muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8565, Karar No: 2019/11845, Tarih: 07.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8565 E.  ,  2019/11845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında başkasına ait kimlik ve ya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Karar başlığında suç isimlerinin bina ve eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık ve başkasına ait kimlik veya kemlik bilgilerinin kullanılması suçlarının yazılması yerine kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık ve iftira suçları olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

TCK'nin 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşabilmesi için suça konu yerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yeri veya eklentisi olmasının gerekmesi karşısında; sanıkların açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği bir saatte suça konu markete, açık olduğu sırada gündüz vakti girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediği olayda, yasal unsurları itibarıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmayacağı nazara alınmadan suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi infaz aşamasında gözetilebiceğinden, sanık ... hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan TCK’nun 268/1 delaletiyle 267/1. maddenin uygulanması gerekirken doğrudan TCK’nin 267/1. maddesinin uygulanması sonuç ceza değişmediğinden, sanıklar hakkında tüm hükümlerde Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanıklar ..., ..., ...’nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11963, Karar No: 2010/7849, Tarih: 28.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11963 E.  ,  2010/7849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı EÜAŞ Genel Müdürlüğü aleyhine 31/10/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacıya ait taşınmazda oluşan değer kaybına ilişkin zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporu, Afşin Kaymakamlığı İlçe Tarım Müdürlüğü’nün 2008 yılında üretimi yapılan ve münavebeye giren bitkilere ait maliyet ve birim satış cetveli esas alınarak düzenlenmiştir. 2007 yılına ait maliyet ve birim satış cetveli ile dayanak yapılan 2008 yılı cetveli arasında dekara verim, fiyat ve üretim giderleri yönünden oldukça yüksek farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından Türkiye İstatistik Kurumu’na gönderilen 2008 yılına ait veri listesinin de raporda esas alınan miktarlarla örtüşmediği görülmektedir.

Bu durumda, 2007 yılı veri cetveli ile 2008 yılı veri cetveli arasındaki yüksek farklılıkların araştırılıp açıklattırılmasından sonra varılacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik incelemeye dayalı gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Dava konusu taşınmazların tümünde değil bir bölümünde pay sahibi olduğu anlaşılan davacının payına düşen yerdeki zarar tutarının ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, tüm taşınmazları davacı ekmiş gibi zarar hesaplanıp bulunan tutardan davalının sorumlu tutulmuş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4141, Karar No: 2020/2840, Tarih: 04.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/4141 E.  ,  2020/2840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No : 2018/494-2019/989

İlk Derece

Mahkemesi : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

No : 2017/224-2017/650

Dava, itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ile davalı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/961, Karar No: 2024/824, Tarih: 24.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/961 E.  ,  2024/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/755 E., 2013/730 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddine dair 05.11.2013 tarihli ek

karar, kaçak eşyanın müsaderesine dair 18.04.2016 tarihli ek karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2012/755 Esas, 2013/730 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz yoluna konu 05.11.2013 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar ile 18.04.2016 tarihli kaçak eşyanın müsaderesine dair ek karar ve 10.09.2013 tarihli gerekçeli kararın; kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ...’na (kapatılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu 05.11.2013 tarihli ve 18.04.2016 tarihli ek kararlar ile gerekçeli kararın adı geçen katılan kuruma tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi halde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılana tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda

temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7504, Karar No: 2024/1984, Tarih: 21.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7504 E.  ,  2024/1984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4025 Esas, 2023/1040 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Başkale Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/8 Esas, 2022/767 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle yapılan ön inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Mahkemece davacı lehine hükmedilen ecrimisil bedeli Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle; davacı lehine hükmedilen ecrimisil bedeli yönünden davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı idare vekilinin kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat davası için gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Van ili, Başkale ilçesi, ... Mahallesi, 276 ada 50 parsel sayılı taşınmazın davalı idare tarafından dere ıslahı çalışması yapılmaması nedeniyle sazlık haline geldiğini, bu nedenle kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan bedeli için şimdilik 5,00 TL ve dava tarihinden itibaren geriye dönük 5 yıllık ecrimisil bedeli için ise şimdilik 10,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle zamanaşımı def'inde bulundukları davanın haksız olduğunu, kamulaştırmasız el atmanın söz konusu olmadığını, dava konusu taşınmaza bir müdahalenin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle zamanaşımı def'inde bulundukları davanın haksız olduğunu, kamulaştırmasız el atmanın söz konusu olmadığını, dava konusu taşınmaza bir müdahalenin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın bedel artırım dilekçesi nazara alınarak kabulüne ve kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tespiti ile davalı idareden tahsiline ve dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, kamulaştırmasız el atma koşullarının gerçekleşmediğini, taşınmazın dere yatağı haline gelmesinde kusurlarının olmadığını, husumetin Maliye Hazinesi ya da Kadastro Genel Müdürlüğünde olduğunu, idari yargının görevli olduğunu, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, bedelin yüksek belirlendiğini, ecrimisile hükmedilmemesi gerektiğini ve hükmedilecekse en fazla 5 yıl için verilebileceğini, ıslah edilen kısma ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve yeniden yargılama yapılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza o yörede mutad olarak ekilen münavebeli ürünleri ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim miktarları İl/İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2022 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2022 yılı verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Tarım ve Orman Müdürlüğünün 2021 yılı verileri esas alınmak suretiyle yapılan hesaplamada, taşınmazın net gelirine Yİ-ÜFE endeks oranları uygulanarak yapılan hesaplama doğru değildir. Ancak Bölge Adliye Mahkemesince 2022 yılına ait o yörede mutat olarak ekilen kesin münavebe ürünleri ve münavebeye esas alınan ürünlerin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden temin edilerek dosya arasına alınmış, 2022 yılı kesin verilerinde ortalama değerler esas alınmak suretiyle yapılan hesaplamada taşınmazın m² bedeli; 69,35 TL/m² olduğu belirlenmiş olduğundan İlk Derece Mahkemesince 2021 yılı verilerine göre net gelirine göre yapılan hesaplama sonrası taşınmazın m² bedelinin 20,55 TL olarak kabul eden bilirkişi raporu hükme esas alınarak kamulaştırmasız el atma bedelinin belirlenmesi, istinaf edenin sıfatı ve özellikle aleyhe bozma yasağı ilkesi gözetilerek kaldırma nedeni yapılmamıştır. Bu durumda; dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca o yörede mutad olarak ekilen münavebe ürünleri buğday/saman ve yonca verileri esas alınarak olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer biçilerek taşınmazın m² birim fiyatının 20,55 TL olarak hesaplanmasında, hesaplamaya esas alınan ürünler ile kapitalizasyon faiz oranının %4 olarak alınmasında, taşınmazın bilirkişi raporu, dosya kapsamı ve Kadastro Genel Müdürlüğü Parsel Sorgulama Sisteminden edinilen bilgilere göre özelliği ve durumu dikkate alındığında %15 objektif değer artışı uygulanmasında, sürekli olarak dere yatağı haline gelen kısmın tapu kaydının iptaline karar verilmesinde, istinaf edenin sıfatı ve istinaf nedenlerine göre bir isabetsizlik görülmemiştir. Dava, taşınmazın bir kısmının dere yatağı haline gelmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkin olduğu halde, hükmün 1 inci bendinde 17

. Dava, taşınmazın bir kısmının dere yatağı haline gelmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkin olduğu halde, hükmün 1 inci bendinde 17.918,19 m²lik kısmın irtifak alanı olduğunun yazılması, ecrimisil yönünden faizin başlangıç tarihinin yazılmaması nedeniyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesis edilmesi, dere yatağı haline gelen kısmın tapudan terkini yerine, davalı adına tesciline karar verilmesi, kararın kesinleşmesi beklenmeksizin tescil işlemleri için tapu müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi ve fen bilirkişi raporunun tarihi 01.05.2022 olmasına rağmen, 10.05.2022 şeklinde yazılması hatalı olduğundan İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66 ncı maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki Van ili, Başkale ilçesi, ... Mahallesi, 276 ada 50 parsel sayılı taşınmaza net gelir metodu uygulanarak değer biçilmesi uygun görülmüştür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı İdare Vekilinin Ecrimisil Talebine İlişkin Temyiz Yönünden;

Davalı idare vekilin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davalı İdare Vekilinin Tazminat Talebine İlişkin Temyiz Yönünden;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı İdare Vekilinin Ecrimisil Talebine İlişkin Temyiz Yönünden;

Davalı idare vekilin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davalı İdare Vekilinin Tazminat Talebine İlişkin Temyiz Yönünden;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi karının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5927, Karar No: 2009/12666, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5927 E.  ,  2009/12666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, projeye aykırı yapılan tadilatların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı dava dilekçesinde; anataşınmazın 1 numaralı bağımsız bölümünün maliki olan davalıların, bahçenin demir parmaklığını yıktıklarını ve bahçedeki çimlerin üzerine beton dökerek kendilerine özel yol yaptıklarını; ayrıca, tapuda mesken olan bağımsız bölümlerini işyerine dönüştürdüklerini ileri sürerek, ortak yerlere yapılan müdahalelerin önlenmesini ve işyerine çevrilen meskenin eski hale getirilmesini, 614 TL tutarındaki tespit masrafının tahsilini istemiş mahkemece; davanın kabulü ile, davalılara ait 1 numaralı bağımsız bölümün yıkılan demir parmaklığının onarılarak eski hale getirilmesine, açık balkona yapılan alüminyum doğramalar ile balkondan daireye giriş kapısının sökülerek balkon korkuluklarının ve açık balkonun projeye uygun eski hale getirilmesine, taşınmazın mesken olarak kullanılmasına ve 614 TL tutarındaki tespit giderinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

HUMK'nun 74. maddesi uyarınca hakim her iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı olup, ondan fazlasını veya başka bir şeye hükmedemez. Yasanın bu buyurucu hükmü dikkate alınarak istem doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken davacının herhangi bir talebi olmadığı halde davalıların bağımsız bölümünün yıkılan balkon demir parmaklığının onarılmasına, balkona yapılan alüminyum doğramaların ve balkondan daireye giriş kapısının sökülerek balkon korkuluklarının ve açık balkonun projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.