muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3062, Karar No: 2017/10455, Tarih: 23.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/3062 E.  ,  2017/10455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın aşamalardaki savunmasında, tutanağa konu iş yerinin, tapuda kendisi adına kayıtlı iken ve 2010 yılından önce kendisi işlettiği halde, 2010 yılından sonra kendisi Kayseri'ye taşınırken iş yerini tanık ...'e kiraladığını, sonrasında iş yerini satmak amacıyla Aydın'a geldiğini, sonradan öğrendiğine göre, 2010 yılında iş yerini kiraladığı tanık ...'in, kendisinden habersiz olarak iş yerini soyadını bilmediği Mehmet isimli kişiye kiraladığını, en son iş yerini sattıktan sonra burayı tanık ...'ın işletmeye başladığını, suç tarihinde işyerini kendisinin işletmediğini, sadece kayıtlarda adına göründüğünü söylemesi, Aydın Tapu Müdürlüğünün 13/06/2012 tarihli yazısında, iş yerini sanığın 25/07/2011 tarihinde ...'a sattığının, yine Efeler Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 07/03/2012 tarihli yazısında, 02/01/2003 ile 10/07/2011 tarihleri arasında sanığın ve 01/08/2011 tarihinden sonra ise ...'ın faaliyet gösterdiğinin tespit edilmesi ile 12/04/2012 tarihli celsede tanık ...'in ifadesinde, iş yerinin sahibinin sanık olduğunu, kendisinin burayı 2009-2010 yılları arasında 14 ay çalıştırdıktan sonra soyadını hatırlamadığı...isimli kişiye işletme hakkını devrettiğini, onun da 5-6 ay çalıştırıp tanık ...'ya devrettiğini söylemesi ile aynı celse dinlenen tanık Mehmet'in de ifadesinde, 2010 yılının ağustos ayında iş yerini işletmeye başlayıp 2011 yılının haziran ayında sanığın, iş yerini tanık ...'a satmasından sonra işletmeyi bıraktığını, sonra burayı tanık ...'ın işlettiğini söylemesi ile tanık ...'ın da 15/03/2012 tarihli celsede ifadesinde, iş yerini sanıktan kendi akrabasının 25/07/2011 tarihinde tapuda satışını almasından sonra kendisinin 01/08/2011 tarihi itibariyle işletmeye başladığını ve tapuda devir işlemleri sırasında iş yerini Mehmet isimli kişinin işlettiğini söylemesi ile her ne kadar kaçak su tutanağındaki sanığın ismi altındaki imzanın, sanığın kollukta alınan ifadesindeki ve tanık ... ile aralarında yaptıkları kira sözleşmesindeki ismi altındaki imzaya benzemekte ise de sanığın açıkça bu imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi karşısında, sanığın yeteri kadar imzası alınarak kaçak tutanağındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı da belirlendikten sonra tanıklar ... ve ... hakkında da suç duyurusunda bulunularak ek iddianame ile dava açılması halinde her iki dava birleştirilip sonucuna göre, iş yerini suç tarihinde kimin veya kimlerin işlettiği şüpheye yer bırakmayacak şekilde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6127, Karar No: 2016/1231, Tarih: 01.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/6127 E.  ,  2016/1231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

Hüküm : TCK'nın 268/1 maddesi delaletiyle 267/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet, hak yoksunluklarının uygulanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Başka bir suç nedeni ile firari olan sanığın; olay tarihinde tramvay durağında gerçekleşen hırsızlık olayı akabinde kaçarken güven timlerince ayağının altında sakladığı uyuşturucu madde ile yakalanmasına müteakip ibraz etmiş olduğu başkasına ait kimlik belgesinde yer alan resmin kendisine benzememesi ve kolluk kuvvetlerinin kimliği ile ilgili sorulara cevap verememesi üzerine gerçek kimlik bilgilerini açıklaması şeklinde gerçekleşen olayda, dosya kapsamında yer alan tutanaklarda gerçek kimliği ile imzasının bulunduğu hususu da nazara alındığında eyleminin TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs aşamasında kaldığı hususunun gözetilmemesi,

2-TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3648, Karar No: 2014/14682, Tarih: 15.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/3648 E.  ,  2014/14682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yetki belgesi almadan taşıma işinde faaliyette bulunma ve dur uyarısı ve işaretlerine uymama eylemlerinden kabahatli ... hakkında 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 26/a ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 47/1-a maddeleri gereğince Adana Ulaştırma Bölge Müdürlüğü'nün 28/08/2011 tarihli ve UBK-A 312242 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile verilen 2.201,00 Türk lirası, Sakarya Otoyol Büro Amirliği'nin 28/08/2011 tarihli ve UBK-A 130658 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile verilen 2.201.00 Türk lirası ve Adana Ulaştırma Bölge Müdürlüğü'nün 28/08/2011 tarihli ve FV 547070 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile verilen 140,00 Türk lirası idari para cezalarına yönelik başvurunun, 28/08/2011 tarihli ve FV 547070 sayılı tutanak ile kesilen 140.00 Türk lirası ile aynı tarihli UBK-A 312242 sayılı tutanak ile kesilen 2.201,00 Türk lirası idari para cezaları yönünden reddine, aynı tarihli ve UBK-A 130658 sayılı tutanak ile verilen 2.201,00 Türk lirası idari para cezası yönünden kabulü ile idari para cezasının iptaline dair, Tarsus 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/11/2012 tarihli ve 2012/332 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 31/12/2013 gün ve 80030 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2014 gün ve KYB. 2014/12236 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-Kabahatli hakkında Sakarya Otoyol Büro Amirliği'nin 28/08/2011 tarihli ve UBK-A 130658 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile verilen 2.201,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulü ile idari para cezasının iptaline karar verilmiş ise de, eylem ve ceza yerinin Sakarya ili olması nedeniyle bu idari para cezasına yönelik başvurunun da ilgili yer Mahkemesi tarafından görülmesi gerektiğinden, söz konusu idari para cezasına yönelik başvuru yönünden yetkisizlik kararı verilmesi ve ilgili yer Mahkemesi ile birleştirme hususunda muvafakata varılması halinde bu koşullar dahilinde başvurunun incelenebileceği gözetilmeksizin yazılı şekilde başvurunun kabulü ile idari para cezasının iptaline karar verilmesinde,

2-Kabahatli hakkında Adana Ulaştırma Bölge Müdürlüğü'nün 28/08/2011 tarihli ve UBK-A 312242 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile verilen 2.201,00 Türk lirası ve Adana Ulaştırma Bölge Müdürlüğü'nün 28/08/2011 tarihli ve FV 547070 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile verilen 140,00 Türk lirası idari para cezalarına yönelik başvurunun reddine karar verilmiş ise de, Sakarya Otoyol Büro Amirliği'nin 28/08/2011 tarihli ve UBK-A 130658 sayılı idari para cezasının

2-Kabahatli hakkında Adana Ulaştırma Bölge Müdürlüğü'nün 28/08/2011 tarihli ve UBK-A 312242 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile verilen 2.201,00 Türk lirası ve Adana Ulaştırma Bölge Müdürlüğü'nün 28/08/2011 tarihli ve FV 547070 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile verilen 140,00 Türk lirası idari para cezalarına yönelik başvurunun reddine karar verilmiş ise de, Sakarya Otoyol Büro Amirliği'nin 28/08/2011 tarihli ve UBK-A 130658 sayılı idari para cezasının

saat 01:10’da, Adana Ulaştırma Bölge Müdürlüğü'nün 28/08/2011 tarihli ve UBK-A 312242 sayılı idari para cezasının ise saat 14:45'te kesilmesi dikkate alındığında, başvurunun reddine karar verilen idari para cezasının mükerrer ceza olduğu gözetilmeden, aslında mükerrer olmamasına rağmen Sakarya Otoyol Büro Amirliği'nin 28/08/2011 tarihli ve UBK-A 130658 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile verilen idari para cezasının mükerrer olduğundan bahisle iptaline karar verilmesinde ve yine aslında mükerrer olan Adana Ulaştırma Bölge Müdürlüğü'nün 28/08/2011 tarihli ve UBK-A 312242 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile verilen idari para cezasına yönelik başvurunun reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da belirtildiği üzere, kanun yararına bozmaya konu olabilecek yasaya aykırılık halleri uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hataları olup, dosya kapsamından ağır hukuki ihlal bulunmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 15.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

1 no'lu kanun yararına bozma talebi yönünden 5326 sayılı Yasa'nın 6, 22/4 ve CMK 18.maddeler gözetilerek çoğunluğun ret kararına katılıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2011/4026, Karar No: 2012/296, Tarih: 16.01.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/4026 E.  ,  2012/296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ......'ın yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetine dair Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2007 gün ve 2005/133 Esas, 2007/108 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Irza geçme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesi neticesinde;

Adli Tıp Kurumu Pendik Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 15.12.2004 tarihli raporu ile mağdurenin etrafı ile ilgili oryantasyonun tam olmadığı, sorulanlara yerinde ve doğru olarak kısmen cevap verebildiği, paraları tanıdığı ancak hesap yapamadığı, günlük raiç ve kıymetleri bilmediği, muayeneye geliş nedenini bildiği, fikir akışında duraklama, mesuliyet duygusu taşımamakta, iyiyi kötüyü ayırt etmekte zorluk çektiği, başkaları tarafından hemen aldatılabilen akıl zayıflığı gözlenmekle ırzına geçilme fiiline mukavemete muktedir olamayacağının tespit edildiği; yine, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 11.05.2005 tarihli raporu ile "mağdurenin 11.04.2005'de kurulumuzda yapılan muayenesinde, olayın ahlaki redaetini idrake ve ruhsal yönden mukavemetine mani olacak mahiyet ve derecede olan (rezidüel şizofreni) denilen akıl hastalığının saptandığı, dava dosyasının tetkikinde olay tarihinde de aynı hastalığa musab olduğunun tıbbi bilgiye uygun olduğu, bu duruma göre mağdurenin 17.09.2004'de maruz kaldığı olayın ahlaki redaetini idrak edip, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olamayacağı, durumunun hekim olmayanlar tarafından anlaşılamayabileceği" yönündeki ifadeler ve adli raporlar ile dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde mağduredeki akıl hastalığının üçüncü kişiler tarafından algılanamayacağı anlamının çıkarılamayacağı,

Mağdurede akıl zayıflığı olduğunun üçüncü kişiler tarafından anlaşıldığı ve iradesini kullanma yeteneğine sahip olmadığının dış dünyadan algılandığının beraat eden sanık Neriman... tarafından da bildirilmesi karşısında sanık ......'ın 8 gün boyunca evlerinde kalan mağdurenin akıl hastası olduğunu anlamamasının mümkün bulunmadığı, bunun hayatın olağan akışına da uygun olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Mağdurenin sanığın baldızı olan ve temyize gelmeyen sanık ... tarafından babasının baskısından kurtarmak amacıyla birlikte kaldığı eve getirildiği, sanık ... ...'ın ırza geçme eylemini mağdurenin burada kaldığı dönem içinde gerçekleştirmesi karşısında eylemin alıkoyma suçunu oluşturmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Suç tarihinde yirmi yaşını dolduran mağdurenin şehvet amaçlı alıkonulmasının 765 sayılı TCK.nın 429/1. maddesine uyacağı düşünülmeden, aynı Kanunun 430/1. maddesine göre hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17332, Karar No: 2014/12102, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17332 E.  ,  2014/12102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2013/198-2013/367

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/840, Karar No: 2015/4598, Tarih: 29.09.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/840 E.  ,  2015/4598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı T.. E.. ile davalı S.. S.. arasındaki davadan dolayı Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03.11.2014 gün ve 2014/495-474 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Bursa 17. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1962 Esas sayılı icra takip dosyasının ilgili icra müdürlüğünden,

2-Takip borçlusu şirkete ve davalı şirkete ait ticaret sicil dosyalarının ilgili ticaret sicil memurluğundan istenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6036, Karar No: 2015/2344, Tarih: 09.06.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6036 E.  ,  2015/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Sanığın, bir olay nedeniyle şikayette bulunduğu ... hakkında verdiği 08/04/2010 tarihli şikayet dilekçesinde katılan Cumhuriyet Savcısı ile ...'ın sürekli birlikte gezdiğinden bahsederek kendisine bir şey gelmez dediğini, bu nedenle başka savcı tarafından şikayetinin takibinin sağlanmasını talep ettiği, ... 'ın yönlendirmesi ile hakkında dava açılan dosyanın celp edilmesini belirttiği, yine aynı tarihli ifadesinde katılan olan savcı ile ilgili olarak ... 'ın kendisine "şimdi emniyeti arıyorum, emniyeti ve savcıyı ararsam şu anda içeri alırlar seni, savcı ... benim can , ciğer dostum , arkadaşım" diyerek katılan olan savcıya karşı hakaret suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, ifadesinde ve dilekçesinde katılan hakkındaki bu sözlerinin müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, kamu hizmetine yönelik kaygı niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre, sanığın dilekçe ve hemen sonrasında aynı tarihte verdiği ifade de söylediği katılana yönelik hakaret kabul edilen sözlerinin aynı zaman dilimi içinde ve hukuki kesintiye uğramadan gerçekleşmesi sebebiyle tek suç oluşturacağı ve hukuki durumunun buna göre takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeyerek, zincirleme suç kabulüyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9855, Karar No: 2021/441, Tarih: 02.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/9855 E.  ,  2021/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2017 tarih ve 2017/364 – 2017/292 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2017 tarih 2017/364 esas ve 2017/292 Karar sayılı kararının kaldırılarak, sanık hakkında; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. TCK’nın 62 ,53/1-2 fıkralarıyla 3. fıkra 1. cümlesi ( Anayasa Mahkemesinin 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanması), TCK'nın 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).