muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14092, Karar No: 2013/23870, Tarih: 09.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/14092 E.  ,  2013/23870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacı aslen ... mefruşat AŞ’de şeklen ortak olduğunu, şirkette temsil ve ilzama yetkili olmadığını, şirketin kamu alacaklarından murahhas müdürün sorumlu olması gerektiğini iddia ederek, davalı Kurumca kendisine karşı yapılan 2009/21736, 2009/21737, 2009/21738 sayılı ödeme emirlerinde 2007 yılı 3-7-11. aylar ve 2008 yılı 2-11. ayları ve 2009 yılı 1-2.aylarına ilişkin prim ve ferileri borçlarından dolayı kuruma karşı borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davacının, Anonim şirkette şeklen ortak olduğu, aslen toplantı ve karar yeter sayılarını tamamlamak için yönetim kurulu seçildiği ve şirketin yönetiminde herhangi bir söz sahibi olmaması gerekçeleriyle davacı nezdindeki haklı sebeplerin gerçekleştiği kanaatiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anonim şirketlerde Yönetim Kurulu üyelerinin kuruma karşı prim borçlarından sorumluluğu hususunu 5510 sayılı Yasanın Yürürlüğe girmesinden önceki ve sonraki dönem bakımından ayrı ayrı değerlendirmek gerekecektir.

01.10.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları nedeniyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 80/11. maddesinde; “Sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar” hükmü öngörülmüştür. Anılan madde hükmüne göre, tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan bir kişinin primlerin ödenmesinden işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olabilmesi için; primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili, üst düzey yöneticisi olması zorunludur.

Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca; bir anonim şirketin idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda

Türk Ticaret Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca; bir anonim şirketin idare ve yönetimi aynı zamanda karar organı olarak, yetkili idare meclisince yerine getirilmektedir. Her iki hükmün birlikte değerlendirilmesi durumunda; anonim şirket yönünden primlerin ödenmesinde, sorumlu üst düzey yöneticiden söz edebilmek için bu kimsenin yönetim kurulunda başkan veya başkan yardımcısı gibi unvan taşıması veya imza yetkisine sahip üye olması veya şirketin yönetiminde parasal konularda

yetkili genel müdür, finansman veya muhasebe müdürü gibi üst düzeyde sorumluluk taşıyan görevli olması gerekir. Bunun dışında kalan ve şirketin idare veya mali işlerinde doğrudan söz sahibi veya yetkili olmayan, karar organında yer almayan kişilerin işveren ile birlikte müşterek sorumluluğu düşünülemez. Şirkette görevli bir kimsenin belli konularda imza sahibi olması da bu zorunluluğu ortadan kaldırmaz.

506 sayılı Kanun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, 01.10.2008 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi ile, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile tüzel kişiliği haiz bir özel kuruluşta görev yapan yönetim kurulu üyelerinin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Müteselsil borçlulukta alacaklı, alacağının tamamını veya bir kısmını karşısındaki borçlulardan dilediği birinden isteyebilmek imkânına sahip bulunduğu gibi, borçlular da alacaklıya karşı borç sona erinceye kadar hep birlikte sorumlu olmakta devam ederler. Borçlulardan birinin borç ödemeden aciz haline düşmesinin veya iflas etmesinin alacaklı için her hangi bir tehlikesi yoktur; zira diğer borçlulardan her biri borcun tamamını ifa etmek yükümlülüğü altında bulunmaktadır. Müteselsil borçluluk alacaklıya, borçluların içinden ödeme gücü en yüksek olanı seçerek edimin tamamını ondan isteyebilme yetkisini tanır.

Bu yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; taraflar arasında, davaya konu dönemde davacının, Kuruma prim ve ferileri borcu olan ... mefruşat AŞ.nin yönetim kurulu üyesi olduğu konusunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığı anlaşılmakta olup, ödeme emrine konu 2008/10-11-2009/1-2. aylara ilişkin prim borçlarından, 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi gereğince davacının sorumlu olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4779, Karar No: 2019/6448, Tarih: 25.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4779 E.  ,  2019/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : HATAY 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ancak;

Sanık hakkında, kısa kararda TCK'nın 188/3. maddesi gereği 5 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasına hükmedildiği, TCK'nın 192/3. maddesi gereği 1/2 indirim yapılarak ''2 yıl 6 ay hapis ve 2 gün adli para cezası'' yerine hatalı olarak ''2 yıl 6 ay hapis ve 3 gün adli para cezası'', TCK'nın 62. maddesi uygulanarak ''2 yıl 1 ay hapis ve 1 gün adli para cezası'' yerine hatalı olarak ''2 yıl 1 ay hapis ve 2 gün adli para cezası'' ve TCK'nın 52. maddesi gereği adli para cezasının sonuç olarak ''20x1 = 20 tl'' olması gerekirken hatalı olarak ''20x2 = 40 TL'' olarak belirlendiği, gerekçeli kararda ise sanık hakkında TCK'nın 188/3, 192/3, 62, 52. maddeleri uyarınca doğru hesaplama yapılarak sonuç cezanın '' 2 yıl 1 ay hapis ve 20 TL adli para cezası'' olarak belirlenmesi suretiyle ve hesap hatası da yapılarak gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluşturulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Gerekçeli kararda kısa karardaki hesap hatasının düzeltiği görüldüğünden çelişkinin giderilerek 29.11.2017 tarihli kısa kararda hükmün B fıkrasının ikinci ve üçüncü bendinde yer alan ''3 gün adli para cezası'', ''2 gün adli para cezası'' ile B fıkrasının dördüncü, beşinci ve altıncı bendinde yer alan ''40 TL adli para cezası'' ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla ''2 gün adli para cezası'', ''1 gün adli para cezası'' ve ''20 TL adli para cezası'' ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3813, Karar No: 2023/2305, Tarih: 12.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3813 E.  ,  2023/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/989 E., 2022/1009 K.

ŞİKAYETÇİ : ... Manavgat Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-... 2-...

vekili Avukat ... 3-...

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 20.09.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ağrı İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/166 E., 2021/273 K.

Taraflar arasındaki sıra cetvelinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan Antalya Vergi Dairesi ve SGK İl Müdürlüğü tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan Antalya Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinde 1. sıra, 7. sıra ve 8. sırada yer alan şikayet olunanlar arasında garame yapıldığı, şikayetçinin 14.07.2021 tarihli haciz talebine rağmen, sıra cetvelinde 16.07.2021 tarihli haciz bildirisinin dikkate alındığını ve pay verilmediğini, sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçinin 14.07.2021 ve 16.07.2021 tarihli haciz şerhi konulması talebini içerir dilekçenin icra dosyasında olduğu, 16.07.2021 tarihli haczin dikkate alındığını, ancak 14.07.2021 tarihli haczin dikkate alınması gerektiği gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü vekili ve şikayet olunan ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet olunan Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü vekili istinaf başvuru dilekçesinde; eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğunu, mahkeme kararının incelenerek bozulmasını talep ettiklerini, kararın hukuki dayanağının olmadığını, yetersiz araştırma neticesinde verilmiş olan işbu kararın kurumun menfaatlerine aykırı olduğunu, hukuka ve ilgili yasa hükümlerine de aykırı olduğunu, tüm bu nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesi istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Şikayet olunan ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde; ilk derece mahkemesince şikayetin kabulü ile Ağrı İcra Dairesinin 2014/11132 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin iptaline, ... Manavgat Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün sıra cetveline esas haciz tarihinin 14.07.2021 tarihi olarak tespitine ve bu kapsamda garameten taksim yapılan alacaklılar arasına alınmasına karar verildiğini, müvekkil idare yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, tüm bu nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen kararın müvekkil idare yönünden kaldırılmasına karar verilmesi istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde şikayetçi kurumun haczinin 16.07.2021 tarihli olduğu gerekçesiyle şikayetçiye 9.sırada pay ayrıldığı, ancak şikayetçinin haczinin 14.07.2021 tarihli olduğunun icra dosyasının incelenmesinden anlaşıldığı ve şikayetçi kurumun alacağının 6183 sayılı Yasanın 21. maddesinde sayılan alacaklardan olması nedeniyle sıra cetveline konu paranın garameten paylaştırılmasına dair kararda yasaya uymayan bir yön olmadığından şikayet olunanların istinaf taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan ... vekili temyiz dilekçesinde dava dilekçesi içeriğini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK’nın 142. maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Satış tarihinden önce usulüne uygun haciz uygulayan kamu alacaklısının hacze iştirak edebileceği dikkate alındığında, temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayet olunan ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Şikayet olunan ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer

olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Şikayet olunan ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer

olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/12672, Karar No: 2023/4168, Tarih: 12.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/12672 E.  ,  2023/4168 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme

Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçu için; 27.02.2015

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin 01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik CMK'nın 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2019/43 Esas, 2021/177 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 10 yıl, devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 328 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 ncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2021/949 Esas, 2021/1246 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii temyiz dilekçelerinde özetle;

-TCK'nın 30 uncu hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

-ByLock vs yazışma programlarını kullanmadığına,

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii temyiz dilekçelerinde özetle;

-TCK'nın 30 uncu hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

-ByLock vs yazışma programlarını kullanmadığına,

-İş akdinin feshinin FETÖ ile irtibatlı olduğuna ilişkin olmadığına,

-Öğrencilik döneminde barınmak amacıyla bu evlerde kaldığına,

-Kararın bozulmasına, tutukluluğun kaldırılmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden;

