muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2016, Karar No: 2011/9175, Tarih: 16.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2016 E.  ,  2011/9175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 115 ada 1 parsel sayılı 6670,36 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının davalı yararına oluşmadığını öne sürerek taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 115 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 25.10.2010 havale tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün ifrazı ile dere yatağı olarak tescil harici bırakılmasına, kalan bölümünün tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5512, Karar No: 2019/6858, Tarih: 01.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5512 E.  ,  2019/6858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sahte fatura düzenlemek suçundan beraat,

Vergi usul kanununa muhalefet suçundan mahkumiyet

... Pet.Ür.Mad.Yağ Taş.Tic.Ltd.Şti.'nin yetkili temsilcisi olan sanığın 2007, 2008 ve 2009 yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın, atılı suçu kabul etmediğini, 2007 yılının eylül ayında işini diğer ortağı ...'na resmen devrettiğini, devir işlemlerini noterden yaptığını, sahte fatura düzenlemesinin söz konusu olmadığını, 2007 yılının eylül ayında ceza evine girdiğini, 2008 yılının mayıs sonunda cezaevinden çıktığını, KDV beyannamelerini de kendisinin vermediğini, bu işlerle muhasebecisinin ilgilendiğini söylemesi; tanık olarak mahkeme huzurunda dinlenen ...'nun sanığın ceza evine girmesinden sonra şirketi devralmadığını, şirketle ilgili hiç bir resmi işlem yapmadığını söylemesi; Kemalpaşa Ceza İnfaz Kurumunun cevabi yazısına göre sanığın 20.09.2007 tarihin de ceza infaz kurumuna alındığı, 15/04/2008 tarihinde de şartlı tahliye ile ceza infaz kurumundan ayrıldığının bildirilmesi, vergi raporları ekinde bulunan 12/05/2008 ve 11/07/2008 tarihli yoklama tutanaklarında sanığın şirket müdürü sıfatıyla imzasının bulunması, sanığın şirketteki hisselerini 20/10/2008 tarihinde ...'ye devrettiğinin anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

2-Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Ba-Bs formlarında tespit edilen faturaları kullanan mükellefler hakkında vergi inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları kullanan mükelleflerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c)Faturaları kullanan mükelleflerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Tanık ...'nun yeniden dinlenilerek kendisinden sanığın ceza infaz kurumunda bulunduğu sırada işleri kimin idare ettiğinin, faturaların düzenlenilmesi, KDV beyanlarının verilmesi hususunda sanığın bir talimatı bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi,

5- Kabule göre; Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nin 53. Maddesinin uygulanılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 01.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15284, Karar No: 2014/21456, Tarih: 24.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/15284 E.  ,  2014/21456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinde, mahkemece davanın.... İş Mahkemesi'nin 2013/781 esas numaralı davası ile birleştirilmesine karar verildiği, kararın davalı tarafından temyiz edildiği, davalının temyiz talebinin 04/04/2014 tarih ve 2014/48 E – 2014/256 K sayılı ek karar ile reddedildiği anlaşılmıştır. Ek kararda özetle, birleştirme kararının tek başına temyizinin kabil olmadığı, esas hükümle birlikte temyiz edilebileceği belirtilmiştir. Davalı iş bu ek kararı da temyiz etmiştir.Mahkemece verilen ek kararın gerekçesinde de isabetli olarak belirtildiği üzere, birleştirme kararı tek başına temyiz edilemez, esas hükümle birlikte temyiz edilebilir. Bu nedenle, davalının temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek karar isabetli olup onanması gerekmiştir.

SONUÇ:

Davalının temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen 04/04/2014 tarih ve 2014/48 E – 2014/256 K sayılı EK KARARIN ONANMASINA, 24/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6645, Karar No: 2009/6890, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6645 E.  ,  2009/6890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, dava dışı yüklenici şirketin eser sözleşmesi ilişkisi bulunan davalı yararına yaptığını ileri sürdüğü işler nedeniyle düzenlenen faturaya dayalı yapılan ilâmsız icra takibi nedeniyle borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Yanlar arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmamaktadır. Davacı ile havuz ve makina dairesi malzeme ve işçiliği nedeniyle dava dışı ... Isı Sist. Tes. Ltd. Şti. arasında eser sözleşmesi yapılmıştır. Borçlar Kanunu’nun 163/I. maddesi uyarınca temlikin geçerliliği yazılı şekilde yapılmış olmasına bağlıdır. ... Isı Sist. Tes. Ltd. Şti.’nin davacı yöneticilikten faturaya dayalı alacağını davalıya temlik ettiğine dair açık ve yazılı beyanı bulunmamaktadır. Fatura arkasında yazılı “sitenize yapılan havuzun makine dairesi ve inşaat işlerinin bedelini ...’dan nakden tahsil ettim” şeklinde ve dava dışı şirket kaşesiyle yetkilisinin imzasını taşıyan ifadeler faturada yazılı alacağın temliki beyanı niteliğinde değildir.

Bu durumda davalının, gerek sözleşme ilişkisi bulunmaması, gerekse geçerli temlikin yapılmamış olması nedeniyle fatura bedelini takibe koymak ve davacıdan talep etme hakkı (alacaklı sıfatı) bulunmadığından davanın kabulü yerine yanlış değerlendirme sonucu reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1940, Karar No: 2019/2390, Tarih: 07.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/1940 E.  ,  2019/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nin 34/1 ve 230. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK'nin 308/7. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/815, Karar No: 2015/2049, Tarih: 01.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/815 E.  ,  2015/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ... Belediye Başkanının amcasının oğlu olduğunu, milletvekili ...'ın da halasının oğlu olduğunu ve onlar nezdinde hatırı sayıldığını söyledikten sonra bu duruma inanan katılanlara, devlet dairesinde işe yerleştireceği vaadinde bulunarak sözde yapacağı işlemler karşılığında katılanlardan para alarak haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanların aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında şikayetçiler ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle verilen hükümler ile şikayetçiler ..., ... ve ...'e yönelik eylemlerinden dolayı verilen hükümlerde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 158/2,43/1, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 12 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 158/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 43.maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılarak 6 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince, verilen 5 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması, sanığın, şikayetçi ... (Çuhadar'a) yönelik eyleminden dolayı verilen hükümde yer alan'' 5237 sayılı TCK'nın 158/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 10 gün adli para cezası karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine '' 5237 sayılı TCK'nın 158/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince, verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4851, Karar No: 2008/5955, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4851 E.  ,  2008/5955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili, işçi olan müvekkilinin alacağının imtiyazlı olduğunu belirterek sıra cetvelinin birinci sırasına kaydı gerekirken dördüncü sıraya kaydedildiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, alacağın, iflâsın açılmasından önceki bir yıldan daha önce doğduğu belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikâyet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 206’ncı maddesinin 4’üncü fıkrasının A bendi uyarınca “İşçilerin, ... ilişkisine dayanan ve iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş ihbar ve kıdem tazminatları dahil alacakları ile iflas nedeniyle ... ilişkisinin sona ermesi üzerine hak etmiş oldukları ihbar ve kıdem tazminatları” sıra cetvelinin 1’nci sırasına kaydedilir. Aynı maddenin son fıkrasının 3’üncü bendinde de bir ve ikinci sıradaki müddetlerin hesaplanmasında, alacak hakkında açılmış olan davanın devam ettiği sürenin dikkate alınmayacağı belirtilmiştir.

“Davanın devam ettiği süre” kavramı, davanın açıldığı tarihten sonuçlandığı tarihe kadar olan zaman kesitini ifade eder. Türk Medenî Usul Hukukunda davanın hangi tarihte açıldığına ilişkin hukukî düzenleme, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 178’nci maddesinde yer almaktadır. Bu hükme göre, dava, dava dilekçesinin mahkeme esas defterine kaydedildiği tarihte açılmış sayılır. Bilgisayar sistemine geçen hukuk ve ticaret mahkemelerinde; dava dilekçesinin Tevzi Bürosu bilgisayarına kayıt tarihi, davanın açıldığı tarihtir (Hukuk ve Ticaret Mahkemesi Yazı İşleri Yönetmeliği, m. 18/A,II). Davanın açıldığı tarihin belirlenmesinde somut olayın özelliğine göre ayrıca 6.2.1984 tarih ve 7/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının da dikkate alınması gerekir.

“Davanın devam ettiği süre” kavramında önemli bir husus da davanın sona erme tarihidir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu bağlamında, bir dava, ilke olarak, dava dilekçesi ile açılır ve mahkemece hakkında verilmiş olan kararın şeklî anlamda kesinleşmesi ile birlikte son bulur; bu zaman kesiti içerisinde hukuken derdest sayılır ( ..., S.: Medenî Usul Hukukunda Derdestlik İtirazı, ... 2007, s.55.). Mahkeme kararının şeklî anlamda kesinliğinden, o karara karşı artık olağan kanun yollarına başvurulamayacağı (temyiz, karar düzeltme) anlaşılır. Örneğin temyizi kabil olan kararlar kanun yoluna başvurma süresinin geçmesi ile şekli anlamda kesinleşir.

Somut olayda şikâyet edenin ... akdi 1.9.1999 tarihinde feshedilmiş olup, alacağı ile ilgili dava da 14.12.1999 tarihinde ... mahkemesinde açılmıştır. ... mahkemesi 20.4.2005 tarihinde kararını vermesine rağmen, dosya kapsamından bu kararın ne zaman kesinleştiği anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece yapılacak ...; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde şikâyet edenin alacak davasını açtığı ve bu dava sonucunda verilen kararın şekli anlamda kesinleştiği tarihleri belirleyerek, bu davanın devam ettiği sürenin mahsup edilmesi suretiyle, şikâyete konu alacağın 20.4.2006 tarihli iflâsın açılmasından önceki bir yıl içerisinde doğup doğmadığının tespitinden ibarettir. İcra ve İflâs Kanunu'nun 206’ncı maddesinin son fıkrasının 3’üncü bendi uyarınca, şikâyet edenin alacak davasının devam ettiği sürenin dikkate alınmaması suretiyle, yapılan yanlış hesaplama sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17414, Karar No: 2012/43914, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17414 E.  ,  2012/43914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında katılanlar ... ... ve ...'e yönelik dolandırıcılık eylemlerinden verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;sanık ...'un katılanlar ... ..., ...'e kendisini ... Fabrikasında müdür olarak tanıttığını ve işe aldıracağını söylediği, katılan ...'den 50,00 TL para, ... cep telefonu, katılan ...'den 35,00 TL, bu paraları sağlık raporu karşılığında aldığını söylediği şeklinde gerçekleşen eylemlerde, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mükerrir olan sanığın hakkında TCK 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., müştekiler ... ve ...'na yönelik eylemleri nedeniyle verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

Mükerrir olan sanığın hakkında TCK 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2)Sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., müştekiler ... ve ...'na yönelik eylemleri nedeniyle verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

Mükerrir olan sanığın hakkında TCK 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

a-Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;sanığın ...'nın önünde çerez satmakta olan katılan ...'ın yanında kendisini ...'da muhasebe müdürü olarak tanıtarak oturduğu, bu sırada bir müşterinin gelerek katılandan çerez aldığı ve karşılığında 50 TL para verdiği, katılanın 50 TL bozuk parası olmadığını farkeden sanığın ''ben bozdurup getiririm'' diyerek 50 TL parayı alarak kaçtığı, sanığın katılan ...'e de kendisini ... muhasebe müdürlüğünde personel şefi ve idari işler şefi olarak tanıttığı, güven telkin ettikten sonra ,katılana ''seni fabrikanın yemekhane bölümüne alırım'' diyerek bazı belgeler istediği, bu sırada kendi telefonunu çocuğunun suya düşürdüğünü söyleyerek katılana ait ... marka cep telefonunu alarak kaçtığı şeklindeki eylemlerin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde güveni kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarından karar verilmesi,

b-Sanık ...'un müştekiler ... ve ...'in babası olan ...'na kendisini ... Fabrikasında müdür olarak tanıttığını ve müşteki ...'den 30,00 TL para, müşteki ...'den de oğlu ...'i işe aldıracağını söyleyerek aynı olayla ilgili 30 TL para aldığı, bu paraları sağlık raporu karşılığında aldığını söylediği şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin tek olduğu ve zincirleme şeklinde gerçekleştiği, bu nedenle 5237 Sayılı TCK 157/1,43. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı suç kabul edilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.