muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10437, Karar No: 2012/14275, Tarih: 25.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10437 E.  ,  2012/14275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.05.2011 tarih ve 2011/199-2011/329 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirket bünyesinde başhemşire olarak çalışırken taraflar arasında imzalanan 17.12.2010 tarihli ek iş sözleşmesi hükümleri uyarınca sözleşme devam ettiği müddetçe davalının yazılı onay almadan başka bir işverene bağlı olarak çalışamayacağını, sözleşmenin herhangi bir nedenle feshi halinde dahi 2 yıl süre ile yazılı izin almadan işveren ile aynı veya benzer iştigal konularında işverenin hizmet bölgesi içinde çalışamayacağını, aynı süre zarfında işveren ile dolaylı ya da doğrudan rekabet edemeyeceğini, işverenin hastalarını/müşterilerini tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek eylemlere girişemeyeceğini, hasta/müşterilerle bir başka kuruluşta hizmet almasına yönelik yazılı, görsel ve işitsel doğrudan ya da dolaylı olarak görüşemeyeceğini, buna rağmen davalının müvekkili şirket bünyesinde başhemşire olarak çalışmakta iken 12.03.2011 tarihinden itibaren işe gelmeyerek iş aktini haksız ve bildirimsiz olarak feshettiğini, 16.03.2011 tarihinden itibaren de SGK kaydını yaptırarak müvekkilinin rakibi ve hizmet bölgesinde çalışan bir kuruluşta çalışmaya başladığını, işverenin hastaları/müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek eylemlere giriştiğini, davalı ile birlikte ayrılan bir kısım işçilerle haksız rekabete neden olacak şekilde hastalar nezdinde kurdukları baskı, yönlendirme, özendirme ile müvekkilinin tedavisini yaptığı 33 hastanın üç gün içinde ayrılarak davalının yeni işyerinde tedavilerini devam ettirdiklerini belirterek davalının rekabet hükümlerine aykırı eylemlerinin men'ini, rekabet yasağına aykırı davranışları nedeniyle 45.760,68 TL cezai şartın ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin uğramış olduğu zararın tazmini için 1.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın iş mahkemelerinin görev alanına girdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre uyuşmazlıkta İş Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili, davanın iş mahkemelerinin görev alanına girdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre uyuşmazlıkta İş Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlığın davalının davacı şirketle olan sözleşmesinin feshinden sonraki döneme ait olduğu anlaşılmıştır. “İş aktinin devamı sırasında işçinin sadakat borcundan kaynaklanan rekabet etmeme yasağına aykırılık halinde, bu tür davalara bakmakla görevli mahkeme iş mahkemesidir. İş aktinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi halinde ise, buna dayalı olarak açılacak dava niteliği itibariyle 818 sayılı BK'nun 348. maddesi kapsamına girmekle ve bu kapsamdaki davalar TTK'nun 4/1-3 maddesinin açık hükmü karşısında tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olmakla, bu tür davaların ticaret mahkemelerinde incelenip karara bağlanması gerekir” şeklindeki HGK'nun 29.02.2012 tarih ve 2011/11-781 Esas, 2012/109 karar sayılı ilamı uyarınca mutlak ticari dava niteliğindeki eldeki davaya bakma görevi de ticaret mahkemesine ait olup; yerel mahkemenin, iş mahkemesinin davaya bakmakla görevli olduğundan bahisle, verdiği görevsizlik kararı usul ve yasaya aykırı görülmüş, kararın bu yönüyle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10292, Karar No: 2014/21161, Tarih: 19.11.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/10292 E.  ,  2014/21161 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

İflas Müdürlüğü'nden ikinci alacaklılar toplantısının yapılıp yapılmadığının ve iddia konusu alacakların sıra cetveline kaydedilip kaydedilmediğinin, sıra cetveline kaydı yapılmış ise itiraz olunmayan sırasına mı yoksa şüpheli alacaklar sırasına mı kaydedildiğinin sorularak verilecek cevabın eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20216, Karar No: 2018/7683, Tarih: 20.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20216 E.  ,  2018/7683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün sonuç kısmında her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmalı ve taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir (HMK m.297/2). Yasal gereklilik böyleyken mahkemece davacı kadının evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı (TMK m. 166/1) boşanma talebi hakkında hüküm kurulduğu halde, pek fena muamele (TMK m.162) hukuki sebebine dayalı talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmadan karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.06.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/19891, Karar No: 2010/2631, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19891 E.  ,  2010/2631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/317, Karar No: 2015/255, Tarih: 15.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/317 E.  ,  2015/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 106/1, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 2.175,00 Türk lirası adli para ve 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5-8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 03/02/2012 tarihli ve 2011/317 esas ve 2012/61 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi üzerine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 106/1, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 2.175,00 Türk lirası adli para ve 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2014 tarihli ve 2014/521 esas, 2014/556 sayılı kararının ...Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/02/2015 gün ve 44958 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince hükmedilen 500,00 Türk lirası adli para cezasının miktarının günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden hesaplanmasına rağmen hakaret suçundan aynı Kanun'un 125/1, 125/4, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.175,00 Türk lirası adli para cezasının aynı gerekçelerle bu kez günlüğü 25,00 Türk lirası üzerinden hesaplanması neticesinde fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I-Olay:

... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2014 tarihli 2014/521 esas ve 2012/556 sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilerek, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri nazara alınarak günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden hesaplanmak suretiyle 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hakaret suçundan seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilerek, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri nazara alınarak günlüğü 25,00 Türk lirası üzerinden hesaplanmak suretiyle 2.175,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kesin olan bu karara karşı kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Sanık hakkında tehdit suçundan hükmedilen adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden hesaplanmasına rağmen hakaret suçundan hükmedilen adli para cezasının aynı gerekçelerle günlüğü 25,00 Türk lirası üzerinden hesaplanmasına yönelik hukuka aykırılığa ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Sanık hakkında tehdit suçundan hükmedilen adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden hesaplanmasına rağmen hakaret suçundan hükmedilen adli para cezasının aynı gerekçelerle günlüğü 25,00 Türk lirası üzerinden hesaplanmasına yönelik hukuka aykırılığa ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Somut olayda, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkında tehdit suçundan hükmedilen adli para cezasının günlüğü, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri nazara alınarak 20,00 Türk lirası olarak belirlendiği halde, hakaret suçundan kurulan hükümde adli para cezasının günlüğü aynı gerekçelere dayanılarak 25,00 Türk lirası olarak belirlenmek suretiyle hükümde çelişki meydana getirilmesinde ve sanık hakkında hakaret suçundan sonuç olarak fazla adli para cezası tayin edilmesinde isabet görülmediğinden... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2014 tarihli ve 2014/521 esas, 2014/556 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince karardaki hukuka aykırılık hükümlüye daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle; sanık hakkında hakaret suçundan TCK’nın 125/1. maddesi gereğince takdiren 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3- TCK'nın 125/4. maddesi gereğince 1/6 oranında arttırılarak 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, sanığın 87 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5- Gün üzerinden belirlenen adli para cezasının, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince, mahkemece bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonucu, sanığın sonuç olarak, 1.740,00 Türk lirası adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararın öbür yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 15.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15954, Karar No: 2014/11960, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15954 E.  ,  2014/11960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2011/482-2013/691

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı E. Banyo G. San. ve Tic. AŞ vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra ve

2-Temyiz eden davalı E.Banyo G. San. ve Tic. AŞ vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18008, Karar No: 2017/3380, Tarih: 25.04.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/18008 E.  ,  2017/3380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.03.2006 gününde verilen dilekçe ile mirastan feragat sözleşmesinin iptali talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 08.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 25.04.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6832, Karar No: 2014/1233, Tarih: 20.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6832 E.  ,  2014/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2013

NUMARASI : 2013/25-2013/192

Taraflar arasındaki gecikme tazminatı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı S.. H.. dışındaki davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalı yüklenicinin edimlerini zamanında yerine getirmediğini ileri sürerek, sözleşme ile belirlenen gecikme tazminatı ve sözleşme ile karşılanamayan zararının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklandığı, davacıların tacir olmadığı, TTK'nın 4. ve 5. maddeleri dikkate alınarak, davada Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Karar, davalılar N.. H.., .... İnş. San. Tic. A.Ş. ve N.. H.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı S.. H.. dışındaki davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı S.. H.. dışındaki davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7706, Karar No: 2024/2210, Tarih: 09.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/7706 E.  ,  2024/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/470 E., 2021/235 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında Dairemizin bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli 2015/305 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4. ve 53/6. maddeleri gereğince 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş karar verilmiş,

2.Katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 25.11.2020 tarihli 2019/7977 Esas, 2020/6410 Karar sayılı ilamı ile;

"1-"U" dönüşünün yasak olduğu kavşak mahallinde kurallara aykırı olarak "U" dönüşü yapan sanık hakkında, bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden, TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması sureti ile eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde; belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgileri incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem E sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, aynı zamanda mevcut sürücü belgesi sınıflarının birbirleri yerine ikamesinin söz konusu olmadığı, dolayısıyla sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi," gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/470 Esas, 2021/235 Karar sayılı kararı ile Dairemiz tarafından verilen bozma ilamına uyulmuş, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/1-6. ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.10.2021 havale tarihli ve 2021/119535 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekili temyiz sebepleri; eksik incelemeye, cezanın yetersiz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 13:40 sıralarında azami hız sınırı 110 km/sa olan meskun mahal dışında, her iki aracın gidiş istikametinde ana yol tali yol kavşağı levhası bulunan, 7 metre genişliğinde, bölünmüş, eğimsiz kuru asfalt yolda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile Muğla istikametinden Antalya istikametine seyretmekte iken, olay mahalli olan kontrolsüz dört yönlü kavşağa geldiğinde “U dönüşü yapılamaz” şeklinde uyarı levhası bulunmasına rağmen "U" dönüşü yapmak için sola manevra yapıp dönüşünü tamamlamaya çalıştığı esnada, Antalya istikametinden Muğla istikametine seyir halinde olan müteveffa ...’ın sevk ve idaresindeki motosikletinin sol ön kısmıyla, sanığın aracının sağ ön tampon ve far kısmının çarpışması sonucu ...'ın ölümü ile sonuçlanan trafik kazasında; asli kusurlu olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,