muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5074, Karar No: 2018/675, Tarih: 20.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/5074 E.  ,  2018/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı, icra inkâr tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacı yüklenici vekili, davacının mimarlık şirketi olup davalıya ait restoranın iç mimari tasarım ve proje hizmetleri ile uygulama kontrolörlüğü hizmetleri için davalı ile 70.000,00 TL iş bedeli karşılığında 11.02.2012 tarihinde anlaştıklarını taahhüt edilen işlerin 11.07.2012 tarihinde teslim edildiğini iş bedelinin kısmen ödendiğini davalı aleyhine ..... 12. İcra Müdürlüğü'nün 2013/28607 Esas nolu dosyasında başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini itirazın iptâli ile %20 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, 11.02.2012 tarihli yazılı mutabakat metnindeki imzanın davalıya ait olmadığını, davalının dava dışı ... .... ... San. ve Tic. Şti.'nin ortağı ve yetkilisi olduğunu, davalının yetkilisi olduğu şirket adına restoranın iç mimari tasarımı yapılması sözlü olarak görüşmeler yapıldığını ancak ücret konusunda mutabakata varılamadığını, taraflar arasında yazılı ya da şifahi bir sözleşme bulunmadığını, davacı tarafından 21.10.2013 tarihli 146382 seri nolu 31.600,00 TL bedelli faturanın gönderildiğini ancak faturanın teslim alınmadığını, daha sonra davacı tarafından ..... 28. Noterliği aracılığıyla 21.10.2013 tarihli 04498 nolu ihtarnamenin gönderilerek iş bedelinin ödenmesinin istenildiğini, davalı tarafından gönderilen Beşiktaş 19. Noterliği'nin 12.11.2013 tarihli karşı ihtarname ile fatura bedeline ve hukuki ilişkiye itiraz edildiğini davanın reddi ile %20 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini ve davanın reddini savunmuştur.

Yargılama sırasında davacının 11.02.2012 tarihli sözleşmenin aslını sunamaması nedeniyle imza incelemesi yaptırılamamış, ... .... Sicil Müdürlüğü'nden celp edilen ticari sicil kayıtlarında davalının yetkilisi olduğu anlaşılan dava dışı ... .. ... Pazarlama Ltd. Şti.'nin ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilmiş, mimar, mali müşavir ve hukukçu bilirkişiden alınan 10.09.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda ise; davaya konu faturanın dava dışı şirketin kayıtlarında mevcut olmadığı, dosya kapsamında sunulan delillerden davacının talep ettiği alacağın ispatlanamadığı rapor edilmiştir.

....

....

Mahkemece; celp edilen ticari sicil kayıtlarında davalının 11.02.2012 tarihinden öncesinde .. .... Pazarlama San. ve Tic. Şti.'nden ayrıldığı, davalının ticari defter kayıtları incelenen . ... İml. Pazarlama Ltd. Şti.'nin yetkilisi olup tadilat yapılan iş yerini anılan dava dışı şirketin işlettiği, davacının edimini ifa ettiği bilirkişi raporunun hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Taraf sıfatı, bir başka deyişle husumet ehliyeti, dava konusu hak ile kişiler arasındaki ilişkiyi ifade eder. Sıfat, bir maddi hukuk ilişkisinde tarafların o hak ile ilişkisinin olup olmadığının belirlenmesi anlamına gelir. Davacı sıfatı, dava konusu hakkın sahibini, davalı sıfatı ise dava konusu hakkın yükümlüsünü belirler. Uygulamada davacı sıfatı, aktif husumeti, davalı sıfatı ise pasif husumeti karşılayacak şekilde değerlendirilmektedir. Dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise, davayı bu kişi veya kişilerin açması ve kime karşı hukuki koruma isteniyor ise o kişi veya kişilere davanın yöneltilmesi gerekir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir. Taraf sıfatının bu anlamda önemli özelliği ise def'i değil itiraz niteliğinde olması nedeniyle taraflarca süreye ve davanın aşamasına bakılmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve taraflar ileri sürmemiş olsalar bile mahkemece re'sen nazara alınmasıdır.

..... Belediye Başkanlığı'ndan celp edilen davaya konu restoranın kira sözleşmesinde kiralayanın...... olduğu anlaşılmış, davacının sunduğu 11.02.2012 tarihli Ek-1 başlıklı belgedeki imzanın davalıya ait olduğu tespit edilememiştir. Davalının da dosya kapsamında sözleşme ilişkisinin kurulduğuna dair bir ikrarı bulunmamaktadır. Bu suretle davalı ile akdi ilişki kurulduğu ispatlanamamıştır. Bu durumda davanın pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2007/40, Karar No: 2007/50, Tarih: 27.02.2007

**Ceza Genel Kurulu         2007/6-40 E.  ,  2007/50 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 151

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Sanıklardan S. D..’ın hürriyeti tahdit suçundan 5237 sayılı TCY’nın 109/2-3-a-b, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla; yağma suçundan dolayı ise 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a-c, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında 53. maddenin uygulanmasına; sanık İ. S..’nın hürriyeti tahdit suçundan 5237 sayılı TCY’nın 109/2-3-a-b, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla; yağma suçundan dolayı ise 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a-c, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında 53. maddenin uygulan¬masına; sanık N. K..’ın ise hürriyeti tahdit suçundan 5237 sayılı TCY’nın 109/2-3-a-b, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla; yağma suçundan dolayı ise 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesince 20.10.2005 gün ve 198-252 sayı ile verilen hüküm, sanıklar müdafilerinin temyizleri üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 09.10.2006 gün ve 5851-9444 sayı ile sanıklar S. D..k ve İ. S..yönünden onanmak suretiyle kesinleşen, sanık N.K..yönünden ise;

“Esaslı işlemlerin yapıldığı 27.07.2005 tarihli oturumda, kayden 25.06.1987 doğum tarihli olan sanık 18 yaşını tamamladığı halde oturumun açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 182 ve 185. maddelerin aykırı davranılması” gerekçesiyle bozulmuştur.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 05.02.2007 gün ve 151 sayı ile;

“Suç tarihinde on sekiz yaşından küçük sanık N.K.., 28.07.2005 tarihinde onsekiz yaşını tamamladığı halde duruşma gizli yapılmıştır. 28.07.2005 tarihli duruşmada tüm sanıkların savunmaları alınmış, şikayetçi M. İ..ile tanıklar G. T.. S. D.., K. T.., M. D.. dinlenilmiştir. Bu tarihten sonra 25.08.2005, 22.09.2005 ve 20.10.2005 tarihlerinde duruşmalar açık yapılmış ise de, gizli duruşmada yapılan işlemler tekrarlanılmamıştır. Dosya incelendiğinde yargılamayı etkileyen tüm işlemler gizlilik kararının alındığı 28.07.2005 tarihli duruşmada yapılmıştır.

Şüphesiz sanık N. K.. hakkında alınan yanlış gizlilik kararı diğer sanıklar S. D.. ve İ. S..’yı da etkilemiştir. Yani tüm sanıklar gizlilik kararından etkilenmişlerdir.

Yukarda gösterildiği şekilde 1412 sayılı CMUK.nun 308/6. maddesine göre, açık yapılması gereken duruşmanın gizli yapılması mutlak kanuna muhalefet hallerinden sayılmıştır.

Yüksek Daire esasa girmeden yalnız sanık N.K..için değil tüm sanıklar hakkında bahsi geçen eksiklik nedeniyle bozma kararı vermesi gerekirdi” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, sanıklar S.D.ve İ.S..hakkında verilen onama kararlarının kaldırılarak, Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2005 tarih ve 2005/198-252 E. K. sayılı kararının bu sanıklar yönünden de bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Yüksek Daire esasa girmeden yalnız sanık N.K..için değil tüm sanıklar hakkında bahsi geçen eksiklik nedeniyle bozma kararı vermesi gerekirdi” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, sanıklar S.D.ve İ.S..hakkında verilen onama kararlarının kaldırılarak, Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2005 tarih ve 2005/198-252 E. K. sayılı kararının bu sanıklar yönünden de bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıkların hürriyeti tahdit ve yağma suçlarından cezalandırılmalarına karar verilen olayda, Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki hukuki uyuşmazlık, Yerel Mahkemece duruşmanın gizli yapılmasının savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurup doğurmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Konuya ilişkin yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141. maddesinde, duruşmaların herkese açık olacağı, bir kısmının veya tamamının kapalı yapılmasına ancak genel ahlakın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde karar verilebileceği, küçüklerin yargılanması hakkında kanunla özel hükümler konulabileceği belirtilmiştir.

5271 sayılı CMY.nın 182. maddesinde de Anayasa hükmüne uygun olarak duruşmaların açık yapılacağı belirtilmiş, 185. maddesinde de, sanık 18 yaşını doldurmamış ise duruşmanın kapalı (gizli) yapılacağı hükme bağlanmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Sanık N.K..’ın yaşının küçük olması nedeniyle hakkındaki soruşturma evrakı tefrik edilerek hürriyeti tahdit ve yağma suçlarından cezalandırılması istemiyle ayrı olarak dava açılmış, ancak Yerel Mahkemece diğer sanıklar hakkında aynı suçtan açılan dava ile bu dava birleştirilerek, davalar birlikte görülmüştür. 28.07.2005 tarihinde yapılan ilk oturumda, sanık Nihat Korkmaz’ın suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle duruşmanın gizli yapılmasına ilişkin ara kararı verilmiş ve duruşmaya devam edilerek iddianameler okunmak suretiyle 4 sanığın sorguları yapılarak, yakınan M.İ..ile tanıklar G.T.., K.T.., S.D.. ve M. D.. dinlenmişlerdir. Takip eden oturumlarda, duruşmanın gizli yapılması hususunda alınan ara kararı kaldırıl¬madığı halde, duruşmanın açık olarak yapıldığı hususu tutanaklara yazılmıştır.

Sanık N.K.., dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre 25.06.1987 doğumlu olup, Yerel Mahkemece gizlilik kararının verildiği ilk oturumda 18 yaşını bitirmiş durumdadır.

Sanık N.K.., dosya içerisinde bulunan nüfus kayıt örneğine göre 25.06.1987 doğumlu olup, Yerel Mahkemece gizlilik kararının verildiği ilk oturumda 18 yaşını bitirmiş durumdadır.

Yasal koşulları bulunmadığı halde duruşmanın gizli yapılması ve sanıkların sorgu ve savunmalarının gizli oturumda alınması, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY.nın 308/6. maddesi uyarınca yasaya mutlak aykırı davranılan hallerdendir. Nitekim yerleşmiş yargısal kararlarda da bu husus vurgulanarak mutlak bozma nedeni olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki Özel Dairece sanıklardan N.. hakkındaki hüküm dahi bu nedene dayalı olarak bozulmuş, ancak diğer sanıkların durumu nazara alınmamıştır. Koşulları bulunmadığı halde yargılamanın gizli yapılması 5271 sayılı CMY.nın 182 ve 185. maddelerine aykırıdır.

Bu itibarla haklı nedenlere dayanan Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yüksek 6. Ceza Dairesinin sanıklar S.D..ve İ. ..haklarındaki onama kararının kaldırılmasına, hükmün bu sanıklar yönünden de bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.10.2006 gün ve 5851-9444 sayılı ve sanıklar S ..D.. ile İbrahim H.S.. haklarındaki onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2005 gün ve 198-252 sayılı hükmünün, sanıklar S.D..ile İbrahim H.S..haklarında açık yargılama yapılması yerine, koşulları bulunmadığı halde gizli yargılama yapılması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcı¬lığına tevdiine,

27.02.2007 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6827, Karar No: 2012/18455, Tarih: 30.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/6827 E.  ,  2012/18455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hakkında kurulan hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Müdafiinin, hükümlü ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizine gelince:

Sanık ... hakkındaki 16.01.2003 tarihli hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, diğer sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün ise lehe kanun hükümlerinin uygulanması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinden bahisle 23.06.2005 tarihinde bozulması üzerine, bozmaya uyan mahkemece, hakkındaki hüküm kesinleşmiş bulunan ... hakkında da sanık sıfatıyla yeniden yargılaması yapılarak diğer sanıkla birlikte 20.12.2005 tarihinde mahkumiyetlerine karar verilip ve adı geçen hükümlü yönünden de temyiz incelemesi yapılarak Dairemizin 06.10.2009 gün, 2007/7237-2009/12210 sayılı kararı ile bozulup 25.03.2010 günü yeniden mahkumiyet hükmü kurulmuşsa da:

Sanık ... hakkındaki 16.01.2003 tarihli hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesi nedeniyle, mahalli mahkemece anılan sanık hakkında yeniden yargılama yapılarak verilen 20.12.2005 ve 25.3.2010 tarihli kararlar ve 20.12.2005 tarihli kararın incelenerek bozulmasına ilişkin Dairemizin bozma kararı ve bozmaya uyularak verilen yeni karar hukuki dayanaktan yoksun olup sehven verildiği cihetle hukuki sonuç doğuracak nitelikte olmayıp, kesinleşme nedeniyle hükümlü olan ... hakkında diğer sanıktan ayrı olarak uyarlama yargılaması yapılarak lehe yasanın tespiti gerektiğinden, Dairemizce verilen 06.10.2009 tarihli karar ile yerel mahkemenin 20.12.2005 ve 25.03.2010 günlü kararlarının ... yönünden ortadan kaldırılması hususunda Ceza Genel Kurulu'na itiraz edilip edilmeyeceğinin takdiri için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14055, Karar No: 2018/1920, Tarih: 01.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/14055 E.  ,  2018/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde bulunması gereken;

1-Davacının, davalıya göndermiş olduğu 16/09/2010 tarihli yazının davalıya tebliğine ilişkin tebligat parçası,

2-Davalının 12.11.2010 tarihli yazısında ilgi tuttuğu davacının 08.11.2010 tarih ve 4756 sayılı yazısı ile bu yazının davalıya tebliğine ilişkin tebligat parçasının dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13611, Karar No: 2014/34263, Tarih: 05.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/13611 E.  ,  2014/34263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/1616-2013/2142

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı Ç.. Ltd. Şti avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketler tarafından yapılan Ç.. apartmanından daire satın aldığını, tapu maliki olduğunu, davalı tarafından yapılan projenin tanıtım kataloglarında yer alan sitenin ortak kullanım alanında yapılacağı vaat edilen çocuk parkı, kameriye ve otopark alanı gibi sosyal tesis alanının kendilerine teslim edilmediğini, davalının edimini eksik olarak ifa ettiğini ve bundan dolayı kendisinin zarara uğradığını ileri sürerek zararının mahkemece belirlenerek tahsilini istemiştir.

Davalılar, davacıya karşı herhangi bir taahhütte de bulunmadıklarını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı B.. İnşaat Şirketi aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, diğer davalı Ç.. İnşaat Şirketi yönünden davanın kısmen kabulü ile 22.950.00.TL' nın bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı Ç.. İnşaat Şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, temyiz eden davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu da dikkate alınarak, tanıtım ve satış sırasında, proje kapsamında ve vaziyet planı içerisinde gösterilerek taahhüt edilen sosyal tesislerin inşa edilmiş olduğu ancak bu alanların sitenin bulunduğu parsel dışında Ümraniye Belediyesi’ne ait yeşil alan üzerinde kaldığı, bu şekilde Taahhüt edilen şekilde edimlerin yerine getirilmediği, bu durumun eksik ifa niteliğinde olduğu kabul edilerek, değer kaybına hükmedilmiştir.

Davaya konu projenin imal edildiği 14015 nolu parselin bitişiğindeki parselin Ümraniye Belediyesi'ne terk edilen alanlar olduğu, dava konusu sosyal tesislerin kamuya açık alanda inşa edildiği ve dava konusu dairenin 22.01.2007 tarihinde davacı adına tapu devrinin yapıldığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Davacılar tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp kavramı ile eksik iş ise birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmaması yani hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, Kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4 maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı tarafından dairenin 22.01.2007 tarihinde satın aldığı, teslimin yapıldığı, davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında açtığı eldeki dava ile de, taahhüt edilen tesislerin kamunun kullanımına da açıldığı gerekçesi ile bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istediği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı tarafından dairenin 22.01.2007 tarihinde satın aldığı, teslimin yapıldığı, davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında açtığı eldeki dava ile de, taahhüt edilen tesislerin kamunun kullanımına da açıldığı gerekçesi ile bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istediği anlaşılmaktadır.

Davacının dava dilekçesinde tanımladığı ve davalı tarafından da satışının yapıldığı anlaşılan mevcut durumun satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacıların bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır.

Kaldı ki 4.madde de konut satışlarında zaman aşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüş olup konutu satın alan davacı, açık ayıp halinde, malı teslim aldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde satıcı veya malike ayıp ihbarında bulunur ise, bu durumda malı teslim aldığı tarihten itibaren beş yıl içerisinde 4077 sayılı Kanun’a dayanarak dava açabilecektir.

Hal böyle olunca, mahkemece sosyal alanlara ilişkin ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1-Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, temyiz eden davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 391,55 TL harcın istek halinde davalı Ç.. Ltd. Şti'ne iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 5.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.