muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9476, Karar No: 2012/12130, Tarih: 27.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/9476 E.  ,  2012/12130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, sahtecilik

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde ... İlköğretim Okulunda müdür olarak görev yapan sanığın, Okul Aile Birliğinin defter ve kayıtlarını tuttuğu ve Birlik adına yapılan ödemeleri karar defterinde fazla göstererek ve bu ödemelere ilişkin faturalar üzerinde oynama yaparak toplam 500 TL'yi mal edindiğinin iddia edilmesine, sanığın ise suça konu bu miktarı ayrıntıları dosya içinde yer alan 10/03/2009 tarihli Sayıştay Emekli Uzman Denetçilerinden alınan bilirkişi raporunda belirtilen üç faturanın ödemesinde kullandığını ileri sürmesine göre; mal edinildiği iddia edilen paranın savunmada geçen faturaların ödenmesinde kullanılıp kullanılmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme nedeniyle, makbuzlarda tahrifat yaptığı ve defteri gerçeğe aykırı olarak düzenlediği iddia edilen sanığın eyleminde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurulması gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18516, Karar No: 2014/15098, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18516 E.  ,  2014/15098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2010/205-2013/325

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433 maddelerindeki prosedür işletildikten gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK‘un 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18066, Karar No: 2012/30040, Tarih: 12.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/18066 E.  ,  2012/30040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraatine; sanıklar ... ve ... haklarında hükümlülüklerine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan bankanın ... şubesinde sanık ...'un servis yetkilisi olarak çalıştığı dönemde, banka mudileri ..., ... ve ...'nin imza örneği ve kimlik bilgileri kartına zımba teli ile takılmış nüfus cüzdanı fotokopileri yerine sanık ... tarafından sahtelerinin takıldığı, ...'e ait imza örneği ve kimlik bilgileri kartına sanık ...'nın fotoğrafı bulunan ve mağdur ...'in kimlik bilgilerini içeren sahte nüfus cüzdanının fotokopisinin zımbalandığı, banka mudisi ... ve ...'nin kartlarındaki fotoğraflar da aynı şekilde değiştirilerek 17.05.2007 ve 18.05.2007 tarihlerinde Ziraat Bankası ... ile .../... Şubelerine, 18.06.2007 tarihinde bankanın .../... şubesine, 28.06.2007 tarihinde ... şubesine mudiler yerine gelen başka kimselerin sahte nüfus cüzdanı ibraz ederek provizyon alınmasını sağlayıp mudilerin imzalarını da taklit etmek suretiyle toplam 524.676,15 TL paranın mudiler yerine başkaları tarafından çekildiğinin, banka mudisi ...'in banka şubesine müracaatı sonrasında yapılan soruşturma sonucunda öğrenilmesi ve Emniyet Müdürlüğü görevlilerince yapılan araştırma ve inceleme üzerine iletişim kayıtlarından sanıklara ulaşıldığının anlaşılması karşısında;

Konusunda uzman bilirkişiler refakatinde dosya içerisindeki cd'ler üzerinde inceleme yapılarak, iletişim kayıtlarından sanıklara ne şekilde ulaşıldığının ayrıntılı şekilde belirlenmesi ve bu hususun karar yerinde gösterilmesi, gerektiği takdirde; sanık ...'da ele geçen sim kartların incelenmesi neticesinde düzenlenen 16.01.2008 tarihli sim kart inceleme raporunda yer alan 0703 7901 7980 5 seri numaralı kartta; sanıklarla irtibatı saptanan "şkr 1" şeklinde kayıtlı numara dışında yine "şkr" ve "skr" ile başlayan numaralar belirlendiğinden, anılan bu kayıtların suç tarihlerinde kimler adına olduğunun abonelik sözleşmeleri de getirtilip incelenerek 539 973 43 03 numaralı hatların abonelik kayıtlarının sahiplerine aidiyetinin suç tarihlerinden sonrakı sırasıyla 17.02.2009 ve 06.12.2008 tarihlerini kapsamadığı dikkate alınıp, bunların suç tarihlerindeki sahiplerini gösteren belgelerin de getirtilmesi, anılan telefon hatlarının sahipleri ile 10.03.2007 tarihi itibariyle 537 655 58 12 numaralı hattın kayıtlı sahibi ...'nın da olayla ilgili bilgi ve görgüsünün saptanması suretiyle, hasıl olacak neticesine göre bir karar verilmesi yerine, eksik soruşturma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça "Yardım etme" halini düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 39.maddesinde (1)"Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebet hapis cezasını gerektirmesi halinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi halinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hallerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hallerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak." hükmü öngörülmüş olup;

Katılan bankanın ... ilçesi şubesine sahte nüfus cüzdanı ile müracaat ederek banka şubesi yetkilileriyle görüşme yapıp provizyon alınmasını sağlayarak para çektiği ve sanık ...'ın telefon hattı üzerinden yaptıkları görüşme ile ilişkileri saptanan sanık ...'nın sabit olan eyleminin, yukarıda yazılan düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, yardım etmeden daha öteye geçtiği ve dolayısıyla sıfatının yardım eden sayılması mümkün bulunmadığı cihetle, sanığın ne şekilde yardım eden kabul edildiğinin karar yerinde ayrıntılı şekilde tartışılıp gösterilmesi zorunluluğunun nazara alınmaması,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılan vekilinin sanıklara yönelik temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, tüm sanıklar hakkında kurulan hükmün BOZULMASINA, sanık ...'a isnat edilen ve subütü kabul edilen suçun gerektirdiği ceza miktarı ile tutuk halinin süresine göre tahliye isteminin reddine, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Sanıkların banka parasını zimmete geçirdikleri iddiasıyla haklarında kamu davası açılmıştır. Suç tarihine göre sanıklar hakkında uygulanabilecek yasalar 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ile 5237 sayılı TCK.nun genel hükümleridir.

5237 sayılı TCK.nun 40.maddesinin 2.fıkrası "özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kimse fail olabilir. Bu suçun işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur" hükmünü taşımaktadır.

Bu düzenlemeye göre;

Banka parasını zimmete geçirme suçu, yalnız banka personeli tarafından işlenebilir. Banka personelininde bu suçun faili olabilmesi için 5411 sayılı Yasanın 160.maddesi 1.fıkrasına nazaran görevi nedeniyle zilyetliği kendisine, devredilmiş para ve diğer varlıkları koruma ve gözetimiyle yükümlü kılınmış bir görevli olması gerekir.

Bu düzenlemeye göre;

Banka parasını zimmete geçirme suçu, yalnız banka personeli tarafından işlenebilir. Banka personelininde bu suçun faili olabilmesi için 5411 sayılı Yasanın 160.maddesi 1.fıkrasına nazaran görevi nedeniyle zilyetliği kendisine, devredilmiş para ve diğer varlıkları koruma ve gözetimiyle yükümlü kılınmış bir görevli olması gerekir.

Bu durumda banka zimmeti ancak yukarıda belirtilen şartları taşıyan banka personeli tarafından işlenebilen "özgü" bir suçtur. Dışarıdan katılanlar görevli olmadığından bu suçu işleyemezler. Bu kişilerin sorumluluğu sözü edilen TCY.nın 40/2.maddesinde açıkça gösterilmiş olup, suça bu biçimde iştirak eden kimselerin azmettiren ya da yardım eden olarak cezalandırılabileceği amir hükmünü getirmiştir.

Somut olaya geldiğimizde,

Sanık ..., banka görevlisi ...'ın işlediği kabul edilen suçuna iştiraki mahkemece 5237 sayılı Yasa'nın 40/2.maddesi uyarınca aynı yasanın 39.maddesine göre yardım eden olarak kabul edilmiş buna göre hüküm kurulmuştur.

Sanık ...'in, banka personeli olan diğer sanık ...'ı suça azmettirdiği konusunda dosyada hiçbir delil bulunmadığı gibi doğrudan birlikte işleyen fail olarak sorumlu tutulması da yasal düzenlemeler karşısında mükmün bulunmadığından sayın çoğunluğun bu yöne ilişen (2) nolu bozma düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/14692, Karar No: 2014/13967, Tarih: 23.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14692 E.  ,  2014/13967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... Müdürlüğü'nün 2011/40 sayılı takip dosyasından 24.10.2011 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, haciz adresindeki işletmenin ve taşınmazından borçludan 12.10.2011 tarihinde devir alındığını, borçluların işletme ile ilgilerinin kalmadığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir. Bu dava ile birleşen davada ise aynı takipte 4.11.2011 tarihinde haczedilen menkuller üzerindeki haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı 3.kişi ile borçlular arasında alacaklıdan mal kaçırma amacıyla muvazaalı işlemler bulunduğunu, hacizden hemen önce menkul ve gayrimenkullerin 3.kişiye devir edildiğini, bu devrin İİK'nun 44. maddesine uygun yapılmadığını, alacaklılara karşı hüküm ifade etmeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dava konusu malların ve işletmenin borcun doğumundan sonra borçludan satın alındığı davacı 3.kişi ile borçlular arasında örtülü işletme devri ilişkisi bulunduğu İİK'nun 44 ve BK'nun 179.maddesi uyarınca işletmeyi devir alan 3.kişinin işletmenin borçlarından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı (3.kişi) vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5095, Karar No: 2024/5537, Tarih: 10.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5095 E.  ,  2024/5537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1553 E., 2023/921 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Kabul - Karar Kaldırılarak Dava Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/11 E., 2021/142 K.

Taraflar arasındaki muris muvaazası hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... ve... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; muris ...'in İstanbul ili .... ilçesi .... Mahallesi 2262 ada 35 parselde kayıtlı taşınmazın tamamının maliki olduğunu, davalılardan ...'in 2006 yılında muris babalarından aldığı Kartal 4.Noterliği 22169 Yevmiye numaralı vekaletle taşınmazı 15.03.2018 tarihinde kendisi ve diğer davalılar adına satış işlemi yapmak suretiyle devir ettirdiklerini, taraflar arasındaki bu işlemlerin muvazaalı olduğunu, murisin satış yapmaya ihtiyacı olmadığını, bu devirlerin gerçek satış olmayıp mal kaçırma gayesiyle yapıldığını belirterek davalıların üzerine kayıtlı mezkur taşınmazın tapu kaydının iptali ve davacıların miras payları oranında tapuya tesciline, mümkün olmaması halinde davacıların hissesinin karar tarihindeki rayiç değeri tespit edilerek tespit edilen bu bedelin faiziyle birlikte davacılara ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... ve ... vekilleri cevap dilekçesinde özetle; muris ve mirasçıların dava konusu satış işlemi yapılmadan çok önce söz konusu taşınmazın mirasçılar arasında ne şekilde paylaşılacağı hususunda görüştüklerini, davacıların sürekli olarak murise ait taşınmazdan kendilerine yasal olarak düşecek olan miras payını istemediklerini ve taşınmazın tamamının davalı üç erkek kardeşe ait olmasını istediklerini beyan ettiklerini, taşınmaza Pendik Belediyesi tarafından el atılması sebebiyle ödenen işgal tazminatı olarak alınan bedelden diğer mirasçıların davacılar lehine feragat etmesi ile tamamının iki davacıya ödendiğini, 15.03.2018 tarihli satış ve tescil işleminden önce mirasçıların, davacılara 50.000'er TL ödenmesi koşuluyla muris hayattayken taşınmazın paylaşılması konusunda mutabık kaldığını, davalıların da kişi başı 33.000 TL ödemek üzere aralarında anlaştıklarını, miras payı paylaşımının bu şekilde sözlü bir sözleşme ile kurulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., Essen Başkonsolosluğunca tasdikli 7.6.2021 tarihli beyanında özetle; kızlara herhangi bir ödeme yapılmadığnı, miras paylaşımının da olmadığını, ... ve ...'in senelerce haksız yere taşınmazı kullandıklarını, mirasçılar arasında rızai taksimin hiç olmadığını, kız kardeşlerine miras payı adına herhangi bir ödemenin yapılmadığını belirtmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların murisi ...'in 02.11.2018 tarihinde vefat ettiği, dosya kapsamından ve tanık beyanlarından davacıların dava konusu taşınmazın davalılara devri konusunda rıza verdikleri, bu devir karşılığında murise ait başka bir taşınmazın haksız işgal tazminatının semen olarak davacılara verildiği, davacılara hisselerinin karşılığının verildiği, murisin paylaştırma iradesi ile hareket ettiği, murisin devir tarihinde davacılardan mal kaçırmayı amaç edindiğine dair kanaat oluşmadığı, muris ile davacılar arasında husumet bulunmadığı, davacıların muvazaayı ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekilleri ile davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekilleri ile davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; murisin gerçek iradesinin ve paylaştırma iddiasının yeterince araştırılmadığını, muris muvazaası durumunun doğru değerlendirilmediğini, murisin iradesinin net olarak ortaya konulmadığını, araştırmanın ve karar gerekçesinin yetersiz olduğunu, vekil olanın diğer taraflarla el ve işbirliği ile kötüniyetle hareket ettiklerini, kardeş ve tanıdık olduklarının açıkça belli olduğunu, murisin paylaştırma ve denkleştirme yapıp yapmadığı üzerinde durulmadığını, murisin tüm mirasçılarına intikal eden taşınır, taşınmaz ve haklarının araştırılmadığını, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgelerin mercilerinden getirtilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalılar ... ve... vekili, vekalet ücretinin hatalı ve eksik hesaplandığını belirterek 56.213,16 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılar ... ve ...'e verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; murisin üzerinde kayıtlı bulunan dava konusu taşınmazını oğlu ...'e vermiş olduğu vekalet kullanılmak suretiyle erkek çocukları davalılar... ve ...'e satış suretiyle devrettiği, tapudaki resmi işlem sırasında alıcı olarak gözüken ...'nın temsil ettiği, davalılar tarafından dava konusu taşınmazın mirasçılar arasında yapılan paylaştırma nedeniyle kendilerine devredildiği, davalılara ise bir miktar para ödendiği iddia edilmiş ise de taşınmazın değeri karşısında murisin sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapıldığından söz etmenin mümkün olmadığı, murisin kız çocukları olan davacılar karşısında erkek çocukları olan davalılara satış suretiyle taşınmaz devri yaptığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince muris muvazaası nedeniyle tapu iptal ve tescil şartlarının oluştuğu kabul edilerek açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken paylaştırma iradesinden bahisle davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu, öte yandan dava konusu taşınmazda her bir davacı yönünden dava değeri 391.631,06 TL olduğu halde davalılar lehine tek vekalet ücreti takdirinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/(1).b.2 maddesi gereğince incelenen mahkeme kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın kabulüne, 2262 ada 35 parsel sayılı taşınmazda davalılar adına olan tapu kaydının ayrı ayrı 2/5 oranında iptaline; iptal edilen 2/5 payların 1/2'sinin davacı ... adına, 1/2'sinin davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, bakiye payların davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalılar ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka uygun olmadığını, söz konusu taşınmaza Pendik Belediyesi tarafından el atılması sebebiyle ödenen işgal tazminatı olarak alınan bedelden diğer mirasçılar davacılar lehine feragat ederek tamamının iki davacıya ödendiğini, 15.03.2018 tarihli satış ve tescil işleminden önce mirasçıların davacılara 50.000'er TL ödenmesi koşuluyla muris hayattayken taşınmazın paylaşılması konusunda mutabık kaldığını, dinlenen tanıkların da murisin çocukları arasında ayrımcılık yapmadığını ve hepsini eşit sevdiğini beyan ettiklerini, murisin davacılardan mal kaçırmak veya mirasından mahrum bırakmak gibi bir iradesinin olmadığını, murisin dava konusu taşınmazı kendilerinden mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak devrettiği yönündeki iddialarını ispat edemedilerini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil, olmaz ise tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı; Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda, muris...'ın 02.11.2018 tarihinde ölümü ile davacı kızları .... ve .... ile davalı oğulları... ve ...'in mirasçı olarak kaldığı; murisin, üzerinde kayıtlı bulunan dava konusu 2262 ada 35 parsel sayılı taşınmazı oğlu ...'e vermiş olduğu vekalet kullanılmak suretiyle erkek çocukları davalılar... ve ...'e satış suretiyle devrettiği, tapudaki resmi işlem sırasında alıcı olarak gözüken ...'nın temsil ettiği anlaşılmıştır.

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 40.128,53 TL

bakiye onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'den alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,