muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8740, Karar No: 2014/11573, Tarih: 11.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8740 E.  ,  2014/11573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 13. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar, küçük...’in gerçekte amcası ... ve yengesi...’nin çocuğu olduğu iddiasıyla nüfus kaydının iptali ile gerçek duruma uygun düzeltilmesini talep etmişlerdir.

Aile Mahkemesince, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir.

Somut olayda davacılar, nüfus kayıtlarında çocukları olarak gözüken...’in gerçekte amcası ... ile yengesi...’nin çocuğu olduğunu belirterek,...’in nüfus kaydının iptali ile üzerlerinden silinerek gerçek duruma uygun olarak nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmişlerdir. Davanın kabul edilmesi halinde...’in’ anne ve baba adı değişecek olmasına rağmen, gerçek baba olduğu iddia edilen davalı ... ile nüfus kaydındaki baba davacı ...’nin abi-kardeş olmaları nedeniyle, nüfus haneleri değişmeyeceğinden, uyuşmazlığın soybağına ilişkin olduğundan söz edilmez. Hal böyle olunca, somut uyuşmazlığın nüfus

kaydında düzeltim niteliğinde olduğu ve nesep davası olmadığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 25/12/2013 gün ve 2013/18-464 esas 2013/1698 karar sayılı ilamıyla da benimsenmiş olup, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4310, Karar No: 2013/3892, Tarih: 04.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4310 E.  ,  2013/3892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.12.2011 tarih ve 2011/359-2011/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın ... Şubesi'nde döviz hesabı açtırdığını, rahatsızlığı nedeniyle banka şubesine gidememesinden dolayı tüm işlemleri yazılı talimatlar ile gerçekleştirdiğini, davalı bankanın işlemden önce arayarak müvekkilinden telefon teyidi aldığını, müvekkilinin böylece bankaya gidemese dahi hesaplarını kontrol edebildiğini, davalının sözleşmeden doğan yükümlüğünü yerine getirmeden, gerekli özen ve dikkati göstermeden sahte imzalı talimatlar ile hesabından para ödemesi yaptığını ileri sürerek, şimdilik ....000 USD'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, birleşen davada ise ....504 USD'nin temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... yıl boyunca aynı kişi tarafından davacının kendi imzasının bulunduğu talimatlar ile para çekildiğini, müvekkilinin özen yükümlülüğüne aykırı bir davranışının olmaması nedeniyle kusurunun bulunmadığını, davacının ihmali nedeniyle zararın oluştuğunu, ... yıl boyunca hesabını kontrol etmeyerek zararının doğmasına neden olduğunu, talimatlardaki imzaların iğfal kabiliyeti bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, tarafların olayda %50 ve eşit kusurlu oldukalır gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile toplam 12. 752 USD'nin işlem tarihlerinden itibaren 3095 sayılı yasasının 4/a maddesi gereğince işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.013,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1781, Karar No: 2013/6975, Tarih: 20.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1781 E.  ,  2013/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca yapılan incelemede;

Hazinenin dava ve temyiz dilekçesinde sözü edilen Kahramanmaraş Orman İşletme Müdürlüğünün 17/02/2009 tarih ve 1270 sayılı yazısı ile bu yazı eki olan kroki bulunamamıştır. Bu nedenle davanın kapsamı belirlenememektedir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için; sözü edilen yazı ve eki krokinin dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 20/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1943, Karar No: 2016/1364, Tarih: 21.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/1943 E.  ,  2016/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs bu suça yardım ve azmettirme

HÜKÜM : ... hakkında: Beraat,

Turgut hakkında: TCK.nun 37/1, 81/1, 35/1-2, 62 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

Saim hakkında: TCK.nun 39/1-2-c, 81/1, 35/1-2 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası,

... hakkında: TCK.nun 38/1, 81/1, 35/1-2, 29, 62 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası

Mağdur ...'ye yönelik olarak sanık ... hakkında azmettiren sıfatıyla, sanık ... hakkında fail sıfatıyla ve sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet; sanıklar ...hakkında ise yardım eden sıfatıyla tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin, sanıklar ... müdafileri ile katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

1)Sanık ... hakkında fail sıfatıyla, sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet; sanıklar ... hakkında ise yardım eden sıfatıyla tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, mağdur ...'ye yönelik olarak sanık ...'un fail sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçu ile sanık ...'in eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'un suçunun niteliği tayin, sanık ... yönünden takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, elde edilen delillerin sanıklar ... hakkında mağdur ...'ye yönelik yardım eden sıfatıyla tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin eksik incelemeye, sübuta, katılan vekilinin suç niteliğine, beraat eden sanıklar yönünden yardım eden sıfatıyla tasarlayarak kasten öldürme suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanıklar ... hakkında mağdur ...'ye yönelik yardım eden sıfatıyla tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B)Mağdur ...'ye yönelik olarak sanık ...'un fail sıfatıyla, sanık ...'in ise yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede;

A)Sanıklar ... hakkında mağdur ...'ye yönelik yardım eden sıfatıyla tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B)Mağdur ...'ye yönelik olarak sanık ...'un fail sıfatıyla, sanık ...'in ise yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıklar ...'in tespit edilemeyen bir sebeple mağdur ...'yi öldürmeye karar verdikleri, bu kapsamda olay gecesi sanık ... tarafından kiralanan araçla mağdurun evinin yakınlarına gelerek onu beklemeye başladıkları, mağdurun gitmiş olduğu birahanenin kapanması üzerine birahaneyi işleten tanık ... tarafından araçla evine getirildiği, evinin bulunduğu binaya girmek üzereyken de sanıklar ...'in mağdurun yanına geldikleri ve sanık ...'un elinde bulunan av tüfeği ile mağdura doğru üç kez ateş ettiği, daha sonra sanıkların birlikte geldikleri araca doğru koştukları ve araca binerek hızla olay yerinden ayrıldıkları olayda;

aa)Mağdur ...'nin av tüfeği ile yapılan birden fazla atışa bağlı olarak batın, el ve bacak bölgelerinden almış olduğu saçma taneleri isabetleri nedeniyle organlarından birisinin işlevinin sürekli olarak zayıflaması niteliğinde olan ince bağırsağın 130 cm'lik bölümünün alınmasına, mezo ve serozada'da yaralanmalara, el parmaklarında 3. (orta) derecede kemik kırıklarına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulamalar sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınıra yakın cezalar tayin edilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde 12'şer yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

bb)Sanıklar ...'un olayın tüm aşamalarında birlikte hareket ederek araçla maktülün gelişini beklemeleri, olay yerine gelen maktulün yanına birlikte gitmeleri ...'un atışı sırasında ...'in bulunması ve olay yerinden birlikte kaçmaları nedeniyle eylem üzerinde ortak hakimiyet kurduklarının anlaşılması karşısında sanık ... hakkında TCK'nun 37. maddesi kapsamında suça katıldığı kabul edilerek uygulamanın da bu şekilde yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nun 39. maddesi uyarınca yardım hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

cc)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

2)Sanık ... hakkında azmettiren sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

cc)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

2)Sanık ... hakkında azmettiren sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Oluşa ve başta mağdur ...'nin oğlu olan tanık ...'in anlatımları olmak üzere tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ın aralarında husumet bulunan ve aynı sitede oturan mağdur ...'ye yönelik gerçekleştirilen öldürmeye teşebbüs eylemi sırasında evinde bulunduğunun ve olay sırasında silah sesi üzerine evinin balkonuna çıkarak olay yerine baktığının sabit olduğu, mağdura yönelik eylemde bulunan sanıklar ... ile sanık ... arasında bağlantı olduğuna ilişkin herhangi bir delil de bulunmadığı, dolayısıyla sanıklar ...'in sanık ... tarafından azmettirildiklerinin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil ile kanıtlanamadığı, sanık ... ile mağdur arasında yaşanan bir kısım adli olayların da başlı başına diğer sanıkları azmettirdiği yönünde delil olarak kabul edilemeyeceği ve bu nedenle atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mağdurun dosya kapsamı ile uyumlu olmayan aşamalardaki beyanları ile azmettirme yönünden herhangi bir somut delile dayanmayan ve duyumdan ibaret olan duruşmadaki anlatımlarına itibar edilerek sanık hakkında azmettiren sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ... müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1136, Karar No: 2009/1177, Tarih: 17.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1136 E.  ,  2009/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

- K A R A R -

Uyuşmazlığın kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanmasına ve yargılamanın Tüketici Mahkemesince yapılmış olmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 17.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6561, Karar No: 2012/2693, Tarih: 07.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6561 E.  ,  2012/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkumiyetlerine dair Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.11.2007 gün ve 2006/424 Esas, 2007/782 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi:

Sanık ...'ın ve sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme taleplerinin, tayin olunan cezaların miktarı nazara alınarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıkların mahkemece oluşu kabul edilen fuhşa aracılık ve fuhuş için yer temin etme eylemlerinin mağdur sayısınca suç teşkil edeceği gözetilmeden, yazılı şekilde tek suçtan uygulama yapılması ve sanık ...'ın tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunduğu halde, hakkında ...nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların iddianame uyarınca sorgu ve savunmaları ile mağdure tanıkların beyanlarının tespit olunduğu 16.10.2006, tanık Cumali Kaplan'ın yeminli beyanının tespit olunduğu 17.11.2006, 05.03.2007 ve iddia makamının mütalaasının bulunduğu 21.06.2007 tarihli duruşma tutanaklarının zabıt kâtibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 219/1. maddesine aykırı davranılması,

Sanıklara atılı suçun niteliğine etkisi ve sanık ...'ın hakkında ...nın 227/5. maddesinin uygulanabilirliği bakımından mağdure Nurten ile kardeş olduklarını gösterir biçimde mağdurelerin onaylı nüfus kayıt örneklerinin dosyada bulundurulması zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında belirlenen gün para cezalarının adli para cezasına dönüştürülmesinin ve tutuklu kaldıkları günlerin cezalarından mahsubunun

dayanağı olmak üzere hükümde ...nın 52/2 ve 63. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

...nın 61/8. maddesi uyarınca adli para cezasının hesabında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde, sanık ... hakkında mahkemece aynı Kanunun 227/2. madde gereğince belirlenen 5 gün karşılığı 100 YTL adli para cezası tayin edilip bu para cezasından aynı Kanunun 227/5. maddesi uyarınca artırım yapılarak sanığa sonuç olarak 140 TL yerine 150 YTL adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezalarının; 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı Kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı ...nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden sanıklar hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve ...nın 7/2. maddesi uyarınca önceden kasıtlı suçtan mahkum olmamış sanık ...'in yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2909, Karar No: 2022/8421, Tarih: 27.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/2909 E.  ,  2022/8421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Kenevir ekme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır ve temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın 22.04.2019 tarihli temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği, CMK'nın 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzelemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanığın temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteğinin düzeltilerek esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. Maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine,

27.06.2022 tarihinde sanık ... yönünden Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla, sanık ... yönünden oy birliği ile karar verildi.

(K.O)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Sanık ... ’ın izinsiz kenevir ekme suçundan ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonunda mahkûmiyetine ilişkin hükmün, sanık tarafından istinaf edilmesi sonucu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin ''İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE'' ilişkin kararının temyiz edilmesi üzerine, Daire çoğunluğunca;

27.06.2022 tarihinde sanık ... yönünden Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla, sanık ... yönünden oy birliği ile karar verildi.

(K.O)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Sanık ... ’ın izinsiz kenevir ekme suçundan ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonunda mahkûmiyetine ilişkin hükmün, sanık tarafından istinaf edilmesi sonucu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin ''İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE'' ilişkin kararının temyiz edilmesi üzerine, Daire çoğunluğunca;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' ve 2. fıkrasındaki ''Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' Şeklindeki düzenleme ile CMK'nın 295/1. maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' Düzenlemesi gerekçe gösterilerek, sanık ... ’a gerekçeli kararın 19.04.2019 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 22.04.2019 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, ancak CMK’nın 295. maddesinde belirtilen yedi günlük süre geçtikten sonra ek dilekçede vermediğinden bahisle Dairemiz çoğunluğunca 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

Daire çoğunluğunun görüşü ile karşı oy düşüncem arasındaki fark, özetle;

Ceza Muhakemesi Kanunu'nda temyize ilişkin ana hükümlere bakıldığında;

1-) İstinaf Mahkemesinin ''Temyiz isteğinin esastan reddine'' ilişkin kararına yönelik olarak temyiz incelemesi yapılabilmesi için öncelikle temyiz edenin sıfatı yani hükmü temyize hak ve yetkinin bulunması, başvurunun süresi içinde yapılması, kararın temyiz edilebilir nitelikte olması ve temyiz iradesinin usulüne uygun şekilde beyan edilmesi gereklidir.

Temyiz başvurusunda, başvuru dilekçesi içeriğinde ya da başvuru tutanağında temyize ilişkin irade açıklamasının bir şekli yoktur, temyiz iradesi anlaşılıyorsa hüküm temyiz edilmiştir. Öyleyse temyiz iradesi vardır ve hükmün temyiz edildiğine ilişkin irade beyan edildiği andan itibaren temyiz süreci başlamıştır.

Bu durumu CMK'nın 293. maddesi ''Süresi içinde yapılan temyiz başvurusu, hükmün kesinleşmesini engeller.'' Amir hükmü ile tescillemiştir. Artık sanığın temyiz dilekçesi ile temyiz süreci başlamıştır.

Karar temyiz edilmemiş değildir. Karar temyiz edilmiştir ancak CMK'nın 294. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz sebebi gösterilmediği ve gerekçeli kararın tebliği üzerine, yedi günlük süre içinde gerekçeli dilekçede vermediğinden bahisle CMK'nın 298. maddesi uyarınca Dairemiz çoğunluğunca ret edilmiştir.