muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22490, Karar No: 2013/14097, Tarih: 27.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22490 E.  ,  2013/14097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2009 gün ve 2009/209 Esas, 2009/334 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kayden 30.10.1993 doğumlu olup suç tarihinde 14 yaş 7 ay 28 günlük olan ancak henüz 15 yaşını ikmal etmemiş mağdure ile sanığın 28.06.2008 tarihinde düğün yaparak gayri resmî olarak evlenip birlikte yaşamaya başladıkları ve mağdurenin 02.04.2009 tarihinde doğum yapması nedeniyle de hastanece yapılan ihbar üzerine sanık hakkında soruşturma yapılmaya başlanılan olayda, sanığın tüm aşamalarda mağdurenin 18 yaşlarında olduğunu sandığını ve yaşının küçük olduğunu bilmediğini belirtmesi, günlük dilde içinde bulunulan yaşın söylenip suçun unsuru olan yaşın hesabının dikkat ve bilgi gerektirmesi, ihbar üzerine hastaneye giderek mağdurenin beyanını alan kolluk görevlilerince hazırlanan 02.04.2009 tarihli tutanak içeriğinde de “mağdurenin 18 yaşından büyük gösterdiği” şeklindeki tespiti ve Adli Tıp uygulamalarına göre de bazen kemik yaşının hormon veya beslenme gibi faktörlerin etkisiyle gerçek yaşa göre farklılık gösterebileceğininde bilinmesi, mahkemece mağdurenin görünüm halini tespit eden bir gözleminin bulunmaması karşısında, mahkeme kendi gözlemini de tespit ederek, gerekirse bu konuda bilirkişi incelemesi de yaptırılarak, dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın suç kastıyla hareket ettiğine dair hususların nelerden ibaret olduğunun tartışılarak hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

Mağdure ile 28.6.2008 tarihinde düğün yapıp gayri resmî olarak evlenen ve mağdurenin 15 yaşını doldurduğu 30.10.2008 tarihine kadar da karı koca gibi birlikte yaşayıp, birden fazla ilişkiye girdiği anlaşılan sanığın cezasının TCK.nın 43. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2542, Karar No: 2025/3873, Tarih: 13.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2542 E.  ,  2025/3873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/237 E., 2024/80 K.

SUÇ : Olası kastla nitelikli öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2022 tarihli ve 2018/60 Esas, 2022/457 Karar sayılı kararı ile sanıklar Hazım ve Yadigar'ın olası kastla nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan, ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.01.2024 tarihli ve 2023/237 Esas, 2024/80 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanıklar Hazım ve Yadigar'ın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.01.2024 tarihli ve 2023/237 Esas, 2024/80 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.01.2024 tarihli ve 2023/237 Esas, 2024/80 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5122, Karar No: 2006/5650, Tarih: 06.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5122 E.  ,  2006/5650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda “taşınmazın sulanır bir arazi olduğu” belirtilmekle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmaz sulu tarla kabul edilip sulu tarım arazilerinde münavebeye alınabilecek buğday ve mısır ürününe göre değerlendirme yapan rapora göre hüküm kurulması,

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2005 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2005 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken, bilirkişilerce düzenlenen raporda, ... İli Tarım Müdürlüğünden getirtilen 2004 yılına ilişkin verilere göre hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak; mahkemenin karar tarihi dikkate alındığında, 2005 yılı resmi verilerinin belirlenmiş olduğu olasılığı karşısında, münavebe ürünlerinin sözü edilen yıla ilişkin veri cetvellerinin İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra, bu verilere göre kamulaştırma bedelinin tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda (1) numaralı bentte belirtildiği üzere taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmalı, sulu tarım arazisi olduğunun (fiilen sulandığının) belirlenmesi durumunda kapitalizasyon faizinin bilirkişi kurulunda alındığı gibi %5 oranında alınarak (2) numaralı bentteki esaslar çerçevesinde; kuru tarım arazisi olduğunun anlaşılması durumunda ise kuru arazilerde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin İl Tarım Müdürlüğünün bildireceği 2005 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatları esas alınarak değerlendirme yapılıp kapitalizasyon faizinin de %6 oranında alınarak değerlendirme yapılmak suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporların bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek ve kazanılmış haklar da gözetilerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 6.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18570, Karar No: 2014/17920, Tarih: 31.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/18570 E.  ,  2014/17920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, 24.10.2013 tarihinde usulüne uygun şekilde yüzüne tefhim olunan hükmü, yasal süresinden sonra 07.05.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 31.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16405, Karar No: 2014/11402, Tarih: 05.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/16405 E.  ,  2014/11402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/72643

MAHKEMESİ : Kemer Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2010/461 (E) ve 2012/534 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/70864 no'lu dosyası üzerinden yürütülmekte olan soruşturmanın, 21.01.2010 tarihli ayırma kararı ile tefrik edilerek, sa- nık hakkındaki kısmının yetkisizlik kararı ile Kemer Cumhuriyet Başsavcılığına gönde- rilmesi üzerine sanık hakkında incelemeye konu davanın açıldığı, UYAP ortamından ya- pılan sorgulamada Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/70864 nolu dosyası ile ilgili olarak Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/250 nolu dosyası üzerinden yargıla- ma yapıldığı anlaşılmış olup, Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/250 nolu dos- yası getirtilip, dosya içerisine alınıp bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulduktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki duru- munun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

II - Uygulamaya göre de;

1- 5237 sayılı TCK.nun 245/1 maddesinde belirtili suç için yasada öngörülen hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırının 3 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden, temel hür- riyeti bağlayıcı cezanın 3 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- Hükmedilen cezadan TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılması so- nucu 3 ay 3 gün hapis ve 5 gün adli para cezasına hükmedilmesinin ardından, hükmedilen 5 gün adli para cezasının TCK.nun 52. maddesi uyarınca 100 TL'ye çevrilmesine ilişkin

fıkrada 2 ay 27 gün hapis cezasına hükmedildiği belirtilerek, hükümde karışıklığa neden olunması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53/4. maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezası er- telenen sanık hakkında, aynı yasanın 53. maddesinde belirtili hak yoksunluklarına hük- molunmayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15980, Karar No: 2009/5769, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15980 E.  ,  2009/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Elek. A.Ş. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafın ormanlık saha üzerine, enerji nakil hattını izin almadan kurduğunu, bilahare davalılardan ... Genel Müdürlüğü ile izinsiz yapılan enerji nakil hatlarının izinli hale getirilmesi amacıyla 4.4.2002 tarihli protokol yapıldığını, tahakkuk ettirilen bedelin ödenmediğini ileri sürerek arazi tahsis bedeli, ağaçlandırma bedeli ve orköy bedeli toplamı 10.092 YTL.nin faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, 8.391 YTL.nin dava tarihinden faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. Müessesesi Müdürlüğünün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, ormanlık alandan geçirilen enerji nakil hatlarının izinsiz kurulmasından doğan alacak isteğine ilişkin olup, husumet ... Genel Müdürlüğü ile ... Elektrik Dağıtım A.Ş. Müesesese Müdürlüğüne yöneltilmiştir. 6831 Sayılı Orman Kanununun 17/3. maddesine göre ormanlık alanlardan geçirilen enerji nakil veya boru hatları ile ilgili ücret ödenmesi ve bununla ilgili uygulanacak 2008/15980-2009/5769

esasları düzenleyen 4.4.2002 tarihli protokolün davalılardan ... ile imzalanması ve dava tarihindeki hukuki durum nazara alındığında öncelikle dava konusu bedelden kimin sorumlu olduğunun, bir başka deyişle husumetin kime yöneltilmesi gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Türkiye Elektrik Kurumunun hukuki varlığı 26.4.1994 tarihinde sonlandırılarak yerine ... ve Teaş’ın kurulduğu ve şirketin tüm aktif ve pasiflerinin ...'a devredildiği anlaşılmaktadır. 233 Sayılı KHK.nun 15. maddesinde sermayesinin tamamı devlete ait teşebbüslerin işletmelerini müessese halinde teşkilandırılabilecekleri ve buna dayalı olarak da ... Elektrik Dağıtım A.Ş. kurularak ticaret siciline tescil edilmiş ve bu suretle bağımsız tüzel kişilik kazanmıştır.

Türkiye Elektrik Kurumunun hukuki varlığı 26.4.1994 tarihinde sonlandırılarak yerine ... ve Teaş’ın kurulduğu ve şirketin tüm aktif ve pasiflerinin ...'a devredildiği anlaşılmaktadır. 233 Sayılı KHK.nun 15. maddesinde sermayesinin tamamı devlete ait teşebbüslerin işletmelerini müessese halinde teşkilandırılabilecekleri ve buna dayalı olarak da ... Elektrik Dağıtım A.Ş. kurularak ticaret siciline tescil edilmiş ve bu suretle bağımsız tüzel kişilik kazanmıştır.

... Elektrik Dağıtım A.Ş.nin bağımsız tüzel kişiliğinin olması kendi faaliyet alanlarıyla ilgili ticari faaliyetlerini karlılık esasına göre ve bağımsız yürütmeleri esas olup, KİT.lerin özelleştirilmelerinin ve bu amaca yönelik bölünmesindeki amaç gözetildiğinde ... Elektirik Dağıtım A.Ş.nin faaliyet alanı içinde kalan ormanlık alandan geçen hat ve tesislerle ilgili sorumluluğunun ... Elektrik Dağıtım A.ş.na ait olduğu, dolayısıyla ...’a husumet yöneltilemeyeceği kabul edilmelidir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek davalı ... hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde, ...’ın da sorumluluğuna karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.nin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 30.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16068, Karar No: 2014/9575, Tarih: 17.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16068 E.  ,  2014/9575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/258516

Mahkemesi : İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 05/07/2012

Numarası : 2008/842 - 2012/1354

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, tayin olunan cezanın 3 yıl 4 ay hapis cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan, 1412 sayılı CMUK'un 318/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, dosya üzerinde yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazları ile katılanlar vekilinin suçun kasten işlendiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Alüminyum doğrama işi yapan sanığın, bir okulun pencere tamir işini aldığı, öleni de yardımcı eleman olarak çalıştırdığı, ölene okul bahçesindeki aracın içinde bulunan 42x90 cm ebadında ve 4 mm kalındığında iki camı okula taşıması talimatı vermesi üzerine, ölenin elindeki cam ile okula girip merdivenlerden çıktığı sırada ayağı takılıp elindeki camların düştüğü, ölenin de kırılan camların üzerine düşerek boynundan şah damarının kesilmesi nedeni ile yaralandığı ve koşarak sanığın yanına gittiği ve sanık tarafından özel bir polikliniğe götürülüp, yapılan ilk müdahaleden sonra devlet hastanesine sevk edildiği ve burada kurtarılamayarak ölmesi ile sonuçlanan olayda;

Her ne kadar sanıktan yaptığı işle ilgili olarak Ağır ve Tehlikeli İşler Yönetmeliği ile 31.05.2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Ağır ve Tehlikeli İşlerde Çalıştırılacak İşçilerin Mesleki Eğitimlerine Dair Tebliğ şartlarına uyması beklenmese bile yanında yeni işe aldığı ölene iş eldiveni ve camların düşme ve kaymasını önleyecek tedbirleri almasını sağlaması gerektiği gözetilip sanığın dikkatsiz ve özensiz hareketi ile tali derecede kusurlu olduğunun kabulü ile alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerekirken takdirde hataya düşülerek fazla cezaya hükmedilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, dosya içeriğine göre, meydana gelen olayda sanığın, tali kusurlu olduğu olay sonrası öleni önce semt polikiliniğine oradan da hastaneye götürüp tedavisi ile ilgilendiği, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışının bulunmadığı gibi, mahkemece "geçmişi, sosyal ilişkileri fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları" gözetilip cezasından TCK'nın 62. maddesi ile cezasından indirim yapıldığı halde "suçun incelenmesindeki özellikler" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanığın asli kusurlu kabulü ile 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi,

Kabule göre de;

Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 17/04/2014 tarihinde bir nolu bozma kararında oyçokluğuyla diğer bozma sebeplerinde oybirliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık M.. E..'in alüminyum doğrama işi yaptığı, olaydan 4-5 gün önce olayın meydana geldiği meslek lisesinin pencere tamir işi için okul müdürü ile anlaştığı, okul müdürünün makam odasındaki dolabın camının kırık olduğunu ve değiştirilmesini de istediği; ölen Güven'in 18 yaşında ve Şişli Lisesi 3. Sınıf öğrencisi olup, sanık ile ölenin ve ailesinin 5 yıl kadar öncesinden beri tanıştıkları, sanığın ölenin talebi üzerine ona uygun iş oldukça telefonla arayıp öleni işe çağırdığı, olaydan bir gün önce de ölene iş olduğunu söylediği, olay günü ölen ve sanığın pimapen malzemelerini alıp sanığın idaresindeki araçla okula gittikleri, sanığın müdür odasındaki dolaba takılacak 42x90 cm ebadında 4 mm kalınlığındaki 2 adet dolap camını ölene verip, müdür odasına çıkmasını, kendisinin de araçtaki malzemeleri düzeltip geleceğini söylemesi üzerine, ölenin 2 parça dolap camını alıp okul binasına girdiği, tanık M.. D..'in anlatımına göre ölenin iki adet camla 1. Kat merdiveninin ortalarına geldiği sırada ayağının takılması üzerine elindeki camların düşmesi sonrası ölenin camların üzerine düşerek boynundan yaralandığı ve kalkıp koşarak binadan çıkıp okul bahçesindeki sanığın yanına gidip yaralandığını söylediği ve sanığın da öleni ilk etapta semt polikliniğine, oradan da sevk edildiği hastaneye götürdüğü ancak boyun damarının kesilmesi nedeniyle kurtarılmadığı olayda;

Dosya içerisinde bulunan ölü muayene tutanağındaki tespitlere göre ölenin 180-185 cm boyunda 75-80 kg ağırlığında 20 yaş civarında olduğunun belirlendiği, sanığın müdüre ait makam odasındaki dolaba takılacak 2 adet 42x90 cm ebatlarındaki 2 adet camı ölene verdiği, 2 adet camın ebatları ve ağırlığı dikkate alındığında bu vücut yapısı ve yaşındaki ölenin camları taşıyamayacağı veya taşınması için özel bir önlem alınması gerektiğini ileri sürmenin hayatın olağan akışı ile bağdaşmayacağı gibi yapılan bu işte 2 parça camı taşıyan birine işverenden yardımcı görevlendirilmesini beklemek ya da olayın meydana gelmesini önleyecek önlem almadın şeklindeki bir gerekçeyle kusur yüklenmesinin de isabetli olmadığı dolayısıyla sanığın kusuru bulunmayan bu olay nedeniyle beraati gerekirken mahkumiyetine ilişkin kararın onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.