muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4995, Karar No: 2010/11233, Tarih: 14.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4995 E.  ,  2010/11233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12704, Karar No: 2018/11561, Tarih: 27.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12704 E.  ,  2018/11561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1404, Karar No: 2018/5702, Tarih: 06.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1404 E.  ,  2018/5702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizlik nedeniyle reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... ... .... İflas Müdürlüğünün 2012/55 iflas sayılı dosyasından tanzim edilen sıra cetvelinde; İİK'nın 206. maddesine aykırı şekilde mahkeme kararı ile hüküm altına alınan işçi alacaklarının tahakkuk tarihlerine dahi bakılmaksızın yargılama masrafları ve vekalet ücretleriyle birlikte imtiyazlı kabul edilerek .... sıraya yazıldıklarını ayrıca cetvelde yer verilen müflisin iki ayrı vekilinin alacaklarına ve bu alacakların sırasına da itiraz ettiklerini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, iflas sıra cetvelinde başka bir alacaklının kabul edilen miktar kadar alacağının bulunmadığına ya da sırasına yönelik itirazın o alacağın sıradan terkin edilmesi talebini içerdiğinden şikayet olarak ... mahkemesinde değil, İİK'nın 235/.... maddesi uyarınca sırasına itiraz edilen alacaklıya husumet yöneltilerek dava yoluyla genel mahkemede ileri sürülmesi gerektiği belirtilerek mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 115/.... maddesi uyarınca, mahkeme dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, HMK'nın 114/...-c madde hükmü gereğince anılan yasal düzenleme göz önünde bulundurularak, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, karar tarihinde yürürlükte olmayan ve göreve ilişkin dava şartı öngörmeyen HUMK'nın göreve ilişkin .... ve .... madde hükümlerine uygun olarak gerekçede ve hüküm fıkrasında "Mahkememizin görevsizliğine" ibarelerine yer verilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi kısmen değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/.... maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Ne var ki, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi kısmen değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/.... maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenle, kararın gerekçesinin kısmen değiştirilmesine, “HÜKÜM” bölümünün .... paragrafında yer alan "Mahkememizin görevsizliğine” ibaresinin çıkarılmasına ve .... paragrafına "Mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğundan HMK'nın 114/...-c ve 115/.... maddeleri uyarınca davanın usulden reddine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 06.....2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2385, Karar No: 2022/6009, Tarih: 20.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2385 E.  ,  2022/6009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2015/446-2020/86

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 20.04.2022 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık, 657 sayılı Kanunun 89. Maddesi kapsamında günde 6-7 saat, haftalık 30 saat üzerinde derse giren usta öğreticinin bu çalışmasının kısmi süreli olup olmadığı ve buna göre hizmet süresinin tespiti gerekip gerekmediği” noktasında toplanmaktadır.

2. Mahkemece görev yönünden bozma kararı sonrası yapılan yargılama sonunda; nin

“Davacının çalışma sistemine göre dayanak 657 sayılı Yasanın 89. maddesi konu ile ilgili düzenlenen yönetmelikler ve taraflar arasında yapılan geçici iş sözleşmesi kapsamına göre saat üzerinden ücretle çalışılacağı bellidir. Tam gün esası değil part time çalışma usulü geçerlidir. Bu durumda da davacının girdiği ders saat sayısı ve süresine göre bir iş günü 8 saate tamamlanan kısım için bir gün sigortalı gösterilmesine yönelik davalı işlemi doğrudur. Davacının dava dilekçesinde Halk Eğitim Merkezlerinde usta öğretici olarak çalıştığı bu süre içerisinde aylık maaş almasına ve tam gün çalışmasına rağmen part time çalışmış gibi gösterildiği ve sigorta primlerinde bu nedenle eksik yatırıldığı iddia edilse de davacının çalışmaları değerlendirildiğinde dava dosyası kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davacının haftada 30-35 saat çalışma yaptığı, bundan dolayı davacının çalışmasının kısmi nitelikte olduğu kabul edilmelidir. Mahkememizce yapılan değerlendirmede part time esasına göre çalışanların kadrolu usta öğreticilerle aynı statüde kabul edilmesi sonucunu doğuracak şekilde işlem yapılamayacağı kanaatine varılmış. Davacının çalışma şekli olarak kısmi zamanla çalıştığı ve SGK'ya yapılan bildirimlerinde kısmi zamanlı çalışma ile örtüştüğü görülmektedir. Davacının dava dilekçesinde talep ettiği gibi tam zamanlı bir çalışması bulunmamaktadır. Davacı davasını sadece soyut tanık beyanlarıyla ispat etmeye çalışmış karşılığında puantaj kayıtları ve kurs çizelgelerini çürütecek herhangi bir delil koyamamıştır. Davacının SGK kayıtları doğru olup herhangi bir değişiklik yapılmasına gerek olmadığından dolayı davanın reddi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

3. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine, onanmasına karar verilmiştir.

4. Davacının usta öğretici olarak Davalı ...’na bağlı Halk Eğitim Merkezinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 89 ve 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanununun 47. Maddesi kapsamında çalıştırıldığı ve puantaj kayıtlarına göre haftanın beş günü 02.11.1987 tarihinden 15.06.1995 tarihine kadar çalıştığı, bu sürede günde 6 saat, bazen de 7 saat derse girdiği, bu saat üzerinden kuruma anılan dönemde 1431 gün bildirildiği anlaşılmaktadır. Buna göre tam çalışma kabul edildiğinde eksik bildirilen gün 965 olmaktadır.

5. Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre, örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmet içi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir. Bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5. maddesi, “Uzman ve usta öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler:

1-Geçici personel olarak: Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile değiştirilen 4. maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2-Ek ders görevi verilmek yoluyla: 4. maddede belirtilen esaslara göre ek ders görevi verilmesi yoluyla görevlendirilecek uzman ve usta öğreticilere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ... Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebilir . ” ; aynı Yönetmeliğin 8. maddesi, “geçici sözleşmeli olarak görevlendirilen uzman ve usta öğreticilerin haftalık çalışma süresi 40 saattir”; aynı yönetmeliğin 9. maddesi ise, “uzman ve usta öğreticilerin günlük çalışma süresi en fazla 8 saattir. Kurum müdürü, cumartesi, pazar günleri de dahil olmak üzere, uzman ve usta öğreticilere günün 08.00-23.00 saatleri arasında görev verebilir.” hükümlerini içermektedir.

6. Her şeyden önce davacının çalışması, 4757 sayılı İş Kanunu mevzuatı kapsamında çalışmamış ve bu nedenle gerek bu kanun ve gerekse 1475 sayılı daha önceki İş Kanunu kapsamında değerlendirilmez ise de çalışanlar için çalışmanın kısmi ya da tam süreli olduğundan bir ayrıma gidilmemelidir.

6. Her şeyden önce davacının çalışması, 4757 sayılı İş Kanunu mevzuatı kapsamında çalışmamış ve bu nedenle gerek bu kanun ve gerekse 1475 sayılı daha önceki İş Kanunu kapsamında değerlendirilmez ise de çalışanlar için çalışmanın kısmi ya da tam süreli olduğundan bir ayrıma gidilmemelidir.

7. Kaldı ki 657 sayılı kanunun 89 ve 1739 sayılı kanunun 47. Maddesindeki kısmi çalışma, geçici görevli usta öğreticiler içindir. Davacının 1991-2010 yılları arası çalışmasında geçici bir çalışmadan söz edilemez. Dosyada sözleşmeler olmadığı gibi davacının günde ara dinlenme hariç en az 6 saat derse girdiği sabittir. Aylık ders saatleri 120 saatin üzerindedir. Burada davacı 45 saat esasına tabi değildir. Ders saati ile çalışma esasına tabidir. Ders saatleri arası çalışmadan sayılan ara dinlenmeler ve tatil günleri de çalışma da sayılması gerektiğinden, davacının tüm mesaisini davalıya ait işyerinde geçirdiği ve tam çalıştığının kabulü gerekir. Diğer taraftan tanıklar da açıkça davacının tıpkı kendileri gibi tam zamanlı çalıştığını, davacının pozisyonunda çalışan usta öğreticilerin ve davacının tüm mesailerini bu işe harcadıklarını, başka bir işe zaman ayırmadıklarını beyan etmiştir.

8. Sonuç olarak davacının tam süreli olarak çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun olduğundan kararın bozulması gerekir. Açıklanan nedenlerle çoğunluğun onama gerekçesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2006/7068, Karar No: 2006/7376, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7068 E.  ,  2006/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 11.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 5.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1124, Karar No: 2015/967, Tarih: 20.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1124 E.  ,  2015/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın atılı suçu inkar etmesi, mağdurun olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisinin bulunmaması ve müştekinin sanığı sadece apartman merdiven boşluğunda görmesi nedeniyle emniyette fotoğraf üzerinden teşhise dayalı olarak suçun sübutu kabul edilmiş ise de; bu husus sadece sanığın apartman boşluğunda görülmesinden ibaret olup, sanığınn cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu kararda gösterilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4900, Karar No: 2023/2888, Tarih: 13.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4900 E.  ,  2023/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/134 E., 2016/35 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/134 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.09.2020 tarihli ve 2016/101353 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;

1.Kararın eksik inceleme ile verildiğine, kusur tespitine,

2.Bilinçli taksirin olayda söz konusu olmadığına,

3.Tayin edilen cezaya,

4.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Olay günü saat 15:15 sıralarında sanık sürücü ..., sevk ve idaresindeki 12-D-0138 plaka sayılı minibüs ile zemini karlı ve buzlu D-950-07 kod nolu devlet karayolunu takiben Bingöl ili istikametinden Genç ilçesi yönüne doğru seyirle İçmeler Kavşağına geldiğinde idaresindeki aracın direksiyon hakimiyetini kaybedip kontrolünden çıkarak sola yönelen vasıta ile kavşak çıkışında orta refüj bördür taşlarına çarptıktan sonra refüje girerek takla atması sonucu yolcu ...'nın öldüğü, şikayeti devam eden bir kişinin hayati tehlike geçirecek şekilde, şikayeti bulunmayan müştekilerin ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı anlaşılmaktadır.

2. Maktulün kesin ölüm sebebini belirleyen, Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2015 tarihli olay yeri keşif ve ölü muayene tutanağında, maktulün kesin ölüm nedeninin kaza sonucu kafa travmasına bağlı olarak öldüğünün tespit edildiği görülmektedir.

2. Maktulün kesin ölüm sebebini belirleyen, Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2015 tarihli olay yeri keşif ve ölü muayene tutanağında, maktulün kesin ölüm nedeninin kaza sonucu kafa travmasına bağlı olarak öldüğünün tespit edildiği görülmektedir.

3.Kaza tespit tutanağında; olay mahallinin meskun mahal dışında, 7 metre genişliğinde, tek yönlü, orta refüjle çift platforma ayrılmış olan asfalt kaplama devlet yolu olduğu, yatay güzergah virajlı, düşey güzergah eğimli, havanın sisli, zeminin karlı ve buzlu olduğu, kazanın meydana geldiği kavşağın yaklaşımında kazaya karışan ... sürücüsüne hitaben “Ana yol – Tali yol” trafik levhası mevcut olduğu, aracın refüjdeki bordür taşlarına çarptıktan 10 m sonra refüj üzeriden son konumunu aldığı, aracın sürücü yanındaki yolcu koltukları haricindeki diğer koltuklarda emniyet kemeri bulunmadığının belirlendiği, sanık yönetimindeki minibüsün arka lastiklerinin kar lastiği takılı olduğu ancak ön tekerleklerine kar lastiği takılı olmadığının tespit edildiği, kusura ilişkin olarak da, sanığın bu kazanın oluşumunda 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52/1-b (aracın hızlarını, aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak) kuralını ihlal ettiğinin bildirildiği görülmektedir.

4. 08/01/2015 tarihli Olay yeri inceleme raporunda; kazanın meydana geldiği Bingöl-Genç karayolunun bölünmüş yol olduğu, yolun kısmen hafif buzla kaplı olduğu, ... isimli şahsın kullandığı bildirilen 12 D 0138 plakalı beyaz renkli Ford Transit marka minibüsün, Bingöl Genç karayolunun Genç istikametine doğru olan kısmında İçmeler Toki yol ayrımının bulunduğu noktadaki kavşakta orta refüjün içerisinde Bingöl istikametine doğru lastiklerinin üzerinde olduğu, aracın Genç istikametine doğru yolun sol kısmında bulunan refüje köşesinden çarparak refüje ait taş banketi kırmak suretiyle girdiği, refüjün köşesindeki çarpma noktasından araca olan mesafenin 10,30 metre olduğu, Genç istikametindeki yol şeridinin 3,9 metre mesafede olduğu, aracın lastiklerinin sağlam durumda olduğu, sağ tarafa ait arka cam ve kelebek tabir edilen ... camlarının kırılmış olduğu, aracın göstergelerinin sıfırda durduğu, vites kolunun boşta olduğu, yol üzerinde herhangi bir fren veya kızaklama izinin olmadığının belirlendiği görülmektedir.

5. Yargılama aşamasında yapılan keşif sonucu düzenlenen 14/08/2015 tarihli trafik bilirkişi raporunda; ... şoförü ...'nın asli kusurlu, aracın bakımından sorumlu işleten Sait Kızıltan'ın 1. derece tali kusurlu, yolun bakımından sorumlu kurumun 2. derece tali kusurlu olduğu bildirilmiştir.

6. Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesine ait 23/11/2015 tarihli raporda;

"Bu duruma göre;