muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11196, Karar No: 2015/11170, Tarih: 18.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11196 E.  ,  2015/11170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin kusura, sanık ... ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- İnfazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanıklar ... ve ... hakkındaki hüküm fıkralarının A ve B bölümünde yer alan 4. bentlerin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 455 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 9.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bentlerinin eklenmesi, yine A ve B bölümünün 5. bentlerinin son paragrafında yer alan “adli para cezasının ödenmediği takdirde kalan cezanın 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince hapse çevrilmesine ilişkin bölümün hükümden çıkartılarak yerine "TCK.52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının adli para cezasına çevrileceğinin ihtarına" ibaresi ile,

Sanık... mahkumiyetine ilişkin hüküm fıkrasının C bölümünde yer alan 4. bendin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenmesi, yine C bölümünün 5. bendinin son paragrafında yer alan “adli para cezasının ödenmediği takdirde kalan cezanın 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince hapse çevrilmesine ilişkin bölümün hükümden çıkartılarak yerine "TCK.52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının adli para cezasına çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5052, Karar No: 2017/2427, Tarih: 27.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5052 E.  ,  2017/2427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve müdahil Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 20/01/2000 havale tarihli dilekçesi ile müvekkilerinin murisi ... 10.11.1987 tarihli zilyetliğin devri senedi ile ... köyü, doğusu ... tepe, batısı yol, kuzeyi ...ve dere, güneyi dere ve mezarlık, köprüsü ile çevrili alanı davalıya satarak zilyetliğini devrettiğini, davalının satın aldığı taşınmaz dışında müvekkillerinin kullanımında olan 1.500 m²'lik bölüme ... ağacı diktiğini ileri sürerek davalının müdahalesinin men'ine karar verilmesini talep ederek ... Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmış, mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosya ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, sulh hukuk mahkemesi ise bölgede kadastro çalışmaları başladığı ve dava konusu taşınmazla ilgili kadastro tutanağı düzenlendiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vererek dosyayı kadastro mahkemesine göndermiştir.

2004 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazın 130 ada 32 parsel sayılı 16013,06 m2 yüzölçümü ile ahşap ev ve ... bahçesi vasıflı olarak malik hanesi boş olarak tespiti yapılmış, tutanak aslı kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Hazine vekili 19.04.2010 tarihli dilekçesi ile dava konusu taşınmazın evveliyatının Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını iddia ederek, dava konusu taşınmazın tespitinin iptali ile Hazine adına tapuya tescili ve buralara yapılan tecavüz ve yapıların kal'ine karar verilmesini talep ederek davaya müdahil olmuştur.

Mahkemece, davacıların davalarının sübut bulmadığından reddine, müdahil davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın tespitinin iptaliyle; ... bilirkişisi ...'nun dosyaya sunduğu 21/10/2013 havale tarihli bilirkişi raporunun ekindeki krokide (A) ve (B) harfleri ile gösterilen kısımlarının davalı adına aynı vasıf ve mahiyette tapuya kayıt ve tescillerine, krokide (C) harfi ile gösterilen kısmın ... vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve müdahil Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 09.06.1994-09.12.1994 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen ... kadastrosu bulunmaktadır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 09.06.1994-09.12.1994 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen ... kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman ... bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (C) harfi ile gösterilen kısmının ... sayılan yerlerden, (A) ve (B) harfleri ile gösterilen kısımlarının ise ... sayılmayan yerlerden olduğu, (B) harfi ile gösterilen kısmın davalı tarafından 1987 tarihli satış senedi ile satın alındığı, (A) harfi ile gösterilen kısımda (B) harfi ile gösterilen kısımdaki ... ağaçları ile aynı yaşta kapama ... ağaçlarının bulunduğu, bu kısmın davalı yanca imar ihya edildiği, ağaçların da davalı yanca dikilip bakımının yapıldığı, davalı kişi yararına (A) ve (B) harfleri ile gösterilen kısım yönünden 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 27/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28965, Karar No: 2017/583, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/28965 E.  ,  2017/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle yapılan haksız kesintilerin tahsili amacıyla davalı hakkında başlatmış olduğu icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve inkâr tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 3.320,00 TL asıl alacak yönünden itirazın iptaline ve şartları oluşmadığından icra inkar tazminatının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının ikinci bendinde yer alan “Şartlar oluşmadığından icra inkar ve tazminat taleplerinin reddine” cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine “Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1766, Karar No: 2020/4322, Tarih: 16.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1766 E.  ,  2020/4322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı Vergi Dairesi yönünden kabulüne, diğer davalı yönünden davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... 2. İcra Müdürlüğünün 2007/6420 E. sayılı dosya ile sıra cetveli düzenlendiğini, ... ... Beldesi 42, 49, 62 no'lu parseller ile ... 1277, 1365, 1366 no'lu parsellerin satıldığını, müvekkilinin ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/5055 (... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/33 Tal) ve ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/4034 esas sayılı dosyalarından alacaklı olduğunu, 49 no’lu parsel için düzenlenen sıra cetvelinde davalı ... Vergi Dairesi'nin hacze iştirak edemeyeceğini, ... Bankası A.Ş'nin satılan 42 no'lu parsel için alacağının bulunmadığını, ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan ... Bankası A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı vergi dairesi açısından davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vergi dairesi vekili ve davacı şirket temsilcilerinin temyizi üzerine, Dairemizin 24.03.2016 tarih ve 2016/340 E., 2016/1878 K. sayılı ilamıyla, davalı vergi dairesi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davacı şirket temsilcilerinin temyiz itirazları yönünden, taşınmazların satışı sonucu tanzim edilen sıra cetvelinde davalı bankaya hem 62 hem de 42 parsel sayılı taşınmazların satışından pay ayrıldığı, dosya kapsamı itibariyle banka alacağının aynı alacak olup olmadığının ve aynı alacak olması hâlinde fazla ödeme yapılıp yapılmadığının tespiti zorunlu olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, 62 ve 42 parsel sayılı taşınmazlardaki hacze ve ipoteğe konu olan davalı ... alacağının aynı alacak olduğu ve dosya kapsamında davalı ...’na herhangi bir ödeme yapılmamış olduğu, davalı davalı ... yönünden henüz tahsil edilmemiş alacak tutarı bulunduğu, davalı vergi dairesinin 49 no’lu parsel yönünden takibinin ve haczinin usulüne uygun olarak yapılmadığı ve sıra cetveline dahil edilmemesi gerektiği gerekçesiyle, davalılardan ... Bankası A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı vergi dairesi açısından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... Vergi Dairesi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılardan ... Vergi Dairesi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalılardan ... Vergi Dairesi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılardan ... Vergi Dairesi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan ... Vergi Dairesi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davalı Vergi Dairesinden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6576, Karar No: 2018/7062, Tarih: 28.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6576 E.  ,  2018/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 27.05.2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı ...nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16957, Karar No: 2012/17153, Tarih: 05.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/16957 E.  ,  2012/17153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tüm sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Yasanın 142/1-e, 143, 145 ve 35. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ve PENDİK 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/492 esas 2008/537 karar sayılı kararıyla tüm sanıkların TCK. 142/1-e, 143, 35. maddeleri gereğince 1 yıl 9 ay hapis cezalarıyla mahkumiyetlerine dair verilen karar Dairemizin 2008/26548 esas 2012/13385 karar sayılı ilamıyla:

1-İddianamede TCK 145. maddesinin uygulanması istendiği halde ek savunma hakkı verilmeden uygulanmayarak savunma hakkının kısıtlanması;

2-Sanık ... hakkında hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK’nun 231/5-14. maddeleri uyarınca değerlendirme yapılması gerekçeleriyle bozulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, Yüksek Ceza Genel Kurulunun 2011/6-356 esas ve 2011/272 karar ile 2011/2-281 esas ve 2011/285 karar sayılı kararlarındaki gerekçeler doğrultusunda ek savunmaya gerek olmadığını; ayrıca mağdura verilen zararın karşılanmadığı ve bu nedenle 231. maddenin tartışılmasının sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle itiraz yasa yoluna başvurmuştur.

İtiraz üzerine yapılan incelemede:

Hırsızlık konusu 34 BP 523 plakalı aracın değeri TCK’nun 145. maddesi kapsamında az olarak kabul edilemez ve sanık bunu bilmektedir. Bu nedenle iddianameye sevk maddesi olarak 145. maddenin yazılmış olması iş bu maddenin uygulanmaması için 5271 sayılı Yasanın 326. maddesi gereğince ek savunma hakkını gerektirmez.

Ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2008/9-7 esas 2008/56 karar sayılı; 2011/6-356 esas 2011/272 karar sayılı; 2011/2-281 esas 2011/285 karar sayılı ilamlarındaki gerekçeler doğrultusunda sanıklara ek savunma hakkının verilmemiş olması savunma hakkının kısıtlanması olarak kabul edilemez ve tüm bu nedenlerle itirazın bu nedenle kabulü gerekmektedir.

Ancak;

Hırsızlık suçu 34 BP 523 plakalı aracın mülkiyetine yönelik olarak işlendiği, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı ve ayrıca mala zarar verme suçundan dava

açılmadığı hırsızlık suçu itibariyle mağdurun herhangi bir zararının olmadığı ayrıca sanık ...’in sabıkasız olduğu CMK’nun 231. maddesinin objektif koşullarının olayda mevcut olmadığı, subjektif koşullar itibariyle değerlendirmenin yerel mahkemece yapılmasını gerektir. Yerel mahkeme hükmünün 5728 sayılı Yasanın yürürlüğünden sonra kurulmuş olmasının sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla itiraz bu yönden hukuka ve yasaya aykırıdır, reddedilmemesi gerekmektedir.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

1-)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) nolu itirazının REDDİNE ve dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi cihetiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

1-)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) nolu itirazının REDDİNE ve dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi cihetiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (1) nolu itirazının KABULÜ ile Dosya incelendi oluş ve dosya kapsamına göre TCK. 142/1-b yerine aynı yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar ..., ... ..., ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklardan her birinin neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken 5271 sayılı Yasanın 326/2. maddesine aykırı şekilde müteselsilen tahsiline karar verilmesi;

Yasaya aykırı olduğundan hükmün CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca, sonuç cezanın yargılama giderinin sanıklardan ayrı ayrı tahsiline şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2006/18430, Karar No: 2007/6081, Tarih: 11.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18430 E.  ,  2007/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ankara  3. Aile  Mahkemesi

TARİHİ        :17.07.2006
Yargıtay — Esas No: 2018/5713, Karar No: 2018/13020, Tarih: 19.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5713 E.  ,  2018/13020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; müvekillerinden ...ve ...' nın çocukları, ... ve ...' un kardeşleri olan ...' in 03/09/2009 tarihinde davalının sorumluluğu altında bulunan enerji nakil hattındaki elektriğe kapılarak vefat ettiğini, meydana gelen olayla ilgili soruşturmanın ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/1901 soruşturma sayılı dosyasında devam ettiğini; olayın oluş şekline bakıldığında davalının tam kusurlu olduğunun açık olduğunu; bu nedenlerle, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile babası ... için 5. 000 TL maddi, 15. 000 TL manevi, anne ... için 5. 000 TL maddi, 15. 000 TL manevi , kardeşlerden ... için 3. 000 TL , ... için ise 2. 000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 45. 000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı ... vekili; olayın 03/09/2009 tarihinde meydana geldiğini, bir yıllık zamanaşımı süresi geçmiş olduğundan öncelikle davanın zamanaşımı nedeniyle reddini; bu olayla ilgili olarak kuruma yükletilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, kurumun yüklendiği hizmetin tüm gereklerini yerine getirmekte olup, kuvvetli akım yönetmeliği ve diğer yasal mevzuata aykırı olabilecek herhangi bir davranışının olmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; 15.394,81 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 03/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacı ...'e verilmesine, 5.688,38 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 03/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacı ...'e verilmesine,15.000,00 TL'nin olay tarihi olan 03/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacı ...'e verilmesine, 15.000,00 TL'nin olay tarihi olan 03/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacı ...'e verilmesine, 3.000,00 TL'nin olay tarihi olan 03/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacı ...'e verilmesine, 2.000,00 TL'nin olay tarihi olan 03/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacı ...'e verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Mahkemece, hükmün gerekçesinde her ne kadar davacı anne babanın kusur oranı yüzde 10 olarak belirtilmiş ise de; anne babanın kusur oranı yüzde 30 olup tazminat miktarının buna göre hesaplandığı, gerekçeye zuhulen yüzde 10 olarak yazılmış olduğu anlaşılmış; bu husus, sonuca etkili görülmemiştir