muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20225, Karar No: 2017/7469, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20225 E.  ,  2017/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/914, Karar No: 2020/1482, Tarih: 05.03.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/914 E.  ,  2020/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...6. İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A) Davacı İstemi:

Davacı; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptalini ve ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabı:

Davalı SGK vekili özetle; davacının ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesi gereğince kesildiğini, denetmenler tarafından hazırlanan raporların 5510 sayılı yasanın 59. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğunu, davacının aksini ispat edecek herhangi bir delil sunmadığını, ileri sürerek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk Derece Mahkemesince; “...davacının babasının 08/08/2006 tarihinde vefat ettiği, boşanmanın ise 20/05/1999 tarihinde gerçekleştiği, muvazaalı boşanma yoluyla SGK'dan aylık bağlanmasını amaçlayan kötü niyetli bir kişinin babasının vefat tarihi olan 08/08/2006 tarihinden 7 yıl önce aylık almak için boşanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tüm dosya kapsamından tarafların boşanma tarihinden sonra eylemli birlikteliklerinin olmadığı mahkememizce anlaşıldığından, ” gerekçesiyle

“Davacının davasının KABULÜNE,

Davacının babasından almış olduğu ölüm aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin İPTALİNE,

Söz konusu kesintilerin kesildiği aydan itibaren davacıya ödenmesi gerektiğinin TESPİTİNE,

Davacının kesilen ölüm aylığının tekrardan bağlanmasına ve devamının gerektiğinin TESPİTİNE, ” karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ;

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, Kurumun yapmış olduğu tespitler sonucunda davacı ile boşandığı eski eşinin beraber yaşadığının tespit edildiğini, bu nedenle davacıya ödenen ölüm aylığının kesildiğini, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürmüştür.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Davacının kesilen ölüm aylığının tekrardan bağlanmasına ve devamının gerektiğinin TESPİTİNE, ” karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ;

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, Kurumun yapmış olduğu tespitler sonucunda davacı ile boşandığı eski eşinin beraber yaşadığının tespit edildiğini, bu nedenle davacıya ödenen ölüm aylığının kesildiğini, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürmüştür.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesince “ Dosya kapsamı, davacının iddiasını doğrulayan tanık beyanları, yine davalı Kurum denetim elemanları tarafından düzenlenen ve "Davacının boşandıktan sonra, boşandığı eşi ile birlikte yaşamadığı" tespitini içeren 25/05/2015 tarih ve 2015- İK/68 sayılı rapor, davacı ile boşandığı eşinin, boşanmadan sonra aynı adreste ikamet etmediklerini gösteren nüfus ve yine boşanmadan sonra farklı yerlerde oy kullandıklarını gösteren seçim kayıtları, boşanmadan sonra davacı ile boşandığı eşinin aynı yerde oturmadıklarına ilişkin kolluk araştırması, davacının boşandığı eşinin, boşanmadan sonra 02/10/2007 tarihinde bir başka şahıs ile evlenmesi ve ondan çocuk sahibi olması yine davacının boşanma tarihinin, babasının ölüm tarihinden çok önceye dayanması ve toplanan diğer deliller hep birlikte değerlendirildiğinde davacının, boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşamaya devam ettiğinden söz edilemeyeceğinden mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamıştır. ” gerekçesiyle

“ Davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE, ” karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Davalı SGK vekili; “ Kurum işlemi mevzuat gereği denetmen raporuna dayanmaktadır. Yalnızca davacı tanıklarının beyanlarıyla kabul kararı verilemez. ” gerekçeleriyle temyiz yoluna başvurmuştur.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde: “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasanın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacının ve boşandığı eşinin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiğini saptanmalı, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, davacının ve boşandığı eşinin kayıtlı olduğu adreslerde kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 20/05/1999 tarihinde eşi ...’tan boşandığı, 2006 yılında vefat eden babasından dolayı yetim aylığı aldığ, boşandığı eşinin 02/10/2007 tarihinde ... isimli kadınla evlendiği, bu kadından 19/06/2003 tarihinde doğan bir kızı olduğu, 30/01/2009 tarihinde ...’den de boşandığı, ...’in davacı tanığı olarak dinlendiği, “2003-2009 arası Kadir’in kendisiyle birlikte olduğunu, bir kızları olduğunu, davacının çocukluk arkadaşı olduğunu ve 1-1,5 yıldır davacının kendisinde kaldığını” söylediği, Kurum tarafından konuya ilişkin iki rapor düzenlendiği, 25/05/2015 tarihli 2015/İK/68 sayılı Denetmen Raporunda davacı ve eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşadıklarına dair somut bir tespit yapılamadığına karar verildiği, 13/06/2016 tarih ve İS.T: 97 sayılı Denetmen Raporunda ; ...'in ikamet adresi olan ... Mh. ... Sk. No:5 I9 Kapi No: 13 ...i/...adresinde apartmanin yanında bulunan işyerinde çalışan ve apartman sakini bayanların davacı ve eşinin birlikte yaşadıklarını beyan ettiklerinin tutanak altına alındığı, davacının ikamet adresi olan Barış Mh. Belde Sk. Ecrin Sitesi No:26 /8 Nilüfer/...adresinde ... isimli birinin tanınmadığı, adreste ... Hanim'in yaşadığının beyan edildiği, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen ikinci rapora göre davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak Kurumca 21/10/2008-20/08/2016 tarihleri arasında ödenen aylıklar ve işleyen faizinin borç çıkarıldığı, anlaşılmıştır.

Somut olayda; tarafların aralarındaki ilişkinin mahiyetinin mevcut delillerle anlaşılabilir olmadığı, Mahkemece, bazı araştırmaların yapılmadığı, toplanan delillerin kabule yeterli olmadığı görülmüştür.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıda izah edilen açıklamalar doğrultusunda; 13/06/2016 tarihli denetmen raporundaki tutanak tanıklarının beyanlarına başvurmak, ihbarda bulunan kişinin tanık olarak beyanına başvurmak, Kurumdan davacı ve eşinin Medula sistemindeki hastane ve eczane kayıtlarını, getirtmek, boşanma tarihinden itibaren nerelerde ve hangi adrese kayıtlı olarak tedavi olduklarını sorgulamak, davacı ve eşinin adres beyanlarının doğruluğunu kolluk vasıtasıyla denetlemek, tüm delilleri topladıktan sonra sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma sonucu davalı SGK vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına ve ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G)SONUÇ:

O halde, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme ve araştırma sonucu davalı SGK vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına ve ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G)SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10149, Karar No: 2012/4354, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10149 E.  ,  2012/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından hakkında görülen kamu davalarının mağdureyle evlenmesi nedeniyle 765 sayılı TCK.nın 434/1. maddesi uyarınca tecil edilen sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak uyarlama isteminin reddine ve yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2009 gün ve 2009/47 Esas, 2009/38 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ırza geçme suçundan, gerekçesi gösterilmek suretiyle, 765 sayılı Kanunun lehe olduğu kabul edilerek verilen uyarlama isteminin reddine ve yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar usul ve yasaya uygun olduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kararın ONANMASINA,

Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen karara yönelik temyize gelince;

Sanığa atılı reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçuna ilişkin 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi uyarınca ertelenmiş kamu davasının aynı Kanunun 430/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla Kanunun 102/3. maddesine göre 10 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 18.11.1999 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6079, Karar No: 2016/1178, Tarih: 04.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/6079 E.  ,  2016/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, geçirdiği kaza nedeniyle maluliyet oranının tespitiyle hak kazandığı sürekli iş göremezlik ödeneğinin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti, ile davacının hak kazandığı sürekli iş göremezlik ödeneklernin kaza tarihi olan 16.06.2004 tarihinden itibaren hak ediş tarihlerine göre yasal faizleriyle birlikte tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 16.06.2004 tarihinde iş kazası geçirdiği, Kurum tarafından maluliyet oranı %0 olarak tespit edildiğinden gelir bağlanmadığı, Tazminat dosyasında alınmış 3. ... İhtisas Kurulunun 28.05.2008 tarihli raporunda %16 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin bildirildiği, yine Tazminat dosyasında alınmış tarihli ... Genel Kurulunun 24.02.2011tarihli raporunda % 16 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağının bildirildiği, 3. ... İhtisas Kurulunun 14.03.2014 tarihli raporunda “a. Kişinin ... Devlet Hastanesi'nin 22.06.2004 tarihindeki adı belirtilmeyen ameliyat raporunda bipolar endoprotez uygulandığının belirtildiği; fakat grafilerinin kurulumuzca tetkikinde bipolar endoproteze ait bir bulgu tespit edilmediği, b. Kişinin 24.02.2014 tarihinde kurulumuzca yapılan muayenesinde diz fonksiyonlarının düzeldiğinin tespit edildiği, c. ... oğlu 1956 doğumlu ...'ın 16.06.2004 tarihinde maruz kaldığı iş kazası neticesi meydana geldiği bildirilen arızası 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri muvacehesinde fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmiş olduğundan sürekli maluliyet tayinine mahal olmadığı, daha önce Kurulumuzca verilen 12.02.2007 ve 24.02.2011 tarihli raporlarda diz eklemi hareket kısıtlılığının dikkate alındığı, kişinin 24.02.2014 tarihli son muayenesinde alt ekstremitelerde maluliyetini gerektirecek düzeyde araz tespit edilmediği,”nin bildirildiği, ... Genel Kurulunun 18.12.2014 tarihli raporunda “iş kazası sonucu meydana geldiği bildirilen arızasının, 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit işlemleri Yönetmeliğinden yararlanmak suretiyle, maluliyetine neden olacak düzeyde fonksiyonel ve anatomik sekel araz bırakmadan iyileşmiş olduğundan maluliyet oranı tayinine mahal olmadığı, ... ... Devlet Hastanesi'nin 29.06.2006 tarihli raporunun düzenlendiği tarihte iyileşmenin tamamlandığı” nın bildirildiği anlaşılmıştır.

506 sayılı Yasa'nın 16. maddesinde iş kazası veya meslek hastalığı dolayısıyla geçici iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 89. maddesinde ise yatarak tedavi halinde günlük kazancın yarısı, ayakta tedavi ettirildiğine günlük kazancın 2/3 oranında ödenek ödeneceği bildirilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Zarar görenin tam olarak iyileşmesi, şifa bulması halinde geçici işgöremezlik söz konusudur. Bu süre bir tedavi devresini içine alır. İyileşme ve şifa bulma farklı kavramlardır. İyileşme hali her türlü tedavinin yapılmasına tıp tekniğinin bütün imkanlarının kullanılmasına rağmen arızalara tedavi yoluyla tesir etme olanağının kalmamış olması halidir. Bu hallerde arıza ve ızdıraplar ortadan kalkmamış olup yalnızca halinde bir düzelme söz konusudur. Geçici iş göremezlik zararının hesabında iyileşme tarihinin tesbiti ayrı bir önem taşır. İyileşme tarihi aynı zamanda işe başlama tarihidir. Olay tarihi ile iyileşme süreleri içinde iş göremezlik derece derece azalır.