muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16323, Karar No: 2012/17136, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16323 E.  ,  2012/17136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde Arzu Emaye Isı Cihazları Ltd. Şti. iadesine, 11/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16263, Karar No: 2015/4996, Tarih: 02.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16263 E.  ,  2015/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 752 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, bir yılda çift ürün alınabilen yörelerde dahi bu ürünlerin hazırlık ve yetişme süreleri dikkate alındığında bir yılı aşan süre gerektiği de gözönünde bulundurularak, genellikle iki yılda üç ürün esası uygulanmak suretiyle değerlendirme yapılması gerekmektedir. Bu yön dikkate alınmadan hükme esas alınan raporda 1 yılda iki ürün (buğday-karışık sebze) üzerinden değerlendirme yapılmıştır.

Dairemizin yerleşik içtihatlarında belirtildiği şekilde bilirkişi kurulundan 2 yılda 3 ürün münavebesi ile değer belirleyen ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sebze birçok çeşidi kapsadığından, ekilmesi mutad olan sebzelerin ne oldukları öncelikle saptanıp, buna göre karışık sebzeyi oluşturan ürünlerden her birinin değerlendirme yılı itibariyle dekar başına asgari ve azami verimi, üretim gideri ile kg başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek, bilirkişi kurulu raporunun bu verilere uygunluğu denetlenip, uygun değilse verilere uygun ek rapor alınmak suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmesi gerekirken; soyut nitelikteki “karışık sebze” getirisi üzerinden hesaplama yapan ve bu nedenle denetime elverişli olmayan rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

3-İdarece davalılar adına bankaya yatırılan bedel ile bilirkişi raporunda tespit edilip hükme esas alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, sadece fazla yatan bedelin hazineye iadesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19989, Karar No: 2012/290, Tarih: 18.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19989 E.  ,  2012/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ağaçlara yaş, cins ve verim durumları dikkate alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma kararı ile eski hüküm tamamen ortadan kalktığından yeniden hüküm kurulması gerekirken;

...) Terkin yönünden eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

...) Kamulaştırma bedeli yerine sadece eski hükümde belirlenen bedel ile oluşan farkın “ek kamulaştırma bedeli” olarak hüküm altına alınması,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

A) ....bendinin çıkarılarak yerine (Davanın Kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 135 parsel sayılı taşınmazın ....332,61 m2 kısmının tapu kaydının iptali ile YOL OLARAK TERKİNİNE,)

B) .... bendinin çıkarılarak yerine ( Kamulaştırma bedelinin 67.284,43 TL olarak tespiti ile daha önce davalılara ödenen miktar dikkate alınarak ....941,58 TL’nin payları oranında davalılara ödenmesine,)

Cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ....01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6125, Karar No: 2018/11358, Tarih: 30.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/6125 E.  ,  2018/11358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen 15/09/2003 ve 14/10/2003 tarihli eylemleride dahil olmak üzere bütün eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında kaldığı ve Mahkeme tarafından da bu hususa dikkat edilerek hüküm kurulduğu; Ancak sanık hakkında 05.06.2008 tarihli ve 2006/169 E. ve 2008/149 K. sayılı Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin vermiş olduğu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının hukuki geçerliliğinin kalmadığı bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırılması için gerekli işlemlerin mahallinde yapılması gerektiği gözetilerek yapılan incelemede;

1. Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirmiş olduğu sürelerin TCK'nun 63. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezasından mahsup edilmemesi,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hüküm fıkrasına "Sanığın gözaltında ve tutuklukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı TCK'nun 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna" ifadesinin eklenmesi,

2. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/635, Karar No: 2021/1825, Tarih: 02.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/635 E.  ,  2021/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

İLK DERECE

MAHKEMESİ : 2. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda .. 2. Aile Mahkemesinin 26.04.2018 tarihli ve 2015/656 Esas, 2018/403 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, tasfiye konusu taşınmazın mal rejiminin sona erdiği boşanma dava tarihinden kısa süre önce satıldığı sabit olduğuna, TMK'nin 229/2 maddesi hükmü gereği katılma alacağını azaltmak kasdıyla yapılan devirler yönünden Daire'nin istikrarlı şekilde uygulanan ilkeleri gözetildiğinde, somut olayda hesaplamada taşınmazın devir tarihindeki nitelik ve özellikleri dikkate alınarak tasfiye tarihindeki sürüm (rayiç) değeri esas alınması gerekirken, devir tarihindeki sürüm (rayiç) değerinin esas alınması hatalı ise de usul ve Yasa'ya uygun hesaplama sonucu belirlenecek katılma alacağı miktarı davacı lehine mevcut hükmedilen katılma alacağı miktarından fazla çıkacağına, temyiz edenin aleyhine bozma yasağı karşısında ve hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 1.580,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4.740,00 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 02.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5066, Karar No: 2021/3939, Tarih: 22.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5066 E.  ,  2021/3939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 07.06.2018 tarih ve 2012/749 E- 2018/496 K. sayılı kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 28.05.2019 tarih ve 2018/2429 E- 2019/692 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 19.04.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar asil ..., davalılar ... vekilleri Av. ... ile Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların, dava dışı Onur İnş. ... Ltd.Şti. ile davacı banka arasında imzalanan genel kredi sözleşmesinden müşterek borçlu müteselsil kefil olarak sorumlu olduklarını, kredi alacağının tahsil edilememesi nedeniyle hesabın kat edildiğini, kat ihtarnamesinin tebliğine rağmen kredi borcunun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, takip dayanağı sözleşmelerdeki imzanın davalıya ait olmadığını, davalının sözleşmelerden sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini ve kötü niyet tazminatının davacıdan tazminini istemiştir.

Davalı ... vekili, takip dayanağı sözleşmelerdeki imzanın davalıya ait olmadığını, davalının sözleşmelerden sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini ve kötü niyet tazminatının davacıdan tazminini istemiştir.

Davalılar Dem-Pet Petrol Ürünleri... Ltd. Şti., ..., ... ve ... vekili, davanın reddini ve kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, davalıların davacı ile dava dışı borçlu şirket arasında imzalanan 2003, 2008 ve 2012 tarihli genel kredi sözleşmelerini davalılar Dem-Pet Petrol Ürünleri ... Ltd. Şti., ..., ... ve ...’ın kefil sıfatıyla imzaladıkları, 2003 ve 2008 tarihli sözleşmelerde davalı ... ismi üzerine atılan imzaların davalının eli

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, davalıların davacı ile dava dışı borçlu şirket arasında imzalanan 2003, 2008 ve 2012 tarihli genel kredi sözleşmelerini davalılar Dem-Pet Petrol Ürünleri ... Ltd. Şti., ..., ... ve ...’ın kefil sıfatıyla imzaladıkları, 2003 ve 2008 tarihli sözleşmelerde davalı ... ismi üzerine atılan imzaların davalının eli

ürünü olmadığının tespit edildiği, her ne kadar imzaların ... adına başkası tarafından atıldığına ve buna davalının icazetinin olduğuna dair hisse devir sözleşmesi ibraz edilmiş ise de, davalının, davacı banka ile imzalanan sözleşmeler yönünden icazetini içeren beyanın bulunmadığı, davacının takipte talep edilen miktar kadar alacaklı olduğu, alacağın likit olduğu ancak davalı ... aleyhine başlatılan takipte davacının kötü niyetinin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın ... yönünden reddine, davalı lehine tazminata hükmolunmasına yer olmadığına, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne, itirazın kabul edilen kısım yönünden iptaline, icra inkar tazminatının bu davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, davalı ... vekilinin sadece davalı lehine tazminat verilmemesi yönünden istinaf isteminde bulunduğu, diğer davalılar yönünden istinaf isteminde bulunulmadığı, takip dayanağı 2003 ve 2008 tarihli sözleşmelerdeki imzaların davalıya ait olmadığı, 2012 tarihli sözleşmede davalının imzasının bulunmadığı, sözleşmeler imzalanırken sözleşmelerdeki imzaların sahibine at olup olmadığı konusunda gerekli dikkat ve özenin gösterilmesi gerektiği, imzaların davalıya ait olup olmadığını bilebilecek konumda olan davacının takibinde haksız ve kötüniyetli olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle, davalı ... vekilinin istinaf isteminin esastan kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının ...’un kötü niyet tazminatı yönünden kaldırılmasına, davanın ... yönünden reddine, kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline, diğer davalılar yönünden istinaf başvurusunda bulunulmamakla karar kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı banka vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davalı ... yönünden verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6563, Karar No: 2015/4254, Tarih: 20.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/6563 E.  ,  2015/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- 2012 yılında yapılan kullanım kadastrosu çalışmaları sırasında ... Beldesi 734 parsel sayılı taşınmaz hakkında nasıl bir işlem yapıldığının, kullanım kadastrosuna alınıp alınmadığının, alınmamış ise sebebinin, alınmış ise kadastro tutanağının onaylı örneğinin Tapu ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak yazı cevaplarının,

2- Tapu Müdürlüğünün 12.04.2013 tarihli yazı cevabı ile ... Beldesi 734 parsel sayılı taşınmazın 2001 yılında yapılan tesis kadastrosu sırasında komisyonca iptal edildiği bildirildiğinden bahsi geçen komisyon kararının onaylı örneğinin Tapu Müdürlüğünden getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12373, Karar No: 2014/13633, Tarih: 08.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/12373 E.  ,  2014/13633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2013/372-2014/255

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşmiş icra takibine dayalı tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalının, kira borcunu ödememesi nedeniyle hakkında başlatılan icra takibine itiraz etmediğini ve yasal sürede kira borcunu ödemediğini belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin kiracı olmadığını, kiracı sıfatının dava dışı M.. Deri Konfeksiyon İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ne ait olduğunu, kiracı şirket tarafından 2013 yılı kira bedeli 10.000 TL'nin ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacı adına olan hesaba 13.06.2013 tarihinde 2013 yılı kira bedeli olarak 3. kişi tarafından 10.000 TL yatırılmış olduğu, takibe konu kira bedellerinin takipten önce ödendiği, davalının temerrüde düşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.