muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28128, Karar No: 2017/8416, Tarih: 22.06.2017

Bozma sonrası yapılan yargılamada mahkemesince,” ... 5237 sayılı Yasa TCK'nın 4. maddesinde açıkça düzenlendiği üzere Ceza Kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz. Gerek 5237 sayılı Yasa gerek 5252 sayılı Yasa gerekse 5271 sayılı yasalar ile ceza mahkemelerine uzlaşma hükümleri ve ön ödemelik suçlar dışında sanıklara veya davanın taraflarına kanunla veya yönetmeliklerle yapılan düzenlemeleri bildirme, ihtarda bulunma ve tebliğ etme yükümlülüğü getirilmemiştir.Yasalarda aksine bir düzenleme yapılmadığı sürece böyle bir yükümlülük yorum yapmak sureti ile mahkemelere yükletilemez. Kanunlarca emredici bir usul hükmü bulunmamasına rağmen mahkeme kararının sırf bu nedenle bozulması açıkça kanuna aykırı olup, bozma ilamında belirtildiği şekilde bir tebliğin ve ihtaratın sanığa yapılması halinde dahi 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesi hükmü kesin ve emredici bir düzenleme getirmiş olduğundan, ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilemeyeceği zira kovuşturma aşamasındaki suçlar için yasanın yürürlük tarinden itibaren 6 aylık bir süre öngörüldüğü, (Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar). Mahkememizce verilen kararın karar tarihi itibari ile 6 aylık sürenin dolduğu, sanığın bu süre içerisinde katılanın zararını karşılamadığı, 6 aylık süre geçtikten sanra sanık tarafından katılanın zararı giderilse dahi ancak TCK'nın 168/5. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılabileceği, sürenin yasada açıkça sınırlandırılmış olması nedeniyle yoruma açık olmadığı ve içtihat yolu ile bu sürenin uzatılmasının mümkün olmadığı aksi bir uygulamanın yasakoyucu tarafından istenilmeyen ve öngörülmeyen bir durumun ortaya çıkmasına neden olacağı, bu nedenlerle bazma ilamına uyulmasının sanık lehine veya aleyhine bir değişiklik yapmayacağı..” gerekçesi ile direnme kararı verildiği anlaşımıştır.

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; karşılıksız yararlanma suçundan mahkumiyetine ilişkin Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24/09/2013 tarihli ek kararın sanığın temyizi üzerine, 8. Ceza Dairesinin 11/12/2014 gün, 2014/21215 Esas ve 2014/31037 Karar sayılı bozma ilamına karşı, mahkemesince direnme kararı verilmek suretiyle hüküm tesisi cihetine gidilmesi ve sanığın yeniden temyiz talebinde bulunması nedeniyle, gereği görüşülüp düşünüldü:

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; karşılıksız yararlanma suçundan mahkumiyetine ilişkin Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24/09/2013 tarihli ek kararın sanığın temyizi üzerine, 8. Ceza Dairesinin 11/12/2014 gün, 2014/21215 Esas ve 2014/31037 Karar sayılı bozma ilamına karşı, mahkemesince direnme kararı verilmek suretiyle hüküm tesisi cihetine gidilmesi ve sanığın yeniden temyiz talebinde bulunması nedeniyle, gereği görüşülüp düşünüldü:

8.Ceza Dairesinin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2015 gün, 2015/37 Esas ve 2015/234 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmemiş olduğundan, 8. Ceza Dairesinin 11/12/2014 gün, 2014/21215 Esas ve 2014/31037 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2015 gün, 2015/37 Esas ve 2015/234 Karar sayılı direnme kararı incelemek üzere dosyanın 5271 sayılı CMK'nın 326/3. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12596, Karar No: 2016/5993, Tarih: 25.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/12596 E.  ,  2016/5993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hüküm, sanığın yüzüne karşı 26/10/2011 tarihinde tefhim kılındığı, sanığın kararı 31/10/2011 tarihinde temyiz harcını yatırmadan temyiz ettiği ve yapılan ihtara rağmen temyiz harcını yatırmaması sebebiyle 28/11/2011 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın sanığa 06/12/2011 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen sanık tarafından temyiz talebinin reddine dair ek kararın temyiz edilmediği, sanık müdafii Av. ...’in ile CMUK’nun 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 16/12//2011 tarihinde ek karara yönelik temyiz talebinde bulunduğu ve mahkemece verilen 16/12/2011 tarihli ikinci ek kararla sanık müdafiinin temyiz talebinin yasal süresinde olmadığından reddine karar verildiği ve bu temyizin reddine ilişkin kararın sanık müdafiinince yasal süresi içinde temyiz ettiği anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz talebinin yasal süresinde olmadığından reddine dair verilen ek karar usul ve yasaya uygun olduğundan, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca temyizin reddi kararının tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9832, Karar No: 2022/3902, Tarih: 28.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/9832 E.  ,  2022/3902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2019 tarih ve 2017/56 - 2019/305 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Resmi belgede sahtecilik, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

Hüküm : Sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundanTCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 58/9, 53, 63. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılıksuçundan CMK 223/2-b

Resmi Belgede Sahtecilik suçundan CMK 223/2-a maddesi uyarınca beraatine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık müdafii, katılan ÖSYM vekili ve ... vekili

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

1- Katılan Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığı vekilinin

sanık hakkındaki tüm suçlardan, katılan Hazine ve Maliye vekilinin resmi belgede sahtecilik ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede;

Suçların niteliği gereği suçtan doğrudan doğruya zarar gören sıfatları ve doğrudan davaya katılma hakları bulunmadığından, katılan ÖSYM ve ... vekillerinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

2- Katılan ... vekilinin kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçuna dair temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçunu işlediği konusunda her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının gerekçe gösterilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik bulunmadığından; katılan vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

3- Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3- Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafii tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5529, Karar No: 2015/23134, Tarih: 01.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5529 E.  ,  2015/23134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/258133

MAHKEMESİ : Dereli(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/102 (E) ve 2013/128 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Mağdur A.. A.. hakkında Dereli İlçe Devlet Hastanesinden alınan 08/07/2012 tarihli raporda “Sol kalça arka yüzünde 7-8 cm uzunluğunda derin olmayan kesi mevcut, hastanın bilinci açık, koopere oryante, hastanın sol kalçasında ağrı mevcut, bunun dışında nörolojik ve fizik muayenesi doğal, kati hekim raporudur.” denmesine rağmen yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olup olmadığı yönünde bir tespitin bulunmadığı, dolayısıyla mahkemenin dava konusu olayla ilgili görevli olup olmadığı hususunun belirsiz olduğu anlaşılmakla, yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2)Kabule göre;

Sanığın, hapis cezasının kanuni sonucu olarak tatbik edilecek olan, TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğunun kendi alt soyu dışındakiler için hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar süreceğinin, kendi alt soyu için koşullu salıverilmeye kadar süreceğinin hüküm yerinde belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16478, Karar No: 2020/9862, Tarih: 18.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/16478 E.  ,  2020/9862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 03.11.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK'un 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 12.11.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 18.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22403, Karar No: 2014/8229, Tarih: 21.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22403 E.  ,  2014/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...'in kayden paydaşı olduğu 3021 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında '...' olması gereken baba adının '...' yazıldığını ileri sürerek baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iddiasını ispat etmesini istemiştir.

Mahkemece, kayıt maliki ... oğlu ...ile davacının murisinin aynı kişi olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/716, Karar No: 2023/4495, Tarih: 12.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/716 E.  ,  2023/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair 08.12.2022 tarihli ek karar

Sanık ... müdafiinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli kararına yönelik 05.12.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz başvurusunda bulunduğu, Mahkemesince 08.12.2022 tarihli ek kararla temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verildiği, kararın sanık ... müdafiine tebliğ

edildiği ve dosya kapsamında sanık ... müdafiinin ek karara karşı temyiz başvurusunun olmadığı belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, (Şikayetçi Qnb Finansbank vekilinin 07.12.2022 tarihli dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunduğu 08.12.2022 tarihli ek karar ile 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddine karar verildiği, kararın aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz yoluna tabi olduğu, şikayetçi Qnb Finansbank 15.12.2022 tarihli temyiz başvuru dilekçesi ile bu kararı temyiz ettiği anlaşılmakla) şikayetçi Qnb Finansbank vekilinin ek kararı temyiz başvurusu hakkında herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, buna ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle,12.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17207, Karar No: 2024/9075, Tarih: 24.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17207 E.  ,  2024/9075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/732 E. 2016/202 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesince, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlardan Mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda sanığın başka suçtan dolayı cezaevinde hükümlü olduğunun belirlenip, duruşmadan bağışık tutulmasına dair karar da verilmediğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'un 196. maddesi uyarınca duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın Mahkemede hazır edilmesi veya SEGBİS aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre de;

Dosyanın ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temin edilen sanığın adli sicil kaydı ile iddianame ve mahkeme kararı suretlerinin incelenmesinden, yargılamaya konu aynı çocuğun cinsel istismarı eylemi nedeniyle, sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.11.2015 tarihli ve 2015/72589 Soruşturma numaralı iddianame ile açılan dava neticesinde, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/440 Esas, 2015/457 Karar sayılı ilamı ile kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinden geçerek 30.03.2020 günü kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırılmanın önlenebilmesi için ilgili dosyanın celp edilerek incelenip, temyiz incelemesine konu iş bu davanın mükerrer olup olmadığının tespiti ile mükerrer olduğunun anlaşılması halinde mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi, kesinleşmiş hükmün zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarih, 2014/847 Esas ve 2016/128 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7788, Karar No: 2024/7783, Tarih: 26.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7788 E.  ,  2024/7783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1000 E., 2023/1184 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2021/471 Esas, 2023/131 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3.e, 87/1.c, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2023/1000 Esas, 2023/1184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mahkemece yapılmış eksik bir incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, temel cezanın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen haksız bir davranışın bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2023/1000 Esas, 2023/1184 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15757, Karar No: 2021/5833, Tarih: 17.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/15757 E.  ,  2021/5833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adana Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından yapılan incelemede kazınmanın derin olması nedeniyle şasi ve motor numarası ile kime ait olduğu tespit edilemeyen motosikletin sanığın kullanımında yakalandığı olayda, tanımadığı bir şahıstan 400 TL karşılığında plakasız ve ruhsatsız olarak satın aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın plakasız ve ruhsatsız satılan motosikletin suç eşyası olduğunu bilebilecek durumda olduğu gözetilerek, sanığın soyut savunmasına itibar edilmek suretiyle, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi ve hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2764, Karar No: 2015/1529, Tarih: 13.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2764 E.  ,  2015/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafisinin, yüzüne karşı verilen 06.07.2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 14.07.2011 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 13/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.