muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2158, Karar No: 2010/5170, Tarih: 01.11.2010

Tapudan ayni hak iktisap eden üçüncü şahsın iyi niyetli olup olmadığı ve satışın kötü niyete dayandığının hangi hallerde bilinmesi gerektiği araştırılırken kesin bir ölçü koymak mümkün değil ise de, genel bazı kriterlerle önemli özel durumların araştırılması gerekir. Genel kriter olarak, dahili davalı ...'in dayandığı tescilin kötü niyetli olduğunu ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın genel hayat tecrübelerine ve hayatın doğal akışına göre bilip bilmediği veya normal görüşlü bir insanın sarf etmesi gereken dikkati sarf etseydi yolsuzluğu ve uyuşmazlığı bilecek durumda olup olmadığı araştırılmalıdır. Ayrıca, bazı fiili karinelerden de yararlanılabilir. Örneğin, temlik edenin temlik alan dahili davalı ile akrabalık ilişkisinin bulunup bulunmadığının, taşınmazın el değiştirmesindeki çabukluk, değerinin çok altında bir bedel ile satılması, tarafların aynı yerde ikamet edip etmedikleri veya aynı köyden olup olmadıkları gibi bazı fiili karinelerle ilgili olaylar da araştırılarak bu karinelerden yararlanılmalıdır.

Dava konusu 102 ada 140 parsel davalı Hüsne adına tapuda kayıtlı iken, aleyhine 30.03.2006 tarihinde dava açıldıktan 3 ay sonra yargılama devam ederken 05.06.2006 tarihinde ... isimli şahsa 1500 lira bedelle satıldığı ve bu şahıs tarafından da ilk satıştan 21 gün sonra 26.05.2006 tarihinde aynı bedel karşılığında ...'e satıldığı ve bu tarihten sonra da tapu kaydına satılmaması için tedbir konulduğu tapu kaydı ve satışlara ait resmi senetlerin incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Mahallinde 17.04.2008 tarihinde yapılan keşif sırasında yerel bilirkişi ve davacı tanıkları; dava konusu taşınmazın davacıların kök murisi ... Horoz'a aitken ölümüyle mirasçılarına kaldığını, mirasçıların taksim yapmadıklarını, muris öldüğünden beri ve halen de murisin oğlu Musa Horoz ile davalı Hüsne'nin kullandığını, taşınmazları satın alanlar ... ve ...'i tanımadıklarını, bu şahısların oturdukları Sarıkaya ve Kızılkent köylerinin dava konusu taşınmazın bulunduğu Yaycı köyüne oldukça uzak olduğunu, köylerinden taşınmaz almak isteyen kişilerin en azından kendilerine fiyatını soracaklarını, köyleri çok küçük olduğu için satın almanın mutlaka duyulacağını, 100.000 lira değerinde olan taşınmazı satın alan kimselerin şimdiye kadar taşınmazı hiç kullanmadıklarını, sattığı iddia edilen Hüsne'nin taşınmazın zilyetliğini hiç terk etmediğini beyan etmişler ve davacı tanığı Ahmet Taş yukarıdaki beyanlara ilave olarak ayrıca satışta muvazaa olduğunu beyan etmiştir.

Yukarıdaki açıklamalardan; dava konusu taşınmaz hakkında yargılama devam ederken, 100.000 lira değer biçilen taşınmazın 1.500 lira bedel karşılığında 21 gün arayla kısa sürelerle iki kez satış suretiyle el değiştirdiğine, taşınmazı satın alan alıcılar ... ve ...'in taşınmazı satın aldıktan 2 yıl sonra yapılan keşif sırasında taşınmazı hiç kullanmadıkları, halen taşınmazın ilk tapu maliki Hüsne'yle diğer mirasçılardan Musa'nın zilyetliğinde bulunduğu ve zilyetliklerini hiç terk etmedikleri anlaşıldığına, davalı Hüsne'den satın alınmasının muvazaalı olduğu tanık Ahmet Taş tarafından beyan edildiğine ve satın alan dahili davalı ...'ın normal görüşlü bir insanın sarf etmesi gereken dikkati sarf etseydi taraflar arasındaki uyuşmazlığı ve davayı bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığına göre, TMK.nun 1024. maddesi uyarınca aynı kanunun 1023. maddesine dayalı olarak dahili davalı ...'ın dava konusu taşınmazı satın almasında iyi niyetli olduğu kabul edilemeyeceğinden, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına, usul ve kanuna uymayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3512, Karar No: 2014/9466, Tarih: 04.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3512 E.  ,  2014/9466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1256, Karar No: 2014/2577, Tarih: 06.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1256 E.  ,  2014/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/448-2013/547

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki İşletme Hakkının Devri Sözleşmesine istinaden rücuen alacak istemidir. Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin hasılat kirası hükümlerine tabi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı TEDAŞ ile davacı Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında imzalanan 24.06.2006 tarihli İşletme Hakkının Devri Sözleşmesi mahkemece kira sözleşmesi olarak kabul edilmişse de, taraflar arasındaki sözleşme TEDAŞ'in özelleştirilmesinde kabul edilen yöntemin gerçekleştirilmesine yönelik olarak imzalanan bir sözleşmedir. Sözleşmenin amacı sözleşmenin birinci maddesinde sözleşmede belirtilen bölgede “TEDAŞ'ın uhdesinde bulunan Dağıtım Sistemi'nin, Dağıtım Tesisleri'nin ve Dağıtım Tesisleri'nin işletilebilmesi için varlığı zorunlu diğer taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşulu ile Y.. Ş..'ne İşletme Hakkının devredilmesi ile Dağıtım Tesisleri'nin ve gerekli diğer unsurların iyileştirilmesi, güçlendirilmesi ve yeni Dağıtım Tesisi yapımının esaslarını ve tabi olduğu hükümleri belirlemek” olarak belirtilmiş, sözleşmenin konusunu düzenleyen 3.1 maddesinde de “Dağıtım bölgesindeki mevcut ve yeni yapılacak Elektrik Dağıtım Sistemi'nin, Dağıtım Tesislerinin işletilebilmesi için varlığı zorunlu diğer taşınır ve taşınmazların, Dağıtım Faaliyeti için İşletme Hakkı'nın devri, bu tesislerin iyileştirilmesi ve güçlendirilmesi ile ihtiyaç duyulan yeni dağıtım hat ve tesislerin yapımı ve sözleşmenin herhangi bir şekilde sona ermesinde söz konusu bütün tesislerin TEDAŞ'a veya TEDAŞ'ın belirleyeceği kuruluşa geri devredilmesi ile bu konularda tarafların her türlü hak ve yükümlülüklerinin tespit edilmesi” olarak belirtilmiştir.

4628 Sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 14. maddesinde TEDAŞ'ın özelleştirilmesine ilişkin olarak “Bakanlık, TEDAŞ, Elektrik Üretim Anonim Şirketi, bunların müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıklarının özelleştirilmesine yönelik öneri ve görüşlerini Özelleştirme İdaresi Başkanlığına bildirir. Özelleştirme işlemleri, 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri dairesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından yürütülür.

(Ek fıkra: 10/05/2006-5496 S.K./4.mad.) TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir.

Bu özelleştirme uygulamaları çerçevesinde, bu Kanunda belirtilen piyasa faaliyetlerinde yer alan gerçek ve tüzel kişilerden, yabancı gerçek ve tüzel kişiler elektrik üretim, iletim ve dağıtım sektörlerinde, sektörel bazda kontrol oluşturacak şekilde pay sahibi olamazlar.

