muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15608, Karar No: 2017/4851, Tarih: 11.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/251, Karar No: 2014/2205, Tarih: 13.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/251 E.  ,  2014/2205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2007/335-2012/386

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746E.- 2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9783, Karar No: 2021/4331, Tarih: 26.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9783 E.  ,  2021/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında sanığın, daha önceden tanımadığı ... isimli kişinin yanına geldiğini ve kendisine "sana iş bulacağım, ayda 500 TL para vereceğim senin adına işyeri açacağız" dediğini, kabul ettiğini, işyerinin açıldığını, altı ay süreyle ayda 500 TL para gönderildiğini, altı ay sonra işyerinin kapatılacağının söylendiğini, vergi dairesine ve bir kaç yere daha gittiğini hatırladığını, kesilen faturalardan haberinin olmadığını, nereye ne şekilde fatura kesildiğini bilmediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması, faturalar sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve adını verdiği kişiye ait olduğunu söylemesi halinde; sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile belgelerdeki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-Belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa ya da ismini verdiği kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3-Mükellefin vergi beyannamelerinin, bildirimlerinin ne şekilde verildiği vergi dairesinden sorulup e-beyanname ile internet üzerinden verildiğinin tespiti halinde GİB Merkezi sorgulamalar ekranından araştırma yapılarak belgelerin kim tarafından gönderildiğinin tespit edilmesi,

4-Beyannamelerin muhasebeci tarafından verildiğinin anlaşılması halinde bu kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak duruşmaya çağrılması, CMK’nin 46/1-c. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra kendisinden sanığı tanıyıp tanımadığının ve beyannamelere konu faturaların sanık tarafından kendisine getirilip getirilmediğinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

5-Kabule göre de;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

5-Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay — Esas No: 2007/15403, Karar No: 2007/18674, Tarih: 15.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15403 E.  ,  2007/18674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

TARİHİ : 18/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

2003 ve 2004 yılı Bütçe Kanunlarında öngörülen faize yönelik hükümlerin iptal edilmesine rağmen, hesaplamanın anılan yıllar içinde bu oranlara göre belirlenmesi yasaya aykırı olmasına rağmen alacaklı vekili tarafından temyize gelinmediği için anılan yanlışlık bozma nedeni yapılmamıştır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yerolmadığına, 15.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19586, Karar No: 2014/19912, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19586 E.  ,  2014/19912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/736-2014/248

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5481, Karar No: 2013/10031, Tarih: 20.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5481 E.  ,  2013/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2924, Karar No: 2010/1, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2924 E.  ,  2010/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- 1299 tarih 2 ve 3; Ağostos 324 tarih 91 ve 92 sıra numaralı ve Mart 1335 tarih 193 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtlarının ayrı ayrı ve birbirini takip eder şekilde düzenli olarak Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Mahalli Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyasına konulması,

2- 07.10.1955 tarih ve 51 sıra numaralı (gittileri 17.7.1964, 6.5.1964 tarih 36, 15.7.1964 tarih 50 sıra numaralı tapu kayıtları olan) tapu kaydı ile Ağostos 1324 tarih ve 92 sıra numaralı kayıttan tedavül eden 30.12.1949 tarih ve 327, Haziran 953 tarih ve 62 sıra numaralı tapu kayıtlarının kadastro tespiti sırasında revizyon görüp görmediği Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorularak varsa revizyon gördüğü parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretlerinin getirtilerek dosyasına konulması,

3- Ekim 1955 tarih 50 sıra numaralı tapu kaydı ile Temmuz 290 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydından tedavül eden Nisan 1959 tarih 85, Mayıs 1958 tarih 35, Eylül 1942 tarih 80, Aralık 1959 tarih 105, Ağostos 1955 tarih 104, Ağostos 1945 tarih 120 sıra numaralı tapu kayıtları ile ... Köyünün Köyönü mevkisinin 1938 tarih 1 ve 2, ... Dağı (... Dağı) mevkisinin 1938 tarih 6 ve 8 tahrir numaralı vergi kayıtlarının kadastro tespiti sırasında hangi parsellere revizyon gördüğü Tapu Sicil Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Özel İdare Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak varsa nizalı parseller dışında revizyon gördüğü diğer parsellerin kadastro tespit tutaklarının onaylı suretlerinin getirtilerek dosyasına konulması,

4- ... Köyünün 1, 5, 6, 10, 13, 16, 20, 23, 24 sayılı parsellerinin kadastro tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği dairesinden sorularak kesinleşme durumlarının tespit edilmesi ve bu parsellerin kadasto tespit tutanaklarının onaylı suretlerinin getirtilerek dosyasına konulması,

5- Çekişme konusu 3, 8, 9, 11 ve 12 sayılı parsellere kuzey ve kuzey batıdan komşu bulunan teknik bilirkişi ...'ın dosyalara ibraz ettiği krokili raporlarında Göldere Köyü (Koşma Mezrası), teknik bilirkişi Mustafa Çellik tarafından ibraz edilen krokili raporda ... Köyü Koşma Mezrası olarak gösterilen ve bu şekilde hangi komşu köyde kaldığı tam olarak anlaşılamayan 237, 260, 261 ve 251 sayılı parsellerin köyü tam ve doğru olarak tespit edilerek komşu 237, 260 261 ve 251 sayılı parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile varsa uygulanan kayıtların dairesinden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7028, Karar No: 2011/1216, Tarih: 01.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7028 E.  ,  2011/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı toplam 5.116,00 TL bedelli 11 adet faturaya istinaden davalı hakkında ilâmsız icra takibinde bulunmuş, davalı borca, kaynağına, işlemiş faiz ve faiz oranlarına itiraz etmiştir. Yanlar arasında yazılı sözleşme bulunmamaktadır. Takip konusu alacağın miktarına göre davalının açık muvafakati olmadığı ve yazılı delil başlangıcı niteliğinde belge de bulunmadığından tanık dinlenmesi mükmün olmayıp, HUMK'nın 288. maddesi uyarınca alacağın varlığı ve miktarının yazılı delille kanıtlanması gerekir. Ancak davacı vekili 18.11.2009 havale tarihli beyan dilekçesi ekinde sunduğu muavin defter kayıtları ve faturalarda ... ...'e teslim edilen dava dışı 4 fatura ile ilgili ödeme yapıldığını ve ...'nin yaptığı işlemin benimsendiğini iddia etmiştir. Her ne kadar SGK Ankara İl Müdürlüğü'nün yazı cevabında bu şahsın davalının sigortalı çalışanı olduğuna dair kayıt bulunmadığı bildirilmiş ise de, gerçekten bu şahsa teslim edilen işlerle ilgili davalının ödeme yaptığının saptanması halinde davalının ... ...'in kendisini yetkili temsilcisi ve mümessili olarak hareket etmesine yetki ve icazet verdiğinin kabulü gerekir (BK'nun madde 32,38).

Bu durumda mahkemece 18.11.2009 tarihli dilekçe ekindeki yevmiye defterinde gösterilen ve yine aynı dilekçeye ekli faturalarla ilgili davacıya ödeme belgeleri ibraz ettirilip, gerekirse bu konuda taraflar da isticvap edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılarak sözkonusu fatura bedellerinin davalı yanca ödendiğinin belirlenmesi durumunda davalının ... ...'in kendisinin yetkili temsilcisi gibi hareket etmesine yetki ve icazet verdiği kabul edilerek takip dayanağı irsaliyeli faturalardan ... ...'e teslim ve tebliğ edilenler yönünden TTK'nın 23/II. maddesine göre 8 gün içerisinde itiraz edilmemesi sebebiyle içeriklerinin kesinleştiği de kabul edilerek bu faturalardaki miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davacının bu iddiası gözden kaçırılarak davanın tümden reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 01.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3550, Karar No: 2014/8875, Tarih: 13.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/3550 E.  ,  2014/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2013

NUMARASI : 2013/344-2013/119

Dava dilekçesinde, nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı Turabi ile davalı Nimet'in gayriresmi ilişkisinden doğan Muazzez Kaplan'ın, davalı Nimet'in anne ve baba hanesine onların çocuğu olarak tescil edildiğini, gerçek baba ile annenin 15.11.2012 tarihinde evlendiğini bildirerek, çocuk Muazzez'in Turabi ve N.. T.. çocuğu olduğunun tespiti ile ana-baba adının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece, davanın çekişmesiz yargı işlerinden olup sulh hukuk mahkemesinin görevi kapsamında olduğundan görevsizlik kararı verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 382. maddesinde ad ve soyadı düzeltilmesi işlerinin çekişmesiz yargı kapsamında bulunduğu; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 383. maddesinde ise çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesi olduğu; 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinde de nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlandığından; mahkemece, işin esasına girilerek gösterilecek deliller toplanıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi yerine uygun bulunmayan gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.