muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7833, Karar No: 2022/8445, Tarih: 29.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7833 E.  ,  2022/8445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16.02.2021 tarih ve 2016/221 E. - 2021/131 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin banka hesabından talebi olmadığı halde iki kez sahte talimatlar ile 2 koçan halinde toplam 20 yapraklı çek karnesi alındığını ve bu çeklerin sahte imzalar atılarak, kullanıldığını, toplam 159.000,00 TL paranın davacının hesabından çekildiğini, hakkında Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/323 esas 2012/370 karar sayılı dosyasında yargılama yapılan sanık ...'ün resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından cezalandırıldığını ileri sürerek kullanılan ve bedeli tahsil edilen çeklerin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek T.C.Merkez Bankası reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davalının ikametgahının İstanbul olduğunu, ayrıca taraflar arasındaki yetki sözleşmesi uyarınca yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğu belirtilerek yetki ve zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/323 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiği, davanın çekte imzası bulunan diğer cirantalara yöneltilmesi gerektiğinden davacının dava açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığını ve davacı şirketin vekalet verdiği şirket müdürü olan ...'e çeklerin teslim edilmiş olması nedeniyle, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına, İstanbul Jandarma Kriminal Laboratuvarından alınan 24.12.2018 tarihli rapora göre, inceleme konusu çekler ve ödeme talimatları üzerinde atılı bulunan söz konusu imzaların ...'ın eli ürünü olmadığı, taklit edilmek suretiyle atıldığının tespit edildiği, 11.12.2020 tarihli bilirkişi raporuna göre de, davalı ... A Ş.'nın gerek çek yapraklarını sahte talimatlarla üçüncü kişilere teslim etmesinden ve gerekse sahte olarak düzenlenmiş bu çeklerin bedellerinin ödenmesinden dolayı hesap sahibi davacı Ekol Lpg Gazete Yayın Dağıtım İnş, Nak. Gıda vc İçecek Mad. Paz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ne karşı sorumlu olduğu, ödenen toplam 159.000,00 TL'den 24.000,00 TL'nin 19.03.2008 tarihinden itibaren, 75,000,00 TL'nin 24.03.2008 tarihinden itibaren, 30,000,00 TL'nin 01.04.2008 tarihinden itibaren itibaren, 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesi uyarınca uygulanacak ticari yasal faizi ile birlikte sorumlu olduğunun tespit edildiği, davalının dava tarihinde önce temerrüte düşürülmediğinden temerrüt tarihinin 22.04.2013 dava tarihinin olması gerektiği, davalı bankanın davacının oluşan zararından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, 159.000,00 TL maddi tazminatın 22/04/2013 dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacı şirkete ait çeklerin sahte imzalarla düzenlenmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davalı ... A Ş.'nın gerek çek yapraklarını sahte talimatlarla üçüncü kişilere teslim etmesinden ve gerekse sahte olarak düzenlenmiş bu çeklerin bedellerinin ödenmesinden dolayı hesap sahibi davacı Ekol Lpg Gazete Yayın Dağıtım İnş, Nak. Gıda ve İçececek Mad. Paz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ne karşı sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davacı çalışanı ...’ün dava konusu olay nedeniyle resmi evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından yargılandığı Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamada, davacı çalışanı ...’ün davaya konu ödeme talimatlarında ve çeklerdeki imzaları davacı şirket yöneticilerinin imzalarını taklit ederek kendisi tarafından atıldığını, bunun yanında alınan bilirkişi raporunda ödeme talimatlarındaki ve çeklerdeki imzaların davacı yöneticilerine ait olmadığının belirlendiği gerekçesiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş, karar Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleşmiştir. Bu durumda, anılan sahte çekleri tanzim edenin davacının çalışanı olduğu, davacının adam seçme ve denetlemede özen sorumluluğu gereğince müterafik kusurunun bulunduğu nazara alınarak, davacının müterafik kusur oranının tespiti ile neticesine göre karar vermek gerekirken, anılan husus nazara alınmadan tahsil edilen bedelin tamamına hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı vekilinin temyiz istemine gelince, kabule göre, haksız fillerde temerrüdün olay tarihinde gerçekleşeceği hususu nazara alınmaksızın her işlem tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, davalıya dava açılmadan önce temerrüde düşürülmediğinden bahisle dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı taraf vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 29.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3080, Karar No: 2023/2131, Tarih: 31.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3080 E.  ,  2023/2131 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2012 E., 2022/907 K.

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 09.02.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/54 E., 2021/432 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan vergi dairesi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan vergi dairesi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçluya ait aracın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde tüm paranın şikayet olunan vergi dairesine ödendiğini, vergi dairesinin haczinin 24.09.2018 olduğunu, sıra cetvelinde vergi dairesi alacağının haciz tarihinden sonra tahakkuk etmiş alacaklar ile vadesi gelmemiş alacakların dahil ederek yer verildiğini, haciz tarihinden sonra tahakkuk etmiş alacaklar ile vadesi gelmemiş alacakların ilk haciz kapsamında değerlendirilmeyeceğini, vergi borcunun şirkete mi yoksa şirket ortağına mı ait olduğu konusunda araştırma yapılmadığını, süresinde satış talep etmeyen vergi dairesinin haczinin düştüğünü ileri sürerek vergi dairesinden kalan paranın müvekkili dosyasına ödenmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vergi dairesi cevap dilekçesinde; borçlunun vergi borçlarından dolayı adına kayıtlı aracına haciz konulduğunu, aracın satıldığını, satış masrafları karşılandıktan sonra kalan miktarın sıra cetvelindeki ilk sırada yer alan müvekkili vergi dairesine ödendiğini, sıra cetvelinin yasaya ve hukuka uygun olarak düzenlendiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayet olunan Beydağı Vergi Dairesi'nce borçluya ait satışı yapılan aracın üzerine 24.09.2018 tarihinde haciz konulduğu, ilk haciz tarihi itibariyle tahakkuk etmemiş ve vadesi gelmemiş alacaklar için yeniden haciz konulması gerektiği vadesi gelmemiş veya tahakkuk etmemiş alacakların bu haciz kapsamında değerlendirilemeyeceği, davacının alacağının da rehinli alacak olması sebebiyle vergi dairesinden kalan paranın 2. sırada rehinli alacağı bulunan şikayetçiye ödenmesi gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vergi dairesi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet olunan vergi dairesi vekili istinaf dilekçesinde; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunun 21. maddesi gereğince şikayete konu sıra cetvelinde, satılan aracın bedelinin tamamının Beydağı Vergi Dairesi Müdürlüğüne ödenmesinin yasaya ve hukuka uygun olduğunu ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tahakkuk etmemiş ve vadesi gelmemiş alacaklar için yeniden haciz konulması gerektiği, Beydağı Vergi Dairesi'nce haciz tarihinden sonra tahakkuk etmiş veya vadesi gelmemiş alacakları için herhangi bir haciz konulmadığı, bu nedenle sıra cetvelinin iptaline dair ilk derece mahkemesi kararının doğru olduğu gerekçesiyle şikayet olunan vergi dairesi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vergi dairesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

şikayet olunan vergi dairesi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, İİK 142, 6183 Sayılı yasa 21. Maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayet olunan vergi dairesi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Şikayet olunan harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11019, Karar No: 2015/17406, Tarih: 22.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/11019 E.  ,  2015/17406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1.... Bankası A.Ş.....Şubesi vek. Av. ... 2- ... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında...Asliye Hukuk Mahkemesinden (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 25.03.2014 gün ve 2012/181 E. - 2014/132 K. sayılı hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dosyanın yapılan incelemesinde, uyap ortamında, davalı ... vekilinin muhtıraya rağmen temyiz harçlarını yatırmadığından bahisle mahkemece 13/07/2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, işbu ek kararda katibin e-imzasının olmadığı, ek kararın fiziken de dava dosyası içinde bulunmadığı görülmekle, öncelikle uyap ortamındaki ek karardaki katibin e-imza eksikliğinin giderilmesi ya da fiziken imzalı ek kararın dava dosyası içine alınarak davalı ... vekiline ek kararın tebliğ edilip yasal temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2934, Karar No: 2022/13832, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2934 E.  ,  2022/13832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Sanıklar hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; sanık ...'in savunmasında, ...’nin kendilerini işe alma vaadiyle kandırdığını, eşi ... ve kendisinin adına çok sayıda şirket kurduğunu, sahte fatura düzenlenmediğini beyan etmesi, sanık ...'in ise savunmasında, ... tarafından mağdur edildiğini, diğer sanık ...'yi tanımadığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sahte olduğu iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Başkanlıklarından sorulmak suretiyle getirtilip, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve ... ya da ...'a ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-... ve ...’ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıklar ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da adı geçen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Şirket adına KDV beyannamelerinin kimin tarafından verildiğinin araştırılması, muhasebeci tarafından verildiğinin anlaşılması halinde açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilip duruşmaya çağrılarak CMK’nin 46 ve 48. maddeleri gereğince çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sanıkları tanıyıp tanımadığı, suça konu faturaların kim tarafından getirildiğinin sorulması,

4-Şirket adına KDV beyannamelerinin kimin tarafından verildiğinin araştırılması, muhasebeci tarafından verildiğinin anlaşılması halinde açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilip duruşmaya çağrılarak CMK’nin 46 ve 48. maddeleri gereğince çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sanıkları tanıyıp tanımadığı, suça konu faturaların kim tarafından getirildiğinin sorulması,

5-Sanıkların çok sayıda şirkette ortaklık ve yöneticilik vasıflarının bulunduğu, 2009 ve 2013 yılları arasında tesis edilen farklı mükellefiyetler nedeniyle haklarında çok sayıda sahte fatura düzenleme suçundan kamu davalarının açıldığının anlaşılması karşısında, sanıkların savunmasının araştırılması ve suç kastının varlığının tespiti bakımından, sanıkların adına tesis edilen tüm mükellefiyetlerin ne şekilde oluşturulduğu, savunmada belirtildiği gibi tek bir vekaletnameye istinaden mi bu işlemlerin gerçekleştirildiği, yoksa değişik tarihlerde hisse devri yoluyla bizzat noter huzurunda katılımları ile mi gerçekleştirildiğinin araştırılması, yine dava konusu mükellef ... Elektro Bilg. İletişim, Tem, Turz, Taş. İnş. Tic. Ltd. Şti.'nin tarh dosyası incelenerek yoklama fişi vb. belgelerde sanıkların imzasının bulunup tespit edilmesi, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi,

6- Mükerrer yargılamaya sebebiyet verilmemesi açısından, sanıklar hakkında aynı mükellefiyet nedeniyle 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan ve temyiz incelemesinden geçen Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/1156 esas sayılı dosyanın akıbeti araştırılarak kamu davalarının birleştirilmesi,

7- Sonucuna göre, toplanan tüm deliller değerlendirilip suçun sübutu halinde, hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5722, Karar No: 2020/2603, Tarih: 04.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5722 E.  ,  2020/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01/03/2016 gün ve 2014/177 - 2016/116 sayılı kararı onayan Daire'nin 19/09/2018 gün ve 2016/14030 - 2018/5451 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketçe Tüpraş...A.Ş'ye ait emtiaların Batman'dan Kırıkkale'ye taşınması işinin nakliyat emtia sigorta poliçesi ile teminat altına alındığını, 25.05.2013 tarihinde sigortalı emtianın taşınması sırasında bazı vagonların raydan çıkması neticesinde hasar meydana geldiğini, hasar bedeli olan 126.506,45 TL'nin 17.01.2014 tarihinde sigortalıya ödendiğini, davalının taşımada gerekli dikkat ve özeni göstermemesi ve kusuru ile hasarın oluşmasına neden olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 126.506,45 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, bunun kabul görmemesi halinde ise doğal afet sebebiyle mücbir sebepten kaynaklanan olayda müvekkili kurumun sorumluluğunun bulunmadığını, davacının zararının daha az olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2423, Karar No: 2019/8358, Tarih: 07.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2423 E.  ,  2019/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.06.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 03.04.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2, 116/1,31/2 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, 11.05.2011 olan suç tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 07/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.