muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3244, Karar No: 2024/1381, Tarih: 24.04.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararı temyiz etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, C ve D grubu hastalıklardaki Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) işlem fiyatlarında yapılan idari işlem nedeni ile mahrum kalınan kazanç kayıplarının tahsiline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Danıştay 15. Dairesinin 11.11.2019 tarihli ve 2019/73 E., 2019/5451 K. sayılı kararı,

2. Danıştay 15. Dairesinin 23.10.2019 tarihli ve 2019/737 E., 2019/4594 K. sayılı kararı,

3. 14.07.2016 tarihli 29770 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Sağlık Uygulama Tebliği.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, dosya kapsamında aldırılan bilirkişi kurul raporlarının denetime elverişli, açık ve anlaşılır olmasına, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Danıştay kararları ile kurum işlemleri iptal edilerek, işleme konu C ve D grubu hastalıkların seans ücretlerinin eski haline getirildiği, bu hali ile davacının eksik ödenen bedelleri talep hakkının bulunduğunun anlaşılmasına göre, taraf vekilleri tarafından ileri sürülen temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19817, Karar No: 2015/34279, Tarih: 29.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/19817 E.  ,  2015/34279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/161778

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2011/396 (E) ve 2011/386 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık S.. G.. hakkında yaralama suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık S.. G..'ün, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık E.. P.. hakkında hakaret suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık E.. P..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C-Sanık S.. G.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda çay parası alacağının sürüncemede bırakılması ve bunu tahsil için giden eşi Melek'e küfür ve hakaret edilmesi üzerine olay yerine gittiği şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık S.. G..'ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7909, Karar No: 2009/12756, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7909 E.  ,  2009/12756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.12.2008 gününde verilen dilekçe ile yetki belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, davalının sahibi olduğu maden sahası işletme hakkını 12.03.2008 tarihli sözleşmeyle kiraladığını, sözleşmenin 14. maddesi uyarınca davalının o maddede yazılı iş ve işlemleri yürütebilmek için şirkete vekaletname vermesi gerektiğini, 01.05.2008 tarihinde vekaletname verilmiş olmasına rağmen 28.08.2008 tarihinde vekaletten azledildiğini sözleşmedeki vekaletname olmadıkça yapılması gereken işlemlerin yapılamadığını, bu konuda şirkete yetki verilmesini istemiştir.

Davalı, derdestlik itirazında bulunmuş, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, vekaletten azlin veya istifanın her zaman olanaklı bulunması gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Gerçekten taraflar arasında imza ve içeriği çekişme konusu yapılmayan 12.03.2008 tarihli maden işletme ruhsatının kiralanmasına dair rödevans sözleşmesi bulunmaktadır. Bu sözleşmenin “Özel Maddeler” başlıklı 14. maddesi hükmü ise aynen “Ruhsat sahibi işletmeci firmaya ruhsat ile ilgili orman izni almaya taahhütlerde bulunmaya, GSM ruhsatını almaya, bunlarla ilgili taahhütlerde bulunmaya, çet ile ilgili işlemleri yapmaya ve taahhütlerde bulunmaya, fenni nezaretçi atamaya ve azletmeye, faaliyet raporları vermeye, harç ve teminatlarını yatırmaya, Devlet haklarını yatırmaya ve işletmecinin faaliyetlerinin sürdürebilmesi için noterden

./..

2009/7909-12756 -2-

./..

2009/7909-12756 -2-

vekaletname vermeye ve bu vekaletin sözleşme süresince azil edilmemek üzere vekalet verecektir” şeklindedir. Maden işletme hakkının kiralanmasına dair bu gibi sözleşmelerde aslında ruhsat sahibinin yapması gereken iş ve işlemler için uygulamada ruhsat sahibinin işletmeciye vekalet verdiği ve işletmenin bu şekilde yürütüldüğü bilinen bir gerçektir. Daha açığı davacı şirketin maden işletmeleri faaliyetlerini sürdürebilmesi için ruhsat sahibinin vekalet vermesi bir zorunluluktur. Nitekim, davacı şirkete ruhsat sahibi tarafından 01.05.2008 tarihinde noterlikten vekaletname verilmiş ise de, davalı 28.08.2008 tarihli azilnameyle bir gerekçe göstermeden “görülen lüzum üzerine” demek suretiyle davalı şirketin öngördüğü kişilere verdiği vekaletten onları azletmiştir. Her ne kadar davalı 29.08.2008 tarihli ihtarnamesiyle taraflar arasındaki 12.03.2008 günlü sözleşmenin feshi ihbarında bulunmuş ise de davacı bu tarihten sonra 15.12.2008 tarihinde açtığı bu dava ile feshe karşı koyma iradesini belirttiğinden ve iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde fesih iradesine karşı konulması halinde feshin ancak mahkeme kararıyla yapılması mümkün olduğundan eldeki davanın dinlenme olanağı bulunmaktadır.

Borçlar Kanununun 97. maddesinin 1. fıkrası bir şeyin yapılması ile ilgili borç, borçlu tarafından yerine getirilmemişse alacaklıya borcun kendisi tarafından ifasına izin verilmesi de isteme yetkisi tanımaktadır. Gerçekten, sözleşmenin yürürlükte olması alacaklının kusursuz bulunması ve borçlunun borcunu yerine getirmede temerrüdü halinde bu hakkın kullanılması olanaklıdır. Yukarıda sözü edilen 12.03.2008 günlü sözleşmenin 14. maddesine göre davalının davacıya vekalet verme borcu bulunduğundan, mahkemece istemin yukarıdan beri yapılan açıklamalar ve özellikle Borçlar Kanununun 97. maddesinin ilk fıkrası çerçevesinde değerlendirilip hükme bağlanması gerekirken davanın yazılı bazı gerekçelerle reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/475, Karar No: 2022/177, Tarih: 17.03.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/475 E.  ,  2022/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 09.04.2019 tarih ve 117-55 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiş,

Daire Üyeleri..... "Sanığın örgütteki konumu, kastının yoğunluğu ile amaç ve saiki, suçun işleniş biçimi, örgüt içerisinde kaldığı sürenin uzunluğu, sanığın örgüt içerisinde yer alma şekli, örgütün mahrem yapı içerisinde yüksek yargıya yerleştirdiği kişilerden birisi olarak hiyerarşik yapıya bağlılığı, hukukçu kimliğine nazaran örgütün yargı içinde yapılanmasına bilinçli bir şekilde katılması, örgütün yargı mahrem yapısı içerisinde yer alan, adli yargıda hakim olarak ve yargı erkinin en üst mercii olan Yargıtay'da Yargıtay üyesi olarak görev yapan sanığın, Devlet'e ve ... duygusuna sadakatle bağlı olması gerekirken Devlet'i ve rejimi yıkmaya çalışan bir terör örgütünün amaç ve yöneticilerinin talimatlarına uygun olarak hareket etmesi, yargı içindeki konumu, görevi ve kullandığı kamu gücü, sanığın yüksek yargıdaki görevinin devlet ve toplum açısından tehlikeliliği nazara alındığında cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak hükmedilmesi gerektiği kanaatinde olduğumuzdan alt sınırdan ceza tayinine dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Hükmün sanık müdafisi ve Yargıtay Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "bozma" istemli 19.08.2019 tarihli ve 83141 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarı yönünden yasal şartları oluşmadığından sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları hâlinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olduğu, başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi gerekliliğine uyularak usulüne uygun başvuru yapıldığı anlaşılmakla işin esasına geçilmiştir.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'dan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir.

Bir muhakemede, çözümü amaçlanan iki temel sorun vardır. Bunlar, maddi sorun ve hukuki sorundur. Maddi sorun, "olgusal dünya"ya; hukuki sorun, "normatif dünya"ya aittir. Mahkemede önce maddi sorun, sonra hukuki sorun çözülür. Maddi sorunun çözümü geçmişte yaşanmış bir olayın temsili, nasıl gerçekleştiğinin tespitidir. Bu çözüm de sadece hukukun izin verdiği yöntemlerle gerçekleşecektir. Maddi olayın gerçeğe uygun temsil edilebilmesi öncelikle, eksiksiz soruşturma yapılması ve toplanan tüm delil araçlarının doğru değerlendirilmesine bağlıdır. Hâkim; delil araçlarını, akıl yürütmek ve bu arada tecrübe kurallarına başvurmak suretiyle, vicdanına göre değerlendirecektir. Yine akıl yürüterek boşlukları dolduracaktır. Dolayısıyla vicdani kanaate sezgilerle değil akıl yoluyla ulaşılacaktır.

Temyiz denetiminde, maddi olayın tespitinde ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüzyüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir ederken, delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görüşülüp incelenebileceği gibi maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıkları da gerekçe üzerinden denetlenebilecektir.

Temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeni var olmasına rağmen muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi kapsamındaki hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayarak kararda bu aykırılıklara işaret edilmekle yetinilecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezai yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

CMK'nın 289. maddesinde yazılı olan "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır" kuralı, hiçbir temyiz nedeni içermeyen bir temyiz başvurusunda, mutlak temyiz nedenlerinin kendiliğinden gözetileceği şeklinde anlaşılamaz. Bu noktada dilekçe yalnızca bir veya birden fazla nispî temyiz nedeni içeriyorsa, bu nedenler kabul edilmese dahi 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yer alan mutlak hukuka aykırılık hâllerinden birine dayanarak hükmün bozulması mümkündür.

D) Temyiz istemlerinin süresinde ve geçerli olup olmadığının değerlendirilmesi:

a) Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 09.04.2019 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanık ve müdafisine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercisi ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafisinin 09.04.2019, Yargıtay Cumhuriyet savcısının ise 18.04.2019 tarihli ve süresi içerisinde sundukları dilekçelerle temyiz kanun yoluna başvurdukları,

b) Temyiz dilekçeleri içeriklerinden; sanık müdafisinin nedensiz olarak gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesini talep ettiği, Yargıtay Cumhuriyet savcısının ise ayrıntılı nedenlerini bildirdiği,

c) Gerekçeli kararın sanık müdafisine 24.06.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

Sanık müdafisinin 25.06.2019 tarihinde ve süresi içinde ek temyiz dilekçesini sunduğu,

Görülmekle sanık müdafisinin ve Yargıtay Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmıştır.

E) Heyetin Oluşumu ile İlgili İtirazlar:

Özel Dairece yapılan yargılama sırasında bazı oturumlarda heyetteki en kıdemli üye yerine kıdemsiz üyenin heyet başkanlığı yapmasının usul ve yasaya uygun olup olmadığının değerlendirilmesi;

İncelenen dosya kapsamından;

İlk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılan yargılamadaki son celsenin yapıldığı 09.04.2019 tarihli duruşmanın 33452 sicil numaralı Fevzi Yıldırım başkanlığındaki heyet tarafından gerçekleştirildiği ve bu heyette üye olarak görev yapan ... Bulut'un Yargıtay üyeliğine seçilme tarihi itibarıyla heyet başkanından daha kıdemli olduğu,

Görülmüştür.

Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 495-116 sayılı kararında bu hususa ilişkin olarak yer verilen açıklamalar ışığında ön sorun konusu değerlendirildiğinde;