muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2528, Karar No: 2012/2565, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2528 E.  ,  2012/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 10/01/2007- 03/04/2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... Lojistik Otomotiv San. ve Tic. Ltd.Şti.'ne iadesine, 28/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11714, Karar No: 2016/3762, Tarih: 27.01.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/11714 E.  ,  2016/3762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Nitelikli zimmet miktarının 13.000 TL olduğu anlaşılmakla;

Adli para cezasının tayini yönünden; 5411 sayılı Yasa'nın 160/2. maddesinde yer alan "hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağına" ilişkin düzenleme uyarınca, üç katı uygulamasında nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilen eylemler nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen zarar miktarının dikkate alınacağı, zararın bulunmaması halinde ise sadece gün adli para cezası tayin edilerek anılan maddedeki üç kat uygulamasının yapılamayacağı cihetle, banka zararının tamamını soruşturmadan önce ödediği bu nedenle hakkında gün adli para cezası verilmesi ile yetinilmesi gerekirken banka zararının 3 katı üzerinden belirlenerek sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca mahkemenin asgari hadden hapis cezası tayin ettiği de gözetilerek; sanık hakkındaki adli para cezasının tayinine ilişkin 1-a bendindeki "adli para cezası zimmete geçirilen paranın 3 katından az olamayacağından ve 765 sayılı TCK'nunda gün karşılığı adli para cezası düzenlenmediğinden zimmete geçirilen paranın 3 katı olan 104.100.00 TL" ibaresinin çıkarılmasına yerine "5 gün", 1-b nolu bentteki 104.100.00 TL" ibaresinin çıkarılmasına yerine "6 gün", 1-c nolu bentteki "34.700.00 TL" ibaresinin çıkarılmasına yerine "2 gün", 1-d nolu bentteki "28.916.00 TL" ibaresinin çıkarılmasına yerine "1 gün" ibaresinin eklenmesine, hükmün 1-f nolu bendindeki taksitlendirmeye ilişkin kısmın çıkarılmasına yerine "Sanığa verilen gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den para çevrilmesine ve sanığın 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin eklenmesine ve sonuçta sanığın 3 yıl 10 ay 20 gün hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/01/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13144, Karar No: 2011/8704, Tarih: 12.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13144 E.  ,  2011/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.06.2009 tarih ve 2008/1105-2009/676 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olup dava konusu meblağ 14.200 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin Yurtbank A.Ş.’nin Pendik Şubesi’ne toplam 4.000 TL yatırdıklarını, bu paranın usulüne uygun bir talimat olmaksızın Yurt Security Offshore Bank Ltd.’ne havale edildiğini, söz konusu bankaya devlet tarafından el konulduğunu ve bu güne kadar müvekkillerine herhangi bir ödeme yapılmadığını, daha sonra Yurtbank’ın davalı banka ile birleştirildiğini, davalı bankanın zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 4.000 TL’nin paranın yatırılma tarihinden vade sonuna kadar akdi, vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar 3095 sayılı Kanun’un 4/a maddesi gereğince işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında daha önce konusu aynı olan bir davanın hükme bağlandığını, bu hükmün işbu dava için kesin hüküm oluşturduğunu, bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, husumetin Yurt Security Offshore Ltd.’ne yöneltilmesinin gerektiğini, usulüne uygun aciz vesikası alınmadığını, müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Yurtbank ile Yurt Security Offshore Ltd. arasında organik bağ bulunduğu, hatta gerçekte Yurt Security Offshore LTD’nin hiç olmadığı, paravan bankacılık yapıldığı, tüm işlemler Yurtbank üzerinden yapıldığından bu bankanın(davalının) davacıların zararından sorumlu olduğu, davacının davalıdan 23.11.1999 tarihi itibariyle 1.000 TL, 08.12.1999 tarihi itibariyle de 3.000 TL tutarında alacaklı olduğu, anılan tarihlerden tahsil tarihine kadar davalıdan reeskont faizi istenebileceği, davalının offshore hesabı için kararlaştırılan faizden sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 4.000 TL’nin yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacılardan Zeynep Keskin’in isminin hükmünde yazılmamış olmasının mahallinde her zaman giderilebilecek maddi hatadan ibaret bulunmasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı banka harçtan muaf olduğu halde mahkemece bakiye karar ve ilam harcının davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davacı tarafça davada vade sonuna kadar mevduat vade sonundan itibaren ise ticari faiz talebinde bulunduğu halde TTK’nun 4 ncü maddesine aykırı olarak yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenlerle taraflar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de anılan hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7 nci maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) no’lu bentte açıklanan nedenler mahkeme kararının “Hüküm” bölümünün 3 ncü bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, keza “Hüküm” bölümünün 2. bendinde yer alan “yasal faiz” ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine “avans faizi” ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9645, Karar No: 2014/24611, Tarih: 30.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9645 E.  ,  2014/24611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19575, Karar No: 2015/9649, Tarih: 08.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/19575 E.  ,  2015/9649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak gider borcunu ödememesi nedeni ile başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu anataşınmazın birden fazla parsel üzerinde kurulu olup olmadığı, kurulu ise diğer parsellerin ada ve parsel numarası tarafların açıklamalarına başvurulmak suretiyle düzenlenecek tutanakla tespit edilip sözü edilen sitenin üzerinde kurulduğu parsel ya da parsellerde kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulup kurulmadığı, kurulmuş ise kat irtifakının kuruluş tarihi, birden fazla parselde kurulu ise 5711 sayılı Yasa ile değişik 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine göre toplu yapı yönetimine geçilip geçilmediği, geçilmiş ise tarihi, 5711 sayılı Yasa ile değişik Kat Mülkiyeti Yasası'nın 66 ve 67. maddeleri gereğince toplu yapıyı oluşturan imar parselleri ve ortak yerlerin tapuda birbirleriyle bağlantıları sağlanmak suretiyle irtibatlandırılıp irtibatlandırılmadığı sorularak buna ilişkin davalının bağımsız bölümünü de içerir şekilde tüm bağımsız bölümleri ve maliklerini gösteren tapu kayıtlarının ve toplu yapı yönetim planı örneğinin, toplu yapı kurulmamış ise ilgili ada ve parsellere ait yönetim planı örneklerinin ilgili tapu müdürlüğünden,

2-03.01.2010, 23.01.2011, 22.01.2012, 17.02.2013 tarihli kat malikleri kurul kararının içinde bulunduğu karar defteri ve toplantıya katılanları da gösterir şekilde hazırun cetvelinin, davalının söz konusu toplantılara katılıp katılmadığı ve alınan kararların davalıya tebliğ edilip edilmediğine dair evrakın onaylı örneğinin ilgili yönetimden,

3-Davacının yönetici seçildiğine dair kat malikleri kurul kararının ve dava tarihi itibariyle anataşınmazda yöneticinin kim olduğunun ve yönetici seçilmesine dair kat malikleri kurul kararının yönetimden,

4-Takibe konu alacaklarla ilgili kararların alındığı ve aidatların belirlendiği kat malikleri kurulu kararları ile bu aidatların belirlendiği kat malikleri kurulu toplantılarına davalının katılıp katılmadığı, katılmamış ise bu kararların davalıya tebliğ edilip edilmediği, edilmiş ise buna ilişkin belgelerin varsa bu dönemlere ilişkin işletme projesinin aslı veya onaylı örneği ile işletme projesinin varsa davalıya tebliğine ilişkin belgelerin davacı yönetimden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19355, Karar No: 2021/11198, Tarih: 28.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/19355 E.  ,  2021/11198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair 20/10/2021 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ve davacının vekaletnamesinde yetkisi de kontrol edilip ek karar verilmesi için davacının davadan sulh iradesi ile ilgili ek karar verilebilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yerel mahkemesine İŞLEMSİZ OLARAK İADESİNE, 28/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1928, Karar No: 2017/1709, Tarih: 13.04.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/1928 E.  ,  2017/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili Avukat Nezat Zaloğlu geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı idare 22/04/2010 tarih 227552 sayılı yazıyla alacağı olan 108.479,10 TL'nin 10/05/2010 tarihine kadar ödenmesini iadeli taahhütlü mektupla talep etmiştir. Bu yazının gönderildiği iadeli taahhütlü postanın davalı yüklenici şirkete tebliğine dair bir belge bulunmamaktadır. Taraflar arasında düzenlenen 26/10/2010 tarihli sözleşmenin düzenlendiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 101. maddesine göre bir alacağa faiz uygulanabilmesi için borçlunun alacağın miktarını gösterir ihtarname ile temerrüde düşürülmesi gerekir. Somut olayda, fesih tarihi itibariyle temerrüt söz konusu olmadığı ya da alacağın kararlaştırılan kesin vadede ödenmemiş olması ve kesin vade bulunmadığından bu tarihin faiz başlangıcına esas alınması mümkün değildir.

Bu halde; mahkemece söz konusu yazının davalıya tebliğine dair belgelerin davacıya ibraz ettirilerek, verilen tarihten önce tebliğ edilmişse 10/05/2013 tarihinden; tebliğ daha sonra yapılmış ya da söz konusu yazı tebliğ edilmemişse, davadan önce temerrüt ihtari olmadığından, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıcının hatalı olarak tespiti doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle, hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6715, Karar No: 2010/7392, Tarih: 28.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/6715 E.  ,  2010/7392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 02.12.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava konusu ... köyü 8, 59 ve 137 parsel numaralı taşınmazların tapu kayıtlarında 1/2’şer paydaş görünen “... oğlu, ... ” ve “.. oğlu, ....” yazılı isim, soyadı ve baba adlarının düzeltilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Dava konusu taşınmazların 11.12.1976 tarihinde kesinleşen tapulama tutanaklarından; “... oğlu, ... ” ile “... oğlu, ... oldukları anlaşılmaktadır. Davacı ... oğlu, ... 02.06.1945 , diğer davacı ... oğlu, ... ise 13.07.1954 doğumludur. Gerek dayanak tapulama tutanaklarında kayıt maliklerinin isim, soyadı ve baba adı farklılıklarının yanı sıra doğum tarihlerinin de davacıların doğum tarihleri ile bir ilgisinin olmaması gerekse de davacıların doğum tarihleri itibariyle 1976 yılında yapılan tespit tarihine göre 20 yılı aşkın zilyetlik süresi açısından taşınmazların malikleri olamayacakları göz önünde bulundurulmaksızın davanın reddi yerine, istemin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Tapu kaydındaki nüfus bilgilerinin düzeltilmesi yoluyla açıkça mülkiyet nakline sebebiyet verildiği anlaşıldığından, kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.