muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10650, Karar No: 2018/8130, Tarih: 11.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10650 E.  ,  2018/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 08/05/2012 tarihli dava dilekçesi ile Esadiye köyü 103 ada 8 parsel sayılı, 13114 m2 taşınmazın tapuda davalılar adına kayıtlı olduğunu, kısmen kesinleşen ... sınırları içinde kaldığını, öncesi itibarıyla ve halen de ... niteliğinde olduğunu belirterek davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile ... niteliği ile Hazine adına tescili, elatmanın önlenmesi ve kal istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, taşınmazın (B) harfi ile işaretli 3986,75 m2 bölümünün tapu kaydının iptali ile ... niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, şerhlerin silinmesine, elatmanın önlenmesi isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından taşınmazın (A) harfli kısmına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1947 yılında kesinleşen ... kadastrosu ve 02.11.1991 tarihinde ilan edilerek kesinleşen sınırlaması yapılmış ormanlarda aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile henüz sınırlaması yapılmamış ormanların ... kadastro çalışması vardır. Arazi kadastrosu 1959 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman ... bilirkişi tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, çekişmeli taşınmazın temyize konu (A) kısmının, 1947 yılında yapılarak kesinleşen ... tahdidi dışında kaldığı ve eylemli ... olmadığı anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7139 sayılı Kanununun 33. maddesi uyarınca ... Yönetiminden harç alınmasına yer olmadığına 11/12/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1717, Karar No: 2012/5842, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1717 E.  ,  2012/5842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... (...) tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Hüküm davalı ... vekili Av. ...’e birlikte çalışan sekreteri ... imzasına tebliğ edilmiş ise de muhatabın o sırada işyerinde bulunup bulunmadığı veya tebligatı alacak durumda olup olmadığı tebliğ evrakına yazılmamıştır. Bu haliyle tebliğ işlemi T.K,’nun 17 ve Tüzüğün 23.maddelerinde belirtilen usule uygun değildir. Hükmün adı geçen davalı vekiline yöntemine uygun tebliği,

2- Davalı ... ve hükümden sonra ölen davalı ... mirasçılarına hüküm Tebligat Kanununun 21.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de 6099 sayılı yasa ile Tebligat Kanununda yapılan değişiklik uyarınca tebligat mazbatasındaki adreslerin “adres kayıt sistemi”nde gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmediği gibi adres tahkikine ilişkin komşu imzası alınmamış veya imzadan imtina ettiğine ilişkin açıklama tebligat parçasına yazılmamıştır. Bu durumda yapılan tebligat işlemleri Tebligat Kanununun 21.maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usule aykırıdır. Hükmün adı geçen davalılara yöntemine uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi

3- Davaya konu parselde ... Belediyesinin ne şekilde paydaş haline geldiğinin ilgili tapu sicil müdürlüğünden sorularak buna ilişkin yazı cevabının dosya içine konulması

4-... Belediyesi davaya dahil edilmiş ise buna ilişkin dilekçe örneği veya tebligat parçasının bulunup evraka eklenmesi

5-İncelenmesine gerek duyulan intifa hakkı sahibi ...’nin nüfus kaydının temini ile dosyaya konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15094, Karar No: 2011/14226, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/15094 E.  ,  2011/14226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü 109 ada 3 parsel sayılı 8532 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden fındıklık niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler, kendilerinin de payı olduğunu, Hazine öncesinin orman olduğu, TPAO ise yerin idarelerince kamulaştırıldığı ve boru hattı geçirildiği iddiasıyla irtifak hakkı tesisi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece, Hazine ve TPAO davasının kabulüne, gerçek kişilerin davasının reddine ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, 3007 m2 bölümde TPAO lehine irtifak hakkı bulunduğunun Kadastro Kanunun 19. maddesi gereğince beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeil taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1948 yılında 3116 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleeşn orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, uzman orman bilirkişi tarafından yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek orman niteliğiyle hazine adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; orman tapusu üzerinde herhangi bir irtifak hakkı tesisinin tapunun beyanlar hanesine şerh verilemeyeceği , bu durumun ancak idareler arasında bir izin tesisine konu olabileceği ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve aynı yasının 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2. Bendinin tamamen; 3. bendinde ise "Dava konusu Düzce ili Akçakoca ilçesi, ... köyü 109 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile orman niteliğiyle hazine adına tesciline" sözlerinden sonra gelen bölümünün; yargılama giderlerine ilişkin olarak da hükmün 5,7,8 ve 9. bentlerinin hükümden çıkarılarak, yerine “6099 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına, Hazine lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, TPAO tarafından yapılan yargılama giderlerinin de kendisi üzerinde bırakılmasına” sözlerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3. Maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı pesin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5649, Karar No: 2022/3774, Tarih: 23.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5649 E.  ,  2022/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 29, 52, 62 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 1.860,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Aliağa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2021 tarihli ve 2020/474 Esas, 2021/397 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 15.03.2022 tarihli ve 2022/4243 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2022 tarihli ve 2022/42537 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29 ve 62. maddeleri uygulanmak suretiyle belirlenen 112 gün adli para cezası üzerinden, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığında, 84 gün adlî para cezası yerine, 93 gün adlî para cezasına hükmedilmesi ve devamında da bu hatalı hesaplama sonucu 84 gün adlî para cezası karşılığı 1.680,00 Türk lirası yerine, 93 gün karşılığı 1.860,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

İncelenen dosyada; sanık hakkında silahla kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 29 ve 62. maddelerine göre sonuç olarak hükmedilen 112 gün adli para cezasından 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim yapılırken 84 gün adli para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 94 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve TCK’nin 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL’den çevrilerek 1680 TL adli para cezası yerine 1860 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza belirlenmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle; Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkındaki Aliağa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2021 tarihli ve 2020/474 Esas, 2021/397 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, sanık ...’in 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 135 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 84 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk lirasından çevrilerek 1.680,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36766, Karar No: 2016/1742, Tarih: 09.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/36766 E.  ,  2016/1742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususu infaz aşamasında resen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü müştekinin işyerine gelerek, tatlı alma bahanesiyle müştekinin dikkatini dağıtarak 100,00 TL parayı “tırnakçılık” sureti ile çalan sanığın eylemi, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde, hatalı nitelendirme ile aynı yasanın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.02.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4301, Karar No: 2019/1413, Tarih: 19.02.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/4301 E.  ,  2019/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.03.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmaz ise tazminat ve muhdesatın aidiyetinin tespiti istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; ... hakkındaki dava konusuz kaldığından reddine davalı ... hakkındaki davanın reddine dair verilen 16.05.2018 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.02.2019 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asıl ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık durumşamaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,19.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24447, Karar No: 2022/1107, Tarih: 05.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/24447 E.  ,  2022/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- ... gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin ... tarihli ve ... Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6371, Karar No: 2012/8041, Tarih: 15.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6371 E.  ,  2012/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 10.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 27.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/846 Esas, 2012/638 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ... Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine

Göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2010/2721 Esas, 2011/5528 sayılı kararımızın kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın ticareti terk edip etmediği, yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6395, Karar No: 2019/143, Tarih: 08.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/6395 E.  ,  2019/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

14.04.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan sonra sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle dosya yeniden ele alınıp hüküm kurulurken, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.