muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14039, Karar No: 2017/5465, Tarih: 15.06.2017

... ve ... aleyhine dava açtığı, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararıyla "...Dava edilen yerin tapu miktarından çok fazla olduğu, davalı yer üzerinde ... ...'ın ... Kanununa muhalefet suçundan cezalandırıldığı yine ... Sulh Ceza Mahkemesinin 1982/46 E. - 1986/72 K. sayılı dosyasında ... ve ... ... hakkında açılan davada ... ...'ın cezalandırılmasına karar verildiği, temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, anılan dosyalarda sanıkların iptali istenen tapu kaydına dayandıkları, ... bilirkişinin davalı yerin ... sayılan yerlerden olduğu yönünde rapor verdiği, fen bilirkişi raporunda sarı olarak gösterilen yerin ... sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiş isede tapu kaydının geniş ... sahasını kapsadığı, davanın elatmanın önlenmesi isteğini içermediği, tapu kapsamında kalan yerlerin 4785 sayılı Kanun kapsamında kaldığı gerekçesiyle ... ve ...adlarına kayıtlı olan 23.09.1980 tarih 14 sıra nolu tapu kaydının tüm geldi kayıtlarıyla birlikte iptaline karar verildiği, ancak kararın kesinleşmediği, anılan dava dosyasının zayii olduğundan ihya edilmeye çalışıldığı, iptaline karar verilen 23.09.1980 tarih 14 sıra nolu tapudaki ...'a ait payın satışlar yoluyla son olarak 09.08.1996 tarih 3 nolu tapu ile ... ... ...'a geçtiği ve kadastro sırasında 539 ada 11, 12 ve 13 parsellere revizyon gördüğü, Eylül 1950 tarih 64 ve 65 sıra nolu tapuların paylı maliki olan ... ...'ın, Eylül 1980 tarih 14 sıra nolu tapunun paylı maliki ...'ın eşi olduğu anlaşılmaktadır.

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı dosyasında bulunan fen bilirkişi ... ... ... tarafından düzenlenen 30.10.1991 tarihli krokili raporda; Eylül 1950 tarih 47 sıra nolu tapunun sınırları içinde kalan yerin davaya konu olduğu, anılan tapunun ifraz edildiği, (C) harfi ile işaretlenen 19.500 m² yüzölçümlü taşınmazın 23.09.1980

tarih 14 sıra nolu tapunun malikleri olan ... ve ... ...'in, (B) harfi ile işaretlenen 10.500 m² yüzölçümlü kesimin 23.09.1980 tarih 13 sıra nolu tapunun maliki Özel İdare Müdürlüğünün uhdesinde kaldığı, ... bilirkişi raporuna göre (A) harfi ile işaretlenen yerin kültür arazisi olduğu belirtilmiş, (A) ve (D) harfleri ile işaretlenen yerlerin kim veya kimlerin kullanımında bulunduğu yönünde açıklama yapılmamıştır. İhya edilmeye çalışılan dosyadaki ... bilirkişi ... tarafından düzenlenen 07.11.1991 tarihli raporda da; Eylül 1950 tarih 47 sıra nolu tapunun sınırları içinde kalan yerin davaya konu olduğu, fen bilirkişi raporunda kültür arazi olarak belirtilen yerin dışında kalan kesimlerin memleket haritasına göre ... sayılan yerlerden olduğu, doğru taraftaki kesimde (fen raporunda (D) harfi ile işaretlenen yerde) 100-150 yaşlarında kızılçam ağaçlarının bulunduğu açıklanmıştır. Geri çevirme kararı üzerine fen bilirkişiden alınan ek raporda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı dosyası içinde bulunan fen bilirkişi tarafından düzenlenen 1/5000 ölçekli krokide köşe koordinatları ve karelaj bulunmadığından kadastro paftası ile çakıştırılamadığı, yine ... bilirkişi raporu ekinde kroki bulunmadığı, iptaline karar verilen tapuya ait ifraz haritasının tapu müdürlüğünce gönderilmediğinden uygulanamadığı belirtilmiştir. ... Tapu Müdürlüğü de Eylül 1950 tarih 47 sıra nolu tapudan ifraz yoluyla oluşan Eylül 1950 tarih 62, 63, 64 ve 65 sıra nolu tapu kayıtlarına ilişkin ifraz haritalarının bulunmadığını bildirmiştir. Bu durumda; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı ilamının gerekçesi ile hüküm fıkrası örtüşmediğinden fen bilirkişi Durmuş ... İmdat tarafından düzenlenen 30.10.1991 tarihli 1/5000 ölçekli krokili raporda (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile işaretlenen yerlerin mi yoksa ... ve ... ...'in uhdesinde kaldığı belirtilen (C) harfi ile işaretlenen yerin mi davaya konu olduğu duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenememiştir.

