beşeri ilişkileri, olayların olağan akışı, sözleşmeyi yapmakta makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, toplumsal eğilimler, yörenin gelenekleri gibi olgular, varsa bu konuda dinlenecek tanıkların beyanları ile birlikte hep birlikte değerlendirilerek sonuca varılmaktadır. Şüphesiz, gerçek iradenin ne olduğunu en iyi bilen kişi miras bırakan ile kendisine devir yapılandır.

3-Somut olaya gelince;

a-Miras bırakan, iki adet taşınmazdaki adına kayıtlı olan ve kendisi gibi mirasçı olan birisi dışında başkasına devri mümkün olmayan iştirak paylarını 29.04.1994 tarihinde davalıya devretmiştir.

b-Miras bırakan bu devirden yaklaşık 17 ay sonra temlikin bedelsiz olduğu, oğlunun kendisine bakmadığı, barınacağı ev yapmayı vadetmesine rağmen yapmadığı, bu şekilde kandırdığı iddiasıyla hile hukuki nedenine dayalı olarak Erzin Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/164 Esas sırasında dava açmış, davalı tarafından ev yaptırdığı ve baktığı yönünde savunmada bulunulmuş, aşamada fiil ehliyeti araştırılan miras bırakan 15.04.1996 tarihli oturumda davasından feragat etmiş ve 13.12.1997 tarihinde ölmüştür.

c-Miras bırakan tarafından, devir iradesinin diğer mirasçılardan mal kaçırmak değil kendisine bir ev yapılması ve bakılması olduğu ileri sürülerek irade fesadı hâllerinden “hile” olgusuna dayalı bir dava açılması, yapılmış muvazaanın örtülmesi amaçlı bir dava olduğunun iddia ve ispat edilememesi hâlinde eldeki davanın reddi sebebi olmalıdır. Çünkü muris muvazaasına dayalı davanın kabul edilebilmesi için miras bırakanın, yukarıdan itibaren sıklıkla açıklandığı şekilde “devirde mal kaçırma amacının” bulunması şarttır. Oysa miras bırakan, davalının devrin karşılığı olan emek ve hizmetleri yerine getirmediğini, bu vaatlerle kendisini “kandırdığını” söyleyerek dava açmıştır. Böyle bir durumda, elinde olan tüm malvarlığını devrettiği, bedel ödenmediği gibi olgular üzerinden muvazaanın varlığı sonucuna varılması, önemli bir delilin kabul edilmemesinin inandırıcı nedenlerini ortaya koyamamak ve hukuka güven ilkesini zedelemek sonucunu doğuracaktır.

d-Tapudaki işlemin satış suretiyle yapılması hâlinde belirli bir hizmet, bakım ya da emeğin de semen olarak kabul edilebileceği yargısal uygulamalarda yerleşmiş bir olgudur. Davalının, pay devri karşılığının yapı yapmak ve hizmet suretiyle yerine getirdiğine ilişkin davalı tanıklarının beyanları vardır. Miras bırakanın diğer mirasçılarla beşeri ilişkisinde olumsuz bir hâlin varlığı iddia ve ispat edilememiştir. Böyle bir hâlde, davalı savunmasının üzerinden gidilmek suretiyle sonuca varılmasının kabul edilebilir bir gerekçesi bulunmamaktadır. Öte yandan muris muvazaası iddiası, hak düşürücü süre veya zamanaşımına tâbi olmadan her zaman ileri sürülebilir ise de, hayatın olağan akışına göre en geç miras bırakanın açtığı dava ile devrin öğrenilmesine rağmen davanın miras bırakanın ölümünden 17 yıl sonra açılması da dikkat çekicidir.

Hâl böyle olunca, davanın reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararının onanması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan Sayın Çoğunluğun aksi yöndeki kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2024/4148, Karar No: 2024/7331, Tarih: 14.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4148 E.  ,  2024/7331 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/418 E., 2024/502 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Serik Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/309 E., 2023/646 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Serik Aile Mahkemesinin 2020/603 Esas ve 2020/211 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, aynı ilam ile ortak çocuklar ... ile Ertunç'un velâyetinin anneye verildiğini ve çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki düzenlendiğini, mevcut kişisel ilişki düzenlemesinin çocukların menfaatlerini ihlal ettiğini belirterek iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 324 üncü maddesi gereğince davasının kabulüne, kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; çocuklardan ...'un yargılama devam ederken babası ile yaşamaya başladığı ve Şırnak Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.03.2023 tarih ve 2022/410 Esas, 2023/381 Karar sayılı kararı ile velâyetinin davalı babaya verilerek, anne ile kişisel ilişki tesis edildiği, çocuk ... ile davalı baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddine; çocuk ... ... yönünden ise alınan sosyal inceleme raporunda, çocuğun davalı baba ile görüşmeyi kesin ve net bir dille istemediğini beyan ettiği ve çocuğun yaşı itibariyle icra marifetiyle baba tarafından rızası dışında teslim alınmasının çocuk üzerinde tekrar tamiri mümkün olmayan hasarlar açabileceği, ayrıca çocuk ile davalı baba arasında yapılan sosyal medya yazışmalarında davalı tarafından çocuğa karşı tehdit içeren söylemler bulunduğu ve bu durumun küçüğü psikolojik olarak etkileyebileceği, tüm bu hususlar dikkate alındığında çocuk ile davalı baba arasındaki şahsi ilişki tesisinin kaldırılmasının çocuğun üstün yararına olacağı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 324 üncü maddesi gereğince davanın kabulüne, Şırnak Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatı ile) Mahkemesinin 2022/410 Esas, 2023/381 Karar sayılı ilamı ile çocuk ...'ın velâyetinin davalı babaya verildiği, verilen kararın 20.06.2023 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılmakla bu çocuk yönünden davanın reddine, davacının davasının çocuk ... yönünden kabulü ile çocuk ile davalı baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; diğer çocuk yönünden de velâyetin baba verilmesinin gerektiğini belirtmekle birlikte, davanın kısmen kabulüne karar verilmesine karşın davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın vekâlet ücreti yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarlamakla birlikte, davanın kısmen kabulüne karar verilmesine karşın davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının vekâlet ücreti yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kişisel ilişki konulu davada kısmen kabul kararı verilmesi halinde davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 323 üncü ve 324 üncü maddeleri, 6100 sayılı Kanun’un 323 üncü ve 326 ncı maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa

uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle 06.09.2006 doğumlu ortak çocuk ...'ın inceleme tarihi itibariyle ergin olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23003, Karar No: 2014/21586, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/23003 E.  ,  2014/21586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2014/17-2014/349

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim,

önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/255, Karar No: 2017/6632, Tarih: 08.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/255 E.  ,  2017/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, aleyhine icra takibi yapıldığını, davalıya borcu bulunmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı ,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kısa kararda; davanın kısmen kabulüne, davacının dava konusu takipte 2169,51 Tl asıl alacak bakımından borçlu bulunmadığının tespitine, gerekçeli kararda ise; davanın kısmen kabulüne, davacının dava konusu takipte 2.169,51 TL asıl alacak ve bunun ferileri olarak yasal faizi ve KDV'si tutarında borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş , hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Kısa kararda yasal faiz ve KDV den söz edilmediği halde gerekçeli kararda asıl alacak yanında yasal faiz ve KDV den de borçlu olmadığına dair karar verilmiş olup bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

2- Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 2. bentte yazılı nedenlerle sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15668, Karar No: 2016/6699, Tarih: 18.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/15668 E.  ,  2016/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 20/01/2015

NUMARASI : 2013/3391-2015/50

DAVACI : N.. N.. vek. Av. A.. K..

DAVALI : T.. A.. vek. Av. E.. T..

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı bankanın .. TL kredi kartı alacağının tahsili amacıyla müvekkili ve müvekkilinin boşanma davası açmış olduğu eşi Levent Nazlı hakkında icra takibi başlattığını, ancak müvekkilinin davalı bankadan almış olduğu kredi kartı veya ek kart olmadığını ileri sürerek müvekkilinin davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine ve %20 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının eşi olan Levent Nazlı ile müvekkili arasında akdedilen sözleşme gereğince Levent Nazlı'ya iki adet kredi kartının tahsis edildiğini, ayrıca müşteri hizmetleri aracılığıyla davacı adına ek kart talebinde bulunulduğunu ve iki adet ek kartın tahsis edildiğini, bahsi geçen kredi kartlarından doğan borcun ödenmediğini, davacı adına çıkarılan ek kartlara ilişkin borcun toplam ...olduğunu, banka sisteminden kaynaklı bir problem nedeniyle sehven davacının borcun tamamından sorumlu tutulduğunu savunarak.... yönelik davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; ek kart hamilinin ek karta dayalı harcamalardan sorumlu tutulabilmesi için sözleşmenin tarafı olması veya ek kartın ek kart hamiline tesliminin gerektiği, davacının kredi kartı sözleşmesinde imzasının olmadığı, sözleşmenin Levent Nazlı ile yapıldığı, davalı tarafın davacının telefon bankacılığı sistemi ile ek kart talebi olduğuna yönelik bir delil bildirmediği, buna göre davacıdan ek kart harcamalarının talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının icra takibi nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıdan alınmasına, ... gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12518, Karar No: 2013/22232, Tarih: 12.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/12518 E.  ,  2013/22232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yüzüne karşı 23.11.2007 tarihinde tefhim edilen hükme karşı yasal süreden sonra 01.04.2008 tarihinde temyiz isteminde bulunan sanık ... savunmanının temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE, 12.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.