muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10892, Karar No: 2008/133, Tarih: 14.01.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/10892 E.  ,  2008/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NAZİLLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu yerin kadastroca yol olarak tesbit harici bırakıldığını, oysa davacı köy tüzel kişiliğinin zilyetliğinde bulunup, köyün orta malı olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değeri yönünden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-  KARAR-

Dava, tescil isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.osya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu yerin kadastroca tesbiti sırasında yol boşluğu olarak kadastro harici bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yapılan araştırma ve uygulama sonunda özellikle tanık ve bilirkişi ifadelerinden çekişme konusu teknik bilirkişinin düzenlediği krokide (A) harfiyle gösterilen yerin yol boşluğu olduğu saptanmıştır. Esasen, teknik bilirkişi raporunda da, kadastro tesbiti sırasında anılan yerin yol boşluğu olarak bırakıldığı bildirilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16.maddesi ve 2644 Sayılı Tapu Kanununun 21.maddesinde kapanmış yollar ile yol boşluklarının içinde bulunduğu tüzel kişilik adına tescil edileceği öngörülmüştür.

O halde, niteliği itibarı ile "yol boşluğu" olan yerin 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/B maddesi hükmünde öngörülen kamu orta malı olarak değerlendirilmesi ve kabul edilmesine yasal açıdan olanak yoktur.

Hal böyle olunca, davacının davasının kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle, advanın reddedilmiş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13628, Karar No: 2012/22299, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13628 E.  ,  2012/22299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVALILAR :1-Sosyal Güvenlik Kurumu Vek. Av. ...2-... Gıda Temizlik Ürünleri İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti.

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan ... Gıda Temizlik Ürünleri İnş. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ... nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine 06/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10767, Karar No: 2009/11473, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10767 E.  ,  2009/11473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun İcra Mahkemesi

Tarih : 15.1.2009

Nosu : 1033-13

2-... vek.Av. ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine İcra Mahkemesince şikayetçi bankaya 5.891,-TL ödenmesine; masraf, vekalet ücreti ve yediemin ücretine ilişkin itirazların reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- İcra ve İflas Kanunu'nun 138 inci maddesine göre satış ve paraya çevirme gibi bütün alacaklıları ilgilendiren masrafların öncelikle ayrılacağı ifade edilmiştir. Vekâlet ücreti ise bütün alacaklıları ilgilendiren alacaklardan olmadığından, ancak ilgili sıranın hesaplanmasında dikkate alınabilir. Bu itibarla şikâyetçinin bu kalem alacağa yönelik itirazının kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

2- Malların 20.09.2000 tarihinde haczedilip, 10.10.2000 tarihinde satıldığı hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise yedieminlik ücreti 585 gün üzerinden hesaplanmıştır. Yedieminlik ücreti konusunda gerekli açıklığı içermeyen ve Yargıtay denetimine elverişli bulunmayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması da hatalıdır.

3- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 152 nci maddesi uyarınca tutanakların hakim ve zabıt katibi tarafından imzalanması gerekir. 15.05.2008 ve 26.06.2008 günlü tutanaklarda zabıt katibinin, 14.11.2008 tarihli bilirkişi yemin ve teslim tutanağında ise hakim ve zabıt katibinin imzası bulunmamaktadır. Yasaya açıkça aykırı olan bu durum da bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda 1, 2 ve 3 sayılı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 9.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2013/14247, Karar No: 2013/14283, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/14247 E.  ,  2013/14283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1. maddesi delaleti ile 158/1-f-son, 52/2, 35/1-2 ve 62/1. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis ve 5.416,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2012 tarihli ve 2011/327 esas, 2012/435 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen gün 06/05/2013 ve 2013/7250/28902 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası ... Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2013 gün ve 2013/17145 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığa 5237 sayılı Kanun'un 158/1-son cümle maddesi gereğince dolandırıcılık suçundan elde edilen menfaatin iki katı üzerinden indirimler yapılmak suretiyle 5.416,00 Türk lirası adlî para cezası verilmişse de, ... 15. Ceza Dairesinin 19/11/2012 tarihli ve 2011/25084 esas, 2012/44010 kara sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'da gün para cezası sistemi benimsendiğinden, anılan Kanun'un 158/1-son cümle maddesinin uygulanmasında, eğer somut olayda olduğu gibi suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; temel gün para cezasının suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgarî bu miktara yükseltilerek belirlenmesi gerektiği ve bu şekilde belirlenen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20,00-100,00 Türk lirası arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adlî para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 Sayılı Yasa'da 765 Sayılı Yasa'dan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK”nın sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 Sayılı Yasa'da 765 Sayılı Yasa'dan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK”nın sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak,