Davacı ... Yönetimi; çekişmeli taşınmazların ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararının kapsamı içinde kaldığını ve öncesi itibariyle ... sayılan yerlerden olduğunu iddia etmektedir. Bu durumda, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararının neticesinin eldeki davanın sonucuna etkili olacağı kuşkusuzdur.

Davacı ... Yönetimi; çekişmeli taşınmazların ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararının kapsamı içinde kaldığını ve öncesi itibariyle ... sayılan yerlerden olduğunu iddia etmektedir. Bu durumda, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararının neticesinin eldeki davanın sonucuna etkili olacağı kuşkusuzdur.

6100 sayılı HMK'nın 165. maddesinde "Bir davada hüküm verilebilmesi başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir" hükmü yer almaktadır. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı dava dosyasının sonucu görülmekte olan davanın esası yönünden önem arz etmektedir. Bu sebeple o davanın eldeki dava bakımından bekletici sorun olarak kabul edilmesi gereklidir.

O halde, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı dava dosyasının sonucu bekletici mesele yapılmalı, anılan davanın çekişmeli yerlere ilişkin olduğunun belirlenmesi halinde ihya aşamasında bulunan davanın yörede yapılan arazi kadastrosunun ve ... kadastrosunun kesinleşmesini önleyeceği, bu durumda, davanın aynı zamanda kadastro tespitine ve ... kadastrosuna itiraza dönüşeceği, 6831 sayılı ... Kanununun 11. maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 25, 26 ve 27. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın çözümünde Kadastro Mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeli, delillerin tamamı birlikte değerlendirilip oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/201, Karar No: 2015/7655, Tarih: 25.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/201 E.  ,  2015/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının zorunlu taşımacılık sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek 10.000,00 TL sürekli işgücü kaybı tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile 8.100,00 TL nin 06.03.2010 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte tahsiline, fazlaya yönelik talebin reddine dair verilen karar davalı ... şirketi vekilinin temyizi ve davacı vekilinin katılma yolu ile temyizi üzerine, Dairemizin 23.05.2013 gün ve 2012/9438-2013/7611 sayılı ilamı ile, “kaza tarihi itibarıyla davacının çalıştığı minibüs hattında ücret karşılığı çalışan şoförlerin elde ettiği gelir meslek odasından sorulmak suretiyle belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden” ve “davalı yararına hükmedilmesi gereken vekalet ücreti Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12/2.maddesi uyarınca 400,00 TL olması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru olmadığından” bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, 10.000,00 TL maddi tazminatın 06/03/2010 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanmaya bağlı maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı hakkında düzenlenen sağlık kurulu raporuna göre, meydana gelen kaza sonrasında 9 ay süre ile işgöremeyeceği anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık, davacının geçici işgücü kaybı tazminatının belirlenmesinde esas alınacak gelirinin belirlenmesi noktasındadır. Davacı hakkında yapılan araştırma sonucunda ve davacının delil olarak sunduğu minibüsçüler derneği tarafından bildirilen yazı içeriğinden, davacının minibüs şoförü olarak çalıştığı belirlenmiştir. Dairemizin bozma gerekçesinde, “Ne var ki, geliri konusunda sunulan tek kanıt, davacının talebi ile dernek tarafından düzenlenen yazı olup tek başına gelirin belirlenmesi konusunda yeterli delil kabul edilemez. O halde mahkemece, kaza tarihi itibarıyla davacının çalıştığı minibüs hattında ücret karşılığı çalışan şoförlerin elde ettiği gelir meslek odasından sorulmak suretiyle belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.” denilmiştir.

Dairemizin bozma ilamından önce, mahkemece dosya hak edilebilecek tazminat miktarının hesaplanması açısından sigortacı bilirkiye tevdii edilmiş ve bilirkişi tarafından da 14.03.2012 tarihli ibraz edilen raporda 8.100 TL hesaplama yapılmış bu rapora dayanılarak 8.100,00 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. Bu durumda davalı yararına hesap edilen tutar kadar usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Dairemizin bozması sonrasında yapılan yargılamada, davacının kaza tarihi itibariyle çalıştığı minibüs hattında ücret karşılığı çalışan şoförlerin elde ettiği gelir miktarı bağlı olduğu meslek kuruluşu olan...ndan sorulmuş, gelen cevabi yazıda; “kaza tarihinde davacının şoför olarak çalıştığı cezaevi minibüs durağında elde ettiği gelirin takriben 1.200 TL” olduğu bildirilmiştir. O halde, bozma sonrası yapılan yargılamada ....'ndan gelen aylık kazancın 1.200,00 TL olduğu bildirilen yazıdaki tutar esas alınarak hesaplama yapılması ve davalının usuli kazanılmış hakkını aşacak şekilde davalı aleyhine hüküm verilmesi isabetli değildir.

Mahkemece yapılacak iş, gelen yazı cevabı ile ilk dernek tarafından düzenlenen yazı cevabı içeriğindeki tutarların kıyaslanarak ilk yazı içeriğindeki miktarın son gelen cevap içeriğindeki rakamın altında olduğu görüldükten sonra davacının kanıt olarak sunduğu tek belge olan dernek tarafından düzenlenen yazı cevabındaki aylık 900,00 TL

üzerinden hesaplama yapılarak sonucuna göre karar vermesi gerekirken aksi şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18520, Karar No: 2015/3594, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18520 E.  ,  2015/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, hakaret, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/9964 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre (13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 27/05//2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2749, Karar No: 2021/10849, Tarih: 27.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/2749 E.  ,  2021/10849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre;

a)- Sanık hakkında, suça konu 10/07/2015 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 25/08/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvuruda bulunmaması nedeniyle infaz dosyasının kapatıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin sanığın bilinen en son adresi olan ... ... Mahallesi, 1. ... Sokak, No:.../... .../... adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın “kapalı olması sebebi ile” 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği mahalle muhtarına 28/09/2015 tarihinde tebliğ edildiği ve 2 nolu haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı" bu şekilde tebliğin, Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği yapıldığı anlaşılmakla, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek aynı Kanunun tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği, bu itibarla sanığın

adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşıldığı, aynı zamanda ilk çağrı kağıdının tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının usulüne uygun tebliğ edilmediği ve ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

b) Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli , 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk

c) Sanık hakkında hapis cezasına hükmedilmesinin yasal sonucu olarak TCK'nın 53. maddesi uygulanması gerektiği halde uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13944, Karar No: 2017/3994, Tarih: 04.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/13944 E.  ,  2017/3994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2010 yılında yapılıp kesinleşen kadastro sırasında ... ilçesi, ...mahallesi 593 ada 2 parsel sayılı 1.377,44 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 16.01.1950 tarih 47 sıra nolu tapu kaydı ve gittileri uygulanarak, tapu dışı satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi 10.10.2014 tarihli dilekçe ile; 593 ada 2 parsel sayılı taşınmazın eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olduğunu, anılan taşınmazın geldisi olan 23.09.1980 tarih 14 sıra nolu tapu kaydının malikleri ... ve ... aleyhine orman sayılan yer iddiasıyla açtıkları davanın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararıyla kabul edilerek tapu kaydının iptaline karar verildiğini, kadastro çalışmaları sırasında mahkeme kararına uyulmayarak taşınmazın davalı adına tespit edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün 1983/177 E. - 1993/129 K sayılı kararının kesinleşmediği, ancak anılan dava dosyası zayii olduğundan ihya edilmeye çalışıldığı, her iki dosyasının konusu ile davalıları farklı olduklarından derdestliğin sözkonusu olmayacağı, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılıp 07.03.2007 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.