muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/377, Karar No: 2019/606, Tarih: 17.10.2019

Tüm bu hususlar göz önüne alındığında Ceza Genel Kurulunca yapılan değerlendirme ve varılan sonuçlar şöyle özetlenebilir:

1) Gerek 765 sayılı TCK’nın 189. maddesi gerekse 5237 sayılı TCK’nın 6. maddesinin 1/f bendi benzer düzenlemeleri içermekte ise de her iki düzenlemedeki en temel ayrım, 6. maddenin 1. fıkrasının (f) bendinin 4. alt bendinde; “Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler”in silah kapsamına alınmasıdır.

2) Bu alt bent ile silah kapsamı, 5237 sayılı TCK’da genişletilmiş ve önceki daraltıcı uygulama terk edilmiştir.

3) Kanun koyucu bu düzenleme ile “fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli” olmak şartı ile her nesneyi, imal edilip edilmediğine ve hangi amaçla yapılmış olduğuna bakmaksızın silah kapsamına dâhil etmiştir.

4) Buradaki ayırıcı ölçüt, “saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişliliktir.”

5) Kullanılan alet veya diğer eşyanın, işlenmesi kast edilen suç açısından saldırı ve savunmada etkinliği sağlamaya elverişli olması yeterlidir.

6) Fiilen istenen sonucun gerçekleşmesi, kullanılan şeyi silah olarak değerlendirmek açısından, hâkime bir kanaat verebilecek ise de sonucun gerçekleşmesi zorunlu bulunmamakta, başka bir anlatımla suçun teşebbüs safhasında kalması hâllerinde de, silah faktörünün varlığını kabul ve buna göre ceza tertibi mümkün bulunmaktadır.

7) Her somut olayda hâkim; olayın bütünlüğü içinde bir değerlendirme yaparak kullanılan nesnenin silah niteliğinde bulunup bulunmadığını 5271 sayılı CMK’nın 63/1. maddesi kapsamında “hâkimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgisiyle” değerlendirmeli, hukuki bilgisinin yeterli olmadığı durumlarda ise bu konuda bilirkişi görüşüne başvurmalıdır. Nesnenin ele geçirilemediği hâllerde değerlendirmeyi ortaya çıkan sonuca göre yapmalı, “elverişlilik” faktörünü gözetmelidir.

8) Kullanılan aletin silah sayılıp sayılmayacağı hususunda işlenmesi kastedilen suçun niteliği de göz önünde bulundurulmalıdır. Bu itibarla, bir nesne, bir suçun işlenmesi için elverişli silah niteliğini taşımakla birlikte başka bir suç açısından bu niteliği haiz olmayabilecektir.

9) Vücudun bölümleri, el, ayak, kafa gibi uzuvlar, eylemde kullanılış yöntemine göre saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli sayılabilirse de kişinin beden bütünlüğüne dâhil olmaları nedeniyle silah kapsamında değerlendirilmeleri mümkün değildir.

10) Yine aynı şekilde sabit bir direk, sert bir zemin ve duvar, doğurduğu sonuç ne kadar ağır olursa olsun silah kapsamında değerlendirilmemelidir.

9) Vücudun bölümleri, el, ayak, kafa gibi uzuvlar, eylemde kullanılış yöntemine göre saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli sayılabilirse de kişinin beden bütünlüğüne dâhil olmaları nedeniyle silah kapsamında değerlendirilmeleri mümkün değildir.

10) Yine aynı şekilde sabit bir direk, sert bir zemin ve duvar, doğurduğu sonuç ne kadar ağır olursa olsun silah kapsamında değerlendirilmemelidir.

Sonuç olarak; uyuşmazlık konusu kasten yaralama suçu bakımından somut olayın özelliklerine göre örneğin yumruk veya tokatla verilebilecek zararın ötesinde yaralamaya yol açan veya yaralama tehlikesini barındıran, faile bir avantaj veya üstünlük sağlayan ya da korkutucu ve caydırıcı özelliği nedeniyle mağdurun suça karşı direncinin kırılmasına yardımcı olan ve bu doğrultuda saldırı veya savunmada etkin şekilde kullanılan her nesne, yapısı, kullanılış biçimi ve elverişlilik kriteri de göz önünde bulundurularak silah olarak kabul edilmeli ve ağırlaştırıcı neden uygulanmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyumazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın Konya ili, Erenköy Mahallesinde ikamet ettiği, sanığın evinin yan tarafında bulunan arsaya mağdur ...’in ev yaptırmak için aldığı inşaat malzemesini sanığın arsasına koyduğu iddiasıyla sanık ve mağdur arasında geçimsizlik baş gösterdiği, bu sorundan kaynaklanan nedenlerle karakola ve Cumhuriyet savcılığına giderek birbirlerinden şikâyetçi oldukları, bu nedenle olay günü Selçuklu İlçe Emniyet Müdürlüğüne bağlı Özalkent Polis Merkezi Amirliğine gittikleri, müracaatlarını takiben Polis Merkezinden çıktıkları esnada sanık ile mağdur arasında kavga çıktığı, kavga sırasında sağ bacağı kalça hizasından amputasyonla alınmış olan sanık ...’in yürürken destek almak için kullandığı ahşap koltuk değneğini kaldırarak mağdura bir kez vurduğu, mağdurun basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; kasten yaralama suçu bakımından yumruk veya tokatla verilebilecek zararın ötesinde yaralamaya yol açabilen veya yaralama tehlikesini barındıran, faile bir avantaj veya üstünlük sağlayan, caydırıcı özelliği nedeniyle mağdurun suça karşı direncinin kırılmasına yardımcı olan ve bu doğrultuda saldırı veya savunmada etkin şekilde kullanılabilecek nitelik taşıdığında şüphe bulunmayan ahşap koltuk değneğinin yapısı, kullanılış biçimi ve elverişlilik kriteri de göz önünde bulundurulduğunda TCK’nın 6. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi kapsamında silah olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, suçta kullanılan ahşap koltuk değneğinin silah sayılamayacağı gerekçesiyle ve sanığın eyleminin TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen takibi şikâyete bağlı kasten yaralama suçu kapsamında kaldığından bahisle mağdurun şikâyetinden vazgeçmesi nedeniyle kamu davasının düşmesine ilişkin Yerel Mahkemenin direnme kararında isabet bulunmadığından direnme kararına konu hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, suçta kullanılan ahşap koltuk değneğinin silah sayılamayacağı gerekçesiyle ve sanığın eyleminin TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen takibi şikâyete bağlı kasten yaralama suçu kapsamında kaldığından bahisle mağdurun şikâyetinden vazgeçmesi nedeniyle kamu davasının düşmesine ilişkin Yerel Mahkemenin direnme kararında isabet bulunmadığından direnme kararına konu hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2015 tarih ve 759-882 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığın eyleminin TCK'nın 86/2 ve 86/3-e kapsamında kaldığının gözetilmemesi suretiyle mağdurun şikâyetinden vazgeçmesi nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 17.10.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13071, Karar No: 2014/13966, Tarih: 29.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/13071 E.  ,  2014/13966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2012

NUMARASI : 2011/274-2012/530

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat M.. K.. ile davacı M... İnş. Tic. San. A.Ş vekili avukat H..Ş..ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının talebi üzerine elden nakit borç para verip karşılığında senet aldığını, senedin vadesinde ödenmediğini, alacağın tahsili için icra takibine girişildiğini, yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, borç olarak elden nakit para almadığını, takibe konu senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığını ve şirket kayıtları incelendiğinde borçlu olmadığının ortaya çıkacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve takibin 30.000 USD üzerinden iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya borç para verdiği karşılığında senet aldığı, senedin vadesinde ödenmediği gibi yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiği iddiasıyla eldeki davayı açmış davalı hiç borç para almadığını savunmuştur. Mahkemece, senet altındaki imzanın kabul edildiği, kambiyo vasfı taşımayan senedin yazılı delil başlangıcı olduğu ve toplanan delillerle davacının alacaklı olduğunu ispat ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takibin 30.000 USD asıl alacak üzerinden devamına karar verilmiştir. Davalı her ne kadar davaya dayanak senet altındaki imzanın kendisine ait olduğunu ikrar etmiş ise de, davacıdan borç almadığını ve borcunun bulunmadığını savunarak davacının ticari defterleri incelenmesini talep etmiştir. 6762 sayılı TTK'nun 82.maddesinde "Ticari işlerden dolayı tacir sıfatını haiz olan kimseler arasında çıkan

ihtilaflarda ticari defterler aşağıdaki maddelerde gösterilen şartlar dairesinde delil olarak kabul olunur. Tasdika tabi olmıyan defterler ancak 69 uncu madde gereğince tasdika tabi olup da tasdik edilmiş olan ilgili defterlerle birlikte delil olarak kabul olunur. Bir tacirin tuttuğu bütün defterlerin birbirini teyit etmesi şarttır; aksi takdirde defterler delil olmaktan çıkar" düzenlemesi, 83/2.maddesinde "Taraflardan biri hasmın ticari defterlerinin münderecatını kabul edeceğini mahkeme huzurunda beyan etmiş iken hasmı ticari defterlerini ibrazdan imtina ederse, mahkeme, defterlerin ibrazını istemiş olan tarafa iddiasının sıhhati hakkında bir yemin verir. Yine 84.maddesinde "Kanuna uygun olarak veya olmıyarak tutulmuş olan ticari defterlerin münderecatı, sahibi ve halefleri aleyhinde delil sayılır. Şu kadar ki; kanuna uygun olan defterlerde sahibi lehine olan kayıtlar dahi aleyhindeki kayıtlar gibi muteber olup bunlar birbirlerinden ayrılamaz" hükmü ayrıca HMK'nın 222.maddesinde "Açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtları, sahibi aleyhine delil olur. Taraflardan biri tacir olmasa dahi, tacir olan diğer tarafın ticari defterlerindeki kayıtları kabul edeceğini belirtir; ancak, karşı taraf defterlerini ibrazdan kaçınırsa, ibrazı talep eden taraf iddiasını ispat etmiş sayılır" düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda davacı tacir olup davalı tacir değildir. Tacir olmayan davalı delil olarak münhasıran davacının ticari defterlerine dayandığını ve ticari defterlerin münderecatını kabul edeceğini mahkemeye bildirmiş olup mahkeme her iki taraf da tacir olmadığı için talebi kabul etmemiştir. Davalının, tacir olan davacının ticari defterlerine delil olarak dayanmasına engel bir durum ve düzenleme mevcut olmayıp talebin reddi doğru olmamıştır. Hal böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek davalının delil olarak münhasıran davacının ticari defterlerine dayanabileceği kabul edilerek davacıya defterlerini ibraz etmesi için süre verilmesi ve defterlerin ibrazı halinde inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermesi gerekirken yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 650.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2085, Karar No: 2012/3480, Tarih: 21.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2085 E.  ,  2012/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçlu şirketin davalı ile anlaşarak aracına haciz koydurduğunu, davalının alacağının belgeye dayanmadığını, ilamsız takip yaptığını ve borçlunun sürelerden feragat ederek takibi kesinleştirdiğini, işlemin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı alacağının, sıra cetvelinden çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, 06.11.2007 tarihli dilekçesiyle, davalının çektiği satış bedelinin icra dosyasına iadesini istemiştir.

Davalı vekili, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2005/5400 sayılı dosyasında hacizli aracın satış bedelinin, ihalenin kesinleşmesinden sonra çekildiğini ve davanın konusuz kaldığını, müvekkilinin borçlu şirkete taksitle araç satarak devrini yaptığını, tahsil açısından kendisini güvenceye almak için ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2005/5400 sayılı dosyası ile araç bedeli için borçlandırarak, aracın kaydına haciz koydurduğunu, 25.11.2005 vade tarihli senet için ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/1037 sayılı dosyasında, 25.11.2005 ve 25.01.2006 vade tarihli senetler için ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/2387 sayılı dosyasında takip başlatıldığını, muvazaa iddiasının gerçek dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı vekilinin ibraz ettiği oto ön satış sözleşmesinin tarihinin 2005/5400 sayılı icra takibinin tarihiyle aynı olduğu, davalı vekilinin 24.11.2006 tarihli cevap layihasındaki yazılı beyanları ile borçlu şirket temsilcisinin ödeme emrini elden alarak borcu kabul etmesinin borçlu ile davalı arasında bir anlaşma bulunduğunu ortaya koyduğu, davalı vekili aracın devri yapıldığı halde bedelinin ödenmediğini iddia etmiş ise de bu uygulamanın hayatın olağan koşullarına uygun bulunmadığı, davalı vekilinin, araç satışına ilişkin resmi senet de ibraz edemediği, davalı ile borçlu arasında varlığı kabul edilen anlaşmanın, alacaklıları zararlandırma gibi iyiniyetten yoksun bir amaçla yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının sıra cetvelinden çıkarılmasına ve 12.485,00 TL.nın davalı tarafça ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2005/5400 sayılı dosyasına iadesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14262, Karar No: 2015/17767, Tarih: 07.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/14262 E.  ,  2015/17767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2015/7-2015/77

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu ve talebinin açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığı kanaatine varıldığından davalının adli yardım talebinin temyiz harç ve giderlerine münhasır olarak kabulüne karar verilerek temyiz itirazları incelenmiştir.

2- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edenden alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.10.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/5049, Karar No: 2013/5297, Tarih: 10.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5049 E.  ,  2013/5297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, mülkiyeti idareye ait 1260, 849, 850, 851, 852, 857, 861 ve 862 sayılı kadastral parsellerin ... Belediyesince ve ... Büyükşehir Belediyesince iki kez imar uygulamasına tabi tutularak imar parsellerinde ve park alanında kaldığını, imar uygulamalarının iptal edildiğini ileri sürüp tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescilini olmazsa tazminat istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 38 nolu imar düzenlemesinin ayakta olduğu gerekçesiyle ... Belediyesi hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı ve davalı ... Belediye Başkanlığının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3,15 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21820, Karar No: 2011/49793, Tarih: 22.12.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/21820 E.  ,  2011/49793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kendiliğinden hak alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2011 tarihli kararı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...’ın ... Narenciye Paketleme Gıda Ambalaj Ticaret Ltd. Şirketinin küçük ortağı olduğu, diğer katılan ...’ın ise aynı şirketin büyük ortağı ve her ikisinin imzaya yetkili oldukları, 2002 yılı kasım ayında şirketin nakit paraya ihtiyacı olduğundan katılan ...’ın diğer şirket ortağı olan katılan ...’ın bilgisi dahilinde, sanık ...’dan 2002 yılı kasım ayı içerisinde ilkinde 100 bin dolar borç para aldığı, karşılığında 100 bin dolarlık açık tarihli senet ve bunun yanında aylık faizleri olan 3 bin dolar tutarında 2002 yılının kasım ayında başlamak üzere 10 adet sıra ödemeli senet verdiği, katılan ...’ın bu borcun kasım ayındaki faizini elden ödeyerek, aldığı 1 adet senedi alıp yırttığı, katılanın aynı yılın kasım ayında 100 bin dolar daha borç aldığı ve karşılığında açık tarihli bir senet verdiği, faizlere karşılık yine aynı şekilde 10 adet senedi verdiği, bu borcun alınmasından 15 gün sonra 200 bin dolar borç daha aldığı, karşılığında da tanzim ve ödeme tarihi yazılmayan açık tarihli senet verdiği, katılan...’ın daha önce almış olduğu, 200 bin dolarlık borca karşılık vermiş olduğu, 2 adet senedi sanıktan alarak yerine 200 bin dolarlık açık tarihli bir senet verdiği, aynı ay içersinde katılanın yine 100 bin dolar daha alarak, toplam olarak 500 bin dolar borç aldığı, bu borcun ana para parası olan 500 bin dolara karşılık olarak banka havalesi ile sanık ...’nun Garanti bankası Hatay Şubesindeki hesabına toplam olarak 142.500 dolar ile katılanın yapmış olduğu ihracattan dolayı Merkez Bankasından alacağı olan toplam 249. 864 doları temlik yolu ile sanıklara gönderdiği ayrıca elden de 15.000 doların verildiği bunun sonucu olarak toplam 407.364 doların ödendiğinin, dosya içindeki banka havalelerinden ve temlik yazılarından anlaşıldığı; sanıkların ise katılanlar tarafından 407.864 dolarlık ödemeyi kabul ettikleri ancak ödemenin başka bir alacak için olduğunu söyledikleri, 500 bin dolarlık alacak için herhangi bir ödeme yapılmadığını, 14.09.2004 tarihli protokolün katılanların rızası doğrultusunda yapıldığını zor kullanmanın söz konusu olmadığını, ifade ettikleri, katılan ...’ın ise; 14.09.2004 günü sanıkların kendisini işyerlerine çağırarak, kardeşi diğer katılan ...’ın almış olduğu 500 bin dolarlık alacak için silah göstererek 30 adet 26.000 dolarlık senet imzalattıklarını, önceki senetlerin ise kendisine iade edildiğini söylemesi karşısında; öncelikle sanıkların katılanlarla 500 bin dolardan başka ticari bir ilişki olup, olmadığının soruşturularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazı ve teliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.