muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22724, Karar No: 2018/1475, Tarih: 12.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22724 E.  ,  2018/1475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede, kısa kararda kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli olarak 69.375,15-TL'ye hükmedildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 63.590,29-TL'ye hükmedildiğinden kısa karar ile gerekçeli karar çelişkilidir. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun l0.04.l992 gün l99l/7 – l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaata göre karar verebilir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle sair hususlar incelenmeksizin H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4975, Karar No: 2022/7065, Tarih: 17.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4975 E.  ,  2022/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın esastan reddine dair verilen 23.03.2021 tarih ve 2021/392 E. - 2021/540 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Şekerbank Eskişehir Taşbaşı Şubesi nezdindeki hesabı üzerinden aldığı çek karnesinden iki adet çek yaprağının doldurularak davacı aleyhine icra takipleri yapıldığını, çeklerin birinin 10.01.2005 tarihli ve 62.500,00 TL bedelli olup diğer çekin 20.01.2005 tarihli ve 27.000.-TL bedelli olduğunu, bu çeklerdeki yazı, rakam ve imzaların hiçbirinin davacıya ait olmadığını, davacı ile davalı şirketin defter ve kayıtlarının incelenerek aralarında ticari bir alışveriş olup olmadığının tespitini ve bu kapsamda bir ticari ilişki yoksa çeklerden dolayı davalıya borcunun olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın iki adet çekteki imzanın davacı ...'a ait olmadığı iddiası ile imza inkarında bulunduğunu, Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2004/613 esas sayılı dava dosyasının işlemden kaldırıldığını, kendi açtıkları imza inkarı davasını takip etmeyip reddine sebep olan davacı tarafın yeni bir dava açarak aynı iddiaları öne sürmesini kabul etmediklerini, çekin bir ödeme aracı olduğunu, çeki verenin karşılığında mal verilmediğini ileri süremeyeceğini, bedelsizlik iddiasında bulunamayacağını, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf incelemesi sonucu bölge adliye mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş olup, bölge adliye mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda dosya kapsamına göre, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/561 Esas 2011/180 Karar sayılı dosyasında, katılan Teknikeller Yapı ... Ltd. Şti. ve Mustafa Yılmaz, sanıklar ...ve ... hakkında bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından dolayı yapılan yargılama sonucunda, sanık ...'ın suça ve eldeki davaya konu 30/01/2005 keşide tarihli 2709125 nolu 27.200.000.000 ETL ve 2709119 nolu 10/01/2005 tarihli 62.500.000.000 ETL bedelli iki adet çekin sanıklardan ...'a ait olduğu ancak oğlu olan sanık ...tarafından keşideci olarak imzalandığı yönünde savunmada bulunulduğu, bilirkişi raporuyla da çekteki keşideci imzaların sanık ...'a ait olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle sanık ...'ın delil yetersizliğinden beraatine, sanık ...'ın çekleri babasının imzasını sahte olarak kullanarak düzenlediği ve mal karşılığında verdiği, çeklerin bankada karşılığının çıkmadığı ve icra takibine konu edildiğinde de imza inkarında bulunulduğu, bu nedenle ...'ın vasıflı dolandırıcılık suçunu işlediği ve sahte evrak tanzimi suçundan dolayı cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2013/2266 Esas 2014/20791 Karar sayılı ilamıyla dolandırıcılıktan suçundan açılan davanın düşmesine, sahtelik suçundan verilen hükmün bozulmasına karar verildiği, dosyanın aynı mahkemenin 2015/29 Esasına kaydedilerek sanıklar Ünal ve Gürol'un sahtecilik suçundan dolayı cezalandırılmalarına ilişkin kararın temyizi üzerine, Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 08/06/2016 tarih 2016/415 Esas 2016/5343 Karar sayılı ilamıyla onanarak aynı tarihte kesinleştiği, 16/06/2008 tarihli bilirkişi raporunda dava ve takibe konu her iki çekteki keşideci imzalarının davacı ... eli ürünü olmadığının belirtildiği, çekteki keşideci imzasının sahte olduğuna ilişkin mutlak def’i herkese karşı ileri sürülebileceği, Ağır Ceza mahkemesi dosyası ve mevcut dosya kapsamından icra takiplerine ve davaya konu çek yapraklarının, davacıya ait olmasına rağmen onun bilgisi ve rızası dahilinde oğlu ...tarafından keşide edilerek üçüncü kişilere temlik edildiği ve dava konusu çeklerin de bu kapsamda düzenlenen çeklerden olduğu ve paraf imzalarının da yine davacının rızası dahilinde oğlu ...tarafından atıldığı, bu şekilde kambiyo senedi ile borçların çek hesap sahibi ..

