muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17069, Karar No: 2016/12160, Tarih: 29.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/17069 E.  ,  2016/12160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı görevsizlik nedeniyle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 02/04/2007 tarihinde sürücü davalı ...'in sevk ve idaresindeki... plakalı araç ile seyir halinde iken aracın hızını, aracın yükünü ve teknik özellikleri ile yol durumuna dikkat etmeksizin direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmesine neden olduğunu, kazanın meydana gelmesinde sürücü davalı ...'in kusurlu olduğunu, meydana gelen kaza neticesinde araçta bulunan ve malul kalan ... 'a 60.000,00 TL ödemede bulunulduğunu, dava dışı üçüncü kişi olan ...a yapılan 60.000,00 TL'lik ödeme neticesinde TTK hükümleri gereğince rücu hakkına sahip olduklarını belirterek, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/24446 Esas sayılı dosyasına vaki itirazın iptaline karar verilerek, dava dışı 3.kişi olan Fatma Balat'a ödenen 60.000,00 TL'nin tahsilini ve davalı aleyhine alacağın %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; asliye ticaret mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasında yaralanan üçüncü şahsa Güvence Hesabı tarafından ödenen maluliyet tazminatının rücuen tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Ticaret Mahkemelerinin görevli alanı 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 5/1 maddesinde "Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir." İfadesi ile ticari davalar ile sınırlandırılmıştır. Ticari davalar ise TTK 4. Maddesinde sayılmıştır. Buna göre 4/1 maddesinde nispi ticari davalar 4/1-a fıkrasından f fıkrasına kadar sayılan hususlar ise mutlak ticari davalar olarak sayılmıştır.

Bir davanın nispi ticari dava sayılması için TTK 4/1. Maddesi birinci fıkrasında belirtildiği gibi her iki tarafında tacir olduğu ve her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili bir dava olması gerekmektedir.

Mutlak ticari davalar ise TTK 4/1-a maddesinde her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olup olmadığına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanununda düzenlenen hususlar ile yine TTK 4/1 f fıkrasına kadar sayılan yasalarda belirtilen davalar olarak sayılmıştır.

Bir davanın nispi ticari dava sayılması için TTK 4/1. Maddesi birinci fıkrasında belirtildiği gibi her iki tarafında tacir olduğu ve her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili bir dava olması gerekmektedir.

Mutlak ticari davalar ise TTK 4/1-a maddesinde her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olup olmadığına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanununda düzenlenen hususlar ile yine TTK 4/1 f fıkrasına kadar sayılan yasalarda belirtilen davalar olarak sayılmıştır.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu yürürlüğe girmesi ile birlikte 5/3 maddesi gereği artık asliye hukuk mahkemeleri ile ticaret mahkemeleri arasında ki ilişki iş bölümü ilişkisinden çıkarak görev ilişkisi haline gelmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunun 1. Maddesi gereği göreve ilişkin kurallar kamu düzeni ile ilgili olup hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir.

Somut dava incelendiğinde davacı güvence hesabının davalının sevk ve idaresinde zorunlu mali sorumluluk sigortası olmayan araç ile seyir halinde iken, kusurlu davranışı neticesi oluşan trafik kazasında zarar gören üçüncü kişinin zararını karşılamış olduğu iddiası ile araç sürücüsüne karşı açtığı rücuan tazminat davası olduğu görülmektedir. Dava niteliği itibarı ile haksız fiilden kaynaklanmış olup davalı gerçek kişi olması ve TTK 4/1. Maddesinde belirtilen her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili nispi dava kapsamında bulunmayan davada asliye hukuk mahkemesinin görevli bulunması karşısında mahkemece, asliye ticaret mahkemesinin görevli bulunduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı vermesi doğru görülmemiş olup bu husus bozma sebebi yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9923, Karar No: 2014/12873, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9923 E.  ,  2014/12873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2014/98-2014/449

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21516, Karar No: 2021/21025, Tarih: 09.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/21516 E.  ,  2021/21025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09/02/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 11/09/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın gece vakti konut dokunulmazlığının ihlali ve hakaret suçlarından eylemine uyan ve TCK'nın 116/1-4 ve 125/1 maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, 17/02/2008 olan suç tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nazara alınmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA,bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve hakaret suçlarından açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1542, Karar No: 2016/8026, Tarih: 04.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1542 E.  ,  2016/8026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, borçlanmak suretiyle ödediği prim günlerinin Mahkeme kararıyla Türkiye sigorta başlangıç tarihi olarak kabul edilip kesinleşen 10/01/1982 tarihinden itibaren 5400 gün olacak şekilde intibakı ile borçlanma tahakkuk cetvelinin buna göre düzeltilmesi, düzeltilen bu borçlanma sürelerine göre aylık bağlanmaya esas yıllık kazanç dönemlerinin yeniden tespiti ile bağlanmış olan yaşlılık aylığının buna göre başlangıç tarihinden itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, borçlanmak suretiyle ödediği prim günlerinin mahkeme kararıyla Türkiye sigorta başlangıç tarihi olarak kabul edilip kesinleşen 10/01/1982 tarihinden itibaren 5400 gün olacak şekilde intibakı ile borçlanma tahakkuk cetvelinin buna göre düzeltilmesi, düzeltilen bu borçlanma sürelerine göre aylık bağlanmaya esas yıllık kazanç dönemlerinin yeniden tespiti ile bağlanmış olan yaşlılık aylığının buna göre başlangıç tarihinden itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı, 30.06.2011 tarihli dilekçe ile dönem belirtmeksizin Almanya'da geçen 5400 günlük çalışma süresini borçlanma talebinde bulunmuş olup Kurumca düzenlenen borçlanma tahakkuk cetvelinde 26.03.1993-31.12.2010 tarihleri arasındaki 5400 gün için borçlanma imkanı tanınmıştır. Davacı tahakkuk cetveline itiraz etmediği gibi borçlanma bedelini de ihtirazi kayıt koymadan ödemiştir. Kurum aylık hesabı yaparken borçlanmaya konu süreyi tahakkuk cetveline göre 1993-2010 yıllarına mal etmiştir.

Yukarıda yer alan maddi ve hukuki açıklamalar ışığında; 3201 sayılı Kanun'un 5' inci maddesinin 1' inci fıkrasına göre Kurumca yapılan borçlanma tahakkuk işlemi yerinde olduğu gibi Kurumca düzenlenen borçlanma cetvelindeki süreye ait borçlanma bedelinin herhangi bir ihtirazi kayıt konulmadan ödenmesi karşısında eldeki davanın reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

.../...

Kabule göre:

a) Kurum harçtan muaf olduğu halde hükmün 3'üncü bendinde davanın peşin yatırdığı harcın Kurumdan tahsiline karar verilmesi,

.../...

Kabule göre:

a) Kurum harçtan muaf olduğu halde hükmün 3'üncü bendinde davanın peşin yatırdığı harcın Kurumdan tahsiline karar verilmesi,

b) Kurumca hüküm doğrultusunda aylık hesabı yapılabilmesi için borçlanmaya konu dönemin yurt dışında geçen çalışma ve işsizlik süresi de gözetirelek hükümde açıkça gösterilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak biçimde hüküm kurulması,doğru değildir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22330, Karar No: 2021/8358, Tarih: 12.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22330 E.  ,  2021/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 24.05.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4917, Karar No: 2021/2108, Tarih: 08.03.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/4917 E.  ,  2021/2108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak;

TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, CMK’nın 283/1, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm incelenmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın "Davaya Yeniden Bakacak Mahkemenin İşlemleri" başlıklı 307. maddesinin (1) ve (2). fıkraları aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir.

"1) Yargıtay dan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak bölge adliye veya ilk derece mahkemesi, ilgililere bozmaya karşı diyeceklerini sorar.

(2) Sanık, müdafii, katılan ve vekilinin dosyada varolan adreslerine de davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları saptanmamış olsa da duruşmaya devam edilerek dava yokluklarında bitirilebilir. Ancak, sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise, her hâlde dinlenmesi gerekir."

Söz konusu yasal düzenleme irdelendiğinde, asıl olanın Yargıtay tarafından verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak mahkemenin ilgilileri her halükarda dinlemesi ve sonrasında hüküm kurmasıdır. Ancak burada istisna durum,

"sanık, müdafii, katılan veya vekilinin bilinen adreslerine tebligat yapılamaması ya da tebligat yapılmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri" halidir ki, bu durumda bile sanık hakkında verilecek ceza bozmaya konu olan cezadan daha ağır olacak ise her halükarda dinlenmesi gerektiği açıktır.

Dosya kapsamının incelenmesinde;

Yargıtay'ın bozma kararından sonra dosyanın gönderildiği İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi bozma kararma uyarak, ilk önce sanığın bozmaya karşı diyeceklerini sormak ve beyanlarını almak amacıyla Söke Ağır Ceza Mahkemesine talimat yazdığı, ancak müdafınin sonradan ibraz ettiği rapordan da görüleceği üzere, sanığın talimat duruşmasına katılamadığından beyanlarının alınamadığı, ancak buna rağmen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi bozma kararına uyarak açmış olduğu duruşma sonrası yapılan işlemler neticesinde, bozma sonrası gelen bilgi ve belgeleri de dikkate alarak "sanığın örgütsel konumunu ve faaliyetlerini" gerekçe göstererek temel cezanın belirlenmesi esnasında bozmadan önceki cezadan daha ağır bir cezayı temel ceza olarak belirlediği, peşinden de sanığın kazanılmış hakkını gözeterek sanığın cezasını bozmadan önceki cezaya indirdiği görülmektedir.

Bu açıklamalar karşısında somut olay irdelendiğinde;

Bu açıklamalar karşısında somut olay irdelendiğinde;

CMK'nın 307/2 fıkrasının son cümlesinde de açıkça belirtildiği üzere, bozmadan sonra sanığa verilecek ceza daha ağır bir ceza ise sanığın mutlaka dinlenmesi gerekmektedir. Bu kapsamda; bozma sonrası dosyanın gönderildiği İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, değerlendirdiği ve hükme esas aldığı yeni deliller kapsamında sanık ile ilgili daha ağır bir cezayı temel ceza olarak belirlediği nazara alındığında; bozma sonrasında sanığın mutlaka beyanının alınarak yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerektiği, CMK'nın 283. maddesi kapsamında kazanılmış hakkı gözetilerek cezanın indirilmesinin sanığın dinlenmesi zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı gözetilmeden savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine yönelik hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafınin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün öncelikle bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2 maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın gerekçesi dikkate alınarak dosyanın 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/9841, Karar No: 2013/14505, Tarih: 09.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9841 E.  ,  2013/14505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 18. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/05/2012 tarih ve 2009/160-2012/210 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ıslah edilmiş haliyle müvekkili ile davalı arasındaki araç kira sözleşmesi ve taşıma sözleşmesi uyarınca müvekkilinin düzenlediği toplam 25.286,61 TL'lik faturadan 11.586,11 TL'lik kısmın davalı tarafca ödemediğini ileri sürerek, bu miktarın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ödemelerin bir kısmının banka yoluyla bir kısmının elden yapıldığını, müvekkilinin borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, kira ve taşıma ücretinden 6.862,12 TL'nin ödenmediği, davacının bilgisi dışında başkalarına yapılan ödemelerin davacıya yapılmış sayılamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 6.862,12 TL'nin yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, taşıt kirası ve taşıma ücretine dair fatura bedelinin tahsiline ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, taşıt kirası ve taşıma ücretine dair fatura bedelinin tahsiline ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının delil olarak ibraz ettiği taşıma sözleşmeleri; davacı adına imza yetkilisi olduğu belirtilerek dava dışı Duran Yılmaz tarafından imzalanmıştır. Davacı ... tarafından Duran Yılmaz adına 24.03.2009 tarihli vekaletname düzenlenmiştir. Her ne kadar, söz konusu vekaletname ile vekil tayin olunan Duran Yılmaz'a para tahsili yetkisi verilmemiş ise de, araç sahibinin adına vekili sıfatıyla taşıma sözleşmesini Duran Yılmaz yaptığına göre, bu taşımayla ilgili ücreti tahsile de yetkili olduğunun kabulü gerekir. Ayrıca, davacının düzenlediği faturaların bir kısmı kapalı fatura olup, kapalı fatura, bedelin ödendiğine karine oluşturur. İspat külfeti de bu faturaların bedelini tahsil etmediğini ileri süren tarafa aittir. Bu durumda, mahkemece, taşıma sözleşmelerini araç sahibinin vekili sıfatıyla imzalayan Duran Yılmaz'ın bu sözleşmeler nedeniyle tahakkuk eden ücretleri tahsil etmeye yetkili olduğu ve davacı tarafından düzenlenen kapalı faturaların bedelinin ödenmediğinin ispat külfetinin de davacı da olduğu kabul edilip, bütün bu hususlar tartışılıp değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31457, Karar No: 2015/38969, Tarih: 02.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/31457 E.  ,  2015/38969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/8935

MAHKEMESİ : Denizli(Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2010/73 (E) ve 2011/192 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık S..'ün, boşandığı eşine ait olan borcu kendisinden isteyen E.. ve B..'ün saldırısından korunmak amacıyla bıçak aldığını, sanık E..'in de borçlu S..'den alacaklarını istediklerinde bıçakla saldırıya uğradıkları için taş attığını ve hakaret ettiğini savunmaları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre, TCK'nın 29 ve 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Adli sicil kaydı bulunmayan sanıklar hakkında, CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışmasız bırakılması,

Kanuna aykırı, sanıklar E.. Ö.. ve S.. D..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.