muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17, Karar No: 2013/372, Tarih: 17.09.2013

Öte yandan Ceza Genel Kurulunun 22.06.2010 gün ve 119-155 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Başbakanlık genelgesi uyarınca 12 Aralık 2008 Cuma günü hizmetlerin aksamaması açısından gerekli tedbirin alınması ve asgari seviyede personelin bulundurulması kaydıyla idari izin günü olarak belirlenmiş ise de, bu günün resmi tatil olmaması nedeniyle süreler ve bu bağlamda temyiz süresi işlemeye devam etmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın yüzüne karşı verilen hükümde yasa yolu bildirimi "7 gün içinde Yargıtay yolu açık olmak üzere" şeklinde olup, temyiz süresinin başlangıcı belirtilmediğinden, bu durumun sürenin tebliğden mi, yoksa tefhimden mi başlayacağı konusunda tereddüte yol açtığı, nitekim sanığın 15.12.2008 tarihli temyiz dilekçesinde yer alan "...bugün tarihi itibariyle mahkemeniz kaleminden tebliğ ettim, yasal süresi içinde temyiz ediyorum" şeklindeki beyanından da sürenin başlangıcı konusunda tereddütte kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, yerel mahkemece tefhim edilen kararda kanun yolu bildiriminde bulunması gereken temyiz süresinin başlangıcının belirtilmemesi CMK'nun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni olup, sanığın 15.12.2008 tarihinde vermiş olduğu dilekçesinin eski hale getirme talebi mahiyetinde olduğunu kabul eden Özel Dairece temyiz isteminin süresinde yapıldığı belirtilerek hükmün esasının incelenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, yerinde olmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2013 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15812, Karar No: 2017/4859, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15812 E.  ,  2017/4859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21640, Karar No: 2017/11087, Tarih: 22.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/21640 E.  ,  2017/11087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, 6 aylık asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 16.09.2015 gün ve 2014/12322 Esas, 2015/25851 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, fazla mesai ücretinin ödendiğinin yazılı belgelerle ispatının davalı işverene ait olduğu ancak davalının bu ispat yükümünü yerine getirmediği, bozmadan önce dinlenen davacı tanığı ...’nın saat ücretlerinin haftalık ücrete göre belirlendiğini fazla çalışmanın da haftalık üzerinden bölünerek belirlendiğini belirttiği, davalı işyerinde 11 yıldan fazla çalıştığı anlaşılan davacının fazla mesaisinin ne şekilde ödendiğine ilişkin davalı yanın beyanda bulunmadığı da görülerek bozma ilamının 4. maddesinde belirtilen bozma sebebine ve 5. maddede belirtilen bozma sebebinin yasaya uygun olmadığı gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı taraflar tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6763 sayılı kanunun 45. maddesi ile eklenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici dördüncü maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “Yüzde veya parça başı ücretle çalışmada işçi mesai arttıkça ücreti arttığından, fazla mesai ücretinin sadece zamlı kısmının hesaplanması gerekir. Davacının parça başı ücretle çalıştığının tespiti halinde fazla çalışma ücret alacağının sadece zamlı kısmının hüküm altına alınmalıdır. Ücretin niteliği belirlenmeden fazla çalışmanın hesaplanıp hüküm altına alınması ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.

Hüküm altına alınan alacakların infazda tereddüte yol açacak şekilde net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesi usule aykırıdır.” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olduğu, yerel mahkemece direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 4. maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 22/06/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2685, Karar No: 2012/1787, Tarih: 15.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/2685 E.  ,  2012/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Ankara 1. Aile Mahkemesinden verilen 14.02.2011 gün ve 521/160 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, müvekkili ile davalının 1988 yılında evlendiklerini Ankara 3. Aile Mahkemesinin 2007/197 Esasında kayıtlı davalı ...'ın Necla aleyhine açmış olduğu boşanma davasının TMK.nun 166/3. maddesi uyarınca kabulle neticelendiği ve 12.12.2008 tarihinde kesinleştiği, evlilik birliği devam ederken satın alınan 06 NP 553 plakalı araç ile Karapürçek Köyündeki arsa ve Ayvalı Caddesi Bayırca Sokakta bulunan marketin açılışında ve binaların yapımı sırasında ziynet eşyalarını vererek katkıda bulunduğu, ayrıca, evden ayrılırken müşterek hanede kalan buzdolabı, çamaşır makinesi, televizyon, bulaşık makinesi ve küçük ev aletlerinin verilmediği, öncelikle bu eşyaların aynen teslimi, bu mülkün olmadığı taktirde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere; şimdilik, 1000 TL'nin tahsiline, araç, daireler, market ve market işletmesi için fazlaya ilişkin haklar saklı kalarak 10.000 TL'nin davalıdan tahsiline, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, yanların Ankara 3. Aile Mahkemesinin 2007/197-330 Esas ve Karar sayılı kesinleşen ilamı ile TMK.nun 163/3 maddesi gereğince boşanmalarına karar verildiği, kararın eki protokol bulunduğundan öncelikle kesin hüküm nedeniyle davanın reddine, ayrıca davacının herhangi bir katkısının olmadığından davanın tümüyle reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı taraf, yanların Ankara 3. Aile Mahkemesinin 2007/197-330 Esas ve Karar sayılı kesinleşen ilamı ile TMK.nun 163/3 maddesi gereğince boşanmalarına karar verildiği, kararın eki protokol bulunduğundan öncelikle kesin hüküm nedeniyle davanın reddine, ayrıca davacının herhangi bir katkısının olmadığından davanın tümüyle reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, kısa kararda “54.300 TL katılma alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, davacı tarafın bu konudaki fazlaya dair talebinin reddine, davacı vekili, 19.11.2009 havale tarihli dilekçesiyle ev eşyalarına yönelik taleplerinden feragat ettiğinden, ev eşyalarına yönelik davanın vaki feragat nedeniyle reddine” karar verilmiştir. Gerekçeli kararda ise; “Altındağ İlçesi, Tadlar-Derebaşı 38 parsel numaralı tarla niteliğindeki gayrimenkule ilişkin 42.000 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,davacının 06 NP 553 plakalı 2005 model kamyonete ilişkin 12.300 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Keçiören, Ayvalı Mahallesi, 31741 ada 6 nolu parseldeki binanın 6 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerinin davalının kişisel malı olmakla ve davacının bu yerlerde katılma alacağı ile değer artış payı mevcut olmadığından bu taşınmazlara yönelik katılma alacağı talep ve davasının reddine, davacının, davalının işlettiği ve davalının kişisel malı olarak kabul edilmesi gereken markete yönelik katılma alacağı talebinin reddine, davacı vekilinin 19.11.2009 tarihli dilekçesiyle ev eşyalarıyla ilgili talep ve davasından feragat ettiğinden, ev eşyalarına yönelik talep ve davalarının vaki feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Görüldüğü üzere, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki bu uyumsuzluk mahkemelere olan inancı sarsacaktır. Hükümlerin korunmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. Bu konuya ilişkin 10.04.1992 gün 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında; 1- Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. 2- Yerel mahkeme, bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verilebileceğine ilişkindir. Hüküm bu nedenle kanuna ve değinilen İçtihadı Birleştirme kararına aykırı olarak tesis edilmiştir.

Davalı vekilinin, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Yasanın HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasına ilişkin hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve 3.252,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12956, Karar No: 2008/15159, Tarih: -

14. Hukuk Dairesi 2008/12956 E., 2008/15159 K.

**14. Hukuk Dairesi 2008/12956 E., 2008/15159 K.**

**- ELATMANIN ÖNLENMESİ

- KÖY BOŞLUĞU

- KÖY TÜZEL KİŞİLİĞİ**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tescil ve meni müdahale istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 12.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, köy boşluğu niteliğindeki taşınmaza yersiz elatmanın önlenmesi ve bu kısmın tescili istemleriyle açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının bilirkişi krokisinde belirlenen taşınmaz bölümüne elatmasının önlenmesine davacının tescil isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

Bilirkişi krokisinde 29.85 m2 olarak ölçülen yerin tapulama çalışmaları sırasında köy boşluğu olarak bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Aslında Türk hukuk mevzuatında köy boşlukları ile ilgili bir düzenleme yoktur. Bu kavram uygulamada geliştirilmiştir. Mahkemenin kabul ettiğinin aksine eğer köy boşluğu olan bir yer kamu hizmetine tahsis edilmemişse mülkiyeti köy tüzel kişiliğine değil kural olarak hazineye aittir. Hazine tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan bu tür bir yerin adına tescilini isteyebilir.

Somut olayda, mahkemenin elatmanın önlenmesine karar verdiği "köy boşluğu" niteliğindeki yerin bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerden olup olmadığı üzerinde durulmamış, salt bu yerlerin boşluk olması nedeni ile davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, yerinde keşif suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırılarak çekişme konusu köy boşluğunun bir kamu hizmetine tahsis edilip edilmediğini saptamak, kamu hizmetine tahsis edilmemişse tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlamasının tespiti halinde engeli yoksa taşınmazın Hazine adına tesciline karar vermekten ibarettir.

Değinilen hususlar üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ve araştırmayla Hazinenin tescil talebinin reddi doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24492, Karar No: 2013/26, Tarih: 14.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/24492 E.  ,  2013/26 K.**

* SIRA CETVELİ

* İHALENİN FESHİ VE FARKININ TAHSİLİ

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 133

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 140

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu S.S. M..M.. Tarım Satış Kooperatifine ait menkullerin, 09.05.2012 tarihinde yapılan 2. artırmada alacaklı H....B.... tarafından alacağına mahsuben satın alındığı, takip alacaklısı olan ihale alıcısına ihale bedelini yatırması için 7 gün süre verildiği, alacaklının şikayet yoluyla İcra Mahkemesi'ne yaptığı başvuruda, ihale bedelinin alacaklarını karşılamadığı, ihale bedelini yatırmak zorunda olmadıkları  halde ihale bedelini yatırmaları için kendilerine süre verildiği iddiası ile icra müdürlüğü işleminin iptalini istediği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2015/14400, Karar No: 2016/511, Tarih: 18.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14400 E.  ,  2016/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/295294

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2014/5 (E) ve 2014/165 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar S... ve M... müdafiinin hükmolunan cezanın niteliği itibariyle yasal olanak bulunmayan duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

Sanıklar hakkında dosya üzerinden yapılan incelemede:

Sanıklar S.... ve M...'un birlikte hareket etmek suretiyle atılı silah ticareti suçunu işledikleri kabul olunmasına karşın, 6136 sayılı Yasanın 12/2. madde ve fıkrası yerine aynı yasanın 12/1. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar Adem ve Gültekin müdafiinin, bir nedene dayanmayan; sanıklar M... ve S... müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6015, Karar No: 2015/12840, Tarih: 02.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6015 E.  ,  2015/12840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/02/2015

NUMARASI : 2014/4-2015/46

Taraflar arasında görülen davada ....Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/02/2015 tarih ve 2014/4-2015/46 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Yurt Bank'ın TMSF'ye devrinden önce Pendik Şubesine 21/12/1999 tarihinde 7.400,00 TL parasını vadeli olarak yatırdığını, kendisine yatırmış bulunduğu paraya karşılık bir belge ve banka cüzdanın verildiğini, Yurt Bank A.Ş. yönetimine BDDK tarafından el konularak yönetimin TMSF'ye devredildiğini, bankacılık yapma ve mevduat kabul etme izninin kaldırılarak önce Sümer Bank A.Ş. ile daha sonra da Oyak Bank A.Ş. ile birleştirildiğini, taraflarınca yapılan araştırma sonucunda müvekkili tarafından bankaya yatırılmış bulunan mevduatın YurtBank A.Ş. yönetimi tarafından KKTC de kurulan dava dışı Yurt Security Offshore Bank Ltd. Şti. adlı paravan banka hesabına aktarıldığını, müvekkilinin bankalara olan güveninin kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak havale talimatının imzalatıldığını, bu şekilde toplanan paranın Yurtbank A.Ş. yönetimi tarafından Balkaner grubu şirketleri ve hayali şirketlere usülsüz kredi vermek suretiyle tüketildiğinin tespit edildiğini, davalının bu şekilde müvekkili yanıltılmak suretiyle sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, 7.400,00 TL mevduat alacağının 21/12/1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı bankaca davacıların paralarına hesaben yurt dışına gönderilmiş gibi bir işleme tabi tutulmak suretiyle Yurt Bank Merkez Şubesi bünyesinde kalmasının sağlanmış olduğu, Off-Shore Ltd'ye gönderilmiş gibi işleme tabi tutulan paraların aslında fiilen Kıbrıs'a gönderilmediği, davalı Yurt Bank A.Ş'nin Balkaner Holding A.Ş'ye bağlı, ait bir kısım şirketlere kredi verilmesi şeklinde aktarılmış olduğu ve bu durumun ayrıca İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin davalı Balkaner Holding, Ali Avni Balkaner hakkında bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırıcılık suçunun yargı kararıyla sabit olduğu anlaşılmakla söz konusu suç teşkil eden eylem nedeniyle davalı bankanın ve şirketin haksız kazanç elde ettiği davacının zarara uğratıldığı görüş ve kanaatine ulaşılarak davacının davasının kabulü ile 7.400,00 TL'nin 21/12/1999 tarihinden itibaren davanın konusuna ve tarafların sıfatına göre 3095 sayılı yasanın 2/2. maddesi uyarınca avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara payları oranında verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı banka ve feri müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının sorumluluğunun 818 sayılı BK'nın 41, 55. ve 6762 sayılı TTK'nın 336. maddelerinden kaynaklanmasına, zamanaşımı süresinin davacının parasını Off- Shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren başlayacak olmasına göre, davalı ve fer'i müdahil TMSF vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ve fer'i müdahil TMSF vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz eden fer'i müdahil harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Banka'ya iadesine, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1788, Karar No: 2017/6809, Tarih: 28.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1788 E.  ,  2017/6809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Beraat (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tanıklar ... ve ..., katılan mağdurlar ... ve ... ile katılan ...'nın beyanlarının alındığı talimat mahkemesi olan Akyurt Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2013 günlü, 2013/1 sayılı; 04.03.2013 günlü, 2013/2 sayılı ve 04.02.2013 günlü, 2013/3 talimat sayılı duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.