(Ek fıkra:09.07.2008-5784 S.K./4.mad.) Elektrik Üretim Anonim Şirketi ve/veya müessese, bağlı ortaklık, iştirak, işletme ve işletme birimleri ile varlıkları özelleştirme programına alınsa bile bunların bağlı oldukları Bakanlık veya kurumları ile ilgileri ve mülkiyetinin bağlı bulundukları kurum ve/veya kuruluşlara aidiyeti aynen devam eder. Ancak, bu kuruluşların özelleştirmeye hazırlanmalarına yönelik teknik, mali, idari ve hukuki işlemler, personele ilişkin işlemler ve özelleştirilmelerine ilişkin iş ve işlemler, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilir. Ancak bu kuruluşların ve bu kapsamda oluşturulabilecek yeni anonim şirketlerin yönetim kurulu başkanlığı ve üyelikleri, denetim ve tasfiye kurulu üyelikleri ve genel müdürlükleri ile ait oldukları kuruluşlardan ayrı olarak özelleştirme programına alınan ve anonim şirkete dönüştürülmelerine gerek görülmeyen müesseselerde, müessese müdürlükleri ve yönetim komitelerine, işletme ve işletme birimlerinde bunların müdürlüklerine yapılacak atamalar ve bu görevlerden alınma işlemlerine ilişkin olarak Başbakana teklifte bulunma yetkisi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına aittir. Başbakan bu maddeyle ilgili yetkisini Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanına devredebilir. “ düzenlemesine yer verilerek, TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalanması mümkün kılınmıştır.

4046 Sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 18/A maddesinde özelleştirme yöntemleri düzenlenirken, kiralama ve işletme hakkının devredilmesi de özelleştirme yöntemleri arasında gösterilmiş ayrı ayrı belirtilmiş, 18/A-b maddesinde kiralama “kuruluşların aktiflerindeki varlıklarının kısmen veya tamamen bedel karşılığında ve belli bir süre ile kullanma hakkının verilmesidir.”, şeklinde, 18/A-c maddesinde İşletme Hakkının Verilmesi “ Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin-mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla bedel karşılığında belli süre ve şartlarla işletilmesi hakkının verilmesidir.” şeklinde tanımlayarak, her iki durum biribirinden ayrılmıştır. İşletme hakkının devredilmesinde “belirli süre” ile devredilebileceği kabul edilmiş olup, gerek kiralamada gerekse işletme hakkının devrinin belirli bir süre ile yapılma imkanı olduğu halde ayrı ayrı yasada düzenlemiş olması söz konusu sözleşmenin kira sözleşmesinden farklı bir sözleşme olduğunu ortaya koymaktadır. Kiralama ile işletme hakkının devri sözleşmesi arasındaki fark sözleşmelerin süreli olup olmamasından değil kiralamada özelleştirilen kuruluşların ve varlıkların kullanılma hakkı verilirken, işletme hakkının devredilmesinde, Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla işletilmesi hakkının verilmesinden kaynaklanmaktır. İşletme hakkının verilmesinde esas olan bir malın kullanımı değil, Kamu İktisadi Kuruluşu tarafından hali hazırda yürütülmekte olan hizmetlerinin, işletme hakkını devralan tarafından yerine getirilmesine devam edilmesi ve hizmetlerin iyileştirilmesidir. İşletme Hakkının Devri sözleşmesinden önceki devreden kuruluşun dağıtım bölgesindeki abonelerle yapılan abonelik sözleşmeleri, devir sözleşmesinden sonra da devam ettiği ve devralanı bağladığı gibi, işletme hakkını devralan tarafından işletme süresince yapılan aboneliklerde, sözleşmenin sona ermesinden sonra da işletmeyi işletecek olan firmaları bağlayacak olması nedeniyle hasılat kira sözleşmesinin unsuru olan “hasılat veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin iktitafını terk etme” kavramından daha geniştir. Bu nedenle sözleşmenin sırf belirli süreli olduğundan bahisle kira sözleşmesi olduğu söylenemez.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12649, Karar No: 2018/11066, Tarih: 06.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12649 E.  ,  2018/11066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6113, Karar No: 2014/2996, Tarih: 07.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/6113 E.  ,  2014/2996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : 1) Sanık ...'ın, 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 62/1 maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2) Sanık ...'ın, 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 39/2-c delaleti ile 39/1, 62/1 maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...hakkında kasten öldürme suçundan, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...müdafiinin suç niteliğine, TCK'nun 25 ve 27. maddelerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin bulunduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ...hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan hüküm yönünden,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, diğer sanık ...’ın, av tüfeği ile maktul ...'e ateş ederek öldürdüğü olayda, sanık ...'nın, diğer sanık ...'ın işlediği kasten öldürme suçuna yardım eden olarak katıldığını gösterir her türlü kuşkudan uzak yeterli ve kesin kanıt bulunmadığı anlaşılmakla, beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 07/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17534, Karar No: 2015/4450, Tarih: 16.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/17534 E.  ,  2015/4450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının dava dışı bankadan kullanmış olduğu krediye kefil olduğunu, davalının kredinin taksitlerini ödemeyince dava dışı bankaya kefil sıfatıyla ödemeleri kendisinin yaptığını, davalının ise bu bedelleri kendisine geri ödemediğini, bu nedenle davalı aleyhine icra takibi yaptığını ancak davalının haksız şekilde takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, haksız itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %20 oranında icra inkâr tazminatına mahkûm edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile, davalının dava dışı bankadan kullandığı kredi sözleşmesinde kefil olduğunu, davalının borcu ödememesi üzerine kefil sıfatıyla yaptığı ödemelerin tahsili için başlattığı icra takibine ise davalının haksız şekilde itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini istemiş, mahkemece, davacı tarafından sunulan makbuzların tek başına, ödemenin davacı tarafından yapıldığının kanıtlamaya yetmediği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 496. maddesinde; "Kefil eda ettiği şey nisbetinde alacaklının haklarında, ona halef olur.” şeklindeki düzenlemeye göre ifada bulunan kefil, ifada bulunduğu ölçüde asıl borçluya rücu imkânı bulunmaktadır. İncelenen dosya kapsamına göre; davacının yargılama esnasında, ödediği bedellere ilişkin 14 adet (dekont) tahsilat makbuzunun dosya içerisine sunulduğu, incelenen bu makbuz içeriklerinden, davalıya ait kredi borcunun bir bölümünün davacı tarafından kefil sıfatıyla ödendiği anlaşılmaktadır. Diğer yandan, Dairemizin yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere, makbuz asıllarının davacının elinde bulunması bile tek başına bunların davacı tarafça ödendiğine karine teşkil etmekte olup; davalı tarafça, davacı elinde bulunan makbuzlardaki bedellerin kendisi tarafından ödediğini ise yasal delillerle kanıtlayamamıştır. O halde davacının, BK. 496. maddesi hükümleri uyarınca kefalet ilişkisi kapsamında dava dışı alacaklı bankaya ödeme yaptığı sabit olup, yapılan ödeme nispetinde davalıya rücu imkânının bulunduğunun kabulü ile bu yönde yapılacak hesaplama sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13691, Karar No: 2011/20358, Tarih: 07.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13691 E.  ,  2011/20358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5771, Karar No: 2012/6929, Tarih: 09.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/5771 E.  ,  2012/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, fuzuli ödenen ölüm aylıklarının davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından aleyhe vekalet ücreti ve icra inkar tazminatı yönünden temyizi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor ve dosyadaki evraklar incelendikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki şekilde karar tespit edildi.

Davanın, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı talebine ilişkin olup, davalı 6111 sayılı Yasadan yararlanarak borcu taksitlendirip, kurum ile bu konuda mutabakata varıldığından mahkemece davanın konusuz kalmış olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, yeniden yapılandırılan borç nedeniyle icra inkar tazminatı talebinin reddinde isabetsizlik görülmemiştir. Ancak, 6111 sayılı Kanun m.15 uyarınca, bu kanunun getirdiği yeniden yapılandırma olanaklarından yararlanmak isteyenlerin, açmış oldukları davalarından vazgeçmeleri şartı getirilmiş bulunmaktadır. Davalı da, bu kanun hükümleri gereği olarak itirazını geri çekmek zorunda kalmıştır. Belirtildiği üzere kanun gereği olarak davadan feragat edildiğinden, davacı aleyhine vekalet ücreti takdir edilmesi, usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı lehine vekalet ücretini düzenleyen hüküm fıkrasının (4). paragrafının tamamen silinerek, hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.