muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9270, Karar No: 2012/17625, Tarih: 07.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9270 E.  ,  2012/17625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2011 tarih ve 2009/355-2011/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, davacıyla Diyamer Sağlık Hizmetleri Ticaret Ltd. Şti. arasında Özel Diyamer Diyaliz Merkezi adlı ticari işletme bünyesinde yer alan bazı aktiflerin devrine ilişkin sözleşmenin imzalandığını, doktor olan davalının yasal mecburiyeti sebebiyle sözleşmeye bizzat taraf olamadığını, ancak kendisini temsil ederek şirket hissesinin ve işletmenin devrini gerçekleştirmesi için kayınbiraderi ...'ü görevlendirdiğini, devir bedeli içindeki hissesi olan 36.000,00 TL nin (19.261 EURO) davacı şirket ortağı İnternational Dialysis Centers BV. tarafından davalının banka hesabına ödendiğini, davalının sözleşmenin perde arkasındaki asıl muhatap olması sebebiyle sözleşmesinin tüm hükümlerinden sorumlu olduğunu, davalının devir sözleşmesinin rekabet yasağı hükümlerine uymadığını, davalının çalıştıracağı diyaliz merkezine davacının hastalarını çekmek için davacı işletmesini kötülediğini ileri sürerek, davalının tüm ticari girişimlerinin sona erdirilerek haksız rekabetin önlenmesini, 100.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davalı vekili, müvekkilinin Diyamer Sağlık Hizmetleri Ticaret Ltd. Şti. nin ortağı olmadığını, devir dolayısıyla hiç bir sorumluluğunun olmadığını, bahsi yapılan 30/11/2007 tarihli devir sözleşmesine müvekkilinin taraf bulunmadığını, ...'e ödenen meblağın müvekkilinden talep edilmesinin mümkün olmadığını, davacının müvekkili hakkındaki asılsız şikayetleri nedeniyle hastanedeki diyaliz görevinden uzaklaştırıldığını, çalışma şartlarının zorlaştırılmak istendiğini, bu olaylar nedeniyle 15 yıllık devlet görevinden istifa etmek zorunda kaldığını savunarak davanın reddini istemiş, 25.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davacı karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalının iyi niyet kurallarına ve haksız rekabet ilkelerine aykırı bir eyleminin bulunmadığı; davalının kendi isteği ile görevinden istifa ettiği, hakkında yapılan idari işlemlere itirazının bulunmadığı, yasal yollara başvurmadığı dolayısıyla davalı-karşı davacının da tazminat talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalının iyi niyet kurallarına ve haksız rekabet ilkelerine aykırı bir eyleminin bulunmadığı; davalının kendi isteği ile görevinden istifa ettiği, hakkında yapılan idari işlemlere itirazının bulunmadığı, yasal yollara başvurmadığı dolayısıyla davalı-karşı davacının da tazminat talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8582, Karar No: 2012/8246, Tarih: 11.09.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/8582 E.  ,  2012/8246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2008 gün ve 2007/355 Esas, 2008/534 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... vekili ile katılan ... tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm fıkrasında, Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, kanun yoluna başvuru süresinin hangi tarihte başlayacağının açıkça belirtilmemesi karşısında, katılan ...'nın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nın 26/2. maddesinde "kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez" hükmü mevcut ise de; nüfus kaydına nazaran 14 yaşı içerisindeki katılanın alıkoyma suçuna ilişkin rızasının hukuken itibar edilebilir nitelikte bulunmadığından, bu rızasının fiili, hukuka uygun hale getirmediği nazara alınarak sanık ...'nin katılana yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminden mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili ile katılan ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2660, Karar No: 2014/7490, Tarih: 10.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/2660 E.  ,  2014/7490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/11/2011

NUMARASI : 2009/179-2011/414

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı- Karşı Davalı vekili, müvekkilinin 02/06/2005 tarihinde işe başladığını, bu çalışmasının işten çıkarıldığı tarih olan 01/01/2009 tarihine kadar devam ettiğini,müvekkilinin çalıştığı süre boyunca hiçbir hata ve kusur işlemediğini, davalı şirket yöneticilerinin sürekli farklı bir ürünün tanıtımını talep ettiklerini, müvekkilin ise kendisinin ilaç mümessili olduğunu ve marketlere giderek tanıtım yapamayacağını, ancak ilaç mümessilliği işine devam etmek istediğini beyan etmesi üzerine iş akdine son verildiğini, günlük çalışma saatinin 16 saati bulduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının davalı-karşı davacıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı- Karşı Davacı vekili, davacı-karşı davalının 01/08/2007 tarihinde müvekkil şirkette belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile çalışmaya başladığını, son olarak Gaziantep ilinde müvekkil şirketin Merkezi Sinir Sistemi pazarlama Grubunun Güneydoğu Anadolu Bölge Yöneticiliğine bağlı Tıbbı Tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını, başka bir iş yerinde çalışmak üzere işyerinden istifa ettiğini, bu nedenle şirketin mağdur olduğunu, şirketten ayrıldıktan 11 gün sonra S. A.İlaçları Ltd Şti. isimli başka bir ilaç firmasında daha yüksek ücretle çalışmaya başladığını, tıbbi tanıtım temsilcisi olarak sahada çalışanların Yargıtay uygulaması uyarınca fazla mesai ve hafta sonu çalışma ücreti talep hakkının bulunmadığını, ayrıca şirket nezdinde prim, maaş ve yıllık izin ücreti alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşılık dava ile de ;fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL ihbar tazminatının davacı- karşı davalıdan tahsilini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı-karşı davalının izin ücreti ve milli bayram çalışma ücretlerinin ödenmediğinden iş akdini haklı nedenle bildirimsiz olarak feshettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı- karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı-karşı davalı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı-karşı davacı ise işçinin başka bir iş yerinde daha yüksek ücretle çalışmak üzere istifa ederek işten ayrıldığını savunmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı- karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı-karşı davalı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı-karşı davacı ise işçinin başka bir iş yerinde daha yüksek ücretle çalışmak üzere istifa ederek işten ayrıldığını savunmuştur.

21.01.2009 tarihli istifa dilekçesi dosya içinde mevcuttur. İstifa dilekçesinin verilmesi sırasında davacı-karşı davalının iradesinin sakatlandığı yönünde delil bulunmamaktadır. Yine davacı-karşı davalı işçi, istifa etmeden hemen önce başka bir işyeri ile görüşme yapmış ve işten ayrılmasından kısa bir süre sonra bu yerde işe başlamıştır. Tüm bu sebeplerle, davacı-karşı davalı işçinin, daha yüksek ücret ile başka bir iş yerinde çalışmak için kendi isteği ile istifa ettiği anlaşıldığından mahkemece kıdem tazminatı alacağının reddi yerine yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3- Davacı-karşı davalı işçi tarafından ihbar önellerine uyulmadan yapılan istifa nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca davalı-karşı davacı işverene ihbar tazminatı ödemekle yükümlü olduğu gözetilmeden karşı dava ile talep edilen ihbar tazminatının kabulü yerine reddine karar verilmesi yerinde değildir.

4- Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davalı-karşı davacı işveren tarafından davacı-karşı davalı işçinin, hakettiği yıllık izinlerini kullandığına dair imzalı belgeler sunulduğundan mahkemece yıllık izin alacağının reddi yerine kabulü de isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2888, Karar No: 2024/13770, Tarih: 25.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/2888 E.  ,  2024/13770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 31.03.2023

SAYISI : 2020/1185 E., 2021/834 K.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi tarafından verilen 31.03.2023 tarihli ve 2020/1185 Esas, 2021/834 Karar sayılı ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2019 tarihli ve 2018/1251 Esas, 2019/551 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bahse konu hükmün istinaf edilmesi üzerine, İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2019 tarihli ve 2018/1251 Esas, 2019/551 Karar sayılı ek kararı ile istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verilmiştir.

3. Ek kararın istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2020/1185 Esas, 2021/834 Karar sayılı kararı ile ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

4. Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2020/1185 Esas, 2021/834 Karar sayılı ek kararı ile 17.05.2021 tarihli kararın kesin nitelikte olduğundan bahisle sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2019 tarihli ve 2018/1251 Esas, 2019/551 Karar sayılı ek kararı ile verilen istinaf başvurusunun süre yönünden reddine ilişkin karara yönelik istinaf talebi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2020/1185 Esas, 2021/834 Karar sayılı kararı ile verilen istinaf başvurusunun reddine dair kararın kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2020/1185 Esas, 2021/834 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2020/1185 Esas, 2021/834 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2020/1185 Esas, 2021/834 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4702, Karar No: 2019/3818, Tarih: 24.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4702 E.  ,  2019/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak, tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik verilen hükmün davacı-karşı davalı vekilince duruşmalı, davalı-karşı davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-karşı davalılar vekili avukat ...'nın gelmiş olmasıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dava; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan gecikme, eksik ve ayıplı iş tazminatı talep edilmiş, birleşen davaların bir kısmında gecikme tazminatı, emlak vergisi talep edilmiş olup Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/93 E. dosyasında ise yüklenicinin açtığı zorunlu ve faydalı masraflardan kaynaklı sebepsiz zenginleşme nedeni ile takas ve fazladan kalan miktarın tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl ve birleşen davalar yönünden kısmen kabul, kısmen ret kararı ile tarafların birbirinden olan karşılıklı alacaklarını takas ile nihai alacak miktarı olan 97.953,00 TL'ye birleşen dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalı arsa sahipleri ..., ..., ..., ...'ndan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı asıl ve birleşen dava taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Asıl dava; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan gecikme, eksik ve ayıplı iş tazminatı talep edilmiş, birleşen davaların bir kısmında gecikme tazminatı,emlak vergisi talep edilmiş olup, Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/93 E. dosyasında ise yüklenicinin açtığı zorunlu ve faydalı masraflardan kaynaklı sebepsiz zenginleşme nedeni ile takas ve fazladan kalan miktarın tahsili talep edilmiştir. HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca mahkemece verilen hükmün sonuç kısmında taleplerden herbiri hakkında açık ve şüphe uyandırmayacak şekilde karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Asıl ve birleşen her bir dosya için ayrı ayrı karar verilmesi gerekir.

2-Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 298/3. (HUMK'nın 388.) maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/3. (HUMK'nın 389.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HMK'nın 294/4. (HUMK'nın 381/son ) fıkra hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekle, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 294/3. (HUMK'nın 389. ) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyeti ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. HMK'nın 298/2. maddesinde, gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı öngörülmüştür. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HUMK'nın ve HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, tefhim edilen kısa kararda "1-Davacı tarafça açılan ana dava ve birleşen davalar ile davalı tarafça açılan ve birleşen karşı davanın 04.08.2014 tarihli bilirkişi heyet raporunda belirtilen alacak miktarları yönünden kısmen kabul kısmen reddine" denildiği halde gerekçeli kararda bu hükme ek olarak "...tarafların birbirlerinden olan karşılıklı alacaklarını takas sonucu tespit olunan nihai alacak miktarı olan 97.953,00 TL'nin birleşen dava tarihi olan 11.02.2004 tarihinden yasal faizi ile davacı arsa sahipleri olan ..., ..., ..., ...’ndan alınarak davalılara verilmesine" hükmedilmesi ve yine kısa kararda "Yargılama giderlerinin kabul ve red oranına göre taraflara yükletilmesine" karar verilmesine rağmen, gerekçeli kararda "Yargılama giderlerinin takdiren taraflar üzerinde bırakılmasına" hükmedilmekle, kısa ve gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Mahkemece 10.04.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurul Kararı çerçevesinde bu kısa kararla bağlı kalınmadan yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün resen BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı-karşı davalılar yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı-karşı davacılardan alınarak, davacı-karşı davalılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4335, Karar No: 2021/1832, Tarih: 01.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2019/4335 E.  ,  2021/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı Hazine adına kayıtlı bulunan eski 1330 parsel sayılı 6.572,84 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 109 ada 110 parsel numarasıyla ve 302,74 metrekare yüzölçümlü olarak; eski 1333 parsel sayılı 12.976,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 109 ada 113 parsel numarasıyla ve 5.172,40 metrekare yüzölçümlü olarak; eski 1338 parsel sayılı 4.915,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 109 ada 124 parsel numarasıyla ve 1.562,28 metrekare yüzölçümlü olarak; eski 1217 parsel eski 17.502,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 109 ada 197 parsel numarasıyla ve 14.329,56 metrekare yüzölçümlü olarak; eski 1218 parsel sayılı 12.431,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 109 ada 203 parsel numarasıyla ve 6.758,52 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına kayıtlı bulunan eski 614 parsel sayılı 15.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 109 ada 99 parsel numarasıyla ve 15.005,70 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan eski 598 parsel sayılı 8.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 109 ada 114 parsel numarasıyla ve 8.006,22 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ve ... adına kayıtlı bulunan eski 600 parsel sayılı 13.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 109 ada 126 parsel numarasıyla ve 13.000,73 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına kayıtlı bulunan eski 612 parsel sayılı 5.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 109 ada 198 parsel numarasıyla ve 4.999,67 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına kayıtlı bulunan eski 611 parsel sayılı 6.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 109 ada 199 parsel numarasıyla ve 6.001,34 metrekare yüzölçümlü olarak; tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, uygulama kadastrosu sırasında Hazine adına kayıtlı bulunan 109 ada 110, 113, 124, 197 ve 203 parsel sayılı taşınmazların yüzölçümünün azaldığını, eksikliğin komşu aynı ada 99, 114, 126, 198 ve 199 parsel sayılı taşınmazlarda kaldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazların uygulama tespiti gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.