muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17657, Karar No: 2015/32278, Tarih: 29.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/17657 E.  ,  2015/32278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen ve takibi şikayete bağlı olan "açığa imzanın kötüye kullanılması" suçuna konu olan senedin tahsili amacıyla 25.04.2011 tarihinde icra takibine konulduğu, ödeme emrinin 27.04.2011 tarihinde katılana (borçluya) tebliğ edildiği, şikayetin ise 11.11.2011 tarihinde 5237 sayılı TCK.nun 73. maddesinde öngörülen 6 aylık şikayet süresi geçtikten sonra yapıldığı gözetilerek, kamu davasının düşürülmesi yerine, yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 73 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3909, Karar No: 2015/2366, Tarih: 06.05.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/3909 E.  ,  2015/2366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul/Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :13.09.2013

Numarası :2013/181-302

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca fazla ödenen bedelin tahsili için yapılan icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, İcra İflâs Kanunu'nun 67. maddesine dayanılarak açılmış itirazın iptâli istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 25.05.2010 tarihli sözleşme ile prefabrik evin kurulumu işi kararlaştırılmıştır. Davacı iş sahibi, davalılar yüklenicidir. Davacı iş sahibi dava dilekçesinde, iş bedelini ödediği halde eksik ve hatalı iş yapıldığını ileri sürerek, icra takibine vaki itirazın iptâline karar verilmesini talep etmiştir. İtirazın iptâli davasının kabulüne karar verilmesi halinde İİK'nın 67/II. maddesi uyarınca davacı yararına icra inkâr tazminatına hükmedilmesi için davacı alacaklının davalı borçlu hakkında usulüne uygun icra takibi yapması, borçlunun takibe haksız olarak itiraz etmesi gerekmektedir. Dava konusu somut olayda davacı iş sahibi Pendik 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/4376 Esas sayılı dosyasında yapmış olduğu icra takibinde 19.600,00 TL asıl alacak ve 557,90 TL tespit dosyası gideri olmak üzere toplam 20.157,90 TL alacak ve 1.942,15 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 22.100,15 TL alacağın tahsili isteminde bulunmuş, davalı borçluların itirazı üzerine takip durmuştur. Eldeki asıl davada itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının tahsili talep edilmiştir. Yapılan yargılama sürecinde icra takip dosyası, değişik iş dosyası getirilmiş, tarafların göstermiş oldukları kanıtlar da toplandıktan sonra uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmıştır. Mahkemece de bu rapor dikkate alınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur. Bu haliyle dava, konusu itibariyle yargılamayı gerektirir özellik arz etmektedir, likit değildir. Davacı yararına icra inkâr tazminatı tayini için gerekli yasal koşullar oluşmamıştır. Davacının icra inkâr tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Anılan nedenlerle kararın bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HMK'nın 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle kabulü ile kararın hüküm kısmının 3. bendinde yer alan “Alacağın niteliği itibari ile davalı tarafından bilinebilir ve belirlenebilir nitelikte yani likit olduğu anlaşılmakla, İİK'nın 67/2. maddesi gereğince yasal koşulları oluşan icra inkâr tazminatına ilişkin istemin kabulü ile, 6352 sayılı yasa ile değişik İİK'nın 67/2. maddesi gereğince takip tarihine göre takip talebine konu alacağın %40'ı tutarındaki icra inkâr tazminatı alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlenin çıkarılmasına, yerine "koşulları oluşmadığından davacının icra inkâr tazminatı isteminin reddine" cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7013, Karar No: 2012/13586, Tarih: 26.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/7013 E.  ,  2012/13586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet, mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Suçtan zarar gören müşteki Hazine vekilinin 22/12/2010 havale tarihli dilekçeyle sanık ... hakkında verilen beraet hükmünü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında 3628 sayılı Kanunun 17 ve devamı maddeleri ile CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin davaya katılmasına sanık ... hakkında verilen hükme yönelik katılan vekilinin diğer sanık ... hakkındaki hükme yönelik ise sanığın temyizleriyle sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...’in köy muhtarı, sanık ...’nin ise köy ihtiyar heyeti üyesi olduğu, köy ihtiyar heyetinin 19/07/2005 tarihli toplantısında köy camii ve okulunun ihtiyacı için toplam 12 ton kömür ve 4 ton odun alımına karar verildiği, valilik onayı sonrası köy bütçesinden çekilen para ile 4.620 TL karşılığı 11 ton kömür 4 ton odun alındığı, fakat faturanın 12 ton kömür ve 4 ton odun karşılığı kestirildiği, ilk olarak 6 ton kömür ve 2 ton odunun köy camiine teslim edildiği, 5 ton kömür ve 2 ton odunun ise köy okuluna teslimi sonrası 1 ton kömürün eksik olduğunun anlaşılması üzerine başlatılan soruşturmada, sanık ...'nin muhakkik ve Cumhuriyet Savcısına verdiği ifadelerde, odun ve kömürü köy muhtarı olan sanık ... ile birlikte aldıklarını, ...ın yeterli para olmadığı gerekçesiyle 12 yerine 11 ton kömür alıp, 1 ton kömürün karşılığı olan parayı taşımaya sarfetmeyi düşündüğünü söylemesi ve tanıklar ..., ..., ... ve ...’in hamaliye işini yaptıklarını beyan etmeleri karşısında, köy harcamaları incelenerek, o tarihte köy bütçesinden, 12 ton kömür ve 4 ton odun nakliye ve hamaliye için para harcanıp harcanmadığının belirlenmesi ile harcama yapılmamış olması halinde, sanığın 1 ton kömür bedeli olan parayı alınan kömür ve odunun nakliye ve hamaliye karşılığında harcadığının kabulü gerekeceğinden, dolayısıyla temellük söz konusu olmadığı için zimmet suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık ... hakkında kurulan hükümde suç tarihi itibariyle günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü değerlendirildiğinde zimmet miktarı kabul edilen 1 ton kömür karşılığı olan 285 TL’nin değerinin az olduğu gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

Sanık ... hakkında kurulan hükümde suç tarihi itibariyle günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü değerlendirildiğinde zimmet miktarı kabul edilen 1 ton kömür karşılığı olan 285 TL’nin değerinin az olduğu gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18440, Karar No: 2015/3514, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18440 E.  ,  2015/3514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali, hakaret

HÜKÜM : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/6492 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 25/03/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3725, Karar No: 2015/6242, Tarih: 07.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3725 E.  ,  2015/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama ,kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın hükümden sonra 27.08.2013 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece sanık hakkında mahallinde araştırma yaptırıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16210, Karar No: 2011/7639, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16210 E.  ,  2011/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avize işinde kullanılmak üzere davalılara 2 adet redüstör ve 4 adet kazanı satmak için anlaşma yaptıklarını, sözleşmeyi davalı ...'in imzaladığını, diğer davalı ...'nün ise malları teslim aldığını, her üç davalınında el ve fikir birliği içinde hareket ettiklerini, sözleşmede kararlaştırılan 8500 TL bedelin ödenmediğini, icra takibi yaptığını ileri sürerek sözleşmedeki imzanın davalılardan hangisine ait olduğunun tesbiti ile davalı ...'in itirazının iptalini, imzanın ...'e ait olmaması halinde ise 8500 TL'nın diğer davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, Avize dükkanının sahibinin davalı ... olduğunu, diğer davalıların ise ...'ın işçisi olduklarını, davacıya ait malzemelerin 3000 TL'sına satın alınması hususunda davacı ile davalı ...'ın anlaştıklarını ve 1500 TL'nın peşin ödendiğini, malları teslim almak için giden davalı ...'in malların teslim alındığına dair davacıya imzalı boş kağıt verdiğini davacının imzanın üstünü doldurduğunu, davacının kendisinin doldurduğu belgedeki hususlarada uymadığını savunarak davanın reddini dilemişler, davalı ... karşı davasında ise 1500 TL'nın davacı-karşı davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davalı ...'in iadesinin yanıltıldığına dair iddiasının yerinde olmadığı, davacının malzemelerin 2010/16210-2010/7639

Kurulmasını ve çalıştırılmasını taahüt etmesine rağmen bunu yapmadığı iddiasının ispat edilemediği 8500 TL'nın ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davalı icra takibine vaki itirazın iptaline, davalılar ... ve ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... davalı-karşı davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ile davalı-karşı davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar ile davalı-karşı davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı-karşı davalı tarafından takibe ve davayı dayanak yapılan ve imzası davalı ...'ce inkar edilmeyen 13.1.2007 tarihli sözleşmede, davacı-karşı davalı ...'dan 2 adet redüstör ve 4 adet ... alındığı, 1500 TL'nın kapora olarak verildiği, ...'in banyoyu kuracağı ve ilaç ayarını yapıp 500 takıma yakın mal denemesi yaparak firma sahibine teslim edip geri kalan 8500 TL'nı alacağı kararlaştırılmıştır. Davacı-karşı davalı, banyoların işlevini yerine getirip getirmediği ve ayıplı olup olmadığı hususunun kendi sorumluluğundan olmadığını ileri sürmekte olup, davalılar ise bu sorumluluğu yerine getirmeyen davacı-karşı davalının kendilerinden talepte bulunamayacağını savunmaktadırlar. Mahkemece, bu hususun davalılarca ispat edilemediği kabul edilerek hüküm kurulmuş isede, sözleşmede kararlaştırılan ve davacı-karşı davalı ... tarafından yerine getirilmesi gereken bu hususun yerine getirildiğini davacı-karşı davalı ... ispat etmekle yükümlüdür. Mahkemece, sözleşmede kararlaştırılan hususların yerine getirilip getirilmediği konusunda davacı-karşı davalıdan delilleri sorularak, sözleşmedeki buna ilişkin hükümdedeğerlendirilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, ispat yükü ters çevrilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

3-Davacı-karşı davalı ... açtığı davada davalılar ... ve ...'ıda hasım göztererek imzanın davalı ...'e ait olmaması halinde 8500 TL'nın bu davalılardan tahsilini istemiştir. Bir başka deyişle ... ve ... hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmakta olup, bu davalılar hakkında olumlu veya olumsuz esastan bir karar verilmesi gerekir. ... ve ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, taraflar arasındaki uyuşmazlığı giderecek nitelikte bulunmamaktadır. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

2010/16210-2010/7639

4-Karşı dava sadece ... tarafından açılmış olup, karşı davanın reddi nedeniyle hükmedilen vekalet ücretinin ...'dan tahsiline karar verilmesi zorunludur. Mahkemece değinilen bu husus gözetilmeyerek reddedilen karşı dava nedeniyle davacı-karşı davalı yararına hükmedilen vekalet ücretinin tüm davalılardan tahsiline karar verilmiş olmasıda usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalı-karşı davacı ile davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2,3 ve 4 numaralı bentler uyarınca temyiz olunan hükmün davalı-karşı davacı ve davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 126,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14815, Karar No: 2017/6848, Tarih: 26.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/14815 E.  ,  2017/6848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.05.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 24.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.09.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10708, Karar No: 2014/12112, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10708 E.  ,  2014/12112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2011/428-2013/58

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.