muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2979, Karar No: 2013/5526, Tarih: 15.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/2979 E.  ,  2013/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2012

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazı davalının kullandığı hususunda uyuşmazlık bulunmadığı, davacının ortaklığın giderilmesi isteğiyle açtığı dava ile de intifadan men olgusunun gerçekleştiği gerekçesiyle, taleple bağlı kalınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar, ortak miras bırakan S. D. ile davacı S. adına 1/2şer paylarla kayıtlı olan 19 parseldeki 1 numaralı bağımsız bölümün murisin ölüm tarihinden itibaren davalı tarafından tek başına kullandığını ileri sürerek , eldeki davayı açmışlardır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 19 parseldeki 1 numaralı bağımsız bölümün mesken vasfında olduğu, 1/2payının tarafların ortak murisi S. D. adına kayıtlı bulunduğu, miras bırakanın 14.12.2002 tarihinde öldüğü, 1/2payın ise tarafların annesi dava dışı K. D.adına kayıtlı iken 03.03.2010 tarihinde ölünceye kadar bakma akti ile davacı S. D.e devir ve temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, ecrimisil kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir bedeldir.

Somut olaya gelince, her ne kadar mahkemece ortaklığın giderilmesi davasının açılması ile muvafakatin geri alındığı kabul edilmiş ise de; davalı konut niteliğindeki taşınmazda felçli olan annesi ile birlikte oturduğunu ve onun bakımını yaptığını, davacı S.ya ölünceye kadar bakma akdi ile temlik edilen 1/2payın da edimini yerine getirmediğinden iptali için dava açıldığını savunmuştur. Davalının bu savunmasını kanıtlaması halinde ecrimisile hükmedilemeyeceği açıktır.

Hal böyle olunca; davalının savunması üzerinde durulması, çekişmeli taşınmazda felçli olan annesine bakıp bakmadığının açıklığa kavuşturulması ve ölünceye kadar bakma aktiyle temlik edilen pay nedeniyle açılan iptal davasının değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde kara verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4935, Karar No: 2024/3674, Tarih: 04.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/4935 E.  ,  2024/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/256 E., 2022/507 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile İlk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak sanığın beraatine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiş, ilgili kararın katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 21.12.2021 tarihli ve 2020/1782 Esas, 2021/9095 Karar sayılı ilâmıyla, katılan tarafın hak kısıtlaması niteliğinde duruşmaya davet edilmeksizin hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada yine Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kusurlu olduğundan bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanıklardan ...’in TEİAŞ 2. Bölge Kontrol Elemanı olduğu, TEİAŞ ile Osmangazi Belediyesi yazışmalarından ihale makamının belediye olmasına ve tüm masrafların yüklenmesine rağmen TEİAŞ’ın kontrollük görevi için 20.000 TL para istediği, bu nedenle TEİAŞ’ın kontrollük görevini sadece işin yürütülmesinden sonra kabul anlamında değilde işin yapımını da kontrol etmeyi kapsadığı bu haliyle kontrol görevlisi Musa’nın kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsiz bulunmuş duruşma açılarak yeniden yargılama yapılmış, Bölge Adliye Mahkemesince, Osmangazi Belediyesi ile ... Şirketi arasında, elektrik deplase işi ile ilgili sözleşme yapıldıktan sonra TEİAŞ ile ... Şirketi arasında yapılan 11/03/2015 tarihli yer teslim tutanağında, işin tesisi aşamasında tüm can, mal ve iş güvenliği tedbirlerinin, mahalli topraklamaların yüklenici firma tarafından sağlanacağı,enerji kesintisi ihtiyacı halinde yapılacak yazılı müracaatla TEİAŞ'nin Grup Müdürlüğü'nce temin edileceği düzenlenmiş olup, TEİAŞ'nin 05/04/2018 tarihli cevabi yazısında da belirtildiği üzere, TEİAŞ'te söz konusu elektrik iletim hattı deplasesinde görevlendirilen hat bakım uzmanı olarak çalışan sanık ...'in görevinin, deplase işi yapıldığı sırada gerekli olan hallerde enerji kesintisinin yapılması ve gerekli topraklamaların yapılıp yapılmadığının, iş tamamlandıktan sonra da işin teknik şartnamelere uygun kalitede yapılıp yapılmadığının denetlemesi ve kontrolü olduğu, sanığın elektrik deplase işinin yapıldığı sırada, elektrik direğinin montesinin yapılıp yapılmadığıyla ilgili bir görevinin olmadığı, deplase işi tamamlandıktan sonra kontrolle sorumlu olduğu, oysa ki somut olayda, kazanın elektrik iletim hatlarının deplase işi devam ederken meydana geldiği dikkate alındığında, sanığa kusur izafe edilemeyeceği sonuç ve kanaatine varılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Mülkiyeti ve işletmesi TEİAŞ’ a ait yüksek gerilim hatlarından bazılarının yerleşim yerleri içerisindeki park olarak imarlandırılan alanlar üzerinde kalması ve yerden yüksekliğinin istenilen mesafede olmaması nedeniyle Osmangazi Belediyesi’nin TEİAŞ Grup Müdürlüğünden söz konusu hatların birleştirilmesini talep etmesi üzerine Grup Müdürlüğünün hatların birleştirilmesinin uygun olmadığı ancak hatların kleransı yönetmelikte olması gereken asgari değerlerin altına düştüğünden hatların yükseltilmesinin gerekli olduğu görüldüğünden, söz konusu direklerin aynı yerinde daha yüksek boyda direkler dikilmesi suretiyle yeterli kleransın sağlanacağının belirlenlendiğini, bu işle ilgili projelerin Belediye tarafından hazırlatılarak, hazırlatılan projelerinin uygun bulunması halinde kendilerine onaylatılıp, onaylı projeye göre hesaplanacak kontrollük ve irtibat hizmetleri bedelinin kendi hesaplarına yatırılması, kendilerine hiçbir mali ve hukuki külfet getirmeden, kamulaştırma masrafları dahil tüm masrafları Belediye tarafından karşılanmak üzere, kendi teknik şartnamelerine uygun ve kendileri kontrollüğünde, Belediye ile aralarında imzalanacak bir protokol kapsamında Belediye tarafından yapılabileceğinin belirtilmesi üzerine, Osmangazi Belediyesi tarafından hazırlanan projeler TEİAŞ tarafından onaylandıktan sonra söz konusu yüksek gerilim hatlarına yeni direkler dikilmesi işinin yapımı için ihaleye çıkıldığı, ihalenin hakkında verilen mahkumiyet hükmü istinaf mahkemesinde yapılan inceleme ile kesinleşen temyiz dışı sanık Bahri’nin yetkilisi olduğu ... Elektrik Müh. Müş. Tur. İnş. Taah. Tic. Ltd Şirketi üzerinde kaldığı, TEİAŞ’ın 11.03.2015 tarihinde ihaleyi alan şirkete yer teslimi yapması ile işin yapımına başlandığı ve TEİAŞ’ın hat bakım uzmanı sıfatıyla görev yapan sanık ...’yı direğin yükseltilmesi esnasında görevlendirdiği, sanığın da katılımıyla suç tarihinde “X” şeklindeki yüksek gerilim hattı direğinin parçalarının yerde işçilerce örüldüğü örülen parçanın vinçle yerleştirildiği, vince bağlanan kancanın çıkarılması için ... şirketi işçisi olan ...’nin direğin tepesine tırmandığı, kancayı çıkarmasının ardından direğin ortadaki bağlantı noktasından aşağı doğru bükülmesi sebebiyle tutunamayan işçinin yaklaşık 10-15 metre yükseklikten düşerek hayatını kaybettiği olayda;

İstinaf incelemesi sırasında aldırılan makine mühendisi A sınıf iş güvenliği uzmanı, inşaat mühendisi A sınıf iş güvenliği uzmanı ile elektrik mühendisinden oluşan heyet tarafından düzenlenen 31.05.2019 tarihli bilirkişi raporunda da işaret edildiği üzere somut olayda yüksek gerilim hatları için imal edilen çelik konstrüksiyonun gerekli sağlamlık ve dayanımı sağlayamadığının bildirildiği, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 49. ve 66. maddelerinde kuvvetli akım taşıyan direklerin sağlayacakları dayanım özelliklerinden bahsedildiği ve bu dayanımlarının artran yüke göre yeterliliklerinin doğrulanacağının hüküm altına alındığı, TEİAŞ’ın belediye ile yapılan protokol gereği kendi faaliyet alanında bulunan ve işletimi kendilerine ait olan hatlara ait direklerin yükseltilerek yeniden dikimi sırasında kullanılan malzemelerin imalat kontrolü ile işin teknik şartnameye uygun şekilde yapılıp yapılmadığının denetimi ile sorumlu olduğunun anlaşıldığı ancak akımın kesilmesi ve topraklanmanın sağlanması konusunda görevlendirildiği şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilen hat bakım ve uzman teknisyeni sanığın, tahsil durumu da dikkate alındığında direklerin dayanımı ve kullanılan malzemelerin imalat kontrolü konusunda yetkin olup olmadığı ile bu hususta görevlendirilip görevlendirilmediği yahut TEİAŞ'ın anılan konuya ilişkin başka birine sorumluluk verip vermediği ile direğin yükseltilmesinden önce kullanılacak malzemenin sağlamlığının test edilip edilmediğinin dosya kapsamından anlaşılamadığı gözetildiğinde anılan eksiklikler giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b bendi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9312, Karar No: 2014/23675, Tarih: 23.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9312 E.  ,  2014/23675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/219-2013/431

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/972, Karar No: 2009/4978, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/972 E.  ,  2009/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 630 parsel sayılı 8.139 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle davalılar murisi ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ...'nin itirazı üzerine 5602 Sayılı Yasa'ya göre tutanak Kadastro Mahkemesi'ne gönderilmiştir. Kadastro Mahkemesince kesin süre içinde keşif bedeli yatırılmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün davacılar vekili tarafından temyizi üzerine, karar 16. Hukuk Dairesi'nin 13.5.2004 tarihli kararı ile "davacı tarafın önceki keşif masrafını yatırmak suretiyle yasanın kendisine yüklediği mükellefiyeti yerine getirdiği, ve keşif yapıldığı, bu keşfe rağmen mahkemece re'sen yeniden keşif yapılmasına karar verilmiş olması nedeniyle masrafların suçüstü ödeneğinden karşılanması gerektiği belirtilerek" bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine çekişmeli 630 sayılı parselin tespit gibi davalı ... mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm davacılar ... Dere Mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.07.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11386, Karar No: 2019/4445, Tarih: 20.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11386 E.  ,  2019/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin "Gelen evrakın havalesi" başlıklı 88. maddesinde; "...(3) Ön büro kurulan yerlerde mahkemelere gelen evrakın havale işlemi adlî yargı ilk derece mahkemesi adalet komisyonu başkanlığının yetki vereceği yazı işleri müdürü veya zabıt kâtipleri tarafından yapılır. (4) Evrakın alındığına ve elektronik ortama aktarıldığına dair başvuru sahibine ücretsiz olarak bir alındı belgesi verilir. Bu belge aynı zamanda havale yerine geçer" hükmü karşısında, sanığın temyiz dilekçesinin önbüro yazıişleri müdürü tarafından 05/05/2015 tarihinde havale edildiği, hakim havalesi ile temyiz defterine kayıt tarihinin ise 18/05/2015 olması karşısında, adliyenin iç işleyişinde meydana gelen aksaklığın kusuru sanığa yüklenemeyeceğinden, temyiz isteminin önbüro yazı işleri müdürü havalesi ile kayda alındığı anlaşılmakla, süresinde kabul edilen temyiz isteminin incelenmesi neticesinde;

Sanığın üzerine atılı suça konu hareketin müştekinin kardeşi ile aralarında yaptıkları sözlü anlaşma neticesinde kiraladığı kırıcıyı, araç için yaptığı nakliye ve tamir masraflarını karşılamadığı gerekçesiyle hapis hakkını kullandığını beyan ederek satması fiili olduğu anlaşılmakla, sanık ile müşteki arasındaki uyuşmazlığın yapılan sözlü akitten kaynaklandığı ve uyuşmazlığın özel hukuk hükümlerini ilgilendiren hukuki ihtilaf niteliğinde olması nedeniyle sanığın yüklenen suçtan beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle gerekçesi isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2439, Karar No: 2023/1817, Tarih: 13.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2439 E.  ,  2023/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3142 E., 2023/189 K.

DAVA TARİHİ : 16.09.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...(...) 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/137 E., 2022/138 K.

Taraflar arasındaki davacı kadın tarafından açılan çocukla baba arasında yeniden kişisel ilişki tesisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; tarafların ... Aile Mahkemesi'nin 2017/307 Esas, 2019/338 Karar sayılı kararı ile boşandıklarını, kararda ortak çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, davalının başka kadınlar ile kendi ikamet ettiği evde beraber kaldığını, davalının anne ve babasının da ortak çocuk ile ilgilenebilecek yaşta olmadıklarını, davalının hafta içi ve cumartesi günleri çalıştığını, davalı babanın alkol alışkanlığının bulunduğunu, şiddete meyilli olduğunu, ortak çocuğu istemeyip kürtaja zorladığını, davacının ortak çocuğun yaşının küçük olması nedeniyle tedirgin olduğunu belirterek ortak çocuk ile davalı baba arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ve yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı erkeğin başka kadınlar ile yaşamasının söz konusu olmadığını, davanın kötü niyetli ve baba ile kız arasındaki ilişkiyi koparma niyetiyle açıldığını, davalı erkeğin müşterek çocuğunu görebilmek için icra takibi ile çocuğunu alma gayreti sarf ettiğini, ortak çocuğun yanında bakımı ile ilgilenebilecek kadın olarak davalının babaannesi ve halası olduğunu, davacının sürekli uzaklaştırma kararı aldığını, davalı erkeğin alkolik olmadığını, kanunlarda alkol alan bireyler ile müşterek çocuklar arasında kişisel ilişki kurulamayacağına ilişkin bir hüküm olmadığını, nadiren alınan alkolün görüş tesis edilmesine engel olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların ... Aile Mahkemesi'nin 2017/307 Esas, 2019/338 Karar sayılı ilamı ile boşandığı, çocuğun velâyetinin davacı anneye verildiği, davalı baba ile arasında yatılı kişisel ilişki tesisi edildiği, ortak çocuğun davacı anne ile birlikte yaşadığı, davalı babanın 2017-2021 yılları arasında ortak çocuk ile kişisel ilişki kurmadığı, 2021 yılında icra kanalı ile görüşmeye başladıkları ancak çocuğun bu süreçten olumsuz etkilediği, davalının ayrılık aşamasından sonra uzun süre küçükle kişisel ilişki kurmamasından kaynaklı yabancılaşma sorunun devam ettiği, rızasız gerçekleşen icra teslimi yolu ile yapılan görüşmelerin çocuğa zarar verdiği, çocuğun bu ebeveyn çatışmalarının sürekli ana maddesi olarak konumlandırıldığı, çocuğun yaşı itibariyle annesinin etkisininde kaldığı, babasına karşı tepkili olduğu, yatılı kişisel ilişki günlerinde ortak çocukta tuvaletini altına yapma davranışı oluştuğu, mevcut şartlar altında küçüğün davalı baba ile kişisel ilişkisinin devam etmesinin küçüğün gelişimi açısından yararlı olacağı ancak küçüğün yatılı ilişki kurmaya yeterince hazır olmadığı duygu durum değişiklikleri yaşadığı değerlendirilerek, sosyal inceleme raporundaki tespitler neticesinde ortak çocuk ile baba arasında saatlik kişisel ilişki kurulmasının çocuğun gelişimi için daha uygun olacağı gerekçesiyle, ortak çocuk ile baba arasında her ayın 1 inci ve 3 üncü Pazar günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 3 üncü günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'ye kadar, her yıl babalar gününde saat 10.00'dan, 17.00'ye kadar yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; yargılama aşamasında alınan sosyal inceleme raporlarının denetime elverişli olmadığını, davacı annenin ortak çocuğu suçta araç olarak kullandığını, önce çocuğa fiziksel şiddet uygulayıp, fiziksel şiddetin erkek tarafından yapıldığı iftirasını attığını, buna ilişkin olarak ceza yargılaması olduğunu, mahkemece ceza yargılamasının sonucunun beklenmemesinin hukuka aykırı olduğunu, davacı annenin velâyet görevini kötüye kullandığını, delillerin tam olarak toplanmadan hüküm kurulduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmek üzere kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin davanın kabulüne yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.