muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/32756, Karar No: 2016/4420, Tarih: 18.02.2016

Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanuna uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer malî haklarına, bu tarihten ... bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden ... bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmuhaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı öncelikle belirlenmeli, kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2.Kabule göre de, davacının maaşına esas olmak üzere bildirilen net ücrete 2010 yılı tekniker ünvanları için belirlenen ek ödeme oranlarının eklenmesi ve nakil ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerektiğinin tesbitine karar verilmiş olup, mahkeme hükmü bu yönü ile belirsizlik içermektedir. Hüküm fıkrasında, davacının nakil ilmuhaberine esas ücreti ile dava konusu edilen ek ödeme tutarının beritilememsi hatalı olmuştur.

Sonuç:

2.Kabule göre de, davacının maaşına esas olmak üzere bildirilen net ücrete 2010 yılı tekniker ünvanları için belirlenen ek ödeme oranlarının eklenmesi ve nakil ilmühaberinin buna göre düzenlenmesi gerektiğinin tesbitine karar verilmiş olup, mahkeme hükmü bu yönü ile belirsizlik içermektedir. Hüküm fıkrasında, davacının nakil ilmuhaberine esas ücreti ile dava konusu edilen ek ödeme tutarının beritilememsi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22772, Karar No: 2015/2046, Tarih: 09.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22772 E.  ,  2015/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebepler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davacı ve davalı Kurum vekillerinin tüm, davalı işveren vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalı nezdinde geçen hizmetinin tespiti ile primlerinin yatırılmasını, bakiye ücretli analık izin hakkı alacağının ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile “davacının 01.07.2010- 01.11.2010 dönemleri arasındaki çalışmasının tespitine yönelik talebinin reddine, 884,24 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine”, dair hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı ve davalı işveren arasında 1(bir) yıllık belirli süreli iş sözleşmelerinin 26.12.2007, 31.06.2007, 24.12.2008, 08.07.2009, 04.01.2010 tarihlerinde altı aylık dönemler halinde bir süre askıda kalmak sureti ile yenilendiği, dava konusu dönem içerisinde 04.01.2010-01.07.2010 tarihleri arası için geçerli olan “Diğer Kamu Kurum ve Kuruluşlarına Nakil Hakkı Bulunmaksızın Çalışacak Personele İlişkin Belirli Süreli İş Sözleşmesi”nin 04/01/2010 tarihinde akdolunduğu, 01/11/2010 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin ise 02/11/2010 tarihinden itibaren uygulanacağının belirtildiği, Mahkeme ilamı ile davacı ile davalı işyeri arasındaki iş sözleşmesinin 06.12.2006 tarihinden itibaren “Belirsiz Süreli İş Sözleşmesi” olarak tespitine karar verilmiş olup verilen kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği, davacı tarafından 27.07.2010 tarih ve 010005 sayılı dilekçe ile iş akdinin sonlandırılması ve her türlü işçilik alacağının ödenmesi davalı işyerinden talep edilmiş iken 31/08/2010 tarihli dilekçe ile bu talebin geri çekildiği, davacının 10.11.2010 tarihinde doğum yapmış olup doğum sonrası 08.11.2010-02.02.2011 tarihleri arasında istirahatli sayılması gerektiğine ilişkin raporun mevcut olduğu, 08/03/2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 4857 sayılı Yasa'da belirtilen süre ile doğum izni

-kullanma talebinde bulunulduğu, 03/02/2011 tarihinden itibaren ücretsiz izinli kabul edilerek 03/08/2011 tarihinden itibaren göreve başlaması gerektiğinin davalı işveren tarafından davacıya bildirildiği anlaşılmaktadır.

-kullanma talebinde bulunulduğu, 03/02/2011 tarihinden itibaren ücretsiz izinli kabul edilerek 03/08/2011 tarihinden itibaren göreve başlaması gerektiğinin davalı işveren tarafından davacıya bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Yasa'nın 18 maddesidir. Maddede; geçici işgöremezlik ödeneğinin “Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla;

a)İş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için,

b) (Değişik: 17/4/2008-5754/11 md.) 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 inci madde kapsamındaki sigortalılardan hastalık sigortasına tabi olanların hastalık sebebiyle iş göremezliğe uğraması halinde, iş göremezliğin başladığı tarihten önceki bir yıl içinde en az doksan gün kısa vadeli sigorta primi bildirilmiş olması şartıyla geçici iş göremezliğin üçüncü gününden başlamak üzere her gün için,

c) (Değişik: 17/4/2008-5754/11 md.) 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile (b) bendinde belirtilen muhtarlar ile aynı bendin (1), (2) ve (4) numaralı alt bentleri kapsamındaki sigortalı kadının analığı halinde, doğumdan önceki bir yıl içinde en az doksan gün kısa vadeli sigorta primi bildirilmiş olması şartıyla, doğumdan önceki ve sonraki sekizer haftalık sürede, çoğul gebelik halinde ise doğumdan önceki sekiz haftalık süreye iki haftalık süre ilâve edilerek çalışmadığı her gün için,

d) (Değişik: 17/4/2008-5754/11 md.) 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile (b) bendinde belirtilen muhtarlar ile aynı bendin (1), (2) ve (4) numaralı alt bentleri kapsamındaki sigortalı kadının, erken doğum yapması halinde doğumdan önce kullanamadığı çalıştırılamayacak süreler ile isteği ve hekimin onayıyla doğuma üç hafta kalıncaya kadar çalışması halinde, doğum sonrası istirahat süresine eklenen süreler için, (1) geçici iş göremezlik ödeneği verilir.

(Değişik ikinci fıkra: 17/4/2008-5754/11 md.) 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanlara iş kazası veya meslek hastalığı ya da analık halinde geçici iş göremezlik ödeneği, genel sağlık sigortası dahil prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması şartıyla yatarak tedavi süresince veya yatarak tedavi sonrası bu tedavinin gereği olarak istirahat raporu aldıkları sürede ödenir. Ancak bu maddenin birinci fıkrasının (c) bendine göre doğum öncesi ve doğum sonrası çalışmadığı sürelerde geçici iş göremezlik ödeneğinin ödenebilmesi için yatarak tedavi şartı aranmaz.

(Değişik üçüncü fıkra: 17/4/2008-5754/11 md.) İş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve sigortalı kadının analığı halinde verilecek geçici iş göremezlik ödeneği, yatarak tedavilerde 17 nci maddeye göre hesaplanacak günlük kazancının yarısı, ayaktan tedavilerde ise üçte ikisidir.

(Değişik üçüncü fıkra: 17/4/2008-5754/11 md.) İş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve sigortalı kadının analığı halinde verilecek geçici iş göremezlik ödeneği, yatarak tedavilerde 17 nci maddeye göre hesaplanacak günlük kazancının yarısı, ayaktan tedavilerde ise üçte ikisidir.

Sigorta prim ve ödeneklerinin hesabına esas tutulacak günlük kazançların alt sınırında meydana gelecek değişikliklerde, yeniden tespit edilen alt sınırın altında bir günlük kazanç üzerinden ödenek almakta bulunanların veya almaya hak kazanmış veya kazanacak olanların bu ödenekleri, günlük kazançlarının alt sınırındaki değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten başlayarak değiştirilmiş günlük kazançların alt sınırına göre ödenir.

Bir sigortalıda iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinden birkaçı birleşirse, geçici iş göremezlik ödeneklerinden en yükseği verilir.

Geçici iş göremezlik ödenekleri, toplu iş sözleşmesi yapılan işyerleri ile kamu idarelerinin işverenleri tarafından Kurumca belirlenen usûl ve esaslara göre Kurum adına sigortalılara ödenerek, daha sonra Kurum ile mahsuplaşmak suretiyle tahsil edilebilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, Mahkemece filli çalışmanın olmadığı süreler yönünden davacının hizmet tespiti talebinin reddine dair kurulan hüküm isabetli olmakla birlikte davacıya bu dönem içerisinde ödenmesi gereken geçici iş göremezlik ödeneğinden davalı Kurum'un sorumlu olduğu yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda açıkça ortada iken davalı işyerinin de geçici iş göremezlik ödeneğinin davacı sigortalıya ödenmesinden dolayı sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'ne iadesine , aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19053, Karar No: 2013/24925, Tarih: 26.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/19053 E.  ,  2013/24925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının 17.12.1995-27.11.2008 tarihleri arasında ... Mezarlığında davalılar yanında asgari ücretle sürekli ve kesintisiz olarak mezar kazı ve gömü işinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davacının 27.12.1995-31.12.2006 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak Büyükşehir Belediye Başkanlığı Mezarlıklar Müdürlüğünde ihaleyi alan şirketlerde Büyükşehir Belediyesi adına çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ...'nın her yıl açtığı ihale ile; mezar kazı ve gömü işini değişik şirketlere verdiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık taraflar arasında hizmet aktinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Sigortalılığın oluşması yönünden ilk koşul, taraflar arasında hizmet akdinin varlığına ilişkindir. Hizmet akdi 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 313. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 393.) maddesinde belirlendiği üzere iş sahibi ile işçi arasında yapılan belli veya belli olmayan bir süre için görülen iş karşılığı ücret ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Bu sözleşmede ana unsur iş ve ücrettir. 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdini

sadece bu unsurlara bağlı olarak kabul etmek mümkün değildir. Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ana koşulları olmak üzere 506 sayılı Yasa'nın öngördüğü hizmet sözleşmesi "bir veya birden fazla işveren ile çalıştırılan arasında oluşturulan, süreli veya süresiz belli bir zaman dilimi içerisinde, işveren emir ve gözetimi altında, iş görmeyi hüküm altına alan hukuksal ilişkidir. Sigortalılığın oluşumu yönünden ilk unsur iş görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir.

