muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14583, Karar No: 2016/2290, Tarih: 02.03.2016

dayanarak maddi tazminat talebini ıslah ettiği, mahkemenin 2011/115 esas sayılı dosyası ile işbu dosyada tazmini istenen zararların aynı olduğu, aynı ceza yargılamalarından doğan maddi ve manevi kaybın dava konusu olduğu tespit edildiğinden, maddi tazminat talebi yönünden davacının 2011/115 esas sayılı dosyadaki bilirkişi raporunda belirlenen 5.350,00 Tl maddi zararının o dosyada hüküm altına alınan 1.000,00 TL'lik kısmının mahsubu gerektiği gerekçesiyle maddi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile 4.350,00 TL alacağın ıslah tarihi olan 14/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, manevi tazminat yönünden talebin kesin hüküm nedeniyle reddine,... yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermeden davadışı 3. kişiye verdiği çek defteri nedeniyle hakkında karşılıksız çek keşide etmekten dava ve takipler açılan davacının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının aynı taleplerle....ye karşı açtığı 2011/115esas sayılı dosyasında hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarları da gözetilerek, manevi tazminat talebinin reddine maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak her iki tarafın da temyiz dilekçelerinde ifade edildiği üzere, 2011/115esas sayılı dosya ile işbu dava dosyasındaki talepler her ne kadar aynı olsa da, her iki davada da davalılar iki farklı banka olup, her davada davalıların eylemleri, kusuru ve deliller kendi başına değerlendirilerek sonuca varılmalıdır. Davacı, karşılıksız çek keşide ettiğine ilişkin iddialar nedeniyle yargılandığını, bir süre cezaevinde kaldığını, hükmedilen adli para cezalarını ödediğini, karşılıksız çıkan çekler nedeniyle daha birçok ödeme yapmak durumda kaldığını iddia etmekte ise de, hangi bankanın verdiği çekler nedeniyle ne kadar zarara uğradığının, hangi bankaya ait çek nedeniyle hapis cezası aldığının tespiti ile işbu davanın davalısı olan bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermeksizin davacı adını taşıyan sahte kimlikli davadışı şahsa verdiği çekler nedeniyle davacının maddi-manevi zarara uğrayıp uğramadığının, maddi zararının ne kadar olduğunun ayrıca ve açıkça tespiti ile sonuca varılması gerekirken, mahkemece işbu davadaki taleplerin aynı mahkemenin 2011/115 esas sayılı dosyası ile birlikte değerlendirilerek istemlerin bir kısmının o dosyada karşılanmış olduğundan bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi ve manevi tazminatın reddi doğru olmamış, eksik inceleme ve değerlendirmeye dayalı hükmün taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5297, Karar No: 2018/799, Tarih: 06.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/5297 E.  ,  2018/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının yakınlarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemlerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava dışı kazalı sigortalının meydana gelen iş kazası sonucu %47,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, iş kazasının meydana gelişinde kazalının %20 oranında müterafik kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır.

Zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, eş ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir.

Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı eş yararına 35.000,00 TL, davacı çocuk yararına 25.000,00 TL, davacılar anne ve baba yararına 20.000,00'er TL olarak hüküm altına alınan manevi tazminatlar ayrı ayrı fazladır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 06/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3861, Karar No: 2019/3314, Tarih: 30.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3861 E.  ,  2019/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 30/09/2015 gün ve 2012/437 - 2015/397 sayılı kararı onayan Daire'nin 30/05/2017 gün ve 2016/5708 - 2017/3204 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin eski çalışanı olduğunu, davalının ortağı olduğu ...G.S A.Ş'nin yönetim kuruluna davalı tarafından müvekkilinin atandığını, 1999 tarihinde yönetim kurulu üyeliğinden ayrıldığını, müvekkilinin ayrılmasından sonra ...G.S A.Ş'nin çok yüksek rakamlı vergi sorunlarının ortaya çıktığını, müvekkiline karşı vergi davaları açıldığını, vergi borcu nedeniyle müvekkilinin aracına ihtiyati haciz şerhi, emekli maaşına bloke, taşınmazına ihtiyati tedbir, banka hesaplarına bloke yurt dışı çıkış yasağı konulduğunu, bu işlemler nedeniyle müvekkilinin üç kez beyin kanaması geçirdiğini, tıkayıcı tip beyin damar hastalığı teşhis edildiğini, hastanelerde yattığını, hastalığın bir başka etkisi ile şuur kaybı yaşadığını, bunun tedavisini gördüğünü, yine bu hastalığın diğer etkisi ile görme bozukluğu oluştuğunu, parasızlıktan aşırı maddi sıkıntı içine düştüğünü, sosyal ilişkilerinin çok daraldığını, icra ve haciz korkusu ile yaşar duruma düştüğünü, hacizler ve ihtiyati tedbirler nedeniyle hiç bir iş yapamaz hale geldiğini, dava giderleri ve avukat ücretlerini ödemek zorunda kaldığını, müvekkilinin yaşadığı bu durumların davalı şirkete bir çok defalar iletildiğini ancak bir sonuç alınamadığını ileri sürerek 100.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15398, Karar No: 2013/20856, Tarih: 11.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/15398 E.  ,  2013/20856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 2002/4847 Bakanlar Kurulu kararına ve 29.12.2006 tarihli resmi gazetede yayınlanan yürürlüğe giren 5565 sayılı 2007 yılı Merkez Yönetim Bütçe Kanunun 30. maddesinin 6. bendine göre emeklilik aylığının arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne; davalı Kurum tarafından davacıya yapılması gereken eksik zamdan kaynaklanan 1.500,00 TL farkın 10.01.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdantahsiline, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan ve 01.01.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5565 sayılı 2007 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanununun 30’uncu maddesinin 6’ncı fıkrasında; “506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu, 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu, 2925 sayılı Tarım İşçileri Sosyal Sigortalar Kanunu ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kanununa göre gelir ve/veya aylık ödenenlere, bu kanunlar gereğince ödenmekte olan gelir ve/veya aylık tutarlarında (506 sayılı Kanuna göre gelir ve/veya aylık ödenenlerin bu Kanunun geçici 76’ncı maddesine göre yapılan telafi edici ödemeler dahil), 2006 yılı için 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanuna göre yapılan yıllık kümülatif artış oranı ile aynı dönemde memur aylıklarında katsayıların yükseltilmesi suretiyle yapılan kümülatif artış oranı arasındaki farkı telafi edecek şekilde hesaplanacak fark tutarları 2006 yılı Temmuz - Aralık ayları ödeme dönemleriyle sınırlı olmak üzere bir defada ayrıca ödenir. 2006 yılı ikinci altı aylık döneminde altı aydan daha az süreyle gelir ve/veya aylık almış olanlara yapılacak ödemelerde fiilen yararlanılan gelir ve/veya aylık ödeme döneme sayısı dikkate alınır. Bu şekilde yapılacak ödemenin bir aylık tutarının 2006 yılı Aralık ayı ödeme dönemi gelir ve/veya aylık tutarına ilave edilmesi sonucunda bulunacak tutar, 2007 yılı Ocak ayı ödeme döneminde yapılacak artışlara

esas alınır.” düzenlemesi bulunmaktadır. Söz konusu düzenleme uyarınca Kurumun 29.01.2007 tarih 2007/8 sayılı Genelgesinde bu yasal düzenleme dikkate alınarak 2006 yılı memur aylıklarında kat sayı yükseltilmesi nedeniyle kümülatif artış %7,5 oranında gerçekleşmesine rağmen aynı dönemde 5454 sayılı Kanuna göre 506 ve 2925 sayılı Kanunlara göre ödenen gelir ve aylıklardaki kümülatif artış oranı %6,09 oranında gerçekleştiğinden aradaki farkın kapatılması için %1,33 oranında artış yapılmasının öngörüldüğü anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının yaşlılık aylığının da %1,33 oranında artırıldığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı halde bilirkişinin hesabına göre bu artış oranı farkının %3,58 olduğu kabul edilerek sonuca gidildiğinden, mahkemece resmi Kurumlardan bu kümülatif artış oranlarının açıkça kaç olduğunun sorulup aylığa yansıtılacak fark oranın belirlenmesi gerekirken denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş; 5565 sayılı 2007 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunun 30. maddesinin 6. fıkrasında öngörülen yıllık kümülatif artış oranlarını ilgili resmi Kurum ve Kuruluşlardan (TUİK, Maliye, Emekli Sandığı gibi) sormak, Kurumun bu Yasa’ya dayanarak çıkardığı 2007/8 sayılı Genelgedeki %1,33 fark artış oranı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen %3,58 fark oranın neden çelişkili olduğu da bilirkişiye açıklattırmak suretiyle, davacının aylığında bu yasa uyarınca uygulanması gereken artışın yapılıp yapılmadığı, varsa eksik kısmının belirlenmesi için alanında uzman bilirkişi yada bilirkişi heyetinden rapor almak suretiyle sonuca gitmektir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28740, Karar No: 2015/8812, Tarih: 22.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28740 E.  ,  2015/8812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2013/402-2014/147

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1403, Karar No: 2021/7216, Tarih: 16.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1403 E.  ,  2021/7216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25.01.2019 tarih ve 2018/34 E. - 2019/82 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.02.2020 tarih ve 2019/1997 E. - 2020/212 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 14.12.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekil Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilmiş olan 21.03.2007 tarihli "Hisse Devir Vaadi Sözleşmesi" uyarınca, müvekkilinin ...Jeotermal Enerji A.Ş.’nin sermayesinin %50’sini oluşturan 13.800.000 adet hissesini davalıya devrettiğini, sözleşmenin akdedildiği tarihte bu şirketin tescile konu adının Dardanel Elektrik Üretim A.Ş. olduğunu, hisse devri sözleşmesinin inançlı işlem olarak yapıldığını, sözleşmeye göre sonraki dönemde müvekkiline veya müvekkilinin göstereceği kişi veya kişilere devredilen hisselerin iade edilmesi gerektiğini, davalının ise hisseleri müvekkilinin rızası ve bilgisi olmadan Denizbank’a rehnettiğini, bu rehin neticesinde, ilgili hisselerin müvekkilinin veya müvekkilinin göstereceği kişi tarafından devir alınmasının önüne geçildiğini, ...Jeotermal Enerji A.Ş. nezdinde %50’şer ortak olma yönündeki tarafların iradelerine aykırı hareket edildiğini, müvekkilinin 30.03.2012 tarihli “Letter” başlıklı sözleşme ile devir hakkını İmparator’a devretmeyi ve davalıdan alacağı %50 hissenin İmparator’a devredilmesini sağlamayı vaat ettiğini, bu doğrultuda 04.05.2012 tarihli “Alındı/Onay/Kabul” başlıklı belgeden anlaşılacağı üzere İmparator’un davalıya başvurarak 21.03.2007 tarihli sözleşme uyarınca müvekkiline ait olan hisselerini alma yönündeki iradesini davalıya bildirdiğini, davalının da 3.676.443 USD’nin faiziyle kendisine ödenmesi halinde %50’lik hisseyi kendilerine devredeceğini beyan ettiğini, bunun üzerine İmparator ile davalı arasında bir süreç işletilse dahi davalının sürekli olarak bir kısım ek yükümlülükler getirmeyi istemesi ve bunlarda diretmesi üzerine taraflar arasında bir mutabakatın sağlanamadığını, İmparator ile davalı arasında mutabakatın sağlanamaması üzerine bu sefer müvekkilinin davalıya ... 7. Noterliği’nin 23.03.2015 tarih ve 05048 yevmiye no’lu ihtarnamesini keşide ederek, %50’lik hissenin direkt olarak kendisine devredilmesini ve bu devir karşısında ne kadarlık bedel ödeyeceğini bildirdiğini, davalının İzmir 27. Noterliği’nin 03.04.2015 tarih ve 06789 yevmiye no’lu ihtarnamesini keşide ederek, müvekkilinin hisselerini devir alma hakkını İmparator’a temlik ettiğini ve bu haliyle talepte bulunamayacağı hususlarını içerir beyanda bulunduğunu, olayda iddia edildiği gibi bir temliğin olmadığını, 30.03.2012 tarihli “Letter” başlıklı sözleşmenin bir temlik değil temlik vaadi niteliğinde olduğunu iddia ederek ...Jeotermal Enerji A.Ş.’nin sermayesinin %50’sini oluşturan 13.800.000 adet hissesinin davalı adına kaydının iptali ile davacı adına tesciline, bu hususun ortaklar pay defteri ile ticaret sicil kaydında tashihine, 21.03.2007 tarihli sözleşme madde 3.2’ye göre hesaplanacak olan davacının belirsiz alacağının tespiti ile şimdilik 1.000,00 TL tutarındaki kısmının tahsiline karar verilmesini talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili, harcın 13.800.000,00 TL bedel üzerinden hesaplanması dolayısıyla eksik olarak alınan harcın tamamlatılması gerektiğini, davacının 21.03.2007 tarihli sözleşmeden kaynaklı devrin kendi adına yapılmasına dair hakkını en geç 31.12.2013 tarihine kadar kullanması gerekirken kullanmaması nedeniyle talep etme hakkını kaybetmiş olduğunu, davacının İmparator ile imzaladığı 30.03.2012 tarihli ve “Letter” başlıklı sözleşmeyle 21.03.2007 tarihli sözleşmeden kaynaklı tüm devir haklarını İmparator’a devrettiğini, yine ilgili sözleşme uyarınca 31.12.2013 tarihine kadar da kendisine devri yönünde herhangi bir talepte bulunmadığı gözetildiğinde hakkından vazgeçmiş sayılacağını, ...Jeotermal Enerji A.Ş hisselerinin davacının bilgisi ve rızası dahilinde dava dışı Denizbank tarafından kullandırılan kredilere karşılık rehnedildiğini, bu noktada müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, İmparator ile müvekkili arasında 21.03.2007 tarihli sözleşmeye konu hisse devirlerinin gerçekleştirilmesi maksadıyla 11.10.2013 tarihli “Proje Geliştirme Sözleşmesi”nin akdedilmiş olduğunu ve bu sözleşmelere istinaden en geç 2013 yılında hisse devir bedelinin ödenmesi gerektiği açık olmasına karşın, ödeme yapılmadığından, İmparator’un da hisse devrini talep etme yetkisinin sona erdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi’nce, taraflar arasında akdedilen 21.03.2007 tarihli sözleşme niteliğinin inanç sözleşmesi, davacı ile dava dışı İmparator isimli firma arasında akdedilen 30.03.2012 tarihli “Letter” başlıklı sözleşmenin opsiyon sözleşmesi niteliğinde olduğu, yine “Letter” başlıklı sözleşme ile aynı gün davacı ile İmparator firması arasında ayrıca “Muvafakatname”nin de akdedilmiş olduğu, bu muvafakatnamede, bir kısım koşulların yerine getirilmesi halinde devrin gerçekleşeceğinin belirtildiği ve belirlenen şartların da İmparator firması tarafından gerçekleştirildiği, İmparator firmasının bu yetkiye istinaden hisselerin devri talebiyle davalıya başvurduğu, “Letter” başlıklı sözleşmenin madde 1.3 uyarınca fesih yapılsa dahi madde 8’in de ayakta kaldığı ve ilgili madde 8 uyarınca İmparator’un hisselerinin devir hakkının devam ettiği, bu düzenleme uyarınca davacının haklarını dava dışı İmparator’a devrettiği ve bu haliyle davacı olma ehliyetinin kendisinde bulunmadığı gerekçesiyle, aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle 6100 sayılı HMK m. 114/1-d ve 115/2 gereğince davanın usulden reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce, ilk derece mahkemesince esasa münhasır delil toplanmadan eksik inceleme ve değerlendirmeyle karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca esasa ilişkin sebepler incelenmeksizin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararına uygun şekilde yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.