muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3601, Karar No: 2025/385, Tarih: 06.02.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunanlar ... ve Yapı Kredi Faktoring A.Ş. vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan ... ve şikayet olunan Yapı Kredi Fak. A.Ş. vekilleri temyiz dilekçelerinde; şikayetçinin iddiasının, sıra cetveline konu alacağın aslında borçluya ait olmayıp temlik sözleşmesine göre kendisine ait olduğuna yönelik olması sebebiyle şikayete istihkak iddiasına özgü usullere göre bakılması gerekirken sıra cetveline şikayet olarak bakılmasının hatalı olduğunu ve üçüncü kişiyle borçlu arasındaki sözleşmelerde temlik yasağı olması nedeniyle temlikin geçersiz olduğunu beyan etmişlerdir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Şikayetçinin talebi, borçlunun 3. kişiden olan hak ve alacaklarının 30.09.2015 tarihinde kendisine temlik edildiğini, dolayısıyla şikayet olunanların 2018 yılında kendisine temlik edilen alacak üzerinde haczinin geçersiz olduğunu belirterek sıra cetvelinin iptalidir.

Şikayetçinin bu talebi, İİK’nın 97 maddesinde düzenlenmiş olan üçüncü şahsın istihkak iddiası mahiyetindedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. ve 33. maddelerinde; “Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.” “Hâkim, Türk hukukunu re'sen uygular.” düzenlemeleri mevcuttur. Bu maddeler uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde bir davada vakıaları getirmek taraflara, hukuki niteleme ise hakime aittir. Bu itibarla hukuki tavsifin 3. kişinin istihkak iddiası prosedürü çerçevesinde görülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla ile karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık; davanın hangi hukuki sebebe dayandığının tam olarak anlaşılamaması halinde HMK'nın 33. m. gereğince hukuki sebebin hakim tarafından mı, yoksa HMK'nın 119 ve 129. maddeleri gereğince taraflarca mı belirlenmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere bir davada hukuki sebep, o davanın hangi kurallara göre çözüleceğinin, hangi kanunun hangi maddelerinin uygulanacağının tespiti noktasında önem arzetmektedir.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık; davanın hangi hukuki sebebe dayandığının tam olarak anlaşılamaması halinde HMK'nın 33. m. gereğince hukuki sebebin hakim tarafından mı, yoksa HMK'nın 119 ve 129. maddeleri gereğince taraflarca mı belirlenmesi gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere bir davada hukuki sebep, o davanın hangi kurallara göre çözüleceğinin, hangi kanunun hangi maddelerinin uygulanacağının tespiti noktasında önem arzetmektedir.

6100 sayılı HMK'nın 33. maddesi “ Hakim, Türk hukukunu re'sen uygular” derken aynı yasanın dava dilekçesinin içeriğini düzenleyen 119. maddesinin 1-g maddesi “Dayanılan hukuki sebepler”, cevap dilekçesininin içeriğini düzenleyen 129. maddesinin 1-f maddesi “Dayanılan hukuki sebepler” diyerek, davanın hukuki sebebinin açıkça taraflarca gösterilmesi gerektiğini hüküm altına almıştır.

Davanın taraflarınca, hukuki sebep açıkça gösterilmemişse hakim tarafından HMK'nın 31. maddesi ile kendisine verilen “Hakimin davayı aydınlatma ödevi” çerçevesinde tarafları dinleyerek bir sonuca ulaşılmalıdır.

Bu hukuki düzenlemeler ortada iken HMK'nın 33. maddesi esas alınmak suretiyle hukuki sebebin resen hakim tarafından belirlenmesinin istenmeyen sonuçlar doğurabileceği gözden ırak tutulmamalıdır. Aynı sonuca ulaşabilmek için birden fazla hukuki sebebe dayanmanın mümkün olduğu hallerde, dilekçelerde açıklık bulunmaması halinde hakimin hukuki sebebi resen belirlemesi durumunda, davanın sonucu aleyhine olan tarafı her zaman dayandığı hukuki sebebin bir başka sebep olduğunu ileri sürebilecektir.

Diğer yandan HMK'nın 31. maddesinin uygulanması derece mahkemesi hakiminin yetkisindedir. Bu nedenle sayın çoğunluğun gerekçede hem HMK'nın 31. maddesinden bahsedip hem de davanın hukuki sebebini istihkak olarak belirlemesi de kendi içinde çelişkilidir.

İşte bu sakıncaların ortadan kaldırılabilmesi için HMK'nın yukarıda bahsedilen açık hükümleri gereğince hukuki sebebin, davanın taraflarına açıklattırılarak sonuca gidilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun aksi yönde oluşan gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/967, Karar No: 2009/1606, Tarih: 20.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/967 E.  ,  2009/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada Devrek Sulh Hukuk ve Devrek Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Sulh Hukuk Mahkemesi; kadastro tutanağı düzenlendiğini belirterek, Kadastro Mahkemesi de, dava edilen yerin paftasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakıldığını gerekçe göstererek karşılıklı olarak görevsizlik kararı vermişlerdir.

Somut olayda, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda, uyuşmazlık konusu yerin yol boşluğunda bulunduğunun belirlendiği, yol hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

3402 Sayılı Yasanın 16/B-son maddesinde "yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir" hükmüne yer verilmiştir. 3402 Sayılı Yasanın 26. maddesinde ise “Kadastro Mahkemesinin yetkisinin her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği günde başlayacağı hüküm altına alınmıştır.

O halde; dava konusu edilen yerin yol olduğu, kadastro tutanağı düzenlenmediği ve paftasında gösterildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Devrek Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/865, Karar No: 2014/4045, Tarih: 26.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/865 E.  ,  2014/4045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/105-2013/404

-KARAR-

1-Şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiği Konya 6. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8158 Esas sayılı dosya sureti temyize konu dosya içerisinde bulunmakta ise de, şikayetçiye sıra cetvelinin tebliğ edildiğine dair evraka rastlanmamıştır.

İcra Müdürlüğü'nden sıra cetvelinin şikayetçiye tebliğe çıkarılıp çıkarılmadığı sorulup, çıkarılmış ise tebliğ belgesinin istenmesi, temin edilemez ise İcra Müdürlüğü ve posta idaresi kayıtlarından tebliğ tarihinin araştırılarak mahkemeye bildirilmesinin, tebliğe çıkarılmamış ise bu durumun tutulacak tutanak ile tespit edilip cevabi yazının mahkemeye gönderilmesinin istenmesi,

2-Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/1993 Esas sayılı dosyasının sonuçlanmış ise aslının, sonuçlanmamış ise dava dilekçesi ve varsa karar örneğinin ilgili mahkemeden celbi ile dosyaya eklenmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18827, Karar No: 2017/9089, Tarih: 05.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/18827 E.  ,  2017/9089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.04.2016 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.09.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, düzeltilerek onanması davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.12.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ... ile karşı taraftan davacı vekili Av.... ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya, 1480 TL Yargıtay vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2017
Yargıtay — Esas No: 2016/2870, Karar No: 2019/39379, Tarih: 24.12.2019

**7. Ceza Dairesi         2016/2870 E.  ,  2019/39379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla, sanığa atılı eylemin 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden 5607 sayılı Kanun uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık hakkında verilen gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmesi gerekirken TCK'nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nun 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken 4 numaralı bentte anılan maddenin birinci fıkrasının uygulanmasına, 6 numaralı bentte ise uygulanmamasına karar verilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

3. Sanık hakkında verilen hapis cezası ertelendiği halde TCK'nun 51/8. maddesinin ihtaratına yer verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve TCK'nun 51/3. maddesinin ihtaratına yer verildiği halde uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin kısımda yer alan ''TCK'nun 52'' ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''TCK'nun 52/2'' ibaresinin eklenmesi,

2. Hükümden TCK'nun 53. maddesine ilişkin 4 ve 6 numaralı kısımların çıkartılarak yerine gelmek üzere ''TCK'nun 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanmasına yer olmadığına'' ibaresinin eklenmesine,

1. Hükmün gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin kısımda yer alan ''TCK'nun 52'' ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''TCK'nun 52/2'' ibaresinin eklenmesi,

2. Hükümden TCK'nun 53. maddesine ilişkin 4 ve 6 numaralı kısımların çıkartılarak yerine gelmek üzere ''TCK'nun 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanmasına yer olmadığına'' ibaresinin eklenmesine,

3. Hükmün hapis cezasının ertelenmesine ilişkin bölümünde yer alan '' sanığın 1 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına'' ibaresinden önce gelmek üzere ''TCK'nun 51/3. maddesi uyarınca'' ibaresinin eklenmesine ve devamında ''TCK'nun 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına'' ibaresinin eklenmesine ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/620, Karar No: 2014/12985, Tarih: 01.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/620 E.  ,  2014/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik hırsızlığı suçundan verilen 22.12.2011 tarih ve 2010/727 Esas, 2011/786 Karar sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığı ve bu kararın temyiz edilmediği anlaşıldığından katılan vekilinin 22.12.2011 tarihli ilk hükme yönelik yaptığı temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9377, Karar No: 2018/7180, Tarih: 03.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/9377 E.  ,  2018/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 11.09.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7657, Karar No: 2009/13664, Tarih: 30.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7657 E.  ,  2009/13664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1966 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 136 parsel sayılı 3.200 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Haziran 1966 tarih 60 ila 71 sıra nolu tapu kayıtları uygulanarak tarla niteliği ile .... adına tespit edilmiştir.

140 parsel sayılı 2.700 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Haziran 1966 tarih 60 ila 71 sıra nolu tapu kayıtları uygulanarak tarla niteliği ile ... ... Tugayoğlu adına tespit edilmiştir.

Orman Yönetimi, ... ... Dolay, ... ... , ... ’ın itirazları üzerine kadastro komisyonunca, 136 ve 140 parsellerin tutanak asılları ve ekleri karar verilmek üzere ayrı ayrı yetkisizlik kararıyla tapulama mahkemesine gönderilmiştir.

... ve arkadaşları; ırsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak çekişmeli taşınmazların babaları ... Göker’in tüm mirasçıları adlarına tapuya tescili istemiyle davaya katılmışlardır. Mahkemece, davacı kişilerin ve katılan davacıların 140 parsele ilişkin davalarının reddine, Orman Yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, davacı kişilerin ve katılan davacıların 136 parsele ilişkin davalarının reddine, Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne yönelik her bir parsel hakkında ayrı esaslarda verilen kararların temyizleri üzerine Dairece ayrı ayrı bozulmuştur.

140 parsele yönelik Dairenin 8.5.2003 gün 2003/2977-4083 sayılı bozma kararında özetle “Çekişmeli 140 parsel sayılı taşınmazın Haziran 1966 tarih 60 ila 71 sıra nolu tapu kayıtlarına dayanılarak tespitinin yapıldığı, 132 ila 150 parsellerin öncesinin bir bütün oldukları ve Haziran 1966 tarih 60 ila 71 sıra nolu tapu kayıtlarının kapsamı içinde kaldıkları, bu sebeple 132 ila 150 parsellerin kadastro yoluyla oluşan tapu kayıtlarının tapu sicil müdürlüğünden getirtilmesi, davalı iseler davalı olan parsellerin dava dosyalarının birleştirilmesi, 132 ila 150 parselleri ve bu taşınmazları dıştan çevreleyen komşu taşınmazları gösterir şekilde kadastro paftasının kadastro müdürlüğünden, Haziran 1966 tarih 60 ila 71 sıra nolu tapu kayıtlarının ise ilk oluşumundan itibaren tüm gittilerinin bulundukları yerlerden getirtilerek taşınmaz başında yapılacak keşifte, yöntemine uygun orman araştırması yapılması ve tapu kayıtlarının uygulanarak kapsamlarının belirlenmesi, sınırda orman var ise tapu kayıt miktar fazlasının ormandan açıldığının gözetilmesi, oluşacak sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

