muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10119, Karar No: 2013/13920, Tarih: 03.10.2013

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; 141 ve 142 parsel sayılı taşınmazların A. D. adına kayıtlı olduğu, baba adının yer almadığı görülmektedir.  Öte yandan Nüfus Müdürlüğünden yapılan araştırma sonucunda N. ve F.'dan olma A.D. adında bir kişinin olduğu belirlenmiş isede; bu kişi hakkında araştırma yapılmamıştır. Ayrıca, davacıların murisi olan A. D.'na ait Bayındır Sulh Hukuk Mahkemesinin 1981/289 esas, 1981/289 karar sayılı ilamında baba isminin Ş.A.olarak yazılmakta olup bu  çelişkide giderilmemiştir.

Hal böyle olunca; N.ve F.'dan olma A.D.mirasçıları duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, yukarıda anılan veraset ilamında murisin baba ismindeki çelişkininde giderilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3093, Karar No: 2023/9964, Tarih: 22.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3093 E.  ,  2023/9964 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1633 E., 2016/54 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 04.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası (a) bendi yollamasıyla 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2016 tarihli ve 2015/1633 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 26.01.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 26.01.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

"Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, Bursa Adli Tıp Kurumu raporuna ve OGÜ Tıbbi Farmakoloji Anabilimdalı Başkanlığının raporlarına, sanık savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanığın üzerinden Bursa ATK Grup Başkanlığının raporuna göre net ağırlığı 0,310 gram ağırlığında AB CHINIMACA ve AB FUBINACA etken maddesini içerir uyuşturucunun ele geçirildiği, ayrıca sanığın kan ve idrar örneklerinde uyuşturucu madde artıklarının bulunmadığının OGÜ Başhekimliği raporuyla tespit edildiği, sanık hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2015 tarih ve 2015/1854 Srş. 2015/147 Karar sayılı kararı ile kamu davasının ertelenmesine ve sanığın 1 yıl süreyle tedavi ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, sanık hakkında verilen kamu davasının

ertelenmesi kararının sanığın 19.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği gibi Eskişehir Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından da hazırlanan denetim planının sanığa 26.03.2015 tarihinde tebliğ edilerek, erteleme süresinin başlatıldığı; sanığın tebligata rağmen hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne müracaat etmediği, sanığın telefon ile yapılan çağrılarıda yanıtsız bıraktığı; sanığa denetimli serbestlik kararının uygulanabilmesi için yeniden çıkartılan ihtaratlı tebligatında 28.09.2015 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edilmesine rağmen sanığın Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat etmediği; sanığın 04.02.2015 tarihli kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma eyleminden sonra verilen kamu davasının ertelenmesi kararından sonra, 26.03.2015 tarihinde tebliğ edilen, çağrı ve 28.09.2015 tarihinde tebliğ edilen çağrılara rağmen denetimli serbestlik ve tedavi kararının infazı için müracaat etmeyerek tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrarcı olduğu ve sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığı" gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 04.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2016 tarihli ve 2015/1633 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16755, Karar No: 2018/3967, Tarih: 17.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/16755 E.  ,  2018/3967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Mahkemesi

Davacı, ...... sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi ......ın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki ...... okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, 17.07.2012 tarihinde meydana gelen ...... sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan ......in maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi ...... talebinin kabulüne, manevi ...... talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacının ............ iken davalı şirkette ...... öğrenci olarak görev yaparken davaya konu ......na maruz kaldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, görevli mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

''3308 sayılı ...... Kanununun 3. maddesinin 1. fıkrasının r bendi uyarınca ...... ''...... Kurulunca, ...... kurumlarında verilmekte olan her düzeydeki alana özgü olarak belirlenen teorik ve uygulamalı dersler dışında, öğrencilerin öğretim programlarıyla kazandırılması öngörülen ......i bilgi, beceri, tutum ve davranışlarını geliştirmeleri, sektörü tanımaları, iş hayatına uyumları, gerçek üretim ve hizmet ortamında yetişmeleri amacıyla işletmede yaptıkları ......i çalışmayı'' ifade eder. ...... öğrenciler ise bu hükümde belirtilen amaçları gerçekleştirmek üzere işletmedeki uygulamaları izleyerek ......i (pratik) bilgilerini geliştiren kişilerdir.

Özellikle yüksek öğrenim döneminde işyerlerinde ...... yapan ...... öğrencilerle ücret karşılığında belirli bir iş görmek üzere iş akdi kurulmadığından bunlar işçi sayılmazlar.'' (Prof. Dr. ...... Süzek, İş Hukuku, 15. Baskı, s.144).

Bütün bu açıklamalardan sonra davanın yasal dayanağına baktığımızda, 5521 sayılı Yasanın 1. maddesi olduğunu görmekteyiz. Anılan maddede; işçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının İş Mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür. Maddede belirtildiği üzere,......inin görevli olması için şu iki unsurun birlikte gerçekleşmesi koşuldur. a)Uyuşmazlığın tarafları işçi ve işveren (ya da işveren vekili) olmalıdır. b)Uyuşmazlık iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanmalıdır.

Somut olayda, davacı ile davalı şirket arasında hizmet ilişkisi bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla davalı şirket, davacının işvereni değildir. Hal böyle olunca, uyuşmazlığın iş akdinden veya İş Kanunundan doğmadığı giderek davada, yukarıda sözü geçen Yasanın 1.maddesinin öngördüğü koşulların oluşmadığı açık-seçiktir.

Somut olayda, davacı ile davalı şirket arasında hizmet ilişkisi bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla davalı şirket, davacının işvereni değildir. Hal böyle olunca, uyuşmazlığın iş akdinden veya İş Kanunundan doğmadığı giderek davada, yukarıda sözü geçen Yasanın 1.maddesinin öngördüğü koşulların oluşmadığı açık-seçiktir.

Öte yandan, zararlandırıcı olayın ...... Kurumu tarafından ...... sayılması,......inin görevli olması için yeterli olmayıp 5521 sayılı Yasanın 1.maddesinin öngördüğü koşulların ayrıca olayda gerçekleşmesi gerektiği de söz götürmez.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde, davanın görülmesinde genel mahkemelerin görevli olduğu gözetilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmek gerekirken, davanın esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.04.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, 17/07/2012 tarihinde meydana gelen ...... sonucu sürekli işgörmezliğe uğrayan ......in maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık, görevli mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

.........Kanununda , İş Mahkemelerinin görevli olduğuna dair özel bir düzenleme yoktur. Bu durumda ......ler hakkında ...... veya ...... hastalığından kaynaklanan ...... davaları yönünden hangi mahkemelerin görevli olacağı konusunda 6331 sayılı Kanun yürürlüğü ile birlikte mevzuatta boşluk doğmuştur.

5510 sayılı Kanuna göre; ......ler, yaşı ve tabi olduğu yasa ne olursa olsun, kısa vadeli sigorta koluna tabi olacaktır. 6331 sayılı Kanunda hüküm bulunmamakta ise de, ......lerin kısa vadeli sigorta koluna tabi olduğu gözetildiğinde, açtıkları davaların İş Mahkemelerinde görülmesi gerekmektedir. Çünkü, ...... veya ...... hastalığından kaynaklanan ...... davalarında Kurumca bağlanan gelirin ilk peşin ...... değerinin rücua tabi kısmının kusura isabet eden pay oranında ......tan düşülmesi gerekmekte olup, bunu yapacak uzman mahkeme......idir. Aksi yorum, başka bir ifadeyle, özel uzmanlık gerektiren mahkemelerden bu davaların alınarak genel mahkemelere verilmesi .........Kanununun ruhuna ve çıkarılış amacına aykırı olur. Kaldı ki, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesi ile, kanımızca bu tartışmalar son bulmuştur. (Bkz. ..., ...... Soner, ...... Aydoğan, ...-.........ları ve ...... Hastalıklarından Kaynaklanan ...... Davalarında Görev ve yetki, sh 48,55 vd.)

7036 Sayılı Yasanın 6098 sayılı ...... Kanununun ikinci kısmının altıncı bölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerine tabi işçiler ile işveren veya işveren vekilleri arasındaki iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden veya kanundan doğan her türlü hukuk uyuşmazlıklarında İş Mahkemelerinin görevli olacağı düzenlenmiştir.

7036 Sayılı Yasanın 6098 sayılı ...... Kanununun ikinci kısmının altıncı bölümünde düzenlenen hizmet sözleşmelerine tabi işçiler ile işveren veya işveren vekilleri arasındaki iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden veya kanundan doğan her türlü hukuk uyuşmazlıklarında İş Mahkemelerinin görevli olacağı düzenlenmiştir.

Bu nedenlerle davanın İş Mahkemelerinde görülmesi gerektiğini düşündüğümüzden Sayın Çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.17.04.2018

... ...

Muhalif Üye Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2014/1062, Karar No: 2014/3813, Tarih: 03.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1062 E.  ,  2014/3813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan, 301 ada ... ve ... parsel sayılı 221,76 ve 94,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ..., 301 ada ... parsel sayılı 280,08 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ..., 301 ada ... ve ... parsel sayılı 917,06 ve ....118,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ..., 301 ada ... ve ... parsel sayılı 419,77 ve 75,34 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... adlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazların dere yatağı niteliğinde olduğu iddasına dayanarak taşınmazların tapu kayıtların terkin edilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 03.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18490, Karar No: 2015/3564, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18490 E.  ,  2015/3564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/9098 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 05.05.2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.