muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4128, Karar No: 2018/10925, Tarih: 16.05.2018

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda yukarda belirtildiği gibi alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Temerrüt yoksa davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olduğu ve alacak miktarlarının halihazırda belirlenemediği belirtilerek sembolik miktarlar talep edilerek dava açılmıştır. Açılan davanın mahkemece belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmesi isabetlidir. Ancak istenen miktarlara göre dava kısmi eda külli tespit talebi içeren belirsiz alacak davası niteliğindedir. Talep arttırım yasanın gerekçesine göre sadece tahsil amaçlı eda niteliğinde belirsiz alacak davası türünde sözkonusudur. Kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davalarında sonradan yapılan talep artırımları “ıslah” niteliğindedir. Bu nedenle davacının bozmadan sonra kısmi eda külli tespit davasında verdiği talep arttırım dilekçesi ıslah niteliğindedir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi karşısında “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına göre bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilemeyeceğinden bozma sonrası ıslah niteliğindeki arttırım dilekçesi dikkate alınarak alacakların hüküm altına alınması hatalıdır.

Ayrıca kabul edilen alacak miktarlarının denetime elverişli olacak şekilde tek tek yazılmadan toplam miktar üzerinden hüküm kurulması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2627, Karar No: 2023/1623, Tarih: 30.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/2627 E.  ,  2023/1623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi

Antalya 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 1988/1238 Esas, 1989/157 Karar sayılı kararının, hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü.

Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.1989 tarihli ve 1988/1238 Esas ve 1989/157 Karar sayılı kararıyla hükümlü hakkında, hırsızlık suçundan dolayı 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1, 522, 523, 59. maddeleri gereğince 2 ay 5 gün hapis cezası verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri çerçevesinde Mahkemece dosya üzerinden yapılan uyarlama yargılaması sonucunda 11.11.2005 tarihli ek karar ile uyarlama talebinin reddine karar verildiği, ek kararın sanığa ûsulüne uygun olarak tebliğ edilerek kesinleştiği, Mahkemece bu kez uyarlama hususunun dosya üzerinden yapılmaması gerektiği ve 11.11.2005 tarihli ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu belirtilerek re'sen duruşma açılıp 12.10.2021 tarihli ek karar ile uyarlama talebinin reddine karar verildiği ve bu kararın temyiz edildiği anlaşılmakla; Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2005 tarihli ek kararı ile uyarlama talebinin reddine karar verildiği, ek kararın sanığa usûlüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen verilen karara karşı temyiz yoluna başvurulmamış olması sebebiyle bu karar sonrası yeniden verilen 12.10.2021 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11819, Karar No: 2013/48, Tarih: 14.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/11819 E.  ,  2013/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanlarının, maliki olduğu 61 ile 62 parsel sayılı taşınmazları bir kısım davalıların babası ve murisin oğlu olan ... ...'ya satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, dava açtıklarını, bu davanın talepleri gibi sonuçlanmasına karşın, davalıların hileli yollarla taşınmazların tapuda intikallerini yaptırarak, davalılara temlik ettiklerini, bu temliklerinde muvazaalı olduğunu ileri sürerek, öncelikle miras payları oranında tapu iptali ve tescile bu mümkün olmazsa miras paylarının bedel olarak tazminine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, son kayıt maliklerinin taşınmazları tapu kaydına güvenerek ve iyiniyetle iktisap ettikleri gerekçesiyle tapu iptali ve tescil davasının reddine, son kayıt malikleri olan davalılar ... ... ile ... haricinde kalan davalılardan davacıların miras paylarına tekabül eden miktar olan 17.000,00.-TL. nin tahsiline karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 589.80.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17774, Karar No: 2007/20453, Tarih: 06.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17774 E.  ,  2007/20453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Somut olayda borçlu katma bütçeli idarelerden olduğundan ilama dayalı borçtan dolayı aleyhinde icra takibi yapıldığından, faiz hesaplamasında, hakkında 01.01.2005 ile 01.05.2005 arası 2005 Yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddesinde öngörülen faiz oranının uygulanması zorunludur. Bilirkişi tarafından bu dönem için 3095 Sayılı Yasadaki faiz oranı uygulanarak hesaplama yapıldığı görülmektedir.

O halde eksik incelemeye dayalı rapora itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/11/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1393, Karar No: 2015/4442, Tarih: 10.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1393 E.  ,  2015/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlu adına kayıtlı bedeli paylaşıma konu aracın satış bedelinin yediemin alacağına yetmediği gerekçesiyle rehin alacaklısı olan müvekkili bankanın alacağının sıra cetvelinde ödenmediğini, davalının alacağının gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, ... 7. İcra Müdürlüğünün 2014/2286 sayılı takip dosyası ile başlatılan takibin İİK'nun 270. maddesi gereğince eşyanın kira bedelinden kaynaklanan hapis hakkı alacağına ilişkin takip olduğu, bu hakka dayalı olan alacak miktarının öncelikli olduğunu savunarak, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre: takibe konu alacağın, bedeli paylaşıma konu olan aracın otoparkta muhafazasından kaynaklanan yediemin ücreti olduğu, yediemin ücretinin İİK'nun 138. maddesinin 2'nci fıkrasında belirtilen tüm alacaklıları ilgilendiren masraflardan olduğu, bu nedenle satış bedelinden öncelikle ödenmesi gerektiği, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

İtiraz, alacağın esas ve miktarına yönelik ise dava yoluyla genel mahkemede (İİK m.142/1), yalnız sıraya ilişkin ise icra mahkemesinde (İİK m.142/son) ileri sürülmelidir.

Somut olayda, davacı vekili davalının alacağının gerçeği yansıtmadığı iddiasıyla alacağın esasına itiraz ettiğinden, İİK'nın 142/1. maddesi uyarınca uyuşmazlığın genel mahkemede çözülmesi gerekir. Bu nedenle, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken uyuşmazlığın esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/201, Karar No: 2013/1028, Tarih: 18.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/201 E.  ,  2013/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Çakıllı Köyü çalışma alanında bulunan 103 parsel sayılı 54.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ve harici satın alma nedenleriyle payları oranında davalı ... ve müşterekleri adına tesbit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı ..., tapu kaydı, satış vaadi sözleşmesi, irsen intikale dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli 103 parsel sayılı taşınmazın tesptinin iptali ile, tamamı 32 pay kabul edilerek ... mirasçıları olan davacılar adlarına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve sekiz arkadaşı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar, ayrı tapu kayıtları ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmışlardır. Mahkemece davacı dayanağı tapu kaydının daha eski tarihli olduğu ve çekişmeli taşınmazı kapsadığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmediği gibi, yapılan araştırma ve uygulama da hükme yeterli değildir. Tarafların tapu kayıtları değişir sınırlı olup miktarları ile geçerlidir. Mahkemece eski tarihli olması nedeniyle 1325 tarih 95 sıra numaralı sicilden gelen davacı tapu kaydına değer verilmiştir. Ancak, davalı tapusunun tesis kaydı getirtilmemiş olduğu gibi, geldi olarak gösterilen 1299 tarih 7 sıra numaralı kayıt esas alındığında, bu kaydın daha eski tarihli olduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan Mahkemece tespit günü itibari ile kayıtların hukuki değeri de tartışılmamıştır. Sağlıklı sonuca ulaşılabilmesi için davalı tarafın dayanağı olan 1299 tarih 7 sıra numaralı tapunun tesis kaydı getirtilmeli, tarafların dayanak tapu kayıtlarının başka parsellere revizyon görüp görmedikleri araştırılmalı, kayıtların yapılacak keşifte yöntemince uygulanması, tapu kayıtlarının uygulamasında oluşum belgelerinden yararlanılmalı, bitişik parsellere revizyon gördüklerinin anlaşılması halinde kapsamlarının belirlenmesinde bu husus da göz önünde bulundurulmalı, davacı ve davalıların dayanağı tapu kayıtlarında adı geçen kayıt maliklerinin ölüm tarihi ve kullanım durumu nazara alınarak kayıtların hukuki kıymetlerini yitirip yitirmediği değerlendirilmeli, tapu kayıtlarının hukuki değerlerini koruduklarının ve kayıtların aynı yere ilişkin olduğunun, bir diğer ifadeyle çakıştığının anlaşılması halinde, eski tarihli davalı tapusuna değer verileceği göz önüne bulundurularak davalı tapusuna miktarınca düşünülüp miktarınca kapsamı tayin edilerek, miktar fazlası bölümün davacı dayanağı tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı da ayrıca değerlendirilip, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Belirtilen yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 18.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10451, Karar No: 2023/7463, Tarih: 24.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/10451 E.  ,  2023/7463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/520 E., 2015/664 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2014/520 Esas 2015/664 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 62 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, suça konu sözleşmede el yazılarının aidiyeti hususunda kriminal inceleme yapılmaksızın eksik soruşturmayla karar verilmesi ve sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.

Sanık ...'un temyiz talebi; atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'ın çiftçilere yapılan...desteklemeli güneş enerjili su ısıtıcısı alımından faydalanarak sanık ...'in sahibi olduğu ve sanık ...'un çalışanı olduğu ...Ticaret isimli iş yerinden 1.710,00 TL'ye güneş enerjili su ısıtıcısı satın aldığı, ısıtıcının montajının yapıldığı ve desteklemeye uygun olarak katılan tarafından kredi sözleşmesi imzalanarak ödemesinin taksitler halinde gerçekleştirildiği ancak güneş enerjili su ısıtıcı alımına ilişkin sözleşmedeki imzanın katılana ait olmadığı, sanıkların özel belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia ve kabul olunmuştur.

2. Katılan adına ...Ticaret'ten bir adet güneş enerjisi alındığına dair 19.08.2013 tarihli fatura dosya arasındadır.

3. Alıcısı katılan ..., satıcısı ...Ticaret olan “Güneş enerjisi alım satım sözleşmesi “ dosya arasındadır.

4. ...Ticaret’ten güneş enerjisi sistemi aldığına ancak sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığına ilişkin katılanın 25.03.2014 tarihli şikâyet dilekçesi dosya arasındadır.

2. Katılan adına ...Ticaret'ten bir adet güneş enerjisi alındığına dair 19.08.2013 tarihli fatura dosya arasındadır.

3. Alıcısı katılan ..., satıcısı ...Ticaret olan “Güneş enerjisi alım satım sözleşmesi “ dosya arasındadır.

4. ...Ticaret’ten güneş enerjisi sistemi aldığına ancak sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığına ilişkin katılanın 25.03.2014 tarihli şikâyet dilekçesi dosya arasındadır.

5. Orman .Genel Müdürlüğü Beypazarı Orman İşletme Şefliğinin katılana...destekli Güneş enerjisi desteği sağlandığına ve buna ilişkin alım satım sözleşmesi ve kredi sözleşmesi aslının dosya arasında gönderildiğine dair 03.04.2014 tarihli cevabi yazı dosya arasındadır.

6. Alım satım sözleşmesi ve kredi sözleşmesi asılları Adli Emanetin 2014/78 sırasına kaydedilmiştir.

7. Kredi taahhüdü ve ödeme planı dosya arasındadır.

8. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 17.06.2014 tarihli ve ANK-14-18286 sayılı raporunda; incelemeye konu Güneş enerjisi Sistemleri Alım Satım Sözleşmesi ve 16.07.2013 tarihli Orman İşletme Müdürlüğüne hitaplı dilekçe üzerinde ... adına atılı bulunan imzalar ile ...'ın mukayese imzaları arasında yapılan karşılaştırmada söz konusu imzaların ...'ın elinden çıkmadığı kanaatine varıldığı, 19.06.2013 tarihli kredi sözleşmesi üzerindeki ... adına atılı bulunan imzanın ...'ın elinden çıktığı, yine sözleşme ile 16/07/2013 tarihli dilekçe üzerindeki imzaların ... in elinden çıktığını gösterir nitelik ve yeterlikte uygun kaligrafik bulgular tespit edilemediği belirtilmiştir.

9. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 15.04.2015 tarihli ve ANK-15-12040 sayılı raporunda; incelemeye konu Güneş enerjisi Alım Satım Sözleşmesi ve Orman İşletme Müdürlüğüne hitaplı dilekçe üzerinde ... adına atılı bulunan imzalar ile ... un mukayese imzaları arasında yapılan karşılaştırmada söz konusu imzaların sanık ... un elinden çıktığını gösterir nitelik ve yeterlilikte uygun bulgular tespit edilemediği belirtilmiştir.

10. Mahkeme, 5271 sayılı Kanun'un 231 ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddelerinin uygulanma ihtimalini tartışmış ve sanıkların bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığı gerekçesi ile bu maddelerin uygulamayarak sanıkların mahkûmiyetlerine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklarla katılan arasında gerçekleşen güneş enerjili su ısıtıcısı alımının katılan ve sanıklarca doğrulandığı, alışverişe konu su ısıtıcısının montajının gerçekleştiği ve katılan tarafından payderpey ödemesinin de yapıldığı ancak bu alışverişe konu sözleşmedeki imzanın katılana ait olmadığının kriminal raporla tespit edilmiş olması karşısında, sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 211 inci maddesinde öngörülen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre;

Davaya konu sözleşme aslının dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre;

Davaya konu sözleşme aslının dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2014/520 Esas 2015/664 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık ...'un temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10766, Karar No: 2014/12899, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10766 E.  ,  2014/12899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2013/1822-2014/547

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.