muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7747, Karar No: 2021/2466, Tarih: 31.03.2021

5237 sayılı TCK'nın 314/2. maddesinde düzenlenen ve 3713 sayılı TMK'nın 3. maddesinde tadat olunan mutlak terör suçlarından olması nedeniyle aynı Kanunun 5. maddesinin zorunlu olarak uygulanmasını gerektiren silahlı terör örgütü üyesi olmak suçu-(ları)nda cezanın alt sınırının beş yıldan fazla (7 yıl 6 ay hapis cezası) olduğu görülmektedir.

Bu nedenlerle sanık hakkında, “silahlı terör örgütü üyesi olmak” suçundan yapılan yargılama sırasında, CMK'nın 150/3 maddesi gereğince isteğine bağlı olmaksızın hatta açıkça müdafii istemediğini beyan etse bile müdafii görevlendirme zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu zorunluluğa uyulmamasının temyizen inceleme konusu yapılıp yapılamayacağına gelince;

CMK’nın, “Duruşmada hazır bulunacaklar” kenar başlıklı 188/1. maddesinde; "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve Cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve kanunun zorunlu müdafiiliği kabul ettiği hallerde müdafiinin hazır bulanması şarttır." denilmek suretiyle duruşmada hazır bulunması gerekenler gösterilirken "zorunlu müdafii"de muhakeme heyetinden sayılmıştır.

CMK 289. maddesinin 1-a ve e bendlerinde, "mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması", hukuka kesin aykırılık halleri içinde sayılmıştır. Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da bu madde kapsamında sayılan hukuka aykırılıklar temyiz denetiminde res’en incelenecektir. (CMK 289/1)Temyiz incelemesi yönünden hukuka kesin aykırılık hallerinde, hükümden önce verilen kararların hükme esas teşkil edip etmediğinin de bir önemi bulunmamaktadır.

Bu itibarla, mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkülü için duruşmada hazır bulunması doğrudan şart koşulan zorunlu müdafiin görevlendirilmemesi, CMK 289. maddesinin 1-a-e bendleri bağlamında hukuka kesin aykırılık oluşturması nedeniyle sulüne uygun açılmış bir temyiz davasında temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da resen inceleme konusu olacaktır.

Açıklanan gerekçeler doğrultusunda somut olay değerlendirildiğinde;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan ve kovuşturma aşamasında kendilerinin seçtikleri müdafiileri bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da resen müdafii görevlendirilmeyen sanıklar ... ve ... (Arslan)’a, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma haklarının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükümleri kurulmak suretiyle CMK 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

b)Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin temadinin kesildiği yakalanma tarihleri olan “... yönünden 26/09/2016 ve Keziban Türkdil (Arslan) yönünden 01.08.2016 yerine "2014-2015-2016 " olarak yazılması,

c)Sanıklar hakkında belirlenen temel cezaların, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddelerinin 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi yerine 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... (...)’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı anunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8207, Karar No: 2017/89, Tarih: 10.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/8207 E.  ,  2017/89 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.07.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ile tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.01.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... Kestene geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6761, Karar No: 2020/4614, Tarih: 21.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/6761 E.  ,  2020/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kültür Bakanlığı Vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan davacı sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabul, kısmen reddine, karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunun 13.maddesinde harçdan müstesna işlemler düzenlenmiş olup anılan maddenin J bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu belirtilmiş olup, 1 nolu tarifede yargı harçlarının düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda Genel Bütçeye dahil olan davalı ... Bakanlığının mahkemelerce hükmedilen harçlardan sorumlu tutulmaması gerekirken hükümde yazılı şekilde sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

O halde davalı ...’nın bu hususa ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı 6100 sayılı HMK Geçici 3/2 maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda yapılan açıklama gereğince;

Yukarıda yapılan açıklama gereğince; İlk derece Mahkemesinin 13/06/2019 tarih : 2019/295 Esas - 2019/416 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının

A) 3 nolu bendinin çıkartılarak yerine:

“3-Alınması gereken 3.310,39.TL harçtan 31,40 TL peşin harcın ve 662,75 TL ıslah harcının mahsubu ile bakiye 2.616,24 TL harcın davalı ... hariç davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına, davacı tarafından yatırılan toplam 694,15 TL harcın davalı ... hariç davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına,” Rakam ve sözcüklerinin yazılmak suretiyle,

B) 4 nolu bendinin çıkartılarak yerine:

