muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18221, Karar No: 2025/2807, Tarih: 24.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/18221 E.  ,  2025/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/656 E., 2016/458 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak akaryakıtın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin münhasıran nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ilişkin olduğu anlaşıldığından sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

14.11.2013 tarihli olay tutanağına göre suça konu akaryakıtın, ... plakalı aracın orjinal olmayan ve sonradan yapılmış iki deposunda ele geçtirildiğinin tespit edildiği ve 16.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda ise araca sonradan eklenen ve orjinal olmayan iki akaryakıt deposunun zula niteliğinde olduğunun belirlendiği, nakil aracının iadesine karar verilirken masrafları sanıktan alınmak suretiyle zulanın sökülerek suçta kullanılan nakil aracının sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün nakil aracının iadesine ilişkin (4) numaralı bendine "... plakalı nakil aracında bulunan zulanın söküm masraflarının sanığa ait olması kaydıyla söküldükten sonra araç üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılarak sahibine iadesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12909, Karar No: 2014/28194, Tarih: 15.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/12909 E.  ,  2014/28194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/114069

MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2011/38 (E) ve 2012/122 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediği anlaşılan sanık A.. S.. hakkında, TCK'nın 51/7 maddesi gereğince işlem yapılmak üzere mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmemesi ve işyerinden hırsızlık yapıldığı halde suç adının gerekçeli karar başlığına "konut dokunulmazlığını bozmak" olarak yazılması, yerinde eklenmesi ve düzeltilmesi olanaklı hatalar olarak kabul edilmiştir.

Sanık A.. S..'ın adli sicil kaydında yer alan Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 279-511 sayılı 04/02/2009 tarihinde kesinleşen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin erteli cezanın tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında mala zarar vermek suçundan hüküm kurulurken, takdirî indirim hükmü uygulandığı halde, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarından hüküm kurulurken, takdirî indirim hükmünün uygulanmaması suretiyle gerekçede çelişki yaratılması,

2-Mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan tercih edilen hapis cezasının, aynı kanunun 50/2 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. S.. ve S.. D..'ın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 15/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17855, Karar No: 2014/24011, Tarih: 16.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17855 E.  ,  2014/24011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2010/361-2014/254

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan B.. Hidrolektrik Üretim San. Tic. Ltd. Şti.'nin E.. Hidro Elektrik Santrali baraj inşaatı kapsamında yapılan iletkenli enerji nakil hattı işinde davalılardan O.. Enerji İnş. Turz. Taah. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve bu şirkete işi veren B.. Enerji Nak. İnş. Ltd.Şti.'de çalıştığını, işçilik alacaklarının eksik ödendiğini ileri sürerek, eksik ödenen ücret ile fazla mesai, hafta tatili ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, B.. Enerji Nakliyat İnşaat Ltd. Şti. yönünden eksik ödenen ücret alacağının kabulüne, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacağının ispatlanamadığından reddine, diğer davalılar yönünden ise husumet yokluğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

Dosya içeriğine göre TEİAŞ Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmündeki Kararname ve tüm mevzuat ile yurtiçi enerji elektrik sistemlerinin oluşturulması, iletim - yüksek gerilim hatlarının kurulup bakım ve onarımının sağlanması, yerleşim merkezlerine yüksek gerilimli enerjinin indirilmesi ve buna ilişkin yüksek gerilimli trafolarının bakım - onarım ve işletim işleri ile iştigal eden kamu hissesi %50 den fazla kamu ortaklığıdır. Kurum işleri kendi personeli ile yürütebileceği gibi 4734 ve 4735 sayılı Kanunlar ile ilgili mevzuat uyarınca ihale açmak suretiyle üçüncü şahıslar eli ile de yürütebilme hak ve yetkisine sahiptir. Bu bağlamda E.. Hidro Elektrik Santrali baraj inşaatı ve enerji nakil hattı işi TEİAŞ tarafından davalı B.. A.Ş.'ye anahtar teslimi olarak ihale edildiği, anılan şirketin de işin bir bölümünü diğer davalılara ihale ettiği anlaşılmaktadır. Buna göre TEİAŞ'nin ihale makamı, B.. A.Ş.'nin asıl işveren, diğer davalıların ise alt işveren konumundadır.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi mevcuttur. Buna göre asıl işveren olan davalı B.. A. Ş.'nin ve diğer alt işverenlerin mahiyeti itibarıyla iş sözleşmesinden kaynaklanan işçilik alacaklarından sorumlu olmasına rağmen yazılı gerekçelerle sorumlu tutulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin fazla mesai ve hafta tatili çalışması yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Hafta tatili çalışması bakımından da aynı esaslar geçerlidir.

