muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/39587, Karar No: 2023/10860, Tarih: 19.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/39587 E.  ,  2023/10860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/769 - 2021/733

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2020 tarihli ve 2019/320 Esas, 2020/91 ... Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 ... Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2020/769 Esas, 2021/733 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.11.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1- Sanık hakkındaki lehe delillerin değerlendirilmesi neticesinde beraat kararının CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca verilmesi gerektiğine,

2- Temyiz dilekçelerinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında düzenlenen veri inceleme raporunda, 130716 vekil numarası ile sanığın öğretmeni ve vekili olarak gösterilen M.A. isimli kişinin tüm aşama beyanlarının dosyaya temini ile tanık olarak dinlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2020/769 Esas, 2021/733 ... Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10921, Karar No: 2019/2501, Tarih: 11.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/10921 E.  ,  2019/2501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Hükümlerin gerekçesinde sanıkların sahte fatura düzenledikleri kabul edilmesine rağmen, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında sanıkların “sahte fatura kullanma” suçundan cezalandırılmalarına karar verilerek çelişkiye neden olunması,

B) ...Plastik Amb.San.Tic.Ltd.Şti.’nin ortakları ve yetkilileri olan sanıkların, 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlendikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıklardan ...’in vergi incelemesi sırasında alınan beyanında, şirketin kurucu ortağı olarak görünmesine rağmen faaliyetlerine katılmadığını, şirketi muhasebeci ...’un isteği üzerine kurduklarını belirterek sorgusunda da suçlamayı kabul etmemesi; sanık ...’in savunmasında, akrabası olan ... isimli kişiye vekaletname verdiğini, şirketle ilgisinin bulunmadığını belirtmesi; sanık ...’ın savunmasında ise, şirketi ... ile birlikte kurduklarını ancak bir ay sonra hissesini devrederek şirketten ayrıldığını, bulunduğu dönemde herhangi bir fatura düzenlenmediğini söylemesi nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- 2010 takvim yılına ait faturaların, kullanan şirketlerden ve bağlı bulunduğu vergi dairesinden araştırılarak dosyaya getirtilmesi, faturalar sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, ... ya da muhasebeci ...’a ait olduğunu söylemeleri halinde; bu kişilerin çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, sanık ...’in savunmasında belirttiği vekaletnamenin araştırılarak, bulunması halinde incelenmesi ve onaylı bir suretinin dosya içine konulması,

2- ... ve...’da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya bu kişilere ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da belirtilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4- Kabule göre de;

a) Zincirleme suç hükümleri uygulanırken, TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması yerine, aynı Kanun’un 43/2. maddesi gereğince uygulama yapılması,

b) Kasıtlı suçtan hapis cezası verilen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53.maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.03.2019 tarihinde Üye ...'ın yargı çevresi dışında bir başka suçtan hükümlü sanığın savunma hakkının kısıtlandığı yönündeki karşı oyu ve oy çokluğu ile, esas yönünden oy birliğiyle karar verildi.

EK GEREKÇE

Dairemizin 11/03/2019 tarih, 2016/10921 Es. , 2019/2501 Kr. sayılı çoğunluğun bozma gerekçesine aşağıda belirttiğim ek gerekçe ile katılmıyorum.

Yerel mahkemece sanığın yokluğunda hüküm verildiği oturumda bir başka suçtan yargı çevresi dışında hükümlü olduğu anlaşılmaktadır.

Yargı çevresi dışında bir başka suçtan hükümlü sanığın karar duruşmasına getirilmemesi ya da CMK’nin 196/4. maddesi kapsamında SEGBİS yöntemi ile son savunma ve son söz hakkının hatırlatılmaması savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurmuştur.

CMK’nin 196/5. maddesine göre “..Yargılamanın yapıldığı yargı çevresi dışındaki.. nakledilmiş olan sanığın, sorgusu yapılmış olmak koşulu ile hazır bulundurulmasına gerek görmeyen oturumlar için getirilmemesine mahkemece karar verilebilir.” Dolayısıyla hükmün verildiği oturumda sanığın mutlaka hazır edilmesi ve son savunmasının sorulması ve son sözünün verilmesi zorunludur.

Getirmenin fiilen mümkün olmadığı durumlarda da CMK’nin 196/4. maddesi kapsamında SEGBİS yöntemi ile son savunmasının sorulması ve son sözünün verilmesi mümkündür.

Getirmenin fiilen mümkün olmadığı durumlarda da CMK’nin 196/4. maddesi kapsamında SEGBİS yöntemi ile son savunmasının sorulması ve son sözünün verilmesi mümkündür.

Yerel mahkemece yargılamanın yapıldığı yargı çevresi dışında bir başka suçtan hükümlü bulunan sanıkla ilgili olarak CMK’nin 196/4 ve 5. fıkralarına aykırı davranılmak suretiyle son savunması sorulmamış dolayısıyla son sözü de verilmeyerek savunma hakkı kısıtlanmıştır.

Bu sebeblerle yerel mahkeme kararının öncelikle CMK’nin 196/4 ve 5. maddesi kapsamında savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesi ile bozulması gerektiği düşüncesindeyim. 11/03/2019
Yargıtay — Esas No: 2014/7273, Karar No: 2014/8447, Tarih: 24.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/7273 E.  ,  2014/8447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı... kızı...(...)'in kayden paydaşı olduğu 838 ve 843 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında soyadının "...", olarak yer aldığını baba adının ise yer almadığını gerçekte nüfus kaydında kızlık soyadının "...", baba adının ise "..." olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazların tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23281, Karar No: 2014/28468, Tarih: 16.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/23281 E.  ,  2014/28468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/121072

MAHKEMESİ : Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2012/262 (E) ve 2013/65 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- Mühür bozma suçunun karşılıksız yararlanma suçunun unsuru ya da ağırlatıcı, nitelikli hali bulunmadığı, suçun maddi ve manevi unsurlarının varlığı halinde bağımsız bir suç olduğu gözetilerek, kaçak elektrik tespit tutanağına konu elektrik sayacının suç tarihinden önce mühürlenip mühürlenmediği katılan kurumdan sorulup saptanarak ve varsa mühürleme tutanağı getirtilip, denetime olanak verecek şekilde dosyaya konulduktan sonra, mühürleme tutanağının bulunması durumunda, sanığın mühürleme amacını ortadan kaldıracak şekilde herhangi bir davranışı bulunup bulunmadığı araştırılıp tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 16.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8903, Karar No: 2009/11019, Tarih: 02.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/8903 E.  ,  2009/11019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2009
Yargıtay — Esas No: 2014/2072, Karar No: 2014/2035, Tarih: 17.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2072 E.  ,  2014/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2013/114-2013/50

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin iflas dosyasına sunulan dilekçe ile rehin hakkının sıra cetveli düzenlenirken dikkate alınmasını talep ettiklerini, müvekkillerinin Türk Medeni Kanunu'nun 893. maddesi uyarınca Sivas Vakıflar Bölge Müdürlüğü'nce restore ettirilen Sivas Gökmedrese İnşaatına taş tedarik eden sıfatıyla iflas masasına girecek hak ediş üzerinde kanuni rehin hakkına sahip olduğunu, müvekkillerinin 5 ve 49. sırada yazdırmış oldukları alacaklarının iflas idaresi tarafından reddedildiğini ileri sürerek, müvekkillerinin Sivas Gökmedrese inşaatından kaynaklanan istihkak üzerinde kanuni rehin hakkı olduğunun kabulüne, alacaklı olunan 132.000,80 TL'nin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı müflis şirket iflas idaresi vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile davacı M.... Takım Tezgahları San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin 82.786,02 TL, davacı M... Mermer Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin 43.338,00 TL alacağının sıra cetvelinin 4. sırasına kayıt ve kabulüne, aşan istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4314, Karar No: 2023/5075, Tarih: 03.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/4314 E.  ,  2023/5075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 16.02.2022

SAYISI : 2014/214 E., 2016/651 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen tescil davasında verilen kısmen kabul kararının Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmesinden sonra, davacılar vekilinin tavzih talebinin kabulüne dair verilen ek karar süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacılar, ... ili, ... İlçesi, ... (Orduzu) Mahallesinde bulunan yaklaşık 24.000 m2'lik taşınmazın kadastro çalışmaları sonucunda tespit harici bırakıldığını, oysa bu taşınmazı imar-ihya ederek 40 yılı aşkın zamandan beri tarım arazisi olarak kullandıklarını ileri sürüp taşınmazın adlarına tescilini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

1.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 17.08.2015 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 3.614,35 metrekare, (C) harfi ile gösterilen 6.859,95 metrekare ve (D) harfi ile gösterilen 2.728,21 metrekare yüzölçümlü taşınmazların davacılar adına eşit oranda tapuya tesciline karar verilmiştir.

