muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6534, Karar No: 2022/16096, Tarih: 15.11.2022

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında irtifak şerhlerinin taşınmazın değerine olan olumsuz etkisi konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak neden olacağı değer düşüklüğünün zemin değerinden indirilerek hesaplama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi hükmünün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8031, Karar No: 2008/9157, Tarih: 11.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8031 E.  ,  2008/9157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 13.04.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim ve doğum tarihi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; isim düzeltme isteminin kabulüne, doğum tarihi düzeltme isteminin reddine dair verilen 04.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra eksiğe gönderilen dosya yeniden gelmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 396 ada 30 parsel sayılı taşınmazın ... oğlu ... adına kayıtlı olduğunu, kayıt malikinin baba adının ... olduğunu ileri sürerek kaydın düzeltilmesini istemiş, ayrıca doğum tarihinin de hatalı olarak yazıldığını belirterek bununda düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, isim düzeltme isteminin kabulüne karar verilmiş, doğum tarihi düzeltilmesi istemi reddedilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Somut olayda; davacı kayıt malikinin baba adının ... olduğunu ileri sürerek düzeltilmesini istemiş, mahkemece yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda, Nüfus Müdürlüğüne yazı yazılmış, Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla araştırma yapılmış, tanık dinlenmiş ve malikin baba adı düzeltilmiştir. Ancak, mahkeme düzeltme yaparken taşınmazın tutanağındaki bilgiler ve Nüfus Müdürlüğünden gelen kayıtlar sağlıklı bir şekilde değerlendirilmemiştir. Taşınmazın tutanağının edinme sütununda; “... oğlu ...’ün ceddinden intikal eden ve vereseden taksimen 20 yılı aşkın bir zamandan beri nizasız fazılasız malik sıfatı ile tasarrufunda iken 1972 yılında karısının ölümü ile mirasını evlatları ... ve ... ve ...’e terk ettiği ve başka kanuni mirasçısının bulunmadığı, adı geçen mirasçılarda kanuni ehliyete haiz olarak aralarındaki yaptıkları harici ve rızai taksimde bu parselin ...’e isabet ettiği…” belirtilerek taşınmaz ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Nüfus kayıtları incelendiğinde de ... oğlu ...’ün kaydının bulunduğu ve bu kişinin tutanakta belirtildiği şekilde ..., ... ve ... isimli çocuklarının bulunduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, davacının iddia ettiği gibi kayıt malikinin ... oğlu ... değil, ... oğlu ... olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin bu olguyu gözeterek doğum tarihi isteminde olduğu gibi baba adı düzeltilmesi istemini de reddetmesi gerekirken mülkiyet nakline neden olacak şekilde kayıt düzeltmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 11.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8356, Karar No: 2011/11599, Tarih: 27.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8356 E.  ,  2011/11599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5470, Karar No: 2018/4363, Tarih: 07.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5470 E.  ,  2018/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 06.03.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4322, Karar No: 2015/4894, Tarih: 06.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/4322 E.  ,  2015/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/87823

MAHKEMESİ : Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : a) Asıl Karar:15.03.2010

b) Ek Karar : 14.06.2010

NUMARASI : 2009/1056 (E) ve 2010/214 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararın 27.04.2010 tarihinde sanığın ikametgâh adresinde babasına tebliğ edildiği ve süresinde temyiz edilmediği gerekçesiyle hükmün 05.05.2010 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın öğrenme üzerine tutuklu bulunduğu Elazığ E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla gönderdiği 21.05.2010 havale tarihli ve eski hale getirme isteği içermeyen dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, bunun üzerine mahkemenin 14.06.2010 tarihli ek kararıyla, temyiz isteğinin yasal süreden sonra yapıldığı gerekçesiyle sanığın temyiz isteğinin reddine karar verildiği ve ek kararın sanığa 05.07.2010 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın da ek kararın kendisine tebliğinden önce aynı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla gönderdiği 18.06.2010 tarihli dilekçesi ile, gerekçeli kararın usulsüz tebliğ edilmesi sebebiyle hükümden haberinin olmadığını ileri sürüp, infazın durdurulmasını ve dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesini talep ederek temyiz isteğinin reddine dair ek kararı temyiz ettiği, sanığın 05.07.2010 ve 06.07.2010 tarihli dilekçeleri ile benzer taleplerde bulunduğu, ancak bu kez de mahkemenin 21.07.2010 tarihli ek kararıyla, sanığın eski hale getirme isteğinin reddine karar verilerek bu kararın sanığa 29.07.2010 tarihinde tebliğ edildiği, mahkemenin 15.11.2010 tarihli ek kararıyla ise, gerekçeli kararın sanığa yeterli açıklamalı tebligat ile bildirilmediği gerekçesiyle, dilekçesinin öğrenme üzerine verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabul edildiği ve infaz işlemleri durdurularak dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği,

Sanığın eski hale getirme isteği içermeyen 21.05.2010 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz etmesinden sonra mahkemenin verdiği 14.06.2010 tarihli temyiz isteğinin reddine dair ek kararın sanık tarafından yasal süresi içerisinde 18.06.2010 tarihinde temyiz edildiği, dolayısıyla sanığın temyiz isteğinin 14.06.2010 tarihli ek karara yönelik olduğu ve

bu ek karara yönelik temyiz isteği hakkında karar verme yetkisi 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca, Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan, sanığın eski hale getirme isteğinin reddine ilişkin 21/07/2010 tarihli ek karar ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine ilişkin 15.11.2010 tarihli ek kararın hukuki dayanaktan yoksun ve yok hükmünde oldukları anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteğiyle ilgili yapılan incelemede;

bu ek karara yönelik temyiz isteği hakkında karar verme yetkisi 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca, Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan, sanığın eski hale getirme isteğinin reddine ilişkin 21/07/2010 tarihli ek karar ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine ilişkin 15.11.2010 tarihli ek kararın hukuki dayanaktan yoksun ve yok hükmünde oldukları anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteğiyle ilgili yapılan incelemede;

Kovuşturma aşamasında sanığın istinabe yoluyla yapılan sorgusunda, o tarihte tutuklu bulunduğu Elazığ Ceza İnfaz Kurumu'nu tebligat adresi olarak bildirmesine ve UYAP ortamında yapılan sorgulamada da tebligatın yapıldığı tarihte tutuklu olduğu anlaşılmasına rağmen, gerekçeli kararın sanığın bildirdiği bu adres yerine, ikâmetgâh adresinde babasına tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu, bu nedenle sanığın 21.05.2010 tarihli temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, sanığın temyiz isteğinin reddine dair 14.06.2010 tarihli ek karar kaldırılarak asıl hüküm incelenmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 10,90 TL tutarındaki yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık O.. K..'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "sanığa yargılama gideri yüklenmesine" ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16877, Karar No: 2014/5332, Tarih: 19.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16877 E.  ,  2014/5332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 17/07/2013 tarih ve 2012/327-2013/446 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 26.11.1999 tarihinde hesap açtırdığını, banka çalışanlarının yanlış ve kasıtlı eylemleri nedeniyle parasının off shore bankasına gönderildiğini, bu durumu bankaya el konulması sonrasında öğrendiğini, off shore bankasının bulunduğu Kıbrıs'ta açtığı dava neticesinde aciz vesikası aldığını, yöneticileri ve çalışanlarının bu eylemler nedeniyle dolandırıcılık suçundan ceza aldığını, tarafından el konulan külli halef sıfatıyla devredildiğini ileri sürerek 6700.00 TL'nin 26.11.1999 tarihinden 22.12.1999 tarihine kadar %82 bu tarihten itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davai istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre;22.12.1999 tarihinde devir olunduğu, 26.1.2001 tarihinde arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, davacının alacağının esasen fona devredilen işleminden kaynaklandığı, off shore hesapları üzerinden vasıta kılmak suretiyle davacının da dahil olduğu 4204 kişiyi dolandırdığının kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile sabit bulunduğu, bu nedenle ve dolayısıyla onu külli

halefiyet kuralları uyarınca devralan davalı bankanın bu borçtan sorumlu olduğu gerekçesiyle 6.700,00 TL'nin 26.11.1999 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK'nın 41, 55 ve TTK'nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı vekili ve fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ...Ş.'ye karşı iş bu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan n işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten ndan devir alındıktan sonra e erekse bu bankayı devir alananunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan davalının yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek ger hüküm fıkrasından çıkarılarak 2. paragraf yerine “Davalı ...harçtan muaf olduğundan davalının harç ile sorumlu tutulmamasına ve davacı tarafından yatırılan 21.15 TL başvurma harcı ile 99.50 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve istem halinde davacıya iadesine”, 3. paragraf yerine "Davacı tarafından yapılan 903.30 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" cümlelerinin yazılmasına, kararın temyiz eden davalı ...a DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 19/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/298, Karar No: 2014/8303, Tarih: 18.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/298 E.  ,  2014/8303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6385, Karar No: 2015/3838, Tarih: 01.07.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6385 E.  ,  2015/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı V.. M.. ile davalılar 1-L.. Ş.. 2-Z.. Ö.. vs. arasındaki davadan dolayı İzmir 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 17.03.2014 gün ve 2009/449-2014/76 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalılar L.. Ş.. ve Z.. Ö.. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, yaklaşık maliyet cetveli ile pursantaj listelerinde yer almasına ve hakediş raporları ile yükleniciye bedeli ödenmesine rağmen, idare müfettişi eliyle yapılan teftiş sırasında yapılmadığı anlaşılan 5 kalem imalâta yaklaşık maliyet cetvelindeki fiyatlara göre yersiz yere 16.434,45 TL ödendiği, 5 kalem imalâtın ise pursantaj listesindeki miktara göre eksik yapıldığı, bu sebeple yaklaşık maliyet listesindeki fiyatlara göre yersiz yere 25.857,50 TL fazla ödemede bulunulduğu, yine davalı tarafından yapılan 2 kalem fazla imalât bedelinin 6.958,91 TL olduğu, bu bedelin mahsubu ile 41.692,99 TL fazla ödeme yapılmak sureti ile idarenin uğradığı zararın ve haksız tahsil edilen iş bedelinin, yüklenici şirket ile yaklaşık maliyeti hazırlayan ve kontrol görevini ihmâl ederek fazla ödeme yapılmasına neden olan idare elemanlarından tahsili istemine ilişkindir. Birleşen dava ise yüklenici şirket tarafından sözleşme dışı fazla iş bedelinin tahsiline ilişkin iş sahibi V.. M..ne açılan alacak davasıdır. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar davacı iş sahibi, davalılardan Z.. Ö.. ile davalı yüklenici L.. Ş.. vekilince temyiz edilmiştir. Yapılan incelemede;

1-Davalı-birleşen dosya davacısı L.. Ş.. vekili tarafından karar temyiz edilmiş ise de, asıl ve birleşen dava birbirinden bağımsız davalar olup, her bir kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için ayrı ayrı temyiz harçlarının yatırılması zorunludur. İki ayrı uyuşmazlığın tek dosya üzerinden çözüme kavuşturulması da bu davaların bağımsız niteliklerinin ortadan kalkmasına neden olmaz. Asıl ve birleşen davada ayrı ayrı verilen kararları temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısından sadece birleşen davanın reddine ilişkin karar nedeniyle temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcı alınmış, asıl davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar nedeniyle alınması gerekli 123,60 TL temyiz başvuru harcı ile 207,21 TL nispi temyiz harcı alınmamıştır. Bu nedenle, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesinde gösterilen prosedürün uygulanması suretiyle davalı-birleşen dosya davacısı tarafından yatırılmayan birleşen dosyanın reddine ilişkin verilen karar nedeniyle yatırılması gereken harcın yatırılmasının tamamlanması,

2-Davalı Z.. Ö.. vekili tarafından karar temyiz edilmiş ise de, sadece temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcı alınmış, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar nedeniyle 207,21 TL nispi temyiz harcı alınması gerekli iken 182,01 TL eksik harç alınmıştır. Harçlar Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca eksik yatırılan harçlar ikmâl edilmeden temyiz incelemesi yapılamayacağından, kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için; 182,01 TL harcın 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde gösterilen prosedürün uygulanması suretiyle ikmâlinin sağlanması,

3-Davalı Z.. Ö.. vekili Avukat Y..T.. tarafından sunulan 05.09.2014 tarihli temyiz dilekçesinde ıslak imza ve UYAP kayıtlarında elektronik imza bulunmamaktadır. Hâl böyle olunca, dilekçenin ıslak imza ile imzalanması zorunludur. Anılan eksikliğin giderilmesinin sağlanması, bu eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.