muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7947, Karar No: 2006/10064, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/7947 E.  ,  2006/10064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı 27.4.2005 tarih ve 2005/10214 nolu ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, T.C.D.D.Y. Genel Müdürlüğü üst düzey yöneticisi olan davacıya davalı ...Başkanlığı tarafından çıkarılan ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, mahkemece dava konusuz kaldığından bir karar verilmesine yer olmadığına; dava açılmasına davalı Kurum sebebiyet verdiğinden nisbi avukatlık ücreti ile yargılama giderlerinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine hükmedilmiştir.

Somut olayda T.C.D.D. İşletmesi Genel Müdürlüğü davalı Kurumun prim borcundan dolayı 14.04.2005 yazısı ile Sosyal Sigortalar Kurumuna ödemesi gereken prim borçlarının idarenin finansman sıkıntısı nedeniyle ödenemeyeceğinin bildirildiği, davalı Kurumca da 27.04.2005 düzenleme tarihli 29.04.2005 günlü ödeme emirleri çıkartıldığı, üst düzey yönetici sıfatı nedeniyle davacıya aynı gün tebliğ edildiği, ancak 27.04.2005 tarih ve 25798 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5335 sayılı Kanun gereğince, " Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle, T.C. Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün ve bağlı ortaklıklarının S.S.K.'na olan prim, işsizlik sigortası, gecikme zammı, faiz, sosyal yardım zammı ve benzeri borçların tamamının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 2005 yılı bütçesinde yer alan ödenekten mahsup edileceği" hükmüne göre anılan primin bütçeden mahsup ile terkin edildiği, ...nun 22.02.2006 tarihli S.S.K.'nun ilgili yazısından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca dava açılmasına Sosyal Sigortalar Kurumunun sebebiyet verdiğinden söz edilemeyeceğinden avukatlık ücreti ve yargılama gideri ile sorumluluğu cihetine gidilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.U.M.K.'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 3. ve 4. bendlerinin silinerek yerine "Dava açılmasına davalı kurum sebebiyet vermediğinden davacı yararına yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davanın mahiyeti gereği davalı yararına avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13546, Karar No: 2006/13155, Tarih: 23.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13546 E.  ,  2006/13155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 2.İş Mahkemesi

Tarih               : 6.6.2006

Davacı meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle  sürekli işgöremezlik oranının % 22 den % 38’e çıkması nedeniyle % 16 fark  için manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle % 38 oranında  sürekli işgöremezlik  belirleyen Sağlık Bakanlığı Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesinin 04.05.2006 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının meslek hastalığı nedeniyle 6.02.1990 tarihinde % 22 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 16 yıl içerisinde % 16 artışla % 38 oranına ulaşmasının tıbben mümkün bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumu yada Tıp Fakültelerinin ilgili akademik tıp konseyinden rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde  sürekli işgöremezlik oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,23.11.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6449, Karar No: 2012/8019, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6449 E.  ,  2012/8019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'nun beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edildiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... Esas, ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ...Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve ... Karar sayılı kararımızın kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15848, Karar No: 2015/17449, Tarih: 05.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/15848 E.  ,  2015/17449 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Datça Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2003

NUMARASI :

DAVACI : Hazine

DAVALI : F.. S.. vs.

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali

Hazine ile F.. S.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali davasının kabulüne dair Datça Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.06.203 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar F.. S.. Scmıed, B.. S.. Z. vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, tapuda davalılar adına kayıtlı ... parsel sayılı taşınmazın tahminen 88 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı M.. Ş.. davayı kabul etmiş, diğer davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın 221,71 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle bu kısmın tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak terkinine, yargılama giderlerinin davalılardan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Temyiz edilen kararın taşınmazın aynına ilişkin tapu iptal/terkine yönelik olmasına ve ayni hakların zamanaşımına tabi bulunmamasına, bu sebeple davalıların hükmün zamanaşımına uğradığına ilişkin temyiz itirazının yersiz bulunmasına göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a) İptal ve tescile karar verilen taşınmaz tapuda paylı olarak kayıtlı olup, davalılardan M.. Ş..'e ait 2/8 oranındaki pay kararın verilmesinden sonra 01.03.2006 tarihinde Y.. Ş.. adlı kişiye geçmiştir. Dava tüm paylar yönünden açıldığına ve hüküm tüm paylara yönelik verildiğine göre paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ve Kıyı Yasası uygulaması nedeniyle iptal-tescil talep edildiği ve bu sebeple davacı Hazinenin bedele yönelik seçimlik talep hakkını (HMK m.125/1-b) kullanamayacağı gözetilerek davanın yeni malike yöneltilmesi gerekir. Bu amaçla davacı Maliye Hazinesi vekiline uygun süre verilmelidir.

b) Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli değildir. Söz konusu raporlar incelendiğinde; keşfe katılan 1 jeoloji mühendisi bilirkişinin gözleme dayalı değerlendirmelerde bulunduğu ve bu şekilde tespit edilen kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından dava konusu taşınmaza uygulandığı anlaşılmaktadır. Yetersiz araştırmayla tespit edilen kıyı kenar çizgisinin dava konusu taşınmaza uygulanması suretiyle hüküm kurulması doğru olmamıştır.

-//-

c) Yargılama giderleri ve avukatlık ücreti yönünden de 3402 sayılı Yasa'nın 36/A maddesi gözetilmeden hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

-//-

c) Yargılama giderleri ve avukatlık ücreti yönünden de 3402 sayılı Yasa'nın 36/A maddesi gözetilmeden hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; karar tarihinden sonra taşınmazda pay sahibi olan Y.. Ş..'in davaya dahil edilmesi için davacı Hazine vekiline uygun süre verilmesi, 3 jeolog ya da jeomorfolg, 1 harita mühendisi ve 1 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kuruluyla yeniden dava konusu taşınmazda keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/a,b,c bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple reddine, HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde bir kısım davalılar F.. S.. S., B.. S.. Zanur'a iadesine 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3078, Karar No: 2014/3536, Tarih: 07.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3078 E.  ,  2014/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2013/33-2013/309

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait 03 ... plakalı araç üzerine kaydi haczin uygulandığını, 31.01.2011 tarihinde aracın fiili haczinin gerçekleştiğini, aracın 27.03.2012 tarihinde ihale ile satışının yapıldığını, ihale bedelinin 30.000,00 TL'sinin şikayet olunan rehin alacaklısı İ.. A..'e kalan miktarın ise diğer şikayet olunan İ.. M..'ne ödenmesine karar verildiğini, şikayetçinin alacaklı olduğu dosyaya pay ayrılmadığını, öncelikle İ.. M..'nün alacağının kamu alacağı olduğuna ilişkin veri olmadığını, ayrıca haciz tarihinin 15.06.2010 olup, satış talebinde bulundukları ve derece kararının yapıldığı tarih itibariyle haczin hükümsüz hale geldiğini, bu nedenle sıra cetvelinde pay ayrılamayacağını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin ikinci sırada alacaklı olduğunun kabulüne, sıra cetveli kesinleşmeden İ.. M..'ne ödenen paranın iadesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan İ.. A.., cevap vermemiştir.

Şikayet olunan İ.. M.. temsilcisi, borçlu Y. D. vergi borcundan dolayı araç üzerinde 6183 sayılı Yasa hükümleri uyarınca haciz kaydının bulunduğunu, borcun kamu alacağı hükmünde olduğunu, ayrıca haciz zamanaşımının söz konusu olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; sıra cetvelindeki ilk sıraya rehinli alacaklının alındığı, şikayetçi vekilinin de bu sıraya itiraz etmediği, itirazın ikinci sıraya yazılan İ.. M..'nün alacağının öncelikli alacak olmadığına ve bu sıraya şikayetçinin alacağının konulması yönünde olduğu, Mal Müdürlüğü'nün alacağının kamu alacağı olup zamanaşımının söz konusu olmadığı, bu nedenle sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayetçi vekili, ikinci sırada bulunan Mal Müdürlüğü'nün alacağının amme alacağı olmadığını ileri sürerek sıra cetveline şikayette bulunmuştur. Şikayet dilekçesinde şikayet olunan Mal Müdürlüğü'nün alacağının zamanaşımına uğradığı yönünde bir iddia bulunmamasına rağmen şikayetçi vekili tarafından 02.05.2013 tarihli ilk duruşmada zamanaşımı iddiasının ileri sürülmesi üzerine davalı temsilcisi, kamu alacağının zamanaşımına uğramadığını savunmuş olup, iddianın genişletilmesine HMK'nın 322. madde hükmü yollamasıyla aynı Kanun'un 141/2. madde hükmü uyarınca açıkça muvafakat etmiş

değildir. İddianın değiştirilmesi yasağı, basit usulde HMK'nın 319. maddesi uyarınca davanın açılması ile başlar ve karşı tarafın açık muvafakati ile de bu yasak aşılabilir. Mahkemece davacının değiştirilen iddiasının dinlenmesi ve tartışılması doğru olmadığı gibi, Dairemizin 23.05.2013 tarih ve 2374 E, 3441 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere, icra takibine konu alacağın zamanaşımına uğradığı iddiasının ancak borçlu tarafından ileri sürülebileceği, üçüncü kişi konumundaki şikayetçi tarafından ileri sürülmesine olanak bulunmadığı da gözden kaçırılmıştır. Şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyasında bedeli paylaşıma konu araç üzerinde 31.01.2011 tarihinde fiili haciz uygulanmış olup, aracın trafik kaydı ile ilgili Emniyet Müdürlüğü cevabi yazısı kapsamından şikayet olunan İ.. M..'nün haciz tarihinin 15.06.2010 olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, şikayet olunan İ.. M..'nün haczi, şikayetçinin haczinden önce olduğundan, satış bedelinin rehinli alacaklıdan sonra bu şikayet olunana ödenmesi yönünde düzenlenen sıra cetvelinin doğru olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçe ile varılması doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, değişik gerekçesi ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4895, Karar No: 2015/4773, Tarih: 29.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4895 E.  ,  2015/4773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/118074

MAHKEMESİ : Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2011/373 (E) ve 2012/16 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi üzerine yapılan incelemede ;

Cumhuriyet Savcılarının temyiz süresi CMUK 310/3 maddesi uyarınca kararın tefhiminden itibaren bir ay olup O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın 19/01/2012 günü verilen hükme yasal süre geçtikten sonra yapmış olduğu 12/03/2012 tarihli temyiz isteminin CMUK 'nın 317.maddesi uyarınca reddine,

2-Sanık tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihi 08/02/2011 olmasına rağmen kararda 05/02/2011 olarak gösterilmesi, mahallinde giderilebilir nitelikte bir hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemedc;

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)