muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12719, Karar No: 2013/3204, Tarih: 22.02.2013

Davalılar, davacının ortak olmak amacıyla Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi imzalamak suretiyle para verdiğini, kendisine hisse senedi verildiğini ve geçerli bir şekilde ortaklık ilişkisinin kurulduğunu savunduklarına göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti ve davalıların zamanaşımı def'inin de buna göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirkete ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi almak suretiyle ortak olduğunu bildirmişler, davalıların haksız fiil sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunun ise yabancı mahkeme kararlarındaki iddiaların varit görülüp görülmemesine göre değişeceğini ve mahkemenin takdirinde olduğunu belirtmişlerdir. Oysa, mahkemenin kararının gerekçesinde de özetlenen SPK raporunda davalı şirketin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğu belirtilmekte olup, bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesine göre davacı bu hisseleri Necip Doğru'dan devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediği, hisse devreden bu kişinin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalının tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı kişinin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunup bulunmadığı üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''inin de buna göre değerlendirilmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eyleminin dolandırıcılık olarak nitelendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) nolu bentte gösterilen nedenle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 22.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16478, Karar No: 2013/14674, Tarih: 12.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16478 E.  ,  2013/14674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

(KADIKÖY 4. SULH HUKUK MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk (Kadıköy 4. Sulh Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 17.07.2012 tarih ve 2011/1241-2012/776 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara servis hizmeti verdiğini, sözleşme ile aylık taşıma bedelinin 260,00 TL olarak kararlaştırıldığını, borçluların servis ücretini ödememesi üzerine icra takibi başlattıklarını, takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, ...'ın Pendik/Kocaeli arası minibüse sadece 2 kez bindiğini, taşıyıcının ...'ı akşam saat 20.00'de okuldan alacağını taahhüt ettiğini, ancak saat 24.00'e kadar okulun önünde servisin beklenmek zorunda kalındığını, ...'ın sözleşmenin feshini istediğini, davacının da kabul etmesine rağmen sözleşmeyi iade etmediğini, ...'ın sadece başlangıçta iki kez faydalandığı ve karşılıklı feshedilen sözleşmeye dayanılarak 8 aylık ücret istenmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yapılan bir sözleşmenin bulunduğu, bu sözleşmenin hükümlerinin yerine getirilmemesi veya getirilememesi gibi bir nedenle feshedildiğine veya davalı tarafından bu yönde davacıya ihtarname çekildiğine dair herhangi bir belgenin ya da davalının başka bir evde oturduğuna kira kontratı gibi bir evrakın da ibraz edilmediği, dolayısıyla ortada yazılı bir belge var iken davalının icra dosyasına yapmış olduğu itirazını haklı gösterecek bir delil sunamadığı gerekçesiyle Kadıköy 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9775 sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra-inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

1-Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı Kadıköy 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9775 Esas sayılı dosyası ile davalılara karşı ilamsız icra takibinde bulunmuş, davalılar da 07.06.2011 tarihli müşterek dilekçeleri ile hem borca hem de icra dairesinin yetkisine itiraz etmişlerdir. Davacı vekili, taraflarca imzalanan taşıma sözleşmesinin 12'inci maddesinde takibin yapıldığı Kadıköy İcra Dairelerinin yetkili olarak kararlaştırıldığını iddia etmişse de ilgili maddenin yer aldığı sözleşme sayfası getirtilmediği gibi, davalıların yetki itirazı hakkında da bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalıların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalıların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14114, Karar No: 2024/182, Tarih: 17.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14114 E.  ,  2024/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/113 E., 2023/255 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet ve prime esas kazancın tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı ve feri müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının, 15.01.2002-18.01.2012 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde kesintisiz ve asgari ücretin 2 katı ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, davacının işe giriş tarihinin 19.01.2012 olduğunu, akdin feshi sırasında davacıya çalışma belgesi verildiğini, davacının 19.01.2012-25.12.2014 tarihleri arasında çalıştığını imzalayarak ikrar ettiğini, aksinin yazılı delille ispatlanması gerektiğini, asgari ücretin 2 katı ücretle çalıştığını kabul etmelerinin mümkün olmadığını, davacının bankadan ücretlerini çekerken ihtirazi kayıt koymadığını, ücretin bordrolardaki ücret olduğunu, davacının dilekçesi ekinde sunduğu hesap dökümlerinde davalının imzasının bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediklerini, davacının dava edilen dönemde bildirilen hizmetleri dışında çalıştığına ilişkin herhangi bir kayda ve belgeye rastlanmadığını, ayrıca dava edilen dönemde primlerin işveren tarafından eksik gösterildiği iddiasını kabul etmediklerini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2018/381 Esas, 2021/130 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile davacının 15.01.2003-18.01.2012 tarihleri arası dönemde hizmet akdine istinaden kesintisiz çalıştığının ve çalışmış olduğu dönem içeresinde prime esas gerçek ücret tutarının brüt asgari ücret tutarının 2 katı ücret olduğunun tespitine, hizmet tespiti yönünden fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF KARARI

Verilen karara karşı davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 30.09.2021 tarih, 2021/1519 Esas, 2021/1491 Karar sayılı kararı ile davacı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. İSTİNAF KARARI

Verilen karara karşı davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 30.09.2021 tarih, 2021/1519 Esas, 2021/1491 Karar sayılı kararı ile davacı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 10. Hukuk Dairesinin 02.03.2022 tarih, 2021/12113 Esas, 2022/2827 Karar sayılı bozma kararında; davacının dava konusu dönemde çalışmasının fiili olup olmadığının belirlenebilmesi için Mahkemece; re'sen araştırma ilkesi gereğince, dinlenen tanıkların bir kısmının hizmet cetveli dosya kapsamında ise de, öncelikle dinlenen tüm tanıkların mevcut olmaması halinde, şahsi dosyaları ve hizmet cetvelleri Kurumdan getirtilmeli, ayrıca dinlenen eczane çalışanları yönünden de; işverenlerin, işverenlik durumlarıyla ilgili olarak ilgili mercilerden (vergi dairesi, ticaret sicil kayıtları, çalışma ruhsatı için Belediye ve Kurum nezdinde bulunan bilgi ve belgelerle, meslek kuruluş kaydı ve abonelik durumları ile ilgili tüm bilgi ve belgeler) araştırılarak beyanları bu kapsamda değerlendirilmeli; dinlenmeyen dava konusu dönemde var olması halinde bordrolu tanıklar ile yine davacının çalışmasını bilebilecek, işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinin sahipleri ve iş yeri çalışanları, emniyet, zabıta, vergi dairesi, SGK marifetiyle tespit edilerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacının işyerinde tam olarak ne iş yaptığı,çalışmanın niteliği,tam mı kısmi süreli mi olduğu, işin kapsam ve niteliğine göre eylemli çalışmanın var olup olmadığı, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenip, deliller hep birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

İnceleme konusu somut olayda; Mahkemece; tanık anlatımları ve dosya içerisine alınan bilgi ve belgeler ışığında davacının prime esas kazancının tespiti noktasında dosya mali müşavir bilirkişiye tevdi edilmiş, 27.04.2020 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak davacının, çalışmış olduğu dönem içerisinde prime esas gerçek ücret tutarının brüt asgari ücret tutarının 2 katı ücret olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir. Karara dayanak 27.04.2020 tarihli bilirkişi raporunda; davacı ile aynı işi yapan emsal iki çalışanın, Kurum’a bildirilmiş prime esas kazancının ortalaması üzerinden 19.01.2012-25.12.2014 tarih aralığı yönünden asgari ücretin 2 katı üzerinden çalıştığı kabul edilip bu dönemler itibariyle bir belirlemenin yapılması karşısında; Mahkemenin, ilgili bilirkişi raporu (emsal ücret karşılaştırmasını 01.01.2012-31.12.2014 tarihleri arası üzerinden yapması oysa ki talep döneminin daha önceki süre olduğunun gözetilmemiş olduğu dikkate alınmaksızın) dayanak alınarak 15.01.2003-18.01.2012 dönem yönünden asgari ücretin 2 katı üzerinden bir kabule karar vermesi hatalı olmuştur.

Dava konusu somut olayda talep edilen dönemle ilgili öncelikle ücret ödemesine ilişkin yazılı delilin veya banka kaydının olup olmadığı araştırılmalı, varsa bu bilgi ve belgelerde celp edilmeli, varsa banka kayıtları ile kuruma bildirilen dönem bordroları karşılaştırılarak inceleme yapılmalı, toplanan deliller değerlendirilerek ve ücretin ispatı konusunda yukarıda bahsedildiği üzere yazılı delil arandığı şayet yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belge ya da bilgi bulunması halinde tanıkla da ispatın mümkün olabileceği hususları göz önüne alınarak varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamında işaret edildiği üzere; dava konusu dönemde ücret ödemesine ilişkin yazılı belge ya da banka kaydı olup olmadığı, yazılı delil başlangıcı bir belge bulunup bulunmadığına ilişkin taraf vekillerine süre verildiği, davacının banka kayıtları dosyaya celp edilip davacının aldığı ücretlerin tespiti noktasında mali müşavir bilirkişisine tevdi olunmuş, bilirkişi tarafından ibraz edilen 30.08.2023 tarihli raporu ile "talebe konu dönem asgari ücret tutarı ile davacı ile aynı işle iştigal eden ..., ... ve ... adlı kişiler adına kuruma bildirimi yapılan prime esas ücret ödemeleri gözetildiğinde davacının ortalama 2014 yılının

12. ayında aldığını ifade ve iddia etmiş olduğu (AGİ dahil kabul edilerek) 1.650,00.-TL net

12. ayında aldığını ifade ve iddia etmiş olduğu (AGİ dahil kabul edilerek) 1.650,00.-TL net

ücretin gerçek ücreti olduğu ve yine davacının talepleri doğrultusunda bu net ücretinin net asgari ücret tutarının yaklaşık 2 katı olduğu ifade olunarak aylık brüt ücretleri brüt asgari ücret tutarının 2 katı şeklinde hesaplama yapılmasına ilişkin" rapor tanzim edilmiş olduğu görülmüş, 10.06.2004 tarihinden itibaren 2004, 2005, 2006, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında davacının imzasının bulunduğu tahsilat makbuzları, dosya kapsamında beyanına başvurulan dönem bordro tanık anlatımları, emsal ücret araştırması, benzer işte çalışan tanıkların ücrete ilişkin beyanları, dosyada mevcut banka kayıtları ile ücrete ilişkin diğer belgeler birlikte değerlendirildiğinde bilirkişi raporunda yapılan tespit ve değerlendirmeler Mahkemece usul ve yasaya uygun denetime elverişli kabul edilerek hükme esas alınmış, davacının 1027397 sicil sayılı davalı işyerinden hizmet bildirimine başlanıldığı 19.01.2012 tarihi sonrası 25.12.2014 tarihine kadar bildirimlerinin tam gün süreli olması da gözetildiğinde çalışması tam gün süreli olarak kabul edilmiş, bozma öncesi yapılan tespit ve değerlendirmeler de gözetilerek eldeki davanın kısmen kabulüne, davacının 15.01.2003-18.01.2012 tarihleri arası dönemde hizmet akdine istinaden kesintisiz çalıştığının ve çalışmış olduğu dönem içeresinde prime esas gerçek ücret tutarının brüt asgari ücret tutarının 2 katı ücret olduğunun tespitine, hizmet tespiti yönünden fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; tanık beyanları ile davanın tam kabulünün gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili: yazılı delille ispat gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının, 15.01.2002-18.01.2012 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde kesintisiz ve asgari ücretin 2 katı ücretle çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 77 nci maddesinin 1 inci fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinin 1 inci fıkrası, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Fazla alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine, gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/13228, Karar No: 2011/7628, Tarih: 08.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13228 E.  ,  2011/7628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine bonoya dayalı icra takibine girişildiğini, takibe konu bononun teminat bonosu olarak düzenlendiğini, bononun arkasında “bir sene içinde bu işten cayarsam 15.000 TL ödeyeceğimi taahhüt ederim.” ibaresinin eklendiğini, belirtilen işin müvekkiline ait restaurantın davalı yanca işletilmesine ilişkin olup, 1 yıllık kira bedelinin 15.000 olarak kararlaştırıldığını, sözleşme başında 8.000 TL’sinin müvekkiline ödendiğini, ancak davalının işyerini 7 ay işlettikten sonra müvekkiline haber vermeden terk ettiğini, müvekkilinin davalıya borcunun bulunmadığını, senedin bedelsiz kaldığını ileri sürerek takibe konu bonodan dolayı müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu bono üzerinde teminat bonosu olduğuna dair herhangi bir kayıt bulunmadığını, bono arkasındaki ifadenin muğlak ve tanımlanamaz bir ifade olduğunu, davacının taraflar arasında kira ilişkisi bulunduğuna dair iddialarının da gerçeği yansıtmadığını, ispat yükünün davacı üzerinde olup iddiasını yazılı delillerle kanıtlaması gerektiğini belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davacı yanca takibe ve davaya konu bononun teminat olarak verildiğinin usulüne uygun yazılı delillerle kanıtlanamadığı, davacı tarafından davalıya yemin teklifinde bulunulduğu, davalı asil tarafından yemin eda edildiği gerekçesiyle davanın reddine, koşulları oluşmadığından davalı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17882, Karar No: 2017/7457, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17882 E.  ,  2017/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.