muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23403, Karar No: 2018/18216, Tarih: 06.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/23403 E.  ,  2018/18216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı 3. kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi vekili, 20.09.2011 tarihinde haczedilen menkullerin mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu, takip borçlusuyla ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, dava konusu menkullerin davacı ile bir ilgisinin olmadığını, tarafların mal kaçırmak gayesi ile birlikte hareket ettiklerini, ilk yediemin ve ikinci yediemin hakkında C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 2011/1042 Esas sayılı dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi ile 17/06/2011 tarihinde haczedilen makine ve 20/09/2011 tarihinde muhafaza altına alınan makinelerin farklı makineler olduğunun tespit edildiği, bilirkişi beyanı ile davalı ... Şirketi yetkilisinin makineler hakkında verdiği beyanın örtüştüğü gerekçesiyle davanın kabulü ile ... 1. İcra Müdürlüğünün 2011/1874 ve 2011/2782 Tal sayılı dosyalarında20/09/2011 tarihlerinde haczedilerek muhafaza altına alınan ...... Marka 800 ...... üzerindeki haczin kaldırılmasına, menkulün davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş, karar davacı 3. kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3. kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1.Mahkemece verilen kısa kararda; “Davanın kabulüne, tazminat talebinin reddine" denildiği halde, davacı 3. kişi şirketin tazminat talebi yönünden kısa kararda yer alan ret sonucuna gerekçeli kararda yer verilmemiş, bu şekilde, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur.

Dava, 3. kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1.Mahkemece verilen kısa kararda; “Davanın kabulüne, tazminat talebinin reddine" denildiği halde, davacı 3. kişi şirketin tazminat talebi yönünden kısa kararda yer alan ret sonucuna gerekçeli kararda yer verilmemiş, bu şekilde, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur.

T.C. Anayasası'nın 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. Buna göre, yargılama açık olarak yapılacak ve HMK'nin 297/2. maddesi hükmü gereğince de yargılama sonunda verilen kararda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilecektir. Aynı Kanun'un 298/2. maddesi hükmü ise, sonradan yazılacak gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağını amirdir. Bu nedenle Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay ...... Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, Mahkemece yapılacak iş; önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm, bu nedenle Kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay ...... Kararı'na aykırı olarak tesis edildiğinden bozulması gerekmiştir.

2......., tarafların talep sonucu ile bağlı olup, kararında taleplerin her biri hakkında verilen hükmü göstermesi gerekir (HMK mad. 26; 297/2). 22.09.2011 tarihli dava dilekçesinde ... 1. İcra Müdürlüğünün 2011/2782 Ta. Sayılı dosyası üzerinden yapılan haciz sırasında haczedilen 200 tonluk pres ve yatay azdırma makinası da dava konusu yapılmasına rağmen anılan mallar yönünden mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır.

3.Bozma sebep ve şekline göre, davacı 3. kişi vekilinin sair temyiz itirazlarının, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı 3. kişi vekilinin sair temyiz itirazlarının, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/2330, Karar No: 2002/4443, Tarih: 07.10.2002

15. Hukuk Dairesi 2002/2330 E., 2002/4443 K.

**15. Hukuk Dairesi 2002/2330 E., 2002/4443 K.**

**- BİLİRKİŞİ İNCELEMESİ

- HAKİMİN GENEL VE HUKUKİ BİLGİSİ

- ÖZEL VEYA TEKNİK BİLGİYİ GEREKTİREN HALLER**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 275 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 283 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 284 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

HUMK.nun 275. maddesi hükmünce, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, mahkemenin bilirkişi oy ve görüşünü alması zorunludur. Nitekim, mahkemece de bu yola başvurularak üç ayrı bilirkişiden; 7.4.2000, 19.11.2000 ve 26.3.2001 günlü raporlar alınmış, ancak sonuçta bu raporlarla bağlı kalınmayarak hüküm tesis edilmiştir. Bilirkişi oy ve görüşünün alınması gereği duyulduktan sonra, sorunun hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi olanaksızdır. Şayet mevcut raporlarda noksan ve müphem hususlar varsa 283. madde hükmünce ek rapor alınabileceği gibi, raporlar yeterli görülmezse 284. madde uyarınca yeniden bilirkişi incelemesi yaptırma olanağı mevcuttur. Mahkemece orta yerde yasanın hakime tanıdığı seçenekler dururken ve işin halli bilirkişi incelemesini gerektirirken bunlar bir yana bırakılarak teknik olan konuda genel ve hukuki bilgi ile çekişmenin giderilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 7.10.2002 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/338, Karar No: 2024/4131, Tarih: 12.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/338 E.  ,  2024/4131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I L A M A N I N

Y E N İ L E N M E S İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1063 E., 2023/600 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesinde “Yeniden yapılacak duruşma sonucunda mahkeme, önceki hükmü onaylar veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verir.” şeklinde yer alan hükme aykırı olarak önceki hükmün onaylanmasına karar verilmesi yerine, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle yeniden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10759, Karar No: 2014/12878, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10759 E.  ,  2014/12878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2013/1224-2014/337

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6075, Karar No: 2015/24893, Tarih: 19.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6075 E.  ,  2015/24893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/33922

MAHKEMESİ : Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2014/216 (E) ve 2014/368 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, bilirkişi raporlarına ve tüm dosya kapsamına göre; Suriye topraklarından Türkiye'ye geçiş yaptığı sırada, Türkiye sınırları içerisinde aracında taşıdığı bir adet Kalashnikov marka tüfek ve "58" adet mermi ile yakalanan sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 12/1-4. madde ve fıkralarında yazılı ülkeye silah sokma ve silah ticareti suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derce Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevinde bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326. maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1899, Karar No: 2014/6766, Tarih: 28.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1899 E.  ,  2014/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/237-2013/372

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, davalı kooperatifin yönetim kurulu üyesi olmasına rağmen, yönetim kurulu başkanı ve muhasip üye tarafından devre dışı bırakılarak toplantılara çağrılmadığını, kendisinin bilgisi dışında usulsüz ödemeler yapıldığını, harcamaların gerçek olmadığını, 06.05.2012 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında yönetim ve denetim kurullarının ibrası ve bilançonun oylanması sırasında aleyhe oy kullandığını, toplantının Kanun'a ve anasözleşmeye aykırı yapıldığını, alınan kararların Kanun'a, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan genel kurulda yönetim ve denetim kurullarının ibrası ve bilançonun onaylanmasına ilişkin alınan her bir kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif temsilcileri, davacı yönetim kurulu toplantılarına iştirak etmediğinden başkan ve muhasip üye olarak kararlara imza attıklarını, alınan kararların ve harcamaların kooperatif yararına olduğunu, iptali istenilen genel kurul toplantısının yasa ve anasözleşmeye uygun yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; yönetim kurulu üyesi olan davacının yapılan harcamalarda görevi bulunduğu ve yönetim kurulu üyesi bulunduğu sırada yapılan harcamalara ses çıkarmayarak icazet verdiği halde, sonradan ibranın iptalini istemesinin iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif yönetim ve denetim kurulunun ibrası ve bilançonun tasdikine ilişkin genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 53. maddesi uyarınca, genel kurulda alınan kararların, oyunu kullanmasına haksız yere izin verilmemesi, çağrılmama, çağrının usulsüzlüğü, gündemin gereği gibi ilan veya tebliğ edilmemesi veya toplantıya ve karara yetkili olmayan kimselerin iştirak etmesi iddiaları dışında yasa, anasözleşme ve afaki iyiniyet kurallarına aykırılık halleri ileri sürülerek iptalleri isteminde bulunabilmek için, toplantıya katılan üyenin ret oyu vermesi ve karara muhalif kalarak keyfiyeti zapta geçirmesi ve davanın bu iddiaların tümü bakımından toplantıyı izleyen bir ayın içinde