muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9645, Karar No: 2013/12475, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/9645 E.  ,  2013/12475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Ltd. Şti tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın, davalı şirkete ait otoparktan diğer davalılar tarafından çalındığını ve kazaya karıştığını, davalı şirketin gerekli tedbir ve yükümlülüklerini yerine getirmeyerek aracın çalınmasına sebebiyet verdiğini, aracın pertinin uygun bulunduğunu, 59.000 TL araç bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek aracın 59.000 TL piyasa değerinden 23.600 TL sovtaj değerinin mahsubuyla bakiye 35.400 TL.nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti vekili müvekkilinin gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini, aracın anahtarının kapalı kasadan çalındığını, diğer davalılar hakkında 4. Çocuk Mahkemesinde 2010/456 Esas sayılı dosyada açılan davanın devam ettiğini, davalı ...'in öncesinde bir süre müvekkiline ait işyerinde çalıştığını bu nedenle otopark görevlisinin yanına rahatça gelip gidebildiğini, aracın anahtarının bu davalı tarafından çalındığını, diğer davalının da aracı kullanırken kaza yaptığını, davanın sadece bu davalılar hakkında açılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

2013/9645

2013/12475

Mahkemece davanın kabulü ile 35.400 TL tazminatın 13.7.2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Lezzet Dünyası İnş. Tur. Rest. Oto Yıkama San. Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... Ltd.Şti vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.892,42 TL kalan onama harcının temyiz eden Davalı ... Ltd. Şti.den alınmasına 19.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8340, Karar No: 2009/8126, Tarih: 08.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8340 E.  ,  2009/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 8.12.2009 Salı günü davacı ... End. AŞ ve davalı ... Uluslararası Ltd.Şti tarafından gelen olmadı. Davalı ... vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili dava dilekçesi ile, Küçükçekmece 3.İcra Müdürlüğünün 2007/1406 Esas Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2007/2305 Talimat sayılı dosyasından, 09.10.2007 tarihinde, davacının borçluya kiraladığı fabrikada bulunan ve davacıya ait olan vinterizasyon ünitesinin haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlunun davacıya ait fabrikayı bütün makine ve ekipmanları ile birlikte satın aldığını öğrendiklerini,mahalde borçluya ait yağ doldurmak üzere pet şişelerin bulunduğunu, tesisteki makinelerin borçlu tarafından sigorta ettirildiğini belirterek haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, dava konusu ünitenin 08.08.2005 tarihli sözleşme ile borçluya satıldığı ancak bedelinin ödenmemesi nedeniyle sözleşmenin 06.12.2006 tarihinde fesh edildiği ve davacıya ait olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, nitelikçe 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

HUMK’nun 186. maddesi, dava açıldıktan sonra iki taraftan birinin dava konusu malın veya hakkın üçüncü kişilere devredilmesi durumunda yapılacak usuli işlemleri düzenlemiştir. Bu kural uyarınca istihkak davacısı yargılama sırasında, dava konusu hacizli şeyi davalının onayı olmadan dava dışı üçüncü kişiye devir ve temlik edebilir. Temlik alan kişi de davacının onayı olmaksızın kendiliğinden davacının yerine geçip onun yerine davayı takip edebilir. Yargıtay’ın kararlılık kazanan uygulaması da bu doğrultudadır. (YHGK.19.04.2006 1/145 sayılı ilamı, HGK.17.10.2001,1/943-724 sayılı ilamı)

SoMut olayda, davacı tarafından sunulan 14.01.2008 tarihli sözleşmeden, dava konusu ünite de dahil olmak üzere. tüm tesisin dava dışı Nadir Tekstil Deri ve Yağ San.Tic.Ltd’ne satıldığı ve 28.02.2008 tarihinde de davacının anılan şahsa fatura ettiği anlaşılmaktadır.

SoMut olayda, davacı tarafından sunulan 14.01.2008 tarihli sözleşmeden, dava konusu ünite de dahil olmak üzere. tüm tesisin dava dışı Nadir Tekstil Deri ve Yağ San.Tic.Ltd’ne satıldığı ve 28.02.2008 tarihinde de davacının anılan şahsa fatura ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda yargılama sırasında dava konusu ünite davacı tarafından devredilmiş olduğuna göre HUMK’un 186.maddesi gereğince Nadir Tekstil Deri ve Yağ San.Tic.Ltd’ne yöntemine uygun şekilde davanın özünü bildirir açıklamalı davetiye tebliğ olunarak çağrılması, geldiği ve davayı takip ettiği takdirde toplanan delillere ve oluşacak duruma göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan, usul hükümlere göre dava ehliyeti yargılama süresince bulunması gerekeceğinden devir sonucu aktif dava ehliyeti kalmayan davacının huzuru ile yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile diğer hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA 625. TL. Duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşma vekille temsil olunan davalı ...'ya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine 8.12.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/600, Karar No: 2020/687, Tarih: 24.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/600 E.  ,  2020/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : CMK'nin 280/2. maddesi gereğince Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 tarih 2018/57 esas 2019/51 karar sayılı ilamıyla sanık hakkında öldürme suçundan kurulan hükmün kaldırılarak; sanığın öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29, 62, 53/1-2-3, 63. maddeler uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak sanık müdafii tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuş ise de; sanık ...’in 18/11/2019, 23/12/2019, 20/01/2020 ve 17/02/2020 tarihli ceza infaz kurumu kanalı ile gönderdiği dilekçelerinde cezasının onanmasını talep ettiği bu talebin temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nin 266/1 ve 298. maddeleri uyarınca REDDİNE, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/02/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18544, Karar No: 2015/3618, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18544 E.  ,  2015/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/11590 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 19/06/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12644, Karar No: 2022/2864, Tarih: 18.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12644 E.  ,  2022/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.”

HMK 314/3 maddesi ise “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde ; davacı vekili tarafından uyap üzerinden gönderilen 23/12/2021 tarihli dilekçe ile davalı tarafla sulh olduklarından bahisle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat ve sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat ve sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6698, Karar No: 2017/481, Tarih: 20.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/6698 E.  ,  2017/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, 20.05.2014 tarihli sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının üçüncü sırada, şikayet olunanın alacağının ikinci sırada yer aldığını, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine müvekkilince konulan haczin 25.10.2013 tarihli olduğunu, şikayet olunanın haciz tarihinin ise 23.09.2011 olduğunu, şikayet olunanın süresi içinde satış istememesi nedeniyle haczinin düştüğünü, bu nedenle müvekkilinin haczinin geçerli olduğunu ve ikinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin haczinin düştüğüne dair İcra Müdürlüğü’nün bir yazısı bulunmadığını, ... 6. İcra Müdürlüğü'nce satışı yapılan taşınmaz üzerine 05.01.2012 tarihinde satışa arz şerhi konulduğunu, İİK'nın 107. maddesi uyarınca, bu satışa arz şerhinin tüm aynı derece alacaklıların haczi için de geçerli olduğunu, müvekkilinin haczinin düşmediğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin haczinin devam ettiği, şikayet olunanın alacaklı olduğu ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3250 E. sayılı dosyasında ise, süresinde satış istenmemesi sebebiyle şikayet olunanın haczinin düştüğü, bu nedenle sıra cetvelinde şikayet olunana ikinci sırada, şikayetçiye üçüncü sırada yer verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17358, Karar No: 2014/21803, Tarih: 18.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/17358 E.  ,  2014/21803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hilvan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2014

NUMARASI : 2014/1-2014/1

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yoluyla takipte borçlu belediyeye ait hesaba konulan hacze yönelik olarak borçlunun şikayet yoluyla icra mahkemesine yaptığı başvuruda haczedilmezlik iddiasında bulunduğu ve mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre, asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır. Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce onaylanmış ve onaylayan yasada; " ... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ... " ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiş, yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığının kabulü zorunludur. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine, havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda borçlu belediyenin, T.C Ziraat Bankası’nda bulunan hesabına haciz konulduğu görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, haczedilen hesapla ilgili kayıtlar ve hesap ekstresi bankadan getirtilmeli ve Belediyeden hesaptaki paralar hakkında ayrıntılı bilgi alındıktan sonra bu hesaba yatan paraların kimin tarafından ve ne amaçla yatırıldığı bilirkişi aracılığıyla incelenmeli ve haczedilen paraların niteliği belirlenmelidir. Hesaptaki paraların, vergi, resim, harç veya bu hükümde olmaları halinde haczedilemeyeceği düşünülmelidir. Hesapların yukarıda açıklandığı üzere havuz hesabı olduğunun belirlenmesi halinde ise haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmelidir.

O halde mahkemece; yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece; yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.