muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/313, Karar No: 2022/564, Tarih: 20.09.2022

Suçun manevi unsuru; failin, mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmeyi bilmesi ve istemesi, yani genel kasttır. Kanun'un metni ve ruhundan anlaşılacağı üzere, suçun temel şeklinin oluşumu için saik (özel kast) aranmamıştır. Nitekim bu görüş öğretide (Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, ... Özek - Sahir Erman, ... 1994, s. 130; Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Ayhan Önder, 4. Bası, ... 1994, s. 31; Teorik - Pratik Ceza Hukuku, Durmuş Tezcan - ... Ruhan Erdem - ... Önok, ... 2008, s. 363; Ceza Hukuku Özel Hükümler, ... Emin Artuk - ... Gökcen, ... 2018 ... Yayınevi, 17. Baskı, s. 368.) ve yargısal kararlarda da (Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 tarihli ve 110-161, 23.01.2007 tarihli ve 275-9, 03.12.2002 tarihli ve 288-419 sayılı ile bu güne kadar süreklilik arz eden çok sayıdaki kararları.) benimsenmiştir. Suçun oluşabilmesi için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma yönündeki ihlalin hukuka aykırı olarak yapılması, diğer bir deyişle eylemde hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması zorunludur. Hukuka aykırılık, öğretide genel olarak hukuk düzeninin izin vermediği hâlleri ifade etmektedir.

Uyuşmazlık konusuna ilişkin TCK'nın 109. maddesinin beşinci fıkrasında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cinsel amaçla işlenmesi hâlinde cezanın artırılacağı belirtilmiştir.Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun temel şeklinin oluşması için kast yeterli iken, maddenin beşinci fıkrasının uygulanabilmesi için failin "cinsel amaçla" hareket etmesi, başka bir anlatımla kastın yanında bu saikin de gerçekleşmesi gerekmektedir. Bu husus madde gerekçesinde de; “Suçun cinsel amaçla işlenmesi, söz konusu suç açısından failin güttüğü amaç itibarıyla ayrı bir nitelikli unsur oluşturmaktadır." şeklinde açıklanmıştır.TCK'nın 109/5. maddesindeki düzenlemede belirtilen cinsel amaçtan maksat, failin eylemi işlerken cinsel arzularını tatmin gayesi ile hareket etmesidir. Amaçlanan cinsel davranışın gerçekleşip gerçekleşmemesi önemli değildir. Bunu dışında fail cinsel amacını gerçekleştirmiş ise ayrıca bu fiillerden de sorumlu tutulacaktır. Nitekim öğretideki görüşler de bu yöndedir. (... Yaşar - ... Tahsin Gökcan - ... Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, 2. Bası, ...-2014, Cilt: 3, s. 3753 vd; Veli ... Özbek - ... Nihat Kanbur - Koray Doğan - Pınar Bacaksız - İlker ..., Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 8. Bası, ..., 2015, s. 417; Mahmut Koca - İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 2. Bası, ..., 2015, s. 403 vd.). Failin iç dünyasını ilgilendiren cinsel amacın varlığı; olayın oluşum ve gelişimi, suçun işleniş şekli, olay sırasında failin söylediği sözler ve sergilediği davranışlar ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler değerlendirilerek belirlenmelidir.

Öte yandan, ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi olan, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cinsel amaçla işlendiği hususunda oluşacak şüphe sanık lehine yorumlanmalıdır.Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Mağdur Sozdar (Sosdar) ... Morkoyun'un Facebook isimli sosyal paylaşım sitesi aracılığıyla Tekirdağ ili, Çerkezköy ilçesinde ikamet eden suça sürüklenen çocuk ... ile tanıştığı, 20.07.2014 tarihinde suça sürüklenen çocuğun mağdurun ikametinin bulunduğu ... iline gelip mağdur ile buluştuğu, bir süre birlikte gezdikten sonra suça sürüklenen çocuğun mağdura "Çerkezköy'e gidelim, biraz orada gezelim." dediği, aynı gün saat 16.00 sıralarında otobüs ile Çerkezköy ilçesine gittikleri, orada bir süre birlikte gezdikten sonra suça sürüklenen çocuğun mağdura saatin geç olduğunu ve tek başına evine gidemeyeceğini söyleyip kendisinde kalmasını teklif ettiği, bunun üzerine birlikte suça sürüklenen çocuğun babası olan sanık ...'nın evine gittikleri, evde o sırada sanık, sanığın eşi ile suça sürüklenen çocuğun iki kız kardeşinin de bulunduğu, mağdurun sanığın da bilgisi dahilinde geceyi söz konusu evde ayrı bir odada tek başına geçirdiği, ertesi gün öğleden sonra sanık ...'nın mağduru kendi aracı ile ... iline götürüp Bayrampaşa Otogarı'na yakın bir yerde bıraktığı, ardından ailesi ile iletişime geçip bulunduğu yeri söyleyen mağduru babası olan katılan ...'ın bahse konu otogardan aldığı anlaşılan somut olayda;Mağdurun kollukta alınan ifadesi sırasında olay gecesi suça sürüklenen çocuk ... dışında sanık ... ile sanığın eşi ve iki çocuğunun da bulunduğu evde suça sürüklenen çocuk ile ayrı odalarda kaldıklarını, aralarında herhangi bir cinsel birliktelik olmadığını beyan etmesine karşın Mahkemede bu beyanı ile çelişki oluşturacak şekilde suça sürüklenen çocuğun bu süre içinde kendisini öpmek istediğini ancak izin vermediğini beyan etmesi ve mağdurun çelişki oluşmasına neden olan bu beyanı dışında suça sürüklenen çocuk ile sanığın cinsel amaçla hareket ettiklerine yönelik dış dünyaya yansıyan bir davranışının bulunmaması karşısında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cinsel amaçla işlendiği hususunda şüphe oluştuğu ve bu şüphenin de suça sürüklenen çocuk ve sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ... hakkında TCK’nın 109/5. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Suça sürüklenen çocuk ... bakımından çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyeleri ... ve ...; "Ceza Genel Kurulunun önüne itirazen gelen bu dosyada suça sürüklenen çocuk ...'nın mağdure ... Morkoyun'a yönelik işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanmasına gerek olmadığına ilişkin oy çokluğu ile verilen kararına muhalifiz.

Şöyle ki;Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu 5237 sayılı TCK'nın 109. maddesinde düzenlenmiş olup TCK'nın 109/5. maddesinde de suçun cinsel amaçla işlenmesi hâli düzenlenmiştir. Burada cinsel amaçla işlenme hâlinde verilen cezadan yarı oranda artırım öngörülmüştür.

TCK'nın 109/5. maddesinde, sanık suçu cinsel amaçla işlenmesi hâlinde cezanın artırılması söz konusudur. Cinsel amaçtan maksat, failin eylemi işlerken cinsel arzularını tatmin gayesiyle hareket etmesidir. Sanığın bu suçu işlerken suçu cinsel amaçla işlemesi yeterli olup cinsel amacın gerçekleşip gerçekleşmediğinin önemi yoktur. Cinsel amaç, açıkça ortaya konulmuş olmasa bile sanık ile mağdurun yaşlarına, olayın gerçekleşme şekline, sanık ile mağdurun olay öncesi münasebetlerine, olay sırasında failin söylediği sözlere bakılarak belirlenebilir (... Yaşar, ... Tahsin Gökcan, ... Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, ... Yayınevi, 2. Baskı, 3. Cilt, s. 3753-3754.).

Örneğin suçtan önce mağdurenin sanık tarafından ailesinden istenilmiş olması ve kendisine olumsuz cevap verilmesi, daha önceden failin mağduru gördüğünde ona cinsel içerikli sözler söylemesi durumlarında cinsel amacın varlığı kabul edilmelidir. Olayda cinsel amacın varlığının bir şekilde anlaşılması yeterlidir (... Tahsin Gökcan, ... Artuç Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu Şerhi, ... Yayınevi, 3. Cilt, s. 4278.).

Yargıtay, cinsel amacın belirlenmesi bakımından cinsel dokunulmazlığa karşı suçları esas alan ölçütleri benimsememektedir. Bununla birlikte, Kanun'da cinsel dokunulmazlığa karşı suçların nitelikli hâllerinin oluşması için fiilin cinsel arzuları tatmin amacına yönelik olmasının dahi aranmaması karşısında, TCK'nın 109/5. maddesindeki cinsel amaç kavramının cinsel arzuların tatmin edilmesi olarak dar yorumlanmaması gerektiği, bu tür suçların işlenmesine yönelik tehlikenin yaratıldığı durumların da bu kapsamda olduğu kabul edilmelidir (Kişiyi Özgürlüğünden Yoksun Kılma Suçu, Veli Kafes, Yargıtay Cumhuriyet Savcısı, ... Arşivi, On İki Levha Yayıncılık, s. 255-256.).

Cinsel amaç kavramının cinsel arzuların tatmin edilmesi olarak dar yorumlanmaması, cinsel özgürlüğe karşı bir suç işlenmesi veya böyle bir suç işlenmesine yönelik tehlikenin yaratıldığı durumlarda anılan madde gereği artırım yapılması gerekmektedir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 17.11.2019 tarihli, 2019/14-481,652.).Sanık ile mağdure arasında daha önce gönül ilişkisi yaşandığı bu nedenle sanıkların üzerilerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla işledikleri hâlde TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanmaması (Yargıtay 14. Ceza Dairesi, 18.04.2013 tarihli, 2011/15158-2013/4724.).Bu açıklamalardan sonra, failin cinsel amaçla hareket etmesi yeterli olup amacına ulaşıp ulaşmadığının maddenin uygulanmasında bir önemi olmayıp, amacına ulaşmış olması TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanması için zorunlu değildir.

Somut olaya bakıldığında ise; suç tarihinde 15 yaşından küçük mağdure Sosdar ile suça sürüklenen çocuk ...'in sosyal paylaşım sitesi facebook üzerinden tanışıp arkadaş oldukları, olay günü ...'da buluşup suça sürüklenen çocuk ve mağdure birlikte, suça sürüklenen çocuğun ikamet ettiği Çerkezköy'e geldikleri, gece olunca da suça sürüklenen çocuk ve ailesinin birlikte kaldıkları eve geldikleri, mağdurenin geceyi bu evde geçirdiği, mağdurenin rızasının yaşı itibarıyla etkili olmadığı, mağdurenin ayrı odalarda kalmalarına rağmen suça sürüklenen çocuk ...'in kendisini öpmeye çalıştığını ancak izin vermediği için öpemediğini beyan ettiği, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sübuta erdiği, suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin kız arkadaş ve erkek arkadaş olarak sevgili oldukları, mağdurenin beyanına göre suça sürüklenen çocuğun mağdureyi öpmeye çalıştığı ancak mağdurenin izin vermemesi üzerine öpemediği, suça sürüklenen çocuğun amacının cinsel amaç olduğu konusunda tereddüt olmadığı, her ne kadar bu cinsel amacı gerçekleşmemiş ise de, bu amacın gerçekleşmesinin suçun oluşması için gerekli olmadığı anlaşılmakla;Suça sürüklenen çocuk ...'in mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, atılı suçun cinsel amaçla işlendiği görüşünde olduğumuzdan suça sürüklenen çocuk ... hakkında cezalandırma yapılırken TCK'nın 109/5. maddesinin de uygulanması gerektiğini düşündüğümüzden TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanmasına gerek olmadığına yönelik çoğunluk görüşüne katılmıyoruz." görüşüyle,

Suça sürüklenen çocuk ... bakımından çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi ise benzer düşüncelerle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli ve 19703-19639 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Çerkezköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2016 tarihli ve 270-324 sayılı hükümlerinin, suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ... hakkında TCK’nın 109/5. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli ve 19703-19639 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Çerkezköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2016 tarihli ve 270-324 sayılı hükümlerinin, suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ... hakkında TCK’nın 109/5. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabul edilerek Özel Daire onama kararının kaldırılıp Yerel Mahkeme hükmünün bozulması nedeniyle sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki cezaların infazına başlanılmış ise İNFAZIN DURDURULMASINA, sanık ve suça sürüklenen çocuk bu suçtan cezaevine alınmış olması ihtimali bulunduğundan, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değillerse DERHAL SERBEST BIRAKILMALARI için YAZI YAZILMASINA,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.09.2022 tarihinde yapılan müzakerede suça sürüklenen çocuk ... bakımından oy çokluğuyla, sanık ... bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27420, Karar No: 2013/20884, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27420 E.  ,  2013/20884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 18.01.2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 26.01.2012 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8198, Karar No: 2021/12760, Tarih: 23.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8198 E.  ,  2021/12760 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı idareye ait işyerinde 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosunda çalıştığını, davacının sürekli işçi kadrosuna geçerken davalı idare ile belirsiz süreli hizmet sözleşmesi imzaladığını, imzalanan sözleşmenin ücret kısmında asgari ücretin belirli bir oran fazlası şeklinde belirleme yapıldığını 2019 yılında ise davacının rızası hilafına temel ücretinin düşürüldüğünü, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK’ya eklenen geçici 23. madde gereğince 2018 yılında yapılan ödeme ile davacı lehine kazanılmış hak oluştuğunu, 4857 sayılı Yasa'nın 62. maddesi gereğince ücretin düşürülemeyeceğini, ücretten indirime gidilmesi halinde bunun çalışma şartlarında esaslı değişiklik niteliği taşıdığını, bu değişikliğin işçi tarafından yazılı olarak kabul edilmesinin yasal zorunluluk olduğunu, işveren tarafından bu kurallara uyulmadığını iddia ederek fark işçilik ücreti, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yürürlükteki mevzuata uygun işlem yapılarak davacının ücretinin eksiksiz ödendiğini, ücret farkı talebinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1)Davacı dava dilekçesi ile 500,00 TL ikramiye farkı alacağı talep etmiş olup bu alacak 295,05 TL olarak hüküm altına alınmıştır. Buna göre hüküm altına alınmayan 204,95 TL dikkate alındığında ikramiye farkı alacağı için kısmen kabul kararı verilerek fazlaya ilişkin istemin reddine ilişkin hüküm kurulması gerekirken tam kabule yönelik hüküm kurulması hatalıdır.

2)Kabule göre de zorunlu arabuluculuk giderine yönelik hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

2)Kabule göre de zorunlu arabuluculuk giderine yönelik hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 2. fıkrasına göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, Mahkemece yargılama giderlerinin tarafların haklılık oranına göre paylaştırması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafının yazılı şekilde hazine üzerinde bırakılması hatalıdır.

3)Arabuluculuk masrafı dışındaki yargılama giderleri, yargılama harçları ve hükmedilecek vekâlet ücretleri yukarıdaki bozma hükümleri yerine getirilerek kurulacak yeni hükümdeki miktarlara, kabul ve reddedilen tutarlara ve yeni hüküm tarihinde geçerli olacak mevzuata göre yeniden belirlenmelidir

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23/09/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3415, Karar No: 2015/9395, Tarih: 28.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3415 E.  ,  2015/9395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/306780

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2012/29 (E) ve 2012/850 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 611 Esas sayılı kararlarında açıklandığı üzere, İİK. 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olduğu cihetle, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden en son verdiği beyannamelerin onaylı örnekleri istenilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19934, Karar No: 2013/10500, Tarih: 18.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19934 E.  ,  2013/10500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 51, 53/6. maddelerigereğince mahkumiyet, erteleme, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5.3.2008 günü saat 11:30 sıralarında meskun mahalde, 7 m. genişliğinde, iki yönlü, iki yanında yaya kaldırımı olan yolda, sanığın sol gerisindeki okula girmek için yönetimindeki oto ile geri manevra yaptığı sırada, arkasında yol üzerinde karşıdan karşıya geçmek isteyen katılana aracının arka sağ tarafı ile çarparak sol ayak bileğinde 3. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, tam kusurlu olan sanık hakkında temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın süre tutum talebinden sonra sanık müdafinin, eksik inceleme ile kusur tespit edildiğine, müştekinin adli raporlarında belirtilen derecede yaralanmadığına, karar duruşmasında sanığa son sözünün sorulmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/04/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.