muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1535, Karar No: 2021/2186, Tarih: 13.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/1535 E.  ,  2021/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi yapılarak borçlu adına kayıtlı araca haciz konulduğunu, davalının da mahcuz üzerinde haczi bulunduğunu ancak borçlu ile aralarındaki ilişkinin muvazaalı bir hukuki ilişkiye dayandığını öne sürerek davalıya ayrılan payın müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 07.04.2016 tarihli kararıyla davalının alacağının muvazaalı olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmesi ve diğer davalı borçlu yönünden de pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1)Anayasa'nın 141/3. maddesine göre bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. HMK'nın 297/1-c maddesinde, hükmün, iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri de kapsaması gerektiği öngörülmüştür. Kararlarda bulunması gereken gerekçeler sayesinde taraflar, hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilecekleri gibi, karar aleyhine kanun yoluna başvurulduğunda da HUMK'nın 428. maddesi uyarınca Yargıtay incelemesi sırasında ancak bu gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı saptanabilecektir. Diğer bir anlatımla, Yargıtay denetimi ancak bir kararın gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir. Açıklanmaya çalışıldığı üzere, mahkemece, tarafların tüm delillerinin açıkça değerlendirilerek davanın hangi gerekçeyle reddedildiğinin karara yansıtılması gerekirken, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, Anayasa'nın 2. maddesinde düzenlenen Hukuk Devleti ilkesini, HMK'nın 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkını ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkını ihlâl edecektir.

YHGK'nın 07.12.2011 tarih 15-708 E, 737 K. sayılı ilamında açıklandığı üzere; gerekçe, hakimin (mahkemenin) tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır. Hakim, tarafların kendisine sundukları maddi vakıaların hukuki niteliğini (hukuk sebepleri) kendiliğinden (re'sen) araştırıp bularak hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar (Kuru, Baki/Arslan, Ramazan/ Yılmaz, Ejder; Medeni Usûl Hukuku Ders Kitabı 6100 sayılı HMK'na Göre Yeniden Yazılmış, 22 Baskı, Ankara 2011, s.472). Hakim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendini denetler. Üst mahkeme de, bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir. Taraflar da ancak gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun, gerekçesiz ise tarafları doyurmaz (A.g.e., s. 472)

Somut olayda, hükümde “6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ve İİK uyarınca sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesine ve garameten paylaşım yaptırılmak üzere yeniden sıra cetveli düzenlenmesine” karar verildiği halde karar yerinde ne amme alacağı ne de garame yapılmasına ilişkin tartışma ve değerlendirme yapılmaksızın sadece gerekçe kısmına bozma ilamından alıntı yapıldığı, bu kararın hangi gerekçeyle verildiği anlaşılamamıştır.

Öte yandan, haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca davanın kabulü halinde davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi, sıranın değiştirilmesine ya da iptaline ya da sıra cetvelinin iptaline karar verilmemesi gerekirken yazılı şekilde sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi de doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10939, Karar No: 2022/10503, Tarih: 19.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10939 E.  ,  2022/10503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 16/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen 16/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir

dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Adli emanetin 2014/371 sırasında kayıtlı bulunan uyuşturucu maddenin müsaderesi hakkında karar verilmemesi,

5- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9883, Karar No: 2015/9057, Tarih: 22.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9883 E.  ,  2015/9057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/263185

MAHKEMESİ : Küçükçekmece(Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2011/986 (E) ve 2013/577 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık Ş.. Ö..'ın müşteki S.. C..'e karşı yaralama, sanık F.. Ö..'ın katılan B.. K.. ve müşteki S.. C..'e karşı yaralama eylemleri hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık olduğu, başvurunun bu doğrultuda değerlendirildiği ve sanıklar hakkındaki kararlara karşı yapılan itirazın da reddine karar verildiği,

Anlaşıldığından, sanıklar Ş.. Ö.. ve F.. Ö..'ın temyiz davaları isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık B.. K..'nın, Müşteki F.. Ö..'a yönelik hakaret eylemine ilişkin müştekinin sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle düşme kararı verildiği ve bu karara yönelik müştekinin temyiz hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, müşteki F.. Ö..'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

3- Sanık S.. C..'in müşteki F. K.'a karşı hakaret eylemi nedeniyle verilen beraat hükmüne yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve 26/09/2012 tarihli duruşmada sanık S.. C..'den şikayetçi olduğunu belirten müştekiye katılma hakkı hatırlatılıp, katılma isteğini içerir beyanı sorulmamış ise de temyiz dilekçesi katılma talebi mahiyetinde görülüp, CMK'nın 237/2. maddesi gereğince, sanığın hakaret eylemine ilişkin, müşteki F.. Ö..'ın davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan F.. Ö..'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12663, Karar No: 2013/19192, Tarih: 07.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/12663 E.  ,  2013/19192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması yerinde eklenmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının, sanık ... hakkında ise erteleme hükümleri değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat gelmediğinden bahisle talebinin reddedilmesine karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-b maddesi uyarınca da aranan subjektif şartlardan olduğu dikkate alındığında sanık hakkında; 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığının anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanıkların yakınana ait otomobilin kilitli kapısını sert bir cisimle zorlayıp açarak düz kontak yöntemiyle çalıştırıp hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerinin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-e bendi ile de uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından; yakınanın Yeşilbağlar mahallesinde park halinde bulunan aracının çalınmasından sonra aracın Sapanbağları mahallesinde polis tarafından görülmesi üzerine sanıkların aracı terk ederek kaçtıklarının anlaşılması karşısında; eylemin tamamlandığı düşünülmeden teşebbüs aşamasında kaldığının kabul edilmesi, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre sanıkların eylemine uyan, 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (pek fahiş), (sanık ... için 81/2-3) maddeleriyle, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 53; 151/1, 53. maddeleri uyarınca, mala zarar verme suçuyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından ve vaki uygulamaların açıkça sanıklar lehine olduğundan, sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07/10/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1198, Karar No: 2019/7514, Tarih: 21.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/1198 E.  ,  2019/7514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 09.12.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9828, Karar No: 2022/1916, Tarih: 01.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/9828 E.  ,  2022/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından katılma yoluyla yargılama giderleri, vekâlet ücreti ve harçlar yönünden; davalı tarafından ise ziynet alacağının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ve özellikle bölge adliye mahkemesince 24 adet çeyrek altından oluşan bir adet kartlı bilezik yönünden tefrik kararı verildiğinin ve ilk derece mahkemesince kabulüne karar verilen diğer ziynet eşyaları hakkında ise davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmekle ilk derece mahkemesinin yargılama giderleri, vekalet ücreti ve harçlara ilişkin hükmünün ayakta kaldığının ve geçerliliğini koruduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 01.03.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/7840, Karar No: 2014/1280, Tarih: 24.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7840 E.  ,  2014/1280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2012/61-2013/264

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müflis şirket iflas masasına 1.626.555,69 TL alacak kaydı için başvuru yaptıklarını, talebin 1.320.926,00 TL'lik kısmının kabul edilerek sıra cetvelinde 3. sıraya kaydedildiğini, geri kalan 305.629,69 TL'nin ise mükerrer talep olduğundan bahisle reddedildiğini, 10.05.2011 tarihi itibariyle alacaklarının 1.626.555,69 TL, iflas tarihi olan 17.06.2010 tarihi itibariyle alacaklarının 1.354.764,80 TL olduğunu, mükerrer taleplerinin olmadığını, aradaki 271.790,89 TL'lik farkın iflas tarihi ile başvuru tarihi arasında gerçekleşen çeşitli primlere ilişkin kurum alacağı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde 118. sırada yer alan kayıt talebinin kısmen reddine ilişkin kısmın iptali ile reddolunan 305.629,69 TL'lik kurum alacağının 3. sıra alacağı olarak kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacak kaydına dayanak olarak sunulan belgelerde mükerrerlik bulunduğunu, faiz hesaplamasının da iflas tarihine kadar yapılmasının yasa gereği olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; bilirkişi kurulunun gerekçeli raporu ve itirazları karşılayan ek raporunun mahkemece dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun bulunarak benimsendiği ve hükme esas alındığı, bilirkişi raporuyla belirlenen alacağın müflisin iflas masasına İİK' nın 235. maddesi gereğince kısmen kayıt ve kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile 35.033,14 TL davacı alacağının davalı müflisin iflas masasına ve sıra cetveline 3. sırada kayıt ve kabulüne, aşan istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz itirazları bakımından;

Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 298/3. (HUMK'nın 388.) maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/3. (HUMK'nın 389.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HMK'nın 294/4. (HUMK'nın 381/son) maddesi hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.