muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12962, Karar No: 2013/14184, Tarih: 12.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/12962 E.  ,  2013/14184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, 2.000,00 TL ikramiye alacağının, dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte ve 1.000,00 TL masraf alacaklarının da dava tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte ödenmesini dava ve talep etmiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... arafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin dava dışı Ataköy Otelcilik A.Ş. unvanlı işyerinde çalışmakta iken üyesi bulunduğu Oleyis Sendikası’nın 10.05.2009 tarihinde yapılan olağan genel kurul seçimlerine katıldığını ve profesyonel yönetici olarak şube başkanlığı görevine getirildiğini, müvekkilinin bu görevinin 13.06.2010 tarihinde yapılan seçimlere katılmamak suretiyle sona erdiğini, müvekkilinin profesyonel sendika yöneticisi olarak aylık net ücretinin 2.000,00 TL olduğunu ve ayrıca yılda dört tam maaş tutarında ikramiye uygulaması bulunduğunu, davalı sendikanın ekonomik durumunu bahane ederek ve sendika içi çekişmelerden hareketle müvekkilinin 01.07.2009-13.06.2010 tarihleri arasını kapsayan birikmiş ücretleri ile ikramiyelerini ödemediğini, ayrıca bu dönemde sendika için kendi cebinden masraf yapmak zorunda kaldığını, iddia ederek ücret, ikramiye alacağının, masraf alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 10.05.2009 tarihinde yapılan Oleyis Sendikası Marmara Bölge Şube Kongresinde yönetici olarak seçildiğini, Sendika Merkez Olağanüstü Genel Kurulunda alınan kararların ve buna bağlı olarak şube kongrelerinin de mahkeme kararı ile iptal edildiğini, bu sebeple davacının sendika yöneticiliği yaptığını söylemenin mümkün olmadığını, Ankara 1. İş Mahkemesinin 23.06.2009 tarihinde kesinleşen kararı uyarınca, göreve gelen yasal yönetimce yapılan genel kurulların geçersiz sayılan genel kurullar yerine yapılmış gecikmiş genel kurullar olduğunu, davacının yeniden yapılan şube genel kurulunda aday dahi olmadığını, davacının bir önceki iptal edilen kongreye ilişkin sendika yöneticiliğinin yok hükmünde olduğunu, ayrıca tüzüğün 19. maddesine göre, profesyonel yönetici olabilmek için merkez yönetim kurulunun bu yönde karar almasının zorunlu tutulduğunu, ancak böyle bir kararın varlığından söz edilmediğini, davacının sendika yöneticisi olmaması sebebiyle, sendika yöneticileri ile ilgili emsal ücret belirlemenin uygun olmadığını belirterek davanın reddine karar verilerek davacı aleyhine %40’dan az olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 10.05.2009 tarihinde yapılan olağan genel kurul seçimlerinde seksenüç oy alarak yönetim kurulu başkanı seçildiği, davacının 10.05.2009-13.06.2010 tarihleri arasında davalı Oleyis Sendikası’nın Marmara Bölge Şubesi başkanı olarak görev yaptığı gerekçesiyle davacının talepleri hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı sendikadan ücret ve ikramiye alacakları bulunup bulunmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 44. maddesinde, “Sendikalar gelirlerini Sendikalar Kanunu ve tüzüklerinde gösterilen faaliyetler dışında kullanamazlar ve bağışlayamazlar.” denilmiştir.

Yine aynı Kanun'un 45. maddesinde, “Konfederasyonlar ile sendikaların ve şubelerinin yönetim kurulu üyeleri ile başkanlarına verilecek ücretler, her türlü ödenek, yolluk ve tazminatlar genel kurul tarafından tespit olunur. Bunlar da yönetim kurulunca faaliyet raporunda gösterilir.” hükmüne yer verilirken sendika tüzüğünün 15/n maddesinde bu husus aynen vurgulanmıştır.

Diğer taraftan davalı Sendikanın tüzüğünün merkez yönetim kurulunun görev ve yetkilerinin düzenlendiği 19. maddesinde; “Genel kurulca kabul edilen bütçenin elverdiği olanakları kullanarak, genel merkez, bölge şube ve şube yönetim kurullarında görev alanlardan, bu yerlerdeki aidat ödeyen üye sayılarını baz alarak, kimlerin ücret karşılığında profesyonel yönetici olarak veya yarı profesyonel yönetici olarak ve huzur hakkı veya ücret karşılığında amatör yönetici olarak görev yapacaklarını belirleyip karar vermek, aldığı bu kararları gerektiğinde iptal edip yeni kararlar almak” merkez yönetim kurulunun görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.

Yine tüzüğün sendika yöneticileri ile çalışanlarının ücretlerinin düzenlendiği 80. maddesinde, “Sendikada ücretle çalışacak yönetici ve personele ödenecek ücret ve diğer ödemeler bütçe ile belirlenir.” denilmiştir.

Sendika ile sendika yöneticileri arasındaki ilişkinin kural olarak vekalet ilişkisi olduğu kabul edilmelidir. Sendika yöneticisine emeği karşılığı düzenli olarak dönemsel ödeme yapılması, çalışmasının kuruma bildirilmesi ve ücret bordrosu düzenlenmesi iş ilişkisinin varlığını göstermez.

Sendika ile sendika yöneticileri arasındaki ilişkinin kural olarak vekalet ilişkisi olduğu kabul edilmelidir. Sendika yöneticisine emeği karşılığı düzenli olarak dönemsel ödeme yapılması, çalışmasının kuruma bildirilmesi ve ücret bordrosu düzenlenmesi iş ilişkisinin varlığını göstermez.

Ücret, vekalet sözleşmesinin zorunlu unsuru değildir. Buradan hareketle sendikalarda profesyonel sendika yöneticisi ve amatör sendika yöneticisi olmak üzere iki tip yöneticinin söz konusu olduğunu söylemek gerekir. Sendika yöneticilerine verilecek ücretler ile sağlanacak diğer menfaatleri belirleme yetkisi münhasıran genel kuruldadır. Somut olayda tüzüğün 80. maddesine göre bu belirlemenin bütçeye göre yapılacağı ifade edilmiştir. Öte taraftan tüzükte yöneticilik statüsünü belirleme yetkisi ise yönetim kuruluna bırakılmıştır.

Sendika yöneticilerinin ücretlerinin miktarı, işçi ücretlerinde olduğu gibi sendika, konfederasyon ya da meslek kuruluşlarından emsal ücret araştırması yapılarak ya da tanık beyanlarıyla belirlenemez. Dosyada davacının talep döneminde şube başkanı olarak görev yapıp yapmadığı, yapmışsa profesyonel yönetici mi yoksa amatör yönetici mi olarak çalıştığı,

profesyonel yönetici ise ücreti ve sağlanan diğer menfaatlerin neler olduğu açıklığa kavuşturulmamıştır. Şu halde davacının ücret ve ikramiye talepleri hakkında karar verilmeden önce bu hususlar netleştirilmelidir. Bunun için öncelikle tarafların bahsettikleri genel kurulun iptali davası dosyası, davacının iddia ettiği hizmet dönemine ilişkin şube yönetim kurulu karar defteri, davacının iddia ettiği dönemi kapsayan genel kurulda kabul edilen bütçe, talep dönemine ilişkin genel kurul divan tutanakları, amatör ya da profesyonel sendika yöneticiliğine ilişkin merkez yönetim kurulu kararı ile davacının sendika ile arasındaki ilişkiyi, süresini ve davacıya sağlanan hakları ortaya koyacak diğer belgeler dosya kapsamına dahil edilmelidir. Bundan sonra merkez genel kurulun iptalinin sonuçları değerlendirilerek davacının görevinin ne zaman sona erdiği belirlenmelidir. Bu şekilde davacının fiilen sendika yöneticisi olarak görev yaptığı süre ortaya çıkarıldıktan sonra bunun ne kadarının profesyonel statüde ne kadarının amatör statüde geçtiği tespit edilmelidir. Bu araştırma ve incelemeler neticesinde davacının ücret ile ikramiyeye hak kazandığı tespit edilecek olunursa alması gereken ücret öncelikle bütçe hükümleri, genel kurul ve yönetim kurulu kararları kapsamında belirlenmeye çalışılmalı, bu mümkün olmazsa davalı sendikanın emsal profesyonel yönetici olan şube başkanlarına ne kadar ücret ve ikramiye ödendiği araştırılmalıdır.

Mahkemece belirtilen esaslara aykırı olacak şekilde eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece belirtilen esaslara aykırı olacak şekilde eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca mahkemenin kabulüne göre de, davacı ile davalı arasındaki ilişkinin vekalet ilişkisi olması sebebiyle işçi ücretleri için öngörülen “bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin” somut olayda uygulanamayacağının göz ardı edilmesi de isabetsizdir. Kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10838, Karar No: 2008/12203, Tarih: 06.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10838 E.  ,  2008/12203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 144 ada 10 parsel sayılı 6938,65 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, krokide (A)= 1448,24 m2'lik kısmın orman niteliğiyle Hazine, (B)= 5490,41 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş,ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı,daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya, 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/10/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8240, Karar No: 2008/7320, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/8240 E.  ,  2008/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu 103 ada 32 sayılı parsel uygulanan 8.5.2002 tarih ve 4 sıra numaralı tapu kaydı ilk tesis kaydı olan 10.1.1956 tarih ve 243 sıra numaralı tapu kaydı ile ve 103 ada 33 sayılı parsele uygulanan 14.6.1988 tarih ve 7 sıra numaralı tapu kaydı ilk tesisinde 10.1.1956 tarih ve 210 sıra numaralı ve 3.10.1953 tarih ve 16 sıra numaralı tapu kayıtları ile 4753 ve 5618 sayılı yasa ile oluştuğu anlaşıldığından, taşınmazlara uygulanan tapu kayıtlarına dayanak teşkil eden Toprak Tevzi komisyonu belirtmelik tutanak ve haritalarının dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

2- Dava konusu 103 ada 34 sayılı parsele kadastro tespiti sırasında uygulanan 19.1.2005 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa dayanağı harita ve tutanaklar ile birlikte dairesinden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12197, Karar No: 2019/7676, Tarih: 06.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12197 E.  ,  2019/7676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, renkli fotokopi ile oluşturulan çeki, mağdurun muhasebecisi olduğu ... Özel Eğitim ve Öğretim kurumuna verdiği, şikayetçinin de bankaya ibrazında çekin fotokopi ve sahte olduğunun belirlendiğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında; sanık soruşturma ve kovuşturma aşamalarında vermiş olduğu savunmalarında ısrarla suça konu çekin ... adlı kişi tarafından kendisine verildiğini beyan etmesi, ...'nin de alınan beyanında "Ben sanık ...'i tanıyorum,...'den hurda tekstil kumaş almıştım, almış olduğum bu kumaş karşılığında da ...'e .... Tekstil Gıda İnşaat Sanayi Ltd. Şirketi kaşesi olan ve imzası olan çeki boş olarak zannedersem muhasebecisinden veya yetkilisinden almıştım, çekin üzeri boştu, ben...Tekstile peyder pey hurda mal, plastik hurda verdiğim için birbirimize güvendiğimizden...Tekstil bana sadece keşideci imzası bulunan bu çeki verdi, çekin ön yüzündeki diğer kısımlar tamamen boştu bende biraz önce belirttiğim gibi ...'den aldığım hurda tekstil ile ilgili olarak hurda tekstilin 36.200 TL tutması nedeniyle çekin ön yüzünü keşide yerini keşide tarihini çekin hamiline yazılı olduğu yeri ve çek miktarının yazılı kısmını yazdım ve ...'e verdim, çeki cirolamadan verdim..." şeklindeki açıklamaları nazara alınarak, ...'den alınacak yazı ve imza örnekleri ile çek üzerindeki yazı ve imzalar arasında bilirkişi marifetiyle karşılaştırma yapılması, suça konu çekin sahibi olan...Ltd. Şti. yetkilisinin de tanık olarak dinlenilerek çekin kendileri tarafından imzalanıp ...'ye verilip verilmediğinin sorulması, imzalamadıklarını belirtmeleri halinde tanzim tarihi itibariyle şirkette yetkili kişiler bakımından imza incelemeside yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme sonucu mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Adli emanetin 2010/9923 sırasına kayıtlı suça konu emanet eşyası hakkında karar verilmemesi, yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7692, Karar No: 2009/11194, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7692 E.  ,  2009/11194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının murisi ...'ın ... olan baba adının "..." olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Baba adı düzeltilecek olan ...'ın nüfusa tesciline ait belgenin (doğum tutanağı vs. belgelerin) ve 3/360 (5/360 da olabilir) sayılı evlenme vukuatına ait belgelerin (dosya içerisinde bulunan Yüregir Kaymakamlığı Nüfus Müdürlüğünün 12.01.2009 gün 382 sayılı yazısı da dikkate alınarak) ... ve Yumurtalık Nüfus Müdürlüklerinden istenilmesi ile gelen belgelerin varsa dayanaklarının da temininden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1422, Karar No: 2020/6592, Tarih: 05.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1422 E.  ,  2020/6592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisinin dava dışı bankadan kredi kullandığını, kullanılan kredinin teminat altına alınması amacı ile davalı ile muris arasında hayat sigorta poliçesinin tanzim edildiğini, murisin poliçe teminat süresi içinde vefat ettiğini açıklayıp müvekkillerinin kredi borcu sebebi ile ödediği 6.000,00 TL'nin tahsiline, kredinin davalının teminatı ve sorumluluğu kapsamında olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, murisin poliçe tanzimi sırasında kendisinde var olan kanser hastalığını gizlediğini, doğru beyan yükümlülüğüne uymadığını, murisin bildirmediği hastalık ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğunu ve talebin teminat dışında kaldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairenin 18.01.2018 gün ve 2015/7011 Esas – 2018/259 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 05/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14212, Karar No: 2017/5660, Tarih: 11.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/14212 E.  ,  2017/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 21/08/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın daayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılar ... ve ...'in temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer davacı ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, davacılardan ...'in... Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi mezunu olduğunu, fakülte arkadaşı tarafından ''Futbol Terörü'' konseptli yapacağı fotoğraf çalışması için kendisinden model olmasını istediğini ve arkadaşının bu isteğinin davacı tarafından kabul edilerek fotoğraflarının çekildiğini, davacının sosyal paylaşım sitesi olan facebook hesabında bu fotoğrafların paylaşıldığını, davalı şirket tarafından davacıdan izin alınmadan 14/05/2013 tarihinde ''Bıçakları tribüne iç çamaşırlarında sokuyorlar'' başlığıyla yapılan haberde davacının bu fotoğraflarının kullanıldığını ve haber içeriği ile eli bıçaklı bir cani ve katil olarak hedef gösterildiğini belirterek, söz konusu yayın nedeniyle fotoğrafı yayınlanan ... ile anne ve babası olan diğer davacıların uğradıkları manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davaya konu fotoğrafların davacının hizmet ettiği futbol terörüne dikkat çekmek amacıyla yayınlandığını ve haberde davacının ismine yer verilmediğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haberin veriliş biçimi, fotoğrafın haber içeriğinin amacına uygun olarak kullanılmış olması ve davacının kimlik bilgilerine yer verilmemiş olması nedeniyle haberin hukuki sınırlar içerisinde kaldığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı ise, davaya konu fotoğrafların davacının hizmet ettiği futbol terörüne dikkat çekmek amacıyla yayınlandığını ve haberde davacının ismine yer verilmediğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, haberin veriliş biçimi, fotoğrafın haber içeriğinin amacına uygun olarak kullanılmış olması ve davacının kimlik bilgilerine yer verilmemiş olması nedeniyle haberin hukuki sınırlar içerisinde kaldığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür

davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir

yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.