muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22478, Karar No: 2014/964, Tarih: 24.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22478 E.  ,  2014/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 15/03/2012

Numarası : 2010/218-2012/324

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı ücret ve işcilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı şirket davaya karşı cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulÜne kakrar verilmiştir.

İflasın açılması, maddi hukuka ilişkin ilişkileri ve hükümleri cebri şekilde etkilediği gibi medeni usul ve icra hukuku kuralları üzerinde de etki meydana getirir. Bu etkilerden biri de görev kurallarında meydana gelen değişikliktir. Görev kurallarındaki değişikliği dava açıldıktan sonra işverenin iflas etmesi hali ve iflas kararı verdikten sonra işçinin işverene dava açması hali bakımından ayrı ayrı incelemek gerekir.

İflasın açılması ile müflisin taraf olduğu hukuk davalarının ikinci alacaklılar toplantısından on gün sonrasına kadar duracağı genel kural ise de, yine bu hükmün müstacel haller, tazminatsız ceza davaları, şeref ve haysiyete tecavüzden ve cismani zararlardan doğan tazminat davaları ile evlenme, ahvali şahsiye veya nafaka davalarının uygulanamayacağı kabul edilmiştir. 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesinde ayrık tutulan "Müstacel haller" den maksat, acele görülmesi gereken ve durduğu takdirde verilecek hükmün faydasız kalacağı gerçeğidir. Bu davalarda hakim takdir hakkını kullanarak müstaceliyet kararı vermek suretiyle yargılamaya devam eder. İşçinin alacaklı olduğu iş hukukuna ilişkin bir dava, işçinin sosyal durumu itibariyle 2004 sayılı Kanun'un 194. maddenin gayesine uygun görülerek acele işlerden sayılmalı ve ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeksizin yargılamaya devam edilmelidir. Bunun yanında kanunun lafzına göre davacıların müflise karşı davaya devam edeceği izlenimi hasıl olmakta ise de masaya dahil mal ve haklar bakımından müflisin yetkisiz kalması keyfiyeti, kendisinin, müstacel de olsa bu davalara taraf olmaya devam etmesine manidir. Bu durum karşısında birinci alacaklılar toplantısı yapılmış ve iflas idaresi teşekkül etmişse, müstacel davalar ikinci alacaklılar toplantısı beklenmeden iflas idaresine karşı; birinci alacaklılar toplantısı henüz yapılmamış ve işin müstaceliyeti icabı iflas idaresinin seçimini dahi beklemeye durum müsait değilse, bu takdirde iflas idaresi müflisin yerini alarak davaya iflasın açılmasından önce davanın görüldüğü iş mahkemesinde devam olunur. Böylece işçinin alacağının tahsili amacıyla iş mahkemesinde açılan davadan sonra işverenin iflasına karar verilmesi mahkemenin görevini etkilemez ise de, işveren müflisin yerine geçecek olanı etkiler.

İflas kararı verildikten sonra işçi işçilik haklarından doğan alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri için 2004 sayılı Kanun'un 219/2. maddesinde öngörülen bir aylık sürenin bitiminden sonra, iflas idaresi alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. Maddi yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da red sebebleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi 2004 sayılı Kanun'un 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas idaresine verir ve alacaklıları aynı Kanun'un 166/2. maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebligatı gösterir adres ve tebligat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki 2004 sayılı Kanun'un

235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlayacağı belirtildikten sonra, ayrıca 2004 sayılı Kanun'un 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilmiştir. Saklı tutulan hükme göre, iflas masasına müracaat eden alacaklılar tebligatı kabule elverişli adres gösterir, yazı ve tebligat masrafları için avans yatırmışlarsa sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın onbeş gün içinde açılması gerekmektedir. Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. 2004 sayılı Kanun'un 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir ticaret mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkisi de kamu düzenine ilişkindir.

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edileceği, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce iflası halinde ise yukarıda belirtilen şekilde hareket ile alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, asliye ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası olarak açılması gerekir.

Somut olayda davanın açıldığı 23.03.2010 tarihinden sonra Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 1.4.2011 tarihli kararı ile davalı şirketin iflasına karar verildiği, kararın kesinleşerek 1.Alacaklılar Toplantısının 22.9.2011 tarihinde yapıldığı ve iflas idare memurlarının 23.9.2011 tarihinde seçildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davanın açıldığı 23.03.2010 tarihinden sonra Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 1.4.2011 tarihli kararı ile davalı şirketin iflasına karar verildiği, kararın kesinleşerek 1.Alacaklılar Toplantısının 22.9.2011 tarihinde yapıldığı ve iflas idare memurlarının 23.9.2011 tarihinde seçildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; duruşma gün ve saatinin iflas idare memurlarına tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra kesinleşen sıra cetvelinin getirtilerek davacı alacaklarının sıra cetveline kaydedilip kaydedilmediğini belirleyip sıra cetveline kaydedilmiş ise konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermek, kaydedilmemiş ise davaya kayıt kabul davası olarak bakılıp çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu yön gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7667, Karar No: 2021/6856, Tarih: 05.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7667 E.  ,  2021/6856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın sunduğu dava dilekçesinde maddi, manevi tazminat talebinde bulunmamış, tahkikat aşamasında sunduğu 15.01.2016 tarihli talep sonucunu artırma konulu dilekçesi ile TMK md. 174/1-2 uyarınca maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ön inceleme duruşma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 141. maddesi "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" hükümlerini düzenlemiştir.

Islah kurumu ise , 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 176’ncı ve devamı maddelerinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Islah, davacı veya davalının, iddianın ve savunmanın değiştirilmesi yasağı kapsamındaki usul işlemlerini, karşı tarafın iznine ve hâkimin onayına bağlı olmaksızın belli kurallar çerçevesinde bir defaya mahsus olmak üzere düzeltmesini sağlayan bir usul hukuku kurumudur. Islahın zamanı ve şeklini düzenleyen Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 177. maddesi ise "(1) Islah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. (2) (Eklenen Fıkra, 28.07.2020T. 7251 Sy.Yasa-18.madde) (1) Yargıtayın bozma kararından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması hâlinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamaz. (3) Islah, sözlü veya yazılı olarak yapılabilir. Karşı taraf duruşmada hazır değilse veya ıslah talebi duruşma dışında yapılıyorsa, bu yazılı talep veya tutanak örneği, haber vermek amacıyla karşı tarafa bildirilir." düzenlemesini içermektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, her ne kadar boşanma davası devam ederken fer'ilere yönelik taleplerin ıslahı durumda ıslah harcı alınması gerekli değil ise de, davacı vekilince dosyaya sunulan 15.01.2016 tarihli dilekçede "Islah" ibaresinin bulunmadığı, bu dilekçenin davalı erkeğe tebliğ edilmediği gibi duruşmada da okunmadığı anlaşıldığından davacı tarafça usulünce yapılmış bir ıslah işleminin varlığından söz edilemez. Dosya kapsamından karşı tarafın bu talebe yönelik açık muvafakatinin olmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının, yasal süreden sonra yapmış olduğu maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında mahkemece karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde talebin reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.10.2021 Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/35665, Karar No: 2020/17333, Tarih: 07.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/35665 E.  ,  2020/17333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait Beylikdüzü Flo mağazasında 12.02.2008-14.10.2014 tarihleri arasında müdür yardımcısı olarak çalıştığını, son aylık ücretinin brüt 1.986,31 TL olduğunu, davalının davacı tarafından yine davalıya ait Toium Flo mağazasından 26.09.2014 tarihinde 7 adet ürün teslim alındığı ve ürünlerin mağaza çalışma programına göre davacı tarafından sisteme işlendiğini ancak mağazada bulunmadığı ve bu sebeple davacının savunmasının alınmak istendiğini, davacının savunmaya cevabında adı geçen ürünlerin irsaliyelerinin bayram yoğunluğu sebebi ile onaylamayı unuttuğunu ve ürünlerin stokta mevcut olduğunu belirttiğini ve davacı tarafından satış sorumlusu ...'a ürünlerin stoktan çıkartılması ile ürünlerin kaybolmadığının anlaşıldığını, davacıya bu ürünlerin nerede olduğu dahi sorulmadan savunmasının alınması ve ürünleri işyeri bilgisi olmadan aldığına yönelik ifadelerde bulunulması ile davacının istifa etmek zorunda kaldığını ve bu olaydan önce davacıdan oturduğu Gürpınar Mahallesine oldukça uzak Güngören'deki başka bir şubeye gitmesinin istenmiş olup davacının bu talebi reddettiğini, ağır iş koşullarında fazla mesai yapan davacının kötü muameleler sebebi ile moral ve motivasyonunun kötü yönde etkilendiğini, İş Kanunu 24.maddesine göre işveren tarafından işçinin şeref ve namusuna yönelik sözler söylenmesi ya da davranışlarda bulunulması halinde işçinin iş aktini haklı olarak sona erdirme hakkı olduğunu, davacının çalıştığı süre içinde fazla çalıştırıldığını ve bu çalışmaların ücretinin ödenmediğini, davacının çalıştığı süre içinde ulusal bayram, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalıya ait Beylikdüzü mağazasında müdür yardımcısı olarak çalışan davacının 26.09.2014 tarihinde teslim aldığı 7 çift ayakkabıyı aynı gün sisteme işlemesi gerekirken ürünlerin 01.10.2014 tarihinde sisteme işlendiğini ve ürünlerin mağazada bulunmadığının tespit edildiğini ve ürünlerden bir adetinin 02.10.2014 tarihinde davacı tarafından giyildiğinin tespit edildiğini ve davacıya sorulduğunda bu ürünü personel indirim kartı ile satış aldığını beyan ettiğini ancak nceleme ile ürünle ilgili satış işlemi yapılmadığının ve davacının 05.10.2014 tarihinde daha düşük değerde başka bir ürün aldığının ve aynı gün iade işlemi yapılması ile davacının söz konusu ürünü günlerce giydikten sonra durum ortaya çıkınca aynı gün satış ve iade işlemi yapılarak ve ürünün altı silinip kutusuna bırakıldığını,davacıdan savunma istendiğinde de bahaneler üreterek haber vermeden işten ayrıldığını ve başka bir şubeye istifa dilekçesi verdiğini, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, fazla çalışma yaptığında ücretinin ödendiğini, en son aylık ücretinin brüt 1.900,00 TL olduğunu, resmi tatillerde çalışmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, ödenen primlerin fazla mesai ücretinden düşümü gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece yargılama sırasında hesap raporu alınmış, alınan ek bilirkişi raporu davalı tarafa tebliğ edilmeksizin yargılamaya son verilmiştir. Yargılamaya bu şekilde son verilmesi taraflara rapora karşı iki haftalık süre içinde itiraz hakkı tanıyan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 281. maddesinin 1. fıkrasına aykırı ve davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanması niteliğinde olup kararın sırf bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2000/8312, Karar No: 2000/10394, Tarih: 15.09.2000

1. Hukuk Dairesi 2000/8312 E., 2000/10394 K.

**1. Hukuk Dairesi 2000/8312 E., 2000/10394 K.**

**- ELATMANIN ÖNLENMESİ VE ECRİMİSİL

- KİRA SÖZLEŞMESİ

- MÜŞTEREK MÜLKİYET**- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 623 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 624 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 248 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 38 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine açılan elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının yapılan yargılamasında, Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava bağımsız bölüm (mesken) niteliğindeki taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir. Davalı kiracılık savunmasında bulunmuştur.

Dosyaya ibraz edilen belge ve bilgilerden dava konusu taşınmazın 1/2 yarı paylı olarak davacılar adına kayıtlı iken paydaşlardan Savaş Rasim'in vekili aracılığı ile davalı Aynur'a kiralandığı anlaşılmaktadır. Öte yandan diğer paydaş olan davacı Handan'ın Borçlar Kanununun 248. maddesinde deyimini bulan ve kiranın esaslı unsurunu teşkil eden bedelden payını almadığı ve böylece yarı pay sahibi adına vekaleten düzenlenen kira sözleşmesine Borçlar Kanununun 38. maddesi anlamında icazet vermediği saptanmıştır.

Bilindiği ve 27/11/1946 tarih 28/15 sayılı Yargıtay inançları Birleştirme Kararının ilk bendinde ifade edildiği üzere müşterek malın kiraya verilmesi önemli idari tasarruflardan sayılmıştır. Medeni Kanunun 624. maddesinin son bendinde ise mühim olan idari tasarrufların hüküm ifade edebilmesi pay ve paydaş çoğunluğu ile gerçekleştirilebilmesine bağlanmıştır. Öyleyse olayda geçerli bir kira sözleşmesinin varlığından; diğer bir deyişle davalının kiracılık sıfatından söz etmek olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; davanın elatmanın önlenilmesi isteği yönünde de kabul edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı olduğu üzere elatmanın önlenmesi isteminin reddedilmesi doğru değildir. Davaların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 16/05/1999 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 65.000.000 lira duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 15/09/2000 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19602, Karar No: 2007/14379, Tarih: 25.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/19602 E.  ,  2007/14379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Giresun Aile Mahkemesi

TARİHİ : 28.7.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

#Mahkeme hükmünün hukuki varlık kazanabilmesi için onun tefhim edilmesi gerekir.Mahkeme verdiği hüküm ile, hükmü ne şekilde tefhim ettiğini duruşma tutanağına yazmak zorundadır.[HUMK.l5l/2] Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun, 3l56 sayılı kanunla değiştirilen, 38l. maddesi, hükümlerin ne şekilde tefhim edileceğini düzenlemektedir. Bu madde hükmüne göre, mahkeme, hazır olan tarafın iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararı tefhim eder.

#Kararın tefhimi, en az 388. maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

#Zorunlu nedenlerle yalnız hükmün sonucunun tefhim edildiği hallerde gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak on beş gün içinde yazılması gerekir.

# Bu hükümden anlaşılacağı gibi, mahkeme hükmünü gerekçesi ile birlikte tam olarak yazmış olsa bile, bunu duruşma tutanağına tamamen yazdırması ve okunması gerekir. Zorunlu nedenlerle hükmün gerekçesi ile birlikte tamamen yazılamadığı hallerde mahkeme sadece hüküm sonucunu tefhim etmekle yetinebilir. Hüküm sonucunun ne olduğu ise Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 388. maddesinin 2.fıkrasında belirtilmiştir. Mahkeme " istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde" duruşma tutanağına geçirtip okumadan; "ekli karar tefhim edildi", "gerekçeli kararın mahkeme kaleminden alınmasına" veya benzeri şekilde tutanağa geçirilen beyanlarla hükmü tefhim etmiş sayılamaz.

Mahkemece son oturum tutanağında Gerekçesi gerekçeli kararda açıklanmak üzere; \*Davanın kabulüne, Dair taraf vekilleri huzurunda kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde Yargıtay yolu açık olmak üzere verilen karar açıkca okunup usulen tefhim olundu. " denmekle yetinilmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 388/ll. maddesinde gösterildiği şekilde hüküm sonucunu belirtmeyen böyle bir beyanla hüküm tefhim edilmiş ve hukuki varlık kazanmış sayılamaz. Başka bir anlatımla Hakim Yargılamayı sona erdirdiği oturumda hiçbir karar vermemiştir. Diğer taraftan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428/ll.maddesindeki hükmün sonucunu etkilemeyen usul yanlışlıklarının bozma sebebi yapılamayacağına ilişkin kural, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 38l. ve 388. maddesine uygun şekilde duruşma tutanağına geçirilip tefhim edilen hükümlerle ilgilidir. Yukarıda açıklanan nedenler karşısında ortada hukuki varlık kazanmış bir karar mevcut olmadığından anılan 428. maddenin uygulanması da söz konusu bulunmamaktadır. Bu bakımdan yeniden yargılama yapılarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 38l. ve 388. maddelerinde l0.4.l992 günlü ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında gösterildiği şekilde hüküm verilmek üzere temyiz olunan kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2007 Prş.
Yargıtay — Esas No: 2011/6141, Karar No: 2012/10177, Tarih: 31.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/6141 E.  ,  2012/10177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :558-68

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 18.08.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda %12,90 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalı ...’ya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesi uyarınca rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işverene ait ... İşletmesi kömür ocağında hazırlık servis ustası olarak çalışan sigortalının, eskimiş kama ve fırçaları yenilemek ve bir yerdeki tavan boşluğunun doldurularak güvenliğinin sağlanması çalışması yaptığı, yedeği ile birlikte üzerine çıkıp çalışabilecekleri bir iskele yaptıkları, sigortalının iskele üzerine çıktığı yedeğinin verdiği malzemelerle önce tavanda derinlemesine oluşmuş olan boşluğun ağzını bağların üzerinden doldurduğu, sonra da onun yan taraflarındaki çürük, kırık fırça ve kamaları yenilemeye devam ettiği, bu sırada tavandaki boşluğun göçtüğü ve düşen parçalardan birinin sigortalının sol koluna çarparak yaraladığı iddia edilmektedir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda alınan 13.01.2011 tarihli bilirkişi kusur raporunda; “Kazanın meydana gelmesinde işverence, nezaretçiler tarafından veya işçilerce alınması gerekli olup da alınmamış bir önlem bulunmadığı...” gerekçesiyle olayın oluşumunda %100 kaçınılmazlık bulunduğunu belirtilmesi üzerine, davanın reddine karar verilmiştir.

506 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesinde düzenlenen işveren sorumluluğu, “kusur sorumluluğu” niteliğinde olup, anılan maddede işveren sayılan sınırlı durumlardan; yani kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veya suç sayılabilir bir hareketinden sorumlu tutulmuştur.