muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6889, Karar No: 2021/14813, Tarih: 24.11.2021

II-CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; rücu davalarında yetkili mahkemenin davalıların ikametgahı olan ... olduğu, davacı ile davalılar arasında işveren ve işçi ilişkisi olmadığı, ölen kişinin mirasçıları ile davalılar arasında herhangi bir hizmet akdi olmadığı, ...'in ... OSGB şirketinde çalışan personel olduğu, ... Termal A.Ş ile ... OSGB A.Ş arasında yapılan hizmet alım sözleşmesi yapıldığı, davanın ... OSGB şirketine açılması gerektiği doğrudan müvekkiline dava açılmasının hukuka uygun olmadığı, müvekkilinin iş güvenliği uzmanı olarak işverene karşı yasanın kedisine yüklediği tüm görevleri noksansız yerine getirdiği, ...'ın ölümünde ...'in herhangi bir kusurunun bulunmaması sebebiyle rücuen tazminattan sorumlu olmadığı, kabul anlamına gelmemekle müvekkilin %10 kusurlu olduğunu kabul etmiş olmakla kusur durumunun aleyhinde değişmesi halinde davacı kurumun %10 kusur talebi ile bağlı olduğu dikkate alınarak %10 kusura karşılık gelen tazminat tutarının artırılmasına muvafakat etmediğini belirterek, ... Asliye (İş) Mahkemesi'nin yetkisizliği yönündeki itirazların kabulü ile davalının yetkili ... İş Mahkemesi'ne gönderilmesin karar verilmesini, davanın ... yönünden husumet yokluğu ve suçsuz kusursuz olması sebebiyle usulden ve esastan reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı kurumdan alınarak taraflarına verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın yetkisiz olarak ...mahkemelerine açıldığı, yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihte yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesi olduğu, davalı ...'in yerleşim yerinin ... İli Merkez ilçe iken davanın Yıldızeli'nde açıldığı, yetki kurallarının ihlal edildiği, olay meydana gelmesinde müvekkil şirketinin en ufak bir kusurunun bulunmadığı, meydana gelen elim olay sonrasında SGK müfettişlerince düzenlenen raporda her ne kadar müvekkil firma şantiye şefi asli kusurlu olarak gösterilmiş ise de raporu kabul etmediklerini, şantiye şefinin gerek ise iş sahibinin iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine eksiksiz riayet ettiği, işin başlangıcından sonuna kadar gerekli denetimleri eksiksiz yerine getirdiğini belirterek, kusursuz olan müvekkili yönünden davanın reddine, aksi kanaate ise yetkisizlik itirazının kabulü ile yetkili olan ... İş Mahkemesi'ne gönderilmesini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince; "1-Dava konusu olan 14.407,23TL ilk peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi olan ...tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Termal Turizm AŞ'den tahsili ile davacıya verilmesine,

3-Dava konusu olan 134,65TL tedavi giderinin ödeme tarihi olan 15/08/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Termal Turizm AŞ'den tahsili ile davacıya verilmesine,

4-Davanın davalı ... yönünden reddine," karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince; "1-Dava konusu olan 14.407,23TL ilk peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi olan ...tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Termal Turizm AŞ'den tahsili ile davacıya verilmesine,

3-Dava konusu olan 134,65TL tedavi giderinin ödeme tarihi olan 15/08/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Termal Turizm AŞ'den tahsili ile davacıya verilmesine,

4-Davanın davalı ... yönünden reddine," karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi’nce; Davacı kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU NEDENLERİ

Davacı Kurum vekili özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun gerçeğe aykırı olduğu, yerel mahkemece yapılan itirazların dikkate alınmadan hüküm kurulduğu, davalı işyerince işin görülmesi esnasında meydana gelen muhtemel iş kazalarının önlenebilmesi için gerekli emniyet tedbirlerinin alınmadığını belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

5510 sayılı Kanun'un “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile işveren davalının, Kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu ile ceza davasında belirlenen maddi olguların bağlayıcı olacağı hususu da gözetilmek suretiyle sigortalı ile davalının ve varsa dava dışı kişilerin kusur oran ve aidiyetleri konusunda rapor alınması gereklidir.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi, iş kazası tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununa uygun olarak düzenlenmesi gerekir. Anılan kanunlarda; İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar, denilmekte, böylece, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır;

