muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/557, Karar No: 2015/1135, Tarih: 05.02.2015

TMK’nın 725. maddesine dayanılarak tescil talebinde bulunulabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 725. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşkın yapının bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur.

Bu kural, taşkın inşaatı yapan kimsenin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da taşkın inşaat yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

İyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan taşkın inşaat sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır. (Sübjektif koşul)

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşılan arazi parçasının değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise taşkın inşaat yapanın, taşınmaz malikine bu bedeli ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, mahkemece iptal ve tescile karar verilebilmesi için taşkın yapının zeminindeki arazi parçasının ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davacı, 215 ada, 43 parselde kayıtlı taşınmazın sahibi olduğunu, bu taşınmaza komşu ve 108 ada 11 parsel sayılı taşınmazın sahibi olan davalı ...'ün, taşınmazına 307,47 m2 taşkın inşaat yaptığını belirterek elatmanın önlenmesi ve kal, ayrıca şimdilik 250,00 TL ecrimisil istemiştir.

Birleştirilen davada ise davalı, 22.11.1990 yılında 108 ada, 11 sayılı parselde kayıtlı 1800 m2 arsayı satın aldığını, inşaata başlamadan önce yer tespiti için İnegöl Kadastro Müdürlüğüne başvurduğunu, taşkın yapının belirlenen arsa bedelinin iyiniyetli olduğu da gözetilerek davacıya ödenmesi koşuluyla kapsadığı bölümün adına tesciline, iyiniyetli olması sebebiyle davacının ecrimisil taleplerinin reddine karar verilmesini istemiştir.

Çaplı taşınmazlara taşkın inşaat yapılması halinde kural olarak iyiniyet iddiası dinlenmez. Davalının 11 parsel sayılı taşınmazı 05.08.1991 tarihinde tapudan satın almak suretiyle edindiği, daha sonra üzerine bina inşa ettiği anlaşılmaktadır.

Çaplı taşınmazlara taşkın inşaat yapılması halinde kural olarak iyiniyet iddiası dinlenmez. Davalının 11 parsel sayılı taşınmazı 05.08.1991 tarihinde tapudan satın almak suretiyle edindiği, daha sonra üzerine bina inşa ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı-karşı davacı Gürbüz'ün iyiniyetli olduğu ve yıkımın fahiş zarar doğuracağı gerekçesi ile asıl davanın reddine karar verilmiş ise de yukarıda belirtildiği üzere çap kaydı oluşan taşınmazlar üzerine taşkın inşaat yapılması halinde iyiniyetin varlığı kabul edilmeyeceğinden temliken tescil isteminin reddine, asıl davadaki elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil isteğinin ise kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8348, Karar No: 2012/30596, Tarih: 06.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/8348 E.  ,  2012/30596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kaçakçılık suçundan doğan ve kamu zararı olarak kabul edilen "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarının sanıklar tarafından giderilmediği cihetle, 5271 sayılı CMK'nın 231. Maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Gün adli para cezasının, adli para cezasına çevrilirken cezanın aynen infazına ibaresinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata ve gün adli para cezasının, adli para cezasına çevrilirken 5237 sayılı TCK'nın 52/3 aykırı olarak bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar gösterilmemiş ise de, 5 gün adli para cezanın 100 TL adli para cezası olarak çevrilmesi neticesi itibariyle doğru yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Dilekçe yazım ücretinin katılan lehine hükmedilmesi gerekirken hazine irad kaydına karar verilmesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. Maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12743, Karar No: 2017/24157, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12743 E.  ,  2017/24157 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5534, Karar No: 2012/35109, Tarih: 21.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5534 E.  ,  2012/35109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama, basit yaralamaya teşebbüs ve mala zarar verme

HÜKÜM : Katılan sanık ...'nın 6136 sayılı Yasaya aykırılık, basit yaralamaya teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından; sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık, basit yaralama ve basit yaralamaya teşebbüs suçlarından; katılan sanık ...'un 6136 sayılı Yasaya aykırılık, basit yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından hükümlülüklerine,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Katılan sanıklar ... ve şikâyetçi sanık ... hakkında kasten silahla basit yaralamaya teşebbüs suçlarından, katılan sanık ... hakkında kasten mala zarar vermek ve kasten silahla basit yaralama ve kasten silahlı yaralamaya teşebbüs suçlarından tayin olunan adli para cezalarının tutarına göre hükümler, karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafilerinin suç vasfına yönelik olmayan temyiz isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

II-Katılan sanık ... ve sanık ... müdafilerinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelen temyizlerinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafilerinin suçun sübuta ermediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

IIIKatılan sanık ... müdafiinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve sanıklar ... ve sanık ... hakkında kasten silahla basit yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin suç vasfına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

IIIKatılan sanık ... müdafiinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve sanıklar ... ve sanık ... hakkında kasten silahla basit yaralama suçundan kurulan hükümlere ilişkin suç vasfına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Katılan sanık ... hakkında Uşak Devlet hastanesince düzenlenen 16.09.2006 tarih ve 634142 sayılı raporda “ sol gözaltında ve sol göz dış kenarı ile sol kulak kenarı (ya da hizası) orta kısmında kurşun giriş ve çıkış deliğine ait 2 adet lezyon mevcut” olduğunun ve “genel durumun iyi, bilincin açık koopere, halen ... tehlikesinin mevcut olmadığının, kati raporun göz hekimi ve plastik cerrahi uzmanınca verileceğinin” belirtilmesi, Uşak Devlet Hastanesi Adli Tabibinin 10.11.2006 tarih ve1691 sayılı raporunda “şahısta darp, cebir izine rastlanmadığının” ve yine Uşak Devlet Hastanesi Adli Tabibinin 16.11.2009 tarih ve 1721 sayılı raporunda da ''16.09.2006'' tarihli raporda belirtilen yaranın basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek hafif yaralanma olduğunun belirtilmesi” karşısında katılan sanığın yüzündeki yaraların yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda mağdur sanığa ait tüm raporlar gönderilerek rapor aldırılmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Katılan sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2009 gün, 2008/82 esas ve 2009/33 sayılı kararına esas alınan Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinin 11.11.2008 gün ve 14521 sayılı Sağlık Kurulu Raporunda “sanığın olay tarihinde bipolar duygularının bozulduğu, akıl hastalığının olduğu, olay anında hastalığa duçar olduğu, TCK. nun 32/1. maddesinin sanık hakkında uygulanmasının mümkün olduğunun” belirtilmesi karşısında, sanığın suçun işlendiği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eyleminin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığına ilişkin rapor aldırılmadan hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2200, Karar No: 2022/12410, Tarih: 22.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2200 E.  ,  2022/12410 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na aykırılık suçundan sanık ...'nun, 5809 sayılı Kanun'un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.020,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanık....'ın ise atılı suçtan beraatine dair DENİZLİ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2018 tarihli ve 2018/835 esas, 2018/1577 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 14.12.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2022 tarihli ve KYB. 2021-156740 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 03/03/2016 tarihli ve 2014/21037 Esas, 2016/1833 Karar sayılı ilâmında yer alan, "...Sanığın, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak hat çıkartan kişinin ... Tatlılıoğlu olup olmadığı konusunda gerekli araştırma yapmayarak abonelik sözleşmesi yaptığından bahisle özel belgede sahtecilik suçuna iştirak ettiği gerekçesi ile hakkında açılan kamu davasında, aşamalardaki savunmalarında suçlamayı red etmesi, Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 16.07.2012 tarihli raporunda sözleşme altındaki imzaların katılana ait olmadığının tespit edilmesine rağmen; sözleşme ile ekindeki nüfus cüzdan fotokopisi üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olduğu hususunda bir araştırma yapılmadan kararın verilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu sözleşme ile ekindeki belge üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması..." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

Müştekinin bilgisi ve rızası olmaksızın sanığın yetkilisi olduğu Kıbrıslıoğlu İletişim ünvanlı işyerinde müşteki adına 4 adet GSM hattının çıkarıldığı ve temin edilen cep telefonu hattı abonelik sözleşmelerindeki imzaların müştekiye ait olmadığına dair bilirkişi raporu alınması üzerine sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de; sanık ... müdafiinin beyanlarında, sanığın işyeri sahibi olduğunu, sözleşmelerde imza ve yazısının bulunmadığını, çalışanı diğer sanık Resul tarafından işlemlerin yapıldığını ifade ettiği, sanık Resul'ün aşamalarda alınan savunmalarında ise, işyerinde 7-8 kişilik kadro ile çalıştıklarını, sözleşmeler üzerinde kendisinin yazı ve imzasının bulunmadığını, sözleşmelerde kullanılan kaşenin kendisine ait olduğunu ancak kaşeyi kendisinin kullanmadığını, diğer personellerin de imza ve yazı örneklerinin alınmasını talep ettiğini ifade ettiğinin anlaşılması karşısında, söz konusu hatlara ilişkin abonelik sözleşmelerinde imza ve yazıların kime ait olduğunun tespitine yönelik olarak, sanıklar ve ilgili işyerinde sözleşme tarihinde çalıştığı tespit edilecek diğer şahısların imza ve yazı örnekleri temin edilip bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, yargılama aşamasında da sanık aleyhine bir delil elde edilemeden, gerekçeli kararda da atılı suçu adı geçen sanığın işlemiş olduğuna dair hiçbir delil ve gerekçeye yer verilmeden, yalnızca sanığın eyleminin sabit olduğundan bahisle mahkûmiyet kararı verilmesinde,

Kabule göre de;

5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde yer alan "... Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır…” şeklindeki düzenleme uyarınca, aynı mağdura karşı aynı gün dört farklı abonelik sözleşmesi hazırlanması şeklindeki somut olay açısından sözleşmelerin aynı gün içerisinde düzenlenmesi nedeniyle, eylemler arasındaki zaman aralıklarının, anılan Kanun'un 43/1. maddesinde yer verilen, "değişik zamanlarda" tanımını içerisinde değerlendirilemeyeceği, sanık hakkında tek bir suç ve ceza belirlenmesi yerine, zincirleme suç kabul edilerek, belirlenen temel ceza üzerinden aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan kurum olan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu dava ve duruşmadan haberdar edilmeden yargılama sonlandırıldığı gibi, adı geçen kuruma gerekçeli kararın tebliği de yapılmadığı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemine konu karar ile ilgili usuli işlemlerin tamamlanmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 22.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4484, Karar No: 2023/2544, Tarih: 03.07.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4484 E.  ,  2023/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1417 E., 2022/1547 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt terkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı ... Linyit Kömür İşletmesi Ltd. Şti.'nin iflasına karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, müvekkilinin ve davalının dava dışı müflis şirketten alacaklı olduklarını, her iki tarafın alacağının iflas masasına kaydedildiğini, sıra cetveli düzenlendiğini, davalının alacağının imtiyazlı alacak olmamasına rağmen sıra cetvelinde 1. sırada yer aldığını, davalının alacağının 1. sıradan terkin edilerek 4. sıraya kaydına karar verilmesini talep etmiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı ...'nın dava açılmadan önce 20.01.2022 tarihinde vefat ettiği, 04.05.1978 gün, 4/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirtildiği üzere; davadan önce ölen kişiye karşı dava açıldıktan sonra; ölü kişinin mirasçılarına davayı yöneltmek suretiyle davanın yürütülmesi veya ıslah yolu ile dahi davaya devam edilmesi mümkün bulunmadığından davacının, mirasçılara karşı dava açma hakkı saklı kalmak kaydıyla davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

III. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri