muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/901, Karar No: 2021/323, Tarih: 29.06.2021

04.09.2015 tarihinde istinabe olunan Mahkemede; sanığın kendilerine çok yakın davrandığını ve dokunmaya çalıştığını, kendisinin geri çekildiğini ancak ...’nin muayene koltuğunda oturduğunu, sanığın ...'nin göğsüne dokunduğunu ve onu gıdıkladığını, sanığın daha sonra oturduğu koltuktan kalkmaksızın kendisine doğru yaklaştığını, bel ve kalçasını ellemeye çalıştığını, sanığın kendisine "Gel, senin de dişlerin çürükse tedavi edelim." dediğini, sanığa cevaben hasta olmadığını söylediğini, sanığın iki kez kalçasını ve belini tutmak istediğini, hemşirenin gelmesi üzerine sanığın ciddileştiğini, sanığın ...'nin telefon numarasını istediğini, dişinin durumunu sormak için arayacağını söylemesi üzerine ...’nin sanığa telefon numarasını verdiğini, sanığın ...'ye "Biraz daha samimi olalım." şeklinde telefon mesajları gönderdiğini, sanıktan şikâyetçi olmadığını,

Tanık ... Mahkemede; olaya ilişkin doğrudan bilgi sahibi olmadığını, olay gününe dair herhangi bir şey hatırlamadığını, sadece bu olaydan yedi sekiz ay sonra polikliniğe gittiğinde sanığın birileriyle konuştuğunu gördüğünü, bu kişiler gittiğinde ise sanığın "Bunlardı." dediğini,

Beyan etmişlerdir.

Tanık ... Mahkemede; olaya ilişkin doğrudan bilgi sahibi olmadığını, olay gününe dair herhangi bir şey hatırlamadığını, sadece bu olaydan yedi sekiz ay sonra polikliniğe gittiğinde sanığın birileriyle konuştuğunu gördüğünü, bu kişiler gittiğinde ise sanığın "Bunlardı." dediğini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... Savcılıkta; mağdure ... ve arkadaşı inceleme dışı mağdure ...’ın kendisinin hastaları olduklarını, görev yaptığı ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi'ne mağdurenin ilk defa 16.03.2011 tarihinde gelerek tedavi olduğunu, 17.03.2011 tarihinde mağdurenin tekrar şiddetli ... şikâyetiyle polikliniğe başvurduğunu, tedavi sonrasında mağdureye 23.03.2011 tarihinde öğle arasına randevu verdiğini, mağdurenin arkadaşı ... ile birlikte 23.03.2011 tarihinde polikliniğe geldiğini, kendisinin poliklinikte yalnız olduğunu, bu nedenle ...’ı mağdurenin refakatçisi olarak içeri aldığını, mağdureyi muayene ettiğini, mağdure ve ...'ın biraz laubali davrandıklarını, gülüştüklerini, onlara hitaben "Allah ağlatmasın. Gülmeniz güzel bir şey. Sizi gıdıklayan biri mi acaba? Ben de güleyim." dediğini, mağdurenin tedavi sırasında ağzında biriken tükürüğü tükürmek için öne doğru hamle yaptığını, bu esnada mağdureyi omzundan ve belinden tutarak hafifçe arkasına yaslamak amacıyla geriye doğru çektiğini fakat bunun ciddi bir temas olmadığını, mağdurenin tedavisine devam ederken ...’ın, oturduğu yerden kalkarak kendisinin arkasına yaslanır vaziyette mağdurenin ağzına bakmaya çalıştığını, bu hâlde rahat çalışamadığından ...’a geriye çekilmesini söylediğini, daha sonra ...’ın kendisine dişlerinde çürük olup olmadığını sorduğunu ve dişlerine bakmasını istediğini, bunun üzerine ...’a hitaben "İstersen ...’den sonra seni de muayene ederiz." dediğini, ...'a sadece ağzını açmasını söylediğini, onun ağzına baktığını ve çürüklerinin olduğunu ilettiğini, kalçasından çekmediğini, hemşirenin muayene odasına gelmesi üzerine mağdure ve ...’ın birden ciddileştiklerini, gülmelerinin kesildiğini, kendisinin de bunun üzerine doğal olarak onlara espri yapmadığını, kesinlikle cinsel amaçla mağdureye ve ...’a dokunmadığını, onları kardeşi gibi gördüğünü, hekim hasta ilişkisi dışına çıkmadığını, herhangi bir suç işlemediğini, bu olayların kendisinin iyi niyetinden kaynaklandığını,

17.05.2011 tarihinde Mahkemede; ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi'nde diş hekimi olarak görev yaptığını, evli ve bir çocuklu olduğunu, mağdureye kanal tedavisi yapmak amacıyla muayeneye başladığını, onu bir hasta, çocuk ve kardeş olarak değerlendirdiğini, "Otur kardeşim, ...ciğim." dediğini, samimi davranışının bundan ibaret olduğunu, bunun dışında hasta hekim ilişkisi dışında hiçbir olumsuz davranışının bulunmadığını, mağdureye cinsel temasının olmadığını, suçlamayı okurken yüzünün kızardığını, çok utandığını, kesinlikle cinsel amaçla dokunmadığını,

29.09.2015 tarihinde Mahkemede; kendisinin ...’da tanınmış bir ailenin çocuğu olduğunu, Hacettepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesini bitirdiğini, on yıllık meslek hayatı boyunca hiçbir hastasından bu tür bir şikâyet almadığını, olay tarihinde inceleme dışı mağdure ...’ın mağdure ...’nin yanında refakatçi olarak bulunduğunu, kendisinin ...’ye kanal tedavisi yaptığını ancak ...’ın bekleme koltuğunda oturması gerekirken ...'ye yapılan kanal tedavisini bir metre uzaklıktan izlemek için ayakta olduğunu, mağdurenin ağzına doğru eğildiği sırada ...’ın, koluna ve sırtına temas ettiğini, kanal tedavisinin çok hassas bir tedavi olduğunu, ince işçilik gerektirdiğini, bu nedenle ...’a "Dokunma." dediğini, ellerinde hem mağdurenin hem ...’ın ifadelerinde belirttikleri gibi eldiven olduğunu, kendisinin mağdureye karşı yanlış bir hareketi olması durumunda mağdurenin tedaviyi bıraktıracağını, tekrar gelmek için randevu istemeyeceğini, hem mağdurenin hem de ...’ın vermiş oldukları beyanlarında böyle bir olayın yaşanmadığını söyleyerek, şikâyetçi olmadıklarını, olaydan 7-8 ay sonra işe gittiğinde mağdure ve ...’ın iş yerinin önünde beklediklerini, kendisine mahkemenin sonucunu sorduklarını, kendisinin cevaben "Mahkeme devam ediyor." dediğini, bunun üzerine mağdure ve ...’ın olayın bu noktaya geleceğini tahmin etmediklerini ve vicdan azabı çektiklerini söylediklerini, bu olaya hemşire tanık ...’ün de şahit olduğunu, kendisine atılan iftiradan dolayı memurluk hayatının ve kariyerinin bittiğini, evliliğinin de bitmek üzere olduğunu, sorulması üzerine; kendisinin genellikle kadın hastaları yanında bir kadın olduğu zaman tedavi ettiğini, olay günü de ...'ı odadan dışarı çıkarmamasının sebebinin hemşire ...'nın sigara içmek için odadan ayrılması olduğunu, ...'nın sigara tiryakisi olduğunu, her yarım saatte bir sigara için dışarı çıktığını, mağdurenin tedavisinin saat 12.45'te başladığını, döner sermaye kotasını doldurmak için sabah saat 07.00 - 07.30 sıralarında işe geldiğini, öğle saatlerinde bile hasta tedavi ettiğini, mağdureye randevu tarih ve saatini hemşirenin verdiğini, zaten bütün randevuları hemşirenin verdiğini, kendisinin hastalara randevu vermediğini,

Savunmuştur.

Çocukların cinsel istismarı suçu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 103. maddesinde;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;

a) Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

Anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

Anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Cinsel istismarın üstsoy, ikinci veya üçüncü derecede kan hısmı, üvey baba, evlat edinen, vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, sağlık hizmeti veren veya koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan diğer kişiler tarafından ya da hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(7) Suçun mağdurun bitkisel hayata girmesine veya ölümüne neden olması durumunda, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiş iken,

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 59. maddesi ile;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(3) Suçun;

a)Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur.",

02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile de;

"Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza, istismar durumunda on yıldan, sarkıntılık durumunda beş yıldan az olamaz.

Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;

a) On beş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, on altı yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur. Mağdurun on iki yaşını tamamlamamış olması hâlinde verilecek ceza on sekiz yıldan az olamaz.

(3) Suçun;

a) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

b) İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

c) Üçüncü derece dâhil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı ya da üvey baba, üvey ana, üvey kardeş veya evlat edinen tarafından,

d) Vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile veya sağlık hizmeti veren ya da koruma, bakım veya gözetim yükümlülüğü bulunan kişiler tarafından,

e) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehditle ya da (b) bendindeki çocuklara karşı silah kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur."

Hâlini almıştır.

Görüldüğü gibi suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan hâliyle 103. maddede çocuğun cinsel istismarı tanımlamış olup, birinci fıkraya göre cinsel istismar deyiminden; onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış ile diğer çocuklara karşı cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen bir başka nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar anlaşılmaktadır.

Maddenin ilk fıkrasında çocuğun cinsel istismarı suçunun temel şekli, ikinci fıkrasında ise cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren nitelikli bir hâl olarak yaptırıma bağlanmıştır.

Bu suçun, maddenin birinci fıkrasında düzenlenen basit hâli, çocuğa karşı gerçekleştirilen cinsel davranışın organ ya da sair bir cisim sokulmadan vücut dokunulmazlığının ihlali şeklinde işlenmesi ve kastın da cinsel arzuları tatmin amacına yönelmesi bakımından ikinci fıkrada hüküm altına alınan nitelikli hâlinden ayrılır. İkinci fıkradaki nitelikli hâlde maddi unsur, vücuda organ ya da sair bir cisim sokulması olup, failin kastının da bu tür bir eylemin gerçekleştirilmesine yönelik olması gerekmektedir. Suçun temel şeklinin aksine, ikinci fıkrada tanımlanan nitelikli hâlinin oluşabilmesi için eylemin cinsel arzularının tatmini amacına yönelik olması şart değildir.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi halinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Olay tarihi itibarıyla 17 yaşında olan mağdurenin diş ağrısı şikâyetiyle ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezine başvurduğu, 17.03.2011 tarihinde diş hekimi olarak görev yapan sanığın mağdureye kanal tedavisi uygulamaya başladığı, tedavinin ilk seansta tamamlanmaması nedeniyle mağdure ...'ye tekrar randevu verildiği, mağdurenin randevuya arkadaşı inceleme dışı mağdure ... ile birlikte 23.03.2011 tarihinde gittiği, randevu saatinin mesai saati dışına denk gelmesi nedeniyle sanığın muayene odasında tek başına bulunduğu, mağdurenin muayene koltuğuna, ...'ın ise aynı odada bulunan sandalyeye oturduğu, sanığın tedaviye başladığı, tedavi esnasında mağdurenin ağzında biriken kan ve tükürükleri pis su haznesine tükürmek için yana doğru hamle yaptığı, bu sırada sanığın mağdureyi belinden tutarak koltuğa tekrar oturttuğu, "Neden gülmüyorsun?" diyerek eliyle mağdurenin böbrek üstüne gelecek şekilde sırtını gıdıklamak istediği, akabinde "... gül. Niye gülmüyorsun?" diyerek mağdurenin karın boşluğuna eliyle dokunduğu, tedavi sonlandıktan sonra sanığın mağdurenin telefon numarasını aldığı ve kendi telefon numarasını da mağdureye verdiği, iki gün sonra mağdureyi telefonla iki kez aradığı ancak mağdurenin bu aramalara cevap vermeyerek telefonunda cevapsız çağrıları görmesi üzerine sanıkla mesajlaştıkları, mağdurenin bu mesajlaşmalardan rahatsız olması üzerine konuyu babası ile paylaştığı, mağdurenin öğrencisi bulunduğu okul idaresi vasıtasıyla adli mercilere intikalin gerçekleştirildiği anlaşılan olayda;

Mağdurenin 12.04.2011 tarihinde Savcılıkta alınan beyanında sanığın kendisine gönderdiği telefon mesajlarının içeriklerinden rahatsız olduğunu ve sanığın cinsel amaçla kendisine dokunduğunu iddia etmesine karşın sonraki beyanlarında sanığın kendisine yönelen temaslarının cinsel amaçla yapılmadığını düşündüğünü ve olayın bir yanlış anlamadan kaynaklanmış olabileceğini belirterek, çelişkili açıklamalarda bulunması, sanığın istikrarlı bir şekilde, tedaviden korktuğu ve gergin olduğunu söylediği mağdurenin rahatlamasını sağlamak için söylediği sözlerin ve yaptığı davranışların mağdure tarafından yanlış anlaşıldığını ve hasta hekim ilişkisini aşacak düzeyde bir hareketinin olmadığını savunması, sanığın mağdureye yönelik temas içeren eylemlerinin cinsel arzuları tatmin amacına yönelik olduğu hususunun şüphede kalması, bu şüphenin de sanık lehine yorumlanması gerektiği hususları bir bütün olarak gözetildiğinde sanığa atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Bu itibarla haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 08.09.2014 tarihli ve 15459-9529 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3-... 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.06.2011 tarihli ve 252-399 sayılı mahkûmiyet kararının, sanığa atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabul edilerek Özel Daire onama kararının kaldırılıp Yerel Mahkeme hükmünün bozulması nedeniyle sanık ... hakkındaki cezanın infazına başlanılmış ise İNFAZIN DURDURULMASINA, sanığın bu suçtan cezaevine alınmış olması ihtimali bulunduğundan, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değilse DERHAL SERBEST BIRAKILMASI için YAZI YAZILMASINA,

5-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.06.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10861, Karar No: 2015/6170, Tarih: 01.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10861 E.  ,  2015/6170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2011/38-2013/41

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayatin sonucunda verilen hükmün gerekçesi değiştirilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 19.09.2014 gün ve 1255 Esas, 5760 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin birinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddi gerektiğini beyan etmişlerdir.

İcra mahkemesince, şikayetçi alacağının imtiyazlı alacaklardan olmadığı ve haciz tarihlerine göre düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar; Dairemizin 19.09.2014 tarih ve 1255 E., 5760 K. sayılı ilamıyla İcra ve İflâs Kanunu'nun 206. maddesinde gösterilen rüçhan ve imtiyaz hakları ile bunlara bağlı olarak yapılan sıralama iflas tasfiyesinde mutlak biçimde uygulanırken, kural olarak haciz yolu ile yapılan sıra cetvellerinde uygulanmasına olanak bulunmadığı, bu sebeple sadece imtiyazlı olmayan (dördüncü sıra) alacakları için değil, imtiyazlı olsa da aynı derecede hacze iştirak etmeyen (İİK.m.100, 101, 268) alacaklar için de haciz tarihlerinin sıralamanın belirlenmesine esas alınması gerektiği, bu itibarla haciz tarihlerinin esas alınmasına ilişkin nihai gerekçe ve varılan sonuç doğru olmakla birlikte, gerekçe yukarıdaki şekilde değiştirilmek suretiyle onanmıştır.

Şikayetçi vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.