muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10525, Karar No: 2013/710, Tarih: 24.01.2013

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin 19.02.2010 tarihli encümen toplantısında bir encümen üyesine küfür ve hakaret içeren sözler sarfettiği sabittir. Yargılama sırasında toplanan deliller ve yargılama sırasında dinlenen tanık beyanları dikkate alındığında, davacı daha önce görevinde yapılan değişiklikleri kabul etmiş, fesih hakkını kullanmayarak çalışmaya devam etmiştir. Olay tarihinde ise encümen toplantısı sırasında verilen yeni görev hakkında tartışma çıkararak tanık anlatımlarına göre encümen üyesinin üzerine yürüyerek hakaret etmiştir. Bu durumda işveren feshi haklı sebebe dayandığından ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebepe hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.01.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı dava dilekçesinde; seçimlerden sonra ki dönemde kendisine karşı baskı yapılarak yıldırma politikası uygulandığını ileri sürmüş, ancak bu husus üzerinde durulmamıştır. Kanaatımca davacıya uygulanan mobing sonucunda, davacının sinirleri iyice buzulmuş, üstelik maaşından yapılan kesintiler de davacıyı iyice yıpratmış, sonuçta da encümen toplantısında kendisine verilen yeni görevi de istemediği için kendisine hakaret eden encümen üyelerinin üzerine yürümüş.

Bu durumda davacının psikolojik durumunun tespiti için uzman hekimden rapor alınmalı, ayrıca mobing iddiaları üzerinde durulmalıdır. Bu yönler araştırılmadan eksik incelemeyle karar verilmiş olması hatalıdır. Çoğunluğun görüşüne bu gerekçelerim nedeniyle katılamıyorum. 24.01.2013
Yargıtay — Esas No: 2021/8295, Karar No: 2023/8502, Tarih: 12.09.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/8295 E.  ,  2023/8502 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/359 Esas, 2016/103 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hayrabolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.11.2014 tarihli ve 2014/1087 Soruşturma, 2014/398 Esas, 2014/269 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2014/359 Esas, 2016/103 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, zararın oluşup oluşmadığı hususunda araştırma yapılmadığına, Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesinde kamu zararının rücuen tahsili için açılan davanın kamu zararından söz edilemeyeceğinden bahisle reddine karar verilmiş olduğuna, proje kapsamında zararın bulunmadığına ve hatta Avrupa Birliğinden hibe de alındığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, zararın oluşup oluşmadığı hususunda araştırma yapılmadığına, Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesinde kamu zararının rücuen tahsili için açılan davanın kamu zararından söz edilemeyeceğinden bahisle reddine karar verilmiş olduğuna, proje kapsamında zararın bulunmadığına ve hatta Avrupa Birliğinden hibe de alındığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Hayrabolu Belediye Başkanı olan sanığın, belediyeye Avrupa Birliği hibe destekli Çevre ve Nehir kirliliği projesinin yapılması hususunda 2011 yılında Belediye Meclisince bu konuda karar alınmadan ... isimli kişi ile danışmanlık sözleşmesi imzaladığı, bu iş karşılığında proje bedelinin %10 luk kısmının ... 'ya verileceği ancak ödemenin yapılması hususunda 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu (4734 sayılı Kanun) ve Mahalli İdareler Harcama Belgeleri Yönetmeliğine göre düzenlenmesi gereken evrak düzenlenmediğinden ödemenin yapılamadığı ve adı geçen proje müellifi tarafından belediye hakkında icra takibi başlatıldığı, yapılan 29.09.2011 tarihli sözleşmeyle ilgili işlemlerin yürütülmesi için Belediye Meclisince alınan 06.09.2012 tarihli kararın sözleşmeyi hukuken geçerli hale getirme imkanının bulunmadığı, bu suretle sanığın 5393 sayılı Kanun'un 18 ve 74 üncü maddelerine aykırı davrandığı, Avrupa Birliği bünyesinde kabul edilen proje karşılığında hibe edilen paranın içinden söz konusu sözleşme bedeline bütçe ayrılamadığı için bu bedelin belediyenin kendi bütçesinden ödenmesi gerektiği, sanığın belediye bütçesinden ödeme yapılması için talimat yazmasına rağmen belediye personelinin 4734 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendindeki doğrudan temin usulü miktarını aşması ve hizmet alınmadığı gerekçeleri ile ödeme yapmaması sonucu ödemenin ...'e icra yoluyla yapılması üzerine kamu zararına sebebiyet vermesi nedeniyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, Mahkemece; sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamede 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan anılan Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde bu cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesi yerine infazı kısıtlayacak ve infazda tereddüt oluşturacak biçimde karar verilmesi,

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde bu cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesi yerine infazı kısıtlayacak ve infazda tereddüt oluşturacak biçimde karar verilmesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince yasaklama kararına hükmolunmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Hayrabolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2014/359 Esas, 2016/103 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği ile dosya kapsamında resen tespit edilen hususlar nazara alındığında hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4712, Karar No: 2025/2995, Tarih: 19.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/4712 E.  ,  2025/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/139 E., 2018/1047 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına; sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; kusur tespitine, ehliyetsiz sürücü ...'in biraz daha yavaş seyir halinde olsaydı yada panik yapmasa idi çok rahat sanığın aracının solundan geçip gidebilecek şartlara sahip olduğuna, ehliyetsiz sürücü sanık ... panik ve aşırı sürat nedeni ile bu kazaya sebebiyet verdiğine, sanığın kusursuz ve suçsuz olduğuna, hakkında takdiri indirim uygulanan sanık hakkında TCK.50.maddesinin uygulanmamasının çelişkili ve kanuna aykırı olduğuna, tayin edilen cezaya, cezanın seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi talebine, kararın usul, yasa ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporu, kaza anındaki kaza tespit tutanağı ve diğer tüm belgelerde sanık ...'in tali kusurlu olduğu belirtilmekteyse de sanığın yaşanan olayda hiçbir kusuru olmadığına, tayin edilen cezaya, TCK m.62 uygulanmamasına, cezanın paraya çevrilmesi talebine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi talebine, mahkeme aksi kanaatteyse alt sınırdan ceza verilerek TCK m.62.maddesinin uygulanmasına, verilen cezanın adli para cezasına çevrilmesi talebine, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 12:10 sıralarında sürücü belgesi bulunmayan sanık sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, seyir yönüne göre sol taraftan gelip kontrolsüzce kavşağa giriş yapan sanık sürücü ...'un sevk ve idaresindeki kamyonete sağ yan kesiminden sürtünme şeklinde çarpmış, çarpmanın etkisi ile sağa doğru kontrolsüzce yönelen otomobilin yolun sağında seyreden katılan sürücü ... idaresindeki bisiklete ve durakta otobüs beklemekte olan yayalar ..., ... , ..., ... ve ...’ya çarpması sonucu, ...'in öldüğü, katılanlar ... ve ...'nın hayati tehlike geçirecek ve vücutlarında 4.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, ...’nın vücudunda 6.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde, ... ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 31.05.2017 tarihli raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde sanık ...'un asli kusurlu, sanık ...'nin ise tali kusurlu olduğu kabul edilmiş ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiş; ancak sanıklar hakkında alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayin edilmesi gerekirken cezaların alt sınırdan az uzaklaşılarak belirlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükümleri kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8569, Karar No: 2008/1236, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8569 E.  ,  2008/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davalı Hazine alacaklarına tanınan imtiyazın 4949 sayılı Yasa ile değiştirildiği; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21 nci maddesindeki değişikliklerin de geriye yürütülemeyeceği iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince sıra cetvelinin daha önceki bir iptal kararı üzerine düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/311, Karar No: 2019/699, Tarih: 07.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/311 E.  ,  2019/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 05/04/2016 tarih 2015/14035 Esas 2016/5923 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı ...Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3831, Karar No: 2018/3139, Tarih: 20.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/3831 E.  ,  2018/3139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/1-4,53/6.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mersin Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen katılan mağdur ...’a ilişkin 05.09.2011 tarihli raporda mağdurun sol ayak 1. parmak ve 2. parmak tip ampütasyonuna, sol tibia ve fibula kırığına, 3. ve 4. metatars çıkığına neden olana yaralanmasının ağır (6). derecede kemik kırığı oluştuğunun, duyularından ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına/yitirilmesine neden olup olmadığı ve yüzde sabit iz tespiti için olay tarihinden 6 ay sonra rapor düzenlenmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında,

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89/3-b maddesi kapsamında olup olmadığının tespiti için, mağdurun kesin raporu aldırılıp, rapor sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14991, Karar No: 2010/22182, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14991 E.  ,  2010/22182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10661, Karar No: 2012/11860, Tarih: 31.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/10661 E.  ,  2012/11860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2011

Davacı vekili, davalı konfederasyon yönetiminin 26.11.2010 tarihli sayılı toplantısında alınan 10 sayılı kararı ile kadro sayısının azaltılması ve tasarruf amacıyla davacının iş sözleşmesine son verildiğini, yapılan feshin haksız olduğunu belirterek müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesin konfederasyon bünyesindeki yeniden yapılanma ve tasarruf tedbirleri çerçevesinde bütçe imkanları dikkate alınarak etkin ve verimli bir personel politikası oluşturmak ve başka bir birimde değerlendirme olanağı da bulunmadığı için  4857 sayılı İş Kanunu, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanunu ile Personel Yönetmeliğine uygun olarak feshedildiğini, davacının İş Kanunundan doğan tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, işyerinde personel fazlalığının bulunduğu ve bu fazlalığın bütçede önemli bir gider oluşturduğu hususunun işverenlikçe açıkça ortaya konulamadığı, ayrıca çalışanlara sosyal yardım ve prim adı altında yüksek miktarda ek ödemeler yapıldığı, bazı personele bir kısım kriterler göz önüne alınarak tazminat ödenmesinin önerildiğinin tespit edilmesi karşısında davalı işverenin  aldığı işletmesel karar doğrultusunda hareket etmediği ve çelişkili davranış ortaya koyduğu gibi davacının başka bir birimde istihdam edilebilmesine ilişkin çare aramadığı ve feshe son çare olarak başvurmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne ve  davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı konfederasyon vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.