muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4691, Karar No: 2017/7044, Tarih: 07.12.2017

Davalı vekili, davacının ... Ticaret Sicil Müdürlüğünde "..." olarak 1997 yılından bu yana gerçek kişi tacir sıfatıyla kaydının mevcut olduğunu, dava dilekçesinde talep edilen tüm alacaklar için zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının ilk olarak müvekkili şirket nezdinde 1989 yılında işçi statüsünde çalıştığını, 1992 yılı itibariyle acente olduğunu, acentelik/vekalet sözleşmesine istinaden bir tacir olarak faaliyet gösterdiğini, davacının sözleşme ilişkisi nedeniyle tüm alacaklarını alarak müvekkili şirketi ibra ettiğini, cari hesap sonucunda davacı yanın müvekkili şirkete borçlu çıktığını, ticari defter ve kayıtlarının incelenmesinde davacıya fatura mukabilinde hakediş ödemesi yapıldığını, bunun dışında bir maaş ödemesinin bulunmadığını davacının işçi statüsünde bulunmadığından işçi alacaklarının doğumundan söz edilemeyeceğini, bir an için davacının işçi olduğu varsayılsa dahi sözleşmenin karşılıklı mutabakatla son bulmasından dolayı kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatının söz konusu olamayacağını, kamusal borçlarından bizatihi kendisinin mesul olup, bu ödemelerin müvekkili şirketten tahsilinin mümkün olmadığını, portföy tazminatı talebinin mesnetsiz olduğunu, davacı yanın protokolle kabul ettiği borçlarının tamamını henüz ödenmediğinden teminatın iadesi şartlarının oluşmadığını, sözleşmenin karşılıklı mutabakatla sona erdiğini, rızayla yapılan bir işleme dayalı manevi tazminat talebinin mümkün olmadığını, taraf muvazaasına dayanan taraf iddialarının yazılı delille ispatlamak zorunda olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacı yanca hizmet akdinden kaynaklı tespit ve işçi alacaklarının talep edildiği, mevcut delillere göre görünürdeki acentelik sözleşmesi altında hizmet sözleşmesi yattığının ve işlemlerin muvazaalı olup, gerçekte davacının davalıya işçi olarak hizmet verdiğinin tespit ve tazminata hükmedilmesi görevinin iş mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, HMK 21 /1-c maddesi uyarınca iş mahkemesi ve ticaret mahkemesi arasındaki görev uyuşmazlığının çözülmesi ve yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay’a gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6088, Karar No: 2012/4078, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6088 E.  ,  2012/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi ve davalılardan .... vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'ye iadesine 19/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12008, Karar No: 2015/11892, Tarih: 22.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/12008 E.  ,  2015/11892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 31.05.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 08.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 15.12.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av... ile karşı taraftan davalı vekili Av. .. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18542, Karar No: 2015/3616, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18542 E.  ,  2015/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, tehdit, hakaret, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/11586 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 19/06/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/105, Karar No: 2007/12287, Tarih: 20.09.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/105 E.  ,  2007/12287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 9.Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.7.2006
Yargıtay — Esas No: 2015/6799, Karar No: 2018/227, Tarih: 25.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6799 E.  ,  2018/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı alacaklının borçlu... hakkında başlattığı icra takibi kapsamında aracının satıldığını ve paranın paylaştırılması için 25.12.2009 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, müvekkilinin alacakları nedeniyle borçlu hakkında ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2009/21428 ve 2009/22296 E. sayılı dosyaları ile takip yapıldığını, 2009/21428 E. sayılı icra takibinin sıra cetvelinin beşinci sırasında olduğunu, diğer icra dosyasının kesinleşmesine rağmen, sıra cetvelinde bulunmadığını, sıra cetvelinin birinci sırasında olan davalı alacaklının muvazaalı takip başlattığını, takip tarihinin 22.04.2009 olduğunu, aynı gün ödeme emri tebliği ile bütün sürelerden feragat edildiğini, takip miktarının 450.000,00 TL olduğunu, borcun karşılığında ... plakalı aracın haciz ve muhafazasının istendiğini, buna da borçlu tarafından muvafakat edildiğini, bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek, paranın müvekkilinin her iki icra dosyasında bulunan alacakları yönünden ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile borçlu arasında 06.03.2009 tarihli oto satış sözleşmesi düzenlendiğini, 450.000,00 TL'nin borçluya verildiğini, bu miktar alacağın ödenmesi zor olduğundan icra takibi kapsamında borçlunun hacze muvafakat ettiğini ve sürelerden vazgeçtiğini, davacının iddialarının soyut olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile borçlu arasında 06.03.2009 tarihli oto satış sözleşmesi düzenlendiğini, 450.000,00 TL'nin borçluya verildiğini, bu miktar alacağın ödenmesi zor olduğundan icra takibi kapsamında borçlunun hacze muvafakat ettiğini ve sürelerden vazgeçtiğini, davacının iddialarının soyut olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; sıra cetvelinin birinci sırasında yer alan davalı alacağının muvazaalı olduğu, davalıya isabet eden meblağdan davacının ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2009/21248 E. sayılı dosyasına ödeme yapılması talebinin hukuka uygun olduğu, ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2009/22296 E. sayılı takip dosyasında ... plakalı araç üzerine haciz konulmaması nedeniyle bu dosyaya ödeme yapılamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2009/21428 Esas sayılı dosyasında takip miktarı kadar meblağın davalıya isabet eden paydan öncelikle ödenmesine karar verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 2014/563 esas, 2014/4153 karar sayılı ilamında belirtilen “muvazaalı olduğu iddia edilen alacağın, davacının alacağından daha önce doğmuş olduğu, muvazaa koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Kabule göre; davanın kabulü halinde bu tür davalarda kıyasen uygulanan İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinde davalıya ayrılan satış bedelinin yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacıya tahsisine, artan para olması halinde davalıya verilmesine karar verilmesi gerekir. “ gerekçesiyle 29.05.2014 tarihinde bozulmuştur.

Bozma ilamı doğrultusunda mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamına göre, muvazaalı olduğu iddia edilen alacağın, davacının alacağından daha önce doğmuş olduğu, muvazaa koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın ... 14.İcra Müdürlüğünün 2009/22296 esas ve 2009/21248 esas sayılı dosyaları yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25298, Karar No: 2015/22113, Tarih: 11.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/25298 E.  ,  2015/22113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Davacının özlük dosyası ile tebliğ tarihini içerir fesih bildirimi, encümen kararı tazminat ödemesi ile bordro v.b. evrakın dosyada bulunmadığı anlaşılmıştır. Dosya kapağında ise "Ekleri var" ibaresinin yer alması nedeniyle dosya eklerinin Yargıtay'a gönderilmediği anlaşılmıştır. Dosya ile ekleri birleştirildikten ve ekler dosya içine alındıktan sonra tekrar Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2084, Karar No: 2018/5653, Tarih: 02.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2084 E.  ,  2018/5653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyeti ile sanıkların beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sırasında katılanların istinabe yoluyla beyanlarının alındığı Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2013 günlü, 2013/12 Talimat sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5772, Karar No: 2009/7406, Tarih: 04.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/5772 E.  ,  2009/7406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/420-2006/255 sayılı dava dosyasının,

2- Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen orman bilirkişilerine verilerek, 128 ada 696 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki düzenledikleri rapor içeriğinde taşınmazın eski memleket haritasında açık alanda, ... fotoğraflarında orman örtüsü olmaya açık alanda kaldığı açıklanmasına rağmen sonuç bölümünde nedeni açıklanmadan orman sayılan yer olduğunun rapor edildiği anlaşılmakla, kendi içinde çelişkili olduğu anlaşılan rapor için bu çelişkilerin giderilmesi yönünde ek rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 04/05/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5706, Karar No: 2023/6415, Tarih: 06.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5706 E.  ,  2023/6415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2045 E., 2023/335 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/95 E., 2022/152 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ile alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 340016419653 sicil numarası ile 1985 yılında SGK'lı olarak çalışmaya başladığını, emekli maaşı bağlanması için 06.12.2013 tarihinde Kuruma müracaat ettiğini, Kurumca, kendisine henüz eksik primi olduğu, çalışıp eksik primleri tamamlaması gerektiği ya da doğum, analık borçlanma bedelini ödeyerek primleri tamamlayabileceği bilgisinin verildiğini, bunun üzerine davacının aynı gün verdiği dilekçe ile analık ya da doğum borçlanma bedelini öğrenmek istediğini, yine aynı gün verilen cevapta 7.845,12 TL'nin 1 ay içerisinde ödenmesi gerektiğinin bildirildiğini, ekonomik durumu uygun olmayan davacının parayı ödeyemediğini ve çalışmaya devam ettiğini, çalışarak eksik prim süresini tamamlayan davacının bu kere 24.11.2016 tarihinde emeklilik talebinde bulunduğunu, Kurum çalışanı tarafından davacıya, 1995-1996-1997-1998-1999 yıllarında sigortalı olmasına rağmen Kurumun davacı adına yatan primleri başka bir şahsın sigortalılığına aktardığını, aslında 06.12.2013 tarihi itibariyle primlerini tamamlamış olduğundan emekliliğe hak kazandığının söylendiğini, davacının Pendik SGK Merkezine Kartal 2. Noterliğinden 23.12.2016 tarih ve 26714 yevmiye numaralı ihtarını yolladığını, Pendik SGK Merkezinin 27.01.2017 tarihli cevabi yazısında, 06.12.2013 tarihinde emeklilik talebine rastlanılmadığını belirterek talebini reddettiğini ileri sürerek, davacının emekliliğe hak kazandığı 06.12.2013 tarihi ile fiilen emekli olduğu 24.11.2016 tarihi arasında davalı Kurumun kusurlu hizmeti nedeni ile alması gerektiği halde alamadığı emekli maaşlarına dayalı zararına karşılık olarak şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın 06.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kuruma ilk defa 24.11.2016 tarihinde tahsis talebinde bulunduğunu, daha öncesine ilişkin başvurusunun olmadığını, farazi söylemlerle aylık bağlanmasının mümkün olmadığını, başvuru şartının yerine geldiğinin davacı tarafından kanıtlanamadığını, yapılan işlemlerde kurumun kusurunun bulunmadığı gibi kurum aleyhine tazminata hükmetmeye de yasal olarak imkân bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI