muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4992, Karar No: 2023/3639, Tarih: 02.11.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile , peşin ve sabit ödemeli ortağın genel kurullarda kooperatifin kuruluşundan itibaren ortak olan üyelerden bir farkının olmadığı, onlar gibi genel kurullarda oy kullanabileceği, hazirun cetvelinde Bakanlık temsilcisinin imzasının bulunduğu, bu durumda temsilcinin vekaleten katılanlara ait vekalet yazısını gördüğünün kabulü gerektiği, bakanlık temsilci raporuna göre 25 ortağın katılım sağladığı, bu durumda 1/4 oranındaki yeterlilik şartının yerine getirilmiş olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde ; istinaf dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kooperatif genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu 53. maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1664, Karar No: 2018/3539, Tarih: 07.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1664 E.  ,  2018/3539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.09.2008 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil, olmazsa tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı ... iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalı kooperatife ait, 12091 ada 2 parselde kayıtlı arsa üzerine konut yapmak üzere davalılarca kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, inşaatın bir takım eksikliklerle bitirilmiş olduğunu, bu arada yükleniciye düşen dairelerin davacılara satıldığını, bir kısım dairelerde oturulmaya başlandığını, arsa sahibi kooperatifin ... kaydı devri ve tescile yanaşmadığını, davaya konu dairelerin davalı kooperatif adına olan ... kaydının iptali ile her bir dairenin satın alan davacı adına tesciline, iptal ve tescil mümkün olmaz ise, dairelerin dava tarihindeki değerleri tespit edilerek, her bir dairenin sözleşme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ayrı ayrı ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalılar hakkındaki ... iptali ve tescil davasının ve davalı Kooperatif hakkındaki alacak davasının reddine, Davacı ... Güneş için 90.000,00-TL, ... için 80.000,00-TL, ... için 80.000,00-TL, ... için 90.000,00-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalı ...İnşaattan alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine, davacı Selahattin Aktaş tarafından açılan alacak davasının reddine karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece davalılar hakkındaki ... iptali ve tescil davasının ve davalı Kooperatif hakkındaki alacak davasının reddine, Davacı ... Güneş için 90.000,00-TL, ... için 80.000,00-TL, ... için 80.000,00-TL, ... için 90.000,00-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalı ...İnşaattan alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine, davacı Selahattin Aktaş tarafından açılan alacak davasının reddine karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kural olarak: davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz. Davalılar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesi ... 26. Asliye Hukuk Mahkemesi 2006/210 Esas sayılı dosyası ile feshedilmiştir.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, bir kısım davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Bir kısım davacılar vekilinin davacı Selahattin Aktaş yönünden temyizine gelince; dosya kapsamında bulunan 29.05.2005 tarihli sözleşme ile davacı Selahattin Aktaş'ın 15/A blok 3 numaralı bağımsız bölümü 46.000 TL'ye almak üzere davalı yüklenici ile anlaştığı, 34.500 TL'sini peşin verdiği, kalan bedelin ise dairenin tesliminde vereceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davacı Selahattin Aktaş'ın daire bedeline ilişkin kısmi ödemesinin davalı Güpüroğlu Tekstil ve Giyim San. Ltd Şti'den dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken davacı Selahattin Aktaş yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/744, Karar No: 2019/3219, Tarih: 21.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/744 E.  ,  2019/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tanıma ve Tenfiz

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, yabancı mahkemece verilen boşanma kararının tanınmasını istemiş, ilk derece mahkemesince "Dosyaya sunulan yabancı mahkeme kararının kesinleştiğini gösteren belgelerin MÖHUK 53. maddede belirtilen koşulları taşımadığı, kesinleşme şerhinin e-postaya cevap olarak yabancı mahkemenin katibi tarafından düzenlendiği ve kararın aslı veya mahkemece onaylanmış aslı gibidir suretinin ekli olmadığı anlaşıldığından davanın reddine" karar verilmiş, davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından, istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanını kabulü ile yabancı mahkeme ilamının tanınmasına karar verilmiş olup, bu karara karşı davalı tarafça temyiz yoluna başvurulmuştur.

Türk Milletlerarası Özel Hukukunda, yabancı mahkemelerin hukuk davalarına ilişkin olarak verdikleri ve o devletin kanunlarına göre kesinleşmiş bulunan ilamların tenfizi ve tanınmasına ilişkin davalarda; tenfız dilekçesine, yabancı mahkeme ilamının o ülke makamlarınca usulen onanmış aslı veya ilamı veren yargı organı tarafından onanmış örneği ve onanmış tercümesinin; ilamın kesinleştiğini gösteren ve o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı veya belge ile onanmış tercümesinin eklenmesi zorunludur. Bu belgelerde eksiklik varsa yargılama sırasında tamamlanması mümkündür. Davacı tarafından yabancı mahkeme ilamının kesinleştiğini gösteren ve o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı veya belge ile onanmış tercümesinin dosyaya sunulmadığı, ilamın apostille şerhini içeren 4.sayfasında ise, bu karara karşı temyiz başvurusunun yapılmadığının belirtilmesinin yeterli olmadığı gibi, mahkeme katibi tarafından imzalanarak, e-posta ile avukata gönderilen iletinin ilamın kesinleştiğini gösteren ve o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı veya belge niteliğinde olmadığı ve bu haliyle, yabancı mahkeme kararının tanımaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. O halde davacıya, tanınması talep edilen yabancı mahkemece verilen ilamın kesinleştiğini gösteren ve o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı veya belge sunması için uygun süre verilmeli, eksiklik tamamlandığı takdirde, tanıma talebinin 5718 sayılı Yasanın 58/1. maddesinde gösterilen şartları incelenip, hasıl olacak sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin, 27.11.2018 tarih, 2018/3174 esas ve 2018/3975 karar sayılı kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 21.03.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/9073, Karar No: 2006/10390, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9073 E.  ,  2006/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiş isede davacı vekilinin 10.10.2006 tarihli dilekçesi ile davadan faragat ettiğini bildirmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davalı vekili hükmü temyiz ettikten sonra, davacı vekili Av. ...'un 10.10.2006 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiği ve vekalatnamesinde feragat yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından vaki feragatla ilgili bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler karşısında hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 06.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2809, Karar No: 2015/14248, Tarih: 27.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/2809 E.  ,  2015/14248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİLAS KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2014/182-2014/352

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında B. Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda Ayşe ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan eski 20 parsel sayılı 15200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 106 ada 14 parsel numarasıyla ve 14.995,44 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında davalılara ait 106 ada 14 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azalmasına rağmen dere yatağına doğru genişletilerek sınırlarının değiştirildiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 106 ada 14 sayılı parselin uygulama tespiti gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

26.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8144, Karar No: 2011/7839, Tarih: 04.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/8144 E.  ,  2011/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd.leri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... AŞ aleyhine 14/06/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, elektrik çarpması nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece verilen ilk kararda istem reddedilmiştir. Kararı, davacılar temyiz etmiş, Dairemizce “…Dosya içeriğinden; dava dışı İsa Keskin’ e ait olup karayolu yakınında bulunan taşınmazdaki anızın yakıldığı, yangının etkisi ile aynı taşınmazda bulunan ahşap elektrik direğinin toprağa yakın bölümünün yanması nedeniyle ahşap direğin yere doğru eğildiği, ahşap direk üzerindeki elektrik tellerinin toprak yüzeyine 5 cm kadar yaklaştığı, elektrik tellerinin bulunduğu taşınmazdan geçen 10 yaşındaki desteğin elektrik akımına kapılarak…. ağır yaralandığı ve tedavi gördüğü hastaneden çıkartıldıktan kısa bir süre sonra da yaşamını yitirdiği anlaşılmaktadır. Elektrik kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği’nde, kırsal kesimde bulunan olay yerinde elektrik akımının ahşap direk üzerinden taşınmasını yasaklayan bir düzenleme bulunmamakta ise de…,elektrik akımının ahşap direk üzerinden taşınmasının tehlike yarattığı ve bu durumun ölüm olayının meydana gelmesine katkıda bulunduğu kabul edilerek, davalının tehlike sorumluluğu nedeniyle sorumlu tutulması gerekir. Yerel mahkemece açıklanan olgular ve desteğin olaydan bir süre sonra tedavi gördüğü hastaneden çıkartılarak götürüldüğü evde yaşamını yitirdiği de gözetilerek, belirlenecek zarardan davalının sorumlu tutulmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden…” gerekçesi ile karar bozulmuştur. Yerel mahkemece bozma kararına uyularak yargılamaya devam olunmuş, destekten yoksun kalma zararının belirlenmesi amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve yargılama sonucunda davacıların maddi tazminat istemleri aynen kabul edilmiş, manevi tazminat istemlerinin ise bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ile davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece bozmaya uyulmuş, olayda tehlike sorumluluğu bulunan davalı zarardan sorumlu tutulmuş, ancak bozma kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Dairemizin bozma kararında açıklandığı üzere, davalının sorumlu tutulacağı tazminat miktarları belirlenirken, davalının sorumluluğunun tehlike sorumluğu olması, ölüm olayının ve davacıların uğradığı zararın tamamının davalının eyleminden kaynaklanmamış olması ile desteğin olaydan bir süre sonra tedavi gördüğü hastaneden çıkartılarak götürüldüğü evde yaşamını yitirmesi olguları gözetilerek Borçlar Yasası’nın 43. ve 44. maddeleri uyarınca yapılacak değerlendirmeye göre tazminatlardan uygun oranda bir indirim yapılması gerekirken bu yön üzerinde durulmadan ve uyulan bozma kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden zararın tamamından davalının sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; davalının öteki temyiz itirazları ile davacıların tüm temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10878, Karar No: 2024/4754, Tarih: 30.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/10878 E.  ,  2024/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/598 E., 2021/540 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kanun iadesi sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebepleri; suça sürüklenen çocuk hakkında erteleme kararı verilmesi gerektiğine ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiği belirtilerek hükmün bozulması istemine ilişkindir.

II.OLAY VE OLGULAR

1.24.07.2014 tarihinde suça sürüklenen çocuğun muavin olarak bulunduğu yolcu otobüsünde, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, bagaj kısmında dört adet poşet içerisindeki toplam 199 karton bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk kanun iadesi öncesinde aşamalardaki savunmasında; suça konu sigaraların kendisine ait olduğunu, satmak amacıyla bulundurduğunu, kanun iadesi sonrasında ise önceki savunmalarını tekrar ederek, suça konu sigaraların gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmiştir.

3.Suça konu sigaraların bandrolsüz ve gümrük kaçağı olduğuna dair bilirkişi beyanı dava dosyasında mevcuttur.

4.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

III.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.

IV.KARAR

IV.KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenlerle, Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2020/598 Esas, 2021/540 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13800, Karar No: 2020/10850, Tarih: 19.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13800 E.  ,  2020/10850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.10.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 09.09.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun etrafı çinko perdelerle kapalı iş yerinden bir adet kantar çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde hırsızlık suçu için için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımının, suçun işlendiği tarih olan 01.09.2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/726, Karar No: 2012/3356, Tarih: 04.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/726 E.  ,  2012/3356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Mahkemece sıra cetveline itiraz (kayıt kabul) talebi hakkında verilen karar, hükmü temyiz eden davalı iflas idaresi temsilcisine 23.11.2011 tarihinde, davacı vekiline 24.11.2011 tarihinde tebliğ edildiği halde temyiz dilekçesi İİK'nun 164. maddede öngörülen 10 günlük yasal süre geçtikten sonra 08.12.2011 ve 09.12.2011 tarihinde verilmiştir. Davalı iflas idaresi temsilcisinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı iflas idaresi temsilcisi ve davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, davalının peşin alınan harcının istek halinde iadesine, 04.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.