muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5661, Karar No: 2025/2087, Tarih: 26.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/5661 E.  ,  2025/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2990 Esas., 2018/2373 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; tanık beyanları ve uzman mütalaasına göre meskun mahal olmayan olay yerinde hız sınırlamasının bulunmadığı,sanığın aşırı hız yapmadığı bu nedenle tam ve asli kusurlu sayılamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; tanık beyanları ve uzman mütalaasına göre meskun mahal olmayan olay yerinde hız sınırlamasının bulunmadığı,sanığın aşırı hız yapmadığı bu nedenle tam ve asli kusurlu sayılamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 26.04.2016 günü saat 09:50 sıralarında, gündüz vakti, tek yönlü asfalt kaplama, düz ve eğimsiz devlet karayolu üzerinde 3 yönlü (T) kavşakta, sanık sürücü ...'ın yönetimindeki 06 ... 35 plaka sayılı kamyon ile bölünmüş D-750 Devlet Karayolunun sağ şeridini takiben Ankara istikametinden Kazan istikametine seyredip, 40. km'deki olay mahalline geldiğinde, önünde, kendisi ile aynı istikamette seyretmekte iken yolcu almak için yavaşlayan dolmuşa çarpmamak için frenli vaziyette sağa yönelip, yolun sağında, yol dışında beklemekte olan yayalar ... ile ...'a çarpması sonucu, ...'ın ölümü, katılan ...'ın yaşamsal tehlike geçirmeden, kemik kırığına neden olacak ve kemik kırıklarının hayati fonksiyonlarına etkisi 6 (ağır) derecede etkiyecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; sanığın yönetimindeki kamyona ait 45 metre fren izinin bulunduğu, sürücü ...'ın 2918 sayılı KTK'nın 52/1-a. maddesi uyarınca kural ihlalinde bulunduğunun belirtildiği, soruşturma aşamasında alınan 20/06/2016 tarihli raporda; sürücü ...'ın 2918 sayılı KTK'nın 52/a-b, 56/c ve 47/d maddelerini ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurum Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 28.07.2016 tarihli adli raporunda: sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki kamyon ile gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş yolun sağ şeridini takiben seyredip, olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermemiş, mevcut ifadesi ile verilerden anlaşılmakla, hızını ve sürüşünü mahal şartlarına göre ayarlamamış, kavşağa hız azaltarak uygun hızla yaklaşmamış, önünde seyreden araç ile arasında yeterli ve güvenli takip mesafesi bırakmamış, bu haliyle, yakın ve tehlikeli seyrettiği önünde yavaşlayan dolmuşa çarpmamak için frenli vaziyette sağa yönelip, bu sırada yol dışında araç bekleyen yayalar ... ile ... 'a çarpması sonucu meydana gelen olayda, dikkatsiz, tedbirsiz, kurallara aykırı hareketi ile asli ve tam kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece oluşan kaza da dosya kapsamında alınan raporlarda nazara alınarak asli kusurlu olduğunun kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, kazada sanık sürücünün dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli ve tam derecede kusurlu olduğu kabul edilerek, olayın meydana geliş biçimi, kaza neticesinde bir kişinin ölümü, bir kişinin de nitelikli yaralanmış olması nedeniyle suçun işleniş şekli, kusur durumu ile hak ve nesafet kuralları da gözetilmek sureti ile alt sınırdan bir miktar uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5503, Karar No: 2012/13799, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5503 E.  ,  2012/13799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekillerince duruşmalı ve davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Avukatları ..., ... ile davalı ... Et Şti. Vek. Av. ... ... ile diğer davalı ... vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin maliki bulunduğu gayrimenkulün davalı ... Et Gıda San. Tic. Ltd. Şti. 1.800.000.00 TL + 324.000.00 TL KDV olmak üzere toplam 2.124.000.00 TL'ye satışı konusunda sözlü olarak anlaşıldığını, davalı bankanın davalı şirkete gayrimenkul ipoteği karşılığında 1.800.000.00 TL kredi tahsis edildiğini ve bankanın müvekkiline gönderdiği 27.12.2010 tarihli yazıda ipotek alınmasına mütakip kredinin kullandırılarak 1.800.000.00 TL'nin müvekkili şirkete ödeneceğini bildirdiği, bu yazı üzerine tapuda satışın gerçekleştirildiğini, davalı şirketin toplam 835.716.00 TL ödeme yaptığını, bakiye 1.288.284.00 TL'nin bankaca ödenmesi gereken 964.284.00 TL'nin tahsili için bankaya başvurduğunda bankanın ödeme yapmadığını, satış bedelinin 1.800.000.00 TL'si banka tarafından garanti edildiğinden bakiye 964.284.00 TL olan davalı bankanın 1.288.284.00 TL'sinden davalı alıcı şirketin sorumlu olduğunu belirterek bu miktarları davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili; satış bedelinin KDV dahil 835.716.00 TL olduğunu ve bu paranın davacıya ödendiğini aradan 10 gün geçtikten sonra 1.288.284.00 TL'lik faturanın gönderildiğini faturanın kabul edilmeyerek iade edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı banka vekili müvekkilinin bu davada taraf olmaması gerektiğini, kredinin fabrika alımında kullanılmak üzere verilmediğini, davacıya gönderilen 27.12.2010 tarihli yazının taahhüt değil bilgilendirme yazısı olduğunu 09.02.2011 tarihli faturanın diğer davalı tarafından da kabul edilmediğini, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, ancak mahkemece uygun görülmesi halinde bankanın sorumlu olduğu iddia edilen 964.284.00 TL'yi kazanan tarafa ödenmek üzere tevdii mahalline yatırmaya hazır olduklarını belirtmiştir.

Davacı vekili, taşınmazın 2.124.000.00 TL'ye satıldığına ilişkin ellerinde yazılı belge olmadığını beyan etmiştir.

Davacı vekili, taşınmazın 2.124.000.00 TL'ye satıldığına ilişkin ellerinde yazılı belge olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece iddia savunma, toplanan deliller ve yargılamaya göre davacının taşınmaz satış bedelinin 2.124.000.00 TL olduğunun kanıtlanamadığı ancak bankanın davacıya gönderdiği 27.12.2011 tarihli yazı içeriği ile satış bedelinin 1.800.000.00 TL olduğu bankanın bu yazısının garanti niteliğinde bulunduğu, ayrıca davalı şirketin davalı bankaya yazdığı 03.02.2011 tarihli yazı ile de o tarih itibari ile ödenmemiş taşınmaz satış bedeli olduğunu kabul ettiğinden davanın kısmen kabulüne 964.284.00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle, davacının satış bedelinin 2.124.000.00 TL olduğunu kanıtlayamamasına, bankanın davacıya, davalı şirketin de davalı bankaya yazdığı yazı içerikleri dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir edilen 900.00 TL duruşma vekalet ücretinin bir diğerinden alınarak yek diğerine ödenmesine, davacının fazla yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının davalılardan alınmasına, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5604, Karar No: 2015/6448, Tarih: 09.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5604 E.  ,  2015/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul (Kapatılan) 50. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2012/100-2014/22

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Somut olayda, asıl ve birleşen dava, kooperatif ve üyeleri arasındaki tazminat istemlerine ilişkindir. Taraf vekilleri temyiz dilekçelerinde, hukuken ayrı ayrı varlıklarını devam ettiren asıl ve birleşen davalara yönelik temyiz itirazlarını ileri sürmüş oldukları halde tek bir temyiz başvuru harcı yatırmıştır. Oysa, 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi uyarınca süresinde temyiz kaydı yapılmış ise de, taraf vekillerince ayrı ayrı temyiz başvuru harcının yatırılması gerekmektedir. Hükmü temyiz eden taraf vekillerine hangi davalar yönünden harçları yatırmadıklarına ilişkin yazılı açıklamaları alındıktan sonra harcı yatırılmayan dava yönünden anılan harçları yatırması için HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi, harçları yatan dava yönünden dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8904, Karar No: 2011/11939, Tarih: 16.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/8904 E.  ,  2011/11939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Merkez Reklam Pazarlama AŞ. aleyhine 22/04/2009 gününde verilen dilekçe ile idari para cezasının tahsili amacıyla yapılan icra takibine itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, idari para cezasının tahsili amacıyla yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olayda; davacı kurum tarafından, 8.10.2007 günlü işlemle davalı şirkete yeterli sayıda eski hükümlü ve özürlü çalıştırmadığı gerekçesi ile 426.943, TL idari para cezası verilmiştir. Davalı, bu idari para cezasının iptali için idare mahkemesinde dava açmış, İdare mahkemesince, “…sulh ceza mahkemesinin görevli olduğu…” gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş, davalı şirket, bu görevsizlik kararı üzerine 16.05.2008 günü sulh ceza mahkemesine başvurarak idari para cezasına itiraz etmiştir. Davacı kurum tarafından Sulh ceza mahkemesince görülmekte olan idari para cezasına itiraz davası sonuçlanmadan 13.06.2008 günü davalı şirket aleyhine idari para cezasının tahsili amacıyla ilamsız icra takibi başlatılmış, davalı şirketin takibe ve borca itiraz etmesi üzerine 7.7.2008 günü icra takibi ... ve davacı tarafından 22.4.2009 günü eldeki bu itirazın iptali davası açılmıştır. Bu arada, sulh ceza mahkemesince görülmekte olan davada bilirkişi incelemesi yaptırılmış, ceza davasında alınan 27.10.2008 günlü bilirkişi raporunda, davalı şirkete verilmesi gereken idari para cezasının tutarının 194.488 TL olarak hesaplandığı, davalının bu miktardan sorumlu olduğu belirtilmiştir. Sulh Ceza mahkemesince bu bilirkişi raporu hükme esas alınmış ve davacı kurum tarafından davalı şirkete verilen 426.943 TL idari para cezasının, 232.454 TL'lık kısmına yapılan itirazın kabulü ile bu miktar para cezasının kaldırılmasına, bakiye 194.488 TL'lık kısma yapılan itirazın ise reddine karar verilmiş, sulh ceza mahkemesince 31.10.2008 günü verilen bu karara itiraz, ağır ceza mahkemesince 12.01.2009 günü reddedilmiş ve davalı şirketin ödemekle sorumlu olduğu idari para cezasının miktarı 194.488 TL'sı olarak kesinleşmiştir.

Eldeki bu dava, Sulh Ceza mahkemesince, idari para cezasına itiraz davasının sonuçlanmasından ve idari para cezasının miktarının kesinleşmesinden sonra açılmış olmasına rağmen yerel mahkemece, idari para cezasının hesaplanması amacıyla yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve bilirkişi raporunda, davalı şirketin 194.321 TL idari para cezasını ödemekle sorumlu olduğu belirtilmiştir. Yerel mahkemece bu bilirkişi raporunda belirlenen miktara göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Şu durumda eldeki bu davanın açılmasından önce sulh ceza mahkemesince verilen kararla idari para cezasının miktarının 194.488 TL olduğu kesinleşmiştir. Yerel mahkemece, açıklanan bu yön gözetilerek sulh ceza mahkemesince belirlenen ve kesinleşen idari para cezası miktarına göre karar verilmesi gerekirken, yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak sulh ceza mahkemesince belirlenen ve kesinleşen miktardan farklı olarak daha az bir miktara 194.321 TL'sına karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazları ile davalının tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13172, Karar No: 2019/1482, Tarih: 06.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/13172 E.  ,  2019/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada dava değeri 22.400,00 TL'nin altında kaldığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. temyiz edilmiştir.

Kapama ...... niteliğindeki ...... ili, ...... ilçesi, ...... köyü 108 ada 729 parsel (eski 2437 parsel) sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) ......, ...... ve ...... il-ilçelerine ait 2014 yılı resmi verileri ......... Müdürlüklerinden getirtilerek, dava konusu taşınmaza ......-......-......-...... ......Müdürlüğü resmi verilerinin ortalamasına göre değer biçilmesi ve ortalama verilere göre belirlenen bu bedel ile sadece 2014 yılı ............ Müdürlüğü resmi verileri esas alınarak hesaplanan bedel karşılaştırılarak 2014 yılı ............ Müdürlüğü verilerinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı denetlenmek suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

3)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın köye ait ortak sulama sistemi ile sulandığı belirlendiğinden sulama masrafının araştırılarak üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği halde, tarla kirası, vergi ve faizler düşüldükten sonra 2015 yılı ...... Bakanlığı...... müdürlüğünün resmi verilerine göre belirlenen üretim masrafı % 10 oranında arttırılarak hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda ambalajlama ve ambalajlama işçiliği üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle eksik bedel tespiti,

5-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde, tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

4-Taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda ambalajlama ve ambalajlama işçiliği üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle eksik bedel tespiti,

5-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde, tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

6-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan ... vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2885, Karar No: 2018/5253, Tarih: 26.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2885 E.  ,  2018/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kanuna açıkca aykırılık halleri hariç temyiz sebepleri ile sınırlı inceleme yapılacağına ifaya ekli cezai şart ve manevi tazminat yönünden davacı-birleşen dosya davalısı yüklenicinin açık bir temyizinin bulunmamasına göre birleşen dava yönünden tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.191,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısından alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 10,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısından alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25452, Karar No: 2016/1271, Tarih: 20.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/25452 E.  ,  2016/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı ile bakiye süre tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 28.09.2009 tarihinde davalı iş yerinde sorumlu müdür olarak işe başladığını, çalıştığı dönemde müvekkiline uzun süre ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilinin ödenmeyen ücretini talep ettiğini ancak işveren tarafından bunun üzerine işine son verildiğini belirterek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı ve bakiye süre ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışıp çalışmadığı ve buna göre bakiye süre ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 11. maddesinde, “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir.” denilmektedir. Bu şekilde belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.