muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2671, Karar No: 2023/9339, Tarih: 01.11.2023

Bu 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi, sanığın kendisi hakkında ceza davası açılmasının önüne geçmek için yapılmış lehine düzenlemedir, aksi halde ceza davası açılacaktır.

Kanun koyucunun, TCK’nın 191/2. maddesindeki düzenlemeye ilişkin amacı/muradı da 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin süre içinde sanığın denetim yükümlülüklerinin yerine getirilmesinin sağlanması, görevlilerce ifa edilecek işlemlerin kanuna uygun olarak yerine getirilmesi

Cumhuriyet savcısının veya DSM görevlilerinin hataen usulüne uymayan işlemlerinin), ya da sanıktan kaynaklanan tedbir yükümlülerine uymama gibi tutumlarının usulüne göre yeniden yerine getirilmesinin, sağlanması; sanığın tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurmasının önlenmesine, kısaca kötü alışkanlıklarından kurtulmasına ilişkindir.

TCK’nın 191/2. maddesinde yer alan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı süresinin (KDAEK süresinin), uygulanması sırasında farklı uygulamalar /değerlendirmeler olabileceğinden sürenin niteliğininde tartışılması gereklidir.

Ceza Muhakemesinde süreler hak düşürücü, koruyucu, düzenleyici, kanuni süre ve takdiri süre olmak üzere beş gruba ayrılmaktadır.

Bu süreler:

- Hak düşürücü süre bir işlemin yapılması için tanınan süre olup bu süre içerisinde işlem yapılmaması halinde kişiye tanınan süre sona ermiş ve hakkı düşmüştür.

-Koruyucu sürelerle işlemin hangi zaman diliminde yapılamayacağı gösterilmektedir.

-Düzenleyici süre ile öngörülmemiş bir işlemin yapılabileceği zaman dilimini göstermektedir.

-Takdiri süre hakim tarafından belirlenen süredir.

-Kanuni süre ise, kanun koyucu tarafından belirlenen yasal sürelerdir. Bu süreler ancak yasal nedenler ile değiştirilebilir.

TCK’nın 191/2 fıkrasında belirtilen 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi hak düşürücü süre olarak değerlendirilirse, ‘‘Hak düşürücü süre bir işlemin yapılması için tanınan süre olup, bu süre içerisinde işlem yapılmaması halinde kişiye tanınan süre sona ermiş ve hakkı düşmüş olacaktır.

Hak düşürücü süre, bir işlemin ya da işlemlerin yapılması, yerine getirilmesi için tanınan süre olduğuna göre, bu süre içerisinde (KDAEK süresi), görevlilerin veya şüphelinin/sanığın hiçbir işlem yapmaması halinde kişiye tanınan süre sona ermiş ve hakkı düşmüş olacağından şüpheli hakkında; dava açılabileceği

sonucuna varılmaktadır. Bu duruma göre;

a) Bu süre içerisinde yetkili resmi görevlilerin şüpheli hakkında öngörülen işlemleri hiç yapmaması ya da hatalı işlemler yapması nedeniyle 5 yıllık süre geçirilmiş ise şüpheli hakkında kamu davası açılacaktır. Oysa hatalı işlemler yapılmasaydı şüpheli / sanık hakkında Soruştumaya/Kovuşturmaya Yer Olmadığına Karar verilecekti.

sonucuna varılmaktadır. Bu duruma göre;

a) Bu süre içerisinde yetkili resmi görevlilerin şüpheli hakkında öngörülen işlemleri hiç yapmaması ya da hatalı işlemler yapması nedeniyle 5 yıllık süre geçirilmiş ise şüpheli hakkında kamu davası açılacaktır. Oysa hatalı işlemler yapılmasaydı şüpheli / sanık hakkında Soruştumaya/Kovuşturmaya Yer Olmadığına Karar verilecekti.

b) Yine şüphelinin TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi süresi zarfında TCK’nın 191. maddesinin 4-a bendinde belirtilen, kendisine yüklenen yükümlülüklerden biri olan uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmadığından bahisle ısrar koşulunun oluşmamasına rağmen, ısrar oluştuğu kabul edildiğinde de hakkında kamu davası açılacaktır. Oysa hatalı işlemler yapılmasaydı şüpheli/sanık hakkında Soruşturmaya/Kovuşturmaya Yer Olmadığına karar verilecekti.

c) Örneğin; yine karşılaşılan dava dosyalarındaki olaylarda görüldüğü üzere, şüpheli/sanık, uyuşturucu/uyarıcı madde kullandığı anlaşılmaması için başkasının idrarını kendi idrarı olarak göstererek laboratuvar görevlilerine vermesi üzerine, yapılan tahlil de uyuşturucu/uyarıcı bulunmadığı tespitine varıldığında; görevlilerin görevlerini gerekli itina ile yapmaması ve hem de şüphelinin suçtan doğacak sonuçtan kaçmak için böyle kanunsuz bir eylem yapması üzerine 5 yıl süreyle Kamu Davasının Açılmasnın Ertelenmesi süresi sona ermiş olması nedeniyle Düşme kararı verilmiş fakat sonradan gerçek durum tespit edilmiş ise ne olacaktır..?

Bu sorunun cevabı tabiki denetim yükümlülükleri yerine getirilmediği için dava açılması olacaktır.

TCK’nın 191. maddesinin metni içinde 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin süre de yerine getirilmesi gereken yükümlülükler yerine getirilmese bile süre geçirildiğinde, düşme kararı verileceğine ilişkin hiçbir hüküm veya atıf da yoktur. \*

Zaten yükümlülükler yerine getirilmediği için dava da açılmıştır. Bu husus nasıl bir davanın düşme sebebi olur?

Kamu görevlilerinin veya şüphelinin, hata ya da kasten yaptığı işlemler/eylemler üzerine davanın düşmesine mi karar verilecektir?

Eğer böyle bir uygulama kabul edilirse, denetim yükümlülüklerini yerine getirmeyene prim verilmiş olacaktır. Bu durum TCK’nın 191. maddesinin amacına, lafzına ve ruhuna uymaz. Kanun bu durumu himaye etmez. Madde gerekçesine göre de hasta olduğu kabul edilen kişilerin, tedavisi yapılmadan geçen süre nedeniyle yaptırımda uygulanamayacağı için bir anlamda ödüllendirilmesi sonucu doğar.

Eğer böyle bir uygulama kabul edilirse, denetim yükümlülüklerini yerine getirmeyene prim verilmiş olacaktır. Bu durum TCK’nın 191. maddesinin amacına, lafzına ve ruhuna uymaz. Kanun bu durumu himaye etmez. Madde gerekçesine göre de hasta olduğu kabul edilen kişilerin, tedavisi yapılmadan geçen süre nedeniyle yaptırımda uygulanamayacağı için bir anlamda ödüllendirilmesi sonucu doğar.

\*TCK’nın 191/7. maddesinde ‘‘Şüpheli erteleme süresi zarfında dördüncü fıkrada belirtilen yükümlülüklere aykırı davranmadığı ve yasakları ihlal etmediği takdirde hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilir. Şeklindeki düzenlemesinin yorumlanmasından, şüpheli erteleme süresi zarfında dördüncü fıkrada belirtilen yükümlülüklere aykırı davrandığı ve yasakları ihlal ettiği takdirde (TCK’nın 191/5. fıkrasında belirtilen hâl saklı kalmak üzere) hakkında TCK’nın 191/4. maddesi gereğince kamu davası açılır.

Buradaki 5 yıllık süre, denetim yükümlülüklerinin yerine getirilebilmesi içindir, maddenin 3. fıkrasında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır, Bu süre üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi gerek görülmesi halinde tedaviye tabi tutulabilir.

Bu hükümlerin tamamı değerlendirildiğinde, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenme süresi, yükümlülüklerini getirmeyenler için öngörülmüş değildir.

Aynı zamanda

CMK’nın 223/8. maddesine göre;

‘‘Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir’’. şeklindedir.

5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrasına göre, davanın düşmesine karar verilmesi için soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.

Bu duruma ilişkin örnekler vermek gerekirse;

a) Yasama dokunulmazlığı, Cumhuriyet Savcılıklarının bazı suçlar hakkında ceza davası açabilmesini sınırlayan sürenin geçmiş olması, izin, şikayet, yeni delil bulunması, açık dava bulunmaması, suçun işlenmesinden sonra ortaya çıkan akıl hastalığı, ön ödemenin yerine getirilmemesi, uzlaşmanın bulunmaması gibi durumlar soruşturma ve kovuşturma şartı olarak gösterilebilir. Yine şikayete bağlı bir suçta şikayetten vazgeçilmesi ya da şikayet süresinin kaçırılmış olması, soruşturma izni alınmadan memur hakkında işlem yapılamayacağı durumunda, soruşturma izni verilmemesi, düşme kararı verilmesini gerektirir.

Halbuki bu suçla ilgili olarak beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenme süresi, şüphelinin 5 yıllık süre içinde yükümlülüklere uyması halinde dava açılmasının önlenmesi için verilen bir imkandır. Şüpheliyi, sanık olup cezalandırılmasından koruyan bir hükümdür. Buradaki 5 yıllık süre KOVUŞTURMAMA ŞARTIDIR. Aksi halde şüpheli/sanık hakkında dava açılacaktır.

Yukarıda da belirttiğim CMK’nın 223/8. maddesine göre;

... Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir, demektedir.

Bir başka deyişle, 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi kovuşturmama süresidir, bu 5 yıllık erteleme süresinde yükümlü, yükümlülüklerini yerine getirdiğinde dava açılmayacaktır. Yükümlü 5 yıl içinde yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde kovuşturmaya başlanacak kısaca dava açılacaktır, bu durum kovuşturma şartının gerçekleşmiş olması halidir. Bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahsedilerek düşme kararı verilemez.

b) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunumuza göre öngörülen düşme sebeplerinin varlığı hallerinde de davanın düşmesine karar verilir. Bu hallerde TCK’nın 64. maddesine göre sanığın ölümü, TCK’nın 65. maddesinde yer alan, genel af (özel af halinde kamu davası hakkında düşme kararı verilemez) ve TCK’nın 66. maddesine göre zamanaşımıdır.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle CMK’nın ve TCK’nın bu hükümleri dışında, düşme kararı verilemez.

Uygulama yeri olmadığı halde, düşme kararı verilmesi nedeniyle, TCK’nın 191. maddesindeki suça ilişkin dava zamanaşımı süresi düzenlemesinin önüne geçilerek zamanaşımı kurumu uygulanamaz hale gelir.

Açıkladığım tüm bu nedenlerle; Dairemizin 2023/9339 sayılı kararının gerekçesinde (3-bb) bölümünde yer alan Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi süresinin sona ermiş olması nedeniyle, davanın düşmesine karar verilmeyeceği gerektiği görüşünde olduğumdan, Sayın çoğunluğun bu bozma gerekçesine katılmıyorum. 01.11.2023
Yargıtay — Esas No: 2015/12146, Karar No: 2018/11413, Tarih: 21.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12146 E.  ,  2018/11413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12978, Karar No: 2011/1190, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12978 E.  ,  2011/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi ve ecrimisilin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, anayapının ortak yerlerinden olan otopark ve dış cephesine davalının reklam panosu koymak ve otoparkı kendisi kullanarak gelir elde etmek suretiyle el attığını belirterek, el atmanın önlenmesi ve ecrimisilin tahsilini istemiş, davalı vekilinin cevap dilekçesindeki savunması üzerine dava ... A.Ş.'ne ihbar olunmuş; yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu mahkemece anataşınmazın ortak yerlerinden olan açık otoparkının ihbar olunan ... A.Ş. tarafından bir üçüncü kişiye kiraya verilmek suretiyle kullanıldığının kabulü ile davalının el atmasının önlenmesine ve ecrimisilin tahsiline, reklam panosunun kaldırılması ve bu pano nedeniyle ecrimisil isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgeler, bilirkişi raporu ile özellikle davalı ve ... A.Ş arasında düzenlenmiş olan sözleşmeye göre; davalı kendisinin mülkiyetindeki bağımsız bölümler ile bunlara ait otoparkların işletmesini ... A.Ş.ye vermiş olup davaya konu ortak alanlardaki açık otoparkın üçüncü kişilere kiraya verilerek kullandırılması, bu sözleşme hükümleri dışında doğrudan ... A.Ş.nin tasarrufu olduğuna davalı ...'nın herhangi bir müdahalesi bulunmadığına göre Kat Mülkiyeti Yasası hükümleri gereğince davalı bağımsız bölüm malikinin bağımsız bölümleri dışındaki alanlara ... A.Ş.nin müdahalesi nedeniyle sorumlu olmayacağı düşünülmeden açık otopark ve buraya ilişkin ecrimisil isteminin reddi yerine davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4239, Karar No: 2019/636, Tarih: 04.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/4239 E.  ,  2019/636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 07.01.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7401, Karar No: 2016/6590, Tarih: 03.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/7401 E.  ,  2016/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davacılar vekili avukat ... Taşçı, avukat ... ile davalı vekilleri avukat ..., avukat ..., avukat ..., avukat ... ve avukat ... ...'un gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının asıl borçlusu ..., kefili Sait Bilik, tanzim tarihi 01.01.2002, ödeme tarihi 30.12.2004, bedeli 412.000.000.000TL olan senede dayalı olarak kendileri aleyhine icra takibi başlattığını, davacı ...'in davalının annesi ...'den 1998 yılında 3.400.000.000TL bedelle zeytinlik satın aldığını, bunun 3.200.000.000TL’sini peşin ödediğini, kalan 200.000.000TL için de senet tanzim edildiğini, davalının 200.000.000TL tutarındaki senet için davacı ...’ten ayrıca bir de kefil talep ettiğini, birlikte ...'in kuyumcu dükkanına gittiklerini, ...'in ...'in herşeyine kefil olabileceğini, 10 gün içinde bakiye 200.000.000-TL’nin ödenmemesi halinde bu paranın kendisi tarafından ödeneceğini davalıya ifade ettiğini ancak hiç bir şekilde hiçbir senede imza atmadığını, davacı ...'in kısa bir süre sonra bakiye 200.000.000TL’yi davalıya ödediğini, davalının senedi iade etmediğini,10 yıl sonra bu icra takibiyle karşılaştıklarını, gerçekte takip konusu senedin miktarının 200.000.000TL olduğunu, ancak davalının “2” rakamının önüne “41” rakamını, sonuna da “0” rakamını ekleyerek senedi 412.000.000.000TL yaptığını, davacı ...'in fakir ve geçimini zor temin eden birisi olduğunu, 2002 yılı itibariyle davalı ile 412.000.000.000TL tutarında bir alışveriş yapmasının mümkün olmadığını, ...'in söz konusu senede imza atmadığını ileri sürerek senetten dolayı davalıya borçlu olmadıklarının tespitini istemişlerdir.