açılması gerekmektedir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca, genel kurulda alınan kararların, yasaya, anasözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğu iddiasıyla, toplantıda bulunan ortaklar red oyu kullanıp, alınan kararlara muhalif kalarak, keyfiyeti tutanağa geçirdikten sonra kararın iptali için toplantıyı kovalıyan günden başlamak üzere bir ay içinde dava açabilir. Ancak, anılan hüküm uyarınca, genel kurul toplantısına katılmaya yetkili olmıyan kimselerin karara katılmış bulunmaları halinde alınan kararların yasaya, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı oldukları ileri sürülerek iptalleri için açılacak davada genel kurulda muhalefette bulunmuş olma şartı aranmaz ise de bir aylık hak düşürücü süre içinde davanın açılması zorunludur. Aynı Yasa'nın 98. maddesi yollamasıyla TTK'nın 361/son maddesi hükmüne göre, oylama sonucuna etkisi olabilecek kişiler, somut olayda iddia edildiği gibi, katılmaması gerekip te katılan ve olumlu oy kullanan kimseler olup, davalı kooperatif bu iştirakin karara müessir olmadığını ispatlarsa, bu katılım sonuca etkili olmayacağından, bu halde iptal isteminin aynı madde uyarınca reddi gerekir. Diğer anlatımla, katılmaması gerekenlerin toplantıya katılması karar nisabını etkiler ise butlan nedeni değil, iptal nedeni; toplantı nisabını etkilerse, butlan nedenidir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 45/2. maddesi, "Genel kurul sözleşmede gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır. Toplantı nisabı sözleşmede gösterilir. Ancak yapı kooperatiflerinin genel kurul toplantısında ortakların en az 1/4'ünün şahsen veya temsilen hazır bulunmaları şarttır." hükmünü; aynı Kanun'un 51/1. maddesi ise "Kanun veya anasözleşmede aykırı hüküm bulunmadıkça, genel kurul kararlarında ve seçimlerde oyların yarıdan bir fazlasına itibar olunur" hükmünü; anasözleşmenin 33. maddesinin 1. fıkrası, "Genel kurulun toplanabilmesi ve gündemdeki konuları görüşebilmesi için, kooperatife kayıtlı ortaklardan genel kurula katılma hakkına sahip olanların en az 1/4'ünün şahsen veya temsilen toplantıda hazır bulunması gerekir. İlk toplantıda nisap temin edilmediği takdirde ikinci toplantıda nisap aranmaz" hükmünü; 2. fıkrası ise "Genel kurulda kararlar, ortaklar cetvelinde imzası bulunanların yarıdan fazlasının oyu ile alınır." hükmünü içermektedir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 45/2. maddesi, "Genel kurul sözleşmede gösterilen şekil ve surette toplantıya çağrılır. Toplantı nisabı sözleşmede gösterilir. Ancak yapı kooperatiflerinin genel kurul toplantısında ortakların en az 1/4'ünün şahsen veya temsilen hazır bulunmaları şarttır." hükmünü; aynı Kanun'un 51/1. maddesi ise "Kanun veya anasözleşmede aykırı hüküm bulunmadıkça, genel kurul kararlarında ve seçimlerde oyların yarıdan bir fazlasına itibar olunur" hükmünü; anasözleşmenin 33. maddesinin 1. fıkrası, "Genel kurulun toplanabilmesi ve gündemdeki konuları görüşebilmesi için, kooperatife kayıtlı ortaklardan genel kurula katılma hakkına sahip olanların en az 1/4'ünün şahsen veya temsilen toplantıda hazır bulunması gerekir. İlk toplantıda nisap temin edilmediği takdirde ikinci toplantıda nisap aranmaz" hükmünü; 2. fıkrası ise "Genel kurulda kararlar, ortaklar cetvelinde imzası bulunanların yarıdan fazlasının oyu ile alınır." hükmünü içermektedir. Anılan hükümler emredici nitelikte olup, bu hükümlere aykırılık teşkil eden genel kurul kararları, BK'nın 19 ve 20. maddeleri hükümlerine göre mutlak butlanla batıldır ve mahkemece de re'sen dikkate alınır. Batıl hükmünde olan kararlar, baştan beri hüküm ifade etmezler ve bunların batıl olduğunun tespiti için açılacak davalarda genel kurulda muhalefette bulunmuş olma şartı aranmayacağı gibi, bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmış olmaları da dinlenmeleri yönünden zorunlu değildir.

Somut olayda, iptali istenilen 06.05.2012 tarihli genel kurula, Bakanlık temsilcisi raporuna göre kooperatifin 37 ortağından üçünün vekaleten, yedisinin asaleten olmak üzere toplam 10 kişinin iştirak ettiği, iptali istenen genel kurul toplantı tutanağına göre ise 37 ortaktan dördünün vekaleten, yedisinin asaleten olmak üzere toplam 11 ortağın katıldığı, ancak 3 ve 10 rakamlarının 4 ve 11 olarak düzeltildiği, ancak bu düzeltmelerin imzalanmadığı, Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'ne gönderilen ve düzeltme içermeyen tutanakta ve aynı yere gönderilen Bakanlık Temsilci raporunda 3 ortağın vekaleten, 7 ortağın asaleten katıldığı yazılı ise de, tutanak ekindeki hazirun cetvelinde 7 asıl, 4 vekil imzası bulunmakta, dava dosyasında 4 vekalet yer almaktadır. Davacı vekilince usulsüz vekaletnamelere dayalı olarak genel kurul toplantısı yapıldığı gerekçesiyle Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunulduğu, soruşturmanın 2013/40323 sırasına kayıtlı olduğu ve celbi istenildiği halde, mahkemece bu talep hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin yargılamanın sonuçlandırıldığı anlaşılmıştır. Temyiz dilekçesinde, 37 kayıtlı ortaktan, 7 asıl, 3 vekilin toplantıya katıldığı isimleri belirtilen üç üyenin vekaletnamelerindeki imzaların onlara ait olmadığı, ismi belirtilen bir üyenin katılmadığı halde asaleten katılmış gibi imzasının alındığı, toplantı ve karar nisabının oluşmadığı ileri sürülmüş olup, yargılama sırasında da 17.08.2012 tarihli dilekçenin 13. maddesinde, üye olmayan kişilerin vekil olarak iştiraki ile yapılan ibranın iptali istenmiştir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 49. ve anasözleşmenin 24. maddesi uyarınca, eş ve birinci derecede akrabalar dışında kalan kişilerin oylamada temsilci olabilmesi için üye olması şarttır. Vekil olarak katılanların vekaletnamelerinin usulsüz olduğu, bir kişinin de asaleten katılmış gibi gösterildiği iddiası, katılmaması ve oylamaya dahil edilmemesi gerekenlerin karar nisabına dahil edildiği iddiasını içerdiğinden, böyle bir iddiada bulunan davacının muhalefet şerhini tutanağa geçirtmesi gerekmemekte ise de, davanın bir ay içinde açılması zorunlu olup, dava süresinde açılmıştır. İddianın toplantı nisabına yönelik kısmı itibariyle dava, ne süreye ne de muhalefet şerhine tabidir.

Bu durumda mahkemece, yönetim kurulu üyesi olan davacının, kendisinin de içlerinde bulunduğu yönetim kurulu üyelerinin ibrasına ilişkin kararın iptal edilmesi halinde, daha sonraki bir genel kurulda ibra edilmeme ve sorumluluk davası açılması kararı alınabileceğini ihtimalini kabul ettiği, esasen yönetim kurulu kararlarında kendisinin imzasının bulunmadığını ileri sürerek, hukuki yararını açıkladığı ve buna göre yönetim kurulu üyelerinin ibrasına ilişkin kararın iptalini istemekte hukuki yararı bulunduğu gözetilerek, bakanlık temsilcisi, divan başkanı ve katip üye de dinlenilerek, toplantıya katılan üye sayısının 10 ya da 11'den hangisi olduğunun belirlenmesi, soruşturma dosyasının akıbeti araştırılarak, kamu davası açıldığının belirlenmesi halinde sonucunun beklenmesi, kamu davası açılmamış olması halinde bu iddia ile ilgili davacının delilleri ile soruşturma dosyasındaki bilgi ve belgeler değerlendirilip, anılan dört üyenin tanık sıfatıyla dinlenmesi ve gerektiğinde imza incelenmesi yapılması, imzaların vekalet verenlere ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kez vekil olanların Yasa'nın 49. ve anasözleşmenin 24. maddesinde belirtilen kişilerden olup olmadıklarının tespiti, sonuçta temyiz dilekçesinde belirtilen dört kişiden birinin ya da birkaçının toplantıya ve oylamaya dahil edilmemesi gerektiği sonucuna varılması halinde toplantı nisabı değişiyorsa anılan kararın batıl olduğunun tespitine, karar nisabı değişiyorsa kararın iptaline; toplantı ve karar nisabı değişmiyorsa Yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırılık idddiasına dayalı iptal isteminin HMK'nın 114/2. madde hükmü yollamasıyla, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. madde hükmü uyarınca muhalefet şerhine ilişkin dava koşuluna uyulmadığı gerekçesiyle, HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan, sonradan açılacak bir sorumluluk davasında tartışılması gereken harcamalara icazet verdiği gerekçesiyle yönetim kurulunun ibrasına ilişkin talebin ve hangi nedenle reddedildiğine ilişkin tartışma ve değerlendirme yapılmaksızın denetim kurulunun ibrasına ilişkin talebi de içerecek şekilde davanın reddine karar verilmesi HMK'nın 297/2. maddesine aykırı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulu ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.