Dosya kapsamına göre davanın taraflarının anlatımına, yapılan işin niteliğine, rasathane bilgilerine, emsal dosya içeriklerine ve şahit beyanlarına göre davacının haftanın yedi günü 07:00-17:00 saatleri arasında çalıştığı, haftalık onbuçuk saat fazla mesai yaptığı kabul edilmesi gerekmektedir. Belirtilen hususlar dikkate alınmadan fazla mesai ve hafta tatili ücretinin reddine karar verilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3377, Karar No: 2016/1478, Tarih: 28.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3377 E.  ,  2016/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak kasten öldürme ve bu suça azmettirme

HÜKÜM : Sanık ... - ...'yi tasarlayarak öldürmeye azmettirmekten TCK.nun 82/1-a, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası

Sanık ... - ...''yi tasarlayarak öldürmekten TCK.nun 82/1-a, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası

Sanık ... - ...''yi tasarlayarak öldürmekten CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Avukat ...'nin, katılan ... vekili olmadığı, katılan ... hakkında ise hükümleri süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz taleplerinin, bu katılanlar yönünden CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2-Sanık ...'ın, maktül ...'yı tasarlayarak kasten öldürme, sanık ...'ın bu suça azmettirme suçlarından kurulan mahkumiyet, sanık ...'ın ise bu suça azmettirme suçundan kurulan beraat hükümlerinin sanık ... ve ... müdafiileri ile katılan ... vekilinin temyizlerine hasren yapılan temyiz incelemesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktül ...'ya karşı eyleminin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen ve takdire ilişen cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, sanık ...'ın maktül ...'yı tasarlayarak kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğu anlaşıldığından, sanık ... müdafiiinin sübuta, sanık ... müdafiinin vesaireye, katılan vekilinin sübuta, vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerininin reddiyle,

A-Sanık ...'ın maktül ...'yı tasarlayarak kasten öldürme suçundan verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ...'ın maktül ...'yı tasarlayarak kasten öldürme, sanık ...'ın ise bu suça azmettirme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden ise,

Oluşa ve dosya içeriğine göre,

A-Sanık ...'ın maktül ...'yı tasarlayarak kasten öldürme suçundan verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ...'ın maktül ...'yı tasarlayarak kasten öldürme, sanık ...'ın ise bu suça azmettirme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden ise,

Oluşa ve dosya içeriğine göre,

Maktül ile sanık ...'ın olaydan birkaç ay evvel anlaşmalı olarak boşandıkları ancak ... ilçesinde aynı evde yaşamaya devam ettikleri, sanık ...'ın ise maktülün arkadaş olup Kağızman'da yaşadığı, zaman zaman görüştükleri, beraber ÇKS takibi yaptıkları, ... ile ... arasında duygusal yakınlık olup sıkça telefon görüşmelerinin bulunduğu, olay günü olan 09.12.2011 tarihinde maktülün işim var diyerek evden çıktığı,ancak tekrar dönmediği, ...'ın da aralarında bulunduğu grubun maktülü o gece aradığı, ancak bir kaç gün sonra, maktülün aracının ... İlçe sınırlarında terk edilmiş halde, maktülün ise 75 gün sonra kuma gömülü şekilde tesadüfen araçtan yaklaşık 13 km uzakta bulunduğu, otopsi sonucu kafasına bir el ateş edilerek beyin kanaması ve künt travmaya bağlı kafatası kemik kırığı sonucu öldürüldüğünün anlaşıldığı, iletişimin tespiti, DNA incelemeleri, baz istasyonu kayıtları irdelendiğinde, maktülün olay günü Kağızman'da olduğu cep telefonunun en son bu yerde sinyal verdiği, araç içerisinde bulunan iki sigara izmaritinde sanık ...'a ait DNA örneğinin çıktığı, sanık ...'ın 10.12.2011 tarihinde Kağızman'da olduğunu beyan etmesine rağmen cep telefonunun maktülün bulunduğu yeri de kapsayan ...'daki bazdan sinyal verdiği, yine bazı tanıklara göre ...'ın elinde tırnak izi yarasına benzer bir yara olduğu, ...'ın olaydan bir gün evvel maktülün Kağızman'a beyaz bir araçla geldiğini beyan etmesine rağmen, tanıklar ... ve Aydın'ın maktülün vişne çürüğü bir araçla geldiğini belirtikleri olayda,

a- Sanık ... yönünden,

aa-Tasarlamanın kabulü için öldürme kararının şarta bağlı olmadan alınması, ruhsal dinginliğe ulaşıldığını kabule elverişli makul bir süre geçmesine rağmen eylem kararlılığından dönülmemesi ve belli bir hazırlıkla sebat ve ısrarla öldürme fiilinin gerçekleştirilmesi gerektiği olayda ise bu şatların oluştuğunun kuşkuda kaldığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında maktül ...'yı kasten öldürme suçundan TCK'nın 81/1. maddesi gereğinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde aynı Yasanın 82/1-a maddesi gereğince cezalandırılması,

bb-Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nın 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b- Sanık ... yönünden,

aa- Sanık ...'ın, sanık ...'ı bu suça azmettirdiğine dair her türlü kuşkudan uzak somut delil bulunmadığı anlaşılmakla, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Sanık ... yönünden,

aa- Sanık ...'ın, sanık ...'ı bu suça azmettirdiğine dair her türlü kuşkudan uzak somut delil bulunmadığı anlaşılmakla, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

bb- Kabule göre de, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nın 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Usul ve yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma gerekçesine göre sanık ...'ın tahliyesine, başka bir suçtan tutuklu ya da hüküm değilse derhal salıverilmeleri için yazı yazılmasına, sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak müdafiinin tahliye talebinin reddine, 28.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

28/03/2016 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar

..., ... müdafiileri Avukat ..., ..., ..., ...'ın yokluklarında, Av. ...'nin yüzüne karşı 07/04/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/2079, Karar No: 2018/990, Tarih: 14.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2079 E.  ,  2018/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, suça sürüklenen çocuk hakkında istinabe yoluyla sosyal inceleme raporu aldırılmasına ilişkin Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 günlü, 2012/355 Talimat sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15014, Karar No: 2013/6260, Tarih: 29.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15014 E.  ,  2013/6260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 5565 sayılı "2007 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanununun 30. maddesinin G bendi"ne istinaden yaşlılık aylığının artırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18911, Karar No: 2010/31119, Tarih: 23.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/18911 E.  ,  2010/31119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK'nun 690. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 598. maddesi gereğince, bonoyu elinde bulunduran kimse son ciro beyaz ciro olsa dahi kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılır. Ayrıca TTK'nun 599. maddesi uyarınca paranın 3. kişiye ödendiği iddiaları iyiniyetli hamile karşı ileri sürülemez. Somut olayda takip alacaklısı A.K.'ya E.A. tarafından yapılmış tarihsiz tam bir ciro mevcut olup aksi sabit oluncaya kadar da tarihsiz ciro vadeden önce yapılmış sayılacağından, alacaklının yetkili hamil sıfatı vardır. O halde mahkemece, borçlunun sair iitrazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken ciro silsilesi içinde yer almayan ....bank A.Ş.'den alınan 27/04/2009 tarihli senedin kredi borcunun teminatı için bankalarına verildiğine borcun ödenmesi üzerine senedin kredi borçlusu şirketin yetkilisi E.A.'ya 19/08/2008 tarihinde teslim edildiğine dair yazıya itibar edilerek cironun vadeden sonra en erken 19/08/2008 tarihinde yapıldığından, vadeden sonraki cironun alacağın temliki sonuçlarını doğuracağından ve bu durumda alacaklının yetkili hamil olmadığından bahisle takibin İİK'nun 170/a maddesi uyarınca iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.