muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16323, Karar No: 2012/17136, Tarih: 11.10.2012

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde ... Ltd. Şti. iadesine, 11/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18487, Karar No: 2022/14872, Tarih: 17.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/18487 E.  ,  2022/14872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 03.12.2014 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu araç ile müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosikletin karıştığı trafik kazası neticesinde davacının yaralandığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.220,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 1.780,00 TL rapor ücretinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,talep arttırım dilekçesi ile sürekli iş göremezlik talebini 100.657,16 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; sürekli iş göremezlik tazminatı için 100.657,16 TL, rapor ve muayene ücreti için 1.780,00 TL olmak üzere toplam 102.437,16 TL tazminat talebinin kabulü ile bu bedelin 20.08.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Ege Sigorta A.Ş.'den alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında; "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır" düzenlemesine; aynı maddenin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine; maddenin 5. fıkrasında ise "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; davacının sürücüsü olarak bulunduğu aracın dava dışı Alaşehir Belediyesine ait olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafça davacıya SGK Başkanlığı tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması talep edilmiş ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından gerekli araştırma yapılmadan itiraz reddedilmiştir.

Somut olayda; davacının sürücüsü olarak bulunduğu aracın dava dışı Alaşehir Belediyesine ait olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafça davacıya SGK Başkanlığı tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması talep edilmiş ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından gerekli araştırma yapılmadan itiraz reddedilmiştir.

Bu durumda; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na müzekkere yazılarak, davaya konu kazaya ilişkin olarak iş kazası yönünden araştırma yapılıp yapılmadığı ve olayın iş kazası olarak kabul edilip edilmediği; olayın iş kazası olarak kabulü suretiyle, davaya konu kazadaki kalıcı maluliyeti nedeniyle davacıya iş göremezliğine ilişkin gelir bağlanıp bağlanmadığı; gelir bağlanmış ise, rücuya tabi olup olmadığı ve rücu istemli dava açılıp açılmadığı; bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin ne olduğu hususlarının sorulması; bağlanan gelir rücuya tabi ise 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü değerlendirilerek tazminatın belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi kurulması isabetli olmamıştır.

3-Kabule göre; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16.maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/650, Karar No: 2007/21226, Tarih: 26.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/650 E.  ,  2007/21226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Muğla 1. Asliye Hukuk (İş)  Mahkemesi

Tarih               : 4.12.2006

Dava, Bağ-Kur emeklisi olan davacı’nın yaptığı sağlık giderlerinin  ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Gerçekten Bağ-Kur sağlık yardımları kapsamını belirleyen 1479 sayılı yasanın Ek 11. maddesinde sağlık hizmetinin hangi sağlık kuruluşlarından satın alınacağı açıklanmıştır. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca çıkartılan Bağ-Kur Sağlık Sigortası Yardımları Yönetmeliğinin 6. maddesinde de Sağlık hizmetinin, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı Sosyal Sigortalar Kurumu, Mahalli İdareler, Üniversiteler, Kamu İktisadi Teşekküllerine ait sağlık tesisleri ile diğer Sağlık tesislerinden satın almak suretiyle yürütülür denilmektedir. Aynı yönetmeliğin, 7. maddesinde bu sağlık kurumlarında, muayene ve tedavinin yaptırılması zorunluluğundan bahsedilerek 2. paragrafında ise,”Ancak, sağlık yardımlarından faydalanan kimselerin hizmet satın alınan resmi sağlık Kurum ve kuruluşları dışındaki bir sağlık müessesinde yaptırılarak tedavi altına alınmaları halinde, vakanın aciliyeti raporla belgelenmek ve bu rapor Kurum tarafından kabul olunmak şartıyla, bu sağlık müesseselerinde yapılan  tedavi giderleri “Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı’na bağlı yataklı tedavi Kurumlarında yapılacak muayene-Tetkik-Müdahale-Ameliyat ve Tedavilere ait fiyat tarifesi üzerinden hesaplanmak suretiyle ödenir” hükmü ile hizmet satın alması  durumlarında uygulanacak yöntem belirtilmiştir.

Mahkemenin bu husustaki yasal düzenlemelere rağmen, sigortalının İzmir Özel Ata Kalp Hastanesinde gördüğü tedavi masraflarının yönetmeliğe uygun biçimde saptanmadan, bilirkişi raporlarında “Davalı kurum tarafından yapılacak ödemenin 2001 yılı bütçe uygulamalarına göre Bağ-Kur Genel Müdürlüğü ile anlaşmalı hastahanelerde aynı tedavi için uygulanan paket program çerçevesinde Koroner Angiografi ve Kroner By Pass İşleminin ödenmesinin uygun olacağı” görüşünün de belirtilmiş olması karşısında yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş ; sigortalıya ait tedaviye ilişkin ekli tüm sarf belgeleri esas alınmak ve tüm harcama kalemlerinin  2001 yılı bütçe uygulamalarına göre Bağ-Kur genel Müdürlüğü ile anlaşmalı hastahanelerde aynı tedavi için uygulanan paket programda belirtilen ücreterinin  ayrı ayrı karşılaştırmasının yapılması  için bilirkişilerden yeniden, yönetmeliğe uygun şekilde rapor almak ve bu rapor ile tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum’un  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum’un  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12093, Karar No: 2019/2187, Tarih: 18.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/12093 E.  ,  2019/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı usulüne uygun 24.04.2018 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 13.09.2018 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 18.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14986, Karar No: 2025/1902, Tarih: 18.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14986 E.  ,  2025/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2897 E. 2022/4320 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli ve 2022/2897 Esas, 2022/4320 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan ... vekilinin hükmün elektronik olarak tebliği üzerine, gerekçe içermeyen dilekçe ile kararı temyiz ettiği, ancak karar eteğinde "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz

olunan bölge adliye mahkemesine temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verileceğinin" açıklanmamış olduğunun görüldüğü, bu nedenle katılan vekiline temyiz gerekçelerini bildirmesi, bildirmediği takdirde başvurunun sebep yokluğundan ret edileceği ihtarı taşıyan meşruhatlı davetiye tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve gerekçeli dilekçe sunması halinde temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/314, Karar No: 2015/196, Tarih: 09.06.2015

**Ceza Genel Kurulu         2015/314 E.  ,  2015/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname :2014/36362

Mahkemesi : Adana 4. Ağır Ceza

Günü : 26.12.2013

Sayısı : 461-590

Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanıkların TCK'nun 188/3, 188/4, 43/1, 62/1, 52/2, 52/4, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca yedi yıl dokuz ay yirmiiki gün hapis ve 1.880 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının taksitlendirilmesine, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin, Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.12.2013 gün ve 461-590 sayılı hükmün, sanık A.. D.. ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 05.12.2014 gün ve 8071-13384 sayı ile;

"Suç tarihlerinin gerekçeli karara sanık Caner yönünden 17.01.2013, 19.01.2013 ve 22.01.2013; sanık Abdurrahman yönünden 24.01.2013, 13.02.2013' yerine, her iki sanık için '22.01.2013, 17.01.2013' olarak yazılması, mahkemece düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir. ...

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklar hakkında TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilirken hesap hatası sonucu adli para cezasının 93 yerine 94 gün olarak fazla tayin edilmesi,

2- Adana Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu uyuşturucu maddelerden tanık numune alınmadığı halde, şahit numunenin müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların müdafileri ve sanık Abdurrahman'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nun 321. maddesi gereğince hükümlerin bozulmasına, ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasının TCK'nın 62. maddesi ile 52. maddesi 2. fıkrasının uygulandığı bölümlerde yer alan '94 gün' ve '1.880 TL' ibarelerinin çıkarılması ve yerine sırasıyla '93 gün' ve '1.860 TL' ibarelerinin yazılması,

2- Tanık numunelerin müsaderesi ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması,

Suretiyle, hükümlerin düzeltilerek onanmasına" karar verilmiş,

Daire Başkan Vekili A. Kınacı;

"... 1- Gizli soruşturmacı hangi suçlar için görevlendirilebilir.

CMK'nun 139. maddesinin dört ve beşinci fıkralarındaki açık hükümler karşısında gizli soruşturmacı;

a) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, TCK'nın 220. maddesinde tanımlanan suç),

b) Suç işlemek için kurulan bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmeleri şartıyla, sadece aynı maddenin yedinci fıkrasında sayılan suçlar için görevlendirilebilir. Başka bir anlatımla, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlar için gizli soruşturmacı görevlendirilemez.

2- Adlî kolluk görevlisinin, Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda, suçu ve failini belirleme, suçla ilgili delilleri elde etme amacıyla ve genel görevi kapsamında, kimliğini gizleyip kendisini uyuşturucu madde kullanıcısı olarak tanıtarak, uyuşturucu madde sattığına ilişkin bilgi edindiği şüpheliden para verip uyuşturucu madde alması hukuka uygun mudur.

2- Adlî kolluk görevlisinin, Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda, suçu ve failini belirleme, suçla ilgili delilleri elde etme amacıyla ve genel görevi kapsamında, kimliğini gizleyip kendisini uyuşturucu madde kullanıcısı olarak tanıtarak, uyuşturucu madde sattığına ilişkin bilgi edindiği şüpheliden para verip uyuşturucu madde alması hukuka uygun mudur.

Kolluk görevlisinin, Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda ve genel görevi kapsamında, kimliğini gizleyerek, alıcı rolüne girip, kışkırtma yoluna gitmeden (suça azmettirmeden veya teşvik etmeden), şüpheliden uyuşturucu madde alması mümkün olup bu şekilde elde edilen delil hukuka uygundur.

3- Somut olaydaki kolluk görevlilerinin hukuksal konumları nedir.

Sanıklar, uyuşturucu madde satma suçunu, suç işlemek için kurulmuş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlemiş olmadığından, bu suçla ilgili olarak gizli soruşturmacı görevlendirilmesi CMK'nun 139. maddesine aykırıdır.

Ancak, Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda ve genel görevleri kapsamında kolluk görevlilerinin, kimliklerini gizleyip alıcı rolüne girerek sanıklardan eroin almaları mümkün olduğundan, somut olaydaki iki kolluk görevlisini, gizli soruşturmacı değil kimliğini gizleyen kolluk görevlisi olarak kabul etmek gerekir.

4- Gizli soruşturmacı veya kimliğini gizleyen adlî kolluk görevlisinin, değişik tarihlerde sanıklardan üç kez esrar alması durumunda, sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması mümkün müdür.

Devletin temel görevlerinden biri suç işlenmesini önlemektir. Kolluk görevlilerinin, daha fazla ceza almalarını sağlamak için şüphelileri suç işlemeye yönlendirmesi kabul edilemez. Aksi halde gerek Anayasanın 2. maddesinde yer alan hukuk devleti ilkesi gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde öngörülen adil yargılama hakkı ihlâl edilmiş olur.

Gizli soruşturmacıların 17.01.2013 tarihinde sanık Abdurrahman'dan, 19.01.2013 tarihinde sanık Caner'den eroin almaları üzerine sanıkların satmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu belirlenmiş ve bu suçun delili elde edilmiştir. Buna rağmen daha sonra sanıklardan tekrar eroin almaları hem gereksizdir hem de görevleri kapsamında değildir. Öte yandan, gizli soruşturmacıların asıl amacı uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak değil, suçu ve failini belirlemek, suçla ilgili delilleri elde etmekten ibaret olduğundan, gerçek anlamda bir alım satım da söz konusu değildir.

Görevlilerin sanık Abdurrahman'dan iki kez, sanık Caner'den ise bir kez daha eroin almaları, açıkladığım nedenlerden dolayı ayrıca suç oluşturmayacağından, sanıklar hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanamaz.

Sonuç:

Sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasının yasaya aykırı olması nedeniyle, diğer aykırılıklardan dolayı hükümlerin bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun düzeltilerek onama görüşüne katılmıyorum" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Sonuç:

Sanıklar hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasının yasaya aykırı olması nedeniyle, diğer aykırılıklardan dolayı hükümlerin bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun düzeltilerek onama görüşüne katılmıyorum" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 22.01.2015 gün ve 36362 sayı ile;

"TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin yerel mahkemenin kabulü yerinde değildir. Gizli soruşturmacı, faaliyetlerini izlemekle görevlendirildiği örgüte ilişkin her türlü araştırmada bulunmak, bu örgütün faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili delilleri toplamakla yükümlüdür. Görevi, soruşturma konusu suçun işlenip işlenmediğini, işlenmiş ise işleyenin kim olduğunu belirlemek ve bu konudaki delilleri toplamaktır. Bu görevini yerine getirirken suç işleyemez, başkasını suç işlemeye azmettiremez. ...

Somut olayda gizli soruşturmacı, sanık Abdurrahman'dan 24.01.2013 ve 13.02.2013 tarihinde birer paketçik toplam 0,31 gram eroin, sanık Caner'den 19.01.2013 ve 22.01.2013 tarihinde bir paket toplam 0,2 gram eroin almıştır. Gizli soruşturmacının sanıklardan ilk uyuşturucu madde satın almasıyla sanıkların satmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu belirlenmiş ve delili elde edilmiştir. Buna rağmen görevlilerin sanıkları yakalanmayıp eylemine devam imkânı sağlanarak gizli soruşturmacı tarafından tekrar uyuşturucu madde alınması hem gereksizdir hem de görevi kapsamında değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle gizli soruşturmacının sanıklardan uyuşturucu madde satın almasından sonra tekrar sanık Abdurrahman'dan iki kez, sanık Caner'den bir kez eroin alması ayrıca suç oluşturmayacağından, zincirleme suç hükümleri uygulanarak sanıklara fazla ceza verilmesi isabetli değildir" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna müracaat ederek, Özel Dairenin onama kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 30.01.2015 gün, 631-449 sayı ve oyçokluğuyla, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daireyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; uyuşturucu madde ticareti suçundan sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tespitine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca, uyuşturucu madde ticareti yaptıkları bilgisine ulaşılan sanıklar hakkında başlatılan soruşturma kapsamında sulh ceza hakimliğinden alınan karar doğrultusunda gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen kamu görevlilerinin yirmibeş gün içinde sanıklardan farklı tarihlerde ve aralıklarla ayrı ayrı beş kez net ağırlıkları toplam 0,33 gram olan eroin maddesi satın aldıkları anlaşılmaktadır.