muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3289, Karar No: 2024/10098, Tarih: 18.12.2024

2.Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmış olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3. Buna karşın, dava konusu taşınmaza 04.11.1983 tarihinden sonra fiilen el atıldığı anlaşıldığından nispi harca hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu maktu harca hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine,

2. Kamu düzeni gereğince yapılan inceleme sonucunda; Mahkeme kararının hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinin çıkartılması, yerine " Alınması gereken 1.006,87 TL karar ve ilam harcından 21.15 TL peşin harç ve 290.40 TL tamamlama harcı mahsup edildikten sonra 695.32 TL'nin davalı ... Başkanlığından alınarak Hazineye irat kaydına, Davacı tarafça yatırılan 311.55 TL harcın davalı ... Başkanlığından alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Davalı ... Başkanlığından aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına,18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6757, Karar No: 2014/13839, Tarih: 08.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6757 E.  ,  2014/13839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4063, Karar No: 2009/3780, Tarih: 29.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4063 E.  ,  2009/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İstem ... plakalı aracın satış bedelinin davalıya ödenmesi işleminin iptaline ilişkindir.

İcra Mahkemesince davalı haczinin önceki tarihli olduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 140 ncı maddesine göre satılan malın tutarı bütün alacaklıların alacağını karşılamaya yetmiyorsa icra müdürünün sıra cetveli yapması gerekir. Somut olayda yasanın aradığı şartın gerçekleşmiş olmasına rağmen icra müdürünün sıra cetveli düzenlemeden parayı davalıya ödemesi doğru değil iken, sıra cetveli yapılması için işlemin iptaline karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 29.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/174, Karar No: 2018/10479, Tarih: 13.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/174 E.  ,  2018/10479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkili ...'nün maliki bulunduğu aracı ile 18/09/2014 tarihinde oğlu ... ile birlikte seyir halinde iken yol üzerinde bulunan rögar boşluğunun üstünden geçerken rögar kapağının yerinden çıkarılıp yan tarafa konulması nedeniyle aracın boşluğa düşüp rögar kapağına çarpması sonucunda devrilerek takla attığını, kaza sonucunda müvekkilerinin yaralandıklarını, kusurun tamamen yolun yapım ve onarımdan sorumlu kuruluşlara ait olduğunun belirlendiğini belirterek ... için 32.677,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi, oğlu ... için 10.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 52.577,00 TL nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine, karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'ya ait olup idaresinde bulunan aracın, yolda bulunan ve davalının sorumluluğunda olduğu iddia edilen rögar kapağının yerinden

çıkartılmış olması sonucunda rögar çukuruna düştüğünü belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

TTK'nın 18. maddesinde; kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müessesellerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiştir. Davalı ...'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun'da, bu Kurumun Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir. Davalı ... Müdürlüğünün yaptığı hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK'nın 18/1 maddesi anlamında tacir sayılacağı ve özel hukuk hükümlerine tabi bulunan kamu kuruluşlarının kişilerle olan ilişkilerinden doğan dava ve işler de adli yargının görev alanına girdiğinden davalının, haksız eylem niteliğindeki tutumundan kaynaklanan uyuşmazlığı da adli yargı yerinde çözümlenmesi gerekir. Bu yönde yargısal uygulamalar yerleşiktir.(HGK'nın, 21.9.1983 gün ve 1980/1 1-2721;1983/823, 29.11.1995 gün ve 1995/11 - 647;1995/1043 sayılı kararları, HGK.2007/4-597E-2007/674 K.).

Bu durumda mahkemece, işin esasının incelenmesi gerekirken, yargı yolu caiz olmadığından davanın reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 13/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12441, Karar No: 2019/15314, Tarih: 03.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12441 E.  ,  2019/15314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık ... hakkında açılan dava neticesinde Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/03/2010 tarih, 2010/26 Esas ve 2010/208 Karar sayılı ilamı ile sanığın 2.160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine ilişkin kararın temyiz edilmeden 31/03/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi üzerine gelen ihbar sonrası dosya yeniden ele alınarak İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/02/2016 tarih 2016/96 Esas ve 2016/127 Karar sayılı ilamı ile kurum zararının tamamen giderilmesi nedeni ile sanık hakkındaki mahkumiyeti içeren 02/03/2010 tarih, 2010/26 Esas ve 2010/208 Karar sayılı ilamın ortadan kaldırılması ilişkin kararınına yapılan itiraz neticesinde itirazın kabulüne dair İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07/04/2016 ve 2016/533 D. İş sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/10/2019 gün ve 94660652-105-34-10339-2019- Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/10/2019 gün ve 2019/97439 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın İstem yazısında;

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2/2. maddesinde, "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar." ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 223/4. maddesinde, "İşlenen fiilin suç olma özelliğini devam ettirmesine rağmen; a) Etkin pişmanlık, b) Şahsî cezasızlık sebebinin varlığı, c) Karşılıklı hakaret, d) İşlenen fiilin haksızlık içeriğinin azlığı, dolayısıyla, faile ceza verilmemesi hallerinde, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir." şeklinde düzenlemenin bulunduğu, her ne kadar 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesinde 6 aylık süre şartı öngörülmüş ise de, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 2018/3567 esas, 2018/8776 karar sayılı ilâmında, "...5237 sayılı Yasa'nın 163/3.

maddesi kapsamına alınan suçun, 6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş olması nedeniyle zararı tazmin etmesi halinde hükümlü hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceği gözetilerek, mahkemece duruşma açılıp, öncelikle hükümlünün kurum zararını giderip gidermediği katılan kurumdan sorularak, gidermediğinin belirlenmesi halinde normal tarifeye göre vergi ve cezalar hariç olarak bilirkişiye hesaplattırılacak kurum zararını gidermesi halinde, 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, karar verileceğine dair hükümlüye bildirimde bulunulması, ödeme için makul bir süre verildikten sonra ödemesi halinde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,..." şeklinde belirtildiği üzere, 6352 sayılı Kanun'da belirtilen 6 aylık süre geçmiş olsa dahi uyarlama yargılaması yapılması sırasında veya lehe kanunun uygulanması durumunda mahkemesince tanınan makul süre zarfında zararın giderilmesi halinde, anılan Kanun uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilebilecek olunması karşısında, somut dosya kapsamına göre, aleyhe itiraz üzerine, merciince kurum zararını 01/03/2016 tarihinde ödediği anlaşılan sanık hakkında mahkemesince üzerine atılı suç nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği hâlde, 6352 sayılı Kanun'a aykırı şekilde kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verildiğinden bahisle, belirtilen değişik gerekçe nedeniyle itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. Denilmektedir.

SONUÇ VE KARAR:

Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 30.01.2019 tarihli ve 1 sayılı kararına göre, incelemenin daha önce Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesi’nin 10/10/2017 tarih 2017/3051 Esas ve 2017/9760 Karar sayılı ve 21/02/2019 tarih, 2019/427 Esas ve 2019/3378 Karar sayılı kararları ile yapılıp ve dosyanın incelemeyi yapan dairece neticelendirilmesi gerektiği gözetilerek, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 03/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6118, Karar No: 2013/8487, Tarih: 14.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/6118 E.  ,  2013/8487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : - Katılan ...'nın taşınmazına tecavüz suçundan 28.10.2008 tarihli iddianame ile açılan davadan hükümlülük,

- 28.10.2008 tarihli iddianame ile açılan köy boşluğuna tecavüz suçundan beraat,

- 04.06.2009 tarihli ek iddianame ile açılan köy yol boşluğuna tecavüz suçundan hükümlülük,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy yoluna ve boşluğuna tecavüz suçlarının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; şikayetçi vekilinin bu suçlardan kurulan hükümlere ilişkin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Köy boşluğuna tecavüz suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında TCK.nun 154/2-1. madde ve fıkraları uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 60 birim gün sayısı 5 güne, aynı yasanın 62. maddesinin uygulanması ile belirlenen 50 gün 4 güne ve 52/2. maddesi uyarınca tayin olunan 1.000 lira adli para cezası 80 TL'ye indirilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

3Katılana ait taşınmaza tecavüz suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1. madde ve fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olması karşısında, 5271 Sayılı CMK.nun 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7698, Karar No: 2012/15883, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7698 E.  ,  2012/15883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı banka vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan üye işyeri sözleşmesi uyarınca, müvekkilin işyerinde bulunan davalı bankaya ait POS cihazının onay verdiği kredi kartları ile müvekkilinin mal satışı yaptığını, alışverişi yapan dava dışı... Plastik Gıda San.Tic.Ltd.Şti.'ne bu alışveriş nedeniyle 30.04.2008 tarihli 9.823.50 TL.ve 9.972.18 TL.bedelli iki adet fatura düzenlendiğini ve bu fatura bedellerinin kredi kartı pos makinesinden geçirilerek... Plastik Gıda San.Tic.Ltd.Şti.tarafından ödendiği, alışveriş bedelinin müvekkili şirkete ait banka hesabına geçtiğini, ancak söz konusu bedele davalı bankaca bloke konduğunu, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, satış işleminde kullanılan kredi kartının sahte kart olduğu şüphesi üzerine, işlem tutarının taraflar arasında imzalanan sözleşme gereği müvekkilince bloke edildiğini, 9.850.00 TL.tutarındaki işlem için ters ibraz talebinin yurtdışındaki bankadan gönderildiğini, müvekkilinden tahsil edildiğini, 9.950.00 TL.lik işlem için chargeback talebinin gönderilmediğini, uluslararası kurallar gereğince banka riski bulunduğundan ilgili tutara bloke konulduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; davacı tarafından davalıya ait pos cihazında yapılan iki adet satış işlemine davalı bankanın onay verdiği, pos cihazında kullanılan kartların sahte olarak kullanılması hususunda ve kartların kullanıldığı mahal itibariyle davacının da gerekli dikkat ve özeni göstermesi gerektiği, sahte kart kullanımı nedeniyle 9.850 TL.bedelli işlem yönünden her iki tarafın % 50 kusurlu bulunduğu, 9.950 TL.bedelli işlem yönünden chargeback talebinin bulunmadığı, davalı bankanın sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile itirazın kısmen iptaline, takibin 14.526.75 TL.üzerinden devamına karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12154, Karar No: 2018/11126, Tarih: 07.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12154 E.  ,  2018/11126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14918, Karar No: 2010/4961, Tarih: 16.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/14918 E.  ,  2010/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.04.2009
Yargıtay — Esas No: 2019/536, Karar No: 2022/753, Tarih: 01.12.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/536 E.  ,  2022/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 08.07.2019 tarih ve 20-120 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 16.10.2019 tarihli ve 98775 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafisinin duruşmalı inceleme istemlerinin, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılan yargılama esnasında silahların eşitliği ile çelişmeli yargılama ilkeleri doğrultusunda savunmaya yeterli imkân sağlanıp bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde herhangi bir sınırlamaya tabi olmayacak şekilde yazılı savunma imkânının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları hâlinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercisi ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olduğu, başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi gerekliliğine uyularak usulüne uygun başvuru yapıldığı anlaşılmakla işin esasına geçilmiştir.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı: