muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1425, Karar No: 2008/2763, Tarih: 06.03.2008

14. Hukuk Dairesi 2008/1425 E., 2008/2763 K.

**14. Hukuk Dairesi 2008/1425 E., 2008/2763 K.**

**- KANUN YARARINA BOZMA

- TAPU KAYITLARININ DÜZELTİLMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 719 ]

- 2644 S. TAPU KANUNU [ Madde 31 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacılar vekili tarafından, davalı Tapu Sicil Müdürlüğü aleyhine 2/5/2005 gününde verilen dilekçe ile mesaha tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/8/2005 günlü temyiz edilmeden kesinleşen hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/1/2008 tarih 282661 sayılı tebliğnamesiyle HUMK.nun 427/6. maddesi gereğince kanun yararına bozulması istenilmiş olmakla, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, Haziran 1288 yoklama tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 10 ve 11 sıra numarası ile tapuda kayıtlı taşınmazların yüzölçümü miktarının düzeltilmesi isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar temyiz edilmeden kesinleşmiş hükmün Yargıtay'ca incelenmesi yazılı emir yoluyla talep edilmiştir.

Dava, 5520 sayılı Kanunla değişik Tapu Kanununun 31. Maddesi uyarınca, tapu kaydındaki yüzölçümü miktarının düzeltilmesi isteğine ilişkindir. Anılan maddeye göre, taşınmaz malların yüzölçümü tapu sicilinde yazılı miktardan fazla olduğu hallerde bu fazlalığın bitişik araziye elatmaktan ileri gelmediği ve sınırlarında bir değişiklik olmadığı mahkemece tesbit edildiği takdirde, taşınmazın gerçek yüzölçümünün tapu siciline yazılmasına karar verilir.

Yüzölçümü miktarı daha önce hükmen değiştirilmemiş tapulu taşınmazlar için miktar düzeltimi istenebileceğinden, mahkeme taşınmazın tapu kaydını dayanakları ile birlikte uygulayarak taşınmazın sınırlarını belirlemelidir. Bu belirleme sırasında Türk Medeni Kanununun 719. maddesi uyarınca fenni esaslara uygun olarak düzenlenen, gerçek duruma ters düşmeyen bir haritanın varlığının saptanması halinde öncelikle taşınmazın yüzölçümünün belirtilmesinde sınırlara değil haritaya itibar edilmesi gerektiği göz ardı edilmemelidir.

Ayrıca, yukarıda da değinildiği gibi komşu taşınmazlara elatmanın mevcut olup olmadığının saptanması için;

Komşu taşınmaz kayıtlarının uygulanması ve komşu taşınmaz maliklerinin dinlenmesi, dinlenme olanağının bulunmadığı durumlarda davanın niteliğini açıklayan ve yargılamaya katılmadıkları takdirde, davacı ile aralarında sınır çekişmesi olmadığını kabul ettiklerini belirtir şekilde açıklamalı davetiye çıkarılması ve dava konusu taşınmaz ile sınır uyuşmazlığının bulunup bulunmadığının bu şekilde saptanmalıdır.

Tüm bunlardan ayrı ve öncelikle bakılması gereken husus ise tapu kaydında okunan sınırların, değişken nitelikte olmaması gerektiğidir. Sınırların dağ, tepe gibi istikamet gösteren nitelikte olması veya dere, yol gibi değişken nitelik arzetmesi halinde artık kayıtta yazılı miktara değer verileceğinden, bu nitelikteki kayıtlarda miktar düzeltme olanağı bulunmamaktadır.

Tüm bunlardan ayrı ve öncelikle bakılması gereken husus ise tapu kaydında okunan sınırların, değişken nitelikte olmaması gerektiğidir. Sınırların dağ, tepe gibi istikamet gösteren nitelikte olması veya dere, yol gibi değişken nitelik arzetmesi halinde artık kayıtta yazılı miktara değer verileceğinden, bu nitelikteki kayıtlarda miktar düzeltme olanağı bulunmamaktadır.

Somut olayda; isteme konu taşınmaz kayıtlarının sınırlarına baktığımızda dere, derili kariyesi, yol gibi değişken nitelikte ve ayrıca dağ meşe gibi istikamet gösteren sınırları okuduğu görülmektedir. Bu durumda artık davacıların kayda dayanarak kullanımlarında olan arazinin sınırlarına değil kaydın miktarına değer verilmelidir.

Mahkemenin öncelikle taşınmazın sınırlarının değişken ve genişletilmeye müsait olduğu hususunu gözetmemesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir. Kabule göre de; mesaha tashihi davalarında dikkate alınması gereken yukarıda açıklanan yöntemlerin uygulanmamış olması da usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 6/3/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21349, Karar No: 2014/18700, Tarih: 11.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21349 E.  ,  2014/18700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17799, Karar No: 2014/12993, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17799 E.  ,  2014/12993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2009/974-2013/362

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra ve

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline ve davalı B.. V.. vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10092, Karar No: 2020/5813, Tarih: 15.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10092 E.  ,  2020/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/2, 168/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 2. Çocuk Mahkemesinin 20/06/2018 tarihli ve 2016/734 esas, 2018/446sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/11/2019 gün ve 10438-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2019 gün ve 2019/116525 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 31/2. maddeleri uyarınca tayin olunan 60 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak, 20 gün adli para cezası yerine, 30 gün adli para cezasına hükmedildiği, bu hatayı müteakiben anılan Kanun'un 62. maddesine göre 1/6 oranında yapılan indirim neticesinde de 16 gün adli para cezası yerine, 25 gün adli para cezasına ve sonuç olarak anılan Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından 320,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 500,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek sureti ile fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen 60 gün adli para cezasından aynı Kanun’un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 20 gün yerine 30 gün adli para cezasına, devamında TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 16 gün yerine 25 gün adli para cezasına hükmedilmek ve yine TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL’den hesaplanmak suretiyle 16 gün karşılığı 320,00 TL yerine sonuç olarak 25 gün karşılığı 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ADANA) 2. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 20/06/2018 tarihli ve 2016/734 Esas, 2018/446 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1, 31/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 60 gün adli para cezasından aynı Kanun’un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 20 gün adli para cezasına, devamında da aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 16 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına; TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanarak 320,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2827, Karar No: 2018/5223, Tarih: 12.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/2827 E.  ,  2018/5223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/04/2016 tarih ve 2014/1243-2016/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile dava dışı ... Şirketi arasında süregelen ticari ilişkiler nedeniyle her biri 6.000,00 TL bedelli toplamı ....000,00 TL olan vadeli ... adet çekin keşide edildiğini, ancak çeklerin kaybolmuş yada çalınmış olması karşısında açtıkları çek iptal davası sırasında ... .... İcra Müdürlüğü 2014/11493 Esas sayılı icra takibi ile söz konusu çeklerin icraya konulduğunun öğrenildiğini, müvekkili şirketin kaşesinin ve imzasının taklit edilerek müvekkili şirket adına ciro yapılarak çeklerin piyasaya dolaşıma sokulduğunu ileri sürerek çeklerin istirdadını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iyi niyetli meşru hamil olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca dava konusu ...Bankası ... Şubesi'nden verilme, keşidecisi ... ... Servis Hizmetleri Sanayi ve Dış Tic. Ltd. Şti. olan, .../03/2014 tarihli 6.000,00 TL bedelli, 3200856 no'lu çek ve aynı bankadan verilme aynı keşideci imzalı .../04/2014 tarihli 6.000,00 TL bedelli 3200857 no'lu çekte davacının lehdar sıfatına sahip bulunduğu, çeklerin arka sayfasındaki davacı adına yapılan ciro imzalarının davacı şirket temsilcilerinin eli ürünü olmadığının ... 8. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/596 Esas sayılı dosyasında aldırılan ... bilirkişi raporu ile sabit bulunduğu, imzaların sahte olarak atıldığı, çeklerin davacının elinden rızası hilafına çıktıktan sonra davacının kaşesi ve imzası taklit edilerek ciro ile tedavüle sokulduğu, sahtecilik iddiasının mutlak defilerden olduğu ve herkese karşı ileri sürülmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6102 sayılı ...’nın 792. maddesi uyarınca açılmış bulunan çek istirdadı istemine ilişkindir. Davacı lehtar çekin rızası hilafına elinden çıktığını ileri sürerek işbu davayı açmış, davalı ise çekin yetkili hamili olduğunu savunmuştur. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı ...’nın 686. maddesi gereğince ciro silsilesinin görünüşte düzgün olması yeterlidir. Ayrıca, davalının yetkili hamil olması için ... imzası bulunanların imzalarının gerçek cirantalara ait olup olmadığını tahkik zorunluluğu yoktur. Somut olaya gelince, dava konusu çekte de mevcut ciro silsilesi içerisinde bu anlamda bir kopukluk bulunmamakta olup, ayrıca ... ismi geçen lehtar ve cirantaların kaşe ve imzası sahte olsa bile bu durum davalının yetkili hamil olduğu gerçeğini değiştirmez. Davalı tarafın ancak ...’nın 792. maddesinde öngörüldüğü üzere, çeki kötü niyetle iktisap ettiği veya iktisabında ağır kusurlu olduğu kanıtlandığı takdirde sorumlu olacağı kuşkusuzdur. Bu itibarla, mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar nazara alınarak, davalının çeki kötü niyetle iktisap edip etmediği veya iktisabında ağır kusurlu olup olmadığı değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, dava konusu çekte ... bir kopukluk bulunmamasına rağmen, davacı kaşe ve imzasının taklit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, .../09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/257, Karar No: 2023/1564, Tarih: 16.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/257 E.  ,  2023/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ortaklığın giderilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; ...Mahallesi, 11, 85 ve 222 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın aynen taksim, mümkün değilse satış suretiyle giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Dahili davalı ... katıldığı duruşmadaki beyanında; davacı dışında diğer taraflar arasında fiili taksim bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.01.2015 tarihli ve 2011/748 Esas, 2015/33 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 14. Hukuk Dairesi 06.04.2021 tarihli 2021/887 Esas, 2021/2516 Karar sayılı ilâmı ile; bir kısım davalılar vekilinin adli yardım talebinin kabulüne, eksik taraf teşkilinin sağlanmasına, kabule göre alınması gereken harç miktarı gösterilmeden harçlar yasası gereğince dava konusu taşınmazların satış bedelleri üzerinden satış sırasında yürürlükte bulunan oran doğrultusunda harç alınmasına karar verilmesi üzerine hükmün bu nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde, davalı ...'ın fiili taksim ile ilgili beyanlarının ve tanık dinletme isteminin mahkemece dikkate alınmadığını, hukuki dinlenilme ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, temyiz incelemesinin adli yardım talebinin kabulü ile yapılmasını ve kararın bozulmasını istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde, davalı ...'ın fiili taksim ile ilgili beyanlarının ve tanık dinletme isteminin mahkemece dikkate alınmadığını, hukuki dinlenilme ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, temyiz incelemesinin adli yardım talebinin kabulü ile yapılmasını ve kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, paydaşlar arasında açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

i.1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 436 ve 437 inci maddeleri

ii.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 628 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 437 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, taraf teşkilinin tamamlandığı, Yargıtay 14. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin kabulüne karar verildiği, bir kısım davalılar vekilinin fiili taksim iddiasını davacı dışındaki diğer taraflar arasında mevcut bulunduğunu belirttiği, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 179,90 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6360, Karar No: 2024/179, Tarih: 16.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6360 E.  ,  2024/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/153 E., 2022/226 K.

SUÇ : Taksirle Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dicle Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2014/77 Esas, 2016/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 21 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 89 uncu maddenin birinci fıkrasının (d) bendi ve 62 inci maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dicle Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2014/77 Esas, 2016/90 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 09.11.2021 tarihli ve 2019/10011 Esas, 2021/7766 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Dicle Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli, 2022/153 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 21 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 89 uncu maddenin birinci fıkrasının (d) bendi ve 62 inci maddesi gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.08.2022 tarihli ve 2022/103703 sayılı temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi veya erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR