muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5427, Karar No: 2020/1933, Tarih: 28.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/5427 E.  ,  2020/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın temyizinde;

Müşteki ...'nın 11/11/2014 tarihli celsede, davaya katılmak istemediğini belirtmekle katılan sıfatını kazanamadığı, bu nedenle sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, müşteki ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanık ...'nın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, katılan ...'ın soruşturma aşamasında olaya ilişkin tanığı olmadığını beyan etmesi, olay hakkında görgüye dayalı bilgisi olduğu iddia olunan, katılanın manevi babası olan tek tanık ...'in soruşturma aşamasında, sanığın katılana "paranı vermiyorum, k..pe, o..." şeklinde hakaret ve tehdit ettiğini duyduğunu beyan etmesine karşın, mahkemede "seni yok ederim" gibi sözler de söylendiğini duyduğunu belirtmesi karşısında; katılanın tanığı olan ... ile, katılan ...'nın soruşturma aşamasında olay ile ilgili tanığı olmadığını söylemesine rağmen bilahare manevi babası olan ...'in olaya tanık olduğuna dair beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden ve tanık ile katılanın çelişkili beyanlarının sanık savunmasına ne suretle üstün tutulduğu yeterince açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de;

a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, yine sanığa isnat edilen TCK'nın 125/1. maddesi kapsamındaki hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-Sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu TCK'nın 106/1-1 maddesine uyan suçun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1849, Karar No: 2017/3030, Tarih: 07.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/1849 E.  ,  2017/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil, Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.03.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı asil ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; dava konusu ... parsel sayılı taşınmazı vekil edeninin, tapu maliki ...'den 26.07.2007 tarihinde ve 75.000,00 TL bedelle sözlü anlaşmayla satın aldığını, aynı gün .... Noterliği'nde alım-satıma ilişkin vekaletname düzenlendiğini, satış parasının bir kısmının önceden kapora olarak verildiğini, 40.000,00 TL'nın ... Ziraat Bankasına davalıların murisi adına yatırıldığını, kalan 18.000,00 TL'nın da elden ödendiğini, vekil edeninin satın aldığı bu taşınmazı parselleyerek satma düşüncesi olduğundan tapusunu hemen üzerine almadığını, tapu malikinin ölmesi üzerine mirasçıları olan davalıların tapuyu vermeyip üzerlerine intikal yaptırdıklarını ve vekil edeninin ödediği satış bedelini iade etmediklerini ileri sürerek dava konusu parselin tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline veya davalıların sebepsiz zenginleştikleri gerekçesiyle taşınmaz için ödenen 75.000,00 TL'nın yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen ilk karar, Dairemizce, tapu iptali ve tescil istemi yönünden onanarak kesinleşmiş; harici satım nedeniyle ödenen bedelin iadesi istemine ilişkin olarak ise Dairemiz'in 2011/7304 Esas 2011/6992 Karar sayılı ilamı ile "... davacının dayandığı ...1.Noterliği'nin 26.07.2007 tarih ve 12974 yevmiye nolu vekaletnamesinin arkasında elle yazılı bulunan yazıların altındaki ... ismi altındaki atılı imzanın, ...'in eli ürünü olup olmadığı konusunda usulüne uygun olarak imza incelemesi yaptırılması, yazıda sonradan çıkıntı, ilave vs. olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması ve bu belgenin hukuken geçerli bir sözleşme olup olmadığı hususu üzerinde durulması..." gereğine işaret edilerek bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, Mahkemece, ... 1.Noterliği'nin 26.07.2007 tarih ve 12974 yevmiye nolu vekaletnamesinin arka yüzünde elle yazılmış yazıların altında ...'e atfen atılan imzanın ...'in eli ürünü olduğu ya da olmadığı yönünde bir tespitin yapılamadığı, yazı içeriğine bakıldığında satışa ve bedele yönelik beyanların sonradan ilave edildiğinin açık olduğu, davalıların murisine bedelin ödendiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yazılı şekilde, alacak isteğine yönelik devam eden davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi'nden alınan raporlarda, ...1.Noterliği'nin 26.07.2007 tarih ve 12974 yevmiye nolu vekaletnamesinin arka yüzünde elle yazılmış yazıların altındaki imzanın ...'in eli ürünü olup olmadığı yönünde bir tespit yapılamadığı ve yazının bir bölümünün sonradan ilave olduğu bildirildiği halde, anılan vekaletname arkasında bulunan " ..." yazısının ...'in eli ürünü olup olmadığı hakkında bir tespit yapılmamıştır. Bu halde; Mahkemece, bulunması muhtemel yerlerden ...'e ait yazı örneklerinin getirtilerek sözü edilen 26.07.2007 tarihli vekaletnamenin arkasındaki "..." yazısının ...'in eli ürünü olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucunda alacak isteğinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup, yeniden bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4878, Karar No: 2022/5399, Tarih: 05.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/4878 E.  ,  2022/5399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.03.2022 tarih ve 2021/1098 E. - 2022/618 K. sayılı kararı davalı vekilince adli yardım talepli olarak temyiz edilmiş, Dairemizin 06.06.2022 tarih ve 2022/3437-2022/4478 E.K. sayılı kararı ile davalının adli yardım talebinin reddine, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda meşruhatlı davetiyenin tebliği için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davalılar vekili Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 338/2'nci maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yüksek Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10563, Karar No: 2012/18253, Tarih: 29.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10563 E.  ,  2012/18253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezası TCK.nun 50/1-b maddesindeki tedbire çevrilirken, suçtan önceki hale getirme suretiyle zararın giderilmesine karar verilmesiyle yetinilmesine karar verilmesi gerekirken, “sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b. maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ...’in 05.06.2009 havale tarihli rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterdiği 46,00 m²'lik beton zemin ve (B) harfiyle gösterdiği 24,00 m²'lik yarım bodrum inşaatı olmak üzere toplam 70.00 m²'lik köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine” karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b. maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ...’in 05.06.2009 havale tarihli rapor ve krokisinde (A) harfiyle gösterdiği 46,00 m²'lik beton zemin ve (B) harfiyle gösterdiği 24,00 m²'lik yarım bodrum inşaatı olmak üzere toplam 70.00 m²'lik köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine,'' ibaresinin çıkarılıp yerine, "sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca suçtan önceki hale getirilmesi suretiyle zararın giderilmesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21486, Karar No: 2022/1103, Tarih: 05.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/21486 E.  ,  2022/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- ... gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/245, Karar No: 2006/246, Tarih: 21.11.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/8-245 E., 2006/246 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/8-245 E., 2006/246 K.**

**- CEZALARIN ERTELENMESİ

- CEZAYA EHLİYET VE BUNU KALDIRAN VEYA HAFİFLETEN SEBEPLER

- DİĞER KANUNLARDAKİ PARA CEZALARININ ARTIRILMASI VE USULÜ**- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 5 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 15 ]

- 6183 S. AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN [ Madde 51 ]

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasa kapsamında bulunan sustalı bıçak taşımak suçundan sanığın, 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCY'nın 59, 647 sayılı Yasanın 4, 5 ve 6. maddeleri uyarınca 2.889.43 YTL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının birer aylık ara ile 5 eşit taksit halinde tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan para cezasının tamamının muaccel olduğu tarihten başlayarak 6183 S.Y.nın 51. maddesince belirlenen gecikme zammı oranının yarısı oranında gecikme zammı ile birlikte tahsiline verilen cezanın ertelenmesine, sustalı bıçağın TCY'nın 36. maddesi uyarınca müsaderesine ilişkin Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesince 17.05.2005 gün ve 102-426 sayılı hüküm, sanığın temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 11.09.2006 gün ve 1427-6571 sayı ile;

"5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 27.04.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada "bir" Yeni Türk Lirası küsurunun atılması ve hükümden önce 29.12.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı "Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun"un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında; kaldırılan bu yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5. madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammının uygulanamayacağının gözetilmemesi, isabetsizliğinden bozulmasına, ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. ve 765 sayılı TCK.nun 59, 647 sayılı Yasanın 4. ve TCK'nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç ağır para cezasının 2212 Yeni Türk Lira adli para cezası olarak ifadesi ve 6183 sayılı Yasanın 51. maddesindeki faiz oranının yarısının uygulanacağına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına," karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 31.10.2006 gün ve 128585 sayı ile;

Yargıtay C.Başsavcılığınca 31.10.2006 gün ve 128585 sayı ile;

Yargıtay 8. Ceza Dairesince; temel para cezasının 450 Yeni Türk Lirası olarak uygulanması yerine temel para cezasının 495 Yeni Türk Lirası olarak hesaplanması sonucu sanığa fazla para cezasına hükmedildiği, görüşleriyle itiraz yasayoluna başvurularak Özel Daire düzeltilerek onama kararının kaldırılıp, sonuç para cezasının 2175 YTL. adli para cezası olarak düzeltilmek suretiyle, yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi isteminde bulunulmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sübut ve nitelendirmede uyuşmazlık ve isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, temel para cezasının 495 Yeni Türk Lirası mı, yoksa 450 Yeni Türk Lirası olarak belirleneceği noktasında toplanmaktadır.

28.07.1999 tarihinde kabul edilerek 1 Ağustos 1999 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 4421 Sayılı Yasa ile TCY'nın 19 ve 24. maddelerinin alt ve üst sınırları yeniden belirlenmiş, para cezalarının belirlenmesinde uygulanan katsayı sisteminden vazgeçilerek "Yeniden Değerleme Oranı" kabul edilmiştir.

Yasanın 1.maddesi ile TCY'nın 19. maddesindeki ağır para cezasının alt sınırı "altmış milyon, üst sınırı onbeş milyar liraya, 2. maddesi ile de TCY'nın 24. maddesinde belirtilen hafif para cezasının alt sınırı onbeşmilyon, üst sınırı birmilyar beşyüz milyon liraya yükseltilmiş, 4. madde ile TCY'nın Ek 1.maddesinin (a) ve (b) fıkraları değiştirilerek TBMM.nin kuruluşundan önce yürürlüğe giren ve daha sonra değiştirilmeyen kanun ve tüzüklerdeki para cezaları ile 31.12.1998 tarihine kadar yürürlüğe giren yasalardaki para cezaları 39300 ilâ 8 misli arttırılmış, 5. maddesinde ise; 01.08.1999 tarihine kadar yürürlüğe giren ve bu tarihten sonra kabul edilen yasalardaki para cezalarının her takvim yılı başından geçerli olmak üzere 213 sayılı Vergi Usul Yasasının Mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında arttırılarak uygulanacağı belirtilmiş, 6. madde ile Ek 4 ve Ek 5 nci maddelerde yer alan "Ek 2 nci maddeye göre bulunacak birim sayısıyla" ibaresi "Ek 2 nci maddeye göre uygulanan yeniden değerleme oranıyla" şeklinde değiştirilmiştir.

Bu hükümler uyarınca, müteakip yıllarda TCY'nın 19. maddesinde düzenlenen ağır ve 24. maddesinde belirtilen hafif para cezalarının miktarları yeni bir yasal düzenlemeye ihtiyaç duyulmaksızın her yıl yeniden değerleme oranında arttırılmak suretiyle belirlenmiştir.

Bu hükümler uyarınca, müteakip yıllarda TCY'nın 19. maddesinde düzenlenen ağır ve 24. maddesinde belirtilen hafif para cezalarının miktarları yeni bir yasal düzenlemeye ihtiyaç duyulmaksızın her yıl yeniden değerleme oranında arttırılmak suretiyle belirlenmiştir.

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasa'nın 4. maddesi ile de, nisbi ve tazminat kabilinden para cezaları hariç olmak üzere, Özel Yasalar ile tüzüklerdeki para cezaları yüzkırkikibin sekizyüzaltmış kat ile iki kat arasında değişen miktarlarda arttırılmış, 5. maddesinin 2. fıkrasında ise, nisbi nitelikteki adli para cezaları hariç olmak üzere, adli para cezalarında, cezanın alt sınırının dörtyüzellimilyon, üst sınırının ise yüzmilyar Türk lirası olarak uygulanacağı belirtilmiş, bu şekilde Özel Yasalarda düzenlenmiş bulunup, adli para cezasını gerektiren suçlarda 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren para cezasının alt sınırı dörtyüzellimilyon liraya üst sınırı ise yüzmilyar liraya çıkartılmıştır.

Para cezalarının hesaplanmasında ve ödenmesinde 1 Yeni Türk Lirasının altında kalan tutarların dikkate alınamayacağı yönündeki 5083 sayılı Yasanın 2 ve 765 sayılı TCY'nın 2/2. maddesi hükmü karşısında, mevcut yasa değişikliğinin fail lehine olması nedeniyle, 1 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda da Özel Yasalardaki para cezası miktarının yeniden hesaplanıp belirlenmesi zorunlu hale gelmiştir. Bu yeni ilke doğrultusunda yapılan hesaplama sonucu adli para cezasının alt ve üst sınırları;

01.01.2005-31.05.2005

489.-

123.877. YTL.

01.06.2005 tarihinden itibaren

450.-

100.000. YTL.

Şeklinde belirlenmiş ancak, 01.01.2005-31.5.2005 tarihinde işlenen suçlar açısından, sonradan yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olması nedeniyle 01.01.2005-31.05.2005 tarihleri arasında işlenen suçlar açısından da para cezasının 450-100.000 YTL. olarak uygulanması zorunlu hale gelmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın 27.01.2005 tarihinde işlediği sustalı bıçak bulundurmak suçundan, 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 450 YTL. adli para cezası ile ezalandırılmasına, müteakip arttırma ve eksiltme işlemlerinin herbirinde de 1 YTL.nin altında kalan değerlerin hesaba katılmamak ve keza hürriyeti bağlayıcı cezanın günlüğünün 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca 12 YTL.'den paraya çevrilmek suretiyle sonuç olarak 2175 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar vermek gerekmektedir. Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulü ile Özel Daire düzelterek onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün bu nedenlerle bozulmasına, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CYUY'nın geçerliliğini koruyan süren 322. maddesi uyarınca Ceza Genel Kurulunca da karar verilmesi olanaklı bulunduğundan, sair yönleri isabetli bulunan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle,

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11.09.2006 gün ve 1427-6571 sayılı düzelterek onama kararının KALDIRILMASINA,

3-Yerel Mahkeme hükmünün TCY'nın 2/2 ve hükümden sonra yürürlüğe giren 5083 sayılı Yasa hükümleri karşısında sanığa fazla para cezası tayin edilmiş olması nedeniyle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CYUY'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Yerel Mahkeme hükmünün "sanık E... Arkan'ın sustalı bıçak taşımak suçundan 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 450 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCY'nın 59. madde uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis ve 375 YTL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca günlüğü 12 YTL.den paraya çevrilmek suretiyle 1800YTL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı cins para cezalarının toplanarak 2.175 YTL. adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 647 sayılı Yasanın 5 ve 6. maddeleri uyarınca aylık 5 eşit taksitte ödenmek üzere taksitlendirilmesine ve ertelenmesine" karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 21.11.2006 günü oybirliği ile karar verildi.