muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3761, Karar No: 2020/5806, Tarih: 19.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/3761 E.  ,  2020/5806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 05/05/2020 tarihli yazısı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonucunda değişen suç vasfına göre TCK'nın 191/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve 191/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/206 esas, 2015/179 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21/05/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanıklar hakkında, 15/11/2014 tarihli olay tutanağına göre içinde bulundukları araçtan ele geçirilen net 189 gr esrarı satmak amacıyla bulundurdukları gerekçesiyle “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan soruşturma başlatıldığı, ayrıca yapılan kan tahlillerinde esrar kullandıklarının tespit edilmesi üzerine soruşturma evrakı tefrik edilerek “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan da soruşturma yapıldığı,

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda tüm sanıklar hakkında 01/04/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

3- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yapılan soruşturma sonucunda ise sanıklar hakkında 31/03/2015 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, ancak yapılan yargılama sonucunda Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/206 esas, 2015/179 sayılı kararıyla “sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı, değişen suç vasfına göre eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağı” gerekçesiyle TCK'nın 191/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, 191/8. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Sanıklar hakkında 15/11/2014 tarihli eylemleri nedeniyle uyuşturucu madde ticareti veya sağlama suçundan Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/5722 sayılı dosyası üzerinden yapılan soruşturma sırasında, şüphelilerin aynı zamanda uyuşturucu maddeyi kullanması nedeniyle soruşturma evrakının uyuşturucu madde ticareti veya sağlama suçu yönünden tefrik edilerek evrakın soruşturma defterinin 2015/1396 numarasına kayıt edildiği,

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Sanıklar hakkında 15/11/2014 tarihli eylemleri nedeniyle uyuşturucu madde ticareti veya sağlama suçundan Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/5722 sayılı dosyası üzerinden yapılan soruşturma sırasında, şüphelilerin aynı zamanda uyuşturucu maddeyi kullanması nedeniyle soruşturma evrakının uyuşturucu madde ticareti veya sağlama suçu yönünden tefrik edilerek evrakın soruşturma defterinin 2015/1396 numarasına kayıt edildiği,

Kullanmak için uyuşturucu madde kabul etmek veya bulundurmak suçu yönünden sanıklar hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 01/04/2015 tarihli ve 2014/5722 soruşturma, 2015/16 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde kabul etmek veya bulundurmak suçu yönünden sanıklar hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının 01/04/2015 tarihli ve 2014/5722 soruşturma, 2015/16 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına yönelik karar bulunduğu anlaşılmakla, mahkemesince açılan kamu davası hakkında anılan suç uyarınca erteleme kararı bulunduğu gerekçesiyle kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilerek, şüpheli hakkında erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi yönünde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/206 esas, 2015/179 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Her ne kadar Mahkemece “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçu bakımından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda değişen suç vasfına göre “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmişse de,

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Her ne kadar Mahkemece “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçu bakımından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda değişen suç vasfına göre “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmişse de,

Sanıklar hakkında, 15/11/2014 tarihli olay tutanağına göre içinde bulundukları araçtan ele geçirilen net 189 gr esrarı satmak amacıyla bulundurdukları gerekçesiyle “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan soruşturma başlatıldığı, ayrıca yapılan kan tahlillerinde esrar kullandıklarının tespit edilmesi üzerine soruşturma evrakı tefrik edilerek “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan da soruşturma yapıldığı,

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda tüm sanıklar hakkında 01/04/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, bu nedenle Mahkemece “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan yapılan soruşturma sonucunda açılan davanın yargılaması sonucunda, bu suç bakımından mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı kanaatine ulaşılması durumunda beraat kararı verilmesi gerektiği, değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulamayacağı, zira sanıkların aynı eylemine ilişkin olarak “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu bakımından ayrı bir soruşturma süreci yürütülerek yasal zorunluluk gereği kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve henüz bu suçtan açılmış bir dava bulunmadığı, anlaşıldığından “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçu bakımından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda değişen suç vasfına göre “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle yerinde görülmüştür.

D) Karar:

Açıklanan nedenlere göre; Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/206 esas, 2015/179 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak; sanıkların “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçu bakımından BERAATİNE, hükmolunan cezanın bütün sonuçlarıyla ortadan KALDIRILMASINA, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 19.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4667, Karar No: 2021/5361, Tarih: 24.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/4667 E.  ,  2021/5361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 25.09.2019 tarih ve 2019/1932 E. - 2019/1378 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 22.06.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun yaptığı inşaat ihalesini alan dava dışı Poçan firmasının müvekkiline davalı bankaya ait 313.500.- TL meblağlı teminat mektubu verdiğini, söz konusu firmanın ihalede belirtilen taahhütleri yerine getirmemesi üzerine müvekkilince 17.07.2013 tarih 30381188-765 sayılı yazıyla davalı banka şubesinden teminat mektubunun nakde çevrilmesinin istendiğini, iadeli taahhütlü gönderilen bu yazının 18.07.2013 tarihinde davalıya ulaştığını, ancak banka yetkililerinin posta iletisini teslim aldığı halde zarfın içinde teminat mektubunun nakde çevrilmesine dair yazı bulunmadığını, teminat mektubunun geçerlilik süresinin 12.08.2013 tarihinde sona erdiğini, müvekkilinin tazmin talebinin kendilerine ilk kez 16.08.2013 tarihinde ulaştığını belirterek taleplerini reddettiğini, müvekkilinin gönderdiği ihtarnameye de olumsuz cevap verdiklerini ileri sürerek, teminat mektubunun nakte çevrilerek yasal faiziyle birlikte müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, teminat mektubunun süresinin en son 12.08.2013 tarihine kadar uzatıldığını, davacı idarenin 18.07.2013 tarihinde iadeli taahütlü mektupla teminat mektubunun aslını gönderdiğini, teminat mektubunun nakte çevrilmesi talebine ilişkin bir yazının iadeli taahhütlü zarftan çıkmadığını, teminat mektubunun aslının sunulmasının müvekkili bankanın ibra edildiği anlamına geldiğini, davacı idarenin 14.08.2013 tarihli tazmin talep eden yazısının teminat mektubunun süresinden sonra olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, teminat mektubunun asıllarıyla birlikte davalı banka şubesine hitaben yazılan 17.07.2013 tarih 303181188-765 sayılı yazının da gönderildiğine dair ispat külfetinin davacıda olduğu, bu hususun yazılı delille kanıtlanması gerektiği teminat mektubunun gönderildiği posta alındı belgesinde zarfın içinde 17.07.2013 tarihli yazının bulunduğuna dair herhangi bir bilgi yer almadığı, teminat mektubunun aslı iade edildikten sonra davalı bankanın sorumluluğunun devam edip etmediğini araştırma yükümlülüğü altında olmadığı, sorumluluğunun devam ettiği kabul edilse bile teminat süresi sona ermeden davalıya ulaşan bir talep bulunmadığından davalının sorumluluğunun sona erdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, Dairemiz bozma ilamına uyularak teminat mektubunun muhababı olan davacı tarafça, teminat mektubu aslı süresinde davalı bankaya gönderilmiş ise de, teminat mektubunun süresi içinde lehdar şirketin teminat mektubu ile garanti edilen yükümlülüğü yerine getirmediğine dair davalı bankaya bildirim yapıldığı kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 24.06.2021 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi'nin kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiş; bu kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin kararı "davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmesi" gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından "davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde "davanın reddine" karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan bozma kararı böyle olmasa Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından verilen ilk kararın niteliği itibariyle yine kendisi tarafından karar verilmesi uygun olabilirse de bu kere "İlk Derece Mahkemesi'nin kararının kaldırılmasına ve davanın reddine" karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesi'nin kaldırılmaması doğru olmamıştır.

Bu itibarla bu hususları dikkate almayan saygıdeğer çoğunluğun onama kararına muhalifim. 24.06.2021
Yargıtay — Esas No: 2021/1167, Karar No: 2022/3342, Tarih: 01.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/1167 E.  ,  2022/3342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tescile ilişkin bendinin HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmesine dair hükmün Yargıtay'ca duruşmalı incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş, duruşma için belirlenen 01/03/2022 günü davalı idare vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden davacı ve ihbar olunan vekillerinin yokluklarında duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca uyarınca esastan reddine, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tescile ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Tekirdağ İli, Süleymanpaşa İlçesi, Hürriyet Mahallesi, 217 ada, 35 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tescile ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Davalı ...'nın karar başlığının davalı bölümünde gösterilmemesi,

2- ...'nün karar başlığında ihbar edilen olarak gösterilmesi gerekirken davalı olarak yazılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nin 2019/1847 Esas - 2020/1499 Karar sayılı ilamının;

a)Karar başlığının davalılar bölümünden (... VEKİLİ: Av.... - Karayolları 1. Bölge Müd. Hamidiye Mh. Kemerburgaz Cd. Kağıthane/İSTANBUL) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (... - Çınarlı Mah. Hayrabolu Cad. No:4 Süleymanpaşa/ TEKİRDAĞ) ibaresinin yazılmasına,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nin 2019/1847 Esas - 2020/1499 Karar sayılı ilamının;

a)Karar başlığının davalılar bölümünden (... VEKİLİ: Av.... - Karayolları 1. Bölge Müd. Hamidiye Mh. Kemerburgaz Cd. Kağıthane/İSTANBUL) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (... - Çınarlı Mah. Hayrabolu Cad. No:4 Süleymanpaşa/ TEKİRDAĞ) ibaresinin yazılmasına,

b) Gerekçeli karar başlığına ayrı bir bent olarak (İHBAR OLUNAN: ... VEKİLİ: Av.... - Karayolları 1. Bölge Müd.Hamidiye Mh. Kemerburgaz Cd. Kağıthane/İSTANBUL) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7427, Karar No: 2012/39627, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7427 E.  ,  2012/39627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı tefhim olunan mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı,04.06.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1219, Karar No: 2013/10490, Tarih: 21.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/1219 E.  ,  2013/10490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK'nun 170/a maddesi gereğince icra mahkemesi, müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısıyla, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir. Borçlunun İİK.nun 168.maddesinde yazılı yasal 5 günlük sürede borca yada imzaya itiraz etmesi veya zamanaşımı itirazında bulunması durumunda, takip konusu belgenin kambiyo senedi vasfını haiz olmadığının ve dolayısıyla alacaklının kambiyo senetlerine özgü yol ile takip hakkının bulunmadığının tespit edilmesi halinde, diğer itiraz nedenleri incelenmeksizin İİK'nun 170/a maddesi uyarınca re'sen takibin iptaline karar verilmesi gerekir.

TTK'nun 688/6. maddesinde; bonoda tanzim yerinin yazılı olması gerektiği, aynı kanunun 689/son maddesinde ise; tanzim edildiği yer gösterilmeyen bir bononun tanzim edenin adı ve soyadı yanında yazılı olan yerde tanzim edilmiş sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Hukuk Genel Kurulu'nun 02.10.1996 gün ve 1996/12-590 sayılı kararında da benimsendiği üzere tanzim yeri olarak idari birim adının (kent, ilçe, bucak, köy gibi) yazılması zorunlu ve yeterlidir.

Somut olayda takip konusu senette tanzim yeri yazılı olmadığı gibi, tanzim edenin ad ve soyadı yanında yazılı olan "....Mah. ....Sok. No.. Kat." şeklindeki adres de idari birim ihtiva etmemesi nedeniyle yasanın aradığı geçerli bir tanzim yeri niteliğinde değildir. ....." olarak belirtilen adresin ise tanzim edene değil tanzim eden lehine aval verene ait olduğu senet metninden açıkça anlaşılmaktadır. Bu durumda takibe dayanak belgede tanzim yeri yazılı olmadığından senedin kambiyo senedi vasfı bulunmamaktadır. O halde mahkemece İİK'nun 170/a-2.maddesi uyarınca resen takibin iptaline karar verilmesi gerekirken imza itirazının esası incelenerek, imza itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına ve alacaklı aleyhine %20 tazminat ile %10 para cezasına hükmolunmasına dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12653, Karar No: 2015/26492, Tarih: 25.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/12653 E.  ,  2015/26492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 231 ve TCK’nun 7/2. maddeleri gereğince, hakkında 'hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle açıklanmasına karar verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.