muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/617, Karar No: 2020/342, Tarih: 02.07.2020

Ümraniye (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesinde; aracını...'a emanet verdiğini, kredi kartlarının nasıl kullanılacağını bilmediği için sanığa yardım ettiğini,

Ağır Ceza Mahkemesinde; önceki savunmalarının aksine olayı sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiklerini, kendisine ait olup sanık ...'in kullandığı araçla mağdurun çantasını çekip aldığını,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... müdafisi olmaksızın Kollukta ve Savcılıkta tutuklanması talebiyle sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesinde ; olay günü izinli olduğunu, bira alıp açık havada içtiği sırada inceleme dışı sanık ...'ın ... ... plaka sayılı aracıyla yanına geldiğini, birlikte içki içtiklerini, inceleme dışı sanığa ait olup kendisinin kullandığı araçla Çamlık Mahallesi, Atatürk Caddesini takiben Samandıra istikametine doğru ağır ağır ilerlerken mağduru kaldırımda yürürken gördüğünü, sağ omzunda asılı bulunan çantayı aniden alıp hızla olay yerinden uzaklaştıklarını, çantadaki kredi kartları ile MP3 çaları aldıktan sonra çantayı ve sürücü belgesini attıklarını, mağdura ait Yapı Kredi Bankası kredi kartından yedi defada toplam 1.400 TL çektiğini, ... ... isimli iş yerinden 6 adet 250'lik kontör aldıklarını, bedeli olan 306 TL'yi mağdurun kartından ödediklerini, mağdurun doğum tarihi olan şifreyi kendisinin girdiğini, Mersin Arça isimli akaryakıt istasyonundan 100 TL'lik benzin ile 30 adet sigara bedeli olan 265 TL'yi mağdura ait karttan ödediğini, üzerinden çıkan MP3'ün de mağdura ait olduğunu, mağdurun ehliyetini attıkları yeri polislere gösterdiğini,

Ümraniye (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesinde; suçlamaları kabul ettiğini,

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinde; önceki ifadelerini tekrar etmekle birlikte mağdura hiç dokunmadığını, çantasını zorla almadığını,

Savunmuştur.

5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yer alan "Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir." şeklindeki düzenleme ile hırsızlık suçunun temel şekli tanımlanmış; aynı Kanun'un 142. maddesinde ise suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri sayılmıştır.

5237 sayılı TCK'nın "Nitelikli hırsızlık" başlıklı 142. maddesinin 2. fıkrasının uyuşmazlık konusuyla ilgili “b” bendi suç tarihinde;

“...b) Elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle,...İşlenmesi hâlinde, üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Suçun, bu fıkranın (b) bendinde belirtilen surette, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan kimseye karşı işlenmesi halinde, verilecek ceza üçte biri oranına kadar artırılır.” şeklindeyken öngörülen ceza miktarı 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesiyle 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezası olarak değiştirilmiştir.

Bu bende göre elde veya üstte taşınan eşyanın;

a) Çekip almak suretiyle,

b) Özel beceriyle çalınması,

Bu bende göre elde veya üstte taşınan eşyanın;

a) Çekip almak suretiyle,

b) Özel beceriyle çalınması,

Nitelikli hırsızlık olarak düzenlenmiştir.

Bu nitelikli hâli düzenleyen bendin uygulama alanı, madde gerekçesinde; “Fıkranın (b) bendinde, hırsızlığın elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel bir beceriyle işlenmesi hâli öngörülmüştür. Yankesicilik veya kişisel çeviklik ile işlenen hırsızlık hâlleri bendin kapsamına girdiği gibi, bir hayvanı alıştırmak suretiyle ve ondan yararlanılarak işlenen fiiller hakkında da bendin uygulanması sağlanmıştır. Bunun gibi, yolda giden bir kimsenin çantasını kapıp kaçmak suretiyle işlenen hırsızlık da bu bent kapsamında mütalâa edilmiştir. Ancak, bu son hâlde, direncini kırma amacıyla kişiye karşı cebir kullanılmamalıdır. Aksi takdirde, yağma suçu oluşur.” şeklinde açıklanmıştır.

Öğretide de anılan bent ile mağdurun dalgınlığından yararlanılarak elde veya üstte taşınan eşyanın çekip alınması şeklindeki eylemlerle yine aynı şekilde şahıs üzerinde özel beceriyle gerçekleştirilen, kapkaççılık ve yankesicilik fiillerinin yaptırım altına alındığı, ancak Kanun metninde kapkaç ve yankesicilik ifadelerine yer verilmediği belirtilmiştir (Centel/Zafer/ Çakmut; Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, syf, 312 vd.).

Bu genel açıklamalar ışığında, bentteki nitelikli hâllerin uygulama koşullarını şu şekilde belirlemek mümkündür:

765 sayılı mülga Kanun'da elde veya üstte taşınan eşyanın çekip almak (kapkaç) suretiyle çalınması nitelikli hâl olarak ayrıca düzenlenmediği için eylem aynı Kanun'un 491. maddesinin birinci (ilk) fıkrası kapsamında değerlendirilmiş ve anılan eylemlere ilk fıkra uygulanmıştır. Kapkaç suretiyle hırsızlık 5237 sayılı Kanun'la “Daha fazla ceza verilmesini gerektiren nitelikli hırsızlık” olarak düzenlenmiştir. Mağdura karşı herhangi bir cebir kullanılmaksızın kapkaç suretiyle gerçekleşen hırsızlık fiilleri bu bent kapsamında değerlendirilmelidir.

Mağdurun eşyasını muhafaza için direnmesi ve bu nedenle cebre maruz kalması hâlinde eylemin yağma suçuna dönüşeceği, kullanılan cebrin yaralamanın basit hâli derecesinde olması durumunda, cebir yağma suçu içinde eriyeceğinden, sanığın yalnızca yağma, cebrin yaralamanın netice sebebiyle ağırlaşmış derecesine ulaşması durumunda ise failin, yaralama ve yağma suçlarından cezalandırılacağı unutulmamalıdır.

Yağma suçu ise TCK'nın 148. maddesinde;

"1-Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Yağma suçu ise TCK'nın 148. maddesinde;

"1-Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişi, altı yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

2- Cebir veya tehdit kullanılarak mağdurun, kendisini veya başkasını borç altına sokabilecek bir senedi veya var olan bir senedin hükümsüz kaldığını açıklayan bir vesikayı vermeye, böyle bir senedin alınmasına karşı koymamaya, ilerde böyle bir senet hâline getirilebilecek bir kağıdı imzalamaya veya var olan bir senedi imha etmeye veya imhasına karşı koymamaya mecbur edilmesi hâlinde de aynı ceza verilir.

3-Mağdurun, herhangi bir vasıta ile kendisini bilmeyecek ve savunamayacak hâle getirilmesi de, yağma suçunda cebir sayılır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle 149. maddesinin 1. fıkrasında yağma suçunun nitelikli hâlleri;

"a) Silâhla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hâle koyması suretiyle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Yol kesmek suretiyle ya da konut veya işyerinde,

e) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

f) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

g) Suç örgütüne yarar sağlamak maksadıyla,

h) Gece vaktinde,

İşlenmesi hâlinde, fail hakkında on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." biçiminde sayılmıştır.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında da yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümlerin uygulanacağı düzenlenmiştir.

Yağmanın temel şeklinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 148. maddesinin birinci fıkrası uyarınca; kişinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirileceği ya da mal varlığı bakımından büyük bir zarara uğratılacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak, bir malı teslime veya alınmasına karşı koymamaya mecbur bırakılması yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Yağma; başkasının zilyetliğindeki taşınabilir malın, zilyedin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınması olduğundan “zor yoluyla hırsızlık”, bir kişiye karşı kullanılan icbar araçlarıyla haksız bir menfaat elde etmek şeklinde de tanımlanmıştır. Hırsızlık ile yağma suçları aynı ortak unsurlara sahip olup ayrıldıkları tek nokta ya da başka bir deyişle yağmanın, hırsızlığa oranla sahip olduğu ilave unsur, malı almak için cebir veya tehdit kullanılmasıdır.

Yağma suçu amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suçtur. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanılır, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suç tamamlanır.

Yağma, tehdit veya cebir kullanma ile hırsızlık suçlarının bir araya gelmesiyle oluşmuş bileşik bir suç olduğundan birden çok hukuki değeri korumaktadır. Kendisini oluşturan suçların korudukları hukuki değerler olan kişi hürriyeti, vücut dokunulmazlığı, zilyetlik ve mülkiyet yağma suçunun da koruduğu hukuki değerlerdir.

Suç tarihi itibarıyla 149. maddede yağma suçunun nitelikli hâlleri arasında; birden fazla kişi tarafından birlikte ve gece vakti işlenmesi de sayılmış olup suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 64. maddesi ile yağma suçunun konut ve iş yerlerinin eklentilerinde işlenmesi hâli de diğer bir nitelikli hâl olarak Kanun maddesine eklenmiştir.

Öte yandan, amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

22.12.2009 tarihinde Taşdelen'de bulunan belediye ek hizmet binasındaki iş yerinden saat 20.15 sıralarında ayrılan mağdurun yolun solundaki kaldırımdan yürüyerek evine doğru gittiği sırada sanık ...’ın kullandığı ve içerisinde inceleme dışı sanık ...’ın da bulunduğu aracın mağdura yaklaştığı, sanık ...'ın sürücü tarafındaki camdan mağdurun sağ omzunda asılı siyah renkli, deri çantayı hızlıca çekip aldığı, bu esnada dengesini kaybederek yere düşen mağdurun, elinde ve bacağındaki yaraları önemsemeyip doktor raporu aldırmak istemediği, olay yerine yakın Çiftlik Evleri Sitesi güvenlik görevlisinden yardım isteyen mağdurun 155 Polis İmdat Hattını aradığı, sanık ile inceleme dışı sanık ...’ın mağdura ait kredi kartlarıyla alışveriş yapıp ATM’den para çektikleri, suça konu kredi kartlarının kullanıldığı iş yerlerinin güvenlik kamera kayıtlarını inceleyen kolluk görevlilerinin önceki suç kayıtları nedeniyle sanık ... ve inceleme dışı sanık ...'ı tespit ettikleri, ihbar üzerine yakalanan sanığın üzerinde mağdura ait taşınabilir belleğin ele geçirildiği olayda; sanıkla inceleme dışı sanık ...’ın ikrarları, teşhis tutanakları, güvenlik kamera kayıtları ve yakalamaya ilişkin kolluk tutanakları birlikte değerlendirildiğinde olay gecesi sanıkla inceleme dışı sanık ...'ın tek başına kaldırımda yürüyen mağduru araçla takip ettikleri, sanığın mağdurun sağ omzunda asılı bulunan çantayı aniden çekip aldığının sabit olduğu, mağdur ...’nın olayı takiben kollukta sıcağı sıcağına verdiği ifadesiyle sanığın samimi ve kuşkuya düşecek bir tutarsızlık görülmeyen tüm aşamalardaki ikrarı karşısında mağdurun önceki ifadesini genişleterek görevli olmayan Ümraniye (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesindeki “O arada ben yere düştüm, sürüklendim, daha sonra ayağa kalktım, elimde ve bacağımda da yaralar oluşmuştu.” şeklindeki anlatımının kuşkulu hâle geldiği, eylemin gerçekleştirme şekline ilişkin bu kuşkunun da “Kuşkudan sanık yararlanır” (in dubio pro reo) ilkesi uyarınca sanık yararına yorumlanması, dolayısıyla da olayın sanığın savunduğu gibi, kuvvet sarfının mağdura değil eşyaya yöneltilerek, mağdurun direncini kıracak şekilde herhangi bir cebir eylemi gerçekleştirilmeksizin omzunda asılı çantanın çekilip alındığı, bu sırada mağdurun dengesini kaybederek yere düştüğü şeklinde gerçekleştiğinin, bu itibarla da sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-b maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Özel Daire bozma kararının sanık ...'in nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden kaldırılmasına ve dosyanın uygulamanın denetlenmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın eyleminin nitelikli yağma suçunu oluşturduğu görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, Özel Daire bozma kararının sanık ...'in nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden kaldırılmasına ve dosyanın uygulamanın denetlenmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığın eyleminin nitelikli yağma suçunu oluşturduğu görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.05.2015 tarihli ve 17020-40818 sayılı bozma kararının sanık ...'in nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 02.07.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1100, Karar No: 2016/3523, Tarih: 08.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1100 E.  ,  2016/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat, katılan vekilinin temyiz isteminin reddi

DÜŞÜNCE : Ek karar onama

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 08.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15573, Karar No: 2011/15377, Tarih: 13.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15573 E.  ,  2011/15377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, annesi ile yaşayan davacının üniversite sınavına girdiği ve sonuç beklediğini, tüm giderlerinin davalı ile boşanma davası devam eden annesinin karşılandığını, davalının çocukları ile ilgilenmediğini beyanla 500 TL yardım nafakasına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı yargılamaya katılmamış, cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, dava tarihinden geçerli olmak üzere 300 TL yardım nafakasına hükmedilmemiştir.

4721 Sayılı TMK.'nun 364. maddesine göre; Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.

Yine aynı kanunun 365. maddesinin 2. fıkrasında “Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir.” düzenlemesi yer almıştır.

Somut olayda davacı, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi halen ... Astsubay Meslek Yüksek Okulunda öğrencidir.

Bu durum karşısında mahkemece; yukarıda belirtilen hususla ve davacının öğrenci olduğu okulda ihtiyaçlarının ne kadarının Devlet tarafından karşılandığı araştırılarak TMK. 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ve eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9266, Karar No: 2012/11179, Tarih: 26.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9266 E.  ,  2012/11179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/12/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 25/11/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/06/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı adına gelen olmadı, karşı taraftan davacı hazine vekili Avukat.... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Kolordu Maliye Bütçe Şube Müdürü olan davalının emanet usulü yaptırılan iki adet ihalede müteahhitlere, fiyat farkı ödenmeyeceğinin sözleşmede yer almasına rağmen fiyat farkı ödeyerek idarenin zararına neden olduğundan zararın tazminini istemiştir.

Davalı taraf zamanaşımı def'inde bulunmuş, ceza davasında beraat ettiğini, davanın hukuki dayanağı olmadığını ilave işler ve alınan malzemeler nedeniyle farkın ödendiğini, zarar oluşmadığını, kusuru olmadığını, 2011 yılındaki ekonomik kriz nedeniyle fark ödemelerinin yapıldığını, bu ödemeleri oluşturulan komisyonun teknik yardım alarak belirlendiğini, adı geçen ihalelerin Sayıştay denetiminden de geçtiğini ve zimmet çıkarılmadığını savunmuştur.

Yerel mahkeme bilirkişi incelemesi yapmış ve rapor doğrultusunda davayı kabul etmiştir.

Yerel mahkeme bilirkişi incelemesi yapmış ve rapor doğrultusunda davayı kabul etmiştir.

Dosyadaki belgeler incelendiğinde davalının 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi'nde dava konusu ihaleler nedeniyle de yargılanıp beraat ettiğine dair ceza mahkemesi kararı bulunduğu, başkaca bir evrak getirtilmeden bilirkişi incelemesi yapıldığı, bilirkişi raporunda ceza mahkemesi kararı ve karardaki kararnamelere göre davalının sorumlu olduğu sonucuna varıldığı anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu hüküm kurmaya ve denetime elverişli değildir. Şöyleki, davalının sorumluluğuna esas ihale evrakları, soruşturma raporları, ceza dosyası burada alınan bilirkişi raporları ve ceza kararında belirtilen kararnameler getirtilmek ve tüm bu belgelere göre davalının sorumluluğu olup olmadığını belirlemek gerekir. Şayet davalının sorumlu olduğu belirlemesi yapılırsa, davacı idarenin fazla fiyat ödenen müteahhitlere dava açıp açmadığı araştırılarak, açmadıysa bu durumun ve davalının savunmasında belirtilen fiyat farkı komisyonu oluşturulması ve teknik personelce bu farkın hesaplandıktan sonra ödeme yapılması halinin de değerlendirilerek davalı yararına uygun bir miktar indirim yapılması gereğinin de gözetilerek varılacak sonuca göre karar vermek gerekir. Şu durumda yetersiz rapora ve eksik incelemeye dayalı olarak verilen karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.