muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1277, Karar No: 2015/11375, Tarih: 23.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1277 E.  ,  2015/11375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2014

NUMARASI : 2013/945-2014/1353

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira sözleşmesinin iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davalıların kendi aralarında imzaladıkları kira sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davacının hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Dava konusu 199 yataklı üç yıldızlı ".. Otel"in mülkiyetinin davalılardan H. E.’e ait olduğunu, diğer davalı Ö.. Ş..’nin ise kiralananın şu andaki kiracısı olduğunu, mal sahibi H.E.’in iş bu taşınmazı davacı E.. E.. ve F. A'a 01.01.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile on yıllığına kiraladığını, kiracılar davacı E.. E.. ve F. A. arasında anlaşmazlık çıktığını, davacı E.. E..'i devre dışı bırakmak için: E.. E..'in yazılı muvafakati olmadan ve en önemlisi taraflarca imzalanmış geçerli olan kira sözleşmesi iptal edilmeden F. A'ın oğlu olan Ç. B. A.'la 01.01.2012 tarihinde kira sözleşmesi yaptıklarını, F. A'ın bu sözleşmeye "kefil" olarak imza attığını, bu sözleşmenin düzmece olduğunu, F. A’ın 20/10/2012 tarihinde taahhütname başlıklı belge ile son kira sözleşmesini feshettiğini, daha sonra H. E. otelini "Ö. T. O, İ. Ve Ticaret Limited Şirketi"ne 7 yıllığına kiraya verdiğini, kiralayan Hasan Vedat Esendemir ile kiracı ortaklar E.. E.. ve Fikret Akkan arasında İmzalanan 01.01.2012 tarihli kira sözleşmesinin yasanın aradığı yollardan iptal edilmeden ve davacı E.. E..in yazılı muvafakati alınmadan; E. Oteli’nin önce Ç. B. A'a, sonra da; Ö. Ltd.Şti.'ye kiraya verildiğini, belirterek Kiralayan H. E.. ile Ö. Ltd. Şti arasında yapılmış bulunan kira sözleşmesinin iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı şirket vekili; davacının davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Davalı H. E. vekili ise; davacının davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davacının hiçbir zaman kiracı sıfatı bulunmadığını, kiraya vereni H. E. kiracısı E.. E.. ile F. A. olan 01/01/2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi altındaki H. E’e ait imzayı ve sözleşme içeriğini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı E.. E..’in kiracı olarak imzasının bulunduğu 01/01/2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesindeki kiralayan davalı H. E’ e ait imzanın davalı tarafından atılmadığının iddia edildiği anlaşılmaktadır. Davacı E.. dava konusu taşınmazda kendisinin kiracı olduğunu, bu sözleşmenin usulüne uygun olarak feshedilmeden 19/11/2012 tarihli davalılar arasındaki kira sözleşmesinin imzalandığını iddia ederek iş bu sözleşmenin iptalini istemiştir. İddianın sürülüş biçimine göre davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğunun kabülü gerekir. Öncelikle davacı E.. E..’in kiracı olarak yer aldığı davalı H. E.’in imzasını inkar ettiği sözleşmenin geçerli olup olmadığı üzerinde durulmalı, davalı imzasını inkar ettiğine göre sözleşmede atılan imzanın davalı Hasan Vedat’a ait olup olmadığı hususunda inceleme yapılmalı ilk sözleşmenin geçerli olduğu tespit edildiği takdirde dava konusu kira sözleşmesinin iptalinin gerekip gerekmediği üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6327, Karar No: 2012/7523, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6327 E.  ,  2012/7523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'un beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde "ticareti terk eden tacir" ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C.Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve ... Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve takip dosyası içerisinde bulunan ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı yazısına göre sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirketin 03.06.2008 tarihinde re'sen kapatıldığı bildirilmekle birlikte, şirket ortaklarının farklı kişiler olduğunun anlaşılmasına göre şirketin aynı şirket olup olmadığı ve sonucuna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu sebeple istem gibi BOZULMASINA, 02.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21888, Karar No: 2023/6407, Tarih: 21.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/21888 E.  ,  2023/6407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/780 E., 2017/498 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Askerî Mahkemelerin kapanması sonrasında Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2017 tarihli ve 2015/780 Esas, 2017/498 Karar numarasını alan (Kapatılan) İstanbul 3. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 24.01.2017 tarihli ve 2014/600 Esas, 2017/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 21.11.2013-01.04.2014 tarihleri arasında firar suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; 10 ... hapis cezasına itiraz ettiğine, firar eylemi döneminden önce almış olduğu çürük raporu bulunduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; verilen cezanın usul ve kanuna aykırı olduğuna, atılı suçu işleme kastının olmadığına, sanığın barışta ve savaşta askerliğe elverişli olmadığına dair rapor tanzim edilmiş olup bu rapor 15.06.2016 tarihli ise de raporun sanığın birliğe katıldığı zaman dilimini de kapsadığına, sanığın kamu çalışması talep etmesine rağmen hüküm tesis edilirken bu hususun dikkate alınmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, askerlik hizmetini yerine getirmekte iken 21.11.2013 tarihinde birliğinden firar ettiği, bilahare 20.10.2014 tarihinde yakalandığı, hakkında Kasımpaşa ... Hastanesi Baştabipliğince düzenlenen rapor uyarınca 01.04.2014 tarihinden itibaren askerliğe elverişsiz olduğuna karar verildiği, böylece 21.11.2013-01.04.2014 tarihleri arasında firar suçunu işlediği anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunmasında, iddianamede belirtilen tarihler arasında firar ettiğini, pişman olduğunu beyan ettiği belirlenmiştir.

3. Birliği Komutanlığınca düzenlenen 21.11.2013 tarihli tutanakta; sanığın 21.12.2013 tarihinde firar ettiği, birliği komutanlığında yapılan tüm aramalara rağmen bulunamadığı belirtilmiştir.

2. Sanığın savunmasında, iddianamede belirtilen tarihler arasında firar ettiğini, pişman olduğunu beyan ettiği belirlenmiştir.

3. Birliği Komutanlığınca düzenlenen 21.11.2013 tarihli tutanakta; sanığın 21.12.2013 tarihinde firar ettiği, birliği komutanlığında yapılan tüm aramalara rağmen bulunamadığı belirtilmiştir.

4. Sanığın 20.10.2014 tarihinde yakalanmasına dair düzenlenen yakalama tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

5. Kasımpaşa ... Hastanesi Baştabipliğinin 15.06.2016 tarihli ve 4511 sayılı Sağlık Kurulu raporuna göre sanığın disosyal kişilik bozukluğu (ağır davranış patolojileri ile seyreden kişilik bozukluğu" tanısıyla savaşta ve barışta askerliğe elverişli olmadığı, askerliğe elverişsizlik halinin 01.04.2014 tarihinden itibaren başladığı saptanmıştır.

6. Sanığa ait güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında tanzim olunan Kasımpaşa ... Hastanesi Baştabipliğinin 15.06.2016 tarihli ve 4511 sayılı sağlık kurulu raporunda, sanığın 01.04.2014 tarihinden itibaren askerliğe elverişli olmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın suç tarihleri olan 21.11.2013-01.04.2014 tarihlerinde askerliğe elverişli olduğu anlaşılmakla, sanığın ve sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yazılı firar suçu, ... kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen bir suç olduğu ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmediği, buna göre "Olay ve Olgular" başlığı altında ayrıntılarına yer verilen delillere, sanık savunmasına, sanık hakkında tanzim olunan sağlık kurulu raporuna ve tüm dosya kapsamına göre suç tarihlerinde askerliğe elverişli olduğu usulüne uygun olarak tespit olunan sanık hakkında sübut bulan firar suçu nedeniyle alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Mahkemece, sanık hakkında seçenek yaptırımların uygulanmama nedeni hükmün gerekçesinde tartışıldığından, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebebi reddedilmiştir.

3. Mahkemece, sanık hakkında seçenek yaptırımların uygulanmama nedeni hükmün gerekçesinde tartışıldığından, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebebi reddedilmiştir.

4. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 10 uncu maddesiyle yapılan değişiklik de gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

5. Gerekçeli karar başlığında sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

6. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, askerliğe elverişlilik hususlarında doğan şüphelerin, sağlık kurulu raporuyla dosya içeriğine uygun şekilde ortadan kaldırıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Askerî Mahkemelerin kapanması sonrasında Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2017 tarihli ve 2015/780 Esas, 2017/498 Karar numarasını alan (Kapatılan) İstanbul 3. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 24.01.2017 tarihli ve 2014/600 Esas, 2017/18 Karar sayılı kararında sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16754, Karar No: 2014/21464, Tarih: 16.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/16754 E.  ,  2014/21464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/728-2014/252

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlulara örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlular vekilinin İİK'nun 168/4. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak imzanın ortak girişimi temsile yetkili şirket temsilcisine ait olmadığından bahisle imzaya itiraz ettiği görülmektedir.

Mahkemece ortak girişimi oluşturan şirketlerden İcmal Mühendislik İnş. … Ltd. Şti. nin temsilcisi E. S. S. imza örnekleri alınarak yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor ile çekteki imzanın E. S. S. ait olmadığının tespit edildiği, mahkemece rapor hükme esas alınarak imzaya itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya içinde mevcut 24/05/2011 tarihli iş ortaklığı sözleşmesinin ortaklığın yönetimi ve temsili başlıklı 5. maddesinin incelenmesinden ortak girişimi oluşturan İcmal Mühendislik İnş. … Ltd. Şti. ile F. A. İnş. … Ltd. Şti. temsilcilerinin münferiden temsil ve ilzama tam yetkili olacaklarının belirtildiği görülmektedir.

O halde, mahkemece borçlu ortak girişimi temsile yetkili diğer şirketin temsilcisi yönünden de imza incelemesi yapılması gerekir iken sadece İcmal Müh. … Ltd. Şti temsilcisi Enver Sedat Sav ile sınırlı inceleme yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/686, Karar No: 2013/67, Tarih: 16.01.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/2-686 E.  ,  2013/67 K.**

* TERKE DAYALI BOŞANMA DAVASI

* İHTAR KARARI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 164

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “terke dayalı boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Pendik 2.Aile Mahkemesince davanın reddine dair verilen 24.09.2010  gün ve 2009/743 E., 2010/859 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 06.12.2011 gün ve 2010/22396 E., 2011/21048 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava Türk Medeni Kanununun 164.maddesine dayalı boşanma istemine ilişkindir. Toplanan delillerden çekilen ihtarın Türk Medeni Kanununun 164.maddesi ile 27.03.1957 gün 10/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun bulunmasına, davanın süresinde açılmış olmasına, davalının kanunen korunmaya değer bir sebep olmadığı halde ortak konuta dönmediğinin anlaşılması karşısında davacının terke dayalı davasının kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine  karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 164.maddesine dayalı terk nedeniyle boşanma istemine ilişkindir.

Davacı, 2002 yılında davalı ile evlendiklerini, 2004 doğumlu  Ş. ve 2005 doğumlu A. isimli iki çocuklarının bulunduğunu, davalının 2008 yılı içinde evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yapmamak maksadıyla müşterek haneyi, özel eşyalarını alarak terk ettiğini, bir daha eve dönmediğini, Pendik  1.Aile Hakimliği’nin 08.05.2009 tarih ve 2009/40 D iş ve karar sayılı ihtar kararının davalıya tebliğ edildiği halde eve dönmediğini, müşterek çocuklarının kendisinin yanında kaldığını ve davalının evi terk ettiği tarihten dava tarihine kadar çocukları arayıp sormadığını, çocukların sağlık, eğitim ve iyi yetişmeleri bakımından velayetlerinin kendisine verilmesinin yararlı olacağını, ihtara rağmen eve dönmeyen davalı eşi ile müşterek hayatın devam etmesine imkan kalmadığını ileri sürerek boşanmalarına ve müşterek çocuğun velayetinin kendisine verilmesini talep ve dava etmiştir.