muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7369, Karar No: 2020/6195, Tarih: 07.12.2020

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1239, Karar No: 2011/2862, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1239 E.  ,  2011/2862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.10.1997 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıların miras bırakanı ve kendisinin kayınpederi ...'tan 2027 parsel sayılı taşınmazının 225 m2'lik kısmını harici satış senedi ile satın aldığını ve zilyetliğinin devredildiğini belirterek, bu yer üzerine ev yaptığını, yapının değerinin arazi değerinden fazla olduğunu ileri sürerek Türk Medeni Kanununun 724. maddesi gereğince bu kısmın adına tapuya tescilini istemiştir.

Davalılar, murisin bu yeri kızı olan davacının eşi Hayriye'ye bağışladığını ve evin yapım masraflarını da murisin karşıladığını davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacının açmış olduğu davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ..., ..., ... vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanunu m. 684. ve 718 hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Dosya içerisindeki İnşaat Mühendisi bilirkişi Mehmet Yaşar tarafından düzenlenen 15.10.2009 tarihli rapora göre, davacının inşa ettiği yapının değeri 593,25TL; tescili istenen arsanın değerinin ise 1417,50TL. olduğu belirtilmiştir. Değere ilişkin bu tespitler yukarıda tanımı yapılan objektif unsurun gerçekleşmediğini göstermekte olup, bu sebeplemahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 8.3.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12319, Karar No: 2012/26299, Tarih: 21.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/12319 E.  ,  2012/26299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık 05.12.2008 tarihli celsede ... Belediyesinin su altında kalan alanda ağaçlandırma yapmak için toprak dökümü yaptığını beyan etmesine, dosyadaki belgelerden ... Belediyesince dere ıslah çalışması yapıldığı, 30.06.2008 tarihli yazısında bitkisel nitelikli üst toprağın serme çalışmasının ve ağaç dikimi işlemi bitirilmiş olduğu alandaki fidanların sulama çalışması ilgili köy muhtarlığı ve... Kardeşler İnşaat Taahhüt İşleri ve Yapı Malzemeleri Ticaret Ldt. Şti. tarafından yapılacağı belirtildiğine göre suç konusu yerin belediyenin çalışma alanında kalıp kalmadığı, toprağın belediye tarafından dökülüp dökülmediği, belediyenin projesi yerine tatbiki ile sanığın bu alana sahiplenmesi ve işgal ve faydalanması olup olmadığı tesbiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21846, Karar No: 2014/15200, Tarih: 19.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21846 E.  ,  2014/15200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c, e maddeleri uyarınca beraat

2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu'nun 03/07/1987 tarih ve 3492 sayılı kararı ile tescilli 3. derece arkeolojik sit alanı içerisine, sanığın yetkilisi olduğu kooperatif tarafından, kurul onaylı mimari projeye aykırı inşai müdahalelerde bulunulduğu iddiasıyla sanık hakkında dava açılmış ise de; dosya kapsamına göre, sanığın, sözü edilen kooperatifin yöneticisi ya da üyesi olmadığı, 08/01/1999 tarih ve 8264 sayılı kurul kararı ile uygun bulunan proje doğrultusunda, belediyece düzenlenen yapı ruhsatlarına istinaden yapımına başlanan inşaatta, projeye aykırı imalatlar yapıldığının 22/12/2001 tarihinde belirlendiği, akabinde aykırılıkların giderilmesi için tadilat projesi hazırlanmasının gündeme geldiği, 16/08/2004 tarih ve 25 sayılı kurul kararı ile uygun bulunan tadilat projesi doğrultusunda, belediyece 20/11/2006 tarihli yapı tadilat ruhsatlarının düzenlendiği, sanığın, tadilat projesinin onaylanmasına kadarki süreçte, kooperatif ile yaptığı sözleşme çerçevesinde, sadece kontrolörlük görevinin bulunduğu, dosya içerisinde mevcut 21/02/2012 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın, 14/04/2001 ve 03/05/2001 tarihlerinde, suça konu binaların imara aykırı ve çürük olduğunu kooperatif yönetimine yazılı olarak bildirdiği, tadilat projesinin onaylanmasından sonraki süreçte ise, sanığın sözü edilen projenin müellifi olarak görev aldığı, bununla birlikte, sanık hakkında düzenlenen iddianamede, binaların tadilat projesine aykırı olarak yapıldığından söz edilmeyip aksine, kurul onaylı mimari projeye aykırı inşai ve fiziki müdahaleler gerçekleştirildiğinin, bilahare tadilat ruhsatı ile anılan aykırılıkların giderildiğinin, ancak, bu aşamadan önce yapılan eylemlerin suç teşkil ettiğinin belirtildiği, 3. derece arkeolojik sit alanı içerisine kooperatif tarafından yaptırılan binaların, onaylı proje ve yapı ruhsatlarına aykırı olarak inşa edilmesinden, kooperatif yönetimince kontrolör olarak görevlendirilen ve dosya kapsamına göre anılan görevin ifasında ihmali bulunmayan sanığın sorumlu tutulamayacağı anlaşılmakla, mahkemece beraate dair hüküm tesisinde isabetsizlik görülmeyerek, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın kooperatif yöneticisi veya proje sorumlusu olmadığı, kontrol görevini yerine getirerek projeye aykırılığı kooperatif yönetimine bildirdiği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/25087, Karar No: 2013/7103, Tarih: 02.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25087 E.  ,  2013/7103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik, Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (Yalçın), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... için beraat.

2-... için, 5237 sayılı Kanunun 158/1-e, 43/1, 52/2. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ve 137.244 TL apc, 765 sayılı Kanunun 342/1, 80. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası.

3- ... için, 5237 sayılı Kanunun 158/1-e, 43/1, 52/2, 168/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ve 59.195 TL apc, hak yoksunluğu, 765 sayılı Kanunun 342/1, 80. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası,

4- ... için, 5237 sayılı Kanunun 158/1-e, 43/1, 52/2, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ve 131.564 TL apc, hak yoksunluğu, 765 sayılı Kanunun 342/1, 80. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası.

5- ... için, 5237 sayılı Kanunun 158/1-e, 43/1, 168/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ve 54.445 TL apc, hak yoksunluğu, 765 sayılı Kanunun 342/1, 80. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası.

6- ... ve ... için, 5237 sayılı Kanunun 257/1, 43/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası, hak yoksunluğu, birleştirilen Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/104 esas sayılı davasında görevi kötüye kullanma suçundan beraat.

7- ... için, 5237 sayılı Kanunun 257/1, 43/1,

62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası, hak yoksunluğu.

Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin yasal koşulları oluşmayan duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/12. maddesi ve fıkrası uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu, açıklanması geri bırakılan hükümlerdeki hukuka aykırılıkların bu aşamada temyize konu edilemeyeceği anlaşılmakla, sanık ... müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, vaki istemin itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (Çulhacı) ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (Çulhacı) ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının suçun sübut bulduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... (Çulhacı), ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "nitelikli dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 21.07.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ile sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

IV- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında "resmi belgede sahtecilik", sanıklar ..., ... ve ... hakkında "görevi kötüye kullanmak" suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına gelince;

IV- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında "resmi belgede sahtecilik", sanıklar ..., ... ve ... hakkında "görevi kötüye kullanmak" suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına gelince;

1- Emekli Sandığı ve Bağ-Kur Genel Müdürlükleri ile Sosyal Sigortalar Kurumu Teftiş Kurulu Başkanlıklarının soruşturma raporları, dinlenen tanık beyanları, suça konu reçeteler ve tüm dosya içeriğinden, suç tarihlerinde Kadirli Devlet Hastanesinde görevli olan doktor sanık ...'nin, daha önce bir süre Özel İlgi Polikliniğinde ortaklık yaptığı sanık ... tarafından akraba çevresinden, ... ve ...'dan, Gürlek ve Avanoğlu Eczanelerinden temin edilen sağlık karnelerine hastaları görüp muayene etmeden birçok sahte reçete düzenlemesi, bu reçetelerden bir kısmının Dr. olan sanığın görevli olmadığı zamanlarda tanzim edildiğinin ve protokol kayıtlarının bulunmadığının tespit edilmesi, sanıklar ... ve ...’nun bu şekilde düzenlettirilen reçeteleri faturalandırıp katılan kuruma ibraz edip bedellerini tahsil ettiklerinin diğer belge ve bilgiler yanında sanıklar ..., ... ve ... ile tanıklar Kadir Demirci ve Tahir Tapsız’ın soruşturma sırasındaki ifadelerinden anlaşılması, Kadirli 2 ve 4 nolu sağlık ocaklarında görevli sanık ...’ın ise 2003 Ocak – Ağustos döneminde Çam Eczanesi sahibi ve eşi olan sanık ... tarafından temin edilen 31 hastaya ait sağlık karnelerine onları görüp muayene etmeden bilgileri dışında sahte reçeteler düzenlemesi, bu reçetelerden bir kısmının sanığın nöbetçi olmadığı ya da hafta sonuna denk gelen zamanlarda tanzim edilip tamamının Çam Eczanesinde işlem gördüğünün mahkemece de kabul edilmesi karşısında sanıklar ... ve ...'nin eylemlerinin bir bütün olarak suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nun 339. (5237 sayılı TCK'nun 204/2) maddesinde yazılı “memurun resmi belgede sahteciliği”, diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın eylemlerinin ise “memurun resmi belgede sahteciliği”ne iştirak suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kadirli ilçesinde sağlık ocağında görevli doktor ...'in sanık ... tarafından temin edilen sağlık karnelerine hastaların bilgisi dışında sahte reçete düzenlediğinin iddia olunması, sanığın tüm aşamalarda, sanık ...'yi tanımadığını, hastaları bizzat muayene ederek reçete yazdığını savunması, karne sahipleri..., ..., ................se soruşturma sırasındaki ifadelerinde sanık ...'e muayene olmadıklarını, karnede yazılı ilaçları almadıklarını belirtmeleri, sanık ...'in sanık ... veya diğer eczane sahipleri ile bağının olduğuna dair hiçbir beyanın ve delilin bulunmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından, anılan karne sahiplerinin beyanlarının alınması, sanığın, özellikle iddianamede ismi geçen ..., ... ve ...'nın yakınlarından kaç kişi hakkında kaç defa reçete düzenlediğinin tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 01/09/2006 gün ve 2006/1329 esas sayılı iddianamesi ile açılan mahkemenin ana dosyasına konu eylemlerin, sanıklar ... ve ... hakkında mahkemenin 2006/27 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilen ve Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2004 tarih ve 2004/639 esas sayılı iddianamesi ile görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasına konu eylemleri de kapsadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nun 223/7. maddesi uyarıca mükerrer açılan kamu davasının reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

4- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerde, resmi belgede sahtecilik suçunun yaptırımı 765 sayılı TCK'nun 342. maddesinin 1. fıkrasında 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis olarak öngörülmüş iken 5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinin 1. fıkrasında 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde lehe

düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK'nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece karşılaştırma sırasında 765 sayılı Yasa uygulanırken 2 yıldan 8 yıla kadar olan ceza içinden 3 yılın tercih edildiği, 5237 sayılı Yasa ile üst sınırın aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de nazara alınarak, temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi nedeniyle 765 sayılı Yasaya göre belirlenen cezadan daha az bir cezanın takdir ve tayin olunup çıkan cezaya zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 765 sayılı TCK'nun lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

5- Sanıklar ..., ... ve ... tarafından yatırılan nakdi kefaletin akıbeti hakkında karar verilmemesi yasaya aykırı,

5- Sanıklar ..., ... ve ... tarafından yatırılan nakdi kefaletin akıbeti hakkında karar verilmemesi yasaya aykırı,

6- Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik TCK'nun 257. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi karşısında aynı Yasanın 7/2. maddesi gereğince sanıklar ..., ... ve ...'in hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

ÇY