5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK”nın 158/1.fıkrasına eklenen "...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158.maddenin 1.fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK”nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2012 gün ve 2011/327 esas 2012/435 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA mahkemenin suçu kabul ve takdirine bağlı kalınıp hükümlerdeki adli para cezasına ilişkin uygulama çıkartılarak yerine, " TCK' nın 158/1-f, son maddesi uyarınca 1.300 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı yasanın 35/1 maddesi ile 3/4 oranında indirilerek 325 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 270 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlüye tayin edilen adli para cezasının TCK' nın 52/2.maddesi ile 1 gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç olarak 5.400.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına “ ibarelerinin eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, 30.09.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1550, Karar No: 2018/8319, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1550 E.  ,  2018/8319 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın esası hakkında hüküm tesisine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince temyiz edilmiş olup, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 11.09.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı ve vekili gelmedi. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan

......
Yargıtay — Esas No: 2007/2, Karar No: 2007/1675, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2 E.  ,  2007/1675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın davalılardan ... ve ... yönünden kabulüne, davalı ... yönünden ise reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

HUMK.’nun 388.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca mahkeme kararının sonuç bölümünde verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde gösterilmesi gereklidir. Mahkemece anılan yasa kuralı gözetilerek dava konusu edilen ve bilirkişi raporuyla saptanan ortak yerlere el atmanın her birinin kararın hüküm fıkrası kısmında mümkünse sıra numarası altında birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

Mahkemece bilirkişiye kroki de çizdirildikten sonra yukarıda sözü edilen yasa hükmü dikkate alınarak dava konusu uyuşmazlıklarla ilgili olarak sıra numarası ile birer birer şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken genel olarak "davanın 29.8.2006 tarihli bilirkişi raporuna göre kabulü ile Halikarnas Sitesi 19 nolu bağımsız bölüm ile 5 numaralı bağımsız bölümün projeye uygun eski hale getirilmesine" biçiminde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

./..

2007/2-1675 -2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2016, Karar No: 2014/8781, Tarih: 26.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2016 E.  ,  2014/8781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1133, Karar No: 2018/12092, Tarih: 12.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1133 E.  ,  2018/12092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması, Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 268-267/1, 269/2, 58/6, 53/1, 89/4, 22/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve taksirle yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 17/09/2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla; sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6837, Karar No: 2011/16792, Tarih: 12.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6837 E.  ,  2011/16792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.12.2009 tarih ve 2007/264 - 2009/303 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'ın acenteleri, diğer davalının ise müşterek borçlu müteselsil kefil olduğunu, aralarındaki sözleşmenin feshedildiğini, davalıların bakiye 15.568,93 TL borçlarını ödemediklerini, yapılan takibe kısmi olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazın 11.568,93 TL üzerinden iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, acentelik sözleşmesinin karşılıklı anlaşarak feshedildiğini, takibe yaptıkları itirazda borcun 4.000 TL kısmını kabul ettiklerini, başka borçları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalılardan 4.000 TL alacaklı olduğu, bu miktarın da ödendiği, başkaca alacağı bulunmadığı, davacının yemin delilini kullandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, acentelik sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin olup, davacı taraf sözleşmenin feshi sonrası bakiye 11.568,93 TL alacakları olduğunu ileri sürerek işbu davayı açmış, delil olarak ticari defter ve kayıtlarına dayanmıştır.

Mahkemece taraflardan ticari defter ve kayıtlarını ibraz etmeleri istenmiş, davacı taraf alacağa ilişkin olarak yevmiye defterinin ve muavin raporunun ilgili yerlerini ibraz etmiş, bilirkişi raporunda anılan belgelerle alacağın varlığının ispatlanamayacağı belirtilmiş, bunun üzerine tekrar bilirkişi raporu alınmasına karar verilmiş, buna ilişkin ara kararda bilirkişilere istemleri halinde defterler üzerinde inceleme yapma yetkisi verilmiş, ancak bilirkişi heyeti tarafından dosya üzerinden inceleme yapılarak, rapor tanzim edilmiş, davacı vekili de rapora itirazında, tarafların ticari defter ve kayıtları incelenerek yeniden bilirkişi raporu alınmasını istemiş, ancak mahkemece davacının bu istemi değerlendirilmeksizin davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmış, davalıların yemin etmesi üzerine davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacı vekilinin ciddi ve sonuca etkili itirazları doğrultusunda ticari defter ve kayıtlar incelenmeksizin, davacıya teklif edilen bu yemin icapsız olduğundan hükme esas alınması mümkün değildir.

Ancak, davacı vekilinin ciddi ve sonuca etkili itirazları doğrultusunda ticari defter ve kayıtlar incelenmeksizin, davacıya teklif edilen bu yemin icapsız olduğundan hükme esas alınması mümkün değildir.

Bu itibarla mahkemece, bilirkişi heyetinden ek rapor veya yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak, ticari defter ve kayıtlar üzerinde inceleme yapılıp neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı gerekçelerle hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.