muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3580, Karar No: 2014/4579, Tarih: 21.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3580 E.  ,  2014/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye ve öldürmeye teşebbüs etmeye yardım etmek.

HÜKÜM : 1- Sanık ...için;

a) Maktul ...yı öldürmeye yardım etmek suçundan; TCK'nun 81, 39, 62, 53 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b) Mağdurlar ...ve ...öldürmeye teşebbüs etmeye yardım etmek suçundan;

TCK'nun 81, 35, 39, 62, 53 maddeleri uyarınca 2 kez (3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına), (3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına)

2- Sanık ... için; Maktul ...yı öldürmek suçundan;Beraatine

3- Sanıklar ..., ... ve ... için;

a) Maktul .... öldürmek suçundan ayrı ayrı; (Beraatine)

b) Mağdurlar ...ve ...'ı öldürmeye teşebbüs etmek suçlarından ayrı ayrı (Beraatine)

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- a) Sanıklar ... ve ... hakkında hükmolunan cezaların miktarlarına göre müdafıilerinin duruşmalı inceleme isteminin;

b) Katılan ’ın, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümleri temyize yetkisi bulunmadığından, adı geçen sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin;

c) Sanık ...’ın üzerine yüklenen suçlardan beraatine ilişkin hükümleri adı geçen sanığın temyizde hukuki yararı bulunmadığından, müdafiinin bu hükümlere yönelik temyiz isteminin;

CMUK'nun 317 ve 318. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- ) Temyiz kapsamına göre; sanık ...’ın, maktul ....’ı kasten öldürmeye yardım etme, mağdurlar ...ve ...’i kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından cezalandırılmasına, sanıklar.. ve ..’ın, maktul ...i’yi kasten öldürme, mağdurlar ... ve ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...in, maktul ...i'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, sanıklar ..., ......ve ...’ın, mağdurlar ... ve ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...’ın, maktul ...i’yi kasten öldürme suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık ...ve katılan ... müdafii-vekillerinin ....soyadlı sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine, katılan vekilinin meşru savunma koşullarının bulunmadığına, karşı taraftaki sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ...'in, maktul ...i’yi kasten öldürme suçundan kurulan hükümde, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasnın mahsus bölümündeki "5237 sayılı TCK'nun 25/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/2-d maddeleri gereğince beraatine" ibaresinin "5237 sayılı TCK'nun 25/1. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve 5271 sayılı CMK'nun 223/2-d maddesi uyarınca beraatine" ibaresi ile değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanıklar ..., ......ve ...’ın, mağdurlar ... ve ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ......ve ...’ın, maktul ...i’yi kasten öldürme suçlarından verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık ....’ın, maktul.....’ı kasten öldürmeye yardım etme, mağdurlar ...ve ...’i kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından cezalandırılmasına ilişkin hükümler yönünden yapılan incelemede;

Dosyada mevcut krokiye, fotoğraflara ve CD görüntülerine göre; sanık ...ın .... plaka sayılı aracını park ettiği yer ile kantar arasında diğer araçların geçişini engelleyecek boyutta bir engelin bulunmadığı, yine ...i'nin bu yoldan geçerek eylemini gerçekleştirdiği, hatta olaydan sonra polis memurlarının ve yaralıları taşıyan araçların hastaneye ulaşmak için bu yolu kullandıkları hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın aracını belirtilen şekilde park etmesinin ve çekmemesinin suça iştirak iradesini göstermediği gibi ...i'nin eylemini gerçekleştirmesine de katkı sağlamadığı anlaşıldığından, sanık ...’ın, olayda ölen kardeşi ...i'nin, maktul ...’ı kasten öldürme, mağdurlar ...ve ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım ettiği konusunda varsayımdan öte delil bulunmadığından atılı suçlardan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık .... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık ...'ın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse, derhal serbest bırakılması için yazı yazılmasına, 21/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5436, Karar No: 2013/6995, Tarih: 12.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5436 E.  ,  2013/6995 K.**

* ARSA PAYI KARŞILIĞI İNŞAAT SÖZLŞEMESİ

* EK SÖZLEŞMENİN RESMİ GEÇERLİLİK ŞARTI

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili, taraflar arasında 21.11.2006 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sonrasında aynı tarihte müvekkili ile davalı yüklenici arasında imzalanan adi yazılı ek sözleşme ile asıl sözleşmeye konu taşınmaz civarında en az  2+1 vasfında bir dairenin davalı yüklenici tarafından satın alınarak, en geç 2008 Kasım ayında müvekkiline tesliminin kararlaştırılmasına rağmen davalının ek sözleşmedeki edimini ihtarlara rağmen yerine getirmediğini ileri sürerek, ek sözleşmeye konu ve taahhüt edilen dairenin müvekkiline aynen teslimini, bu mümkün değilse daire bedelinin ve Kasım 2008 tarihinden bu yana uğranılan kira kaybının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 21.11.2006 tarihinde noterde yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine ek olarak hazırlanan sözleşmenin resmi geçerlilik şartlarına uygun yapılmadığından geçersiz olduğunu, şayet ek sözleşme geçerli sayılırsa ek sözleşme gereği müvekkilinin edimini ifa için gösterdiği dairelerin davacı tarafından kabul edilmediğini, alacaklı temerrüdü oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/5072, Karar No: 2018/10644, Tarih: 04.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/5072 E.  ,  2018/10644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21/1. maddesinde; "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıda ki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşulardan birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır. Madde burada, iki hali birlikte düzenlenmiştir. Bunlardan ilki "adreste bulunmama", diğeri ise "tebellüğden imtina" dır.

Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesinin birinci fıkrasında; "Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir" hükmü öngörülmüştür.

Burada Yönetmeliğin 30. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını "tahkik etme" görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp, bunu tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu Tebligat Kanunu'nun 23/7 ve Tebligat Yönetmeliğinin 35/f bendi gereğince tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde, yapılan işlemin usulüne uygun olup olmadığı hakim tarafından denetlenebilir. Muhatabın, tebliğ adresinde ikamet etmekle birlikte, kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmadığının, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin beyan ve bunun tevsik edilmesi halinde ancak, maddede sayılanlardan, örneğin muhtara imza karşılığı tebliğ edilip, 2 numaralı fişin kapıya yapıştırılması ve komşunun durumdan haberdar edilmesi işlemlerine geçilebilecektir.

Somut olayda, dava dilekçesi ve duruşma gününü bildiren davetiyenin tebliği işleminde, muhatabın adreste bulunmadığı tespit edilmişse de ismine yer verilmeyen ve hangi dairede oturduğu belirlenmeyen, "komşusuna" beyanı esas alınarak mahalle muhtarlığına yapılan tebligatın usulsüz olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadan verilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nın 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6102, Karar No: 2012/4092, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6102 E.  ,  2012/4092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi ve davalılardan ... Mermer A.Ş. vekilincede duruşmalı talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım

delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... Mermer A.Ş. iadesine, 19/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/14536, Karar No: 2014/8896, Tarih: 29.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14536 E.  ,  2014/8896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2011/490-2013/149

Davacı M.. İ.. vekili Avukat...tarafından, davalılar B.. Ö.. vd aleyhine 22/12/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili,davalılardan Hürriyet Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş. ye ait günlük yayınlanan Radikal Gazetesinin 13/11/2011 tarihli nüshasında, diğer davalı B.. Ö.. imzasıyla davacı hakkında "O Mamak'ın Mengelesiydi" başlıklı bir yazı yayınladığını, davacı hakkında "O Nazi kamplarının ünlü doktoru Mengeli gibiydi", "Prof. İtil'i, işkenceyi sistematik hale getirmekle suçladı", "Mamak'ın mimarı olarak gördüğü Prof. İtil...adı bir şekilde darbe ile anılan hayli bir kariyerli bir nörolog olan Prof. İtil...." İbarelerine yer verildiğini, yazının bütününde de benzer ifadelerin kullanıldığını, müvekkilinin kamu oyuna ikinci bir doktor Mengene olarak tanıtıldığını, bu ibarelerin ağır hakaretler içermesi sebebi ile müvekkilinin kişilik haklarına saldırı yapıldığını belirterek, manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, sözkonusu ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu yazı incelendiğinde, dava dışı R.. K..'in iddialarının ve bazı akademisyenlerin düşüncelerinin yorum yapılmadan aktarıldığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, dava konusu yazı, haber niteliğindeki güncel bir konunun yorum ve değerlendirmeleri olup, davacının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde bulunmadığı, çatışan yararlar dengesinin davacı yararına bozulmadığı, davalı yönünden hukuka uygunluk nedenlerinin bulunduğu benimsenmelidir.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8410, Karar No: 2010/20943, Tarih: 13.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/8410 E.  ,  2010/20943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA oybirliğiyle karar verildi.13.12.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/12857, Karar No: 2009/4161, Tarih: 19.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/12857 E.  ,  2009/4161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan Toroslar EDAŞ vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki delillerle karardaki gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık davacıların murisi ...’in iş kazası sonucu ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, SGK aleyhine açılan maddi-manevi tazminat talebine ilişkin davanın feragat nedeniyle reddine, Toroslar E.D.A.Ş. aleyhine açılan maddi-manevi tazminat davasında, davalı Toroslar E.D.A.Ş. atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı gibi illiyet bağının da olmaması nazara alınarak davanın reddine,davalı Kaygusuz İnşaat San. Ve Tic. Ltd.Şti. aleyhine açılan maddi tazminat davasının reddine,davalı Kaygusuz İnşaat San. Ve Tic. Ltd.Şti. aleyhine açılan manevi tazminat davasının kabulü ile taktiren her bir davacı için talep edilen 10.000,00'er TL manevi tazminatın bu davalıdan alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine ve tazminata olay tarihi olan 14.07.2004 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Somut olayda davalı Kaygusuz İnşaat San. Ve Tic. Ltd.Şti. aleyhine her bir davacı için 10.000,00’er TL manevi tazminata hükmolunduğu halde davacılar yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince avukatlık ücretine hükmolunmaması ve davalı Toroslar E.D.A.Ş. yararına reddedilen maddi ve manevi tazminat nedeniyle avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince her bir davacıdan ayrı ayrı avukatlık ücreti alınmasına karar verilmesi gerekirken maddi tazminat için bir manevi tazminat için bir avukatlık ücretine hükmolunması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 5.bendinin silinerek yerine,

“5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan davacı baba ... ve anne ... için ayrı ayrı 1.200,00’er TL avukatlık ücretinin davalı Kaygusuz İnşaat San. Ve Tic. Ltd.Şti.’den alınarak bu davacılara verilmesine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 5.bendinin silinerek yerine,

“5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan davacı baba ... ve anne ... için ayrı ayrı 1.200,00’er TL avukatlık ücretinin davalı Kaygusuz İnşaat San. Ve Tic. Ltd.Şti.’den alınarak bu davacılara verilmesine,

Ret edilen maddi tazminat miktarı üzerinden aynı Tarife gereğince hesaplanan davacı baba ...’ten 500,00 TL ve anne ...’ten 500,00 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak davalı SGK’na verilmesine, red edilen maddi tazminat miktarı üzerinden aynı Tarife gereğince hesaplanan davacı baba ...’ten 500,00 TL ve anne ...’ten 500,00 TL avukatlık ücretinin davacılardan ayrı ayrı alınarak davalı Toroslar E.D.A.Ş. 'ne verilmesine,

Ret edilen manevi tazminat miktarı üzerinden aynı tarife gereğince hesaplanan davacı baba ...’ten 500,00 TL ve anne ...’ten 500,00 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak davalı SGK’na verilmesine,red edilen manevi tazminat miktarı üzerinden aynı Tarife gereğince hesaplanan davacı baba ...’ten 500,00 TL ve anne ...’ten 500,00 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak davalı Toroslar E.D.A.Ş.'ne verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.