“4-Davacı tarafından yatırılan gider avansından kullanılan 3.182,00 TL yargılama giderinin kabul red oranına göre hesaplanan 3,045,49 TL'nın davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,”Rakam ve sözcüklerinin yazılmak suretiyle,

B) 4 nolu bendinin çıkartılarak yerine:

“4-Davacı tarafından yatırılan gider avansından kullanılan 3.182,00 TL yargılama giderinin kabul red oranına göre hesaplanan 3,045,49 TL'nın davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,”Rakam ve sözcüklerinin yazılmak suretiyle,

Hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 21/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4142, Karar No: 2017/8986, Tarih: 18.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/4142 E.  ,  2017/8986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f. maddesinde düzenlenen elektrik hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olduğu, söz konusu ilamla ilgili olarak 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 83. maddesi ile karşılıksız yararlanma suçu kapsamında yeniden suç olarak düzenlenmesi, 84. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve geçici 2/2. maddesinde de kesinleşen hükümler yönünden zararın yasada belirlenen koşul ve sürede karşılanması durumunda verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağının ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca da ilamının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın sabıka kaydı ve sonuç ceza miktarı göz önüne alınmak suretiyle, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2819, Karar No: 2016/4506, Tarih: 14.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2819 E.  ,  2016/4506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı tarafından sunulan 09.04.2015 tarihli dilekçede özetle; "Hâkimin keşfi usûlüne uygun yapmadığı, keşif esnasında talep üzerine yaşananları tutanağa bağlamadığı, ısrarlı taleplerine rağmen, taleplerinin tutanağa yazılmadığı, emsal daire sahiplerinin uygunsuz halde bulundukları, bu durumun keşfi etkilediği, daireler ile nasıl bir ilişki içinde oldukları bilinmeyen ve kapı ağzından konuşulan bu kişilerin beyanlarının hukuksal delil kabul edilerek kayda alındığı, bilirkişiye yemin yaptırılmadığı, tutanağın matbu olup keşif sırasında imza ettirildiği, kendisinin tutanağı saygıdan imza ettiği, hâkimin tarafsızlığını yitirdiği, Borçlar Kanununda yazan beş yıllık kira süresi dolmadan bu davanın açılamayacağı hükmünün açıkça ihlal edildiği" gerekçeleri ile reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, ret talebinde bulunan davalının 1500,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/04/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/486, Karar No: 2010/3389, Tarih: 21.06.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/486 E.  ,  2010/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

KARAR

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1- 1470 ada 1 sayılı parselin kadastro tutanağı ve ekleriyle kadastro sırasında bu parsele revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması,

2- ... Asliye Hukuk Mahkemesinin dosya arasında bulunan tapuda soyadı ve baba ismi ilavesi davasıyla ilgili 25.7.2007 gün 2007/187 Esas, 2007/261 Karar sayılı kararının kesinleştiği gözetilerek tapuda infazının sağlanması, buna göre oluşacak tapu kaydının getirtilerek dosyaya eklenmesi,

3- Tapu kayıt maliklerinden ...ve Ayşe’nin baba ve soyadları bilinmediğinden her ikisine ait veraset belgelerinin alınıp dosyaya sunulması için davacı tarafa süre ve imkan tanınması, veraset belgeleri alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye İADESİNE, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7083, Karar No: 2007/8941, Tarih: 25.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7083 E.  ,  2007/8941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dosyanın incelenmesinde mahkeme kararının davalı gerçek kişiye 7201 Sayılı Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebliğ edildiği gözlenmiştir.

2- Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesinin ön koşulu tebligat yapılacak kişinin daha evvel kendisine ve adresine kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligatın yapılmış ve bundan sonra oluşacak adres değişikliğinin kaza merciine bildirilmemiş olmasıdır. Bildirilmemişse merciice usulen adres araştırması yapılır.

3- Bu hükmün istisnası yine aynı maddenin son fıkrasında düzenlenmiştir. 7201 Sayılı Yasanın 3220 Sayılı Yasa ile değişik 35/son maddesinde daha önce tebligat yapılmamış olsa bile taraflar arasında yapılan; imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerdeki adreslerde 35. maddeye göre tebligatın yapılabileceğinden söz edilmektedir. Ancak, madde metninden de anlaşılacağı gibi anılan sözleşmelerdeki adreslere tebligat yapılabilmesi için sözleşmenin "taraflar" arasında yapılması zorunludur. Mahkemece esas alınan sözleşme gerçek kişiler arasında tapuda yapılan sözleşme olup, davacı Hazine ile davalı arasında yapılmış bir sözleşme olmadığından yapılan tebligat geçerli sayılamaz.

4- Bu nedenle, mahkemece davalıya 7201 Sayılı Yasa hükümlerine uygun bir biçimde tebligat yapılıp 15 günlük yasal temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi gereklidir.

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 25/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26935, Karar No: 2017/25226, Tarih: 29.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/26935 E.  ,  2017/25226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Adilcevaz Kaymakamı şoförü olan katılan ...'ı arayarak kendisini ... Astsubay olarak tanıttığı ve teskere alan bir asker için yol parası yardımı yapılmasını istediği, katılanın yardım yapılabilmesi için sanığı Kaymakamlık binasına çağırdığı ancak sanığın korkarak gitmekten vazgeçtiği, bunun üzerine sanığın aynı gün Adilcevaz Belediye Başkanlığı'na gidip asker olduğunu ve yol parası olmadığını söyleyerek yardım talep ettiği, Belediye Başkanı'nın, Yazı İşleri Müdürü olarak görev yapan şikayetçi ...'i arayarak yardım toplamasını söylediği, şikayetçinin belediye çalışanlarından farklı miktarlarda toplam 95 TL toplayarak sanığa verdiği, bu suretle sanığın dolandırıcılığa teşebbüs ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık hakkında dolandırıcılığa teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

5237 sayılı TCK'nın 36. maddesi gereğince, icra hareketlerinden gönüllü vazgeçen sanığın eyleminin teşebbüs nedeniyle cezalandırılamayacağının hüküm altına alındığı, somut olayda da, sanığın telefon ile yardım talep ettikten sonra, parayı almak için Kaymakamlık binasına gitmekten vazgeçtiği anlaşılmakla, tüm dosya kapsamına göre sanığın beraatine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın, Belediye binasına gidip asker olduğuna ilişkin gerçeği yansıtmayan beyanıyla yardım toplanmasını sağlayarak hileli davranışlarla haksız menfaat temin ettiği anlaşılmakla, sanığın sabit olan eylemi gereğince, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup,O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12318, Karar No: 2019/3202, Tarih: 27.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12318 E.  ,  2019/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

... İnş. Yapı Malz. San. Tic. Ltd. Şti.'nin ortakları olan sanıkların 2009 yılında iştiraken sahte fatura düzenlediklerinin iddia ve kabul edildiği davada; sanık ...'ın savunmasında, inşaat işçisi olduğunu, ...'te... inşaata çalışmak ve sigorta işlemlerinin başlatılabilmesi için kimlik ve fotoğraf verdiğini, ancak kandırıldığını, üzerine atılı suçu işlemediğini, okuma yazma bilmediğini fatura düzenlemediğini, diğer sanık ...'ı tanımadığını ifade etmesi; sanık ...'ın ise, şirketi ... ile birlikte kurduklarını, iki ay kadar çalıştıktan sonra ...'ın bütün evrakları toplayıp kaçtığını, imza yetkisinin olmadığını, sahte fatura düzenlemediğini söylemesi ancak 03.09.2008 tarihli yoklama fişinde ...'ın imzasının bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Davaya konu sahte olduğu iddia olunan faturaların dosya kapsamında bulunmaması nedeniyle, vergi dairesinden yada Ba-Bs karşılaştırma analizine göre, faturaları kullandığı tespit edilen kişi veya şirketlerden ilgili faturaların temin edilmesi,

2- 03.09.2008 tarihli yoklama fişi ve faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, yoklama fişi ile faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen kişi veya şirketler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneğinin getirtilmesi,

b) Aynı kişiler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan kişi veya şirket yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4 - Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

Mükellef şirkete ait, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılarak mükellef şirket ile kullanan kişi veya şirketlerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Mükellef şirkete ait, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılarak mükellef şirket ile kullanan kişi veya şirketlerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

5- Kabule göre;

a) Sahte belge düzenleme suçunda suç tarihinin, düzenlenen son fatura tarihi olduğu gözetildiğinde, son faturanın tespiti yerine, karar başlığında suç tarihinin “2009 ” olarak eksik gösterilmesi,

b) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlendiğinin iddia ve kabul olunmasına rağmen sanıklar hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, kazanılmış hakların gözetilmesine, 27.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.