Kararın davalılar Hazine vekili ve... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 14.09.2020 tarihli ve 2017/614 E. 2020/3000 K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, karar düzeltme isteği de reddedilerek hüküm 11.03.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Tavzih Talebi

Davacılar vekili 07.07.2021 tarihli dilekçesiyle; Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, ancak dosya temyiz incelemesindeyken dava konusu taşınmazların toplulaştırma işlemine tabi tutulup 510 ada 61 parsel sayılı taşınmaz olarak Hazine adına tescil edildiğini, bu nedenle hükmün tapuda infaz edilemediğini ileri sürerek hükmün tavzihini istemiştir.

3. Tavzih Talebi Üzerine Mahkeme Ek Kararı

Mahkemenin 16.02.2022 tarihli ek kararıyla; fen bilirkişisi Ayhan Çoban'ın 04.02.2022 tarihli ek raporuna ekli krokide B1 (3.614,40 m²), C1 (6.299,64 m²), D1 (2.518,32 m² ) ve X (7.140,26 m² ) ile gösterilen taşınmazların 510 adanın son parsel numaraları verilmek suretiyle davacılar adına eşit oranda tesciline karar verilmiştir.

IV.TEMYİZ

A.Mahkemece Verilen Ek Karara Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV.TEMYİZ

A.Mahkemece Verilen Ek Karara Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının toplulaştırma işlemleri ile ilgili dosya Yargıtay aşamasındayken herhangi bir talepte bulunmadığını, şimdi ek kararla bu şekilde düzeltme yapılamayacağını, Hazine'nin hak kaybına uğramaması gerektiğini belirterek ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 inci ve 305 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 17.08.2015 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 3.614,35 m2, (C) harfi ile gösterilen 6.859,95 m2 ve (D) harfi ile gösterilen 2.728,21 m2 taşınmazların davacılar adına eşit oranda tapuya tesciline karar verildiği, kararın deracattan geçerek 11.03.2021 tarihinde kesinleştiği, hükmün infazı için davacılar vekili tarafından tapu müdürlüğüne yapılan başvuruya karşı idare tarafından B, C ve D ile gösterilen kısımların toplulaştırma kapsamına alınarak Hazine adına tescil edilen 510 ada 61 parsel sayılı taşınmazda kaldığı, hükmün infaz edilemediği, kadastral anlamda mükerrerlik oluşmaması amacıyla hükmün tavzih edilmesi gerektiğinin belirtildiği, bunun üzerine Mahkemece aldırılan 04.02.2022 tarihli fen bilirkişi ek raporunda, kabul kararı verilen B, C ve D ile gösterilen taşınmazların toplulaştırma sonucunda oluşup Hazine adına tescil edilen 510 ada 61 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı, ekli krokide B1 ile gösterilen 3.614,40 m², C1 ile gösterilen 6.299,64 m² ve D1 ile gösterilen 2.518,32 m² taşınmazların davacılar adına, X ile gösterilen 7.140,26 m² taşınmazın ise Hazine adına tescil edilmesi gerektiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemece ek kararla, 04.02.2022 tarihli fen bilirkişi ek raporuna ekli krokide B1, C1 ve D1 ile gösterilen taşınmazlar yönünden yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekir.

Ne var ki, ek karara esas alınan 04.02.2022 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide X ile gösterilen 7.140,26 m² taşınmazın davalı ... adına tescil edilmesi gerektiği halde, Mahkemece bu kısmın da davacılar adına tesciline karar verilmesi suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 305 inci maddesine aykırı biçimde önceki hükmün kapsamı dışına çıkılarak davalı ... aleyhine hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin 16.02.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazının değinilen yönden kabulü ile ek kararın BOZULMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin 16.02.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazının değinilen yönden kabulü ile ek kararın BOZULMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.