muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1055, Karar No: 2019/6281, Tarih: 24.12.2019

Sulh ve İbra Anlaşmasının “...’nin Yükümlülükleri” başlıklı III. 2. maddesinin (b) bendinde; davacı, taraflar arasındaki sözleşme ve buna ek protokoller ile bunlara konu her türlü ilişki nedeniyle ...’den başkaca bir hak ve alacağı olmadığını, 26/12/2006 tarih ve 2543 sayılı yazı ile talep ettiği 207.704,32 YTL faiz alacağı da dahil olmak üzere ...’den 1. maddede 3 başlık halinde sıralanan toplam 630.000,00 YTL dışında başkaca bir hak ve alacak talebinde bulunmayacağını kabul etmiştir.

Sulh ve İbra Anlaşmasının “İbralaşma” başlıklı IV. maddesinde; taraflar, ayrı bir ihbar, ihtar ve karar almaya gerek kalmaksızın, karşılıklı olarak ve gayri kabili rücu olmak üzere birbirlerini en geniş anlamı ile ibra ettiklerini, birbirlerinden başkaca bir hak ve alacakları kalmadığını, birbirlerine karşı 22/05/1995 tarihli sözleşme ve ek protokoller nedeniyle bir daha dava açmayacaklarını, takip yapmayacaklarını kabul etmişler ve birbirlerini ibra etmişlerdir.

Somut olayda; dosya kapsamında bulunan davacı ile davaya konu rödovans sözleşmesi ve ek protokolün tarafı olan dava dışı ... şirketi arasında düzenlemiş olan 03/02/2007 tarihli “22/05/1995 tarihli ve Ek Sözleşmelerden Doğan İhtilafların Sulhen Sonuçlandırılması ve Tarafların İbralaşmasına İlişkin Anlaşma” nın konu kısmı ile tarafların yükümlülüklerine ilişkin yukarıda açıklanan “III. 1 ve III. 2” maddelerinden ... şirketi ile davacı arasındaki tüm alacakların, dava dışı şirketin sigortacısı tarafından bankaya yatırılan paranın 630.000,00 YTL'lik kısmından tahsil edileceği ve tarafların başkaca bir hak ve alacaklarının bulunmadığının kararlaştırıldığı anlaşılmakla; her ne kadar davalılardan ... ve vefatı üzerine mirasçıları davaya dahil edilen ... navlun ödemesi nedeniyle görevi kötüye kullanmaktan mahkum edilmiş iseler de, borç ödenmekle sakıt olduğundan, artık müteselsil sorumlu bu görevliler dahil tüm davalılar yönünden sona ermiş olup, navlun ödemesine dayanak 06/07/1998 tarihli Ek Protokol de dava tarihinden önce yapılmış olduğundan, mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan ... ile ... ve diğerleri yararına takdir olunan 26.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20136, Karar No: 2024/1345, Tarih: 05.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/20136 E.  ,  2024/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1974 E., 2019/674 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, sanık müdafiinin anılan Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunmadığı, ancak 7188 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce 31.05.2019 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği sanık ve müdafiinin hükmün temyiz edildiğine olan güvenleri nedeni ile anılan Kanun yürürlüğe girmesinden sonra yeni bir temyiz dilekçesi vermedikleri gözetilerek, hükme yönelik temyizin geçerli olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2018 tarihli ve 2017/421 Esas, 2018/551 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda;

2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2018/1974 Esas, 2019/674 sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü ve 220 nci maddesinin yedinci fıkraları yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Tanık anlatımlarına göre sanığın iş bu yapının ahlak hareketi olarak tanımlandığı dönemdeki sohbet adı verilen toplantılarına katıldığına, bu durumun suç sayılamayacağına,

2. Sanığın Bank Asyada hesabının bulunmasının atılı suçun delili olamayacağına, katılım hesaplarını vadesinden önce kapatmasından da anlaşılacağı üzere örgüte yardım kastının bulunmadığına,

3.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

4. Atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin yeterli delil elde edilemediğine,

5. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukukî mahiyeti Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas ve 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukukî mahiyeti Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas ve 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi; örgütün amacını benimseyen, hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği; örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi, örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ; canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı terör örgütene üye olma suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.).

Örgüt üyesinin örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28,).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; "örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK'nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242 ve karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Dairemizin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında; örgütün nihai amacını bildiği, örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde herhangi bir delil bulunmayan sanık hakkında; tanıkların sanığın sohbetlere katıldığına ilişkin beyanlarının örgütün operasyonel eylemlerinden önce olduğu, mahkeme kabulünde yer alan ve dosya kapsamına yansıyan deliller itibariyle örgütün finansal kaynağı olarak kabul edilen Bank Asyadaki hesap hareketlerinin incelenmesinden, sanığın hesabına yapmış olduğu para yatırma ve katılım hesabı açma işlemlerinin örgüt liderinin ikinci çağrı döneminden önce olduğu ve vadesinden önce hesabını kapattığı, para yatırma işlemlerinin örgüt liderinin talimatı ile olmayıp, rutin olarak değerlendirildiği, dernek üyeliğinin ise sanığın konum ve kişisel özellikleri de gözetildiğine, sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini gösteren faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceğinin anlaşılması karşısında;

örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2018/1974 Esas, 2019/674 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23428, Karar No: 2018/487, Tarih: 17.01.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/23428 E.  ,  2018/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan yapılan yargılama sonunda beraat'e dair hükmün, katılan Maliye Hazinesinin temyiz talebinin reddine dair Dairemizin 04.06.2015 tarih ve 2015/8218 esas, 2015/18319 karar sayılı kararının Ceza Cenel Kurulu'nun 2016/8...1443 esas, 2017/203 sayılı kararı ile kaldırılması üzerine dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonunda gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mera parseline ve yol boşluğuna ev, ahır, kümes, depo yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğu gerekçesiyle tek suçtan açılan kamu davasında mera parseline tecavüzde bulunmak ve yol boşluğuna tecavüzde bulunmaktan ayrı ayrı beraat hükümleri kurulduğu, Dairemizce mera parseline tecavüzde bulunduğu anlaşılan sanık hakkında bozma kararı verildiği, dosya kapsamında sanığın yol boşluğu ile meraya tecavüzlerinin farklı zamanlarda işlediğine ilişkin bir delil bulunmadığı eyleminin hukuki anlamda tek fiil oluşturduğu, sanığın yol boşluğuna tecavüz eyleminin meraya tecavüzden verilen bozma ilamı kapsamında değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3703, Karar No: 2007/4602, Tarih: 19.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3703 E.  ,  2007/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 04.07.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda murise ait isim, baba ismi ve doğum tarihi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 20.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, dava konusu 121 parsel sayılı taşınmaz maliki murisi babasının kayıtta ... yazılı isminin "...", ... yazılı baba isminin "...", 1335 olan doğum tarihinin de "1923" olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkeme, tapuda murise ait isim ve baba ismi düzeltilmesi isteminin kabulüne, doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin talebin ise reddine karar vermiş, hükmü davalı ... Sicil Müdürlüğü temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı ... Sicil Müdürlüğünün diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiştir. Davacı kısmen haklı çıktığından hüküm altına alınan kısım dışındaki istemin reddi nedeniyle kendisini vekille temyiz ettiren davalı idare yararına vekalet ücreti takdiri gerekir. Mahkemece, davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi bozma nedeni ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince hükme 6. bent olarak "Avukatlık Ücreti Tarifesi gereğince davalı yararına 450. 00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.04.2007 tarihinde oybirilği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/829, Karar No: 2012/7757, Tarih: 12.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/829 E.  ,  2012/7757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ksımen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3503, Karar No: 2023/4449, Tarih: 21.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/3503 E.  ,  2023/4449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2953 E., 2019/2404 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs ve azmettirme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği kesin oldukları anlaşılmış ise de; katılan vekilinin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunması nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 sayılı kararı uyarınca hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.07.2018 tarihli, 2018/230 Esas ve 2018/239 Karar sayılı kararı;

a. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme eyleminden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine,

b. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.11.2019 Tarihli ve 2018/2953 Esas, 2019/2404 Karar Sayılı Kararı;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ile sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin Temyiz İstemi; sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesi gerektiğine, sanık ...'ın eylemi diğer sanık ...'nin azmettirmesi sonucu işlediğinden iki sanığın da öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin Temyiz İstemi; karşı tarafın saldırısı üzerine kendini koruduğuna, meşru savunma koşulları oluştuğuna, haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü