muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2088, Karar No: 2025/6271, Tarih: 08.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2025/2088 E.  ,  2025/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/2 E., 2023/382 K.

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkumiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Göçmen kaçakçılığı suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 79/1-a, b, 35/2 ve 62. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis ve 320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2013 tarihli ve 2010/1531 Esas, 2013/31 sayılı kararının 12.03.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 28.09.2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanmasına ilişkin İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2023 tarihli ve 2023/2 esas, 2023/382 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2025 gün ve 2025/16540 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 79. maddesi gereğince hükmolunan 60 gün karşılığı adli para cezasından, aynı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılarak belirlenecek olan 15 gün adli para cezası üzerinden anılan Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 indirim yapıldığında, 12 gün adli para cezası belirlenmesini takiben aynı Kanun’un 52/1. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden, 12 gün adli para cezası karşılığı 240,00 Türk lirası adli cezasına hükmedilmesi gerekirken, 60 gün adli para cezasından 3/4 indirim yapılmasını müteakip bulunan 20 gün adli para cezasından 1/4 indirim yapılarak 16 gün karşılığı tayin edilen adli para cezasının, günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilip 320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu somut olayda, sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 79. hükmolunan 60 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 15 gün yerine 20 gün adli para cezası belirlenmesine müteakip bu cezadan aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca yapılan indirim neticesinde 12 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 16 gün adli para cezası tayin edilerek bu cezanın 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi gereğince paraya çevrilmesi suretiyle 240,00 TL yerine 320,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2023 tarihli ve 2023/2 Esas, 2023/382 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Karardaki hukuka aykırılık 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesine göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, mahkeme uygulaması da gözetilerek;

“Sanığın göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 79 /1-a,b maddesi gereği 3 yıl hapis ve 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Eylemin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle Aynı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılarak 9 ay hapis ve 15 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirimle 7 ay 15 gün hapis ve 12 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Aynı Kanun'un 52. maddesi adli para cezasının günlüğü 20,00 TL üzerinden hesaplanarak 240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın neticeten 7 ay 15 gün hapis ve 240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,"

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19083, Karar No: 2007/14243, Tarih: 24.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/19083 E.  ,  2007/14243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kozan A.H. (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 9.5.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacılar annelerinin babalarının resmi nikahlı eşi S değil, gayri resmi birlikte olduğu Sabire olduğunu ileri sürerek, nüfusta S olan anne adının S olarak değiştirilmesini istemişlerdir. Dava, nüfustaki anne adının düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36 ncı maddesine dayanmaktadır.

4787 Sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun gereğince, aile mahkemeleri 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısım hariç ikinci kitabı ile 4722 sayılı Kanununa göre aile hukukundan doğan dava ve işler ile 2675 sayılı kanuna göre aile hukukuna ilişkin yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi davalarında görevlidir. (4787 s.k. m.4). Görev kamu düzenine ilişkindir. Yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınır. Dava 4787 sayılı kanununun 4. maddesi kapsamına giren davalardan değildir.Bu yön gözetilmeden davaya Asliye Hukuk mahkemesi olarak bakılması gerekirken,Aile mahkemesi sıfatıyla bakılması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.10.2007 Çrş.
Yargıtay — Esas No: 2013/2582, Karar No: 2013/7939, Tarih: 16.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2582 E.  ,  2013/7939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 506 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yaşlılık aylığı alanların aylığında yapılan artış oranları dikkate alınarak alması gereken yaşlılık aylıklarının tespiti ile eksik ödenen yaşlılık aylıkların yasal faizi ile davalı vakıftan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Açıldığı tarihteki mevzuat hükümlerine uygun olan davanın, yasal dayanağını oluşturan düzenlemenin, yargılama sürecindeki yasa değişikliğiyle ortadan kalkması nedeniyle reddinde, tarafların sorumluluğu bulunmadığı halde; her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceği yönündeki usul kuralından hareketle davacının, davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip vekalet ücretiyle sorumluluğuna hükmedilmeyeceğinin gerekçede açıkça belirtilmiş olmasına karşın bu gerekçe ile çelişki yaratacak şekilde davalı yaranına vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasında davalı yararına vekalet ücreti takdirine ilişkin (5) numaralı bendin silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına,

Kanun yoluna ilişkin bendin (6) olan sıra numarasının silinerek yerine (5) sıra numarasının yazılmasına, ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

127,80-Onama

124,65-Peşin

3,15-Kalan

S.A.

T.H. : Selin KAN
Yargıtay — Esas No: 2009/19114, Karar No: 2012/22899, Tarih: 05.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/19114 E.  ,  2012/22899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık 18 yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak, oturumların kapalı yerine açık yapılması, hükmünde kapalı yerine açık tefhim edilmesi telafisi mümkün bulunmadığından,

Sanık hakkında gasp suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 62/1.maddesinin uygulanması sırasında özgürlüğü bağlayıcı cezanın 5 yıl 6 ay 20 gün yerine 5 yıl 6 ay olarak belirlenmesi suretiyle, hesap hatası yapılarak sonuçta eksik hapis cezasına hükmolunması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6356, Karar No: 2012/1066, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6356 E.  ,  2012/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığı dönemlerin SSK bildirilmeyen kısımların tespitiyle, işçilik alacaklarının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davalılardan ... Turizm Otobüs İşl. Ltd. Şti. Vekilincede duruşmalı talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2 maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalı şirket ve davalı SGK'nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Tur.Otobüs İşl.Ltd.Şti'ne iadesine, 06/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4690, Karar No: 2018/1517, Tarih: 27.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/4690 E.  ,  2018/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... - ...

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, davalının, müvekkili şirketin yüklenici olarak iş yaptığı.... Sitesi ... mahallesi, 2963 ada, 9 parsel, H blok 35 ve M blok 31 nolu bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, müvekkili şirket ile site yönetimi arasında 29.03.2012 tarihli eser sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmenin temlik başlıklı 9. maddesi gereğince müvekkili şirketin site yönetiminin Kat Mülkiyeti Kanununun 20. maddesinden doğan tüm hak ve alacaklarını temlik aldığını, buna göre iş sahibi yönetim iş bedelinden doğan borcunu ödemeyen kat maliklerinden Kat Mülkiyeti Kanunu gereğince gider avansı toplama hakkını yükleniciye temlik ettiğini, müvekkili şirketin, gider avansı borcunu ödemeyen kat maliklerinden olan alacağına kavuşmak için sözleşmenin temlik maddesi gereğince yasal takibe başladığını, müvekkilinin, davalıdan olan alacağının tahsil edilmesi amacıyla Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2012/16295 Esas sayılı dosyasıyla takip yaptığını, borçlu davalının böyle bir alacağının olmadığını iddia ederek takibe itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu, bu nedenlerle davalının haksız ve dayanaksız itirazının iptali ile takibin devamına, borçlunun %40'dan aşağı olmamak üzere tazminat ödemesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davalı ... yönünden; davacı şirket ile site yönetimi arasında 29.03.2012 tarihli sitenin dış cephe mantolama ve sair imalat işlerinin yapılması için site yönetiminin aldığı karar üzerine sözleşme imzalandığı, davalının davacı sitede iki adet dairesinin bulunduğu, sözleşmeyi imzalayan site temsilcilerinin ibraz edilen genel kurul kararlarına göre sözleşme yapmaya ve imzalamaya yetkili oldukları, sözleşmeye göre her bir daire malikinin 4.700,00 TL ödeme yapacağının belirlendiği, Kat Mülkiyeti Kanununa göre site yönetim kurulunun kat malikleri adına vekaleten site yöneticiliği işlerini yürüttüklerinden sözleşmeden doğan hak ve borçların aslen kat malikleri nezdinde doğacağı, ancak site yönetim kurulunun davacı şirket ile yaptığı sözleşme ile daire başına düşen bedelleri temlik etme ve temlik alan davacı şirketin bu sözleşme bedelini davalıdan talep etme hakkının bulunduğu anlaşılmakla davanın kısmen kabulü ile davalının İstanbul Anadolu 10. İcra Müdürlüğünün 2012/16295 Esas sayılı takip dosyasında 9.400,00 TL asıl alacak ve 804,54 TL işlemiş faize yönelik itirazının iptali ile takibin bu miktarlar üzerinden devamına, davalı ... yönünden ise; birleşen davanın 04.12.2014 tarihli duruşmada yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilip, yasal süresi içerisinde yenilenmediğinden HMK'nın 150/5 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurulu kararına dayalı mantolama işleminden kaynaklanan icra takibine dayalı itirazın iptali istemine ilişkin olup, anataşınmazın tek ada ve tek parsel üzerinde bulunduğu ve kat irtifakı kurulu olduğu anlaşılmakla, olayda Kat Mülkiyeti Kanunu uygulanacaktır.

Kat Mülkiyeti Kanununun Ek 1. maddesi uyarınca, bu kanundan doğan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemesince çözümleneceği gözetilerek taraflar arasındaki davaya sulh hukuk mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4208, Karar No: 2015/23066, Tarih: 19.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/4208 E.  ,  2015/23066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/236314

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) (kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2011/219 (E) ve 2012/188 (K)

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın sair itirazlarının reddine, ancak:

1- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki adli para cezası ya da seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluğuna karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13690, Karar No: 2020/5582, Tarih: 10.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13690 E.  ,  2020/5582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.11.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24.04.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 62. maddelerinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, 01.08.2006 olan ilk karar tarihi ile hükmün açıklandığı 11.12.2018 olan karar tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2320, Karar No: 2015/11472, Tarih: 03.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2320 E.  ,  2015/11472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Aile Konutu Üzerindeki İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Türk Medeni Kanununun 194’ncü maddesi, aile konutu üzerinde hak sahibi olan eşin, konut üzerindeki hakları diğer eşin açık rızası bulunmadıkça sınırlayamayacağını öngörmüş olup, ipotek tesisine ilişkin işlem mülkiyet ...’da iken yapılmış olup, ...’a yapılan satışın daha sonra iptal edilmiş olmasının, taşınmaz üzerindeki ipoteği geçersiz hale getirmeyeceğine, taşınmazın mülkiyetinin, ipotekle yüklü olarak geri dönmüş bulunmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.06.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/277, Karar No: 2018/4795, Tarih: 02.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/277 E.  ,  2018/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin olarak düzenlenen ikinci celseye ait duruşma tutanağı ile Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 gün ve 2015/73 Değişik iş nolu sorgu tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.