muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8446, Karar No: 2022/3805, Tarih: 28.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8446 E.  ,  2022/3805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SİVEREK 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve itiraz süresinin bitmesi beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda;

Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararında, itiraz süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak gösterildiği, bu durumda karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemeyeceği,bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usule uygun kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı, dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiği anlaşıldığından, kamu davasının

durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının erteleme süresi zarfında işlemişse; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre

Kabule göre

4- 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

5- 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

6- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/230 esas ve 2013/5 karar sayılı ilamı ile verilen hapis cezasının, sanık hakkında TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması ve kararın 08.07.2015 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4701, Karar No: 2015/3640, Tarih: 17.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/4701 E.  ,  2015/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2009

NUMARASI : 1997/71-2009/193

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, evlenmek için davalı ile tanıştığını, okuma yazma bilmediğini, davalının yanında bulunan iki kişi ile birlikte nikah yapılacağını söyleyerek kendisinden imza alındığını, sonrasında davalının ortadan kaybolması üzerine babasından miras kalan ve tek taşınmazı olan 14 parsel sayılı taşınmazın davalıya devir yapıldığını öğrendiğini, hile ile taşınmazının elinden alındığını ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, taşınmazı davacının kendi rızası ile verdiğini, kardeşlerinin yönlendirmesi ile davanın açıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı bizzat çekişme konusu arsa nitelikli 103 m2 yüzölçümündeki taşınmazda maliki olduğu 12/150 payını 14.1.1997 tarihli resmi senet ile davalıya koşulsuz bağışladığı, resmi senedin davacının okur yazar olmadığından iki tanık huzurunda düzenlendiği, eldeki davanın 31.1.1997 tarihinde açıldığı, yargılama sırasında davacıya kanuni müşavir tayin edilerek husumete izin kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; hile (aldatma), genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma, hilede ise yanıltma söz konusudur. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (TBK) 36/1. (818 sayılı Borçlar Kanunun (BK) 28/1.) maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse yanılma (hata) esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Aldatmanın öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Aldatmanın öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

Somut olaya gelince; davacının, temlikten 10 gün sonra 24.1.1997 tarihinde Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak hile ile taşınmazının elinden alındığını, temlikten sonra davalının ortadan kaybolduğunu, davalının dostu olan kişi tarafından tehdit edildiğini ileri sürerek davalı hakkında şikayetçi olduğu, eldeki davanında 31.1.1997 tarihinde açıldığı görülmektedir.

Öte yandan; davacı hakkında Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden 15.11.1999 tarihinde alınan rapor ile Epilepsi+Depresif Mizaç Uyum Bozukluğu tanısının konduğu, Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/1192 esas 2001/162 karar sayılı kararı ile davacıya kanuni müşavir tayin edildiği kayden sabittir.

Nitekim; yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları, davacının saf ve kandırılmaya müsait bir kişi olduğunu, kendisinin evlendirilmek bahanesi ile kandırıldığını ve taşınmazının elinden alındığını söylemişlerdir.

Ayrıca, resmi akitte tanıklık yapan ve özellikle davalı tanığı olarak dinlenen Sabit beyanında; akit tarihinde kendi işleri nedeniyle tapu dairesinde bulunduğunu, tarafları tanımadığını, alıcı olan bayanın ricası üzerine şahitlik yaptığını, işlem sırasında erkeğinde bayanla evleneceklerini onun için hibe edeceğini söylediğini belirtmiştir.

O halde; yukarıda açıklanan ilkeler somut olgularla birlikte değerlendirildiğinde davacının çekişme konusu payının davalı tarafından kandırılmak suretiyle temlikinin sağlandığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20023, Karar No: 2014/14977, Tarih: 17.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20023 E.  ,  2014/14977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/250943

Mahkemesi : Antalya 9. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 15.04.2013

Numarası : 2012/848-2013/217

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada, olay gecesi, idaresindeki otomobil ile ışık ihlali yaparak seyri sırasında, kolluk görevlilerince farkedilmesi üzerine, yapılan "dur" ihtarına rağmen zig zag çizerek ve aynı şekilde ışık ihlali yaparak seyrine devam eden ve bir müddet takipten sonra durdurulabilen sanığın, yapılan ölçümde 1,97 promil alkollü olduğunun tespiti karşısında, tespit edilen alkol miktarı ile emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde araç kullanarak belirtilen şekilde trafikte seyrine devam etmesi suretiyle üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1216, Karar No: 2020/1724, Tarih: 19.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/1216 E.  ,  2020/1724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisi olan ...'ın 27/08/2014 tarihinde vefat ettiğini, vefat etmeden önce Halk Bank A.Ş. ... Şubesi'nin kredili müşterisi olup, vefat poliçesi ile sigortalandığını, vefat sonrasında mirasçılar tarafından davalıya müracaat edildiğini, bu dosyanın incelenmesi sonrasında sözleşmeden cayıldığını, sigorta bedelinin tazmin edilemeyeceğinin bildirildiğini, bu bildirim ve cevabi açıklamanın meşru ve hukuki zeminlere oturmadığını, müvekkillerinin krediyi ödemekle karşı karşıya kaldıklarını, müvekkillerinin zararının doğmuş olduğunu, bu zararın ifa edilmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminatın davacılar için başvuru tarihinden başlayarak işleyecek ticari faiziyle (aksi halde yasal faiziyle) birlikte davalıdan tazmin ve tahsili ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; müteveffaya poliçe tanzim tarihi olan 17/05/2013 tarihinden çok önce böbrek hastalığı teşhisinin konulmuş olması, müteveffanın bu hastalıkla ilgili olarak tedavi görüyor olması diğer bir deyişle böbrek hastalığı zaten ciddi bir derecede iken bu hususu hiçbir şekilde belirtmeden sağlık beyan formunu ve poliçeyi imzalamış olması nedeniyle Hayat Sigortası Genel Şartları md. C.2'ye göre sözleşmenin kurulması sırasındaki ihbar yükümlülüğünü kasten veya kasta eş değer bir kusur ile ihlal ettiğinin, davalı sigorta şirketinin de cayma hakkını sözleşmenin kurulması sırasındaki bildirim yükümlüğünün ihlal edildiği tarihten itibaren 15 günlük yasal hak düşürücü süre içerisinde 19/01/2015 tarihinde cayma hakkını kullandığının kabulünün gerekeceği, bu nedenlerle davacı tarafın davalı sigorta şirketinden talep edebileceği sigorta bedelinin mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, tüketici kredisi nedeni ile hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisinin kullanmış olduğu banka kredisi nedeniyle, 17/05/2013-17/05/2017 tarihlerini kapsayan hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 27/08/2014 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

1-Dava, tüketici kredisi nedeni ile hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisinin kullanmış olduğu banka kredisi nedeniyle, 17/05/2013-17/05/2017 tarihlerini kapsayan hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 27/08/2014 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 6102 sayılı TTK nun 1435, 1439 ve 1440. maddeleri ve Yargıtay'ın yerleşik kararları ile hayat sigortalarında da uygulanmaktadır. Hatta anılan bu düzenleme, Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi ile sözleşme hükmü halini almıştır.

Gerek TTK’nın düzenlemeleri ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2.maddesi düzenlemesine göre sigorta şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmesinin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlü olup, şayet sigortalı tarafından var olan hastalık kasten bildirilmemiş ise sigortacının sözleşmeden cayma hakkı söz konusudur.

Eldeki dosyada hükme esas alınan Çukurova Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalında görevli öğretim üyesinden alınan raporda; davacılar murisinin 06.03.2013 tarihinde kronik böbrek yetmezliği ilaçlarını kullanmaya başladığı, ölüm nedeni ile ilgili tıbbi belge bulunmadığı, davacıların bu yöndeki beyanına göre murisin ölüm nedeninin böbrek yetmezliği olabileceği ifade edilmiş olup, yerel Mahkemece kararın gerekçesinde her ne kadar; dosyada ölüm belgesi bulunmamakla birlikte kişinin ölümüne yol açabilecek özellikte başka bir hastalık veya patolojinin tıbbi belgelerde yazılı olmadığı, ölüm nedeninin kronik böbrek yetmezliği olabileceği kanaatine varıldığı belirtilmiş ise de;davacılar murisinin ölüm nedeni ile ilgili araştırma ve inceleme eksik olup, adli tıp uzmanından alınan bilirkişi raporu da hüküm tesisi için yeterli değildir.Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda Mahkemece yapılacak iş; davacılar murisinin daha önce tedavi gördüğü hastanelerden, poliçe tarihinden öncesine ait tedavi evrakı ile hastanede ölmüş ise öldüğü hastaneden, hastane dışında ölmüş ise ilgili makamlardan ölüm nedenini gösterir ölüm belgesi ve epikriz raporları celp edilerek, murisin kronik böbrek yetmezliği hastalığı ile ölüm arasında illiyet bağı olup olmadığına ilişkin bilirkişidem ek rapor alınıp yukarıda açıklanan yasal ve mevzuat hükümleri değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönde inceleme ve değerlendirme yapılmayışı doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 19/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4597, Karar No: 2021/3925, Tarih: 09.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/4597 E.  ,  2021/3925 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26/02/2016 tarihinde verilen dilekçeyle mirasın hükmen reddi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 17/11/2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 09/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11588, Karar No: 2006/1772, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2005/11588 E.  ,  2006/1772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin davacı ve davalı arasında garamaten paylaştırıldığını, satışı yapılan aracın maliki ...'in davalı ...'ya borcu bulunmadığını, bu nedenle konulan haczin usulsüz olduğunu, SSK'nun alacağının fazla hesaplandığını ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Mahkemece davalıya 711.424.719.TL fazla ödeme yapıldığı gerekçesiyle bu meblağ yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.