muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6282, Karar No: 2015/3503, Tarih: 01.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6282 E.  ,  2015/3503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .....'nın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanıklar .... ve ......’nın öldürme suçları ile ilgili olarak elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık .... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede meşru savunma koşullarının varlığına, TCK'nun 27 ve 62 maddelerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin sanıklar ... ve ....'nın öldürme suçlarında sübut bulunduğuna, sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarınnı reddiyle;

1- Sanıklar ..... ve ...... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık .... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

a- Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; olay günü kendi bahçesine doğru giden sanığın yolunu kesen maktülün, amcası olan sanıktan bu yolu kullanmamasını istediği, sanığın yolun herkese ait olduğunu söylemesi üzerine kendisine küfür ederek elinde bulunan sopa ile 1931 doğumlu olup yaşlı olan sanığa vurarak protez dişini kırdığı, boğazını sıktığı, sanığın da yanında bulunan bıçağı çekerek maktülün batın bölgesine vurup tek bıçak darbesiyle öldürdüğü olayda; maktülden kaynaklanan yolunu kesme, küfretme, sopa ile vurma ve boğazını sıkma şeklindeki haksız fiil niteliğindeki söz ve davranışların niteliği dikkate alındığında 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29 maddesi ile uygulama yapıldığı sırada üst sınırdan bir miktar uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

b- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

01/06/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı....'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ...... müdafii Avukat .....'ün yokluğunda 04/06/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/12250, Karar No: 2012/6957, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/12250 E.  ,  2012/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava,22.6.2004 tarihinde iş kazası sonucu davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 27.9.2003 tarihli iş kazası sonucu belirlenen % 9 oranındaki sürekli iş göremezlik esas alınarak 12.425,12 TL maddi tazminatın ve 3.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 22.6.2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Yerel mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidildiği görülmektedir.

Dava nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkindir. Bu nitelikteki davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtayın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasanın 13. maddesinde iş kazasının 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.

Öte yandan, 5510 sayılı Yasanın 18. maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda, 22.6.2004 tarihinde iş kazası olduğu iddia olunan olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilip bildirilmediği anlaşılamamaktadır. Kurumca sigortalıya gelir bağlanabilmesi için öncelikle zararlandırıcı olayın iş kazası niteliğince olup olmadığının tespiti ön sorundur. İş kazasının tespiti ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kurumunun hak alanının doğrudan ilgilendirmekte olup tazminat davasında kurum taraf değildir.

Yapılacak iş; kurum tarafından 22.6.2004 tarihli olayın iş kazası kabul edip edilmediğini araştırmak, olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilmemesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “iş kazasının tespiti” davası açması için önel vermek, tespit davasını bu dava için bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca göre, olayın Kurumca iş kazası olduğunun kabul edilmesi halinde ise davacıya Kuruma müracaat ederek 22.6.2004 tarihli olay nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi giderek iş kazası sigorta kolundan sürekli iş göremezlik geliri bağlanması için önel vermek ve işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere 22.6.2004 tarihli olayı inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilmek, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler (asgari ücretteki artışlar veya toplu iş sözleşmesinin getirdiği olanaklar) göz önünde tutularak yeniden hesap raporu almak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1396, Karar No: 2022/2162, Tarih: 21.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1396 E.  ,  2022/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

...

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.04.2014 tarihinde verilen dilekçeyle müdahalenin men'i ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda müdahalenin men'i davasının konusuz kaldığından bahisle reddine, davalı ...’ye yönelik açılan ecrimisil davasının ispatlanamadığından reddine, diğer davalı ... yönünden açılan ecrisimil davasının kısmen kabulüne dair verilen 10.04.2014 tarihli hükmün Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalı ...’a yönelik istinaf başvurusunun reddine, davalı ...’ye yönelik istinaf başvurusnun kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 13.07.2017 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Davalı ...’nin ek kararı temyizi üzerine; Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2018/7708 Esas, 2021/259 Karar sayılı ilamı ile 13.07.2017 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, davalı ...’ye yeniden muhtıra tebliği yapılması için dosya, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesine iade edilmiştir. Davalı ...’ye muhtıra tebliği ile yeniden verilen süre içerisinde harç eksikliğini yatırmadığı tespiti üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2021/2386 Esas, 2021/4597 Karar sayılı ilamı ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek karar verilmesi için dosya, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Mahkemesi’ne iade edilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair 08.07.2021 tarihli ek kararının davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R

Dava, müdahalenin men'i ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, müdahalenin men'i davasının konusuz kaldığından bahisle reddine, davalı ... aleyhine açılan ecrimisil davasının ispatlanamadığından reddine, diğer davalı ... yönünden açılan ecrimisil davasının kısmen kabulüne dair verilen 01.11.2016 tarihli hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı ... yönünden de ecrismisil davasının kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı ... tarafından karar temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; temyiz harcı yatırılmadığından bahisle, davalı ...'ye muhtıra tebliği yapılmış, ancak süresi içerisinde harç yatırılmadığından, 13.07.2017 tarihli ek karar ile, temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davalı ... tarafından ek karar, süresinde temyiz etdilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; temyiz harcı yatırılmadığından bahisle, davalı ...'ye muhtıra tebliği yapılmış, ancak süresi içerisinde harç yatırılmadığından, 13.07.2017 tarihli ek karar ile, temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davalı ... tarafından ek karar, süresinde temyiz etdilmiştir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2018/7708 Esas, 2021/259 Karar sayılı ilamı ile; davalının yatırması gereken temyiz harcının ecrimisil miktarı üzerinden nispi olarak hesaplanması gerektiğinden bahisle 13.07.2017 tarihli ek kararın kaldırılmasına, davalı ...'ye yeniden muhtıra tebliği çıkarılması için dosyanın, bölge adliye mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; yeniden hesaplanan harcın yatırılması için davalı ...'nin MERNİS adresine muhtıra tebliği yapılmış, davalının adresten taşınmış olması nedeniyle tebligatın iade edilmesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat yapılarak, dosya Yargıtay’a gönderilmiştir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2021/2386 Esas, 2021/4597 Karar sayılı ilamıyla; muhtıranın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen süresi içinde eksik temyiz harcının yatırılmadığı belirtilerek, davalı tarafından kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek karar verilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, 08.07.2021 tarihli ek karar ile, 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi yollaması ile aynı yasanın 344 ve 346. maddeleri uyarınca, davalının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, davalı ... tarafından ek karar süresinde temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davalı ..., muhtıra tebligatının usulüne uygun yapılmadığını ileri sürmüşse de, davalının halen güncel görünen MERNİS adresine yapılan tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre usulüne uygun olarak yapıldığı, bölge adliye mahkemesinin 08.07.2021 tarihli temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, davalı ...'nin ek kararın temyizine ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre davalı ...’nin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bölge adliye mahkemesinin 08.07.2021 tarihli ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 21.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/32244, Karar No: 2016/20637, Tarih: 22.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/32244 E.  ,  2016/20637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR : .

DAVA : Davacı, maddi tazminat ile satıcılık yetkisinin ihlali ve uğratılan müşteri portföyü tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacı şirketin davalılardan ... şirketinin Türkiye'deki tek yetkili satıcılığını yaptığını, diğer davalının ise şirketin bünyesinde 1993 yılından 27/02/2007 tarihine kadar çalıştığını ve son olarak pazarlama ve satış müdürü olarak görev yaparken istifa ettiğini, davalı ...'ın müvekkili şirketten ayrılmasından sonra birçok belgeye ulaşılamadığını ve ayrılmasından sonra ......ile anlaşarak direk olarak müvekkili şirketin müşterilerine mal satmaya başladığını ve şirketin tek satıcılık haklarını ihlal ettiğini, şirketin ticari sır niteliğindeki belgelerinin davalı ... tarafından kötüniyetli kullanıldığını, bu yapılanlar sonrasında şirketin müşteri portföyünde ciddi kayıpların yaşandığını, şirketin zarara uğratıldığını ileri sürerek, yaratılan haksız rekabet nedeniyle maddi tazminat ve tek satıcılık yetkilerinin ihlali ve uğratılan müşteri portföyü kaybı için de ayrıca istenilen tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davalı olarak gösterilen ...'nun Kore'de yerleşik ..... ünvanlı şirketin Türkiye'deki bir işyerinden ibaret olduğunu, irtibat bürosunun davalı olabilmesinin mümkün olmadığını, yine diğer davalı ...'ın da Kore'de yerleşik ..şirketinin çalışanı olması nedeniyle şahsına dava yöneltilemeyeceğini, davacı ile davalı ... şirketi arasındaki uyuşmazlıkların tahkim yoluyla çözülmesi gerektiğini, bu yönde de ilgili makamın Kore tahkim heyeti olduğunu, ayrıca görevli Mahkemenin İş Mahkemesi olduğunu, ayrıca davaya bakmakla yetkili Mahkemenin de Kadıköy değil Seul Mahkemeleri olduğunu, davalı ...'in davacı ile sözleşmesini feshettikten sonra Türkiye'de irtibat bürosu açarak diğer davalı ...'ı istihdam ederek ürünlerini satmayı devam ettirdiğini, ortada ticari sır ihlali gibi bir durumun olmadığını, bu sektörde daha çok müşterilerin satıcıya ulaştığını, dolayısıyla bir müşteri portföyü kaybının oluşmadığını, davalı ... açısından haksız rekabet ve haksız kazancın söz konusu olmadığını, ayrıca davalı ... açısından da süre, yer ve konu belirtilerek yapılmış bir rekabet yasağı anlaşması bulunmadığını, açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davanın açıldığı Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemesince davaya bakmakta görevli olan mahkemenin iş mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, karar Yargıtay 11. Hukuk Dairesi tarafından onanmış ve dosya kendisine gönderilen İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi özetle; davalı ...'ın davacı şirket ile iş sözleşmesi devam ederken başka bir şirketle çalıştığı iş yerindeki iş konusu ile aynı konularda çalışmak ve temsil etmek üzere anlaşma yaptığı ve anlaşma yaptığı yeni iş yerinde çalışmalarında davacı şirkete ait sır sayılabilecek ve özel olan bilgi ve belgeleri kullandığı, davalı ...'ın bu davranışlarının işçinin sadakat borcu ve sır saklama yükümlülüğünün ihlali olduğu, davalı ...'ın işten ayrıldığı 2007 yılından sonra davacı şirketin ithal özlü tel satışlarında ciro ve kar kaybına uğradığı, uğramış olduğu bu zararın davalının tutum ve davranışlarıyla sır saklama yükümlülüğüne aykırı davranmasından kaynaklı olduğu gerekçesiyle haksız rekabet nedeniyle 100.000,00 TL maddi tazminat ile davacının tek satıcılık yetkisinin ihlali ve uğratılan müşteri portföyü kaybı için de ayrıca 100.000,00 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşçinin sadakat borcu kapsamında uyması zorunlu olan davranışlarının başında işverenle rekabet etmemek gelmektedir. İşçinin rekabet yasağı, iş sözleşmesinin bitmesiyle başlayacaktır. Nitekim hizmet ilişkisi içerisindeki sadakat yükümlülüğü, hizmet ilişkisinin bitimi ile birlikte rekabet yasağına dönüşecek ve işçinin yükümlülüğü rekabet yasağı şeklinde adlandırılacaktır.

Türk Borçlar Kanunu 444/2 maddesine göre, rekabet yasağı sözleşmesinin yapılabilmesi için iş ilişkisinin işçiye müşteri çevresi veya üretim sırları yada işverenin yaptığı işler hakkında bilgi edinme imkânı sağlaması ve bu bilgilerin kullanılmasının işvereni önemli bir zarara uğratacak nitelikte olması koşulu aranmıştır.

Türk Borçlar Kanunu md. 444’de yer alan düzenlemede işçinin sahip olduğu ve rakip işletmelerde kullanılması işverene zarar verecek bilgilerin müşteri çevresi, üretim sırları veya işverenin yaptığı işler hakkında olabileceği öngörülmüştür. Müşteri çevresine ilişkin bilgiler genel olarak, müşterilerin ad ve soyadları, meslekleri adres ve telefon numaraları, yaptıkları alışverişin cins ve miktarları gibi bilgilerden oluşmaktadır. İşçinin işverenin müşteri çevresine ait bilgileri haiz olması halinde rekabet yasağı sözleşmesi yapılmasını haklı gösteren neden, işçinin müşteri çevresi ile kişisel ilişki kurması, onların kişisel özelliklerini, istek ve ihtiyaçlarını bilmesi ve bu bilgileri rakip bir işletme içinde kendi lehine ekonomik bir değer olarak kullanma ihtimali bulunması, bu bağlamda eski işverenin müşteri çevresinde azalmaya neden olacak olmasıdır.

“İşçinin müşterileri tanıması, müşteri çevresi hakkında bilgi edinmesi”; işçinin işverenin müşterilerini bizzat tanıması veya onlara ait adres telefon gibi önemli bilgileri öğrenmiş olmasını ifade etmektedir. Ancak burada, müşterilere ait bilgiye sahip olma imkânı tespit edilirken, işçinin işyerindeki konumuna bakılması ve müşterilere ait her tür sıradan bilgiye değil özelliği olan ve önemli bilgilere ulaşılıp ulaşılmadığının dikkate alınması gerekecektir.Burada önem taşıyan bir diğer husus da, işçinin müşterileri tanıması, müşteri çevresi hakkında bilgi edinmesi ile işçinin iş sırlarına nüfuz etmesi, üretim sırları hakkında bilgi edinmesi hallerinin bulunması hususlarının işverene önemli bir zarar verme olanağını yaratmasıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı şirket, davalı işçinin iş sözleşmesi sona ermeden önce diğer davalı işveren ile iş ilişkisine girerek kendisi ile haksız rekabette bulunduklarını ve bu nedenle de müşteri kaybı yaşadığını ileri sürmüştür. Davalılar ise ortada ticari sır ihlali olmadığını ve müşteri kaybı durumunun oluşmadığını savunmuşlardır Davanın ilk açıldığı Kadıköy 4. Asliyet Ticaret Mahkemesi'nde aldırılan iki kök ve bir ek raporda maddi zarar isteminin ispatlanamadığı tespitinde bulunulmuş, iş mahkemesince aldırılan ve hükme esas alınan bilirkişi kök ve ek raporunda ise net kar kaybından bahsedilerek, soyut bir takım değerlendirmelerle varılan sonuca göre satış düşüşlerinin davalı ...'ın davacı şirkette çalıştığı 14 yıl boyunca kazandığı iş deneyimlerini .....işe başlayarak bu şirkete aktardığı tespiti ile davalı şirketin verilerine dayanmaksızın satış ve kar kaybı üzerinden zarar hesabı yapılmıştır. Diğer yandan davalı ... dava konusu olay nedeniyle davacı şirketin şikayeti üzerine mali hakların ihlali suçundan yargılanmış ve Kartal Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 09/10/2012 tarih, 2008/303 E. 2012/439 K. sayılı kararı ile, sanığın eylemi sabit olsa bile dosyada aldırılan ve aynı doğrultuda bulunan iki bilirkişi raporuna göre davalı ...'ın kullandığı iddia edilen bilgi ve belgelerin eser niteliğinde bulunmadığı ve şikayetçinin mali haklarının ihlal edilmediği gerekçesiyle davalının beraatine hükmedilmiştir.

Öncelikle mahkemece davacı şirket ile davalı şirkete ait tüm defterler getirtilmeli, yine davacı şirketin müşteri çevresi araştırılarak davalılar tarafından davacının müşteri çevresinin davalı işyerine yönlendirip yönlendirmedikleri tespit edilerek, yukarıda belirtilen ilkelere göre davacı şirketin varsa uğradığı maddi zarar tespit edilmeli ve Kadıköy 4. Asliyet Ticaret Mahkemesi'nde aldırılan iki kök ve bir ek rapor ile hükme esas alınan raporlar arasındaki çelişki de giderilmelidir. Davacının 2007 - 2010 yılları arasında bir önceki yıla göre karlılığında azalma olduğu belirtilerek haksız rekabet nedeniyle ve uğratılan müşteri portföyü kaybı için maddi tazminat talebinin kabulü hatalıdır.

Kabule göre de ıslahen artırılan miktarlar için de dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de ıslahen artırılan miktarlar için de dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 22/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15480, Karar No: 2014/7898, Tarih: 11.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15480 E.  ,  2014/7898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.