muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14601, Karar No: 2022/3440, Tarih: 24.02.2022

Mahkemelerce yapılan yargılama neticesinde adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği hallerde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "adli para cezası başlıklı" 52. maddesinin uygulama alanı bulacağı,

Anılan maddede yer alan "(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir. (4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir."

5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1. maddesinde yer alan "Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çekbedelinin karşılıksız kalan miktarı" ve yine aynı Kanun'un 5/11.maddesinde yer alan "Birinci fıkra uyarınca verilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda, bu ceza, 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan kamuya yararlı bir işte çalıştırma kararı verilmeksizin doğrudan hapis cezasına çevrilir"

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 01/01/2005 tarihinde yürürlüğe giren geçici 1. maddesinde "… 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki diğer kanunlarda yer alan adli para cezasının ödenmemesi halinde, hükümlüler bir gün 100 TL hesabı ile hapsedilirler…" düzenlemesinin yapıldığı,

Anılan Kanun'un geçici 1. maddesinin amacının 5237 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile getirilen "bu kanunun genel hükümleri özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında uygulanır" yolundaki emredici düzenleme nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un dışındaki özel ceza hükmü içeren Kanunların 5237 sayılı Kanun'un genel hükümlerine uyumlu hale getirilmesine kadar ortaya çıkan kargaşayı önlemek olduğu,

Anılan Kanun'un geçici 1. maddesinin amacının 5237 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile getirilen "bu kanunun genel hükümleri özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında uygulanır" yolundaki emredici düzenleme nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un dışındaki özel ceza hükmü içeren Kanunların 5237 sayılı Kanun'un genel hükümlerine uyumlu hale getirilmesine kadar ortaya çıkan kargaşayı önlemek olduğu,

3167 sayılı (mülga) Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun'un 16. maddesinin "Üzerinde yazılı keşide tarihinden önce veya ibraz süresi içinde 4 üncü madde uyarınca ibraz edildiğinde, yeterli karşılığı bulunmaması nedeniyle kısmen de olsa ödenmeyen çeki keşide eden hesap sahipleri veya yetkili temsilcileri, kanunların ayrıca suç saydığı haller saklı kalmak üzere, çek bedeli tutarı kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar. Ancak verilecek para cezası seksenmilyar liradan fazla olamaz." şeklinde düzenlendiği, anılan Kanun hükümlerine göre karşılıksız çek düzenleme suçundan verilen ağır para cezasının, daha sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un gün adlî para cezası sistemine uygun olmadığı için, mezkûr Kanun uyarınca verilen adlî para cezalarının infazı aşamasında, sanığın çek bedeli olan para cezasını ödemediği takdirde 5275 sayılı kanun geçici 1. maddesi gereği hakkında verilen para cezası günlüğü 100,00 Türk lirasından hapse çevrilmesi gerektiği,

Ancak 20/12/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5491 sayılı Çek Kanunu'nun ise, "Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlendiği, bu itibarla 5941 sayılı Kanun, 5237 sayılı Kanun'un adlî para cezası sistemine uygun şekilde düzenlenmiş olduğundan, sanık hakkında verilen adlî para cezasının hapse çevrilmesinde, mahkemenin belirlediği gün karşılığı adlî para cezasının miktarının dikkate alınması gerektiği cihetle, ... İcra Ceza Mahkemesinin 03/04/2018 tarihli kararında ilk olarak 5941 sayılı Kanun uyarınca temel ceza belirlenirken iki defa 75 gün adlî para cezası ve 6 defa 50 gün adlî para cezasına hükmedildiği, bu halde Mahkeme tarafından sonuç ceza olarak hükmedilen adli para cezasının 50 gün ve 75 gün olduğu, adlî para cezasının ödenmemesi sebebiyle hapse çevrilmesi işleminin 50 gün ve 75 gün üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2019 tarih, 2019/323 D.iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15940, Karar No: 2018/1285, Tarih: 15.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15940 E.  ,  2018/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı tarafından davacı aleyhine başlatılan takip dosyasına konu 20/01/2013 tanzim, 30/05/2013 vade tarihli, 225.000.-TL bedelli bonodaki keşideci imzası davacının eli ürünü olmadığını ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile bononun iptaline, davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının senedi ciro yolu ile devralan iyiniyetli üçüncü kişi konumunda olduğunu, davada taraf sıfatının olmadığını belirterek, davanın reddi ile davacı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, takip dosyasının dayanağı bonoda yer alan keşideci imzasının davacıya ait olmadığı yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalı takip dayanağı bonoya ciro yolu ile sahip olduğundan, bonoda yer alan imzanın davacıya ait olup olmadığını bilebilecek durumda olmadığından davacının ve şartları oluşmadığından davalının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4774, Karar No: 2024/948, Tarih: 04.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4774 E.  ,  2024/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/811 E., 2022/1463 K.

Taraflar arasında görülen muarazanın önlenmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, vekil edeni eczacının şeklen sahih, içerik itibariyle sahte reçeteleri kabul ettiğinden bahisle davalı Kurumca sözleşmesinin 3 yıl süre ile feshedildiğini, her üç reçetenin de sahte olmadığını, ilgili doktor tarafından düzenlenip imzalandığını, devlete fatura edilen ilaç kupürlerinin orijinal olduğunun tespit edildiğini, her üç reçetede de ilacı alan şahsın adı soyadı ve imzasının mevcut olduğunu ileri sürerek; protokolün feshine ilişkin işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacı hakkında uygulanan cezai işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.07.2011 tarihli ve 2006/600E., 2011/658 K. sayılı kararıyla; alınan rapora göre davacının eczanesine gelen dava konusu 3 adet reçetenin kurum doktoru tarafından yazıldığı, reçetelerin protokol defterinde yer aldığı ve tüm unsurları ile tamam olduğu, olay tarihinden sonra 2007 yılından itibaren ilacı alan kişinin T.C. numarasının reçeteye yazılması gerektiğinin yönetmelikle daha sonradan zorunlu hale getirildiği 2004 yılı bütçe uygulama talimatında yer alan ve fesih işlemine konu olan (ıı.2.dd) bendinde eczacıdan ilacı talep edenin kimliği üzerinden denetim yapması gibi bir görev ve sorumluluk verilmediğinden davalı kurumun davacının sözleşmesini feshetmesi kararının yersiz olduğu ayrıca davacının eczanesinde işlem gören ve kuruma fatura edilen 3 adet reçete olayına bilerek girdiğini kanıtlayacak somut bir delil bulunmadığı ve davalıya yüklenecek herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13.Hukuk Dairesinin 20.06.2018 tarih ve 2018/866 E., 201/6926 K. sayılı ilamıyla; "....ceza dava dosyasının kesinleşmesinin beklenmesi" gerektiği hususuna değinilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13.Hukuk Dairesinin 20.06.2018 tarih ve 2018/866 E., 201/6926 K. sayılı ilamıyla; "....ceza dava dosyasının kesinleşmesinin beklenmesi" gerektiği hususuna değinilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacı hakkında cezai işleme dayanak reçetelerle ilgili olarak Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/213 E. sayılı dosyasında resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama dosyasının bekletici mesele yapıldığını, dava konusu reçetelerin sahte olup olmadığının sabit olması gerektiğini, Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/213 E. sayılı dosyasında resmi belgede sahtecilik suçundan düşme kararı verildiği ve 04.04.2022 tarihinde kararın kesinleştiği, dolandırıcılık suçundan düşme kararının da 16.03.2017 tarihinde kesinleştiği, alınan bilirkişi raporuna göre, davacının eczanesine gelen dava konusu 3 adet reçetenin kurum doktoru tarafından yazıldığı, reçetelerin protokol defterinde yer aldığı ve tüm unsurları ile tamam olduğu, olay tarihinden sonra 2007 yılından itibaren ilacı alan kişinin T.C. numarasının reçeteye yazılması gerektiğinin yönetmelikle daha sonradan zorunlu hale getirildiği, 2004 yılı bütçe uygulama talimatında yer alan ve fesih işlemine konu olan (ıı.2.dd) bendinde eczacıdan ilacı talep edenin kimliği üzerinden denetim yapması gibi bir görev ve sorumluluk verilmediğinden davalı kurumun davacının sözleşmesini feshetmesi kararının yersiz olduğu ayrıca davacının eczanesinde işlem gören ve kuruma fatura edilen 3 adet reçete hazırlanmasının bilerek yapıldığını kanıtlayacak somut bir delil bulunmadığı ve davacıya yüklenecek herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı ...'e ait Uğur Eczanesi ile T.C.Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü arasında yapılan sözleşmenin, davalı idarenin 10.07.2006 gün ve B.07.1.EMS.0.16.10.07/38805 sayılı yazısı ile feshine ilişkin kararının iptali ile sözleşmenin devamına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığını, düzenlenen sahte reçetelerde hastanın kendisinin veya birinci derece yakınının hüviyetinden tespiti ile ilaç temini gerekirken belirtilen hususlara riayet edilmemiş olmasının davacı eczacının açık bir şekilde kast ile hareketini ortaya koyduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurum tarafından uygulanan cezai işlemin iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurum tarafından uygulanan cezai işlemin iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2009 yılı protokolünün 3.2.3. maddesi; " Reçetelerin arka yüzünde; ilacı/ilaçları alan kişinin adı, soyadı ve "...kalem... kutu ilacı aldım ibaresi, hastanın veya birinci derece yakınının telefon numarası ve/veya adresi, imzası, ilacın/ilaçların reçete sahibi veya birinci derece dışındaki kişilerce alınması halinde ise ayrıca T.C. Kimlik numarası; T.C. kimlik numarası olunmaması halinde ibraz edilen kimlik belge numarası yer alacaktır."

3.Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve dava konusu 3 adet reçetenin kurum doktoru tarafından yazıldığı, reçetelerin protokol defterinde yer aldığı ve tüm unsurları ile tamam olduğunun anlaşılmasına göre; verilen karar yerinde olduğundan davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 439 uncu maddesi gereğince ONANMASINA,

6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7783, Karar No: 2018/6078, Tarih: 16.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7783 E.  ,  2018/6078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 12.05.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6000, Karar No: 2015/4038, Tarih: 09.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6000 E.  ,  2015/4038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/161601

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2012

NUMARASI : 2010/429 (E) ve 2012/175 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir yada bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılama hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılama hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda sanığın arama işlemine herhangi bir itirazının bulunmaması ve mahkeme huzurunda da suçunu ikrar etmesi karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık H.. T.. müdafii ve sanık M.. T..'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 09.09.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarın veya mahkumiyetine yeterli başkaca delil olup olmadığına ve bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).