muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10058, Karar No: 2018/2846, Tarih: 18.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10058 E.  ,  2018/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.12.2015 tarih ve 2014/271-2015/955 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya eşya taşıma hizmeti verdiğini ve 4.396,70 TL tutarındaki faturaya dayalı alacağını davalıdan talep etmesine rağmen ödenmemesi üzerine başlatılan takibe davalı itirazının haksız olduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın İİK'nun 67. maddesinde belirtilen 1 yıllık süre içerisinde açılmadığını, takibe dayanak fatura konusu taşıma işini yaptırmadığını, eşya taşıma işini dava dışı ...'ın yaptırmış olması nedeniyle söz konusu taşımadan müvekkilinin sorumlu olmadığını, konşimento arkasında yazılı olması gereken şartların bulunmadığını veya okunmadığını, bu nedenle geçerli bir anlaşmadan da söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; alınan bilirkişi raporunda taşıma işinden kaynaklanan alacak tutarının hesaplanabilmesi için taraflar arasındaki sözleşme ekinde bulunan fiyat listelerinin ve/veya revize formlarının dosyaya sunulmasının zorunlu olduğu, davalı tarafça dosyaya sunulan fatura detayı ve sözleşme şartları uyarınca yapılan hesaplamaya göre davacının davalıdan ilave yakıt bedeli dahil 4.293,17 TL alacaklı olduğunun tespit edildiği, taraf vekillerince bilirkişi raporuna itiraz edildiği, ek rapor alınmak üzere 100,00 TL ek ücretin davacı vekili tarafından yatırılmasına karar verilmesine rağmen davacı vekili tarafından ek rapor alınması talepleri olmadığı ve ek ücret yatırmayacakları yönünde beyanda bulunulduğu, ancak bilirkişiden alınan raporun hüküm kurmak için yeterli görülmediği, HMK'nın 324. maddesi gereği taraflardan her birinin ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı yatırmak zorunda olup, yatırmadığı takdirde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılacağı, davanın çözümü için de bilirkişi incelemesinin gerekli olduğu gerekçesiyle ispat olunamayan davanın redidne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma ilişkisinden kaynaklı fatura alacağına dayalı takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece alınan bilirkişi raporuna taraflarca itiraz edilmesi üzerine ek rapor alınması yönünde ara karar oluşturulduğu, ancak bilirkişiler için öngörülen ek ücretin davacı tarafından yatırılmamış olduğu, alınan bilirkişi raporunun uyuşmazlığı çözmek için yeterli olmadığı, dosyadaki mevcut delillerle de davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.6100 sayılı HMK Beşinci Bölümde Bilirkişi İncelemesi düzenlenmiş olup, 281. madde hükmüne göre, taraflar bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler. Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabilir. Aynı Kanun'un 283. madde hükmünde de açıklandığı üzere, bilirkişiye, sarf etmiş olduğu emek ve mesaiyle orantılı bir ücret ile inceleme, ulaşım, konaklama ve diğer giderleri ödenir. Bu konuda, Adalet Bakanlığınca çıkarılacak ve her yıl güncellenecek olan tarife esas alınır.

Somut olayda, mahkemece, tarafların itirazları karşılanmak üzere bilirkişiden ek rapor alınması yoluna gidilmiş ve bilirkişi için ek ücreti davacının ödemesi yönünde ara karar oluşturulmuş ise de, yasal düzenlemelerde mutlak suretle ek rapor için ek ücret ödenmesi öngörülmediği gibi, mahkemece takdir edilen ek ücretin davacı tarafından ödenmemesi halinde ek rapor alınmasında menfaati bulunan davalı tarafından da ödenebileceği değerlendirilmeksizin, mahkemece davanın yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi doğru olmamış, eksik incelemeye dayalı verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1036, Karar No: 2019/8768, Tarih: 25.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/1036 E.  ,  2019/8768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmasız, davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacılar vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 1930 doğumlu olduğunu, rahatsızlıkları nedeniyle sürekli olarak hastanede ve evde yatarak tedavi görmek zorunda kaldığını, bu nedenle bakımının kızı ... tarafından yapıldığını, kızına sadece maaşlarını çekmesi ve vergilerini ödeyip kira işlemlerini yapması için vekalet vermek isterken kızı tarafından kandırılarak tüm taşınmazlarını dilediği bedelle satma yetkisini de içeren noterde düzenleme şeklinde vekalet aldığını, verilen bu vekaletle tapusuz taşınmazının zilyetliğin devri sözleşmesi yolu ile önce dava dışı kişilere onlardan da davalıya devredildiğini, bu vekaletin hiç bir şekilde içeriğinin okunup anlatılmadan imzalatıldığını oysaki okuma yazma bilmeyenler için noterde düzenlenen vekaletin iki tanık huzurunda ve onların katılımı ile düzenlenmesi gerektiğini, vekaletin geçersiz olduğunu, mal kaçırma kastı ile zararına kullanıldığını ileri sürerek geçersiz devirler neticesi davalıya yapılan devire ilişkin taşınmaz mal zilyetlik devir sözleşmesinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile ... İli, Merkez İlçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:170 adresindeki taşınmazın davalı tarafından davacılara teslimine, davacılar tarafından mahkeme veznesine depo edilen 45.181,00 TL taşınmaz bedelinin karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile ... İli, Merkez İlçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:170 adresindeki taşınmazın davalı tarafından davacılara teslimine, davacılar tarafından mahkeme veznesine depo edilen 45.181,00 TL taşınmaz bedelinin karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Eldeki davada davacı, kızına verdiği düzenleme şeklindeki vekaletin ve bu vekaletmaye dayalı olarak yapılan taşınmaz mal zilyetlik devir sözleşmesinin geçersiz olduğu iddiası ile sözleşmenin iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen önceki hüküm Dairemizin 12.10.2016 tarih 2015/26632 E. 2016/18342 K.sayılı ilamı ile şarta bağlı hüküm kurulamayacağı gerekçesi ile usulden bozulmuştur. Dairemiz bozması yalnızca hüküm kurma tekniğe ilişkin olup yapılan bozmada dosyanın esasına girilmemiş ve diğer bozma nedenleri incelenmemiştir.Bozma uyularak yapılan yargılamada ise bozmada belirtilen usuli eksiklik giderilmiş ve davanın kısmen kabulü ile ... İli, Merkez İlçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:170 adresindeki taşınmazın davalı tarafından davacılara teslimine, davacılar tarafından mahkeme veznesine depo edilen 45.181,00 TL taşınmaz bedelinin karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine dair karar verilmiştir. Her nekadar olay mahkemece istihkak davası olarak nitelendirilerek depo edilen bedel karşılığı taşınmazın teslimine dair karar verilmiş ise de; davacının talebi taşınmaz mal zilyetlik devir sözleşmenin iptali isteğine ilişkindir. Hemen belirtilmelidir ki 6100 sayılı HMK.nun 26/1. maddesi gereğince hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Anılan yasal düzenleme ışığında mahkemece sözleşmenin iptali koşullarının oluşup oluşmadığı denetlenip davacının talebine uygun değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan 31,40 TL harcın istek halinde davacılar ile davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18849, Karar No: 2021/11602, Tarih: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/18849 E.  ,  2021/11602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 24.11.2014 tarihli raporunda, suça konu tabancanın mekanik aksamının sağlam ve işler durumda olduğu, namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu ancak katı bir cisim atmasını engelleyen tahdit parçasının bulunmadığı, mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istismale elverişli olmadığı, gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre ve saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, 9 mm çapındaki ses ve gaz fişeklerinin uç kısmındaki plastik aksamına mermi çekirdeği niteliğini taşıyan metal küre veya parça yerleştirilmek suretiyle sonradan ateşli silah fişeği niteliği kazandırılmış fişekleri patlattığı ve her ne kadar değişiklik yapıldığı sonucuna varılmışsa da, sanığın tabancanın kuru sıkı olduğu savunması, sanıktan özel yapım fişek ele geçirilememiş olması karşısında sanığın, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden tabancanın müsaderesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8294, Karar No: 2019/365, Tarih: 15.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/8294 E.  ,  2019/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfusta Tespit

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, davacı ...'nin 25.09.1990 tarihinde saklı nüfus olarak anne ve baba bağı olmaksızın nüfusa tescil edildiği, babasının ... ve ... oğlu ... olduğu ileri sürülerek, nüfus kayıtlarında davacı ile baba olduğu iddia edilen ... arasında bağ kurulması istenmiş; Mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın ispat edilemediği gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

04.06.1958 tarihli ve 15/6 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereğince, maddi olayları açıklamak taraflara ve ileri sürülen olayları hukuken nitelemek ve uygulanacak kanun hükümlerini tesbit etmek ve uygulamak görevi hakime aittir.

Dava, saklı nüfus olarak 1990 yılında anne-babası tespit edilemediği için anne-baba bağı kurulmadan nüfusa tescil edilen davacının babasının, ... olduğunun tespiti ile nüfus kayıtlarında bağ kurulması istemine ilişkindir.

Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin "Tanımlar" başlıklı 4.maddesindeki tanıma göre saklı nüfusun; on sekiz yaşını tamamlayıncaya kadar herhangi bir nedenle aile kütüklerine kayıt edilmemiş olan ve yabancı bir devletle vatandaşlık bağı bulunmayan kişileri ifade ettiği, saklı nüfus durumunda olan kişilerle ilgili işlemler ise aynı yönetmeliğin 35. maddesinde belirtilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, davacı ...'ın, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi (Cilt No:14, Hane No: 55; BSN: 1) nüfus kütüğüne soy bağı tespit edilemediği için tek başına Hüseyin ve ... Kızı 15.12.1951 doğumlu olarak 25.09.1990 tarihinde saklı nüfus olarak anne-baba bağı olmaksızın tescil edildiği, davacının iddia ve isteminin nüfus kaydında kendisi ile bağ bulunmayan babası ..., ... İli ... İlçesi ... Mahallesi (Cilt No:14, Hane No: 51; BSN: 3) nüfus kütüğünde ... ve ... oğlu olarak 1905 yılında 1904 doğumlu olarak tescil edilen ... olduğunun tespiti ile her iki nüfus kaydı arasında bağ kurulması olduğu, davanın açılma sebebinin ise baba olduğu iddia edilen ... adına kayıtlı taşınmazların intikal işlemlerinin yapılması olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 106. maddesi, bir hakkın veya hukuki ilişkinin varlığının veya yokluğunun tespit davası yolu ile mahkemeden istenebileceği, Türk Medeni Kanunu'nun 30. maddesinin 2. Fıkrası ise, "Nüfus sicilinde bir kayıt yoksa veya bulunan kaydın doğru olmadığı anlaşılırsa, gerçek durum her türlü kayıtla ispat edilir." hükmünü içermektedir.

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 106. maddesi, bir hakkın veya hukuki ilişkinin varlığının veya yokluğunun tespit davası yolu ile mahkemeden istenebileceği, Türk Medeni Kanunu'nun 30. maddesinin 2. Fıkrası ise, "Nüfus sicilinde bir kayıt yoksa veya bulunan kaydın doğru olmadığı anlaşılırsa, gerçek durum her türlü kayıtla ispat edilir." hükmünü içermektedir.

Davacının babası olduğunu iddia ettiği, ... ve ... oğlu 1904 doğumlu ...'ın, ... incelemesine esas olmak üzere mezar yerinin yaşadığı köy veya mahalleden, yaşı itibari ile bu durumu bilebilecek akraba ve komşularından araştırılmadan, ...'ın adına kayıtlı olduğu beyan edilen taşınmaz kayıtlarının ilk tesisinden itibaren ilgili tapu müdürlüğünden, yine tescile dayanak belgeleri ile birlikte ... İli ... İlçesi ... Mahallesi Cilt No:14, Hane No: 51 ve 55 sayılı kütüklerdeki bilgi ve belgelerin nüfus müdürlüğünden getirtilerek toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

2. Davacı ...'nin babası olduğunu iddia ettiği ...'ın verilecek karardan hakları etkilenecek mirasçılarının tespit edilerek davaya dahil edilmesi, mirasçısının bulunmaması halinde TMK'nin 501. maddesi gereği Hazinenin son mirasçı sıfatı ile davaya dahil edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15861, Karar No: 2015/20854, Tarih: 08.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/15861 E.  ,  2015/20854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ............ İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; fazla çalışma alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içerisinde temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı İş Kanunu’nun 41’inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Somut olayda; taraflar arasında geçerli 2012-2014 yıllarını kapsayan işyeri toplu iş sözleşmesinin 23. maddesinin "d" bendi fazla çalışma halinde normal ücretin saat başına düşen miktarının %100 yükseltilmesi suretiyle hesaplanacağı hükmünü amirdir. Mahkemece 2012 yılı öncesine ilişkin işyeri toplu iş sözleşmeleri de getirtilerek davacının talebi hakkında karar verilmesi gerekirken; fazla çalışmayı %50 zamlı hesaplayan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

3- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca benimsenen son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği hususu istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Mahkemece, fazla çalışma alacağından yapılan %45 oranındaki indirim hakkın özünü etkileyecek nitelikte fazla olup, yukarıdaki esaslar da dikkate alınarak daha makul bir indirim yapılması için hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, fazla çalışma alacağından yapılan %45 oranındaki indirim hakkın özünü etkileyecek nitelikte fazla olup, yukarıdaki esaslar da dikkate alınarak daha makul bir indirim yapılması için hükmün bozulması gerekmiştir.

4- Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacının fazla mesai alacağı takdiri indirim nedeni ile kısmen reddedilmiş olup davalı lehine ret vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.