muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5530, Karar No: 2023/5952, Tarih: 25.05.2023

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince davanın kabulü ile,

Davacının 01.10.2012 tarihinden itibaren maluliyetinin en az %60'ını kaybettiğinin tespitine, 5510 sayılı Kanun 27/b maddesi gereğince davacının ATK 2. Üst Kurul rapor tarihi olan 20.01.2022 tarihini takip eden aybaşı tarihi olan 01.03.2022 tarihinden itibaren malulen emekliliğe ve emekli aylığına hak kazandığının tespitine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı kurum vekili istinaf başvurusunda; kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

un 25, 26 ve 95 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13273, Karar No: 2018/12323, Tarih: 04.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/13273 E.  ,  2018/12323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ...... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 04.12.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine, davalı asil ... geldi. ...... gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan asilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2008/7473, Karar No: 2008/10205, Tarih: 24.09.2008

8. Ceza Dairesi 2008/7473 E., 2008/10205 K.

**8. Ceza Dairesi 2008/7473 E., 2008/10205 K.**

**- LEHE OLAN KANUN UYGULAMASI

- LEHE YASA KARŞILAŞTIRMASI

- PARADA SAHTECİLİK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 197 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 316 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 318 ]

**"İçtihat Metni"**

Parada sahtecilik suçundan sanık M.. Ş.. A..'ün yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ve müsadereye dair (B..) 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.9.2006 gün ve 171 esas, 174 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 9.5.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

Sanığın sahte paraları bizzat taklit ve tağyir ettiğine ilişkin dosyada yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı ve bu halde sanığın eyleminin başkalarının taklit ve tağyir ettiği sahte paraları muhafaza etmek olarak kabulü ile 765 sayılı TCK.nun 318. maddesinin uygulanması gerektiği, buna göre lehe yasa karşılaştırması yapıldığında da; hükmolunacak hapis cezasının alt haddi bakımından 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası sanık lehine ise de; somut olayda 765 sayılı TCK.nun 316. maddesiyle birlikte 318. maddesi de uygulanacağından, 765 sayılı TCK.nun sanık lehine olacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı (BOZULMASINA), 24.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5114, Karar No: 2018/12674, Tarih: 12.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/5114 E.  ,  2018/12674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 50/2. maddeleri uyarınca 2.240,00 Türk lirası (3 kez); suça sürüklenen çocuk ...'in anılan Kanunun 86/2, 86/3-e, 29, 31/3, 62 ve 50/2. maddeleri gereğince 2.100,00 Türk lirası (2 kez) ve suça sürüklenen çocuk ...'in anılan Kanunun 86/2, 86/3-e, 29, 31/3, 62 ve 50/2. maddeleri uyarınca 2.100,00 Türk lirası (3 kez) adli para cezaları ile cezalandırılmalarına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/07/2014 tarihli ve 2013/137 Esas, 2014/128 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 19.06.2018 tarih ve 2018/6932 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2018 tarih ve 2018/55525 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Sanık ...'ın bakımından yapılan değerlendirme;

Dosya kapsamına göre, sanığın sadece katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmasına rağmen, yazılı şekilde sanığın üzerine atılı suç bakımından ayrı ayrı 3 kez mahkumiyetine karar verilmesinde;

2) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... bakımından yapılan değerlendirmede;

Suça sürüklenen çocuklar ... (2 kez) ve ...'ın (3 kez) üzerlerine atılı bulunan kasten yaralama suçlarını işlediklerine karar verilerek, 5237 sayılı Kanunun 86/3-e, 29, 31/3 ve 62. maddelerinin tatbik edilerek neticeten 2'şer ay 15'er gün karşılığı adli para cezalarının tespit edilmesini müteakip, bahse konu cezaların anılan Kanunun 50/2. maddesi adli para cezasına çevrilmesi sonucunda 1.500,00 Türk lirası adli para cezası yerine 2.100,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilerek yazılı şekilde fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/07/2014 tarihli ve 2013/137 Esas, 2014/128 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık ... hakkında kurulan hükümden “üç kez ayrı ayrı” ibaresinin çıkartılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında Ömer Diker ve Süleyman ...... yaralama eylemlerinden 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince iki kez ayrı ayrı 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (½) artırım yapılarak iki kez ayrı ayrı 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) indirim yapılarak iki kez ayrı ayrı 135 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 31/3. maddesi gereğince cezasında (1/3) indirim yapılarak iki kez ayrı ayrı 90 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak iki kez ayrı ayrı 75 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek iki kez ayrı ayrı 1500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında........ 'i yaralama eylemlerinden 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince üç kez ayrı ayrı 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (½) artırım yapılarak üç kez ayrı ayrı 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) indirim yapılarak üç kez ayrı ayrı 135 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 31/3. maddesi gereğince cezasında (1/3) indirim yapılarak üç kez ayrı ayrı 90 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak üç kez ayrı ayrı 75 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek üç kez ayrı ayrı 1500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7234, Karar No: 2006/8757, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7234 E.  ,  2006/8757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 11.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle

değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 6.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20825, Karar No: 2014/9677, Tarih: 08.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20825 E.  ,  2014/9677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 09/02/2012 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 17/02/2012 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 08/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5451, Karar No: 2013/22695, Tarih: 12.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5451 E.  ,  2013/22695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.11.2011 tarih ve 2008/275-2011/457 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı borcunu üstlenen TMSF vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.12.2013 günü hazır bulunan davalı borcu üstlenen TMSF vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İtalya'da kurulu bir şirket olduğunu, Türkiye'ye yapılan ihracatlarla ilgili olarak Demirbank A.Ş. ... Şubesi'nde açılan hesaptan, 13.05.1998 ve sonraki tarihlerde toplam 802.313 USD'nin, müvekkilinin rızası ve bilgisi dışında, müvekkili şirket ile hiç ilgisi olmayan ... adında kişiye ödendiğini, durumun öğrenildiği andan itibaren görüşmelere başlandığını, ancak bankaya 06.12.2000 tarihinde TMSF tarafından el konduğunu ve HSBC Bank A.Ş. ile birleştirildiğini, çekilen paranın işlemiş faizinin 231.563,09 USD olduğunu ileri sürerek, toplam 1.033.876,09 USD. zararın, asıl alacağa dava tarihinden itibaren döviz faizi uygulanmak suretiyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafça davacının parasının verdiği talimat üzerine ödendiğinin savunulduğu, ancak aradan 10 yıl geçtiği için talimat asıllarının bulanamadığı, bu konuda bağlayıcı olmasa bile sunulan 10 adet faks talimatı örnekleri ile davacı şirket yetkilisinin imzalarının karşılaştırılması sonucunda, faks metinlerindeki imzaların çoğaltılarak kullanıldığının ve davacının eli ürünü olmadığının anlaşıldığı, yine davalının davacı ile dava dışı şirket arasındaki ilişkinin araştırılması savunmasının, zarar doğan yıllara ait ticari defter, kayıt ve belgelerin 10 yıllık saklama süresinin bittiği ve imha edildiği için araştırılamadığı, dava tarihi itibariyle davacının tüm işlemlerden toplam zararının 802.317,65 USD olduğu, ancak davacının da 4 yıla yakın bir süre hesabını takipsiz bırakması nedeniyle %50 oranında müterafik kusurlu bulunduğu, dava tarihine kadar işlemiş faizin 115.781,55 USD olduğu, böylelikle dava tarihindeki toplam zararın 516.938,17 USD olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TMSF tarafından borç üstlenildiğinden davalılar HSBC Bank A.Ş. ve HSBC Bank A.Ş. Zeytinburnu Şubesi açısından bir karar verilmesine yer olmadığına, toplam 516.938,17 USD'nin borcu üstlenen TMSF.'den tahsiline, asıl alacak olan 401.156,62 USD'ye, dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesine göre belirlenen döviz faizinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı borcunu üstlenen TMSF vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece verilen 07.02.2012 tarihli karar ile davalı borcunu üstlenen TMSF vekilinin tavzih talebinin kabul edilerek, hüküm fıkrasının üçüncü bendinin, “davalının harçtan muaf olduğundan harç tahsiline mahal olmadığına” yazılması suretiyle tavzih edilmiş bulunmasına ve anılan tavzih kararının temyiz edilmemiş olmasına göre, davalı borcunu üstlenen TMSF. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak dava, bankacılık işlemlerinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2- Ancak dava, bankacılık işlemlerinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekilince sunulan 25.10.2011 tarihli dilekçe ile müvekkilinin dava konusu hesabını, Türkiye'ye sattığı mal bedellerinin yatırılması için açtırdığı, Türkiye'den mal almasının söz konusu olmadığı, diğer bir deyişle Türkiye'ye sattığı mal bedellerinin ödendiği bir hesap olduğu açıklanmış, davalı ise söz konusu hesabın, davacının Türkiye'den aldığı mal bedellerinin ödenmesi için açıldığını, hesaba davacı tarafından yatırılan paraların, davacıya mal satan Oktay Omurtak Deri A.Ş.'nin yetkilisi ...'ye ödendiğini, Salih'in de bu paraları Oktay Omurtak Deri A.Ş. hesabına yatırdığını savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama boyunca, davacı tarafından verildiği ileri sürülen faks talimatlarının asıllarına ulaşılamamış, dava dışı Oktay Omurtak Deri A.Ş.'nin defterleri de imha edildiğinden incelenememiş, bu nedenle daha çok hesaptaki paranın kime ve nasıl ödendiği incelenmek suretiyle sonuca gidilmeye çalışılmıştır. Oysa somut uyuşmazlığın yukarıda değinilen özellikleri dikkate alındığında, dava konusu hesabın nasıl oluşturulduğu, diğer bir deyişle yetkisiz kişiye ödendiği ileri sürülen hesaptaki paraların bu hesaba nasıl yatırıldığı, bu suretle de tarafların iddia ve savunmalarından hangisinin maddi gerçekliğe uygun olduğu incelenmeden hüküm kurulması doğru değildir. Bunun için de öncelikle davacı şirket yetkilisinin isticvap edilmesi suretiyle dava konusu hesabın nasıl oluştuğu ve hesaptaki paraların bu hesaba nasıl geldiği konusunda beyanının alınması, davacı vekilinin iddia ettiği gibi Türkiye'ye satılan mal karşılığı ödenen paralardan oluşuyorsa, mal bedellerinin bu hesaba kimler tarafından ödendiğinin araştırılması, gerekirse bu konuda düzenlenen ithalat, ihracat ve gümrük belgelerinin getirtilmesi, yine mümkünse davalı bankanın hesap ekstrelerinin incelenmesi, tüm bu incelemeler sonucunda davacının iddiasının doğru olduğu sonucuna ulaşılması halinde, davanın usulü kazanılmış haklar da gözetilerek kısmen kabulüne karar verilmesi, buna karşılık dava konusu hesabın, davalı banka vekilinin savunduğu gibi davacının Türkiye'ye sattığı mal bedellerinin ödenmesi amacıyla yurt dışından gelen paralarla oluşmuş bir hesap olduğu sonucuna ulaşılması halinde ise, tacir olan ve bir muhasebesi ile bir vergi kaydı olması gereken davacının, kendi kasasından ödenen bu kadar yüksek miktardaki paranın, Türkiye'deki hesabından çekildiğinden haberdar olmaması ve bu kadar süre boyunca bu işlemlere sessiz kalması düşünülemeyeceğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı borcunu üstlenen TMSF vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı borcunu üstlenen TMSF. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak borcu üstlenen TMSF'ye verilmesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11057, Karar No: 2015/2099, Tarih: 09.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/11057 E.  ,  2015/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/319003

MAHKEMESİ : Konya 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2009/20 (E) ve 2012/773 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 185/1. maddesine göre 18 yaşını ikmal etmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında 09/04/2009 tarihli duruşmanın açık yapılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını ikmal ettiği gözetilmeden 15/06/2009 ve 17/06/2009 tarihli duruşmaların açık yerine gizli yapılması suretiyle CMK'nın 182/1. maddesine aykırı davranılması,

2- Suça sürüklenen çocuğun polis tarafından şüphe üzerine yakalandığında; şikayetçinin henüz başvurusu bulunmadan suça konu kalıpları çaldığı yeri göstererek iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168. maddesi uyarınca cezasında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden BOZULMASINA, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.