muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5210, Karar No: 2012/3805, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5210 E.  ,  2012/3805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverenlere ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan Şükürcan Temizlik Hiz.Gıda Yem.Tic.Ltd.Şti.ile İlktadım Bel.Başkanlığına iadesine, 15/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2582, Karar No: 2014/18292, Tarih: 24.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2582 E.  ,  2014/18292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2011/282-2012/200

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ve davalılardan S.. Y.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalılardan S.. Y.. vd. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 24.06.2014 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden tarafların yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1- Tapu Maliklerinden H. Y. ve ölü Muzaffer ile bir kısım davacılar arasındaki hukuki ilişkiyi sağlayan veraset ilamlarına dosya arasında rastlanmamıştır. Adı geçenlere ait veraset ilamları getirtilerek,

2- Davalılardan A.. Y.. ve S.. Y..’e mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmemiştir.

Adı geçenlerin adresleri, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılarak, tespit edilen adresine gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliğe çıkartılması, adreslerinin tespit edilememesi halinde ilânen tebligat yapıldıktan ve temyiz süresi de beklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11048, Karar No: 2013/9617, Tarih: 08.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/11048 E.  ,  2013/9617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Temyiz isteminin, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02.3.2011 günlü ve 2011/1290-1994 sayılı bozma kararı uyarınca yerel mahkemece yeniden kurulan hükme yönelik olmasına ve dosyada orman araştırması yapılmış bulunmasına göre kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 20. Hukuk Dairenize aittir. Bu nedenle dosyanın Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3054, Karar No: 2007/3441, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3054 E.  ,  2007/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-K.Davalı ... Tüzel Kişiliği vekili tarafından, davalı-k.davacı ... aleyhine 25.07.2002 ve 06.10.2003 gününde verilen dilekçeler ile elatmanın önlenmesi ve kal, birleşen dosya ile de tapu iptali, tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptal, tescil isteminin reddine, elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne dair verilen 28.09.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-k.davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, köy boşluğuna elatmanın giderilmesi istemiyle köy tüzel kişiliği tarafından açılmıştır.

Birleşen davada Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanılarak temliken tescil isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece, bilirkişi krokisinde A, B, C, D, E ve F harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerine davalının elatmasının önlenmesine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı birleşen davanın davacısı temyiz etmiştir.

Dava konusu yerlerin de gösterildiği paftanın incelenmesinden çekişmeli yerin boşluk olarak bırakıldığı, güneydeki bir kısım yerinde orman olduğu anlaşılmaktadır.

Aslında Türk Hukuk mevzuatında köy boşlukları ile ilgili bir düzenleme yoktur. Bu kavram uygulamada geliştirilmiştir. Kural olarak da, hiç kimse tarafından kazanılmayan yerler 3402 sayılı Kadastro Kanununun 18. maddesi hükmünce Hazineye aittir. Fakat mülkiyeti Hazineye ait boşluklar eğer 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A maddesindeki hizmet alanları arasında değilse koşulların varlığı halinde kazandırıcı zaman aşımı zilyedliği nedeni ile mülk edinilebilir.

Somut olayda, mahkemenin elatmanın önlenmesine karar verdiği “köy boşluğu” niteliğindeki yerlerin bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerden olup olmadığı üzerinde durulmamış, salt bu yerlerin boşluk olması nedeni ile davalının elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Ne var ki; birleşen davanın davacısı ve davalı tarafından temyiz dilekçesine ek olarak verilen bilgi ve belgelerden, 28.9.2004 olan karar tarihinden sonra dava konusu taşınmazın önemli ölçüde önce Maliye Hazinesi adına ihdasen 2468 parsel olarak tapuya kaydedildiği, 01.02.2005 tarihinde ise bu taşınmazın Hazine tarafından davalı ve davacıya satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır. Hiç kuşkusuz davalı gerçek kişinin dosyaya sunduğu tapu kayıtları, çekişmeli yeri kapsıyor ise kayıt iptal edilmediği sürece davalı gerçek kişinin bu yerden el çektirilmesine olanak yoktur. Öte yandan, mevcut tapu kaydından ötürü davalı gerçek kişinin açtığı Türk Medeni Kanunun 724. maddesine dayalı temliken tescil davası da konusuz kalacaktır. Ortaya çıkan bu yeni durum değerlendirilmeden hükmün mevcutu haliyle infaz olanağı bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılması gereken iş, davalı ve davacının temyiz dilekçesine eklediği kayıt kapsamını belirlemek, dava konusu yerler kısmen veya tamamen kayıt kapsamında kalmakta ise tapu kaydı çapına Türk Medeni Kanununun 683. maddesi hükmünce değer tanımak, bu kayıt kapsamında kalmayan bir kısım yer olduğu saptanırsa bu yerler hakkında da davacı köyün ne gibi bir üstün hakkı bulunduğunu, taşınmazın niteliğini belirleyerek saptamak, sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır.

Ortaya çıkan yeni durum değerlendirilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21669, Karar No: 2010/6632, Tarih: 12.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21669 E.  ,  2010/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/5146, Karar No: 2007/6335, Tarih: 25.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/5146 E.  ,  2007/6335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 26.09.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıt tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.02.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava davacıların murisi ... ...'ın 133 parselde bulunan (B) blok 1. kat 9 numaralı dairesinin tapu kaydında baba ve anne adının yanlış yazılmış olduğunu belirterek baba adının ..., anne adının Varter olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş davacının murisi ... ...'ın baba adının ...olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tapu sicilinde yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkin davalar kayden yazılı bulunduğu ... hasım gösterilmek sureti ile açılır. Yasanın zorunlu hasım kıldığı bu gibi hallerde davanın kabulü halinde yasal hasım olan taraf aleyhine yargılama giderleri ve bu arada yargılama giderlerinden sayılan Avukatlık Asgari Ücreti yükletilmez. Hüküm kurulurken yargılama giderleri davalı idareye yükletildiği gibi davacı taraf davada vekille temsil edilmiş bulunduğundan ./..

davacı yararına ücreti vekalet de takdir edilmiştir. Açıklanan nedenle her iki takdir de yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nnedenlerle davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca hüküm fıkrasının 4 ve 5 numaralı bentlerinin hükümden çıkarılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 25.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10070, Karar No: 2017/3327, Tarih: 05.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/10070 E.  ,  2017/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/04/2016 tarih ve 2015/457-2016/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada kaçak elektrik kullanma tutanağına istinaden düzenlenen kaçak elektrik faturası nedeniyle müvekkili aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/76 esas sayılı dosyası ile menfi tespit ve istirdat davasının kısmen kabulüne karar verildiğini ve davaya istinaden müvekkilinin icra dosyasına 25.314,01 TL ödeme yaptığını ileri sürerek bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; İHDS’den önce kaçak elektrik faturası nedeniyle açılan menfi tespit ve istirdat davasında davacının İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nden sonra icra dosyasına 25.314,01 TL ödediği, ancak davacının anılan sözleşmenin 7.2. maddesindeki ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği, bu nedenle davaya dayanak teşkil eden mahkeme kararının karar tarihindeki alacak miktarını, karar tarihine kadar işlemiş yasal faizi, harç ve yargılama giderlerini, ilam vekalet ücretini davalıdan isteyebileceği ve bunların toplamının 21.204,49 TL olarak belirlendiği, ayrıca davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğünün ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 21.204,49 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde davacının ihbar yükümlüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak tarafın, davayı üçüncü kişiye ihbar etmemiş olması, üçüncü kişiye karşı olan rücu hakkının düşmesini gerektirmez. Yalnız, kendisine karşı rücu davası açılan üçüncü kişi (davalı), davacının birinci davayı iyi takip etmediği için(yani kusuru nedeniyle) kaybettiğini ispat ederek, kendisine karşı açılan rücu davasının kısmen veya tamamen reddini sağlayabilir. Yani, davayı ihbar etmemiş olan taraf, her türlü kusurundan sorumludur. Davayı ihbar etmeyen tarafın kusuru nedeniyle davayı kaybettiğini ispat yükü (külfeti), üçüncü kişiye düşer. (Bkz. Hukuk Muhakemeleri Usulü, Prof. Dr. Baki Kuru, 2001, s.3541-3542) Somut olayda, davalı tarafça davayı ihbar etmeyen davacının kusuru ileri sürülüp ispatlanmamasına, rücuya konu davanın davalı ... aleyhine açılmış olmasına, rücuya konu davanın taraflar arasında imzalanan işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.4. maddesi kapsamında kalmasına ve anılan sözleşmenin 7.2 maddesinin uygulama yeri bulunmamasına göre, davanın ihbar edilmemesi nedeniyle icra harç masrafları ve faiz yönünden rücu alacağından indirim yapılması doğru olmamıştır.

Yine, rücu hakkı, başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup, davacının mal varlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de yerinde görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 1.085,48 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 05/06/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

DAVALI

1.448,48 TL O.H.

363,00 TL P.H.

1.085,48 TL Kalan

06.07.2017 - SK

KARŞI OY

(M) (M)

DAVALI

1.448,48 TL O.H.

363,00 TL P.H.

1.085,48 TL Kalan

06.07.2017 - SK

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... A.Ş'ne devredilerek 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 05.02.2010 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 28.06.2013 tarihinde ...tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.