muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24715, Karar No: 2014/24811, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/24715 E.  ,  2014/24811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 8. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2014/59-2014/127

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2197, Karar No: 2022/2958, Tarih: 09.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2197 E.  ,  2022/2958 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 24. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk gideri bakımından hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında, arabuluculuk masrafının yazılı şekilde hazine üzerinde bırakılması hatalıdır.

Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının 5 numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; “5- Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin, davanın red/kabul oranına göre, hesaplanan 79,65 TL'sinin davacıdan, bakiye 600.35 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye gelir kaydedilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4876, Karar No: 2016/3818, Tarih: 07.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4876 E.  ,  2016/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Doğanşehir Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...’in, Bakanlık emri gereği Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakli uygun görülmekle, 24 saat yol izni verilerek yola çıkması üzerine 06/12/2015 günü saat:17.12'de teslim olması gerekirken aynı gün saat:18.25'de teslim olarak 73 dakika geç gelmesi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/2-1. maddesi gereğince 1 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 10/12/2015 tarihli ve 2015/1025 sayılı kararma karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair Niğde İnfaz Hakimliğinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1358 esas, 2015/1372 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile İnfaz Hakimliği kararının kaldırılmasına ilişkin Niğde Ağır Ceza Mahkemesinin 18/01/2016 tarihli ve 2016/16 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

1-) Dosya kapsamına göre, suç tarihinde Doğanşehir Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in, Bakanlık emri gereği Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumuna naklinin uygun görülmesi üzerine 24 saat yol izni verilerek yola çıkmasından sonra, yol süresinin bittiği günün teslim olma saatinden 73 dakikalık bir gecikme ile cezaevine giriş yapması nedeniyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılması kararı verilmiş ise de; hükümlünün Niğde iline gidecek direk araç bulamaması nedeniyle aktarma yapmak zorunda kalması sonucu, seyahatinde aksiliklerle karşılaştığı yönündeki beyanlarına itibar edilerek 73 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi gerektiği, kaldı ki Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/12/2014 tarihli ve 2014/32457 esas, 2014/21699 sayılı ilamında da benzer bir gecikmenin makul bir süre olarak kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

2-) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 271/2. maddesi uyarınca itirazı yerinde gören merciin, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, İnfaz Hakimliği kararının kaldırılmasına merci sıfatıyla karar veren Niğde Ağır Ceza Mahkemesi tarafından itiraz konusu hakkında bir karar verilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 22/07/2016 gün ve 94660652-105-51-7524-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Niğde Ağır Ceza Mahkemesinin 18/01/2016 tarihli ve 2016/16 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/556, Karar No: 2013/1772, Tarih: 22.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/556 E.  ,  2013/1772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkiline sadece ipotek akit tablosunda gösterilen anaparanın ödendiğini, fer’ilerin de ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, alacak tutarına ilişkin itirazın genel mahkemede incelenmesi gerektiğini, temlik eden vekilinin alacağın 200.000,00 TL ile sınırlı olduğu yönündeki beyanının, temlik alan şikayetçiyi de bağlayacağını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

... Mahkemesi'nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin temlik aldığı alacağı teminat altına alan ipoteklerin üst sınır ipoteği olduğu ve bu ipotek türünde, satış bedelinden ayrılacak payın, üst sınırı geçemeyeceği; sıra cetvelindeki dağıtımın da bu ilkeye uygun bulunduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9308, Karar No: 2022/16013, Tarih: 01.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/9308 E.  ,  2022/16013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonucunda ... ... tarafından verilen başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen itirazın kısmen kabulüne dair kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 12.07.2017 tarihinde davacı idaresindeki araç ile davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı çift taraflı kazada davacının yaralanarak malul kaldığını ve ömür boyu bakıma muhtaç hale geldiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 11.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; yargılamada talebini 89.734,00 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili kusur ve maluliyete itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince tüm dosya kapsamına göre; başvurunun kabulü ile 89.734,00 TL işgöremezlik tazminatının 15.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itiraz hakem heyetince; davalı vekili itirazının kabulü ile ... kararının kaldırılmasına, başvuru sahibinin talebinin kısmen kabulü ile 71.787,20 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 15.05.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, bakiye istemin reddine karar verilmiş; ... kararı, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 28. maddesinde kişilik ölümle son bulur. 6100 sayılı HMK'nın 114/1-d maddesinde de dava ve taraf ehliyeti dava şartı olarak düzenlenmiş olup, bu hükümlere göre değerlendirme yapıldığında; yargılama süresince tarafların taraf ve dava ehliyetine sahip bulunmaları gerekliliği usul hukukunun dava şartı olarak düzenlenmiş temel ilkelerindendir.

Yargılama sırasında taraflardan birinin ölmesi halinde, ölen tarafın ehliyeti sona ereceğinden yalnız öleni ilgilendiren yani mirasçılara geçmeyen haklara ilişkin davalar, tarafın ölümü ile konusuz kalır, yalnız öleni ilgilendirmeyen yani mirasçılara geçen haklara ilişkin davalarda ise, tarafın ölmesi davayı konusuz bırakmaz, ölen kişinin mirasçıları, davayı mecburi dava arkadaşı olarak takip ederler.

Somut uyuşmazlıkta, davacının nüfus kayıt örneğinden, dosya dairemizde inceleme aşamasında iken 06.02.2021 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının nüfus kayıt örneğinden, dosya dairemizde inceleme aşamasında iken 06.02.2021 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

O halde İtiraz Hakem Heyetince, davacının 06.02.2021 tarihinde vefat ettiği dikkate alınarak mirasçılarının takibi halinde dahi beden gücü kaybı zararının ölüm tarihine kadar hesaplanması gerektiği hususu değerlendirilerek ve yukarıda izah edilen mevzuata göre usuli işlemler yapılarak yargılamaya devam edilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2-Hakem heyetince yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Olay tarihinde düzenlenen kaza tespit tutanağına göre; meydana gelen kazada davacı sürücünün şerit ihlali nedeniyle asli kusurlu olduğu, davalıya sigortalı araç sürücüsünün hız nedeniyle tali kusurlu olduğu, dava dışı sürücünün ise kusursuz olduğu belirlenmiştir, soruşturmada alınan trafik bilirkişi raporunda ise; ilk kazada davacı sürücünün hatalı manevra nedeniyle tam kusurlu olduğu, dava dışı sürücünün kusursuz olduğu, 2. kazada davacı sürücünün motosikletini yol kenarına almaması nedeniyle asli kusurlu, sigortalı araç sürücüsünün ise tali kusurlu olduğu belirlenmiştir. Soruşturma dosyasında; söz konusu rapor benimsenerek davacının ilk kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, sigortalı sürücünün yaralı yol kenarında yatmakta iken motosiklete çarptığı, tüm dosya kapsamına göre davacının yaralanmasının kendi kusurundan kaynaklandığı, diğer sürücülerin kusursuz olduğu kanaati ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir

Hakem Heyetince alınan makine mühendisi raporunda ise; davacının yaralanması, beyanlar ve tüm dosya kapsamına göre; sigortalı sürücünün motosikletle birlikte sürücüye de çarptığı değerlendirmesi ile dava dışı sürücünün yakın seyirle gelip motosikletin dengesini bozduğu, davacı sürücünün şerit mesafesine dikkat etmesi gerektiğinden kusurlu olduğu, sigortalı sürücünün etkili fren tedbirinde bulunmayıp kusurlu olduğu kanaati ile sigortalı araç sürücüsünün % 45 oranında, dava dışı sürücünün % 45 oranında, davacı sürücünün % 10 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş, hakem heyetince hükme esas alınmıştır.

Kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda itiraz hakem heyetince; soruşturma dosyası da getirtilerek davacının yaralanması, beyanlar, davacının ve araçların kaza sonrası konumu da değerlendirilmek suretiyle kaza tespit tutanağı ile hakem heyetince alınan rapor arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişkilerin giderilmesi yönünde İTÜ öğretim üyeleri veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan, önceki raporların da irdelendiği, denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde rapor alınarak sonucuna göre (kazanılmış haklara dikkat edilmek suretiyle) karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davalı vekilinin anılan yöne ilişkin itirazlarının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre; davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle re'sen, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 01.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14717, Karar No: 2012/13543, Tarih: 14.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/14717 E.  ,  2012/13543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Sulh Ceza Mahkemesi

NUMARASI : 2010/242 (E) ve 2011/124 (K)

SUÇ : 1632 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine

TEMYİZ EDEN : O yer Cumhuriyet Savcısı

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Bozma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 24.maddesinde, "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idari yaptırım kararı verilir" kuralı getirilmiş olup, bu yasal düzenleme karşısında mahkemece yargılamaya devamla kabahat fiilinden dolayı bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.