muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/288, Karar No: 2016/255, Tarih: 10.05.2016

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması sözkonusu olacaktır.

Öte yandan; 765 sayılı TCK'nun 504/3. maddesinde dolandırıcılık suçunun, “Posta, Telgraf ve Telefon İşletmesinin haberleşme araçlarını veya banka veya kredi kurumlarını veya herhangi bir kamu kurum ve kuruluşunu vasıta olarak kullanılmak suretiyle” işlenmesi nitelikli dolandırıcılık olarak düzenlenmiş ise de; 5237 sayılı TCK düzenlenmesinde dolandırıcılık suçunun posta, telgraf ve telefon işletmesinin haberleşme araçlarının vasıta olarak kullanılması suretiyle işlenmesi nitelikli bir hal kabul edilmemiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

İstanbul-Pendik'te Lia Tasarım unvanı ile taş dekorasyonu uygulama-satış işi yapan katılanı 2009 yılı Eylül ayı ortalarında aboneliği kendisine ait ...3948 numaralı telefondan arayan ve adını veren sanığın, Muğla-Merkez-Çakmak Köyü'nde kayrak taşı ocağı bulunduğunu, ihtiyaç olduğunda kendisini arayabileceğini söylemesini müteakip yaklaşık bir ay sonra katılanı bu kez aboneliği ... adına görünen ...7279 numaralı telefondan arayarak kendini Mustafa olarak tanıtıp Büyükçekmece'de iki villası olduğunu, Almanya'ya döneceğinden acilen kayrak taşına ihtiyaç duyduğunu söylemesi, temin edip edemeyeceğini sorması ve parasını peşin ödeyeceğini bildirmesi üzerine, katılanın daha önceden not ettiği telefondan sanığı arayarak kayrak taşı almak isteğini iletmesi, alım-satım hususunda anlaşmaları neticesinde, sanığın nakliye-yakıt parasını peşin istemesi nedeniyle şikayetçinin 15.10.2009 tarihinde 3.000 TL tutarındaki parayı internet bankacılığı yoluyla kendi hesabından sanığın verdiği hesaba göndermesi, bu paranın sanık tarafından Akbank-Muğla Şubesi'nden çekilmesine rağmen anlaşmaya konu kayrak taşının gönderilmemesi, alınan paranın da iade edilmemesi suretiyle menfaat temin etmesi şeklindeki gerçekleşen olayda; telefonun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık eyleminin 5237 sayılı TCK'nda dolandırıcılık suçunun nitelikli hali olarak düzenlenmediği, olayda bilişim sisteminin bizatihi araç olarak kullanılmasının söz konusu olmadığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı eylemin basit dolandırıcılık suçunu oluşturması nedeniyle yerel mahkeme hükmünün bozulmasına ilişkin Özel Daire ilamında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4884, Karar No: 2016/1533, Tarih: 12.05.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/4884 E.  ,  2016/1533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 26.12.2014

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanıkların müdafileri

Temyiz incelemesi, müdafiinin isteği üzerine sanık S.. O.. hakkında duruşmalı, diğer sanık R.. O.. hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık R.. O.. hakkındaki hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesi:

Sanık müdafiinin hükmü temyiz etmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği 29.07.2015 tarihli dilekçesindeki “hükmün onanmasına” ilişkin talebinin temyizden vazgeçme niteliğinde olması nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık S.. O.. hakkındaki hükmün incelenmesi:

Sanığın savunmasının aksine, isihbarî bilgi ve diğer sanık R...'nin soyut beyanı dışında, R...'nin üzerinde ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddeyle ilgisi olduğuna veya adı geçenin suçuna iştirak ettiğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile duruşma sırasındaki savunması bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde serbest bırakılmasının sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına,

12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

12.05.2016 tarihinde saat: 14.00'de verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı K..Y...'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. O..müdafii Avukat H..A..'ın yokluğunda 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32027, Karar No: 2017/3303, Tarih: 22.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/32027 E.  ,  2017/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı verilen kararın sanıklar ... müdafii tarafından 20.09.2013, yine ... müdafii tarafından 25.09.2013 tarihli dilekçeler ile temyiz edildiği gibi, her iki sanığın da ayrıca 19.09.2013 tarihli dilekçeleri ile haklarında kurulan hükümleri temyiz ettikleri, ancak tebliğnamede sanıkların temyizi ile ilgili görüş belirtilmediğinden, bu hususta ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 22.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4775, Karar No: 2018/11437, Tarih: 13.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/4775 E.  ,  2018/11437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı-karşı davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 13.11.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı-karşı davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2014/16579, Karar No: 2014/28700, Tarih: 04.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/16579 E.  ,  2014/28700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/290-2013/694

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsal olarak incelenen 1965 ve 6798 parsel sayılı taşınmazların emlak vergisine esas olan m² değerleri aynı olduğu halde, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlardan daha değersiz olduğu kabul edilerek kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12008, Karar No: 2017/16354, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12008 E.  ,  2017/16354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18397, Karar No: 2010/5394, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18397 E.  ,  2010/5394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vs. Vek.Av....

3-... vs.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekileri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, bir kısım davalılardan ... vs.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/2729, Karar No: 2017/1486, Tarih: 29.11.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2729 E.  ,  2017/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki "karşılıklı boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin 4. Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 18.06.2015 gün ve 2014/586 E. 2015/485 K. sayılı kararın incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 30.05.2016 gün ve 2015/18139 E. 2016/10017 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 05.04.2017 gün 1610-668 sayılı; 24.05.2017 gün 1265-1005 sayılı kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "Mahkememizin 18/06/2015 tarih 2014/586 Esas-2015/485 Karar sayılı ilamının usul ve yasaya uygun olduğu kanaatine varıldığından direnilmesine," denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, istek halinde yemyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 29.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18654, Karar No: 2013/25033, Tarih: 10.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/18654 E.  ,  2013/25033 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... Genel Başkanlığı vekili avukat ... ile SGK Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.05.2012 gün ve 2010/279 2012/174 sayılı hükmün Dairemizin 27.3.2013 tarih ve 234-7693 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalı kurum tarafından 2003, 2004 ,2006 ve 2007 yıllarında kesilen muhtelif faturaların, 2003, 2004, 2006 ve 2007 Mali Yıl Bütçe Uygulama Talimatı hükümlerine uygun olarak ödeme için gerekli olan tüm belgeler ile birlikte ilgili kuruma ibraz edildiğini ancak fatura bedellerinin eksik ödendiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ödenmeyen 34.970,40- TL'nin fatura tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiş; Dairemizin 27.03.2013 gün, 2013/234 Esas ve 2013/7693 Karar sayılı kararı ile; ”..Davalı kurumun ödemediği bedelin faturalara yansıyan KDV bedeli olduğu anlaşılmaktadır. 3065 sayılı Katma Değer Vergisinin 17. maddesi gereğince sağlık alanındaki hizmetler ile kan ürünlerinin teslimleri nedeniyle davacı derneğin KDV istisnalarından yararlandığının kabulü gerekir.Davacı derneğin davalıya teslim ettiği kan ürünlerinden dolayı faturayı KDV'siz olarak kesmesi gerekirken bu hususa riayet etmediği anlaşıldığından, davalı kurumun fatura bedellerinden KDV tutarlarını kesmek suretiyle ödememesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Öyle olunca mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, davacı bu karara karşı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Katma Değer Vergisi (kısaca K.D.V.), yapılan mal ve hizmet teslimlerinde, mal veya hizmeti teslim alanın, teslim

edene ödediği vergidir. Bir başka ifade ile KDV niteliği gereği, nihai tüketici tarafından ödenen bir vergidir. Somut olayda davacı dernek, mal veya hizmet teslim eden konumunda olup, mal veya hizmeti teslim alan davalıya Bütçe Uygulama talimatları ekinde bulunan KDV dahil fiyatlar üzerinden fatura düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Ancak daha önce yapılan temyiz incelemesinde bu hususun zuhulen gözden kaçırılmış olduğu anlaşıldığından Dairemizin 27.03.2013 gün, 2013/234 Esas ve 2013/7693 Karar sayılı ilamının kaldırılarak temyiz incelemesine geçilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün Onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün Onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulüne ve Dairemizin 27.03.2013 gün, 2013/234 Esas ve 2013/7693 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, ikinci bent gereğince tarafların tüm temyiz itirazlarının reddi ile, temyiz edilen kararın ONANMASINA, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9403, Karar No: 2022/2765, Tarih: 15.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/9403 E.  ,  2022/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2020/81070

Banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1, 35/2, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.060,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesinin 28/02/2020 tarihli ve 2019/423 esas, 2020/126 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suç nedeniyle, 5237 sayılı Kanun’un 245/1, 35/2 ve 31/3. maddeleri gereğince belirlenen 6 ay hapis ve 1 gün adli para cezası üzerinden aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 5 ay hapis ve 1 gün adli para cezası yerine, 5 ay hapis ve 3 gün adli para cezası olarak belirlenmesi sonrasında, hapis cezasının 50/1-a ve 50/3. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucunda 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesi yerine, hesap hatası yapılarak 3.060,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.09.2020 gün ve 2020-8994 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2020 gün ve KYB - 2020/81070 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemesince suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1, 35. ve 31/3. maddeleri uyarınca cezanın 6 ay hapis ve 1 gün adli para cezası olarak belirlendikten sonra anılan Kanun'un 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis ve 1 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 5 ay hapis ve 3 gün adli para cezası olarak belirlenmesi sonrasında, hapis cezasının 50/1-a ve 50/3. maddeleri uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk Lirası ile çarpılarak 3.000,00 Türk Lirası adli para cezasına çevrilmesi yerine, hesap hatası yapılarak 3.060,00 Türk Lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesinin 28.02.2019 tarih, 2019/423 Esas, 2020/126 sayılı Kararının CMK.nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA,