muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5530, Karar No: 2015/2585, Tarih: 16.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5530 E.  ,  2015/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı ile asıl davada davalılar vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dosya içerisinde tebligat için mürafaa pulu bulunmadığından duruşma isteminin red edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, davalılar ..., ..., ...’nün davacı kooperatifin eski yönetim kurulu üyeleri, davalı ...’ün kooperatif inşaatının teknik uygulama sorumlusu, diğer davalıların da taşeron olduğunu, 14.09.1997 tarihli genel kurulda azledilen ve 21.12.1997 tarihli genel kurulda haklarında dava açılmasına karar verilen ve suç duyurusunda bulunulan davalı önceki yönetim kurulu üyelerinin usulsüz ve yolsuz harcama yapmak, taşeronlarla önceden yapılan sözleşmeleri kooperatif zararına değiştirmek, belediyece tasdik edilen projeye aykırı yapılan inşaatları denetlememek suretiyle kooperatife zarar verdiklerini, projeye aykırı ve çürük inşaat yapan davalı taşeronlar ile inşaatı denetlemeyen teknik uygulama sorumlusu ...'ün de davacı kooperatife karşı sorumlu olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte 250,00 TL'nin kooperatif kayıt ve belgelerindeki mali zararlardan dolayı yönetim kurulu üyeleri olan davalılar ... ve Ural'dan 1.050,00 TL'nin yine aynı davalılardan inşaat imalat zararları olarak müştereken müteselsilen, 437,50 TL'nin fenni mesul...2,50 TL'nin diğer davalılar ...'den müştereken müteselsilen tahsilini talep etmiş, 02.05.2005 tarihli oturumda davalılardan... aleyhine açılan davayı atiye terk etmiş, 15.04.2005 tarihli dilekçesinde de müddeabihi 170.861,61 TL'ye yükselterek davayı ıslah etmiştir.

Bir kısım davalılar vekilleri davanın reddini istemişler, ayrıca ıslaha konu taleplerin zamanaşımına uğradığını savunmuşlar, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Birleşen davada davacı kooperatif vekili, taşeron olan davalıların eylemleri ile müvekkiline zarar verdiğini ileri sürerek, verdikleri zararın tespiti ile şimdilik 100,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar,

Bir kısım davalılar vekilleri davanın reddini istemişler, ayrıca ıslaha konu taleplerin zamanaşımına uğradığını savunmuşlar, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Birleşen davada davacı kooperatif vekili, taşeron olan davalıların eylemleri ile müvekkiline zarar verdiğini ileri sürerek, verdikleri zararın tespiti ile şimdilik 100,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar,

Mahkemece, asıl davanın davalılardan ..., ..., ... ve ... yönünden kabulüne, diğer davalılar aleyhine açılan dava atiye terk edilmiş olmakla karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, davalılardan ..., ..., ... ve ... vekillerinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 30.01.2007 tarih ve 2005/10730 E., 2//7/1076 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl davada 1.300,00 TL'nin davalılardan ..., ... ve ...'den, 437,00 TL'nin ...'den tahsiline, birleşen davanın ise kabulüne dair verilen karar, davacı vekili ile davalılardan ..., ..., ... ve ... vekillerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 28.06.2012 tarih ve 2012/1034 E., 4443 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalılardan yönetici olan ..., ... ve ...'nün % 40, ...'ün % 10, ..., ... ve ...'ün % 50 oranında kusurlarının bulunduğu, davalıların davacı kooperatife verdikleri zararın 170.861,60 TL olduğu, davacı kooperatifin zararı öğrendiği tarihin 21.12.1997 tarihli genel kurul tarihi olduğu, bu tarih ve davalılar hakkında açılan ceza davası nazara alındığında dava ve ıslahla istenen tazminata ilişkin 7 yıl 6 aylık zamanaşımı dolmadığı gibi, davacı ile davalılardan ... arasındaki hizmet ilişkisi nedeniyle bu davalı bakımından BK'nın 125. maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımının uygulanacağı gerekçesiyle, asıl davada 1.300,00 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle davalılardan ..., ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, 67.044,65 TL'nin davalılardan ..., ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, 437,00 TL'nin davalılardan ...'den dava tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle tahsiline, 16.649,16 TL'nin davalılardan ...'den tahsiline, davalılardan ..., ... ve ... hakkındaki dava atiye terk edilmekle karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın ise kabulü ile 85.430,80 TL'nin davalılardan ..., ... ve ...'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacı vekili ile asıl davada davalılardan ..., ..., ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacı vekili ile asıl davada davalılardan ..., ..., ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve temyiz edenlerin sıfatına göre, asıl ve birleşen davalarda davacı kooperatif vekilinin tüm, asıl davada davalılardan ..., ..., ... ve ... vekillerinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Yerel mahkemenin 22.04.2010 tarihli kararı ile 1.300,00 TL'nin asıl davada davalılardan ..., ..., ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, 437,00 TL'nin ...'den tahsiline karar verildiğine, asıl davada davacı kooperatif ve davalılardan ..., ..., ... ve ... vekillerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 28.06.2012 tarih ve 2012/1034 E., 4443 K. sayılı ilamıyla, asıl davada davalılardan ..., ..., ... ve ... yönünden temyiz istemi reddedilerek kesinleştiğine göre, mahkemece anılan meblağlara dava tarihinden itibaren ticari temerrüt faizine hükmedilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiş ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasındaki yanlışlığın aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

ONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davacı kooperatif vekilinin tüm, asıl davada davalılardan ..., ..., ... ve ... vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalılardan ..., ..., ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın "HÜKÜM" bölümünün 1-a bendinin ikinci satırında yer alan “dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte” ibaresi ile 2-a bendinin birinci satırında yer alan “dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte” ibaresinin çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, asıl davada davalılardan alınan peşin harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/213, Karar No: 2011/2746, Tarih: 28.02.2011

18. Hukuk Dairesi 2011/213 E., 2011/2746 K.

**18. Hukuk Dairesi 2011/213 E., 2011/2746 K.**

**- NÜFUSTA BABA ADI TASHİHİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı N…

….. D…

….. T…

….. ile davalı Nüfus Müdürlüğü arasındaki davada İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 3/3/2010 günlü ve 2010/8 Esas, 2010/42 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2010 gün ve Hukuk-2010/312599 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının murisi babasının kayıtlarda "Ülfi" olan adının "Ulvi" olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay uygulamalarında ve bilimsel çevrelerde ad üzerindeki hakkın şahsa sıkı sıkıya bağlı bir temel kişilik hakkı olduğu kabul edilmektedir. Bu bağlamda bir kimsenin ölümünden sonra adının değiştirilmesine olanak yoktur. Dosyada mevcut nüfus kayıt örneğinde; davacının baba adı Ülfi olarak geçmektedir. Davacı, nüfus kaydındaki baba adının düzeltilmesini istediğine göre, çoğun içinde az da vardır kuralı uyarınca düzeltme isteminin tespiti de kapsayacağı dikkate alınarak dosyada bulunan ve toplanacak kanıtlara göre koşulları oluştuğu takdirde davacının babası Ülfi ile Ulvi'nin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği dikkate alınmadan yerinde olmayan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 28/2/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29901, Karar No: 2013/31983, Tarih: 24.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/29901 E.  ,  2013/31983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında, katılanı yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında, katılanı yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın soruşturma aşamasındaki "...... ve ... benim kollarımdan ve ayaklarımdan tuttular bende kaçmaya çalıştım, bunun için diziyle ... karnıma bastı ... ise kollarımdan geriye doğru çekerek kaçmamı engellediler...." şeklindeki anlatımına, katılanın Denizli Devlet Hastanesinden alınan 29.05.2010 tarihli adli raporundaki yaralanma bulgularının katılanın anlatımı ile uyumlu olmasına ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların üzerlerine atılı suç ... olduğu halde oluşu uygun düşmeyecek gerekçeyle sanıklar hakkında yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2013/14814, Karar No: 2014/14561, Tarih: 17.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14814 E.  ,  2014/14561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/264782

MAHKEMESİ : Elazığ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2011

NUMARASI : 2011/98 (E) ve 2011/242 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık M.. S.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62 ve 50.maddeleri ile uygulama yapılırken hesap hatası sonucu 1320 TL adli para cezası yerine 1660 TL adli para cezası cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. S.. müdafinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında sonuç olarak hükmolunan 1660 TL adli para cezasının 1320 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA

B-Sanık M.. S.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın müştekinin aracından 18.35 TL para çaldığının anlaşılması karşısında, günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. S.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9383, Karar No: 2022/7862, Tarih: 15.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9383 E.  ,  2022/7862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 41. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- İlk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "04/09/2014" yerine "11/11/2014" olarak hatalı yazılması,

2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

3- Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 14/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

4- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak

Kabule göre;

4- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak

için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

5- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36792, Karar No: 2014/39533, Tarih: 22.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/36792 E.  ,  2014/39533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 26. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2014/436-2014/299

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi alacağı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın feragat nedeni ile reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi, izin, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretleri alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davadan feragat etmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava 30.05.2014 tarihinde açılmıştır. Davacı kendisini vekille temsil ettirmektedir.

Davacı asil olduğunu bildiren M.. K.. 26.06.2014 tarihli dilekçesiyle davadan feragat etmiştir.

Feragat dilekçesinden sonraki 21.10.2014 tarihli tensip tutanağında davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bir davada taraflar; tasarruf ilkesinin doğal sonucu olarak, dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunma haklarına sahiptirler. Bu hak nedeniyle açtıkları bir davaya son vermeleri de mümkündür. Bu da üç şekilde olabilir ki; bunlar: Feragat, kabul ve sulhtür.

Kural olarak feragattan dönülemez; ancak davacının, feragatinin bir maddi hukuk işlemi olması bakımından 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunun 30. ve devamı maddeleri uyarınca yanılma, aldatma ve korkutmaya dayalı olduğunu ileri sürmesi imkan dahilindedir.

Bu hususu bir iptal davası, yani feragatin feshi davası olarak açabileceği gibi, davacı aynı dava içinde de feragatinin; yanılma, aldatma ve korkutma nedeniyle geçersiz olduğunu savunabilir. Bir başka anlatımla ayrıca dava açma zorunluluğu yoktur. (Prof. Dr. B.. K.., Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6.baskı, Cilt:IV, Sayfa: 3645 vd. )

Davacının yerine dilekçe ekindeki nüfus cüzdanı fotokopisine göre davacıdan tamamen farklı aynı adı taşıyan M.. K.. tarafından 26.06.2014 tarihli DAVADAN FERAGAT dilekçesi sunulmuştur. Kimlik tespiti tutanağında davacının kimlik bilgileri yazmasına rağmen dilekçe sahibinin farklı bir TC kimlik numarasına sahip vekaletnamedeki davacı kimlik bilgileri ile de uyuşmayan nüfus cüzdanı fotokopisi ile işlem yaptığı, dilekçe ve kimlik tespiti tutanağındaki imzaların vekaletname örneğindeki davacı imzasıyla benzerlik taşımadığı da açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece davacı vekilinin dilekçesi üzerine durumun fark edilmesi sonucu suç duyurusunda bulunulmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgulara göre feragatin aldatmaya dayalı olduğu (Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E:2008/17529 K:2009/1695 T:10.02.2009; Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E:2003/4785 K:2003/5662 T:04.07.2003) açıkça anlaşıldığından yargılamaya devamla yapılacak araştırmaya göre karar verilmesi gerekir.

Açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.