muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6273, Karar No: 2021/13159, Tarih: 29.12.2021

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; Mahkemece, çekişmeli eski 4870 parsel, yeni 318 ada 23 parsel sayılı taşınmaza ait tesis kadastro paftası, tesis ve uygulama kadastrosuna ait ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü cetveli, 318 ada 23 parselin uygulama kadastro öncesi (kök 1892 parsel) kamulaştırma nedeniyle ifrazına dair haritalar ve hava fotoğrafları getirtilmemiş, fen bilirkişisinden yukarıda açıklanan şekilde rapor alınmadan, uygulama kadastrosu sonrası davacı Hazineye ait 318 ada 23 parsel sayılı taşınmazda meydana gelen azalmanın kamulaştırma işlemi sırasında yüzölçümü hesap hatası yapılmasından kaynaklandığı ve sınırlarında herhangi bir değişiklik olmadığını belirten ve denetime elverişli olmayan rapora itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Hal böyle olunca: Mahkemece öncelikle, belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya içerisine alınmalı bundan sonra harita mühendisi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK'nin 373/1. maddesi gereği kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi (16.) Hukuk Dairesine, dosyanın ise İlk Derece Mahkemesi Söke Kadastro Mahkemesine gönderilmesine, 29.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3784, Karar No: 2016/3693, Tarih: 28.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/3784 E.  ,  2016/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, ... Sulh Hukuk mahkemesinin 2011/479 esas sayılı dosyası ile açtıkları ortaklığın giderilmesi davasında 206, 209,1173,1417, 1418, 2990,3673 ve 3674 parsel sayılı taşınmazların paydaşlarından ..., ..., ..., ... ve ...'nin soyadlarının nüfus kaydına uygun olarak "..." olarak düzeltilmesi için yetki verildiğini ileri sürüp adı geçen paydaşların soyadının ... olarak ve murisleri ...'nın isminin ... olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece " asıl davada 1417-1418-3673-3674 parsel sayılı taşınmazlarda isminde düzeltme yapılması istenen paydaş ... kızı ... " bakımından davanın reddedilmesi, 1417- 1418 sayılı parsellerin paydaşlarından kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen ... ... oğlu ... olmasına rağmen hüküm fıkrasında baba ismi düzeltilmeden ve nüfus kaydında olmadığı halde soyadı eklenerek ... oğlu ... olarak düzeltilmesi, yine 1417 -1418-3673-3674 parsel sayılı taşınmazlarda kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen " ... kızı ... " olmasına rağmen hüküm fıkrasında baba ismi düzeltilmeden ... kızı ... olarak ve 3673- 3674 parsellerde ise nufus kaydında olmadığı halde ... soyadı ilave edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra paydaş ... bakımından davanın reddine, 1417-1418 sayılı parsellerin paydaşlarından ...'in isminin ... ... olarak, 1417-1418-3673-3674 sayılı parsellerin paydaşlarından ... 'in baba isminin nufus kaydına uygun olarak " ... " olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2120, Karar No: 2022/18, Tarih: 10.01.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2120 E.  ,  2022/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 18.11.2017 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3392, Karar No: 2012/18034, Tarih: 28.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/3392 E.  ,  2012/18034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre suça konu tabancayı taşıdığı anlaşılan sanığın eyleminin, 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu dikkate alınarak tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca ve 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesine göre temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde uyarınca gün adli para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki ''30 tam gün karşılğı adli para cezası'' ibaresinin yerine "450 TL adli para cezası", TCK.nun 62. maddesinin uygulandığı bölümdeki '25 tam gün karşılığı adli para cezası'' yerine ''375 TL adli para cezası'' ibaresinin ilave edilmesi ve gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği 3. fıkranın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9712, Karar No: 2010/21972, Tarih: 04.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/9712 E.  ,  2010/21972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu belediye şikayet dilekçesinde haciz konulan belediye hesabındaki paranın kamu ödeneklerinin gönderildiği hesap olduğunu haczinin mümkün olmadığını, bu nedenle haczin kaldırılmasını talep etmiş mahkemece, borçlu vekilince bilirkişi ücreti yatırılmadığından şikayetin reddine karar verilmiştir.

H.U.M.K.nun 163.ve 159.maddeleri mahkemeye ve taraflara belli edilen işlemleri, belli sürelerde yapması için sınırlamalar getirilmiştir. Bu sürelerin bir kısmı yasa metninde yer almış, bir kısmı ise Hakimin takdirine bırakılmıştır. Süre tayini Hakimin takdirine  bırakıldığı takdirde yapılacak işlemin niteliğine göre makul bir süre belirlenmelidir. Hakimin verdiği ve kesin olduğunu belirttiği sürede taraf, mutlaka o işlemi yapmalıdır. Sürenin bitiminden sonra, belirtilen işlemin yapılması mümkün değildir. Şayet yapılmamış ise taraf bu konudaki hakkını kaybeder.

Somut olayda mahkemece, bu kurallara uygun bir kesin mehil verilmediği ve yatırılacak masraf ve bilirkişi ücretinin belirlenmediğinden verilen bu mehil kesin mehlin sonuçlarını doğurmaz, yapılacak iş borçlu vekilince usulüne uygun mehil verilerek oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10198, Karar No: 2012/10971, Tarih: 26.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10198 E.  ,  2012/10971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/06/2011 tarih ve 2010/363-2011/311 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ankara Etlik Mağazası'nda seri ve sıra numaraları dilekçede belirtilen 19 adet kullanılmış faturanın kaybolduğunu 15/02/2011 tarihinde tutulan tutanak ile tespit edildiğini, akabinde kaybolan faturalarla ilgili olarak 16/02/2010 tarihinde gazeteye ilan verildiğini, bulunamayan 19 adet faturayla ilgili olarak zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dosya kapsamı uyarınca; davaya konu 19 adet faturanın sorumlu müdürler tarafından yapılan kontrolde kayıp olduğunun tespiti ile yeni açılan işyerindeki elemanların tecrübesizliği nedeniyle zayi olduğu, faturaların sadece seri numaraları mevcut olduğu, kullanılıp kullanılmadığının belli olmadığı, işverenin çalışanının hatasının zayi sebeplerinden sayılmadığı anlaşıldığından ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13992, Karar No: 2015/426, Tarih: 15.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/13992 E.  ,  2015/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline otel sorumluluk sigorta poliçesiyle sigortalı olan otelde davalı tarafından bakımı yapılan asansörde, otelde konaklayan ...'ün asansör kapısından çıkarken sağ ayağının takılarak düşmesi nedeniyle 2.946,95 TL tedavi masrafının müvekkilince ödendiğini, ödenen tedavi masraflarının tahsili için davalı hakkında yapılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazada müvekkilinin kusurunun olmadığını, ayrıca asansörün rutin bakımları sırasında parça değiştirme taleplerinin olduğunu ancak sigortalı şirketin bu taleplerine onay vermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın kabulü ile ...İcra Müdürlüğü'nün 2008/26744 esas sayılı dosyasındaki itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 211,05 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 15.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20284, Karar No: 2017/2825, Tarih: 06.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20284 E.  ,  2017/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından duruşmalı, olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası nedeniyle maluliyete dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 10000,00 TL manevi tazminatın 02.05.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı Hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Bilindiği üzere tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra Hâkimin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 298.maddesi uyarınca kararlarını gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HMK’nın 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Mahkemece yargılama sonunda verilen bu kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Bu aşamadan sonra yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve yasal gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (rücu) olanaklı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde yer alması gerekir (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 E. ve 1992/4 K. sayılı ve 10.4.1992 günlü kararı).

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu HMK’nın 294 ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı ise HMK’nın 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Ne var ki, uygulamada HMK’nın 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan Hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nun buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile Hâkime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama Yargı, Yargıç ve Kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Bu açıklamalar ışığında; temyize esas gerekçeli kararda dava dışı Talat Dede'den alt işveren sıfatı ile bahsedilerek iş bu dosya davalısı ile müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğuna karar verildiği ile davanın kabulü üzerine 15000,00 TL üzerinden manevi tazminata hükmedildiği belirtilmiş ise de; tefhim edilen kısa karar ve hükümde davanın kısmen kabulü ile davacı lehine 10000,00 TL manevi tazminat verildiği açık olduğundan, hüküm ve gerekçeli karar uyumlu olmayıp verilen karar bu yönden isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuksal olgular gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.04.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13338, Karar No: 2012/19709, Tarih: 03.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13338 E.  ,  2012/19709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/03/2011 tarih ve 2009/156-2011/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında noterde yapılan 17.09.2008 tarihli hisse devir sözleşmesi ile davalıya ait Mar Grup Org. Ltd Şti’deki 150 adet hissesinin 18.750,00 TL bedel karşılığında müvekkiline devredildiğini, satış bedelinin davalıya ödendiğini, pay defterine işlenmiş olsa da ilan için yapılan başvuruda ortaklar kurulu kararında imzası olan 14 ortaktan 5 ortağın imzalarının tutmaması nedeniyle Ticaret Sicil Memurluğunun ilan yapmadığı, şirket ortaklarının imza sirkülerini sunmaktan kaçındıklarını ileri sürerek, devir bedelinden şimdilik 18.750,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya hisselerin usulen devredildiğini, müvekkiline hisse devir bedelinin ödenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı hisse devrinin ilan edilmediğini belirterek tazminat talep etmiş ise de, hisse devri sözleşmesi yapıldığı, hisse bedelinin davacı tarafından ödendiği, devrin pay defterine işlendiği, bu halde TTK 520. maddesi gereğince devrin geçerli olduğu, ilan hususunun 3. şahıslara bildirim mahiyetinde olup devri etkilemediği, devir gerçekleşmiş olduğundan davacının devrin ilan edilmemesini gerekçe göstererek parasını istemesinde hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.