muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5818, Karar No: 2016/8237, Tarih: 06.10.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/5818 E.  ,  2016/8237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianame içeriğine göre, sanık hakkında sadece köy bütçesine giren ve köy bütçesinden çıkan paraları banka yolu ile ödemesi gerekirken buna aykırı davrandığı, sulama amaçlı sondaj elektrik abonelerine tahakkuk ettirilen ve tahsilatı yapılan paraları zamanında yatırmadığı, ...köy mevkiinde bulunan köyün içme suyu sondaj elektrik bedelini ödememesi nedeniyle icra takibi yapılmasına sebebiyet verdiği ileri sürülerek görevi kötüye kullanma suçundan kamu davası açılması, sanığın uhdesinde para kaldığına ilişkin bir iddianın bulunmaması nazara alındığında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suçlamalara konu eylemlerinin hukuki anlamda tek fiil oluşturması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden TCK'nın 43. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan adli para cezasının gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O yer ve Üst Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan zincirleme suç nedeniyle artırım yapılmasına ilişkin bölümün çıkarılması, hüküm fıkrasındaki TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "3 ay 3 gün hapis" ibaresinin "2 ay 15 gün hapis" ve TCK 52/2 ve 52/3 maddelerinin tatbikinde yer alan "93 gün adli para cezasının günlüğü takdiren 20,00 TL üzerinden hesaplanarak sanığın 1.860 ,00 TL. " ibaresinin ise "75 gün adli para cezasının günlüğü takdiren 20,00 TL üzerinden hesaplanarak sanığın 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde değiştirilmesi ve "Suçun TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği anlaşıldığından sanığın 53/5. madde gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere 38 gün süreyle bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16532, Karar No: 2015/6562, Tarih: 07.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16532 E.  ,  2015/6562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/960-2014/80

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/02/2014 tarih ve 2013/960-2014/80 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05/05/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. A.. B.. ile davalı vekili Av. Z. H. Ö. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının hamili olmadığı halde T. P. Müh. Plas. San. ve Tic. A.Ş’ne ait hamiline yazılı hisse senetleri ile ilgili olarak hamili olduğu iddiasıyla hasımsız iptal davası açtığını, salt 1997 yılına ait hazirun cetvelinde adının yazılı olması hususuna dayandığını, aynı zamanda dava dışı şirketin vekili de olan vekili vasıtasıyla açtığı bu davada bir çok hususu gizlediğini, TTK’nın 573/1 nci maddesinde açıklandığı üzere mahkemeye kuvvetli kanıt sunmadığını, uyuşmazlığa konu hisse senetleri üzerinde hak iddia eden kişinin 7 gün sonra şirket aleyhine açtığı davada iptal davasının gizlendiğini, hisse senetlerinin kimde olduğu hususunun mahkemeye bildirilmediğini, oysa iptale konu senetlerin müvekkiline ait olduğunu, elinde bulundurduğunu, durumu bilen şirket yetkililerinin davalarda gerçeği açıklamadıklarını ileri sürerek, davalının haksız müracaatı sonrasında mahkemece verilen T. P. Müh. Plas. San. ve Tic. A.Ş’ne ait B Grubu 79-87 seri numaralarda kayıtlı 9 adet senedin iptali kararının iptaline ve davalıya senetlerin iadesi hususunda dava açması için süre verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kim olduğunun tartışmalı bulunduğunu, vekaletnamenin geçersiz olduğunu, davacının hisse senetlerinin meşru hamili bulunmadığını, şirket kayıtlarına göre kaybedildikleri tarihe kadar müvekkilinin hisselere hamil olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu hisse senetlerinin hamiline olduğu, bu tür senetler kimin elinde ise hak sahibinin o olduğunun kabulü gerektiği, her ne kadar davalı tarafça söz konusu hisse senetlerinin davacı tarafından kötü niyetli ele geçirildiği savunulmuş ise de bu savunmanın kanıtlanamadığı, hisse senetleri elinde bulunan davacının meşru hamil olduğunu kanıtladığı

gerekçesiyle Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1999/978 E., 2000/116 K. Sayılı iptal kararının, B grubu 79-87 seri numaraları arasında kayıtlı olan 9 adet hisse senedi yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

gerekçesiyle Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1999/978 E., 2000/116 K. Sayılı iptal kararının, B grubu 79-87 seri numaraları arasında kayıtlı olan 9 adet hisse senedi yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13920, Karar No: 2018/1268, Tarih: 20.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13920 E.  ,  2018/1268 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davadan dolayı ..... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2015 gün ve 2015/1258-2015/1079 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Mahkemece verilen karar davalı banka vekili ... tarafından 02.03.2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmiş ise de, gerekçeli kararın davalı banka vekili ...’a 11.02.2016 tarihinde tebliğ edildiği yani kararın HUMK 432/1 madde ve fıkrasında belirtilen 15 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra temyiz edildiği anlaşılmıştır. Tebligat Kanunu’nun 11. maddesine göre “Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır.” Bu durumda davalı vekillerinden ...’a yapılan tebligat geçerli olduğuna ve temyiz süresi bu tebliğ tarihinden başlayacağına göre davalı banka vekilinin temyiz istemi süresi geçtikten sonra yapılmıştır.

