muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10534, Karar No: 2018/19263, Tarih: 20.09.2018

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, ... Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten ... Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden ... Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin .... Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere ... Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, ... Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre ... Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere... Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/45153, Karar No: 2016/2111, Tarih: 09.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45153 E.  ,  2016/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Davacının çalıştığı dönemleri kapsayan ve davalı ... ile ihbar olunan şirket arasında yapılmış bulunan hizmet alım sözleşmelerinin ve şartnamelerin tüm ekleriyle birlikte, ayrıca bilirkişi raporunda bahsi geçen ancak dosyada bulunmayan banka kayıtlarının eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18208, Karar No: 2020/11695, Tarih: 03.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/18208 E.  ,  2020/11695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15/12/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27/01/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın gündüzleyin müştekinin aracının camını kırarak içeri girip teyp çalmaya teşebbüs etme eylemine uyan TCK'nın 142/1-b maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, maddesinde belirtilen 8 yıllık zamanaşımının ilk mahkumiyet tarihi olan 25/05/2006 tarihi ile karar tarihi olan 16/06/2020 arasında dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2518, Karar No: 2010/3263, Tarih: 09.02.2010

2. Ceza Dairesi 2009/2518 E., 2010/3263 K.

**2. Ceza Dairesi 2009/2518 E., 2010/3263 K.**

**- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

- KISA SÜRELİ HAPİS CEZASINA SEÇENEK YAPTIRIMLAR

- TAKDİRİ İNDİRİM NEDENLERİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin a bendinde yazılı “

“ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ”

” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, kovuşturma aşamasında da tekrarladığı soruşturma aşamasındaki ifadesinde, olaydan önce mağdurun kendisine hakaret etmesi nedeniyle atılı suçu işlediğini savunması karşısında, hakaret iddiasıyla ilgili bilgisi olduğu bildirilen U... Ö...tanık olarak dinlenip sonucuna göre sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık lehine TCK’ nın 62. maddesinin uygulanması sırasında olumlu olarak değerlendirilen “

“yargılama sırasındaki davranışlarının”

” sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK’ nın 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilirken olumsuz olarak değerlendirilmesi suretiyle, gerekçede çelişki yaratılması,

3- Sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, geçmiş mahkumiyetini değerlendiren ve 5237 sayılı TCK’nun 51.maddesinde yer verilmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle cezanın ertelenmemesine karar verilmesi,

4- Tekerrüre esas alınan Safranbolu Sulh Ceza Mahkemesinin 29.12.2003 tarihli ilamında birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğu gözetilerek, hangi hüküm nedeniyle mükerrir sayıldığı belirtilmeyerek, infazda duraksamaya neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 09/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7951, Karar No: 2006/9111, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7951 E.  ,  2006/9111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

... Belediye Başkanlığının 11.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyl

değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.
Yargıtay — Esas No: 2015/12571, Karar No: 2018/11149, Tarih: 07.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12571 E.  ,  2018/11149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9571, Karar No: 2014/17084, Tarih: 27.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9571 E.  ,  2014/17084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2011/2018-2013/580

Dava dilekçesinde, projeye aykırılıkların eski hale getirilme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 3 numaralı bağımsız bölümünde dış balkonları içeri alarak yeni odalar yarattığı, ortak alan olan asansör boşluğunun değiştirilerek yeni giriş kapısı yapıldığı ve bu boşluğun daireye katıldığı, ayrıca yatak odası bölümlerinde projeye aykırı tadilatlar yapılarak 3 odalı olması gereken bağımsız bölümün genişletildiği ve 4, 5 oda gibi kullanıldığını, yapılan değişikliklerin diğer bağımsız bölüm sahiplerini rahatsız ettiğini ve binanın dış görünüşünün çirkin bir hal aldığını ileri sürerek, projeye aykırı düzenlemelerin eski hale getirilmesini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi raporunda batı kuzey cepheli salon balkonunun batı cephesindeki balkonun 2,18 m olması gerekirken 1,50 m olduğu 68 cm balkonun içeri alınarak salona dahil edildiği, kuzey cephesindeki 1-2 akslarındaki balkonun 103 cm olması gerekirken 75 cm olduğu, 28 cm balkonun içeri alınarak salona dahil edildiği, kuzey cephesindeki 2-4 akslarındaki balkonun 138 cm olması gerekirken 120 cm olduğu 18 cm balkonun içeri alınarak salona dahil edildiği, kuzey doğu cepheli yatak odasındaki 7-9 akslarındaki balkonun yatak odasına dahil edildiği, doğu cephesindeki H-J akslarındaki balkonun içeri alınarak yeni bir oda yapıldığı, asansör boşluğu yanındaki boş alanın kapı açılmak suretiyle kiler yapıldığının tespit edildiği, binada diğer tüm dairelerde aynı şekilde tüm balkonların içeri alındığı ve asansör boşluğu yanındaki boş alanın kapı yapılmak suretiyle kiler yapıldığı, yapılan imalatlara göre 25-30 yıl önce yapıldığı tespit edilmiş olup, binanın ilk inşası sırasında tüm bağımsız bölümlerde yapıldığı anlaşılan bu projeye aykırılıkların hangilerinin binanın tamamında projeye uygun hale getirilmesi halinde anayapının statiğinin (sağlamlığının) etkilenip etkilenmeyeceği açıklanmamıştır.

Mahkemece bu konuda bilirkişiden ek rapor alınarak projeye uygun hale getirilmesi halinde binanın sağlamlığını etkileyecek olan değişikliklerin eski hale getirilmesinde davacının hukuki yararı olmayacağı dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece bu konuda bilirkişiden ek rapor alınarak projeye uygun hale getirilmesi halinde binanın sağlamlığını etkileyecek olan değişikliklerin eski hale getirilmesinde davacının hukuki yararı olmayacağı dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7110, Karar No: 2011/6269, Tarih: 25.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/7110 E.  ,  2011/6269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Hüküm : 1.232,16 TL maddi, 500 TL manevi tazminatın ve 2.200 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 150 TL dilekçe yazım ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün temyizi kabil olduğundan dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı aleyhine dilekçe yazım ücretine hükmedilmemesi gerekirken hükmedilmesi temyiz edenin sıfatına göre, bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin inceleme sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/45154, Karar No: 2016/2112, Tarih: 09.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/45154 E.  ,  2016/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Davacının çalıştığı dönemleri kapsayan ve davalı ... ile ihbar olunan şirket arasında yapılmış bulunan hizmet alım sözleşmelerinin ve şartnamelerin tüm ekleriyle birlikte, ayrıca bilirkişi raporunda bahsi geçen ancak dosyada bulunmayan banka kayıtlarının eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.