muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11254, Karar No: 2009/10491, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11254 E.  ,  2009/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, dava dilekçesinde kızı ...'in "..." olan soyadının "..." olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, evlilik dışı doğup, annesinin bekarlık hanesine, annesinin soyadı ile yazılan ...'in soyadının, babasının soyadı olan "..." olarak değiştirilmesi istenilmiştir. Mahkemece, davacının nüfus kaydının düşünceler kısmında ...'in, ...'ın çocuğu olduğunun belirtildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada mevcut nüfus kaydı içeriğinden; soyadının değiştirilmesi istenilen ...'in, annesi ...'in bekarlık hanesinde kayıtlı olup, kaydın düşünceler bölümünde; M.K.290.md. göre evlilik dışı olup babasının Ordu Mübarek Köyü 71-61-19'da kayıtlı ... olduğu belirtilmiştir. 4721 sayılı Yasanın 321.maddesinde, çocuğun ana ve baba evli değilse annenin soyadını taşıyacağı öngörülmüştür. Öte yandan 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 28.maddesinin 4.fıkrası hükmüne göre de tanınan çocuklar babaları hanesine baba adı ve soyadı ile onların kimlik ve kayıtlı olduğu yer bilgileri belirtilmek suretiyle tescil edilir. Aynı Yasanın geçici 5.maddesinde ise bu kanun yürürlüğe girinceye kadar tanıma beyanı veya babalığa hüküm kararı sonucu ana hanesine tescil edilen çocukların baba hanelerine nakline ana veya babanın birinin, çocuk ergin ise kendisinin müracaatı aranır hükmüne yer verilmiştir. Anılan bu Yasa maddeleri birlikte değerlendirildiğinde davanın reddi gerekirken kabulü yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7519, Karar No: 2013/1473, Tarih: 29.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/7519 E.  ,  2013/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1982-1989 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı ...’in davalı ... Belediyesinde 16.06.1983-31.12.1984 tarihleri arası 555 gün ve 01.09.1986-24.04.1989 tarihleri arasında 954 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmaları gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı ... Belediyesince davacı adına düzenlenen 16.06.1983 tarihli sigortalı işe giriş bildirgesinin Kuruma 06.07.1983de intikal ettirildiği; ancak bu işyerinden Kuruma bildirilen sigortalı çalışmalarının bulunmadığı,davacının belediyede şöförlük yaptığını beyan ettiği, 1982/2.döneminden 1989/2.dönemine kadar davalı belediyeye ait bordrolarda davacı adına rastlanmadığı, yargılama safhasında dinlenen tanıkların hiçbirinin bordro tanığı olmadığı, davacı tarafından davalı işverenlik aleyhine bir kısım işçilik alacaklarını teminen Kurtalan Asliye Hukuk(İş) Mahkemesinin 1989/64 esasına kayden dava açıldığı,davacının davalı işverenlik emrinde 16.06.1983-24.04.1989 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmek suretiyle bir kısım işçilik alacaklarını TİS üzerinden hesaplanmak üzere davacıya ödenmesine 31.08.1990 tarihli karar ile hükmedildiği veanılan bu kararın Y.9.H.D'nin 26.03.1991 tarihli kararı ile onandığı anlaşılmaktadır.Ancak şu bilinmelidir ki işçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmektedir.

Uyuşmazlık, davacının 1982 -1989 yılları arasında davalı işyerinde geçtiğini iddia ettiği çalışmalarına ilişkin olup davalı işyerinin kamu kuruluşuna ait olduğu da gözetildiğinde davacının çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş;davalı belediyede uyuşmazlık konusu dönemde kayıtlı çalışanların ve yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerin araştırılıp tesbit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı ücretlerin kayıt dışı kalıp kalmadığı kalmışsa nedeni yönünde yöntemince beyanlarını almak,davacının hangi araçta çalıştığı sorularak beyanlara göre bahse konu aracın gerçekten var olup olmadığı,davacının ehliyetinin olup olmadığı da araştırılarak gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'na iadesine, 29/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18431, Karar No: 2015/3505, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18431 E.  ,  2015/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/6474 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir. Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 24/03/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10041, Karar No: 2015/10302, Tarih: 14.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/10041 E.  ,  2015/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/232847

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2013

NUMARASI : 2013/57 Esas, 2013/71 Karar

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/232847

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2013

NUMARASI : 2013/57 Esas, 2013/71 Karar

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde Balıkesir Merkeze bağlı .. köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın bu dönem içerisinde ihale yapmadan ve köy ihtiyar heyetince karar alınmadan köy arazilerini kiraya vererek köyü zarara uğrattığı ve aynı zamanda köy arazilerini kendisi ekip biçerek herhangi bir ücret ödemeden gelirlerinden faydalandığı, yine R.. D.. isimli şahıstan mera kirası olarak 700 YTL para aldığı halde herhangi bir karara ve ihaleye dayanmaksızın yapılan bu kiralama sonucu parayı köy kayıtlarına yansıtmayıp zimmetinde tuttuğu iddia edilen olayda; iddianamede adlarına yer verilen F.. E.., U.. M.., M.. T.. ve F.. Ç.. isimli kişilerin usulüne uygun olarak tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak köye ait arazileri nasıl kiraladıklarının, ihale ya da pazarlık usulü ile kiralayıp kiralamadıklarının, kira bedeli olarak ne kadar ücret ödediklerinin, ödemelerine ilişkin ellerinde herhangi bir belge bulunup bulunmadığının sorulmasından, ödemeye ilişkin belge ibraz etmeleri halinde teslim alınmasından, sanık, katılan Ş.. M.., tanık S.. Ç.. ve ziraat mühendisi bir bilirkişinin iştiraki ile mahallinde keşif yapılıp adı geçen kişilerin köye ait kiraladıkları arazilerin mera vasfında bulunup bulunmadığının belirlenmesi ile sanığın herhangi bir bedel ödemeden kullandığı iddia edilen köye ait Bağlar mevkiindeki arazi ile tanık S.. Ç..'a kiraya verildiği iddia edilen köye ait arazinin aynı arazi olup olmadığının saptanmasından, sanığın bedel ödemeden kullandığı iddia edilen arazinin farklı bir arazi olduğunun belirlenmesi halinde ise ziraat mühendisi bilirkişiye bu arazinin kira gelirlerinin hesaplattırılmasından ve sanığın görev yaptığı döneme ilişkin köy muhtarlığına ait tüm defterler, harcama belgeleri ve diğer belgelerle birlikte dosyanın tüm ekleriyle önceki bilirkişiler dışında, Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak bilirkişi kuruluna tevdii ile mahallinde düzenlenmesi halinde ziraat mühendisi bilirkişinin tespitleri de dikkate alınmak suretiyle köyün tüm gelir ve giderlerinin karşılaştırılarak sanığın zimmetinde kalan paranın bulunup bulunmadığına ilişkin ayrıntılı rapor alınmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca bu arazilerin köy muhtarlığınca kiraya verilebilecek nitelikte arazi olması durumunda görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle ihale yapmadan ve herhangi bir karar almadan bu arazileri kiraya vererek bu kişilere menfaat sağladığı gibi, bu arazilerin ihale yoluyla kiralanması durumunda katılacak kişilerin mağduriyetine neden olmak suretiyle görevi kötüye kullanma suçunun oluşacağı nazara alınmadan eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13174, Karar No: 2015/16701, Tarih: 16.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/13174 E.  ,  2015/16701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu aleyhine genel haciz yoluyla başlatılan takipte alacaklı taraf, borçlunun icra takibine itirazı süresinde olmamasına rağmen, takibin icra müdürlüğü tarafından durdurulmasına karar verildiğini ileri sürerek ilgili memur işleminin kaldırılmasını ve takibin devamını talep etmiş, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Genel haciz yoluyla takipte, İİK.nun 62. maddesi uyarınca borçlunun 7 günlük sürede itiraz etmesi halinde aynı Kanunun 66. maddesi gereğince takip durur.

İİK.nun 8. ve İcra İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 22/2. maddesi gereğince, icra ve iflas daireleri yaptıkları muamelelerle kendilerine vaki talep ve beyanlar hakkında bir tutanak yaparlar. Sözlü itirazlar ile talep ve beyanların altları ilgililer ve icra müdürü veya muavini veya katibi tarafından imzalanır.

Buna göre ödeme emrine itiraz dilekçesinin icra memuruna havale ettirilip icra tutanağına yazdırılmış olması gerekir. Çünkü ödeme emrine itiraz tarihi, itiraz dilekçesindeki tarih olmayıp, bu dilekçenin icra tutanağına geçirildiği tarihtir (HGK.13.5.2009 tarih ve 2009/12-185 E.-2009/182 K).

