muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18041, Karar No: 2013/30656, Tarih: 24.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/18041 E.  ,  2013/30656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ve "temyiz talebinin reddine" dair 20.02.2013 tarihli ek karar, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalının temyiz talebi "kanuni süre geçtikten sonra yapıldığı" gerekçesiyle 20.02.2013 tarihli ek kararla reddedilmiştir. Bu ret kararı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir (HUMK md. 432/5). Ek karar temyiz eden davalıya 18.03.2013 günü tebliğ edilmiş, davalı ek kararı yasal yedi günlük süre geçtikten sonra 26.03.2013 günü verdiği dilekçe ile temyiz etmiştir. Bu durumda ek karara yönelik temyiz talebinin "süre aşımı" sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının 20.02.2013 tarihli ek karara yönelik temyiz talebinin yukarıda gösterilen sebeple REDDİNE, bu ret sebebiyle asıl hükme yönelik temyizinin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.12.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/8743, Karar No: 2019/8572, Tarih: 19.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/8743 E.  ,  2019/8572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında her iki suçtan ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, suç tarihi itibari ile Hatay ilinde faaliyet gösteren “.... Eczanesinin” sahibi olduğu, 2009 yılı Eylül, Ekim ve Kasım aylarında 45 adet sahte kupürün bulunduğu toplam 15 reçeteyi katılan kuruma fatura etmek suretiyle haksız menfaat elde ettiği, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın kuruma fatura ettiği reçetelere ilişkin orijinal ilaç küpürlerinin saklama sürelerinin geçmiş olması nedeniyle imha edildiği; ancak reçetelere konu ilaçların kendi imalatları olduğunun ilaç firmaları tarafından bildirildiği, ayrıca tanık olarak dinlenen ve reçeteleri yazan doktorların yazılan reçetelerin ve imzaların kendilerine ait olduğu, reçete sahiplerinin reçetede yazan ilaçları kendilerinin alıp kullandıklarını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçları işlediğine yönelik şüphe bulunduğu, şüpheden sanığın yararlanacağına yönelik ceza yargılama hukukunun evrensel ilkesi gözetildiğinde sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve her türlü kuşkudan uzak delil elde edilememesi gerekçesine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ve sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 19/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7768, Karar No: 2014/7326, Tarih: 09.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/7768 E.  ,  2014/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2010/770-2013/165

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1/06/1999-04/09/2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.06.1999-04.09.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 79. maddesi bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 22.08.2002-02.10.2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının kısmen Kuruma bildirildiği, davacı ve davalı tanık beyanlarının çelişkili olduğu, bilirkişi raporunda alacak dava dosyasında dinlenen davacı tanıkları tarafından davacının 2002 yılında çalışmaya başladığının beyan edildiğinin bildirildiği, davalıya ait 2002/11.ay öncesine ait dönem bordrolarının dosya içinde bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; dinlenen davacı ve davalı tanık beyanlarındaki çelişki giderilmeden fiili çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Somut olayda; dinlenen davacı ve davalı tanık beyanlarındaki çelişki giderilmeden fiili çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, eldeki dava açısından kuvvetli delil niteliğinde bulunan davacıya ait alacak dava dosyası getirtilip o dosyadaki deliller değerlendirilerek, davalı işyerine ait dava konusu dönemi kapsar dönem bordro tanıklarını ayrıntılı şekilde dinlemek ve gerektiğinde Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına da başvurmak suretiyle davacının çalışmalarının yer ve zaman olarak somut olgular çerçevesinde açıklığa kavuşturularak davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6309, Karar No: 2014/4267, Tarih: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6309 E.  ,  2014/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/4713

MAHKEMESİ : Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.05.2010

NUMARASI : 2010/204 Esas, 2010/675 Karar

SUÇ : Fuhuş

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 16.11.2011 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, açılan kamu davası hakkında sanığın ölümüyle ilgili gerekli araştırma yapılarak 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13256, Karar No: 2018/25631, Tarih: 20.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13256 E.  ,  2018/25631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... İlçesi, ... Köyü 138 ada 364 parsel (eski 139 ada 229 parsel) sayılı taşınmazın zeminine gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınarak; ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının %4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti

2)Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen nitelikleri, konumu ve yerleşim yerine mesafesi nazara alındığında, % 50 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın motopomp ile sulandığı belirlendiğinden sulama masrafının araştırılarak üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği halde tarla kirası, vergi ve faizler düşüldükten sonra 2014 yılı Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verilerine göre belirlenen üretim masraflarının biber yönünden % 8 arttırılarak hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan ve ifraz sonucu oluşan 138 ada 363 ve 365 parsel sayılı taşınmazların yüzölçümü ve geometrik durumu nazara alındığında, bu bölümlerde değer azalışı olacağı gözetilmeden, yazılı şekilde, değer kaybı verilmeyerek aza hükmedilmesi,

5)Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde, tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

6)Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

7)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

5)Dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olmadığı halde, tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

6)Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

7)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekilleri temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7879, Karar No: 2017/3664, Tarih: 11.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7879 E.  ,  2017/3664 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 12.05.2015 gün ve 2014/9793 Esas, 2015/3590 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, motorlu taşıtlar vergisinden kaynaklanan müvekkili alacağının, ... 2014/5098 Esas sayılı dosyasında borçlu ...'ya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde rüçhanlı olarak yer almadığını, bu işlemin hatalı olduğunu, motorlu taşıtlar vergisi borcunun eşyanın aynından kaynaklanması nedeniyle rehinli alacaklardan önce ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, icra müdürlüğü kararının iptal edilerek sıra cetvelinde yer almayan motorlu taşıtlar vergisinden kaynaklanan alacağın, rüçhanlı olarak rehinli alacaklardan önce ödenmek üzere sıra cetveline kaydedilmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, ... 2014/5098 E sayılı icra takibinin konusunun ödenmeyen otopark ücreti nedeniyle hapis hakkının kullanılması olduğunu, TBK'nın 580. maddesi ve İİK'nın 270. maddesine göre hapis hakkı sahibi olan kişinin o mal üzerinde rehin hakkı sahibi olduğunu, muhafaza masraflarının satış bedelinden öncelikle karşılanması gerektiğinin İİK'nın 138. maddesinde düzenlendiğini, müvekkili gibi özel yediemin şirketlerinin .... Ait Depo Ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi' ne tabi olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia,savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunan tarafça .... plaka sayılı aracın ödenmeyen yediemin ücretinin tahsili için açılan takip dosyasında düzenlenen 15.07.2014 tarihli sıra cetvelinde, takibin kira alacağından kaynaklanan hapis hakkı olması nedeniyle rüçhanlı alacak olarak birinci sırada yer aldığı, başkaca para kalmadığından MTV borcunun ödenmesine yer olmadığına karar verildiği, takibe konu alacağın aracın yediemin olarak bırakıldığı otoparkta muhafazasından kaynaklanan yediemin alacağı olup, yediemin ücretinin İİK'nın 138/2.maddesi gereğince öncelikle satış tutarından alınmasının doğru olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 12.05.2015 Tarih ve 2014/9793 E., 2015/3590 K. sayılı ilmıyla, şikayet tarihinde yürürlükte olan HMK'nın basit yargılama usulüne ilişkin 316. vd. madde hükümleri uyarınca yargılamanın yürütülmesi, şikayet olunan ...'a şikayet dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilip, taraf teşkilinin .../...

S.2

S.2

sağlanması; İİK'nın 18. Maddesi uyarınca duruşma açılması, tahkikatın duruşmalı olarak yapılması, şikayetçi vergi dairesinin alacağının eşyanın aynından doğduğu ve bu alacağın satış tarihinden önce doğmasının yeterli olduğu gözetilerek, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, şikayet olunan ...'ın alacağının şikayetçinin eşyanın aynından doğan vergi alacağından daha sonra ödenmesi gerektiği ve alacağının İİK'nın 138/2. maddesinde belirtilen tüm alacaklıları ilgilendiren yediemin ücreti alacağı da olmadığı gözden kaçırılarak, yanılgılı gerekçeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmeyerek bozulmuştur.

Bu kez, şikayet olunan ... vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, Yargıtay ilamında belirtilen ve benimsenen gerektirici sebeplere göre, şikayet olunan ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan, sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Borçluya ait aracın, ...'nün 2014/110 Talimat sayılı dosyasında, 8.750,00 TL bedel ile satıldığı, 88,50 TL tellaliye harcı ödendikten sonra kalan 8.661,50 TL'nin şikayet olunan ...'ın alacaklı olduğu ....'nün 2014/1892 E. sayılı dosyasına gönderildiği, 15.07.2014 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde, 8.661,50 TL'den 229.20 TL masrafın alacaklıya verilmesinin ardından kalan tüm miktarın şikayet olunana ödenmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nın paraların paylaştırılması başlığını taşıyan 138/2 maddesi uyarınca, satış bedelinden bütün alacaklıları ilgilendiren ortak masraflar alındıktan sonra, artan para alacaklılara, asıl alacak, talep edilmiş ise işlemiş faiz ve takip giderleri de dahil edilerek, alacakları nisbetinde ödenir. Anılan yasal düzenlemede ifade edilen ortak masraflar, satış dosyasında yapılan yediemin ücreti, satış ve paylaştırma giderleri gibi bütün alacaklıları ilgilendiren masraflar olup, buradaki yedieminlik ücreti ise, ihale tarihinde geçerli ...Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'in 3. ve 4. maddeleri uyarınca belirlenecek olan ücrettir.

Somut olayda, dosya kapsamından, anılan yasal düzenleme kapsamındaki yediemin ücretine ilişkin, şikayet olunana herhangi bir ödeme yapılmadığı anlaşılmıştır. Oysa ki şikayet olunana, anılan yasal düzenlemeler uyarınca hesaplanacak yedieminlik ücretinin ödenmesi gerekir. İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetvelinde, şikayet olunana ait yedieminlikten kaynaklanan alacağın İİK'nın 138/2. maddesi kapsamında öncelik taşıdığı için mahcuz aracın satışından elde edilen tüm bedelin şikayet olunana verilmesi cihetine gidilmiş ve mahkemece de bu paylaşım doğru görülmüşse de, mahkemece, İİK 138. maddesi ve anılan Tebliğ hükümleri uyarınca hesaplanacak yedieminlik ücretinin öncelikle şikayet olunana ödenmesine, kalan paranın ise öncelikle şikayetçiye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, tüm paranın şikayet olunana ödenmesine karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiş olup, hükmün, Dairemizce bu sebeple bozulması gerekirken, şikayet olunanın tüm alacağının İİK 138. maddesi kapsamında olmadığı gerekçesiyle bozulduğu anlaşıldığından, şikayet olunan ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12.05.2015 tarih ve 2014/9793 E., 2015/3590 K. sayılı ilamındaki bu gerekçenin kaldırılarak, hükmün yukarıda belirtilen gerekçeyle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

.../...

S.3

SONUÇ: Yukarıda, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin sair karar düzeltme sebeplerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, şikayet olunan ... vekilinin karar düzeltme isteminin KABULÜ ile Dairemizin 12.05.2015 tarih ve 2014/9793 E., 2015/3590 K. sayılı, bozma kararı kısmen kaldırılarak, yerel mahkeme kararının değişik gerekçeyle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.12. 2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3337, Karar No: 2017/7896, Tarih: 12.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3337 E.  ,  2017/7896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23.03.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 25.07.2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun müştekiye karşı gündüz vakti işlediği hırsızlık ve 6136 sayılı Yasa’ya muhalefet suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. ve 6136 sayılı Yasa’nın 15/1. maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16015, Karar No: 2017/24978, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16015 E.  ,  2017/24978 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.