muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10494, Karar No: 2020/12653, Tarih: 11.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10494 E.  ,  2020/12653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25/10/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27/03/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1, 143/1, 31/2, 168/1 ve 62/1 maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 30/08/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12076, Karar No: 2016/6434, Tarih: 02.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/12076 E.  ,  2016/6434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...' nin, dava dışı müteahhit ....' ne inşa ettireceği “...”' nden 12.07.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün 23.08.2008 tarihinde teslim edildiğini, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek şimdilik 10.000.00.TL' nın, yargılama sırasında verilen 08.05.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 18.510.00.TL' nın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalı, dava konusu dairenin davacıya eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, açık ayıp yönünden süresinde ayıp ihbarı bulunmadığından reddine, gizli ayıplar yönünden 9.742.00.TL' dan, 5.000.00.TL' ya 01.03.2013 dava tarihinden bakiye 4.742.00.TL' ya 08.05.2014 ıslah tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki 3. ve 4. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki 3. ve 4. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının, mahkemece gizli ayıp olarak nitelendirilen ayıplarla ilgili temyiz itirazı yönünden; Dava tarihi olan 01.03.2013 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddesi uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 6098 sayılı TBK.’ nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının 12.07.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 23.08.2008 tarihinde teslim edildiği ve 01.03.2013 tarihinde bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile sabittir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının 12.07.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 23.08.2008 tarihinde teslim edildiği ve 01.03.2013 tarihinde bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile sabittir.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet rapor ve ek raporunda “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; bu ayıpların “açık” yada “gizli” olup olmadığı ve “gizli ayıp” olarak nitelendirilen ayıplar yönünden (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak) yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, “açık” yada “gizli” ayıplı olup olmadığı ayrıca bu ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davacının eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden; Davacı eksik işlerle ilgili talepte bulunmasına rağmen mahkemece bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Hal böyle olunca mahkemece, davacının eksik işlerle ilgili talebinin, eksik ifa veya ayıp olup olmadığı, ayıp olarak nitelendirilirse açık ve gizli ayıp niteliğinde mi, süresinde ihbar edilip edilmediği değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile bu hususta karar verilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

4-Davacı, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000.00.TL' nın tahsilini istemesine ve bu miktarın içinde kalan 9.742.00.TL yönünden davalının temerrüdünün dava tarihi itibariyle oluşmasına rağmen mahkemece de gizli ayıp yönünden 9.742.00.TL' dan 5.000.00.TL' ya 01.03.2013 dava tarihinden bakiye 4.742.00.TL' ya 08.05.2014 ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

4-Davacı, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000.00.TL' nın tahsilini istemesine ve bu miktarın içinde kalan 9.742.00.TL yönünden davalının temerrüdünün dava tarihi itibariyle oluşmasına rağmen mahkemece de gizli ayıp yönünden 9.742.00.TL' dan 5.000.00.TL' ya 01.03.2013 dava tarihinden bakiye 4.742.00.TL' ya 08.05.2014 ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

5-Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince davalı yararına, 3. ve 4. bent gereğince davacı yararına hükmün BOZULMASINA, 5. bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5873, Karar No: 2021/9681, Tarih: 16.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5873 E.  ,  2021/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Babalık Davası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340 ıncı maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3 üncü maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1 inci maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.16.12.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/25571, Karar No: 2008/22617, Tarih: 22.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/25571 E.  ,  2008/22617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

2005 Bütçe Kanunu'nun faize ilişkin hükümlerinin Anayasa Mahkemesinin 28.5.2008 tarihinde yayımlanan kararına göre iptal edilmiş bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 22.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4271, Karar No: 2011/5987, Tarih: 02.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4271 E.  ,  2011/5987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI : ...

Dava dilekçesinde güneş enerjisi sisteminin kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Bozma ilamında bilirkişi raporunda açıklanan sakıncaların giderilebilmesi için güneş enerjisi sisteminin tekniğine uygun şekilde çatıya ve dolayısıyla sistemin ayaklarının da çatının altındaki beton zemine monte edilmesi suretiyle sabitleştirilmesi, su sızmalarına karşı gerekli önlemlerin alınması için mahkemece davalı tarafa makul bir süre verilmesi, bu tedbirler alındıktan sonra davanın reddine, alınmadığı taktirde kabulüne ve sistemin kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğinin belirtilmiş olduğu halde bu tedbirlerin alınıp alınmadığının yerinde keşif yapılarak denetlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davalı tarafın sistemi kuran kişiden aldığı faturalara dayalı olarak eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31375, Karar No: 2016/21912, Tarih: 12.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/31375 E.  ,  2016/21912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Dosyada yapılan incelemede, yargılama harçlarından ve bu kapsamda temyiz harçlarından muaf olmayan ve temyiz süresinin geçirilmesi nedeniyle verilen temyizin reddi ek kararını temyiz eden davalıdan temyiz harçlarının alınıp alınmadığı tespit edilememiştir.

Bu nedenle;

1- Temyizin reddi ek kararını temyiz eden davalıdan temyiz harçları tahsil edilmiş ise buna dair belgelerin dosya içine konması,

2- Ek kararı temyiz eden davalıdan temyiz harçları tahsil edilmemişse, yatırması için HMK. hükümleri uyarınca muhtıra çıkarılarak kesin süre verilmesi ve sonucunun eklenerek işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/949, Karar No: 2019/546, Tarih: 17.09.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/949 E.  ,  2019/546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 814-825

6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanık ...'in aynı Kanun'un 13/1 ve TCK'nın 52/1-4 ve 54. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen 7.300 TL ve doğrudan verilen 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve müsadereye ilişkin Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.06.2014 tarihli ve 14-350 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 01.07.2015 tarih ve 28627-20625 sayı ile;

"Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının gerekçeli olması ve hükmün gerekçesinde infazda kuşkuya neden olmayacak şekilde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin hangi delillere dayandığının belirtilmesi ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirmesinin yapılması gerekirken gerekçeden yoksun biçimde mahkûmiyet hükmü kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi ise 30.11.2015 tarih ve 814-825 sayı ile;

"Mahkeme kararlarının gerekçeli olması koşulu şekli suçlara da ait olsa, araç sanığa ait olduğuna ve silah araç içerisinde ele geçirildiğine göre; mahkememiz kararında açıkça yazıldığı üzere ekspertiz raporuna göre 6136 sayılı Kanun'a aykırı olduğu saptanan tabancanın araçta ele geçirilmesi mahkememizce yeterli delil kabul edilmekle, aşağıdaki hüküm kurulmuş ve başkaca gerekçe yazılmasına gerek görülmemiştir." gerekçesiyle bozma kararına direnerek sanığın önceki hüküm gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2016 tarihli ve 24775 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.10.2016 tarihli ve 3016-9464 sayılı tevdi kararıyla Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 1316-2038 sayı ile; 5320 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 05.07.2017 tarih ve 462-8748 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; direnme kararına konu bozulan ilk hükmün yeterli gerekçe içerip içermediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; direnme kararına konu bozulan ilk hükmün yeterli gerekçe içerip içermediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesince 03.06.2014 tarih ve 14-350 sayı ile sanığın aynı Kanun'un 13/1 ve TCK'nın 52/1-4 ve 54. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilen 7.300 TL ve doğrudan verilen 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve müsadereye hükmedildiği,

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesince 01.07.2015 tarih ve 28627-20625 sayı ile; gerekçeden yoksun biçimde mahkûmiyet hükmü kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği,

Bozmaya direnen Yerel Mahkemenin 30.11.2015 tarihli ve 814-825 sayılı hükmünün gerekçe bölümünde ise bozulan ilk hükümde olduğu gibi iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin anlatıldığı, ardından suça konu tabancanın sanık ...’in kullandığı ve kendisinin de bulunduğu araçta ele geçirildiğine yönelik tanık ...’un ifadesi ile söz konusu silahın 6136 sayılı Kanun kapsamında olduğuna ilişkin ekspertiz raporuna değinilmek suretiyle bir kısım delillere yer verildikten sonra, "...aracın sahibi olduğu anlaşılan sanığın suçu işlediği sonuç ve kanaatine varılmıştır." şeklindeki kabul ile ulaşılan kanaatin belirtildiği,

Anlaşılmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması" başlıklı 141. maddesinin üçüncü fıkrası; "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Kararların gerekçeli olması" başlıklı 34. maddesinin birinci fıkrasında; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230. madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir.",

"Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar" başlıklı 230. maddesinde de;

"(1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir:

a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler.

b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.

c) Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi; bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak, Türk Ceza Kanununun 61 ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi; yine aynı Kanunun 53 ve devamı maddelerine göre, cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi.