muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7110, Karar No: 2011/909, Tarih: 31.01.2011

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, davalı banka nezdinde açılmış olan hesapta bulunan paranın davacının bilgisi ve izni dışında internet yolu ile yapılan işlemler sonucu çekilmesi suretiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Bankalar kendilerine yatırılan paraları mudilere istendiğinde veya belli bir vadede ayni veya misli olarak iade etmekle yükümlüdür (4491 sayılı Yasa ile değişik 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 10/4 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 61.maddesi). Buna göre, mevduat sözleşmesi ödünç ile usulsüz tevdi sözleşmelerinin niteliklerini taşıyan kendine özgü bir sözleşmedir. Yine BK’nun 306 ve 307. maddeleri uyarınca ödünç alan, akdin sonunda ödünç verilen parayı eğer kararlaştırılmışsa faizi ile birlikte iadeye mecburdur. Aynı Yasa’nın 472/1. maddesi uyarınca usulsüz tevdide paranın nef’i ve hasarı mutlak şekilde saklayana geçtiği için ayrıca açıklamaya gerek kalmadan saklayan bu parayı kendi yararına kullanabilir. Bu açıdan değerlendirildiğinde, usulsüz işlemle çekilen paralar aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olup, dolandırıcılık eylemi müşteriye değil bankaya karşı gerçekleştirilmekte ve mevduat sahibinin bankaya karşı alacağı aynen devam etmektedir. Usulsüz işlemlerin gerçekleşmesinde ispatlandığı takdirde mevduat sahibinin müterafık kusurundan söz edilebilir ve banka bu kusur oranı üzerinden hesap sahibinin alacağından mahsup talebinde bulunabilir.

Somut olayda ise mahkeme, benimsediği bilirkişi raporu ile kişisel bilgilerini iyi saklayamadığı gerekçesiyle davacıyı meydana gelen zararda eşit kusurlu kabul etmiştir. Oysa davacıya ait para, davalı bankaya karşı gerçekleştirilen sahtecilik işlemi ile hesaptan bir başka hesaba havale edilmiş olup, bu durum davalı bankayı aldığı mevduatı iade etme yükümlülüğünden kurtarmayacağı gibi ispat yükü kendisinde olan davalı banka, davacının şifre ve parolasının davacının kusuru ile ele geçirildiğini de kanıtlayamamıştır. Ayrıca davalı bankanın olay tarihinde tek kullanımlık şifre gibi zararı engelleyecek teknolojik imkanlara sahip olduğu halde bunları kullanmaması ve internet bankacılığında kendisinin ve müşterilerinin güvenliğini sağlayacak güvenlik enstrümanlarının kullanılmasını zorunlu kılmayıp, somut olayda davacının inisiyatifine bırakması, zararın doğmasında başlıca etkenler olup, davalı bankanın zarardan sorumlu bulunduğu açıktır.

Bunun yanında, davacıya güvenlik enstrümanlarını kullanmadan işlem yapma yetkisinin davalı banka tarafından verilmiş olması karşısında, bunları kullanmadan işlem yapan davacının meydana gelen zararda müterafik kusuru olduğunun kabulü de mümkün değildir.

O halde somut olayda tüm kusur davalı bankada olduğu halde yazılı gerekçelerle tarafların birlikte kusurlu olarak kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

Bunun yanında, davacıya güvenlik enstrümanlarını kullanmadan işlem yapma yetkisinin davalı banka tarafından verilmiş olması karşısında, bunları kullanmadan işlem yapan davacının meydana gelen zararda müterafik kusuru olduğunun kabulü de mümkün değildir.

O halde somut olayda tüm kusur davalı bankada olduğu halde yazılı gerekçelerle tarafların birlikte kusurlu olarak kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 119,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17187, Karar No: 2017/7452, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17187 E.  ,  2017/7452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3666, Karar No: 2012/9912, Tarih: 07.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/3666 E.  ,  2012/9912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/10/2011 tarih ve 2011/711-2011/711 D.İş sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi alacaklı Akbank T.A.Ş. Vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05/06/2012 günü hazır bulunan ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili Av..... ve Av. .... ile ihtiyati hacze itiraz edenler (borçlular) vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İtiraz eden borçlular vekili, müvekkillerinin İkametgahının İstanbul olduğunu, ihtiyati hacze konu taraflar arasında imzalanmış bulunan 27/01/2010 tarihli borç Tasfiye Protokolünün 3. maddesinde yetkili icra dairesi ve mahkemelerinin İstanbul olarak belirlendiğini, bu nedenle ihtiyati haciz kararı vermeye yetkili mahkeme İstanbul Mahkemeleri olup, mahkemenin yetkisiz olduğunu, protokole göre henüz ödeme tarihinin gelmediğini, protokolde Attaleia Tur. Ltd. Şti.’nin imzası bulunmadığı halde aleyhine ihtiyati haciz kararı verildiğini, asıl borçlu Ak-Öz Tur. Inş. San ve Tic. A.Ş’nin taşınmazları ve menkulleri üzerinde ipotek ve ticari işletme rehni bulunup, bunlar borcu karşılayacağı halde asıl borçlu hakkında işlem yapılmayıp, kefiller hakkında işlem yapılmasının da hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek haksız ihtiyati haciz kararının iptalini talep etmiştir.

Alacaklı Akbank A.Ş. vekili, müvekkili ile Ak-Öz Turizm İnş. ve San. Tic. A.Ş arasında imzalanan 31/03/2005 tarih ve 1.000.000 TL , 24/05/2005 tarih ve 12.500.000 Euro, 01/08/2005 tarih ve 10.000.000 TL, 07/12/2007 tarih ve 60.000.000 Euro, 07/12/2007 tarih ve 10.000.000 TL ve son olarakda 28/12/2010 tarih ve 100.000.000 Euro bedelli Genel Kredi taahhütnameleri gereğince nakti ve gayri nakti ticari krediler kullanıldığını, itiraz eden Ak-Öz İnşaat ve Tic. A.Ş., ...., Mehmet Faik Akdil, ..., ve ...'in ise kredi taahhütnamelerini müşterek borçlu ve mütesesil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, Ak-Öz Davraz Tur. İnş. San. ve Tic. A.Ş’nin ise diğer itiraz edenlerle imzalanan 27/01/2010 tarihli borç tasfiye protokolünü müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, kredi borçlusu şirketin kullandığı kredilerin geri ödemesinde temerrüde düştüğünü, bu nedenle tüm borçlulara Serik 2. Noterliğinin 06/10/20011 tarihli 16382 Yevmiye nolu kat ihtarnamesi gönderildiğini, yine ödeme olmayınca da ihtiyati haciz talep ettiklerini, imzalanan Genel Kredi Taahütnamelerinde Antalya İcra Daireleri ve mahkemelerinin yetki kılındığını, sözleşmenin ifa yerinin Antalya olduğunu, yetki itirazının haksız olduğunu, protokol gereği ödemelerin 30.09.2011 tarihinde başlandığını, protokol gereği yapılması gereken ödemelerin zamanında yapılmadığını, doğrudan kefiller hakkında icra takibi yapılabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan 27/01/2010 tarihli borç tasfiye protokolünün 3. maddesinde yetkili icra dairesi ve mahkemelerinin İstanbul olarak belirlendiği, itiraz eden -borçluların tamamının da ikametgahının İstanbul olduğu, 27/01/2010 tarihli taraflar arasında imzalanmış ve itiraz edilmeyen protokolün önceye dayalı tüm ticari ilişki ve borçları yeniden düzenleyen bir borç tasfiye protokolü olduğu, 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK’nun 17. maddesine göre açıkça başka yetkili mahkeme gösterilmediğinden 3. maddede belirlenen yetki sözleşmesi, mühnasır yetki sözleşmesi niteliğinde olup, genel yetkili mahkemelerin yetkisini ortadan kaldırdığı gerekçesiyle davacılar vekilinin yetki itirazının 6100 Sayılı HMK. 17. maddesi gereğince kabulü ile mahkemenin 27/10/2011 tarih 2011/711 D.iş sayılı ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, alacaklı Akbank A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, alacaklı Akbank A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz kararına itiraza ilişkindir. Mahkemece yukarıda açıklanan gerekçe ile taraflar arasında imzalanan 27/01/2010 tarihli borç tasfiye protokolünün 3. maddesi ve 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HUMK’nun 17. maddesine göre yetki sözleşmesi münhasır yetki sözleşmesi niteliğinde olup, genel yetkili mahkemelerin yetkisini ortadan kaldırdığı gerekçesiyle Muteriz- davacılar vekilinin yetki itirazının 6100 Sayılı HMK'nun 17. maddesi gereğince kabulü ile mahkemenin 27/10/2011 tarih 2011/711 D.iş sayılı ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. Oysa, 27.01.2010 tarihli protokol, aynı protokolün I/ son ve XV.DİĞER HÜKÜMLER başlıklı (a.) bendi uyarınca taraflar arasında akdedilen Genel Kredi Taahhütnamesinin ayrılmaz bir parçası olup, protokoldeki şartlar yerine getirilmediğinde Genel Kredi Taahhütnameleri geçerlidir. Dolayısıyla anılan protokol, BK’nun 114. maddesi hükmü anlamında tecdit değildir. Bu durumda Genel Kredi Taahhütnamesinin 12. maddesi uyarınca yetkili mahkeme Antalya Mahkemesi olup 6100 Sayılı HMK'nun 17. maddesi hükmüne göre de Antalya Mahkemesi ihtiyati haciz kararı vermeye yetkilidir. Bu itibarla mahkemece ihtiyati hacze yapılan itirazın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Akbank A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın Akbank A.Ş. yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin ihtiyati hacze itiraz edenlerden alınarak ihtiyati haciz isteyene verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1956, Karar No: 2006/3218, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1956 E.  ,  2006/3218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin indirilmesi ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar vekili mahkeme kararını 3.3.2006 havale tarihli dilekçe ile temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve davalı vekilinden harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ile,

2-Dava konusu 248 ada 8 numaralı taşınmazın değerlendirme (25.4.2001), bilirkişi raporunda emsal alınan 461 ada 4, 461 ada 17, 9 ada 101, 113 ada 20 parsel sayılı taşınmazların satış tarihleri itibariyle İmar Yasasının 18. maddesi uyarınca düzenleme ortaklık payı düşülmesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğünden ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevapların dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1582, Karar No: 2014/6448, Tarih: 21.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1582 E.  ,  2014/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/462-2013/749

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilince dava dışı borçluya ait fabrika vasıflı taşınmaz üzerine toplam 2.500.00,00 TL tutarında ipotek konulduğunu ve ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi başlatıldığını, şikayet olunanın bu takipten sonraki bir tarihte ilamsız icra takibi başlatarak ipotekli taşınmaz üzerinde bulunan fabrikadaki taşınırları haczettirdiği ve takibin kesinleşmesi üzerine yapılan ihaleyle alacağına mahsuben satın aldığını, yapılan sıra cetvelinde de ilk sıranın şikayet olunana verildiğini, oysa fabrikadaki taşınır makinaların fabrikanın mütemmim cüzü ve teferruatı niteliğinde olup, fabrikadan ayrı haczettirilip satılamayacağını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetveline konu taşınır niteliğindeki makinelerin şikayetçinin ipotek akit tablosunda yazılı olmadığını, bu nedenle ipotekli taşınmazdan ayrı olarak haczedilip satılabileceğini, sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ihalesi yapılan taşınırlar, şikayetçinin ipotek akit tablosunda yer almayıp tapunun beyanlar hanesine de şerh edilmediklerinden, ipotek kapsamında olmadığı; TMK'nın 686. maddesi uyarınca eklenti niteliğinde olmadığı, şikayetçinin makineler üzerinde haczinin de bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12719, Karar No: 2013/3204, Tarih: 22.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12719 E.  ,  2013/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2012 tarih ve 2011/612-2012/535 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.02.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, ..., Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının mümkün bulunmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, ...'nın 336. maddesi uyarınca davalı ...'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 50.050 DM karşılığı 46.000,45 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirket olduğunu, ...'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar Dairemizce “mahkemece, konusunda uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulup, davalı şirketin yasal defter ve kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle, davalı şirketin ortaklık durumunun gerçekten de ikincil kayıtlar tutulmak suretiyle takip edilip edilmediği, şirket ortaklığının gerçekten kazanılıp kazanılmadığı, davacının davalı şirkete pay senedi satın almak suretiyle mi yoksa devir suretiyle mi ortak olduğu, yeni pay almak suretiyle ortaklık sözkonusu ise davacıya

verilen pay senetlerinin o tarih itibariyle nominal değerinin ne olduğu, şayet davacıdan nominal değer üzerinden bir bedel alınmış ise primli hisse senedi çıkarılması yolunda bir kararın bulunup bulunmadığı hususlarının tek tek tespit edilmesi, aksi sonuca varıldığında "çoğun içinde az da vardır kuralı" gereği varsa davacıdan fazla alınan bedelin iadesine (tahsiline) karar verilmesi ve açıklanan tüm bu hususların tereddütsüz şekilde ortaya konulmasından sonra davalıların hukuki durumlarının buna göre belirlenmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak bilirkişi raporu alınmak suretiyle davalıların yüksek kar payı verme ve her istenildiğinde geri alınması vaadi ile davacıdan para aldıkları, davalıların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık vasfında olduğu, bu itibarla geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tesbitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 46.000,45 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup davalılar, davacının davalı şirketin ortağı olduğunu ve ...'nun 329-405. maddeleri gereğince ödediği parayı geri isteyemeyeceğini savunmuşlar ve mahkemece de yukarıda yazılan gerekçeyle bilirkişi raporu alındıktan sonra davalıların eylemi nitelikli dolandırıcılık olarak değerlendirilmek suretiyle davalıların zamanaşımı def''inin reddiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.