muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4243, Karar No: 2016/3984, Tarih: 20.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4243 E.  ,  2016/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 17.10.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6588, Karar No: 2015/4671, Tarih: 17.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6588 E.  ,  2015/4671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlunun... plaka sayılı aracına 18.11.2011 tarih ve 35771 sayılı haciz bildirisi ile haciz konulduğunu, ancak aracın 25.04.2011 tarihinde... Garajlar Şubesince rehinli olduğunu, ... 10. İcra Müdürlüğü'nün 2013/266 esas sayılı dosyasında düzenlenen 05.08.2013 tarihli sıra cetvelinde vergi dairesinin sıra cetveline dahil edilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, satışı yapılan araç üzerinde genel kredi sözleşmesine istinaden müvekkili banka lehine rehin hakkı bulunduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi vergi dairesi müdürlüğünün haczinin gümrük resmi, bina ve arazi vergisi gibi eşya ve gayrimenkulün aynından doğan amme alacaklarından kaynaklı bir haciz olmadığı, rehinli alacaklının daha önde olduğu ve garame şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22778, Karar No: 2014/5171, Tarih: 19.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22778 E.  ,  2014/5171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 10.05.2005 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16248, Karar No: 2013/5483, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/16248 E.  ,  2013/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının reddine karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK.'nun 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E.-2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24610, Karar No: 2007/2277, Tarih: 15.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/24610 E.  ,  2007/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu ...Ltd.Şti. hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine geçildiği ve örnek 10 no'lu ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, şirket adına vekaleten bono düzenleme yetkisinin olmadığı, ....19.07.2004 tarihinde vekaletten azledildiğini belirterek borca itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı bononun borçlu şirkete vekaleten ..... tarafından 17.03.2004 tarihinde ..... lehine keşide edildiği senedin ....tarafından tekrar keşideci borçlu şirkete ciro edilmesi üzerine borçlu (TTK'nun 690.madde göndermesi ile bonolarda da uygulanması gereken TTK'nun 593/3.maddesi gereğince)...Ltd.Şti. tarafından 14.04.2004 tarihinde takip alacaklısı ... ciro edildiği görülmüştür.

Yargılama sırasında Gaziantep 4.Noterliği'nin 28.02.2002 tarih ve 5219 yevmiye no'lu vekaletnamesinde bonoda keşideci olarak yazılı olan ...Ltd.Şti.'nin çek düzenleme yetkisini de içerecek şekilde ...'ü vekil tayin ettiği tespit edilmiştir. Öte yandan ...4.Noterliği'nin 19.07.2004 tarihli azilnamesi ile vekaletten azledilmiş ise de, azil bononun tanzim tarihinden ve ciro tarihinden sonradır.

Yukarıda açıklanan ciro silsilesine göre diğer borçluya karşı müracaat sorumlusu durumunda olan...Ltd.Şti'nin çeki geriye ciro yoluyla alması ve başkalarına ciro etmesi geçerli ise de;

... verilen vekaletname kapsamına göre .... borçlu şirketi ticari işlerinde ve bankalarda temsil etmektedir. Vekaletnamede öngörülen kapsamlı yetki nedeniyle ... şirketin ticari mümessili olduğu kabul edilmelidir. Borçlar Kanunu'nun 449.maddesine göre ticari mümessil bir ticarethane veya fabrika ve ticari şekilde işletilen diğer müessese sahibi tarafından işlerini idare ve müessesenin imzasını kullanarak vekaleten imza koymak üzere sarih veya zımni kendisine mezuniyet verilen kimsedir. Aynı Kanun'un 450/1.maddesinde de ticari mümessilin, hüsnüniyet sahibi 3.şahıslara karşı müessese hesabına kambiyo taahhüdünde bulunmak ve onun namına müessesenin gayesine dahil olan bütün tasarrufları yapmak selahiyetine haiz sayıldığı belirtilmiştir. Ticari senetlerin ticari işletme ile olan ilgisi iyiniyetli 3.kişilerce kolaylıkla anlaşılamayacağından ticari mümessilin imzaladığı senetlerin iyiniyetli 3.kişiler bakımından işletmeyi bağlayacağı öngörülmüştür (HGK'nun 30.01.1980 tarih 1979/1962 E, 1980/170 K.).

O halde, ticari mümessil ...'ün imzaladığı takibe konu bonodan dolayı şirket sorumlu olup, bononun vekaletten azil tarihinden sonra tanzim ve ciro edildiği de İİK'nun 169/a maddesi uyarınca yazılı belge ile ispatlanamadığına göre, mahkemece itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlu vekilinin temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, 15.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3077, Karar No: 2015/10241, Tarih: 05.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3077 E.  ,  2015/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/90999

MAHKEMESİ : Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27.11.2014 (Asıl karar), 09.02.2015 (Ek karar)

NUMARASI : 2014/591 Esas, 2014/375 Karar

SUÇ : Cinsel taciz

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Her ne kadar sanık tebliğ edilen Ek kararı kanuni süresinden sonra temyiz etmiş ise de, daha önce mahkemesine bildirmiş olduğu adrese tebligat yapılmadığı anlaşıldığından, temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle sonuç para cezasının miktar itibariyle kesin nitelikte olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1189, Karar No: 2022/16565, Tarih: 15.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/1189 E.  ,  2022/16565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı 11.01.2022 tarihinde usulüne uygun tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 28.01.2022 tarihinde temyiz eden sanık müdafinin, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 15.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8160, Karar No: 2020/3017, Tarih: 02.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/8160 E.  ,  2020/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1) Sanık ... (...’den olma, 1979 doğum tarihli) hakkında, CMK 223/2-b maddesi gereğince beraat

2) Sanık ... (...’dan olma, 1987 doğum tarihli) hakkında, TCK 157/1, 62, 52, 50 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık ... (...’dan olma, 1987 doğum tarihli) hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından esasa yönelik, sanık ... ...’den olma, 1979 doğum tarihli) hakkında verilen beraat hükmü sanık müdafii tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olarak temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın (...’dan olma, 1987 doğum tarihli), temyiz dışı sanıklar ... ile birlikte katılanın yanına giderek arpa satın almak konusunda katılan ile anlaştıkları, arpaların tartılması için birlikte kantara gittikleri, arpaların tartıldığı ve 11200 kg arpa olduğunun tespit edildiği, bu arpalar karşılığında 5600 TL bedelle katılan ile sanığın fiyat hususunda anlaştıkları, katılanın güvenini kazanarak kamyon şoförü temyiz dışı sanıklar ... ve ...’ın Burdur iline arpaları dökme bahanesi ile gittikleri, sanık ve temyiz dışı sanık ... ...'ın da katılan ile ikametgahına geri döndükleri, katılanın misafirleri gelmesi üzerine sanık ve temyiz dışı sanık ... ...'ın bu boşluktan yararlanarak katılana ait evden ayrıldıkları, katılan durumu farkedince sanığa telefon açtığı, sanığın telefonda katılana Korkuteli'nde bir tanıdıkları olduğunu, en geç 20 dakikaya geleceklerini beyan ettiği, ancak 5 dakika sonra sanığın katılana telefon açarak kardeşi ...'ın arpalar dökülürken motorla bankaya gittiğini ve kaza yaptığını, bacağının kırıldığını, ...’ı hastaneye yatırdıklarını, kendilerini yemeğe beklememeleri gerektiğini söylediği, katılanın tekrar sanığı aradığı ve sanığın katılana ...'ın Burdur'da iyi olamayacağını, Eğirdir Kemik Hastanesine yatırdıklarını, bacağını alçıya aldıklarını beyan ederek katılanı oyaladığı, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda;

1) Sanık ... (...’den olma, 1979 doğum tarihli) müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ... (...’den olma, 1979 doğum tarihli) ve müdafiinin yokluğunda verilen 06/02/2018 tarihli beraat hükmünün, 20/03/2018 tarihinde usulüne uygun olarak sanık müdafii Av. ...’e tebliğ edildiği, dosyaya daha sonra vekaletname sunan sanığın diğer müdafii Av. ...’in ise yasal süresi geçtikten sonra 30/11/2018 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... (...’dan olma, 1987 doğum tarihli) hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2) Sanık ... (...’dan olma, 1987 doğum tarihli) hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2170, Karar No: 2015/613, Tarih: 11.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2170 E.  ,  2015/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında kendisine ait olan konutun dekorasyon işlerinin yapımını 28.02.2012 tarihinde düzenlenen sözleşmeye göre davalının üstlendiğini, yapılacak imalâtların bedelinin 30.000,00 TL olarak kararlaştırıldığını, peşinat ile birlikte toplam 20.000,00 TL'nin ödenmesine rağmen davalının işin teslimi gereken tarih olan 20.03.2012 tarihine kadar işi tamamlamadığını ve terk ettiğini, mahkemede yaptırılan tespitte kalan işin 21.600,00 TL'sine tamamlanabileceğinin saptandığını, işin tamamlanmaması nedeniyle 5 ay için toplam 700,00 TL lojman kirası ödediğini belirterek ödediği, 20.000,00 TL ile 1.000,00 TL manevi, 700,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı savunmasında davacının sözleşme tarihinde kendisine ödeme yaptığını ancak kalan ödemeleri kararlaştırılan 20.03.2012 teslim tarihine kadar yapması gerekirken ilk ödeme olan 5.000,00 TL'yi 14.04.2012 tarihinde, 5.000,00 TL'yi 10.05.2012 tarihinde yaptığını başkaca bir ödeme yapılmadığını, işleri süresinde tamamladığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davalının yaptığı imalâtın 9.500,00 TL, davacının ödemesinin 20.000,00 TL olduğu, davalıya 10.500,00 TL fazla ödeme yapıldığı gerekçesi ile davanın bu miktar üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği ihtilâfsız olan sözleşmede imalâtın bedeli 30.000,00 TL olarak kararlaştırılmıştır. Bu haliyle sözleşmedeki bedel sözleşme tarihine göre uygulanması gereken BK'nın 365. maddesinde tanımlanan götürü bedeldir. Davalının beyanlarına göre iş bedelinin tamamının ödenmediği anlaşılmaktadır. Götürü bedelli işlerde, yüklenicinin hakettiği iş bedelinin saptanması ya da iş sahibinin ödemesinin fazla olup olmadığının belirlenmesi için gerçekleştirilen imalâtın eksik ve kusurlar da dikkate alınarak tüm işe oranının tespiti, bulunacak bu oranın toplam iş bedeline uygulanarak hakedilen bedelin saptanması ve bulunacak bu rakamdan kanıtlanan ödemeler düşülerek hesaplanması gerekmektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalar açıklanan ilkeye uygun olmadığından yapılması gereken iş bilirkişiden alınacak ek rapor ile yukarıda açıklanan yönteme göre hesaplama yapılıp sonucuna göre karar verilmesinden ibaret iken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış hükmün bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2035, Karar No: 2023/125, Tarih: 10.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2035 E.  ,  2023/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece davalı ... Holding A.Ş. yönünden daha önceden verilen husumet nedeniyle red kararı bozma sebepleri dışında bırakılarak kesinleştiğinden bu davalı açısından tekrardan hüküm tesisine yer olmadığına, diğer davalılar Yimpaş Gıda A.Ş. ve ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, duruşma istemli olarak davacı vekili ve davalılar Yimpaş Gıda A.Ş ve ... vekili ve duruşma istemi olmaksızın davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 10.01.2023 günü tebliğata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket temsilcilerinin yüksek faiz verileceği ve parasını istediği zaman geri alabileceği taahhüdünde bulunmaları üzerine müvekkilinin belge karşılığında davalılara 127.822,97 EURO verdiğini, kısa bir süre sonra müvekkilinin parasını istediğini; ancak bu güne kadar kendisine ödeme yapılmadığını, davalıların izinsiz mevduat topladıklarını, müvekkili ile davalı şirketler arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığını, davalıların müvekkilinin zararından sorumlu olduklarını ileri sürerek 262.893,50 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine ve geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i, hak düşürücü süre itirazında bulunmuş, dava dilekçesinde Almanya'da kurulu bulunan şirkete ortak olduğu belirtildiğinden müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının müvekkili şirketin ortağı olmadığını, müvekkili ... hakkında ileri sürülen iddiaların dayanağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar