muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26047, Karar No: 2014/25904, Tarih: 17.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/26047 E.  ,  2014/25904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.05.2014

NUMARASI :Esas no: 2014/249 Karar no:2014/476

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından, maddi tazminat ve iştirak nafakasının miktarı, vekalet ücreti ile yargılama gideri yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise maddi tazminat ve iştirak nafakasının miktarları ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın tüm, davacı-karşı davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen 02.05.2012 tarihli karar davalı-karşı davacı (kadın) tarafından, tazminat ve iştirak nafakasının miktarları ile yoksulluk nafakasının reddi yönlerinden temyiz edilmiş, hüküm Dairemizin 3.12.2013 tarih, 2012/24019 esas, 2013/28376 karar sayılı ilamı ile maddi tazminat ve iştirak nafakalarının miktarları yönlerinden bozulmuş, sair yönler kesinleşmiştir. Bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda bu husus gözetilmeden yeniden davalı-karşı davacı (kadın) lehine vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmiştir. Kanuna aykırı bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMUK.438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. ve 6. bentlerinin hükümden tamamen çıkartılmasına, hükmün bu bölümlerinin DÜZELTİLMİŞ şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Yeşim'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Emre'ye geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.17.12.2014 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Davacı-davalı (koca)’nın, bozmadan sonra, bozmaya uyularak verilen hükümle kadın yararına tayin ve takdir edilen vekalet ücretine ilişkin bir temyiz itirazı bulunmamaktadır. Onun bozma isteği sadece, annenin velayetine bırakılan müşterek çocuklar için tayin edilen iştirak nafakası miktarı ile kadın yararına hükmedilen maddi tazminatadır. Temyiz dilekçesinde, bozma sebebi olarak ileri sürülmemiş bir husustan dolayı, koca lehine bozma yapılamaz. Bu bakımdan bozmadan sonra “kadın yararına yeniden vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilemez” şeklindeki sayın çoğunluk görüşüne katılmak mümkün olmamıştır. O nedenle kocanın temyiz itirazlarının reddine karar verilmemelidir,

Davalı-davacı (kadın)’ın ise, diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değilse de; vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazı haklıdır. İlk hükümle; kocanın boşanma davasının reddine, kadın tarafından açılan birleştirilen boşanma davasının kabulüne karar verilmiş; ilk hüküm; kadının temyizi üzerine, Yargıtay’ca, “kadın lehine hükmedilen maddi tazminat ile velayeti anneye bırakılan çocuk için hükmedilen iştirak nafakası miktarının az olduğu, daha uygun miktarlarda maddi tazminata ve iştirak nafakasına hükmedilmesi gerektiğinden” bahisle bozulmuş, ilk hükmün temyize konu diğer yönleri onanmıştır. Bozmadan sonra, yargılama kadının davası yönünden, bozulan kısımlar bakımından devam ettiğine göre, bozmadan sonra bozmaya uyularak verilen yeni hükümle, kadın yararına yeniden vekalet ücreti tayin edilmesinde ve bozmadan sonra yapılan yargılama giderlerinin hüküm altına alınmasında esas itibarıyla bir yanlışlık bulunmamaktadır. Ne var ki, ilk hükümle, kadının davasının kabulü sebebiyle o hükmün verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin gerektirdiği miktarda (l.200.-lira) vekalet ücreti tayin edilmiş ve bu yön kesinleşmiştir. Bu yönün kesinleşmiş olması, bozmadan sonra bozulan kısımlar bakımından devam eden yargılamada yeniden vekalet ücretin tayin edilmesine engel değildir. Sadece ilk hükümle tayin edilen vekalet ücretiyle tahsilde tekerrüre yol açmamak kaydıyla temyize konu hükmün verildiği tarihte yürürlükte olan Tarifenin gerektirdiği miktarda vekalet ücreti tayini gerekir. Bozmadan sonra ki hüküm, 28.5.2014 tarihinde verildiğine göre, bu tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, davalı-davacı (kadın) yararına, 1.500.-lira vekalet ücreti tayini gerekirken, bu miktardan aza hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus, yeniden yargılama yapılmasının gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekir.

Bu bakımdan düzeltme koca lehine değil, yukarıdaki paragrafta açıladığım şekilde kadın yararına yapılmalıdır. Bu sebeple sayın çoğunluğa katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/14365, Karar No: 2015/13542, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/14365 E.  ,  2015/13542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacıların, davalılardan ...'ın sürücüsü olduğu, davalı ... Seyahat firmasına ait olan araçta yolcu olarak bulundukları sırada diğer davalılara ait olup yine bir kısım davalıların kullandığı araçların davacıların içinde bulunduğu araç ile kaza yapmaları neticesinde davacıların yaralandıklarından bahisle davacılar lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosyada bulunan belgelere göre, davalılardan ..., ... Turz. ve ...'in HMK'nın 119.maddesinde öngörülen açık tebligat adreslerinin dava dilekçesinde bulunmadığı bu husustaki eksikliğin giderilmesi için davacılar vekiline HMK'nın 119/son maddesi gereğince usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davacılar vekili tarafından dosyaya ibraz edilen dilekçe ile davalıların köy, mahalle,cadde ve sokak adı ile bina numarası belirtilmek sureti ile açık tebligat adreslerinin bildirilmediği ve eksikliğin tam olarak giderilmediği kanaati ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasına dayalı maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119. maddesinde dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar sayılmıştır. Anılan maddenin ikinci fıkrasında ise, dava dilekçesinde bulunması gereken bu unsurlardan mahkemenin adı, dava konusu ve değeri, vakıalar, deliller ve hukuki sebepler dışında kalanlardan herhangi birinin eksik bırakılmış, yazılmamış olması durumunda hakimin davacıya eksikliğin tamamlanması için kesin süre vermesi gerektiği belirtilmiştir. Gerek 115 ve gerekse 119. maddelerde verilen kesin sürenin bir haftalık süre olacağı da belirtilmiştir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması halinde dava açılmamış sayılır.(m.119/2) Bu açık yaptırıma tabi olan dilekçe unsurları ise;

1-Davacı ve davalının adı soyadı ve adresleri,

2-Davacının Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası,

3-Varsa kanuni temsilcinin ve davacı vekilinin adı soyadı ve adresleri,

4-Açık bir şekilde talep sonucu,

5-Davacının varsa kanuni temsilcisinin veya vekilinin imzası.

1086 sayılı Kanunun 179 uncu maddesindeki düzenlemeye karşılık gelen bu madde ile, dava dilekçesinde bulunması gereken hususların neler olduğu, ilâve unsurlarla birlikte ve daha geniş olarak düzenlenmiştir.

1-Davacı ve davalının adı soyadı ve adresleri,

2-Davacının Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası,

3-Varsa kanuni temsilcinin ve davacı vekilinin adı soyadı ve adresleri,

4-Açık bir şekilde talep sonucu,

5-Davacının varsa kanuni temsilcisinin veya vekilinin imzası.

1086 sayılı Kanunun 179 uncu maddesindeki düzenlemeye karşılık gelen bu madde ile, dava dilekçesinde bulunması gereken hususların neler olduğu, ilâve unsurlarla birlikte ve daha geniş olarak düzenlenmiştir.

Somut olaya bakıldığında; davacı vekili tarafından mahkemeye verilen dava dilekçesinde ve ihtardan (HMK 119. maddeye dayalı) sonra verilen dilekçede, davalı ... için bildirilen adres, “Eski Tekel Yanı ...” olup bu adrese mahkeme gerekçeli kararının tebliğinde, muhatap adına işyeri yetkilileri imtina etmişse de aynı adrese temyiz başvuru dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmiştir. Davalı ... için bildirilen adres“ ...” olup mahkeme gerekçeli kararı bu adrese usulüne uygun tebliğ edilmiştir. Davalı ... için bildirilen adres “Eski T...“ olup, mahkemenin gerekçeli kararı bu adrese usulüne uygun tebliğ edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, HMK 119 maddesinde belirtilen dava dilekçesinde bulunması, bulunmaması halinde tamamlanması zorunlu unsurlardan olan davalıların açık adresinin bildirilmemiş olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurma yoluna gidilmiş ise de, yukarıda açıklandığı üzere ilgili davalılara tebliğ yapılmıştır. Ayrıca anılan kanunun 119. maddesinde belirtilen husus, dava dilekçesinde davalı tarafın

adresinin hiç yazılmamış, bildirilmemiş olması durumunda davacı tarafa verilecek bir haftalık kesin süre içinde bu eksikliğin tamamlanmasının istenmesi, tamamlanmaması halinde uygulanacak yaptırımın karşı tarafa ihtar edilmesidir. Aksine düşünce, Gerek Tebligat Kanunu gerekse Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin tebligata ilişkin ilgili hükümlerini işlevsiz hale getirecektir.

Bu itibarla, davacı tarafın dava dilekçesinde, davalıların adresini göstermiş olması bu nedenle dava dilekçesinde bulunması zorunlu unsurun dilekçede belirtilmiş olduğu ve belirtilen adreslere tebliğin yapıldığı göz önüne alınarak davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken adres bilgileri istenen gereksiz ara kararlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29989, Karar No: 2015/4852, Tarih: 05.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/29989 E.  ,  2015/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek (7) numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile yetki itirazı üzerine duran takibin devamını sağlamak amacıyla alacaklının yetkiye itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine yaptığı başvurunun mahkemece evrak üzerinde incelenerek şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Başvuru, icra müdürlüğü işlemini şikayet yoluyla iptali talebi olmayıp İİK'nun 68. maddesine dayalı itirazın kaldırılması talebine ilişkindir. İİK'nun 70. maddesi uyarınca icra mahkemesince incelemenin mutlaka duruşmalı olarak yapılması zorunludur.

Bu durumda mahkemece duruşma açılıp taraf teşkili sağlanarak, tarafların iddia ve delilleri alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken istemin şikayet gibi değerlendirilip yerinde olmayan gerekçeyle ve evrak üzerinde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1984, Karar No: 2008/1371, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1984 E.  ,  2008/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazlara komşu 162 ada 2, 3, 21 sayılı parsellerin onaylı kadastro tespit tutanakları ile dayanağı kayıtların dairesinden celbi ile dosyasına konulması,

2- Dava konusu taşınmaza komşu 7 sayılı parsele uygulanan 28.7.1996 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydının (ilk tesisi 1.3.1957 tarih ve 12 sıra numaralı tapu kaydının) varsa dayanağını oluşturan harita ve tüm belgelerin dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3- Hazinenin dayanağını oluşturan 19.3.1976 tarih ve 9 sıra numaralı ve Ocak 956 tarih ve 32 sıra numaralı tapu kaydının dayanağını oluşturan harita ve krokileri ile tüm belgelerin dairesinden celbi ile dosyasına konulması, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/686, Karar No: 2016/3879, Tarih: 28.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/686 E.  ,  2016/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, sahibi olduğu akaryakıt istasyonunu davalı ... ile sigortalattığını, olay günü meydana gelen fırtına nedeniyle istasyondaki aydınlatma sistemi ile kaplamaların zarar gördüğünü, yapılan hasar ihbarı üzerine alınan ilk eksper raporu ile belirlenen 5.525,00 TL'nin davalı tarafından ödendiğini; ancak 2. eksper incelemesi ile hesaplanan 5.937,25 TL'nin poliçe teminatı kapsamında olmadığı gerekçesiyle ödemeyen davalının önceki ödemenin de lütuf ödemesi olduğunu bildirdiğini, poliçedeki ek teminatlar kapsamında bulunan fırtına nedeniyle oluşan zarardan davalının sorulu olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eksper tarafından belirlenen 5.937,25 TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, hasar ihbarı üzerine açılan dosya kapsamında eksperin belirlediği 5.525,00 TL'yi Hasar Komitesi kararı ile ex-gratia olarak davacıya 11.03.2014'de ödediklerini, davacının ek eksper raporuna dayalı olarak talep ettiği bedelin poliçe genel ve özel şartları gereği teminat dışı olduğunu, poliçede ek teminat verilen fırtına hızının 7 bofor olması halinde oluşan zararın ek teminat kapsamında olduğunu, Meteoroloji Bölge Müdürlüğü cevabına göre ise olay günü rüzgar hızının 5-6 bofor olduğunu, bu nedenle verilen ek teminat kapsamına girmeyen zarardan sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davalının ek teminat verdiği fırtına nedeniyle oluşacak zararlar bakımından poliçenin hiçbir yerinde rüzgarın hızı ile ilgili bir sınırlama olmadığı, davacının ek teminat ile koruma altına alınan zararından sigortacının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 5.937,25 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesi gereği tazminat istemine ilişkindir.

Dava, işyeri sigorta poliçesi gereği tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davalı ile aralarındaki işyeri sigorta poliçesinde ek teminat verilen fırtına rizikosu nedeniyle oluşan zarardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle alacak isteminde bulunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan 15.10.2014 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; taraflar arasındaki poliçenin ek teminatlar kısmında yer alan fırtına rizikosu bakımından rüzgarın hızı ile ilgili hiçbir kayıt bulunmadığı, davacı sigortalının teminatın kapsamı bakımından böyle bir sınırlama olduğunu bilmesinin mümkün olmadığı, poliçenin hiçbir yerinde rüzgar hızının miktarı ve ancak belirli hızdaki rüzgar nedeniyle oluşacak zararların teminat kapsamında olduğuna dair ibare olmadığı, bu nedenle de davalı sigortacının davacının zararından sorumlu olduğu yönünde kanaat bildirilmiş; mahkeme de rapordaki bu görüşe itibar ederek davalı sigortacının zarardan sorumluluğu yönünde karar vermiştir.

Taraflar arasındaki ... ile davalı sigortacının teminat altına aldığı rizikolar incelendiğinde, fırtına rizikosunun teminat verilen hallerden olmadığı; poliçenin ek teminatlar başlıklı klozunda fırtına rizikosu için de davalının teminat verdiği görülmektedir. Ancak ek teminatlar başlıklı kloz incelendiğinde "Ekli yangın sigortası genel şartlarında yer alan dahili su, duman, fırtına, yer kayması, kar ağırlığı, kara taşıtları çarpması, hava taşıtları düşmesi, alternatif iş yeri masrafları, enkaz kaldırma giderleri, kira kaybı, iş durması için teminat verilmiştir" hükmünü taşıdığı görülmektedir. Bu kloza göre, davacının ek teminat verdiği fırtına rizikosu bakımından Yangın Sigortası Genel Şartları'nda tanımı-şartları-niteliği belirtilen özellikte rüzgar olması gerekmektedir ki, davalı sigortacının verdiği ek teminat gereği sorumluluğu doğabilsin.

Yangın Sigortası Genel Şartları içinde düzenlenen fırtına klozu başlıklı maddede ise "Yağmur, kar, dolu ile beraber olsun olmasın münhasıran fırtına (10 metre yükseklikte hızı, saniyede 17.1 metre “7 bofor”dan fazla esen rüzgarlardır)" denilmek suretiyle hangi hızdaki rüzgarın fırtına sayılacağı düzenlenmiştir. Dava konusu olayın gerçekleştiği 28.01.2014 tarihindeki rüzgar hızına ilişkin olarak, Mereoroloji Bölge Müdürlüğü'nün cevabi yazısında, rüzgar hızının "5-6 bofor" olarak ölçüldüğü bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece, taraflar arasındaki işyeri sigorta poliçesinde, Yangın Sigortası Genel Şartlarında yer alan fırtına rizikosu için davalı sigortacının ek teminat verdiği, Yangın Sigortası Genel Şartlarındaki fırtına tanımında belirtilen rüzgar hızının somut olayda gerçekleşmediği, davalı sigortacının ek teminatlar başlığı altında verdiği teminatın kapsamına girmeyen rüzgar sonucu oluşan zarardan davalı sigortacının sorumluluğu bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11267, Karar No: 2018/5828, Tarih: 05.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11267 E.  ,  2018/5828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili, 27 TS 161 plakalı aracın 23/09/2013 tarihinde müvekkili ...'a çarparak sakatlanmasına yol açtığını, müvekkiline çarpan aracın sürücüsünün asli ve tam kusurlu olduğunu, olay sebebiyle müvekkilinde sağ ayak bileği kırığı ile buna bağlı hareket kısıtlılığı kaybı meydana geldiğini, 27 TS 161 plakalı aracın ... poliçesi bulunmadığı için davayı ...'na yönelttiğini belirterek, 4.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini 11.004,02 TL.'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne,11.004,02 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 535,98 TL kalan onama harcının temyiz

eden davalıdan alınmasına 05/06/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/996, Karar No: 2024/360, Tarih: 03.07.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2023/996 E.  ,  2024/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/665 E., 2023/154 K.

KARAR : Davanın kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 29.09.2022 tarihli ve

2022/8422 Esas, 2022/10763 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.10.2012 tarihinde Sinop Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfında (Vakıf) çalışmaya başladığını, 12.05.2020 tarihinde ise Gerze Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına nakil yoluyla geçiş yaptığını, müvekkilinin geçiş üzerine Gerze Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfına yaptığı başvuruya verilen cevapta nakille iş ilişkisi tasfiye edilmiş gibi değerlendirilerek kıdeminin sıfırlandığının bildirildiğini, yasal düzenlemeler gereği Türkiye genelindeki Vakıfların ... Sosyal Yardımlar Genel Müdürlüğüne bağlı, aynı işverene ait aynı işkolundaki işyerleri olduğunu, müvekkilinin de bu kapsamda aynı işletme içinde farklı bir işyerine yani bir Vakıftan başka bir Vakfa nakil olduğunu, iş ilişkisinin tasfiye edilmediğini ileri sürerek kıdem süresi ile birikmiş ve nakilden sonra hak kazanılan yıllık izin sürelerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... (Bakanlık) vekili cevap dilekçesinde; Vakıfların özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğunu, yasal düzenlemeler gereği işçilerin özlük hakları konusunda Bakanlığın yetkisinin olmadığını, Vakıfların her birinin ayrı işyeri olduğunu, birbirlerine veya Bakanlığa bağlı olmadıklarını, müvekkilinin taraf sıfatı bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli ve 2020/627 Esas, 2021/775 Karar sayılı kararı ile; 3294 sayılı Kanun’un 7 nci maddesi dikkate alındığında çalıştığı işyerinden nakil yoluyla aynı alanda çalışan başka bir işyerine geçiş yapan davacının önceki hizmetleri yok sayılarak iş ilişkisinin tasfiye edilmiş gibi değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.