muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1150, Karar No: 2020/1994, Tarih: 10.03.2020

ipoteğin varlığı söz konusu olup, davacı sağ eş dava açarak ipoteğin geçersiz olduğunu ileri sürmüştür. Şayet iddia edildiği gibi açık rıza alınmamış ise bu ipotek işleminin geçersiz olduğu açıktır. Dolayısıyla, geçerli bir işlemin olmadığının kabul edildiği hallerde, malik olan eşin ölümünün bu işleme hukukilik kazandırması düşünülemez. Diğer bir anlatımla ölü olan bir işlem diriltilemez. Sağ kalan eşin mirasçı sıfatıyla hakları (TMK madde 240. ve 652) bulunmaktadır ve davacının bu davayı açtığı sırada var olan hukuki yararı yargılama sırasında davalı eşin ölümünden sonra da devam etmektedir. Bunun yanında halen ortada geçersizliği ileri sürülen bir ipotek bulunmaktadır. Bu nedenlerle, evlilik ölümle sona ermekle birlikte davanın konusuz kaldığını söylemek mümkün değildir. Aksi düşünce, davacının davasında haklı olup olmadığı hususunun araştırılmasına olanak sağlamadan, taşınmazın cebri icra ile satılması sonucunu doğuracak, bu durum ise büyük hak kayıplarına yol açacaktır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2017/2-2906 Esas-2017/1723 Karar). Açıklanan nedenlerle, davaya konu taşınmazın davacı ve davalı eş ... tarafından ipotek işlemi tesis edildiği tarihte aile konutu olarak kullanılıp kullanılmadığı, açık rızasının alınıp alınmadığı dosya içerisinde bulunan deliller bir arada değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken,davalı eş ...’ın ölümü nedeniyle davanın konusuz kaldığı belirtilerek karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2020(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/25122, Karar No: 2014/24843, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/25122 E.  ,  2014/24843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2014/81-2014/284

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 4.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1884, Karar No: 2019/1362, Tarih: 11.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/1884 E.  ,  2019/1362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, .... ... Müdürlüğünün 2011/3390 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 05.07.2013 tarihli sıra cetvelinde .... sırada bulunan davalı alacaklının alacağının gerçek olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ispat külfetinin davalıda olduğu ve davalının alacağını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının alacak miktar ve yargılama giderleri dikkate alınarak davalının alacağının sıra cetvelinden çıkarılmasına, bu payın yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine (artan miktar olduğu takdirde davalıya ödenmesine) karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21775, Karar No: 2013/5141, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21775 E.  ,  2013/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Kamu malına zarar verme, nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla,pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu, Mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar.sinema,tiyatro,otel,bar, hastane,örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Somut olayda;suça sürüklenen çocuğun, işyerini havalandırmak için açık bırakılan restoran penceresinden gündüz sayılan bir zamanda öğretmen evine girdiği, ikinci kata çıkarak kapıların açık olup olmadığını kontrol ettiği, alt kata inerek etrafı kontrol ettikten sonra lokal kısmına geçerek yine etrafı kontrol ettiği daha sonra da kendisinin kayda aldığını fark ederek güvenlik kamerasını kırdığı, hareketlerinin güvenlik kamerasının kırıldığı ana denk kayda alındığı akabinde hiçbir şey almadan öğretmen evinden ayrıldığı anlaşıldığından eylemlerinin kamu malına zarar verme, hırsızlığa teşebbüs ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3167, Karar No: 2018/743, Tarih: 21.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3167 E.  ,  2018/743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal, hakaret, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, tehdit.

HÜKÜM : a) Eşini öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nun 82/1-d, 35, 29, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası,

b) Hürriyeti sınırlama suçundan; TCK'nun 109/2-3, 29, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası,

c) Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan; TCK'nun 116/4, 119/1-a, 29, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası,

d) Hakaret suçundan; TCK'nun 125/1, 29, 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası,

e) Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan; TCK'nun 170/1-c, 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası,

f) Tehdit suçundan ceza verilmesine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; mağdur ...’ye yönelik mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün gerekçesine yönelmeyen müdafiinin temyiz isteminin; CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında; mağdur ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, kişi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme, hakaret ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ...’in, silahlı tehdit suçundan ceza verilmesine yer olmadığına gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sübuta, lehe hükümlerin uygulanmadığına; katılan Aile Bakanlığı vekilinin; cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ... hakkında; mağdur ...’ye yönelik kişi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme, hakaret ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçları yönünden;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümler ile tehdit suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında mağdur ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Sanık ... hakkında mağdur ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın av tüfeğiyle ateş ederek sağ göğüs bölgesinden bir adet toplu giriş niteliğinde isabet sağladığı, eşi olan mağduru akciğer harabiyetine, altıncı derecede köprücük ve kol kemiği kırığına, kas ve sinir harabiyetine, sağ kolda işlev kaybına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralayarak yaraladığı olayda,

Teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 13 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini ile,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükmün, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2216, Karar No: 2024/5035, Tarih: 21.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/2216 E.  ,  2024/5035 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/52 D.İş, 2023/51 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-55

HÜKÜM/KARAR : Feragat nedeniyle red

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/277499

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince 11.01.2023 tarihli ek karar ile başvuran vekilinin feragati sebebiyle 01.01.2023 gün 2023/İHK-55 sayılı kararının kaldırılmasına, başvurunun feragat sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; İtiraz Hakem Heyetince başvuran vekili 05.01.2023 tarihli dilekçesiyle başvurudan feragat iradesini ortaya koyduğundan başvurunun feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Feragat yargılamaya tek taraflı olarak son veren taraf işlemlerinden olduğundan, mahkemece verilen ek karar hukuka uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İtiraz Hakem Heyetince verilen 11.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde Başkan ...'ın ve Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İtiraz Hakem Heyetinin 11.01.2023 tarihli ek kararı ile başvurunun feragat nedeniyle reddine karar verilmiş ve bu karar sayın çoğunlukça onanmış olup, onama kararına ve gerekçelerine katılamıyoruz.

Davacının başvurusu üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince 01.01.2023 tarihli ve 2023/İHK-55 sayılı karar ile vekalet ücreti yönünden itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili 05.01.2023 günlü dilekçe ile “Dosya numarası yukarıda belirtilen dosyada davalı ile sulh olunmuştur. Davalı ile sulh olunduğundan ve taraflar dosyadaki alacaklarından feragat ettiğinden bu doğrultuda ek karar verilmesini…” şeklinde beyanda bulunmuştur. Dilekçede ek bölümünde sulh protokolü belirtilmiştir.

Bu dilekçe üzerine İtiraz Hakem Heyetince 11.01.2023 günlü ek karar ile 01.01.2023-2023/İHK-55 sayılı kararın başvuranın başvurudan feragat beyanı gözetilerek kaldırılmasına ve başvurunun feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bu dilekçe üzerine İtiraz Hakem Heyetince 11.01.2023 günlü ek karar ile 01.01.2023-2023/İHK-55 sayılı kararın başvuranın başvurudan feragat beyanı gözetilerek kaldırılmasına ve başvurunun feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili ek karara yönelik 23.01.2023 tarihli temyiz dilekçesinde ek karara konu olan dilekçenin aynı sigorta şirketinin taraf olduğu başka bir dosyaya sunulması gerekirken yanlışlıkla bu dosyaya sunulduğunu, dosyada sulh ya da feragat olmadığını bildirmiştir.

Davalı ... vekili de bu temyize karşı cevaplarını içeren 30.01.2023 tarihli dilekçede ek kararın maddi hatadan kaynaklı olduğunu belirterek, İtiraz Hakem Heyetince ek karar öncesi verilen 01.01.2023 tarihli karara yönelik temyiz başvurularının kabulü ile bu kararın bozulmasını istemiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 309/son maddesi uyarınca feragat ve kabul, kayıtsız ve şartsız olmalıdır. Aynı Kanun 311. maddesine göre de irade bozukluğu hallerinde, feragat ve kabulün iptali istenebilir.

Somut olayda; davacının ek karara dayanak olan 05.01.2023 tarihli dilekçesi tarafların sulh olduklarına ilişkin olup; açık, kayıtsız ve şartsız bir feragat beyanı olmadığı gibi, dilekçe ekinde olduğu belirtilen sulh protokolünün de mevcut olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; açık bir feragat beyanı olmaması, davacı vekilinin ek kararı bu gerekçe ile temyiz etmesi ve davalı vekilinin de ek karar temyizine cevabında ek kararın maddi hatadan kaynaklandığını bildirmesi karşısında, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın kaldırılması ve davalı vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun ek kararın onanması kararına ve gerekçelerine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/2287, Karar No: 2011/13610, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2287 E.  ,  2011/13610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat ve istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan satın ve teslim aldığı mıcırın evsafına uygun olmaması nedeniyle yaptığı yol imalatını sökerek yeniden yapmak zorunda kaldığını belirterek ödediği mıcır bedeli olan 125.000 TL’nin istirdatını, bozuk malzeme ile yeniden kullanılan malzeme arasındaki bedel farkını yol kaplamasının sökülerek yeniden yapılmasından kaynaklanan zararın tazminini, işin zamanında yapılamaması nedeniyle idarenin kestiği cezanın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, istirdat davasının bir yıllık süre geçtikten sonra açılması nedeniyle zamanaşımına uğradığını, davacının mıcırın uygun olmadığı şeklindeki İl Özel İdaresi yazısına rağmen ödemeyi yaptığını, malzemeyi bilerek ve görerek aldığını, müvekkilinin mıcırın yol işinde kullanılabileceğine ilişkin bir taahhüdünün bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mıcırın evsafına uygun olmadığının İl Özel İdaresinin 13.09.2006 tarihli yazısı ile davacıya bildirildiği, davacının istirdat ve tazminat davası açma hakkı olduğunu bu tarihte öğrenmiş olmasına rağmen bir yıl içinde dava açmadığı belirtilerek zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle TTK'nun 25.maddesi uyarınca davanın süresinde açılmamış olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.