muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14903, Karar No: 2020/1432, Tarih: 06.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14903 E.  ,  2020/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 21/10/2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne dair verilen 01/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalılar ... ile ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 502 parsel sayılı taşınmazı lehine geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bir kısım davalılar yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile fen bilirkişisi raporunda 2. alternatif olarak gösterilen, 502 parsel sayılı taşınmaz lehine 493, 495 ve 499 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden, 499 parsel sayılı taşınmazdan köprü yapılmak suretiyle geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... temyiz etmişlerdir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “Mutlak geçit ihtiyacı” veya “Geçit yoksunluğu”, ikincisine de “Nispi geçit ihtiyacı” ya da “Geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Somut olaya gelince, yargılama sırasında yapılan keşifte dinlenen bilirkişiler tarafından en uygun güzergahın 1. alternatif olduğu belirtilmesine rağmen mahkemece kamuya ait dereden geçilmek suretiyle, 2. alternatiften geçit hakkı kurulmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir. Çünkü dere yatakları kural olarak Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı niteliğinde olan bir yerin, kişinin özel istifadesine terki olanaklı olmayıp, dere yatağı üzerinden geçit hakkı kurulması mümkün değildir. Öte yandan geçit davalarındaki amaç, yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazın, kesintisiz olarak genel yola ulaşımını sağlamaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer olmadığından bu şekilde kurulan geçitle kesintisizlik ilkesi de ihlal edilmiş olur.

Bu durumda mahkemece, kamu malı niteliğinde olan yerlerden geçit hakkı tesis edilemeyeceği ve geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesi göz önünde bulundurularak, davacının fen bilirkişisinin raporunda 1. alternatif olarak gösterilen yerden geçit hakkı kurulmasını isteyip istemediğinin araştırılması, kabul etmesi halinde sonucuna göre karar verilmesi, kabul etmemesi halinde ise davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ile davalılar ... ve ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/713, Karar No: 2014/4239, Tarih: 10.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/713 E.  ,  2014/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 238 ada ... parsel sayılı 1312,81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle Orman Genel Müdürlüğü adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ...; satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile çekişmeli 238 ada ... parsel sayılı taşınmazın kadasto bilirkişisinin ....05.2012 tarihli raporunda (A) harfiyle mavi renk ile boyalı 727,... m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile davacı adına bahçe vasfında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... İdaresi temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davalı ... İdaresi, 28.....1989 tarih ve ... sıra nolu tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece 28.....1989 tarih ve ... sıra nolu tapu kaydının haritasının bulunup bulunmadığı ve revizyon görüp görmediği ilgili kurumlardan sorulmadığı gibi tapu kaydı mahalline de uygulanmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun .... maddesine göre kayıt ve belgelerin harita, plan ve krokiye dayanması halinde bu kaydın kapsamı dayanılan harita, plan ve krokideki sınırlara itibar edilmek suretiyle belirlenir. O halde sağlıklı sonuca varılabilmesi için öncelikle davalının dayandığı 28.....1989 tarih ve ... sıra nolu tapu kaydının revizyon görüp görmediğinin sorulması, varsa haritasının getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde ... kişilik yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve uzman bilirkişi huzuruyla keşif icra edilmelidir. Taşınmazın başında icra edilecek keşif sırasında davalı tarafın dayandığı ve çekişmeli taşınmazın dayanağı olan tapu kaydı ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için HMK'nın 31. madde uyarınca taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar haritasında işaret ettirilmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan davaya konu edilen taşınmazların niteliği, intikali ve tasarrufu hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, beraberde götürülecek teknik bilirkişiye dayanak tapu kaydının ve varsa haritasının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... İdaresi temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, ....04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3798, Karar No: 2014/9472, Tarih: 04.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3798 E.  ,  2014/9472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17279, Karar No: 2013/7050, Tarih: 02.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17279 E.  ,  2013/7050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

1-) Atılı suçtan dolayı tarafları ve konusu aynı olan Mahkemenin 2011/90 ve 2011/91 esas sayılı dosyalarından da yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında; mükerrer cezalandırılmaya neden olunmaması açısından dosyaların mümkünse birleştirilmesi, olmazsa anılan dosyalardan bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretlerinin alınarak denetime imkan verecek şekilde incelenip tutanağa geçirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3532, Karar No: 2023/7099, Tarih: 04.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/3532 E.  ,  2023/7099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/401 E., 2023/134 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Keles Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/24 E., 2021/85 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I .DAVA

Davacı; Bursa ili, Keles ilçesi,... Mahallesi’nde kain 151 ada 54 parselin adına tescil edildiğini, 151 ada 55 parselin ise davalı adına tescil edildiğini, kendi avlu kapısının önü boşluk yol olduğu halde bu kısmın davalının parseli içerisinde bırakıldığını,evinden çıkışın mümkün olmadığı gibi başka yerden de ana yola çıkışının bulunmadığını, davalının sınırda arada hiçbir boşluk bırakmadan inşaat yaptığını ileri sürerek yaklaşık 20-30 m2'lik çekişme konusu alanın davalı adına olan tapu kaydının iptal edilerek umumi yola bırakılmasına karar verilmesini talep etmiş olup bilahare 01.03.2021 havale tarihli ıslah dilekçesiyle; kendi ailesi tarafından yapılan taş duvarın da davalının 151 ada 55 parseli içerisinde kaldığını bu nedenle, her iki parselin arasında uzanan taş duvarın davalı parseli kapsamından çıkartılarak 151 ada 54 parsele ilave edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; dava konusu yerin yol olmadığını, bu zamana kadar kendilerinin zilyetliğinde bulunduğunu komşuluk hakkı olduğu için ses çıkarmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı; dava konusu yerin yol olmadığını, bu zamana kadar kendilerinin zilyetliğinde bulunduğunu komşuluk hakkı olduğu için ses çıkarmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hava fotoğraflarından çekişmeli alanın her iki parsele de ait olmadığı, kadastronun yapıldığı tarihte yol kullanımında olduğu, tanıkların da çekişmeli alanın ekilip biçilmediği, yaklaşık 40-50 senedir yol olarak kullanıldığını ifade ettikleri, bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 30,00 m2 alanın davalının babasından intikalen bırakılan yer olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile bahse konu alanın yol olarak tapudan terkinine, davacının ıslah dilekçesiyle talep ettiği taş duvarın davalı parseli içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu iptal tescil talebi yönünden ise; on yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması sebebiyle reddine karar verilmiş, verilen karara karşı davalı tarafından istinaf dilekçesi sunulması üzerine Mahkemece 24.12.2021 tarihli ek kararla bilirkişi raporlarından çekişmeli taşınmazın dava değerinin toplam 5.775,00 TL olarak tespit edildiği, dava değeri üzerinden harcın tamamlatıldığı dolayısıyla dava değerinin 2021 yılı için belirlenen kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle davalının istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararı ve asıl kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı; dava konusu yerin kendisinin ve annesinin zilyetliğinde olduğunu, kararın mağduriyetine neden olacağını, çekişmeli bu alanın davacı tarafın evine giriş çıkışında kolaylık sağlaması için kullanmasına izin verdiklerini, davacının evinin yanında mevcut olan ana yolu kullanmasının mümkün olduğunu belirterek yol olarak tapudan terkinine ilişkin kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Nedenleri

Davalı; dava konusu yerin kendisinin ve annesinin zilyetliğinde olduğunu, kararın mağduriyetine neden olacağını, çekişmeli bu alanın davacı tarafın evine giriş çıkışında kolaylık sağlaması için kullanmasına izin verdiklerini, davacının evinin yanında mevcut olan ana yolu kullanmasının mümkün olduğunu belirterek yol olarak tapudan terkinine ilişkin kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 3402 sayılı Kanun'a eklenen Ek 6 ncı maddede düzenlenmiş olan hükme göre kadastro öncesi nedene dayalı olarak verilen hükmün miktar veya değerine bakılmaksızın istinaf ve temyiz incelemesine tâbi olacağı gerekçesiyle ek karar kaldırılmak suretiyle davacının yol olarak terkinini talep ettiği ve bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 30,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz yönünden davalı yararına iktisap koşullarının oluşmadığı, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından çekişmeli alanın önceden beri yol olarak kullanıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle çekişmeli alanın yol olarak tapudan terkinine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu; davacının sonradan ıslah dilekçesiyle bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen taş duvarın davalı parseli kapsamından çıkartılarak kendi parseline eklenmesine yönelik talebin ise 151 ada 55 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 24.08.2010 tarihinde kesinleştiği, davacının ıslah talebinde bulunulduğu tarih olan 01.03.2021 tarihi itibariyle 3402 sayılı Kanun'un 12/3 üncü maddesinde düzenlenmiş olan 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş bulunduğu gerekçesiyle B harfiyle gösterilen bölüm yönünden davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmaması sebebiyle davalının istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; Yerel Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçelerindeki taleplerini tekrar ile kararın hükmen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali, tescil ve nizalı yerin yol olarak terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3 ve 16 ınci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali, tescil ve nizalı yerin yol olarak terkini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3 ve 16 ınci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının temyiz itirazının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6050, Karar No: 2025/1970, Tarih: 11.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/6050 E.  ,  2025/1970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 03.11.2022 - 14.12.2022

KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı ... mirasçısı ... ve davacı ... mirasçısı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ek kararı ile, davacı ... mirasçısı ...'ın temyiz dilekçesinin süreden reddine ve 14.12.2022 tarihli ek kararlarla da, davacı ... mirasçısı ... vekilinin temyiz dilekçelerinin ve görevli mahkemeye gönderme taleplerinin süreden reddine karar verilmiş olup, 03.11.2022 tarihli ek karar davacı ... mirasçısı ... ve 14.12.2022 tarihli karar davacı ... mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 21.09.2023 tarihli ve 2023/1581 Esas, 2023/4537 Karar sayılı ilamı ile Mahkemenin 14.12.2022 tarihli ek kararının onanmasına karar verilmiş, diğer temyiz edilen 03.11.2022 tarihli ek karar hakkında değerlendirme yapılmadığı belirtilerek maddi hatanın düzeltilmesi istenmiş, Dairemizin 07.05.2024 tarihli 2024/161 Esas, 2024/3050 K sayılı ilamıyla maddi hatanın düzeltilmesine ve bu nedenle Dairenin 21.09.2023 tarihli onama ilamının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesince verilen 03.11.2022 ve 14.12.2022 tarihli Ek kararlarının onamasına karar verilmiştir.

Davacı ... mirasçısı ... tarafından 03.11.2022 tarihli ek karar hakkında Dairece verilen onama ilamına karşı karar düzeltme talebinde bulunmuş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 440 ıncı maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan 03.11.2022 tarihli ek karara yönelik karar düzeltme isteminin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi uyarınca takdiren 3.330,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irat kaydına,

891,50 TL peşin harcın ret harcına mahsubu ile kalan 391,60 TL'nin karar düzeltme isteyen davacı mirasçısı ...'dan alınmasına,

11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.