muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2771, Karar No: 2024/7998, Tarih: 24.10.2024

5. Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 14.12.2021 tarihli uzmanlık raporunda; ele geçen maddelerin MDMA etken maddeli haplar, kokain, uyuşturucu madde kapsamında değerlendirilmeyen fenasetin ve nikotin ile esrar ile pregabalin etken maddeli tabletler ve üzerinde uyuşturucu maddelerden kokain ve MDMA kalıntısı bulunan hassas terazi olduğu anlaşılmıştır.

6. Suça konu olayda ele geçen uyuşturucu maddelerin sarılı bulunduğu materyaller üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 28.02.2022 tarihli uzmanlık raporunda, arama esnasında ele geçen açık mavi poşet parçası üzerinden alınan vücut izlerinden 2 adet parmak izinin sanığa ait olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde istihbari bilgiler bulunan temyiz dışı sanık ...'in ikametinde yapılan aramada ele geçen 2184 adet Gerica 300 mg yazan tabletler ile 35 adet MDMA içerir tabletin bulunduğu mavi çöp poşeti üzerinden sanığın parmak izlerinin çıkması, tanık ... ve temyiz dışı ...'in beyanları, poşette ele geçen uyuşturucu maddelerin kullanım sınırının üzerinde olması ve çeşitlilik arz etmesi sebebiyle sanığın temyiz dışı ... ile fikir ve ... birliği içerisinde satmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği ve her iki sanığın atılı suçu fikir ve ... birliği içerisinde işledikleri anlaşıldığından sanık ... hakkında da 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince cezasının arttırılmasına karar verildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan mahsup eleştirisi dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Ceza muhakemesi hukukumuzda mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için yargılamaya konu edilecek eylemle ilgili, usulüne uygun olarak açılmış bir ceza davası bulunması gerekmektedir. 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza davası, dava açan belge niteliğindeki icra ceza mahkemesine verilen şikâyet dilekçesi, son soruşturmanın açılması kararı gibi istisnai hükümler dışında kural olarak Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenecek bir iddianame ile açılır. Anılan Kanun'un 170 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da; "iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır" düzenlemesine yer verilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesi uyarınca ise; "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir.” Bu madde gereğince hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir. Anılan kanuni düzenlemelere göre, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açık aykırılık oluşturacaktır. Öğretide “davasız yargılama olmaz” ve “yargılamanın sınırlılığı” olarak ifade edilen bu ilke uyarınca hâkim, ancak hakkında dava açılmış bir fiil ve kişi ile ilgili yargılama yapabilecek ve önüne getirilen somut uyuşmazlığı hukuki çözüme kavuşturacaktır. Tüm bu açıklamalar doğrultusunda; iddianame içeriğinde sanığın temyiz dışı ...'in ikametinde ele geçirilen kokain ile ilgisi olduğuna dair bir anlatım bulunmadığı ve iddianame uyarınca eyleminin temyiz dışı ...'in ikametinde mavi renkli poşet içerisinde ele geçen 2184 adet pregabalin ve 35 adet MDMA içerir tabletlerle sınırlı olduğu gözetilmeden temyiz dışı ...'in ikametinde ele geçen kokain nedeniyle cezasının artırılarak sanığın mahkûmiyetine kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/3134 Esas, 2022/2006 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/3134 Esas, 2022/2006 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12286, Karar No: 2015/17511, Tarih: 01.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/12286 E.  ,  2015/17511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (...’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli kararın davacıya/vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve

2- Davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya/vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/748, Karar No: 2019/2614, Tarih: 24.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/748 E.  ,  2019/2614 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ADIYAMAN 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yüzüne karşı 15.10.2018 tarihinde tefhim edilen hükmün, ... sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen yasal süresinden sonra 27.11.2018 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, kanuna uygun olarak verilen 29.11.2018 tarihli temyiz isteminin reddi kararının ONANMASINA, 24.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6486, Karar No: 2024/7302, Tarih: 10.07.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/6486 E.  ,  2024/7302 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1504 E., 2023/1008 K.

DAVA TARİHİ : 21.11.2023

HÜKÜM/KARAR : Usulden Ret

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve dosya kapsamına göre hakimin yargısal faaliyetleri nedeniyle devletin hukuki sorumluluğuna dayalı tazminat istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından davacı dava dilekçesinde; Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördükten sonra doktorların gidecek yeri ve sahip çıkacak kimsesi olmadığı için “kurum bakımı alması uygundur” ibareli bir Sağlık Kurulu Raporu hazırlayarak hastanenin Sosyal Hizmet ve Bilgilendirme Birimi ile de görüşerek Valilik Makamı Onayı ile kendisini Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'ne bağlı Özel Defne Bakım Merkezine yerleştirdiklerini, kurumda kalabilmesi için kendisine bir vasi atanması gerektiğinden kurumun sorumlu müdürü Fatih DEMİREL’in TMK'nun 405. md. Gereğince vasi ataması için hakkında 09.01.2018 tarihli dilekçe ile Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açıldığını, 2018/40 Esas sırasına kaydı yapılarak hukuki yargılamaya başlandığını, hakkında vasi atama ve kısıtlılık kararı verilebilmesi için kanuna göre tekrardan yeni bir Sağlık Kurulu Raporuna ihtiyaç duyulduğundan Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 06.02.2018 tarihli ve 2018/40 Esas sayılı yazısı ile rapor düzenlenmesi için Silivri Devlet Hastanesine sevk edildiğini, 21.02.2018 tarihli ve 748 sayılı rapor içeriğinde; “akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için yeterli olduğuna, kendi işlerini görecek güce sahip olduğuna, sürekli yardıma mumtaç olmadığına, başkalarının emniyetini tehdit etmediğine, muhafaza altına alınmayacağına, vasi tayini gerekli olmadığına ve hakimlikçe dinlenmesinde yarar olduğuna, sağlık kurulunca karar verilmiştir." yönünde rapor düzenlendiğini, Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi'nin tazminat açmaya esas bu dosyayla ilgili 17.04.2018 tarihli duruşmaya bakımevinde kalması sebebiyle kendisini mahkemeye götürmediklerini, hakimin hastaneden gelen raporu görmezden gelerek davayı kabul ettiğini, gerekçeli kararda Silivri Devlet Hastanesi'nin 21.02.2018 tarih, 748 nolu sağlık kurulu raporuna göre hukuki işlem yapamayacağı ve kendisine vasi atanmasının gerektiğinin bildirildiği” yazılarak kendisini akıl hastalığı nedeniyle kısıtladığını, haksız yere vesayet altına alındığını, bakımevinde muhafaza altına alındığını, ciddi mağduriyet yaşadığını, iyi davranmadıklarını, deli ve hasta muamelesi yapıldığını, annesi ve amcasını görmesine izin vermediklerini, özgür hareket edemediğini, Açık Öğretim Lisesine devamını sağlayamadığını, sınavlara gidemediğini, sosyal ilişkiler ve arkadaşlarıyla olan ilişkilerinin ve aile bağlarının koptuğunu, fiili ehliyetinin TMK'nun 405. maddesinden kısıtlı olduğu için hiçbir Anayasal hakkını kullanamadığını, bakımevinde kalan diğer engellilerin psikolojik baskıları ve hastalıkları nedeniyle ciddi bir çöküntüye uğradığını, ilaçlarını zorla içirdiklerini, tek başına dışarıya çıkamadığını, sürekli gözetim ve baskı altında tutulduğunu, hakkında açılan ceza davaları ve ceza soruşturmalarını takip edemediğini beyan ederek şimdilik 500,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00-TL manevi tazminatın haksız fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren işleyecek olan yasal faiz ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davanın ilk olarak 04.03.2024 tarihinde İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesine açıldığı, anılan mahkemenin 26.03.2024 gün ve 2024/85 E. 2024/114 K. sayılı kararı ile davanın hakimlerin yargısal faaliyetleri nedeniyle Devlet aleyhine açılmış tazminat istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik nedeniyle usulden reddine ve talep halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine gönderilmesine karar verildiği, davacının hüküm doğrultusundaki talebi üzerine Dairemize gönderildiği, ancak temyiz formu düzenlenerek dosyanın maddi hata sonucu Dairemizin temyiz esasına kaydedildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlıkla ilgili herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından dava dosyasının temyiz esasının kapatılmasına, ilk derece mahkemesi sıfatıyla inceleme yapılmak üzere ilk derece mahkemesi esasına kaydedilmesine karar verilmesi gerektmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz esasının kapatılmasına ve ilk derece mahkemesi sıfatıyla inceleme yapılmak üzere İLK DERECE MAHKEME ESASINA KAYDEDİLMESİNE 10.07.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11363, Karar No: 2012/15783, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/11363 E.  ,  2012/15783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, işyerlerinin anılan tüzüğün 28 sıra nosunda yazılı "genel işler" iş koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

I-Asıl Dava Bakımından:

Davacı ... vekili, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca toplu taşıma işinin belediye hizmeti olduğunu ve aynı Kanun'un 70. maddesi uyarınca belediyelerin kuracakları şirketler eliyle bu hizmeti yerine getirebileceğini, bu sebeple davalı bakanlıkça davalı şirket işyerinde 2821 sayılı Kanun'un 4. maddesine göre yapılan inceleme sonucu alınan ve 21/05/2011 tarih ve 27940 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan davalı şirket Antray işyerinin iş kolları tüzüğünün 19 sıra nolu demiryolu taşımacılığı işkoluna girdiği yönündeki 2011/81 sayılı kararının iptali ile, söz konusu işyerlerinin anılan tüzüğün 28 sıra numarasında yazılı "genel işler" iş koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II-Birleştirilen Antalya 4. İş Mahkemesinin 2011/349 esas numaralı dosyası:

Davacı ... vekili, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca toplu taşıma işinin belediye hizmeti olduğunu ve aynı Kanun'un 70. maddesi ve 4046 sayılı Kanun uyarınca belediyelerin kuracakları şirketler eliyle bu hizmeti yerine getirebileceğini, davalı şirketin raylı sistem yanında çok sayıda otobüs ile toplu taşıma işini yerine getirdiğini, ayrıca Antalya terminalinin temizlik vb. işlerini de yaptığını, bu sebeple davalı Bakanlıkça davalı şirket işyerinde 2821 sayılı Kanun'un 4. maddesine göre yapılan inceleme sonucu

alınan ve 21/05/2011 tarih ve 27940 sayılı resmi gazetede yayınlanan davalı şirket Antray işyerinin işkolları tüzüğünün 19 sıra nolu demiryolu taşımacılığı iş koluna girdiği yönündeki 2011/81 sayılı kararının iptali ile, söz konusu işyerlerinin anılan tüzüğün 28 sıra numarasında yazılı "genel işler" iş koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

III-Birleştirilen Antalya 3. İş Mahkemesi’nin 2011/350 esas numaralı dosyası:

alınan ve 21/05/2011 tarih ve 27940 sayılı resmi gazetede yayınlanan davalı şirket Antray işyerinin işkolları tüzüğünün 19 sıra nolu demiryolu taşımacılığı iş koluna girdiği yönündeki 2011/81 sayılı kararının iptali ile, söz konusu işyerlerinin anılan tüzüğün 28 sıra numarasında yazılı "genel işler" iş koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

III-Birleştirilen Antalya 3. İş Mahkemesi’nin 2011/350 esas numaralı dosyası:

Davacı ...-İş vekili, öncelikle davalı bakanlığın tespitinin talep edilen işyerlerinin hepsini kapsamadığını, kendilerinin davalı şirketin hem Antray hem de Antobüs işyerleri için tespit isteminde bulunduklarını, davalı şirketin otobüs ağırlıklı olarak toplu taşıma ve bunun ilgili işleri yaptığını, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 15. maddesi uyarınca toplu taşıma işinin belediye hizmeti olduğunu, bu sebeple davalı bakanlıkça davalı şirket işyerinde 2821 sayılı Kanun'un 4. maddesine göre yapılan inceleme sonucu alınan ve 21/05/2011 tarih ve 27940 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan davalı şirket Antray işyerinin iş kolları tüzüğünün 19 sıra nolu demiryolu taşımacılığı iş koluna girdiği yönündeki 2011/81 sayılı kararının iptali ile, söz konusu işyerlerinin anılan tüzüğün 28 sıra numarasında yazılı "genel işler" iş koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Bakanlık vekili, işkolu tespitine itirazın, kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından itibaren 15 gün içinde yapılması gerektiğini, müvekkili Bakanlığın diğer davalı şirket işyerinin İş kolları Tüzüğü’nün “19” numaralı “demiryolu taşımacılığı “işkoluna girdiğine ilişkin 21/05/2011 tarih ve 2011/81 sayılı kararının doğru olduğunu, İş Teftiş Kurulu Başkanlığı uyarınca ANTRAY Antalya Ulaşım Hizmetleri Petrol Sanayi ve Ticaret A.Ş’nin iş kolunun tespiti amacı ile yapılan teftiş sonucunda düzenlenen raporda ayrıntıları ile anlatıldığı üzere işyerinde yapılan işlerin "demiryolu taşımacılığı" iş kolunda sayılan işlerden olduğunu, 28 sıra numaralı “genel işler” işkoluna giren işlerden olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Sendika vekili özetle, Antalya Ulaşım A.Ş (Antray) işyerinin 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 60. maddesinde açıklanan iş kollarından 19 sıra numaralı “demiryolu taşımacılığı” işkoluna girdiğine dair ... tespitine karşı yapılan itirazın hiçbir hukuki dayanağı olmadığını, İstanbul, Ankara, İzmir Bursa, Konya, Eskişehir, Kayseri ve Antalya gibi büyük şehirlerde 20 yıldan beri metro taşımacılığı yapıldığını, metro taşımacılığı ve işletmeciliğinin belediye otobüsleri ile yapılan toplu taşıma işlerinden tamamen farklı nitelik arz ettiğini, TCDD banliyö trenleri ile de toplu taşımacılık yapıldığını ve bu taşımacılığın 19 sıra numaralı “demiryolu taşımacılığı” işkoluna girdiğini, şehir içi raylı taşımacılıkta rayların döşenmesi, bakım ve tamiri, vagonların bakım tamir ve temizliği, sürücülerin çalışma esasları incelendiğinde banliyö trenleri ve diğer trenler ve motorlu trenler aynı olduğunu, davalı tarafın tamamen Belediye Kanunu yönünden olaya baktığını işyerinde yapılan işin esas niteliği, maddi ve hukuki olguları ve işyerinin fiili durumunu gözetmeden dava açıldığını, işyerinin girdiği işkolunun 19 sıra numaralı “demiryolu taşımacılığı” işkolu olduğunu, Ankara ve Konya ile Eskişehir metro taşımacılığı işyerleri ile ilgili olarak açılan işkolu tespitine itiraz davalarında söz konusu işyerlerinin 19 sıra numaralı “demiryolu taşımacılığı” iş koluna girdiğinin belirlendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili ise, birleştirilen 2011/350 no’lu dosyada taraf ehliyeti ve husumet itirazında bulunduklarını, tespitin doğru olduğunu ifade ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlara, yapılan keşfe ve alınana bilirkişi raporuna dayanılarak, tespit konusunun Antalya Ulaşım A.Ş işyeri olduğu, Antalya Büyükşehir

Belediyesi’nin söz konusu işyerinin yönetim ve işletimi ile ilgili doğrudan veya dolaylı bir ilgisinin olmadığı, Antalya Ulaşım A.Ş’nin amacının şirket ana sözleşmesi ile belirlenmiş olduğunu ve pay sahiplerinin de 5393 sayılı Kanun’un 70. maddesi kapsamında kurulan şirketler olduğu, belediyelerin kanundan ... yetkilerini şirketler aracılığı ile yerine getirebileceği, bu duruma göre davalı Bakanlık tespitinin doğru olduğu gerekçesiyle asıl dava ile birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı sendikaların vekilleri temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı şirketin Antray işyerinde yapılan işin demiryolu taşımacılığı mı yoksa genel işler mi işkoluna girdiği noktasında toplanmaktadır.

Kararı davacı sendikaların vekilleri temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı şirketin Antray işyerinde yapılan işin demiryolu taşımacılığı mı yoksa genel işler mi işkoluna girdiği noktasında toplanmaktadır.

2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesinde, “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılır. ... tespit ile ilgili kararını Resmi Gazete'de yayımlar. Kararın yayımını müteakip bu tespite karşı ilgililer iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede onbeş gün içinde dava açabilirler. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi halinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.” denilmiştir.

Aynı Kanun'un 60. maddesinde “işçi ve işveren sendikalarının kurulabilecekleri işkolları aşağıda belirtilmiştir.” denilerek 19 sıra numarasında “demiryolu taşımacılığı” ve 28 sıra numarasında ise “genel işler” iş kollarına yer verilmiştir. Bununla birlikte yine aynı maddede “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılır. Bir işkoluna giren işlerin neler olacağı, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü de alınarak ve uluslararası normlar da göz önünde bulundurularak bir tüzükle düzenlenir…” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca Sendikalar Kanunu’nun 60. maddesi ile atıfta bulunulan İş Kolları Tüzüğü’nün 2. maddesinde iş kollarına giren işlerin neler olduğunun ekli listede gösterildiği belirtilmiştir. Ekli listede 19. sıra numarası demiryolu taşımacılığı iş koluna ilişkin olup, buna göre demiryolu taşımacılığı işleri “demiryolları ve bağlı işyerlerinde görülen her türlü işler (demiryolu bakım, onarım ve yenileme işleri ile yataklı ve yemekli vagonlarda yapılan işler dahil)” olarak açıklanmıştır. Ekli listenin 28. sıra numarası ise genel işler iş koluna ilişkin olup, buna göre genel işler işleri “Belediyelerin 24 sıra numaralı sağlık işkoluna giren işleri dışındaki belediye hizmetlerine ilişkin işlerle bu Tüzükte yer almayan işlerde, Sendikalar Kanunu'na göre işçi niteliği taşıyanlarca yapılan işler.” şeklinde ifade edilmiştir.

Öte taraftan 5393 sayılı Belediyeler Kanunu’nun “Belediyelerin Görev ve Sorumlulukları” başlıklı 14. maddesinde, “Belediye, mahallî müşterek nitelikte olmak şartıyla; İmar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafî ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikâh, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi hizmetlerini yapar veya yaptırır. Büyükşehir belediyeleri ile nüfusu 50.000'i geçen belediyeler, kadınlar ve çocuklar için koruma evleri açar.