muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5168, Karar No: 2016/2353, Tarih: 03.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/5168 E.  ,  2016/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2014/1158-2014/540

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04/12/2014 tarih ve 2014/1158-2014/540 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01/03/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... ...ile davalı vekili Av. ... ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile kardeşi olan davalının dava dışı limted şirketin ortakları olduğunu, davalının hissesini devrederek şirketten ayrıldığını, şirkete verilen paralar ve yapılan masraflara ait hesap cetveline göre davalının şirketten ayrılış tarihi itibariyle müvekkilinin davalı adına şirkete verdiği paralar itibariyle davalının müvekkiline 30.805.00 TL borcu bulunduğunu ileri sürerek. 30.805.00 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin hissesini aktif ve pasifiyle davacıya ve dava dışı ortağa devrttiğini, herhangi bir borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamına göre; davacının davada hisse devir sözleşmesinden evvel şirkete verdiği veya şirket için bir kısım masraflar nedeni ile sarf ettiği bedel ile davalının sarf ettiği bedeller dikkate alındığında kendisinin fazla ödeme yaptığını ileri sürerek, aradaki 30.835,00 TL farkı talep ettiği, davacının şirkete sarf ettiği masraf ve şirkete verdiği tutarın bir kısmını davalıdan isteyebilmesi için onun adına şirkete sarf ettiğini ispatlaması gerektiği, aksi halde şirkete sarf ettiği bir tutar var ise bunu ancak şirketten isteyebileceği, davacının dava konusu tutarı davalı adına ve onun talebi ile sarf ettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13491, Karar No: 2013/6311, Tarih: 30.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13491 E.  ,  2013/6311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.03.2012 gün ve 97/179 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar ..., Ümmü ... (Öz), ..., ..., ... ile bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.04.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalılardan ... geldi. Başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1-Temyize cevap dilekçesinde bahsi geçen ve mahkeme kararı ile Hazine adına hükmen tapuya tescil edildiği anlaşılan İmamuşağı köyü 2938 ila 2943 parsellerle ilgili Kerim ... mirasçıları tarafından açılan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ... Esas sayılı dava dosyası ile aynı Mahkemenin 2.4.1998 tarih ... Esas 1998/468 Karar sayılı dava dosyalarının bulunduğu yerden (Mahkemesinden veya Tapu Sicil Müdürlüğünden) istenmesi,

2-Hüküm bir kısım davalılar vekili olduğu anlaşılan Av. ... tarafından da temyiz edilmiş, temyiz dilekçesinde davalılardan ..., ..., Aydıner, ..., .., ..., ..., ... vekili olarak gösterilmiştir.

3-Bunlardan ..., ..., ..., ... ile 28.08.1998 tarihinde ölen ... ait vekaletnameler dosya arasında bulunmakta ise de, isimleri geçen diğer davalılara ait vekaletnameler dosya arasında bulunmamaktadır.

4-Öte yandan yandan Mahkemece bir kısım davalılar ölü oldukları halde bunlara da hükmün tebliğe çıkartılarak Tebligat Kanunu 21. maddeye göre tebligatların yapıldığı, ayrıca davalılardan ..., ..., ..., ...’ya karar tebliği

yapıldığına dair tebligat parçalarının dosya arasında olmadığı, Dairece çıkartılan duruşma tebligatlarındaki şerhlerde ise ..., ..., ..., ... ile ...’in öldüklerinin bildirildiği görülmektedir.

Bu nedenle dosya arasında vekaletnameleri bulunmayan ..., ..., ...’e ait vekaletnamelerin ilgili davalılar ile Av. ...’tan istenerek dosya arasına konması, temyiz etmeyenler yönünden kararın kesinleşeceği gözetilerek temyizin hangi davalılar bakımından yapıldığının açıklığa kavuşturulması, davalılardan ..., ..., ..., ... ile ...’in mirasçılık belgelerinin dosyaya sunulması için davacı tarafa süre ve imkan tanınması, ibraz edilecek mirasçılık belgelerinde tespit edilecek mirasçılara hükmün usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek bu noksanlığın yerine getirilmesi, temyiz sürelerinin beklenmesi, tebliğlere ilişkin tebligat parçalarının dosya arasına alınması,

5- Hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili olduğu yazılı Av. ...’ın temyiz harçlarını yatırması için 12.6.2012 tarihli tahsilat fişi bulunmakta ise de, temyiz karar harcı ile temyiz başvurma harçlarının yatırıldığına dair makbuz gerek dosya arasında gerek UYAP kayıtlarında bulunmamaktadır. 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 434/2. maddesine göre, temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. "Temyiz başvuru harcının" dayanağı 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi hükmü gereği 492 sayılı Harçlar Kanununun (1) sayılı Tarifesinin A) Mahkeme Harçları bölümünün sonuna (IV) nolu bölüm halinde eklenen “Temyiz başvuru harcı” düzenlemesidir. "Temyiz karar harcının" dayanağı ise HMK'nun 344. (HUMK'nun 434/2.) maddesi ve 07.07.1965 tarih ... Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kurulu Kararıdır. Bu İçtihatı Birleştirme Kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının 1/4’ünün peşin olarak alınması gerekir.

Açıklanan nedenle hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili olduğu yazılı Av....’ın temyiz harçlarını yatırdığına dair makbuz var ise, dosya arasına konulması, olmadığı takdirde HMK'nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344 (HUMK'nun 434/3.) maddesi gereğince bir kısım davalılar vekiline nisbi temyiz karar harcı ile temyiz başvuru harcının yedi günlük kesin süre içinde yatırılması için muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde harçların tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen nisbi temyiz karar harcı ile temyiz başvuru harcı yatırılmadığı taktirde Mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararının kapsamının gözönünde bulundurulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için, dosyanın geri çevrilmek suretiyle Yerel Mahkemeye İADESİNE, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4882, Karar No: 2010/5633, Tarih: 13.05.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/4882 E.  ,  2010/5633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 05.02.2009 gününde verilen dilekçe ile taşınmazdan geçen derenin paftasında gösterilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 2108 sayılı parsel içinde bulunan ve paftasında gösterilmeyen dere yatağının paftasına işlenmesini ve bu işlem sonunda parselin zorunlu olarak iki parçaya bölünmesi gerekeceği için her bir bölüme ayrı parsel numarası verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; “Tapu Sicil Müdürlüğü” hasım gösterilerek dava açıldığı görülmüştür. Bu tür davaların hasmı Tapu Sicil Müdürlüğü değildir. Davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddi yerine kararda yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.05.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40365, Karar No: 2015/23242, Tarih: 01.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/40365 E.  ,  2015/23242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/194806

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2014

NUMARASI : 2014/20 (E) ve 2014/269 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılması niteliğinde bir kararlar olduğu gibi şikayetten vazgeçen mağdurun herhangi bir zarar talebinin de bulunmaması karşısında, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi durumunda bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkemede olumlu kanaat oluştuğundan bahisle TCK'nin 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, sanığın bir daha suç işlemeyeceği konusunda mahkemede olumlu kanaat oluşmadığı gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33124, Karar No: 2021/4474, Tarih: 04.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/33124 E.  ,  2021/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.05.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17.08.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gece vakti sayılan 02.00 ile 03.00 arasında müştekinin sokak üzerindeki seyyar tezgahından atkı ve eldiven çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 143/1, 31/2. maddelerinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, 29.01.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8083, Karar No: 2014/13497, Tarih: 27.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8083 E.  ,  2014/13497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gülnar Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/151-2014/36

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.10.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 1.. ada 3.. parsel sayılı taşınmazı lehine davalı Hazineye ait 1.. ada 3.. parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 1... ada 3.. parsel sayılı taşınmaz lehine 1.. ada 3.. parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir.

Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut olaya gelince; davacıya ait 1... ada 3.. parsel sayılı taşınmazın genel yola cephesinin bulunmaması nedeni ile mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu sabittir. Davacıya ait 3.. parsel sayılı taşınmazın güneyinde bulunan 3.. parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü aleyhine geçit kurulan davalıya ait 38 parsel sayılı taşınmazın yüzölüçümünden daha büyük olduğundan davalıya ait 3.. parsel sayılı taşınmazın üzerinden geçit kurulması fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine aykırıdır.

Bu itibarla mahkemece, fen bilirkişi raporunun eki krokide 1 numaralı güzergah olarak gösterilen 3.. ve 3.. parsel sayılı taşınmazların malikleri davaya dahil edilerek ve bu taşınmazlar üzerinden geçit kurulup kurulmayacağı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

/
Yargıtay — Esas No: 2015/25036, Karar No: 2018/21269, Tarih: 22.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/25036 E.  ,  2018/21269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin T.C. Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı... İlköğretim Okulunda 01/11/1999 tarihinde hizmetli olarak işe başladığını, iş akdinin okul müdürü tarafından haksız olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram-genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin ve maaş alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 2008 yılında ilgili okuldan emekli olduğunu, sonraki dönemlerde ise okul müştemilatında kalmaya devam etmesine rağmen müştemilat kirası ve zaman zaman gider pusulası karşılığı nakit ödemeleriyle Okul Aile Birliği tarafından kesintili olarak çalıştırıldığını, okul müdürlüğünün işten çıkarma yetkisinin olmadığını, yapılan işlemin davacının mesken olarak kullandığı müştemilatın boşaltılması talebine dair olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş akdinin feshinin işveren tarafından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacak şekilde ispatlamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde hükmedilecek alacak kalemlerine dava tarihinden itibaren yasal faizden az olmamak üzere İş Kanunu’nda belirtilen türde faiz işletilmesi talep edilmiş, ıslah dilekçesinde de talep yinelenmiştir. Mahkemece hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde “1- Kıdem tazminatına yönelik davanın kabulü ile 20.608,61 TL net kıdem tazminatı alacağının taleple bağlı kalınarak 10.000 TL sinin ıslah tarihinden bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte,” karar verilerek dava dilekçesinde talep edilen miktara dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi hatalı olup, bozmayı sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“1- Kıdem tazminatına yönelik davanın kabulü ile 20.608,61 TL net kıdem tazminatı alacağının taleple bağlı kalınarak 10.000 TL sinin dava tarihi olan 19.06.2013 tarihinden, 10.608,61 TL sinin ıslah tarihi olan 16.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6840, Karar No: 2014/31627, Tarih: 29.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6840 E.  ,  2014/31627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/247881

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/1214 (E) ve 2013/488 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Tanık İ.. Ö..'in soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, müştekiyi hakkında yaşı küçük olduğu için ayrı soruşturma yapılan S.. Ç.. isimli kişi ile ağabeyi İ. Ç.'in yaraladığını belirtmesine rağmen kovuşturma aşamasında soruşturma aşamasındaki beyanları ile çelişecek şekilde müştekiyi sanık S... ile S.. Ç..'in yaraladığını beyan etmesi karşısında, öncelikle tanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması ve sanık ile tanığın yüzleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de, tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile birlikte mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine de karar verilmesi gerekirken, mükerrir sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinine hükmolunmamak suretiyle 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.