muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6312, Karar No: 2013/9442, Tarih: 09.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/6312 E.  ,  2013/9442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.12.2010 tarih ve 2005/1050-2010/713 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... vekili ile Müflis Sevil Boru Profil San. A.Ş. İflas İdaresi vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.05.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ve davalılardan ..., ... ve Tasfiye Halinde Eskapsan Eskişehir Kaplama ve Kereste San. Tic. A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, bu ve birleşen davalarda, davalılardan Coil Export Ltd.'in 05.07.1995 tarihinde müvekkili bankaya kredi başvurusunda bulunduğunu, hesap açılışında alınan "Lehtar Sahibinin Kimliğinin Doğrulanması" (Verification of The Beneficial Owner's Identity) başlıklı 05.07.1995 tarihli belgede, lehtarın ... olduğunun belirtildiğini, 10.01.2001 tarihinde müvekkili şirketle müşterisi Coil Export Ltd. arasında kredi sözleşmesi imzalandığını, diğer davalıların da bu sözleşmede müteselsil kefil sıfatıyla yer aldıklarını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine keşide edilen 24.08.2004 tarihli ihtarname ile hesabın kat edildiğini, 30.07.2004 tarihi itibariyle toplam 4.457.580,22 USD borcun üç gün içinde

ödenmesinin ihtar edildiğini, davalılardan Ahmet Perinç'in ise müvekkili bankaya ipotekler verdiğini, davalıların kredi borçlarını ödememeleri üzerine davalı ... Ltd.’nin müvekkili şirkete Sevil Boru Profil San. ve Tic. A.Ş.'nin keşidecisi, ...'in de avalisti olduğu 23/07/2004 vade tarihli 5.500.000 USD'lik bir senet verdiğini ileri sürerek, asıl davada şimdilik 500.000 USD’nin, birleşen davada ise 3.957.580,22 USD’nin davalılardan akdi temerrüt faizi ile birlikte müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, asıl ve birleşen davaların reddini savunmuştur.

Davalılar vekilleri, asıl ve birleşen davaların reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl ve birleşen davada davalılarından Sevil Boru Profil San ve Tic. A.Ş.’nin 18.12.2007 tarihinde iflas ettiği anlaşıldığından, iflas tarihi itibari ile davacı alacağı olan 4.865.442,76 USD’nin iflas masasına kayıt ve kabulüne, diğer davalılar yönünden açılan davanın kabulü ile asıl davada 500.000,00 USD’nin dava tarihinden itibaren sözleşmenin 8. maddesinde belirtilen %2,685 oranında temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, birleşen davada 3.957.580,22 USD.’nin 21.07.2004 hesap kat tarihinden temerrüt tarihlerine kadar %1,79 cari faiz oranı, temerrüt tarihlerinden itibaren sözleşmenin 8. maddesinde belirtilen %2,685 temerrüt faiz oranı uygulanmak sureti ile davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekili ile Müflis Sevil Boru Profil San. A.Ş. İflas İdaresi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekili ile Müflis Sevil Boru Profil San. A.Ş. İflas İdaresi vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı Müflis Sevil Boru Profil San A.Ş.’nin 22.08.2000 tarihli imza sirkülerinin incelenmesinden, dava konusu 10.01.2001 tarihli genel kredi sözleşmesinin imza tarihinde, anılan şirketin menkul ve gayrimenkul mallarının satılması ve rehin ve ipotek alınıp verilmesi işlemlerinin dışında, ..., ...ve Ü. ...’nın münferit imzaları ile temsil edildiğinin anlaşılmasına ve davalılar ... ve ... vekilince 05.07.1995 tarihli Genel Teminat ve Devir Sözleşmesinin 6. maddesi uyarınca, uyuşmazlığın İsviçre Yasaları’na tabi olduğu ve yargılama yetkisinin Cenevre’de kullanılması gerektiği savunulmuşsa da, anılan sözleşmenin davacı ile davalılardan sadece Coil Ltd. tarafından imzalanması, diğer bir deyişle mümeyyiz davalıların anılan sözleşmeye taraf olmaması nedeniyle bu savunmanın dinlenmesi mümkün olmadığı gibi, anılan maddenin devam eden cümlesinde, davacı Bankanın müşteriyi başka ülkedeki veya kendi ülkesindeki yetkili bir mahkemede dava edebileceğinin belirtilmesi ve mümeyyiz davalıların da imzasının bulunduğu 10.01.2001 tarihli genel kredi sözleşmesinin 45. maddesinde, bu sözleşmeden kaynaklanan uyuşmazlıklarda ... İcra Müdürlüklerinin ve Mahkemelerinin yetkili olduğunun bildirilmesi karşısında dahi bu savunmanın dinlenmesinin mümkün bulunmamasına, yine anılan davalılar vekilince, dava konusu genel kredi sözleşmesindeki imzaların müvekkillerine ait olmadığı savunulmuşsa da, davalı ...’in 10.08.2004 tarihli ihtarnamesindeki ve 14.07.2004 tarihli yazısındaki beyanlarından, dava konusu kredi sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olduğunun ikrar edildiğinin açıkça anlaşılmasına, ... 4. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2004/1240 E.-2006/993 K. sayılı dava dosyasında imza incelemesi yaptırılan belgenin ise 23.07.2004 vade tarihli bir bono olup, davacı ...’in imza itirazının da mahkemece kabul edilmemesine göre, davalı Müflis Sevil Boru Profil San A.Ş. iflas İdaresi vekili ile davalı ... vekilinin tüm ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl ve birleşen davalar, banka kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Yukarıdaki bentte de belirtildiği üzere, mümeyyiz davalılar vekilince dava konusu genel kredi sözleşmesindeki imzaların müvekkillerine ait olmadığı savunulmuş, mahkemece bu konuda bir imza incelemesi yaptırılmamıştır. Oysa yine yukarıda belirtilen ihtarname ve yazı nedeniyle davalı ... yönünden imza incelemesinin yaptırılmasına gerek yoksa da, davalı ... yönünden bu türden bir belgenin dosyaya sunulmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki bentte de belirtildiği üzere, mümeyyiz davalılar vekilince dava konusu genel kredi sözleşmesindeki imzaların müvekkillerine ait olmadığı savunulmuş, mahkemece bu konuda bir imza incelemesi yaptırılmamıştır. Oysa yine yukarıda belirtilen ihtarname ve yazı nedeniyle davalı ... yönünden imza incelemesinin yaptırılmasına gerek yoksa da, davalı ... yönünden bu türden bir belgenin dosyaya sunulmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında mahkemece, dava konusu 10.01.2001 tarihli genel kredi sözleşmesindeki imzanın davalılardan ...’e ait olup olmadığı konusunda imza incelemesi yaptırılmadan ve neden imza incelemesine gerek duyulmadığı karar yerinde belirtilmeden, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Ancak, mümeyyiz davalılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinde mahkeme kararının sadece asıl dava yönünden bozulması talep edildiğinden hükmün açıklanan gerekçeyle ve asıl dava yönünden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Müflis Sevil Boru Profil San A.Ş. iflas İdaresi vekili ile davalı ... vekilinin tüm ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararın, sadece asıl dava yönünden, davalı ... yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılar ... vee Müflis Sevil Boru Profil San. ve Tic. A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı ...'e verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 30,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davlaı Müflis Sevil Boru Profil San. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 372.365,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1417, Karar No: 2012/6843, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1417 E.  ,  2012/6843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverenlere ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit isteminin kısmen kabulüne, işçilik alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan Hacınuhlu Köyü Kalkınma Kooperatifine iadesine 30/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7419, Karar No: 2013/22022, Tarih: 10.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7419 E.  ,  2013/22022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 19.12.2012 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 27.12.2012 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6874, Karar No: 2013/13164, Tarih: 16.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/6874 E.  ,  2013/13164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 11.07.2007 tarihli beraat kararının temyiz edilmediği ve kesinleştiği, katılan vekilinin sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz etmesi üzerine Dairemizin 18.04.2011 tarihli ilamı ile elektrik enerjisi hırsızlığı suçu açısından hükmün bozulmasından sonra, mahkemece yapılan yargılama sonucu sanık hakkında mühür bozma suçu ile ilgili yeniden 23.11.2011 tarihinde hüküm kurulduğu anlaşılmakla, mühür bozma suçundan yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup, katılan vekilinin 23.11.2011 tarihli mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik konusu olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUKnun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Katılan vekilinin, sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı (karşılıksız yararlanma) suçundan kurulan 14.11.2012 tarihli beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 ve 5271 sayılı CYY.nın 223/4-a. maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4525, Karar No: 2016/7676, Tarih: 14.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/4525 E.  ,  2016/7676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın kardeşi olan katılanlarla ortak oldukları ..... ve Ticaret Limited Şirketi'nin 05.01.2009 tarihli ortaklar kurulu kararını katılan ...'ın yerine sahte olarak imzalayıp kendisini şirketin tek yetkilisi olarak gösterdiği, katılan ...'ın hisselerini protokol ile devralıp protokol gereğini yerine getirmediği, şirkete ait bazı taşınmazları değişik kişilere sattığı, bazı taşınmazlar üzerine diğer kardeşi sanık ...'a ait şirket lehine ipotek tesis ettiği, şirkete ait 900.000 ABD doları tutarındaki çekleri tek imza ile sanık ...'a vererek şirketi borçlandırdığı, sanık ...'ın aile şirketini ele geçirmek için bu şekilde hileli işlemler ve sahte belgelerle faaliyetlerde bulunarak diğer sanıklarla birlikte ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan olayda; sanık ...'ın 30.03.2005 tarihinden itibaren on yıl süreyle şirketi münferiden temsile ve ilzama yetkili müdür olarak atandığı ve hususun ticaret sicili gazetesinde ilan edildiği, adı geçen sanığın şirketi temsil yetkisinin suç tarihinde kaldırılmış olduğuna dair herhangi bir iddia ve delil bulunmadığı, bilirkişi raporlarına göre diğer sanıklara ait şirketler ile yapılan işlemlerin ticari faaliyet kapsamında ve usulüne uygun olduklarının belirlendiği anlaşılmakla; sanıkların cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7314, Karar No: 2008/11310, Tarih: 03.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/7314 E.  ,  2008/11310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yerlerden olan çatı, merdiven boşluğu ve giriş kapısının tamiri için davalıların izin vermiş sayılması ve masrafın davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; ortak yerlerden olan merdiven aydınlatma boşluğu üzerindeki cam bölümde, anataşınmazın giriş kapısında ve çatısında bozukluk ve yıpranmalar olduğunu, çatıdaki yıpranma nedeniyle bağımsız bölümünde de zarar oluştuğunu belirterek bu bozukluk, hasar ve yıpranmaların giderilmesine, çatının onarımı için Belediye Başkanlığından alınması gereken izin konusunda davalıların muvafakat vermiş sayılmasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşulu ile onarım bedeline mahsuben tespit raporunda belirlenen değer üzerinden davalıların arsa payı karşılığı olarak davalı ...'den 2.462 YTL.nin, davalı ...'ten ise 947 YTL.nin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile dava konusu edilen anayapının çatısının ve çatı merdiven boşluğu ile giriş kapısının onarımı için Belediye Başkanlığından alınması gereken izin yönünden davalıların muvafakat vermiş sayılmalarına, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgeler ile özellikle ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/91 Değişik İş sayılı tespit dosyasındaki bilirkişi raporu içeriği incelendiğinde kat irtifaklı anataşınmazın çatısının bozuk olduğu ve onarılmasının zorunlu bulunduğu, anayapının merdiven boşluğu üzerinde metal profiller ve camdan imal edilmiş örtünün yağışlı havalarda su aldığı, bunun da onarılması ve yalıtımının sağlanması, ayrıca anayapının girişinde (merdiven boşluğunda) yer alan kapının nemden dolayı çürümesinin başlaması nedeniyle onarılması gerektiği anlaşılmaktadır.

Dava dilekçesinde sözü edilen çatının, merdiven boşluğu üzerindeki cam bölümün ve giriş kapısının onarılması istenilmiş olup, Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin 5711 Sayılı Yasa ile değişik ikinci fıkrasında "ortak yer ve tesislerdeki bir bozukluğun anayapıya veya bağımsız bir bölüme ya da bölümlere zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmiş olması halinde bu onarım işinin tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızası aranmaz." hükmü yer almaktadır. Buna göre dava konusu edilen ortak yer ve tesislerin onarılmasının zorunlu olduğu ve acilen onarılması gerektiği ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/91 Değişik İş sayılı dosyası ile tespit edilmiş olduğundan onarım için diğer kat maliklerinin buna muvafakat vermiş sayılmalarına izin verilmesine gerek bulunmadığı gibi böyle bir yasa kuralı olmasa (kat maliklerinin rıza ve muvafakatı aransa) bile hakimin kat maliklerinin iradesi yerine geçip onların muvafakat etmiş sayılmasına karar vermiş olması doğru değildir.

Öte yandan mahkemece dava konusu edilen ve mahkemenin tespit dosyası ile saptanan ortak yerlerdeki bozuklukların yöntemince onarılmasına ve bunun gerektirdiği giderlerin (bu bağlamda başlangıçta öngörülen onarım masraflarının avans olarak) davacı da dahil tüm kat maliklerinden arsa payları oranında tahsiline hükmedilmesi gerekirken davacının bu yoldaki isteminin de reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 03.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22291, Karar No: 2018/3576, Tarih: 20.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/22291 E.  ,  2018/3576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eşitlik ilkesine aykırılık tazminatı ile yoksun kalınan ücret farkı alacağı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekilli, müvekkilinin davalı işyerinde 11.07.2001 - 01.11.2011 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, son ücretinin aylık 1.000,00 TL olduğunu, işyerinde haftada 6 gün 7 vardiya halinde çalıştığını, vardiya saatlerinin (08.00 - 16.00), (16.00 - 23.00), (23.00 - 08.00) olduğunu, vardiyaların her Pazar günü değiştiğini, 23.00 - 08.00 vardiyasında çalıştığı hafta vardiya değişimi sebebiyle aynı gün 16.00 - 23.00 vardiyasında da çalıştığını, gerek 7,5 saati geçen gece mesaisi için gerekse vardiya değişimindeki fazla mesaisi için ücretlerinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin güvenlik işinin alt işverene verildiği iddiası ile feshedildiğini, ancak davacının çalıştığı işyerindeki bazı güvenlikçiler ile şirket merkezindeki güvenlikçilerin iş sözleşmesinin feshedilmediğini, bu durumun İş Kanunu’nun 5/6. maddesindeki eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, davacıya ödenen ücret ile en yüksek ücreti alan emsal güvenlikçinin ücreti arasındaki dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık yoksun kalınan ücret farkı alacakları ile ayrımcılık tazminatının tahsili için bu davayı açtıklarını iddia ederek fazla çalışma ücreti, fark ücret ile eşitlik ilkesine aykırılık tazminatının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: