muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33405, Karar No: 2014/35668, Tarih: 13.11.2014

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14671, Karar No: 2013/3360, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14671 E.  ,  2013/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı murisi, ölüm aylığının geç bağlanmasından dolayı biriken maaşının toplu olarak ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının eşi ...'nın 11/07/1998 tarihinde vefat etmesi sonucu hak sahibi eşi olan davacının 16/05/2007 tarihli dilekçesine istinaden 01/06/2007 tarihinden itibaren bağlanan ölüm aylığının ölüm tarihini takip eden aybaşı olan 01/08/1998 tarihinden itibaren bağlanması gerektiğinin tespiti, bunun kabul edilmemesi halinde başvuru tarihi olan 10/05/2007 tarihinden geriye doğru 5 yıl düşülerek, 01/06/2002 ile 31/05/2007 arasındaki ölüm aylıklarının ödenmesi istemine iilişkindir.

Mahkemece davacının başvuruda bulunarak ölüm aylığı bağlandığı tarihten geriye doğru 5 yıl süre ile alacak talebinin yerinde olduğu kabul olunarak davalı kurumdan ölüm maaşından kaynaklanan alacağı olarak, 13.017,44 TL nin ıslah tarihi olan 04/03/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınıp davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

506 sayılı Yasanın 99.maddesinde "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları, ... istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar.İş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından kazanılan diğer haklar ile hastalık ve analık sigortalarından doğan haklar ise, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse düşer.Geçici iş göremezlik ödeneğini veya herhangi bir döneme ilişkin gelir veya aylığını beş yıl içinde almayanların, söz konusu ödenek, gelir veya aylıkları ödenmez.” denilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının eşi ... nın 11/07/1998 tarihinde vefat etmesi sonucu hak sahibi eşi davacının 16/05/2007 tarihli dilekçesine istinaden 01/06/2007 tarihinden başlamak üzere ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı Kurumdan 16/05/2007 tarihli başvurusu öncesinde ... her hangi bir talebi yoktur.Ölüm aylığı başvurusu ... taleple olur.

Somut olayda; davacı, muris eşinin 11/07/1998 tarihinde vefat etmesiyle Kurumdan ... olarak ilk kez 16/05/2007 tarihli dilekçesiyle ölüm aylığı talebinde bulunmuş, 506 sayılı yasanın 99.maddesi gereği ölüm tarihinden itibaren beş yıllık talep süresini geçirmiştir.Zamanaşımı süresi geçmiştir. Bu sebeple ... şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Somut olayda; davacı, muris eşinin 11/07/1998 tarihinde vefat etmesiyle Kurumdan ... olarak ilk kez 16/05/2007 tarihli dilekçesiyle ölüm aylığı talebinde bulunmuş, 506 sayılı yasanın 99.maddesi gereği ölüm tarihinden itibaren beş yıllık talep süresini geçirmiştir.Zamanaşımı süresi geçmiştir. Bu sebeple ... şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,26/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12167, Karar No: 2021/16343, Tarih: 09.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/12167 E.  ,  2021/16343 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Ankara5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesi

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafının yazılı şekilde hazine üzerinde bırakılması hatalıdır. Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının “Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalı kurumun harçtan muaf olması nedeni ile hazine üzerine bırakılmasına” şeklindeki 6 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine,

“6- Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/12/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15711, Karar No: 2014/19501, Tarih: 26.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/15711 E.  ,  2014/19501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai, yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesini 21.07.2010 tarihinde işverene sunduğu yazılı fesih bildirimi ile evlilik sebebiyle haklı sebeple feshettiğini ve ödenmemiş ücret alacağı, kıdem tazminatı alacağı, bakiye izin alacağı ve sair alacaklarını davalı işverenden talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili şirkette eczacı olarak görev yaptığını, akabinde evlilik sebebiyle iş sözleşmesini 22.07.2010 tarihinden itibaren geçerli olmak kaydıyla 21.07.2010 tarihinde tek taraflı olarak feshettiğini, davacının ile sürdüğü gibi fazla çalışma yapılmadığını, davacının doğmuş izinlerini kullandığını, hakısız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının bir kısım alacaklarına yönelik talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Kararın asli unsurlarından olan gerekçenin hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, mahkemece, gerekçeli kararda davacının yaşı, kıdemi, yaptığı işin niteliği, şahit beyanları, yapılan emsal ücret araştırması dikkate alındığında davacının aylık 1.750,00 TL net ücret aldığının kabul edildiğinin belirtildiği, hüküm sonucunda ise davacının aylık net 3.150.00 TL aldığı kabul edilerek hesaplama yapılan ek rapor uyarınca karar verildiği belirlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece, gerekçeli kararda davacının yaşı, kıdemi, yaptığı işin niteliği, şahit beyanları, yapılan emsal ücret araştırması dikkate alındığında davacının aylık 1.750,00 TL net ücret aldığının kabul edildiğinin belirtildiği, hüküm sonucunda ise davacının aylık net 3.150.00 TL aldığı kabul edilerek hesaplama yapılan ek rapor uyarınca karar verildiği belirlenmiştir.

