muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12148, Karar No: 2017/24077, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12148 E.  ,  2017/24077 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2151, Karar No: 2018/3771, Tarih: 09.07.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/2151 E.  ,  2018/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında......Dairesi’nden verilen 27/02/2018 gün ve 2018/177 E. - 2018/128 K. sayılı hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ancak Bölge Adliye Mahkemesince 30/02/2018 tarihli ek kararla temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar verilmiş, bu karar da davacı vekilince temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- KARAR -

Bölge Adliye Mahkemesinin 27/02/2018 tarih, 2018/177 Esas, 2018/128 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyiz edildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 30/02/2018 tarihli ek karar ile temyiz isteminin miktardan reddine karar verildiği, iş bu ek kararın davacı vekiline 18/04/2018 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin iş bu ek kararı 03/05/2018 tarihinde temyiz ettiği, 6100 sayılı HMK’nun 366. ve 346/2. maddesine göre temyiz isteminin reddi kararlarının temyiz süresinin 1 hafta olduğu, ek kararın süresi içinde temyiz edilmediği anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 30/02/2018 tarihli ek kararı temyiz talebinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4813, Karar No: 2022/14831, Tarih: 17.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4813 E.  ,  2022/14831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de yapılan temyiz incelemesinde; kusur raporunun, aktüer bilirkişi tarafından hazırlanan hesap raporunun, ıslah dilekçesi ve ek harcın yatırıldığına dair makbuzun dosya arasında olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, kusur raporunun, aktüer bilirkişi tarafından hazırlanan hesap raporunun, ıslah dilekçesi ve ek harcın yatırıldığına dair makbuzun eksiksiz olarak İtiraz Hakem Heyetinden getirtilip dosya arasına alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere kararı saklayan İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15899, Karar No: 2023/1097, Tarih: 06.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15899 E.  ,  2023/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/83 Esas, 2016/194 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.10.2020 tarihli ve 14-2016/245367 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; olay günü yanlışlıkla kadınlar tuvaletine girdiğini bir kadının telefon konuşması ile anladığını, hemen çıkamadığını, çıktığı sırada da bir kadının bağırdığını bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesinin kadınlar tuvaletine sanığın girdiği, alttaki boşluktan yan kabindeki katılanı ve katılandan sonra bu kabine giren tanık ....'ye eğilip boşluktan bakmak suretiyle cinsel taciz suçunu işlediği, sanığın kabine gizlenip yan taraftaki tuvalete giren bayanları alttaki boşluktan izlediğini tanık H.B'nin net bir şekilde gördüğü, tanığın çığlık atması ile yakalandığı, her ne kadar sanık bu tuvalete erkekler tuvaleti zannıyla girdiğini, bayan sesi duyunca yanlış girdiğini anladığını belirtmiş ise de, tuvaletleri karıştıran bir kişinin tuvaletin altındaki boşluktan yan taraftaki kabini gözetlemesinin mantıklı bir açıklamasının olmadığı, bu haliyle üzerine atılı suçu işlediği vicdani kanaatine varılmış, sanığın kişisel ve sosyal durumu, Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/726 Esas, 2010/1894 Karar sayılı 08.02.2011 kesinleşme tarihli dosyasında da aynı nevi suçtan yargılama yapılıp ceza almış oluşu, bu sabıkasının tekerrüre esas olması dikkate alınarak hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece kabul edilen olayda; sanığın cinsel taciz içerikli herhangi bir söz veya eylemi bulunmayıp mevcut hali ile eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğundan sanığın bu suçtan cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarı bentte açıklanan nedenle Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/83 Esas, 2016/194 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ile 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12272, Karar No: 2009/1055, Tarih: 29.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12272 E.  ,  2009/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZİN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/09/2003

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1614 parsel sayılı taşınmazına, dava konusu 1615 sayılı parsel maliki M.K. mirasçılarından davalılar A.ve Y.'ın; batı komşusu 1613 sayılı parsel maliki A. G.mirasçılarından olan diğer davalıların müdahale ettiklerini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuş; bilahare diğer mirasçıların davaya dahil edilmeleri ve müdahalelerin önlenmesini istemiş, 8.2.2000 tarihli oturumda, davalı M.hakkındaki talebinden vazgeçtiğini beyan etmiştir.

Davalılar A.Y.ve Y., çekişme konusu taşınmaza müdahale etmediklerini beyan etmişler, diğer davalı ve dahili davalılar, davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, davalı Murat dışındaki davalı ve dahili davalıların müdahalesinin sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar A.ve Y. K.ile dahili davalı M. K. tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

KARAR

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere;tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek Mahkemece, kısa kararda " davanın kabulüne" gerekçeli kararda ise" davalı M.G.aleyhine açılmış olan davanın vazgeçme nedeniyle reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne" karar veril mek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3475, Karar No: 2018/2458, Tarih: 23.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3475 E.  ,  2018/2458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle yakalanmamak amacıyla öldürmeye teşebbüs, görevli memura mukavemet, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-) Sanık ... hakkında;

a-) Katılan ...'ı yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle yakalanmamak amacıyla öldürmeye teşebbüsten TCK'nun 82/1-g-h, 35 ve 53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası,

b-) Katılanlar ... ve ...'e karşı görevli memura mukavemet suçundan TCK'nun 265/1-3, 265/4, 43 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 42 ay hapis cezası,

c-) Ruhsatsız silah taşıma suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 52 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 2.400 TL adli para cezası,

2-) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

a-) Katılanlar ..., ... ve ...'e karşı görevli memura mukavemet suçundan TCK'nun 265/1, 265/3, 265/4, 43 ve 31/3. maddeleri uyarınca 3 yıl 24 ay hapis cezası,

b-) Ruhsatsız silah taşıma suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 2.400 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosyada mevcut 13/11/2014 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu ve Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuarı Müdürlüğünün 14/11/2014 tarih ve DYR-BLS-14-05411 numaralı uzmanlık raporu içeriklerine göre; olay yerinde toplamda 9 adet boş kovan ele geçirilmiş olması, bunlardan 3 adedinin görevli polis memurlarının silahından atıldığının, diğer 6 adet kovanın ise 5 adedinin 9x19 mm çap ve tipinde fişek atar silahlarda kullanılmak üzere imal edilmiş olup tek bir silahtan atıldığı, 1 adet boş kovanın ise 7,65x17 mm çap ve tipinde fişek atar silahlarda kullanılmak üzere imal edilmiş olup farklı bir silahtan atıldığının anlaşılması karşısında, olayda görevli polis memurlarının silahları haricinde iki ayrı silah daha kullanıldığı ve tüm dosya kapsamından silahların sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından kullanıldığı sabit olmakla, tebliğnamede suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçu bakımından bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, katılan ...'ı nitelikli öldürmeye teşebbüs, görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, suça sürüklenen çocuk ...'in görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, suça sürüklenen çocuk ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçunda yaş küçüklüğüne ilişen cezayı azaltıcı indirim sebebinin nitelik ve derecesi ile sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim sebebi bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... ve müdafiinin eksik incelemeye, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sübuta ve sair hususlara, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yetersiz gerekçeye, usule, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine, TCK'nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine ve sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrası uyarınca uygulama yapılırken Kanunda öngörülen gün para cezasının azami haddinin 100 gün olduğu gözetilmeden temel gün para cezasının 120 gün olarak tayini, yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün "C" bendinin 1. paragrafında yer alan "120 gün" ibaresinin "100 gün", 5. paragrafta yer alan ve TCK.nun 52. maddesi uygulanarak belirlenen "2.400,00 TL" adli para cezasının ise "2.000,00 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında katılan ...'ı nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

2- Sanık ... hakkında katılan ...'ı nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... ve arkadaşlarının karıştıkları adli bir vakıa nedeniyle polis memurları olan katılanların olay yerine geldikleri, sanık ve arkadaşlarının kaçmaları üzerine polis memuru olan katılanların dur ihtarı yaparak takibe başladıkları, kovalamaca sırasında sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'nin yakalanmamak amacıyla katılanlara direnme kastıyla ellerindeki tabancalar ile ateş ettikleri, ancak katılanların isabet almadığı, görevli polislerin takviye kuvvet talep ederek onların gelmesini beklemek üzere durakladıkları sırada, sanık ...'in, katılan ...'a yaklaşık on beş metre mesafeden hedef gözeterek ateş ettiği, sol koltuk altı bölgesinden isabet alan katılan ...'ı dalakta ve diyaframda harabiyete, hemotoraksa ve sol kosta kemiğinde kırığa neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği, yaralanma nedeniyle katılanın dalağının operasyon ile alınması nedeniyle organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğu ve hayati tehlike geçirdiği olayda;

Teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında katılanda oluşan tehlike ve zararın ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza yerine, cezanın en üst sınırdan 20 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden;

a) 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrası uyarınca uygulama yapılırken Kanunda öngörülen gün para cezasının azami haddinin 100 gün olduğu gözetilmeden temel gün para cezasının 120 gün olarak tayini,

b) 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında ceza tayin edilirken TCK'nun 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmekle hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'nun Kanunun 321. maddesi uyarınca, kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 23.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/108, Karar No: 2010/13437, Tarih: 23.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/108 E.  ,  2010/13437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnş. Tic. ve Turizm AŞ aleyhine 31/07/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin bir bölümünün kabulüne ilişkin 20/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; Gölbaşı gölündeki yüzer duba sistemindeki fıskiyeye elektrik taşıyan kablolara, göl çevresinde duvar temel kazısı yapan davalının zarar verdiğini belirten davacı, uğradığı malzeme ve işçilik bedellerinin davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı ise, davacı ...'nin Çevre Koruma Kurulu'ndan izin almadan fıskiye yaptığını ve ayrıca, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'ndeki kurallara da aykırı olarak yerin 45 cm altına kablo döşendiğini, uyarı şeridi çekilmediğini; sadece arızalanan yerin onarıldığını, onarılan hattın hiçbir zaman fıskiyeyi çalıştırılmadığını, yapılmayan onarım bedelinin istenemeyeceğini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, benimsenen bilirkişi raporunda belirlenen 10.265 TL zararın tümümden davalının sorumlu olduğu sonucuna varılarak, istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Tazminat hukuku ilkeleri gereğince davalı, kusurlu eylemi nedeniyle oluşan gerçek zararın tümünden sorumlu ise de davacının bölüşük kusurlu bulunması durumunda, bu kusur oranında indirim yapılarak kalan tutardan davalı sorumlu tutulmalıdır.

Davacının, elektrik kablolarını döşemeden önce Çevre Kurulu'ndan izin almamak biçimindeki savsaması, davalının böyle bir hattın varlığını öğrenememesine yol açarak zararlı sonucun doğmasında etkili olmuştur.

Diğer yandan, zarara uğrayan kabloların, yerin 45 cm altına döşenmesi ve yönetmelikte belirtilen standartları içermiyor olması da, zararın meydana gelmesine neden olan etkenlerdendir.

Yerel mahkemece, açıklanan olguların davacının bölüşük kusurun oluşturduğu gözetilerek, belirlenen zarardan, uygun bir indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, kabul edilen tutardan ½ oranda indirim yapılmak suretiyle, kararın düzelerek onanması uygun görülmüştür.