muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16076, Karar No: 2014/11861, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16076 E.  ,  2014/11861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/149-2013/703

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Urfa Gaz Şanlıurfa Doğalgaz D. P.. Ltd. Şti vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı S.. S.. vekili tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/997, Karar No: 2019/2461, Tarih: 11.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/997 E.  ,  2019/2461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıkların, “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri” iddiasıyla açılan kamu davasında;

A) Sanıklar hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanıklar hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanık ...’un savunmasında, vergi mükellefi olarak görünmekle birlikte, iş yerini fiilen idare eden kişinin diğer sanık ... olduğunu, bahse konu iş yerine hiç gitmediğini söylemesi; sanık ...’nun savunmasında ise, tüm işlerin eşi olan ... tarafından yürütüldüğünü, sahte faturaların da eşi tarafından düzenlendiğini belirtmesi nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- 2007 takvim yılına ait faturaların, kullanan şirketlerden ve bağlı bulunduğu vergi dairesinden araştırılarak dosyaya getirtilmesi, faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; ...’nun CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da belirtilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4- Kabule göre de;

a) 25.04.2010 tarihli ...sayılı vergi suçu raporunda, faturaların sanık ... tarafından düzenlendiği, sanık ...’un komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme suçuna iştirak ettiği, bununla beraber maddi menfaat temin ettiği yönünde herhangi bir tespit bulunmadığının belirtilmiş olması karşısında; sanık ... hakkında 213 sayılı VUK’nin 360. maddesinde düzenlenen indirim hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) Sanıklara verilen hapis cezaları ertelenmemesine karşın, “uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına dair 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbiri hükümlerinin uygulanmamasına” karar verilerek çelişkiye neden olunması,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,.

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1879, Karar No: 2020/1714, Tarih: 12.03.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/1879 E.  ,  2020/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

Uyuşmazlık; Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin davacı ...'ın adli yardım talebinin reddine dair 22/03/2018 günlü ve 2016/5589 E. - 2018/2170 K. sayılı kararının itiraz yolu ile incelenmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin adli yardım red kararının HMK 366. Maddesine göre istinaf yoluyla kıyasen uygulanacak hükümler arasında aynı kanunun 337. Maddesinde yer almadığı anlaşıldığından, itiraz yoluyla incelenmesine olanak bulunmadığından itirazın reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ...'ın adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22/03/2018 günlü ve 2016/5589 E. - 2018/2170 K. sayılı kararına yaptığı itirazın incelenmesine olanak bulunmadığından İTİRAZIN REDDİNE, 12/03/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2600, Karar No: 2007/7012, Tarih: 14.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/2600 E.  ,  2007/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadğındanbu isteğin rddiyle incelemenin evraklar üzerinde yapılmasın akarar verildikten sonra temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... komisyoncusu olarak davalı ile 3.6.2004 tarihinde “Satın Alma Amaçlı Teklif” sözleşmesi düzenlediklerini, sözleşmede adresi belirtilen taşınmazın satın alınması halinde 6.000 Dolar komisyon ücreti ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalı tarafından haricen taşınmaz sahibi ile anlaşma sağlanarak taşınmazın oğlu ... adına tapuda satın alındığını, komisyon ücretinin de ödenmediğini ileri sürerek, alacağının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine yapılan itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının dayandığı belgenin, sözleşme niteliğinde değil, satıcıya iletilmek üzere imzalanmış bir teklif niteliğinde olduğunu, mülk sahibinin davacıya satış yetkisi vermediğini, taşınmazı oğlunun mülk sahibi ile anlaşarak satın aldığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece tarafların sözleşmedeki imzalarını inkar etmedikleri, davacının komisyoncu olarak görevini yerine getirdiği belirtilerek, davanın kabulüne, icra takibine yapılan itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece tarafların sözleşmedeki imzalarını inkar etmedikleri, davacının komisyoncu olarak görevini yerine getirdiği belirtilerek, davanın kabulüne, icra takibine yapılan itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının komisyon sözleşmesi olarak ibraz ettiği 3.6.2004 tarihli “Satın Alma Amaçlı Teklif” başlıklı belgede, “Komisyon bedeli 6.000 Dolar olarak anlaşılmıştır.” ibaresinin altında sadece davacı komisyoncunun imzası mevcut olup, davalının imzası ise belgenin üst bölümündedir. Borçlar Kanununun 404/son maddesi gereğince tellallık sözleşmesinin yazılı şekilde yapılması geçerlilik ... olup, davacının ibraz ettiği 3.6.2004 tarihli belgenin, kanunun aradığı biçimde yazılı bir tellalık sözleşmesi olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Öte yandan davacının Borçlar Kanununun 405/1. maddesi gereğince ücrete hak kazanabilmesi için yaptığı hazırlık sonucu davalı ile taşınmaz malikini bir araya getirerek sözleşmenin kurulmasına aracılık etmesi gereklidir. Davalı, taşınmazın, davacının aracılığı ile kendisi tarafından değil, mal sahibinin yeğeni ile arkadaş olan oğlunun, arkadaşı aracılığıyla tanıştığı mal sahibinden yine kendisi adına satın aldığını savunmuş olup, tapuda satışın mal sahibi tarafından davalının oğlu olan ... adına yapılmış olması nedeniyle, davalının bu yöndeki savunmasının aksi de davacı tarafından kanıtlanamamıştır. Kaldı ki, tellallık sözleşmesi niteliğinde olmayan “Satın Alma Amaçlı Teklif” başlıklı belgede, taşınmazın davalı dışındaki yakınları tarafından satın alınması halinde de ücret ödeneceğine ilişkin kararlaştırma da bulunmamaktadır. O halde açıklanan tüm bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1907, Karar No: 2018/9872, Tarih: 08.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/1907 E.  ,  2018/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Temel gün adli para cezası tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra gün adli para cezasının paraya çevrilmesi gerektiği kuralının gözetilmemesi,

2. CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın, 5 ay hapis cezasından çevrilen 3.000,00TL ve gün karşılığı 80,00TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken; sonuç cezanın 5 ay karşılığı 3.000,00TL adli para cezası ve 4 gün karşılığı 80,00TL adli para cezası olarak tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince;

1. Hükmün takdiri indirimin uygulandığı bendinden sonra gelmek üzere “Sanık hakkında hükmedilen 4 gün adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilmek suretiyle sanığın 80,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün kazanılmış hakka ilişkin bendindeki “...sanığın 5 ay hapisten çevrilme 3.000,00TL ADLİ PARA CEZASI İLE ve 4 gün adli para cezasından çevrilme 80,00TL ADLİ PARA CEZASI İLE AYRI AYRI CEZALANDIRILMASINA,” bölümünün çıkartılarak, yerine "CMUK’nun 326/son maddesi gereğince cezada kazanılmış hakkı gözetilerek, sanığın neticeten 1 YIL 8 AY HAPİS VE 80.00TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA ve infazın hapis cezasından çevrilen 3.000,00TL ve gün karşılığı 80,00TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,” ibaresinin eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10190, Karar No: 2019/4382, Tarih: 14.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10190 E.  ,  2019/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 112 ada 64 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas Nisan 1597 tarih ve 50 sıra, Nisan 1965 tarih ve 37 sıra, Mart 1967 tarih ve 107 sıra, Aralık 3 sıra, Şubat 1984 tarih ve 100 sıra, Eylul 1994 tarih ve 12 sıra, Mart 1967 tarih 13 sıra numaralı tapu kayıtlarının maliklerini ve iktisap sebebini de gösterir şekilde ilk tesisinden itibaren intikal eden tüm payları gösterecek şekilde bilgisayar ortamında hazırlanmış tüm tedavüllerinin ve varsa haritasının, kadastro sırasında çekişmeli taşınmaz dışında başka bir taşınmaza revizyon görüp görmediklerinin, görmüş iseler revizyon gördüğü taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ve varsa tespite dayanak kayıtlarının, tespitin kesinleşmediği ve davalı olduğu belirlendiği takdirde bu hususta düzenlenecek dosya inceleme tutanağının, hükmen kesinleşenlere ait mahkeme kararları ile Yargıtay ilamlarının onaylı örneklerinin,

2- Çekişmeli taşınmazın komşuları 101 ada 1, 112 ada 62, 63, 65 ve 66 parsel sayılı taşınmazlar ile bu taşınmazları dıştan çevreleyen taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı suretleri ve varsa dayanağını oluşturan kayıtlar ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, tespit hükmen kesinleşmiş ise ilgili dosyaların mahkeme kararları ile Yargıtay ilamlarının onaylı örneklerinin,

3- ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1985/165 Esas, 1987/380 Karar sayılı dosyasının getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/362, Karar No: 2017/2104, Tarih: 18.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/362 E.  ,  2017/2104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 14.12.2013 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12467, Karar No: 2015/11079, Tarih: 01.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/12467 E.  ,  2015/11079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2013/440-2014/455

DAVACI :

DAVALILAR :

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.09.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 30.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 01.12.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili ........ geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,01.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7652, Karar No: 2015/13618, Tarih: 07.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7652 E.  ,  2015/13618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2012/610-2014/177

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacıya ait ziynet eşyalarının davalı tarafından bozdurulduğunu, çeyiz eşyalarının davalıda kaldığını belirterek, ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesine, olmaz ise bedelinin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; ziynetlerin davacıda kaldığını, evde bulunan çeyiz eşyalarının iade edileceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; kısa kararda çeyiz ve ziynet eşyalarının bedelinin faizi ile davalıdan tahsiline karar verildiği, gerekçeli kararda ise bu eşyaların aynen teslimine, olmaz ise değerinin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya içeriğine göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4310, Karar No: 2019/18585, Tarih: 19.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/4310 E.  ,  2019/18585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 19/11/2019 günü temyiz eden davalılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama bağ niteliğindeki ... Köyü 480 ada 13 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

1-4650 sayılı Yasayla değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca açılan bedel tespit ve tescil davasında aynı Kanunun 15/son maddesine göre değerlendirmenin dava tarihi esas alınarak yapılması gerekir.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2016 yılı ilçe tarım ve orman müdürlüğü verilerine göre değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2015 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz kuru kapama bağ niteliğinde olduğundan kapitalizasyon faizinin % 5 oranında uygulanması gerekirken bu oranın % 6 kabulü suretiyle bedel tespiti,

3-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2016 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilip sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği gözönünde tutularak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,