muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/132, Karar No: 2012/7686, Tarih: 14.05.2012

Davalı vekili, müvekkilinin T.S.E. tarafından verilmiş belgelere istinaden işlerini yaptığını, hakkında soruşturma başlatılan Salim Sayar firmasıyla davalının herhangi bir ilişkisinin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı vekilince T.S.E. Hizmet Yeri Yeterlilik Belgesi sunulmuş ise de, söz konusu dönüşümü yapılan aracın Renault markalı olduğu ve bu aracı kapsamadığı, davalının davacı kuruma ait T.S.E. garanti markasını izin almadan kullandığı ve markaya tecavüzde bulunduğu, davalı yetkilisi Cemil Öksüz ve o dönem proje mühendisi Fadık Çiçek hakkında evrakta sahtecilik suçundan cezalandırılması istemi ile açılan davanın sonucunun beklenmesi talep edilmiş ise de, ceza mahkemesinde verilecek mahkumiyete ve beraat kararının hukuk mahkemesindeki davayı etkilemeyeceği, bu nedenle davanın sonucunun beklenmesine gerek olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının tescilli markasına davalının tecavüzünün tespiti ile önlenmesine, dava tarihinden önce piyasaya sunulan davacı markasını taşıyan ürün var ise toplatılmasına, 4.779 TL maddi, fiilin oluş şekli ve dosya kapsamına göre takdiren 4.779 TL manevi tazminatın 17.10.2005 tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline, karar kesinleştiğinde hüküm özetinin ülke genelinde yayınlanan trajı yüksek gazetelerden birinde bir kez ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmişlerdir.

1-Davalı vekili, müvekkilinin yıllardır ... yetki belgesi ile çalıştığını, Lavoto marka araç kitlerine sahte belge tanzim eden kişinin müvekkili değil, dava dışı Salim Sayar isimli şahıs olduğunu, davalının isminin kullanıldığını ve bu konuda açılmış bir ceza davası bulunduğunu, gerçeğin ceza yargılamasında ortaya çıkacağını savunmuştur. Dosyaya ibraz edilen Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/12354 soruşturma sayılı dosya içeriğinden sahte olduğu anlaşılan Cem Otomotiv LPG Dönüşüm Sistemleri ve Tekstil Ürünleri isimli firmaya ait fatura üzerinde yazılı vergi kaydının Salim Sayar'a ait olmasına, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda da Salim Sayar ile Cem Otomotiv-Cemil arasında ne gibi bir ticari ilişki olduğunun dosyaya mübrez delillerden tam olarak anlaşılamadığının belirtilmiş bulunmasına göre, BK'nun 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesince saptanacak maddi olaylar hukuk hakimini bağlayacağından, davalının bu yoldaki savunması dikkate alınarak ceza yargılamasının sonucunun beklenmesi gerekirken, kararda yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulü doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7859, Karar No: 2015/4763, Tarih: 22.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7859 E.  ,  2015/4763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçiler vekili, ... 2.İcra Müdürlüğünün 2005/1239 esas sayılı dosyası ile icra takip borçlusuakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile 20.06.2005 tarihinde icra takibi başlattıklarını, borçluya ait taşınmaza 20/06/2005 tarihinde haciz konulduğunu, söz konusu taşınmazın... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2011/277 Talimat sayılı dosyasından satılarak paraya çevrildiğini,... 2.İcra Müdürlüğü'nün 2005/1239 Esas sayılı dosyasından tanzim edilen 09/05/2012 tarihli sıra cetvelinde davalı ... Dairesinin 1. sırada yer verildiğini, yapılan sıra cetvelinin hatalı olduğunu şikayet olunan vergi dairesinin bir an için alacaklı olduğu kabul edilse dahi alacağın tahsil zamanaşımına uğradığını ileri sürerek 1. sıradaki alacağın esas ve sıranın iptaline ve şikayet olunana düşen payın müvekkillerine sıra cetveli doğrultusunda ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, vadesi geçen vergi borcundan dolayı müvekkili kurumun alacaklı olduğunu, borçlu adına kayıtlı taşınmaza konulan hacizlerin devam ettiğini savunarak 6183 sayılı AATUH Kanunu'nun 21. maddesi gereğince davanın reddine karar vevrilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 6183 SK nın 55. maddesi gereğince borçluya ödemeye çağrı yazısının yani “ödeme emri” nin tebliğ edilmesinin yasal zorunluluk olduğu, bir başka ifade ile kamu alacağı için “ödeme emri” çıkarılmadan haciz uygulanması ve diğer cebren tahsil yollarına başvurulmasının yasal kabul edilemeyeceği, ödeme emrinin vergi borçlusu şirkete tebliğ edildiğine dair dosyaya bir belge sunulmadığı gibi, vergi borçlusu şirket ortağı Burhan Bilgin’e gönderilen ödeme emrinin de sıra cetvelinin tanzim ve eldeki davanın açılma tarihinden sonraya tekabül ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10022, Karar No: 2020/6074, Tarih: 22.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/10022 E.  ,  2020/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Mahkemenin 27/07/2020 tarihli ek kararı ile davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, bu defa ek kararın da davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Mahkemecenin 27.07.2020 tarihli davalının temyiz talebinin reddine dair ek kararının temyizine ilişkin ayrıca temyiz başvurma ve temyiz karar ilam harcı alındığına dair bir belgeye rastlanmadığından, ek karar temyizine ilişkin temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar ve ilam harcı yatırılmış ise harç tahsil makbuzunun evraka eklenmesi, temyiz harcı yatırılmamış ise davalı taraftan başvurma harcı ve maktu temyiz karar ve ilam harcı alınması için HUMK. nun 434/3. maddesine göre işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14006, Karar No: 2017/55, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14006 E.  ,  2017/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12094, Karar No: 2014/12173, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12094 E.  ,  2014/12173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2012/664-2013/275

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2048, Karar No: 2020/401, Tarih: 14.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/2048 E.  ,  2020/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 210. maddesinin birinci fıkrasında “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez”, aynı Kanunun 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” hükümlerine yer verilmiş olup bu kapsamda,

Olayın tek görgü tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilip beyanı alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Dosya içeriğine göre, suç tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan mağdureye yönelik eylemin 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinde kaldığı gözetilmeden aynı Kanunun 102/1. maddesi ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11455, Karar No: 2017/9645, Tarih: 30.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/11455 E.  ,  2017/9645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

25/11/2017 günü ulusal yargı ağı sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 26/04/2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca gerekli araştırma ve kararın mahallinde verilmek üzere hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19981, Karar No: 2018/7306, Tarih: 05.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19981 E.  ,  2018/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (TCA m. 141/1). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m. 27) gereğidir. Yargı organları gerekçeli kararlarında; tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri göstermelidir. Somut olayda, mahkemece gerekçe bölümünde " tarafların önceki boşanma davasındaki feragat tarihinden sonra, iş bu davanın açıldığı tarihe kadar olan dönem yönünden; birbirlerini ... ve ... Cumhuriyet Başsavcılıklarına defalarca şikayet ettikleri, görevleri itibariyle eğitim kuramlarını denetlemeye ehil olan tarafların kendi hayatları üzerinde bu yetkilerini kullanamadıkları, evlilik birliğinin gerektirdiği karşılıklı sevgi, saygı, anlayış, özen gibi yükümlülükleri yıllardır süren ilişkilerinde ağır suretle ihlal ettikleri, her iki tarafın ağır kusurlu oldukları " belirtilmiş, tarafların tazminat taleplerine ilişkin gerekçe bölümünde ise " her iki tarafında boşanmaya varan olaylarda eşit kusurlu olup tazminat isteklerinin reddine " şeklinde hüküm kurulmak suretiyle gerekçede, kusur oranlaması yönünden kendi içinde çelişki yaratılmıştır. Ayrıca taraflara yüklenen kusurlar da açık ve duraksamaya neden olunmayacak şekilde gerekçede tartışılmamış, hangi davranışların taraflar için kusur kabul edildiği de net bir şekilde anlaşılamamıştır. Bu haliyle karar, hem yeterli gerekçeden yoksun (HMK m. 297/1-c), hem de gerekçe yönünden kendi içinde çelişkilidir. Bu bakımdan gerekçe, Yargıtay denetimine elverişli yeterlilikte olmayıp, bu durum tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı kadının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.06.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/1626, Karar No: 2014/19782, Tarih: 20.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/1626 E.  ,  2014/19782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Konya Ticaret Sicili Memurluğunun 25.03.2013 gün ve 3984 sayılı yazısına göre sanığın şikayet tarihi itibariyle borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmadığının anlaşılması karşısında, yüklenen suçun unsurları oluşmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği belirlenip, son beyanname örnekleri getirtilip, tespit edilecek adreslerinde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1966, Karar No: 2023/1651, Tarih: 30.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1966 E.  ,  2023/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/102 E., 2022/1343 K.

DAVA TARİHİ : 22.04.2015

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2015/925 E., 2019/387 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA