muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1991, Karar No: 2017/1993, Tarih: 30.05.2017

Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, dosya Dairemizce ele alınmış olup, Dairemizin çoğunluğu eylemin TCK’nun 87/4. maddesi kapsamında kaldığından bahisle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Dairemizin hükmün bozulmasına dair çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Şöyle ki;

Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı tarafından yapılan otopsi sonucunda verilen raporda; "göğüs sağ yandan giren kesici ve delici aletin sağ 3 interkostal aralıktan sağ 3 kaburgayı keserek sağ göğüs boşluğuna girdiği, sağ akciğer üst lob alt kısım medistinal kenarda 3 cm'lik yaralanma oluşturduğu saptandı." tespiti yapıldıktan sonra, raporun sonuç kısmında ölüm nedeni; "kesici delici aletin sağ göğüs boşluğuna girerek iç organ yaralanması yaparak ölümü meydana getirdiği, kişinin ölümünün kesici delici alet sağ akciğer yaralanması, gelişen iç kanama sonucu meydana geldiğini" şeklinde açıklanmıştır.

TCK’nun 81. maddesinde kasten öldürme suçu düzenlenmiş, TCK’nun 87. maddesinde ise neticesi sebebiyle yaralama başlığı altında yapılan düzenlemenin 4. fıkrasında kasten yaralama sonucu ölüm meydana gelmişse denilmek suretiyle, kasten yaralamanın sonucunda meydana gelen neticeye göre bir ceza verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

.../...

Somut olayda, sanığın amcası olan maktulün göğüs kısmına bıçakla bir kez vurarak onu öldürdüğü hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Eylemin TCK’nun 81. maddesindeki öldürme suçumu yoksa TCK’nun 87/4. maddesindeki kasten yaralama sonucu ölüm suçumu olacağı noktasında ihtilaf mevcuttur.

TCK’nun 87/4. maddesindeki düzenlemeye baktığımızda failin yaralama kastıyla hareket etmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Nitekim öteden beri Yargıtay kararlarının da bu doğrultuda olduğu sabittir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2016/932 esas ve 2016/426 karar sayılı ilamında da bu hususun açıkça vurgulandığını görmekteyiz. Failin yaralama kastıyla hareket edip etmediğini gösteren en önemli kriter hedef alınan vücut bölgesidir. Sanığın doğrudan göğüs bölgesini hedef alarak suçu işlediği ve isteseydi başka bir bölgeden de maktulü yaralayabileceği sabittir. Meydana getirilen yara başlıbaşına ölüm neticesini doğuran bir yaradır. Meydana getirilen yaranın başlıbaşına ölüm neticesini doğuran bir yara olması, bu yaranın ölüm neticesini doğurmasının beklenen ve olağan bir durum olması, ölümün beklenmeyen bir sebepten ya da birleşen başka bir sebepten kaynaklanmıyor olması, hedef alınan vücut bölgesinin öldürücü bir bölge olması karşısında eylemin kasten öldürme suçu olduğu kanaatindeyiz.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, Yerel mahkemenin TCK'nun 81/1. maddesinden sanığın cezalandırılması doğrultusunda verdiği kararın, eylemin TCK’nun 87/4. maddesi kapsamında kaldığından bahisle bozulmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmadığımız için karara muhalifiz.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, Yerel mahkemenin TCK'nun 81/1. maddesinden sanığın cezalandırılması doğrultusunda verdiği kararın, eylemin TCK’nun 87/4. maddesi kapsamında kaldığından bahisle bozulmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmadığımız için karara muhalifiz.

30/05/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'un yokluğunda 01/06/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/16641, Karar No: 2014/14157, Tarih: 04.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/16641 E.  ,  2014/14157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2012/913-2013/249

H.. Ö.. tarafından mirasçılık belgesi istemiyle açılan davanın reddine dair Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.03.2013 gün ve 913/249 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Talep eden vekili, vekiledenin mirasbırakanı olan K..nin mirasçılık belgesinin verilmesini istemiştir.

Mahkemece, mirasbırakanın ve mirasçılarının belirlenememiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde talepeden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 29. maddesi hükmünde; bir kimsenin sağ veya ölü olduğunu veya belirli bir zamanda ya da başka bir kimsenin ölümünde sağ bulunduğunu ileri süren kimsenin iddiasını ispat etmek zorunda olduğu, 30. madde hükmünde de; doğum ve ölümün öncelikle nüfus sicilindeki kayıtlarla, nüfus sicilinde bir kayıt yoksa veya bulunan kaydın doğru olmadığı anlaşılırsa her türlü delille kanıtlanabileceği belirtilmiştir.

Somut olaya gelince, davacı, annesi K..(Ö..) T.'ın büyükbabası H.. Ö..'nün babası H..ın nüfus hanesinde annesi olarak görülen K..'nin mirasçılık belgesinin verilmesini istemiş, delil olarak da H..ın nüfus aile kayıtlarını dosyaya ibraz etmiştir. Davacı, mirasçılık belgesi verilmesini isteyebilmesi için miras bırakanın öldüğünü ve ölüm tarihini, mirasbırakan ile kendisi arasındaki irs bağını kanıtlamak zorundadır. Dosyada bulunan nüfus aile kayıt tablosundan davacının annesi K.. (Ö.. T..ın büyükbabası H.. Ö..'nün babası 1869 doğumlu H...ın 1934 yılında öldüğü, annesi olarak Kamile'nin göründüğü, K..'nin nüfus kayıtlarının bulunmadığı ve ölüm tarihinin de belli olmadığı anlaşılmaktadır. Mevcut bu kayıtlar davacı ile K... arasındaki irs bağını kanıtlamaya yeterli ise de, mirasbırakanın ölüm tarihini kanıtlamaya yeterli değildir. Kamile'nin çocuğu olan H..n 1869 doğumlu olduğu gözetildiğinde halen sağ olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; mahkemece, davacının dava dilekçesinde tutunduğu tapu kaydı tüm tedavülleri ile birlikte getirtilerek, tapu kaydının edinme sebebinde belirtilen ırs bağı

Hal böyle olunca; mahkemece, davacının dava dilekçesinde tutunduğu tapu kaydı tüm tedavülleri ile birlikte getirtilerek, tapu kaydının edinme sebebinde belirtilen ırs bağı

hakkındaki açıklamalar nüfus kayıtlarıyla birlikte değerlendirilmeli, davacının annesi K.. (Ö..) T..'ın büyükbabası H.. Ö..ü'nün babası 1869 doğumlu H..'ın üst soyunu gösterir verasete esas nüfus kaydı gerekirse Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğün'den istenerek dosya içerisine alınmalı, ayrıca mirasçılık belgesi verilmesi istemiyle hasımsız olarak açılan davaların çekişmesiz yargıya tabi olduğu ve bir bakıma kamu düzeni ile ilgili bulunduğu gözetilerek kendiliğinden araştırma ilkesi işletilmeli, davacı tarafa delillerini ve yaşlı tanıklarını bildirmesi için bir kez daha makul süre ve imkan tanınmalı, aynı zamanda tanıklardan sadece görgüye değil duyuma dayalı bilgileri de sorulmalı, ayrıca mirasbırakanın ölüm tarihinin tespiti için gerekirse zabıta araştırması yapılarak ölüm tarihi belirlenmeli, belirlenen ölüm tarihindeki hükümlere göre mirasçılık belgesi verilmelidir.

Mahkemece yukarıdaki hukuki olgular gözardı edilerek eksik araştırma, soruşturma ve yersiz gerekçelerle talebin reddine karar verilmesi isabetsiz, talep eden vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2.. bendi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde iadesine 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25307, Karar No: 2012/29330, Tarih: 02.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/25307 E.  ,  2012/29330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 22.05.2009 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 11.08.2009 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16690, Karar No: 2012/19683, Tarih: 12.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16690 E.  ,  2012/19683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI(İhtiyati Tedbir

İ

Taraflar arasındaki ihtiyati tedbir kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sırasında ihtiyati tedbir ara kararının kaldırılmasına ilişkin talebin reddine dair kararın süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı(ihtiyati tedbir isteyen), ... Kadın Konukevi Müdürlüğünün 2012 yılı 2 ay süreli mamul yemek alımı ihalesine geçici teminat olarak verilen ... Türkiye Finans şubesinin 30/06/2012 tarihli 1000 ve 4000 TL’lik teminat mektuplarının nakte çevrilmesinin önlenmesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir

Davalı (Aleyhine tedbir istenen) vekili, aleyhine tedbir talep edilenin devlet olup, paranın geri ödenmesinin her zaman mümkün olduğunu, tedbir isteyen şirketin Kamu İhale Kanunu gereğince ihalelere girmekten yasaklandığını, ayrıca geçici teminatların gelir kaydedilmesine karar verildiğinden ihtiyati tedbir kararı verilmesinin hatalı olduğunu bu nedenle tedbirin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece HMK 389.maddede belirtilen mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağı veya tamamen imkansız hale geleceği, gecikme sebebiyle bir sakıncanın veya ciddi bir zararın doğacağı ihtimali kuvvetli görüldüğünden talep edenin dayandığı ihtiyati tedbir sebebi uygun görülmekle ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmiş; davalı tarafın yapmış olduğu itirazın mahkemece reddedilmesi üzerine, davalı HMK 394/5 gereğince kararı temyiz etmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve 1086 sayılı HUMK'nu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı HMK'nın da 1086 sayılı yasanın 101 ve takip eden maddelerinde düzenlenen ihtiyati tedbirle ilgili düzenlemelerden farklı hükümlere 2012/16690-19683

yer verilmiştir. İhtiyati tedbir isteğinin reddine dair veya kabulüne dair karara itiraz üzerine verilen karara karşı kanun yolunun açılmış olması, öncelikle incelenip, kesin olarak karara bağlanması hususları detaylı şekilde düzenlenmiştir. (6100 sayılı HMK. 391/3 Md.) Bilindiği ve öğretide de kabul edildiği üzere ihtiyati tedbir "...kesin hükme kadar devam eden yargılama boyunca, davacı veya davalının (dava konusu ile ilgili olarak) hukuki durumunda meydana gelebilecek zararlara karşı öngörülmüş geçici nitelikte, geniş veya sınırlı olabilen hukuki korumadır." şeklinde tarif edilmiştir. (Medeni Usul Hukuku 12.Baskı Sh.714-Prof. Dr. Hakan Pekcanıtez, Prof. Dr. Oğuz Atalay, Prof. Dr. ... Özekes) Anılan tariften de anlaşılacağı üzere ihtiyati tedbir diğer fonksiyonları yanında davanın devamı sırasında ve verilecek hükmün kesinleşmesine kadar olan süreç içerisinde dava konusu şey üzerinde yeni bir takım ihtilafların çıkmasını da önleyici niteliği itibariyle geçici bir hukuki korumadır.

Nitekim 6100 sayılı HMK'nın onuncu kısmının birinci bölümünde düzenlenen ihtiyati tedbir müessesesi 389.madde başlığında "geçici hukuki korumalar" olarak vasıflandırılmış ve aynı maddenin birinci fıkrasında "mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından yada tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir" şeklinde şartları belirtildikten sonra takip eden maddelerde bu konudaki talep verilecek karar ve içereceği hususlar, teminat, kararın uygulanması gibi sair hususlar da duraksamaya yer bırakmayacak şekilde takip edilmesi ve yapılması gerekli usul ve prosedür vazedilmiştir. Anılan yasal düzenlemeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece, davanın ve uyuşmazlığın esasını halleder şekilde ihtiyati tedbir kararı verilmesi HMK'nu 394/5'ne aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bu nedenle davalı yararına BOZULMASINA, 12.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10597, Karar No: 2016/14543, Tarih: 31.10.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/10597 E.  ,  2016/14543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Somut olaya göre, müştekinin aracının sağlam kapı kilidini zorlamak suretiyle açarak, toplam 300TL değerindeki teyp ve deri mont çalma şeklindeki sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1,522 maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 Sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış zamanaşımının, suç tarihi olan 07.12.2001 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9433, Karar No: 2022/3114, Tarih: 22.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9433 E.  ,  2022/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair 04/02/2021 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ve davacının vekaletnamesinde yetkisi de kontrol edilip ek karar verilmesi için davacının davadan sulh iradesi ile ilgili ek karar verilebilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yerel mahkemesine işlemsiz olarak İADESİNE, davalının temyiz incelemesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9633, Karar No: 2009/13762, Tarih: 24.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/9633 E.  ,  2009/13762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, karşı davalı kayden paydaşı oldukları 96 ada 1 parsel sayılı taşınmaza davalıların yapılanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, karşı davacılar, fuzuli şağil olmadıklarını, tapu tahsis belgesi sahibinden satın aldıklarını bildirip davanın reddini savunmuşlar, birleşen dava ile temliken tescil veya bina levazım değerinin tahsili isteminde bulunmuşlardır.

Hazine vekili, asıl davanın kabulünü birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşılık davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil, karşı dava temliken tescil veya bina levazım değerinin tahsili isteğine ilişkindir.

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne karşılık davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK. nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hâkimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevar ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. Maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Nevar ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. Maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK. nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. Maddesi ile HUMK. nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek ‘kısa kararda yıkım isteği yönünde olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği halde gerekçeli kararda yıkım isteğinin reddine karar verilmek suretiyle’ kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, bozma nedenine göre sair hususlar incelenmeksizin hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1886, Karar No: 2018/11627, Tarih: 03.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/1886 E.  ,  2018/11627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... ile davalı ... Sigorta A.Ş. aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesi’nden verilen 15.01.2016 gün ve 2014/744-2016/34 Karar sayılı hükmün, Dairemizin 30.10.2017 tarih, ... Esas, 2017/9803 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... Sigorta A.Ş. vekilince kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalıya kasko sigortalı aracın 23/09/2014 günü tek taraflı trafik kazasında pert olduğunu belirterek, 18.000,00-TL hasar bedeli ile, 2.750,00-TL tedavi, 240,00-TL çekici, 450,00-TL otopark ve yediemin masrafı olmak üzere toplam 21.440,00-TL'sinin fazlaya dair talep hakları saklı kalmak kaydıyla ödeme tarihlerinden (hasar bedelinin kaza tarihinden) itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, kaza tespit tutanağı ile sürücü değişikliği yapıldığının tespit edildiğini, doğru ihbar ve dürüstlük kuralına aykırı davranıldığını, ispat külfetinin yer değiştirdiğini, hasarın teminat kapsamında olmadığını, hasar bedelinin fahiş olduğunu, tedavi gideri talep edilen 3. kişinin kaza tarihinden iki gün sonra hastaneye gittiği, tespit tutanağında bu kişi hakkında bilgi bulunmadığı ve tedavi giderlerinin de kapsamda olmadığını, otopark ücretinin dolaylı giderlerden olup sigorta kapsamında bulunmadığını, temerrüde düşürülmediğinden kaza tarihinden itibaren faize hükmedilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile, 18.000,00-TL araç bedelinin olay tarihi olan 23/09/2014

tarihinden, 2.750,00-TL tedavi, 240,00-TL araç çekici ve 450,00-TL yedi emin ve otopark ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce verilen 30.10.2017 tarih, ... Esas, 2017/9803 karar sayılı ilamı ile bozma kararında; davalı... Sigorta A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı Ak Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, tedavi giderinin SGK.nun sorumlu olduğu belgeli giderlerden olup olmadığı, belgeli olması halinde bu taleple ilgili olarak SGK.nun sorumlu olduğu hususunun gözetilmemesi, konusunda uzman olmayan bilirkişiden rapor alındığından, iki makine mühendisi ve bir sigorta uzmanından oluşan bilirkişi heyetinden araç hasarı ve diğer kalemler yönünden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiş, davalı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonunda;

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonunda;

1-Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK'nin geçici 3/2 maddesi dalaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davaya konu edilen ve mahkeme tarafından kabul edilerek hüküm altına alınan araç hasarı 18.000,00 TL tazminata, olay tarihi olan 23/09/2014 tarihinden itibaren temerrüt faizi işletilmesine karar verilmiştir. Davacının başvuru tarihini ispata yarar belge dosya kapsamında bulunmamakla birlikte, davalı sigorta şirketinin davacıya hitaben 09.12.2014 tarihli yazı ile; “kasko genel şartları A.5.5.10 maddesine istinaden talebiniz karşılanamayacaktır.” şeklinde cevap verildiği anlaşılmakla, 6102 sayılı TTK'nın 1427/2. maddesinde, sigortacının belgeleri inceleme ile hasarı belirlemesinden sonra ve en geç hasar ihbarından sonraki 45. Günün sonunda tazminatı ödeme yükümlülüğü altında

olduğu düzenlenmiştir. Bu durumda, yukarıda yapılan açıklamalar gözetilerek temerrüt tarihinin belirlenmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde olay tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi uygun bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Ak Sigorta AŞ vekilinin sair karar düzeltme isteğinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Ak Sigorta AŞ vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 30.10.2017 tarih, ... Esas, 2017/9803 karar sayılı bozma kararına (4) numaralı bent olarak anılan bendin yeni bir bent olarak eklenmek suretiyle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, tashihi karar peşin harcının karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.