muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6360, Karar No: 2024/179, Tarih: 16.01.2024

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.08.2022 tarihli ve 2022/103703 sayılı temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi veya erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dicle Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde "Mahkememizce yapılan yargılama sonucunda iddia, savunma, tanık beyanları, raporlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'ın Kıbrıs Türk Barış Komutanlığında birlikte askerlik görevini yaptığı arkadaşı katılan ... ile elindeki falçatayı sallayarak şakalaşmaya başladığı, katılanın kendisini falçata ile şaka yapmaması yönünde uyarmasına rağmen falçatayı sallamaya devam ettiği ve falçatının katılanın yüzüne denk gelerek yüzünde yaralanmaya sebebiyet verdiği, Mahkememizce Eskişehir Adli Tıp Kurumundan alınan raporlara göre, katılanın yüzündeki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzde sabit iz oluşturacak nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Mahkememizce kabul edilen bu oluş şekline, sanık ...'ın, katılanın kendisini uyarmasına rağmen, elindeki falçatayı katılana sallayarak şakalaşması sırasında, falçatanın katılanın yüzüne denk gelmesi sonucu katılan ...'ü taksirle yaraladığı sübut bulduğundan, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesi gereğince, suçun silahtan sayılan falçata ile işlenmiş olması, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alınarak, sanığın olayda tam kusurlu olması nazara alınarak, seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercihi ile alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle teştiden temel cezanın tayini suretiyle cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın şaka yapma amaçlı olarak katılana salladığı falçatanın, katılanın vücudunun herhangi bir yerine denk gelerek yaralanmasına sebebiyet vereceğini öngördüğü halde, şansına ve ustalığına güvenerek bu davranışını sürdürdüğü ve katılanın uyarısına rağmen falçatayı katılana doğru sallamaya devam ettiği ve bu eylemi neticesinde istemediği yaralanma sonucunun meydana gelmesine sebebiyet verdiği ve bu şekilde bilinçli taksirle hareket ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında verilen cezada TCK 21/3 maddesi gereğince takdiren 1/3 oranında artırım yapılmıştır.

Sanığın eylemi sebebiyle, katılanın yüzünde sabit iz kalmasına sebebiyet verdiğinden, TCK 89/1-d sanık hakkında hükmolunan cezanın yarı oranında artırım yapılmış, sanığın yargılamadaki olumlu davranışları lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek verilen cezasından 5237 sayılı TCK’nın 62.maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç ceza tayin edilmiştir.

Sanığın eylemi sebebiyle, katılanın yüzünde sabit iz kalmasına sebebiyet verdiğinden, TCK 89/1-d sanık hakkında hükmolunan cezanın yarı oranında artırım yapılmış, sanığın yargılamadaki olumlu davranışları lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek verilen cezasından 5237 sayılı TCK’nın 62.maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç ceza tayin edilmiştir.

Katılanın zararının karşılanmamış olması ve sanığın bir daha suç işlemeyeceği yönünde Mahkememizde olumlu kanaat oluşmaması sebebiyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, sanık hakkında seçenek yaptırımlardan Hapis Cezasının tercih edilmiş olması sebebiyle, TCK 50/2 maddesi gereğince Adli Para Cezasına çevrilemeyeceğinden, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına ve seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına ve sanığın cezanın ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceğine dair Mahkememizde olumlu kanaat oluşmamış olması sebebiyle hakkında hükmedilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir." denilmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece genel hükümlere göre yargılamaya devam edilmesine karar verilmiştir.

3. Sanık aşamalardaki savunmasında şaka amacıyla elindeki falçatayı salladığı sırada katılanı yaraladığını, herhangi bir kastı bulunmadığını, beraatini istediğini belirtmiş ve 17.06.2015 tarihli duruşmada maddi durumu iyi olmaması nedeniyle katılana herhangi bir ödeme yapmadığını ve ileride de ödeme yapamayacağını beyan etmiştir.

4. Katılan aşamalardaki beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu, 5.000,00 TL zararı olduğunu, sanığın zararını gidermediğini beyan etmiştir.

5. Adli Tıp Kurumu Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 19.02.2016 tarihli raporunda ve Girne Asker Hastanesi Baştabipliği tarafından 05.02.2013 tarihinde düzenlenen kati raporda sanığın yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olduğu bildirilmiştir.

6. Tanıklar İbrahim Halil Y. ve Sercan A.'nın beyanları dosya içerisinde yer almaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemece olayın kabulünde ve verilen ceza miktarında herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

5. Adli Tıp Kurumu Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 19.02.2016 tarihli raporunda ve Girne Asker Hastanesi Baştabipliği tarafından 05.02.2013 tarihinde düzenlenen kati raporda sanığın yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olduğu bildirilmiştir.

6. Tanıklar İbrahim Halil Y. ve Sercan A.'nın beyanları dosya içerisinde yer almaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemece olayın kabulünde ve verilen ceza miktarında herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Katılanın 5.000,00 TL zararının olduğunu bildirmesi üzerine sanığın zararı gideremeyeceğine yönelik beyanı göz önünde bulundurulduğunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

3. 5237 sayılı Kanun'un "hapis cezasının ertelenmesi" başlıklı 51 inci maddesinde yer alan;

"İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir... Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin;

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,

b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması,

Gerekir." şeklindeki düzenleme uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanmasının hakimin takdir yetkisi içerisinde bulunmaktadır. Bu kapsamda mahkemece erteleme hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışıldıktan sonra "sanığın cezanın ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceğine dair Mahkememizde olumlu kanaat oluşmamış olması sebebiyle" şeklindeki gerekçe ile uygulanmamasına karar verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerel mahkeme kararında bu hususlarda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Dicle Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli, 2022/153 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bilinçli taksir hükümleri uyarınca artırım yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un "22 inci maddesinin üçüncü fıkrası" yerine hatalı olarak "21 inci maddesinin üçüncü fıkrası" şeklinde gösterilmesi ve yüzde sabit iz nedeniyle artırım yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin "ikinci fıkrasının (d) bendi" yerine hatalı olarak "birinci fıkrasının (d) bendi" olarak gösterilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 5 numaralı bentte açıklanan nedenle Dicle Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli, 2022/153 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan "TCK 21/3 maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası" ibaresinin eklenmesi ve 3 numaralı bendinde yer alan "TCK 89/1-d" ibaresinin çıkarılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10590, Karar No: 2011/12059, Tarih: 05.07.2011

4. Ceza Dairesi 2009/10590 E., 2011/12059 K.

**4. Ceza Dairesi 2009/10590 E., 2011/12059 K.**

**- RUHSATSIZ İNŞAAT**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 184 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın zemin üstü ve birinci kat ruhsatsız inşaatıyla ilgili olarak 04/03/2005 tarihinde tutanak düzenlendikten sonra, 31/03/2005 tarihinde aynı inşaata devam edip 2. katı çıkması nedeniyle yeni tutanak düzenlendiği, birinci tutanak ile ilgili davanın 30/11/2005 tarihinde açılıp iddianamede 31/03/2005 tarihli tutanaktan söz edilmediği, bu nedenle de sonradan düzenlenen iddianamedeki eylemin birinci iddianamedeki eylemden farklı olduğu gözetilerek, ilk açılan dava neticesi TCK.nun 184/1, 62. maddelerinden verilen ve kesinleşen cezada TCK.nun 43/1. maddesiyle yapılacak arttırım miktarı kadar cezaya hükmedilmesi gerekirken, bu hususta kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi;

Yasaya aykırı ve katılan G…

… B…

… B…

… vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/07/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/63, Karar No: 2015/3887, Tarih: 25.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/63 E.  ,  2015/3887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, .... İcra Müdürlüğünün 2013/9837 sayılı dosyasında hacizli menkullerin 3 grup halinde satışa çıkarıldığı, bir ve ikinci gruptakilerin 3. kişilere, üçüncü grup menkullerin ise alacağa mahsuben taraflarına ihale olduğu, menkullerin tamamının 11/03/2014 tarihinde fabrika sahibi müvekkillerinin babası ...'ya yediemin olarak bırakıldığı resen günlük 400,00 yedieminlik ücreti taktir edildiği, 21/05/2014 tarihinde 3. grup ofis malzemelerinden müteşekkil mallardan doyalı yedieminlik ücreti istemediğini beyan edildiği, 2. grup menkuller yönünden yedieminlik ücreti istemediğine dair beyanın bulunmadığı halde icra müdürlüğünce 2. grup menkulleri için yedieminlik ücreti istemediğine dair beyanın tüm dosyaya sirayet ettirilerek sıra cetveli düzenlemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, yediemin ... 'ya söz konusu mallar ile ilgili olarak yedieminlik ücreti hesaplanmaması ve verilememesine dair kararı iptali 1. ve 2. grup mallar ile ilgili olarak ise sıra cetveli ile ilgili şikayetlerinin bulunmadığını ileri sürerek düzenlenen sıra cetveline dair itirazının kabulünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takip dosyasında borçlu sıfatına sahip olduklarından davada taraf olmadıklarını, davacının dava açmakta hukuki menfaati bulunmadığını, yedieminlik ücretinden dolayı sıra cetvelinin iptalinin mümkün olamayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, .... İcra Müdürlüğünce düzenlenen menkullerin satışına yönelik sıra cetvelinde 2 ve 3 nolu menkullerin haczinin 24/12/2013 tarihinde gerçekleştirildiği, bu tarihli haciz tutanağının tetkikinde ise yediemin ... imzası bulunduğu, ...'ya yönelik beyan bulunmadığı gibi yedieminlik ücreti talebi ve ya istenmediğine daire de kayıt bulunmadığı, 24/12/2013 tarihli haczedilen menkullere dair yedieminlik ücreti hesaplanmamış olmasının usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, yediemin ücretinin ödenmemesinden kaynaklanmakta olup 11.03.2014 tarihli haciz tutanağının incelenmesinde haczedilen malların yediemin ...'ya teslim edildiği, davada aktif dava ehliyetinin ...'ya ait olduğu, davacı ...'un avukat olmayıp yediemini temsil etme yetkisi de bulunmadığna göre, davanın aktif dava ehliyeti bulunmaması nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6808, Karar No: 2014/3629, Tarih: 19.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6808 E.  ,  2014/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2010/323568

MAHKEMESİ : İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10.06.2010

NUMARASI : 2010/163 Esas, 2010/554 Karar

SUÇ : Müstehcenlik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından, sanığın hükümden sonra 10.03.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, mahallinde sanığın gerçekten ölüp ölmediği araştırıldıktan sonra TCK.nın 64. maddesi gereğince mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22987, Karar No: 2019/5316, Tarih: 25.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/22987 E.  ,  2019/5316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu; ...... mahallesi 27881 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaza yeşil alan düzenlemesi,...... yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı ve proje bütünlüğü gözönüne alınarak imar planında “semt spor sahası” alanında kalan, davacının murisi...... hissesinin karşılığı olan 89 m²'lik kısmında davacının miras payına göre tamamının bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arsa niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, dava konusu taşınmazın el atmadan önce ne şekilde kullanıldığı, ayrıca civar taşınmazların ecrimisil istenilen dönemdeki kullanma biçimleri araştırılarak, bu kullanma şekillerine uygun kira sözleşmelerinin taraflardan ibrazı istenmeli, ayrıca bilirkişilerin re'sen bulacakları emsaller de dikkate alınmak suretiyle, taşınmazın ilk dönem (davacının dava dilekçesinde beş yıllık ecrimisil talebi de dikkate alınarak) getirebileceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için, ÜFE'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeden yazılı şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5537, Karar No: 2014/11613, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5537 E.  ,  2014/11613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı/karşı davalı ... vekiline ve davalı ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı/karşı davacı ... vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı/karşı davalı ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19406, Karar No: 2017/7, Tarih: 16.01.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/19406 E.  ,  2017/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihi 19.03.2016 olduğu halde 20.03.2016 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ... ve müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, sanık ... ...'ın mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlık suçlarından tutuklulukta geçirdiği süre ve 5275 sayılı CGTİHK'nın 105/A maddesi de gözetilerek başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse TAHLİYESİNE, tahliyesi için ... Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 16.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.