muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/547, Karar No: 2021/193, Tarih: 04.05.2021

Bu dairelerin cemaat için önemli daireler olduğunu söyleyebilirim. Çünkü daha sonra yapılan iş bölümü ile cemaat için önemli olan davalar bu dairelere aktarıldı. Cemaat için önemli olmayan işlerin geldiği 2. Ceza, 6. Ceza, 7. Ceza, 10. Ceza gibi dairelerde cemaat mensuplarının azlığı görülecektir. Hatta bu dairelere verdikleri cemaat mensupları da daha az güvenilir insanlardı..." demiştir.

Sanık ve müdafisi, tanık beyanlarının aşamalarda farklılık gösterdiği ve çelişkiler içerdiğini iddia etmişlerse de soruşturmada alınan beyanların mahkemece açıklattırılması nedeniyle ortaya çıkan bu durumun beyanlar arasında farklılık ve çelişki olarak değerlendirilemeyeceği, soruşturmalarda alınan beyanlar ile mahkeme huzurundaki ifadelerin birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı olduğu, tehdit, vaat, cebir veya işkenceyle alındığına dair hiçbir delil bulunmadığı bu beyan ve ifadelerin sanığın FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütü içerisindeki konumuna ve geçmişine yönelik bilgiler içerdiği görülmüştür.

Yargıtay dairelerine üye belirleme süreci ile ilgili dosyaya yansıyan tanık beyanlarının incelenmesinde ;

Yargıtay dairelerine üye belirleme süreci ile ilgili dosyaya yansıyan tanık beyanlarının incelenmesinde ;

Tanık ... 12.10.2016 tarihli beyanında, ''2011 yılında yapılan Yargıtay üyelerinin seçiminden sonra Divan ve Daire Başkanlıkları ve Üyelerinin nasıl oluştuğu ve bu konuda cemaatin talimatı ve yönlendirmesi olup olmadığı konusunda; ''..o dönem diğer cemaat mensuplarının etkisi ile Dairelerin oluşumunun gerçekleştirildiğini, cemaatin talimatı üzerine hangi dairede hangi üyenin görev yapacağının belirlendiğini, bu belirleme sırasında ... cemaati mensubu olan kişilerin 4. Hukuk, 18. Hukuk, 4. Ceza, 5. Ceza, 8. Ceza, 9. Ceza, 11. Ceza, 14. Ceza, 15. Ceza Dairelerinde heyet çoğunluğunu sağlayacak şekilde dağıtımının yapıldığını, bu dairelerin cemaat için önemli daireler olduğunu söyleyebileceğini, çünkü daha sonra yapılan iş bölümü ile cemaat için önemli olan davaların bu dairelere aktarıldığını, cemaat için önemli olmayan işlerin geldiği 2. Ceza, 6. Ceza, 7. Ceza, 10. Ceza gibi dairelerde cemaat mensuplarınının azlığının görüleceğini, hatta bu dairelere verdikleri cemaat mensuplarının daha az güvenilir olduğunu, ....sonra Yargıtay'da dairelerin iş bölümünün değiştirildiğini, bu işbölümü değişikliğini de bizzat cemaatın gerçekleştirdiğini, kamuoyunda bilinen cemaat için önemli olan Balyoz, Şike, Hipnoz, Kurdoğlu gibi davaların böylece cemaatin güçlü olduğu dairelerin görev alanına girdiğini, iş bölümünün divan başkanlığı tarafından belirlendiğini, divanda cemaat mensuplarının çoğunlukta olduğundan mı yoksa başka kişilerin talimatı üzerine mi bu iş bölümünün gerçekleştirildiği hususunda ise; o dönem divanda cemaat mensuplarının çoğunlukta olduğunu, ancak bu iş bölümünü bizzat üst seviyedeki kişilerden aldıkları talimatlar üzerine ( haklarında örgüt üyesi / yöneticisi olma suçundan dava ya da soruşturma bulunan eski Yargıtay üyeleri) ...belirleyip divan başkanlığına bildirdiğini bildiğini, bu talimatı bizzat bu kişilere kimin verdiğini bilmediğini, HSK ya seçildikten sonra ...nin HSYK sorumlusu olduğunu gördüğünü'' beyan ettiği,

Tanık ...'in 28.11.2016 tarihli beyanında; ''Yargıtay ve Danıştay üyeleri ile ilgili yaptığı çalışmalarda beyanında belirttiği bloklar ve bloklara dahil üyelerin sayısının değerlendirilmesi sonucunda, cemaat mensubu üyelerin hem Yargıtay’da hem de Danıştay’da iş bölümüne göre kritik dairelerde yoğunluk teşkil edip etmediği yönündeki tespitlerine ilişkin olarak; Yargıtayda yapılan seçimlerde cemaat mensuplarının salt çoğunluğu ele geçirmiş gibi davrandıklarını, İ. O. (...) ile beraber Yargıtay ve Danıştay’da cemaat mensubu olmayan üyeleri cemaat mensupları ile ilgili olarak bilgilendirmeye ve yönetim işlerine müdahale edebilmeleri için kendi aralarında bir istişare mekanizması kurulması için çalışma yapmaya karar verdiklerini, bunun üzerine Yargıtay’da sonra Danıştay’da cemaat mensuplarının ve diğer üyelerin sayılarının daire daire belirlenmesi amacıyla bir çalışma yaptığını, çalışmasına yönelik liste hazırladığını, hazırladığı listeden örneklemeler vererek ( 4. Hukuk Dairesinde 6 cemaat mensubu, 18. Hukuk Dairesinde 5 cemaat mensubu, 4.Ceza Dairesinde 5 cemaat mensubu, 5. Ceza Dairesinde 7 cemaat mensubu, 9.Ceza Dairesinde ise 9 cemaat mensubu (bu tabloyu yaptığı sırada Başkan ... beyin de Balyoz davasının temyiz incelemesinde bu yapıya mensup üyelerle birlikte hareket etmesi nedeniyle 9 yazdığını, Başkan ... beyi düşersek 8 üye diyerek sanığında içinde bulunduğu sayıyı belirtmiştir), 11.Ceza Dairesinde 6 cemaat mensubu, 14. Ceza Dairesinde 6 cemaat mensubu, 15. Ceza Dairesinde 6 cemaat mensubu üye olduğunun ) tespitini yaptığını ( ki bu tespitler ...in beyanında belirttiği 4. Hukuk, 18. Hukuk, 4. Ceza, 5. Ceza, 8. Ceza, 9. Ceza, 11. Ceza, 14. Ceza, 15. Ceza Daireleri.... ile de örtüşmektedir), tespitlerine göre 4 ve üzeri bulunan daireleri cemaatin önemsediği düşünülürse Ceza Dairelerinde 4,5,6,8,9,10,11,12,13,14 ve 15.Ceza Dairelerinde yoğunlaştıklarının görüldüğünü, Yargıtay’daki toplam üye sayısına göre yaptığı tespitlerden de bahsederek Danıştay’da da bu tablonun benzer durumda olduğunu görülebileceğini'' beyan etmiştir.

Yukarıda ayrıntısı açıklanan deliller nazara alındığında, FETÖ/PDY terör örgütünün yapısı ve stratejisi kapsamında yüksek yargıda önem verdiği dairelere üyelerini görevlendirdiği, sanığın da örgütün özel önem atfettiği davaların temyiz mercii olan 9. Ceza Dairesinde görevlendirildiği anlaşılmıştır.

Sanıkla ilgili dosyaya alınan Bylock tespitleri incelendiğinde; Yargıtay eski üyeleri 59344 ID (A.A), 61335ID (...) ile yargı sivil imam şüphelisi 57171 ID'lere ait ByLock Tespit Ve Değerlendirme Tutanakları incelendiğinde, sanığın örgüt mensuplarının direktif ve talepleri doğrultusunda hareket ettiği ve örgüte maddi yardımda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Sanıkla ilgili dosyaya alınan Bylock tespitleri incelendiğinde; Yargıtay eski üyeleri 59344 ID (A.A), 61335ID (...) ile yargı sivil imam şüphelisi 57171 ID'lere ait ByLock Tespit Ve Değerlendirme Tutanakları incelendiğinde, sanığın örgüt mensuplarının direktif ve talepleri doğrultusunda hareket ettiği ve örgüte maddi yardımda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Söz konusu yazışmada, 57171 ID'den, 61335 ID e (Yargıtay eski üyesi ...) gönderilen 17.12.2015 19:14/19:15 ve 19:19 günlü ve saatli" alabilir..ne kadar vermisti ..kim abi"/ " altin ve tl miydi" / "abi onu cektim.... a ye verdim.... abi vasitasiyla takip etsrniz.ben de yazarim.bankadan cekildi".

Mesajlar akabinde, 57171 ID'den, bir diğer Yargıtay eski üyesine ait 59344 ID e gönderilen 17.12.2015 19:20 günlü ve saatli mesajda; "... A (17.12.2015 19:18): abi zek. erdogan 2000 lira 15 yarım altın ve 10 çeyrek altın. Cemal-06 (17.12.2015 19:19): abi onu cektim.... a ye verdim.... abi vasitasiyla takip etsrniz.ben de yazarim.bankadan cekildi", devamında 18.12.2015 13:17 günlü ve saatli mesajda; "bu farkli abi.zek.abinin.... a biliyor.para ... a de" şeklinde yazı içeriği gönderildiği tespit edilmiştir.

Dosya kapsamındaki Bylock Tespit ve Değerlendirme Tutanaklarında "..." kod adının örgüt sivil imamı şüphelisi ...'ın, "..." kod adını Yargıtay eski üyesi ...'ın, "... A" kod adının Yargıtay eski üyesi ...'nın, "Cemal" kod adını örgüt sivil imam şüphelisi ...'nun kullandığı değerlendirilmiştir.

Bylock içeriklerinden, Yargıtay eski üyesi ... 'nın, örgütün sivil imam şüphelisi ...'ya ait olduğu değerlendirilen Bylocka (57171 ID) gönderdiği mesajda, "... A (17.12.2015 19:18): abi zek. erdogan 2000 lira 15 yarım altın ve10 çeyrek altın" şeklinde para ve altının akıbetini sorması üzerine, ... cevabi mesajda "abi onu cektim.... a ye verdim.... abi vasitasiyla takip etsrniz.ben de yazarim.bankadan cekildi" şeklinde yazdığı ve akabinde her iki mesajlaşma içeriklerini kopyalayarak, Yargıtay eski üyesi kullandığı değerlendirilen "..." kod adlı 59344 ID Bylock a gönderdiği, paranın "zek. Abı" adı ile anılan sanığa ait olduğu, durumun "... a." kod adını kullanan ...'nın bildiği ve paranın "..." kod adını kullanan şahısta olduğunu bildirmiştir.

Sanık savunmalarında özetle; Soruşturmanın Yargıtay Kanunu'na göre yapılması gerektiğini, ağır cezayı gerektiren suçüstü hali bulunmadığını, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun yetkili olduğunu, isnad edilen suç görev suçu olduğundan Anayasa Mahkemesi'nin yetkili olduğunu, yargılamaya ilişkin çıkarılan KHK'ların anayasaya aykırı olduğunu, terör örgütünü Yargıtay'ın belirleyeceğini, iddianamede örgüt üyeliğinin somut delilleri bulunmadığını, öğrenciliği sırasında kredi yurtlar kurumunda kaldığından ...'ün beyanının atfı cürüm olduğunu, ...'in beyanlarını kabul etmediğini, cemaat toplantılarına gitmediğini, sosyal demokrat olduğunu, Yargıtay 9. Ceza Dairesinde görevlendirilmeyi kendisinin istemediğini, kumpas dosyalarında çalışmadığını, tanık beyanlarını kabul etmediğini, itirafçılığa zorlamak için cezaevinde hücre uygulaması yapıldığını, ...'da cemaat toplantılarına katılmadığını, Yargıtay 9. Ceza dairesinde terör dosyalarına bakmadığını, dairenin başka üyelerinin eylemlerinden sorumlu tutulduğunu, Ceza Genel Kurulu'ndaki takipli dosyalara katılmadığını, Bylock indirmediğini, kullanmadığını, başkalarının Bylock yazışmalarında ismi geçen ...'ın kendisi olmadığını, kimseye para ve altın vermediğini, giderlerine gçre böyle bir parayı bağışlamasının mümkün olmadığını, ismi geçen kişilerin tanık olarak dinlenmesi gerektiğini, Bylock delilinin yasal delil olmadığını, delilin hukuka uygun elde edilmediğini, örgüt, cemaat, tarikat dershanesine gitmediğini, KHK'yla ihraç edilmiş yakını bulunmadığını, Yar-Sav üyeliği olmadığını, kod adı bulunmadığını, hiçbir örgütle bağlantısı olmadığını, iftiraya uğradığını, lehe delillerin toplanması taleplerinin reddedildiğini beyan etmiştir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde;

Sanığın, silahlı terör örgütünde örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ederek örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin tüm Anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında Yargıtay Üyeliğine yerleştirildiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel motivasyonla hareket ederek örgüt adına faaliyetlerde bulunduğu, bu suretle FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve böylelikle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılmaktadır.

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY’nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmasına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla “mahrem alan” yapılanmasında yer alması, sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından; sanık hakkında TCK’nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu sebeplerle, sanık yönünden TCK'nın 314/2. maddesi kapsamında silahlı terör örgütüne üye olma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık ve müdafisinin temyiz itirazları doğrultusunda incelenmesi sonucunda, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Yargıtay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle hareket ettiği, gerçekleştirdiği eylemlerin vahameti karşısında işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağır olması birlikte değerlendirildiğinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK’nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “orantılılık” ilkesine aykırılık oluşturmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle;

1) Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 02.07.2019 tarih, 22/114 sayılı, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, oy birliğiyle,

2) Onama kararı ve sanığın tutuklukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme isteklerinin REDDİNE, oy birliğiyle,

3) Özel Dairece yapılan yargılama sırasında bazı oturumlarda heyetteki en kıdemli üye yerine kıdemsiz üyenin heyete başkanlık yapmasının usul ve yasaya uygun olup olmadığına ilişkin ön sorun bakımından, oy çokluğuyla,

4) Dosyanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 04.05.2021 tarihinde yapılan müzakerede karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10231, Karar No: 2011/14485, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10231 E.  ,  2011/14485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Kadastro müdürlüğünün 17/10/2008 tarihli senetsiz defteri başlığıyla gönderdiği yazıda davacı ...’ın belgesizden edindiği taşınmaz miktarları belirtilmiş ise de, anılan yazıda belirtilen parsellerin bir kısmının kadastro komisyonunca davacının pay miktarlarının değiştirildiği, yine anılan yazıda davacının kadastro mahkemesi ile hükümle edindiği taşınmaz miktarlarını içermediği gözlemlenmiştir. Bu nedenle, 3402 sayılı Yasanın 14/1. maddesinde ... 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırması amacıyla; davalı ... ve miras bırakanı yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen tüm taşınmazların (kadastro komisyonunca yapılan değişiklikler ile oluşan son hallerinin ve kadastro mahkemesinde hükümle edindiği taşınmazlar dahil) cinsi, parsel numaraları ve pay miktarlarının, tapu sicil ve kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup, davacı ...’ın belgesizden zilyetliğe dayalı olarak edindiği taşınmazların yüzölçümü miktarlarının tereddütte mahal bırakmayacak şekilde eksiksiz bir biçimde tespit ettirilerek, buna ilişkin cevabi yazıların, adına belgesizden yapılan tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının ilgili yerlerden getirtilerek bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7261, Karar No: 2014/459, Tarih: 27.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7261 E.  ,  2014/459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2013

NUMARASI : 2013/32-2013/67

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Temyiz tarihi itibariyle yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın 103/1-e maddesinde taraflar arasında görülen iflas sıra cetveline alacağın kayıt ve kabulüne ilişkin uyuşmazlığın adli ara vermede de bakılabileceği öngörülmüştür.

Mahkeme ilamı, davacı vekiline 12.07.2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup, karar İİK'nın 164. maddesinde yazılı 10 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 29.07.2013 günü temyiz edilmiştir. Tebligatın usulsüzlüğü de ileri sürülmemiştir. 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı HUMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanmaya devam edileceğinden, HUMK'nın 432/4. maddesi uyarınca süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 1989/3 E., 1990/4 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.01.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Genel mahkemelerde görülen iflasta sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen kararlara karşı temyiz kanun yolu bakımından, temyiz süresinin kaç gün olduğu, sürenin tefhimden mi tebliğden mi başlayacağı konusunda İİK'da açıklık yoktur. Dairemizin sayın çoğunluğu İİK'nın 164/1 uyarınca temyiz süresinin 10 gün olduğunu kabul etmektedir. İİK'nın 164/1 iflas davasında kararın tebliğinden itibaren temyiz süresinin 10 gün olduğunu

MUHALEFET ŞERHİ

Genel mahkemelerde görülen iflasta sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen kararlara karşı temyiz kanun yolu bakımından, temyiz süresinin kaç gün olduğu, sürenin tefhimden mi tebliğden mi başlayacağı konusunda İİK'da açıklık yoktur. Dairemizin sayın çoğunluğu İİK'nın 164/1 uyarınca temyiz süresinin 10 gün olduğunu kabul etmektedir. İİK'nın 164/1 iflas davasında kararın tebliğinden itibaren temyiz süresinin 10 gün olduğunu

düzenlemiştir. Bu hüküm istisna getiren bir düzenleme olup sadece iflas davasına ilişkin verilen kararla sınırlı uygulanabilir. İstisnanın dar yorumlanması, kıyas yoluyla genişletilmemesi ana kural olduğuna göre aynı hükmün genel mahkemelerden olan ticaret mahkemesinde görülen iflasta sıra cetveline itiraz davalarında uygulanamayacağı açıktır. İİK'da düzenlendiği halde genel mahkemelerde görülen itirazın iptali, menfî tespit davası ve tasarrufun iptali davalarında olduğu gibi, aynı şekilde genel mahkemelerden olan ticaret mahkemesinde görülen iflasta sıra cetveline itiraz davalarında verilen karar bakımından, kanunda istisnai bir düzenleme yer almadığından, temyiz süresi de genel hükümlere göre belirlenmelidir. Buna göre 1086 s. HUMK'nın 432 uyarınca temyiz süresi kararın tebliğinden itibaren 15 gün (uygulamaya girmesi halinde 6100 s. HMK'nın 361 uyarınca bir ay) olarak kabul edilmelidir.

Nitekim İİK genel mahkemelerde görülen davalarda genel uygulamadan ayrılıp istisna getirmişse bunu iflas davası yönünden İİK'nın 164/1'de olduğu gibi kararın tebliğinden, iflas ertelemesinde İİK 181 atfıyla 164/1'de kararın tebliğinden, iflasın kaldırılması davasında İİK 182'de kararın tebliğinden, konkordatonun tasdik ya da reddinde İİK 299'da kararın tefhiminden, konkordatonun bir alacaklı yönünden feshinde İİK 307'de kararın tebliğinden, konkordatonun tamamen feshinde İİK 308/2 atfıyla 299'da kararın tefhiminden itibaren 10 gün olduğunu açıkça düzenlemiş, icra mahkemesinden verilen istisnaen temyiz yolu tanınan kararlar için de İİK 363'de 10 günlük temyiz süresi olduğunu kanun düzenlemiştir.

Dairemiz kurulmadan önce bu tür davalara bakan Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 17.02.2010 tarih 2009/12367 E, 2010/1590 K sayılı kararındaki karşı oydaki görüş ile doktrinde Prof. Dr. B. Kuru, İcra İflas Hukuku El Kitabı Ankara 2013 s. 1332-1333'de temyiz suresinin genel hükümlere uygun olarak 15 gün olduğunu ileri sürmekte, yine Prof. Dr. T. Muşul da İcra İflas Hukuku 5. baskı Ankara 2013 s. 1409-1410'da yukarıda zikredilen karşı oydaki görüşe atıfla gerekçelendirerek temyiz süresinin genel hükümlere göre belirlenebileceğini zikretmektedir.

Hal bölye olunca iflasta sıra cetveline itiraz davalarında iflas davası için hüküm içeren İİK 164/1. maddesinin uygulama yeri bulunmadığını, genel hükümlerin uygulanması ile HUMK 432 uyarınca temyiz süresinin 15 gün olduğu (uygulanması halinde 6100 s. HMK 361 uyarınca bir ay olduğunu) davalı vekiline gerekçeli kararın 31.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve davalı vekilinin kararı son gün cumartesi pazara denk geldiğinden 17.06.2013 tarihindeki temyizin 15 günlük yasal süresi içinde olduğu kabul edilerek, işin esasının incelenmesi görüşünde olduğumdan aksi yönde oluşan Dairemizin sayın çoğunluğunun görüşüne katılamıyorum. 27.01.2014
Yargıtay — Esas No: 2013/3537, Karar No: 2014/8315, Tarih: 22.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/3537 E.  ,  2014/8315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/169957

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2010

NUMARASI : 2010/524 (E) ve 2010/744 (K)

SUÇ : Marka hakkına tecavüz

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu ürünlerin ele geçirildiği 23.04.2010 tarihinde yapılan arama sırasında işyerinde hazır bulunmayan sanık H.. B..'nın soruşturma aşamasında alınan savunmasında ve temyiz dilekçesinde işyerinin vergi kaydının adına olduğunu, ancak işyerini ağabeyi olan sanık S.. B..'nın işlettiğini, kendisinin sigortalı satış elemanı olarak M.. Deri San. Ltd şirketinde çalıştığını beyan etmesi ve sanık S.. B..'nın da işyerini kendisinin işlettiğini ve sorumluluğun kendisine ait olduğunu kabul etmesi karşısında; sanık H.. B..'nın savunmasında belirttiği yerde çalışıp çalışmadığı Sosyal Güvenlik Kurumu ve ilgili yerlerden araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şeklide karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık H.. B..'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.