muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/696, Karar No: 2024/4568, Tarih: 24.06.2024

2.Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1-3.e, 87/1-d,son, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2021/3089 Esas, 2021/2256 Karar sayılı ilamı ile; "sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde; oluşa, tüm dosya kapsamına, mağdurlar ... ile ...'nin soruşturma aşamasındaki beyanlarına, mağdur ...'a ait Kocaeli Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 23.10.2015 tarihli rapor içeriğinde "kesici-delici alet yaralaması sonucu mağdurun göğüs solda pnömotoraks, batında barsak perforasyonu ve bacakta sinir yaralanması..." belirtilen bulgulara, travmaya maruz kalan mağdurun yaşamının tehlikeye düşürülmesine, sanık ... ile mağdur ... arasındaki husumete ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların mağdur ...'a yönelik eylemlerinin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği ve sanık ...'ın mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama eylemi bağlantı nedeniyle, yargılama ve delilleri takdir etme görevi yüksek görevli mahkeme olan Ağır Ceza Mahkemesine ait olmakla, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2021 tarihli ve 2021/217 Esas, 2021/399 Karar sayılı kararı ile sanıkların katılan ...'a yönelik eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilmesi için sanık ...'ın katılan ...'ye yönelik kasten yaralama eyleminin bağlantısı da göz önüne alınarak görevsizlik kararı verilmiştir.

D. Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli ve 2021/225 Esas, 2022/311 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2-3.a,e, 62/1, 53/1 ve 58/6. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri, 5271 sayılı Kanun'un 226/son maddesi uyarınca sanık hakkında verilen ilk karara yönelik aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle kazanılmış hakkı gözetilerek 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

2. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri, 5271 sayılı Kanun'un 226/son maddesi uyarınca sanık hakkında verilen ilk karara yönelik aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle kazanılmış hakkı gözetilerek 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, suçun sabit olmadığına, vesariye ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, suçun sabit olmadığına, vesariye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinde katılan ... ile sanık ...'ın evli oldukları, sanık ...'nin de katılan ...'nin öz ablası olduğu, katılan ...'nin katılan ... ile birlikte yaşadığı, bu duruma ...'nin ablası olan sanık ...'nin karşı çıktığı, olay günü bu konunun konuşulması amacıyla ..., ... ve ...'nin buluştukları, daha sonra olay yerine sanık ...'in de geldiği, sanık ...'in elindeki bıçak ile katılan ...'ı vücudunun çeşitli yerlerinden yaraladığı, sanık ...'nin de katılan ...'ı vücudunun çeşitli yerlerinden bıçak ve tornavida ile yaraladığı, sanık ...'ın bıçağı ...'ın boğazına doğru saplayacağı sırada katılan ...'nin dizini araya koyduğu ve ...' ın eylemine engel olduğu, bu sırada bıçağın ...'nin dizine geldiği ve kırıldığı, katılan ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, katılan ...'ın ise göğüs solda pnömotoraks, batında bağırsak perforasyonu ve bacakta sinir yaralanması oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

2. Sanıklar ... ile ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. fıkrası uyarınca ceza belirlenirken makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, katılan ...'ın katılan ... ile gönül ilişkisinin bulunması ve sanık ... ile katılan ...'nin resmi olarak evli oldukları süreçte katılan ...'nin katılan ...'ın evinde yaşaması karşısında katılan ...'ın katılan ...'nin sadakat yükümlülüğünü ihlal etmesine iştirak ettiği nazara alınarak sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari düzeyde indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini,

4. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, sanığın eylemini eşi olan katılan ...'ye yönelik Türk Ceza Kanun'un 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan bıçak ile gerçekleştirdiği olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinde belirtilen

cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5.Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, sanığın eylemini resmi nikahlı eşi olması nedeniyle kendisine yönelik olarak 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 185. maddesi uyarınca sadakat yükümlülüğü bulunan katılan ...'nin müşterek çocukları ile birlikte gönül ilişkisi olan katılan ...'ın evinde yaşamakta olmasının kendisinde oluşturduğu hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında gerçekleştirdiği nazara alınarak sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini,

6.Sanıklar ... ile ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde, Mahkemece 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu ceza 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 226/son maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2,3,4,5,6) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli ve 2021/225 Esas, 2022/311 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanıklar hakkında verilen ilk karara yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca KAZANILMIŞ HAKLARININ KORUNMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13729, Karar No: 2016/3055, Tarih: 09.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/13729 E.  ,  2016/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın alınan savunmasında kredi kartını teslim almadığını ve suça konu katılana ait kredi kartını kullanmadığını beyan ederek atılı suçu inkar etmesi karşısında; internet üzerinden yapılan kart başvurusunun hangi IP numarası üzerinden yapıldığının tesbiti ile sanıkla bir ilişkisinin bulunup bulunmadığı, başvuru sırasında ilgili banka ile sesli bir görüşmenin yapılıp yapılmadığı sesli görüşme yapılmış ise, temin edilip ses inceleme karşılaştırmasının yapılarak, kart başvuru formu ve sözleşme üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı husu- sunda usulüne uygun bilirkişi raporu alınmadan, suça konu kredi kartıyla yapılan harcama dökümleri getirtilerek, varsa olay tarihinde harcama yapılan işyeri sahipleri/yetkilileri dinlenmeden, bahse konu kredi kartıyla alışveriş yapan şahsın sanık olup olmadığı sorulmadan, teşhisi yaptırılmadan ve alışverişe ilişkin slip bulunup bulunmadığı varsa üzerindeki imzanın sanığa ait olup olmadığı imza incelemesi ile belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

a- Sanığın; mağdurun kimlik bilgilerini kullanarak sahte kredi kartı çıkartması ve bu kartla birden fazla alışveriş yapması eyleminin TCK.nun 245/2, 245/3 ve 43. madde ve fıkralarında düzenlenen suçları oluşturup oluşturmadığı tartışılmaksızın, yalnızca TCK.nun 245/3. madde ve fıkrasında düzenlenen suçtan hüküm kurulması,

b- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı

gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

c- Hükümden sonra Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı ilamı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, Resmi Gazete'de 24.11.2015 tarihinde yayımlanıp yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 53. mad- desinde yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326/son maddeleri gereğince cezanın tür ve miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak koşuluyla (BOZULMASINA), 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16808, Karar No: 2014/16981, Tarih: 27.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16808 E.  ,  2014/16981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada... 4. Aile ve ... 5. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, davacının babasına ait nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesi'nce, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise,davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacı ... ve ...nın resmen evli olduğu dönemde ve bu birliktelikten doğan çocuğu olduğu halde, gerçek babası ...nın 1967 yılında vefat etmesi ve nüfusa geç yazılması ve yazılırkende babasının ölü olması nedeniyle, nüfusda amcası...hanesine yazıldığını ve gözüktüğünü iddia ederek, baba adının düzeltilmesini talep etmiştir.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. davacı, nüfusta görünen...in, gerçekte babası olmadığını belirterek,... adına olan Nüfus kaydının iptal edilerek, gerçek babasının ... olması nedeniyle babasının nüfus kaydının buna göre düzeltilmesini talep etmiştir. Davanın kabul edilmesi halinde davacının baba adının değiştirilmesinin yanında nüfusta gerçek baba ile soybağı kurulacağından, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Aile mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/305, Karar No: 2017/6709, Tarih: 21.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/305 E.  ,  2017/6709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

. sayılı dava dosyasının mahkeme kalemi ve yazı işleri müdürlüğü ile ilgili tapu müdürlüğünden araştırılarak dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliğin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/09/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25500, Karar No: 2014/1792, Tarih: 05.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25500 E.  ,  2014/1792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

19.07.2012 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, yasal süresinden sonra 27.07.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 05.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37545, Karar No: 2015/331, Tarih: 13.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/37545 E.  ,  2015/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, sendikal tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine

karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin işveren tarafından 29/05/2012 tarihinde, hiç bir haklı neden ve geçerli neden yokken, davacının yasa dışı eylem yaptığı gerekçesiyle, yazılı bildirim yapılmaksızın feshedildiğini, davacının sendika üyesi olduğunu, bu nedenle işverenin davacı ile ilgili gerçekleştirdiği eylemlerde sendikal ayrımcılık yaptığını, fesih tarihinde 23. dönem toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğunu, bahsi geçen toplu iş sözleşmesinde ücret miktarı ve ücret zamlarının ne şekilde yapılacağının açıkça düzenlendiğini, davacının işe başlatılmaması tarihinde ise 24. dönem toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğunu, davacının alacaklarının ancak bilirkişi marifetiyle hesaplanabilecek olması nedeniyle fazlaya dair tüm hakları saklı kalmak şartıyla HMK'nun 107 nci maddesi uyarınca davayı belirsiz alacak davası olarak açtığını belirterek, davacının üç yıllık ücreti tutarında sendikal tazminat olarak 10.000 TL'nın davalıdan alınarak, davacıya verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Dosyanın incelenmesinde, davalının yazılı ya da sözlü bir beyanının olmadığı görülmüştür.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, HMK'nun 320 nci maddesine dayanılarak, taraflar duruşmaya davet edilmeksizin, dava şartlarının bulunup bulunmadığının dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda incelendiği belirtilerek;

"Davacı vekili dava dilekçesinde 3 yıllık ücreti tutarında sendikal tazminat talep etmiş, ve bunun hesabının 23.Dönem ve 24.Dönem Toplu İş Sözleşmesine göre yapılması gerektiğini, 23.dönem TİS in 32.maddesine göre ve sunulan kıdem ücreti, iş tazminatı, ve uçuş tazminatlarının toplamından oluşan ücrete göre hesap yapılmasının gerektiğini belirtmiştir.

Davacı vekili davacının ücretinin belirlenmesine ilişkin tüm verilerin TİS ve ekinde olduğunu belirtmekle davacının yıllık ücretinin basit bir hesaplama ile belirleyebileceği, kaldı ki bilirkişi incelemesi talep edilmesinin alacağın belirsiz alacak olduğunu göstermediği, bu nedenle davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, belirsiz alacak davası için kanunun aradığı şartların bulunmadığı, dava konusu alacağın gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği, bu nedenle belirsiz alacak davası açmakta davacının hukuki yararının bulunmadığı..." gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş bu dava ile talep ettiği sendikal tazminat alacağının, belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre "Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir" . Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar ve değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davasını düzenleyen HMK'nun 107 nci maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen "alacağın tamamını tam olarak" tespit edemeyecek durumda olması da belirsiz alacak davasının nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinin tam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği,işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda,işçinin bir çok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hakimin takdirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.

İşçilik alacaklarının hesabı genelde iki kritere tabidir. İşçinin işyerinde geçen çalışma süresi ve ücreti ile ekleri bilindiğinde işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Bu yüzden özellikle kamu kurumlarında işçinin çalışmalarının tam olarak Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmesi ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçinin ücreti ile eklerinin toplu iş sözleşmesinde yer alması sebebiyle işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Yine de hakimin takdir alanına giren manevi tazminat, takdiri indirime tabi fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, cezai şart, sözleşmenin kalan süresine ait ücret gibi alacakların başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün değildir. Nitekim 107 nci maddenin Adalet Komisyonu gerekçesinde de, alacaklının "talep edebileceği miktarı asgari olarak bilmesine ve tespit edebilmesine rağmen, alacağın tamamını tam olarak tespit" edememesi halinde belirsiz alacak davası açılabileceği ifade edilmiştir.

Gerekçede örnek olarak "keşif ve bilirkişi raporu" ile alacağın miktarının tespit olunmasından söz edilmiştir ki, iş yargısında bilirkişi hesap raporu alınması çok yaygın bir uygulamadır. Yine 107 nci maddenin ikinci fıkrasında "karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu" alacak miktarının belirlenmesinden söz edilmiştir ki, yukarıda sözü edilen yasal yükümlülükler sebebiyle işçiye çalışırken belge vermekle yükümlü olan işveren bunu yerine getirmediğinde, işçinin alacağın miktarını tam olarak belirlemesini beklemek doğru olmaz.

Belirsiz alacak davasını öngören hükümde biri sübjektif, diğeri objektif iki unsur karşımıza çıkmaktadır. Alacağın veya dava değerinin belirlenmesinin objektif olarak imkansız olması halinde belirsiz alacak davası açılabilecektir. Örneğin iş kazası geçiren işçinin açacağı davada işveren ve işçinin karşılıklı kusur oranları, kusursuz sorumluluk olup olmadığı ve varsa kaçınılmazlık durumu ile maluliyet oranlarının dava açma aşamasında belirlenmesi imkansızdır.

Sübjektif unsur ise alacaklının talep konusu miktarı belirlemesinin alacaklıdan beklenememesidir. İşçinin yasal hakları ödenmeksizin işten çıkarıldığı bir durumda yukarıda belirtilen masraflara ek olarak uzman hesap raporu aldırarak olası işçilik alacaklarını belirlemesi de hak arama özgürlüğü önünde engel olarak değerlendirilebilir.

İşyerinde sendikasız çalışan ve yasal işçilik alacakları konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olması beklenmeyen bir işçinin, alacakları doğru şekilde adlandırması dahi mümkün olmazken doğru hesap yöntemiyle birlikte ve tam olarak belirlemesi mümkün görülmemelidir. Ancak işyerinde hukuk müşaviri, personel uzmanı, muhasebe müdürü gibi bir konumda çalışan işçi bakımından aynı sonuca varmak mümkün olmayacaktır.

Genel mahiyette bu açıklamalardan sonra işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olmayacağı noktasında Dairemizce belirlenen kriterler aşağıdaki gibidir;