muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27268, Karar No: 2018/7295, Tarih: 02.04.2018

Davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak, davacının diğer davalı .... ile aralarında imzalanan “... Fabrikası Normal Ekmek ve Çeşit Ekmek Dağıtım Hizmeti Alımına İlişkin İhale Sözleşmesi” çerçevesinde şoför olarak çalıştığını, müvekkil şirketleri ile diğer davalı .... arasında 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca asıl-alt işveren ilişkisi kurulduğunu, davacının asıl işvereninin .... olduğunu, asıl işverenin alt işverenle birlikte işçinin kanundan ve sözleşmeden doğan haklarından sorumlu olduğunu, işin niteliği ile ihale şartnamesi ve sözleşmesi gereği her türlü kontrol, gözetim ve yaptırım yetkisinin asıl işveren olan diğer davalıya ait olduğunu, davacının aldığı aylık ücretin iş sözleşmesi, bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, işin nasıl yapılacağının, işçi ücretlerinin ve çalışma saatlerinin ihale sözleşmesi ve şartnamede belirlendiğini, ihale sözleşmesi ve eklerinde fazla mesai öngörülmediğini, fazla mesaiye gerek kalmayacak şekilde ihale sözleşmesi oluşturulduğunu, işçilerin günlük iş süreleri içinde ara vermeksizin çalışmalarının mümkün olmadığını, davacının uzun ara dinlenmeli çalıştığını, ara dinlenmeler için ücret ödenmesinin söz konusu olmadığını, davacının ilk servisi yaptığı saatin 05.30-08.00 arası olduğunu, 09.30-11.00 arası ikinci servisi yaptığını, 13.30-15.30 saatleri arasında üçüncü servisi yaptığını, 15.30 itibariyle çalışmasının sona erdiğini, 08.00-09.30 arası 1. ara dinlenme verildiğini ve burada 1 saat kahvaltı molası verildiğini, 11.30-13.30 arası ikinci ara dinlenme verildiğini ve burada da 1 saat öğle yemeği molası verildiğini, bu şekilde günde toplam 3,5 saat ara dinlenme olduğunu, Halk Ekmek büfelerinde 07.00 de ekmek satışına başlandığını, en geç 19.00 a kadar ekmek satıldığını, yapılan işin niteliği gereği fazla mesai yapılmadığını, davacının fazla mesai ücreti ödemesi aldığını, aylık ücretlerini ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin tahsil ettiğini, bordro ile tahakkuk ettirilen fazla mesai ücretinin ödendiğinin banka kaydı ile doğrulanması halinde bu ayların dışlanmasının Yargıtay kararları gereği olduğunu, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde 270 saatlik fazla çalışmanın mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 04.30 ile 17.00 saatleri arasında haftada 6 gün toplam 66 saat çalıştığını, fazla mesaisinin haftalık 21 saat olduğunu tanık beyanlarıyla ispatlamıştır. Dairemizin fazla çalışmanın günlük 3 saatten fazla olamayacağına ilişkin bir içtihadı yoktur. Olmayan içtihada atıfla 21 saat olarak ispatlanan fazla mesainin 18 saate çekilmesi hatalıdır.

3-Davacı vekili davalı işverenlere gönderdiği 08.10.2014 tarihli ihtarname ile davacının ödenmeyen fazla mesailerinin 7 gün içinde ödenmesini talep etmiş, bu ihtarname davalılara 10.10.2014 tarihinde tebliğ olmuştur. Buna göre davalı işverenler fazla mesai alacağı bakımından 18.10.2014 tarihi itibariyle temerrüde düşürülmüş olup, faiz başlangıcının temerrüt tarihi olması gerekirken dava-ıslah ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi ayrıca hatalıdır.

4-6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanun’un 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde taraflarca ne tür ve toplamda ne kadar yargılama gideri yapıldığının denetime elverişli şekilde açıklanmaması ve dökümünün yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Davacının çalışma saatleri içerisinde ne kadar ara dinlenmesi kullandığı uyuşmazlık konusudur.

Davalı taraf, işyerinde Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişi tarafından yapılan denetim sonucunda bilirkişi ve mahkemenin kabul ettiği 1,5 saatten daha fazla ara dinlenmesi tespiti yapıldığını ve buna ilişkin olarak rapor düzenlendiğini savunmaktadır. Öncelikle hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında sözü edilen Bölge Çalışma Müdürlüğü raporu getirtilerek, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olup olmadığı hususu bu rapordaki verilerle birlikte yeniden değerlendirilmeli, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olduğu sonucuna ulaşılırsa buna göre, böyle bir sonuca ulaşılamaz ise şimdiki gibi ara dinlenmesi 1,5 saat kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1845, Karar No: 2021/1502, Tarih: 22.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/1845 E.  ,  2021/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece, kazanma koşulları oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye elverişli bulunmadığı, yerel ve teknik bilirkişi açıklamaları ile keşif sırasında yapılan gözlemlere göre, taşınmazın çevresinde ormanlık ve mer’a bulunduğunun anlaşıldığı, Hazine vekilinin de savunmasında, taşınmazın çevresinde orman arazisi bulunduğunu bildirerek araştırma yapılmasını istediği belirtilerek, Mahkemece, usulüne uygun olarak orman kadastrosu yapılmış ise buna ilişkin harita ve belgeler ile tahsisli mer'a bulunup bulunmadığı araştırılmak suretiyle yapılmış ise buna ilişkin tutanak, kayıt ve belgelerin bulundukları yerlerden getirtilerek yerine uygulanması, ayrıca paftaya göre taşınmazın sınırında dere bulunduğundan taşınmazın dereden kazanılıp kazanılmadığının ve aktif dere yatağında bulunup bulunmadığının jeolog bilirkişi aracılığı ile belirlenmesi bundan ayrı, taşınmazın çevresinde bulunan 2181 parselin dayanağı olan 2706 numaralı vergi kaydı ile 2159, 2161 ve 8270 parsellere ait tutanak ve dayanak belgeleri istenilerek uyuşmazlığın çözümünde dikkate alınması, taşınmazın belediye imar planı içerisinde kalıp kalmadığı ilgili Belediye Başkanlığından sorularak araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu ...,... mevkiinde bulunan taşınmazın 10.03.2016 tarihli harita mühendisi tarafından düzenlenen rapor ve krokide (A) (7,45 metrekare), (B) (379,90 metrekare) yüzölçümlü taşınmazlara yönelik davanın ispatlanamadığından reddine, (C) harfi ile gösterilen 4.935,68 metrekare yüzölçümlü kısmın ise davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddelerine dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. 4721 sayılı TMK'nın 713/3. maddesi gereğince, tescil davalarında Hazinenin yanında ilgili kamu tüzel kişiliklerine de husumet yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda, dava Hazine ve Hacılar Belediye Başkanlığı' na karşı açılmış olup, hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince çekişmeli taşınmaz bölümünün bulunduğu Kayseri Büyükşehir Belediyesi' nin sınırlarının il mülki sınırları olarak belirlenmesi nedeniyle, tescil davası yönünden ilgili kamu tüzel kişiliği olarak yasal hasım sıfatını kazanan Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın da davada yer alması gerektiği mahkemece gözden kaçırılmıştır. Bu nedenle davada taraf teşkilinin sağlandığından söz edilemez. Oysaki taraf teşkilinin sağlanması dava şartlarından olup, bu koşul yerine getirilmeden davanın esasına girilemez.

Hal böyle olunca, Mahkemece öncelikle davacıya, davasını Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na yöneltmesi için süre ve iimkan tanınmalı, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması halinde, anılan Büyükşehir Belediyesinden savunma ve delilleri sorulmalı, bildirdiği takdirde delilleri toplanmalı ve bundan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece, bu husus gözetilmeksizin, yöntemince taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2613, Karar No: 2010/3802, Tarih: 25.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2613 E.  ,  2010/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmekten sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Onbirinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.06.2007 gün ve 213/269 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

2-)Dosya içeriğine, toplanan kanıtlara ve gösterilen gerekçeye göre; kasten insan öldürmeye yardım etme suçundan hakkında beraat kararı verilen sanık ...'un, asker arkadaşı olan maktulün oğlu şikayetçi ...'i telefonla arayarak, kendisinde yüklü miktarda altın olduğunu ve paraya çevirmek istediğini belirtip bu konuda yardımcı olmasını istemesi üzerine, ...'in konuyu ilettiği babası Salim'in, arkadaşı tanık ...'i ikna ederek birlikte ...'nden Torbalı'ya gelerek, sanık ... ve ... diye tanıştırılan kişi ile görüştükleri ve numune altın aldıktan sonra geri döndükleri, bir süre sonra sanıkların tekrar maktulü araması üzerine ise, bu kez maktul ile birlikte tanıklar ... ve ...'ın Torbalı'ya gelerek sanıklarla buluştukları, olay günü saat 10.00 sıralarında tanık ...'in alacakları altın karşılığında ödeme yapmak üzere bankadan para çektiği, sanıkların ise altınların yanlarında değil üçüncü bir şahısta evde bulunduğunu belirtmeleri üzerine, sanık ... ile maktulün arkadaşı tanık ...'ın Torbalı garajında kaldıkları, maktul ile tanık ...'in ise ... diye tanıştırılan kişi ile birlikte belirtilen yere gittikleri, ... olarak tanıştırılan kişinin kısa bir süre ayrıldıktan sonra yanında kimlik bilgileri tespit edilemeyen ve hakkındaki soruşturma evrakı ayrılan kişi ile birlikte tekrar aracın yanına gelerek, arkadaşının parayı görmek istediğini söyleyerek parayı istemesi üzerine, tanık ...'in parayı gösterdiği ancak saymalarına izin vermediği, paranın bankadan yeni çekildiğini belirten maktulün tepki göstermesi üzerine, ... olarak tanıştırılan kişinin tabancasını çekerek yakın mesafeden aracın şoför mahallinde bulunan maktule birden çok el ateş etmesi sonucu, aracını hareket ettiren ve oradaki bir ot yığınına çarpan maktulün, baş bölgesinden isabet alarak öldüğü, arka koltukta bulunan tanık ...'in ise üzerindeki tabancasını çekerek sanığa karşılık vermeye çalıştığı, ancak yaşadığı panik ortamında ateş edemediği olayda;

Tanık ... ile birlikte Torbalı garajında beklemekte iken, olaydan hemen sonra saat 10.40 sıralarında cep telefonu ile aranması üzerine oradan hemen uzaklaşan sanık ...'un telefon kayıtlarının incelenmesinde, arayan numaranın sanık ...'in kardeşi ..... adına kayıtlı olduğunun anlaşılması;

Tanık ... ile birlikte Torbalı garajında beklemekte iken, olaydan hemen sonra saat 10.40 sıralarında cep telefonu ile aranması üzerine oradan hemen uzaklaşan sanık ...'un telefon kayıtlarının incelenmesinde, arayan numaranın sanık ...'in kardeşi ..... adına kayıtlı olduğunun anlaşılması;

Olay günü 155 polis ... telefonuna yapılan isimsiz iki adet ihbarda, .... Mahallesindeki öğrenci yurdu arkasında bir kişinin yaralandığının ve ..... plakalı kırmızı renkli bir aracın olay yerinden uzaklaştığının belirtilmesi üzerine, yapılan araştırmada bu aracın ... ... adına kayıtlı iken sanık ...'in kardeşi Mehmet Şerif tarafından vekaleten 25/07/2005 tarihinde .....'ye satıldığının, tanık .....in anlatımından ise 26/07/2005 tarihinde bu aracın halen...... tarafından kullanıldığının anlaşılması;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/04/2008 tarih ve 2008/6-70-84 sayılı kararında açıklandığı üzere; suç ve teşhis işleminin yapıldığı tarihte teşhise ilişkin açık bir düzenlemenin bulunmadığı, teşhise ilişkin düzenlemenin ilk kez 02/06/2007 tarih ve 5681 sayılı Yasanın 5. Maddesiyle 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Yasasının Ek-6 maddesinde yapılan değişiklikte mevzuatımıza girdiği de gözetilerek; 10/04/2006 gün Torbalı İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne gelen ve ismini vermek istemeyen bir kişinin, olayın faillerinden birinin Torbalı'da ikamet eden ... olduğunu bildirmesi üzerine, adıgeçen kişinin temin edilen fotoğrafı üzerinde tanıklar ... ve ...'a 05/06/2006 tarihinde ..... Asayiş Büro Amirliğinde yaptırılan teşhis işleminde, ... olarak bildikleri ve adının ... olduğunu öğrendikleri kişiyi fotoğrafından kesin olarak teşhis ettiklerini belirtmeleri; her ne kadar Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesi'nde talimatla alınan ifadelerinde ve bizzat mahkemesine giderek duruşmada verdikleri ifadelerinde, dosya içeriğiyle uyuşmayacak şekilde ilk teşhis ve beyanlarından dönerek kesin teşhiste bulunmayıp, ... olarak bildikleri kişiye sanığın benzediğini belirtmiş iseler de, talimatla alınan ifadelerinde sanık yakınları tarafından tehdit edildiklerini belirtmeleri karşısında, adıgeçen tanıkların davanın seyrini değiştirmeye yönelik olmak üzere açıkça baskı altına alındıklarının ve fotoğraf üzerinden yaptırılan teşhis işleminin oluşa uygun olup itibar edilmesi gerektiğinin anlaşılması;

Sanık savunmalarında cep telefonu taşımadığını belirttiği halde, sanık ...'un kullandığı telefon kayıtlarının incelenmesinde; sanık ... adına kayıtlı telefon hattının mevcut olması ve bu telefon hattı kullanılarak sanık ... ile olay öncesi tarihlerde bir çok kez görüşme yapıldığının anlaşılması, birlikte pazarcılık yaptığı ve yanında kaldığını belirttiği ...'in evinin olay yerine yaklaşık 200 metre mesafede bulunduğunun belirlenmesi;

Sanık savunmalarında cep telefonu taşımadığını belirttiği halde, sanık ...'un kullandığı telefon kayıtlarının incelenmesinde; sanık ... adına kayıtlı telefon hattının mevcut olması ve bu telefon hattı kullanılarak sanık ... ile olay öncesi tarihlerde bir çok kez görüşme yapıldığının anlaşılması, birlikte pazarcılık yaptığı ve yanında kaldığını belirttiği ...'in evinin olay yerine yaklaşık 200 metre mesafede bulunduğunun belirlenmesi;

Sanık ...'un Torbalı Cumuhriyet Savcılığındaki savunmasında; aslen ...'li olduğunu bildiği ve tarla işlerinde çalışırken adıgeçen kişiyi ... olarak tanıdığını belirtmesi, ...'un akrabası olduğunu belirten sanık ...'in ise aslen ...'li olup tarım işçisi olması;

Hususları ve dosyadaki tüm kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'in üzerine atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığından, delil yetersizliği nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği yönüyle bozma öneren tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

3-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede sübuta ve eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi bulunan hükmün (ONANMASINA), 25/05/2010 gününde oybirliği karar verildi.

25/05/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafiileri avukatlar ... ile ....'un yokluklarında 27/05/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/929, Karar No: 2022/1749, Tarih: 15.12.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/929 E.  ,  2022/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki "Türk Patent ve Marka Kurumu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi tarafından, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen davanın reddine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; müvekkilinin dava dilekçesinde belirtilen “Macro” esas unsurlu tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu markalar ile karıştırılma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2016/30217 sayılı “MAKRO TEKNİK PROFILE+Şekil” ibaresini 06, 07, 11, 17, 35. sınıflarda tescil ettirmek üzere davalı Kuruma başvurduğunu, başvuruya müvekkilince yapılan itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen kabul edildiğini ve 35. sınıftaki bir kısım hizmetlerin başvuru kapsamından çıkarıldığını, başvurunun kapsamındaki tüm mal ve hizmetler yönünden reddedilmesi için bu karara yaptıkları itirazın ise dava konusu YİDK kararıyla reddedildiğini, taraf markalarının ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, taraf markalarının benzer mal ve hizmetleri kapsadıklarını, davalı şirketin marka başvurusunun müvekkilinin seri markalarından birisi olarak algılanacağını, müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma, markanın ayırt edici karakterini zedeleme ve haksız rekabete neden olma ihtimali bulunduğundan 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (556 sayılı KHK) 8/4. maddesi gereğince tescil edilemeyeceğini, “Macro” ibaresinin müvekkilinin işletme unvanı ile bu kapsamda alınan alan adının esas unsuru olduğunu, marka başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 8/5. maddesi gereğince de reddedilmesi gerektiğini, ayrıca davalı şirketin kötü niyetle marka tescil başvurusunda bulunduğunu ileri sürerek YİDK’nin 2017-M-8222 sayılı kararının iptaline, davalı şirkete ait markanın tescili hâlinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabı:

5. Davalı Kurum vekili; dava konusu YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu ibare ile davacının itirazına mesnet markaları arasında başvuru kapsamında bırakılan mallar yönünden iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, dava konusu esas ibarenin ayırt edici niteliğinin düşük olduğunu, somut olayda 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesindeki koşulların oluşmadığını, kötü niyet iddiasını ispata ... delilin sunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

5. Davalı Kurum vekili; dava konusu YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu ibare ile davacının itirazına mesnet markaları arasında başvuru kapsamında bırakılan mallar yönünden iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, dava konusu esas ibarenin ayırt edici niteliğinin düşük olduğunu, somut olayda 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesindeki koşulların oluşmadığını, kötü niyet iddiasını ispata ... delilin sunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı şirket vekili; öncelikle YİDK kararı aşamasında sunulanlar dışındaki markaların nazara alınamayacağını, davacının itirazına mesnet markaları ile müvekkili başvurusu arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, markaların kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin farklı olduklarını, müvekkili adına 35. sınıfta tescilli "MACRO" ibareli markası bulunduğundan başvurudaki ibare üzerinde kazanılmış hakkının olduğunu, davacı markalarının tanınmışlık iddialarının yerinde olmadığını, ayrıca davacının markasının tanınmış marka olsa bile bu tanınmışlığın doğrudan farklı sınıflardaki marka başvurularına engel olmayacağını, “Makro” ve “Macro” ibarelerinin ayırt edici niteliklerinin düşük olduğunu, kötü niyet iddialarının da yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

7. Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli ve 2017/447 E., 2018/262 K. sayılı kararı ile; dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında görsel ve işitsel benzerlik olduğu, başvuru kapsamındaki 35. sınıf hizmetler yönünden de markaların benzer bulundukları, dolayısıyla 35. sınıf hizmetler yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi koşullarının oluştuğu, ancak anılan hizmetler yönünden davalı şirketin adına tescilli önceki bir kısım markalarından kaynaklanan müktesep hakkının bulunduğu, 35. sınıf dışında başvuru kapsamındaki mallarla davacı markalarının kapsamlarındaki mal ve hizmetler arasında ise benzerlik olmadığı, davacı markalarının gıda ve ihtiyaç maddeleri perakende sektöründe tanınmış marka olduğu ancak başvuru kapsamındaki farklı mallar bakımından 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının gerçekleşmediği, başvurunun kötü niyetli olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

8. İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.