muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13371, Karar No: 2013/13402, Tarih: 03.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/13371 E.  ,  2013/13402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4733, Karar No: 2014/2452, Tarih: 27.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4733 E.  ,  2014/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10176, Karar No: 2013/12144, Tarih: 24.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/10176 E.  ,  2013/12144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...-Hollanda vekili Avukat ... .... tarafından, davalı ... aleyhine 28/03/2013 gününde verilen dilekçe ile ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; talebin reddine dair verilen 01/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı-alacaklı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz davasıdır. Mahkemece, talebin reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalıya malvarlığı olmadığına dair beyanı gereğince , davacı Hollanda ülkesi ... tarafından sosyal yardım ödendiğini, ancak sonraki aşamalarda yapılan araştırmada,davalının Türkiye'de taşınmazları olduğunun anlaşıldığını, sosyal yardım ödenmesi koşullarını davacının taşımadığını, bu nedenle Belediye tarafından ödenen sosyal yardımların geri alınmasına karar verildiğini, bu konuda dava açacaklarını, ancak öncesinde mal varlığının kaçırılmasının önlenmesi için taşınmazları üzerine ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle talep reddedilmiştir.

Uyuşmazlığın para alacağına ilişkin olması nedeniyle taşınmazlar üzerine konulması istenen ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesi doğrudur. Ancak, İcra İflas Yasası'nın 257/1. maddesi gereğince, rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.

Dava konusu zararın davalının gerçeğe aykırı beyanından doğduğu ileri sürülmektedir. Dosya içindeki belgelerden de davacının alacağının Breda Belediyesinin kararına dayalı olduğu anlaşıldığına göre davacının tazminat hakkı istenebilir (muaccel) hale de gelmiştir. Davacının alacağı rehin ile de temin edilmediğine göre dava dilekçesinde belirtilen taşınmazlardan borçlunun adına kayıtlı olanların ihtiyaten haczine karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, davacının ihtiyati haciz istemi yönünden değerlendirme yapılarak bu yöndeki isteminin kabul edilmesi gerekirken, ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, davacının ihtiyati haciz istemi yönünden değerlendirme yapılarak bu yöndeki isteminin kabul edilmesi gerekirken, ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

I-İhtiyati tedbir müessesesi 6100 Sayılı HMK 389 vd. m.leriyle Geçici Hukuki Korumalar başlığı altında düzenlenmektedir. İhtiyati tedbirin talep etme koşulları, talep biçimleri, uygulanması vs. belirlendikten sonra 394. M. İle “…Karşı taraf dinlenmeden verilmiş olan ihtiyati tedbir kararlarına itiraz…” edilebileceği, “…karşı tarafın ihtiyati tedbirin şartlarına, mahkemenin yetkisine ve teminata ilişkin olarak, kararı veren mahkemeye itiraz…” edebileceği, itirazın dilekçe ile yapılabileceği belirtilmiştir.

Aynı maddenin son fıkrasında ise “İtiraz hakkında verilen karara karşı, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır. Kanun yoluna başvurulmuş olması, tedbirin uygulanmasını durdurmaz.”, denilmektedir. Şu durumda İhtiyati Tedbir kararlarına karşı ilkin “itiraz” kanun yolu işletilecektir. Bu yöntem 1086 sayılı mülga yasamızdan beri uygulanan kanun yolu sistemidir.

İkinci olarak anılan madde metninde itiraz üzerine verilen kararlara karşı gidilebilecek bir kanun yolu açıkça belirtilmiştir. Bu noktanın ise 6100 sayılı Kanunun öngördüğü İstinaf ve Temyiz kanun yolları açısından ele alınması gerekmektedir. Zira madde metninde açıkça “kanun yolları” değil “kanun yolu”ndan söz edilmektedir. Dolayısıyla İhtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz kanun yolunun açık olup olmadığı tartışılmalıdır.

II-Buna karşın HMK 394 ile ihtiyati Tedbir geçici korumasına karşı “ itiraz” madde başlığı halinde düzenlenip, müteakiben itiraza karşı kanun yolundan bahsedildiğinden birincil kanun yolunun da “itiraz” yolu olduğunu söylemeliyiz. İşte bu durumda HMK 391/ 3’de yer alan “İhtiyati tedbir talebinin reddi hâlinde, kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır.”, hükmündeki kanun yolundan amacın da “itiraz yolu” olduğunu söylemeliyiz.

III-Diğer bir kanun yolu olan temyize ilişkin hükümlerde temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen hükümlerin ayrı ayrı düzenlendiği görülmektedir . Buna göre HMK 361, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarından hangi kararların temyiz edilebileceğini, HMK 362 ise hangi hükümlerin temyiz edilemeyeceğini sınırlı sayı sistemiyle belirlemiştir. HMK 362/1-f ise geçici hukuki korumalar hakkında verilen hükümlerin temyiz kanun yolu dışında kaldığını açıkça içermektedir.

Şu durumda İhtiyati Tedbir geçici hukuki koruma kararları temyize konu olamazlar. Diğer ifadeyle HMK 394 ile belirtilen kanun yolu teriminden amaç temyiz kanun yolu değildir.

Şu durumda İhtiyati Tedbir geçici hukuki koruma kararları temyize konu olamazlar. Diğer ifadeyle HMK 394 ile belirtilen kanun yolu teriminden amaç temyiz kanun yolu değildir.

IV-HMK 341/1’de ise “İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabi”leceği öngörülmektedir. Bu açık hükümden anlaşıldığı gibi ihtiyati tedbir kurumunda sözü geçen kanun yolu “istinaf kanun yolu”dur.

V-Bugün uygulamadaki sorunumuz ise İstinaf Mahkemelerinin açık olmaması nedeniyle istinaf kanun yolu yerine temyiz kanun yolunun işletilip işletilemeyeceğidir.

HMK geçici 3.m. Bölge Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar 1086 sy Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasını öngörmektedir. 1086 SY Kanunun Temyize ilişkin bölümünde ise ihtiyati tedbir kararlarına karşı temyiz yolunun açık olduğuna dair düzenleme yer almamaktadır. 6100 sy. HMK ile ise açıkça temyiz dışı bırakma sözkonusudur. HMK geçici 3. M.3. fıkra ise “Bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır” demektedir. Bu durumda kanun koyucunun açık iradesi ihtiyati tedbir kararlarının temyiz dışı bırakılması olduğundan anılan fıkrayla da temyiz kanun yolu tamamen devre dışı bırakılmıştır. Başka türlü açıklamak gerekirse,

A-ihtiyati tedbirler hakkında kanun yolları itiraz ve istinaf kanun yollarıdır,

B-İstinaf mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar temyiz kanun yoluna başvurulabileceği veya bu kanun yolunun açık olmasını düzenleyen bir yasa hükmü bulunmamaktadır. O takdirde kanundan doğmayan bir görev belirlemesi de sözkonusu olamaz.

c-Kanun Koyucu bunu bilinçli olarak öngörmüştür. İstinaf mahkemeleri yerindelik denetimi ile, diğer ifadeyle yargılama faaliyetiyle ihtiyati tedbirler hakkındaki itirazları inceleyecektir. Yargıtay ise sadece hukuksallık denetimi yapacağından kanun koyucu hukuksallık denetimi öngörmemektedir.

VI-Diğer bir konu da İhtiyati Haciz ve bu geçici korumanın açık olduğu kanun yolunun kıyasen ihtiyati tedbirlere de uygulanıp uygulanamayacağıdır. Ancak İhtiyati Haciz hükümlerinin yer aldığı İİK 265’de 4949 sy.Kanun ile ihtiyati hacze karşı açıkça Temyiz yolu açılmış, 5311 Sy. Kanunla da temyiz yolu yerine istinaf yolu benimsenmiş olmakla beraber, geçici 7. M. İle Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesine kadar bu değişiklik öncesi düzenlenen temyiz yolu açık tutulmuştur. Dolayısıyla ihtiyati hacizler için kanunla getirilmiş temyiz kanun yolu sözkonusudur. Ne varki bu yöntem HMK veya öncesinde 1086 SY Kanun ile düzenleme yapılmadığından herhangi bir kıyasla ihtiyati tedbirler hakkında uygulanamaz.

VII-Bundan başka, Usul-Yargılama sistemlerimizde ikili kanun yolları öngörülmüştür. Bazı incelemeler “itiraz yolu” denetim sistemine bağlanmış, bazı incelemeler ise “temyiz kanun yolu” denetim sistemine bağlanmıştır. İkili kanun yolu sistemine bağlama ise ancak istisnaen ve kanunla öngörülmüştür. İhtiyati Tedbirler hakkında ise istisnai bir düzenleme bulunmadığından üçlü bir kanun yolu denetiminden de bahsedilememelidir.

Belirtilen nedenler itibarıyla çoğunluk görüşüne katılmamaktayım. 24/06/2013
Yargıtay — Esas No: 2012/859, Karar No: 2012/6820, Tarih: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/859 E.  ,  2012/6820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fındıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5221, Karar No: 2016/71, Tarih: 11.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/5221 E.  ,  2016/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kşiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Ek karar onama

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7983, Karar No: 2025/340, Tarih: 20.01.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/7983 E.  ,  2025/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı İlk Derece Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile hukukumuza giren “istinaf kanun yolu“ düzenlemesi üzerine temyiz incelemesi ve Yargıtay kararı sonrası yapılacak işlemlere ilişkin usulde, “istinaf kanun yolu” denetimine uygun olarak yeniden dizayn edilmiş, özellikle HMK'nın “Bozmaya uyma ve direnme “ başlıklı 373. maddesi yeniden oluşturulmuştur.

Bu madde ile Yargıtay ilgi Dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararları üzerine hangi mahkemenin, hangi usulü işlemleri yapacağı hüküm altına alınmıştır.

HMK'nın 373/2. maddesinin 2. fıkrası Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği kararın Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulması halinde dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine veya uygun görülen diğer bir Bölge Adliye Mahkemesine gönderileceği hüküm altına alınmıştır.

HMK'nın 373/2. maddesinin 3. fıkrası Bölge Adliye Mahkemesinin bozma üzerine yapacağı işlemleri düzenlemiştir.

HMK'nın 373. maddesi emredici nitelikte olup, yoruma açık değildir.

Somut uyuşmazlıkta; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 16/02/2022 tarih ve 2021/3873 Esas, 2022/392 Karar nolu kararının, Dairemizin 06/10/2022 gün ve 2022/6156 E. 2022/9922 K. sayılı ilamı ile bozulduğu ve bozmanın niteliği göz önünde bulundurularak gereği yapılmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi, dosyayı yeniden esasa kaydetmiş, gerekli usulü işlemleri tamamlayarak bozmaya uyulmasına ilişkin ara karardan sonra; İlk Derece Mahkemesince eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesi ile; “davacının istinaf talebinin kabulü ile, İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesinin 29/09/2021 tarih, 2021/169 Esas, 2021/1788 Karar nolu kararının kaldırılmasına, kaldırma kararı doğrultusunda bir hüküm kurulması için dosyanın mahkemesine gönderilmesine ” karar vererek dava dosyasını ilk derece mahkemesine göndermiştir.

İlk Derece Mahkemesi, dosyayı yeniden esasa kaydederek Bölge Adliye Mahkemesi kararı doğrultusunda gerekli bilirkişi incelemesini ve araştırmaları yaparak kambiyo şikayetinin reddine, imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına, borca itirazın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği kararın Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulması üzerine dosya kendisine gönderilen Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak iş, HMK'nın 373/3. maddesine göre tarafları duruşmaya davet edip,

a) Bozma kararına uymak, ya da,

Bölge Adliye Mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği kararın Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulması üzerine dosya kendisine gönderilen Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak iş, HMK'nın 373/3. maddesine göre tarafları duruşmaya davet edip,

a) Bozma kararına uymak, ya da,

b) Direnme kararı vermektir.

Bölge Adliye Mahkemesi bu iki karar dışında bir karar veremez.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin Yargıtay’ın bozma kararına uyduktan sonra bozma kararı içeriğine göre işlemleri yaparak bir karar vermesi gerekirken, İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesinin 2021/169 Esas 2021/1788 Karar sayılı kararının HMK 353/1-a-6 md. gereğince kaldırılmasına karar vermesi; uyulmasına karar verdiği bozma ilamına aykırıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi’nin usul ve yasaya aykırı kararı üzerine dosya gönderilen İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama ve verilen yeni karar yok hükmündedir.

Bu nedenlerle, İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesinin yok hükmündeki 03.10.2024 gün ve 2023/70 E. 2024/398 K. sayılı kararının bozulmasına, dosyanın hükmüne uyulan bozma kararının gereğini yerine getirmesi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda yazılı nedenlerle, görevli olmayan mahkemece verilen ve bu nedenle hukuken yok hükmünde olan İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesinin 03.10.2024 gün ve 2023/70 E. 2024/398 K. sayılı kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma nedenine göre temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın, ilk bozma kararına uyulmasına karar veren görevli İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19215, Karar No: 2016/4566, Tarih: 13.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19215 E.  ,  2016/4566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait gece kulübü olarak işletilen yerde müdürlüğüne son verilmesinin akabinde yakarak mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanığın aksi ispatlanamayan savunmaları, katılan ve tanıkların anlatımları, bilirkişi raporu, ... Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Müdürlüğü'nün olayın akabinde düzenlediği yangın tutanağında yangının elektrik kontağından çıkmış olabileceğine ilişkin saptaması ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemedi gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.04.2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ...'in olay tarihinden önce müştekiye ait yangının çıktığı ... isimli iş yerinde müdür olarak çalıştığı sırada sanığın işyerinde ödeme yapması için kendisine teslim edilen paraları yerlerine teslim etmediği, müşterilerden işletmeden habersiz para aldığı vs. gibi usulsüz işlemler nedeniyle işine son verilmiştir.

Sanığın işine son verdikten sonra müştekiye ait iş yerinde yangın çıkmış, iş yeri tamamen hasar görmüştür. Yangından bir hafta sonra sanığın telefonla işyeri çalışanlarından olan ve muhasebeye bakan tanık ... 'yu arayarak “... 'ya söyle onu döve döve öldüreceğim. Bu kez onu dükkanın içindeyken yakacağım.” şeklinde sözler söylediği, yine arkadaşı ... ve ...'a müştekiyi kastederek “bu kez dikkat etsin yangın daha büyük çıkabilir” şeklinde sözler söylediği, ayrıca müştekiyi de telefonla arayarak “bu sefer benden kurtulacağını sakın zannetme bir dahaki sefere içinde insanlarla birlikte yakacağım” diye müştekinin beyanda bulunduğu, başlangıçta yangının nasıl çıktığı bilinmediği için sanıktan şikayetçi olunmamış ise de; daha sonra sanığın tanıklara hitaben yangını kendisinin çıkardığı anlamına gelen daha büyük yangın çıkaracağına dair tehdit içeren sözleri tanıklara ve müştekiye hitaben söylemesi nedeniyle yangını şüphelinin çıkardığı kanaati oluştuğundan iddianamede belirtilen şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken sanığın beraatine karar verilen ... 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/333 esas 2013/500 sayılı kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan beraat kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/6275, Karar No: 2020/712, Tarih: 05.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6275 E.  ,  2020/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı borçlu ...'dan olan kredi kartına dayalı alacağının tahsili için başlattığı icra takibi kapsamında borçlunun maaşı üzerine haciz konulması için yazılan müzekkereye, ilk sırada davalı ... haczinin bulunduğundan bahisle, olumsuz yanıt verildiğini, davalı alacağının muvazaalı şekilde oluşturulduğunu, davalı ile borçlunun yakın akraba olduklarını ve davacının alacağının tahsiline engel olmak amacıyla gerçeğe aykırı bono tanzim ettiklerini ileri sürerek, dava konusu takip ve maaş haczi üzerine cebri icra yapabilme yetkisi verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, takip dayanağı olan 60.000,00 TL bonoda alacaklı olan ...'ın aylık 1.200,00 TL emekli maaşının olduğu, 60.000,00 TL borcu elden verdiğini ve herhangi bir belgesi olmadığını beyan ettiği, olağan hayat şartlarına göre 60.000,00 TL'lik nakit paranın herhangi bir belge olmadan başkasına verilmesinin olağan olmadığı, davalı ...'ın bu kadar parayı herhangi bir bankaya yatırmadan yanında taşımasının da olağan hayat şartlarına uygun olmadığı, davalıların alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla bonoyu muvazaalı olarak düzenledikleri gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamına göre, davalı borçlu ...'ın maaşının üzerine konulan muhtelif hacizler, işveren kurum tarafından sıraya konulmuş olup, davacı tarafça bu sıralamada 1. sırada yer verilen davalı ...'ın alacağının muvazaalı olduğu iddiasıyla işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.