muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10633, Karar No: 2015/11666, Tarih: 19.10.2015

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafından uygulanan idari para cezasının iş mevzuatına aykırı olduğu gerekçesi ile davacı hakkında düzenlenen idari para cezası yersiz kabul edilip, İstanbul 6. İcra Müdürlüğünün 2012/27229 esas sayılı takip dosyasında borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, dava konusunun Türkiye İş Kurumu İstanbul İl Müdürlüğü tarafından düzenlenen 10/03/2010 tarih, 82767 sayılı idari para cezasına ilişkin olduğu, anılan idari para cezasına yapılan itirazın Beyoğlu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/12/2010 tarih 2010/517 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği, bu karara karşı yapılan itirazın da Beyoğlu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/03/2011 tarih, 2011/366 değişik iş sayılı kararı ile reddedilip davacıya 12/04/2011 tarihinde tebliğ edildiği, böylelikle idari para cezasının kesinleştiği anlaşılmaktadır. 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27. vd. maddelerinde idari para cezasına karşı Sulh Ceza Mahkemelerine başvurulabileceği, Sulh Ceza Mahkemesince verilen karara karşı itiraz yoluna gidilebileceği düzenlenmiştir. Davacı da, dava konusu idari para cezasına karşı Sulh Ceza Mahkemesine başvurmuş, eldeki davada ileri sürdüğü itirazları Sulh Ceza Mahkemesine de bildirmiş ancak itirazı reddedilmiştir.

Şu durumda, dava konusu idari para cezasının itirazın reddi ile kesinleştiği, itiraz kapsamında esası hakkında inceleme yapılıp mevzuata uygun olup olmadığı denetlenerek kesinleşen idari para cezasının maddi anlamda da kesinlik kazandığı, bu nedenle mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülememiş kararın bozulmasını gerektirmiştir.

2- Davalı-birleşen dosya davacısının birleşen davaya yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya yönelik uygulanan idari para cezasına itirazın reddi ile kesinleştiği bu nedenle ilamsız icra takibine başvurduklarını, davalının itirazı ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile davalının icra inkâr tazminatına mahkûm edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı tarafından uygulanan idari para cezasının iş mevzuatına aykırı olduğu gerekçesi ile davacı hakkında düzenlenen idari para cezası yersiz kabul edilip dava reddedilmiştir.

Dosya içeriğinden, asıl davanın konusu olan menfi tespit iddiası ile birleşen itirazın iptali davasının konularının keşinleşen idari para cezaları olduğu, idari para cezasına yapılan itirazların reddi ile idari para cezalarının kesinleştiği sabit olmakla, itirazın iptali isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Dosya içeriğinden, asıl davanın konusu olan menfi tespit iddiası ile birleşen itirazın iptali davasının konularının keşinleşen idari para cezaları olduğu, idari para cezasına yapılan itirazların reddi ile idari para cezalarının kesinleştiği sabit olmakla, itirazın iptali isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın asıl dava yönünden yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle; birleşen dava yönünden (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı-birleşen dosya davacısının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8441, Karar No: 2025/1401, Tarih: 24.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/8441 E.  ,  2025/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İstemi

Özetle mağdurenin tarif ettiği şahsın kendisi olmadığına, bina girişine bakıp olay yerinden ayrıldığına ve mağdureye karşı bir eyleminin bulunmadığına, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle mağdurenin soyut beyanı dışında dosyada delil bulunmadığına, mağdurenin sanığın eşgali konusunda yanılgıya düştüğüne ve suçun sübuta ermediğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığına, çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle mağdurenin soyut beyanı dışında dosyada delil bulunmadığına, mağdurenin sanığın eşgali konusunda yanılgıya düştüğüne ve suçun sübuta ermediğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığına, çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığında görevli beş kişilik psikiyatri uzmanından oluşan heyet tarafından düzenlenen 29.12.2023 tarihli ve 338 sayılı raporda, şahıstan alınan anamnez yapılan ruhsal durum muayenesi, incelenen geçmiş tıbbi kayıtları ve dosyası neticesinde şahısta bipolar bozukluk şüphesi bulunması nedeniyle suç tarihindeki durumunun değerlendirilebilmesi için soruşturma ve dava dosyasının tümüyle gönderilerek şahsın 5271 sayılı Kanun'un 74. maddesi uyarınca kapalı servisi olan bir psikiyatri hastanesinde gözlem altına alınması gerektiğine yönelik tıbbi kanaat bildirilmesine karşılık, ... Doktor ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde görevli üç psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen 20.02.2024 tarihli ve 3814 sayılı raporda sanık hakkında yeterli tıbbi kanaat edinildiğinden müşahede altına alınmasına gerek bulunmadığı ve sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu tespit edilmiş ise de, iki rapor arasında çelişki hasıl olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32. maddesi uyarınca sanıkta herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu nedenle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunun tespiti için İstanbul Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinden gözlem raporu aldırıldıktan sonra ayrıca ilgili ihtisas kurulundan da olay tarihinde işlediği suç nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32/1 veya 32/2. maddelerinin tatbik edilip edilemeyeceğine dair rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken içerik itibarıyla çelişen raporlara dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17784, Karar No: 2017/20038, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17784 E.  ,  2017/20038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16538, Karar No: 2016/1756, Tarih: 17.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2013/16538 E.  ,  2016/1756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların Gebze Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdür vekili ve Teknik Başkan Yardımcısı oldukları, Belediye Encümenince 06/05/2003 tarihinde verilen İmar Kanunu 18. maddesi uygulamasına geçilmesine ilişkin karara karşı katılan şirket tarafından açılan iptal davası sırasında Danıştay 6. Dairesinin 16/02/2007 tarihinde yürütmeyi durdurma kararı verdiği, bu karar 26/03/2007 günü Gebze Belediye Başkanlığı ve Belediye Emlak İstimlak Müdürlüğüne gönderildiği halde, durumun 22/11/2007 tarihinde Gebze 1. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğüne geç bildirildiği, bu süreçte yeni parselasyonla ... ve hissedarlarına geçen parsele, araştırma yapmadan ve yürütmeyi durdurma kararını dikkate almadan 05/09/2007 tarihinde inşaat ruhsatı verilmesi suretiyle görevlerini kötüye kullandıklarının iddia edilmesi karşısında, yürütmeyi durdurma kararının yerine getirilmesi için sanıklara tebliğ edilip edilmediği, ne zaman öğrendikleri ve bu hususta yapmaları gereken işlemlerin neler olduğunun belediye kayıtlarından araştırılması ve bilgisi bulunan diğer görevlilerin tanık olarak dinlenilmesinden sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4489, Karar No: 2024/5933, Tarih: 04.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/4489 E.  ,  2024/5933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/35 8 E., 2022/1097 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Kabul-Karar Kaldırılarak Dava Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/210 E., 2021/326 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı M.... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği ve gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı, Dairenin 11.06.2024 tarihli kararı ile davalı M.... vekili tarafından HMK’nın 336/2. maddesi uyarınca adli yardım talebine ilişkin bir delil ve belge sunulmadığı, UYAP ortamından yapılan sorgulamada davalı adına kayıtlı taşınmazların bulunduğu gerekçesiyle adli yardım talebinin REDDİNE,

Bu itibarla;

1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun'un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa "6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği" şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344. maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b) Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi gerektiği gerekçesiyle geri çevrilmesine karar verildiği,

Söz konusu geri çevirme kararından sonra davalı M.... vekiline temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra çıkarıldığı, verilen kesin süre içerisinde muhtıra gereğinin yerine getirilmediği takdirde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağının ihtar edildiği, ancak anılan muhtıranın davalı vekiline usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen temyiz harç ve masraflarının yatırılmadığı anlaşılmakla;

Söz konusu geri çevirme kararından sonra davalı M.... vekiline temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra çıkarıldığı, verilen kesin süre içerisinde muhtıra gereğinin yerine getirilmediği takdirde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağının ihtar edildiği, ancak anılan muhtıranın davalı vekiline usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen temyiz harç ve masraflarının yatırılmadığı anlaşılmakla;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK'nın) geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK'un) 434/3. maddesi uyarınca muhtıranın sonucu yönünden ek karar verilmesi, bu kararın talep halinde taraflara tebliği ile ek karara karşı temyize gelinmesi halinde veya temyiz edilmese dahi diğer temyiz edenlerin talepleri yönünden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

04.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9359, Karar No: 2013/16052, Tarih: 04.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/9359 E.  ,  2013/16052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davaya konu "Tekel 2000, Tekel 2001, Maltepe Gold, Samsun 216" markaları Tütün, Tütün Mamulleri Tuz ve Alkol İşletmeleri A.Ş.adına tescilli iken, markalar üzerindeki bütün hak ve yetkilerin 22.08.2003 tarihli marka devir anlaşması ile Sigara Sanayi İşletmeleri ve Ticaret A.Ş.'ne devredildiği, devir işleminin 02.10.2003 tarihinde sicile şerh edildiği, daha sonra ise sözü edilen markaların British American Tobacco Tütün Mamulleri Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ne devredildiği anlaşıldığından, suç ve karar tarihi itibariyle marka üzerinde hakkı bulunmayan Tütün, Tütün Mamulleri Tuz ve Alkol İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz isteğinin CMUK'nun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 04.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17327, Karar No: 2011/22112, Tarih: 21.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/17327 E.  ,  2011/22112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1606, Karar No: 2014/4743, Tarih: 22.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/1606 E.  ,  2014/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/200809

MAHKEMESİ : Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/12/2010, 2010/85 (E) ve 2010/402 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık O.. O..'ın mağdur Ahmet'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Olayın oluş şekli, kullanılan silahın cinsi ve etki derecesi birlikte değerlendirilerek, TCK.nın 61. maddesi gözetilmek suretiyle TCK.nın 86/1 maddesi uyarınca makul bir temel ceza belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Olay yerine gelen sanığın, çıkan tartışma sonucunda mağdur tarafından, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikle bıçakla ayağından yaralanmasını takiben av tüfeğiyle mağduru yaralamış olması karşısında; mağdurdan sanığa yönelen

ve haksız tahrik teşkil eden bıçaklama eylemi nedeniyle sanık hakkında TCK.nun 29.maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülerek, hükmün CMUK'nun 326/son maddesi saklı kalmak kaydıyla, CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak (BOZULMASINA), 22.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1322, Karar No: 2012/7454, Tarih: 10.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2010/1322 E.  ,  2012/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 58/7.maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın yerine getirilmesinden sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına esas olarak en ağır hükümlülükler olan; sanık ...'ın 9 ay 3 gün hapis cezasına ilişkin İzmir 3 .Sulh Ceza Mahkemesinin; 06/11/2003 gün 03/1367 sayılı karar ile sanık ...'in 10 ay hapis cezasına ilişkin Beyoğlu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin; 24/12/2002 gün 2858/1758 sayılı kararı yerine; yazılı şekilde daha hafif hükümlülüklerin esas alınması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü gündüzleyin sanıkların, birlikte hırsızlık yapmaya karar vererek olay yerine yakın bir camiye geldikleri, sanıkların şüpheli hareketlerinin, orada bulunan güvenlik kuvvetlerinin dikkatini çektiği ve sanıkların takibe alındığı, sanık ...'ün cami şadırvanında kalarak sokağı gözetlemeye başladığı, sanık ...'nın da yakınana ait işyerine girerek bir çuvala 6 adet çaydanlığı koyarak sanık

...'ün yanına gelip çuvalı Gerçek'e verdiği, birbirleriyle birşeyler konuştuktan sonra sanık ...'ın tekrar yakınanın işyerinin bulunduğu sokağa yöneldiği, ancak bu sırada güvenlik kuvvetlerince sanıklara müdahale edildiği, şeklinde gelişen somut olayda; sanıkların eylemleri süresince, başından beri, kolluk görevlilerince “kesintisiz izlendiklerinin” anlaşılması karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden suçun tamamlandığının kabul edilmesi,

2-) Sanık ...'ün diğer sanık ile birlikte önceden verdikleri karar doğrultusunda suça doğrudan katıldığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCY.nın 37. maddesi yerine 39/2-c maddesi ile uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanık ...'ün kazanılmış hakkının korunmasına, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.