muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6399, Karar No: 2011/16769, Tarih: 12.12.2011

Oysa; davacı ... tarafından yangın teminatı içerir sigorta poliçesiyle sigortalanan işyerinin davacı dışında farklı sigorta şirketleri tarafından müşterek olarak sigortalandığı tarafların beyanlarından anlaşılmakta olup, aynı olaya ilişkin diğer sigorta şirketlerince de davalı aleyhine TTK 1301 maddesi uyarınca rücuen tazminat davaları açıldığı, bunlardan Pendik Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nin 2007/109 esas sayılı dosyasının

derdest olduğu ve orada alınan 01.10.2007 tarihli bilirkişi raporunda sigortalının alabilecek olduğu bir tedbirin bulunmadığı ve davalının zararın tamamından sorumlu olduğunun belirtildiği tespit edilmiştir. Eldeki işbu davada hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise sigortalı firma zararın artmasına neden olduğu gerekçesiyle %25 oranında müterafik kusurlu bulunmuştur. Bu şekilde aynı olay nedeniyle birbirinden farklı kusur oranları içeren iki farklı bilirkişi raporu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, aynı olay nedeniyle farklı kararlar çıkmasının önlenmesi ve yargı birliğinin sağlanabilmesi amacıyla anılan mahkemece ne şekilde karar verildiğinin de tespit edilerek hasıl olacak sonuca göre gerektiğinde yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle çelişki giderilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 12/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/921, Karar No: 2020/4133, Tarih: 24.11.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/921 E.  ,  2020/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 27/12/2012 gününde verilen dilekçe ile muvazaa nedeniyle tapu iptal ve tescil istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/09/2014 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 24/11/2020 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, muvazaa hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...'nın evli olduklarını, davalının aile konutu olarak kullanılan ... Mah., ...mevkii 800 ada 7 parsel sayılı taşınmazı müvekkilinin haberi olmadan 05/04/2012 tarihinde davalı ...’e düşük bir bedelle sattığını, yine ...’in de taşınmazı 24/04/2012 tarihinde diğer davalı ...’e düşük bir bedelle sattığını, yapılan satış işlemlerinin muvazaalı olduğunu belirterek muvazaa nedeniyle tapunun iptaline taşınmazın davalı ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.Mahkemece, dava konusu taşınmazın kötüniyetli ve muvazaalı olarak devrediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Hemen belirtilmelidir ki; irade ve beyan arasında bilerek yaratılan uyumsuzluk şeklinde tanımlanan muvazaa, pozitif hukukumuzda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19. (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 18.) maddesinde düzenlenmiş ve anılan maddede, "Bir sözleşmenin türünün ve içeriğinin belirlenmesinde ve yorumlanmasında, tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır." hükmüne yer verilmiştir.Buna göre muvazaa; tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacı ile ve fakat kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç doğurmayan bir görünüş yaratmak hususunda anlaşmalarıdır, şeklinde tanımlanabilir.Muvazaa daha çok sözleşmenin yorumuyla ilgili olduğundan, öğreti ve uygulamada kapsamlı olarak incelenmiş ve belirli kurallara bağlanmıştır. Gerek öğretide ve gerekse uygulamada muvazaa, mutlak ve nispi muvazaa olarak iki gruba ayrılmaktadır; mutlak muvazaada taraflar herhangi bir hukuki işlem yapmayı (oluşturmayı) istemezler, yalnız görünüşte bir hukuki işlem için gerekli irade açıklamasında bulunurlar; nispi muvazaada ise taraflar gerçekten belli bir hukuki işlem yapmak isterler, ancak onu saklamak amacıyla, bir başka hukuki işlemin kurulduğu görüşünü yaratmak üzere irade açıklamasında bulunurlar

. Gerek öğretide ve gerekse uygulamada muvazaa, mutlak ve nispi muvazaa olarak iki gruba ayrılmaktadır; mutlak muvazaada taraflar herhangi bir hukuki işlem yapmayı (oluşturmayı) istemezler, yalnız görünüşte bir hukuki işlem için gerekli irade açıklamasında bulunurlar; nispi muvazaada ise taraflar gerçekten belli bir hukuki işlem yapmak isterler, ancak onu saklamak amacıyla, bir başka hukuki işlemin kurulduğu görüşünü yaratmak üzere irade açıklamasında bulunurlar.Taraflar ister yalnız bir görünüş yaratmayı, ister ikinci bir gizli işlem yapmayı arzu etmiş olsunlar, görünüşteki işlem tarafların gerçek iradelerine uymadığından, ilke olarak herhangi bir sonuç doğurmaz. Muvazaada görünüşteki işlemin her türlü hukuki sonuçtan yoksun olması, tarafların ortak iradelerinin bu yolda olmasından kaynaklanmaktadır.Dava konusu olaya gelince; dava TBK'nın 19.maddesine dayalı olarak açılmıştır. Davacı ile davalı ... arasında ...1 AHM'de 2012/370 E sayılı dosyası üzerinden açılan boşanma davasının karar tarihi itibariyle devam ettiği anlaşılmaktadır.

Şu halde, mahkemece, anılan boşanma davasının sonucu beklenerek, bu dava sonunda davacının bir alacağı olmadığının anlaşılması halinde davanın hukuki yarar yokluğundan reddine, aksi durumda yani bir alacağın var olması halinde ise boşanma dosyası da değerlendirilmek suretiyle davalılar arasındaki akrabalık ve tanışıklık da göz önünde tutularak TBK’nun 19.maddesine göre muvazaa olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği irdelendikten sonra, muvazaanın ispatı durumunda davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı ve eksik değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7853, Karar No: 2017/2578, Tarih: 11.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7853 E.  ,  2017/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 06.01.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21371, Karar No: 2015/31176, Tarih: 24.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/21371 E.  ,  2015/31176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/179517

MAHKEMESİ : İzmir 12. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2012

NUMARASI : 2012/13 (E) ve 2012/1237 (K)

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

Tanık S.. Ö..'in işlettiği ... firmasından araç kiralanması sırasında sanık ve katılan tarafından borçlu ve kefil sıfatıyla imzalanıp teminat olarak verilen senedin aracı iadesi ile sanık tarafından teslim alınarak 38.000 TL bedelli ve lehdarı tanık M.. K.. olarak doldurulup M.. K.. aracılığı ile icraya koydurttuğu olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 209/2. maddesi delaletiyle aynı Yasanın 204/1. maddesinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden eylemin “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunu oluşturduğundan ve katılanın yazılı delil sunamadığından bahisle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7468, Karar No: 2006/7986, Tarih: 16.10.2006

5. Ceza Dairesi 2006/7468 E., 2006/7986 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/7468 E., 2006/7986 K.**

**- KANUNUN ZAMAN BAKIMINDAN UYGULANMASI**- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 230 ]

**"İçtihat Metni"**

Basit zimmet suçundan sanık B…

…..'ın yapılan yargılanması sonunda; eylemi görevi ihmal niteliğinde görülerek mahkumiyetine dair Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 5.10.2005 gün ve 2003/83 Esas, 2004/36 sayılı ek kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi talep edilmemiş olduğu halde dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 2.3.2004 tarih 2003/83 Esas, 2004/36 Karar sayılı hükmünün müdahil vekili tarafından süresinde temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.7.2005 tarihli yazısı ile yeni yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.na göre yeniden değerlendirme için 5320 Sayılı Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi gereğince dava dosyasının iade edilmesi üzerine, Mahkemece duruşma açılıp yeni kanunun karşılaştırılması yapılarak 5.10.2005 tarih ve 2003/83 Ek Esas, 2004/36 Ek Karar ile 765 sayılı TCK.nun 230/1, 59/2 ve 647 sayılı 4-6. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilip önceki hükmün mahiyetinin değiştirildiği ve yeni hükmün ise temyiz edilmemiş olduğu anlaşıldığından incelenmeyen dosyanın mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13492, Karar No: 2015/15774, Tarih: 01.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13492 E.  ,  2015/15774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/219-2013/431

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 23.10.2014 gün ve 2014/9312 Esas - 2014/23675 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15642, Karar No: 2018/8277, Tarih: 26.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15642 E.  ,  2018/8277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 03/06/2007 tarihinde seyir halindeyken kimliği belirsiz bir şahsın kullandığı motorsiklet ile çarpışması sonucu davacının ağır bir şekilde yaralandığını ve kalıcı sakatlığa maruz kaldığını, kazaya sebebiyet veren araç tespit edilemediğinden davayı Güvence hesabına karşı açtıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maluliyet tazminatı, tedavi giderleri, iyileşme gideri, geçici iş göremezlik tazminatı ve her türlü maddi zararın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıya tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacıya çarpan aracın ve sürücünün tespit edilmesi gerektiğini, davacı tarafça eldeki dava öncesinde kurumlarına herhangi bir başvuru yapılmadığını bu nedenle davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini, davalı kurumun ... teminat limitinin plakası temin edilemeyen aracın kusuru ile sınırlı sorumlu olduğunu, kazadan önce de ayağının dizden kırıldığı ifadesine dikkat ederek kaza ile oluşan araz arasında illiyet bağı olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğini, ardından davacının maddi zararının aktüer hesabıyla belirlenmesini, geçici işgöremezlik tazminatından yani dolaylı zararlardan kurumun mesul olmadığını, dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilebileceğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan delillere göre; davacının çift taraflı kaza olduğunu ispat edemediği ve ... ile zarar arasında illiyet bağı kurulamadığı, kanunda yazılı şartların gerçekleşmediği gerekçeleriyle davanın reddine dair karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/345, Karar No: 2011/8418, Tarih: 11.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/345 E.  ,  2011/8418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18663, Karar No: 2017/9091, Tarih: 05.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/18663 E.  ,  2017/9091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.03.2008 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 31.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.12.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12374, Karar No: 2011/14739, Tarih: 01.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/12374 E.  ,  2011/14739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 02.06.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalı, davacının fiilen kullanmakta olduğu yolu bulunduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 maddesi uyarınca tapu siciline kaydı da gereklidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut olaya gelince;

Davacının paydaşı olduğu 19 sayılı parselin mutlak geçit ihtiyacı içerisinde bulunduğu açıktır. Yukarıda belirtildiği üzere, bu tür davalarda geçit ihtiyacı içerisinde olanların sübjektif arzusuna bakılmamalı, geçit ihtiyacını karşılayacak alternatif güzergahlar saptanmalı, dava açan tarafa bu güzergah üzerinde bulunan parsellerin maliklerine karşı da dava açmak üzere mehil verilmeli, açılacak davalar birleştirilerek bir sonuca ulaşılmalıdır.

Davacı parselinin geçit ihtiyacı mevcut olduğu halde uyuşmazlığı çözümsüz bırakacak şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16553, Karar No: 2019/7562, Tarih: 11.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/16553 E.  ,  2019/7562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Bir kısım davalıların murisi ... vatandaşlık numaralı ...'un nüfus kaydında yer alan 05.09.1986 tarihli ölüm kaydına ilişkin tüm dayanak belgelerin getirtilerek evraka eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 11.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7726, Karar No: 2017/3438, Tarih: 22.05.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/7726 E.  ,  2017/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu 284 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas alınan K. Evvel 323 D. tarih ve 71 sıra, Mart 958 tarih ve 89 sıra, 06.03.1964 tarih ve 6 sıra, 28.11.1996 tarih ve 30 sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) ile varsa kroki ve haritalarının ve revizyon gördükleri taşınmazların kadastro tutanakları ile tedavüllü tapu kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.