...tarafından keşide edilerek üçüncü kişilere temlik edildiği ve dava konusu çeklerin de bu kapsamda düzenlenen çeklerden olduğu ve paraf imzalarının da yine davacının rızası dahilinde oğlu ...tarafından atıldığı, bu şekilde kambiyo senedi ile borçların çek hesap sahibi ... yönünden bağlayıcı olduğu gözetildiğinde ilk derece mahkemesince benzer gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinin yasaya uygun olduğu, öte yandan davacı vekilince mahkeme kararının gerekçe ve sonuç kısmının birbiriyle çelişkili olduğu, ayrıca davacı tarafça davalı şirketin defterlerine delillerin hasredildiğinin gözetilmediği hususlarına yönelik istinaf başvurusuna gelince; mahkeme kararının gerekçe kısmında dosya kapsamında alınan imza incelemesine ilişkin bilirkişi raporuyla ceza dosyasındaki raporların anlatıldığı ve Ağır Ceza Mahkemesi ilamının kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle hüküm kurulduğunun açıklandığı, bu durumda gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşmadığı gibi davacının dava dilekçesinde delillerini davalı şirketin defterlerine hasretmesine ilişkin açık bir ibarenin de olmadığı nazara alındığında davacı vekilinin bu yönlere ilişen istinaf başvurusunun da yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 373/3. maddesi uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17633, Karar No: 2023/1545, Tarih: 28.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/17633 E.  ,  2023/1545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Mustafakemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/730 Esas, 2016/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, hakkında verilen hapis cezasını temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın uyuşturucu madde kullandığını ikrar etmesi, gerek Mustafakemalpaşa Devlet Hastanesinin 01.06.2014 tarihli muayene raporunda yüksek doz uyuşturucu (bonzai) kullanımına bağlı intaksiyon gelişmiş, bilinç kapalı hayati tehlike olduğunun belirtildiği gerekse MedicalPark Hastanesindeki tedavi evraklarında uyuşturucu komasına girdiğinin belirtildiği, tıbbi yönden uyuşturucu madde kullandığı saptanan sanığın üzerine atılı suçu işlemiş olduğunun kabulünün gerekeceği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen sanığın 01.06.2014 tarihinde rahatsızlanarak hastaneye kaldırıldığı, alınan savunmalarında uyuşturucu madde kullandığını ifade ettiği, ancak soruşturma kapsamında 5271 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi kapsamında 13.06.2014 tarihli karara istinaden sanıktan alınan örneklere dair 20.08.2014 tarihli rapor sonucunda herhangi bir bulgunun bulunmadığının bildirildiği görülmekle; sanığın, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanıp kullanmadığına ilişkin olarak kan, idrar veya kıl örnekleri üzerinde inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili hastanelerden sorulup varsa buna ilişkin raporların ve tahlil sonuçlarının getirtilerek, gerekirse sanığın hastanelerden alınan tahlil sonuçlarında uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran bir madde olup olmadığının belirlenmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu veya uzman bir kurum ya da kuruluşa inceleme yaptırılmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 inci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 inci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya

bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunması gerekirken,

Sanık hakkında incelemeye konu 01.06.2014 tarihli eylem nedeniyle, 10.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının, sanığa 19.12.2014 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ve bu 10.12.2014 tarihli erteleme kararının 05.01.2015 tarihinde kesinleştiği ancak erteleme kesinleşmesi beklenmeden infazı için 10.12.2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine yükümlünün 05.01.2015 tarihinde başvurarak denetimin infazına başladığı ve AMATEM'e sevk edildiği, AMATEM'e başvurmadığının bildirilmesi üzerine uyarılmasının ardından başvurarak denetime devam ettiği, 07.09.2015 tarihli SAMBA grup toplantısına katılmaması nedeniyle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının kapatıldığı, kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun da sağlanmadığı anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 01.06.2014 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 05.01.2015 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu

davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan kamu davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

aa)Var ise; Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

bb)Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibariyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 05.01.2015 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının birinci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanunun'da öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR