muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4420, Karar No: 2019/2656, Tarih: 25.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/4420 E.  ,  2019/2656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.12.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 03.04.2018 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının maliki olduğu ... İli, ... İlçesi, 105 ada 29 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısının bulunmadığını ileri sürerek, 107 ada 1 parsel ve 106 ada 14 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 03.02.2015 tarihinde verilen karar ile davanın ... yönünden reddine, davalı ... ile dahili davalı ... yönünden kabulüne, dava konusu 107 ada 1 nolu parsel sayılı taşınmaz yararına fen bilirkişileri ... ile ...'in 08.08.2014 havale tarihli rapor ve krokisinde 2. alternatif yol olarak mavi renkli gösterilen 106 ada, 14 nolu parsel sayılı taşınmazın 624 m²'lik ve 106 ada 16 nolu parsel sayılı taşınmazın 33,25 m²'lik bölümlerinde geçit hakkı tesisine dair verilen kararın davalı Maliye Hazinesi vekili ile davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 06.11.2017 günlü 2015/5921 Esas 2017/8103 Karar sayılı ilamı ile " davalılardan ...’a ait 107 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yararına geçit kurulduğu görülmüştür. Kurulan hüküm açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak nitelikte olmadığı gibi davacının talep sonucundan farklı ve infazda da duraksama yaratacak biçimdedir" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın ... yönünden reddine, davalılar ... ve ... yönünden kabulüne, ... İli, ... İlçesi, ... Beldesi, Hançıplaklar Mahallesi'nde kain 105 ada 29 parsel sayılı taşınmaz yararına fen bilirkişileri ... ve ...'in 08/08/2014 havale tarihli raporları ve ekli krokide mavi renkle 2.alternatif yol olarak gösterilen güzergahta yer alan 106 ada 14 parsel sayılı taşınmazın 624,00 m²'lik ve 106 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 33,25 m²'lik bölümlerinde geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Maliye Hazinesi vekili temyiz etmiştir.

Hükmü, davalı Maliye Hazinesi vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "mutlak geçit ihtiyacı" veya "geçit yoksunluğu", ikincisine de "nispi geçit ihtiyacı" ya da "geçit yetersizliği" denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit tesisi davalarında başlangıçta davacı tarafından öngörülemediğinden dava dilekçesinde talep edilen yer dışındaki güzergahlardan da geçit kurulması gerekebilir. Bu güzergah üzerindeki taşınmazların maliklerine dava dilekçesi ile husumet yöneltilmemiş olması kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından 6100 sayılı HMK’nın 124. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olmayan bu taraf değişikliği talebi kabul edilerek davacının bu kişilerin harçsız olarak davaya katılmalarını sağlamasına imkan verilmelidir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün "İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili" başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahkemece yapılan keşif sonucu alınan 08.08.2014 tarihli fen bilirkişisi raporunda 2. alternatif olarak gösterilen yerden 105 ada 29 parsel lehine 106 ada 14 ve 16 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı tesisine karar verilmiş ise de dosyada mevcut paftada 29 parsel sayılı taşınmazdan 14 parsel sayılı taşınmaza geçişte arada dere bulunduğu, bilirkişi raporunda bu hususta açıklık olmadığı anlaşılmıştır. Dere yatakları kural olarak Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı niteliğinde olan bir yerin, kişinin özel istifadesine terki olanaklı değildir. Kısaca belirtmek gerekirse, dere yatağı üzerinden geçit kurulamaz. Kaldı ki geçit davalarındaki amaç, yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazın, kesintisiz olarak genel yola ulaşımını sağlamaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer olmadığından bu şekilde kurulan geçitle kesintisizlik ilkesi de ihlal edilmiş olur.

Bu durumda mahkemece, mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılmak suretiyle kamu malı niteliğinde olan yerlerden geçit hakkı tesis edilemeyeceği ve geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesi göz önünde bulundurularak lehine geçit hakkı tesisi istenilen taşınmazın yola ulaşımın sağlanmasının mümkün olup olmadığı araştırılmalı, ilgili taşınmazların tapu kayıtları temin edilmeli, tapu kayıt maliklerinin davada usulüne uygun şekilde taraf olması sağlanmalı, davacının maliki olduğu taşınmazdan genel yola kadar kesintisiz bağlantı sağlanacak şekilde alternatifler oluşturularak en uygun alternatiften geçit hakkı kurulmalıdır.

Belirtilen hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19900, Karar No: 2017/245, Tarih: 11.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/19900 E.  ,  2017/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı anne tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı anne temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacı annenin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davacı annenin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı babanın çocukla anne arasında kişisel ilişki kurulmasına engel teşkil ederek herhangi bir davranışının kanıtlanamadığının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli müzaharetden yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.01.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/7155, Karar No: 2013/9098, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7155 E.  ,  2013/9098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, davalının dairesinden sızan su nedeniyle dairesinde meydana gelen zararın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; üst katında oturan davalının bağımsız bölümünden sızan sular nedeniyle dairesinde zarar meydana geldiğini ileri sürerek zararının önlenmesini istemiş, mahkemece davalıya ait dairenin teras balkonunun zemininin bozuk yapılması nedeniyle davacıya ait dairenin salon kısmında, odasının bir kısmında ve mutfak kısmının tavanlarında hasar oluştuğu, davalının tuvaletinden pis suların akması nedeniyle davalı tuvaletinde de zarar meydana geldiğinden bilirkişi raporuyla belirlenen 2.821,00 TL zarar bedelinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Yerinde yapılan keşifteki gözlemde davacının dairesinin salonunda, mutfağında, tuvaletinde ve balkonun tavanında akıntıların olduğu, tavanlarının sararmış, boya badanasının kabarmış bulunduğu, üst kat teras katta davalının dairesinin bulunduğu anlaşılmış, düzenlenen bilirkişi raporunda da davalının dairesinin döşemelerinden davacının dairesine yağmur yağdığı zamanlarda akma yaptığı, bu akıntıdan dolayı davacının yaşam mahalli ve salonun zarar gördüğü, ayrıca davalının tuvaletinden davacının dairesindeki tuvalete pis su sızdığı, bu şikayetlerin giderilmesi için yaşam mahalli ve salon üzerinde yer alan açık terasın fayansının sökülüp yeniden yapılması ve tuvalet taşı ile pis su tesisatının onarımının yapılması gerektiği, bunların masrafının da toplam 2.821,00 TL olduğu belirtilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin son fıkrasında, her kat malikinin anataşınmaza ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumlu olacağı hükme bağlanmıştır. Bilirkişi raporunda hasarın bir bölümünün davalının bağımsız bölümünün açık terasından sızan sulardan kaynaklandığı belirtilmişse de, bu açık terasın davalının bağımsız bölümüne mi ait bulunduğu veya ortak yer mi olduğu anlaşılamamaktadır.

Mahkemece, anataşınmazın onaylı mimari projesi getirtilip yerinde uygulanarak açık terasın ortak yer olup olmadığı belirlenmeli, ortak yer ise davalının terası bizzat kullanımı nedeniyle zarara sebebiyet vermedikçe ortak yerden kaynaklanan zarardan davacı da dahil tüm kat maliklerinin gerek onarım gerekse zarardan yönetim planında aksine bir düzenleme bulunmadıkça kendi arsa payları oranında sorumlu tutulmalı, ayrıca davacının su sızıntısının ortadan kaldırılmasını istediği de gözetilerek tüm kat maliklerinin sorumlu olması halinde anataşınmazdaki diğer kat malikleri de davaya dahil edilmelidir.

Ayrıca;

Ayrıca;

Davada davacının bağımsız bölümüne verilen zararın önlenmesi istenildiğine göre, su sızıntısının önlenmesi için alınması gereken tedbirlere de hükmedilmesi gerekirken, mahkemece sadece zararın önlenmesi bedeline karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/479, Karar No: 2012/1789, Tarih: 21.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/479 E.  ,  2012/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanun'la değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı-k.davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17030, Karar No: 2023/9786, Tarih: 29.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/17030 E.  ,  2023/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1053 E., 2021/1457 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2021 tarihli ve 2020/138 Esas, 2021/162 ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 221 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 ncü maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay 7 ..., devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçundan; 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 328 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 ncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 10.09.2021 tarihli ve 2021/1053 Esas, 2021/1457 ... kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçelerinde özetle;

-Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

-Genel kastın yanında özel kastın bulunması gerektiğine,

-Maddi ve manevi unsurların oluşmadığına,

-Kararın bozulmasına, tahliye kararı verilmesine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçelerinde özetle;

-Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

-Genel kastın yanında özel kastın bulunması gerektiğine,

-Maddi ve manevi unsurların oluşmadığına,

-Kararın bozulmasına, tahliye kararı verilmesine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden;

Sanığın teşkilat öncesi dönemde okul yıllarında örgütle irtibatlı olduğu, örgüte ait yurtlarda evlerde kaldığı, ev abiliği yaptığı, polis öğrencisi ve üniversite öğrencisi abiliği yaptığı, maneviyat adı altında örgüt liderinin kitaplarının okunarak ve videolarının izlenerek örgüt bağlılığını pekiştiren eylemlere katıldığı, süreç içerisinde örgüt bağının kopmadan devam ettiği üniversite bittikten sonra örgütün çalışma evlerine yönlendirildiği, Bilgi Teknolojileri kurumunda yaklaşık 1 yıl çalıştıktan sonra örgüt tarafından teşkilata yönlendirildiği ve nihayetinde örgütün izlediği stratejik hedefler doğrultusunda kurum bünyesinde katıldığı, bilahare MİT'e iltihak ettiği 2012 yılından, ihraç edildiği 2016 yılına kadar örgütün MİT mahrem yapılanmasında öğretmen-temsilci konumunda faaliyete bulunan ... kod A. T., ... kod A. S., ... kod S. Ş., ... kod F. C., ... kod E. I., ... kod İ. Y., ... kod A. Y., İ. G. ve ... kod M. K. adlı mahrem imamlara bağlı; mahrem yapılanma hiyerarşisinde "öğrenci" konumunda faaliyette bulunduğu, örgüte bağlılığını göstermek için himmet verdiği, örgütsel gizliliği sağlamak adına örgüt tarafından kendisine verilen operasyonel hat ve içerisinde GMAİL ve VPN yüklü şifreli tableti kullandığı, örgüt içerisinde ... kod adını kullandığı, örgüte himmet ödediği, örgütün ideolojisini benimseyerek dahil olduğu bu hiyerarşik yapısı içerisinde yine örgütün belirlediği olgunluğa ulaşması akabinde FETÖ/PDY mahrem hizmetler yapılanmasında öğrenci konumda üst konumlarda bulunan mahrem abileri ile bilgi aktarımı için görüşmeler yaptığı, bağlı olduğu hususi abiler arasında devredildiği, örgütün mahrem yapılanması içerisinde sivil örgüt mensupları tarafından sevk ve idare edilen MİT personeli şahıslardan olduğu, sanığın örgüt ile organik bağ kurarak hiyerarşi içine girdiği, belirtilerek mahkumiyetine dair karar verilmiştir.

Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçu yönünden;

Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçu yönünden;

Sanığın 2012 yılında Teşkilatın eğitim ünitesinde (kurs evresi) göreve başladığı, bu dönemde örgütün MİT mahrem yapılanmasında öğretmen konununda faaliyet yürüten ... kod A. S., ... kod S. Ş. ve MİT mahrem temsilcisi ... kod F. C. ile irtibatlandırıldığı, bu şekilde eğitim döneminde, sanıkla adı geçen MİT mahrem imamlarının görüştüğü, sanığın ikrari beyanları ve bu beyanları doğrular nitelikli tanık anlatımlarında da anlaşıldığı üzere sanığın, bu dönemde MİT mahrem imamlarıyla yaklaşık haftalık periyotlarda buluştuğu, onların; kendisinden talep ettiği MİT ile ilgili konuları; teşkilatın kursuna katılan adaylar, kurs veren hocalar, kursun görüldüğü bina, verilen dersler, adayların ve personelin eğilimleri şeklindeki tüm bilgilerin mahrem imamlar tarafından talep edildiği, sanığın ve adı geçen grup üyelerinin, örgüt adına talep edilen bilgileri kurum bünyesinden temin ettikleri, dikkatli ve tedbirli olmaları, kurum bünyesinde uyacakları kurallar konusunda da örgüt adına talimatlandırıldıkları, sanığın bu çerçeveye uygun hareket ettiği, mahrem imamların belirlediği tarihte ve yerde onlarla düzenli ve periyodik olarak görüştüğü, örgütün talimatı doğrultusunda MİT ile ilgili istedikleri bilgileri temin ettiği bu şekilde siyasal veya askeri casusluk suçu sübut bulduğu belirtilerek mahkumiyetine dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya incelendiğinde;

2937 ... Kanun’un 26 ncı maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde Cumhuriyet savcılarının, MİT görev ve faaliyetleri ile mensuplarına ilişkin herhangi bir ihbar veya şikâyet aldıklarında veya böyle bir durumu öğrendiklerinde konuyu MİT Müsteşarlığına bildirecekleri belirtilmekte, dava konusu ikinci cümlesinde ise MİT Müsteşarlığının, konunun görev ve faaliyetlerine ilişkin olduğunu belirtmesi veya belgelendirmesi hâlinde adli yönden başkaca bir işlem yapılmayacağı ve herhangi bir koruma tedbirinin uygulanmayacağı düzenlenmektedir.

Dava konusu kuralda millî güvenlik yönünden son derece önemli görevler yürüten MİT mensuplarının, yürüttükleri görevin niteliği nedeniyle özel bir soruşturma usulüne tabi kılındıkları anlaşılmaktadır.

Bu çerçevede, 2937 ... Kanun’un 26 ncı maddesinin birinci fıkrasında, MİT mensuplarının görev suçları yönünden özel soruşturma usulü belirlenerek bu kişilerin soruşturulabilmesi için Başbakandan (karar tarihi itibariyle Cumhurbaşkanlığı) izin alınması gerektiğinin düzenlendiği, dava konusu kuralın yer aldığı ikinci fıkrasında ise bu usulün nasıl uygulanacağının açıklığa kavuşturulduğu görülmektedir.