muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9470, Karar No: 2018/2261, Tarih: 20.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9470 E.  ,  2018/2261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın süre yönünden reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir. Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlu ... Elektrik Elektronik Bilgisayar End. Ür.ve İnş. Mal. Tur. Oto. San.ve Tic. A.Ş’ye satmış olduğu ürünlerin satış bedeline karşılık olarak; aldığı senetlerin ödenmemesi nedeniyle ...9.İcra Müd.’nün 2014/2731 E.sayılı dosyasından icra takibine başlandığını, borçluya ait malların haczedildiğini, dosyadan yapılan ihale neticesinde hacizli malların, alacağa mahsuben davacı tarafça alındığını, ancak ihalenin kesinleşmesi sonrasında ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11552E. Sayılı dosyasından, hacizli malların kendi dosyalarından da hacizli bulunduğu öne sürülerek, “Sıra Cetveli ve Derece Kararı” yapılmış olduğunu, ancak ortada geçerli bir ihalenin bulunmaması ve bu nedenle paylaştırılacak bir tutarın da olmaması hususları nazara alınarak, yapılmış olan sıra cetveli ve derece kararının yokluğunun tespitine, davalılara ait alacakların muvazaalı olduğu gerekçesiyle davalıya isabet etmiş gözüken tutarın davacıya ait olacağına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11552 sayılı dosyası üzerinden yapılan sıra cetvelinin davacı tarafa 11.08.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davanın ise 25.08.2015 tarihinde açıldığı, sıra cetveline itiraz davasının 7 günlük süre içerisinde açılmasının gerektiği, davanın basit yargılama usulüne tabi olduğu, sürelerin adli tatilde geçerli sayıldığı göz önüne alınarak davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15233, Karar No: 2012/6178, Tarih: 16.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15233 E.  ,  2012/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/01/2010 tarih ve 2008/336-2010/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketlerin ilzama yetkili ortağı ve temsilcisi olduğunu, davalının kendi lehine bono düzenleyerek müvekkilleri hakkında icra takibi yaptığını, icra takibinin kesinleştiğini, 250.000 EURO bedelli senedin gerçek bir ticari ilişkiye ve borca dayanmadığını ileri sürerek icra takibinin dayanağı bononun iptaline ve davacı şirketlerin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davacı anonim şirket yönetim kurulu üyesi olan davalı hakkında TTK. 341'inci maddesi uyarınca dava açabilmesi için bu yönde alınmış bir genel kurul kararının bulunması gerektiği, dava açılırken bu hususa dikkat edilmediği ancak davacı tarafa HUMK. 39 ve 40 maddeleri gereğince bu eksikliğin giderilmesi için uygun bir mehil verildiği, verilen bu mehile rağmen davacının eksiklikleri gidermediği, usule uygun alınmış bir anonim şirket genel kurul kararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddini karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, İİK.'nın 72'inci maddesi uyarınca açılmış bulunan menfi tespit davasıdır. Her ne kadar TTK. 341'inci maddesi uyarınca sorumluluk davası açılabilmesi için ortaklar kurulunun bu hususta karar alması ve davanın denetçiler tarafından açılması gerekir ise de, iş bu dava TTK. 341'inci maddesi uyarınca açılmış bir dava olmayıp, yukarıda da belirtildiği üzere İİK. 72'inci maddesi uyarınca açılmış bulunan menfi tespit davasıdır. Bu itibarla mahkemece davada dava koşullarının eksikliğinin söz konusu olmadığı kabul edilerek davaya bakılmak gerekirken yerinde bulunmayan yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararının davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2616, Karar No: 2018/4328, Tarih: 13.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/2616 E.  ,  2018/4328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dairemizce dosya davalı vekilinin temyiz harcını yatırmamış olması ve sair hususlar sebebiyle eksikliğin giderilmesi için geri çevrilmiş ise de kararın gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Mahkemece, 05/10/2015 tarihli yazı ile DSİ ...Şube Müdürlüğünden temyiz harcının yatırılmasının zorunluğu olduğu bildirilerek harç süresinde yatırılmış ise makbuzunun mahkemeye bildirilmesi istenilmiş, davalı idarece 15/10/2015 tarihli yazı ile temyiz gideri olarak 69,00 TL'nin yatırıldığı, buna ilişkin makbuzun yazı ekinde gönderildiği bildirilmiş olup, ekte gönderilen makbuzun incelenmesinde söz konusu belgenin idareye ait giderlere ilişkin düzenlenen makbuz olduğu, temyiz harcının usulüne uygun olarak yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda geri çevirme kararının gereği olarak HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için davalı idare vekiline muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken muhtıra tebliğinin yapılmadığı görülmüştür.Bu itibarla, HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için davalı idare vekiline muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21967, Karar No: 2021/10781, Tarih: 23.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/21967 E.  ,  2021/10781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, sanıklar ..., ... ve ... hakkında erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 29.11.2012 tarihinde 1643 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; bahse konu eyleme sanıklar ..., ... ve ...'ın da iştirak ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı cihetle;

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır."

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çoçukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 Esas, 2013/599 Karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı anlaşılmakla,

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı anlaşılmakla,

Dosya kapsamında alınan dinleme kararları incelendiğinde kararlarda yüklenen suçun "sigara kaçakçılığı" suçu olarak gösterildiği, böylece sanıklar ..., ... ve ...'ın tapelere yansıyan görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanıklara atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçun da katalog suçlar arasında bulunmaması karşısında, tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle adı geçen sanıklar yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ...'ın üzerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri yönündeki savunmalarının aksine suça iştirak ettiklerine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1. 1643 karton bandrolsüz ve kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda; 5237 sayılı TCK'nun 61 ve 3/1. maddeleri uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanık ...'ın benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz eden fiili, eylem ile ceza arasındaki denge gözetildiğinde teşdidi gerektirdiği halde, sanık ... hakkında alt sınırdan uzaklaşılmadan ceza tayin edilmesi,

2. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanık ...'ın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18-son maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22 ve 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanık ...'ın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5989, Karar No: 2021/10829, Tarih: 02.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/5989 E.  ,  2021/10829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında İzmir Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, ... İli ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 12104 ada 11 parsel sayılı taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve Tahtalı Barajı'nın uzun mesafeli koruma alanında kaldığı, 1983 yılından bu yana ... oğlu ... kullanımında olduğu ve üzerindeki bir katlı kargir binanın 1983 yılında bu şahıs tarafından yapıldığı şerhi yazılarak, Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili, taşınmazın tapusuz yerlerden olması nedeniyle 14.08.2007 tarihli enkaz devir sözleşmesi ile taşınmazı satın aldığını, satın alma tarihinden itibaren o tarihte sağ olan eşi ... ile bu evde yaşamaya başladıklarını, satın almadan sonra zilyetliğin müvekkiline teslim edildiğini, taşınmazın emlak vergilerinin o tarihten itibaren müvekkili tarafından yatırıldığını, satış işleminden sonra taşınmazın muris ...' a, müvekkili tarafından satıldığına veya devredildiğine ilişkin herhangi bir kayıt ve belge bulunmadığını, enkaz devir sözleşmesinin geçerli bir sözleşme olduğunu, tapusuz taşınmazların devrine ilişkin sözleşmelerde muvazaa iddiasının dinlenemeyeceğini, taşınmazın kullanıcısının hiçbir zaman ... olmadığını ileri sürerek, davacı adına kullanıcı şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; keşifte alınan beyanlardan davaya konu yeri 2007 yılında muris ...'un, ... isimli şahıstan satın aldığının ve parasını da kendisinin ödediğinin anlaşıldığı, davacının, muris ...'un ikinci eşi olup enkaz devir sözleşmesinin de onun adına yapıldığı, muris ...' un ölünceye kadar taşınmazı davacı eşi ile birlikte kullandığı, murisin taşınmazı önceleri davacı adına yazdırmayı düşündüğünün, sonrasında ise bundan vazgeçtiğinin anlaşıldığı, bu durumda her ne kadar enkaz devir sözleşmesinde davacının ismi yazılmış ise de taşınmazın gerçek sahibinin muris ... olduğu, muris tarafından davacı eşine hukuken geçerli bir satış ya da bağış sözleşmesinin yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 02.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3947, Karar No: 2015/22854, Tarih: 02.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/3947 E.  ,  2015/22854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/402833

MAHKEMESİ : Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2011/246 (E) ve 2012/859 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II)CMK 260. maddesine gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunan, Suçtan Doğrudan Zarar Gören T.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ve tanıklar mahkeme huzurunda suça konu kaçak sigaraların tanık S. K.'a ait olduğunu ve S.'ın bu sigaraları sanığın bilgisi dışında işyerine koyduğunu beyan etmekle; tanık olarak dinlenen sanık S. K. hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açılması halinde her iki dosyanın birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule Göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 Esas 2013/599 Karar ve 10.12.2013 tarihli kararında belirtildiği üzere "... İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nın 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." Bu şekilde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı da ifade edilmiştir, duruşmada tanık olarak dinlenilen S. K.'a, CMK 48 ve 49 maddelerinde belirtilen nedenlerle tanıklıktan çekinme hakkı bulunduğunun hatırlatılmaması ve yine adı geçen tanığın CMK 50. maddesi hükmüne aykırı olarak yeminli olarak dinlenilmesi,

Yasaya aykırı, TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasa'nın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.