muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/834, Karar No: 2015/7818, Tarih: 26.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/834 E.  ,  2015/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı sigorta şirketine zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı olan, davacıların desteği....'in içinde yolcu olarak bulunduğu, dava dışı ...ın sürücüsü ve ...'nin işleteni olduğu otobüsün yağmurlu havada hızla seyri sırasında direksiyon hakimiyetini kaybedip orta refüjdeki beton bölüme çarparak devrilmesi sonucunda meydana gelen tek taraflı ölümlü ve maddi hasarlı trafik kazasında...'in öldüğünü, murisin yolcu olup kusuru bulunmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 5.000,00'er TL den toplam 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini davacı anne .. için 16.606,00 TL ve davacı baba ... için için 13.709,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davacı tarafın dava tarihinden önce müvekkil şirkete başvurmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın ıslah edilen haliyle kabulü ile davacı anne ... için 16.606,00 TL, davacı Baba ... için 13.709,00 TL den toplam 30.315,26 TL destekten yoksun kalma

tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 26/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9573, Karar No: 2014/12441, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9573 E.  ,  2014/12441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2010/91-2014/89

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı taraf vekillerince gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı vekilinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16884, Karar No: 2012/1929, Tarih: 13.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16884 E.  ,  2012/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10261, Karar No: 2024/3126, Tarih: 25.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/10261 E.  ,  2024/3126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/938 E., 2023/617 K.

KARAR : Direnme

Taraflar arasındaki prime esas kazanç tespiti istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 18.10.2022 tarihli ve 2022/10641Esas, 2022/12599 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 18.10.2022 tarihli ve 2022/10641Esas, 2022/12599 Karar sayılı kararı sayılı kararına karşı direnilmiş ise de Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Davacının, davalı şirkette veznedar olarak çalıştığını iddia etmesine karşılık, dosyada yer alan asgari ücret üzerinden düzenlenen bordrolara imza atmış olup, imza inkarı da bulunmamakta olup Mahkemece, davacının elden aldığı ücret tutarlarının gösterildiğini iddia ettiği personel ücret çizelgelerine dayanılarak ücret belirlenmesi hatalı olup, ücret tutarının, tanıkla ispat sınırının üstünde olduğu da kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde direnme kararı verilmesi yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19662, Karar No: 2023/337, Tarih: 07.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/19662 E.  ,  2023/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, katılana iftira ettiğinden ve rahatsızlık vererek kişilerin huzur ve sükunun bozma suçunu işlediğinden bahisle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267. maddesinin birinci fıkrası, 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanması talep edilmiştir.

2. Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi uyarınca bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınması kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın suçları işlemediği için beraat etmesi gerektiğine ve dolayısıyla yargılama giderlerinin sanığa yükletilmemesi talebi ile re'sen nazara alınacak sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, cami ... hatibi olan katılanın görevini ihmal ettiğine dair Balıkesir Valiliği ve İlçe Kaymakamlığı'na şikayette bulunarak iftira ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Balıkesir İl Müftülüğünün 13.07.2015 tarihli, 2265 sayılı yazı cevabı ekinde yer ... sanığa ait 01.10.2014 tarihli, 25.12.2014 tarihli, 02.03.2015 tarihli ve 02.04.2015 tarihli dilekçelerde özetle, sanık, katılanın zaman zaman camiye gelmediğini, bir kısım vakit namazlarına refakat etmediğini ve görevini ihmal ettiğini ifade etmiştir.

3. Sanığın şikayetleri kapsamında yapılan araştırma sonucunda ... İlçe Müftülüğünce düzenlenen 01.10.2014 ve 13.05.2015 tarihli inceleme raporlarında, "... yapılan inceleme ve tanık ifadeleri neticesinde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı için dosyanın hıfz edilmesi" şeklinde kanaat bildirildiği görülmüştür.

4. Sanık savunmasında özetle, atılı suçları işlemediğini beyan etmiştir.

3. Sanığın şikayetleri kapsamında yapılan araştırma sonucunda ... İlçe Müftülüğünce düzenlenen 01.10.2014 ve 13.05.2015 tarihli inceleme raporlarında, "... yapılan inceleme ve tanık ifadeleri neticesinde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı için dosyanın hıfz edilmesi" şeklinde kanaat bildirildiği görülmüştür.

4. Sanık savunmasında özetle, atılı suçları işlemediğini beyan etmiştir.

5. 30.05.2016 tarihli tutanakta, sanığın kovuşturmada tanık sıfatıyla dinlenilmesini talep ettiği ... ... ... ve ... ... isimli kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilememesi nedeniyle mahkemede hazır edilemedikleri bildirilmiştir.

6. Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 18.04.2016 tarihli ve 3712 sayılı raporunda, sanığın "iftira" ve "kişilerin huzur ve sükununu bozma" suçları bakımından, kendisinde bulunan akıl hastalığı nedeni ile, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamayacağı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde gösterilen delillere ve tüm dosya kapsamına göre, suçun sübutuna ve sanığın akıl hastası olmasından dolayı hakkında ceza verilmesine yer olmadığı ve bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınması suretiyle güvenlik tedbiri uygulanmasına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2016 tarihli kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29890, Karar No: 2015/38852, Tarih: 01.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/29890 E.  ,  2015/38852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/375727

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2010

NUMARASI : 2009/634 (E) ve 2010/631 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanığın temyizi süresinde olup 12/10/2011 tarihli mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık Ş.. E..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13152, Karar No: 2013/11189, Tarih: 11.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13152 E.  ,  2013/11189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 25/11/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla hakaretten dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ...'nin temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davacı ...'nun isteminin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı ....Rektörü ...'ın köşe yazarı, diğer davalıların sahibi ve sorumlu yazı işleri müdürü oldukları Odak gazetesinin 16.11.2009 günlü sayısında.... başlığı altında yayınlanan yazının kişilik haklarına saldırı içerdiğini iddia ederek uğradıkları manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü yönünden istemin husumetten reddine, diğer davalılar yönünden ise dava konusu edilen yazı içeriğinde davacıların kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığından davanın esastan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı sorumlu yazı işleri müdürü hakkında davadan feragat edilmesi nedeni ile feragat nedeni ile reddine, diğer davalılar yönünden ise, dava konusu yazıda davacı ...'nin kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı kanaati ile onun yönünden istemin reddine, davacı ... yönünden ise istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı sorumlu yazı işleri müdürü hakkında davadan feragat edilmesi nedeni ile feragat nedeni ile reddine, diğer davalılar yönünden ise, dava konusu yazıda davacı ...'nin kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı kanaati ile onun yönünden istemin reddine, davacı ... yönünden ise istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durumda halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu köşe yazısında, davalı ..., davacı ...'nun kendisi ile ve .... Üniversitesi ile arasındaki hukuki süreçten bahsetmiş, konuyu kendi bakış açısı ile anlatmış, davacıya yönelik temenni niteliğinde ifadeler kullanmış, kısmen de yakınmalarını okuyucu ile paylaşmıştır. Köşe yazılarının aynı zamanda yazarının eleştirisini de içermesi ve yazarın kişisel değer yargısı niteliğindeki bazı ifadelerin bulunması doğaldır. Dava konusu edilen yazı bir bütün olarak davacıların kişilik haklarına saldırı amacını taşımadığı, eleştiri sınırlarının aşılmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davanın davacı ... yönünden de tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmadığından kararın gösterilen nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, (1) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı ...'nin tüm temyiz itirazlarının reddine, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazları ile davacı ...'nun tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2691, Karar No: 2017/9892, Tarih: 22.11.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/2691 E.  ,  2017/9892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, İade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan EPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/11/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif Görüş

''Sanığın kullanmış olduğuı ve 13.05.2012 tarihinde park halinde güvenlik güçlerinin şüphesi üzerine, yapılan soruşturma neticesinde, çekicinin üzerinde orjinal olmayan deponun bulunduğu ve suça konu 550 litre mazotun ulusal marker içerdiği, bu haliyle müsnet suç olmasına rağmen,

Sanığın yasal dayanağı bulunmayan, bahse konu kaçak mazotun başka bir sürücü tarafından Suriye'den 07.05.2012 tarihinde araçla yurda giriş yaptığını ve muafiyet kapsamında getirdiğini beyan etmiş ise de, yurda giriş sırasında muafiyet kapsamında getirdiği akaryakıtın beyan edilmediği gibi, vergisinin ödenmediği, kolluktaki açık ikrarı ile mahkeme savunması arasındaki açık çelişkinin giderilmediği, suça konu akaryakıtın temyiz safahatı beklenmeksizin sahibine iadesine karar verilmesi nedeni ile, sayın çogunluğun onama kararına katılmıyorum.