muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3659, Karar No: 2016/291, Tarih: 28.01.2016

26. Yukarıda belirtilen kurallar uyarınca, Anayasa Mahkemesi'nin kararında belirtildiği üzere, ilke olarak mahkeme kararlarının gerekçeli olması, adil yargılanma hakkının bir gereğidir. Derece mahkemeleri, dava konusu maddi olay ve olguların kanıtlanmasını, delillerin değerlendirilmesini, hukuk kurallarının yorumlanması ve uygulanmasını, uyuşmazlıkla ilgili vardığı sonucu, sonuca varılmasında kullandığı takdir yetkisinin sebeplerini makul bir şekilde gerekçelendirmek zorundadır. Bu gerekçelerin oluşturulmasında açıkça bir keyfilik görüntüsünün olmaması ve makul bir biçimde gerekçe gösterilmesi hâlinde adil yargılanma hakkının ihlalinden söz edilemez (İ...A..., B. No: 2013/1235)

27. Makul gerekçe; davaya konu olay ve olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, olay ve olgular ile hüküm arasındaki bağlantıyı gösterecek nitelikte olmalıdır. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur (İb...A... B. No: 2013/1235).

28. Bununla birlikte derece mahkemelerinin, taraflarca ileri sürülen tüm ....../.......

iddialara cevap verme zorunluluğu bulunmayıp, hükme esas teşkil eden gerekçelerin nelerden ibaret olduğunu ortaya koyması yeterlidir. Diğer taraftan kanun yolu mercilerince; onama, itiraz veya başvurunun reddi kararları verilmesi hâlinde alt derece mahkemelerinin kararlarında gösterdikleri gerekçeler kabul edilmiş olacağından, anılan kararlarda ayrıca gerekçe gösterilmesine gerek bulunmamaktadır (İ... A..., B. No: 2013/1235). Nitekim Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatları da bu yöndedir (V...de H.../H... B. No: 16034/90).

29. Somut olayımızda, Sayın çoğunlukça sanıklar S...ve Ü...hakkında verilen beraat kararlarının bozulmasına karar verilmiş ve kararın gerekçesi olarak da, “İletişim tespit tutanakları içeriğine göre atılı suçu diğer sanık S... ile iştirak halinde işledikleri anlaşılan sanıkların mahkûmiyetleri yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraat kararı verilmesi, yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA…” şeklinde belirtilmiştir.

30. Yukarıda belirtildiği üzere sayın çoğunluk ile aramızda, iletişim tespit tutanakları içerikleri haricinde sanıkların mahkûmiyeti için yeterli delil ve emarenin bulunmadığı hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. Dosyadaki sorun, somut olayla örtüşmeyen ve içeriği tam olarak belirlenemeyen telefon görüşmelerini kapsar iletişim tespit tutanakları içeriklerinin mahkûmiyet için tek başına yeterli olup olmayacağı noktasındadır. Ayrıca iletişim tespit tutanaklarında sanıklara ait telefon görüşmelerinin somut olayla irtibatının kurulup kurulamayacağı husususunun da açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Yine bozma kararının gerekçeli olup olmayacağı da tartışılmalıdır.

31. Sanıklar hakkında verilen beraat kararının gerekçesinde mahkeme, sanıklar arasında çok sayıda iletişimin dinlenilmesi teknik ve fiziki takip tutanağının bulunduğunu tespitle, sanıkların akraba olmaları nedeniyle bir araya gelmiş ve görüşmüş olabileceğini kabul ederek, bu görüşmelerin suç unsuru görüşmeler olmadığını, somut suç olayıyla bu görüşmeler arasında bir irtibat kurmadığını belirterek, sanıkların birlikte hareket ederek uyuşturucu sattıklarına dair dosyada delil bulunmaması da nazara alındığında sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından atılı suçtan beraatlerine karar vermek gerektiğini belirtmiştir. Dolayısıyla mahkemenin beraat kabulüyle, suç unsuru olmayan delilin varlığını ortaya koyması, bunu değerlendirmesi ve tartışmasını beklemek yerinde değildir. Mahkeme yeterli bir şekilde, formel bir yazımla beraat kararının gerekçesini belirtmiştir.

32. Sanıklar aleyhine dosyayı temyiz eden yerel Cumhuriyet savcısı ile tebliğname düzenleyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı sanıkların mahkûmiyetini düşünmüş ise de, mahkûmiyet için iletişim tespit tutanakları içeriklerinde geçen telefon görüşmelerinden hangilerinin delil olduğunu, somut olayla irtibatlı olduğunu ve sanıklar aleyhine somut, kesin, yeterli delil olarak mahkûmiyeti gerektirdiğini açıkça ortaya koymamış, varsa delilleri tartışmamıştır.

33. Yukarıda AİHM ve Anayasa Mahkemesi ilkelerinde belirtildiği üzere, kanun yolu mercilerince; onama, itiraz veya başvurunun reddi kararları verilmesi hâlinde alt derece mahkemelerinin kararlarında gösterdikleri gerekçeler kabul edilmiş olacağından, anılan kararlarda ayrıca gerekçe gösterilmesine gerek bulunmamakta ise de; burada Sayın çoğunlukça alt derece mahkemesinin kararı ve gerekçesi kabul edilmeyip, dairece sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü düşünülmekle, yeni bir mahkûmiyet hükmü kurulacak ve 5271 sayılı Ceza ......./........

Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin (5) numaralı fıkrası ve 230. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (c) alt bentlerinde mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde gösterilecek hususlar dikkate alınacaktır. Yani kurulacak mahkumiyet hükmünde, hükme esas alınan deliller belirtilecek, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi gerekecek, dairece ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi yapılacaktır.

34. Daire çoğunluğunca yukarıda belirtilen bozma gerekçesinde, makul gerekçenin yer almadığı görülmektedir. Sanıklara ait hangi telefon görüşmelerinin delil olarak kabul edildiği, somut olayla irtibatının nasıl kurulduğu, başkaca bir delil bulunmadığı halde telefon görüşmelerinin sanıklar aleyhine tek başına mahkûmiyet için yeterli olup olamayacağı hususlarının tartışılmadığı da açıktır. Davaya konu olay ve olguların nasıl nitelendirildiği, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığı, olay ve olgular ile hüküm arasındaki bağlantının nasıl kurulduğu da belirsizdir. Bu haliyle verilen mahkûmiyet kararını denetleme imkanı kalmamıştır. Kararda kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta bir gerekçe bölümünün yani, makul bir gerekçenin olması gerekir iken, soyut gerekçeyle bozma kararı verildiği görülmektedir.

35. Sanıklar S...ve Ü...’in üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair başkaca yeterli delil ve emare yok iken, iletişim tespit tutanakları içeriklerinin de somut olayla örtüşmediği ve içeriği tam olarak belirlenemeyen bu telefon görüşmeleri dışında yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, mahkemece sanıklar hakkında verilen beraat kararının onanması düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi görüşüne katılmıyorum.

V. SONUÇ

Yukarıda belirtildiği üzere; sanıklar S...ve Ü...hakkında verilen beraat kararları Sayın çoğunlukça, İletişim tespit tutanakları içeriğine göre atılı suçu diğer sanık S...ile iştirak halinde işledikleri anlaşılan sanıkların mahkûmiyetleri yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraat kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiş ise de; sayın çoğunlukça sanıklar hakkında yeni kurulan bu mahkûmiyet hükmünde, hükme esas alınan telefon görüşmelerindeki konuşma delillerinin belirtilmediği, delillerin tartışılmadığı ve değerlendirilmediği, dairece ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin yapılmadığı, denetleme imkanı tanınmadan, makul gerekçeye yer verilmeden soyut gerekçeyle karar verildiği anlaşılmakla,

Sanıklar S...ve Ü...’in üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair başkaca yeterli delil ve emare yok iken, iletişim tespit tutanakları içeriklerinin de somut olayla örtüşmediği ve içeriği tam olarak belirlenemeyen bu telefon görüşmeleri dışında yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, mahkemece sanıklar hakkında verilen beraat kararının onanması düşüncesinde olduğumdan, Sayın çoğunluğun sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi görüşüne katılmıyorum. 28.01.2016
Yargıtay — Esas No: 2018/2169, Karar No: 2021/5164, Tarih: 27.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2018/2169 E.  ,  2021/5164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanıkların 01/06/2014 tarihli eyleminin sabit olduğu ancak; olayın özelliği gereği 17/09/2014 tarihinde alınan operasyon kararı üzerine sanık ...’nin ikametinde ele geçirilen 98 adet yeşil reçeteye tabi tabletleri kullandığına dair reçeteler de dikkate alındığında satmak amacıyla bulundurduğuna dair delil bulunmadığı gibi suç konusu bu tabletlerle sanık ...’in ilgisinin kanıtlanamadığı olayda suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 188/3. maddesi hükmü gözetilmeden temel cezanın 10 yıl olarak fazla belirlenmesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 27/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31037, Karar No: 2014/6888, Tarih: 09.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/31037 E.  ,  2014/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığının anlaşılması karşısında, sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32035, Karar No: 2017/95, Tarih: 11.01.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/32035 E.  ,  2017/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...' ın temyizine göre yapılan incelemede;

Gerekçeli kararda suç tarihinin 23.02.2008 yerine 28.02.2008 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

1- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- 5 gün karşılığı adli para cezası üzerinden 5607 sayılı kanunun 3/1 maddesinin 2.cümlesi uyarınca 1/3 oranında arttırım yapıldığında 6 gün karşılığı adli para cezasına, bu ceza üzerinden de TCK.nın 62/1 uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 5 gün karşılığı adli para cezasına ve TCK.nın 52/2 uyarınca beher günü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrilmesiyle 100,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken sanığın aleyhine olarak 5 gün karşılığı adli para cezası üzerinden 5607 sayılı kanunun 3/1 maddesinin 2.cümlesi uyarınca 1/3 oranında arttırım yapıldığında 7 gün karşılığı adli para cezasına, bu ceza üzerinden de TCK.nın 62/1 uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 6 gün karşılığı adli para cezasına ve neticeten 120,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca;

Hükümden ;

1- TCK.nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

Hükümden ;

1- TCK.nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2-Hükmün 2.fıkrasından " 7 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin çıkarılarak " 6 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" eklenmesi, hükmün 3.fıkrasından " 6 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin çıkarılarak " 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" eklenmesi, hükmün 5.fıkrasından " 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin çıkarılarak "100,00 adli para cezası ile cezalandırılmasına" eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19907, Karar No: 2017/16368, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19907 E.  ,  2017/16368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29, Karar No: 2012/2752, Tarih: 12.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/29 E.  ,  2012/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

M

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, müvekkili şirketin yatırım yapmak amacıyla, ..... ile sözleşme imzaladığını, ...nin bildirdiği isimlere verilmiş olan vekaletnameler ile taşınmazların satışlarının gerçekleştiğini ancak, vekil ...'ın temsil yetkisini kötüye kullanarak 330.000.-TL değerindeki çekişmeli taşınmazı kendisi ile aynı adreste ikamet eden davalı ...'e 17.000.00.-YTL bedelle sattığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili şirket adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazın gerçek bedelinden satın alındığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...'a ise usule uygun tebligat yapılmasına rağmen duruşmalara katılmamış ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, vekalet görevinin kötüye kullanılması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 10.246.50.-TL bakiye onama harcının temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6415, Karar No: 2007/21749, Tarih: 04.12.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/6415 E.  ,  2007/21749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2006

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre  davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava davacı işçinin iş kazası sonucu  %12,00 oranında iş göremez duruma gelmesi nedeniyle uğradığı maddi, manevi zararların giderimi ve kopan parmaklarının yerine ayak parmaklarının  dikilmesine yönelik ameliyat  masrafının davalı işverenden tahsili istemine  ilişkindir.

Mahkemece: istemin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç usul ve yasaya uygun  bulunmamıştır.

Bu tür tazminat davalarında asıl olan Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesidir

Bu bakımdan tazminat belirlenirken,  maluliyet oranı, kusur oranı ve kanuni nedenler indirildikten sonra Sosyal Sigortalar Kurumu  tarafından ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin ve bağlanan aylığın en son peşin sermaye değerinin indirilmesi suretiyle tazminatı belirlenmesi gerekmektedir. Oysa: mahkemece davacının maddi tazminat miktarı belirlenirken geçici iş göremezlik ödenegi  ile bağlanan aylığın peşin sermaye degerinin düşülmediği ve bu suretle  tazminatın fazla  hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan : davacı iş kazası nedeniyle kesilen sol el parmaklarının yerine, ayak parmaklarının dikilmesi için gerekli ameliyat masraflarının da  davalı işverenden tahsilini talep etmektedir.