muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/26753, Karar No: 2020/1848, Tarih: 06.02.2020

Somut olayda dosya içeriğinden; davacının 01.12.2005-11.08.2015 tarihleri arasında davalı Belediyece verilen işlerde yüklenici olan işverenlerde çalıştığı, 11.08.2015 tarihindeki işten ayrılışına ilişkin işten ayrılış bildirgesinde işverenin Lemak Enerji İnş. Taah. San. Tic.Ltd. Şti.-Gökdemir Peyzaj İnş. Tem. Hayv. Tele. Dış Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı olduğu ancak davalı ... ile davalı şirket arasında 01.01.2015-31.12.2015 tarihleri arasını kapsayan hizmet alım sözleşmesinde davalı şirketin yüklenici dava dışı Lemak Enerji İnş. Taah. San. Tic.Ltd. Şti.-Gökdemir Peyzaj İnş. Tem. Hayv. Tele. Dış Tic. Ltd. Şti. ortaklığının alt yüklenici olduğu görülmektedir. Buna göre yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davalı şirketin feshe bağlı haklardan olan kıdem ve ihbar tazminatından asıl işveren davalı ... ile birlikte sorumlu olduğu açıktır. Kıdem tazminatı yönünden dikkat edilmesi gereken bir husus ise, davacının talebiyle de bağlı kalınarak dava dilekçesindeki kıdem tazminatı miktarından davalıların müştereken ve müteselsilen, bakiyesinden sadece davalı belediyenin sorumlu tutulmasının gerektiğidir. Diğer yandan, yine yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tamamından davalı şirketin sorumluluğu söz konusudur.

Belirtilen bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Somut olayda; davacı tarafın dava dilekçesinde kısmi dava açtığı sabit olup mahkemece kararda kıdem tazminatı hariç hükmedilen ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, dini ve milli bayram alacağına ilişkin olarak dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine yönelik hüküm kurulması hatalı olup, dava ve ıslah dilekçesi mahiyetindeki dilekçesinde talep edilen miktarlar ayrı ayrı gösterilerek ve dava ile ıslah tarihleri ayrı ayrı açık ve net olarak belirtilerek faiz yürütülmesi gerekmektedir.

3-Diğer yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davacı tanıklarının beyanları değerlendirilerek hesaplandığı anlaşılmaktadır. Ancak dosyaya sunulan davacının imzasını içerir puantajların da sunulduğu görülmekte olup bu puantajlar yönünden bir değerlendirme yapılmamıştır. Mahkemece, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden imzalı puantaj bulunan dönemler için imzalı puantajların dikkate alınması, imzasız puantajlar ve hiç puantaj bulunmayan dönemlerin ise şimdiki gibi değerlendirilmesi gerekmektedir.

4-Mahkemece kararda zamanaşımı def’inin dikkate alındığı belirtilmekle birlikte ıslaha karşı zamanaşımı defi’nin yönünden yapılan değerlendirme miktarlar yönünden hatalı olduğundan ıslaha karşı zamanaşımı def’inin tekrar değerlendirilmesi gerekmektedir.

5-Davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4-Mahkemece kararda zamanaşımı def’inin dikkate alındığı belirtilmekle birlikte ıslaha karşı zamanaşımı defi’nin yönünden yapılan değerlendirme miktarlar yönünden hatalı olduğundan ıslaha karşı zamanaşımı def’inin tekrar değerlendirilmesi gerekmektedir.

5-Davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Sözleşmenin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Yıllık izin hakkı anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşçinin iş sözleşmesinin devamı süresinde kullanmadığı yıllık izinlere ait ücreti istemesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında izin hakkının bulunduğunun tespitini istemesinde hukuki menfaati vardır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde 9 yılı aşkın çalışması olduğu tespit edilen davacının tüm çalışma süresi boyunca hak ettiği yıllık ücretli izin süresinin 150 gün olduğu belirlenmiş ve davacının hiç izin kullanmadığı kabul edilerek karar verilmiştir. Davacının uzun yıllar (9 yıl boyunca) yıllık ücretli izin kullanmadan çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; mahkemece, davacı asil çağrılarak çalışma süresi boyunca yıllık izin kullanıp kullanmadığı konusundaki beyanının alınmasından sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre değerlendirme yapılarak bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7827, Karar No: 2019/7180, Tarih: 10.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7827 E.  ,  2019/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisi ...'ın 04/02/2013 tarihinde vefat ettiğini, vefatından önce Yapı Kredi Bankası A.Ş. ... Şubesi'nden kullandığı kredilerin teminatı olarak davalı ile aralarında toplam 28.500,00 TL değerinde 4 farklı hayat sigorta poliçesinin düzenlendiğini, ...'ın vefatından sonra yapılan başvuruya rağmen davalının TTK.'nın 1290 ve Hayat Sigortası Genel Şartları'nın C.3.maddelerini gerekçe göstererek “vefat tazminatını ödemeyeceklerini” bildirdiğini belirterek, davalının itirazının iptaline ve müvekkilleri yararına alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacıların murisi ...'ın katılım beyan formunda “tüm kalp ve damar hatalıkları, felç, diyabet, her türlü kanser, ruh ve sinir hastalıkları, böbrek, akciğer, karaciğer ve kan hastalıklarının olmadığını, son 5 yıl içerisinde 5 günden uzun süre hastaneye yatmasını gerektiren ameliyat olmadığını, kapsamlı bir tedavi görmediğini ve hali hazırda malul olmadığını, son 12 ay içerisinde 30 günden uzun süreli sağlık raporu ile izin almadığını, düzenli bir tedavi veya kontrole ihtiyaç olan sağlık probleminin bulunmadığını” beyan ettiğini, sigorta sözleşmelerinin de bu beyan esas alınarak düzenlendiğini, ...'ın 04/02/2013 tarihinde “solunum yetmezliği, KOAH ve diyabet rahatsızlıkları” nedeniyle vefat ettiğini, yapılan araştırma sonucunda sigortalıya 18/06/2007 tarihinde “KOAH”, 10/08/2007 tarihinde ise Hipertansiyon ve Kalp Yetmezliği” tanılarının konulduğunun ve sigortalının bu nedenle tedavi gördüğünün öğrenildiğini, bu hastalıkların poliçe öncesinde mevcut ve teşhis edilmiş olduğunu, sigortalının Hayat Sigortası Genel Şartları'nın C.2 ve TTK.'nın 1290.maddeleri gereğince beyan hükümlülüğüne aykırı davrandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulüne, davalının Eskişehir 6. İcra Dairesinin 2013/5098 esas sayılı icra takibine yaptığı itirazın 9.111,11 TL yönünden iptaline, inkar tazminatının şartları bulunmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminata dair yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulüne, davalının Eskişehir 6. İcra Dairesinin 2013/5098 esas sayılı icra takibine yaptığı itirazın 9.111,11 TL yönünden iptaline, inkar tazminatının şartları bulunmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminata dair yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda davacılar murisince Yapı ve Kredi Bankası'ndan tüketici kredisi çekildiğini, bu esnada murisi adına davalı sigorta şirketince Hayat Sigorta poliçesi tanzim edildiğini, murisin vefatı nedeniyle davalı sigorta şirketince ödeme yapılmadığını ileri sürerek sigorta bedelinin davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmektedirler.

Dava, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun yürürlükte olduğu, 25.07.2013 tarihinde açılmıştır.

Davacılar ile davalı sigorta şirketi arasındaki uyuşmazlık 6102 sayılı TTK 1487 vd. maddesinde düzenlenen Hayat Sigorta Poliçesinden kaynaklanmaktadır.

6102 sayılı TTK 4/a maddesinde "bu kanunda" öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı, Yasanın 5.maddesinde de Asliye Ticaret Mahkemesinin tüm ticari davalara bakmakla görevli olduğu düzenlenmiştir.

Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece re'sen dikkate alınması zorunludur. Bu durumda, davacıların murisi ile davalı sigorta şirketi arasındaki ilişkinin ticari nitelikte olduğu dolayısıyla davanın ticari dava ve görevli mahkemenin Ticaret Mahkemesi olduğu göz önünde tutularak Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacılar vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bozma neden ve şekline göre davacılar vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalıya geri verilmesine, 10/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/61, Karar No: 2018/3061, Tarih: 12.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/61 E.  ,  2018/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup, mahkemece davanın asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar, davalı-birleşen dosya davacısı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında 1988 yılında ... deresi taşkınlarından korunması amacıyla dere kenarlarının istinat duvarları ile örülmek suretiyle güçlendirilmesi ihalesini kazanan firmadan işi devralarak yapımını üstlendiklerini, sözleşmeye göre 2000 yılında tamamlanması gereken işin idarenin ödenek ayrılmaması nedeniyle 2009 yılına kadar devam ettiğini, projenin %70 seviyesinde iken davalı idare tarafından 2009 yılı sonunda sonlandırıldığını, işin yapımı sırasında kargir duvarların arkasına dolgu yaptırmanın idarenin yükümlülüğünde bulunduğunu, bu imalâtın yapılmaması halinde taşkın anında duvarların zarar göreceği konusunda davalı idareyi uyardıklarını, davalı idarenin buna rağmen duvar arkalarını doldurma işlemini yapmayarak imalatın yarım kalmasına neden olduğunu, daha sonra bölgede 2009 yılı Mart ayında meydana gelen sel felaketi nedeniyle ... ilçesi, ... Kasabası ve arazileri ... deresi taşkın koruma inşaatı arkası boş olan duvarların büyük bir bölümünde yıkılmalar olduğunu bu hasarın gerçekleşmesinde kusurları olmadığı halde davalı idare tarafından haksız olarak sözleşmenin feshedildiğini belirterek davalı idare tarafından yapılan feshin haksızlığının tespitine, 20.04.2007/314177 nolu, 10.09.2009/577211 ve 17.11.2009/594919 nolu 64.000,00 TL tutarındaki üç adet teminat mektuplarının kendilerine iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı savunmasında süreç içerisinde zaman zaman yapılan sözlü ve yazılı uyarılar ile istinat duvarlarının eksik ve kusurlu yapıldığı konusunda davacıyı uyardıklarını, davacının bu uyarılara uymadığını, Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 7. maddesine göre yapması gereken all-risk sigortasını yapmaktan kaçındığını, sonuçta ilk taşkında duvarların yıkıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, birleşen dosyada açtığı davasında yıkılmış olan ve çürük yapılan taşkın koruma imalatlarının yeniden fen ve sanat kurallar çerçevesinde projesine uygun olarak yapılmasının toplam bedeli (yıkım+yapım+delil tespiti giderleri) toplamı olan 1.825.740,29 TL'nin davalı yükleniciden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, bu kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2016/3008 Esas 2016/4081 Karar sayılı ilâmı ile asıl davada iadesi talep edilen üç adet teminat mektubu bedeli toplamı üzerinden harcın eksik olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak alınan bilirkişi raporuna göre davacı-birleşen dosya davalısı yüklenicinin kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacı tarafından yapılmış bulunan istinat duvarlarının taşkın nedeniyle yıkıldığı anlaşılmakta olup ihtilâf davacı yüklenicinin kusurlu bulunup bulunmadığı konusundadır. Asıl davanın açılmasından önce davacı tarafından yaptırılan 2010/22 D. iş sayılı tespit dosyasında alınan bilirkişi raporunda yapılan imalâtın projeye uygun olduğu, arka dolgusu olmayan duvarların yıkıldığı, imalât sırasında yüklenicinin arka dolguların yapılması konusunda iş sahibi idareyi uyardığı, bu nedenle kusurunun bulunmadığı açıklanmış, davalı-birleşen dosya davacısı iş sahibi tarafından yaptırılan 2011/9 D. iş sayılı tespit dosyasında alınan bilirkişi raporunda ise bizzat davacı-birleşen dosya davalısı yüklenici tarafından yapılan imalâtın harçlarının ve kullanılan malzemelerinin eksik ve düşük vasıfta olduğu açıklanmıştır.

Mahkemece yargılama sırasında alınan 07.06.2012 tarihli bilirkişi raporunda uygun harç ve malzeme kullanılmadığı için yıkımın gerçekleştiği, imalât hatası bulunduğu sonuçta yüklenicinin kusurlu olduğu açıklanmış, 28.02.2013 tarihli ikinci bilirkişi kurulu raporunda da duvarlanın yıkılmasının asıl nedeninin arka kısımlarının doldurulmaması olmayıp yeterli mukavemette yapılmamış olmasından kaynaklandığı açıklanmıştır. Bu durumda her ne kadar 2010/22 D. iş sayılı tespit dosyasında alınan bilirkişi raporunda yüklenicinin kusurunun bulunmadığı açıklanmış ise de yargılama sırasında alınan iki bilirkişi raporunda da davacının kusurlu bulunduğu açıklanmış, bu suretle çelişki de giderilmiş olup mahkemece ikinci raporu veren bilirkişi heyetinden alınacak ek rapor ile davalı-birleşen dosya davacısının zararının hesaplattırılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30661, Karar No: 2014/28168, Tarih: 22.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/30661 E.  ,  2014/28168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2014/346-2014/622

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/55135, Karar No: 2019/7022, Tarih: 16.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/55135 E.  ,  2019/7022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulanması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göredosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığın, TCK'nın 32. maddesi gereğince, "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunun sağlık kurulu raporu ile saptanması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, adli tıp uzmanın incelemesi sonucunda düzenlenmiş tek hekim imzalı rapora göre mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, yine sanığa isnat edilen TCK'nın 125/1. maddesi kapsamındaki hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7782, Karar No: 2014/16942, Tarih: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7782 E.  ,  2014/16942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/177-2013/586

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.