muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4052, Karar No: 2023/2387, Tarih: 24.04.2023

Muvazaa tek taraflı veya iki taraflı sözleşmelerde mümkün olduğu gibi, hem borçlandırıcı hem de tasarrufi işlemlerde yapılabilir. Oysa inanç sözleşmesi hakkın kullanılması ile ilgili olduğundan ancak tasarrufi işlemlerde söz konusu olur.

İnanç sözleşmesi; inanılanın yükümlülüklerini, inanç konusunun kullanılma ve tekrar iade koşullarını, düzenler. Buna karşın muvazaa sözleşmesi ise yapılan işlemin tamamen veya kısmen sonuçlarını ortadan kaldırır.

İş bu dava ise; 02.07.2022 tarihli Davalı ... imzalı ve imzası kabul edilen belge başlıklı inançlı işlem, 09.04.2004 tarihli davalı ... imzalı ve imzası kabul edilen belge başlıklı inançlı işlem ile 22.04.2004 tarihli davalı ... ... imzalı ancak imzası inkar edilen belge başlıklı inançlı işlem olmak üzere üç adet inançlı işlem bulunduğu ve davalı ... ... ile diğer davalı ... arasındaki hisse devrinin ise muvazaalı olduğu iddia edilmiştir.

Bu işlemlerden davalı ... ve ... imzalı inançlı işlemler davalılar tarafından imzası ve içeriği ile kabul edilmekle geçerli kabul edilecektir. Ancak ...'a ait 3600 hissenin davalı ... ...'e devrine ilişkin alınan ve davalı ... tarafından imzası inkar edilen 22.04.2004 tarihli belge ise 05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının sonuç bölümünde ifade olunduğu üzere, inançlı işleme dayalı olup dinlenilirliği kabul edilen iddiaların ispatı, şekle bağlı olmayan yazılı delil olup inanç sözleşmesi olarak adlandırılan bu belgenin sözleşmeye taraf olanların veya inanılanın imzasını içermesi gerekli olduğundan imzası inkar edilen ve yapılan grafoloji incelemesi ile de davalı ... ...'e ait olup olmadığı tespit edilemediğinden ve yazılı deli başlangıcı sayılabilecek belgede bulunmadığından tanıkla ispatı mümkün olmayan bu işlem geçerli olamayacak ve ve 3600 hissenin inançlı işlemle devredildiği kabul edilemeyecektir. Kaldı ki 05.05.2004 tarihli davalı ...'dan davalı ... ...'e 3600 hissenin devrinin kabul edildiği ortaklar kurul kararında da davacı muris ...'ın imzası mevcuttur.

Dolayısıyla 22.04.2004 tarihli inançlı işlemin geçersizliği nedeniyle de ... ...'in davalı ...'a 23.12. 2013 tarihinde 4160 payın devrinde muvazaa iddiası da ileri sürülemeyecektir. Ayrıca 17.01.2004 tarihli olağanüstü genel kurul kararının alındığı toplantıya da davacı ...'ın eşi ... ve davacı ...'ın eşi ... vekillerininde imzası bulunduğundan davacı ...'ın bu devir işleminden haberdar olduğu, muvazaaya taraf olan kişinin kendi muvazaa iddiasına dayanamayacağı ve geçersiz inançlı işlem sonrası bu iddianın ileri sürülmesinin de etkisi olamayacağı açıktır. Zira davacıların dava dilekçelerindeki iddia inançlı işleme dayalı olup sadece davalı ... ...'den davalı ...'a 2013 tarihinde 4160 adet hissenin devri dışında davalı ... ...'e karşı inançlı işleminin kabul edilmemesi karşısında 2013 tarihli davalı ... ile davalı ... arasındaki hisse devrinin muvazaalı olduğunun kabulü de mümkün değildir.

İsmail ve ...'ın eşlerine yapılan pay devirlerinde kendi hisselerine düşen pay devirlerinden mahsubu şeklinde kurulan mahkeme hükmüne itiraz etmeyerek bu hisse devir işlemlerinden haberdar olan ve onay veren davacıların taraf olduğu işleme karşı muvazaa iddiası da dinlemeyeceğinden Mahkemece, davalı ...'ın davalı ...'ya hisse devrinde yapılan inançlı işlemin tanıkla da ispatlanamaması nedeniyle davalı ... ...'in davalı ...'a 2013 tarihindeki hisse devri ile ...'nın eşi davalı ... ile davacı ...'ın eşi ...'a 24.10.2005 tarihinde ki hisse devrininde muvazaalı olduğu iddiası ile davacıların talep ettiği pay oranlarını davacılar vekilinin 2018 tarihli dilekçesi nazara alınarak iptali ile davacı muris ... ve ... adına tesciline karar verilmesi doğru olmayıp davacıların ancak geçerli kabul edilen inançlı işlemin tarafı olan davalı ... ve davalı ...'e karşı talepte bulunacakları gözetilmeksizin ilk derece mahkemesince yazılı şekilde verilen kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar ..., ... ve ... ... vekilin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalılara iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1392, Karar No: 2014/12401, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1392 E.  ,  2014/12401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2010/789-2013/678

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekilince tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı vekilinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/460, Karar No: 2011/7683, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/460 E.  ,  2011/7683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve bir kısım davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıların murisi ... ...’nun vefatından önce kanser hastalığına yakalandığını, hastalığı nedeniyle sürekli kana ihtiyacının olduğunu, bu hastalığı nedeniyle ilaç ve kan parası olarak 70.000 TL ödeme yaptığını, yaklaşık 1 -1,5 yıl kadar bu şekilde murise yardımcı olduğunu, vefat etmeden önce de murisin 70.000 TL bedelli bir adet senedi imzalayarak kendisine teslim ettiğini belirterek 70.000 TL alacağının davalılardan reeskont faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Bir kısım davalılardan ... ve ..., dava konusu senet altındaki imzanın murise ait olmadığını, senedin sahte olduğunu, kaldı ki davacının senedi talil ettiğini, senedin ispat gücünün kalmadığını savunarak davanın reddini dilemişler, birleşen davaları ile dava konusu senetten ötürü borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıların murisine hastalığı sebebiyle nakdi yardımda bulunduğunu ileri sürerek alacağının tahsili istemli eldeki davayı açmış ve davalıların murisince imzalanmış 8.10.2004 vade tarihli, 70.000 TL bedelli, nakden kaydını 2011/460-7683

Içeren bonoya dayanmıştır. Mahkemece, nakden kaydını taşıyan bononun ilaç ve kan bedeli olarak malen düzenlendiği, böylelikle senedin talil edildiği, ispat yükünün yazılı belge karşısında davalı tarafta olmasına rağmen senet talil edildiğinden ispat yükünün davacı tarafta olduğu, HUMK’nun 288 ve 290 maddeleri gereğince yazılı belge ile ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir. Davaya konu bononun 7.10.2004 tanzim ve 8.10.2004 vade tarihli olduğu ve nakden kaydını içerdiği bononun incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Hemen belirtelim ki, bono, ödeme vaadi niteliğinde bir kambiyo senedidir. Bu nedenle bonoyu düzenleyen, asıl borçlu durumundadır. (TTK m 691/1) Bonoda şekil şartları TTK m 688'de sayılmıştır. Bunlar; "Bono" ya da "Emre Muharrer Senet" ibaresi, kayıtsız şartsız bir bedel ödeme vaadi, vade, ödeme yeri, lehtar, keşide yeri ve tarihi, keşidecinin imzasıdır. Bunlardan vade ve ödeme yeri esaslı şekil şartlarından değildir. Bu zorunlu şekil şartlarının yanında seçimlik şartlarda vardır. Zorunlu şartlardan biri eksik olduğu takdirde, senedin bono niteliği kaybolur. Buna karşılık bonoya isteğe bağlı olarak, bedelinin nakden ya da malen alındığı veya yetkili mahkeme kayıtları da konabilir. (Prof Dr. Reha Poroy Kıymetli Evrak Hukuku Esasları 11. Bası ... 1989 s. 237 vd.)

Yerleşik Yargıtay İnançlarında kabul edildiği gibi, bonolara özgü seçimlik unsurlardan biri de, temel borç ilişkisinden kaynaklanan borcun dayandığı nedenin gösterilmesine yönelik "bedel kaydı"dır. Temel borç ilişkisinin bir sözcükle senede yansıtılması, senedin bono niteliğini etkilemez. Bu tür kayıtlar, bonoyu düzenleyenin, "lehdardan karşı edimi aldığını" belirtmeğe yarar. Kambiyo hukuku yönünden önemi yoktur. Bedel kayıtları daha çok bonoyu düzenleyenle, lehdar arasındaki iç ilişki yönünden ve ispat konusunda (HUMK. md. 290) önem kazanır ve kişisel defi nedenlerinin varlığının kanıtlanmasını kolaylaştırır. Sözü edilen kayıtlar özellikle ispat hukuku açısından ilgilileri bağlayıcı niteliktedir. Bedel kaydı içeren bononun lehdarı, artık senedin "kayıtsız ve koşulsuz bir borç ikrarı olduğu" yolundaki soyutluk kuralına dayanamayacaktır. Borç ikrarını içeren bir belge aleyhine kanıt sunulabilir. Ancak; ikrar borcun nedenini içeriyorsa, sadece bu nedenin gerçekleşmediğinin kanıtlanması gerekir (Y.İBK. 12/4/1933 gün ve 1933/30-6 sayılı ilamı).

Somut olayda, davacının davalıların murisine ödünç para vermek, hastalığı sebebiyle gerekli olan kan ve ilaç paralarını ödemek şeklinde nakdi yardımda bulunduğu anlaşılmaktadır. Açıkça görüleceği üzere taraflar arasındaki 2011/460-7683

ilişkinin niteliği göz önüne alındığında ta'lil söz konusu değildir. Hal böyle olunca; mahkemece tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, senedin talil edildiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3913, Karar No: 2013/15945, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/3913 E.  ,  2013/15945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu 1.800 gram etin, et reyonunda çalışan kişilerin zilyetliğinde olup market müdür yardımcısı olan sanığa tevdi ve teslim edilmediği, olayda hizmet nedeniyle emniyeti kötüye kullanma suçunun unsurlarının bulunmadığı gözetilerek nitelendirme yönünden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık kapanış saatine doğru aldığı etin parasını kasadan geçirip ödeme imkanı varken talimatı doğrultusunda hazırlanan 21 TL değerinde 1.800 gram etin kasaya getirilmesi sırasında danışmaya bırakılmasını istediği, daha sonra hazırlanan eti götürdüğü, olayın ertesi günü durumun market müdürüne bildirilmesi üzerine “ 05.08.2008 tarihinde görev yaptığım marketten 21.50-22.00 civarında mağazamızdan 1.800 gram kıyma ve 1 adet sigarayı aldım. Kasadan ödeme yaparken sadece sigaranın parasını ödedim ve kıymanın ücretini ödemeden çıkışına sebebiyet verdim. Bu davranışımdan dolayı hatalıyım. Ücret ödemeden hiçbir ürünün mağazadan çıkmamasını yazılı ve sözlü olarak bilmeme rağmen bu tür bir davranışta bulundum.” şeklinde yazılı beyan verdiği ve müteakiben götürdüğü etin bedelini ödediği anlaşılmakla, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1, 168/1, 145/1.maddeleri kapsamında cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği halde, hırsızlık suçundan beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10111, Karar No: 2016/11875, Tarih: 08.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10111 E.  ,  2016/11875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... mevkii cilt:103 sayfa:76 sıra:136; Yeleğen mevkii cilt:103 sayfa: 77 sıra: 137; Köyiçi mevkii cilt: 103 sayfa:77 sıra: 138 ve Karakoyak mevkii Cilt: 103 Sayfa: 77 Sıra:139’da müvekkili lehine olan tapu kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görmediğini, çalışmaların bitiminde ise görevli elemanlar tarafından söz konusu tapu kayıtlarının uygulanamayan tapu kayıtları listesine alındığını, taşınmazların tespit ve tescil görmediğini ileri sürerek, taşınmazların keşfen tespiti ile davacı Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; Cilt: 103, Sayfa: 77 Sıra: 138’de tapuda kayıtlı taşınmaza yönelik istemle ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına, diğer taşınmazlara yönelik davanın ise hukuki yarar yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mülkiyet hakkına dayalı tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, 2001 yılında kesinleşmiştir

Davacı Hazinenin dayandığı Eylül 1951 tarihli .. mevkii Cilt: 103, Sayfa: 77 Sıra: 138’de kayıtlı taşınmazın tapu kaydının, nereye ait olduğu belirlenemediğinden, bu taşınmaz için davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması doğru değilse de temyiz edenin sıfatı karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 08/12/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22634, Karar No: 2013/10656, Tarih: 24.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22634 E.  ,  2013/10656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 6 maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 141, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230, 232 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 308/7. maddeleri uyarınca; mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile katılan ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7395, Karar No: 2014/10050, Tarih: 17.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/7395 E.  ,  2014/10050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan mahkûmiyet (Asıl Karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar)

Mahalli mahkemece verilen sanık müdafiin temyiz isteminin reddine dair Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22156, Karar No: 2017/24807, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22156 E.  ,  2017/24807 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.