muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7772, Karar No: 2014/6157, Tarih: 01.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7772 E.  ,  2014/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olup, yokluğunda verilen 02.06.2010 günlü mahkumiyet hükmünün 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre 14.10.2010 tarihinde yapılan tebliğ işleminin, önceden söz konusu adrese yapılmış geçerli bir tebligat bulunmaması nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla; sanığın 26.01.2011 havale tarihli eski hale getirme talebi yerinde bulunduğundan aynı mahkemenin 01.03.2011 günlü “temyiz talebinin reddine dair” ek kararı kaldırılıp, 02.06.2010 gün ve 2009/904 E, 2010/604 K. sayılı mahkumiyet hükmü incelenerek gereği görüşüldü:

Yokluğunda verilen 02.06.2010 günlü mahkumiyet hükmünün 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre 14.10.2010 tarihinde yapılan tebliğ işleminin, önceden söz konusu adrese yapılmış geçerli bir tebligat bulunmaması nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmış ise de; sanığın anılan suçtan dolayı hükümlü bulunduğu sırada Ümraniye E Tipi Kapalı Cezaevinden yazmış olduğu 26.01.2011 tarihli "yüzüne okunmayan ve haberi olmadan verilen hapis cezasına ilişkin gerekçeli kararın tarafına gönderilmesi" talebini içerir dilekçesine istinaden 02.06.2010 günlü mahkumiyet hükmünün, sanığa bulunduğu kurumda 01.02.2011 tarihinde bizzat tebliğ edildiğinin belirlenmesi karşısında, sanığın 09.02.2011 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğunun kabulü mümkün olmadığından, süresinden sonra temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 01.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10720, Karar No: 2015/12066, Tarih: 19.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/10720 E.  ,  2015/12066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HAYRABOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2010

NUMARASI : 2010/75-2010/271

Taraflar arasındaki davadan dolayı Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.11.2010 gün ve 75-271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-Dava konusu Tekirdağ İli .... İlçesi .... mahallesi 56 ada 26 parsel ,44 ada16 parsel ve 44 ada 34 parsel sayılı taşınmazın dava tarihi itibariyle kim ya da kimler tarafından kullanıldığına ilişkin olarak davacı .... Derneğinin elinde bulunan belge ve bilgilerin istenilmesi,

2-Dava konusu olan 56 ada 26 parsel ,44 ada 16 parsel ve 44 ada 34 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak Hayrabolu İlçe Tarım Müdürlüğü nezdinde bulunan (destekleme primlerinin kim tarafından alındığı, tarımsal faaliyetin kim tarafından yapıldığı vb.) bilgi ve belgelerin temin edilmesi, gelecek cevabi yazıların evrakına eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18800, Karar No: 2015/1989, Tarih: 09.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/18800 E.  ,  2015/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H.M.K.'nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün H.M.K.’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı H.M.K.'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.’nın 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Dosya kapsamından, 20.05.2014 tarihli karar gerekçesinin bu davacıya tebliğ edilmediği ayrıca yargılamaya konu 13.10.2010 tarihli iş kazasına dair Kurumun iş kazası tahkikat evraklarının ve kazalı davacının Kurumca tespit olunan maluliyetine dair kayıtların dosyada bulunmadığı anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; 1) Gerekçeli kararın davacı yana tebliği ile temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletilip gönderilmek üzere, 2) Yargılamaya konu 13.10.2010 tarihli iş kazasına dair Kurumun (SGK) iş kazası tahkikat evraklarının ve kazalı davacının anılan bu kaza nedeniyle Kurumca tespit olunan maluliyetine dair kayıtların temini için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/02/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14724, Karar No: 2022/653, Tarih: 24.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14724 E.  ,  2022/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Zile Sulh Hukuk ve Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vesayet altına alınması ve 432. maddesi uyarınca tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkindir.

Zile Sulh Hukuk Mahkemesince, TMK'nın 432. maddesi gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı altına alınması istenilenin yerleşim yerinin "... Mah. 19 Mayıs Sok. No:9 İç Kapı No:1 Avcılar/İstanbul" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlının güncel ikamet adresinin "Ağacakeçeli Köyü No:49 Zile/Tokat" olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 405 maddesi; "Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır." hükmünü, 432. maddesi; “Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir.” hükmünü, 433. maddesi ise; “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.” hükmünü içermektedir.

Türk Medeni Kanununun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Zile Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Zile Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17767, Karar No: 2007/6598, Tarih: 19.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/17767 E.  ,  2007/6598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Küçükle baba arasında, anne refakatinde kişisel ilişki kurulması doğru değilse de, bu husus baba tarafından temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz nedenlerine ilişkin incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.04.2007
Yargıtay — Esas No: 2018/3276, Karar No: 2020/7065, Tarih: 25.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/3276 E.  ,  2020/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK'nın 158/1-e- son , 43, 62, 52/2-4, 53. maddeleri ile CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca mahkumiyet,

2-Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan; TCK'nın 204/2, 43, 62, 53, 63. maddeleri ile CMUK’nun 326/son maddesi gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın üzerine atılı suçlar nedeniyle uygulanabilecek ceza miktarına nazaran sanık müdafiinin duruşmalı temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

... Merkez Sayman Müdürlüğünde önce “ memur “ daha sonra “ veri hazırlama ve kontrol işletmeni “ kadrosunda görev yapan sanığın 29/01/2003 - 04/08/2010 tarihleri arasında saymanlığın banka hesabından yapılan ödemelerle bazen sadece bankaya gönderilen gönderme emrine ilişkin “ayrıntı listesi kontrol dökümlerinde“ bazen de hem saymanlıkta kalan, hem de bankaya gönderilecek “ayrıntı listelerinde“ yer alan bazı kişi ve kurumların isimleri ve banka hesap numaralarını, hesabına EFT yapılacak tanıdığı kişilerin isim ve hesap numaraları ile değiştirerek, banka hesabından yapılan ödemeleri, yakınları ve arkadaşları veya tanıdıklarının hesaplarına yönlendirip, daha sonra paraları alarak 173 ayrı işlemde toplam 668.048TL’yi mal edindiği, bunu yaparken saymanlığın bütçe emanetleri hesaplarında kayıtlı kişi ve kurumlara ait tutarlar ile tahakkuk dairelerinden gelen ödeme emri belgelerine göre 333 – Emanetler hesabına veya başka hesaplara kayıt edilmesi gereken tutarları 320 – Bütçe emanetleri hesabına kayıt ederek bütçe emaneti oluşturduğu, banka hesabından ödeme yapılacak yakınları, arkadaşları ve tanıdıkları adına sahte dilekçeler ve gerçeğe aykırı muhasebe işlem fişleri düzenlediği anlaşıldığından, sanığın eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarını oluşturduğunun kabul edildiği somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, temyiz dışı sanıkların savunmaları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; sanığın eylemlerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde, asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurmak suretiyle eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Nitelikli dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarını 5237 sayılı Kanun’un 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlemesine rağmen, sanık hakkında aynı kanunun 53/5. maddesinin uygulanmamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin usul ve yasaya aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine, kararın kesin, somut deliller ile desteklenmediğine, mahkemece yetersiz ve eksik inceleme yapıldığına, kurumun ihmalinin bulunduğuna, dolandırıcılık suçunun ve belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6436, Karar No: 2012/8013, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6436 E.  ,  2012/8013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili temyiz edildiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş, Dairemizin mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin ... tarihli kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca öncelikle Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 03.10.2011 tarih ve 2010/8176 Esas, 2011/5100 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, somut olayda, Sultanbeyli/İstanbul Vergi Dairesi Müdürlüğünün 27.04.2010 tarih ve 8912 sayılı yazısına göre, sanığın yetkilisi olduğu şirketin 30.09.2009 tarihi itibarı ile re'sen terkininin yapıldığının bildirilmesi, diğer taraftan 27.04.2010 tarihli zabıta tutanağına göre de borçlu şirketin kayıtlı adresinden gittiği ve nereye taşındığının bilinmediğinin anlaşılması karşısında, borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin kabulünün gerekmesi nedeniyle yetkilisi sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11, Karar No: 2019/4729, Tarih: 28.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/11 E.  ,  2019/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde, alt işveren konumundaki şirkette çalışmaya başladığını ve çalışmasını 30/03/2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde taşeron firmalarda ve İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde devam ettirdiğini, davalı İl Özel İdaresi’nin tüzel kişiliğinin 6360 sayılı Yasa ile 30/03/2014 tarihinde kaldırıldığını, bunun üzerine davacının da son alt işveren tarafından işten çıkarıldığını, 6360 sayılı Yasa ile davalı kurumda çalışan kadrolu işçilere dair hak ve sorumlulukların devredilen kuruma geçeceğinin bildirildiğini, ancak taşeron firma işçilerinin de devredileceğine dair bir hüküm içermediğini iddia ile, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının İl Özel İdaresi'nin çalışanı olduğunu, kendilerine devredilen bir alacak ve dosya bulunmadığını, Mahkemece husumetin hangi idareye yöneltilmesi gerektiğinin tespit edilmesi lazım geldiğini, husumet itirazında bulunduklarını beyan ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce taraf teşkili yönünden karar bozulmuş bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12/11/2012 tarihli 6360 sayılı ... İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 5. fıkrasında 2. fıkrada (... de bulunmaktadır.) sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği sona ermiştir.