muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4806, Karar No: 2022/3649, Tarih: 15.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/4806 E.  ,  2022/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Dosya kapsamından mahkeme kararını temyiz eden davacılar tarafından temyiz harçlarının yatırılmadığı, davalı ... Hay. Ür. Ak. Teks. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden de maktu temyiz harcı, temyiz yoluna başvuru harcı ve temyiz masrafı yatırdığı anlaşılmasına karşın adı geçen davalı tarafından ibraz edilmiş bir temyiz dilekçesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince hâlen uygulanmakta olan, 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi harca tabi davalarda verilen esasa ilişkin hükümlerin temyizi sırasında, nispi temyiz harcı peşin alınır. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması hâlinde, Harçlar Kanunu’nun 32. maddesine göre müteakip işlemler yapılmaz. Karar veren Hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi hâlde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

1-Yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davacıların temyiz dilekçelerini verdikleri sırada gerekli temyiz yoluna başvuru harcı ve maktu temyiz karar harcını yatırmadıkları anlaşıldığına göre davacılar yönünden yukarıda açıklanan prosedür işletildikten ve harç tamamlandıktan sonra veya harcın ödenmemesi halinde temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse red kararının davacılara tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmesi,

2-Davalı ... Hay. Ür. Ak. Teks. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.‘nin temyiz tarihi itibariyle dosyada bulunması gereken temyiz başvuru dilekçesinin dosyaya eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12434, Karar No: 2017/878, Tarih: 13.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/12434 E.  ,  2017/878 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...Kurumu Başkanlığı arasındaki dava hakkında .... İş Mahkemesinden verilen 03.12.2015 günlü ve 2015/366-2015/538 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı Kurumumdan davacıya gönderilen ve dava konusu olan ödeme emrinin aslı ya da arka yüzünü de içeren onaylı suretinin celp edilerek, iş bu dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/78, Karar No: 2016/78, Tarih: 19.04.2016

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2016/78 E.  ,  2016/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Daireleri : 2 ve 8. Ceza Daireleri

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sanık hakkında sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suretiyle haksız çıkar sağlama suçundan 5237 sayılı TCK'nun 244/4. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda aynı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesince 03.02.2014 gün ve 11790-2421 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, tebliğname tarihine, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunun 8.maddesi ile değişik 14.maddesi, 6110 sayılı Kanunun geçici 1.maddesinin 2.fıkrası ve 26.01.2013 gün ve 28540 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 gün ve 2013/1 sayılı iş bölümü kararına, temyizin kapsamına göre sanığa atılı 5237 sayılı TCK’nun 244/4. maddesinde düzenlenen bilişim sisteminin kullanılması suretiyle haksız çıkar sağlama suçundan temyizi inceleme görevi yüksek 8.Ceza Dairesine ait olduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 12.05.2014 gün ve 4425-12029 sayı ile;

“2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesin- de “Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.' hükümleri yer almakta olup, yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki nitelendirmeye ağırlık tanımıştır. Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararları da bu yöndedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında da açıklandığı üzere; iddianamede, 'Müştekinin banka hesabındaki paranın internet bağlantısı yapılarak sanığın hesabına aktarıldığı' şeklinde anlatılan eylemde, TCK'nun 142/2-e maddesinde düzenlenen 'bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık' suçunun nitelendirilmiş olması karşısında, iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 2. Ceza Dairesine ait olduğu”

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 2 ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 2 ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. maddesinin a bendi; "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir" şeklinde iken, 28.06.2014 gün ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesiyle; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" şeklinde değiştirilmiştir.

Yargıtay Kanununa 6545 sayılı Kanunun 37. maddesi ile eklenen geçici 13. maddenin 5. fıkrasında; "Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümünün onaylanmasına ilişkin kararı uygulanmaya başlayıncaya kadar bu kanunla yapılan değişiklikten önceki iş bölümüne ilişkin hükümler uygulanmaya devam olunur" düzenlemesi yapılmış, madde gerekçesinde; "Yargıtay Büyük Genel Kurulunun işbölümünün onaylanmasına ilişkin kararı yayımlanıp yürürlüğe girinceye kadar bu kanunla yapılan değişiklikten önceki işbölümüne ilişkin hükümler uygulanmaya devam olunacaktır" açıklamasına yer verilmiştir.

02.12.2014 gün ve 6572 sayılı Kanunun 27. maddesiyle eklenen geçici 14. maddesinde;

"Yeni oluşan Birinci Başkanlık Kurulu iş durumunu dikkate alarak daireler arasındaki iş bölümünü yeniden belirler ve buna ilişkin karar derhâl Resmî Gazete'de yayımlanır. Bu karar, yayım tarihinden itibaren on gün sonra uygulanmaya başlanır. ...

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümü kararı uygulanmaya başlayıncaya kadar bu kanunla yapılan değişiklikten önceki iş bölümüne ilişkin hükümler uygulanmaya devam olunur.",

Bu maddeye dayanılarak Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunca hazırlanıp 22.01.2015 gün ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 gün ve 8 sayılı işbölümü kararının "Ceza Daireleri İşbölümü Ortak Hükümler" başlıklı bölümünde ise;

"Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" düzenlemeleri hüküm altına alınmıştır.

"Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" düzenlemeleri hüküm altına alınmıştır.

28.03.2013 tarihli tebliğname itibarıyla ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken iddianamede eylemin; "Müştekinin Yapı Kredi Bankası Fındıkzade Şubesindeki hesabından suç tarihinde internet bankacılığı aracılığı ile şüphelinin Pendik Yapıkredi Bankası Kaynarca Şubesindeki hesabına 2.710 TL paranın aktarıldığı..." şeklinde anlatılması karşısında, bilişim sisteminin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı kabul edilmelidir. Buna göre hükmü temyizen inceleme görevi, Yargıtay 2. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, temyiz incelemesinin Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından yapılması gerektiğinden, dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- 2. Ceza Dairesinin 03.02.2014 gün ve 11790-2421 görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 2. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3327, Karar No: 2013/6967, Tarih: 07.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3327 E.  ,  2013/6967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ; miras bırakan babası ...'un baba adının nüfus kaydında ...olduğu halde 238, 245 ve 246 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında paylı malik ...'un baba adının yazılmadığını, tapu kaydındaki maliklerden ...'un,... oğlu ... olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı kurum; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazlara ait tapu kayıtlarının malik bölümündeki ... isminin ... oğlu ... olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı .Dosya incelendi, gereği görüşülüp , düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10372, Karar No: 2014/16134, Tarih: 30.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10372 E.  ,  2014/16134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 03.04.2013

No : 2011/477-2013/182

Dava, ödenmeyen ölüm aylıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacılar murisleri Mehmet Güzel’in 01.12.1994–01.05.2003 tarihleri arasındaki sürelerde 2926 Sayılı Yasaya tabi olduğu iddiası ile Bursa 2. İş Mahkemesinde açtıkları dava sonunda verilen kabul kararının Dairemizin 14.09.2009 günlü ve 2008/9295 E. 2009/14291 K. sayılı ilamı ile onanmasından sonra 16.630,77TL tutarındaki prim borcunun 16.07.2010 tarihinde ödendiği, bu ödeme dışında davacılar murisinin 2003-2004 yıllarında bir kısım prim ödemesi bulunduğu, davalı Kuruma 19.7.2010 tarihinde başvuran davacılara, kurumca murislerinden dolayı ölüm aylığı taleplerini takip eden aybaşından (01.08.2010) itibaren başlatıldığı, davacıların ise bu duruma aslen murislerinin ölüm tarihinden itibaren aylıklarının başlaması gerektiğine yönelik 06.12.2010 tarihli itirazı sonrasında kurumca bu işlemin yargılama sırasında davacılardan M.. G.. hakkında talebi gibi yerine getirilmesi nedeniyle mahkemece bu davacı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacılar yönünden ise, talebin kabulüne karar verilmiş ise de verilen kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanun’un geçici 7/1’inci maddesi uyarınca mülga 2926 sayılı Kanunun 23 ve mülga 1479 sayılı Kanunun 41’inci maddeleridir.

2926 sayılı Kanunun ölüm aylığı koşullarına dair 23’üncü maddesinde “ölüm tarihinde en az üç tam yıl sigorta primi ödemiş olmak koşulu öngörülmüştür. Anılan madde 4956 sayılı Kanunun 5073 sayılı Kanun ile değişik 56’ncı maddesinin (d) bendi ile 28.01.2004 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmış, yine 4956 sayılı Kanunun 54’üncü maddesi ile 2926 sayılı Kanuna eklenen ek madde 3 ile 1479 sayılı Kanunun ölüm aylığı koşullarına ilişkin 41’inci maddesi de dâhil bir kısım hükümlerinin 2926 sayılı Kanuna tabi sigortalılar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir. 1479 sayılı Kanunun 41’inci maddesinde yer alan "üç tam yıl prim ödeme" koşulunu "beş tam yıl prim ödeme" olarak değiştiren 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 19’uncu maddesinin Anayasa Mahkemesinin iptal kararıyla 08.08.2001 tarihinde yürürlükten kalkmasından sonra, anılan maddenin bu defa 4956

sayılı Kanunun 21’inci maddesi ile yeniden düzenlenerek ölüm aylığına hak kazanabilmek için "beş tam yıl prim ödeme" koşuluna yeniden yer verilmiş, anılan değişikliğe 'ilişkin düzenlemenin 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe gireceğine dair 4956 sayılı Kanunun 57/b bendinin Anayasa Mahkemesinin 24.06.2004 gün ve 2004/18–89 sayılı kararıyla 1479 sayılı Kanunun 41’inci maddesinin 1’inci fıkrasının, 4956 sayılı Kanunun 21’inci maddesi ile değiştirilen (a) bendi yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilerek iptal kararının Resmi Gazetede yayımlandığı 23.11.2004 tarihinden başlayarak altı ay sonra 23.05.2005 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiş, bu şekilde oluşan yasal boşluğun 02.07.2005 tarih ve 5389 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 4’üncü maddesi ile 4956 sayılı Kanunun 57’inci maddesinin (a) bendine "1479 sayılı Kanunun 7’nci maddesinin ikinci fıkrası, “19," ibaresinden sonra gelmek üzere "21," ibaresi eklenmiş ve aynı Kanunun yürürlüğe dair 5’inci maddesinde, anılan 4’üncü maddenin 02.08.2003 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde, davacılara 16.07.2005 tarihinde vefat ettiği anlaşılan murislerinden ölüm aylığı bağlanabilmesi için gerekli olan 5 tam yıl prim ödeme koşulunun gerçekleşmesi gerektiği, ancak tespitine hükmedilen 01.12.1994–01.05.2003 arası sigortalılık süresine ilişkin prim borcunun 16.07.2010 tarihindeki ödeme ile karşılanıp karşılanmadığı hususunun irdelenmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, anılan döneme dair borçlar ödenmemiş ise ödenmesi için mehil vermek ve ödemeyi takibeden aybaşından itibaren ölüm aylığının bağlanmasına karar vermek, daha önce ödenmiş ise, 5 tam yıl prim ödeme koşulunun gerçekleştiği tarihi takipeden aybaşından itibaren hüküm tesis etmektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21502, Karar No: 2015/171, Tarih: 20.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/21502 E.  ,  2015/171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Afşin İş Mahkemesi

Tarihi : 16/10/2014

Numarası : 2014/1-2014/1 D.İş (20/10/2014 Tarihli Ek Karar)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 20.10.2014 tarihli temyiz talebinin temyize konu kararın kesin olması nedeni ile reddine ilişkin ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, ... Sendikası ... Şubesi için yapılan delege seçimi ile bu delegelerle yapılan genel kurulun iptalini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece aynı konuda aynı taraflar arasında görülüp kesinleşen mahkemenin 2013/712 Esas-2014/332 Karar sayılı temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen kararı nedeni ile davanın kesin hükümden reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekili bu kararı süresinde temyiz etmiş, mahkeme 20.10.2014 tarihli ek kararı ile karara karşı temyiz yolunun kapalı olması nedeni ile temyiz talebinin reddine karar vermiş olmakla;

Dosyadaki yazılara, ek kararın Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin 20.10.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin reddi ile ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 20/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7607, Karar No: 2021/3868, Tarih: 26.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/7607 E.  ,  2021/3868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/3, 62/1, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.09.2010 tarih, 2009/656 esas, 2010/687 karar sayılı kararının 25.03.2011 tarihinde kesinleştiği kabul edilerek sanığın, 12.01.2014 tarihinde işlediği ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma, taşıma, bulundurma suçu nedeniyle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2015 tarihli ve 2014/310 esas, 2015/340 karar sayılı kararı ile 10 ay hapis ve 500TL adli para cezasına hükmedilip CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi üzerine denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, 30.09.2010 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2016 tarihli, 2015/474 Esas 2016/200 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

1-7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesinde de belirtildiği üzere, sanığın yokluğunda verilen kararın, bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya bu adrese tebligat yapılamaması halinde ise adres kayıt sistemindeki adresin bilinen en son adres olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılması gerekmekte olup, incelemeye konu olayda; itiraza tabi olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın savunmasında bildirdiği “... ... Caddesi, ... ... Apartmanı No:... Kat 1 Daire 1 Merkez/ ...” adresi yerine , kollukta ifadesi alınırken bildirdiği “... Mahallesi ... Sokak No:16 Merkez / Tekirdağ” adresine tebliğe çıkarıldığı, muhtardan öğrenilen “... Mahallesi ...kran Sokak No : ... Tekirdağ” adresine sevk edildiği, bu adreste ismen tanınmadığı için iade edilmesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılmasının usulsüz olduğu ve bu nedenle 30.09.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği, bu kararın usulüne uygun olarak kesinleşmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmü açıklama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahisle yazılı biçimde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

2-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının “hüküm” niteliğinde olmadığı, 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilebilmesi için sonraki suçtan mahkumiyet hükmü verilmesi gerektiği, sanık hakkında ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, bu anlamda mahkumiyet olarak kabul edilemeyeceği ve ... 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 30.09.2010 tarihli açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması şartlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.