136 parsele yönelik Dairenin 04.04.1996 gün 1996/3266-4550 sayılı bozma kararında özetle “Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, bu sebeple eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenjman planının bulundukları yerlerden getirtilerek taşınmaz başında yapılacak keşifte yöntemine uygun orman araştırması yapılması; oluşacak sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararlarına uyulduktan sonra 136 ve 140 parsellere ilişkin dava dosyaları birleştirilmiştir. ..., 136 parsel sayılı taşınmazı Sırrı Tugayoğlu’ndan satın aldığı iddiası ile davaya

katılmıştır. Mahkemece, 136 parselin (A) ile işaretlenen bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu, (B) ile işaretlenen kesiminin kadastro tespit tarihinden önce ... tarafından ...’ya satıldığı, 140 parselin ise tespit malikine ait tapu kayıtlarının kapsamı içinde kaldığı gerekçesi ile davacı kişilerin ve katılan davacılardan ... ve arkadaşlarının davalarının reddine, davacılardan Orman Yönetiminin ve katılan davacı ...’nun davalarının kısmen kabulüne, 136 parselin yüzölçümünün 5.200 m2 olarak düzeltilerek ... bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen 1.800 m2 yüzölçümlü bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen 3.400 m2 yüzölçümlü kesiminin katılan ... adına, 140 parsel sayılı taşınmazın tespitteki miktar ve nitelik ile payları oranında ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılardan Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 03.03.2005 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 03.03.2005 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece bozma kararlarına uyulmakla birlikte gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurul raporunda temyize konu 140 parselin tamamı ile 136 parselin B ile işaretlenen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklanmış ise de memleket haritası ve kadastro paftası ölçekleri denkleştirilip ... parsellerle birlikte uygulama yapılmamıştır. Dolayısıyla orman bilirkişi kurul raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Ancak, incelenen dosya kapsamından; dayanak Haziran 1966 tarih 60 ila 71 sıra nolu tapu kayıtlarının, 350 dönüm miktarlı değişken sınırlı kök Nisan 314 Yoklama 22 sıra nolu tapu kaydından ifraz yoluyla oluştukları, kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli taşınmazlara ve dava dışı 132, 133, 134, 135, 137 ila 139, 141 ila 150 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gördükleri, değişir sınırlı oldukları, toplam miktarlarının 46.755m2 olduğu, revizyon parsellerinden 150 parselin hükmen orman olduğu ve kesinleştiği, diğer revizyon parsellerinin ise hükmen kişiler adlarına kesinleştiği, 132, 133, 138 ve 150 parsellere ilişkin dosyalarda Orman Yönetiminin taraf olduğu, diğer parsellere ilişkin dosyalarda ise Orman Yönetimi ve Hazinenin taraf olmayıp kişiler arasında görülüp sonuçlandırıldıkları ve kesinleştikleri, kişiler adlarına kesinleşen revizyon parsellerinin toplam miktarının 145.900 m2 olduğu, tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parsellerin doğu, kuzey ve güney sınırlarında Devlet Ormanı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; yukarıda özeti yapılan bozma ilamında da belirtildiği üzere, Haziran 1966 tarih 60 ila 71 sıra nolu tapu kayıtları değişir sınırlı olduklarından eylemli olarak da tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parsellerin doğu, güney ve kuzey sınırlarında kadastro çalışmaları sırasında kadastro dışı bırakılan Devlet Ormanı yer aldığından 3402 sayılı Kadastro Yasasının 20/C maddesi uyarınca tapu kayıtlarının miktarıyla geçerli kapsamları belirlenmelidir. Kayıt ve belgeler lehe olduğu kadar aleyhe de delil teşkil ederler.Tapu kayıtlarının miktarından daha fazla yer 132, 133, 134, 135, 137 ila 139, 141 ila 149 parsel numarasıyla kişiler adlarına tesbit ve tescil edildiklerinden, miktar fazlasının doğu, güney ve kuzey sınırda bulunan Devlet Ormanından açma yapmak suretiyle oluşturulduğu gözetilerek çekişmeli 136 ve 140 parsel sayılı taşınmazların tamamının orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmelidir.

Açıklanan durumlar gözetilmeksizin aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 30/09/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1358, Karar No: 2017/14505, Tarih: 24.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1358 E.  ,  2017/14505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 24.10.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.986.75 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan