muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10091, Karar No: 2011/27994, Tarih: 12.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/10091 E.  ,  2011/27994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi. resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 Sayıl İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7.maddesinde; bu kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asılolan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Bütün bu açıklamalar ışığında. 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Madde de açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma yada "fiilen kamu hizmetinde kuııanılma" koşulları kabul edilmiştir.

Somut olayda haciz konulan borçlu belediyenin 07000016 nolu banka hesabındaki paraların kira, otobüs ve içme suyu gelirleri olduğu mahkemenin kabulündedır. Beledıyelerın bu gelirleri vergi, resim, harç niteliğinde olmayıp, haczi mümkündür.

Para likit olduğundan, ne amaçla harcanacağının önceden bilinmesi mümkün değildir. Kamu hizmetinin yürütülmesi amacıyla harcanacağı kararlaştırılan paraların, her an idari bir kararla başka bir amaç için kullanılması mümkündür. İdari işlem yada kararla hesabın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi, hesaptaki paraların fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmaz.

Bu nedenlerle, paranın niteliği gereği fiilen kamu hizmetinde kullanıldığından bahsedilemez. Çünkü para harcandığı anda biteceğinden ve harcama anına kadar anlık kararla tahsis edildiği amacın dışına çıkılabileceğinden, paranın haczedilememesi için vergi, resim, harç niteliğinde olması zorunludur. Buna göre "fiilen kamu hizmetinde kullanılmalı durumu "para" yönünden uygulanamaz. Aksinin kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır.

Bu nedenlerle, paranın niteliği gereği fiilen kamu hizmetinde kullanıldığından bahsedilemez. Çünkü para harcandığı anda biteceğinden ve harcama anına kadar anlık kararla tahsis edildiği amacın dışına çıkılabileceğinden, paranın haczedilememesi için vergi, resim, harç niteliğinde olması zorunludur. Buna göre "fiilen kamu hizmetinde kullanılmalı durumu "para" yönünden uygulanamaz. Aksinin kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır.

Öte yandan. aynı hesaptan daha önce kamu hizmetinin yürütülmesi amacıyla harcama yapılmış olması, daha sonra da aynı amaçla harcama yapılacağını garanti etmeyeceği gibi kamu hizmetinde kullanılacağı varsayımına dayalı olarak sonuca gidilemez.

O halde mahkemece şikayetin yukarıda açıklanan nedenlerle reddi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3947, Karar No: 2018/7544, Tarih: 31.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/3947 E.  ,  2018/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Düzeltilerek istinaf başvurusunun her iki sanık yönünden ayrı ayrı esastan reddine dair yazım işleminin eklenmesine dair karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Mahkemenin 17/04/2018 tarihli asıl kararının CMK’nın 280. maddesinde sayılan hükümlerden birini içermemesi üzerine mahkemece 18/04/2018 tarihli ek karar ile “düzeltilerek istinaf başvurusunun her iki sanık yönünden ayrı ayrı esastan reddine dair yazım işleminin eklenmesine” karar verildiği, her iki kararında CMK’nın 280. maddesi anlamında bir hüküm içermediğinin anlaşılması karşısında; dosyanın, CMK’nın 280.maddesi kapsamında hüküm verilmek üzere mahkemesine gönderilmesi için, diğer yönleri incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 31/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13623, Karar No: 2012/18677, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/13623 E.  ,  2012/18677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalı ... vekilince temyiz edilmiş, diğer davalı ... tarafından da, 23.11.2012 tarihli dilekçesi ile de temyizden feragat ettiğini bildirmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Davalı ... 04.06.2012 tarihli temyiz itirazından 23.11.2012 tarihli dilekçe ile vazgeçtiğinden temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Yerel mahkemece 20.01.2012 tarihli oturumda açıklanan kısa kararda, davacının davalılara 60.003 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararın gerekçesinde, davacının davalılara dava konusu bononun bedeli olan 66.670 TL ile borçlu olmadığının tespiti yapıldıktan sonra, kısa kararın hatalı olduğu, bu nedenle kısa karara uyum için tekrar 60.003 TL borçlu olunmadığının tespitine hükmedilmiştir.Bu durum hüküm sonucuna ulaşılan gerekçe ile hüküm sonucu arasında çelişki yaratmış ve kararda tereddüde yol açmıştır.Mahkemece, HMK’nun 294. ve devamı maddelerine uygun bir hüküm verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan davalı ...'ın temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davacı ve davalı . yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38184, Karar No: 2016/4957, Tarih: 22.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/38184 E.  ,  2016/4957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/78192

MAHKEMESİ : Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/01/2014

NUMARASI : 2013/343 (E) ve 2014/30 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Y.C.G.K.'nın Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 günlü, 2012/1431 esas ve 2013/18 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, “Sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” denilmiş olması ve 5275 sayılı kanunun 108/2 maddesinde, “Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca tekerrüre esas alınacak ilamın infaz aşamasında belirlenebilecek olması karşısında, hükümde tekerrüre esas alınacak ilamın gösterilmemesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ceza yargılamasında mahkûmiyetin kesin delillere dayanılarak verilmesi gerektiği; müştekinin yayla evinde sadece yaz aylarında kalıp diğer zamanlarda il merkezinde ikamet etmesi nedeniyle sanığı hırsızlık yaparken görmediği; 12.02.2013 tarihinde ... Yaylası istikametinden gelen ve yolcu olarak ... ..., ... ... ve ... ...’un bulunduğu, ... ...’ın kullandığı otomobil ile kontrol noktasında dur ihtarına uymayarak kaçmasından sonra yayla yolu üzerindeki bir mevkide yaklaşık 17 kg ağırlığında kabloyu yakarken yakalandıkları; olay gerçekleştikten sonra sanığın suça konu çalıntı eşya ile birlikte suçüstü yakalanmadığı; sadece sanık ve arkadaşlarının yakalandığı yerde bulunan bağ budama makası ile pensenin mağdur ... ... ...’e ait ... Yaylasındaki yayla evinden çalınan malzemelerden ikisi olduğu; 18.04.2013 tarihli iddianame ile 12.02.2013 tarihinde kablo yakarken yakalanan ... ..., ... ..., ... ... ve ... ...’un sahipleri tespit edilemeyen elektrik kablolarını çaldıklarından cezalandırılmaları için açılan kamu davasında Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesince ele geçen kabloların çalıntı olduğu konusunda delil olmadığından beraat kararı verildiği; ... Yaylasındaki evinden kablo hırsızlandığı iddiası ile 13.05.2013 tarihinde jandarmaya müracaat eden ... ... ve ... Yaylasındaki evinden kablo, bağ budama makası ve pense ile diğer bir kısım malzemenin hırsızlandığı iddiası ile 15.05.2015 tarihinde jandarmaya müracaat eden Mustafa Necati Bindebir’in şikayetleri nedeniyle yapılan soruşturmada, 12.02.2013 tarihinde ... ..., ... ..., ... ... ve ... ...’un yaktıkları kabloların her iki mağdurun yayla evinden çalınan kablolar olduğu iddiası ile iki ayrı dava açıldığı ve adı geçenlerin 12.02.2013 tarihinde müştekinin yayla evine girip kabloları çaldıkları konusunda bir tespit ve plastik kısmından ayırmak için yakıldıkları sırada ele geçen kablonun ise müştekinin yayla evinden çalınan kablo ile aynı özellikleri taşıyıp taşımadığına dair karşılaştırma yapılmadığı hususlarının incelenen dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; Mahkemenin bu dava dosyası ile, Dairemizce 2015/1685 esas sayı ile aynı gün incelenip neticeye bağlanan mağdur ... ...’in şikayeti üzerine açılan 2014/70 esas ve 2014/454 karar sayılı dosyanın birleştirilmesi; Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin beraatla neticelenen 2013/401-801 sayılı dosyasının dosya içine alınarak incelenmesi; tanık ... ...’ın 13.02.2013 ve 05.08.2013 tarihlerindeki ifadeleri ile mahkemedeki ifadeleri arasında bulunan esaslı çelişkilerin (otomobil ve şahısların tanık tarafından nerede görüldüğü ve kablo kesilen evin kime ait olduğu gibi.) giderilmesi; müştekiye ait yayla evinde elektrik konusunda uzman bilirkişi ile birlikte keşif yapılarak 12.03.2013 tarihinde ... ...’a teslim edilen 17 kg

. Asliye Ceza Mahkemesinin beraatla neticelenen 2013/401-801 sayılı dosyasının dosya içine alınarak incelenmesi; tanık ... ...’ın 13.02.2013 ve 05.08.2013 tarihlerindeki ifadeleri ile mahkemedeki ifadeleri arasında bulunan esaslı çelişkilerin (otomobil ve şahısların tanık tarafından nerede görüldüğü ve kablo kesilen evin kime ait olduğu gibi.) giderilmesi; müştekiye ait yayla evinde elektrik konusunda uzman bilirkişi ile birlikte keşif yapılarak 12.03.2013 tarihinde ... ...’a teslim edilen 17 kg. ağırlığındaki yanmış kablonun, müştekinin yayla evinden çalınan kablolardan olup olmadığının belirlenmesi; dosya içinde mevcut ifade ve deliller ile elde edilecek tüm delillerin birlikte yeniden değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1. fıkra (b) bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16435, Karar No: 2012/17138, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16435 E.  ,  2012/17138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temiyz harcının istek halinde davacı ile davalılardan ...'e iadesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9526, Karar No: 2009/1947, Tarih: 12.02.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/9526 E.  ,  2009/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2008

Davacı,  iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma geldiği  iddiasına dayalı uğranılan maddi ve  manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden sigortalı  olan davacının 25.1.1992 tarihinde davalıya ait tamircilik   işyerinde çalıştığı sırada davalının tekerden bilyeyi vurmak suretiyle çıkarmaya çalışırken davacının gözüne sıçrayan metal parçasıyla gözünün görme yeteneğini yitirdiğini iddia ettiği  bu olay hakkında SGK tarafından yapılan iş kazası tahkikatı sonucunda SGK müfettişi tarafından hazırlanan   12.8.1994 tarihli raporda olayın iş kazası olmadığının konunun hastalık olarak işlem görMesi gerektiğinin bildirildiği bu rapor doğrultusunda  Kurumun davacıya gelir bağlamadığı anlaşılmaktadır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde İş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası  ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu bu sürenin , iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti  sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Kurumca sigortalının sürekli iş göremezlik oranının belirlenerek sigortalıya gelir bağlanabilmesi için öncelikle zararlandırıcı  olayın iş kazası niteliğinde olup olmadığının tespiti ön sorundur.Zararlandırıcı olayın iş kazası olduğuna ilişkin bir mahkeme kararı olmadıkça Sosyal Güvenlik Kurumunca davacının sürekli iş göremezlik oranı belirlenmeyecek ve gelir de bağlanamayacağından bu gelirin peşin sermaye değeri maddi zarardan düşülmeden Kurumca karşılanmayan maddi zarar miktarını belirleme imkanı bulunmadığından iş kazasının tespitine ilişkin  davanın maddi tazminat istemli dava ile bir arada görülüp sonuçlandırılmasının fiilen mümkün olmadığı ortadadır. Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2007 tarihli, 2007/21-69 Esas, 2007/55 Karar sayılı kararı’da bu yöndedir.

Yapılacak iş,   davacıya işveren ve SGK Başkanlığı'na karşı  iş kazasının tesbiti davası açması için önel vermek, tesbit davasını bu dava için bekletici mesele yaparak  mahkemece olayın iş kazası olarak kabul edilmesi halinde verilen hüküm kesinleştikten sonra davacıya kesinleşmiş tespit kararını Kuruma ibraz edip sürekli iş göremezlik oranının belirlenerek sürekli iş göremezlik geliri bağlanması için müracaat etmek üzere önel vermek, hüküm tarihine en yakın tarihe göre hesap raporu alıp hükme en yakın tarihteki peşin sermaye değerini Kurumdan sorduktan sonra çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece, açıklanan doğrultuda işlem yapılmaksızın  eksik araştırma ve inceleme ile  yazılı şekilde istemin kabulüne  karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm  bozulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan doğrultuda işlem yapılmaksızın  eksik araştırma ve inceleme ile  yazılı şekilde istemin kabulüne  karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm  bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının  diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6618, Karar No: 2011/27104, Tarih: 21.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/6618 E.  ,  2011/27104 K.**

**"İçtihat Metni"**

## **MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi** **TARİHİ : 16/12/2010**