muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19838, Karar No: 2017/25302, Tarih: 06.02.2017

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Vesayet başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1673, Karar No: 2025/6341, Tarih: 29.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1673 E.  ,  2025/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2014/316 Esas, 2014/344 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.02.2013 Tarihli ve 2012/464 Esas, 2013/24 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda, her ne kadar davanın nüfus kaydının düzeltilmesi ve ana baba adının gerçeğe uygun şekilde düzeltilmesi istemi ile açılmış ise de, sözkonusu talebin küçüğün nesep durumunu değiştireceği, davanın soybağına ilişkin olduğu, davaya Aile Mahkemesinin bakmakla görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

B. Kayseri 3. Aile Mahkemesinin 11.04.2014 Tarihli ve 2014/316 Esas, 2014/344 Karar Sayılı Kararı

Mahkemece, davanın niteliği itibarıyla nesep davası olmayıp hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesi olduğu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunun 36 ncı maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve TMK'nın 282 inci ve davamı maddelerinde düzenlenen soy bağı kurulması ile ilgili olmayan davaya bakmakla Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, davacıların isteminin 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun (5490 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesi mi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 282 inci ve devamı maddeleri uyarınca soybağının tespiti davası mı olduğu, buradan varılacak sonuca göre görevli mahkemenin Aile Mahkemesi mi Asliye Hukuk Mahkemesi mi olduğu hususuna ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'un (4787 sayılı Kanun) 4 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"22.11.2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 3.12.2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medenî Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler"

3. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

3. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

4787 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi uyarınca, 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet” başlıklı üçüncü kısmı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı ikinci kitabından (m. 118 ila 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, 4721 sayılı Kanun'un “hısımlık” başlıklı 282 ila 363 üncü maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı Kanun'un 282 inci maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hakimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

4721 sayılı Kanun'un 285 inci maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

4721 sayılı Kanun'un 285 inci maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın, babalık sıfatı kendiliğinden ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, 4721 sayılı Kanun'un 285 inci maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, kendiliğinden baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda soybağı ihtilafı ortaya çıkmadığından, açıklanan muhtevadaki davalar, sadece nüfus kayıtlarında düzeltim davasından ibaret kalacaklar ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, kayıt düzeltim davası olarak kalmakla birlikte, genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden babalık karinesi gerçekleşmeyeceğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanun’un 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2013/354 Esas, 2013/1554 Karar, Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 2015/1360 Esas, 2013/3281 ve 2015/1591 Esas, 2015/4537 Karar sayılı kararları).

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, bir bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli bulunması halinde, taleplerden birisi hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “yargılama usulüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağının düzeltilmesi istemi niteliğinde ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren bu uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; nüfus kaydı düzeltilmesi istenilen ...'ın doğum tarihinde, iddia edilen genetik annesinin iddia edilen genetik babası ile evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden “Gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olmakla birlikte, nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan Aile Mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 4787 sayılı Kanun’un 4. maddesinin birinci fıkrası gereğince Kayseri 3. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20186, Karar No: 2010/3053, Tarih: 22.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/20186 E.  ,  2010/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur tespiti, birleştirilen nafaka davası, velayet, tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan hadiselerde tarafların eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Eşit kusurlu eş davacı yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.(TMK.md.174/1-2)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerin ise yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.22.02.2010 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

1-Boşanma davalarında temyiz aşamasında delil sunulabilir mi? Sunulamaz.

Oysa davacı vekili davalının sadakatsizliğine ilişkin hazırlık evrakını temyiz dilekçesine ekli olarak sunmuştur. Bu delilden yerel mahkemenin haberi bulunmadığı gibi davalıya savunma hakkı bile verilmemiştir.

Bu sebeplerle kusur değerlendirilmesine esas alınması usul hukuku kuralları ile bağdaşmaz.

2-Bir an için davalının sadakatsizliğini hükme esas alsak bile taraflar “eşit kusurlu” sayılamaz.

Davacı kocanın aşağıdaki eylemleri dikkate alındığında eşit kusur var kabul edilebilir mi? Edilemez.

-Davacı koca davalı kadına sürekli fiziksel şiddet uygulamıştır.

-Davacı koca son olarak hamile eşini sopa ile döverek belden aşağısını çürük içinde bırakmış ve davalı kadın bu sebeple baba evine dönmüştür.

-Davacı koca başka kadına ev tutup yaşamaktadır.

-Davacı koca birlik görevlerini yerine getirmemektedir.

KARŞI OY YAZISI

Davacı vekilince, davalının sadakatsizliğine ilişkin hazırlık evrakı temyiz dilekçesine ekli olarak sunulmuş olup, bu konuda davalıya savunma hakkı verilmediğinden kusur değerlendirilmesinde esas alınması usul hukuk kuralları ile bağdaşmadığı gibi, dosya kapsamına göre eşine sürekli fiziksel şiddet uygulayan, başka kadınla birlikte yaşayan ve birlik görevlerini yerine getirmeyen kocanın ağır kusurlu bulunduğu kanısında olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/17323, Karar No: 2015/2319, Tarih: 20.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17323 E.  ,  2015/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/05/2014 tarih ve 2012/234-2014/134 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ... markasının iyi tanınan bir üne sahip olduğunu, 1837'de ilk mağazası kurulan ve menşe ülkesi olan ABD/New York başta olmak üzere, dünyaca ünlü bir çok sinema filminde ve reklamlarda da kullanılan mücevher ve gümüş eşya satımı yapan bir şirket olduğunu, yoğun reklam ve kullanım neticesinde dünyanın en tanınmış markaları arasında yer aldığını ve müvekkilinin, söz konusu ... ve ...&.... markalarının dünyada olduğu gibi Türkiye'de de tanınmış olduğunu, bu markaların dünya çapında tescilli olduğunu, Türkiye'de de 1994'ten beri ... ve ... türevleri markalarının tescilli olduğu, başta tescilli .... sayılı markası olmak üzere Türkiye'de bir çok markasının bulunmasının yanı sıra, ... nezdinde özel/... no ile tanınmış marka olarak ilan edildiğini, davacının 2005/975 sayılı ve "..." ibareli markasını davalının dünya çapındaki tanınmışlığından faydalanmak amacıyla kötüniyetli tescil ettirdiğini, söz konusu '..." markası üzerinde, gerçek hak sahibi olduğunu, bu markayı ihdas ve istimal eden, piyasada maruf hale getirenin öncelik hakkının olduğunu, davalının, davacı müvekkilin aynı zamanda ticaret unvanı olan ve yoğun şekilde kullandığı markasını bilmemesi düşünülemeyeceğinden söz konusu markasının tescilinin hükümsüz kılınmasını, ayrıca davalının "..." markasının başvuru tarihi olan 12.01.2005 gözetildiğinde, KHK 14 ve 42/l(c)'de belirtildiği gibi hiç bir zaman ve özellikle de son 5 yıl içinde kullanmadığını belirtilerek dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı yanın sessiz kalmak suretiyle hak kaybına uğradığını, marka tescil başvurusunun 12.01.2005 tarihinde yapıldığını, davacının iş bu davayı 7 yıl 10 ay sonra 02.11.2012 tarihinde açtığını, sessiz kalma nedeniyle hak kaybına uğradığını, davacının yıllardır faaliyet göstermediği alanda şimdi davalı müvekkilin tescilinden yıllar sonra hükümsüzlük davası açmasının iyi niyetli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamından, davacının tanınmışlık kararının davacı başvurusu üzerine 16/07/2010 tarihli kararla alındığı, başvuru tarihinde tanınmış olduğunun ispat edilemediği, dolayısıyla başvuru tarihinde davacının tanınmışlığından yararlanmak kastı ile kötüniyetle başvuruda bulunulduğunun ispat edilemediği, dosyaya sunulan faturalardan da davalının markasını 556 sayılı KHK'nın 14. Maddesi kapsamında marka hukukuna uygun markasal olarak yoğun kullandığı kullanmama nedeniyle hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı, 8/5 maddesi kapsamında ticaret unvanında kaynaklanan bir hakkının olmadığı, ispat edilemediği, ticaret unvanı ile Türkiye de ticari iş yaptığının dosya kapsamında sunulan delilleri ispat edilemediği bu durumda Paris Sözleşmesinin 8. maddesinin uygulanma alanı bulunmadığı, davacının 2009 yılında tanınmışlığına karar verilen markasının mücevher ve lüks mallarla ilgili olduğu, davalının tescilli markası kapsamında kalan ürün grupları ile ilgisinin olmadığı, 8/4 maddesi kapsamında İmaj devri, reklam gücünden yararlanma, markanın sulandırılması, haksız yararlanma gibi şartlarının oluştuğuna dair veya davalı markasının başvuruda bulunulduğu veya tescil edildiği tarihten itibaren aralarında bu yönde bir uyuşmazlığın çıktığına dair herhangi bir delilin de mevcut olmadığı, davalının 2005-2006 yıllarından itibaren markayı 18 nci sınıf ürünlerde kullandığı ve bu kullanım nedeniyle dava tarihine kadar herhangi bir uyuşmazlığın, ticari bir karışıklığın olduğuna, ilişkilendirme, bağlantı kurmaya dair herhangi bir delilin dosyaya sunulmadığı ve bu durumda her ikisi de tescilli olan markaların uzun süreli ve eş zamanlı olarak ekonomik hayatta ticari varlıklarını herhangi bir karışıklık yaşamadan sürdürdükleri, tanınmış marka sahibi olduğunu beyan eden davacının tescilden itibaren aynı alanda iş yaptığını beyan ettiği davalıdan haberdar olmamasının bu durumda basiretli bir davranış olmadığı, markanın aynısının kullanılmasından uzun süre rahatsızlık duymayarak diğer marka sahibinin markaya ekonomik yatırımlar yaptıktan ve belirli bir sermaye koyduktan ve markayı uzun süre kullanmasından sonra, tanınmışlık iddiası ile hükümsüzlük talebinde bulunulmasının iyiniyetli olarak kabul edilemeyeceği, 14'üncü madde ve 42/1-c maddesi kapsamında yapılan incelemede mevcut faturalarla davalının dava konusu markayı dava tarihinden geriye doğru son 5 yıl içerisinde marka hukukuna ve 14'üncü maddede belirtilen kullanım şekillerine uygun kullandığı ve kullanmama nedeniyle hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı, yine davacının kendi ticaret unvanı ile Türkiye'de davalı markasının tescil kapsamında kalan ürünleri yönünden ticari faaliyette bulunduğuna dair dosyada herhangi bir delil olmaması nedeniyle Paris Sözleşmesinin 8 nci maddesi ve 556 sayılı KHK nın 8/5 maddesi kapsamında bir hakkının olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1 - Dava, davalıya ait tescilli markanın davacının “...” ibareli markaları esas alınmak suretiyle kötüniyetle tescil edildiği, marka öncelik hakkının davacıya ait olduğu ve davalı markasının dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık süre içinde kullanılmadığı iddialarına dayalı hükümsüzlük istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin ... ve ...&... markalarının dünyada olduğu gibi Türkiye'de de tanınmış olduğunu, bu markaların dünya çapında tescilli olduğunu, Türkiye'de de 1994'ten beri ... ve ... türevleri markalarının tescilli olduğunu, başta ... sayılı markası olmak üzere Türkiye'de bir çok markasının bulunmasının yanı sıra, ... nezdinde özel/... no ile tanınmış marka olarak ilan edildiğini, davalı tarafından davaya konu markanın son beş yıl içinde kullanılmadığını ileri sürmüş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddi yönünde hüküm kurulmuştur. Ancak davacı tarafça ileri sürülen kullanmama nedenine dayalı hükümsüzlük istemine yönelik olarak yapılan inceleme sonunda, mahkemece, davalının lisans sözleşmesine konu ettiği markayı taşıyan ürünlerin kanıtı olarak sunulan fatura örnekleri kapsamında, davalının ciddi bir kullanımının olduğundan hareketle sonuca gidilmişse de, davacı tarafça, dosya içeriğinde mevcut 7 adet fatura fotokopisine itiraz edilmiş olup, mahkemece davacı yana kesin süre verilerek söz konusu faturaların koçanlarıyla birlikte mahkemeye sunmasının istenilmesi, davalı yanın ticari defterleri de getirtilerek faturaların gerçeğe uygunluğunun muhasebeci bilirkişi aracılığıyla tespiti gerekirken, davacı tarafın ciddi itirazları karşılanmadan karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Öte yandan mahkemece yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu kapsamında oluşan kanaate göre hüküm kurulmuşsa da; taraf markalarının tescil kapsamları yönünden karşılaştırılarak tescil kapsamı mallar arasında 556 Sayılı KHK'nın 8/1 maddesi anlamında ilişkilendirme ihtimalinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken değinilen husus karar yerinde tartışılmaksızın hüküm tesisi de doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

3- Davacı tarafça davacıya ait markanın tanınmış olduğu iddia edildiğine göre, davacı adına tescilli, “Özel/....” sayılı tanınmış marka başvurusuna ilişkin tescil dosyası ...'nden getirtilerek markanın hangi tür emtia için tanınmış olduğunun tespiti ile davalı marka başvurusu kapsamındaki mallar itibari 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesinde sayılan ihtimallerden en az birisinin gerçekleşme koşulunun yerine gelip gelmeyeceğinin belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi de doğru değildir.

4- Dosya kapsamı itibari ile davacı tarafça davalının kötüniyetli olduğu iddia edilmekle, davacı tarafça dosyaya sunulan ve dayanılan deliller itibari ile davacı tarafın “çanta” emtiası bakımından da ilgili sektörde bilinirliği hususu tartışılarak davalının bu sektöre ilişkin başvuru markasının tescilinde kötüniyetli olup olmadığı Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun RG512 markası hakkında verdiği 2008/11-501 E – 2008/507 K sayılı içtihat doğrultusunda değerlendirilerek, dosyanın, aralarında muhasebeci-mali müşavir, marka uzmanının da bulunduğu yeni bir bilirkişi heyetine tevdii ile alınacak rapor kapsamında belirlenmesi ve oluşacak kanaate göre hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi de doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16475, Karar No: 2018/133, Tarih: 10.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16475 E.  ,  2018/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yüzüne karşı, 21.09.2017 tarihinde tefhim olunan hükmü, müdafiinin yasal süresinden sonra 13.10.2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.