muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2467, Karar No: 2015/167, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/2467 E.  ,  2015/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2014/443-2014/613

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 14/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7370, Karar No: 2012/3307, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/7370 E.  ,  2012/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davada talep edilen ve karar altına alınan miktara göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2005 gün ve 5436 Sayılı Kanunla değişik 5018 Sayılı Kanun uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/100, Karar No: 2021/41, Tarih: 04.02.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2021/100 E.  ,  2021/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın kabulüne dair verilen 11.05.2017 tarihli ve 2016/343 E., 2017/227 K. sayılı karara karşı taraf vekillerince temyiz talebinde bulunulması üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 14.12.2017 tarihli ve 2017/4260 E., 2017/8313 K. sayılı kararı ile karar bozulmuştur. Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda önceki kararda direnilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

3. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen bozma kararı üzerine mahkemesince verilen direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4. Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

5. 6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

6. Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikârdır.

7. Nitekim, Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 07.03.2019 tarihli ve 2019/13-113 E., 2019/248 K.; 10.12.2019 tarihli ve 2019/1-691 E., 2019/1319 K. sayılı kararları).

8. Somut olayda ise mahkemece yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış, hem direnmeye ilişkin kısa kararda hem de gerekçeli direnme kararının hüküm fıkrasında önceki karara atıf yapılarak sadece, " Mahkememizin 2016/343 Esas, 2017/227 Karar sayılı 11/05/2017 tarihli kararında DİRENİLMESİNE, dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine," denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

9. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

10. O hâlde mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında belirtildiği, açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

10. O hâlde mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında belirtildiği, açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

11. Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kararı usule uygun değildir.

12. Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme kararının yukarıda gösterilen usulî nedenden dolayı BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2525, Karar No: 2015/172, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/2525 E.  ,  2015/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2014/165-2014/264

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 14/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1874, Karar No: 2014/26653, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1874 E.  ,  2014/26653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı vasisi temyiz dilekçesinde adli yardım istemiş ve temyiz harcını ödeyemeyecek durumda olduğunu belirtmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334. maddesinde, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, takip eden maddelerde, adli yardımlara dair esaslar ele alınmıştır.

HMK 336/3 maddesine göre kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır.

Dosya kapsamından, malvarlığı saptanamayan adli yardım talepli temyiz isteminde bulunan davalının adli yardım istemi, HMK'nun 334 ve devamı maddeleri hükümleri uyarınca kabul edilmekle; yapılan temyiz incelemesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve temyiz edenin sıfatına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1474, Karar No: 2024/1737, Tarih: 21.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/1474 E.  ,  2024/1737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalı şirketler vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile duruşma istemli olarak asıl ve birleşen davada davalı şirketler vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 21.05.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile birleşen davada davalı şirket vekili Avukat Şafak Songül'ün sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra, işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl davada; davalı şirket tarafından mevzuata göre derse girme yetkisi olmayan rehber öğretmenlere ders görevi verilmek suretiyle karşılığında devletten 6.866,16 TL haksız para alındığını; aday öğretmenlerin temel ve hazırlayıcı eğitimlerini almadan derse sokularak karşılığında haksız para alındığını, ayrıca ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğünün yerine getirilmeksizin faturalandırılması nedeniyle 7.032,96 TL para tahsil edildiğini, okula giden öğrencilere aynı zamanda kurumlarında grup eğitimi de verilerek karşılığında 103.610,68 TL'nin tahsil edildiğini, özel eğitim değerlendirme kurulu raporlarında bireysel eğitim yazmasına rağmen bazı öğrencilere grup eğitimi de yazılarak faturalandırılması nedeniyle 272,16 TL tahsil edildiğini, böylece toplam 323.353,90 TL'nin devletten mevzuata aykırı şekilde alındığının sabit olduğunu beyan ederek; kamu zararlarının tahsiline ilişkin usul ve esaslar hakkındaki yönetmeliğe göre mevzuata aykırı işlemler nedeniyle davalıya ödenen 323.353,90 TL yersiz ödemenin 24.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleşen davada; davalılardan ...'in Özel İlk Yaz Özel Eğitim Kursu ünvanı altında işletmiş olduğu ticari işletmesini İstanbul 13. Noterliğinde düzenlenen 06.06.2007 tarihli ve 12595 yevmiye numaralı devir sözleşmesi ile diğer davalı şirkete devrettiğini, teftiş kurulu raporuna göre 2006 yılı Haziran ayı ile 2008 yılı Mayıs ayları arasında bir kısım ödemelerin usulsüz olduğunun tespit edildiğini, 24.08.2006-09.07.2007 tarihleri arasında düzenlenen ödeme emri belgeleriyle ödemelerin davalı ... adına, 24.07.2007-20.11.2008 tarihleri arasında düzenlenen ödeme emri belgeleriyle ödemelerin her iki davalı adına gönderildiğini, davalıların bu ödemelerden müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, devre konu özel eğitim kurumu müdürlüğü görevinin halen davalılardan ... tarafından yürütüldüğünü ileri sürerek; toplam 323.353,90 TL alacağın 24.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili; davacı Bakanlığın Özel Eğitim Kurumları Genel Müdürlüğüne göndermiş olduğu talimata göre psikolog ve rehber öğretmenlere zorunlu ders görevi verilmesi gerektiğinin belirtildiğini, aday öğretmenlerin mülki amir oluru ile işe başladıkları takdirde 20 saat ders vereceklerinin yasal düzenlemeye bağlandığını, Danıştay 8. Hukuk Dairesinin 2009/4918 E., 2009/6504 K. sayılı kararında da aday öğretmenlerin ayda 20 saat derse girebileceklerinin hüküm altına alındığını, özel gereksinimli bireylerin eğitim giderlerinin kamu idaresi tarafından karşılandığını, bu hususta açılan davalarda bu öğrencilere ait giderlerin devletçe ödenmesi nedeniyle ücretsiz öğrenci yükümlülüğü olmadığına karar verildiğini, grup eğitimi verilmesinin bazı şartlara bağlandığını, ders şekli ve seans sayısından birinin eksik olması halinde öğrencinin ödemesinin yapılmadığını, müvekkili şirketin mağdur olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Birleşen davada davalı şirket vekili; müvekkilinin tacir olması nedeniyle davaya bakmakla Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğunu, müvekkilinin ticari iştigal konusunun esasen '' deri kürk ve tekstil ticareti'' olup, davaya dayanak yapılan özel eğitim işletmesini kısa bir süreliğine diğer davalı ...'den 06.06.2007 tarihinde ''devir tarihine kadarki mali ve hukuki yükümlülükler devredene ait olmak üzere'' devraldığını, 08.07.2008 tarihinde de Özel İlk Yaz Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti.ne devrettiğini, davacının fazla ve yersiz ödeme yapıldığını iddia ettiği dönemler için müvekkil şirketin hiçbir mali sorumluluğu olmadığını, ayrıca sebepsiz zenginleşmeden kaynaklı davalarda söz konusu olan bir yıllık hak düşürücü sürenin de geçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

3. Birleşen davada davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3. Birleşen davada davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı idarenin, davalı şirket bünyesinde rehber öğretmenlerin derse sokularak çalıştırıldığından haberdar olduğu, şirkette görevlendirilen ve haftada kaç saat derse gireceği belirtilen öğretmenlerin çalışma izin onaylarının davacı idare tarafından verildiği, yapılan ödemelerde davalının kusuru bulunmadığı, ücret talep edilen dönemin Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığının 07.05.2008 tarihli ve 3668 sayılı yazısından önceki tarihli döneme ait olması nedeniyle davacı idarenin bu yöne ilişkin talebinin yerinde görülmediği, öte yandan aday öğretmenlerin temel ve hazırlayıcı eğitimlerini tamamlamadan derse girip ücrete hak kazanamayacağı, henüz adaylık sürecinin tamamlanmadığı, özel eğitim kurumuna ilişkin uzmanlıklarının bulunmadığı, davalı tarafın ücretsiz öğrenci yükümlülüğüne uymadığı, bireysel eğitim yerine grup eğitimi yaparak haksız kazanç elde ettiği, 05.09.2018 tarihli bilirkişi raporu kısmen dosya kapsamına ve mevzuata uyarlı olduğundan bu raporda belirlenen okula giden öğrencilere grup eğitimi verilemeyeceği iddiasının sübuta ermediği, yapılan ödeme yerinde olduğundan 103.610,68 TL'nin geri ödenmemesi, aday öğretmenlere temel ve hazırlayıcı eğitimlerini tamamlamadan ders/seans görevi verilme karşılığı alınan 185.872,92 TL, ücretsiz öğrenci okutma yükümlüğünü yerine getirmediği halde alınan 7.032,96 TL, Özel Eğitim Değerlendirme Kurulu Raporlarında bireysel eğitim yazmasına rağmen bazı öğrencilere grup eğitimi de vermek suretiyle ücret alındığı sübuta erdiğinden 271,13 TL olmak üzere toplam 193.077,01 TL haksız tahsil edilen bedelin tazmini gerektiği; davalılardan ...'in yetkili temsilcisi olduğu diğer davalı İlkyaz şirketi adına hareket ettiği, şahsi sorumluluğunun olmadığı, bu davalıya husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle; asıldavanın kısmen kabulüne, toplam 193.177,00 TL tazminatın 12.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen davanın asıl dava ile tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davalı şirket yönünden kısmen kabulüne, toplam 193.177,00 TL tazminatın 12.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davanın davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalı şirket vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı Bakanlık vekili; alacak miktarının eksik hesaplandığını, bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalı şirket vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı Bakanlık vekili; alacak miktarının eksik hesaplandığını, bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Asıl davada davalı şirket vekili; müvekkili şirketin, özel eğitim kurumunu diğer davalıdan 08.07.2008 tarihinde devraldığını, davacı Hazine tarafından talep edilen alacakların müvekkilinin faaliyet gösterdiği döneme ilişkin olmadığını, nitekim davacı Hazinenin hatasını farkedip dava dosyasında birleşen dava ile husumet yokluğu eksikliğini gidermeye çalıştığını, müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları belirtildiği halde her davalıyı aynı alacak kalemi ile ilgili olarak ayrı ayrı sorumlu tuttuğunu, söz konusu ödemelerin Muhakemat Müdürlüğü tarafından verilen eğitim karşılığı aylara bölünerek ödenmiş olduğunu, gerekçeli kararda ödemeler ve alacak kalemlerine ilişkin bilgi bulunmadığını, idari mevzuat hükümlerine ilişkin faaliyet alanında kamusal hizmet ifa edilmiş olduğunu, dava konusu hukuki değerlendirmeye muhtaç olduğu halde dava dosyasına akademisyen bilirkişilerden eğitimsel akademik tartışmalara yönelik raporlar alınmış olmasının dosyayı daha da karıştırdığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Birleşen davada davalı şirket vekili; görev itirazının dikkate alınmadığını, müvekkili şirket bakımından hak düşürücü sürenin geçirildiğini, müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, son raporun müvekkilinin lehine olduğunu, davacının davasını ispatlayamadığını, rehber ve aday öğretmenlere ders görevi verilmesi ile ücretsiz öğrenci okutma yükümlüğünün yerine getirilmediğine ilişkin kabulün hatalı olduğunu, müvekkilinin dava konusu özel eğitim işletmesini kısa bir dönem için işletmesine ve müşterek ve müteselsil talep olmamasına rağmen dönem ayrımı yapılmaksızın tüm dönemlerden davalı müvekkil şirketin de sorumlu tutulduğunu, raporlarda bireysel eğitim yazmasına rağmen bazı öğrencilere grup eğitimi verildiği iddiasının kabulü ile talep edilen tazminat kalemlerinin istirdatına karar verildiğini, müvekkilinin daha önce temerrüde düşürülmemiş olması nedeniyle birleşen dava tarihinden itibaren faiz talep edilebileceğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç