muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25687, Karar No: 2012/28422, Tarih: 25.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/25687 E.  ,  2012/28422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama zeytin bahçesi, niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilerek irtifak hakkı ve pilon yeri karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın kabulüne karar verildiği halde, dava konusu taşınmazda davacı payı oranında irtifak hakkı tesisi ve pilon yeri tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davacıya ait Kilis ili, ... ilçesi ... köyü 711 parsel sayılı taşınmazdan Enerji Nakil hattına tekabül edecek şekilde 819,55 m² lik alanda davacının payı oranında kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü İRTİFAK HAKKI TESİSİNE 4,00 m² lik pilon yerinin davacının payı oranında tapusunun iptali ile kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına TESCİLİNE )cümlesinin yazılmasına ,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5553, Karar No: 2016/6632, Tarih: 03.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5553 E.  ,  2016/6632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık suça konu senedi sattığı mal karşılığında mağdur ...'dan aldığını belirtmiş ise de müdafiinin temyiz dilekçesinde senette borçlu olarak ismi bulunan kişinin sanığın işyerinden mal alıp kendisini de ... olarak tanıtmasından dolayı bir isim karışıklığı olduğunu, mağdurun ödeme emrine itirazı üzerine görülen davada bu hususun farkedilmesi üzerine davayı kabul edip tüm zararını giderdiklerini, mağdurun şikayetten de vazgeçtiğini belirtmesi, senetteki borçlu imzasının aidiyeti bakımından sanık yönünden bir inceleme yapılmamış olması ve sanığın senet arkasına kendi ismi, adresi ve telefonunu yazmış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından senetteki imza ve yazıların aidiyetinin tespiti bakımından sanığın imza ve yazı örneklerinin temini ve senet üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın senedin arka yüzüne kendi kimlik bilgilerini yazması ve İcra Mahkemesinde görülen davayı kabul edip tüm zararı gidermesi husuları da dikakate alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23871, Karar No: 2015/20190, Tarih: 12.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/23871 E.  ,  2015/20190 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/08/2014

NUMARASI : 2012/582-2014/755

Davacı, sürekli işgöremezlik halini ve işgöremezlik oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sürekli işgöremezlik oranın tespiti ile işgöremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, öncelikle davacı sigortalının sürekli iş göremezliğe uğrayıp uğramadığının, uğramışsa sürekli işgöremezlik oranının belirlenmesi yönteminde toplanmaktadır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek

--/--

--/--

şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasa’ya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kululunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı hakkında Sosya Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 09.03.2011 tarihli raporu ile davacıdaki hastalığın mesleki olduğuna, bu nedenle maluliyetinin gerekmediğine karar verildiği, bu rapora davacı tarafından itiraz edilmesi üzerine Adli Tıp Kurumu tarafından verilen 04.06.2014 tarihli raporda ; davacıdaki hastalığın mesleki olup olmadığı konusunda illiyet bağının kurulamadığının belirtildiği görülmüştür.

Somut olayda; davacıdaki hastalığın mesleki olduğu konusunda davacı ile davalı Kurum arasında bu konuda ihtilaf olmamasına rağmen mahkemece; aldırılan bilirkişi raporuna göre davacıdaki hastalığın mesleki olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda; davacıdaki hastalığın mesleki olduğu konusunda davacı ile davalı Kurum arasında bu konuda ihtilaf olmamasına rağmen mahkemece; aldırılan bilirkişi raporuna göre davacıdaki hastalığın mesleki olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş;yukarıda açıklanan prosedür çerçevesinde davacıdaki sürekli iş göremezlik oranını belirleyen karar alarak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15728, Karar No: 2023/2562, Tarih: 20.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/15728 E.  ,  2023/2562 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/814 E., 2016/301 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/814 Esas, 2016/301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bakaya kalmak suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın askerlik işlemlerini tamamlatmak üzere en yakın askerlik şubesine başvurması yönünde kendisine 11.11.2013 tarihinde tebliğ yapılmasına rağmen belirtilen süre zarfında başvuruda bulunmadığı için Kırıkkale Valiliği İl İdare Kurulunca idarî para cezası ile cezalandırıldığı ve söz konusu kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak sanığın idarî para cezasının tebliğ tarihinden sonraki çeşitli tarihlerde de askerlik şubesine başvurarak askerlik işlemlerini tamamlatması konusunda süre verilmiş olmasına rağmen askerlik işlemlerini yaptırmadığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık savunmasında özetle; askere gideceği tarihten haberinin olmadığını, çürük raporunun bulunduğunu, bu nedenle askerlik şubesine başvurup vurmayacağını da bilmediğini, idarî para cezasının kendisine tebliğ edildiğini ancak çalışmadığı ve maddi durumu iyi olmadığı için ödeyemediğini, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiğini beyan etmiştir.

2.Sanık savunmasında özetle; askere gideceği tarihten haberinin olmadığını, çürük raporunun bulunduğunu, bu nedenle askerlik şubesine başvurup vurmayacağını da bilmediğini, idarî para cezasının kendisine tebliğ edildiğini ancak çalışmadığı ve maddi durumu iyi olmadığı için ödeyemediğini, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiğini beyan etmiştir.

3.Kırıkkale Valiliği İl İdare Kurulunun 03.12.2013 tarihli ve 32984 Esas, 200 Karar sayılı 2.376,00 TL idarî para cezasını içeren kararı, idarî para cezasının usulüne uygun tebliğ edildiğine dair tebligat parçası, Kırıkkale Askerlik Şubesi Başkanlığının 15.06.2015 tarihli suç duyurusunu içeren yazısı ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

4. Sanığa ait güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Hükümden sonra 03.08.2018 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7146 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi ile (mülga) 1111 sayılı Kanun'a eklenen geçici 55 ... maddesinin birinci fıkrasında, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte her ne sebeple olursa olsun henüz fiilî askerlik hizmetine başlamamış ve 1 Ocak 1994 tarihinden (bu tarih dahil) önce ... 1076 sayılı Kanun ile bu Kanuna tabi yükümlüler; istekleri halinde, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ... içinde askerlik şubelerine veya yurt dışı temsilciliklerine başvurmaları, 15.000 Türk lirası veya Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz satış kuruna göre ödeme tarihindeki karşılığı kadar konvertibl yabancı ülke parasını defaten ödemeleri ve 21 gün temel askerlik eğitimini yerine getirmeleri şartıyla askerlik hizmetini yerine getirmiş sayılırlar." hükmünün; aynı maddenin altıncı fıkrasında ise "Bu madde hükümlerinden yararlanan yükümlüler hakkında saklı, yoklama kaçağı ve bakayadan dolayı idarî ve adlî soruşturma ve kovuşturma yapılmaz, başlatılmış olanlar sona erdirilir ve bu suçlara ilişkin kesinleşmiş idarî para cezaları tahsil edilmez" hükmünün düzenlendiği dikkate alındığında;

Sanığın bağlı bulunduğu Askerlik Şubesi Başkanlığından, 7146 sayılı Kanun kapsamında bedelli askerlik için müracaatta bulunup bulunmadığı, müracaata bulunmuş ise 15.000,00 Türk Lirası veya Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz satış kuruna göre ödeme tarihindeki karşılığı kadar konvertibl yabancı ülke parasını defaten ödeyip ödemediği, ayrıca üç ... içinde başvurması ve bedelini yatırmış olması halinde 21 gün temel askerlik eğitimini yerine getirip getirmediği hususlarının araştırılması ve elde edilecek sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin 25.01.2014-28.05.2014 olarak gösterilmesi gerekirken 05.2015 olarak yazılması,

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin 25.01.2014-28.05.2014 olarak gösterilmesi gerekirken 05.2015 olarak yazılması,

3.Sanığın yargılama konusu eyleminin, son yoklamada bulunmayan ve bulunmadıklarına dair Kanun'da yazılı bir mazeret gösterememiş olan ve 1632 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen yoklama kaçağı olmak kapsamında değerlendirilmesi gerekirken; suça konu eyleminin bakaya olarak tanımlanmak suretiyle suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek bakaya kalmak suçundan hüküm kurulması,

4."GEREKÇE" başlıklı kısmın (1) numaralı bendinde yer alan sebebin gerçekleşmemiş olması halinde; her ne kadar Mahkemece sanık hakkında 1632 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinde yer alan bir yıldan sonra yakalananlar cümlesi uyarınca ceza tertip edilmişse de; sanığa yüklenen suçun 25.01.2014- 28.05.2014 tarihleri arasında vuku bulduğu, yakalanmakla temadinin kesildiği, dolayısıyla sanığın eyleminin dört aydan sonra bir yıl içinde yakalananlar cümlesi kapsamına girdiği anlaşıldığından ceza miktarının tayini açısından sanığının hukuki durumun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5.Mütemadi nitelikteki yoklama kaçağı olmak suçunun temadisinin, yükümlülerin kendiliğinden gelip resmi makamlara teslim olmasıyla, ya da resmi makamlarca yakalanarak ele geçirilmesiyle son bulacağı cihetle; Mahkemece sanığın yargılama konusu eylemini değişik tarihlerde gerçekleştirmesi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezasında artırım yapılmasına karar verilmiş ise de; 20.07.2014, 21.08.2014, 30.09.2014, 20.11.2014, 03.12.2014, 29.01.2015, 03.07.2015, 12.04.2015, 09.05.2015 tarihli GBT sorgulamalarında sanığın yoklama kaçağı olduğunun tespiti üzerine kanuni süre içerisinde en yakın askerlik şubesine başvurarak askerlik işlemlerini tamamlattırılmasının istenmesinin, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı suçun birden fazla işlenmesi olarak değerlendirilemeyeceği, temadiyi kesen her bir eylem (yakalama) sonucunda münferit bir suç oluşacağı, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilmeden sanığın cezasında artırım yapılarak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuşur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/814 Esas, 2016/301 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6737, Karar No: 2008/8927, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6737 E.  ,  2008/8927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 118 ada 2 parsel sayılı 1247,84 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre verilen yetkiye dayanılarak 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1210, Karar No: 2014/9716, Tarih: 30.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1210 E.  ,  2014/9716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 12/11/2013

Numarası : 2012/15-2013/651

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının iş akdinin haksız olarak feshedildiği, işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile işten çıkartma için haklı sebep varken ikale sözleşmesi yaptıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı hakkında 05/12/2011, 06/12/2011 ve 07/12/2011 tarihlerinde işe mazeretsiz gelmemesi sebebi ile tutanaklar tutulduğu ancak davacının bu tarihlerde hastanede tedavi olduğunun anlaşıldığı bu mazeretlerinin geçerli kabul edilmesi gerektiği, davacıya daha önceden ödenmesi gereken Kasım 2011 maaşının da bu ikale protokolü kapsamında değerlendirilmesi ndeniyle davacının iş akdinin feshinde bir nevi manevi baskı altında kaldığı, bu nedenle davacının iş akdinin haklı gerekçelerle feshedildiğine ilişkin davalı işverinin iddiasını da ispat edemediği, feshin haksız olduğu ve davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yönünden yapılan incelemede, davacının fiili çalışmasının tıbbi satış mümessili olduğu, davacının Home Ofise şeklinde çalıştığı, işverenlikçe belirlenen satış kotasının tutturulması halinde prime hak kazandığı, davacının yaptığı iş gereği fiilen çalıştığı sabit bir işyerinin bulunmadığı, işveren tarafından aylık olarak onaylanan ziyaret programı ve programda planlanan ziyaretlerin gerçekleşip gerçekleşmediği dışında çalışma şekil ve zaman açısından talimat, denetim ve gözetime tabi olmadığı, davacının sorumlu olduğu bölgede doktor ve eczacılar ile toplantıların yapılıp, yapılmamasının satış temsilcisinin inisiyatifinde olduğu, eczane ve hastane ziyaretlerinin kapanış saatlerine kadar sarkıtılması gerekmeksizin mesai saati içinde tamamlanmasının mümkün olduğu, aylık net 1.700,00 TL gibi ücretle çalışan davacının kendi inisiyatifi ile çalışmasını belirlediği bu nedenle fazla çalışma ücreti almasının hukuken mümkün olmadığı, davacının ulusal bayram ve genel tatil çalışması ile hafta tatili çalışması olmadığı gerekçeleriyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne diğer işçilik alacaklarına ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.