muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/781, Karar No: 2024/9011, Tarih: 12.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/781 E.  ,  2024/9011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1521 Esas, 2023/1452 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/41 E., 2021/211 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 2018/08479 sayılı “...” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin 2014/65749, 2014/63800, 2011/77722, 2010/71023, 2010/71021, 2016/06025 ve 2014/90808 sayılı markalarını mesnet göstererek, benzerlik eskiye dayalı kullanım ve kötü niyet gerekçeleriyle başvuruya itiraz ettiğini, davalı TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla itirazın nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının benzer olduğunu, “...” ibareli başvuru markasının, müvekkillerinin etkinliklerinden haberdar olan tüketiciler nezdinde, müvekkiline ait bilhassa “... Ultra Trail” markası ile “... Ultra Marathon”, “Runfire ...”, “... Epic” ve “Fairyfest ...” markalarıyla işletmesel bağlantı kurularak, müvekkiline ait bir organizasyonun "Salomon" markası tarafından finanse edildiği ve müvekkili markalarının serisi olduğu izlenimi doğurduğunu, ortalama düzeydeki tüketicilerin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu derhal ve hiç düşünmeden ilk bakışta algılamalarının mümkün olmadığını, davalı şirketin müvekkili markalarına "Salomon" ibaresini ekleyerek kendi adına tescil ettirmesinin markaya ayırtedicilik katmadığını ve başvurunun kötü niyete dayandığının delili olduğunu ileri sürerek 2019-M-9537 sayılı YİDK kararının iptali ile 2018/08479 sayılı “Salomon ... Ultr- Trail” ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, davaya konu markanın asli unsurunun “Salomon” ibaresi olduğunu “...” ibaresinin Kapadokya bölgesinin İngilizce yazılışını gösteren coğrafi isim olması ve “ultra trail” ibaresinin ise uzun mesafe patika koşusuna verilen genel bir isim olması sebebiyle tali unsurlar olduğunu, Kapadokya bölgesinde müvekkili şirketin, organizasyonlarının gerçekleştirilmesi için geçmişte ... Tur Turizm Ticaret ve Pazarlama Ltd. Şti. ile anlaştığını ve bu şirketin alt şirketi konumundaki Argeus Travel & Events tarafından da 13.05.2014 tarihinde “cappadociaultratrailcom” alan adı ile internet sitesinin kurulduğunu, müvekkilinin 2014 yılı Haziran ayında twitter kulanıcı hesabı kullanmaya başladığı ve ilk etkinlik afişini 27.07.2014’de facebook ve twitter internet sitesinden paylaştığını, müvekkilinin davacı tarafından aynı ibare için 13.08.2014 tarihinde marka başvurusu yapılması üzerine ... Tur Turizm Ticaret ve Pazarlama Ltd. Şti. tarafından başvuruya itiraz edildiğini, davacı başvurusundan 41. sınıfa konu "Spor, kültür ve eğlence hizmetleri"nin çıkartıldığını, dünyada “ultra trail” ibaresini ilk kullanan, bu isimle yarış düzenleyen ve ibareyi WIPO nezdinde tescil ettirenin Ultra Trial Du Mont-Blanc isimli firma olduğunu ve ... Tur Turizm Ticaret ve Pazarlama Ltd. Şti'nin “Capodocia Ultra Trail” ibaresinin kullanım hakkını 22.07.2014 tarihli sözleşme ile bu firmadan devraldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalının "..." ibareli marka başvurusu ile davacının "... Ultra Trail" ve "... Ultra Marathon" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, kurum kararında geçen "... Ultra Trail" ibaresinin, Kapodokya' da diizenlenen bir spor etkiıliği izlenimi vermesi ve bu sebeple markasal ayırt edici niteliğinin yüksek olmaması, başvuruda markasal ayırt ediciliği yüksek olan farklı unsurun varlığı ve iIgili tiiketici kesiminin yüksek dikkat düzeyi hususları" şeklinde nitelendirme yapılıp karıştırılma olmadığı ileri sürülse de, markaların bütünselliği ilkesi kapsamında karşılaştırmanın markalarda yer alan bütün ibarelere göre değerlendirme yapılması gerektiği, buna göre davalının onca seçenek özgürlüğü varken yaptığı marka başvurusu dolayısıyla davacı markalarındaki "... Ultra Trail" ve "... Ultra" ibareleri olduğu gibi alınarak davacı markalarına yaklaşma çabası görüldüğü, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin davalının başvuru markasını gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davacının tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, her iki taraf markasında benzerlik nedeniyle yanılgı yaşayabileceği, markalar arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği yani markaları karıştırabileceği, aksi yöndeki bilirkişi görüşüne iştirak edilmediği, başvuru ibaresi açısından davacı tarafın önceye dayalı kullanım ve gerçek hak sahipliği, markalarının tanınmışlığı, diğer fikri - sınai hak iddiası ve davalı başvurusunun kötü niyetli yapıldığı iddialarının kanıtlanamadığı, markalar arasında iltibas oluştuğundan bu iddiaların sonuca etkili de görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 2019-M-9537 sayılı YİDK kararının iptaline, 2018/08479 sayılı marka tescilli olduğundan hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm davalı taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, taraf markalarında "..." ve "ultra trail" ibareleri ortak olup, bu ortaklıktan kaynaklı kısmi benzerlik bulunduğu, ancak "..." kelimesinin İngilizce'de Kapadokya'nın karşılığı olduğu, meşhur bir coğrafi yer adı olması sebebiyle kimsenin tekeline verilemeyeceği, "ultra trail" ibaresinin ise bilirkişi raporunda da ayrıntılı olarak açıklandığı üzere "fazla, aşırı, hadden ziyade, üstün, ifrat derecede, -in ötesinde" gibi karşılıkları bulunan "ultra" kelimesi ile Türkçe'de "yol, patika, keçiyolu arkada bırakılan iz" gibi anlamlara gelen "trail" kelimelerinin birleşiminden oluştuğu ve bu iki kelimenin birlikte "aşırı (zorlu) patika, yolun/patikanın ötesinde" gibi anlamlarda kullanıldığı dikkate alındığında, bu anlamları nedeniyle ortak bu ibarenin de ayırt ediciliğinin düşük olduğu, davaya konu başvuruda ortak bu ibareler dışında "Salomon" ibaresi de yer almakta olup, ayırt ediciliği yüksek bu ibarenin daha çok dikkat çekecek şekilde markanın başına yerleştirildiği, ... ibareli başvuru markası ile davacının ayırt ediciliği yüksek bir kelime barındırmayan itiraza mesnet "... Ultra Trail" ibareli markası arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, zira başvurunun itiraza mesnet markalardan yeterince farklılaştığı, 41. sınıf hizmetlerin tüketicilerinin dikkat seviyelerinin de yüksek olduğu, bunun gibi, davaya konu markanın, davacının "... Ultra Marathon" ibareli ve diğer markalarıyla da iltibas oluşturmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemesince kurulan nihai hükme göre davalı şirket marka başvurusu olan "...” ibaresi ile davacının itirazına mesnet ve davaya dayanak yaptığı “... Ultra Trail”, “... Ultra Marathon”, “Runfire ...”, “... Epic” ve “Fairyfest ...” unsurlu markaları arasında 6769 sayılı Kanunun 6/1 hükmünde aranan iltibas koşullarının oluşmadığı kanaati ile davanın reddine karar verilmiş ise de Dairemizce benzer ibarelere ilişkin uyuşmazlıklarda yapılan değerlendirmeler (Dairemizin 2023/5373 E., 2024/2925 K., 20203/1339 E., 2024/4474 K. sayılı kararları) dikkate alındığında, özgün bir biçimde tertip edilmiş ... Ultra Trail ibareli davacı markası ile davalı başvuru markasının bütünsel açıdan yoğun benzerlik ihtiva ettiği, davalı başvuru markasının davacının bir dizi markaları arasına karışacak yoğunlukta seri marka izlenimi oluşturacağı, başına eklenen farklı kelime unsurunun sonucu değiştirmeyeceği kanaatine varılmıştır. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince atarf marka ve marka başvurusu arasında hitap olunan tüketici nazarında iltibasa neden olacak derecede benzerlik bulunduğu gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

2.Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3642, Karar No: 2014/19658, Tarih: 25.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3642 E.  ,  2014/19658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/292572

MAHKEMESİ : Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2011

NUMARASI : 2010/84 (E) ve 2011/232 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Katılan T.. S..’ın, Polatlı Belediyesi’nde memur olarak çalıştığı ve aynı zamanda kardeşi L. S.ile birlikte çiftçilik yaptıkları, katılan B.. S..’ın da hayvancılık işi ile uğraştığı, Polatlı Belediyesine gelen sanık A.. V..’un burada farklı zamanlarda katılanlar ile tanıştığı, organik tarım yapmaları halinde ürünlerini yüksek bedelle satabileceğini, Tarım Bakanlığı aracılığıyla Avrupa Birliğinden kendileri için hibe alabileceğini söylediği, katılan B.. S..’a alınacak hibeden %30’unun kendisine verilmesi halinde hibe programı hazırlayacağını söyleyerek ,proje için yapılacak masraflar adı altında B.. S..’dan 3.000 TL istediği, Bilal‘in sanık Aytekin’e inanıp 1.000 TL verdiği, ancak sanık Aytekin’in katılan Bilal adına adına resmi bir proje hazırlamasının, Tarım Bakanlığına müracaat etmesinin, ya da hibe başvurusunun olmadığının anlaşıldığı, yine sanık A.. V..’un aynı şekilde tanıştığı katılan Turan’la hibe projesi yaparak Tarım Bakanlığının aracı kılıp Avrupa Birliği destekleme fonlarından hibe alabileceğini söyleyerek aralarında anlaştıkları, buna göre A.. V..’un T.. S.. ve kardeşi Latif adına hibe projesi hazırlayıp Tarım Bakanlığı aracılığıyla Avrupa Birliği fonlarından hibe alacağı, üretilen mahsullerin organik olması nedeniyle sanık A.. V.. tarafından yüksek bedelle pazarlanacağı, bu işe karşılık Turan’ın Sanık Aytekin’e her ay 3.000 TL danışmanlık ücreti ödeyeceğinin kararlaştırıldığı, buna göre Turan ve kardeşi Latif’in 100 dekar soğan ekimi yaptıkları, A.. V..’un hazırlayacağı hibe projesinin masrafları için Turan’dan para istediği, Turan‘ın Sanık Aytekin’e 3.500 TL ve 1000 Euro para verdiği, ayrıca daha sonra 20.000 ,10.000 ve 7.000 meblağlı 3 adet çek verdiği, sanık Aytekin’in talebi ile iki adet 10.000 TL, bir adet 5.000 TL’lik 3 adet çek daha verdiği, sanık Aytekin’in alınacak hibeye kefalet olarak arazi gösterilmesi gerektiğini söyleyerek Turan’ın oğluna ait arsa ile ilgili sanık A.. V..’a genel vekaletname verdiği, ancak sanığın her hangi bir şekilde Tarım Bakanlığı aracılığıyla hibe projesine başvurmadığının anlaşıldığı, daha sonrasında katılan T.. S..’ın tanıştığı sanık S.. K..’ın katılandan; katılanın kullandığı hazine arazilerinin tapusunu alacağı vaadiyle önce 500 TL aldığı, daha sonra tapulama işini hallettiğini, Gençali köyündeki hazine arazilerinin toprak reformunu durdurduklarını söyleyerek 10.000 TL daha aldığı, aralarında yaptıkları görüşmeler sırasında T.. S..’ın sanık A.. V.. tarafından dolandırıldığını sanık S.. K..’a söylemesi üzerine, sanık Selahattin’in sanık Aytekin’e kaptırdığı paraları alabileceğini söylediği, 2007 yılının Şubat ayında Turan’a, Aytekin’e kaptırdığı paraya karşılık Aytekin’e ait ... plaka sayılı aracı aldığını, aracın devri için 14.000 TL’ye ihtiyaç olduğunu söyleyip katılandan 14.000 TL aldığı, aracı 75.000 TL’ye sattığını söylediği, ancak bankadan bu parayı çekerken sanık Aytekin’in şikayeti üzerine yakalandığını, paraya savcılığın el koyduğu, 10

.. K..’a söylemesi üzerine, sanık Selahattin’in sanık Aytekin’e kaptırdığı paraları alabileceğini söylediği, 2007 yılının Şubat ayında Turan’a, Aytekin’e kaptırdığı paraya karşılık Aytekin’e ait ... plaka sayılı aracı aldığını, aracın devri için 14.000 TL’ye ihtiyaç olduğunu söyleyip katılandan 14.000 TL aldığı, aracı 75.000 TL’ye sattığını söylediği, ancak bankadan bu parayı çekerken sanık Aytekin’in şikayeti üzerine yakalandığını, paraya savcılığın el koyduğu, 10.000 TL’ye avukat tutup parayı kurtaracağını söyleyip katılandan bu defa 10.000 TL aldığı, adliyedeki işleri adliyede çalışan T.. P..’nın halledeceğini söyleyerek Tolga’ya verilmek üzere 500 TL’yi katılandan aldığı, daha sonra Aytekin’in kendisinden şikayetçi olduğunu, yağma suçundan yargılandığını, Aytekin’e tefecilerden para alıp vereceğini söyleyip katılanı inandırarak tefecilere vermek üzere katılandan 100.000 TL’lik senet istediği, Turan’ın sanık Selahattin’e inanarak iki adet 50.000 TL’lik senet verdiği, ayrıca Aytekin’e ait aracı Aytekin’e geri devir etmek için 12.000 TL paraya ihtiyaç olduğunu söyleyerek bu parayı da aldığı, daha sonra da ruhsatlı silahını polise kaptırdığını söyleyip bu silahı almak için 7.000 TL’ye ihtiyacı olduğunu söyleyerek Turan’dan 7.000 TL aldığı, Turan’ın sanık Selahattin’e vermiş olduğu 50.000 TL’lik bonoların günü gelmesi nedeni ile Turan’ın bu senetlere karşılık sanık Selahattin’e 25.000 TL daha verdiği, sanık S.. K..’ın söz konusu senetlerin tefeciler tarafından takibe konulduğunu söyleyerek katılandan 78.000 TL daha aldığı, ancak sonrasında tapu işini halletmediği gibi katılanın sanık Aytekin’e kaptırdığı paraları da alamadığı; sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık S.. K.. hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''1450 gün'', ''1812 gün'', “1510 gün” ve ''30.200 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla '' 5 gün '', '' 6 gün '', “ 5 gün” ve ''100 TL '' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık A.. V.. hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,

TCK’nın 158/1-d bendinde dolandırıcılık suçunun kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması gerektiği, öte yandan bu bendin uygulanması için kamu kurumunun adının kullanılmasının yeterli olmadığı, mutlaka kurumu temsil edici bir maddi varlığın kullanılmasının zorunlu olması karşısında; somut olayda ise böyle bir halin gerçekleşmediği, sanığın bu haliyle eylemlerinin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık eylemini oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı kanunun 158/1-d maddesinde düzenlenen “kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13522, Karar No: 2021/20021, Tarih: 01.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/13522 E.  ,  2021/20021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamında mevcut ... Polis Kriminal Laboratuvarının 03.12.2007 tarihli raporunda; ses ve gaz fişeği atmak amacıyla imal edilmiş, ancak orijinal yapısını koruyan veya herhangi bir çapta özel şekil ve nitelikte fişek atan namluya sahip silah olduğu, namlusunun içerisinde gaz ayırıcı fonksiyonunu yerine getirmek amacıyla yerleştirilen ve ortasında boşluk bulunan "gaz ayırıcı parçasının" ve üzerindeki bu boşluktan herhangi bir çapta özel şekil ve nitelikteki fişekleri atabildiği, mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı, fakat 9 mm. çapındaki ses fişeklerinin uç kısımlarındaki plastik parçalar çıkartılarak, yerlerine mermi çekirdeği özelliği taşıyan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar boşluk bulunduğu, ve yapılan denemelerde sonradan ateşli silah fişeği niteliği kazandırılmış fişekleri patlattığı, yanında gönderilen 9 mm. çapındaki 2 adet ses fişeği kovanının dip tablaları üzerinde bulunması gereken kapsüllerin bulunmadığından teşhis ve tespite elverişli nitelikte karakteristik izlerin mevcut olmadığı, yine yanında gönderilen 1 adet çelik bilye üzerinde teşhis ve tespite yönelik herhangi bir inceleme yapılamadığının belirtilmesi ile sanıkta özel nitelikte mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın tüm aşamalarda suça konu silahın kuru-sıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine ele geçen tabancanın vasfını bilerek bulundurduğuna veya sonradan değişiklik yaptığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesi ile sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5484, Karar No: 2020/7342, Tarih: 22.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/5484 E.  ,  2020/7342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas başkaca ilamı bulunmayan sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Sarıkaya Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2015 tarih ve 2015/54 Esas- 2015/374 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümlesi kapsamında tehdit suçuna ilişkin olduğu, ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.