Sanığın, anılan terör örgütü ile münasebetinin, Milli İstihbarat Teşkilatında göreve başladığı 2014 yılından önce başladığı, bu kapsamda tanıklar C. E., A. K., M. Y., V. K. A. ve D. Y.'nin

anlatımlarımdan anlaşıldığı üzere sanığın, üniversite yıllarında örgüte müzahir evlerde kaldığı, ev abiliği yaptığı, üniversiteden sonra örgütün; Devlet kurumlarına sızdırılacak militanlarının belirlendirdiği bu doğrultuda gerekli yönlendirme faaliyetlerin de icra olunduğu yerlerden olan sınav çalışma evlerinde kaldığı, örgütsel toplantılara katıldığı, sanığın okul yıllarından tanışarak bünyesine dahil olduğu mezkur örgütün izlediği stratejik hedefler doğrultusunda MİT'e yönlendirildiği, anılan işbu örgütsel zemin üzerinde MİT sınavlarına girdiği, örgütün yardımı ile MİT sınavlarını geçerek nihayetinde Teşkilatta sızdırıldığı, örgütün gizli haberleşmede kullandığı kriptolu ByLock programını kullandığı, tanıklar M. Y., D. Y., C. E., A. K.'ın aşamalarda; V. K. A.'ın soruşturma aşamasında müdafi huzurunda alınan mezkur beyanları birlikte ele alındığında, sanığın, Teşkilata girdikten sonra da, kesintisiz bir şekilde örgüt ve MİT mahrem imamları ile bağının devam ettiği, bu cümleden olarak; örgüt MİT mahrem abisi M. Y.'ın sanığı, örgütsel anlamda takip etmesi amacıyla A. E. ile tanıştırdığı, sanığın MİT'teki görevine son verildikten sonra, örgüte bağlılığını sürdürmesi için örgüt lideri ...'in atletini, sanığa verilmesi için MİT mahrem yapılanmasında faaliyet gösteren Halit kod F. C.'i görevlendirdiği, sanığın ve görüştüğü mezkur şahısların konumu, irtibat tarihleri, mevcut tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte nazara alınarak mahkumiyetine dair karar verilmiştir.

Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçu yönünden;

Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçu yönünden;

Sanığın mensubu olduğu örgütün MİT mahrem yapılanmasında öğrenci konumunda faaliyette bulunduğu, başka bir anlatımla; zahirde bir kamu görevlisi olsa da özünde örgüt militanı vasfıyla hareket ettiği, teşkilata yerleştirilmesi ve buradaki çalışmasının yegane amacı üyesi olduğu örgütün stratejik amaçlarına hizmet etmekten başka bir anlam ifade etmediği, bu cümleden olarak sanığın, örgütün adeta bir vasıtası, teşkilat içerisine uzanan kolu gibi faaliyette bulunarak milli güvenlik istihbaratını devlet çapında oluşturmak, istihbarata karşı koymak, dış güvenlik, terörle mücadelede temel esasları belirlemek olan, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin en önemli kurumlarından Milli İstihbarat Teşkilatından devlet sırrı niteliğindeki bilgileri temin ettiği, böylece sanığın soyut, inkara yönelik savunması ile tamamen cezadan kurtulmayı amaçladığı, sübut konusunda dosyada sanık lehine yorumlanacak hiç bir şüphenin bulunmadığı belirtilerek mahkumiyetine dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya incelendiğinde;

2937 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde Cumhuriyet savcılarının, MİT görev ve faaliyetleri ile mensuplarına ilişkin herhangi bir ihbar veya şikâyet aldıklarında veya böyle bir durumu öğrendiklerinde konuyu MİT Müsteşarlığına bildirecekleri belirtilmekte, dava konusu ikinci cümlesinde ise MİT Müsteşarlığının, konunun görev ve faaliyetlerine ilişkin olduğunu belirtmesi veya belgelendirmesi hâlinde adli yönden başkaca bir işlem yapılmayacağı ve herhangi bir koruma tedbirinin uygulanmayacağı düzenlenmektedir.

Dava konusu kuralda millî güvenlik yönünden son derece önemli görevler yürüten MİT mensuplarının, yürüttükleri görevin niteliği nedeniyle özel bir soruşturma usulüne tabi kılındıkları anlaşılmaktadır.

Bu çerçevede, 2937 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesinin birinci fıkrasında, MİT mensuplarının görev suçları yönünden özel soruşturma usulü belirlenerek bu kişilerin soruşturulabilmesi için Başbakandan (karar tarihi itibariyle Cumhurbaşkanlığı) izin alınması gerektiğinin düzenlendiği, dava konusu kuralın yer aldığı ikinci fıkrasında ise bu usulün nasıl uygulanacağının açıklığa kavuşturulduğu görülmektedir.