HUMK 432/4. madde ve fıkrasına göre, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin HUMK 432/4. maddesi uyarınca, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı banka vekilinin temyiz isteminin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 432/4'üncü maddesi uyarınca süre yönünden REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2016/1385, Karar No: 2016/2319, Tarih: 29.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/1385 E.  ,  2016/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 182 ada 2 ve 6 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında baba adının ... olmasına rağmen ... olarak yazıldığını ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın ispatlandığı gerekçesiyle kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/62, Karar No: 2014/39907, Tarih: 24.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/62 E.  ,  2014/39907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 9. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2010/1211-2012/925

DAVA :Davacı, Ayrımcılık tazminatı, fark ücret alacağı, fark ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, sendika üyesi olup 01.06.2000 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalıştığını, işyerinde 01.01.2008-31.12.2009 yürürlük süreli TİS bulunduğunu, işverence işçilere farklı ücret ve zam uygulanarak ayrımcılık yapıldığını, emsal işçi olarak alınan S.. S.. D..'e diğer işçilerden daha fazla ücret zammı uygulandığını, ancak işverence davacıdan daha sonra işe giren S.. S.. D..'e haklı, bir neden bulunmaksızın farklı ücret zammı uygulanması nedeniyle ücretinin davacının ücretinin üzerine çıktığını, 4857 Sayılı iş Kanunu'nun 5. maddesinde, eşit davranma borcuna aykırılık nedeniyle 4 aya kadar ücreti tutarında tazminat ve yoksun bırakılan hakların istenebileceğinin düzenlendiğini belirterek, 4 aya kadar ücreti tutarında tazminat ile ücret ve ikramiye farklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı işveren, davacının vasıfsız işçi olarak görev yaptığını, emsal işçi olarak söz edilen kişinin ise işe girdiği andan itibaren idari görevlerde bulunduğunu, bu nedenle aynı ücret almalarının beklenemeyeceğini, eşit davranma borcuna aykırılıktan söz edilemeyeceğini belirterek, haksız ve yersiz açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ve emsal olarak belirtilen S.. S.. D..'in S..-İş sendikası üyesi olup toplu iş sözleşmelerinden yararlandırılması gerektiği, toplu iş sözleşmelerinde sendika üyesi işçilerin idari personel olup olmadıklarına dair herhangi bir ayrım getirilmediğinden davalının emsal işçinin idari personel olduğuna ilişkin savunmasına itibar edilmeyerek ücret ve ikramiye farkı ile ayrımcılık tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden işyerinde çok sayıda işçinin çalıştığı ve işçilerin sendikaya üye olup, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmaktadır.

Davalı işveren davacı işçi ve diğer işçilere toplu iş sözleşmeleri gereği ücret artışlarını uyguladığı halde işyerinde çalışan 9 işçiye farklı ücret zamları uygulamıştır.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden işyerinde çok sayıda işçinin çalıştığı ve işçilerin sendikaya üye olup, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlandıkları anlaşılmaktadır.

Davalı işveren davacı işçi ve diğer işçilere toplu iş sözleşmeleri gereği ücret artışlarını uyguladığı halde işyerinde çalışan 9 işçiye farklı ücret zamları uygulamıştır.

Davalı işveren 15.09.2009 tarihli yönetim kurulu kararıyla, bazı işçilerin açtıkları dava üzerine yapılan değerlendirme sonucu 9 işçi bakımından herhangi bir yönetim kurulu kararına dayanmadığı halde toplu iş sözleşmesi hükümlerine aykırı olarak daha fazla ücret artışı yapıldığının tespit edildiği ve 01.10.2009 tarihinden itibaren bu 9 işçinin ücretlerinin emsal çalışan işçilerin ücretlerine çekildiği bildirilmiştir.

Çok sayıda işçinin çalıştığı işyerinde işverenin muhasebe sisteminden kaynaklanan hata sebebiyle az sayıda işçiye fazla ücret ödemesi eşit davranma borcuna aykırılık oluşturmaz. İşverenin hatalı uygulamadan döndüğü de anlaşılmaktadır. Fazla ödeme yapılan işçilerden fazla ödeme tutarlarının geri istenmemeside bu noktada sonuca etkili değildir.

Davalıya ait işyerinde toplu iş sözleşmesi uygulanmakta olup, davacı işçiye toplu iş sözleşmesi ile sağlanan hakların tam olarak ödendiği tartışma dışıdır. Birkaç işçiye bir süreliğine hata sonucu yapılan fazla ödeme, toplu iş sözleşmesi düzeninin de etkileyecek şekilde tüm üye işçilere teşmil edilemez. Bu durumda davacının ücret farkı ile ikramiye farkına dair taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

Öte yandan davacının ayrımcılık tazminatı isteğinin de kabulüne karar verilmiş olup, sözü edilen tazminat bakımından 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesine öngörülen koşullar oluşmamıştır. İlgili, hükümde, dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep, gebelik ve engelli olma durumu gibi sebeplere dayalı ayrım yasağının ihlali halinde ayrımcılık tazminatı öngörülmüştür. Somut olayda sözü edilen nedenlere dayalı bir ayrım olmadığından mahkemece tazminata hükmedilmesi de hatalıdır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, yasada belirlenen üst sınırdan karar verilmesi de doğru değildir.

Davacı işçi ile aynı konumda olan diğer bir işçinin açtığı davada ücret ve ikramiye farkı ile ayrımcılık tazminatı isteklerinin reddine karar verilmiş ve davacı temyizi üzerine karar, Yargıtay tarafından onanmıştır(Yargıtay 22.HD.24.06.2013 gün, 2012/ 25659 E, 2013/ 15269 K.).

Açıklanan nedenlerle davaya konu isteklerin reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21188, Karar No: 2021/22171, Tarih: 22.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/21188 E.  ,  2021/22171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.07.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 18.08.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuklarla birlikte olay tarihinde ...İlköğretim okulunun duvarlarına yazılar yazarak, bahçedeki ... büstünün mermerlerini kırmaları şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 152/1-a, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 30.05.2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7277, Karar No: 2014/18484, Tarih: 25.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7277 E.  ,  2014/18484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.01.2014

NUMARASI :Esas no: 2013/360 Karar no:2014/40

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın Seçil isimli kadınla telefonda olağan dışı sıklıkta görüşme yaparak güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/13267, Karar No: 2015/13206, Tarih: 02.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/13267 E.  ,  2015/13206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ...‘nın kullandığı, diğer davalı ...'ya ait aracın çarpması sonucu müvekkili ...'ın yaralandığını, diğer müvekkili ...'ın tedavi süresi boyunca babasının yanında kalması nedeniyle bağ bahçe işlerinden geri kaldığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak üzere 50,00 TL maddi tazminatın ve 25.000,00 TL manevi tazminatın müvekkil Zühtü için ve 50,00 TL maddi tazminatın müvekkil Hasan için davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir. Yargılama sırasında davacı ... yönünden dava değeri ıslahla artırılmıştır.

Davalılar, meydana gelen kazada sürücü tarafından bütün tedbirlerin alınmasına rağmen olayın gerçekleştiğini, aracın hızının çok düşük olduğunu, davacının da üzerine düşen gerekli dikkat ve özeni göstermediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulüne, 29.288,49.-tl maddi tazminatın dava tarihi olan 17/11/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 15.000,00.-TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ... tarafından açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalıların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.268,99 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/755, Karar No: 2014/6272, Tarih: 04.11.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/755 E.  ,  2014/6272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 11 Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :13.11.2013

Numarası :2013/163-610

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin tahsili amacıyla davalı tarafından girişilen icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespiti talebine ilişkin olup mahkemece davanın reddi yönünde verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı taraf 23.05.2012 tarihli protokolde kendisinin tanık olarak sözleşmeye imza attığını, sözleşmenin tarafı olmadığını, sözleşmenin davalı ile dava dışı M. N. Y. arasında imzalandığını, bu nedenle borçlu bulunmadığının tespitini iddia etmiştir. Davalı taraf ise davacının da sözleşmenin tarafı olduğunu, iş sahibi sıfatının olduğunu, bu nedenle davacı hakkında da icra takibi yapıldığını, davanın reddini talep etmiştir.

Davacının da imzasının bulunduğu 23.05.2012 tarihli protokolde davacının, sözleşmenin tarafları arasında yer almadığı gibi, sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 110. maddesi hükmü gereğince başkasının fiilini taahhüt eden sıfatını da haiz olmadığı, bu durumda mahkemenin kabulünün aksine davacının taraf sıfatı bulunmadığı anlaşılmakla, sözleşmenin davacı tarafından tanık sıfatıyla imzalandığının kabulü gerekirken işveren olarak kabulü doğru olmamış, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmek üzere kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.