Davalı, senette tahrifat olmadığını, davacı tarafa verdiği borç para karşılığı senet aldığını, gayrimenkul alışverişine ilişkin iddianın doğru olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı, senette tahrifat olmadığını, davacı tarafa verdiği borç para karşılığı senet aldığını, gayrimenkul alışverişine ilişkin iddianın doğru olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın reddine dair kararın davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.07.2013 gün, 2013/13158 Esas, 2013/18501 Karar sayılı ilamı ile “ ....Uyuşmazlık, dava konusu senedin miktar kısmında tahrifat ve ekleme yapılıp yapılmadığı, senette bir kısım davacıların murisi ...’e atfen atılan imzanın ...’in eli ürünü olup olmadığı noktasındadır. Mahkemece bu kapsamda ...nden raporlar alınmıştır. Ayrıca dosya içerisinde ... C.Başsavcılığı tarafından alınan Jandarma Kriminal raporu ile ... İcra Hukuk Mahkemesi tarafından ...nden alınan rapor bulunmaktadır. Dosya kapsamında bulunan raporlar arasında çelişkiler bulunmakla birlikte anılan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir.Eksik araştırma ve incelemeye dayanarak hüküm kurulamaz.Öyle olunca mahkemece ...nden Profesör veya Doçent düzeyinde akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi heyeti oluşturularak davaya konu senette tahrifat ve ekleme olup olmadığı,senette ...’e atfen atılı bulunan imzaların ... eli ürünü olup olmadığı hususlarında taraf,hakim ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, icra takibine konu senet nedeniyle borçlu olmadıklarının tespiti istemiyle eldeki davayı açmışlardır. Davalı, senette tahrifat bulunmadığını ve imzanın kefil ...'e ait olduğunu savunmuştur. Uyuşmazlık, dava konusu senedin miktar kısmında tahrifat ve ekleme yapılıp yapılmadığı, senette bir kısım davacıların murisi ...’e atfen atılan imzanın ...’in eli ürünü olup olmadığı noktasındadır.Mahkemece, bozmadan sonra alınan raporlara göre senette tahrifat olmadığı, ...'e atfen atılan imzalar ile mukayese imzaların kısmi benzerlikler gösterdiği ve senet bedelinin ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında imzanın kefil ... eli ürünü olduğu ya da olmadığı yönünde kesin bir görüş bildiriminde bulunulmadığı görülmektedir.Somut olayda bilirkişi raporlarında kefil ...'e atfen atılan imzanın bu kişiye ait olup olmadığı konusundaki belirsizliğin karar gerekçesinde yazılı olanın aksine borçlu lehine yorumlanması zorunludur. Zira takibe başlayan ve icra dosyasına sunduğu senetteki imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden davalı alacaklı olup, bu iddianın ispat külfeti de adı geçene ait bulunmaktadır. Hal böyle olunca davalı ... mirasçıları yönünden dava konusu senet nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddi yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takiplerine eski Kanunda yer alan %40 inkar tazminatı uygulanmalıdır. Yeni kanundaki %20 inkar tazminatı ancak bu tarihten sonraki takiplere uygulanabilir. Davalının icra takibini davacı ... yönünden 18.02.2008 tarihinde başlattığı anlaşılmakla, davacı ... yönünden eski kanunda yer alan İİK 67 maddesindeki % 40 icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken, 6352 sayılı kanunda yer alan % 20 oranının uygulanması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince temyiz edilen hükmün davacılar yararına, üçüncü bent gereğince davalı yararına BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının birbirlerine ödenmesine, peşin alınan 24,30 harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan harcın temyiz eden davacılardan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.