muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10395, Karar No: 2022/9103, Tarih: 14.09.2022

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3095, Karar No: 2016/3252, Tarih: 04.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/3095 E.  ,  2016/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 30.07.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6013, Karar No: 2016/2237, Tarih: 24.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/6013 E.  ,  2016/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde, Sinop Sulh Hukuk Mahkemesinin .../... Esas - .../... Karar sayılı dava dosyasının bu dosyada bulunmadığı, mahkeme gerekçeli kararının ve davacının temyiz dilekçesinin, dava ile ilgisi bulunmayan ... oğlu ... ... isimli kişiye tebliğ edildiği ve gerekçeli karar başlığında ... kızı ... ... mirasçılarının gösterildiği ve tebligatların bu kişilere yapıldığı görülmüştür.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Sinop Sulh Hukuk Mahkemesinin .../... Esas - .../... Karar sayılı dosyası aslının,

2) Davalılar tarafından orman tahdidinin iptaline yönelik herhangi bir dava açılıp açılmadığının taraflardan ve mahkeme Yazı İşleri Müdürlüklerinden araştırılarak alınacak cevabî yazının,

bu dosyaya konulması;

3) Mahkeme gerekçeli kararının ve davacının temyiz dilekçesinin 30842316984 TC kimlik numaralı ... ...'a Tebligat Kanunu hükümlerine uygun bir biçimde tebliğ edilip gerekli temyiz süresinin beklenmesi,

4) Tapu maliki ... kızı ... ... kimliğinin tapu kayıtlarından da faydalanılmak suretiyle kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, hayattaysa kendisine, vefat etmişse veraset ilamına göre tespit edilecek mirasçılarına Tebligat Kanunu hükümlerine uygun bir biçimde gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin tebliğ edilip gerekli temyiz süresinin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 24/02/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/549, Karar No: 2020/7297, Tarih: 11.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/549 E.  ,  2020/7297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanıkların teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanıkların ikrarlarına dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

a)Sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden ve sanıkların beyanları da dikkate alınarak haklarında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satımın" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanıkların cezalarının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

c)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

d)Sanık ... için ''04/09/2013, 09/09/2013, 11/02/2014'' ve sanık ... için ''05/09/2013, 09/09/2013, 11/02/2014'' olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında sanık ayrımı yapılmadan ''11/02/2014'' şeklinde yazılması,

e)Emanete alınan uyuşturucu maddelerin müsaderesine karar verilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 11.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15379, Karar No: 2012/20297, Tarih: 13.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15379 E.  ,  2012/20297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 08.09.2009 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 16.09.2009 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15262, Karar No: 2018/6186, Tarih: 02.04.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/15262 E.  ,  2018/6186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1-İddianame içeriği ve dosya kapsamından sanık ...'un, zaman zaman mağdurlardan para istediği, olay günü de kahvehaneye gelerek elindeki tornavida ve keser ile mağdurlara hitaben “ ...ben ...'im, hepinizi öldüreceğim, ayaklarınıza sıkacağım, bana hergün para vereceksiniz" diyerek ölümle tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında; kanıtlanması halinde eylemin yağma suçunu oluşturabileceği, bu suçu niteleme ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; soruşturma aşamasında dinlenen ve olayı bizzat gören tanık ... dinlenmeden ve mağdurların anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, karşı temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son. maddesi gereği ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16551, Karar No: 2014/16231, Tarih: 01.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16551 E.  ,  2014/16231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/3-a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar, sanık müdafii ile üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafinin 12.03.2013 tarihinde tefhim edilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 16.04.2013 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2-Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Bipolar Affektif Bozukluk teşhisi konulan sanık hakkında, soruşturma aşamasında alınan ... Üniversitesi Tıp Fakultesi Hastahanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalından alınan 18/04/2012 tarihli ilk raporda; kişi ve yakınlarının ifadesine göre hastalığın her sene bir kez bu dönemlerde tekrar ediyor olması nedeniyle sorulan tarihin hastalık etkisi altında gerçekleştiği tıbbi kanaatine varılarak kişinin TCK'nın 32/1 maddesi gereğince cezai ehliyetinin olmadığı kanaati bildirilmiş aynı hastahaneden alınan aynı tarihli ikinci raporda bu kez sanığın o dönemdeki hastalığının manik epizodu olduğunu düşündüklerini ancak kayıtlı bilgi olmaması nedeniyle söz konusu fiilin kesin olarak TCK'nın 32. maddesine girip girmeyeceğini belirtmenin tıbben mümkün olmadığı rapor edilmiştir. Kovuşturma aşamasında tekrar aynı hastahaneden alınan 14.09.2012 tarihli raporda ise, "kişi ve yakınlarının ifadesine göre hastalığın her sene bir kez bu dönemlerde tekrar ediyor olması nedeniyle sorulan tarihin hastalık etkisi altında gerçekleştiği tıbbi kanaatine varılarak kişinin TCK'nın 32/1 maddesi gereğince cezai ehliyetinin olmadığı" kanaatinin bildirilmesi karşısında, oluşan tereddüt ve çelişkinin giderilmesi bakımından, Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak, sanığın incelemeye konu dosyadaki suç tarihi olan 01.05.2010 tarihi itibariyle, 5237 sayılı TCK'nın 32 maddesi gereğince, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı hususunun tartışmasız olarak tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4567, Karar No: 2007/5840, Tarih: 23.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4567 E.  ,  2007/5840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİSMİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, maliki bulunduğu .. parsel sayılı taşınmazın 64 m2 sine davalının dükkan inşaa ederek elattığını ileri sürmüş, yıkım suretiyle önlenmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu yeri tapu tahsis belgesi verilen V.. S..ve Ü..S.r'dan ..yıl kadar önce haricen satın aldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli dükkanın davalının haricen satın aldığı tapu tahsis belgesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Getirtilen kayıtlardan, dava konusu  ..  parsel sayılı taşınmazın  17.5.1953-Kadastro suretiyle davacı Hazine adına tescil edildiği, kaydın hak ve mükellefiyetler hanesinde  4.8.1986  tarih ve 420 yevmiye sayılı  “ 2981 Sayılı Kanun’a göre Ü..S...’un  337,75 m2., V..S..un  296,75 m2. intifa hakkı vardır “  açıklamasının yazılı olduğu  görülmektedir.

Davacı Hazine, davalının haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın taşınmazda  dükkan inşa ettiğini ileri sürmüş ; davalı ise kullandığı yeri şerh lehtarından haricen satın aldığını savunmuştur.

Dosyada toplanan deliller değerlendirildiğinde, intifa hakkının geçerli bir  biçimde davalıya geçtiğini ve soyut savunmasının davacı Hazine’nin mülkiyet hakkı karşısında bir değer taşıdığını söyleyebilme olanağı yoktur.

O halde, davacının diğer istek yanında yıkım da istediği gözetildiğinde, davanın, kayıtta adı geçen intifa hakkı sahiplerine de yöneltilmesinde zorunluluk bulunduğu açıktır.

Hal böyle olunca, öncelikle adı geçen intifa hakkı sahiplerinin davada yer almalarının sağlanması için davacıya önel verilmesi, önel gereği yerine getirildiğinde çekişmeye konu dükkanın intifa hakkı kapsamında kalıp kalmadığının açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  23.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16955, Karar No: 2017/2193, Tarih: 20.03.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16955 E.  ,  2017/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olmasına rağmen, yine kısa karar ve hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına denilmek suretiyle çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından (3). paragrafın çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2926, Karar No: 2013/6860, Tarih: 10.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2926 E.  ,  2013/6860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Beton yönünden feragattan reddine ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmazın dere yatağına dönüştürülen ve fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 953.88 m2'lik bölümünün 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın el atma nedeniyle kullanılamayacak hale gelen 719.91 m2, 872.46 m2 ve 334.73 m2'lik bölümlerin davalı (...) adına tescil edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (B) bendinin (3 nolu) maddesindeki (Maliye Hazinesi) kelimesinin çıkartılmasına yerine, (...) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.