muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1474, Karar No: 2024/1737, Tarih: 21.05.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; birleşen davada dava ... hakkında verilen kararın istinaf nedeni yapılmadığı, dosyadaki devir sözleşmeleri incelendiğinde; eğitim kurumunun davalı ... tarafından 06.07.2007 tarihinde davalı Moda şirketine onun tarafından da 10.06.2008 tarihinde diğer davalı İlkyaz şirketine devredilmiş olması, devirlerin kısa süreler içerisinde gerçekleşmesi ve tüzel kişileri temsilen imza atan kişilerin soyadlarının aynı olması ile akrabalık ilişkileri değerlendirildiğinde, gerçek bir devir ilişkisinden bahsedilemeyeceği, keza 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 202 nci maddesi hükmüne göre; devredenin ve devralanın şirket borçları nedeniyle müteselsil sorumluluğunun bulunduğu, somut olayda rehber öğretmen Nihan'ın Ocak 2008 tarihinden Mayıs 2008 tarihine kadar 648 saat, rehber öğretmen Devran'ın ise Aralık 2006 tarihinden Ocak 2007 tarihine kadar 160 saat bireysel seansa girdiği, bu haliyle Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığının 07.05.2008 tarihli yazısından öncesine ait rehber öğretmenlerin katılım sağladığı özel seanslar nedeniyle hak kazanılan ücretlerin talep edilebileceği, Mahkemece davanın bu yönüyle reddine karar verilmiş olmasının doğru olduğu; Özel Öğretim Kurumlarında Görevlendirilen Personelin Adaylık İşlemleri ile Sicil Disiplin Amirleri Hakkındaki Yönerge'nin 43 üncü maddesinde; aday öğretmenler bakımından kendi kurumlarında bu yönergede belirtilen usul ve esaslar dahilinde temel eğitim ve hazırlayıcı eğitim sonunda yapılan sınavda başarılı olanlara ders verileceği düzenlenmiş olup, davacının işlemine konu aday öğretmenlere temel ve hazırlayıcı eğitim verildiği dosyaya yansımadığı gibi sınavda başarı sağladıklarının da iddia edilmediği; Teftiş kurulu raporundan ve dosya içeriğinden anlaşılacağı üzere öğrenim kurumunu Şubat 2007 ile Mart 2007 aylarında ücretsiz okutma yükümlülüğünü yerine getirmediği, keza mevzuata aykırılık teşkil edecek şekilde okula giden öğrencilere grup eğitimi sağlanması nedeniyle ve özel eğitim değerlendirme kurulu raporlarında bireysel eğitim yazmasına rağmen öğrencilere grup eğitimi de vermek suretiyle ücret alınmasının sağlanmasından mütevellit eylemin kamu zararına sebebiyet verdiği, haksız kazanç mahiyetinde olan ücretlerin iadesinin gerekeceğinde kuşku bulunmadığı, 21.11.2019 tarihli bilirkişi raporunun soyut ve dosyanın halli için gerekli bilgi ve incelemeyi yansıtmadığı, Mahkemece rehber öğretmen dışındaki faturalandırmalar bakımından talebin kabulüne dair karar verildiği gerekçesiyle; tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalı şirketler vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalı şirketler vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; istinaf başvuru dilekçesinde yer alan beyanlarına ek olarak; birleşen dosyada davalı ... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, okula giden öğrencilere grup eğitimi verildiğini, bunun karşılığında idareden 103.610,68 TL tahsil edildiğini, bu durumun da mevzuata aykırı olduğunu belirtmelerine rağmen Mahkemece hatalı olarak düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilerek bu talebin de reddedildiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararında da aslında, grup dersleri açısından tahsil edilen 103.610,68 TL'nin iadesi talebinin haklılığının ortaya koyulduğunu ancak bu konu hakkında Mahkemece açık ve gerekçeli bir hüküm kurulmadığı ve bu talep kabul edilmediği gibi, bu hususun Bölge Adliye Mahkemesinin de gözünden kaçtığını beyan ederek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı şirketler vekilleri; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davada uyuşmazlık, mevzunda aykırı olarak yapılan eğitim hizmeti faturalandırmaları karşılığında yapılan ödemelerin tahsil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun ''Bir Mamelekin Veya Bir İşletmenin Devralınması'' başlıklı 179 uncu maddesi,

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 09.03.2016 tarihli ve 2014/660 E., 2016/291 K.sayılı ilamı,

3. Özel Öğretim Kurumlarında Görevlendirilen Personelin Adaylık İşlemleri ile Sicil Disiplin Amirleri Hakkındaki Yönerge'nin 43 üncü maddesi,

4. 08.02.2007 tarihine kadar yürürlükte bulunan 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun Ek 4 üncü maddesi ile 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 13/3 ve 13/4 üncü maddeler,

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 2 ve 369 uncu maddeleri,

6. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayıl Kanun) 4 üncü maddesi.

3.Değerlendirme

4. 08.02.2007 tarihine kadar yürürlükte bulunan 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun Ek 4 üncü maddesi ile 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 13/3 ve 13/4 üncü maddeler,

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 2 ve 369 uncu maddeleri,

6. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayıl Kanun) 4 üncü maddesi.

3.Değerlendirme

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinde, Yargıtayın temyiz sebepleri ile bağlı olmaksızın kanunun açık hükmüne aykırılık hâllerini inceleyebileceği öngörülmüşse de, istinaf incelemesinde ileri sürülmediği için istinaf dairesince incelenmeyen bir konunun temyizde ileri sürülmesi durumunda, Yargıtayın bu temyiz sebebini incelemesi mümkün değildir. Diğer bir ifadeyle, temyiz incelemesinin sınırlarından biri ve en önemlisi, ileri sürülen temyiz sebebinin istinafta ileri sürülüp sürülmediği ve ileri sürülen sebebin istinaf mahkemesince hukuka aykırı olarak değerlendirilip değerlendirilmediği hususudur. Buna göre, birleşen davada davalı ... hakkında istinaf aşamasında ileri sürülmeyen hususlar, temyiz aşamasında ileri sürülemeyecektir. Bundan ayrı Mahkemece hükme esas alınan raporun taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde ve hükme esas alınan raporda da belirtildiği üzere; okula giden öğrencilere grup eğitimi verilemeyeceği iddiasının sübuta ermediği, bu nedenle 103.610,68 TL'lik ödemenin yerinde bulunması nedeniyle davacının iadesini talep edemeyeceği anlaşılmakla; davacının temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. 16.11.2005 tarihli ve 294 sayılı ''Özel Eğitim Kurumu Ruhsatnamesi'' ile davalı ... tarafından Özel İlk Yaz Özel Eğitim Kursu ticari ünvanı altında özel eğitim faaliyetlerinin yürütülmesine izin verilmiştir. Davalı ..., ticari işletmesini İstanbul 13. Noterliğinde düzenlenen 06.06.2007 tarihli ve 12595 yevmiye numaralı devir sözleşmesi ile davalı Moda şirketine, o da Bakırköy 2. Noterliğinin 20.06.2008 tarihli ve 12523 yevmiye numaralı ''Devir Sözleşmesi'' ile Özel İlk Yaz Özel Eğitim Kursunun ruhsatnamesi ve işyerinin işletme hakkını diğer davalı İlkyaz şirketine devretmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinde de belirtildiği üzere, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemeleri görevlidir. Diğer taraftan, 6102 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde mutlak ve nisbi ticari davalar belirtilmiş olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık mutlak ya da nisbi ticari dava kapsamına girmediğinden, görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu açıktır. Bundan ayrı dosyadaki devir sözleşmeleri incelendiğinde; devirlerin kısa süreler içerisinde gerçekleşmesi ve tüzel kişileri temsilen imza atan kişilerin soyadlarının aynı oluşu gözetildiğinde; taraflar arasında gerçek bir devir ilişkisinden bahsedilemeyeceği, şirketler arasında organik bağ olduğu, dolayısıyla kabul edilen alacaktan müteselsilen sorumlu bulundukları anlaşılmakla; davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz eden davalı şirketlere yükletilmesine,

17.100,00 TL vekalet ücretinin davalı Moda Kürk Deri Tekstil ve Özel Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti.nden alınarak davacıya verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/437, Karar No: 2013/14011, Tarih: 13.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/437 E.  ,  2013/14011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Açılan davanın niteliğine göre Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Dava konusu makinenin konusunda uzman bilirkişiye incelettirilerek 1072 sayılı yasa kapsamına giren, rulet, tilt, langırt veya benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen, otomatik, yarı otomatik el veya ayakla kullanılan oyun alet veya makineleri ile benzerlerinden olup olmadığı tespit edildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, o yer savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11915, Karar No: 2014/351, Tarih: 30.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/11915 E.  ,  2014/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUŞADASI KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2012

NUMARASI : 2011/1-2012/3

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında H..F..M.. çalışma alanında bulunan 11 ada 9 parsel sayılı 159,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle davalı Hazine adına arsa niteliği ile tespit edilmiş, Kadastro Mahkemesinin 1971/76 Esas sayılı dava dosyasında davalı olması nedeniyle malik hanesi açık bırakılmıştır. Davacı M.. K.., tespit sonrası kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı M.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza ilişkin Kadastro Mahkemesinde devam eden bir dava olmadığı gibi re'sen malik araştırmasını gerektirir bir durum bulunmadığı kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de değerlendirme dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Ç...11 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 1971 yılında 2613 sayılı Yasa'ya göre yapılan kadastrosu sırasında önce 4 ada 6 ila 7 parseller olarak belirlenip Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1964/171 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilerek ara hudutları açık bırakılmış, bilahare komisyonca 11 ada 1 ila 14 sayılı parsellere ayrılmış ve 01.08.1960 tarih 1 numaralı tapu kaydı nedeniyle Hazine adına tespit edilmiş, ek karara karşı Kadastro Mahkemesinin 1971/76 Esas sayılı dosyasında dava açıldığından mülkiyetinin kesinleşmediği belirtilmek suretiyle davalı olarak tespit edilmiştir. Davacı M.. K.., taşınmazı 1973 yılından bu yana kullandığı iddiasıyla adına tescili istemi ile dava açmıştır. Çekişmeli taşınmaza ait tespit tutanağının malik hanesi Asliye Hukuk Mahkemesinin 1964/171 Esas ve Kadastro Mahkemesinin 1971/76 Esas sayılı dava dosyalarında davalı olması nedeniyle açık bırakıldığına, halen de mülkiyet durumu belirlenmediğine göre Kadastro Mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 30. maddesi uyarınca gerçek hak sahibinin re'sen tespiti ve onun adına tescil edilmesi gerekeceği kuşkusuzdur. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, kadastro hakimi taşınmaz malların sınırlarını arazi ve harita üzerinde belirterek hukuki durumlarını tespit etmek suretiyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun öngördüğü tapu sicilini oluşturmak, doğru, uygulanabilir, açık ve infazda tereddüt doğurmayacak nitelikte hüküm kurmakla yükümlüdür. Bu nedenle Asliye Hukuk Mahkemesinin 1964/171 Esas ve Kadastro Mahkemesinin 1971/76 Esas sayılı dava dosyalarının getirtilmesi, bu dosyaların tarafları da nazara alınmak suretiyle taraf teşkilinin sağlanması, işin esasına girilerek yargılama yapılması ve tespit günü itibariyle taşınmazın hukuki durumunun saptanarak malik hanesinin doldurulması gerekmektedir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29969, Karar No: 2016/15128, Tarih: 29.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/29969 E.  ,  2016/15128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin davalı şirkette çalıştırken iş akdinin davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ve eksik ödenen ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı ... Özel Güvenlik Hiz. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, fazla ödeme yapıldığı gerekçesiyle ve işten çıkarılma baskısı ile bir kısmı elden bir kısmı maaş bordrosu ile aydan aya yapılan kesintilerle toplam 3.000,00 TL'nin işverence geri alındığını, davalının asıl işvereni ile aralarındaki muarazanın sona ermesi halinde alınan paranın geri ödeneceğine ilişkin taahhütname düzenleyip davacıya verdiğini iddia ederek şimdilik 500,00 TL eksik ödenen ücret alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Mahkemece kesintinin haklı bir sebebe dayanması ve davacının bu kesintiye uzun süre ses çıkarmamasının ardından talepte bulunmasının dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece kesintinin haklı bir sebebe dayanması ve davacının bu kesintiye uzun süre ses çıkarmamasının ardından talepte bulunmasının dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği gerekçesiyle isteğin reddine karar verilmiştir.

...Genel Müdürlüğü'nün .... 2. Dairesinin 28.06.2007 tarihli kararı doğrultusunda asgari ücret fiyat farkı kaynaklı olarak işçinin fazladan eline geçen net tutarın geri alınmasına, kesinti tutarının işçi bordrolarında gösterilmek suretiyle '' asgari ücret fiyat farkı fazla ödeme kesintisi'' adı altında yapılmasına dair 18.06.2012 tarihli talimat yazısına istinaden davalı şirket tarafından asgari ücret fiyat farkı kaynaklı olarak davacının fazladan eline geçen net tutarın 2012 yılının Ağustos, Eylül, Ekim ve Kasım ayı bodrolarında tahakkuk ettirilerek toplam 1500 TL kesinti yapıldığı anlaşılmaktadır. 4857 sayılı Yasanın 62. Maddesi uyarınca işçinin ücretinden işverence kesinti yapılamayacağı ancak DHMİ'nin talimatları doğrultusunda işçilerin ücretlerini öderken miktar olarak uygulanması gereken asgari ücretler arasındaki farkı oran olarak uygulayarak fazla ödeme yapılmasının, asgari ücret fiyat farkı kaynaklı olarak işçinin fazladan eline geçen tutarın artık taraflar arasında çalışma koşulu haline geldiği, davacının yazılı onayı olmadan ücretinden bu şekilde kesinti yapılamayacağı, işverenin işçinin yazılı muvafakatını almadan çalışma koşullarında değişiklik yapamayacağı gözönüne alındığında bordrolarda tahakkuk yapılan 1.500,00 TL kesintinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddi hatalıdır.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, pesin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29/09/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35275, Karar No: 2022/5542, Tarih: 22.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/35275 E.  ,  2022/5542 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 129/1, 62, 52, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi maddeleri gereğince 980,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin ...tarihli ve ... sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ... gün ve ... sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas hakaret suçundan hüküm kurulurken temel ceza olarak 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi gereğince belirlenen 90 gün adli para cezası üzerinden anılan Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılırken, hesap hatası yapılarak 105 gün adli para cezası yerine, 107 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve sonrasında bu rakam üzerinden aynı Kanun'un 129/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığında 78 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 80 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve akabinde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 65 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 66 gün adli para cezasına hükmedilmesi ile tayin olunan bu cezadan 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca yapılan 1/4 indirim neticesinde 48 gün adli para cezası yerine, 49 gün adli para cezası olarak hesaplanmasını müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesince gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi sonucunda ise 960,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 980,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1-4, 129/1 ve 62/1. ve CMK’nın 251/3 maddeleri gereğince mahkumiyet hükmü kurulurken, TCK’nın 125/1 maddesi uyarınca belirlenen 90 gün adli para cezasında TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanmasında 1/6 oranında artırım yapılırken 105 gün adli para cezası yerine 107 gün adli para cezasına hükmedilmesi, sonrasında da bu hatalı hesap üzerinden devam edilip TCK’nın 129/1 maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılması neticesinde 78 gün adli para cezası yerine, 80 gün adli para cezasına, aynı Kanun'un 62/1. maddesine göre 1/6 oranında yapılan indirim neticesinde 65 gün adli para cezası yerine, 66 gün adli para cezasına hükmedilmesi ile tayin olunan bu cezadan 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca yapılan 1/4 indirim neticesinde 48 gün adli para cezası yerine, 49 gün adli para cezası olarak hükmedilerek, bu cezanın aynı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrilmesi sonucu 960 Türk lirası yerine, 980 Türk lirası adlî para cezasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1)Hakaret suçundan sanık ... hakkında, ...Asliye Ceza Mahkemesi'nin ...tarihli ve ... sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2)Karardaki hukuka aykırılık sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, aynı yasa maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, Yerel Mahkemece yapılan uygulama da gözetilerek, sanığın, TCK'nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3) Sanığın hakaret suçunu alenen işlediği anlaşıldığından, cezasında TCK’nın 125/4. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılarak sanığın 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4) Sanığın eylemi haksız tahrik altında gerçekleştirdiğinden cezasında TCK’nın 129/1. maddesi uyarınca takdiren 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 78 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5)TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, sanığın 65 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

6) CMK’nın 251/3 maddesi gereğince 1/4 oranında indirilerek sanığın 48 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

7)TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 960 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

8)İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29759, Karar No: 2013/25549, Tarih: 06.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/29759 E.  ,  2013/25549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüze karşı 16/05/2011 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CYUY.nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 29/05/2011 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 06/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.