muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1015, Karar No: 2016/767, Tarih: 08.06.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1015 E.  ,  2016/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “şikayet” kanun yolundan dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi tarafından şikayetin reddine dair verilen 07.03.2013 gün ve 2012/1031 E., 2013/197 K. sayılı kararın incelenmesi şikayetçi-borçlu vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 13.11.2013 gün ve 2013/8876 E., 2013/16460 sayılı ilamı ile,

(…Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

2560 sayılı Kanun'un 27. maddesinde yazılı İSKİ'ye ait taşınır-taşınmaz malların Devlet malı sayılacağı hükmü, ceza hukuku yönünden olup, hacze engel değil ise de İSKİ, 2560 sayılı Kanun gereğince İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin idari yapılandırılmasında yer aldığından, hakkında 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son ve 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7.maddelerinin uygulanması gerekir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulları kabul edilmiştir.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulları kabul edilmiştir.

Somut olayda şikayete konu İNG ve Citibank'ın ilgili şubelerindeki İSKİ İdaresi'ne ait hesaptaki paranın haczi için haczedilmezlik şikayetinde bulunulmuştur. İcra Müdürlüğü'nce ''kamuya tahsis edilmiş kısmı ayrı tutulmak suretiyle kira ve ecrimisil alacaklarının üzerine haciz konulması '' şeklinde haciz müzekkeresi yazılmış ise de; Citibank 28.09.2012 tarihli cevabında borçlu İSKİ'nin 2442,00 TL alacağı üzerine, kamuya tahsis edilmiş kısmının haczedilmezliği saklı olmak kaydıyla haciz kaydı düşülerek bloke uygulandığını bildirdiği, İNG Bank'ın ise 27.09.2012 tarihli cevabında, borçlu İSKİ hakkında haczin uygulandığını bildirdiği görülmektedir. Mahkemece şikayete konu hesaplarla ilgili bankalardan hesap dökümleri getirtilip, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle haczedilen paraların niteliği değerlendirilerek hesabın havuz hesabı olup olmadığı belirlenmeli, havuz hesabı oluşturulmuş ise; haczedilmezlik şikayetinin reddine, havuz hesabı oluşturulmamış ve hesaptaki paraların, vergi, resim ve harç niteliğinde olmaları halinde (bu olgu belirlendiği takdirde) haczedilemeyeceği düşünülerek şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Şikayetçi-borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 08.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6515, Karar No: 2012/8220, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6515 E.  ,  2012/8220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nin beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 17.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve .... sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2908, Karar No: 2012/13160, Tarih: 27.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2908 E.  ,  2012/13160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair Pendik 1.Aile Mahkemesi'nden verilen 01.12.2011 gün ve 448/1106 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili boşanma davasında verdiği 09.03.2005 tarihli karşılık dava dilekçesinde, tarafların evlilik birliği içinde 2003 yılında edindikleri Hundai marka aracın yarı oranında katılım payını tazminat olarak verilmesini istemiştir.

Davacı vekili Mahkemeye sunduğu 25.07.2007 tarihli dilekçede, davacının edinilmiş mal olan araç üzerindeki katkısının bilirkişi marifeti ile tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme davayı katkı payı alacağı olarak değerlendirerek, dava konusu aracın evlilik birliğinin kurulmasından yaklaşık 3 ay sonra alınmasını da göz önüne alarak, davacı ...'in aracın alımına katkısının bulunmadığı kanaati ile davanın reddine karar vermiştir.

Davacı vekili taleplerinin evlilik birliği içinde edinilmiş mal üzerinde diğer eşin katkı alacağı olduğunu yineleyerek hükmü temyiz etmiştir.

Taraflar 15.03.2003 tarihinde evlenmişler, 10.01.2005 tarihinde açılan boşanma davasının 10.07.2007 tarihinde kabulü ile boşanmışlardır. Boşanma kararı 15.07.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

Olayları anlatmak taraflara, hukuki niteleme yapmak ve uygulanacak kanun maddesini belirlemek hâkime aittir (6100 sayılı HMK.nun 33 m.). İddianın ileri sürülüş şekline göre, davada davacı, katılma alacağı (TMK.nun 231 m.) isteğinde bulunmuştur.

Katılma alacağı; varsa eklenecek değerlerden (TMK.nun 229 m.) ve denkleştirmeden (TMK.nun m. 230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere, eşin edinilmiş mallarının (TMK.nun m. 219) toplam değerinden, bu mallara ilişkin borçlar çıktıktan sonra kalan artık değerin (TMK.nun m. 231) yarısı üzerindeki (TMK.nun m.236/1) diğer eşin alacak hakkıdır. Bu hakkın elde edilebilmesi için, söz konusu mal varlığının edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına katkıda bulunulmasına gerek yoktur.

Mahkemece yapılacak iş; eklenecek değerlerden (TMK.nun m. 229) ve denkleştirmeden (TMK.nun m. 230) elde edilen miktarlar da dâhil olmak üzere, davalı kocanın edinilmiş mallarının (TMK.nun m. 219) toplam değerinden bu mallara ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.nun m. 231) yarısı üzerinden (TMK.nun m. 236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak hüküm kurmaktan; ibarettir.

Mahkemece yapılacak iş; eklenecek değerlerden (TMK.nun m. 229) ve denkleştirmeden (TMK.nun m. 230) elde edilen miktarlar da dâhil olmak üzere, davalı kocanın edinilmiş mallarının (TMK.nun m. 219) toplam değerinden bu mallara ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.nun m. 231) yarısı üzerinden (TMK.nun m. 236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak hüküm kurmaktan; ibarettir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21.15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20074, Karar No: 2022/2111, Tarih: 10.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20074 E.  ,  2022/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... 14/10/2021 tarihli dilekçesi ile ekinde ibraname ile ödemeye ilişkin dekontları sunmuş ve feragat nedeni ile ek karar verilmesini talep ettiklerini beyan etmiş olmakla İtiraz Hakem Heyetince bu hususta ek karar verilmesi için dosyanın hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7450, Karar No: 2007/1569, Tarih: 22.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7450 E.  ,  2007/1569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin davalıya satıp teslim ettiği mallara ilişkin faturalar borcunun kısmen ödendiğini, bakiye alacağın teslimi için girişilen icra takibine itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline takibin devamına, %40’tan az olmamak üzeri icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıdan satın alınan mal bedellerinin müşteri çekleri verilerek ödendiğini bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, faturalar, tahsilat makbuzları, çeklerle ilgili bankaların cevabi yazıları, bilirkişiler raporu, davalı yanca teklif edilen yemini eda eden davacı şirket yetkilisinin beyanları toplanan delillere göre, davacının çeklerle yapılan ödemeyi kabul etmekle beraber bunun davaya konu alacakla ilgilisi olmadığı, başka bir borç ilişkisi nedeniyle yapılmış bir ödeme olduğunu ileri sürmesine göre kanıt yükünün davacıda olduğu, bu iddaasını ispat için verilen süreye rağmen çeklerle yapılan ödemenin başka bir hukuki ilişki nedeniyle yapılmış olduğunu kanıtlayamadığı gibi kapanış tasdiki bulunmayan defterlerin davacı lehine delil de olamayacağı, defterlerde çeklerle yapılan ödemeye dair alacak kaydı da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12298, Karar No: 2007/13505, Tarih: 05.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/12298 E.  ,  2007/13505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 26.01.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda muris baba ismi ve muris soyisimi doğum tarihi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; muris baba ismi ve muris soyisimi düzeltilmesi talebinin kabulüne, doğum tarihi düzeltilmesi isteminin reddine dair verilen 15.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 05.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12226, Karar No: 2013/22236, Tarih: 13.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12226 E.  ,  2013/22236 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/12226

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 32/4. maddesi; "Kat malikleri kurulu kararları 1'den başlayıp sırayla giden sayfa numaraları taşıyan her sayfası noter mühürüyle tasdikli bir deftere yazılarak, toplantıda bulunan bütün kat maliklerince imzalanır karara aykırı oy verenler bu aykırılığın sebebini belirterek imza koyarlar.” hükmünü taşımaktadır.  Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre, apartman yönetiminin kambiyo senedi düzenleyerek kat maliklerini sorumluluk altına sokabilmesi için, kendisine bu konuda kat malikleri kurulunca sözü edilen yasa hükmüne uygun olarak  verilmiş kat malikleri kurulu kararı ile  yetki verilmesi gerekmektedir.

Takip dayanağı bonoların düzenlendiği tarih itibariyle yöneticinin kat maliklerini temsil ederken Borçlar Kanunu'nun 388. maddesi hükmü uygulanacağından kat malikleri kurulu tarafından yöneticiye kambiyo taahhüdünde bulunma yetkisi (Bono düzenleme yetkisi) verildiği ispat edilmedikçe, bu bonolardan dolayı yöneticiliğin sorumluluğu sözkonusu olmayıp, TTK'nun 590. maddesi gereğince senedi imzalayanlar şahsen sorumludur (HGK 08.11.2006 tarih ve 2006/12-682 E. sayılı karar).

Somut olayda takip dayanağı bonoların alacaklı ile yönetim arasında  kömür alacağına ilişkin verildiği tarafların kabulünde olup, alacaklının yöneticinin kambiyo taahhüdünde bulunma yetkisi bulunmadığından imza sahibinin şahsen sorumlu olduğu gerekçesi ile itiraz eden borçlu aleyhinde takip yaptığı görülmektedir. Açıklanan yasal durum ve kurallar dairesinde icra ve mahkeme dosyalarında yapılan incelemede;  takibe dayanak bonoların tanzim tarihi itibariyle   18.10.2009 tarihli kat malikleri kurulu kararıyla  Y.T  ve  S.G' nin birlikte atacakları imza ile senet imzalamaya yetkili kılındıkları anlaşıldığından ve kat malikleri kurulu kararı Sulh Hukuk Mahkemesince iptal edilmediği sürece geçerli bulunduğundan itiraz eden borçlunun senetlerden şahsen sorumlu olmadığının kabulü gerekir. Mahkemece itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi ve itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36308, Karar No: 2015/284, Tarih: 13.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/36308 E.  ,  2015/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, izin ücreti ile ücret alacaklarının

ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile izin ücreti ve ücret alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davaya cevap vermemiş, duruşmalara da katılmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında, davacının davasını belirsiz alacak davası olarak açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre "Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir" . Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar ve değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.