muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/469, Karar No: 2015/3017, Tarih: 09.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/469 E.  ,  2015/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi sözleşmesi ile kredi çektiğini davalı banka tarafından kendisinden 1.300.00 TL kesinti yapıldığını, bu kesintinin haksız olduğunu ileri sürerek şimdilik 1.300.00 TL' nın, yargılama sırasında 30.09.2014 tarihinde talebini 600.00.TL daha artırarak toplam 1.900.00 TL' nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 1.900.00 TL' nın davalıdan tahsiline, alacağın 1.300,00 TL sine 01/09/2008 tarihinden itibaren, 600,00 TL sine 23.9.2009 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla 1.300,00 TL talep etmiş, ıslah dilekçesi ile de talebini yükseltmiştir. Borçlar Kanunun 117. maddesine göre muaccel hale gelen bir borcun borçlusu ancak alacaklının ihtari ile mütemerrit olur, ihtar mevcut değil ise dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz yürütülür. Bu durumda dosyada ihtar bulunmadığından davalının 1.300.00 TL yönünden dava tarihinden, 600.00 TL yönünden ıslah tarihi olan 30.09.2014 tarihinden itibaren temerrüde düştüğünün kabulü gerekeceğinden, mahkemece kesinti tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMK.' nun 370/2. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince mahkeme kararının hüküm bölümünün 1. bendindeki cümlenin çıkarılarak yerine “Davanın kabulü ile 1.900.00 TL' nın, 1.300.00 TL' sına dava tarihinden, 600.00 TL' sına ıslah tarihi olan 30.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6317, Karar No: 2011/15450, Tarih: 04.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6317 E.  ,  2011/15450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yapılan baraj kamulaştırması nedeniyle taşınmazın kullanılamadığından bahisle bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04.10.2011 günü temyiz eden davacı vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı idare vekili Av. ...'in yüzlerine karşı, duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, yapılan baraj kamulaştırması nedeniyle taşınmazın kullanılamadığından bahisle bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın baraj maksimum su seviyesinden itibaren 300 metrelik "baraj mutlak koruma alanı" içerisinde kalıp kalmadığı ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca taşınmazda hiçbir inşaat ve tarımsal faaliyetin yapılıp yapılamayacağı araştırılmadan davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 825,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3291, Karar No: 2020/11, Tarih: 16.01.2020

**19. Hukuk Dairesi         2019/3291 E.  ,  2020/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 17.01.2019 tarih 2018/1298 esas 2019/222 sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 16/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19045, Karar No: 2012/4739, Tarih: 14.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19045 E.  ,  2012/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava Kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazlardan 371 parselin ifrazen 1359 ve 1360 numaralı parsellere ayrıldığı ve yeni düzenlenen tapu kayıtlarına göre yalnızca 1360 numaralı parselde davacıların malik olduğu dosyadaki belgelerden anlaşılmasına rağmen, 371 parsel sayılı taşınmazın tamamının dere mutlak koruma alanında kaldığı gerekçesiyle bu parsel yönünden de hesaplama yapılmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi ,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7167, Karar No: 2018/17382, Tarih: 14.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/7167 E.  ,  2018/17382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 19.09.2018 tarihli ve 2017/19063 Esas - 2018/13259 Karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 19.10.2018 tarihli ve KD 3- 2015/280188 sayılı itiraznamesinde özetle, 5237 sayılı TCK sistematiğinde, sadece hapis cezası öngören suçlardan hüküm kurulduğunda, hükmolunan hapis cezasının TCK'nin 50. maddesinin 1. fıkrasına göre adli para cezasına veya seçenek tedbire çevrilmesine engel bir düzenleme bulunmadığından, yerel mahkemece kurulan usul ve kanuna uygun hükmün onanmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı gerekçelerle bozulmasına karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Konuya ilişkin olarak;

Prof Dr. İzzet Özgenç Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler (9. bası-seçkin- 676-677. sayfa) isimli kitabında konuya ilişkin olarak;

“Kısa süreli hapis cezasının “yaptırım”lardan birine çevrilmesi, hükmü kuran mahkemenin taktirinde olan bir husustur. Mahkemenin bu konuda taktir yetkisi iki hususa ilişkin bulunmaktadır. Bunlardan birincisi, fail hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasını seçenek “yaptırım”lardan birine çevirip çevirmemeye ilişkin bulunmaktadır. Mahkeme, seçenek “yaptırım”lardan birine çevirme konusunda kanaate vardıktan sonra, ayrıca bu cezayı maddede sayılan “seçenek yaptırım”lardan hangisine çevireceğini taktir edecektir.

Mahkeme her iki husustaki bu taktir yetkisini, “suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere” bakarak, kullanacaktır.

-1-

Mahkeme her iki husustaki bu taktir yetkisini, “suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere” bakarak, kullanacaktır.

-1-

Bu taktir yetkisinin kullanılması bağlamında tartışması gereken noktalardan biri, kişinin daha önce bir suç işlemiş olmasıdır. Madde metninde, kısa süreli hapis cezasının seçenek “yaptırım”lardan birine çevrilebilmesi için kişinin daha önce suç işlememiş olması bir şart olarak aranmamaktadır. Bundan çıkan sonuç, kişinin daha önce suç işlemiş olması, bilahare işlediği suçtan dolayı mahkum olduğu kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesine mutlak bir engel teşkil etmemektedir. Mahkeme, kişinin daha önce işlemiş olduğu suçu, bu suçun türünü, bu suçtan dolayı hükmolunan cezayı, bu cezanın seçenek yaptırımlardan birine çevrilmiş olup olmamasını, ertelenmiş olup olmamasını, “suçlunun kişiliği” bağlamında değerlendirecektir. Ancak belirtmemiz gerekir ki, maddenin üçüncü fıkrasındaki şu ibare, bu bağlamda izlememiz gereken yöntem bakımından bize bir ışık tutmamaktadır: “Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.”

Bu hükmün mefhumu muhalifine göre, (bu fıkra kapsamına giren) bir kişinin daha önce işlemiş bulunduğu bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkum edilmiş olması halinde, bilahare işlemiş bulunduğu suçtan dolayı mahkum olduğu (bu fıkra kapsamına giren) kısa süreli hapis cezası artık seçenek “yaptırım”lardan birine çevrilemez.

Bu kuralın, üçüncü fıkra ile sınırlı olarak değil, 50. madde kapsamında seçenek yaptırımlara çevrilebilme ile ilgili olarak göz önünde buundurulması gerektiği düşüncesindeyiz. Başka bir ifadeyle, TCK’nin 50. maddesinin mevcut düzenlemesi itibarıyla, kısa süreli hapis cezasının seçenek “yaptırımlar”dan birine çevrilebilmesi için, kişi daha önce bir suç işlemiş olsa bile, bu suç nedeniyle hapis cezasına mahkum edilmemiş olması şartını aramak gerekir. Aksi yorum TCK’nin diğer hükümleriyle bir çelişkiye neden olacaktır. Şöyle ki, kişinin mükerrir olarak işlediği suçun kanuni tanımında hapis cezası ile adli para cezasını seçimlik cezalar olarak belirlenmiş olması halinde, artık adli para cezasına hükmedilemeyecektir. (TCK, m. 58, f. 3). Bu itibarla, mükerrir kişinin bilahare işlediği bu suçtan dolayı hakkında adli para cezasına hükmedilememekle beraber, aksi yorumun kabulü halinde, mahkum olduğu kısa süreli hapis cezası, 50. maddedeki seçenek “tedbir”lerden birine çevrilebilecektir.

Kanaatimizce kısa süreli hapis cezasının seçenek “yaptırım”lardan birine çevrilebilmesi ve daha doğru bir ifadeyle, hapis cezasının toplumsal ortamda infazı yöntemi, ancak ilk defa suç işlemiş olan kişiler bakımından uygulanabilmelidir. Nitekim madde gerekçesinde bu müessesenin “gördüğü eğitim, yaşadığı sosyal çevre, psişik ve ahlaki eğilimleri itibarıyla tesadüfi suçlu özelliği taşıyan” kişiler bakımından öngörüldüğü ifade edilmiştir.” şeklindeki açıklamaları gözönüne alındığında;

-2-

Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilam bulunan sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3, 29 ve 62. maddeleri gereğince hapis cezasına hükmedilmesi ve netice cezanın türüne göre TCK'nin 58/1. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinden tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmeyerek hükmün onanmasına dair Dairemiz kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2018 tarihli ve KD 3 - 2015/280188 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİNE,

Dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3407, Karar No: 2024/1854, Tarih: 30.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3407 E.  ,  2024/1854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2739 E., 2023/860 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/746 E., 2022/818 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen dosyalarda şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen dosyalarda bir kısım şikayet olunanlar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen dosyalarda bir kısım şikayet olunanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi vekilleri şikayet dilekçelerinde özetle; Kahramanmaraş İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı takip dosyasında tanzim edilen 28.06.2018 tarihli sıra cetvelinde kendi hacizlerinin şikayet olunan alacaklıların haciz tarihlerinden önceki günlü olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmişlerdir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar ... Teks. San. ve Tic. A.Ş., Aslanbey Vergi Dairesi ile ... A.Ş. vekilleri; sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlendiğini savunarak, şikayetlerin reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bedeli paylaşıma konu taşınmaz hakkında şikayetçilerin takip dosyalarından yapılan haciz taleplerinin şikayet olunanların hacizlerinden önceki tarihli olduğu belirtilerek, asıl ve birleşen şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar ... Teks. San. ve Tic. A.Ş., Aslanbey Vergi Dairesi ile ... A.Ş. vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan ... A.Ş. vekili; aleylerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ile şikayetin reddine karar verilmesi istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan Vergi Dairesi vekili; vergi dairesi alacağının 2. sıra yer alarak ilk sıradaki alacaklının haczine iştirak ettirilmesinin 6183 sayılı Yasanın 21. maddesine uygun olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ile şikayetin reddine karar verilmesi istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan Vergi Dairesi vekili; vergi dairesi alacağının 2. sıra yer alarak ilk sıradaki alacaklının haczine iştirak ettirilmesinin 6183 sayılı Yasanın 21. maddesine uygun olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ile şikayetin reddine karar verilmesi istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan ... Teks. vekili; kendi hacizlerinden önce tapu siciline usulüne uygun şekilde şerh edilen başkaca haciz bulunmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ile şikayetin reddine karar verilmesi istemiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan ... A.Ş. vekilinin istinaf isteminin kesinlik sınırı altında kalmakla usulden, diğer istinaf başvurularının ise, icra dairesine tanzim edilen sıra cetvelinde haciz kesinleşme tarihlerinin hatalı tespit edildiği belirtilerek, esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar ... Teks. San. ve Tic. A.Ş., Aslanbey Vergi Dairesi ile ... A.Ş. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar ... Teks. San. ve Tic. A.Ş., Aslanbey Vergi Dairesi ile ... A.Ş. vekilleri; istinaf dilekçelerinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haciz sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 168, 78 inci maddesinin birinci fıkrası, 264 ile 141 vd. maddeleri, 6183 sayılı yasanın 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar ... A.Ş. vekilinin tüm, ... Teks. San. ve Tic. A.Ş. ile Aslanbey Vergi Dairesi vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar ... A.Ş. vekilinin tüm, ... Teks. San. ve Tic. A.Ş. ile Aslanbey Vergi Dairesi vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Sıra cetveli düzenlenirken kesin hacizlerin infaz tarihlerine, ihtiyati hacizlerin ise kesinleşme tarihlerine bakılır. İhtiyati haczin kesinleşmesi için ödeme süresinin geçirilmesi gerekir. Eğer İİK'nın 100. maddesindeki şartlar mevcutsa, ilk hacze iştirak de mümkündür. İhtiyati hacizlerin kendi aralarında önce veya sonra konulmuş olmaları, İİK'nın 268. maddesindeki özel durum dışında sonuç doğurmaz. Bu durumda İcra Mahkemesi'nce ilk kesin haciz ya da ilk kesinleşen ihtiyati haciz ile (eğer varsa) buna iştirak edebilecek hacizler belirlenmeli, sıra cetveli bu hacizlerin tarihleri ve oluşan usulî müktesep haklar da dikkate alınarak düzenlenmelidir.

Somut olayda; asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olan ve sıra cetvelinde 1. sırada yer verilmiş olan ... Teks. A.Ş. tarafından 09.06.2015 tarihinde ihtiyati haciz kararı alındığı, aynı tarihte genel haciz yoluyla takibe geçilerek borçlunun taşınmazına ihtiyati haciz konulduğu, ödeme emrinin borçluya yine 09.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür. Genel haciz yolu ile yapılan takiplerde ödeme süresi 7 gün olup, bu takip şeklinde ödeme süresi geçmeden kesin haciz (İİK m.78/1) konulamayacağından, henüz kesin haciz yetkisine sahip olmayan alacaklının ihtiyati haczi İİK'nın 264. maddesi uyarınca 7 günlük ödeme süresinin geçmesiyle kesinleşerek, sıra cetveli açısından kesin haczin hüküm ve sonuçlarını doğuracaktır. Buna göre şikayet olunan ihtiyati haczinin 16.06.2015 tarihinde mesai saati bitiminde kesinleştiği sabittir.

Asıl dosyada şikayetçi ... İplik A.Ş. tarafından ise; 18.05.2015 günü kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe geçildiği, 18.05.2015 tarihli ihtiyati haciz kararına istinaden haciz talebinde bulunulduğu, icra müdürlüğü tarafından bu doğrultuda yazılan müzekkereye tapu dairesince (borçlu şirket ünvanındaki harf hatasından kaynaklandığı sonradan anlaşılan) olumsuz cevap verildiği görülmüştür. Taşınmaz haczi ancak resmi siciline şerh edilmekle hüküm ve sonuç doğurabileceğinden ve şikayetçinin 18.05.2015 tarihli talebi neticesi resmi sicile şerh edilmiş haciz bulunmadığından, mahkemenin sıra cetveli tanziminde bu tarihin esas alınmasına dair gerekçesinde isabet bulunmamıştır. Yine asıl dosyada şikayetçi takibi kapsamında ödeme emrinin borçluya 18.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi takibinin kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takiplerde 10 gün olan ödeme süresinin geçmesiyle, 28.05.2015 günü mesai saati bitiminde kesinleştiği ve kesinleşmenin akabinde yine bedeli paylaşıma konu taşınmaz sicil kaydı üzerine 10.06.2015 günü kati haciz konulduğu görülmüştür.

Birleşen dosyada şikayetçi ... Teks. A.Ş. tarafından ise; 15.05.2015 günü kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe geçildiği, ödeme emrinin borçluya 18.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi takibinin kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takiplerde 10 gün olan ödeme süresinin geçmesiyle, 28.05.2015 günü mesai saati bitiminde kesinleştiği ve kesinleşmenin akabinde 05.06.2015 günlü talep ile borçlu taşınmazlarının sicil kaydı üzerine haciz konulmasının istendiği ancak UYAP sistemi üzerinde yapılan sorgu esnasında "Arama katmanına bağlanılamadı. Sistem yöneticisi ile görüşün." uyarısı ile karşılaşılması neticesinde haciz tesis edilemediği anlaşılmıştır. Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçinin 05.06.2015 tarihli talebi neticesi resmi sicile şerh edilmiş haciz bulunmadığından, mahkemenin sıra cetveli tanziminde bu tarihin esas alınmasına dair gerekçesinde isabet bulunmamıştır. Yine birleşen dosyada şikayetçi takibi kapsamında bedeli paylaşıma konu taşınmaz sicil kaydı üzerine 11.06.2015 günü kati haciz konulabildiği görülmüştür.

Özetlenen her 3 icra takibi kapsamında tespit edilen hacizlerin, alacaklılar vekillerince yasal 1 yıllık süre içerisinde satış talep edilerek avansı da yatırılmış olduğundan ayakta oldukları anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; sıra cetveline konu taşınmaz kaydındaki ilk kesin ve geçerli haczin asıl dosyada şikayetçi Mariteks A.Ş. ile asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan Vergi Dairesi'nin 10.06.2015 tarihli hacizleri olduğu anlaşılmıştır.

3-Haciz yolu ile takiplerde bedeli paylaşıma konu malın satış tutarı bütün alacaklıların alacaklarını karşılamaya yetmezse, bir sıra cetveli düzenlenir. Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvelinde kural, alacaklıların haciz tarihlerine göre sıralanmasıdır.