muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/231, Karar No: 2019/5161, Tarih: 24.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/231 E.  ,  2019/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;....parsel sayılı taşınmazın Hazine adına ham toprak vasfıyla kayıtlı olduğunu, taşınmazın davacının babası tarafından 40 yıl, davacı tarafından 25 yıldır kullanıldığını, taşınmazın rızai taksim sonucunda davacıya intikal ettiğini ve davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğunu belirterek taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sonunda mahkemece dava sırasında tespit edilen parsellerin davacı ve dava dilekçesinde bildirilen 113 ada 51 parsel sayılı taşınmaz ile ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine, davacı vekilinin feragat dilekçesi dikkate alınarak bilirkişi raporlarında (A) ve (B) harfleri ile gösterilen alanlar yönünden ise davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosu çalışmaları 15/08/2009 tarihinde kesinleşmiştir.

Dosya içerisinde bulunan ve hükme esas alınan fen bilirkişisi raporunda, davacı tarafından adına tescili talep edilen taşınmaz bölümleri (A), (B) ve (C) harfleri ile gösterilmiş olup, (A) harfi ile gösterilen 2.221,59 m2 bölümün 112 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı, (B) harfi ile gösterilen bölümün dere vasfında olduğu, (C) harfi ile gösterilen 9.226,19 m2 bölümün ise 139 ada 40 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı belirlenmiştir. Yine, hükme esas alınan orman bilirkişisi raporunda (A) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümler yönünden değerlendirme yapılmış, (A) harfi ile gösterilen bölümün 6831 sayılı Kanun uyarınca orman sayılan yerlerden olduğu, (C) harfi ile gösterilen bölümün ise 6831 sayılı Kanun uyarınca orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Davacı vekilinin 14/03/2016 tarihli dilekçesi ile bilirkişi raporlarında (A) ve (B) harfleri ile gösterilen alanlar yönünden davadan feragat ettiklerini beyan ettiği, davacı vekilinin vekaletnamesinde feragat yetkisinin bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacı tarafından dava dilekçesinde Hazine, Orman Yönetimi, ... ve.... husumet yöneltilerek 113 ada 51 parselin dava konusu edildiği, mahkemece yapılan keşif sonrasında dava konusu edilen taşınmaz bölümlerinin kısmen dere olduğu, kısmen de 112 ada 1 parsel ve 139 ada 40 parsel sayılı taşınmazların içerisinde kaldığı tespit edilmiş olup, 112 ada 1 parsel sayılı taşınmaz orman vasfı

Davacı tarafından dava dilekçesinde Hazine, Orman Yönetimi, ... ve.... husumet yöneltilerek 113 ada 51 parselin dava konusu edildiği, mahkemece yapılan keşif sonrasında dava konusu edilen taşınmaz bölümlerinin kısmen dere olduğu, kısmen de 112 ada 1 parsel ve 139 ada 40 parsel sayılı taşınmazların içerisinde kaldığı tespit edilmiş olup, 112 ada 1 parsel sayılı taşınmaz orman vasfı

ile Hazine adına, 139 ada 40 parsel sayılı taşınmaz ise mera vasfı ile kamu orta malı olarak tapuda kayıtlı bulunmaktadır. Bu durumda davacının davasını açarken hasım olarak gösterdiği dosya davalılarına husumet yöneltilmesinde bir hata bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılan keşif sırasında belirlenen taşınmazlar hakkında işin esasına girilerek tüm deliller toplandıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken dava dilekçesinde ada ve parsel numaralarının maddi yanılgı sonucu hatalı ifade edildiği gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/09/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24331, Karar No: 2013/7855, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24331 E.  ,  2013/7855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında istenilen ceza miktarına nazaran, katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, 2005-2006-2007 yıllarında katılan ile şirketin muhasebe kayıtlarını tutması için anlaştıkları, katılanın vergi dairesine 2004 yılının yevmiye defterini ibraz etmesi gerektiği, katılanın arayarak 2004 yılına ait yevmiye defterini sorduğu, defterin kendisinde olmadığını fakat noterden yeniden çıkarttırabileceğini söyleyerek 10.000 TL para istediği katılanın 10.000 TL vermeye razı olduğu, parayı kendisine verdiği, daha sonra borcu karşılığında devir etmiş olduğu 50.000 TL değerindeki icra dosyasını iade etmesi durumunda defteri verebileceğini beyan ettiği, katılanın kabul ederek icra dairesinde buluştukları, icra dosyasını devir etmek üzere işlemleri başlattıkları, imzaları attıkları ancak icra masrafı olan 1.800 TL’yi yatırması durumunda defteri teslim edeceğini söylemesi üzerine katılanın şüphelenerek yapmış olduğu işlemleri iptal ettirip icra dairesinden ayrıldığı şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda güveni kötüye kullanmak suçunu işlediğinin sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/3270, Karar No: 2018/9894, Tarih: 18.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/3270 E.  ,  2018/9894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Mahkemece 18.05.2010 tarihinde sanık hakkında TCK'nın 179/3-2, 62/1. Maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 22.06.2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Osmaniye 2.Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK'nın 142/1-b, 62, 116/1-4, 119/1-c, 62, 53/1-3. maddeleri gereğince ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunduğu, bu ikinci suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerinin 24.06.2015 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, bunun üzerine mahkemece ilk hükme yönelik dosya yeniden ele alınarak, hükmün açıklanmasına dair kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilebilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27437, Karar No: 2014/12517, Tarih: 25.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/27437 E.  ,  2014/12517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Temyiz süre tutum dilekçelerinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen katılanlara tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanılmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belgeler ile verilmesi halinde temyiz dilekçelerinin eklenerek iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1492, Karar No: 2022/2946, Tarih: 28.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1492 E.  ,  2022/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Mutat Meskene İade

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ... ve davacı baba tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de uluslararası çocuk kaçırma iade kararına ilişkin verilen kararların Yargıtayda duruşmalı inceleneceğine ilişkin hüküm bulunmadığı (HMK m. 369) gibi 5717 sayılı Kanun'un uygulanmasından doğan davaların "Öncelikle ve acele görülmesi" gerekmesine ve kanunda ivedi olduğu bildirilen dava ve işlere ait Yargıtay incelemesinin öncelikle yapılması zorunlu olduğundan duruşma isteğinin reddiyle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre, çocuğun mutat meskeninin bulunduğu ülkeye iadesi isteğine ilişkindir. ... tarafından davaname ile tarafların ortak çocukları Selena`nın mutat meskeni olan Almanya`ya iadesi için dava açılmış, ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile çocuğun mutat meskeni olan Almanya`ya iadesine karar verilmiş, karara karşı davalı anne tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş, hüküm ... ve davacı baba tarafından temyiz edilmiştir.

Sözleşme'nin hükümlerine bakıldığında, asıl olanın çocuğun mutat meskene iadesi olduğu (md.12/1), iadeden kaçınma nedenlerinin ise Sözleşme'nin 12/2, 13 ve 20.maddelerinde açıklandığı görülmektedir. Buna göre, taraf bir devlet, diğer iadeden kaçınma nedenleri yanında, geri dönmesinin çocuğu fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı veya başka bir şekilde, müsamaha edilemeyecek bir duruma düşüreceği yolunda ciddi bir risk olduğunu tespit ederse veya çocuğun, geri dönmek istemediğini ve görüşünün göz önünde bulundurulmasının uygun olacağı bir yaşa ve olgunluğa erişmiş bulunduğu gözlenirse (Sözleşme m. 13/1-b), geri dönmesini emretmeyi reddedebilir.

Somut olayda davalı anne cevap dilekçesinde, davacı babanın çocuğa cinsel tacizde bulunduğu iddiasında bulunmuş, davacı baba hakkında bu konuda yürütülen bir soruşturma dosyası olduğunu beyan etmiş, davacı baba ise bu iddiayı reddetmiştir. Bu iddia nedeniyle davacı babaya karşı Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesi`nde çocuğa karşı cinsel istismar ve tehdit suçundan dava açılmış, temyiz aşamasında davacı babanın dosyaya sunduğu karara göre davacı hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiştir. Mahkemece bu ceza dosyasının getirtilerek değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sadece çocuğun beyanına itibar edilerek eksik araştırma ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın istek halinde yatıran ...'e geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 28.03.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/11597, Karar No: 2019/6008, Tarih: 02.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11597 E.  ,  2019/6008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydının incelenmesinden, taşınmazın tapuya hükmen tescil edildiği anlaşılmakta olup; taşınmazın hükmen tesciline esas olan dava dosyasının esas ve karar numarası belirlenerek bu dosya aslının,

2-Dava konusu 127 ada 21 parsel sayılı taşınmaz ile dava dışı aynı ada 22, 23, 25 ve 26 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan 17.10.1979 tarih ve 64 sıra numaralı tapu kaydının geldi kaydı olan K. sani 1929 tarih ve 62 sıra numaralı tapu kaydı ile yine aynı taşınmazlara uygulanan 19.06.2001 tarih ve 17 sıra numaralı tapu kaydının geldi kayıtlarından olan Şubat 1313 tarih ve 151 sıra numaralı ve Eylül 1288 tarih ve 387 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) ile varsa kroki ve haritasının,

3-Davalıların dayandığı Yomra Kadastro Mahkemesi’nin ... Esas, 2003/38 Karar sayılı dosyası ile ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin ... Esas sayılı dosyasının Mahkemesinden getirtilip dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/885, Karar No: 2014/2406, Tarih: 26.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/885 E.  ,  2014/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/200441

MAHKEMESİ : Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18.04.2012

NUMARASI : 2012/20 Esas, 2012/68 Karar

SUÇ : Irza geçme

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından, sanığın hükümden sonra 13.07.2012 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, mahallinde sanığın gerçekten ölüp ölmediği araştırıldıktan sonra TCK.nın 64. maddesi gereğince mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7925, Karar No: 2019/8912, Tarih: 05.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/7925 E.  ,  2019/8912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafinin yüzüne karşı 15.04.2015 tarihinde verilen hükmü, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 16.06.2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 05.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4724, Karar No: 2018/2896, Tarih: 28.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/4724 E.  ,  2018/2896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kira alacağı nedeniyle başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davalının kiralanandan tahliyesine, itirazın kaldırılması davasının konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Mahkemece gerekli uyarıyı taşıyan çağrı kâğıdının usulüne uygun şekilde davalılara tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun taraf teşkilinin gerçekleşmesinden sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekir. Nitekim taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21/1. maddesinde; "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıda ki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşulardan birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır. Madde burada, iki hali birlikte düzenlemiştir. Bunlardan ilki "adreste bulunmama", diğeri ise "tebellüğden imtina" dır. Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesinin birinci fıkrasında; "Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir" hükmü öngörülmüştür.

Yönetmeliğin 30. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını "tahkik etme" görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp, bunu tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu Tebligat Kanunu'nun 23/7 ve Tebligat Yönetmeliğinin 35/f bendi gereğince tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde, yapılan işlemin usulüne uygun olup olmadığı hakim tarafından denetlenebilir. Muhatabın, tebliğ adresinde ikamet etmekle birlikte, kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmadığının, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin beyan ve bunun tevsik edilmesi halinde ancak, maddede sayılanlardan, örneğin muhtara imza karşılığı tebliğ edilip, 2 numaralı fişin kapıya yapıştırılması ve komşunun durumdan haberdar edilmesi işlemlerine geçilebilecektir.

Somut olayda, dava dilekçesi ve duruşma gününü bildiren davetiyenin tebliği işleminde, muhatabın tevziat saatlerinde adreste bulunmadığı tespit edilerek ismini vermekten kaçınan ve hangi dairede oturduğu belirlenmeyen, "komşusunun" beyanı esas alınarak tebliğ evrakı Muhtarlığa teslim edilmiş ise de, bu bilginin kimden alındığının belli olmadığı, tebligatta buna dair bir açıklamanın bulunmadığı, ihbarname kapıya yapıştırıldıktan sonra isim ve imzadan kaçınan komşusuna bilgi verildiği belirtilmekle birlikte bu komşunun kim olduğunun belli olmadığı, muhatabın tevziat saatlerinden sonra adrese gelip gelmediğinin araştırılmadığı, açıklanan nedenlerle tebliğ işleminin Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez.

Bu nedenle usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadan, savunma hakkı kısıtlanarak davanın esası hakkında karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde hükmü gözetilerek İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7477, Karar No: 2019/4254, Tarih: 08.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/7477 E.  ,  2019/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davalı ile aralarında 01.05.1995 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, 01.05.2012 tarihinden geçerli olmak üzere aylık kira bedelinin 87.000.-TL olarak tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, mecurun aylık kira bedelinin 01.05.2012 tarihinden itibaren 37.800TL olarak belirlenmesine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacıların ve davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacıların, eski kiracılık indirimine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hak ve nesafete uygun kira belirlenirken en son ödenen aylık kira bedeline endekse (ÜFE) göre artış yapılarak belirlenen kiradan daha düşük olmayacak şekilde taşınmazın boş olarak yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira bedelinden, davalının eski kiracı olduğu gözetilerek hakkaniyete uygun bir miktarda indirim yapılması gerekmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taşınmazın boş olarak yeniden kiraya verilmesi halinde aylık net 40.000TL kira parası getirebileceği tespitinden sonra, çevredeki iş hacmi ve benzer kiralar ile günün ekonomik koşulları da dikkate alınarak hak ve nesafete göre ve davalının halen kiracı olması avantajı da düşünülerek mecurun aylık kirası net 35.000TL brüt 42.000TL olarak belirlenmiş olup, Mahkemece bu bedelden yeniden %10

eski kiracılık indirimi yapılarak aylık kira bedelinin 37.800TL olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, bilirkişi heyeti tarafından belirlenen bedelden davalının eski kiracı olduğu gözetilerek %5- % 20 oranında hakkaniyete uygun bir miktarda indirim yapıldıktan sonra kira bedelinin tespiti gerekirken, yazılı şekilde fazla miktarda hak ve nesafet indirimi yapılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-) Davalının, lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-) Davalının, lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların ve davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.