muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19341, Karar No: 2014/15615, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19341 E.  ,  2014/15615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/701-2013/438

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar ile davalı Kurum tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacıya, ayrıca davalı Kurumada gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13014, Karar No: 2017/25425, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13014 E.  ,  2017/25425 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

.... HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun .../.../2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile ....07.2016 tarih ve 29779-.... mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici .... madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve ....02.2016 tarih ve 2016/... sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'...) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı .... Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. ...-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

...) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı .... Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı .... Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

...) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Hısımlık başlıklı .... Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı .... Bölümünün ..., ..., ... ve .... ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Vesayet başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Vesayet başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24075, Karar No: 2013/2886, Tarih: 30.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/24075 E.  ,  2013/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 13.03.2012 tarih, 2011/22447E.-2012/7531K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının ve tahsil edilen 43,90 TL ilam harcının mahsubu ile kalan 6,55 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 30/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2433, Karar No: 2024/3469, Tarih: 16.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2433 E.  ,  2024/3469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1136 E., 2024/1166 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Merzifon İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/14 E., 2024/14 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; yargılamanın yenilenmesi isteminde, yargılamanın yenilenmesi talep edilen Merzifon İcra Hukuk Mahkemesinin 26.10.2023 tarihli ve 2023/66 E., 2023/80 K. sayılı kararı sıra cetvelinin iptaline yönelik olduğundan söz konusu kararın maddi anlamda kesin hüküm teşkil eden kararlardan olmadığı gerekçesiyle, yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilinin istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

3- Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşmalı temyiz isteminde bulunulmuş ise de; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır. Temyiz incelemesinin dosya üzerinden yapılmasına karar verilerek, gereği konuşulup düşünüldü.

4- Bölge Adliye Mahkemesince 21.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz isteminin miktardan reddine karar verilmiştir.

5- Bu ek karara karşı süresinde davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

5.a- HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen miktar ve değeri 378.290,00 TL'yi aşmayan kararlara karşı temyiz yolu kapalı olduğu, somut olayda, temyiz eden şikayetçinin sıra cetveline konu alacak miktarı 2.005.891,68 Türk Lirası olup, şikayet edilen alacaklıya sıra cetvelinde isabet eden garame payı 941.807,74 Türk Lirası olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine ilişkin ek karar isabetli görülmemiş, temyiz isteminin miktardan reddine ilişkin 21.05.2024 tarihli ek karar kaldırılarak temyiz incelemesine geçilmiştir.

5.b- Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; sıra cetveline şikayet istemine konu İcra Mahkemesince verilen karar maddi anlamda kesin hüküm teskil etmediğinden yargılamanın yenilenmesi yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gözetilerek davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 21.05.2024 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair 30.04.2024 tarih ve 2024/1136 E., 2024/1166 K. sayılı kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, temyiz harcı asıl davada davacı tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16079, Karar No: 2014/23962, Tarih: 26.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/16079 E.  ,  2014/23962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı tarafından, velayetin değiştirilmesi davasının reddi, nafaka ve kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, velayeti annede bulunan müşterek çocukla baba arasında “aynı şehirde oturmaları hali” ve “farklı şehirde oturmaları hali" için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Annenin, velayetine bırakılan çocukla birlikte ...'da, baba'nın ise ...'da oturduğu anlaşılmaktadır. Taraflar mevcut duruma göre ayrı şehirlerde yaşıyor olmakla birlikte, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayırıma" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan, aynı şehir-ayrı şehir ayırımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir ( HUMK md 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine 4. bent olarak “Davalı-davacı ...’un kişisel ilişki kurulması talebinin kabulü ile velayeti davacı -davalı annede olan tarafların müşterek çocuğu .... ile davalı-davacı baba arasında her ayın 2. hafta sonları Cumartesi günü saat 10:00 'dan 3. günü saat 17:00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10:00’dan 3. günü saat 17:00'a kadar, sömestr tatilinin 1. günü saat 10:00'dan 10. günü saat 17:00'a kadar, heryıl 1 Ağustos saat 10:00’dan 31 Ağustos 17:00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.11.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2712, Karar No: 2015/3992, Tarih: 23.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2712 E.  ,  2015/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/03/2014 tarih ve 2012/27-2014/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin 23/09/2009 tarihinde ...'a el konulmasından ve TMSF’ye devrinden önce bu bankanın ... İstanbul / Pendik Şubesi'ne toplamda 110.000,89 USD parasını yatırdığını, müvekkilinin parasının, hiçbir yazılı talimat olmadan davalı banka yetkilileri tarafından KKTC’de kurulan paravan ... Off Shore Bank Ltd. adlı kıyı bankası hesabına aktarıldığını, müvekkiline bankaya para yatırma sırasında banka cüzdanının ... yetkilileri tarafından verildiğini ve paranın ... Off Shore Bank Ltd. adlı bankaya yatırılacağı hakkında hiçbir bilgi verilmediğini, banka yönetimine el konulmasından sonra müvekkilinin, alacağını tahsil edemediği, davalı bankanın kötü niyetli olduğunu, yapılan işlemin haksız fiil olduğunu, ileri sürerek müvekkili tarafından davalı bankaya yatırılan paranın davalı bankadan tahsiline, paranın bankaya yattığı tarihten vade sonuna kadar akdi faiz, ana para faiz toplamına da fiili ödeme tarihine kadar bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizinin uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın zamanaşımına uğramadığı, davacının dava konusu parasını devlet güvencesinden yoksun bir off-shore bankasına yatırılmasına ilişkin yazılı bir talimatının bulunmadığı, dava konusu işlemi yapan aracı davalı banka ile dava dışı Off-Shore bankası arasında organik bir bağ bulunduğu izleniminin verildiği, her iki bankanın da birbirlerinin uzantısı durumunda oldukları, bu nedenle dava konusu bedelden davalının sorumlu olduğu, keza bir güven kurumu olan bankaların objektif özen yükümlülükleri nedeniyle, hafif kusurlarından dahi

sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulü ile 110.000,89 USD'nin davalıdan alınıp, davacı yana verilmesine, 07/12/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Banka'ya iadesine, temyiz eden fer'i müdahil TMSF harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/38409, Karar No: 2023/681, Tarih: 23.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/38409 E.  ,  2023/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Üye olma suçu yönünden, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı, dolandırıcılık suçu yönünden, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak hükmedilen mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2020 tarihli ve 2019/331 Esas, 2020/17 sayılı Kararı ile sanık hakkında;

a) FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 Sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, TCK'nın 62 inci maddesinin birinci fıkrası, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kısmi iptal Kararındaki hususlar gözetilerek 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası, TCK'nın 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, TCK'nın 221 inci maddesinin beşinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

b) Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının e bendi, TCK'nın 62 nci maddesinin birinci fıkrası, TCK'nın 52 inci maddesi, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kısmi iptal Kararındaki hususlar gözetilerek 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 56.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

c) Resmi belgede sahtecilik suçundan, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2020/171 Esas, 2021/2010 sayılı Kararı ile sanık hakkında;

a) Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve Mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2020/171 Esas, 2021/2010 sayılı Kararı ile sanık hakkında;

a) Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve Mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

b) Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan ... vekilinin istinaf başvuruları üzerine, duruşma açılarak mahkumiyet hükmünün CMK'nın 280/2 nci maddesi uyarınca kaldırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının e bendi, TCK'nın 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, TCK'nın 62 nci maddesinin birinci fıkrası, TCK'nın 52 nci maddesi, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kısmi iptal Kararındaki hususlar gözetilerek 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 ... hapis ve 5.460 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

c) Resmi belgede sahtecilik suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik Mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine KESİN olmak üzere karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.10.2022 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle,

1. Tevsihi tahkikat taleplerinin usul ve yasaya aykırı olarak reddedildiği,

2. ByLock kullanımına ilişkin delillerin hukuka aykırı elde edildiği,

3. Silahlı terör örgütü üyeliği suçunu işlediğine ilişkin dosyada delil bulunmadığı,

4.Sanığın geçmişe yönelik kayıtlarının hakim kararı olmaksızın, yetkisiz organ MİT tarafından hukuka aykırı yol ve yöntemler kullanılarak incelendiği,

5. Örgüt talimatı ile ağa dahil olduğu her türlü şüpheden uzak şekilde kanıtlanmadığı,

6. Sanığın duruşmada ve son savunmasında ByLock haberleşme programını kullanmadığını, tespit ve değerlendirme tutanağının kendisine ait olmadığını belirttiğini,

7. Sanığın ByLock kullanıcısı olduğu kabul edilecek olsa dahi (kabule girmemek üzere) yazışma içeriklerine bakıldığında örgüt talimatıyla ve gizliliği sağlamak üzere haberleşmek için kullanıldığına ilişkin dosyada delil bulunmadığı,

8.Tespit ve değerlendirme tutanağında yer alan yazışmaların örgüt üyeliği suçunun delilini oluşturabilecek nitelikte olmadığı,

9.M.E.G., S.Ç. ve S.D.'nin beyanlarının, CMK'nın 148 inci maddesine uygun beyanlar olmadığından hükme esas alınamayacağı,