muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/718, Karar No: 2022/9531, Tarih: 27.12.2022

Bu itibarla, davalıların eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı def’inde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine bir kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırına göre ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Yasa'nın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca 5 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 7,5 yıl olduğu, davacının 2000 yılında şirkete para yatırdığı buna karşın eldeki davanın 2010 yılında 7.5 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığı gözetilerek mahkemece zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bu nedenle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

(2) Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin zamanaşımına ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 27.12.2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Zamanaşımı, borcun nisbi bir sona erme sebebi olup, borçlu istemediği takdirde geçen zaman nedeniyle alacaklının alacağını dava yoluyla takip ve tahsil etme imkanının ortadan kalkmasıdır.

Zamanaşımı, hukuki niteliği itibariyle maddi hukuktan kaynaklanan bir def'i (6098 sayılı TBK 161 md.) olup usul hukuku bakımından ise bir savunma aracıdır.

Kural olarak zamanaşımı def'inin süresi içerisinde verilen cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir (HMK 129 md).

Süresinde ileri sürülen zamanaşımı def'i nedeniyle, mahkemece ön inceleme duruşması tamamlandıktan sonra ancak tahkikata başlamadan önce hakim zamanaşımı def'ini inceleyerek karar verecektir (HMK 142 md).

Davalının süresinde ileri sürmüş olduğu zamanaşımı def'i hakkında hiçbir karar verilmeden davanın esası hakkında karar verilmesi doğru değildir (Yargıtay 13. H.D. 01.10.2013 gün 8995-23979, Yargıtay 4. H.D. 17.04.2018 gün 9353-3056, Yargıtay 15. H.D. 16.02.2017 gün 5442-626 vs.).

Ancak bu hususun bozma nedeni olabilmesi için, hakkındaki dava esastan red edilen ve zamanaşımı def'ini cevap dilekçesinde yasal sürede ileri süren davalının bu yönde temyize gelmesi gerekmektedir.

HMK 361/2. maddesinde de ifade edildiği üzere, davada haklı çıkmış olan tarafında (aleyhindeki dava esastan red edilen) hukuki yarar bulunmak şartıyla (zamanaşımı def'i) şartıyla temyiz yoluna başvurması mümkündür.

Ancak bu hususun bozma nedeni olabilmesi için, hakkındaki dava esastan red edilen ve zamanaşımı def'ini cevap dilekçesinde yasal sürede ileri süren davalının bu yönde temyize gelmesi gerekmektedir.

HMK 361/2. maddesinde de ifade edildiği üzere, davada haklı çıkmış olan tarafında (aleyhindeki dava esastan red edilen) hukuki yarar bulunmak şartıyla (zamanaşımı def'i) şartıyla temyiz yoluna başvurması mümkündür.

Davalının, davanın esastan reddine ilişkin kararı, hukuki yararına rağmen zamanaşımı yönünden temyiz etmemiş olması durumunda, artık bu yönden davacı yararına usulü müktesep hak doğmuş olur ki, davacının temyizi üzerine, Yargıtayca bu aşamadan sonra kararın zamanaşımı yönünden bozulması mümkün değildir. Oluşan usuli müktesep hakka rağmen, kararın Yargıtayca zamanaşımı yönünden bozulmasının hiçbir bağlayıcılığı yoktur. Zira usuli müktesep hakkın, yeni çıkan bir kanun veya Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı dışında başkaca bir istisnası bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, zamanaşımı def'ine rağmen davanın esastan reddi kararının davalı tarafından temyiz edilmemesi, sadece davacı tarafından temyize getirilmesi ve kararı davacı temyizine göre bozulması durumunda 09.05.1960 gün 21/9 sayılı İ.B.K vurgulandığı üzere, mahkemece bozma kararına uyulmasıyla davacı yararına usulü müktesep hak doğmuştur. Usule ait müktesep hak müessesesi Usul Kanunu'nun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Bu durumda davacının temyizine göre kararın bozulması ve mahkemece bozmaya uyulmasından sonra artık mahkemenin geri dönerek zamanaşımı nedeniyle davayı red etmesi mümkün değildir. Bu hal usuli kazanılmış hakkın açık bir ihlalidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalının esasa cevap süresi içerisine zamanaşımı def'ini ileri sürmesine rağmen mahkemece dava esastan red edilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairece kararın davacı lehine bozulması üzerine yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı esastan red kararını, zamanaşımı def'i nedeniyle temyiz etmediğinden davacı lehine usuli kazanılmış hak doğmuştur. Bu aşamadan sonra artık bozma üzerine zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı temyizi üzerine yerel mahkeme kararı bozulduğundan, bozmaya uyan mahkemece bozma gerekleri yerine getirileceğinden, bu halde de davacı yararına usuli müktesep hak oluşacağından zamanaşımı nedeniyle davanın reddi bu nedenle de mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle, davalının zamanaşımına yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile diğer temyiz itirazlarının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde davacının usuli müktesep haklarını ihlal eden gerekçe ile kararın bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2016/1756, Karar No: 2016/3096, Tarih: 12.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1756 E.  ,  2016/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1701 E. sayılı dosyasında hazırlanan 22.04.2014 tarihli sıra cetvelinde ilk sırada pay ayrılan şikayet olunan ...'nın bedeli paylaşıma konu traktör üzerinde fiili haciz ve takip tarihinin şikayetçininkinden sonraki tarihli olduğunu, ilk sırada şikayetçinin pay alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan borçlu ... şikayeti kabul etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, müvekkilinin takip tarihi ve fiili hacizlerinin şikayetçinin takip ve hacizlerinden önceki tarihli olduğunu, sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetçi reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bedeli paylaşıma konu traktör üzerinde şikayet olunanın fiili ve kaydi hacizlerinin şikayetçinin haciz tarihlerinden önce olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2260, Karar No: 2008/3375, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2260 E.  ,  2008/3375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı vek.Av.... ile davalı ... Tekstil San.Tic.A.Ş.İflas idaresi ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Kale-Denizli İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 13.12.2007 gün ve 19-19 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava iflas sıra cetveline itiraz niteliğindedir.

Dosyanın incelenmesinde sıra cetvelinin ilan bilgileri ile davacı yanca masraf avansı verilip verilmediğine ilişkin bilgiye rastlanamamıştır.

Bu durumda mahkemece sıra cetvelinin hangi tarihlerde hangi gazetelerde yayınlandığı (İİK.m.166) ve davacının kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres göstererek tebliğ masrafı için avans verip vermediği (m.223) hususları iflas müdürlüğünden sorulmalı ve alınacak cevabi yazı ile birlikte dosya Dairemize gönderilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20189, Karar No: 2014/1191, Tarih: 21.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/20189 E.  ,  2014/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2012

NUMARASI : 2011/3-2012/105

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 30.04.2013 gün ve 2013/2170 Esas - 2013/8179 Karar sayılı ilama karşı davalılardan Y.. İ.. vd. İle F.. G.. vekillerince verilen dilekçelerle karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, karar düzeltme isteyenlerden peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 228,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenlerden ayrı ayrı alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4431, Karar No: 2022/8440, Tarih: 29.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4431 E.  ,  2022/8440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 10.06.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5844, Karar No: 2006/7398, Tarih: 06.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5844 E.  ,  2006/7398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı sıra cetvelinin iptaline yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetveline yönelik itiraz davasıdır.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine mahkemece davalının 19.10.2001 tarihi itibariyle alacağının ulaştığı 357.107.45.YTL. üzerinden garameye dahil edilebilmesi için sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 6.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7346, Karar No: 2014/3037, Tarih: 25.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7346 E.  ,  2014/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayancık Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2013

NUMARASI : 2009/418-2013/109

Davacı S.. Ö.. vekili Avukat Ş. A..tarafından, davalı İ.. Ö.. aleyhine 06/11/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kasten yaralama niteliğindeki eylemi sonucu zarar gördüğünü belirterek, tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, duruşmaya katılmamış ve herhangi bir yazılı beyanda bulunmamış, temyiz dilekçesinde; davadan haberdar edilmeden karar verildiğini, savunma hakkının kısıtlandığını belirterek, hükmün bozulmasını istemiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılacak tebligatın geçerlilik koşulları, tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan Tebligat Tüzüğünün 28/1. maddesinde; “Muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, dava dilekçesinin davalıya Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak tebligat memurunun Tebligat Tüzüğünde belirtilenin aksine, muhatabın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel şahıslardan durumu tam olarak tahkik etmediği, beyanını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatmadığı, imzadan çekinmesi halinde ise bu durumu tutanağa şerh düşmediği, bir kısım matbu ifadelere yer vererek usule aykırı bir şekilde tebliğ işlemini yaptığı anlaşılmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde, “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir.” hükmünü amir bulunmaktadır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde, “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir.” hükmünü amir bulunmaktadır.

Şu halde, mahkemece, gerekçeli kararın da tebliğ edildiği davalının mernis adresine tebligat çıkarılmalıdır. Davalının usulüne uygun olarak duruşmaya davet edilmeksizin ve taraf teşkili sağlanmaksızın karar verilmesi, savunma hakkının kısıtlanması niteliğindedir. Karar, bu nedenle yerinde görülmemiş ve bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5768, Karar No: 2022/9255, Tarih: 20.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/5768 E.  ,  2022/9255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06.02.2020 tarih ve 2019/319 E. - 2020/55 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 40.415 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ve içinde bulunduğu grubun yüksek oranda faiz getirisi verileceği, paranın istendiği an geri çekilebileceği garantisiyle para topladığını, bu hususun TBMM, MASAK, SPK tarafından hazırlanan raporlarda defalarca ortaya konulduğunu, bu kapsamda aynı vaatlerle davacıdan da 15.000 DEM tahsil edilip karşılığında Yimpaş Verwaltungs GMBH Komanditer Ortak Ana Sözleşmesi adı altında bir belge ve tahsilat makbuzu verildiğini, grup şirketlerinin finansman ihtiyacını karşılamak için kurulan Yimpaş Verwaltungs GMBH'nin iflas ettiğini, şirketin Yimpaş Grubu tarafından yönetildiğinin tespit edildiğini, şirketlerin tüzel kişiliklerinin bertaraf edilerek malvarlıklarının birbirlerine karıştırıldığını, tüzel kişiliğin perde olarak kullanıldığını, Yimpaş Verwaltungs GMBH'nin grubun yurtdışındaki uzantısı olduğunu, hileli işlemlerle davacının iradesinin sakatlandığını, davalı şirketin mevduat kabul ve aracılık etme yetkisinin bulunmadığını, şirket yöneticilerinin SPK mevzuatına aykırı eylemleri sebebiyle mahkum olduklarını, usulüne uygun olmayan, fiktif kayıtların tutulduğunu, taraflar arasında kanuna uygun bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığını, davalı ...'ın da sorumlu olduğunu, Yimpaş Verwaltungs GMBH aracılığıyla toplanan paranın grubun diğer şirketlerine aktarıldığını ileri sürerek 7.669,38 Euro’nun (15.000 DEM) tahsil tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 4/A maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının davalı şirkette bir ortaklığının bulunmadığını, ayrı tüzel kişiliği bulunan Yimpaş Verwaltungs GMBH ortağının davalıdan ortaklık payı isteyemeyeceğini, davalının kimseye yüksek faiz verileceği ve istendiğinde paranın iade edileceği vaadinde bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, davalı ... hakkındaki iddia ve taleplerin dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, davalı şirket ve yetkililerinin, pay senedi çıkarma yetkisi olmaksızın, nominal değerin üzerindeki bedel üzerinden "hisse devir kabul sözleşmesi" ve "hisse senedi talep formu" ile "Ortaklık Sözleşmesi" adlı belgeler ile yüksek kâr vaadi ve istenildiği zaman para iadesi vaadi ile davacı gerçek kişilerin iradesini fesada uğrattığı, her ne kadar davacı gerçek kişiler kendilerini davalı şirkete ortak zannetseler de taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisi kurulmadığından davalıların para toplama eyleminin hukuka aykırı olduğu, davacının yekün zararını oluşturan kalemin taraflar arasında akdedilen ve üzerinde dava dışı şirketin ünvanının yazılı olduğu "Ortaklık Sözleşmesi" ile dava dışı grup şirkete ödemesini yaptığı bedel olduğu, hukuka aykırı eylem ile davacı tarafın aktifinin azalması yönündeki zarar arasında Yimpaş GMBH ile davalı ...Ş ve Yimpaş grup şirketleri arasında organik bağdan dolayı doğrudan bağlantı olduğu, davalı ...’ın para toplama eylemini esasen yönlendiren kişilerin başında geldiği, haksız fiilden kaynaklı olarak davalı şirket ile sorumlu olduğu, davacının haksız fiile konu eylemi dava tarihi itibarı ile öğrendiğinin kabulü gerektiği, 07.12.2019 tarihli 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu Ve 3182 Sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna eklenen geçici 4. maddede ''31/12/2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 6/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez

. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlendiği, davalı şirketin anılan yasal düzenleme kapsamına girmesi için borsada işlem görmesi gerektiği ancak davalı şirketin borsada işlem görmediği, davacının vaki zararından ötürü haksız fiil hükümleri çerçevesinde ikraz sözleşmeleri de dikkate alındığında davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, taraflar arasında bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, 15.000 DM’nin dava tarihi karşılığı 7.669,38 Euro'nun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/A hükmü gereği işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.