muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/20338, Karar No: 2010/28790, Tarih: 19.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/20338 E.  ,  2010/28790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

HÜKÜM : Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davayı esastan sonuçlandırır nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmamakla birlikte, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından O yer C. Savcısının temyiz talebi üzerine mahkeme, temyiz talebini itiraz niteliğinde kabul edip dosyayı itiraz merciine göndermesi gerekirken vaki temyiz talebini reddetmiş olmakla temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 08.04.2010 tarihli red kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

5271 Sayılı CMK.nun 231/5 maddesine göre verilen ve davayı esastan sonuçlandırır nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesince itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından; aynı yasanın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından O yer C. Savcısının 29/05/2008 tarihli dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazının merciince incelenerek esastan karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE, 19/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11838, Karar No: 2008/12041, Tarih: 04.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11838 E.  ,  2008/12041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Küçükçekmece 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle sıra cetveline itiraz davalarının kural olarak süresiz şikâyete tabi bulunmamasına ve hükmün İcra ve İflas Kanunu’nun 141 ve 142 nci maddelerinin dikkate alınarak verilmiş olmasına göre, davacı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17773, Karar No: 2012/18314, Tarih: 04.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17773 E.  ,  2012/18314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yeniden suç işlemesi nedeniyle denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranan sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince; geri bırakılan hükmün açıklanması, durumunun yeniden değerlendirilmesi, şartlarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulması mümkün olduğundan duruşma açılarak, sanığın, hakkında yapılan yargılamadan haberdar edilmesi gerektiği gözetilmeden ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca karar yerinde iddia, savunma, diğer deliller tartışılıp, değerlendirilmeden yetersiz gerekçeyle dosya üzerinde hüküm kurulması.

Bozmayı gerektirmiş sanık ... Özcelik'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8480, Karar No: 2014/4822, Tarih: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8480 E.  ,  2014/4822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6832, Karar No: 2025/506, Tarih: 16.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/6832 E.  ,  2025/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1338 E., 2024/193 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, bilgisine başvurulan tanığın ifadesinin belirsizlik üzerine olduğuna, suçun sanık tarafından işlendiğinin belli olmadığına, sanığın beraati gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, suça konu diz üstü bilgisayarın satışında sanığın kimlik fotokopisinin kullanıldığına, diz üstü bilgisayarı satın aldığını beyan eden kişinin Mahkeme huzurunda sanığı tam anlamı ile teşhis edemediğine, kamera kayıtlarında sanığın tam olarak teşhis edilemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin 19.09.2024 tarihli dilekçesinin içeriğinde sanığın psikiyatrik rahatsızlıkları olduğunu belirttiği ve dilekçe ekinde Hacettepe Üniversitesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine ait tedavi belgelerinin ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 02.04.2024 tarihli bu hususa ilişkin bozma kararının bulunduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca, sanığın işlediği iddia olunan hırsızlık suçu için suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre, hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 49. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/446, Karar No: 2020/183, Tarih: 17.03.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/446 E.  ,  2020/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 361-644

Taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan sanık ...'nın TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.04.2012 tarihli ve 4-399 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 13.02.2014 tarih ve 25491-3541 sayı ile;

"......'ın kaldırımdan korkuluksuz duvarla ayrılan 2,5 metre derinlikteki apatmana ait mazgal kapaklarının bulunduğu boşluğa düşerek ölmesi ile meydana gelen olayda, sanık ...'nın binayı yapan müteahhit olup, inşaatın uzun süre önce tamamlandığı, Atatürk Caddesi kavşak düzenlemesi ve alt geçit inşaatı sırasında sanık ...'ın şantiye şefliğini yaptığı Yüzbaşıoğlu Şirketi tarafından daha önce var olan tuğla duvarın güçlendirilerek beton istinat duvarının yapıldığı, bu çalışma sırasında daha önce duvar üstünde bulunan korkulukların yıkılarak yeniden yapılmadığının apartman sakini olan ve atılı suçtan beraatlerine karar verilen ..... ..., ..., ... ile sanık ...'nın tüm aşamalardaki beyanları ile dosya kapsamından anlaşılması karşısında sanık ...'ya yüklenecek kusur bulunmadığından, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesi ise 23.12.2014 tarih ve 361-644 sayı ile;

"...Mahkememizce olay yerinde yapılan keşifte dinlenen bilirkişi Kadir Töreli sanık ...'nın inşa etmiş oduğu apartmanın kullanım alınını koruyan duvarın üstüne korkuluk yaptırmayı temin etmediği için 8/1 oranında kusurlu olduğunu, 11.10.2010 tarihli raporunda açıklamıştır.

Daha sonra dosya üzerinde görevlendirip inceleme yaptırılan iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişiler .... ...'nın yolun yapımını üstlenen inşaat şirketi ile birlikte birinci derecede kusurlu olduklarını belirtmişlerdir.

Raporlar arasında çelişki görülmesi üzerine bu kez iş güvenliği uzmanı.... inşaat mühendisleri ...ve ....'dan oluşan bilirkişi heyetinin dosyayı inceleyerek hazırlamış oldukları 05.01.2012 tarihli raporda ...'nın tali kusurlu olduğunu gerekçeli bir biçimde açıklamışlardır.

Görüldüğü üzere, keşifte dinlenen bilirkişi ve diğer tüm bilirkişilerin tamamı sanık ...'nın olayda kusurlu olduklarını belirtmişlerdir.

Durum böyleyken ve meydana gelen iş kazasının uzmanlığı gerektiren bir konu olması da göz önüne alınarak Yargıtay 12. Ceza Dairesi Üyesi olan sayın yargıçların uzman bilirkişi yerine geçerek ve bir kısım sanıkların beyanlarına atıfta bulunarak ve kesin ifadelerle sanığın kusursuz olduğu yolundaki düşünce ve kararlarının iştirak etmek mümkün değildir," şeklindeki gerekçeyle önceki hükmünde direnilmesine karar vermiştir.

Durum böyleyken ve meydana gelen iş kazasının uzmanlığı gerektiren bir konu olması da göz önüne alınarak Yargıtay 12. Ceza Dairesi Üyesi olan sayın yargıçların uzman bilirkişi yerine geçerek ve bir kısım sanıkların beyanlarına atıfta bulunarak ve kesin ifadelerle sanığın kusursuz olduğu yolundaki düşünce ve kararlarının iştirak etmek mümkün değildir," şeklindeki gerekçeyle önceki hükmünde direnilmesine karar vermiştir.

Direnme kararına konu olan bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2016 tarihli ve 82488 sayılı “Bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 812-935 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 22.03.2017 tarih ve 145-2273 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan sanıklar..., ..., ..., ..., ...ve ... hakkında verilen beraat kararları Özel Dairece düzeltilerek onanmak; sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmü ise Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan sanığın kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, sanık hakkında eksik araştırma sonucu hüküm kurulup kurulmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

18.09.2006 tarihinde saat 18.00 sıralarında İstanbul ili, Bahçelievler ilçesi, Kocasinan Merkez Mahallesi, Atatürk Caddesi üzerinde bulunan 2 numaralı apartmanın önündeki kaldırımdan yürüyen ...'ın, kaldırımdan korkuluksuz duvarla ayrılan 2,5 metre derinlikteki apartmana ait mazgal kapaklarının bulunduğu boşluğa düşerek yaralandığı, olayın akabinde hastaneye sevkinin sağlandığı ve çeşitli hastanelerde yapılan tedaviye rağmen 07.10.2006 tarihinde hayatını kaybettiği,

Adli Tıp Kurumu Birinci İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 03.03.2010 tarihli rapora göre; 1940 doğumlu olan ölen ...'ın ölümünün, yüksekten düşme ile husulü mümkün künt kafa travmasına bağlı kafatası kemiği kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği,

Adli Tıp Kurumu Birinci İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 03.03.2010 tarihli rapora göre; 1940 doğumlu olan ölen ...'ın ölümünün, yüksekten düşme ile husulü mümkün künt kafa travmasına bağlı kafatası kemiği kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği,

Keşif sonrası inşaat mühendisi tarafından düzenlenen 11.10.2010 tarihli rapora göre; İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığınca ihale yoluyla yol ve kavşak yapımı işinin Yüzbaşıoğlu Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ye ihale yoluyla verildiği, adı geçen şirket tarafından 2004 yılında yapılan çalışmalar sırasında olaya neden olan eski tuğla duvarın yıkılarak yerine eskisinden daha yüksek olacak şekilde 2,5 metre yüksekliğinde betonarme duvar yapıldığı, olaya neden olan bu duvarın yol ve apartman arasında tehlikeli bir boşluk oluşturduğu, bu nedenle insanların zarar görmemesi için duvarın en üst kısmından sıfır noktasına kadar 1 metre yükseklikte demir parmaklık veya korkuluk yapılması gerektiği, böyle bir tedbirin alınması hâlinde olayın yaşanmayacağı, bu nedenle yol yapımı işini üstlenen şirketin şantiye şefi olan inceleme dışı sanık ...'ın olayın meydana gelmesinde birinci derecede asli kusurunun bulunduğu,

Olayın meydana geldiği ve ölenin düştüğü boşluğun sanık ...'nın müteahhitliğini yaptığı apartmana ait olduğu ve bu boşluğun zemin kısmında kullanılmakta olan mazgal kapaklarının bulunduğu, bu nedenle boşluğun kenarına duvarın zorunlu olarak yapıldığı, apartmanı inşa eden sanığın apartmanın boşluk kısmında bulunan duvarın yapımından sonra üst kısımlara korkuluk yapmadığı ve sonradan yol yapımını yapan şirkete olay yerine korkuluk yapılması hususunda bildirimde bulunmadığı, bu nedenle Borçlar Kanunu'nun 332. maddesine aykırı hareket ederek, inşa etmiş olduğu apartmanın kullanım alanını koruyan duvarın üstüne korkuluk yaptırmayı temin etmemesi nedeniyle tali oranda kusurlu olduğu,

Olay tarihinde 66 yaşında olan ölenin de kenarında boşluk bulunan yolda yürürken adımını atacağı yeri iyi seçmesi ve dikkatli bir şekilde yürümesi gerektiğinden meydana gelen olayda ikinci derecede asli kusurlu olduğu,

Olay tarihinde 66 yaşında olan ölenin de kenarında boşluk bulunan yolda yürürken adımını atacağı yeri iyi seçmesi ve dikkatli bir şekilde yürümesi gerektiğinden meydana gelen olayda ikinci derecede asli kusurlu olduğu,

İnşaat mühendisi, iş güvenliği ve iş hukuku uzmanları tarafından düzenlenen 16.02.2011 tarihli rapora göre; yol ve kavşak yapımı sırasında olayın meydana geldiği apartmanın önündeki yaklaşık 1 metre yüksekliğinde olan istinat duvarının yıkılarak bunun yerine apartman ile arasında yaklaşık 2,5 metre yüksekliği olan yeni betonarme istinat duvarının inşa edildiği, inşa edilen bu duvarın üst kısmının düzenlemesi yeni yapılan yoldan yaklaşık 25 cm daha yüksek olduğu, yani yapılan bu duvarın düzenlemesi yapılan yol ile olayın meydana geldiği binanın ön boşluğu arasında bir parapet gibi kaldığı, yapılan yeni istinat duvarının üzerine yoldan geçenlerin veya bina sakinlerinin boşluğa düşmesini önleyecek en az 90 cm yüksekliğinde herhangi bir korkuluk yapılmadığı, yol inşaatının başladığı tarihte olayın meydana geldiği binanın önündeki 1 metrelik boşluğun önünde herhangi bir korkuluk bulunmadığının dosya içerisinde mevcut fotoğraftan anlaşıldığı,

Yol çalışmasına başlanılmadan önce kendi yapmış olduğu binanın zemin seviyesi ile yol arasındaki kot farkı 1 metre olmasına rağmen bu bölümden düşmeleri önlemek üzere korkuluk yapmayan ve yol çalışması kendi binası önünde sona erdikten sonra binanın zemin seviyesi ile yol arasındaki kat farkı 2,5 metreye çıkmış olmasına rağmen yine bu boşluktan düşmeyi önleyici herhangi bir korkuluk yapmayan ya da yaptırmayan sanığın İmar Kanunu'nun 34. ve 35. maddeleri uyarınca birinci derecede; yolun yapımını üstlenen şirketin müdürü olan ...'nun birinci derecede; tehlikeli bölgenin yakınından geçerken bastığı yere dikkat etmeyerek can güvenliğini tehlikeye atan ölenin ise ikinci derecede kusurlu olduğu,

İstanbul Teknik Üniversitesinde görevli inşaat mühendisleri ve iş güvenliği uzmanı tarafından düzenlenen 05.01.2012 tarihli rapora göre; yaklaşık 2,5 metre yüksekliğindeki alan ile merdivenlerde harhangi bir güvenlik önlemi ve düşmeye karşı bir tedbir alınmaması ve korkuluk yapılmaması nedeniyle olayın meydana geldiği, dava konusu olayda bahsi geçen binanın ruhsatlı olduğu ancak yapı ruhsatı ve eki onaylı projesine aykırı olarak bodrum kat seviyesinde etrafının açılarak ve üst katlara ilave kat yapılarak imara aykırı durum yaratıldığı, bu hususta binayı yapan sanığın sorumluluğunun bulunduğu, buna karşın düşme olayının binanın yer aldığı 8883 parsel sınırı dışında, ana arter olan Atatürk Caddesi ve Mahmutbey Caddesi mevkisinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisindeki alanda meydana gelmiş olması nedeniyle sanığın binaların etrafında gerekli can güvenliğine yönelik önlemleri almayan diğer kat malikleri ile birlikte korkuluk yapılmaması yönünde kusurunun bulunmadığı, can güvenliği bilinci ön planda tutularak zorunlu olan gerekli yasal önlemlerin alınması hâlinde olayın meydana gelmeyeceği, yol yapım işini yapan şirketin şantiye şefi olan inceleme dışı sanık ...'un teknik eleman olarak asli kusurlu olduğu, binanın müteahhidi olan sanık ile ölenin tali kusurlu olduğu,

Sanığın müteahhitliğini yaptığı binanın yapı izin belgesi ruhsatnamesinin 29.07.1987 tarihinde verildiği,

Tapu kaydına göre; söz konusu binanın İstanbul ili Bahçelievler ilçesinde 8883 sayılı parselde arsa vasfında tapuya kayıtlı olduğu, sanık ile hakkında beraat kararı verilen inceleme dışı sanıkların söz konusu bu taşınmazda belirli oranlarda hisselerinin bulunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Katılan Sabiha Gökdoğan; bina ile kaldırım arasında bulunan boşluk ile ilgili olarak gerekli tedbirleri almayan kişilerden şikâyetçi olduğunu,

İnceleme dışı sanık ...; kavşak düzenlemesi ve alt geçit yapımı işinde Yüzbaşıoğlu İnşaat ve San. Ltd. Şti.'de şantiye şefi olarak görev yaptığını, yol düzenleme çalışmalarının 2002 yılında başlayıp 2005 yılı Nisan ayında tamamen bittiğini, bahsi geçen bina önünde yıkılmakta olan tuğla duvarı güçlendirmek amacıyla bu duvarın yıkılarak yeni bir duvar yapıldığını, yıkılan tuğla duvar üzerinde korkuluğun bulunmadığı, ölüm olayının inşaat çalışmalarının bitiminden yaklaşık yedi ay sonra gerçekleştiğini,

Haklarında beraat kararı verilen inceleme dışı sanıklar..., ..., ..., ..., ...ve ...; olayın meydana geldiği yerde bulunan apartmandaki dairelerde oturduklarını, yol ve kavşak yapımı sırasında yolu yapan şirket tarafından bina ile kaldırım arasında bulunan korkulukların yıkıldığını ve önceden var olan boşluğun 2,5 metreye çıkarıldığını, ancak yeni bir korkuluk yapılması gerekirken yapılmadığını, olayın sorumlusunun yol yapım işini üstlenen kişiler olduğunu,

İfade etmişlerdir.