muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1041, Karar No: 2023/3599, Tarih: 07.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1041 E.  ,  2023/3599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, davalı şirketin işlettiği özel hastanede davacı ...’nin doğum yaptığını, davacı ...’ın dünyaya geldiğini, davalıların, doğum esnasındaki kusurlu ve yanlış müdahaleleri sonucunda çocuk...’ın sakatlanmasına sebebiyet verdiklerini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 3.000,00 TL maddi tazminatın ve davacı çocuk......'ya 200.000,00 TL anne ......'ya 100.000,00 TL ve baba ...'ya 30.000,00 TL olmak üzere toplam 330.000,00 TL manevi tazminat faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; müvekkil hekimin ve hastanenin davaya konu olayda kusurunun bulunmadığı ve hastaya yapılan tüm müdahalelerin tıp literatürüne ve ilgili mevzuata uygun olduğunu savunarak haksız davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporundaki tespitler ve dosya kapsamına göre, doğum eylemi sırasında bebekteki pleksus brakial lezyonunun oluşmasında sağlık personeline ve hastaneye verilebilecek bir kusurunun olmadığı, buna göre 6502 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi kapsamına verilen hizmetin ayıplı olmadığı ve buna bağlı olarak 6502 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi gereğince davacının maddi ve manevi tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili, mahkeme kararının eksik inceleme sonucunda verildiğini, davalıların doğum eyleminde gerekli özeni göstermediklerini, bu olay nedeniyle manevi olarak da çöküntüye uğradıklarını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili, mahkeme kararının eksik inceleme sonucunda verildiğini, davalıların doğum eyleminde gerekli özeni göstermediklerini, bu olay nedeniyle manevi olarak da çöküntüye uğradıklarını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, ayrıca alınan bilirkişi raporunun taraf, mahkeme ve istinaf kanun yolu denetimine olanak sağlayacak şekilde düzenlenip, hükme esas alınmaya yeterli olduğu, mahkemece verilen kararın yerinde bulunduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, istinaf dilekçesindeki hususları tekrar ederek, hatalı ve eksik incelemeye dayalı karar verildiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hatalı tıbbi müdahale nedeni ile davacıların uğradığı zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 502 ve devamı maddeleri.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266 ve devamı maddeleri.

3.Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hatalı tıbbi müdahale nedeni ile davacıların uğradığı zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 502 ve devamı maddeleri.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266 ve devamı maddeleri.

3.Değerlendirme

Davanın temelini TBK.nın 502 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekalet sözleşmesi oluşturmaktadır. Dava, davalı hastane ve doktorun vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. Vekil, ... görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır . Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir (Bkz. ..., Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki işgören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle birbirini teyit eden Adli Tıp Kurumu ilgili dairesi ve itiraz üzerine Üniversite Hastanesinden alınan raporlardaki tespitlere göre, davalıların eylemi ile meydana gelen zarar arasında davalılara yüklenebilecek bir kusur bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesince ONANMASINA,

Dosyanını İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesince ONANMASINA,

Dosyanını İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13031, Karar No: 2015/39358, Tarih: 08.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/13031 E.  ,  2015/39358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/38534

MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2009

NUMARASI : 2008/27 (E) ve 2009/117 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın arkadaşları ile okul bahçesinde oyun oynarken sanıkların yanına geldiği ve biraz sohbet ettikleri, sanık M.. S..'in saati sorduğu, yakınanın cebinden cep telefonunu çıkarıp, saate bakıp söyleyip tekrardan cebine koyduğu, biraz daha sohbet ettikten sonra cebinde telefonunun olmadığı fark edip, sanıklara "cep telefonumu siz mi aldınız" dediği, sanıkların ise "hayır , biz almadık hırsız muamelesi mi yapıyorsun" dedikleri, bu sırada tanık T.. K..'ın telefonla diğer yakınanlar M... ... E.. ve S.. E..'ı olay yerine çağırdığı, yakınan M.... R...'un polis olduğu ve sanıklara" telefonu aldıysanız, çıkarın verin, yoksa polis çağıracağım" dediği, sanıkların ise "telefonu almadık" deyip, yaşı nedeniyle evrakı ayrılan diğer sanıkları yanlarına çağırdıkları, taraflar arasında arbede çıktığı, yakınanların adli raporlarında belirtildiği şekilde yaralandıkları, olay sonrasında yakınana ait suça konu cep telefonunun sanık F.. Y..'ın kardeşi tarafından kullanıldığı ve beyanında telefonunu kardeşi sanık Ferit'in getirdiğini söylediği, bu şekilde sanıkların telefonu yakınanın cebinden fark ettirmeden aldıkları, yakınan kısa bir süre sonra cep telefonunun olmadığı anlayınca sanıkların malı vermemek için cebir uyguladıklarının anlaşılması karşısında; tebliğnamede bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c ve 31/3. maddesi uyarınca belirlenen 8 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak sonuç hapis cezasının

6 yıl 8 ay yerine yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi, karşı temyiz bulunmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar F.. Y.. ve M.. S.. savunmanı ile sanık M.. S..'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22125, Karar No: 2013/19637, Tarih: 02.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22125 E.  ,  2013/19637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00 TL olmak üzere 100,00 TL ”, ikinci fıkrasından "adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00 TL olmak üzere 80,00 TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkemenin taktiri doğrultusunda “sanığa verilen 4 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 80 TL adli para cezası ile cezalan- dırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8607, Karar No: 2012/3914, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8607 E.  ,  2012/3914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Traflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 81 parsel sayılı 51.663,47 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içerisinde çekişmeli taşınmazın içerisinde dedesi tarafından söğüt ağaçları dikili bölüm olduğunu belirtip bu kısmın adına tescili talebi ile dava açmıştır. Hazine, çekişmeli parselin sıvat ve eyrek yeri olduğunu devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğunu ve zilyetlikle kazanılamayacağını belirtip müdahale etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ...'nun davasının reddine, Hazinenin davasının kısmen kabulü ile hükme dayanak yapılan fen bilirkişisi raporunda (81-A) harfi ile gösterilen 2.520,33 metrekarelik bölümün sıvat yeri olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydına, (81-B) harfi ile gösterilen 49.143,10 metrekarelik bölümün tespit gibi tesciline, (C) harfi ile gösterilen 1.877,61 metrekarelik bölümün dere yatağı olarak paftasında gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19081, Karar No: 2013/7937, Tarih: 11.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19081 E.  ,  2013/7937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan keşifte sanıkların suça konu yerlere tecavüze devam ettiklerinin anlaşılması karşısında, olayda suçun temadi ettiği ve suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 01.04.2008 yerine, 15.02.2007 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, suçun unsurlarının oluşma- dığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1- Köy merasına tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup niteli- ğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine dilekçe yazım ücreti tayini,

2- Sanık ...'ın geçmiş erteli mahkumiyet hükmünün karar tarihinden itibaren 5 yıl geçmesi sebebiyle 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddesi uyarınca esasen vaki olmamış sayılması gerektiği gözetilmeden, erteli cezanın aynen infazına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden hazine lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin bölümler ile sanık ... hakkında kurulan hükümden erteli cezasının aynen infazına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA) 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5700, Karar No: 2019/1902, Tarih: 21.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/5700 E.  ,  2019/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...'ın maliki olduğu, davalı ... şirketi tarafından sigortalı, davalı ...'nın sevk ve idaresindeki aracın, kaldırımın üzerindeki durakta yaya olarak vasıta beklemekte olan müvekkillerinden ... ile eşi/murisi ...'e çarptığını, davalı tarafın kusuru sebebiyle meydana gelen kazada ...'in ağır yaralandığını, ...'in ise hayatını kaybettiğini, müvekkillerinin maddi/manevi büyük kayıp yaşadıklarını, bu nedenlerle şimdilik müvekkili ... için 50.000,00 TL manevi, 20.000,00 TL maddi, ... ve ... için ayrı ayrı 15.000,00 TL manevi, 5.000,00 TL maddi, diğer müvekkilleri için ayrı ayrı 15.000,00 TL manevi, 1.000,00 TL maddi tazminat olmak üzere, toplamda 110.000,00 TL manevi, 32.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 31/03/2015 tarihli duruşmada, bu yönde sunduğu dilekçesini tekrarla devam eden taleplerinin manevi tazminat talebi ve ayrıca maddi tazminat olarak da tedavi giderine yönelik olduğunu, yine devam eden bu tedavi giderlerine ilişkin tazminat taleplerinin ve manevi tazminat taleplerinin davalı ... şirketi hariç diğer davalılar açısından devam ettiğini beyan etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili; müvekkili şirketin poliçe limiti ve sigortalısının kusuru oranında ödeme yapabileceğini, meydana gelen kazada müvekkili şirketin kusurunun bulunmadığını ve davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, davacıların fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiş, 07/05/2014 havale tarihli dilekçesinde, davacılar vekili ile mutabakata vardıklarını, müvekkili şirketin poliçeden kaynaklanan sorumluluklarını yerine getirdiğini, müvekkili şirket açısından davanın konusuz kaldığını, davacı yandan vekalet ücreti ve yargılama gideri taleplerinin olmadığını beyan etmiştir.

Davalı ... vekili; dava dilekçesinde belirtilen iddiaların doğru olmadığını, emekli olan muris ... ile eşi/davacı ...'in tedavi masraflarının SGK tarafından karşılandığını, muris çocukları/davacılar 18 yaşından büyük olduğundan destekten yoksun kalma tazminatının söz konusu olamayacağını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; dava dilekçesinde belirtilen iddiaların doğru olmadığını, emekli olan muris ... ile eşi/davacı ...'in tedavi masraflarının SGK tarafından karşılandığını, muris çocukları/davacılar 18 yaşından büyük olduğundan destekten yoksun kalma tazminatının söz konusu olamayacağını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların maddi tazminat talepleri açısından karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat taleplerine yönelik olarak davacı eş ... açısından 35.000,00 TL ve diğer davacılar Hergül, ... açısından ayrı ayrı 3.000,00 TL manevi tazminat talebinin kabulü ile 25.12.2005 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve ...'den tahsili ile adı geçen davacılara verilmesine, davalı ... şirketi açısından manevi tazminat talebinin reddine, diğer ve fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava dilekçesinde nelerin yer alması gerektiği hususu 1086 sayılı HUMK'nun 179. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nun 119. maddesinde düzenlenmiştir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde (1086 sayılı HUMK m. 75) ise; “Hakim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir” hükmüne yer verilmiştir. O halde açıklık bulunmayan hallerde hakim, dava dilekçesinin açıklanmasını ilgili taraftan her zaman isteyebilir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde meydana gelen kazada ...'in ağır yaralandığını, ...'in ise hayatını kaybettiğini, müvekkillerinin maddi/manevi büyük kayıp yaşadıklarını, bu nedenlerle şimdilik müvekkili ... için 50.000,00 TL manevi, ... ve ... için ayrı ayrı 15.000,00 TL manevi, diğer müvekkilleri için ayrı ayrı 15.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, ancak talep edilen tazminat miktarlarının ne kadarının davacı ... yönü ile ne kadarının muris ... yönü ile olduğunu açıkça belirtmemiş, mahkemece de bu durumun açıklığa kavuşturulması sağlanmamıştır. Mahkemece; olayda ölüm ve yaralanma olduğu göz önüne alınarak talep edilen manevi tazminat miktarının hangi zarar kalemlerine ilişkin olduğu ve her zarar kalemi için ne kadar istendiği açıklattırılarak manevi tazminat talebinin değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre de; dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar ve destek zararı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

3-Kabule göre de; dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar ve destek zararı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, maluliyet durumu, tarafların kusurunun ağırlığı da gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Somut olayda ... Devlet Hastanesinin Sağlık Kurulu Özürlü raporuna göre davacı ...’nin maluliyet oranı %42’dir ve olayın meydana gelmesinde bir kusuru bulunmamaktadır. Ayrıca meydana gelen kazada davacı ... eşi ...’ı kaybetmiştir. Davacı vekili müvekkili ... için 50.000,00TL manevi tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece, takdiren 35.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir. Diğer davacılar da meydana gelen kazada hem babalarını kaybetmiş hem de annelerinin ağır şekilde yaralanması ve malul kalmasından dolayı manevi olarak zarar görmüşlerdir. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminat miktarlarının bir miktar düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 21.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.