Somut olayda, borçluya örnek 7 ödeme emrinin 30.10.2012 tarihinde tebliğ edildiği, dosya arasında bulunan borçluya ait bila tarihli itiraz dilekçesine icra müdürlüğünce alındığını gösteren havale tarihi işlenmediği, yine icra müdürlüğünce 11.12.2012 tarihinde, 09.11.2012 tarihli haciz kararının verildiği sırada dosya içeriğinden itiraz dilekçesinin anlaşılamayan şekilde alındığı veya düştüğü belirtilip, borçlu tarafından dosyaya ibraz edilen üzerinde yalnızca alındı kaşesi bulunan itiraz dilekçesi suretine itibar edilerek itiraz dilekçesinin süresinde alındığı kabul edilip takibin durdurulduğu, borçlu tarafından icra müdürlüğünün 11.12.2012 tarihli kararı ile süresinde verildiği kabul edilen itiraz dilekçesinin, kanunda öngörülen sürede verildiğine ve icra tutanağına geçirildiğine dair kayıt bulunmadığı görülmektedir. Buna göre, borçlu tarafın itiraz dilekçesinin süresinde verildiği kabul edilip takip durdurulamaz.

O halde borçlunun süresinde itiraz ettiğine ya da itiraz dilekçesi verdiğine dair İİK 8. madde anlamda bir icra tutanağı bulunmadığından süresinde yapılmış itirazın varlığından bahsedilemeyeceğinden, mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

O halde borçlunun süresinde itiraz ettiğine ya da itiraz dilekçesi verdiğine dair İİK 8. madde anlamda bir icra tutanağı bulunmadığından süresinde yapılmış itirazın varlığından bahsedilemeyeceğinden, mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8586, Karar No: 2015/78, Tarih: 13.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8586 E.  ,  2015/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11026, Karar No: 2015/744, Tarih: 11.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/11026 E.  ,  2015/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ... dışındaki davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahipleri arasında imzalanan 11.07.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, ½ hissesi arsa sahiplerine düşen 4 nolu bağımsız bölümün, müvekkiline ait diğer ½ hissesinin 75.000,00 TL ödenmesi karşılığında arsa sahiplerine devredileceğinin kararlaştırıldığını, tapu işlemleri için arsa sahiplerinin imzası gerekli bulunduğundan, anılan ½ hissenin kararlaştırılan bedel ödenmeksizin arsa sahiplerine devredildiğini, ancak davalı arsa sahiplerince bugüne kadar bedelin ödenmediğini ileri sürerek, 75.000,00 TL'nin faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 4 no'lu bağımsız bölümün tamamının, davacı tarafından müvekkileri adına tapuya tescil ettirildiğini, bu durumun sözleşmede kararlaştırılan 75.000,00 TL'nin davacıya ödendiğinin kanıtı olduğunu, müvekkillerinin de davacıdan mahkeme ilamına dayalı eksik iş ve kira bedeli alacağı bulunduğunu, bunların mahsubu gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, 4 no'lu bağımsız bölümün tamamının, davacı tarafından müvekkileri adına tapuya tescil ettirildiğini, bu durumun sözleşmede kararlaştırılan 75.000,00 TL'nin davacıya ödendiğinin kanıtı olduğunu, müvekkillerinin de davacıdan mahkeme ilamına dayalı eksik iş ve kira bedeli alacağı bulunduğunu, bunların mahsubu gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının davasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 19.04.2012 tarih ve 2011/3531 E, 2012/2710 K sayılı ilamıyla, taraflar arasında pay devrine ilişkin akit tablosu düzenlenmediği, dava konusu ½ payın, davalılar tarafından verilen yetkiye dayalı olarak davacı yüklenici tarafından kat irtifakı yoluyla davalılar adına tescil edildiği, bu durumda sözleşmede kararlaştırılan 75.000,00 TL'nin ödendiğini kanıtlama yükümlülüğü davalı arsa sahiplerine ait olduğundan, davalı tarafın bu husustaki dellileri incelenerek davanın sonuçlandırılması gerekirken, ispat yükünün davacıda olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesinin doğru olmadığı belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı tarafça, tarafların dava konusu pay için 75.000,00 TL bedel ödenmesine ilişkin sözleşme hükmünü iptal ettiğine ilişkin fotokopi belge sunulmuş ise de davacının söz konusu belgeyi kabul etmediği, fotokopi belge üzerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılamayacağı gibi bu belge yazılı delil başlangıcı dahi sayılmadığından tanık dinletme talebinin yerinde olmadığı, davalı tarafça, cevap ve delil dilekçesinde yemin deliline dayanılmadığından, yemin teklif etme hakkının da bulunmadığı, bu itibarla davalı tarafın 75.000,00 TL'yi ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 75.000,00 TL'nin davalılar ..., ... ve ...'ndan tahsiline, davalıların takas mahsup talebinin kabulü ile mahkeme hükmüne dayalı 32.649,08 TL tutarındaki alacaklarının mahsubuna, tapu kayıt maliki olmadığı anlaşılan davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, ... dışındaki davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, ... dışındaki davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... dışındaki davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.