muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7067, Karar No: 2006/7375, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7067 E.  ,  2006/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 11.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 5.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4792, Karar No: 2013/15705, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/4792 E.  ,  2013/15705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ihale ile kiralanan taşınmaz için yatırılan ek teminatın iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda 2.760 TL bedelin dava tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verildiği halde gerekçeli kararda 2760 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3601, Karar No: 2016/15268, Tarih: 03.10.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/3601 E.  ,  2016/15268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu nun 125/2. maddesi yollamasıyla 125/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1.800,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ...Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2015 tarihli ve 2015/185 esas, 2015/784 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04/03/2016 gün ve 79865 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/2. maddesi yollaması ile 125/1. maddesi uyarınca belirlenen 90 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde 75 gün adli para cezası yerine 25 gün adli para cezası hükmedilmesi ve 52. madde uyarınca bir gün karşılığı olarak belirlenen 20 Türk lirası ile çarpılması neticesinde 1.500 Türk lirası adli para cezasına hükmolunması yerine, 1.800 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 125. maddesinde “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır…..” anılan Kanun’un 61. maddesine, 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile eklenen 9. fıkrasında ise “Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz.” hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada; Sanık ... hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/2. maddesi yollamasıyla 125/1. maddesi gereğince takdiren ve tercihen denilmek suretiyle 90 gün karşılığı adli para cezası verildiği, bu cezadan TCK’nın 62/1. maddesine göre 1/6 oranında takdiri indirim yapılırken 75 gün yerine, hesap hatası sonucu 25 gün adli para cezası verildiği, sonrasında TCK'nın 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL üzerinden adli para cezasına çevrilirken, 90 gün karşılığı olarak 1.800 TL adli para cezasına hükmedildiği ve sonuç adli para cezasının bu nedenle fazla belirlendiği anlaşılmıştır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, ...Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/10/2015 tarih ve 2015/185 esas, 2015/784 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, ...Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/10/2015 tarih ve 2015/185 esas, 2015/784 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, mahkemesince cezanın alt sınırdan takdir edildiği de gözetilerek, sanık hakkında TCK'nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün karşılığı belirlenen adli para cezasından, TCK’nın 62/1. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3- TCK'nın 52/2. maddesi gereğince gün üzerinden belirlenen cezanın, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın sonuç olarak 1.500,00 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 03.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8960, Karar No: 2013/477, Tarih: 16.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/8960 E.  ,  2013/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş)Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde ...'e iadesine, 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19212, Karar No: 2020/6334, Tarih: 24.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19212 E.  ,  2020/6334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş’de fiili olarak 01.10.2004 tarihinde işe başladığını davalı firmanın SGK beyanına göre 05.09.2013 tarihine kadar bu iş yerinde çalıştığını, bilahare davalı ... otomotiv ile diğer davalı ...Ş. arasında personel devri yapılarak iş ortaklığı nedeniyle 6.9.2013 tarihinde davalı ...Ş. girişinin yapıldığını, sonrasında davalılar arasındaki anlaşma nedeniyle ... İnşaat A.Ş. den 02.10.2013 tarihinde çıkış yapılarak tekrar eski iş veren davalı ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş. ye 03.10.2013 tarihinde giriş yapıldığını ve yine 03.10.2013 tarihinde çıkışının yapıldığını, iş akdi feshedilene kadar boya ustası olarak çalıştığını, iş akdinin işverence feshedilmesine rağmen kıdem ve ihbar tazminatı hakkının ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarına ilişkin davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davacının davalı şirkette 01.10.2004 - 05.09.2013 tarihleri arasında çalışmış olup, 06.09.2013 - 02.10.2014 tarihleri arasında davalı şirket çalışanı olmadığını, davalı şirketin iflas erteleme talebinde bulunması ile sabit olan ekonomik sıkıntıları çerçevesinde verilen işletmesel kararlar ile davacının iş akdinin haklı sebeple feshettiğini, davacının tüm taleplerine karşı zaman aşımı itirazında bulundukları, davalı şirketin gelişen ve değişen ticaret hayatı koşulları içerisinde kötüye giden ekonomik durumu sebebiyle ciddi ticari kararlar almak durumunda kaldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin diğer davalı ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin yetkili servisi olarak faaliyetin sürdürdüğü sıfır araç satış ve servis hizmeti bölümünü 2013 yılı eylül ayında devir aldığını, diğer davalı ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin dava konusu iş yerinde çalışmasının tamamen sona ermemiş, aynı iş yerinde ikinci el araç alım satımı ve diğer faaliyet konularındaki faaliyetlerinin devam ettiğini, yani ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin yetkili satıcı bayi ve yetkili servis dışındaki faaliyetlerine aynı iş yerinde aynı mahalledeki diğer iş yerinde devam ettiğini, devir alınan iş yerinde çalışan bazı işçilerinde davalı şirkete devir edildiğini, ancak ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin tüm işçilerini devir alınmadığını, davacının da devir alınmayan işçilerden olduğu halde yanlışlıkla 06.09.2013 tarihinde davalı şirkete girişinin yapıldığı hatanın fark edilmesi üzerine 02.10.2013 tarihinde çıkış yapılarak işvereni olan ... Otomotiv Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye 03.10.2013 tarihinde girişinin yapıldığını, davacının davalı şirkette her hangi bir eylemli çalışmasının olamadığını, davacının dava konusu taleplerinden davalı şirketin sorumluğunun olmadığını, davacıyı işten davalı şirketin çıkarmadığını, davacının çalışma şartlarının davalı şirket tarafından bilinmediği için dava dilekçesinde belirtilen çalışma şartları hakkında beyanda bulunulmadığını, davacının alacaklarından davalı şirketin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi davalılara ait işyerinde 1.10.2004 -3.10.2013 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı,fazla mesai ücreti , ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacağı isteklerinde bulunmuş, Mahkemece davalılardan ... İnşaat A.Ş’de çalışma süresinin yaklaşık bir ay olduğu ve son işverenin daha önce çalıştırılan davalı ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş olduğu gerekçesiyle davalı ...Ş’nin kendi döneminde doğan fazla çalışma ücreti ve ihbar tazminatı bakımından sınırlı sorumluluğuna dair hüküm kurulmuştur.

Davacı işçinin davalılardan ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş’de çalışırken diğer işçilerle birlikte 5.9.2013 tarihinde çıkışının yapılarak 6.9.2013 tarihinde davalı ...Ş’ye geçişinin yapıldığı, 2.10.2013 tarihine kadar davalı ...Ş ‘de çalışmasını sürdürdüğü, 2.10.2013 tarihinde davalı ...Ş’den çıkışı yapılmak suretiyle bir gün sonra yeniden davalı ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş’ye girişinin yapıldığı ve aynı gün iş sözleşmesinin feshedildiği dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır.

Davacı işçinin davalılardan ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş’de çalışırken diğer işçilerle birlikte 5.9.2013 tarihinde çıkışının yapılarak 6.9.2013 tarihinde davalı ...Ş’ye geçişinin yapıldığı, 2.10.2013 tarihine kadar davalı ...Ş ‘de çalışmasını sürdürdüğü, 2.10.2013 tarihinde davalı ...Ş’den çıkışı yapılmak suretiyle bir gün sonra yeniden davalı ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş’ye girişinin yapıldığı ve aynı gün iş sözleşmesinin feshedildiği dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır.

Davalılardan ... İnşaat A.Ş davacının devir alındığını, diğer davalıdan işyeri devri yapıldığı aşamada yanlışlıkla kendi şirketlerine girişinin yapıldığını savunmuş ise de ; yaklaşık bir ay süre ile davacının davalı ...Ş’de çalıştığı ve ücret aldığı anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davalılar arasında işyeri devri yapıldığı ve davacının bu devir kapsamında 6.9.2013 tarihinde davalı ...Ş’ye geçişinin sağlandığı anlaşılmaktadır. Davalılardan ... İnşaat A.Ş’nin çıkış bildirgesi vermesi üzerine yeniden davacının devreden işveren olan ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş’ye girişi yapılmış ve aynı gün iş sözleşmesi feshedilmiş olmakla somut uyuşmazlık bakımından her iki davalının son işveren konumunda olduğu kabul edilmelidir. Davalı ...Ş tarafından 2.10.2013 tarihinde yapılan işlemin ardından davacının iş sözleşmesinin ... Otomotiv San. Ve Tic. A.Ş tarafından feshi üzerine her iki davalının son işveren sıfatıyla davaya konu işçilik alacaklarından sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Mahkemece davalı ...Ş’nin kıdem tazminatı, ücret ve ulusal bayram ve genel tatil ücretinden sorumlu tutulmaması hatalı olduğu gibi ihbar tazminatından sınırlı olarak sorumluluğuna gidilmiş olması kendi içinde çelişkili bir durumdur. Böyle olunca tüm işçilik alacakları bakımından her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna dair karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16580, Karar No: 2014/28699, Tarih: 04.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16580 E.  ,  2014/28699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/292-2013/696

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsal olarak incelenen 1965 ve 6798 parsel sayılı taşınmazların emlak vergisine esas olan m² değerleri aynı olduğu halde, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlardan daha değersiz olduğu kabul edilerek kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4981, Karar No: 2012/9727, Tarih: 14.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/4981 E.  ,  2012/9727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin karar tarihi 25.09.2008 olan ve yüze karşı verilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra 06.10.2008 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14 /03/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4100, Karar No: 2016/9238, Tarih: 08.11.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/4100 E.  ,  2016/9238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 14.02.2014 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.11.2016 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacılar vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350 TL. Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.