muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1272, Karar No: 2021/4356, Tarih: 26.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1272 E.  ,  2021/4356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduğunu, ancak faturaları kendisinin düzenlemediğini, ...... isimli şirketi satarken suça konu... Elektrik... isimli şirkete ait evrakları da vermiş olabileceklerini bu nedenle sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Dosyada bulunan faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve başka bir kişiye ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

d)Sanık ...’in kendisinin yetkilisi olduğu ... Elektrik isimli şirketi ... isimli kişiye devrettiği 11.05.2009 tarihinde suça konu... Elektrik şirketinin evraklarının da teslim edildiğini bildirmesi karşısında adı geçen ...’ın tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen sözleşmeye ilişkin diyecekleri sorularak yazı ve imza örnekleri alınarak suça konu faturaların bu kişinin eli ürünü olup olmadığının yöntemince araştırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Suç tarihinin her yıl için son fatura tarihi olduğundan her yıl için düzenlenen son fatura tarihi belirlenerek; suç tarihinin tespit edilmesi gerekirken , karar başlığında suç tarihinin 2009 olarak yazılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Suç tarihinin her yıl için son fatura tarihi olduğundan her yıl için düzenlenen son fatura tarihi belirlenerek; suç tarihinin tespit edilmesi gerekirken , karar başlığında suç tarihinin 2009 olarak yazılması,

b) Sanık hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından dava açıldığı, sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, sanık hakkında zamanaşımı süreleri de dikkate alınıp her bir yıl için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılı bakımından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

c) Her bir takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemlere ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

d) 5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına 26.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17004, Karar No: 2018/10876, Tarih: 31.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/17004 E.  ,  2018/10876 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 269 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 13 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, ancak tapu kaydında baba adının sehven “... ....” olarak yazdığını ileri sürerek tapu kaydındaki baba adının nüfus kaydına uygun şekilde “.....” olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4818, Karar No: 2009/5788, Tarih: 08.12.2009

**7. Hukuk Dairesi         2009/4818 E.  ,  2009/5788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı İSU yönünden yargı yolu bakımından davaya bakmakla görevli olmadığı gerekçe gösterilerek davanın görev yönünden reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç davanın niteliğine ve tarafların sıfatına uygun düşmemiştir.

Türk Ticaret Kanununun 18. maddesi hükmünde, kendi kuruluş kanunları gereğince hususi hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı kanunun 12/11 maddesi hükmünde de; su, gaz elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Kocaeli Büyük Şehir Belediyesinin su ve kanalizasyon hizmetlerini yürütmek ve bu amaçla gereken her türlü tesisi kurmak, kurulu olanları devralmak ve bir elden işletmek üzere, Kocaeli Büyük Şehir Belediyesine bağlı, müstakil bütçeli, kamu tüzel kişiliğini haiz bir kuruluş olarak 2560 sayılı Kanunla kurulmuş olan davalı İSU Genel Müdürlüğünün, anılan kanun hükümlerine göre, Genel Kurul, Yönetim Kurulu, Denetçiler ve Genel Müdürlükten oluşan organları vasıtasıyla yönetilmesi, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarla belirlenip, bütçesinin Kamu İktisadi Teşekküllerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenlenmesi ve genel kurul onayına sunulması, yönetim ve denetim kurullarının Genel Kurul kararıyla ibra edilmesi, işlemlerinin 2886 sayılı Devlet İhale, 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanunları ile bunların ek ve tadillerine tabi olmaması, alım, satım ve ihalelerinde uygulanacak esas ve usullerin ayrı bir yönetmelikle belirlenmesi dikkate alındığında özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunu kabul etmek gerekir.

Az yukarıda açıklanan hükümler dikkate alındığında, tacir sayılan ve faaliyetlerini özel hukuk hükümlerine göre yürüten davalı İSU Genel Müdürlüğü aleyhine açılacak davaların adli yargı yerinde görülmesi gerektiği kuşkusuzdur. Verilen hizmetin kamu hizmeti olması bu olguyu değiştirecek bir neden değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, davalı İSU yönünden davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 82,80 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 08.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8402, Karar No: 2010/10224, Tarih: 04.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/8402 E.  ,  2010/10224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 2.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.11.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parasının 750.-TL olduğu ve her ayın ilk beş gününde her ay peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır.Sözleşmenin 19 maddesinde "bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiralar muacceliyet kespeder.Gelecek kiraların tahsiline gidilir" şartı vardır.Bu şart geçerli olup tarafları bağlar.Davacı vekili 15.12.2008 tarihinde başlattığı icra takibi ile ödenmeyen 2008 yılı Kasım ve Aralık ayları ile sözleşmenin 19.maddesi gereğince muaccel olan dönem sonuna kadar kira paralarının tahsilini istemiştir.Ödeme emri davalıya 19.2.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, ve davalı süresinde takibe itiraz etmiştir. Takibe konu 2008 Kasım ay kira parası 5.11.2008 tarihinde Kasım ay kirası olarak belirtilmek suretiyle 750.- TL, 18.12.2008 tarihinde de ay belirtmeden 750.- TL davacının YKB.Etiler şubesindeki hesaba yatırılmıştır.Her ne kadar davacı ay belirtilmeden 18.12.2008 tarihinde yatırılan kiranın 2008 Ağustos ay kirasına sayıldığını belirtmiş ise de dava dilekçesi içeriği ve banka ekstrasının incelenmesinde ve ödemelerin birbirini takip etmesi nedeniyle 18.12.2008 tarihinde ödenen 750.00 TL'nin 2008 Aralık ayı kira parası olduğunun kabulü gerekir.Mahkemenin kabulüde bu yöndedir.Sözleşmede aylık kira parasının en geç ait olduğu ayın ilk beş gününde ödeneceği kararlaştırılmıştır.Takibe konu 2008 Kasım ay kira parası 5.11.2008 tarihinde süresinde ödenmesine rağmen 2008 yılı Aralık ay kira parası ayın 5’in de süresinde ödenmeyip 18.12.2008 tarihinde geç ödendiğinden sözleşmenin 19.maddesine göre dönem sonuna kadar kira paraları muaccel hale gelmiştir.O nedenle muaccel olan aylar kira paraları için takip yapılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.Ödeme emrinin tebliğine rağmen yasal ödeme süresi içerisinde muaccel olan aylar kira paralarının ödendiğine dair yazılı belge sunulmadığından temerrüt olgusunun da gerçekleştiğinin kabulü gerekir.Bu nedenle davalının takibe konu aylara ilişkin davacı hesabına yaptığı ödemelerin tesbiti ile kalan bakiye üzerinden itirazın kaldırılması ve temerrüt olgusu gerçekleştiğinden kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle istemin red edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4385, Karar No: 2017/6584, Tarih: 27.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4385 E.  ,  2017/6584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2015 gün ve 2014/22-2015/690 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; gerekçeli kararın davalı ... San. Tic. Ltd. Şti.'nin 1370 Sokak, ... İş Merkezi No: 42 Kat: 5 D:501 ... .../... adresinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Ancak davalı şirketin ticaret sicil kayıtlarının tetkikinde, 11.05.2015 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yapılan ilan ile adresini ... Mahallesi, .../... Sokak, No: 36/A .../... adresine taşıdığının tescil ve ilan edildiği görülmüştür.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde; "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır..." hükmü öngörülmüştür. Hal böyle olunca, gerekçeli kararın davalı şirketin Ticaret Sicilindeki güncel adresine yöntemince tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi ve her halükarda davalı ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesi için Dairemize gönderilmek üzere, dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanajr^edenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9099, Karar No: 2016/15469, Tarih: 26.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9099 E.  ,  2016/15469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın yargı yolu yanlışlığı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu olayda, davacıya, murisi aleyhine tahakkuk ettirilen idari para cezalarının tahsili amacı ile düzenlenen ödeme emrinin tebliğ edildiği, davacının, anılan borçlardan sorumlu olmadığı gerekçesi ile ödeme emrinin iptali istemi ile dava açtığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 140. Maddesi olup gerek anılan maddede, gerekse 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinde, işverenin kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiştir.

Hal böyle olunca, öncelikle, Kurum tarafından düzenlenen idari para cezası kararı bulunup bulunmadığı araştırılarak, varlığı halinde, 506 sayılı Kanunun 140. maddesi hükmü gözetilerek uyuşmazlık çözüme kavuşturulmalıdır. “Kurumca verilecek idari para cezaları” başlığını taşıyan 140’ıncı madde, idari para cezaları, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı ilgililerce başvurulacak yargı yolu ve zamanaşımı konusunda düzenleme içermektedir. İdari para cezasına karşı fiilin işlendiği tarihteki yasal düzenlemeye göre süresi içinde Kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilmesi halinde yine süresi içinde ilgili Mahkemeye dava açılmaması ya da ilgili Mahkemece itirazın reddine karar verilmesi hallerinde idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Kesinleşen idari para cezasına karşı İş Mahkemesinde menfi tespit ve itiraz davası açılamaz. Burada söz konusu olan idari para cezasının kendisinin iptali olup, tahsili nedeniyle tanzim edilen ödeme emrinin iptali ya da borçlu olmadığının tespiti talepleri iş mahkemesinin görev alanındadır.

06.05.1993 tarih ve 3910 sayılı Yasa ile değişik 140. maddenin son fıkrasına göre idari para cezalarının tahakkuk ve tahsilatında 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağı düzenlenmiş, anılan fıkra 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 51’inci maddesiyle, “fiilin işlendiği günden itibaren beş yıl içinde tebliğ edilemeyen idarî para cezaları zamanaşımına uğrar.” şeklinde değiştirilmiş, sonrasında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun aynı başlıklı 102’nci maddesinde, idari para cezalarının on yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımı süresinin, fiilin işlendiği tarihten itibaren başlayacağı öngörülmüştür.

Mahkemece, davacının murisine yönelik düzenlenen idari para cezası kararının varlığı halinde, yukarıda açıklanan prosedür çerçevesinde, 506 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varlığı saptandığında idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, 2004 yılına ilişkin idari para cezasının fiilin işlendiği tarihten itibaren 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu gözetilerek, 6183 sayılı Yasa gereği zamanaşımını kesen sebepler araştırılıp, zamanaşımı ve işin esası konusunda, yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

Yapılacak araştırma sonucu, davacının murisine yönelik düzenlenen idari para cezası kararının bulunmadığının, idari para cezası kararının dava dışı prim sorumlusu anonim şirket hakkında düzenlendiğinin belirlenmesi halinde ise, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen idari para cezasından davacının şahsen sorumlu olmayacağı gözetilerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13555, Karar No: 2013/13820, Tarih: 26.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/13555 E.  ,  2013/13820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

HÜKÜM : Sanığın İİK'nun 331/1, 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddeleri gereğince 6 ay hapis ve 100 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına dair

Şikayet dilekçesinde, borçlu şirketin alacaklıyı zarara sokmak kastıyla Hükümet Cad. No:25 Tekirdağ adresindeki Prestij Pizza isimli işyerinin, Taç Gün Hazır Gıda Paz. San. Ltd. Şti.'ne devredildiğinin iddia edilmesi karşısında, şirketlerden işyerinin devrine ilişkin belgeler getirtilip, devrin alacaklıyı zarara sokmak kastıyla yapılıp yapılmadığı tespit edilerek, devirden elde edilen paranın hangi borçların ödenmesi amacıyla kullanıldığı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27498, Karar No: 2020/1837, Tarih: 06.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/27498 E.  ,  2020/1837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen karar, davalı ... Yat Gemi İnşaa Müteahhitlik Taşımacılık Metal Organizasyonları Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiş, temyiz harç ve giderlerine ilişkin olarak mahkemece gönderilen muhtıra üzerine adli yardım talebinde bulunulmuştur.

1) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay’a yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. Maddesinde hükme bağlanmış ise de, 334. maddenin ikinci fıkrasında; “kamuya yararlı demek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenleme yapılmış, Kanunun 336. maddesinin 2. fıkrasında da; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Bu açıklamalara göre davalı ... Yat Gemi İnşaa Müteahhitlik Taşımacılık Metal Organizasyonları Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’nin Kanunda belirlenen adli yardımdan yararlanacak kişiler arasında sayılmadığı, davalı şirketin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delillerinin dilekçe ekinde bulunmadığı, mahkemece bu hususta tutanak tutulduğu, ayrıca dosya kapsamına göre, davalı şirketin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davalının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı ... Yat Gemi İnşaa Müteahhitlik Taşımacılık Metal Organizasyonları Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’nin adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, Mahkemece, anılan şirket temsilcisi ...’a temyiz harçlarını yatırmasına yönelik olarak muhtıra çıkarıldığı görülmüş ise de; muhtıra davalı şirket yerine sadece temsilci ... adına tebliğe çıkarıldığından ve muhtıradaki “dosyamıza yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden bu ifadeyi taşıyan muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, usulüne uygun muhtıra çıkartılmak suretiyle anılan davalı şirket tarafından ödenmesi gereken temyiz harçlarının yatırılması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yerine getirilmesini müteakip tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.