muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/546, Karar No: 2022/43, Tarih: 20.01.2022

Maddenin gerekçesinde; "Kişi gördüğü eğitim, yaşadığı sosyal çevre, psişik ve ahlaki eğilimleri itibarıyla tesadüfî suçlu özelliği taşıyabilir. Bu kişilerin mahkûm oldukları cezanın infaz kurumunda çektirilmesi toplum barışı açısından zorunluluk göstermeyebilir" denilmek suretiyle, şartların oluşması durumunda hapis cezasına mahkûm olan kişinin infaz kurumuna girmesini önleyecek seçenek yaptırımlara hükmedilebileceği açıklanmıştır.

Bu düzenlemeye göre, hâkim kısa süreli hapis cezalarını; "sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere" göre adli para cezasına veya aynı maddede sayılan diğer seçenek yaptırımlardan birine çevirebilecektir.

Görüldüğü üzere, her biri ayrı bir kişiselleştirme kurumu olan takdiri indirim, erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hükümlerinin şartları kanunda birbirinden farklı biçimde düzenlenmiş olup, takdiri indirim ve erteleme hükümlerinin uygulanmaması ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, hapis cezasının adli para veya bir diğer seçenek yaptırıma çevrilmesine engel teşkil etmeyecek, yasal, yeterli ve dosya kapsamı ile uyumlu şekilde gerekçesi gösterilmek suretiyle uygulanması mümkün olabilecektir.

Öte yandan, hâkimin, hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/1. maddesindeki adli para cezası seçenek yaptırımına ya da seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesi ya da çevrilmemesi konusundaki dayandığı gerekçenin dosya içeriğine uygun, kanuni ve yeterli olması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın istinabe yoluyla alınan beyanında; “Öncelikle beraatini, aksi halde hakkında verilecek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını, bu da mümkün olmazsa verilecek cezanın para cezasına çevrilmesini” talep ettiği, Yerel Mahkemece; "Suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu, suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınarak” hapis cezası alt sınırdan belirlendikten sonra; "Cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınarak” takdiri indirim uygulandığı, “Sanığın geçmişinin sabıkalı oluşu, suça eğilimi nazara alındığında ileride yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığı” gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile erteleme kurumlarının uygulanmadığı, ancak sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebinin, hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesini de kapsadığı ve kanunî imkân da bulunmasına karşın, sanığın sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler de göz önünde bulundurularak kısa süreli hapis cezasının adli para ya da başka bir seçenek yaptırıma çevrilip çevrilmeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılmaması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulü ile Özel Daire düzelterek onama kararının kaldırılmasına ve Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 07.03.2018 tarihli ve 5075-2515 sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA ,

3- ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli ve 89-325 sayılı mahkûmiyet hükmünün;

a- Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının para ya da başka bir seçenek yaptırıma çevrilip çevrilmeyeceği hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

b- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 246-29 sayılı ilamının suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi ve koşulları oluşmadığı hâlde sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.01.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3908, Karar No: 2014/9287, Tarih: 28.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3908 E.  ,  2014/9287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

Somut davada, davacı, davalı işyerinde 19.05.2004-19.05.2007 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespiti talep etmiş olup, Mahkemece kabul kararı verildiği ancak maddi hata yapılarak talebin başlangıcının 19.05.2004 tarihi olmasına rağmen hüküm kısmına 09.05.2004 tarihi olarak yazıldığı anlaşılmıştır. Tespitin 19.05.2004 tarihinden itibaren olması gerekirken 09.05.2004 tarihinden itibaren yapılması isabetsizdir. Ancak, maddi yazım hatası sonucu yapılan bu yanlışlığın mülga HUMK' nun 80. maddesinin “iki tarafın veya hakimin, zahir ve açık olan yazı ve hesap hataları daima tashih olunabilir.” hükmü ve 6100 sayılı HMK’nun 183. maddesinin “Tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir.” hükmü gereğince maddi hata kabul edilerek düzeltilmelidir. Bu hususun gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (1). paragrafında geçen “09.05.2004” rakamlarının silinerek, yerine, “19.05.2004” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3914, Karar No: 2024/2217, Tarih: 12.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3914 E.  ,  2024/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1795 E., 2023/1515 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alaplı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/143 E., 2021/523 K.

Taraflar arasındaki sahtelik davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; öncesinde ortak murisleri ...'e ait olup kadastroda davalı ... adına tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın terekeye iadesine ilişkin olarak davalı aleyhine davada; davalının 22.01.1987 tarihli köy muhtarı ve ihtiyar heyeti önünde imzalanmış ölünceye kadar bakma sözleşmesine (köy senedi) dayandığını, ancak bu sözleşmedeki imzanın müvekkilinin murisine ait olmadığını, senette imzası bulunan diğer kişilerin muhtarlık azası olmadıklarını, kaldı ki müvekkilinin murisinin bakıma ihtiyacı olmadığını ve davalının da murisin bakımı ile ilgilenmediğini murise torunu tarafından bakıldığını ileri sürerek 22.01.1987 tarihli ölünceye kadar bakma senedinin (köy senedinin) iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili ile davacı arasındaki 2010 yılı esasına kayıtlı davanın başından beri bu sözleşmeden bahsedildiğini, davacının sendin varlığından haberdar olduğunu, senedin unsurlarının tamam olduğunu ve murise müvekkili tarafından bakıldığını, kadastro tespitlerinin kesinleşmesinden bu yana 10 yıldan fazla zaman geçtiğini, bu davanın tapu iptal tescil davasını uzatmak amacıyla açıldığını, hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin geçtiğini savunarak davanın reddini istemiş, yargılama sırasında davalının ölümü ile mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Adli Tıp Kurumu raporuna göre muris ...'e atfedilen imzalar arasında biçimsel benzerlikler görülmekle beraber söz konusu imzaların basit tersimli taklidi kolay imzalar olması sebebiyle daha ileri bir tespite gidilemediğinin bildirildiği, davacı tarafın sözleşme altındaki imzanın muris ...'e ait olmadığını ispat edemediği, ayıca davacının sözleşme altındaki imzanın murise ait olmadığı iddiasıyla iş bu davayı 2014 yılında yani sözleşmeden yaklaşık 27 yıl sonra murisin ölümünden ise 26 yıl sonra yine kadastro tutanaklarının kesinleşmesinden 12 yıl sonra açtığı, davacının kadastro tutanaklarında geçen 1987 tarihli hibe senedinden 2010 yılında açılan tapu iptal ve tescil davası ile haberdar olduğu hususunun TMK 2 maddesindeki dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığı, yine bakıp gözetme koşulu ile yapılan temliki işlemin geçerliliği için sözleşmenin düzenlendiği tarihte bakım alacaklısının özel bakım gereksinimi içerisinde bulunmasının zorunlu olmadığı, bakım borcu yerine getirilmediği iddiasıyla sözleşmenin feshini isteme hakkının, bakım alacaklısının sağlığında kullanması gereken bir hak olduğundan, bakım alacaklısı mirasçılarının, bakım borçlusunun edimini yerine getirmediği savunmasının dinlenemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, Adli Tıp Kurumu raporunun kesin sonuç içermemesi nedeniyle karara esas alınmaması gerektiği yönündeki itirazlarının mahkemece dikkate alınmadığı, bir kısım tanıklarının dinlenip bir kısmının dinlenmediği, aradan geçen sürede de tanıkların yaşlandıkları, sağlık problemleri nedeniyle duruşmaya katılamayacak hale geldikleri ya da vefat ettikleri, bu durumun da hak kaybına yol açtığı, ölen tanık yerine bildirdiği tanığının dinlenmediği, resen araştırılması gereken hususların araştırılmadığı, aradan geçen sürenin aleyhine değerlendirilmesinin kabul edilemeyeceği, müvekkilinin senedi öğrendiğini iddia ettiği tarihten önce senetten haberinin olmadığı, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürülerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalılar murisi ile çocuklarının tarafların ortak murisine ölünceye kadar baktıklarının anlaşılması, sözleşmedeki imzanın murise ait olmadığı iddiasının alınan rapor kapsamında ispat edilememiş olması, dinlenen senet tanığının yaşı ve aradan çok zaman geçmesi nedeniyle sağlıklı bilgiye sahip olmaması, diğerlerinin vefat etmiş olmaları, tasarrufun iptali için TMK'nın 557 nci maddesinde belirtilen şartların gerçekleşmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapusuz taşınmazın mülkiyetinin, ölünceye kadar bakma ve her yıl belirli bir miktar paranın ödenmesi karşılığında devredilmesine ilişkin olarak köy muhtarı ve ihtiyar heyeti nezdinde imzalanan sözleşmedeki imzanın tarafların ortak murisine ait olmadığının ve sözleşmenin bu nedenle geçersiz olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 208 ve devamındaki maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların ortak murisleri ... ile dahili davalıların murisi ... arasında köy ihtiyar heyeti önünde 1987 tarihinde imzalanan ölünceye kadar bakma ve yıllık bir miktar para verilmesi karşılığında tapusuz taşınmazın mülkiyetinin devrine ilişkin sözleşmedeki imzanın ortak murislerine ait olmadığı ile sözleşmenin geçersizliğinin tespiti talep edilmiştir.

Adli tıp kurumu tarafından yapılan imza incelemesi sonucunda, imzanın mukayese imzalar ile benzerlik taşıdığı görülmekle beraber imzaların basit tersimli taklidi kolay imzalar olması nedeniyle ileri bir tespite gidilemediği belirtilmiştir.

Mahkemece celbedilen köy karar defteri üzerinde yapılan inceleme ile dava konusu sözleşmenin deftere yazıldığı ve mühürlü sözleşme aslının defter arasında saklandığı görülmüştür.

Buna göre imzanın murise ait olup olmadığı konusunda bilimsel metodlarla bir sonuca varılamamış ise de sözleşmenin köy karar defterine işlenmiş olması ve taraf imzalarının köy ihtiyar heyetince onaylanmış olması nedeniyle imzanın murise ait olduğu karinesinin mevcut olduğu imzanın murise ait olmadığının davacı tarafından ispat edilmesi gerektiği kabul edilmelidir. İmza üzerinde yapılan bilimsel inceleme ve tanık beyanları ile imzanın murise ait olmadığı ispat edilememiştir.

2. Açıklanan nedenlerle; temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama ve ispat kurallarına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/152, Karar No: 2012/1840, Tarih: 09.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/152 E.  ,  2012/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2006/10172 Esas sayılı dosyasındaki alacağı nedeniyle borçlunun taşınmazına haczedildiğini, satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde dağıtıma konu tüm paranın artan satış avansı da eklenerek şikayet olunana ait ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2006/10527 sayılı dosyasına ödenmesine karar verildiğini, ancak satış tarihi itibariyle şikayet olunanın haciz ve takibinin düştüğünü, şikayet olunanın, takibini yenilemeksizin sadece haciz yenileme talebinde bulunduğunu ileri sürerek, şikayet olunanın 2006/10527 sayılı takip dosyasının sıra cetvelinden çıkartılarak satış bedelinin müvekkilinin dosyasına aktarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, takip talebinin yenilenmesine gerek olmaksızın haczin yenilenmesinin istenebileceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, İİK.nun 106. ve 110. maddeleri gereğince süresinde satış istenmediğinden şikayet olunanın taşınmaz üzerine koyduğu hacizlerin düştüğü, ancak taşınmazın yeniden haczi için takibin yenilenmesine ve yenileme harcına gerek olmadığından şikayet olunanın satışa konu taşınmaz üzerindeki haczini yenilemesinin yasaya uygun olduğu, yenilenen haczin şikayetçinin haczinden önce olduğundan şikayetin bu yönüyle yerinde olmadığı, ancak şikayetçinin dosyasından yapılan satış için yatırılan avansın da satış bedeline eklenerek ödenmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle şikayetin kısmen kabulü ile şikayetçiye ait 2006/101070 Esas sayılı dosyada satış masrafı için yatırılan 886.30 TL nin satış bedeline eklenmesine ilişkin işlemin iptali ile bu miktarın şikayetçiye ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İstem, sıra cetvelinin şikayet yoluyla iptali istemine ilişkindir. İcra ve İflâs Kanunu'nun 100 üncü maddesinin 2. bendine göre dava veya takip başlamadan önce açılmış bir dava üzerine alınan ilama dayanan alacaklının, ilk hacze iştirak hakkı bulunmaktadır. Şikayetçinin açtığı dava 04.07.2005 tarihli olup dava ve karar tarihi şikayet olunanın takip tarihi olan 02.11.2006 tarihinden öncedir. İcra Mahkemesi'nce anılan yasal düzenleme kapsamında tarafların hukuki durumunun değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken anılan yönün tartışma dışı bırakılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6524, Karar No: 2024/7301, Tarih: 10.07.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/6524 E.  ,  2024/7301 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/85 E., 2024/114 K.

DAVA TARİHİ : 04.03.2024

HÜKÜM/KARAR : Usulden Ret

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve dosya kapsamına göre hakimin yargısal faaliyetleri nedeniyle devletin hukuki sorumluluğuna dayalı tazminat istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından davacı dava dilekçesinde; Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördükten sonra doktorların gidecek yeri ve sahip çıkacak kimsesi olmadığı için “kurum bakımı alması uygundur” ibareli bir Sağlık Kurulu Raporu hazırlayarak hastanenin Sosyal Hizmet ve Bilgilendirme Birimi ile de görüşerek Valilik Makamı Onayı ile kendisini Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'ne bağlı Özel Defne Bakım Merkezine yerleştirdiklerini, kurumda kalabilmesi için kendisine bir vasi atanması gerektiğinden kurumun sorumlu müdürü Fatih DEMİREL’in TMK'nun 405. md. Gereğince vasi ataması için hakkında 09.01.2018 tarihli dilekçe ile Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açıldığını, 2018/40 Esas sırasına kaydı yapılarak hukuki yargılamaya başlandığını, hakkında vasi atama ve kısıtlılık kararı verilebilmesi için kanuna göre tekrardan yeni bir Sağlık Kurulu Raporuna ihtiyaç duyulduğundan Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 06.02.2018 tarihli ve 2018/40 Esas sayılı yazısı ile rapor düzenlenmesi için Silivri Devlet Hastanesine sevk edildiğini, 21.02.2018 tarihli ve 748 sayılı rapor içeriğinde; “akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için yeterli olduğuna, kendi işlerini görecek güce sahip olduğuna, sürekli yardıma muhtaç olmadığına, başkalarının emniyetini tehdit etmediğine, muhafaza altına alınmayacağına, vasi tayini gerekli olmadığına ve hakimlikçe dinlenmesinde yarar olduğuna, sağlık kurulunca karar verilmiştir." yönünde rapor düzenlendiğini, Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi'nin tazminat açmaya esas bu dosyayla ilgili 17.04.2018 tarihli duruşmaya bakımevinde kalması sebebiyle kendisini mahkemeye götürmediklerini, hakimin hastaneden gelen raporu görmezden gelerek davayı kabul ettiğini, gerekçeli kararda Silivri Devlet Hastanesi'nin 21.02.2018 tarih, 748 nolu sağlık kurulu raporuna göre hukuki işlem yapamayacağı ve kendisine vasi atanmasının gerektiğinin bildirildiği” yazılarak kendisini akıl hastalığı nedeniyle kısıtladığını, haksız yere vesayet altına alındığını, bakımevinde muhafaza altına alındığını, ciddi mağduriyet yaşadığını, iyi davranmadıklarını, deli ve hasta muamelesi yapıldığını, annesi ve amcasını görmesine izin vermediklerini, özgür hareket edemediğini, Açık Öğretim Lisesine devamını sağlayamadığını, sınavlara gidemediğini, sosyal ilişkiler ve arkadaşlarıyla olan ilişkilerinin ve aile bağlarının koptuğunu, fiili ehliyetinin TMK'nun 405. maddesinden kısıtlı olduğu için hiçbir Anayasal hakkını kullanamadığını, bakımevinde kalan diğer engellilerin psikolojik baskıları ve hastalıkları nedeniyle ciddi bir çöküntüye uğradığını, ilaçlarını zorla içirdiklerini, tek başına dışarıya çıkamadığını, sürekli gözetim ve baskı altında tutulduğunu, hakkında açılan ceza davaları ve ceza soruşturmalarını takip edemediğini beyan ederek şimdilik 500,00-TL maddi tazminat ile 50.000,00-TL manevi tazminatın haksız fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren işleyecek olan yasal faiz ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davanın ilk olarak 04/03/2024 tarihinde İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesine açıldığı, anılan mahkemenin 26/03/2024 gün ve 2024/85 E. 2024/114 K. sayılı kararı ile davanın hakimlerin yargısal faaliyetleri nedeniyle Devlet aleyhine açılmış tazminat istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik nedeniyle usulden reddine ve talep halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine gönderilmesine karar verildiği, davacının hüküm doğrultusundaki talebi üzerine Dairemize gönderildiği, ancak temyiz formu düzenlenerek dosyanın maddi hata sonucu Dairemizin temyiz esasına kaydedildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlıkla ilgili herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından dava dosyasının temyiz esasının kapatılmasına, ilk derece mahkemesi sıfatıyla inceleme yapılmak üzere ilk derece mahkemesi esasına kaydedilmesine karar verilmesi gerektmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz esasının kapatılmasına ve ilk derece mahkemesi sıfatıyla inceleme yapılmak üzere İLK DERECE MAHKEME ESASINA KAYDEDİLMESİNE 10.07.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.