muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5730, Karar No: 2012/13473, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5730 E.  ,  2012/13473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davacının davalılar tarafından işletilen kuyumcu dükkanından muhtelif alışverişlerde bulunduğunu, bu alışverişler sırasında davalının davacıdan teminat niteliğinde açığa imzalı boş senet aldığını, borcun nakit ve altın olarak ödenmesine rağmen davalı tarafından boş senedin doldurularak Söğüt 1. İcra Dairesinin 2011/339 esas sayılı icra dosyasında takip başlatıldığını belirterek, yapılan takibin iptaline ve davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, davalının davacının işlettiği kuyumcu dükkanından belirli zamanlarda alışveriş yaptığını, bu hususun davacı tarafından dava dilekçesinde ikrar edildiğini, davalının takip tarihindeki altın kurunu hesap ederek davacının borcuna karşılık senedi doldurduğunu ve takibe konu ettiğini, davacının senedin anlaşmaya aykırı doldurduğunu yazılı delil ile ispat etmesi gerektiğini, başkaca bir delil gösterilmesine rıza göstermediklerini, TTK.'nın 592. maddesine göre açık senet düzenlenebileceğini belirterek davanın reddi ile % 40'dan aşağı olmamak üzere davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; açığa senet düzenlenmesinin yasal mevzuata göre mümkün olduğu, senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğunu iddia eden tarafın bu iddiasını yazılı delille kanıtlaması gerektiği, ayrıca bir senedin teminat senedi olarak düzenlendiğinin ispatının da iddia eden davacıya düştüğü, dava değeri itibariyle senede karşı yazılı delil ile ispat zorunluluğu bulunmakta olup, davalının başkaca bir delil gösterilmesine de muvafakat etmediği, davacının senedin bedelsiz kaldığını veya teminat senedi olduğunu ya da anlaşmaya aykırı doldurulduğunu ispata yarar yazılı bir delil ileri sürmediği gibi yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7279, Karar No: 2011/3537, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7279 E.  ,  2011/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 129 ada 8 parsel sayılı 103.73 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, taşınmaz üzerindeki yapının afetzedelere tahsis edilmek üzere genel bütçeden yapılması nedeniyle taşınmazın Hazine adına tescilinin gerektiği iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 129 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5615, Karar No: 2020/154, Tarih: 16.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/5615 E.  ,  2020/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili bankanın eski çalışanı olan borçlunun usulsüz işlemleri nedeniyle oluşan alacağın tahsili için Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/2118 D. İş sayılı dosyasından ... 1. İcra Müdürlüğünün 2001/11459 E. sayılı takip dosyasından ihtiyati haciz mahiyetinde 218.978,61 TL’lik tedbir uygulandığını ve akabinde ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde 757.066,80 TL’lik alacak davası açıldığını, davanın ceza davası sonucunu beklediğini, ihtiyati haciz uygulanan 2 no.lu bağımsız bölümün başka takip dosyasından satışın yapılarak düzenlenen sıra cetvelinde ihtiyati haciz mahiyetindeki alacaklarına birinci sırada yer verilmesi gerekirken haksız olarak sıraya dahil edilmediklerini ve sıra cetvelinin müvekkiline tebliğ edilmediğini, müvekkili banka tarafından konulan haczin diğer hacizlerden önce olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... Varlık Yönetim A.Ş. vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesine ait 03.08.2001 tarihli, 2001/2188 E. sayılı kararı ile tapu kaydına ihtiyati tedbir kararının işlendiği, mahkemece icra müdürlüğüne ihtiyati tedbir konulan gayrimenkullerin aynına ilişkin yargılama bulunmadığının bildirildiği, 2001/2188 E. sayılı dosyadan alacağın teminat altına alınması için tedbir kararı verildiği, alacak miktarı kesin hükümle tespit edilmediğinden icra müdürlüğünce kesin hükme bağlanmayan miktarı belirlenmemiş alacağa sıra cetvelinde yer verilmemiş olmasının doğru olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7377, Karar No: 2018/645, Tarih: 18.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/7377 E.  ,  2018/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 23/08/2017 tarihli yazısı ile İstanbul 73. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/08/2016 tarihli ve 2014/754 esas, 2015/143 sayılı ek kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12/09/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmış ise de,

Dosya kapsamına göre İstanbul 73. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/08/2016 tarihli ve 2014/754 esas, 2015/143 sayılı ek kararında sanığın adının “...’' olduğu halde Adalet Bakanlığı'nın ihbar yazısında ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın talepnamesinde sanık adının “Ferhan Yıldız” olarak yazıldığı anlaşıldığından, yazım hatasının düzeltilerek sanık “...” hakkında kanun yararına bozma talebinde bulunulmasının takdiri için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16913, Karar No: 2017/1972, Tarih: 14.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/16913 E.  ,  2017/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Rahibe Avcu(Ak) adıyla kendesinin çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32467, Karar No: 2015/11196, Tarih: 17.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/32467 E.  ,  2015/11196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/204145

MAHKEMESİ : Yatağan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2011/315 (E) ve 2013/382 (K)

SUÇ : İş ve çalışma hürriyetinin ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıklar C.. K.., İ.. Ç.., A.. Ç.., Z.. Ç.., S.. Ç..'ye yükletilen iş ve çalışma hürriyetinin ihlali eylemleriyle, sanık H.. K..'ın katılan B.E.ye yönelik olan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar İ.. Ç.., A.. Ç.., Z.. Ç.., S.. Ç.. müdafii, sanık C.. K.. müdafii ve sanık H.. K.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık H.. K..'ın, mağdur A.. S..'ya yönelik iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 17/12/2010 tarih ve 2010/14193 karar sayılı ilamı ile sanık H.. K.. hakkında katılan B.E.ye yönelik eyleminin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, olayda koşulları bulunmayan TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini olduğunden bahisle bozulduğu ve bozma ilamına da uyulduğu halde, sanığın mağdur A.. S..'ya yönelik iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu oluşturan eylemi bulunmadığından beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık H.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26558, Karar No: 2015/34361, Tarih: 03.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/26558 E.  ,  2015/34361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VİZE ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2013/235-2014/334

Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, 1994 yılında davalı O. G. Müdürlüğü bünyesinde V. O. İşletmesi Müdürlüğünde işçi olarak çalışmaya başladığını ve 12/07/2012 tarihinde emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, davalı iş yerinde normal çalışma süresinin haftalık 45 saat olduğunu, iş yerinde haftanın ilk beş günü (sabah 08:00'den akşam 17:30'a kadar) ve Cumartesi günleri de yarım gün olmak üzere çalışıldığını, pazar günlerinin ise hafta tatili olduğunu, müvekkilinin davalı O...idaresinin işlerinde kullanılan greyderde operatörlük yaptığını, kullandığı iş makinesi ile makta yollarının açılması, yapımı, bakımlarının yapılması, yangın emniyet yollarının, emniyet şeridinin açılması, kışın makine ile kar temizliği, kapanan orman yollarının açılması, orman yangını olduğunda yangına müdahale gibi işlerde olmak üzere çalıştığını, işin niteliği gereği sık sık fazla çalışma yaptığını, hafta tatilinde, bayram ve genel tatillerde de çoğunlukla çalıştırıldığını ileri sürerek ve alacağın belirsiz olduğundan söz ederek, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil çalışmalarının ücretleri toplanacak delillere göre uzman bilirkişiye hesaplatılarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işven, zamanaşımı defini ileri sürmüş ve açılan davanın reddine karar verilmesini yargılama ve ücreti vekaletin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 1986 ile 2012 yılları arasında davalı O.İşletmesinde grayter operatörü olarak çalıştığı, çalıştığı süre boyunca çalışma saatlerinin ve fazla mesailerinin makine kontrol kartı denilen kartlara işlendiği, ayrıca davacı tarafından ibraz edilen imzasız maaş bordrolarında bildirilen ve davacı tarafından itiraz edilmeyen bu bordrolardaki ücretlerin davacının hesabına yatırıldığı ancak davalının zamanaşımı itirazı gözönüne alınarak dava tarihi olan 20/11/2013 ile 20/11/2008 tarihleri arasındaki dönemde bahsi geçen makine kontrol kartları içeriğinden bilirkişice yapılan hesaplamalarda davacının ödenmemiş ve objektif olarak hesaplanabilen 7.607,54 TL fazla çalışma, 3.125,46 TL hafta tatili ve 482,34 TL genel tatil alacağı olduğu Grekçesiyle isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davaya konu işçilik alacalarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız isebelirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez iseyine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belisiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak”tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinintam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği, işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda, işçinin bir çok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hakimin taktirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.

İşçilik alacaklarının hesabı genelde iki kritere tabidir. İşçinin işyerinde geçen çalışma süresi ve ücreti ile ekleri bilindiğinde işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Bu yüzden özellikle kamu kurumlarında işçinin çalışmalarının tam olarak Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirilmesi ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçinin ücreti ile eklerinin toplu iş sözleşmesinde yer alması sebebiyle işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Yine de hakimin taktir alanına giren manevi tazminat, taktiri indirime tabi fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, cezai şart, sözleşmenin kalan süresine ait ücret gibi alacakların başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün değildir. Nitekim 107. maddenin Adalet Komisyonu gerekçesinde de, alacaklının “talep edebileceği miktarı asgari olarak bilmesine ve tespit edebilmesine rağmen, alacağın tamamını tam olarak tespit”edememesi halinde belirsiz alacak davası açılabileceği ifade edilmiştir.

Gerekçede örnek olarak “keşif ve bilirkişi raporu” ile alacağın miktarının tespit olunmasından söz edilmiştir ki, iş yargısında bilirkişi hesap raporu alınması çok yaygın bir uygulamadır. Yine 107. maddenin 2. fıkrasında “karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu” alacak miktarının belirlenmesinden söz edilmiştir ki, yukarıda sözü edilen yasal yükümlülükler sebebiyle işçiye çalışırken belge vermekle yükümlü olan işveren bunu yerine getirmediğinde, işçinin alacağın miktarını tam olarak belirlemesini beklemek doğru olmaz.

Belirsiz alacak davasını öngören hükümde biri sübjektif, diğer objektif iki unsur karşımıza çıkmaktadır. Alacağın veya dava değerinin belirlenmesini objektif olarak imkansız olması halinde belirsiz alacak davası açılabilecektir. Örneğin iş kazası geçiren işçinin açacağı davada işveren ve işçinin karşılıklı kusur oranları, kusursuz sorumluluk olup olmadığı ve varsa kaçınılmazlık durumu ve maluliyet oranlarının dava açma aşamasında belirlenmesi imkansızdır.

Sübjektif unsur ise alacaklının talep konusu miktarı belirlemesinin alacaklıdan beklenememesidir. İşçinin yasal hakları ödenmeksizin işten çıkarıldığı bir durumda yukarıda belirtilen masraflara ek olarak uzman hesap raporu aldırarak olası işçilik alacaklarını belirlemesi de hak arama özgürlüğü önünde engel olarak değerlendirilebilir.

Talep sonucunun rakam olarak ifadesinin imkansızlığı, davacının tam olarak miktarını bilmediği ve bu bilgisizliğini davalının sahasında bulunan vakıalardan kaynaklandığı durumlarda sözkonusudur.

İşyerinde sendikasız çalışan ve yasal işçilik alacakları konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olması beklenmeyen bir işçinin, alacakları doğru şekilde adlandırması dahi mümkün olmazken doğru hesap yöntemiyle birlikte ve tam olarak belirlemesi mümkün görülmemelidir. Ancak işyerinde hukuk müşaviri, personel uzmanı, muhasebe müdürü gibi konumda çalışan bir işçi bakımından aynı sonuca varmak mümkün olmayacaktır.

İşyerinde sendikasız çalışan ve yasal işçilik alacakları konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olması beklenmeyen bir işçinin, alacakları doğru şekilde adlandırması dahi mümkün olmazken doğru hesap yöntemiyle birlikte ve tam olarak belirlemesi mümkün görülmemelidir. Ancak işyerinde hukuk müşaviri, personel uzmanı, muhasebe müdürü gibi konumda çalışan bir işçi bakımından aynı sonuca varmak mümkün olmayacaktır.

Belisiz alacak davası hukuk sistemimize girmeden önce icra inkar tazminatına hak kazanma yönünden likit (belirli) olma kriteri içtihat olarak kabul edilmiştir. Bu kriterin, alacağın belirli olup olmamasında da dikkate alınabileceği Yargıtay tarafından kabul edilmiştir.Yargıtay’a göre; “Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için ise; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit bir alacaktan söz edilemez”

Genel mahiyette bu açıklamalardan sonra işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olmayacağı noktasında Dairemizce belirlenen kriterler aşağıdaki gibidir;

Kıdem tazminatı hesabı için, işçinin çalıştığı süre, fasılalı çalışma olup olmadığı, bu süre içinde ihbar önelini altı hafta aşan istirahat raporu alınıp alınmadığı, ücretsiz izin uygulaması olup olmadığı, grevde geçen sürenin varlığı, işçinin son ücreti, ücretin eki niteliğindeki ödemelerin son bir yıllık toplamı, işçiye sağlanan ayni hakların parasal değeri ve son bir yıllık ortalaması, ücretin eki mahiyetindeki ödemelerin devamlılık arz edip etmediği gibi konuların net olarak bilinebilmesi gerekir. Bu yüzden işçinin hesabın unsurlarına dair sözü edilen bir veya birkaç konuda belirsizlik halinde kıdem tazminatının başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün olamaz. HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde belirtildiği üzere alacaklının “alacağının tamamını tam olarak” tespiti mümkün değildir. Bu nedenle hesabın unsurlarındaki tartışma ve belirsizlik, alacağın da belirsiz olması sonucunu doğurur. Ancak ücret ve eklerine dair tartışma kıdem tazminatı tavan sınırlaması sebebiyle sonuca etkili değilse, kıdem tazminatının belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği düşünülmelidir.

İhbar tazminatı hesabı noktasında kıdem tazminat için sözü edilen tavan sınırlaması hariç, hemen hemen aynı verilere ihtiyaç vardır. İşçinin çalışma süresindeki tartışmanın ihbar süresine dair dilimi etkilemesi veya işçinin ücreti ve eklerindeki herhangi bir tartışma halinde ihbar tazminatı hesabı da belirsizdir.