Önemli olan düzenli bir çalışma ilişkisinin varlığıdır. Düzenli çalışma ilişkisinin varlığı iş akdinin zaman unsurunu ortaya koyar. Çalışanın, hizmetini belli zaman dilimi içerisinde, işveren emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirilmesi, hizmet akdinin ikinci unsuru olan bağımlılık unsurunu oluşturur. Hizmetin fiilen verilmesi her durumda, zorunlu değildir. İşverenin emir ve gözetim altında hazır beklemek durumunda dahi bağımlılık unsuru gerçekleşmiş sayılır. Öte yandan, işverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren emir ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Belirtilen bu iki ana unsurun birlikte gerçekleşmesi durumunda 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdinin dolayısıyla sigortalılığın ilk koşulunun oluştuğu sonucuna varılır.

Sigortalılığın ikinci koşulu, 506 sayılı Yasa'nın 5. ve 8. maddelerinde öngörülen işin görüldüğü bir işyerinin bulunmasıdır. Bir işyerinin varlığının saptanamaması durumunda sigortalılığın gerçekleştiğinden söz edilemez.

Üçüncü koşul, eylemli çalışmanın varlığıdır. Yasal sigortalılıktan söz edebilmek için sigortalının işveren emir ve direktifleri altında, bir fiil, gösterilen işi yapması zorunludur. Çalışmanın, kimi durumlarda, görülen işin, nitelik ve kapsamına göre devamlı sürmesi mümkün olmayabilir. Sigortalının, işveren emir ve nezareti altında verilecek işi yapmaya hazır bir şekilde beklemesi dahi bu koşulun gerçekleşmesi için yeterlidir.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Parça başına ücret, götürü ücret, part-time çalışma karşılığı yapılan ödeme biçimleri sigortalılık koşullarını etkilemez.

Sigortalılık statüsünün oluşumu için herhangi bir şekil koşulu öngörülmemiştir. Resmi veya yazılı bir sözleşme biçimi şart değildir. Asıl olan sigortalının çalışmaya başlama durumudur. Eylemli olarak gerçekleşen bu durum sonucu sigortalılık statüsü kendiliğinden oluşur.

Somut olayda; davacının çalışmasının geçtiğini iddia ettiği ... Mezarlığının davalı ... ile şirketlerin hizmet verdikleri yer olduğu, ancak bu yerlerin bu işverenlerin hakimiyeti altında olan yerlerden olmadığı, isteyen herkesin istediği zamanda girip çıktığı umuma açık yerlerden olduğu, davalı ...'nin bu yerlerde yerine getirmesi gerekli olan işlerinin olduğu, davalı ...'nın bu yerdeki bir kısım işleri kendisi yaptığı gibi bir kısım işleri de ihale ile başka şirketlere verdiği, her yıl açtığı ihale ile mezar kazı ve gömü işini de değişik şirketlere verdiği, ihaleyi alan şirketlerin

kendisine ait çok sayıda kadrolu personelinin bulunduğu, personelin yapacağı işlerin ihale sözleşmesinde belirtilenlerle sınırlı olduğu, davacının ve başka dosyalarda aynı davalılara karşı dava açan bir kısım davacıların defin işlemleri sırasında cenaze sahiplerine yardım ederek karşılığında bahşiş aldığı, bu işleri yaparken işverenlerden talimat almadığı, davacının çalışmalarının geçtiği yer umuma açık yerlerden olduğundan davacının gelip gelmediği, çalışma saatlerinin kontrol altında olmadığı, davacı tanıklarının, davacının tabi olduğu işveren konusunda birleriyle çelişir şekilde beyanlarda bulundukları görülmüştür.

Toplanan delillerden; davacının, davalı işverenlere bağlı olmaksızın ve talimat almaksızın cenaze sahiplerine yardım ettiği, karşılığında da cenaze sahiplerinden bahşiş aldığı, çalışmasının umuma açık bir alan olan mezarlıkta "zaman ve bağımlılık" unsurları gerçekleşmeyecek biçimde gerçekleştiği açıktır.

Bu durumda davacı işçi ile davalı işverenler arasındaki hukuki ilişkinin hizmet akdine dayanmadığı kabul edilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30342, Karar No: 2018/3639, Tarih: 25.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/30342 E.  ,  2018/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; sair itirazları ile birlikte imzaya itiraz ettiği, mahkemece, bilirkişi incelemesi yapılabilmesi için borçlu vekiline şirket temsilcisinin imza örneklerinin alınabilmesi bakımından mahkemede hazır edilmesi için birden fazla kez süre verilmesine ve ihtaratlı davetiye çıkarılmasına rağmen hazır bulundurmadığından davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, borçlu vekili, itiraz dilekçesinde emsal imzaların bulunduğu yerleri bildirdiği gibi, 31.03.2016 tarihli 4. celsede de borçlunun emsal imza örneklerinin bulunduğu yerlere yazı yazılmasını talep ettiği halde, bildirilen imzalar ilgili yerlerden getirtilmeden istemin reddine karar verilmiştir.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK.nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; "İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır" hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2. maddesinde yer alan "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı Kanunun 211. maddesinde ise, imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise, önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, incelemesi için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun

26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celp edilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

O halde, mahkemece, taraflarca bildirilen yerlerden emsal imza örnekleri getirtilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.