muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/423, Karar No: 2019/5666, Tarih: 15.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/423 E.  ,  2019/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 52/2, 53, 51/1-3-6-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyetine

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ... ile sanık ... 29/11/2008 tarihinde sözleşme tanzim ettikleri, bu sözleşme gereğince katılan ...'nın ... sayılı yerde bulunan dairesi ile 5000 TL parayı sanık ...'ya verdiği, karşılığında ... il merkezi ... Mahallesi ... Pafta ... Ada .. Numaralı arsanın üzerine bodrum + iki katlı kargas bina inşaat etmesini, bu inşaatı 30 Ağustos 2009 yılında kendisine teslim edilmesini istediği, sözleşmeyi Denizli il merkezinde faaliyet gösteren ... Emlak isimli işyerinde düzenledikleri, geçen zaman içinde sanık ...'nın inşaatı yapmadığı, parasını iade etmediği ve katılandan aldığı daireyi 19/01/2009 tarihinde üçüncü kişilere sattığının iddia edildiği olayda, sanığın inşaat ve alım satım sözleşmesi yapma hususunda yeterli bilgiye sahip olmadığını bildiği katılana dairesini vermesi halinde arsasına ev yapacağını vaat ederek kandırdığı, sözleşmeyi adi yazılı olarak yapmasına rağmen bu sözleşmenin karşılığı olan dairenin derhal satımı için noterden vekaletname aldığı ve vekaletnameyi aldıktan sonraki 50 gün içinde taşınmazı sattığı, sözleşmenin 2008 tarihinde yapılması, hemen akabinde katılanın dairesinin kendisi tarafından satılmasına ve katılanın şikayet tarihine kadar beklemesine rağmen edimini yerine getirmediği gibi bu işlemler yapıldıktan hemen sonra ortadan kaybolup katılanla hiç bir şekilde irtibata geçmediği anlaşılmış olup, sanığın baştan itibaren katılanı dolandırmak için hareket ettiği, atılı suçu bu şekilde işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53/1. maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi hususunda çelişkili hüküm kurulmuşsa da bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin taraflar arasında ki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 15/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2062, Karar No: 2017/13050, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2062 E.  ,  2017/13050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6491, Karar No: 2022/5601, Tarih: 28.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6491 E.  ,  2022/5601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görünen 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü

- K A R A R –

1- Dosyadaki mevcut kamulaştırma evrakında malik olarak gözüken Garip Toraman ile davalılar arasındaki hukuki ilişkiyi sağlayan veraset ilamı temin edilerek dosya arasına getirtildikten,

2- Hekimhan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1994/267 E. - 1997/182 K. sayılı dava dosyasının onaylı sureti dosya arasına konulduktan,

3- Dava konusu Hekimhan İlçesi, Hasançelebi Köyü, 1167 parselin ilk tesis tarihinden itibaren tedavüllü tapu kaydı ilgili tapu müdürlüğünden istendikten,

4- Dava konusu taşınmazın çocuk parkı yapımı amacıyla Hasançelebi Belediye Başkanlığı'nın 19/03/1990 tarihli kararıyla kamulaştırıldığı iddia edildiğinden, kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakı, tapu malikleri veya o zamanki maliklere yapılmış noter tebliği var ise onaylı bir sureti, ilgili idare ve noterlikten araştırılıp, tebligat yapılmış ise tebligat asılları dosya arasına konulduktan,

5- Dava konusu taşınmaza ilişkin kıymet takdir raporu ile tespit edilen ve bankaya bloke edilen çekişmesiz bedelin ödenip ödenmediğine ilişkin makbuz, dekont vs. ilişkin belgeler ilgili idareden ve ilgili Bankadan getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6913, Karar No: 2016/2297, Tarih: 18.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/6913 E.  ,  2016/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, kurum işleminin iptaliyle malullük oranın % 84 olduğunun tespitiyle mallullük aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının maluliyet oranının Devlet Hastanesinin 22.06.2011 tarih ve 24874 nolu sağlık kurulu raporuna istinaden % 84 olarak tespiti ile davacıya maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ve aylıkların faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının beden çalışma gücünün en az % 60 ını kaybetmiş olduğu, maluliyet aylığı almaya hak kazandığı, maluliyetin başlangıç tarihinin 02.04.1997 tarihi olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 12/07/2005-18/10/2011 tarihleri arasında 2063 gün 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılığının bulunduğu, bu çalışmalarının 15/05/2012 tarihinden itibaren de davam ettiği, 04/10/2011 ve 21/10/2011 tarihli dilekçeleri ile maluliyet aylığı bağlanması talebinde bulunduğu, Kurum tarafından davacıya verilen 11/10/2011 tarihli cevapta 10 yıllık sigortalılık süresini tamamlaması gerektiğinin bildirildiği, 14/05/2012 tarihli cevapta ise, işe maluliyetini gerektirir hastalığı ile girdiği anlaşıldığından 506 sayılı Yasanın 53. maddesi gereğince malullük sigortası yardımlarından faydalanamayacağının bildirildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 15/08/2012 tarihli raporunda davacının 506 sayılı Kanuna tabi işyerine maluliyetini gerektiren hastalık ve arızası ile işe girdiğinden aynı Kanunun 53. maddesinin (B) fıkrası ve 5510 sayılı Yasanın geçici 10. maddesi gereğince maluliyet sigortası yardımlarından yararlanamayacağının bildirildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 04/08/2014 tarihli raporunda davacının beden çalışma gücünün en az %60(yüzdealtmış)'ını kaybetmiş olduğunun, maluliyet başlangıç tarihinin Devlet Hastanesi'nin 02/04/1997 tarih, 147 sayılı rapor tarihi olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacının maluliyet aylığı talebinde bulunduğu tarihte yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasanın 25. maddesinde “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60'ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.

Ancak, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce sigortalının çalışma gücünün % 60'ını veya vazifesini yapamayacak derecede meslekte kazanma gücünü kaybettiği önceden veya sonradan tespit edilirse, sigortalı bu hastalık veya özrü sebebiyle malûllük aylığından yararlanamaz.” hükmü bulunmaktadır.

Aynı Yasanın Geçici 10. maddesinde ise “4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında olup bu Kanunun yürürlük tarihinden önce ilk defa sigortalı olanlardan, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun mülga 53 üncü maddesine göre malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalık veya özürü bulunan ve bu nedenle malûllük aylığından yararlanamayan sigortalılar, yaşları ne olursa olsun en az onbeş yıldan beri sigortalı bulunmak ve en az 3600 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olmak şartıyla yaşlılık aylığından yararlanırlar.” denilmektedir.

Konuyla ilgili olarak 506 sayılı Yasanın 53. maddesinde de “A) 1- a) Kurum hastanelerince düzenlenecek usulüne uygun sağlık kurulu raporları ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3'ünü yitirdiği,

b) 34 üncü madde gereğince yapılan tedavi sonunda Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca düzenlenecek usulüne uygun rapor ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3'ünü yitirdiği,

c) İş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını yitirdiği,

Kurumca tespit edilen sigortalı malullük sigortası bakımından malul sayılır.

2- Meslek hastalığı sonucu, meslekte kazanma gücü azalma oranının tespiti Kurumun meslek hastalıkları hastanelerince yapılır.

c) İş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını yitirdiği,

Kurumca tespit edilen sigortalı malullük sigortası bakımından malul sayılır.

2- Meslek hastalığı sonucu, meslekte kazanma gücü azalma oranının tespiti Kurumun meslek hastalıkları hastanelerince yapılır.

B ) Bu Kanun kapsamında ilk defa çalışmaya başladıkları tarihte mevcut hastalık veya arızası bulunanlar bu hastalık veya arızasının malul sayılmayı gerektirecek düzeyde olmadığını Kurum veya Kurum dışındaki hastanelerden işe girmeden önce alınmış, usulüne uygun sağlık raporu ve dayanağı tıbbi belgelerle kanıtlamakla yükümlüdürler. Sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihte, malul sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arızalarının bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalılar bu hastalık veya arızaları nedeni ile malullük sigortası yardımlarından yararlanamazlar.” düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, davacının SSK kapsamındaki sigortalılığının 12/07/2005 tarihinde başladığı ve davacının maluliyet başlangıç tarihinin 02/04/1997 tarihi olduğu, maluliyetini gerektirir rahatsızlığı ile sigortalı çalışmaya başladığı anlaşıldığından 5510 sayılı Yasanın 25. maddesi ve 506 sayılı Yasanın 53. maddesi gereğince maluliyet aylığı bağlanmasının mümkün olmadığı, ayrıca 5510 sayılı Yasanın geçici 10. maddesinde yer alan 15 yıl sigortalılık ve 3600 gün prim ödeme şartlarının da davacı bakımından oluşmadığı görülmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3152, Karar No: 2010/12344, Tarih: 03.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3152 E.  ,  2010/12344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine 05.01.2003 vade tarihli 9.000.000.000.-TL.bedelli senede dayalı olarak icra takibi yaptığını, senette borçlu kısmında müvekkili kooperatif adına atılan imzaların eski Yönetim Kurulu üyelerine ait olmadığını, müvekkili ile davalı arasında borçlandırıcı herhangi bir işlem bulunmadığını ileri sürerek müvekkilinin senetten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili müvekkilinin davacı kooperatife üye olmak için nakit para verip karşılığında davaya konu senedi aldığını, davacının borçlu olmadığını yazılı belge ile ispatlayabileceğini beyan ederek davanın reddini savunmuş, % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacı kooperatifin ana sözleşmesinin 46.maddesinde kooperatif adına düzenlenecek evrakın geçerli olması ve kooperatifi bağlaması için kooperatif ünvanı altında temsile yetkili olanlardan ikisinin imzasının gerekli olduğunun belirtildiği, senedin tanzim tarihinde davacı kooperatifin yönetim kurulu üyeleri olan ...., ... ve ...’nın senetteki imzaların sahibi olmadıklarının Adli Tıp Kurumu raporları ile bildirildiği, davacı kooperatif defterleri üzerinde inceleme yapan bilirkişinin davaya konu senedin davacı kooperatifin kayıtlarında yer almadığını bildirdiği, davalı hakkında ceza mahkemesince davaya konu senedi alacaklı olmadığı halde davacının eski yöneticilerinden almasından dolayı dolandırıcılık suçuna eksik teşebbüsden dolayı ceza verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, icra takip dosyasında takibe konu edilen davaya konu bonodan dolayı davacının davalıya 9.180.00.-TL.borçlu olmadığının tespitine, İİK.nun 72/5.maddesi gereğince takip konusu alacak miktarının % 40’ı oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8963, Karar No: 2019/14380, Tarih: 30.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8963 E.  ,  2019/14380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.12.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15.03.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/1,119/1-c 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 10.09.2007 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nazara alınmadan davanın düşürülmesi yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 30/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11830, Karar No: 2020/2114, Tarih: 01.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11830 E.  ,  2020/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma ... - 26.01.2018

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 6/j, 58/9-6, 53, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezalarına ilişkin

istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ... nezdindeki mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... yönünden;

Toplanan deliller suçun sübuta erdiği hususunda vicdani kanaatin oluşması için yeterli olup, şüpheye yer bırakmamış olması karşısında; sanığın ... kullanıp kullanmadığının tespiti için ayrıntılı ... tespit değerlendirme raporunun beklenmemesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... yönünden;

1-Silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan müdafi yardımından faydalandırılmadan yargılanıp anılan suçtan mahkumiyetlerine karar verildiği görüldüğünden Ceza Muhakemesi Hukukunda savunmanın ayrılmaz parçası olan “müdafilik” kavramı üzerinde durmak ve sanığa 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca müdafi atanmasının zorunlu olup olmadığının, bu bağlamda zikredilen kanun maddesinde şart koşulan beş yıllık ceza süresinin, suçun basit hali için öngörülen temel cezaya göre mi yoksa uygulanması zorunlu nitelikli haller ile cezayı ağırlaştırıcı nedenlerin de dikkate alınması suretiyle belirlenecek cezaya göre mi tespit edileceğinin irdelenmesi gerekmektedir.