muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26387, Karar No: 2018/546, Tarih: 23.01.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/26387 E.  ,  2018/546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/587 Talimat sayılı dosyasında, borçluya ait taşımazın 14/02/2014 tarihinde yapılan açık artırmada alacaklıya ihale edildiği ve icra müdürlüğünce alacaklıya, ihale bedelini yatırmak üzere 10 günlük süre verildiği, 19/02/2014 tarihinde alacaklı vekilinin icra müdürlüğüne başvurarak, taşınmazın, alacaklı olarak alacağına mahsuben alındığını ve taşınmaz üzerindeki hacizlerin kendi hacizlerinden sonra geldiğini, bu nedenle ihale bedelinin dosya alacağına mahsup edilerek dosyaya yatırılmasına ilişkin karardan vazgeçilmesini talep ettiği, icra müdürlüğünce, dosya içerisindeki taşınmaz sayısı ve alacaklıların fazla olması nedeniyle ihale alıcısının dosyaya ihale bedelini yatırmak koşuluyla kabul edildiği, bu koşulda sonuçlanıp ihale alıcısı vekilinin imzasının alındığı gerekçesiyle 20/02/2014 tarihinde talebin reddine karar verildiği, 20/03/2014 tarihinde de alacaklının verilen 10 günlük süre içerisinde ihale bedelini nakit olarak dosyaya yatırmadığı gerekçesiyle İİK.nun 133. maddesi gereğince ihalenin ortadan kaldırılmasına karar verildiği, alacaklı tarafından icra müdürlüğünün 14/02/2014 tarihli kararına karşı yapılan başvuru üzerine mahkemenin, 10/06/2014 tarih ve 2014/152 E.-280 K. sayılı kararı ile şikayetin konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, alacaklı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 19/01/2015 tarih ve 2014/24822 E. 2015/977 K. sayılı ilamıyla şikayet mahiyetindeki başvurunun esasına girilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulduğu, mahkemece bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, taşınmaza ilişkin açık artırma tutanağında alacağa mahsuben ibaresinin yazmadığı, alacaklıya ihale bedelini ödemek için 10 gün süre verildiği ve alacaklının imzasının yer aldığı gerekçesiyle şikayetin reddedildiği anlaşılmıştır.

İcra İflas Kanunu'nun 140. maddesinde; "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" hükmü yer almaktadır. Somut olayda, üzerinde başkaca hacizlerin de bulunduğu taşınmazın, 14/02/2014 tarihli açık artırmada alacaklıya ihale edildiği görülmektedir. İcra müdürlüğünce, öncelikle İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediğinin belirlenmesi gerekir.

İcra İflas Kanunu'nun 140. maddesinde; "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" hükmü yer almaktadır. Somut olayda, üzerinde başkaca hacizlerin de bulunduğu taşınmazın, 14/02/2014 tarihli açık artırmada alacaklıya ihale edildiği görülmektedir. İcra müdürlüğünce, öncelikle İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediğinin belirlenmesi gerekir.

Haciz koyduran alacaklının taşınmazı ihale ile satın alması ve kendisinden önce gelen başka alacaklı bulunmaması halinde, alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabileceği, satış bedelini, alacağına mahsup edebileceği, taşınmaz üzerinde alıcının (alacaklının) yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden önce konulmuş, başka haciz bulunması halinde ise, sıra cetveli yapılması gerekeceğinden ve henüz sıra cetveli yapılmamış olduğundan, alacaklının, alacağının ihale bedelini karşılayıp karşılamadığı saptanıp, alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilmeden ve alıcıdan önce haciz koyduran 3. kişilerin alacaklarının miktarlarının ne olduğu dahi belirlenmeden, alıcı alacaklıya ihale bedelinin tamamını yatırması için süre verilmesi yönündeki icra müdürlüğü kararı doğru değildir. İhale tutanağında, ihalenin alacağa mahsuben yapıldığının belirtilmemesi ve alacaklıya ihale bedelini yatırması için 10 günlük süre verilmesi, alacaklının mahsup hakkını ortadan kaldırmaz. Aksi düşüncenin kabulü aşırı şekilcilik olur.

O halde, mahkemece, şikayetin kabulü ile icra müdürlüğünün 14/02/2014 tarihli 1. açık artırma tutanağındaki "alıcıya, ihale bedelini ödemek üzere (10) günlük mehil verilmesine" ilişkin kararının iptaline karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42895, Karar No: 2024/13162, Tarih: 07.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/42895 E.  ,  2024/13162 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.04.2021

SAYISI : 2019/1072 E., 2021/667 K.

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı yazılı karar ve ek kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 05.04.2021 tarihli ek karara yönelik katılan vekilinin temyiz talebi hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu temyiz talebine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24982, Karar No: 2014/28574, Tarih: 24.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/24982 E.  ,  2014/28574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi sözleşmesi ile kredi çektiğini ve sonrasında da bu krediyi yapılandırdığını bu işlemler için davalı banka tarafından kendisinden 1.281.83.TL kesinti yapıldığını, bu kesintinin haksız olduğunu ileri sürerek şimdilik 1.281.83.TL' nın, yargılama sırasında 30.05.2013 tarihinde talebini 1.650.00.TL daha artırarak toplam 2.931.83.TL' nın kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.931.83.TL' nın, 1.650.00.TL' sına 29.06.2007, 1.281.83.TL' sına 09.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava tarihinden önce davalıyı temerrüde düşürmemiştir. Bu durumda davalının 1.281.83TL yönünden dava tarihi olan 21.01.2013 tarihinden, 1.650.00.TL yönünden ıslah tarihi olan 30.05.2013 tarihinden itibaren temerrüde düştüğünün kabulü gerekeceğinden, mahkemece kesinti tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMK.' nun 370/2. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince mahkeme kararının hüküm bölümünün 1. bendindeki cümlenin çıkarılarak yerine “Davanın kabulü ile 2.931.83.TL' nın, 1.281.83TL' sına dava tarihi olan 21.01.2013 tarihinden, 1.650.00.TL' sına ıslah tarihi olan 30.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 200,30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6871, Karar No: 2012/15707, Tarih: 20.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/6871 E.  ,  2012/15707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 53/1-5, 63. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 53/2, 3, 4 ve 5.fıkra hükümlerinin dikkate alınarak 53/1. madde de belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına

Sanığın sabıka kaydında yeralan Malatya 1. Asliye Ceza mahkemesi'nin 25/12/2002 tarih ve 2002/4 esas 2002/714 karar sayılı ilamıyla hükmolunan tekerrüre esas 1 yıl hapis cezası nedeniyle TCK'nun 58. maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-)Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olup, Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Labratuvarları Dairesi Başkanlığınca düzenlenen 01.08.2006 tarihli bilirkişi raporunda ''suça konu sahte sürücü belgesinin aldatma yeteneğinin bulunduğu'', bilirkişi Dr. .... tarafından hazırlanan 20/09/2006 tarihli bilirkişi raporunda ise "suça konu belgenin sahteliğinin ilk bakışta dikkati çekmeyeceği ancak bu tip vesikaları tetkike alışık yetkili ve ilgililerce yapılacak kontrollerde anlaşılabileceği cihetle, belirtilen koşullarda ilgililer nezdinde aldatıcılık yeteneğine haiz bulunmadığının" belirtilmesi karşısında; adli emanetin 2006/934 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesi dosyaya getirtilip incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve gerekçeli kararda aldatma yeteneğinin olup olmadığının tartışılıp ve belge aslının denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içerisine konulması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) Kabüle göre de;

Karar gerekçesinde, sanığa ait olmayan ve hakkında soruşturma aşamasında ayırma kararı verilen ... isimli kişinin sabıka kaydında yeralan Kadıköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/06/2001 tarih ve 2001/115-805 esas ve karar sayılı ilamıyla hükmolunan tekerrüre esas 1 yıl 4 ay 10 gün hapis cezası nedeniyle T.C.K'nun 58. maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin de uygulanması gerekeceğinden bahsedilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6438, Karar No: 2018/9557, Tarih: 27.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/6438 E.  ,  2018/9557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli 2013/830 esas ve 2014/502 karar sayılı kararında belirtildiği üzere; CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanması halinde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden; açıklanan hükme atıf yapılmasıyla yetinilerek gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

a) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK'nin 324/4. maddesi uyarınca, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığı gözetilmeden, hazine yerine sanığa yükletilmesi,

2- Suça konulu belge aslının akıbeti hakkında karar verilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 1 nolu bozma gerekçesi yönünden Başkan Vekili ... ve Üye ...’ın karşı oyu ve oy çokluğu ile diğer yönlerden oy birliğiyle 27.11.2018 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Tartışmanın konusunu, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hükmü açıklayan mahkemenin, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri gereğince yeniden gerekçeli hüküm kurmasının gerekli olup olmadığı oluşturmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenleme, Ceza Muhakemesi sistemi ile bağdaşmamakta ve uygulamada sayılamayacak kadar sorun ve tartışma yaratmaktadır. Ancak sorunu mevcut yasal düzenlemeye göre çözüme ulaştırmak gerekmektedir.

CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasının birinci cümlesinde, sanığın, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.” denmiştir.

Bu açık hüküm gereğince, mahkeme, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar vermekle yetinecektir.

CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasının birinci cümlesinde, sanığın, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.” denmiştir.

Bu açık hüküm gereğince, mahkeme, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar vermekle yetinecektir.

Aynı fıkranın ikinci cümlesinde ise, mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği öngörülmüştür. Yeniden hüküm kurulması ancak bu durumda mümkündür.

Sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hüküm açıklandığında; açıklama kararının gerekçesi, sadece açıklama koşullarının gerçekleştiğine, bu nedenle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığına ve hükme karşı başvurulacak yasa yoluna ve şekline ilişkin olmalıdır. Mahkûmiyet kararının gerekçesi ise açıklanan hükümdeki gerekçedir. Bu durumda bir hüküm bir de bunun açıklanmasına ilişkin karar bulunmaktadır. Açıklama kararı bir anlamda açıklanması geri bırakılan hükmün tefhimi niteliğindedir. Açıklama kararının tefhimi veya tebliği üzerine yasa yoluna başvurma süresi işlemeye başlayacaktır. Hüküm kesinleştiğinde, açıklanan hükmün altına, hükmün açıklandığı kararla ilgili bilgiler ve kesinleşme şerhi yazılacak, bu şekilde açıklanan hüküm infaza verilecektir.

Çoğunluk görüşünde ise, yeniden hüküm kurulması ve hükümlerde bulunması gereken gerekçenin gösterilmesi gerektiği öngörülmektedir. Bu durumda, daha önce açıklanması geri bırakılan ve kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle açıklanan hükmün ortadan kalktığı kabul edilebilir mi?

Ortadan kalktığı kabul edilemez, çünkü bir hüküm ancak açık bir yasa hükmü veya yasa yoluna başvurulması sonucu bozulması ya da kesinleştikten sonra yargılamanın yenilenmesi üzerine CMK'nin 323. maddesi uyarınca iptali ile ortadan kalkar. Hükmün açıklanması halinde, bu durumlardan hiçbiri bulunmadığına göre, aynı konuda yeni bir hüküm kurulması ile açıklanan hüküm ortadan kalkmış olamaz. Yeniden hüküm kurulması gerektiği kabul edildiği takdirde, aynı konuda iki hüküm bulunacaktır. Bunu kabul etmek mümkün değildir.

Belirttiğimiz nedenlerle; açıklanan hükmün esasının incelenmesi gerekirken, yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün CMK'nin 34 ve 230. maddelerinde öngörülen gerekçeyi içermesi gerektiğine, açıklanan hükme atıf yapılmasının yeterli olmadığına ilişkin CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasına açıkça aykırı olan çoğunluğun (1) numaralı bozma görüşüne katılmıyoruz. 27.11.2018
Yargıtay — Esas No: 2015/1652, Karar No: 2015/693, Tarih: 16.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1652 E.  ,  2015/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "10 GÜN" ''8 GÜN'' ve "8X20=160 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "2 GÜN", "1 GÜN" ve "20 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/980, Karar No: 2019/3114, Tarih: 20.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/980 E.  ,  2019/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen 12.05.2016 tarihli hükmü, aynı gün süre tutum dilekçesi vererek temyiz ettiği, temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14831, Karar No: 2018/8427, Tarih: 11.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/14831 E.  ,  2018/8427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Sağlık Hizmetleri Doğumevi Hastanesi’nde muhasebe personeli olarak 01/05/2007 tarihinde işe başladığını, hiç bir bilgi verilmeden yine aynı şahıslara ait ... Uzay Ltd. Şti isimli iş yerine girişinin yapıldığını, çalışmaya devam ederken bilgi verilmeksizin 30/06/2012 tarihinde ... Uzay Ltd. Şti.’nden çıkışının yapılarak 02/07/2012 tarihinde ... Sağlık Hizmetlerine girişinin yapıldığını ve Aralık 2012 tarihinde ... Sağlık Hizmetlerinin ... Hastanesi’ne devredildiğini, bu son şirketteki çalışması esnasında hastane tadilatı nedeniyle 3 aylık ücretsiz izne zorlandığını, müvekkilinin ücretinin asgari ücretten gösterilmesine rağmen maaş farkıyla birlikte brüt ücretinin 1.608,60 TL. olduğunu, fazla mesai yapmadığı günlerde 08:30-17:30 saatleri arasında çalıştırıldığını, 2010 yılından sonra tam gün yasası nedeni ile 7 saat çalışması gerekirken fazla mesai haricinde 9 saat çalıştırıldığını, milli bayram ve genel tatil günleri dahil çalıştırıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücretinin davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Ltd.Şti. vekili, davacının 03/10/2007-30/06/2012 tarihleri arasında ... Uzay Şirketinde çalıştığını, ... Uzay Şirketinin kapatılması üzerine burada çalışan işçilerin ... Sağlık Hizmetleri tarafından istihdam edildiğini, davacının 01.07.2012 tarihinden 16.04.2013 tarihine kadar ... Sağlık Hizmetleri bünyesinde çalıştığını,... Sağlık Hizmetleri şirketine ait hisselerin ... Şirketi tarafından 10.12.2012 tarihinde satın alındığını, davacının iş akdinin performans yetersizliği nedeniyle feshedildiğini, davacıya hiçbir tazminat ve ücret borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. vekili, davacının 03/10/2007-30/06/2012 tarihleri arasında ... Uzay Şirketinde çalıştığını, ... Uzay Şirketinin kapatılması üzerine burada çalışan işçilerin ... Sağlık Hizmetleri tarafından istihdam edildiğini, ... Sağlık Hizmetlerine ait hisselerin bir kısmının 10/12/2012 tarihinde ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. tarafından satın alındığını ve ... Sağlık Hizmetlerine ait hastanenin tadilat sürecine girdiğini, bunun üzerine davacının 16.04.2013 tarihinde istifa ettiğini, davacının herhangi bir tazminata hak kazanmasının olanaksız olduğunu, davacının fazla mesai çalışmasının bulunmadığını, resmi tatillerde çalışmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti