muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2691, Karar No: 2020/1144, Tarih: 26.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2691 E.  ,  2020/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

14.07.2014 tarihli olay tutanağında belirtildiği üzere arama yapılan işyerini sanık ...'ın işlettiği; "iş yerinde yapılan arama esnasında ise, iş yerinin iki bölmeden oluştuğu, ön kısımda kuşların kümesinin olduğu, arka kısmın ise bölme ile ayrılarak oda şeklinde kullanıldığı görülmüş, her iki bölümü birbirinden ayıran alüminyum doğrama kapının üst kısmı el ile kontrol edildiğinde bir boşluk olduğu tespit edilmiş, kapının üst kısmındaki boşluk kontrol edildiğinde.." toplamda 15 adet kağıda sarılı halde net 73 gram esrarın ele geçirildiği, sabit olmakla, işyeri niteliğini haiz yerde arama yapılabilmesi için CMK'nın 119. maddesi uyarınca hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı arama emri alınması gerektiğinden CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde adli arama kararı ya da yazılı arama emri bulunup bulunmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12017, Karar No: 2018/1525, Tarih: 14.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/12017 E.  ,  2018/1525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1,62/1,50/4-1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, kaçak akım olduğuna dair tespitin olmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, sanık ... müdafinin, olayda asıl işveren- alt işveren ilişkisinin mevcut olmadığına, ölenin sanığın işçisi olmadığına, sanığın olayda kusurunun bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/332, Karar No: 2016/332, Tarih: 27.12.2016

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2016/332 E.  ,  2016/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

2016/Bşk-332 2016/332 2014/275282

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 8 ve 23. Ceza

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan 5237 sayılı TCK’nun 244/4 ve 53 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesince 26.06.2014 gün ve 468-383 sayı ile; sanık ... ....'un beraatine, sanık ...'ın aynı suçtan cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesince 10.07.2014 gün ve 825 sayı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itiraz reddedilmiştir.

Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik olarak katılan ... ve Kredi Bankası A. Ş. vekilinin temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 02.03.2016 gün ve 13417-2511 sayı ile;

"Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı süresinde yapılan itiraz üzerine üst mahkemesince değerlendirilip talebin reddedildiği anlaşılmakla, inceleme katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizi ile sınırlı olarak yapılmıştır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesinde '...mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.' hükmü yer almaktadır. Kanun, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2009 tarihli iddianamesiyle, şikayetçinin banka hesabına internet üzerinden girilip sanık ...'un hesabına para aktarılarak çekildiğinin iddia olunması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193-268 sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK'nun 142/2-e maddesinde öngörülen 'bilişim suretiyle hırsızlık' suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 23. Ceza Dairesine ait olduğu"

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 23. Ceza Dairesince de 26.05.2016 gün ve 6893-6734 sayı ile;

"İddianamedeki sevk ve anlatıma, mahkeme kararındaki nitelendirme ile temyiz kapsamına göre, Yargıtay Kanununun değişik 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı gereğince temyiz incelemesinin 8. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 23. Ceza Dairesince de 26.05.2016 gün ve 6893-6734 sayı ile;

"İddianamedeki sevk ve anlatıma, mahkeme kararındaki nitelendirme ile temyiz kapsamına göre, Yargıtay Kanununun değişik 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı gereğince temyiz incelemesinin 8. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu yerine sehven Özel Daireye gönderilen dosya, Yargıtay 8. Ceza Dairesince 21.06.2016 gün ve 7421-8199 sayı ile; oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 8 ve 23. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Sanıklar hakkında sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan dava açılmış, yargılama sonucunda sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında ise mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir.

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca sanık ... hakkında sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar itiraz kanun yoluna tabi olup, yapılan itirazın reddine karar verildiği ve sadece sanık ... hakkında aynı suçtan kurulan beraat hükmünün temyize tabi bulunduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın buna göre çözümlenmesi gerekmektedir.

6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 14. madde uyarınca yeni oluşan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilerek 22.01.2015 gün ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararının "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" başlıklı bölümünde de;

"Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde, 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgelerdeki nitelendirme esas alınır" hükmü kabul edilmiştir.

İncelemeye konu dosyada tebliğname tarihinin 30.09.2015 olduğu göz önüne alındığında, hakkında beraat hükmü kurulan sanık ... yönünden iddianamedeki nitelendirmeye ve tebliğname tarihine göre temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

İncelemeye konu dosyada tebliğname tarihinin 30.09.2015 olduğu göz önüne alındığında, hakkında beraat hükmü kurulan sanık ... yönünden iddianamedeki nitelendirmeye ve tebliğname tarihine göre temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 23. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere 8. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.03.2016 gün ve 13417-2511 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 8. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.12.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4094, Karar No: 2023/7417, Tarih: 27.09.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/4094 E.  ,  2023/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2012/218 Esas, 2016/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan neticeten; 1 yıl 8 ... hapis ve 2.000,00 TL adlî para

cezasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği; katılan kurum olmaları nedeniyle kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz isteği; yakalanan araç ve sigaralarla ilgisi olmadığına, telefon görüşmeleri üzerine ceza verilemeyeceğine, olay yerinde olmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Soruşturma evrakı arasında bulunan 28.09.2011 tarihli olay tutanağına göre, temyiz dışı sanık ...'in sevk ve idaresindeki, içerisinde yolcu olarak diğer temyiz dışı sanık ...'ün bulunduğu 04 P .... plakalı nakil aracının ihbar üzerine durdurulduğu, Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emri ile yapılan arama sonucu 1920 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği olayla ilgili temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/67 Esas ve 2012/42 karar sayılı dosyası üzerinden mahkûmiyet kararı verildiği, akabinde sanık ... ve temyiz dışı sanıklar .......... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'a (5607 sayılı Kanun) muhalefet-Gümrük Kaçağı Sigara Ticareti Yapmak nedeniyle ... Sulh Ceza Mahkemesince verilen iletişimin tespiti kararı çerçevesinde kayıt altına alınan konuşmalara dayalı olarak diğer davanın sanıkları ... ve ... ile birlikte iştirak iradesiyle 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işledikleri iddiasıyla ... Asliye Ceza Mahkesinin 2012/101 Esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.Temyize konu sanık ... hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/101 Esas sayılı dosyası üzerinden açılan davanın tefrik edilerek ... Asiye Ceza Mahkemesinin 2015/218 Esas numarasına kaydedildiği anlaşılmıştır.

2.Temyize konu sanık ... hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/101 Esas sayılı dosyası üzerinden açılan davanın tefrik edilerek ... Asiye Ceza Mahkemesinin 2015/218 Esas numarasına kaydedildiği anlaşılmıştır.

3.Sanık savunmalarında, ele geçen sigaralarla ilgisinin bulunmadığını, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

4.İlk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında dinleme kayıtları doğrultusunda 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir

Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır." şeklinde olup, yine aynı maddenin 6 ncı fıkrası da, "Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1.Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2.Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3.İşkence (Madde 94, 95),

4.Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5.Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

6.Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7.Parada sahtecilik (Madde 197),

8.Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, Madde 220)

9.Fuhuş (Madde 227, fıkra 3),

10.İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11.Rüşvet (Madde 252),

12.Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13.Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315)

14.... Sırlarını Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasın gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasın gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan Kanunî düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 5271 sayılı Kanun'un 6 ncı fıkrasında düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.12.2013 tarihli ve 2013/10-483 Esas 2013/599 Karar sayılı kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nın 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135.maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Bu itibarla,

Sanığa atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasına muhalefet suçunu oluşturması ve iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesinin altıncı fıkrasında 4733 sayılı Kanun kapsamında kalan suçlar ile ilgili olarak dinleme yapılabileceğine ilişkin düzenleme bulunmaması karşısında, iletişimin tespiti tutanaklarının tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği

nazara alınarak, dava konusu kaçak sigaralar ile yakalanmayan ve aşamalardaki savunmalarında atılı suçu işlemediğini beyan eden, müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli başka bir delil de bulunmayan sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/218 Esas, 2016/179 Karar sayılı kararına yönelik katılan TAPDK vekilinin ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle 27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4063, Karar No: 2022/1754, Tarih: 08.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4063 E.  ,  2022/1754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle ölüme neden olma

Hüküm : TCK 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. ve 53/6 maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ağabeyine ait ... plakalı ticari minübüs ile Batman ili Sason ilçesi Derince Köyü'nde bulunan babasına ait evin önündeki virajlı ve dar çıkmaz sokaktan geri geri manevra yaparak dikkatsiz ve kontrolsüz şekilde seyri esnasında yeğeni ...'i görmeyerek aracın arka sol tampon kısmı ile çarpması ve daha sonra kafasının üzerinden geçmesi sonucu, sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin, katılan vekilinin sanık hakkında eksik cezaya hükmedildiğine ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/03/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13219, Karar No: 2010/10348, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13219 E.  ,  2010/10348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, davalılardan işverene ait işyerinde Mayıs 2003-24.06.2004 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R

Dava, davacılar murisi Muhterem Kuru’nun Mayıs 2003-24.06.2004 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, sübut bulmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacılar murisinin davalı işyerinde çalışmadığı iddiası ile işveren tarafından çalışma ile bilgi ve belge sunulmamış olduğu, işyeri dönem bordrolarının dosyada bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davanın 5510 sayılı Yasa'nın 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde “bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesidir. Anılan maddede, bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar.

Ne var ki, bu tür kanıtların bulunmaması, salt bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.