muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14805, Karar No: 2024/3275, Tarih: 05.03.2024

4. Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 gün, 2022/294 Esas, 2022/489 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan, TCK'nın 314/2 nci maddesi, TMK 5/1 ve TCK 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezasına mahkumiyetine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.07.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanık hakkında eksik araştırma ve inceleme sonucunda mahkûmiyet kararı verildiğine,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bozma üzerine; ilk derece mahkemesi tarafından sanığın eylemlerinin mevcut haliyle terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturması nedeniyle sanığın eylemine uyan TCK'nun 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle 314/2 nci maddesi, TMK 5/1 ve TCK 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozma üzerine yapılan inceleme neticesinde; BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, banka nezdinde ilk hesabın 31.08.2007 tarihinde açıldığı da nazara alındığında örgüt liderinin talimatı dönemi öncesi ve sonrası hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemleri dışında, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım kastıyla hareket ettiğinin kesin olarak ortaya konamaması karşısında örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 gün, 2022/294 Esas, 2022/489 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 gün, 2022/294 Esas, 2022/489 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2150, Karar No: 2016/6771, Tarih: 17.06.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/2150 E.  ,  2016/6771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 119 ada 11 parsel sayılı 294.69 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmaz ve üzerindeki 1 katlı binanın 12 yıldan beri ... oğlu ...'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak bahçe vasfıyla adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., beyanlar hanesinde baba isminin hatalı yazıldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 119 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde zilyet olarak belirtilen ...'ın baba adının ... olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kullanım kadastrosu sonucu oluşan tapu kaydının beyanlar hanesindeki baba ismi yanlışlığının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu tür davalarda kayıt maliki sadece ilgili sıfatı ile taraf gösterilmekte, özü itibarı ile de dava, 6100 sayılı HMK'nın 382/ç-l maddesi uyarınca hak ihlaline sebebiyet vermeyecek düzeltme istemine dair olması sebebiyle çekişmesiz yargı işi olup, aynı Kanun'un 383. maddesi uyarınca da Sulh Hukuk Mahkemesi görevli bulunmaktadır. Görev hususunun kamu düzenine ilişkin olması sebebiyle mahkemece re'sen göz önüne alınacağı kuşkusuzdur. Hal böyle olunca; mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek açılan davanın esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 17.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1850, Karar No: 2014/10667, Tarih: 30.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1850 E.  ,  2014/10667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4532, Karar No: 2011/7900, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/4532 E.  ,  2011/7900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının taraflar arasında yapılan sözleşmeye göre davalı ... müdürlüğüne bağlı ... il sosyal hizmetler müdürlüğü Huzurevinde temizlik işçisi ve bakım elemanı çalıştırılmasına karar verildiğini, sözleşmede belirtilen işçilerin mülakatları ve işe uygunluk kriterlerinin kurum tarafından belirlendikten sonra sigorta kaydının firma tarafından yapıldığını, 4857 sayılı iş kanununa göre bu durumda sosyal hizmetler kurumunun üst işveren ihaleyi alan ... temizlik şirketi ise alt işveren konumunda olduğunu, davacının iş akdinin davalı işverenler tarafından hiçbir hukuki gerekçe gösterilmeden haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini beyanla, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, çalışamadığı dönemdeki ücretlerinin kendisine iadesine, işverence işe iadenin kabul edilmemesi halinde işçinin 8 aylık maaşından az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kurum vekili, davacının iş ahlakıyla bağdaşmayan ve mümkün olmayan davranış ve fiillerde bulunduğunu, bu konudaki sorumluluk işçi ile arasında hizmet sözleşmesi bulunan diğer davalı firmaya ait olduğunu, müvekkili idare açısından davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... şirket vekili, müvekkili şirketin anılan kurumda ihaleyi kazanamadığını, iş akdinin feshi davacının kendi olumsuz tutum ve davranışlarından kaynaklandığını, huzurevi Müdürlüğü davacının verilen görevleri yapmadığı, görevini savsakladığı ve yıl sonu performans değerlendirilmesinde yeterli puan alamadığından çalıştırılmasının uygun olamayacağını belirterek iş akdini sona erdirdiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Tem. Yem. Pers. Hizmet. İnş. Turzm. Tic. Ltd. Şti’ ne dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilmesine karşılık dava dosyasına herhangi bir savunma ve delil listesi ibraz edilmemiştir.

Davalı ...Tem. Yem. Pers. Hizmet. İnş. Turzm. Tic. Ltd. Şti’ ne dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilmesine karşılık dava dosyasına herhangi bir savunma ve delil listesi ibraz edilmemiştir.

Mahkemece, davalılar arasında işyeri temizliği işinin yapılması için sözleşme bulunduğu davacı işçinin işvereni olan ...Temizlik ve Yemekhane Hiz. İnşaat Taahhüt Tic. Ltd. nin 2009 yılında bu işi üstlendiği; Ticaret Sicil memurluğu tarafından yazılan 08.04.2010 havale tarihli cevap yazısından da anlaşılacağı üzere ... Temizlik ve Yemekhane Hiz. İnşaat Taahhüt Tic. Ltd. nin devamı olan diğer davalı şirketin 2010 yılında aynı işi devraldığı bu haliyle davalılar arasında asıl - alt işveren ilişkisi olduğu dolayısıyla taraflar arasında müteselsil sorumluluk bulunduğu, 4857 sayılı yasanın 19. maddesinde belirtilen şekilde de davacının savunması alınmadan iş akdinin fesih edildiği ayrıca davacıdan daha düşük performans notu alan kişilerin aynı işyerinde çalışmalarının devam ettiği anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmensin yazılı fesih bildiriminde bulunulmadan feshedildiği anlaşıldığından feshin geçerli nedene dayanmadığının kabulü isabetli olmuştur.

Taraflar arasında diğer bir uyuşmazlık konusu da davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı ile alt işverenler arasında işyeri devrinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesine göre asıl işin bir bölümü ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirmesi halinde alt işverene verilebilir. İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Alt işverene verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları ise 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğini korunmasıdır. İşyeri devrinin bulunup bulunmadığı; Maddi ve maddi olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, dikkate alınarak belirlenmelidir.

Devirden sonra işyerinin ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, işyerinde yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddi olmayan varlıkların devredilip devredilmediği, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun devredilip devredilmediği, müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyet arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

Dosya kapsamından, davacının 01.09.2006 tarihinden itibaren davalı ... Temizlik ve Yemekhane Hiz. İnşaat Taahhüt Tic. Ltd. işçisi olarak davalı ...’ne bağlı ... huzurevi müdürlüğünde temizlik elemanı olarak çalıştığı ve sözleşmesinin 31.12.2009 tarihinde fesih edildiği anlaşılmıştır.

... Ticaret Sicil Memurluğu tarafından gönderilen yazı cevabında , İl-Ke Tem. Yem. Pers. Hizmet. İnş. Turzm. Tic. Ltd. Şti.'nin kurucu ortakları ... Temizlik ve Yemekhane Hiz. İnşaat Taahhüt Tic. Ltd. ve ... olduğu, şirketi ..., ..., ... ve...temsile yetkili oldukları, ... Temizlik ve Yemekhane Hiz. İnşaat Taahhüt Tic. Ltd.'nin ise son ortakları ... ve ... olduğu, davalı ... Temizlik ve Yemekhane Hiz. İnşaat Taahhüt Tic. Ltd.'nin, davalı kurumdaki temizlik ihalesinin 2009 yılı itibariyle sona erdiği ve aynı temizlik ihalesini 01.01.2010 tarihi itibariyle davalı... Tem. Yem. Pers. Hizmet. İnş. Turzm. Tic. Ltd. Şti. tarafından alındığı, çalışanların aynı olduğu anlaşıldığından davalı şirketler arasında işyeri devrinin bulunduğu, taraflar arasında yapılan ihalenin kapsamı ve davacının huzurevinde yaptığı iş nazara alındığında davalı kurum ile diğer davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurulduğu sonucuna varılmaktadır. Dosya içeriğine göre iş sözleşmesinin feshinin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından davacının alt işveren İl-Ke Tem. Yem. Pers. Hizmet. İnş. Turzm. Tic. Ltd. Şti. ne iadesine, asıl işverenin, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu kanundan, iş sözleşmesinden alt işverenle birlikte sorumlu olacağı kuralı dikkate alınarak işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden birlikte sorumlu tutulmasına, diğer davalı ... Temizlik ve Yemekhane Hiz. İnşaat Taahhüt Tic. Ltd. yönünden ise taraf sıfatı yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı bulunmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davalı ... Temizlik ve Yemekhane Hiz. İnşaat Taahhüt Tic. Ltd hakkında açılan davanın taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine,

3.Davalı alt işveren tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının... Tem. Yem. Pers. Hizmet. İnş. Turzm. Tic. Ltd. Şti. işyerine İŞE İADESİNE,

4.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalılar ... ile... Tem. Yem. Per. Hizmet İnş. Turizm Tic. Ltd. Şti. tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİE,

5.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılar ... ile... Tem. Yem. Per. Hizmet. İnş. Turizm. Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

6.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

7.Davacının yapmış olduğu 82.05 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL ücreti vekaletin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

9.Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Kesin olarak 20.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

K.A.
Yargıtay — Esas No: 2013/7677, Karar No: 2014/7684, Tarih: 14.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/7677 E.  ,  2014/7684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2008/768-2012/1003

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve Milli Eğitim Bakanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 07.04.1999-15.03.2004 tarihleri arasında davalı Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Pendik Merkez İlköğretim Okulunda geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı okulda 02.11.2000; 11.10.2001, 17.02.2003 tarihlerinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgelerinin verildiği, davacının bir kısım hizmetinin bildirildiği, davalı okulun 01.11.1994 tarihinden itibaren kanun kapsamında olduğu, 1999/5-2004/1.dönemlerine ilişkin dönem bordrolarının getirtildiği, dinlenen tanıklardan Nilsun Bingöl'ün davalı okulda 15.08.2003 tarihinde çalışmaya başladığı ve davacı ile birlikte çalışmadıklarını beyan ettiği, diğer tanıkların da davacının Nilsun Bingöl'ün işe başlaması ile birlikte işi bıraktığını beyan ettikleri, davacının davalı Kuruma bildirilen hizmetlerinin bir kısmının mahkemece de tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, öncelikle davalı Kuruma bildirilmiş olan hizmetin tespitine karar verilmesinde hukuki yarar olmadığından bu süreler bakımından tespite karar verilmemesi gerektiğini göz önünde bulundurmak, davacının 15.08.2003 tarihinde davalı işyerindeki çalışmasının sona erdiğinin tanık beyanları ile sabit olduğunu dikkate almak, öncesindeki çalışmanın tespiti bakımından tanık beyanları yetersiz olduğundan ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12561, Karar No: 2017/25200, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12561 E.  ,  2017/25200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.