muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/611, Karar No: 2014/500, Tarih: 18.11.2014

2- Kabul ve uygulamaya göre de, kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 21.02.2012 gün ve 763-75 sayı ile;

“Mahkememizce tesis edilen 06.11.2008 tarih ve 2005/378-754 sayılı kararda katılanın kendisini vekille temsil ettirmesine rağmen vekalet ücretine hükmedilmemiş olması nedeni ile karar sadece katılan vekili tarafından temyiz edilmiş olmasına rağmen,Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 27.09.2011 tarihli kararıyla, bu kararın sanık tarafından temyiz edilmiş gibi değerlendirilerek bozulmasına ve sanığın beraatine karar verilmiş ise de, önceki kararda katılan lehine vekalet ücreti hükmedilmediği için eksiklik bulunduğundan bozma kararına direnilmemiştir. Ancak, bozma öncesi verilen kararda olduğu gibi dosyanın oluşuna uygun bilirkişi raporuna göre, meydana gelen kazada sanığın 2/8 oranında kusurlu olduğu mütalaa edilmiş ve bu mütalaa mahkememizce kabul görmüş olduğundan Yargıtay bozma ilamı içeriğine mahkememizce itibar edilmemiştir. Zira, bir an için sanığın savunmasında belirttiği gibi kendisine yeşil ışık yandığında geçtiği kabul edilecek olsa bile mağdura çarpması nedeniyle gerekli özen ve dikkati göstermediği anlaşılmaktadır ki, bu sebeple bilirkişi tarafından sanığa 2/8 oranında kusur izafe edilmiştir. Bu halde, sanığın hızla seyrettiğine dair dosyada delil bulunmadığı gerekçesiyle dosya içinde bulunan ve olayın oluşuna uygun olduğu kabul edilen bilirkişi raporunu yok sayarak sanığın kusursuz olduğunu kabul etmek olanaklı değildir. Bu itibarla, sanığın meydana gelen kazada 2/8 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek yeniden cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir. Bu gerekçelere binaen; mahkememizce tesis edilen önceki mahkumiyet kararı, sadece katılan vekili tarafından temyiz edildiği için Yargıtay bozma ilamına direnilmemekle beraber önceki kararda olduğu gibi ve sadece vekalet ücreti hususundaki eksiklik giderilerek aynı yönde hüküm tesisi cihetine gidilmiştir" gerekçesiyle kabule göre bozmaya uyup esasa ilişkin bozmaya ise direnmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “zamanaşımı nedeniyle bozma ve düşme” istekli 26.01.2013 gün ve 140231 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay 12. Ceza Dairesine, Özel Dairece de yerel mahkeme hükmünün eylemli uyma niteliğinde bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “zamanaşımı nedeniyle bozma ve düşme” istekli 26.01.2013 gün ve 140231 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay 12. Ceza Dairesine, Özel Dairece de yerel mahkeme hükmünün eylemli uyma niteliğinde bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, taksirle yaralama suçundan sanığın kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle değerlendirilmesi gerekmektedir.

Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve dava zamanaşımı yönünden lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK'nun 102. maddesinde, kanunlarda aksine bir hüküm bulunmadıkça kamu davasının maddede yazılı sürelerin geçmesiyle ortadan kalkacağı düzenlenmiş, maddenin dördüncü fıkrasında da beş seneden fazla olmamak üzere hapis ya da para cezalarını gerektiren suçlarda bu sürenin beş sene olacağı hüküm altına alınmıştır. Aynı kanunun 104/2. maddesi uyarınca kesen bir nedenin bulunması halinde kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacak olan zamanaşımı, ilgili suça ilişkin olarak kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacaktır.

Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 gün ve 655-1823 sayılı kararı başta olmak üzere bir çok kararında açıkça vurgulandığı gibi, yargılama yapılmasına engel olup, davayı düşüren hallerden biri olan dava zamanaşımının yargılama sırasında gerçekleşmesi durumunda, yerel mahkeme ya da Yargıtay, resen zamanaşımı kuralını uygulayarak kamu davasının düşmesine karar verecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığa atılı taksirle yaralama suçuna 765 sayılı Kanunun 459/2. maddesinde üç aydan yirmi aya kadar hapis cezası öngörülmüştür. 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesi uyarınca bu suçun asli dava zamanaşımı 5 yıl, 104/2. maddesi de göz önünde bulundurulduğunda kesintili dava zamanaşımı 7 yıl 6 aydır. Daha ağır başka bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ve 20.10.2004 tarihinde gerçekleştirilen eylemle ilgili olarak 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık kesintili dava zamanaşımı, yerel mahkemece direnme hükmünün verildiği 21.02.2012 tarihinden sonra 20.04.2012 tarihinde dolmuş bulunmaktadır.

Bu itibarla; yerel mahkeme direnme hükmünün, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle bozulmasına, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK’nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmelidir.

Bu itibarla; yerel mahkeme direnme hükmünün, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle bozulmasına, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK’nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2012 gün ve 763-75 sayılı direnme hükmünün, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK’nun, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2014 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22260, Karar No: 2013/1259, Tarih: 28.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/22260 E.  ,  2013/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede, dava konusu taşınmazların dere koruma alanında kalıp, kullanımlarının kısıtlandığı tespit edilmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 gün ve 1/6 sayılı kararı uyarınca taşınmazın aynına ilişkin bu tür davaların bu dosyaya özgü verilmiş uyuşmazlık mahkemesi kararı bulunmadığı sürece adli yargıda görülmesi gerekir.

Bu itibarla işin esasına girilerek, yapılan inceleme ve araştırma sonucuna göre hüküm kurmak gerektiği gözetilmeden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2021/24042, Karar No: 2022/5997, Tarih: 14.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/24042 E.  ,  2022/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2012 yılı yaz ayları yerine 27.03.2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Olayın intikal süresi, mağdurun aşamalardaki ifadeleri ile adli muayene esnasındaki öyküsü, savunmalar, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, müsnet suçların 2012 yaz aylarında gerçekleştirildiği belirtilmekle bu tarihten yaklaşık altı ay sonra aldırılan 18.04.2013 tarihli Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının raporunda mağdurda tespit edilen eski fissürün fiili livata sırasında meydana gelmesi mümkün olmakla birlikte kabızlık, kötü anal hijyen, parazit hastalıklar, vb. durumlarda da izleneceğinin belirtilmesi ile mağdurun babasının aynı yerden verilen 20.05.2013 tarihli raporda mağdurun 2012 yılı yaz aylarında kabızlık şikayetinin olması nedeniyle doktora götürdüklerini ve ilaç tedavisi uygulandığını beyan etmesi nazara alındığında, suça sürüklenen çocuklardan ...’ın eylemlerini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği, ...’ın ise müsnet suçu işlediğine dair mağdurun soyut iddiası dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuklardan ...’ın atılı suçtan beraatine, ...’ın ise çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2235, Karar No: 2022/3854, Tarih: 20.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2235 E.  ,  2022/3854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kendisine ait iş yerinde camcılık yaptığını, 24/08/2007 tarihinde müşterisi olan davalı ...'ya ait olan seraya cam takmak için gittiğinde, cam seranın üzerinden geçen davalı şirkete ait yüksek gerilim tellerinden üzerine ... atlaması sonucu ağır derecede yaralandığını, olay nedeniyle acı ve ızdırap duyduğunu, fizyolojik ve psikolojik olarak yıprandığını, sakatlığı nedeniyle halen iş yerini açamadığını ve maddi olarak da kayba uğradığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.000 TL maddi ve 70.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren kanuni faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, 11/06/2015 tarihinde maddi tazminat talebini 4.723 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...Ş; dava konusu olayın olduğu yerde bulunan seranın kaçak olarak yapıldığını, sera sahibi tarafından şirkete herhangi bir müracaat olmadığını, ayrıca enerji hattının kazanın meydana gelen bölgede faaliyet gösteren firmalara ait özel bir hat olduğunu, hattın bakım onarım ve denetim sorumluluğunun tamamen özel trafolu bu müşterilere ait olduğunu, hattın seradan önce yapılıp yasalar gereğince yerden 6 metre yükseklikte olduğunu, cam seraların ortalama 4-5 metre yükseklikte olup 6 metrelik farkın 1-2 metreye kadar düştüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; davacının cam seranın tamirine başlamadan önce ... ... yüzdüğünü ve yüzdükten sonra kıyafetleri dahi kurumadan seranın üstüne çıkıp tamire başladığını, yüksek gerilim hattının tarlasından geçmesinin bilgisi dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine, Dairece verilen 13/09/2018 tarihli ve 2016/20951 Esas 2018/8535 Karar sayılı kararıyla, bilirkişi raporları arasında kusur yönünden çelişki bulunduğu, tarafların kusur oranlarının tespiti sonrasında hasıl olacak sonuca göre de tazminat istemleri hakkında karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, tarafların temyizi üzerine, Dairece verilen 13/09/2018 tarihli ve 2016/20951 Esas 2018/8535 Karar sayılı kararıyla, bilirkişi raporları arasında kusur yönünden çelişki bulunduğu, tarafların kusur oranlarının tespiti sonrasında hasıl olacak sonuca göre de tazminat istemleri hakkında karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; 05/04/2021 tarihli bilirkişi ek raporu doğrultusunda davalı şirketin özel hat için uygunluk belgesi verdiği, özel hatta yapılan değişikliklerin bildirilmediği, davalı şirketin olayın sonucuna bir etkisinin olmadığı, davalı ... ile arasında eser sözleşmesi olan davacının sıcak hava nedeniyle serinlemek amacıyla ıslak kıyafetleri ile çalıştığı, tahta kalasın ıslandığı, yalıtkan bir madde olan kalasın iletken hale geldiği ve kalasın taşınması sırasında ... tellerine değmesi sonucu kazanın meydana geldiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, ... çarpması nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davalı şirketin meydana gelen olaydan sorumlu tutulup tutulamayacağı olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (BK) 58. maddesi hükmü uyarınca değerlendirilmelidir.

Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür (BK m.58).

Yapı malikinin sorumluluğu, bir bina ya da diğer bir inşa eserinin bizatihi kendisinden kaynaklanan bir nedenle oluşan zarardan sorumluluğu kapsamakta olup, niteliği itibariyle kusursuz sorumluluk türlerinden "olağan sebep sorumluluğu"dur. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Enerji nakil hatları da yapı eseri niteliğinde olup, davalı şirket olay tarihinde bölgede ... enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz sorumluluktur.

Enerji nakil hatları da yapı eseri niteliğinde olup, davalı şirket olay tarihinde bölgede ... enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz sorumluluktur.

... enerjisinin taşındığı enerji nakil hattı ile gerçekleşen zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması sorumluluk için yeterlidir. Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır ( Prof. Dr. ..., Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).

... Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 5. maddesinde; kuvvetli akım tesislerinin, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılması gerektiği hükme bağlanmıştır.

Bu bağlamda; ... dağıtım şirketleri, ... verdiği ve abonelik tesis ettiği hatları denetlemek ve kontrol etmekle yükümlüdür. Şayet özel hat olması gereken gibi tesis edilmemişse veya sonradan özel hattın geçtiği yerde bina vb. şeyler yapılması nedeniyle can ve mal güvenliği için tehlike oluşması halinde bunu düzelttirmek, gerektiğinde elektriğini kesmek durumundadır. ... dağıtım şirketi, kontrol ve denetim görevini yerine getirmezse doğan zarardan özel hattın sahibi olan abone ile birlikte müteselsil olarak sorumlu olacaktır.

Somut olayda; mahkemece her ne kadar bozma sonrasında alınan rapor nazara alınarak davalı ... meydana gelen zarardan sorumlu tutulmamış ise de, davalı ... dağıtım şirketinin, özel trafonun usulüne uygun yapılıp yapılmadığını denetlemek, ... verdiği ve abonelik tesis ettiği hatları kontrol etmekle yükümlü olduğu ve Borçlar Kanunu'nun 58.maddesine göre kusursuz sorumluluğunun bulunduğu, davacının da söz konusu ... hattına temas etmesi sonucunda yaralandığı, böylece davalı ... yönünden de uygun illiyet bağının kurulduğu nazara alınarak inceleme ve değerlendirme yapılması gerekirken, hatalı değerlendirme ile davalılardan ... şirketi yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı mahkemece; davalılardan cam sera sahibi ...'nın, alınan bilirkişi raporuna göre kusurlu olduğu belirtildiği halde davacı ile arasında eser sözleşmesi bulunduğu, davacının sıcak sebebiyle çalışmaya başlamadan önce serinlemek amacıyla suya girdiği, arkasından ıslak kıyafetleri ile çalışmaya başladığı, üzerinde çalıştıkları tahta kalasın bu nedenle ıslandığı, normal şartlarda yalıtkan bir madde olan kalasın iletken hale geldiği ve davacının kalası taşırken kalasın ... tellerine değmesi ile sadece davacının davranışı sonucu kazanın gerçekleştiği gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de, davalı ...'nın işyerinde gerekli güvenlik önlemlerini almadığı, sera kurulumu için uygun fiziki şartları sağlamadığı ve Plansız Alanlar İmar Yönetmeliği 57. maddesinde düzenlenen 'muhtarlıkça izin verilmesi' koşullarına uyulmadığı tespit edilmekle kazanın oluşumunda kusurunun bulunduğu kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca mahkemece; alanında uzman önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak 3’lü bilirkişi heyetinden somut verilere dayalı, gerekçeli ve denetime uygun, tarafların itirazlarını da karşılar nitelikte davalı ...'nın kusur oranı, var ise davacının birlikte kusuru ve davalı şirketin munzam (ek) kusuru hakkında rapor alınması ve ulaşılacak sonuca göre, tazminat istemleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6631, Karar No: 2011/9939, Tarih: 06.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6631 E.  ,  2011/9939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı M. S.'ten intikal eden 2 parsel sayılı taşınmazdaki payın davalılar Y.ve S.tarafından kendisi ketmedilerek alınan veraset ilamı ile önce üzerlerine intikal ettirilip sonrasında diğer davalılara satış suretiyle temlik edildiğini, işleme esas veraset ilamının iptal edildiğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar; Y., S. ve M., davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı İ., yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davacının ketmedildiği veraset ilamının iptal edilerek, yeni veraset ilamı düzenlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.Dava, ketmi verese hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucunda, çekişmeli taşınmazdaki tarafların miras bırakanına  ait payın davacının ketmedildiği veraset ilamı ile davalılar Y.ve S.’a intikali yaptırılarak diğer davalılara satıldığı, intikale esas veraset ilamının iptal edildiği, belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. O halde davalılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine;

Ancak, çekişmeli taşınmazdaki muris M.’e ait 821/4800 payın eşit oranlarda davalılar Y. ve S.’a intikal ettirildiği, sonrasında da bu davalılarca intikal eden payların taşınmazda paydaş olan diğer davalılara satıldığı gözetildiğinde, murise ait 821/4800 pay üzerinden davacının ketmedilen payı (1/3) oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken,  payın tamamının  iptali ile tüm mirasçılar adına tesciline karar verilmesi doğru değildir.Diğer taraftan, davacının payına isabet eden değer üzerinden harç ve avukatlık parasına hükmedilmesi gerekirken taşınmazın tamamının değeri üzerinden harç alınması ve bu değer gözetilerek davacı yararına fazla avukatlık ücreti takdiri de isabetli değildir.

Davalıların, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  06.10.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.