muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7933, Karar No: 2022/9301, Tarih: 20.10.2022

Alman CK’da farklı bir yöntem seçilerek hangi halde eylemin cezalandırılacağı ifade edilmiştir. Buna göre on dört on sekiz yaş aralığındaki küçüklerin cinsel istismarını öngören 182/.2. maddesinde yirmi bir yaşını doldurmamış kişi ile on dört on sekiz yaş aralığında bulunan küçüğün eylemi suç teşkil etmeyecektir.

Fransız CK’da yaş farkını dikkate alan ve buna göre bir cezalandırma sistemi benimseyen bir hüküm olmamakla birlikte, çocukların cinsel istismarını öngören 227-25. madde hükmü on beş yaşından küçüğün, bir büyük tarafından şiddet, zorlama, tehdit, hile olmaksızın cinsel yönden istismara uğramasını suç saymıştır. Aynı yönde Fr. CK. m. 227-27’de on beş on sekiz yaş aralığında bulunan bir küçüğün bir yetişkin tarafından şiddet, zorlama, tehdit hile olmaksızın cinsel yönden istismara uğramasını suç saymıştır. Bu hükümlere göre suçun faili ancak bir yetişkin olabilecek, mağdur da ancak belirtilen yaş gruplarındaki çocuklar olabilecektir.

Kanunun lafzı değerlendirildiğinde çocukların birbirlerine karşı cinsel istismar eylemi gerçekleştirmesinin mümkün olmadığı sonucuna ulaşılacaktır.” (...... Türk Ceza Hukukunda Çocukların Cinsel İstismarı, DER Yayınları, İstanbul (2014), sh. 159-160)

Bu açıklamalar ışığında, 14 yaş 3 aylık mağdure ile rızasıyla cinsel ilişkiye giren ve 17 yaş 1 aylık olan suça sürüklenen çocuğun, mağdureye karşı herhangi bir istismarda bulunmamış olması, mağdure hakkında dava bile açılmazken kendisi hakkında 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, hem TCK’nın 103. maddesinin düzenleniş amacı ile karşılaştırmalı hukuka, hem de ceza hukukunun genel ilkeleri ile bu kapsamda eşitlik ilkesine, ayrımcılık yasağına, hak ve adalet duygusuna aykırı bulduğumdan,

SSÇ hakkında eyleminin cinsel istismar niteliğinde olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği düşünceyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/1338, Karar No: 2024/1854, Tarih: 06.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1338 E.  ,  2024/1854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/144 E., 2022/276 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen kadastro harici bırakılan yerin tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, ... ilçesi ... Mah. ... mevkiinde bulunan 163 ada 3 parsel nolu 146,20 m² yözölçümünde "kerpiç ev" vasfındaki taşınmazın davacı adına kadastro tespitinin yapılarak tescil edildiğini, 2007 yılında Ilıcalı köyünde yapılan kadastro tespiti esnasında müvekkilinin kadimden beri nizasız fazılasız olarak kullandığı ve kendi evinin önündeki arsasının bir kısmının yol olarak Hazine adına kadastro tespiti yapılarak tescilinin sağlandığını, yapılan bu kadastro tespitinin haksız olduğunu belirterek davaya konu 163 ada 2 ve 163 ada 3 nolu parseller arasındaki yol boşluğunun tapusunun iptali ile iptal edilen bu kısmın müvekkiline ait 163 ada 3 nolu taşınmaza ilave edilerek tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 18.12.2014 tarihli ve 2013/194 Esas 2014/194 Karar sayılı kararı ile; makul sürede açılmadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiş

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 18.12.2014 tarihli ve 2013/194 Esas 2014/194 Karar sayılı kararı ile; makul sürede açılmadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiş

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 18/09/2017 tarih ve 2016/11 Esas 2017/5373 Karar sayılı kararıyla; "...3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinde, kadastro sırasında haklarında tutanak düzenlenen taşınmazlar yönünden, kadastrodan önceki nedenlere dayanılarak dava açma hakkı 10 yıl ile sınırlanmış ise de kadastro sırasında haklarında kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazlar yönünden kadastrodan önceki nedenlere dayanılarak dava açma hakkını sınırlayan herhangi bir yasa hükmü bulunmamaktadır. Davacı, kadastro sırasında hakkında tutanak düzenlenmeyen taşınmaz bölümü yönünden dava açtığına göre Mahkemece işin esasına girilip iddia ve savunma çerçevesinde deliller toplanarak neticesine göre bir karar verilmesi" gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile, 163 ada 2 parsel ile 3 parsel arasındaki yol boşluğunun tapusunun iptali ile davacıya ait 163 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Davalı Hazine temsilcisi tarafından karar temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 2018/3887 Esas - 2021/836 Karar sayılı kararıyla; "...Mahkemece öncelikle davacıya, yasal hasım konumunda bulunan ... ve Balıkesir Büyükşehir Belediye Başkanlığı' na davasını yöneltmesi için süre ve imkan tanınmalı, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması halinde anılan belediyelerden savunma ve delilleri sorulmalı, bildirdikleri takdirde delilleri toplanmalı, bundan sonra, TMK' nın 713/4 üncü maddesinde öngörülen yasal ilan yapılması" gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın, çekişmeye konu yeri tescil harici bırakıldığı 2007 tarihinden önce 20 yıldan fazla malik sıfatı ile kullandığı, aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan bir veya birden fazla taşınmaz malın tesciline yönelik kıstas açısından da bir aykırılığın olmadığı, mezkur yerle ilgili tescil davası açılmadığının Yazı İşleri Müdürülüğünden teyit edildiği (Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi 2020/869 Esas ve 2021/156 Karar), her ne kadar çekişmeye konu yerle ilgili Kadastro Kanunu'nun 17 nci maddesindeki şartlar tam olarak sağlanmadığı takdir edilmişse de "çoğun için az da vardır" kuralı ile yukarıda bahsedilen kararlar da gözetilerek davaya konu yer özel mülkiyete konu olabilecek özel yol olarak kabul edildiği gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile Balıkesir ili, Sındırgı ilçesi, Ilıcalı Mahallesi, Köyiçi mevkiinde bulunan, doğusunda ve kuzeyinde ...'ın malik olduğu 163 ada 3 parsel, batısında ve kuzeybatısında Mehmet Ceylan'ın malik olduğu 163 ada 2 parsel, güneyinde kadastral yol olan ve 25.09.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda kırmızı boyalı yol olarak gösterilen 11,80 metrekarelik yol boşluğunun 163 adanın son parsel numarası verilerek tapu kaydında davacı adına özel yol vasfıyla tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar ayrı ayrı cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın yol boşluğu olduğunu zilyetlikle kazanılamayacağını öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro harici bırakılan yerin tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla davada uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesindeki sebeplerin varlığı halinde mümkündür.

Çekişmeli taşınmaz yörede yapılan kadastro sırasında "yol boşluğu" olarak tescil harici bırakılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafın temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar Hazine ve ... vekillerinin, yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar Hazine ve ... vekillerinin, yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin “j” bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı bakiye 247,70 TL harcın temyiz eden davalı ... Başkanlığından alınmasına,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,06.03.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7290, Karar No: 2017/7093, Tarih: 18.12.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/7290 E.  ,  2017/7093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2017/12444 esasında kayıtlı Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/38 esas 2013/15 karar sayılı dosyası birlikte incelenmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Suç tarihinde sanıklarında yolcu olarak bulunduğu otobüste yapılan aramada valiz içerisinde suça konu net 2090 gram esrarın ele geçirildiği olayda; uyuşturucu maddenin ele geçtiği valizin otobüs bagajına verilmesine ilişkin kamera görüntüleri sanıklara izlettirilip, görüntülerin çözümüne ilişkin 04/09/2012 tarihli tutanak okunarak görüntülerdeki kişilerin kendileri olup olmadığının sorulması ve otobüs muavini ... tanık olarak dinlenilerek görüntülerdeki şahısların sanıklar olup olmadığı, valizi taşıyan ve bagaja veren kişinin kim olduğunun sorulmasından sonra delillerin değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmemesi,

2-Sanık ... hakkında 02/12/2012 tarihinde işlediği ileri sürülen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu nedeniyle 08/01/2013 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davası üzerine Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 2013/38 esas 2013/15 karar sayılı dosyada yargılama yapılıp sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, kararın dairemiz tarafından 2017/12444 Esas sayılı dosyasıyla incelendiği, bu dosya yönünden ise sanığın 25.08.2012 tarihinde işlediği iddia olunan “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçu nedeniyle 04.03.2013 tarihinde iddianame düzenlendiği, her iki suç tarihi arasında hukuki kesintinin oluşmadığı anlaşıldığından; Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2013/38 esas 2013/15 karar sayılı dava dosyasıyla aralarındaki bağlantı nedeniyle her iki dava dosyasının birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerinin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-Hükmedilen gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4-24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5-Konya Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Konya Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/90, Karar No: 2018/3575, Tarih: 10.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/90 E.  ,  2018/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 19.10.2017 günlü duruşma tutanağı ve aynı tarihli gerekçeli hükümde duruşmaya katılan zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9595, Karar No: 2017/17090, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/9595 E.  ,  2017/17090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6214, Karar No: 2025/3631, Tarih: 09.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/6214 E.  ,  2025/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/342 E., 2018/314 K.

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, bilirkişi raporlarındaki kaza öyküsünün maddi gerçekle bağdaşmadığına, yeni rapor alınmadan mahkumiyet hükmü verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, ehliyetsizlik ve görme engelinin bilinçli taksir sebebi yapılmasına, bilinçli taksirin yasal unsurlarının oluşmadığına, temel ceza miktarının fazla olduğuna, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına, kararın sanık lehine bozulmasına, aksi halde sanık lehine yasal hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 31/07/2017 günü gece saat 21.50 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, aydınlatmanın olduğu iki yönlü caddede seyir halindeyken üç yönlü kavşak mahalline geldiği esnada önünde aynı istikamete yolun sağını takiben seyretmekte olan mağdur ...'un idaresindeki bisikletin arka kesimlerine aracının sağ ön kısımları ile çarparak olay yerinden kaçtığı, 01/08/2017 tarihinde teslim olan sanığın savunmasında 31/07/2017 tarihinde saat 22:00 sıralarında Şahin marka araç ile Arapçiftli Mahallesi 2948. sokak üzerinde seyir halinde olduğunu, aracının hızının 30/40 km olduğunu, bu sırada karşı taraftan gelen aracın uzun farlarının yandığını ve gözünü aldığını, dikkatli şekilde yoluna devam ederken sağ tarafında bulunan bisikletin aniden önünden sol tarafa geçmeye çalıştığını, bunu son anda fark ettiğini, fren yapma imkanı olmadığını, son anda hafif frene bastığını, bisiklet sürücüsüne kendi aracının sağ ön tarafı ile çarptığını, olay etkisi ile ne yapacağını bilemeyerek olay yerinden ayrıldığını, çok korktuğunu, bir anlık hata ile oradan ayrıldığını, kaza sonrasında aracı D-655 Karayolu Tabakhane Köprüsü altına çektiğini, 01/08/2017 tarihinde olayı sakin bir şekilde düşündüğünü ve aynı gün polis merkezine rızası ile geldiğini, sol gözünden %60 oranında özürlü olmasından ötürü ehliyet alamadığını ve yaklaşık 1 yıldır bu şekilde araç kullandığını, yaşanan olay nedeniyle pişman olduğunu beyan ederek suçunu ikrar ettiği, İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporunda sanığın idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri içerisinde kalan aydınlatmanın mevcut, görüşün açık olduğu yolda seyri sırasında ön ileri hareket alanını kontrol altında bulundurup olay mahalli kavşağa uygun hızla ve müteyakkız bir şekilde yaklaşması, sağ ilerisinde yolun sağını takiben aynı istikamete seyir halinde olan bisikleti zamanında fark etmesi gerekirken bahsedilen bu hususlara riayet etmemesi, olay mahalli kavşak alanından kontrolsüz geçişi sırasında yolun sağını takiben seyreden bisiklete arkadan tedbirsizce çarpması nedeniyle asli ve tam kusurlu olduğunun belirlendiği ve mahkemece kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, sanığın gözünde %60 görme bozukluğu olması, bu husus nedeniyle ehliyet alamamış olup, araç sürme yeteneklerine haiz olmadığının da bu şekilde saptanmış olması, olay günü meydana gelen kazada yolun eğimi, virajı veya hava şartlarının kazayı meydana getirdiğine dair bir delil bulunmadığı, sanığın araç kullanmaya engeli olduğu halde bu şekilde araç kullanarak kazaya sebebiyet vermesi şeklindeki eyleminde bilinçli taksir koşulları oluştuğu kabul edilerek TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca cezasında artırım yapılarak karar verildiği anlaşılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.