Bu durumda, kararın açıklanan gerekçesi ile kurulan hüküm sonucu arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, mahkemece 6100 sayılı Kanun'un 297 ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç: Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6928, Karar No: 2006/8932, Tarih: 28.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6928 E.  ,  2006/8932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:.İcra Tetkik Mercii Hakimliği

.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı .... Başkanlığı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili idareye pay ayrılmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce SSK. Başkanlığı alacaklarına tanınan imtiyazın kaldırıldığı ve kurum alacaklarının kamu alacağı niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 80/V nci maddesine göre davacı kurumun prim ve diğer alacaklarının takip ve tahsilinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un uygulanacağı açıkça belirtilmiştir. Anılan yasanın 21/I nci maddesinde kamu alacaklarının tahsili amacıyla icra müdürlüğü kanalıyla malın satışından önce haciz konulması halinde, kamu alacağının ilk hacze iştirak ettirileceği ve satış bedelinin ilk haciz sahibi alacaklı ile kurum arasında paylaştırılacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda mahkemece anılan yasa hükümlerine göre işlem yapılmak üzere sıra cetvelinin iptaline karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 28.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16944, Karar No: 2023/4167, Tarih: 12.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16944 E.  ,  2023/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin 01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik CMK'nın 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2020/135 Esas, 2021/133 sayılı kararı ile sanık hakkında devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçları yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 328 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 ncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 02.07.2021 tarihli ve 2021/832 Esas, 2021/1333 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii temyiz dilekçelerinde özetle;

-Hiçbir somut delil bulunmaksızın cezalandırıldığına,

-Bu suçun oluşabilmesi için bazı şartların bulunması gerektiğine ve bu şartların gerçekleşmediğine,

-Hakkında örgüt üyeliğinden kesinleşmiş dava bulunduğuna,

-Eksik inceleme ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

-Tüm deliller toplanmadan hüküm kurulduğuna,

-Tanıklar İ., B. ve R.nin ifadelerinin suçsuzluğunu ispatlar nitelikte olduğuna,

-Bilgi notunun aleyhe delil olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığına,

-2937 sayılı Kanun'da öngörülen usul kurallarına uyulmadığına,

-Elde edilen bilgilerin gizli kalması gereken bilgiler olmadığına,

-Hakkında örgüt üyeliğinden kesinleşmiş dava bulunduğuna,

-Eksik inceleme ile adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

-Tüm deliller toplanmadan hüküm kurulduğuna,

-Tanıklar İ., B. ve R.nin ifadelerinin suçsuzluğunu ispatlar nitelikte olduğuna,

-Bilgi notunun aleyhe delil olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığına,

-2937 sayılı Kanun'da öngörülen usul kurallarına uyulmadığına,

-Elde edilen bilgilerin gizli kalması gereken bilgiler olmadığına,

-Kararın bozulmasına, tutukluluğun kaldırılmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

-Elde edilen bilgilerin gizli kalması gereken bilgiler olmadığına,

-Kararın bozulmasına, tutukluluğun kaldırılmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın mensubu olduğu örgütün MİT mahrem yapılanmasında öğrenci konumunda faaliyette bulunduğu, başka bir anlatımla; zahirde bir kamu görevlisi olsa da özünde örgüt militanı vasfıyla hareket ettiği, teşkilata yerleştirilmesi ve buradaki çalışmasının yegane amacı üyesi olduğu örgütün stratejik amaçlarına hizmet etmekten başka bir anlam ifade etmediği, bu cümleden olarak sanığın, örgütün adeta bir vasıtası, teşkilat içerisine uzanan kolu gibi faaliyette bulunarak milli güvenlik istihbaratını devlet çapında oluşturmak, istihbarata karşı koymak, dış güvenlik, terörle mücadelede temel esasları belirlemek olan, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin en önemli kurumlarından Milli İstihbarat Teşkilatından devlet sırrı niteliğindeki bilgileri görev kisvesi altında temin ettiği,eriştiği böylece sanığın duruşmadaki soyut, inkara yönelik savunması ile tamamen cezadan kurtulmayı amaçladığı, sübut konusunda dosyada sanık lehine yorumlanacak hiç bir şüphenin bulunmadığı, sanığın siyasal veya askeri casusluk suçu sübut bulduğu anlaşılmakla, bu yönüyle eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 328/1 maddesi gereğince; suçun işleniş biçimi, failin güttüğü amaç ve saik, suçun işleniş biçimi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir neden bulunmadığından takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına karar verilmiş, örgüt suçlarından farklı olarak siyasal veya askeri casusluk suçunun icrai hareket ile işlenebilen fiillerden olduğu, bu itibarla; eğer fail bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda TCK'nın 328 inci maddesinde düzenli suçu işlemiş ise TCK'nın 43 üncü maddesindeki zincirleme suç hükümleri uygulanacağı, bu itibarla; somut olayda, hiyerarşisi içerisinde hareket ettiği örgütün stratejisi ve amaçları doğrultusunda casusluk özel kastı ile teşkilat bünyesinde faaliyette bulunarak özünde devlet sırrı niteliğindeki bilgileri haftalık aylık periyotlar dahilinde yaptıkları düzenli görüşmelerde mahrem abilerine verme amacı ile temin ettiği, bu suretle eylemlerin belirtilen zaman dilimi içerisinde teselsül etmesi suretiyle suçun zincirleme şekilde işlediğinin anlaşıldığı, nitekim bu cihetle sanığa ek savunma hakkı verildiği, böylece sanığın siyasal veya askeri casusluk eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden çok kez zincirleme şekilde işlediği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca suçun işlenmesindeki özellikler, teselsüle konu eylemlerinin sayısı, sanığın MİT bünyesinde çalışmış olduğu süre nazara alınarak sanığa verilen cezanın takdiren 1/4 oranında arttırılmasına, sanığın yargılama sürecindeki davranışları lehine takdiri indirim nedeni sayılarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanmasına karar verilmiştir.