6331 sayılı Kanunun "Risklerden korunma ilkeleri" başlıklı 5. maddesinde, İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde; "a)Risklerden kaçınmak. b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek. c)Risklerle kaynağında mücadele etmek. ç)İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı, çalışma şekli ve üretim metotlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek. d)Teknik gelişmelere uyum sağlamak. e)Tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek. f)Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek. g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek. ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek." ilkelerinin göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilirken,

Anılan Kanunun "Çalışanların yükümlülükleri" başlıklı 19. maddesinde, "Çalışanların, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili aldıkları eğitim ve işverenin bu konudaki talimatları doğrultusunda, kendilerinin ve hareketlerinden veya yaptıkları işten etkilenen diğer çalışanların sağlık ve güvenliklerini tehlikeye düşürmemekle yükümlü oldukları ve çalışanların işveren tarafından verilen eğitim ve talimatlar doğrultusunda; a)İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tehlikeli madde, taşıma ekipmanı ve diğer üretim araçlarını kurallara uygun şekilde kullanmak, bunların güvenlik donanımlarını doğru olarak kullanmak, keyfi olarak çıkarmamak ve değiştirmemek. b)Kendilerine sağlanan kişisel koruyucu donanımı doğru kullanmak ve korumak. c)İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tesis ve binalarda sağlık ve güvenlik yönünden ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıklarında ve koruma tedbirlerinde bir eksiklik gördüklerinde, işverene veya çalışan temsilcisine derhal haber vermek. ç)Teftişe yetkili makam tarafından işyerinde tespit edilen noksanlık ve mevzuata aykırılıkların giderilmesi konusunda, işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak. d)Kendi görev alanında, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak" yükümlülüğü bulunduğu belirtilmiştir.

Eldeki dosya kapsamından; söz konusu iş kazasının otel inşaatında saat 17:00' sıralarında 14 metre yüksekliğinde kubbe inşaatının sıva işini yaparken kubbede bulunan bordexin kırılması sonucu yere düşmesi şeklinde meydana geldiği, hizmet döküm cetveline göre kaza tarihinde 4-B sigortalısı olan davalı ...’in iş sağlığı güvenliği uzmanı olduğu, 27.10.2015 tarihli SGK müfettiş raporunda; davalı işveren %80; davalı iş sağlığı ve güvenliği uzmanı ...: %10; kazalı işçi %10 kusurlu olduğunun belirtildiği, işyerinin şantiye şefi dava dışı ... ile iş sağlığı ve güvenliği uzmanı davalı ... hakkında açılan ceza davasının derdest olduğu, işbu dava alınan 10.4.2017, 16.4.2018 ve 7.12.2018 tarihli kursu raporlarında, davalı işveren şirketin %80, kazalı işçinin %20 kusurlu olduğu, davalı ...’nın ise kusursuz olduğu değerlendirildiği ve mahkemece bu doğrultuda yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Dava ve incelemeye konu somut olayda; 6331 sayılı Yasa’nın ilgili hükümleri kapsamında, iş sağlığı ve güvenliği uzmanının işyerindeki riskli durumları tespit edip risk analizi yapması, işveren tarafından alınması gereken önlemleri belirtmesi, işverenin de buna göre yükümlülüklerini yerine getirmesi gerektiği hususu dikkate alınarak, işyerindeki risk analiz raporları ile iş güvenliği uzmanı davalı ... tarafından dava konusu olayla ilgili olarak işyerindeki iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili gördüğü aksaklıkları yazı ile uyarmış ise buna dair tüm belgeler dosyaya celbedilmeli, ceza dosyasının akıbeti sorularak ceza yargılamasında alınan kusur raporları getirilmeli, sonrasında olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden bu çerçevede yeniden uygun bir kusur raporu alınmalı, ve varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm, sair hususlar incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18417, Karar No: 2015/3491, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18417 E.  ,  2015/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyizin reddi

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/5462 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22. Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 11/03/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7877, Karar No: 2012/2372, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7877 E.  ,  2012/2372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/12/1997-04/04/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle 19/04/2000-30/11/2001 tarihleri arasındaki isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalılığının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının ve davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 15.12.1997 – 4.4.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları,tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Hizmet akdi Borçlar Kanunu' nun 313. maddesinde tanımlanmıştır. Borçlar Kanunu' nun 313/2. maddesinde "Ücret, zaman itibariyle olmayıp yapılan işe göre verildiği takdirde dahi işçi muayyen veya gayri muayyen bir zaman için alınmış veya çalışmış oldukça, hizmet akdi yine mevcuttur; buna parça üzerine hizmet veya götürü hizmet denir." denilmektedir. 506 sayılı Kanun' un 2. maddesi sigortalı sayılanları, 3. maddesi ise sigortalı sayılmayanları göstermektedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının ... Menajerlik Bürosu'nun müdürü olduğu, bu büroya ait 2000 yılı Kasım ayı ile 2001 yılı Şubat, Temmuz, Eylül bordrolarında adının bulunduğu, davacıya ödeme yapıldığına ilişkin muhtelif tarihli fişler ve dekontlar olduğu, tanık beyanlarından davacının davalı işverene bağlı olarak çalışmasının sabit olduğu, işverenin davacı ile aynı işi yapan bazı çalışanlarını 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olarak Kurum'a bildirimini yaptığı, davacı da olduğu gibi bazı çalışanlarını da isteğe bağlı sigortalı yapıp bunların primini kendisinin ödediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece kararda "davacının belirli bir mesaisinin bulunmadığı, çalışma saat ve koşullarını tamamen kendisinin belirlediği, işverenin herhangi bir müdahalesinin, emir ve talimatının söz konusu olmadığı, davacının sattığı ürün miktarına göre yüzde aldığı, esasen davacının da buna karşı koymadığı, anılan biçimde çalışmanın ise hizmet ilişkisi olmadığı, dolayısıyla davacının işçi sayılamayacağı" belirtilmiştir.

Ancak, davacının ... Menajerlik Bürosu'nda müdür olarak çalışması, bundan dolayı bordrolardan anlaşılan şekilde ücret alması, müdür olmadığı zamanlarda da sattığı ürün başına ücret alması karşısında yukarıda yazılı Kanun maddeleri uyarınca davacı ile davalı işveren arasında hizmet ilişkisinin olduğu, davacının 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı sayılması gerektiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılacak iş, davalı işveren ile ... Menajerlik Bürosu arasındaki ilişkiyi saptamak, sattığı ürün başına ücret alma şeklinde de olsa çalıştığı süreyi tespit etmek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; birleşme sonucu birlikte görülen ve ayrı ayrı reddedilen iki dava olmasına rağmen tek vekalet ücretine hükmetmek hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5732, Karar No: 2006/7392, Tarih: 06.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5732 E.  ,  2006/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... ve ...Taah.Ltd.Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı banka vekili davalılardan ...’a ait ... köyü 2023 parsel sayılı taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili bankanın alacağının daha önceden sona erdiği gerekçesiyle kendilerine pay ayrılmadığını, oysa davalı borçlunun önceki sözleşme ile ilişkilendirilen yeni sözleşmeden doğan borcun da ipotek kapsamında olduğunu ileri sürerek bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerindeki ipotek bedeli kadar payın kendilerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davalı borçlunun 14.12.1999 tarihinde davacı banka ile akdettiği kredi sözleşmesinin teminatı olmak üzere bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine ipotek tesis edildiği, anılan sözleşmeden doğan borcun ödendiği fakat ipoteğin terkin edilmediği, daha sonra taraflarca 15.09.2004 tarihinde yeni bir kredi sözleşmesi akdedildiği ve önceki sözleşmenin eki niteliğinde olduğunun kabul edildiği ve ipoteğin 2004 yılında imzalanan kredi sözleşmesinin borcunu da teminat altına aldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar ... ve ... Taah. Tic. Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, 06.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/870, Karar No: 2021/132, Tarih: 12.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2018/870 E.  ,  2021/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ile katılan ... Türk A.Ş. arasında 17/02/2011 tarihinde yapılan ariyet sözleşmesi gereği katılan şirketten satın alacağı dondurmaları satmak için kendisine teslim edilen ve saklama yükümlülüğü altına girdiği Cetring tipi YY 096221 barkot numaralı derin dondurucunun, katılan şirket bölge çalışanları tarafından sipariş almak üzere sanığın işyerine gidildiğinde yerinde olmadığının tespit edildiği, bu suretle sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesinde dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.