muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/967, Karar No: 2017/426, Tarih: 08.03.2017

Kanunumuzda muvazaalı sözleşmenin hüküm ve sonuçları düzenlenmemektedir. Ancak mahkeme içtihatları ve öğretide muvazaalı sözleşmenin hükümsüz olduğu kabul edilmektedir. Kısaca muvazaanın yaptırımı butlandır. (Taşkın, A.; Türk İş Hukukunda ve İşletme Yönetiminde Alt İşverenlik İlişkileri, Ankara 2016, s.553)

Ülkemizde son yıllarda alt işveren uygulamaları çok yaygınlık kazanmış ve bunların bir kısmı işçilerin bireysel veya toplu iş hukukundan doğan haklarını sınırlandırmaya ya da ortadan kaldırmaya yönelik muvazaalı işlemler biçiminde kendisini göstermiştir. (Süzek, S.; İstanbul 2015, 2. Bası, s. 114)

Muvazaalı bir alt işveren ilişkisinin kurulmasının hukuki yaptırımı İş Kanununun 2. maddesinin son fıkrasında düzenlenmiştir. Bu hükme göre asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığının kabulü halinde alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılarak işlem görürler.

Özel Daire, kararında bu hususta araştırma yapılması gerekliliğini bozma gerekçesi olarak belirtmiş ise de, davada muvazaalı asıl-alt işveren ilişkisinin bulunduğuna yönelik tarafların herhangi bir iddiası bulunmadığından, bu hususun re’sen araştırılması mümkün olmayıp, yerel mahkemenin bu yöndeki direnme gerekçesi isabetlidir. Bu nedenle hükmün açıklanan değişik gerekçelerle davacının varsa iş hukukundan doğan alacaklarını davalı Kooperatif’ten isteyebileceğinin kabulü ile bu doğrultuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olmaması nedeni ile bozulması gereklidir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında bir kısım üyelerce yerel mahkemenin davalı Kooperatif ile davacı işçi arasında kooperatif ortaklığı ötesinde iş ilişkisi bulunmadığı yönündeki kabulünün yerinde olduğu, ancak bu halde taraflar arasında iş hukuku anlamında ilişki bulunmaması nedeniyle mahkemenin iş mahkemelerinin görevli olmadığını göz önünde bulundurarak dava dilekçesinin reddine karar vermesi gerekirken işin esastan reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, dolayısıyla hükmün bu gerekçe ile bozulması gerektiği düşüncesi ileri sürülmüş ise de, yukarıda açıklanan nedenlerle bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Direnme kararı bu değişik gerekçe ile bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 08.03.2017 gününde yapılan ikinci oylamada oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7946, Karar No: 2006/10063, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/7946 E.  ,  2006/10063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, 27.04.2005 tarih 2005/10219 nolu ödeme emrinin iptaline sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusu kalmadan davada karar vermeye yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, T.C.D.D.Y. Genel Müdürlüğü üst düzey yöneticisi olan davacıya davalı ...Başkanlığı tarafından çıkarılan ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, mahkemece dava konusuz kaldığından bir karar verilmesine yer olmadığına; dava açılmasına davalı Kurum sebebiyet verdiğinden nisbi avukatlık ücreti ile yargılama giderlerinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine hükmedilmiştir.

Somut olayda T.C.D.D. İşletmesi Genel Müdürlüğü davalı Kurumun prim borcundan dolayı 14.04.2005 yazısı ile Sosyal Sigortalar Kurumuna ödemesi gereken prim borçlarının idarenin finansman sıkıntısı nedeniyle ödenemeyeceğinin bildirildiği, davalı Kurumca da 27.04.2005 düzenleme tarihli 29.04.2005 günlü ödeme emirleri çıkartıldığı, üst düzey yönetici sıfatı nedeniyle davacıya aynı gün tebliğ edildiği, ancak 27.04.2005 tarih ve 25798 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5335 sayılı Kanun gereğince, " Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle, T.C. Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün ve bağlı ortaklıklarının S.S.K.'na olan prim, işsizlik sigortası, gecikme zammı, faiz, sosyal yardım zammı ve benzeri borçların tamamının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 2005 yılı bütçesinde yer alan ödenekten mahsup edileceği" hükmüne göre anılan primin bütçeden mahsup ile terkin edildiği, ...nun 22.02.2006 tarihli S.S.K.'nun ilgili yazısından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca dava açılmasına Sosyal Sigortalar Kurumunun sebebiyet verdiğinden söz edilemeyeceğinden avukatlık ücreti ve yargılama gideri ile sorumluluğu cihetine gidilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.U.M.K.'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.U.M.K.'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 3. ve 4. bendlerinin silinerek yerine "Dava açılmasına davalı kurum sebebiyet vermediğinden davacı yararına yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davanın mahiyeti gereği davalı yararına avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6074, Karar No: 2016/5267, Tarih: 30.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6074 E.  ,  2016/5267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (dört kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (dört kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 24.10.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1855, Karar No: 2016/5429, Tarih: 26.12.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1855 E.  ,  2016/5429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçluya ait arsa üzerine şikayet olunan banka lehine üst sınır ipoteği konulduğunu, talep edilen alacağın ipotek limitini aşamayacağını, şikayet dışı borçlu ile şikayet olunan banka arasında akdedilen sözleşmeye göre faiz oranının yıllık %5 olarak kararlaştırıldığını, ipotek alacağına 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre faiz hesaplanamayacağını, 02.11.1994 tarihli ipotek akit tablosuna göre ödeme süresinin dokuz yıl, faiz oranının ise "0" olarak belirlendiğini, 3.807,00 TL ipotek alacağının 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre hesaplanarak 50.750,00 TL olarak belirlenmesinin hatalı olduğunu, şikayet olunan bankanın ipotekle temin edilen alacağının 3.807,00 TL olduğunu ileri sürerek, derece kararının buna göre yeniden düzenlenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, husumetin TOKİ’ye yöneltilmesi gerektiğini, alacağın kamu alacağı olması nedeniyle 6183 sayılı Yasa uyarınca temerrüt faizi işletilmesinin yerinde olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İhbar Olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece verilen şikayetin kabulü kararının, şikayet olunan vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 10.12.2014 tarih ve 2014/10190 E., 8047 K. sayılı ilamıyla, talebin, icra müdürünün paylaştırma yapılırken alacağın hesaplanmasına ilişkin takip hukuku kurallarını yanlış uygulamasına yönelik olduğu, şikayet olunanın alacağının hiç ya da gösterilen miktarda bulunmadığına yönelik olmadığı, bu nedenle İcra Hukuk Mahkemesi’nin görevli olduğu belirtilerek bozulması üzerine, mahkemece uyma kararı verilerek dosyanın gönderildiği görevli mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, borçlanma sözleşmesinin 13. maddesinde, yıllık %5 oranında faiz tahakkuk ettirileceğinin hüküm altına alındığı, ödenmeyen toplam kredi miktarının 3.807,00 TL olduğu, bu miktara, alacağın muaccel olduğu tarihten, sıra cetvelinin düzenlendiği tarihine kadar bu oran üzerinden hesaplanan 2.739,99TL faiz işleyeceği, buna göre şikayet olunanın alacağının 6.537,99TL olması gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinde şikayet olunanın 6.537,99TL’lik alacağını aşan kısmın şikayet olunana ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, gerekçede yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirlemesi, diğer bir anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğinin saptanması, cetvelin hukuka uygun olmayan kısımlarının gösterilmesi, bu çerçevede işlem yapılması için İcra Müdürüne (İİK'nın 17. maddesine kıyasen) talimat vermesi gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında gerekçe tekrar edilmeden sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinilmesi ve eda hükmü kurulmaması gerekir. Mahkemece gerekçede yer alması gereken hususlara hükmün fıkrasında yer verilmesi özel olarak İİK'nın 17/1. maddesine ve genel olarak da hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin HMK'nın 297/2. maddesine aykırı olduğundan doğru olmamış, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin hükümden çıkarılarak, yerine "Şikayetin kabulü ile Ankara 16. İcra Müdürlüğü'nün 2009/14595 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 17.11.2009 tarihli sıra cetvelinin iptaline” ibarelerinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10140, Karar No: 2006/9280, Tarih: 02.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/10140 E.  ,  2006/9280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Zonguldak 1.İş Mahkemesi

Tarih                :  16.05.2006

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı oranının % 0 dan % 11,3’e çıkması nedeniyle % 11,3 fark malüliyet için manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle % 11,3 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen Zonguldak Uzunmehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesinin 13.04.2006 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının meslek hastalığı nedeniyle 11.05.1998 tarihinde  % 0 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 8 yıl içerisinde % 11,3 artışla % 11,3 oranına ulaşmasının tıbben mümkün bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan  rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin  ölüm nedenine ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, .02.10.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22494, Karar No: 2017/25562, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22494 E.  ,  2017/25562 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/286, Karar No: 2011/1099, Tarih: 17.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/286 E.  ,  2011/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 01.08.2008 tarihli genel kurulda tapu masrafı adı altında alınacak ücret olarak, Ağustos, Eylül ve Ekim 2008 tarihlerinde 2.520,00 'şer TL olmak üzere toplam 7.560,00 TL ve ödemelerini geciktirenlerden aylık %4 faiz alınmasının kararlaştırıldığını, ödemelerin aksatanlar olması sebebiyle 06.05.2009 tarihinde aynı hususun 4. madde ile yeniden karar altına alındığını, davalının borcunu ödememesi nedeniyle yapılan takibe ve borca itiraz sonucu takibin durduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kooperatif üyesi olmadığını, kooperatifin 08.12.2006 tarih ve 41 no'lu karar ile daireyi satın aldığını, satış kararının 4. maddesinde tapu masraflarının müvekkil tarafından ödeneceği kabul edilmişse de resmi tapu masraflarının bundan çok aşağı olduğunu, tapu masraflarını ilgili Tapu Sicil Müdürlüğüne ödemeye hazır olduğunu ve davacının kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 01.08.2008 tarihli genel kurulda gündemin 5.maddesiyle sadece tapu giderleri için bütçe oluşturulmadığı, diğer giderler için de bütçe oluşturulduğu ve kararlaştırılan aidatın da bu giderlerin tamamı dikkate alınarak belirlendiği, ne genel kurulda ne de dosyaya sunulan diğer bilgi ve belgelerde, her bir üyenin ödeyeceği tapu giderlerinin ne olduğu yönünde bir açıklık olmadığı, davacı takipte haksız ve kötüniyetli sayılmayacağı gerekçeleriyle, davanın ve davalının kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 01.08.2008 tarihli Genel Kurul Kararına dayalı olarak çıkartılan borcun tahsili istemiyle yapılan takibe karşı açılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Söz konusu genel kurul kararı iptal edilmediğine göre kesinleşmiş olup tüm kooperatif ortaklarını bağlar. Bu durumda, dayanağını genel kurul kararından alan takip konusu alacağın gerçek miktarının belirlenebilmesi bakımından gerektiğinde konusunda uzman bilirkişi heyetinden açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20984, Karar No: 2014/19984, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20984 E.  ,  2014/19984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2013/817-2014/301

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.