muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9621, Karar No: 2016/10451, Tarih: 23.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9621 E.  ,  2016/10451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bentler dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Somut olay incelendiğinde, 10.07.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir, cenaze gideri ve tedavi giderlerinin rücuan tahsili için açılan işbu davada, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle bulunan tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olan esas alınarak belirlenmelidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu hususun gözetilmemesi isabetsizdir.

2-5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci maddenin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir. Anılan fıkrada geçen “çalıştıranlara” ibaresi, zararlandırıcı sigorta olayına neden olan üçüncü kişinin işverenlerini ifade etmekte olup; söz konusu işverenlerin sorumluluğu için, iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında kusurunun bulunduğunun saptanması gerekir.

5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin beşinci fıkrası ise rücu edilemeyecek kişileri düzenlemekte olup; fıkra hükmüne göre, kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın oluşması halinde; bu kişilerin Kurumun rücu alacağından sorumluluğu için haklarında ceza davasında verilmiş kesinleşmiş mahkûmiyet kararının bulunması gerekir. Verilen hapis, adli para cezası, hapis cezasının paraya çevrilmesi veya tecil edilmesi sorumluluğu gerektirecek olup; düşme, takipsizlik, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar ise, kesinleşmiş mahkûmiyet kararları olarak kabul edilemez. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.02.2012 gün 2011/19-639 Esas, 2012/30 Kararı; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2009/4-13 Esas, 2009/12 Karar; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 gün ve 2010/2-76 Esas, 2010/77 Karar sayılı kararları).

Dosyanın incelenmesinde, ceza davasında eldeki davaya konu iş kazası nedeniyle sanık ...’ya ceza verildiği ve sonuç olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, mahkemece davalı ...’in işveren veya işveren vekili olup olmadığı irdelenip yukarıda anlatılanlar ışığında sorumluluğunun yasal dayanağının 5510 sayılı yasanın 21. Maddesinin hangi fıkrası kapsamında kaldığı belirlenmeli, anılan maddenin 4. Fıkrası kapsamında kaldığının değerlendirilmesi durumunda sorumlu olunacak miktarın buna göre hesaplanması gerekmektedir.

3-Kabule göre de, gelirler yönünden faiz başlangıcı olarak, Kurumun yetkili organının onay tarihinin esas alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

Mahkemece; yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 23.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/3204, Karar No: 2012/9609, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3204 E.  ,  2012/9609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya mal satılıp teslim edildiğini, faturalardan kaynaklı bakiye alacağın tahsili için davalı aleyhine girişilen icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı yana tebliğ edilen iade faturasına yasal süresi içerisinde itiraz edilmediğini, müvekkilinin borcunun olmadığını belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, hatalı kumaştan dolayı düzenlenmiş ve davacı tarafa kargo aracılığıyla iletilmiş olan iade faturasına karşı 8 günlük yasal süresi içinde herhangi bir itirazda bulunulmadığı, bu durumda davalı tarafın davacıya borcunun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, şartları oluşmadığından davalı yararına kötü niyet tazminatı tayinine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, faturadan kaynaklı bakiye alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Taraflar arasında ticari ilişki olduğu ve uyuşmazlığın hatalı kumaş olmasından dolayı 48 adet bayan takımının iadesini konu alan ve davalı yanca düzenlenen 24.10.2008 tarihli iade faturasından kaynaklandığı hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. Faturanın tebliği tek başına malın teslimine delil teşkil etmez. Bu durumda mahkemece iade faturasına konu malların davacıya iade edilip edilmediği konusunda davalının delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6356, Karar No: 2012/16735, Tarih: 22.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6356 E.  ,  2012/16735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

BİRLEŞEN DAVA: İSTANBUL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2010/98 E

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.06.2010 tarih ve 2003-819-2010/219 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Turizm Otomotiv San ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekillerinden ... ile davalı ... arasında gezi sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye ilişkin faturada şirketin Kerem Organizasyon Taşımacılık Tur. Ltd. Şti. olarak gösterildiğini, müvekkillerinin ...'ün sevk ve idaresindeki, maliki Kocaoğlu Turizm Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti., sigortacıları davalı şirketler olan otobüsle geziden döndükleri esnada kaza geçirdiklerini, müvekkillerinin çocuklarından ...'in yaralanması neticesinde sağ kolunun kesildiğini, kolundan yaralanan ...'ın da ileride kolu ile ilgili ameliyat olmasının muhtemel olduğunu ileri sürerek, ... için 50.000 TL maddi, 50.000 TL manevi, ... için 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ... için maddi tazminat talebini 94.794,92 TL olarak ıslah etmiş, birleşen davada ise ... için 30.000 TL maddi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı ... Tur. Ltd. Şti. vekili, ...'in müvekkilinin ticari unvanı olduğunu, işleten sıfatı taşımayan müvekkilinin kaza nedeniyle kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı, aracın bu yolculuk için kiralandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Kocaoğlu Turizm Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, kazaya karışan aracın müvekkili adına tescilli olduğunu, ancak aracın dava dışı Turkoç firmasına kiralandığını ve bu firma tarafından işletildiğini, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu beyanla, husumet yönünden ve esastan davanın reddini savunmuştur.

... Şti. vekili, trafik sigortası poliçesinde tedaviye ilişkin teminat limitinin 18.000 TL ile sınırlı olduğunu, araç müvekkiline oto müşterek kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğundan limitin üzerinde kalan kısım için müvekkiline başvurulabileceğini belirtmiştir.

Davalı ... vekili, ... için poliçe teminatı olan 18.000 TL'nin ödendiğini, müvekkilinin sorumluluğunun kalmadığını savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

... Şti. vekili, trafik sigortası poliçesinde tedaviye ilişkin teminat limitinin 18.000 TL ile sınırlı olduğunu, araç müvekkiline oto müşterek kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğundan limitin üzerinde kalan kısım için müvekkiline başvurulabileceğini belirtmiştir.

Davalı ... vekili, ... için poliçe teminatı olan 18.000 TL'nin ödendiğini, müvekkilinin sorumluluğunun kalmadığını savunmuştur.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ...'in kaza nedeniyle kolunun kesildiği, maluliyetinin % 76 olduğu, yaralanması nedeniyle 109.539,30 TL maddi tazminat talep edilebileceği, bu miktardan Ak Sigorta tarafından yapılan 18.000 TL ödemenin indirilmesinin gerektiği, ...'ın yaralanması nedeniyle yüzünde ve kolunda yara izleri kaldığı, davacılara ödeme yapan Nippon Sigorta Şirketinin sorumluluğunun kalmadığı, Ak sigorta ve Kapital Sigorta hakkındaki davaların atiye terkedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ... için 91.539,30 TL maddi, 10.000 TL manevi, ... için 3.000 TL manevi tazminatın 01.08.2002 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., Kerem Organizasyon Taşımacılık Tur. Ltd. Şti., ... ve Kocaoğlu Turizm Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla ilişkin talep, birleşen dava ve Davalı ... şirketi hakkındaki davanın reddine, ... ...'ün estetik ameliyatı ile ilgili dava ile Ak Sigorta A.Ş. ile kapital sigorta hakkındaki dava atiye bırakıldığından açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, Kocaoğlu Turizm Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Mümeyyiz davalı, olay nedeniyle davalılardan Kapital Sigorta'nın da davacı tarafa ödeme yaptığını savunmuş, davacılar vekili de bu savunmayı doğrulamıştır. Bu durumda mahkemece, Kapital Sigorta'nın ne sigortacısı olduğu, yaptığı ödemenin hükmedilen tutardan mahsup edilmesinin gerekip gerekmediği üzerinde durulması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... Turizm Otomotiv San ve Tic. Ltd. Şti'ye iadesine, 22.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10503, Karar No: 2018/6090, Tarih: 01.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10503 E.  ,  2018/6090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-e, 168/2, 62/1, 52/2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın suç tarihinde önceden tanıdığı yabancı uyruklu... Juma isimli kişiyi kendi kimlik bilgileri ile ...’nde muayene ettirdiği, daha sonra...’ın ayağındaki kemik eğriliğinin ameliyatı için yatış yaptıracağında durumun fark edildiği bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın, baştan beri Irak vatandaşı olan...’ın pasaportunun yanında olmaması nedeniyle hastane görevlilerinin bilgisi dahilinde, kendi kimlik bilgilerini vererek muayene işlemi yaptırıldığının 18/01/2013 tarihli hastane yazısı ve tanık anlatımları ile doğrulanmış olması karşısında, nitelikli dolandırıcılık suçunun kurucu unsuru olan hile öğesinin sergilenişi açısından katılan kurumun inceleme olanağını sanığın ortadan kaldırmadığı ve suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetildiğinde mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2659, Karar No: 2017/13070, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2659 E.  ,  2017/13070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7637, Karar No: 2019/11925, Tarih: 02.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7637 E.  ,  2019/11925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 26.03.2015 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 03.06.2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 02/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6183, Karar No: 2010/4697, Tarih: 19.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6183 E.  ,  2010/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan Mustafa Kakillioğlu vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...’in müvekkili şirkette %1 oranında hisse sahibi olduğunu, ayrıca adı geçen davalıya geçici bir süre müvekkili şirket adına imza yetkisi verildiğini, bir süre sonra ...’in imza yetkisine son verildiğini, davalı .....nun ise müvekkili aleyhine davalı ... tarafından imzalı senede dayalı olarak takip başlattığını, müvekkili ile davalı ... Kakillioğlu arasında hiçbir hukuki ve ticari ilişki bulunmadığını, söz konusu senedin müvekkilini zarara uğratmak amacıyla düzenlendiğini belirterek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, takibin ve bononun iptaline ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Kakillioğlu vekili, müvekkilinin davalı ...’in yetkisiz bir şekilde senet tanzim ettiğini bilebilecek durumda olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., dava konusu senedi yetkisi dahilinde imzalayarak verdiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacılardan Recep Çelik’in dava konusu senette imzasının ve sıfatının bulunmadığı, yine davalı ...’in de senette isim ve cirosunun yer almadığı gerekçeleriyle davacı ...’in açtığı davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle davalı ...'e yönelik davanında pasif husumet yokluğu nedeniyle ayrı ayrı reddine, davalı .....nun Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/15 esas sayılı dosyasında tanık olarak verdiği beyanında, kendisinin mali danışmanlık yaptığını ve buna karşılık davacı... adına senet aldığı, senedi ...’in imzaladığı ve bedelinin ödenmediği yolunda beyanda

bulunduğu, dava konusu senette malen kaydının bulunduğu, bu durumda davalının senedin ihdas nedenini talil ettiği, ancak davalının davacı şirkete danışmanlık hizmeti verdiğini somut delillerle ispatlayamadığı gerekçeleriyle de davacı şirketin davalı .....na karşı açtığı davanın kabulüne, takibe konu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve takibin iptaline karar verilmiş,hüküm davalı ... Kakillioğlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan Mustafa Kakillioğlu vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.