muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13988, Karar No: 2013/13735, Tarih: 30.12.2013

Mahkemece, taşınmazın davacının kullanımında olduğu beyanlar hanesine baba adının sehven yanlış yazıldığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamına, usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmamaktadır. Her ne kadar dava beyanlar hanesindeki yanlış yazılan baba adının düzeltilmesi istemi ile açılmış ise de, dosyaya getirtilen nüfus kayıtlarının incelenmesinden tutanağın beyanlar hanesinde yer alan ... oğlu ...’nun davacının babası olup 1986 yılında öldüğü ve davacı dışında başkaca mirasçılarının da olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davanın adı geçenin diğer mirasçılarına da yöneltilmesi gereken beyanlar hanesinde şerhin iptali ve kendi adına şerh verilmesi istemini içerdiği kuşkusuzdur. O halde, kullanım kadastrosuna itiraz davalarında davacı tarafın Hazineye ve varsa kullanıcılarına karşı ispat yükümlülüğü nedeniyle husumetin, tespit maliki Hazine ile birlikte varsa tutanağın beyanlar hanesinde lehine kullanıcı şerhi verilen kişi ya da kişilere yöneltilmesi zorunlu olup, özen gösterilmediği takdirde hak sahipliğinin değişikliği sonucunu doğuracak bu tür davaların çekişmesiz yargı işi olduğundan da söz edilemez. Davacı tarafın, Hazineye ve diğer şerh sahiplerine karşı ispat yükümlülüğü bulunduğu dikkate alındığında eldeki dava, çekişmesiz yargı işi de olmadığından Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevine girmemektedir. Başka bir deyişle, kadastro tespit tutanağının kesinleştiği ve davanın çekişmeşiz yargı işi de olmadığı gözetildiğinde eldeki davada görev, genel mahkeme sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesine ait bulunmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1. maddesi gereğince mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin olup, bu hususun re'sen gözetilmesi gerekir. Hal böyle olunca, mahkemece taraf teşkili sağlanmaksızın davanın esasına girilmesi hatalı olduğu gibi görev yönünün de düşünülmemesi isabetsiz olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16002, Karar No: 2009/1063, Tarih: 29.01.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/16002 E.  ,  2009/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Balatlı Köyü 132 ada 1 parsel sayılı 6396,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın bitki örtüsü itibariyle Hazine adına tespit edilmesi gereken yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya gore dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1947 yılında 3116 ve 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılmış ve kesinleşmiştir. Daha sonra 1975 yılında 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2.maddesi uygulaması, aplikasyon çalışması ve 1947 yılında herhangi bir sebeple kadastrosu yapılmamış ormanların kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşen orman kadastrosuna dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 29/01/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2164, Karar No: 2023/3831, Tarih: 20.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2164 E.  ,  2023/3831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili: davalının murisi borçlu ... ...'ın hayatını kaybetmeden önce davacıdan 120.000,00 TL borç para aldığını, buna ilişkin imzalı belge bulunduğunu, eşi ve mirasçısı olan ...'a karşı icra takibi başlattıklarını, davalının borca ve imzaya itiraz ederek takibi durdurduğunu belirterek belge üzerinde imza incelemesi yapılarak itirazının iptaline ve takip konusu alacağın %20'sinden az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış, davalı cevap dilekçesi vermemiş, duruşmalara da katılmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Adli Tıp Kurumunun 03.06.2020 tarihli raporunda davacının dayandığı belge aslındaki imzanın davalının murisi ... ...'a ait olup olmadığının tespit edilemediği, itiraz üzerine yeniden alınan 20.01.2021 tarihli Adli Tıp Raporunda önceki rapor tekrar edildiği, icra takibine dayanak yapılan belgedeki imzanın davalının murisine ait olduğunun tespit edilemediği ve alacağın varlığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalının murisi ... ...'ın parayı alırken ıslak imzalı olarak borcunu kabul ettiğine dair belge verdiğini, alınan Adli Tıp Raporlarında imzanın ... ...'a ait olmadığı sonucuna varılmadığını, Adli Tıp raporunda imzanın basitliğine vurgu yapılarak imzanın aidiyeti ile ilgili tespit yapılamadığının rapor altına alındığını, davalının hiçbir duruşmaya gelmediğini ve davaya cevap da vermediğini, bu durumun borcun var olduğunu ispatladığını, tanık delillerinin toplanmadığını, imza sahibinin öldüğünü, bu nedenle tanık delilinin toplanmasının zaruri olduğunu belirterek, yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından davalının murisi ... ...'a elden ve nakden borç olarak 120.000,00 TL verildiği iddiasının HMK'nın 200 üncü maddesi gereğince kesin delillerle ispat edilmesi gerekmekte olup, alacak miktarına göre tanıkla ispatının mümkün olmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararında, tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, incelenen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödünç olarak verildiği iddia olunan paranın tahsili için yapılan takibe itiraz üzerine, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 386 ncı maddesi,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi,

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 188 inci ve 190 ıncı maddeleri,

4. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa yukarıda yer verilen hukuk kurallarının doğru şekilde uygulandığı ve özellikle, Adli Tıp Kurumu raporlarında davacının dayandığı belge aslındaki imzanın davalının murisi ... ait olduğunun tespit edilemediğinin bildirilmesi ve alacak miktarına göre kesin delillerle ispatın zorunlu olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5444, Karar No: 2013/8721, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/5444 E.  ,  2013/8721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının dava dışı Bornova Belediyesinin taşeronu olduğu, iş sözleşmesine iflas sebebi ile son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

İflas idaresi vekili, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 194. maddesi uyarınca davada, müflis şirketin ikinci alacaklılar toplanmasından on gün sonrasına dek beklenmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere nazaran davacının iş sözleşmesine haklı sebep olmadan son verildiği gerekçesi ile davacı vekilinin sunduğu hesap tablosuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içinde iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerindede etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

Karar süresi içinde iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerindede etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması ile müflisin taraf olduğu hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonrasına kadar duracağı genel kural ise de, yine bu hükmün müstacel haller, tazminatsız ceza davaları, şeref ve haysiyete tecavüzden ve cismani zararlardan doğan tazminat davaları ile evlenme, ahvalı şahsiye veya nafaka davalarının uygulanamayacağı kabul edilmiştir. 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesinde ayrık tutulan "Müstacel haller" den maksat, acele görülmesi gereken ve durduğu takdirde verilecek hükmün faydasız kalacağı gerçeğidir. Bu davalarda hakim takdir hakkını kullanarak müstaceliyet kararı vermek suretiyle yargılamaya devam eder. İşçinin alacaklı olduğu iş hukukuna ilişkin bir dava, işçinin sosyal durumu itibarıyle 2004 sayılı Kanun'un 194. maddenin gayesine uygun görülerek acele işlerden sayılmalı ve ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeksizin yargılamaya devam edilmelidir. Bunun yanında kanunun lafzına göre davacıların müflise karşı davaya devam edeceği izlenimi hasıl olmakta ise de masaya dahil mal ve haklar bakımından muflisin yetkisiz kalması keyfiyeti, kendisinin, müstacel de olsa bu davalara taraf olmaya devam etmesine manidir. Bu durum karşısında birinci alacaklılar toplantısı yapılmış ve iflas idaresi teşekkül etmişse, müstacel davalar ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeden iflas idaresine karşı; birinci alacaklılar toplantısı henüz yapılmamış ve işin müstaceliyeti icabı iflas idaresinin seçimini dahi beklemeye durum müsait değilse, bu takdirde iflas idaresi muflisin yerini alarak davaya iflasın açılmasından önce davanın görüldüğü iş mahkemesinde devam olunur. Böylece işçinin alacağının tahsili amacıyla iş mahkemesinde açılan davadan sonra işverenin iflasına karar verilmesi mahkemenin görevini etkilemez ise de, işveren muflisin yerine geçecek olanı etkiler.

İflas kararı verildikten sonra işçi işçilik haklarından doğan alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri için 2004 sayılı Kanun'un 219/2. maddesinde öngörülen bir aylık sürenin bitiminden sonra, iflas idaresi alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. Maddi yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da red sebebleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi 2004 sayılı Kanun'un 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas idaresine verir ve alacaklıları aynı Kanun'un 166/2. maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebliğatı gösterir adres ve tebliğat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki 2004 sayılı Kanun'un 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlıyacağı belirtildikten sonra, ayrıca 2004 sayılı Kanun'un 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilmiştir. Saklı tutulan hükme göre, iflas masasına müracaat eden alacaklılar tebliğatı kabule elverişli adres gösterir, yazı ve tebligat masrafları için avans yatırmışlarsa sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın onbeş gün içinde açılması gerekmektedir. Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. 2004 sayılı Kanun'un 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir ticaret mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkiside kamu düzenine ilişkindir.

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edileceği, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce iflası halinde ise yukarıda belirtilen şekilde hareket ile alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, asliye ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası olarak açılması gerekir.

Somut olayda davalı şirketin 28.05.2009 tarihinde iflasına karar verilmesi sebebi ile davanın “kayıt kabul davası” niteliğinde olup, iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esasına girilerek karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Açıklanan sebepler ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20188, Karar No: 2016/9529, Tarih: 04.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/20188 E.  ,  2016/9529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü, sanığın, alkollü araç kullandığından şüphelenildiği ve yasal işlem yapmak üzere araçtan inmesi istenildiğinde şikayetçiye hitaben "Senin benle derdin nedir, benden ne istiyorsun, benim paşa yeğenim var, seni bu meslekten attıracağım, seni sürdüreceğim, benimle uğraşma, sen kim oluyorsun" şeklinde sözler söylediği anlaşılmakla, sanığın, uzman jandarma çavuş olan şikayetçinin görev yerini değiştirme yetkisinin bulunmaması da gözetildiğinde, direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının gerçekleşmemesine rağmen sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ün temyiz nedenleri ile yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14079, Karar No: 2019/6138, Tarih: 02.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/14079 E.  ,  2019/6138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 30/04/2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin reddine, tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 15/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, Karaderi Köyü 143 ada 3 parsel sayılı taşınmazın daha önce ... adlı kişiye ait olduğunu, bu kişinin muvafakatı ile davacılar tarafından 2013 yılında köylülerin kullanımı için bir taş fırın yaptırmaya başladıklarını, fırının inşaatı bitmeden taşınmazın davalı ...'e satıldığını, taşınmaz satılırken fırının ve kapladığı alanın dışında kalan kısmın satışının yapıldığını, davalının taşınmazı satın aldıktan sonra üzerine ev yaptığını ve fırının tahrip edildiğini, fırının maliyeti 10.000,00TL olup, oturduğu zeminin değerinin ise çok daha düşük olduğunu, fırının sökülüp başka bir yere taşınmasının da mümkün olmadığını belirterek, TMK'nın 724. ve devamı maddeleri gereğince öncelikle dava konusu fırının zemininin tapusunun iptali ile davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, bu talep kabul edilmez ise fırının dava tarihi itibariyle rayiç değerinin tespiti ile yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, önceki malik ...'un bu fırının yapımına izni olmadığını, davacıların birçok taşınmazı olduğu halde dava konusu taşınmaza yapı yapmakta iyi niyetli olmadıklarını, fırının kaçak olarak yapılmış olduğunu, ...'un fırından haberinin olmadığını ve arazinin kullanımı için hiç kimseye izin vermediğini söylediğini, davacıların önceki malik zamanında fırını yaptıklarını iddia etmelerine göre kendisine husumet yöneltmeyeceklerini, şahsi hakkın inşaatın yapıldığı sıradaki arsa sahibine karşı ileri sürülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil davasının pasif husumet nedeniyle reddine, tazminat talebinin kısmen kabulüne, 7.000,00TL fırın bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüz'i niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyi niyetli olmasının yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüz'i niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyi niyetli olmasının yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK'nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK'nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

Birinci koşul, malzeme sahibinin iyi niyetli olmasıdır.

TMK'nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyi niyettir. Öngörülen iyi niyetin TMK'nın 3. maddesinde hükme bağlanan subjektif iyi niyetli olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyi niyetli varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re'sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14/02/1951 tarih ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötü niyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyi niyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Subjektif koşul)

İyi niyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin anlaşılmasına gerek bulunmamaktadır.

İyi niyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin anlaşılmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olaya gelince; davaya konu taşınmaz üzerinde inşa edilen fırının inşası sırasında davacıların iyi niyetli bulunmadıkları mahkemece de isabetli bir şekilde tespit edilmiştir. Ancak, bu durumda taşınmaz üzerinde bulunan yapının TMK'nın 723/son maddesi gereğince arazi maliki için taşıdığı en az değerin belirlenmesi ve tazminine karar verilmesi gerekmektedir. Kullanılır durumda bulunmayan fırının arazi maliki için taşıdığı en az değer inşaat mühendisi bilirkişi Eyüp Dönmez'in 08/06/2015 tarihli raporunda belirttiği üzere taş fırın yapısının yıkılması sırasında fırın yapısının çatısında kullanılan ahşap malzemelerin yakacak olarak kullanılmak üzere ayrılabileceği, çatı kaplama malzemesi olan galvanizli sacın hurda malzeme şeklinde elde edileceği ve bu iki imalatın bu şekilde kullanılmak üzere değerinin dava tarihi itibariyle 200,00TL olacağı tespit edilmiştir. Mahkemece, bu miktarda tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.