muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2706, Karar No: 2021/12516, Tarih: 15.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/2706 E.  ,  2021/12516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.11.2011 tarihinden, deneme süresi içinde ikinci suçun işlendiği 28.12.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3., CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; açıklanan ilkelere uyulmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 15.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24544, Karar No: 2017/15320, Tarih: 07.12.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/24544 E.  ,  2017/15320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun; takip dayanağı bonodaki imzaya ve borca itirazı ile takibin öncelikle geçici olarak durdurulması ve lehine tazminata hükmolunması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; davanın reddine ve anılan takibin geçici olarak durdurulduğu gerekçesiyle borçlu aleyhine %20 icra inkar tazminatı ile %10 para cezasına karar verildiği görülmüştür.

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda; davanın reddine ve icra takibinin geçici durdurulmasına karar verilmiş olması nedeniyle takibe konu alacağın %20'si oranına tekabül eden 2.000 TL icra inkar tazminatının davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda; davanın reddi ile birlikte, icra takibinin geçici olarak durdurulmasına karar verilmiş olması nedeniyle takibe konu alacağın %20'si oranına tekabül eden 2.000 TL icra inkar tazminatının davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine ve takibe konu alacağın %10'u oranında 1.000 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

Mahkemece, HMK'nun 298/2. maddesinde düzenlenen "gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı" kuralı gereğince tefhim edilen kısa karara uygun hüküm kurulması için hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, HMK'nun 298/2. maddesinde düzenlenen "gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı" kuralı gereğince tefhim edilen kısa karara uygun hüküm kurulması için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7712, Karar No: 2006/7508, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7712 E.  ,  2006/7508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 13.3.2006 tarihli geri çevirme kararında bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ile nohut ürünlerinin kuru koşullarda değerlendirme yılı (2002) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin Afşin Tarım İlçe Müdürlüğünden getirtilerek gönderilmesi istenmişse de dosyaya getirtilen veri cetvelinin 2001 yılına ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Bu kez gereken önem verilerek yukarıda sözü edilen 2002 yılına ait veri cetvelinin Afşin Tarım İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7389, Karar No: 2016/14983, Tarih: 31.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/7389 E.  ,  2016/14983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9791, Karar No: 2015/12469, Tarih: 01.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/9791 E.  ,  2015/12469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, dava dışı sigortalı ...'nın eşi, çocukları ve anne ve babası olan davacıların manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından dava dışı sigortalı ...'nın 31.03.2009 tarihli iş kazasında sırt ve bel bölgesine taş düşmesi sonucu yaralandığı, Kurumca tespit olunan maluliyetinin oranının %100 olduğu anlaşılmaktadır.

Haksız fiil ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Yine karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olunup özetle "ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği"hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından hak sahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel" zarar koşulunu getirmiştir.

Somut olaya gelince; gerek haksız fiil zamanında yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar kanununda gerekse bu kanun zamanında gelişen içtihatlar ışığında düzenlenen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda iş kazası nedeniyle ağır bedensel zarara uğrayan sigortalının yakınlarının manevi tazminat talep etme haklarının bulunduğu hususunda tartışma bulunmamaktadır. Burada dikkat edilmesi gereken öncelikli hususlar “yakınlık” kavramından ne anlaşılması gerektiği ile yaralanmanın “ağır bedensel zarara” neden olup olmadığıdır. Davacıların dava dışı sigortalı ...'nın eşi, çocukları, anne ve babası olduğu ve yine sigortalının iş kazası nedeniyle ağır bedensel zararının doğduğu açıktır. Hal böyle olunca davacı eş ..., çocuklar ... ve ... ile anne ... ve baba ... için uygun miktarlarda manevi tazminata karar verilmesi yerine sürekli iş göremezlik nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi amacıyla açılan maddi ve manevi tazminat davalarında zamanaşımı süresinin 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 146. maddeleri gereğince 10 yıl olduğu da göz ardı edilerek yazılı gerekçelerle bu davacıların manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davacılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13155, Karar No: 2024/8243, Tarih: 31.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13155 E.  ,  2024/8243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2287 E., 2019/965 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A-Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B- Sanığın 02.05.2017 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C- İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2018 tarihli ve 2017/739 Esas, 2018/371 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 ve 52 nci maddesi uyarınca 6000 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

D. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 11.06.2019 tarih, 2018/2287 Esas, 2019/965 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak, 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, istinaf mahkemesince hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen kanıtlara dayanılarak hüküm kurulduğuna, dosya kapsamında adli arama kararı bulunmadığına, bu durumun sanık lehine yorumlanarak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, istinaf mahkemesince hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen kanıtlara dayanılarak hüküm kurulduğuna, dosya kapsamında adli arama kararı bulunmadığına, bu durumun sanık lehine yorumlanarak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın üzerinde ele geçen uyuşturucu madde ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın içinde bulunduğu araçta uyuşturucu madde ele geçirilmesinin erteleme kararının ihlali olduğu iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü: Suç tarihi olan 13.12.2014 tarihinde sanık ...'ın güvenlik güçlerince kullanmak için temin ettiği uyuşturucu maddeyle birlikte yakalandığı, soruşturma aşamasında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2015 tarih 2015/53 sayılı kararı ile suçla ilgili olarak sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilerek 1 yıl süre ile denetimli serbestik tedbirine tabi tutulduğu, sanığın 02.05.2017 tarihinde güvenlik güçlerince ikinci kez kullanmak için temin ettiği uyuşturucu maddeyle birlikte yakalandığı, oluşu ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü: Polisin, şüphe üzerine durdurulan sanığa üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorduğunda sanığın montunun sağ dış cebinden uyuşturucu maddeyi çıkarıp vermesi şeklinde oluşan eylemde, 2559 sayılı PVSK'nın 4 üncü maddesinin A. fıkrası ile Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 27 inci maddesi hükümleri nazara alındığında şüphe üzerine durdurulan sanığın yapılacak ayrıntılı kaba üst araması sonucunda üzerinde taşıdığı uyuşturucu maddenin ele geçirilmesinin kaçınılmaz olması karşısında gönüllü olarak suçun meydana çıkmasına ve fail veya diğer suç ortaklarının yakalanmasına hizmet ve yardımından söz edilemeyeceği, dolayısıyla hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının da oluşmadığı anlaşıldığından, etkin pişmanlık indirimi kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 13.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın ihlal eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 11.06.2019 tarih, 2018/2287 Esas, 2019/965 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, diğer yönleri incelenmeksizin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12504, Karar No: 2018/6843, Tarih: 17.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/12504 E.  ,  2018/6843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-e, 43/1, 62/1, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in 03.03.1996 tarihinde vefat eden ...'in oğlu olduğu, sanığın Taşova Noterliğinin 14.02.1990 tarih ve 1151 sayılı annesi tarafından verilme vekaletname ile annesinin aldığı yetim maaşını annesinin vefat tarihi olan 03.03.1996 tarihinden itibaren almaması gerekirken, hükmü kalmayan vekaletname ile 12.03.2007 tarihine kadar Taşova Ziraat Bankasından hileli hareketlerle almaya devam ettiğinin iddia edildiği olayda;sanığın savunmasında; annesinin vefatından sonra geçersiz kalan vekaletname ile 10-15 kez annesinin aldığı yetim maaşını çektiğini kabul ettiği, ancak en son maaş aldığı tarihin 2002 yılı olduğunu, 2002 yılından sonraki tarihlerde maaş almadığını ve maaş aldığına ilişkin belgelerde yer alan imzanın kendisine ait olmadığını savunması karşısında; 01/06/2005 tarihinden önceki alınan maaşlar bakımından bu suçun zamanaşımına uğrayacağı bilgisi doğrultusunda; sanığın imza örnekleri aldırılarak belgeler üzerinde yer alan imzalar ile karşılaştırılması maksadıyla bilirkişi incelemesi yaptırılması, yine sanığın annesinin ölümünü nüfus idaresine bildirip bildirmediği, ne zaman ve kim tarafından bildirildiğinin tespit edilmesi ile Sosyal Güvenlik Kurumu'nun da kontrol ve denetim zorunluluğu bulunduğu ve SGK ile Ziraat Bankası A.Ş arasında yapılan protokole rağmen her yıl Mart ayında emekli hak sahibinin yaşadığını tevsik zımnında gerekli yoklama belgesinin alınmadığı da gözetilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

Suçun işlenmeye başlandığı tarih göz önüne alındığında; o dönemde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK açısından 01/06/2005 tarihinden önceki alınan maaşlar bakımından bu suçun zamanaşımına uğradığı, ancak suçun zincirleme olarak 12/07/2007 tarihine kadar işlenmeye devam etmesi karşısında 5237 sayılı TCK 158/1-e-son madde uyarınca bu suç nedeniyle adli para cezası belirlenirken 01/06/2005 tarihinden 12/07/2007 tarihine kadar sanığın ölmüş olan annesinin maaş hesabından bu yolla çektiği para miktarının tam olarak tespiti yoluna gitmeden, annesinin ölüm tarihinden sonra çekilmiş olup, bir kısmı zamanaşımına uğramış miktar ayrılmadan tamamının esas alınarak fazla adli para cezasına karar verilmiş olması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26072, Karar No: 2013/1039, Tarih: 22.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/26072 E.  ,  2013/1039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Malen sorumlu ...’nın temyizine yönelik yapılan incelemede;

Kamu davası açıldıktan sonra 5271 sayılı CMK'nın 237/1 ve 238/1. maddelerine göre yöntemince mahkemeye başvurarak davaya katılmamış ve katılan sıfatı ile temyiz yetkisini kazanmamış malen sorumlu ...'nın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

B- Sanık ...’ın temyizine yönelik yapılan incelemeye gelince;

16.10.2008 tarihli hüküm duruşmasında hazır bulunmayan sanığın yokluğunda tebliğden itibaren yedi gün içinde Yargıtay yolu açık olmak üzere verildiği açıklanan hükümde ve tebliğden itibaren yedi gün içinde Yargıtay yolu açık olmak üzere dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu 23.10.2008 tarihinde verilen ek kararda, başvurulacak kanun yolunun şeklinin belirtilmemesi nedeniyle sanığın yanıltılmasının söz konusu olmadığı, sanığın tebliğden itibaren 1 haftalık süre geçtikten sonra dilekçe vermek suretiyle temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, süresinden sonra yapılan 24.11.2008 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.