muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/23805, Karar No: 2007/1288, Tarih: 29.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23805 E.  ,  2007/1288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 22.09.2006 tarih, 13887-17150 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Gaziosmanpaşa 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/390-2002/401 sayılı ilamında mahkemece kararın kesinleşme şerhi olarak 18.02.2003 tarihinin yazılı olduğu görülmektedir. Bu durumda, faizin 18.02.2003 tarihinden başlatılmasında yasaya aykırı bir durum bulunmadığından, mahkemenin kararının onanması gerekirken yazılı gerekçe ile bozulduğu anlaşılmakla, borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2006/13887 Esas, 2006/17150 Karar ve 22.09.2006 tarihli bozma kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6456, Karar No: 2010/1429, Tarih: 29.03.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6456 E.  ,  2010/1429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dava konusu taşınmazların bulunduğu ...köyünde kadastro çalışmalarının yapılmadığı 5.7.1999 tarihli yazı ile bildirilmişse de; temyiz incelemesinin yapıldığı 2010 yılı itibarıyla kadastro çalışmalarının yapılması ve taşınmazların kadastro tutanağının düzenlenmesi ihtimali bulunmaktadır. Bu nedenle taşınmazlara ait keşif sonunda düzenlenen 16.11.2000 tarihli teknik bilirkişi raporu da eklenerek Kadastro Müdürlüğüne yeniden müzekkere yazılması, ...Köyünde kadastro çalışmalarının yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa dava konusu taşınmazlara ait tutanakların düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, düzenlenmesi halinde taşınmazlara ait tutanak eki ve tüm belgelerin gönderilmesinin istenilmesi, gelecek yazı cevabı ve tüm belgelerin dosya arasına konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 29.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9123, Karar No: 2014/2772, Tarih: 05.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9123 E.  ,  2014/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 52/2,4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluştuğuna; katılan vekilinin ise, eksik incelemeye, Adli Tıp Kurumu kusur raporunda eksiklik ve çelişki bulunduğuna, olayda bilinçli taksirin şartlarının oluştuğuna ve paraya çevirme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık hakkında TCK'nın 85/1. maddesinin uygulanması sonucu maddede yalnızca hapis cezası düzenlendiği halde 2 yıl hapis cezası yerine, 2 yıl adli para cezasına, aynı kanunun 62. maddesi uyarınca yapılan takdiri indirim sonucunda; 1 yıl 8 ay " hapis cezası" yerine, "1 yıl 8 ay adli para cezası" na hükmedilmesi,

2)Sanık hakkında hükmedilen 1 Yıl 8 Ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi gereğince uzun süreli hapis cezası olması nedeniyle TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilebileceği halde, paraya çevirme işleminde uygulanan TCK'nın 50/4. maddesinin hükümde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ,

3)TCK'nın 52/3. maddesine aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi,

4)Hükmolunan gün para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL hesabıyla "12.100" TL adli para cezasına çevrilmesi gerekirken hesap hatasıyla “461 gün karşılığı 9.220 TL” adli para cezası biçiminde belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması ,

3)TCK'nın 52/3. maddesine aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi,

4)Hükmolunan gün para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL hesabıyla "12.100" TL adli para cezasına çevrilmesi gerekirken hesap hatasıyla “461 gün karşılığı 9.220 TL” adli para cezası biçiminde belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması ,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 1. bendindeki “2 YIL ADLİ PARA” ibaresinin para cezasının mahkemece alt sınırdan takdir edilmiş olması da gözetilerek “ 2 yıl hapis ”olarak, 2. bendindeki “1 YIL 8 AY ADLİ PARA” ibaresinin “ 1 yıl 8 ay hapis ”olarak, düzeltilmesi, 3. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “ Sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a, 4 ve 52/2,3. maddeleri uyarınca 605 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak adli para cezasının günlüğü 20 TL hesap edilerek sanığın 12.100 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 5/2/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13420, Karar No: 2011/19295, Tarih: 20.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/13420 E.  ,  2011/19295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 15/06/2009 tarih,.......sıra no ve 26.229,61 TL bedelli irsaliyeli fatura karşılığı 2009 Model .... aracı bayi aracılığı ile 27.000,00 TL bedel ile satın aldığını, satın aldıktan kısa bir süre sonra muhtelif tarihlerde birtakım arızaların meydana geldiğini, ... kapsamı süresince aracın 7 den fazla arıza ile servise gittiğini ve günlerce serviste beklediğini, araçtan yararlanmamasının süreklilik arz ettiğini, aracın '0' kilometre 2010 modeli ile değiştirilmesi talebini noter kanalı ile davalılara ihtar etmesine rağmen mağduriyetinin giderilmesi yönünden bu güne kadar hiç bir olumlu adımın atılmadığını belirterek, 2010 model araç bedeli olan 32.630,00 TL'nın davalıların temerrüde düştüğü 20/03/2010 tarihinden itibaren işleyecek devlet bankalarının 1 yıllık mevduata uyguladıkları en yüksek faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece,davanın kabulü ile ayıplı olduğu anlaşılan aracın davalılara iadesine, davacının araç için ... olduğu 32.630,00 TL nın de aracın davalılara teslim tarihinden itibaren hesaplanacak değişken oranlardaki reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK'nın 381. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı Yasa'nın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK'nın 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlanndan her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı Kanun'un 389.maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu

tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK'nın 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HUMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.Temyize konu davada, karşı dava yönünden, kısa kararda "Davanın kabulü ile ayıplı olduğu anlaşılan aracın davalılara iadesine, davacının araç için ... olduğu 32.630,00 TL nın de aracın davalılara teslim tarihinden itibaren hesaplanacak değişken oranlardaki reeskont faizi ile davalılardan müşterek müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda ise, " 27.000 TL'nin aracın davalılara teslim tarihinden itibaren hesaplanacak değişken oranlardaki reeskont faizi ile davalılardan müşterek müteselsilen tahsiline karar vermek gerekirken zuhulen davacı talebi gibi 32.630 TL ye hükmedilmesine karar verildiği belirtilmiş, bu haliyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmuştur. 10.4.1992 gün 1991/7-1992/4 sayılı İ.B.K.da belirtildiği üzere kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenini oluşturur. Mahkemece değinilen bu husus gözardı edilerek hükümle gerekçe arasında çelişki yaratacak şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde LLLL.'ye iadesine ve yine peşin alınan 484.75 TL temyiz harcının istek halinde....a iadesine, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17301, Karar No: 2016/652, Tarih: 25.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/17301 E.  ,  2016/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, muhtarlık faaliyeti nedeniyle 2004-2009 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyurak, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, 31.03.2004-29.03.2009 tarihleri arasında muhtarlık yaptığı, Kuruma 2012 yılında intikal eden giriş bildirgesiyle 01.10.2008 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanunun 4/b maddesi kapsamında sigortalı olarak tescil edildiği anlaşılmaktadır.

2108 sayılı Muhtar Ödenekleri ve Sosyal Güvenlik Yasası gereği, köy ve mahalle muhtarlarından bir sosyal güvenlik kurumuna bağlı olmayanların 1479 sayılı Bağ - Kur Kanunu kapsamına alındığı belirtilmiş ise de; 5510 sayılı Kanunun, 1479 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümlerinin düzenlendiği Geçici 8 inci maddesinde, “Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanunun yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescillerini yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülüğü bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren başlar. …... Ancak, bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) ve (3) numaralı alt bentlerine göre sigortalı sayılanlardan bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren sigortalılıkları başlatılanların, bu Kanunun yürürlük tarihi ile 4/10/2000 tarihi arasında geçen vergi mükellefiyet süreleri bulunmak kaydıyla, sigortalının bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren 6 ay içinde talepte bulunması halinde, vergi mükellefiyet sürelerinin tamamı için 80 inci maddenin ikinci fıkrasının (a) bendine göre talep tarihindeki prime esas kazancının % 32’si üzerinden borçlanma tutarı hesaplanır ve sigortalıya tebliğ edilir. Sigortalının kendisine tebliğ edilen borçlanma tutarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 6 ay içinde ödemesi halinde, bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir. Sigortalıya tebliğ edilen borç tutarının bu süre içerisinde tam olarak ödenmemesi halinde bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilmez ve ödenen tutar bu Kanunun 89 uncu maddesine göre iade edilir….” denilmektedir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 Esas 2007/840 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir. Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır.

Mahkemece; davacının Kurum’a, muhtarlık faaliyeti nedeniyle 2012 yılındaki başvurusu sonucu, 01.10.2008-29.03.2009 tarihleri arası 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesi kapsamında sigortalı olarak kayıt ve tescili yapıldığı gözetildiğinde, davacının talep ettiği 01.10.2008-29.03.2009 tarihleri arası dönem yönünden, davacının dava açmakta hukuki yararı olmadığından davanın reddine, 31.03.2004-01.10.2008 tarihleri arası dönem yönünden ise davacının 01.10.2008 tarihi öncesi 1479 sayılı Yasa kapsamında kayıt ve tescili olmadığından 5510 sayılı Yasanın geçici 8. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40056, Karar No: 2017/17173, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/40056 E.  ,  2017/17173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların davalı tarafça temyizi halinde, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağ, temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil, temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı vekilince, temyiz (nispi) karar harcı ve temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılması gerekirken; istinaf karar harcı ve istinaf kanun yoluna başvurma harcı yatırıldığı, dosya içeriğinde temyiz (nispi) karar harcı ve temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırıldığına dair makbuz bulunmadığı anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, istinaf karar harcı ve istinaf kanun yoluna başvurma harcı adı altında hataen yatırılan harçlar talebi halinde davalı vekiline iade edilmeli; temyiz (nispi) karar harcını ve temyiz kanun yoluna başvurma harcını (sayman mutemedi alındısında harç adlarının doğru yazılmasına da dikkat edilmek suretiyle) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalı vekiline ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen eksikliğin giderildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14491, Karar No: 2016/2391, Tarih: 29.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/14491 E.  ,  2016/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :............Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın zorunlu trafik sigortacısı olduklarını, davalı aracının yeterli ehliyetnameye sahip olmayan sürücü ..........'in sevk ve idaresindeyken kaza yaptığını, kazada aracı hasar gören dava dışı 3. kişiye 2.200,50 TL. hasar bedelini 28.09.2012 tarihinde ödediklerini, bu bedelin rücuen tahsili için Hatay 4. İcra Müdürlüğü'nün 2013/15917 Esas sayılı dosyasında yaptıkları takibe davalının itiraz ettiğini, davalının itirazının iptali ile % 20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya dayanak kaza tespit tutanağı altındaki imzanın, davalı sürücüsü olduğu iddia olunan ..........'e ait olmadığını, bu yönde bilirkişi incelemesi yaptırılmasını talep ettiklerini, takipte de açıkça imza itirazında bulunduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı tarafın imza incelemesinde kullanılacak kaza tespit tutanağı aslını, verilen kesin sürede sunmamış olması nedeniyle iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalıya ait aracın ZMSS poliçesini düzenleyen davacının, poliçe gereği 3. kişiye ödediği hasar bedelinin rücuen tahsili amacıyla başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı tarafın kaza tespit tutanağı altındaki imzanın, davalıya ait araç sürücüsüne ait olmadığı yönünde itirazda bulunulması nedeniyle, imza incelemesine ihtiyaç

duyulmuş; bu incelemede kullanılmak üzere kaza tespit tutanağı aslının sunulması için davacı yana kesin süre verilmiş; kesin sürede tutanak aslı yerine fotokopisinin sunulduğu gerekçesiyle de ispat olunamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı tarafın kaza tespit tutanağı altındaki imzanın, davalıya ait araç sürücüsüne ait olmadığı yönünde itirazda bulunulması nedeniyle, imza incelemesine ihtiyaç

duyulmuş; bu incelemede kullanılmak üzere kaza tespit tutanağı aslının sunulması için davacı yana kesin süre verilmiş; kesin sürede tutanak aslı yerine fotokopisinin sunulduğu gerekçesiyle de ispat olunamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, davacının davalı ile aralarındaki ZMSS poliçesi gereği, davalı aracının karıştığı kazada hasar gören karşı araç için hasar bedeli ödediği, davacının bu ödemeyi karşı aracın kasko şirketi olan ..........'ye yaptığı, ödemeye ilişkin dekontun dosya içerisinde bulunduğu görülmektedir.Bu bağlamda davacı, dava konusu kazaya ilişkin olarak karşı aracın kaskocusu ........... nezdinde açılan 61745 nolu hasar dosyasında yapılan eksper incelemesi ile belirlenen hasar bedelini, karşı aracın kasko şirketine ödemiş, kazaya ilişkin ilk hasar dosyası davacı nezdinde değil; karşı aracın kasko şirketi nezdinde açılmış olduğundan, karşı araç maliki kaza tespit tutanağı aslını kendi kaskocusunun açtığı dosyaya sunmuştur. Davacı, kendi şirketlerinde açılan hasar dosyasında mevcut olan tutanak örneğini mahkemeye sunmuş olduğuna ve tutanak aslı karşı aracın kasko şirketinde bulunması nedeniyle davacı tarafından sunulması mümkün olmadığına göre; davacının kesin sürenin gereklerine uymadığından bahsedilemeyeceğinden bu gerekçe ile davanın reddi yerinde değildir.

Mahkemece yapılması gereken iş, davacının kaskocusuna ödeme yaptığı karşı araca ilişkin olarak ........... nezdinde açılmış olan 61745 nolu hasar dosyasında bulunan kaza tespit tutanağı aslını, bu şirketten temin etmek iken davacı tarafça tutanak aslı sunulamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12274, Karar No: 2013/13609, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/12274 E.  ,  2013/13609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamından davacı ile davalılar ve davalıların kendi aralarında yaptıkları hizmet alım sözleşmelerinin bulunmadığı anlaşılmakla taraflar arasında yapılmış hizmet alım sözleşmelerinin tümünün dosya içine alındıktan sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.