muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1281, Karar No: 2014/2602, Tarih: 06.03.2014

4046 Sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 18/A maddesinde özelleştirme yöntemleri düzenlenirken, kiralama ve işletme hakkının devredilmesi de özelleştirme yöntemleri arasında gösterilmiş ayrı ayrı belirtilmiş, 18/A-b maddesinde kiralama “kuruluşların aktiflerindeki varlıklarının kısmen veya tamamen bedel karşılığında ve belli bir süre ile kullanma hakkının verilmesidir.”, şeklinde, 18/A-c maddesinde İşletme Hakkının Verilmesi “ Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin-mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla bedel karşılığında belli süre ve şartlarla işletilmesi hakkının verilmesidir.” şeklinde tanımlayarak, her iki durum biribirinden ayrılmıştır. İşletme hakkının devredilmesinde “belirli süre” ile devredilebileceği kabul edilmiş olup, gerek kiralamada gerekse işletme hakkının devrinin belirli bir süre ile yapılma imkanı olduğu halde ayrı ayrı yasada düzenlemiş olması söz konusu sözleşmenin kira sözleşmesinden farklı bir sözleşme olduğunu ortaya koymaktadır. Kiralama ile işletme hakkının devri sözleşmesi arasındaki fark sözleşmelerin süreli olup olmamasından değil kiralamada özelleştirilen kuruluşların ve varlıkların kullanılma hakkı verilirken, işletme hakkının devredilmesinde, Kuruluşların bir bütün olarak veya aktiflerindeki mal ve hizmet üretim birimlerinin mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydıyla işletilmesi hakkının verilmesinden kaynaklanmaktır. İşletme hakkının verilmesinde esas olan bir malın kullanımı değil, Kamu İktisadi Kuruluşu tarafından hali hazırda yürütülmekte olan hizmetlerinin, işletme hakkını devralan tarafından yerine getirilmesine devam edilmesi ve hizmetlerin iyileştirilmesidir. İşletme Hakkının Devri sözleşmesinden önceki devreden kuruluşun dağıtım bölgesindeki abonelerle yapılan abonelik sözleşmeleri, devir sözleşmesinden sonra da devam ettiği ve devralanı bağladığı gibi, işletme hakkını devralan tarafından işletme süresince yapılan aboneliklerde, sözleşmenin sona ermesinden sonra da işletmeyi işletecek olan firmaları bağlayacak olması nedeniyle hasılat kira sözleşmesinin unsuru olan “hasılat veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin iktitafını terk etme” kavramından daha geniştir. Bu nedenle sözleşmenin sırf belirli süreli olduğundan bahisle kira sözleşmesi olduğu söylenemez.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Taraflar arasındaki “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kendine özgü bir yapısı olan ticari sözleşme olup, bu niteliğine göre, sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin hasılat kirası olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12234, Karar No: 2017/17329, Tarih: 21.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/12234 E.  ,  2017/17329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : NüfusDiğer Kayıtların Düzeltilmesi İstemli

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada temyiz isteminin süreden reddine dair kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 16.02.2017 gün ve 2017/521 Esas, 2017/2007 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde, davacının babaannesi ...'nın kız kardeşi 1912 doğumlu ...'in "..." olan anne adının "...." olduğunun tespiti ile nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, 24.10.2016 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süreden reddine karar verilmiş, bu defa ek kararın davacı tarafından temyiz edilmesi sonucu mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı, 10.04.2017 tarihli dilekçesi ile karar düzeltme isteğinde bulunarak, onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucu; mahkemenin davanın reddine dair kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, temyiz isteminin 24.10.2016 tarihli ek karar ile sürenin geçmiş olduğu gerekçesi ile reddedilmiş, iş bu ek karar 05.11.2016 tarihinde davacıya tebliğ edilmiş, davacının ek karara yönelik temyiz dilekçesinin 16.11.2016 tarihinde havale edilerek temyiz defterine kaydedildiği görülmüştür.

Bu durumda 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 432/son maddesi hükmünde öngörülen 7 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davacının ek karara yönelik temyiz isteminin sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken ek kararın incelenerek onanmasına karar verildiği yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından onama kararının kaldırılarak temyiz isteminin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 16.02.2017 tarih ve 2017/521-2007 sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, davacının ek karara yönelik temyiz isteminin yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 432/son maddesi uyarınca SÜRE YÖNÜNDEN REDDİNE, karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/392, Karar No: 2019/789, Tarih: 06.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/392 E.  ,  2019/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.11.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2623, Karar No: 2016/3888, Tarih: 03.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2623 E.  ,  2016/3888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile Hazine aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.04.2015 gün ve 46/95 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu ... Köyünde kain dere yatağında bulunan taşınmazın ... Barajı'nın göl tarafında kaldığını, ... tarafından kamulaştırma çalışmalarına başlanıldığını açıklayarak dava konusu taşınmaz sınırları içerisinde bulunan tandırlık, ahır ve 22 adet ağacın vekil edenine aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı , Hazine vekili savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm; davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK 722, 724, 729 m.ler), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bağşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK 114/1-h, 115 m.)

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince; hükme esas alınan fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 05.02.2015 tarihli rapor ve krokide davaya konu muhtesatların 589 numaralı parselin içinde kaldığının belirtildiği, dava konusu 589 parsel sayılı taşınmazın; su yatağı vasfı niteliği ile ... Kadastro Mahkemesi'nin 1971/21 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu belitilerek ve malik hanesi boş bırakılarak tescilinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

26.05.2004 gün ve 5177 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmüne göre, başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla zilyetliği tespit davası açma hakkı tanınmış ise de, kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman, aktif dere yatağı niteliğindeki taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacakları, bu taşınmazların zilyetlikle edinilemeyecekleri, bu nedenle de bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhtesatlara hukuki değer verilemeyeceği gözönüne alındığında, dava konusu taşınmazın niteliğinin de araştırılıp soruşturularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki; Mahkemece uzman fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, taşınmazın mera olarak belirtilmesine rağmen niteliği usulüne uygun olarak araştırılmamış, muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmaz hakkında yapıldığı öne sürülen kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmamış, muhdesatların bulunduğu taşınmazın kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman veya aktif dere yatağı niteliğinde olup olmadığı hususu ile kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığı belirlenmemiştir.

O halde Mahkemece yapılacak iş, öncelikle az yukarıda açıklandığı şekilde, dava konusu taşınmazın tesciline esas belgeler (tapulama/kadastro tutanağı, mera, yaylak, kışlak kütüğü, Kadastro Mahkemesi dosyası) getirtilerek davaya konu muhtesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın niteliği yöntemine uygun biçimde araştırılıp soruşturulmalı, mera veya aktif su yatağı olup olmadığı duraksama olmaksızın belirlenmeli, taşınmazın belirlenecek niteliğine göre davacının taşınmaz üzerindeki muhtesatlar yönünden dava hakkının bulunup bulunmadığı düşünülmeli, dava hakkının bulunduğu kabul edildiği takdirde; kamulaştırmaya ilişkin evraklar ve kroki de eklenerek, taşınmazın hangi kısmının kamulaştırmaya konu olduğunun belirlenmesi, fen bilirkişi tarafından düzenlenen 05.02.2015 tarihli bilirkişi raporu ve krokisindeki muhdesatlar, kamulaştırma krokisi ile çakıştırılarak, muhdesatların bulunduğu bölümün kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının tespit edilmesi ve bu hususları gösterir rapor alınması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8075, Karar No: 2023/5570, Tarih: 17.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8075 E.  ,  2023/5570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/163 E., 2022/397 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/68 E., 2019/174 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, 2705 sayılı Kanun uyarınca oluşturulan devir kurulunun aldığı kararla, davalının mülkiyetinde bulunan trafo binası ve arsaların kendilerinin selefi olan TEK'e devrine karar verildiğini, dava konusu...Mahallesi, 577 ada 2 parsel nolu 7.824,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın tamamı ile 577 ada 8 parsel nolu taşınmazın 137,36 m2 lik kısmının anılan kurul kararı gereğince yapılması gereken devrin gerçekleştirilmediğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, devir kurulu çalışmalarının 3 yılı içine sonuçlanması gerektiğini, sonradan alınan kararların etkili olmayacağını, 1985 yılında süresi dolmuş olup Kanun'un yürürlükten kalktığını, alınan kararın hükmü olmadığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.03.2018 tarihli ve 2015/203E., 2018/67K. sayılı kararıyla; 34-31-1 nolu devir kurulunun 17.05.1984 tarihli ve 72 nolu kararı ile dava konusu taşınmazların davacıya devri yönünde karar alındığı, ancak taşınmazların dava tarihine kadar devirlerinin yapılmadığı gerekçesiyle 577 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tamamının ve 577 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 137,36 m2'lik kısmına isabet eden 13736/85937 payının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili, yargılama sırasındaki beyanlarını tekrarla, devrin bedel karşılığı yapılması gerektiğini, tescil kararının infazının fiilen mümkün olmadığını, eksik araştırma ile karar verildiğini belirterek kararın kaldırmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İstanbul 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili, yargılama sırasındaki beyanlarını tekrarla, devrin bedel karşılığı yapılması gerektiğini, tescil kararının infazının fiilen mümkün olmadığını, eksik araştırma ile karar verildiğini belirterek kararın kaldırmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 03.03.2022 tarihli ve 2022/163E., 2022/397K sayılı kararıyla; Devir Kurulu Başkanlığının kararıyla dava konusu taşınmazların devrine karar verildiği, davalının buna karşı yargı yoluna başvurmadığı, kararın kesinleştiği, taşınmazın halen hizmet binası, depo ve ambar olarak kullanıldığı, taşınmazların devri için bedel öngörülmediği gerekçesiyle davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçelerinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2705 sayılı Kanun uyarınca davacı Tedaş Genel Müdürlüğü’ne devri gereken taşınmaz kaydının iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2705 sayılı Kanun

3. Değerlendirme

1-Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 577 ada 2 parsel sayılı 824m2 miktarlı arsa ve 577 ada 8 parsel sayılı 859,37m2 miktarlı kargir elektrik muhavvilesi ve ahşap ev nitelikli taşınmazların davalı adına kayıtlı olduğu, 34-31-1 nolu Devir Kurulu Başkanlığı 72 nolu 17.05.1984 tarihli karar ile 577 ada 2 ve 8 parsel sayılı taşınmazların ekindeki krokide taranan alanlarda(577 ada 2 parsel tamamı, 577 ada 8 parsel sayılı taşınmazın bir kısmı) elektrik hizmeti yürütüldüğü, bu tesislerin, üzerindeki iki adet hizmet evi hariç TEK’e devrine karar verildiği, ...Belediyesinin 27.04.2017 tarihli yazı cevabında taşınmazın 8 parsel sayılı taşınmazın ifrazının mümkün olup olmadığına ilişkin bilgi yer almadığı, taşınmazın yenileme alanı içinde kaldığının, projesinin İstanbul Büyüyükşehir Belediyesinden onay beklediğinin belirtildiği, alınan 07.03.2018 tarihli ek raporda ise 577 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 137,36M2 lik kısmının ifrazının teknik olarak mümkün olamayabileceğinin rapor edildiği anlaşılmaktadır.

2-Hemen belirtilmelidir ki; öncelikle, çekişmeli bölümlerin mülkiyetinin devri ile iptal ve tescil kararı verilebilmesi için 3194 sayılı Kanun'un 15 inci ve 16 ncı maddeleri uyarınca belediye encümen kararına dayalı olarak ve imar mevzuatı doğrultusunda ifrazının mümkün olup olmadığının açıklığa kavuşturulması zorunludur.

2-Hemen belirtilmelidir ki; öncelikle, çekişmeli bölümlerin mülkiyetinin devri ile iptal ve tescil kararı verilebilmesi için 3194 sayılı Kanun'un 15 inci ve 16 ncı maddeleri uyarınca belediye encümen kararına dayalı olarak ve imar mevzuatı doğrultusunda ifrazının mümkün olup olmadığının açıklığa kavuşturulması zorunludur.

3.Hal böyle olunca; çekişmeli 577 ada 8 parsel sayılı taşınmazın Devir Kurulu kararına konu bölümünün ifrazının mümkün olup olmadığının belediye encümen kararına dayalı olarak belirlenmesi, ifraz mümkün ise iptal ve tescile, ifrazın mümkün olmaması halinde davacı yararına irtifak veya intifa hakkı tesisi hususunun değerlendirilmesi gerekirken, anılan husus açıklığa kavuşturulmadan yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

VI. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin temyiz itirazının değinilen yönden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14672, Karar No: 2013/11998, Tarih: 10.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14672 E.  ,  2013/11998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 13. Sulh Hukuk (... 2. Sulh Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 08/05/2012 tarih ve ... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: