muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18261, Karar No: 2023/25946, Tarih: 19.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18261 E.  ,  2023/25946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/91 E., 2015/655 K.

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 181 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddeleri uyarınca 9.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin özetle; sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik inceleme ve objektiflikten uzak tanzim edildiği, yeni bilirkişi raporu alınması talebinin mahkemece değerlendirilmediği, idari para cezasının ödendiği, eylemi kabul etmemekle birlikte müvekkillerine atılı eylemin çevrenin taksirle kirletilmesi kapsamında olacağı, limit değerlerin aşılıp aşılmadığının somut olarak tespitinin yapılmadığı, sanık ...'in şirketin yönetim kurulu başkanı olduğu ancak şirketin yönetim ve işleyişinde aktif rol almadığı bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların sahibi oldukları şirket tarafından işletilen andezit ocağı ve kırma-yıkama-eleme tesisinde yapılan çevre denetimi ve arazi incelemesi sonucunda çevrenin kasten kirletilmesi suçunu işlediklerinden bahisle cezalandırılmaları talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanıkların dolaylı anlatımları, suç tespit tutanağı, keşif incelemesi, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından olay tarihinde baba-oğul olan sanıkların andezit madenini işleyerek kum üreten yıkama eleme tesisini işlettikleri, söz konusu tesisin madeni öğütüp sulu proses sisteminde işledikten sonra buradan çıkan suyu depolama havuzunda dinlendirip değerlendirme şeklindeki gerekli şartları sağlamadan ve su içerisindeki olabilecek atık maddelerin çökmesini yeterli şekilde temin etmeden içi balçıkla dolu çökertme havuzunun üzerinden akacak şekilde doğrudan Ova çayının dere yatağı olarak belirlenen alana akıttıkları, söz konusu işletmenin atık su deşarj izninin bulunmadığı, Ova çayına bırakılan atık üzerinde inceleme yapılamamış olması sebebiyle çevreye ne şekilde etki edeceği ölçülememiş olmakla beraber, bu şekilde ilgili yönetmelik standart değerleri sağlanmadan ve deşarj izni olmadan dere ve dere yatağına atık su deşarj etmenin bizatihi suçun oluşması için yeterli olacağı, eylemin idari yaptırım gerektirdiği kadar ceza yargılamasının da konusunu oluşturucağı ve sanıkların üzerlerine atılı çevreyi kasten kirletme suçunu işledikleri kabul edilerek mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 15.04.2014 tarihli tutanakta yapılan tespitler,13.11.2015 tarihli keşif ve mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın mahkumiyeti yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, bilirkişi raporunun hükme esas alınmaya yeterli olduğu anlaşılmakla bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 06.04.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen karara yönelik sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7460, Karar No: 2016/5230, Tarih: 14.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/7460 E.  ,  2016/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13.07.2015 gün ve 2015/86840 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda "resmi belgede sahtecilik" ve "tehdit" suçları yönünden ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği ancak, mercii ... Sulh Ceza Hakimliğinin 11.08.2015 gün ve 2015/2964 D. İş sayılı kararında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13.07.2015 gün ve 2015/86840 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda bahsi geçen "tehdit" suçuna ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla, "tehdit" suçundan verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara vaki itiraz hususunda mahallinde merciince bir karar verilmesi olanaklı görülmüş, merciin, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13.07.2015 gün ve 2015/86840 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda bahsi geçen "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karara vaki itirazın kabulüne ilişkin kararı yönünden inceleme yapılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06.05.2015 gün ve 2014/52905 soruşturma, 2015/44249 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... Sulh Ceza Hakimliğinin 10.06.2015 gün ve 2015/2416 D. İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince kesin nitelikte olması karşısında, anılan kararı müteakip müşteki ... tarafından, "resmi belgede sahtecilik" suçu yönünden, önceki şikayet konuları ile aynı mahiyetteki 11.06.2015 tarihli dilekçe ile yeniden yapılan başvuru üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığınca, aynı mahiyetteki suçlama hakkında daha önce merciince değerlendirme yapıldığından bahisle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, merciince, müşteki tarafından 13.07.2015 günlü ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan 27.07.2015 tarihli itiraz hususunda, "resmi belgede sahtecilik" suçu yönünden, karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet bulunmadığı anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13.07.2015 gün ve 2015/86840 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulüne ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hakimliğinin 11.08.2015 gün ve 2015/2964 D. İş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5458, Karar No: 2014/13195, Tarih: 25.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/5458 E.  ,  2014/13195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11503, Karar No: 2022/10658, Tarih: 29.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11503 E.  ,  2022/10658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 12.04.2021 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12702, Karar No: 2018/11055, Tarih: 06.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12702 E.  ,  2018/11055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4176, Karar No: 2010/10386, Tarih: 18.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4176 E.  ,  2010/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 3.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.11.2008 tarih ve 2006/420-2008/676 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada müvekkilinin davalıdan 01.11.1997 tarihli kira sözleşmesi ile aylık 500.000.000TL + KDV bedelle 5 yıl müddetle işyerini kiraladığını, sözleşmenin 3.maddesi hükmü uyarınca kiranın her yılın birinci ayında %75 oranında artırılacağının düzenlendiğini, buna göre 1999 ve 2000 yıllarının kira bedellerinin ödendiğini, 2001 yılının da 10 ay %75 artırımla kira bedelinin ödendiğini, ancak 01.01.2001 tarihinden geçerli olmak üzere 4531 sayılı Kanun’la Gayrimenkul Kiraları Hakkındaki Kanun’a geçici bir madde eklendiğini, anılan Kanun hükümlerine göre müvekkilinin fazladan kira bedeli ödediğini ileri sürerek, fazla ödenen 7.770.312.500TL’nin 24.10.2001 tarihinden itibaren T.C. Merkez Bankası reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, bozmadan sonra birleşen davada ise davalının müvekkili aleyhine Küçükçekmece 2. İcra Müdürlüğü’nün 2002/5851 E. sayılı dosyası ile 2002 yılı Nisan-Ekim ayları arası için 7 aylık kira alacağı olan 38.560.352.867 TL üzerinden takip yaptığını, takibe itiraz ile takas mahsup talebinde bulunduklarını, 8.700 USD depozito ve 7.770.312.500TL alacakları bulunduğunu, takas mahsup ile fazlasının müvekkiline iadesini istediklerini, ancak mahkemenin bu taleplerini kabul etmeyerek, depozito bedelinin kiradan mahsup edilemeyeceği ve fazla ödenen paranın mahsubu yönünde ticaret mahkemesinde açılmış dava bulunduğundan mahsup istemine konu edilemeyeceği gerekçesiyle 2002 Nisan-Ekim ayları arası için toplam 14.211.828.125 TL üzerinden müvekkilinin borçlu olduğuna ve takibin bu meblağ üzerinden devamına karar verildiğini, müvekkilinin borçlu değil alacaklı olduğunu ileri sürerek,14.211.828.125 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, kira bedellerinin tahsili için kesilen faturalara itiraz edilmeyip, yapılan ödemelerin bilerek yapıldığını, davacının fazla ödendiği iddia olunan bedelin mahsubu talebinin İcra Tetkik Mahkemesi’nde kabul edilmediğini savunarak, asıl davanın reddini istemiş, birleşen davada da 2002 yılı Nisan-Ekim ayları için davacı kiracıdan 14.211.828.125TL alacaklı olduklarının kabul edilip davacının takas mahsup talebinin reddedildiğini, dosyanın Yargıtay incelemesinde bulunduğunu savunarak, davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl dava ile ilgili bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 2000 yılı kira bedelinin 1.531.250.000 TL olduğu, 4531 sayılı Yasa’nın geçici 7. maddesi gereğince %10 artış ile 2001 yılı aylık kira bedelinin 1.987.562.500 TL olduğu, 2001 yılı ilk 10 ayında davacının fazla ödemesinin 7.770.312.500 TL olduğu, davalının bu fazla ödemenin davacı tarafça 2002 yılı Ocak, Şubat, Mart ve Nisan ayı kiralarından mahsup edildiğini, davacının alacağı bulunmadığını savunduğu, Küçükçekmece İcra Tetkik Merci’nin 2003/231-827 E. sayılı dosyasında 2002 yılı aylık kira bedelinin 3.478.234.375 TL olarak tespit edildiği, 2002 yılı Nisan-Ekim ayları kira bedellerinin yapılan icra takibi, bu takibe itiraz neticesinde Yargıtay incelemesinden de geçerek

kesinleşen karar uyarınca ödendiği, 2002 yılı Şubat ve Mart ayları kira bedellerinin tahsili için Küçükçekmece 1.İcra Müdürlüğü’nün 2002/7505 E.sayılı dosyası ile başlatılan takip sonunda ödeme yapıldığı, davacının 2002 yılı Ocak ayı kirasını davalıya ödediğini ispatlayamadığı, davacının talep ettiği 7.770.312.500 TL’den ödenmeyen Ocak ayı kirası olan 3.478,23 YTL’nin takas mahsup edilmesi gerektiği, buna göre davacının 4.292,08 YTL alacağı bulunduğu halde kısa karar yazılırken hesap hatası yapılarak 4.283,08 YTL’ye hükmedildiği, birleşen dava yönünden yapılan incelemede davacının 2001 yılı kira bedelleri farkını hem istirdat hem de takas mahsuba konu etmesinin ve bu nedenle de borçlu olmadığının tespitini istemesinin uygun görülmediği, depozito alacağının kira bedellerine takas mahsubunun mümkün olmadığı, ayrıca depozito alacağına yönelik İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2003/1500 E. sayılı dosyasının derdest bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile 4.283,08 YTL’nin 2001 yılında fazla ödemin son yapıldığı tarih olan 24.10.2001 tarihinden itibaren yürütülecek reeskont (yasal) faizi ile birlikte davalıdan istirdadına, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Asıl dosya yönünden dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve birleşen dava yönünden dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

2-Asıl dava, fazla ödenen kira bedelinin istirdadı, birleşen dava ise menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, 2001 yılı ilk 10 ayında davacının fazla ödemesinin 7.770.312.500 TL olduğu, Küçükçekmece İcra Tetkik Merci’nin 2003/231-827 E. sayılı dosyasında 2002 yılı aylık kira bedelinin 3.478.234.375 TL olarak tespit edildiği, 2002 yılı Nisan-Ekim ayları kira bedellerinin yapılan icra takibi sonucu ödendiği, 2002 yılı Şubat ve Mart ayları kira bedellerinin tahsili için Küçükçekmece 1.İcra Müdürlüğü’nün 2002/7505 E.sayılı dosyası ile başlatılan takip sonunda ödeme yapıldığı, davacının 2002 yılı Ocak ayı kirasını davalıya ödediğini ispatlayamadığı, davacının talep ettiği 7.770.312.500 TL’den ödenmeyen Ocak ayı kirası olan 3.478,23 YTL’nin takas mahsup edilmesi gerektiği, buna göre davacının 4.292,08 YTL alacağı bulunduğu halde kısa karar yazılırken hesap hatası yapılarak 4.283,08 YTL’ye hükmedildiği gerekçeli kararda da yine 4.283,08 YTL’ye hükmedildiği anlaşılmış olup, asıl alacak miktarı 4.292,08 YTL’ye hükmedilmek gerekirken hesap hatası sonucu bulunan 4.283,08 YTL’ye hükmedilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, davalı ... Elektronik ve Saat San.AŞ. kendisini vekille temsil ettirmediği halde davalı şirket lehine asıl ve birleşen davalar için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) numaralı bendlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 238,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4744, Karar No: 2012/20338, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4744 E.  ,  2012/20338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının tüm ,davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava;davacının 11/05/2006 tarihli dava dilekçesiyle ,meslek hastalığı sonucu % 46.2 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığını ileri sürerek 25.000.00 TL manevi tazminatın ,21/06 2006 tarihli dava dilekçesi ile de sürekli iş göremezlik oranının %72 ye yükselmiş olması nedeniyle fark maluliyet için 25.000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren davalı işverenden tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının %46.2 meslek hastalığı maluliyeti nedeniyle davalının kusuru ve maluliyetin tespit tarihi dikkate alınarak 23.100.00 TL manevi tazminatın 01/08/2003 tarihinden itibaren ,davacının maluliyet oranının daha sonra %60 yükselmesi nedeniyle %13.8 fark maluliyet artışı nedeniyle davalının kusuru ve maluliyetin tespit tarihi dikkate alınarak takdiren 10.500.00 TL manevi tazminatın 30/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ,fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden ;davacının 1955-1963 yılları arası davalıya ait işyerinde,1963-1984 yılları arası Almanya’da maden ocağında çalıştığı,Almanya’da 20/12/1999 tarihli rapor ile meslek hastalığı nedeniyle Kasım 2002 kontrol kaydı ile %30 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığının bildirildiği,Trabzon Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 28/06/2000 tarihli raporu ile Ekim 2003 tarihinde kontrol kaydıyla %39.2 oranında ,SSK Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 01/08/2003 tarihli raporu ile 01/08/2005 tarihinde kontrol kaydı ile %46.2, 30/05/2006 tarihli raporu ile %72 oranında sürekli iş göremez durumda olduğunun bildirildiği,YSK tarafından 03/06/2008 tarihinde 20/05/2006 tarihli rapora göre %60 oranında sürekli iş göremez durumda olduğuna karar verildiği,ATK 3.İhtisas Kurulunca 31/08/2009 tarihli rapor ile %60 oranında sürekli iş göremez durumda olduğunun bildirildiği ,bozma ilamından sonra alınan ATK 3.İhtisas Kurulunun 15/04/2011 tarihli raporuna göre davacının 2000 yılından itibaren meslek hastalığı olduğu,davacının bu tarihten itibaren maluliyetinin %60 olduğu,farklı tarihlerde farklı maluliyete sahip olmadığı belirtilmiştir.

ATK 3.İhtisas Kurulunun 15/04/2011 tarihli son raporuna göre davacı 2000 yılından itibaren meslek hastalığı olduğu ve maluliyetinin % 60 olduğunun belirtilmesine rağmen mahkemece, faize 28/06/2000 tarihi yerine; 01/08/2003 ve 30/05/2006 tarihlerinden itibaren hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 1. fıkrasının; 1.bendinin tamamen silinerek yerine"ATK 3.İhtisas Kurulunun 15/04/2011 tarihli raporuna göre davacının meslek hastalığı maluliyetinin 2000 yılından itibaren olduğu tespit ve kabul olunmakla ,33.600.00 TL manevi tazminatın 28/06/2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflara yükletilmesine, 19/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.