muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7522, Karar No: 2022/7647, Tarih: 05.10.2022

5237 sayılı TCK’nin 24/1. maddesinde kanun hükmünü yerine getirilmesi ceza sorumluluğunu kaldıran bir neden olarak düzenlenmiş olup, bu halde kanun hükmünü yerine getiren kimseye ceza verilemeyeceği öngörülmüştür.

TCK’nin 27/1. maddesinde ise ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerde sınırın kast olmaksızın aşılması halinde, fiil taksirle işlendiğinde de cezalandırılıyorsa, taksirli suç için kanunda yazılı cezanın indirilerek hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Polis Vazife ve Salahiyet Nizamnamesinin 17. maddesi ise, "Polis Vazife ve Salahiyet Kanunun'un on altıncı maddesi mucibince polis için silah kullanmak salahiyetinin kabul edildiği hallerde silah kullanılması silah kullanmaktan başka bir çare bulunmadığı hallere munhasırdır. Bu takdirde mümkün olduğu kadar suçlunun öldürülmekten ziyade yaralı olarak yakalanmasına dikkat edilmesi ve kalabalık yerlerde silah kullanmaktan imkan nispetinde sakınılması icap eder." şeklinde bir düzenleme bulunmaktadır.

Kolluk görevlilerinin 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun Ek 4. maddesi kapsamında gerçekleşen eylemlerinin TCK’nin 27/1. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının, polisin zor ve silah kullanma şartlarını düzenleyen 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 16. maddesi ile Polis Vazife ve Salahiyet Nizamnamesinin 17. maddesi hükümleri uyarınca belirlenmesi gerekir.

Buna göre, kolluk görevlisinin kaçan kişinin öldürülmesinden ziyade yaralı olarak yakalanmasına dikkat etmesi beklendiğinden, bu özenle hareket edilmediğinde ve olayın ölümle sonuçlanması halinde, kanun hükmüne dayalı silah kullanma hak ve yetkisinin icrasında aşırılığa kaçarak kasıt olmaksızın kanuna uygunluk sınırının aşılmasıyla ölüm sonucunun doğduğunun ve TCK’nin 27/1. maddesi gereğince, taksirden sorumlu olacağının kabulü gerekir.

Somut olayda; sanığın ve maktulün hareketli olmaları ile olayın meydana geldiği sokağın eğimli yapısı itibarıyla sanığın nişan alarak ateş etmeye fırsat bulamadığı gibi maktulün öldürücü bölgelerini hedef alarak ateş ettiğine ve ölüm sonucunu istediğine ilişkin de herhangi bir delil mevcut olmadığından öldürme kastı bulunmadığında şüphe yoktur.

Ancak sanığın kaçmakta olan şahsı yaralı olarak yakalamaya dikkat etmesi gerekirken bu özenle hareket etmemek suretiyle istemediği ve öngöremediği sonuca neden olduğundan, TCK’nin 27/1. maddesinde yazılı şekilde kanun hükmünü yerine getirirken kasıt olmaksızın sınırı aştığının kabulü gerekir.

Ancak sanığın kaçmakta olan şahsı yaralı olarak yakalamaya dikkat etmesi gerekirken bu özenle hareket etmemek suretiyle istemediği ve öngöremediği sonuca neden olduğundan, TCK’nin 27/1. maddesinde yazılı şekilde kanun hükmünü yerine getirirken kasıt olmaksızın sınırı aştığının kabulü gerekir.

Bu durumda; sanığın maktule yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 27/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 85/1. maddesine uyduğu ve taksire dayalı kusurunun ağırlığı nazara alınmak suretiyle ceza uygulaması yapılması gerektiği sonucuna varılmakla, sanığın kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi kararının bozulması gerektiği kanaatiyle Yüksek Dairenizin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması kararına karşı 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesi uyarınca sanık lehine itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur.

Gerekçeleriyle itirazda bulunulduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı Kararı ile 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi, 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Dairemizce verilen 09/05/2022 tarih ve 2022/397 (E) - 2022/3364 (K) sayılı karar usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE; dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 05/10/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1739, Karar No: 2013/7334, Tarih: 15.07.2013

**10. Ceza Dairesi         2012/1739 E.  ,  2013/7334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Cezaevine uyuşturucu madde sokma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aynı olaydan dolayı kendisine uyuşturucu madde gönderildiği iddiasıyla, ... hakkında da Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'ne 2006/158 esasında kayıtlı davanın bulunduğu anlaşılmış olup, derdest ise dosyaların birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dava dosyasının bu dosya içerisine konulması, sanığın alınan imza ve yazı örnekleri ile koli üzerindeki yazı ve imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığının tespiti bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 15/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3135, Karar No: 2025/1597, Tarih: 24.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/3135 E.  ,  2025/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/698 E., 2024/695 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Safranbolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/417 E., 2023/338 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; dava konusu Karabük ili, Eflani ilçesi, ... köyü 105 ada 10 ve 17 parsel sayılı taşınmazların yol boşluğu olarak kullanılmasına rağmen kadastro sırasında davalılar adına tespit ve tescil edildiğini, oysa taşınmazların davalıların zilyetliğinde olmadığını, köylünün hayvanlarını otlattığı yer olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile özel sicile kaydedilmesine, bu talebi kabul edilmediği takdirde Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Yargılama sırasında Mahkemece 14.07.2020 tarihli ara karar ile dava konusu 105 ada 17 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davanın eldeki davadan tefriki ile ayrı esasa kaydedilmesine karar verilmiştir.

Davanın Hazineye ihbarı üzerine, Hazine vekilinin dava konusu 105 ada 10 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tescili isteğiyle açtığı dava, önce eldeki dava ile birleştirilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararından sonra ise eldeki davadan tefrik edilerek ayrı esasa kaydedilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar; iddiaların doğru olmadığını, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, ayrıca dava konusu 105 ada 17 parsel sayılı taşınmazın adlarına kayıtlı olmayıp kendileriyle bir ilgisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli ve 2019/277 Esas 2021/525 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın talep edilen kısmının ekilen biçilen yerlerden olmadığı, uzun zamandır kullanılmadığı, 20-30 yıl kadar önce de yılın belli döneminde yalnızca bir kısmında kısa bir zaman diliminde harman yeri olarak kullanıldığı, bunun dışında ise köylünün genel kullanımına açık bir yer olduğu, etrafının herhangi bir unsur ile çevrili olmadığı, köy boşluğu şeklinde olduğu, davalıların malik sıfatıyla zilyetliğinin bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2022/475 Esas 2023/287

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2022/475 Esas 2023/287

Karar sayılı kararıyla; asıl davada davacı ... tarafından taşınmazın tüm köylünün kullandığı köy boşluğu olduğu iddiası ile dava açıldığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18. maddesi hükmü karşısında köy boşluklarının mülkiyetinin Hazineye ait olacağı, her ne kadar anılan Yasa'nın 16/A maddesinde de «boşluklar» sözcüğüne yer verilmiş ise de, bu hükümdeki boşluklar sözcüğü ile vurgulanmak istenen genel olarak hizmet malları olduğu, mülkiyeti Hazineye ait köy boşluklarının koşulları varsa olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılmalarının mümkün bulunduğu, kural olarak mülkiyeti Hazineye ait olan taşınmazın hizmet malı olmaması nedeniyle zilyetlikle iktisabı olanaklı bulunduğundan, bu tür bir yer için ancak Hazinenin dava açmasının mümkün olduğu, bir başka ifade ile davacı ...'ın aktif dava ehliyetinin bulunmadığı, birleştirilen Hazinenin davası yönünden ise hükme yeterli araştırma yapılmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, kaldırma kararından sonra Hazinenin açtığı birleştirilen davanın eldeki davadan tefriki ile ayrı esasa kaydedilmesine karar verilmiş, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile de kaldırma kararında belirtilen gerekçelerle davacı ...'ın aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın davalıların zilyetliğinde olmadığının toplanan tüm deliller ile ispatlandığını, dava konusu taşınmazda kadimden beri köylünün hayvanlarını otlattığını, köy halkından olan davacının davayı açmakta hukuki yararının ve aktif dava ehliyetinin bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Karabuk ili, Eflani ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan dava konusu 105 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/2'şer payla davalılar ... ve ... adına 19.01.2010 tarihinde tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Karabuk ili, Eflani ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan dava konusu 105 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/2'şer payla davalılar ... ve ... adına 19.01.2010 tarihinde tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80

TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6872, Karar No: 2014/26429, Tarih: 23.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6872 E.  ,  2014/26429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/372072

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 26.09.2013

Numarası : 2013/23-2013/296

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekili, 20.12.2012 havale tarihli dilekçesiyle müvekkili olan davacının ... Yatırım Menkul Değerler A.Ş. Pendik Şubesinde bulunan 39025 nolu hesabın sahibi olduğunu, İstanbul C.Başsavcılığı tarafından manipülasyon iddiasını içeren 2010/52923 sayılı soruşturma dosyasında müvekkilinin kızı İ. U..ile damadı A. U..’nun da şüpheli olarak yer aldığını, müvekkili adına hesapta vekil olarak kızı İ. U..’nun görülmesi nedeniyle müvekkilinin de soruşturmaya dahil edildiğini, soruşturma sırasında Sarıyer 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.06.2011 tarih ve 2011/729 Değişik iş sayılı kararıyla müvekkilinin bahsi geçen hesabında bulunan ve 17.06.2011 tarihi itibariyle değeri 1.025.058,70 TL olan hisse senetlerine el konulduğunu, yapılan yargılama sonunda müvekkilinin kızı İrem ile damadı Ahmet’in İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/508 Esas sayılı dosyasından beraat ettiğini, müvekkili G. B..hakkında da ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini, müvekkilinin 17.06.2011 – 22.12.2011 tarihleri arasında hesabı üzerinde haksız el koyma kararı nedeniyle hiçbir işlem yapamadığını, el koyma tarihi itibariyle İMKB endeksi 61.951 puan ve müvekkilinin menkul kıymetlerinin toplam değeri 1.025.058,70 TL iken, el koyma kararının kaldırıldığı 22.12.2011 tarihinde borsa endeksinin 51.747 puana, buna paralel olarak müvekkilinin sahibi olduğu hisse senetlerinin toplam değerinin 343.933, 31 TL’ye düştüğünü, bu nedenle müvekkilinin 681.125,39 TL zarara uğradığını, bu nedenle müvekkilinin uğradığı maddi zarar toplamı olan 681.125,39 TL’nin 22.12.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

Tazminat davasının dayanağını oluşturan İstanbul C. Başsavcılığının 2010/5293 sayılı soruşturma dosyasının incelenmesinde; sanık (davacı) hakkında başka sanıklarla birlikte suç işlemek için kurulan örgüte üye olma suçundan sürdürülen soruşturma sonunda 14.11.2011 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, davanın işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı anlaşılmakla;

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemini düzenleyen 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesinin "j" bendinde, "eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilemeyen" kişilerin maddi ve manevi her türlü zararlarını Devletten isteyebileceklerinin açıkça düzenlendiği, davacının suç soruşturması sebebiyle İstanbul Menkul Kıymetler Borsasında bulunduğunu iddia ettiği hisseleri üzerine Sarıyer 1. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından hisselerden manüpülasyon yapıldığı ve davacıya ait menkul kıymet hesabının akrabası olan kişilerce iddia edilen eyleme katılmak amacıyla kullanıldığı iddiası ile bloke konulduğunu, ihtiyati tedbir konulması sebebiyle el konulma süresi içinde hisseleri üzerinde hukuki tasarrufta bulunmasının mümkün bulunmadığı da göz önüne alınarak, alanında uzman bir bilirkişi aracılığıyla yaptırılacak inceleme ile elkonulma tarihinde davacının İstanbul Menkul Kıymetler Borsasında kendi özkaynağına dayalı olarak satın aldığı hisselerin ve satım değerlerinin tespit edilmesi, tespit edilen bu hisselerin blokajın kalktığı tarihteki satım değerlerinin belirlenmesi suretiyle, davacının hisse senetlerinde ortaya çıkan gerçek zararının belirlenmesi, davacının kredili hisse işlemleri nedeniyle uğradığı zarar ile kredi sağlanması karşılığında oluşan faizin toplam karşılığının aracı kurum tarafından blokajın çözülmesi anında davacının özkaynak hisselerinin bir kısmının satılarak karşılanması suretiyle portföyde meydana gelen eksilmenin de gerçek zararda düşülmesi suretiyle bulunacak miktarının davacıya ödenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçeyle davanın tamamen reddine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Davanın tamamen reddi halinde davalı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazineye verilmesine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilememesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1981, Karar No: 2011/6335, Tarih: 28.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1981 E.  ,  2011/6335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine ve dahili davalı .... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.12.2010 gün ve 311/954 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı Hazine vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, miras yoluyla intikal, taksim ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak Hazine adına tapuda kayıtlı 138 ada 149 parsel kapsamında kalan yaklaşık 7000 m2 yerin tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili ile davaya dahil edilen Kayseri Elektrik TAŞ. vekili, kazanma koşullarının mevcut olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, teknik bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 4672.45 m2 yerin tapu kaydının iptaliyle davacı adına tapuya tesciline, B harfiyle gösterilen yere ilişkin davanın reddine karar verilmesi üzerine; hükmün redde ilişkin bölümü davacı vekili, kabule ilişkin bölümü ise davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ham toprak niteliğindeki dava konusu 138 ada 149 parsel, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup ileride tarım arazisine dönüştürülmesi mümkün bulunduğundan 09.09.1996 tarihinde Hazine adına tespit edilmiş ve dava dışı kişiler tarafından taşınmazın farklı bölümlerine yönelik olarak tespite itiraz davası açılmış, Kayseri Kadastro Mahkemesinin 20.08.2003 tarih 1998/12 Esas 2003/98 Karar sayılı ilamı ile teknik bilirkişi raporunda A, B, C, D, E ve F harfleriyle gösterilen bölümlerin tespitinin iptaliyle itiraz eden kişiler adına, bakiye 139.399,05 m2 yerin tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm; Yargıtay 16. Hukuk Dairesi tarafından onanarak 26.04.2004 tarihinde kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, teknik bilirkişi raporunda B harfiyle gösterilen yerin tarım arazisi niteliğinde olmadığı, üzerinde tarımsal faaliyet yapılmadığı ve davacı lehine kazana koşullarının oluşmadığı belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle B harfiyle gösterilen yere ilişkin hüküm bölümünün açıklanan nedenlerle ONANMASINA,

Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, teknik bilirkişi raporunda B harfiyle gösterilen yerin tarım arazisi niteliğinde olmadığı, üzerinde tarımsal faaliyet yapılmadığı ve davacı lehine kazana koşullarının oluşmadığı belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle B harfiyle gösterilen yere ilişkin hüküm bölümünün açıklanan nedenlerle ONANMASINA,

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, kazanma koşullarının davacı lehine gerçekleştiği düşüncesinden hareketle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyleki mahkemece, taşınmazın bulunduğu bölgeye ilişkin hava fotoğrafları getirtilmek suretiyle taşınmaz başında uygulanmamış, çevresinde bulunan parsellere ait tapu kayıtları, kadastro tutanakları ile varsa dayanak belgeleri istenilmemiş, sınırındaki dere yatağı dikkate alınarak jeolog bilirkişi aracılığı ile aktif dere yatağında ya da etki alanında kalıp kalmadığı araştırılmamış ve dava konusu yerin niteliği belirlenmemiştir.

Dava konusu taşınmaz, kadastro çalışmaları sırasında ham toprak niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir. Böyle bir yerin imar ve ihya yoluyla kazanılabilmesi için niteliğinin açıkça belirlenmesi, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinde belirtilen olumlu ve olumsuz koşulların araştırılması, kazanma koşullarının kanıtlanması gerekmektedir. Az önce de açıklandığı üzere; böyle bir yerin imar-ihya yoluyla kazanılması için emek ve para harcanmak suretiyle tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu olgunun tamamlandığı tarihten tespit tarihine (1996) kadar 20 yıldan fazla süre 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesindeki koşullar altında tasarruf edilmiş olması gerekir.

Bir arazinin kullanım süresi, niteliği ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının tespit tarihinden önceki yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tespit tarihine göre 20 – 30 yıl öncesine ait (1965-1975 yılları arası) stereoskopik hava fotoğraflarının istenilmesi ve stereoskopla incelenmesi gerekir. Stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülebilmesi, taşınmazın sınırlarının açıkça belirlenebilmesi ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür. Mahkemece, uyuşmazlığın net bir biçimde çözüme kavuşturulabilmesi için yöreye ait hava fotoğraflarından yaralanılmamıştır.