muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5448, Karar No: 2018/8003, Tarih: 10.12.2018

Dava müdahalenin men'i, eski hale getirme, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelemesinden;

1- Davacının arıtma tesisinin kaldırılması iddiasına yönelik olarak, vaziyet planı ile tesisat projesinin incelendiği ancak anataşınmaza ait mimari proje incelenmediği görülmüştür. Yapılması gereken; siteye ait mimari projenin varsa tadilat projesinin tapu ve ilgili belediyeden temini ile mimari proje, vaziyet planı tesisat projesi birlikte değerlendirilerek arıtma tesisinin konulduğu alanın ortak alan olup olmadığı yine bu projede tesisin burada bulunup bulunmadığı, aslında nerede olması gerektiğinin tespitinin yapılmasıdır. Anataşınmaza ait sözü edilen belgeler bir bütün halinde değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken tüm bu hususlar değerlendirilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi bu nedenle doğru görülmemiştir.

2-Davacının tazminat taleplerine yönelik olarak ise,

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun Ek-1. maddesinde, bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde çözümleneceği hükme bağlanmış olup ecrimisil alacağı olarak talep edilen maddi tazminat ve ayrıca talep edilen manevi tazminat davası Kat Mülkiyeti Kanununun uygulanmasından kaynaklanmadığından; anılan Kanun maddesinin bu istem yönünden uygulama imkanı bulunmamaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2. maddesine göre, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir. Ecrimisil ve manevi tazminat istemi, şahıs varlığı haklarına ilişkin olup, davanın bu niteliğine göre davaya bakma görevi asliye hukuk mahkemesine ait olduğundan, mahkemece, tek parsel üzerinde kurulu anataşınmazdaki tazminat istemleri yönünden dosyanın tefrik edilmesi gerekirken esası hakkında hüküm kurulması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ve davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7779, Karar No: 2016/10039, Tarih: 31.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/7779 E.  ,  2016/10039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzlerine karşı verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 09.10.2014 (...) ve 17.12.2014 (...) tarih- lerinde temyiz eden sanıkların vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 31.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10547, Karar No: 2015/11014, Tarih: 21.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/10547 E.  ,  2015/11014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2015

NUMARASI : 2013/721-2015/217

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı sigorta vekili dava dışı M.A.'ın sürücüsü ve İbrahim İsenlik'in işleteni olduğu davalıya zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı aracın direksiyon hakimiyetni kaybederek takla atması sonucunda meydana gelen kazada araçta yolcu olarak bulunan davacıların oğlu Hüseyin'in öldüğünü, davalı sigortadan davadan önce davacı Fatma için 16.356,00 TL ve davacı baba Mustafa için de 10.761,00 TL ödeme aldıklarını ancak bu ödemenin zararlarını karşılamaktan uzak olduğunu, tek çalışan ve aileye destek olan çocuklarını kaybettiklerini belirterek fazlaya ilşkin hakları saklı kalmak kaydıyla, anne Fatma için 10.000,00 TL ve baba Mustafa için 5.000,00 TL den toplam 15.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında davacı vekili tazminat talebini davacı anne Fatma için 11.204,16 TL ve davacı baba için 8.303,76 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davadan önce 04.01.2013 tarihinde davacı anne Fatma'ya 16.356,00 TL ve davacı baba Mustafa'ya 10.761,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkil şirketin sorumluluğu kalmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların bakiye tazminat alacakları kalmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

B.K'nın 43. maddesi uyarınca hakim hal ve mevkiin icabına göre tazminatın kapsamını belirler ve 44. madde uyarınca zarar gören zarara ya da zararın artmasına neden olursa hakim tazminattan indirim yapabilir. Mahkemece, davacı sigorta şirketinin mirasçılarına ödeme yaptığı muris H. D.'in, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olduğunu bildiği halde araca binmesi nedeniyle %50 oranında hesaplanan tazminattan müterafik kusur indirimi yaparak davanın reddine hükmetmiş ise de takdir edilen indirim oranı yüksek olmuştur.Bu itibarla somut olayın özelliğine göre daha uygun oranda müterafik kusur indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/71, Karar No: 2019/5013, Tarih: 28.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/71 E.  ,  2019/5013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET

OLUNANLAR :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, hazırlanan 28.05.2017 tarihli sıra cetvelinde, Halk Bankası tarafından temlik edilen ipotek alacağından dolayı 8.887,24 TL ve 43.906,01 TL'nin 1. sıradaki temlik alacaklısı ...'ye ödenmesine karar verildiğini, halbuki Halk Bankası'nın ipotek temlikinin bankaya borcun ödenmesinden sonra yapıldığını, dolayısıyla da bankanın alacağı kalmadığından ipoteğin kaldırılması gerektiğini, alacak ortadan kalktıktan sonra yapılan temlikin sonuç doğurmayacağını, sıra cetvelinde kendilerine pay ayrılan Kocatepe ve Tınaztepe Vergi Dairelerinin taşınmazların satış tarihi itibariyle belirtilen miktarda alacaklarının bulunmadığını, borcun yapılandırıldığı hususunun incelenmediğini, bu vergi dairelerinin haczinin de müvekkilinin haczinden sonra olduğunu, kalan paranın ise ...'nin işçi alacağı, SGK ve Eskişehir Vergi Dairesi arasında garameten paylaştırılmasına karar verildiğini, bu 3 dosya oranında garameten paylaştırılmanın gerekçesine kararda yer verilmediğini, kaldı ki SGK'nın haczinin de müvekkilinin haczinden sonra olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; somut olayda şikayet olunanların alacaklarının esasına, miktara ve sırasına yönelik itirazlar olduğundan, davanın genel mahkemede görülmesi gerektiği gerekçesiyle, göreve yönelik dava şartı noksanlığı sebebiyle davanın usulden reddine dair verilen karara yönelik, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusu, Antala Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 08.11.2017 tarih ve 2017/3066 Esas-2280 Karar sayılı kararı ile esastan reddedilmiştir.

Bu kez, şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

HMK'nın 353/1- a/3. maddesinde; "Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması halinde bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği", 362/1-c maddede ise; "Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği" düzenlenmiştir.

Anılan yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesine kendi yargı çevresinde bulunan mahkemeler arasındaki görev ve yetkiye ilişkin uyuşmazlıklarını kesin olarak giderme yetkisi tanındığı, bu uyuşmazlıkların en geç Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, ilk derece mahkemesinin görev ve yetkiye ilişkin kararını istinaf başvurusu üzerine inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi kararı kesin nitelikte olup bu karara karşı temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla şikayetçi vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18791, Karar No: 2014/15630, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18791 E.  ,  2014/15630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boğazlıyan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2011/436-2013/200

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Davacıya gerekçeli karar ile davalı Kurum tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, davalı kooperatifede gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6417, Karar No: 2010/3342, Tarih: 05.05.2010

5. Ceza Dairesi 2006/6417 E., 2010/3342 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/6417 E., 2010/3342 K.**

**- LEHE KANUN UYGULAMASI

- RÜŞVET TEKLİF ETMEK

- RÜŞVET VERMEK

- TEŞEBBÜS**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 252 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 35 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 213 ]

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet vermek suçundan sanık İsmail'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair, (Ünye Ağır Ceza Mahkemesi) nden verilen 22.09.2005 gün ve 2005/233 Esas, 2005/335 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

765 sayılı TCK'nın nitelikli rüşvet verme suçunu düzenleyen 213/1. maddesi hükmüne göre rüşvet vaat veya teklif okunmasıyla birlikte suçun tamamlandığı, neticesi harekete bitişik suç olduğundan teşebbüse elverişli bulunmadığı, önerinin memur tarafından kabul edilmemesinin suçun oluşumuna engel teşkil etmediği, buna karşılık 5237 sayılı Yasa'nın 252/1. maddesi rüşvet teklif veya vaat etmeyi suç olmaktan çıkarmamakla birlikte, rüşvet konusunda anlaşmaya varmayı veya vermeyi suçun tamamlanması için gerekli saydığından önceki yasadan farklı olarak bu suça teşebbüsün olanaklı hale getirildiği, dosyadaki somut olaya gelince, sanığın polis memuru olan tutanak tanıklarına kendisini bırakmaları karşılığında rüşvet vermek istediği, bunun üzerine polis memurlarınca 05.12.2001 tarihli tutanak tutularak paranın zaptedildiği ve anlaşmanın sağlanmadığı, eylemin rüşvet vermeye teşebbüs suçunu oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi de uygulanarak lehe olan yasanın saptanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5252 sayılı Yasa'nın 6. maddesi hükmüne aykırı olarak sanığa tayin edilen ağır hapis cezasının hapis cezasına dönüştürülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12055, Karar No: 2008/17030, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12055 E.  ,  2008/17030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kızanlık Köyü 152 ada 3 parsel sayılı 1380.67 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, dava konusu taşınmazın tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş,ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı,daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya, 1744 sayılı yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/02/2008 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/16024, Karar No: 2017/25459, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16024 E.  ,  2017/25459 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

.... HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun .../.../2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile ....07.2016 tarih ve 29779-.... mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici .... madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve ....02.2016 tarih ve 2016/... sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'...) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı .... Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. ...-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

...) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı .... Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı .... Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

...) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Hısımlık başlıklı .... Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı .... Bölümünün ..., ..., ... ve .... ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Vesayet başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Vesayet başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5834, Karar No: 2007/5401, Tarih: 09.07.2007

**8. Ceza Dairesi         2006/5834 E.  ,  2007/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Efrada kötü muamele suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ve ertelemeye dair (KONYA) 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 6.12.2005 ... ve 165 esas, 367 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi o yer C.Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 9.6.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... karakolunda astsubay olarak görev yapan sanığın, karakola götürdükleri mağdurlara başka bir suçtan aranan ... ... adlı kişinin adresini sorup onlarında bilmediklerini söylemeleri üzerine mağdur Şahabettin'in üzerine kaynar su dökerek 10 ... iş ve gücünden kalacak şekilde yaraladığı, diğer katılan ... ve müşteki ...'ın da ayaklarına vurup soğuk su sıkmak suretiyle kötü mualemede bulunduğu tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nun 243. (5237 sayılı TCK.nun 94.) maddesi kapsamında kaldığı halde C.Savcısının temyizinin sanık lehine olması karşısında karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık müdafiinin ve o yer C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA), 9.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.