muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22755, Karar No: 2013/23696, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/22755 E.  ,  2013/23696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına davacı vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin Yargıtay bozma ilamı sonrasında yaptığı yargılama sonucu verdiği kararın yeniden hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedenleri bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ve yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 27.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2097, Karar No: 2013/19038, Tarih: 11.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2097 E.  ,  2013/19038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2012/307-2012/602

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu iş kazasının, göçük yerini açmak için görevlendirilen 3 kişilik ekibin çalışma sonrasında -205 kotundan -170 kotuna çıkarken, merdivenlerden yürümek yerine, yasak olduğunu bildikleri halde, ekibin tamamının yük taşımada kullanılan banta bindiği, sigortalılardan Ahmet Yılmaz’ın banttan inerken ayağını tahta merdivene sıkıştırarak iş kazası geçirdiği anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kusurun tamamının, yasak olduğunu bildikleri halde banta binen kazalıda olduğu belirtilmiş ise de; dosyadaki beyanlardan kazalının da içinde bulunduğu ekibin tamamının, merdivenden yürümek yerine, yasak olduğu halde banta bindikleri anlaşılmakta olup; işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda yeterli denetimi yapmadığı anlaşılan işverenin az da olsa kusurunun bulunduğu gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporu ile kusur ve aidiyeti belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönde yetersiz bilirkişi raporu ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/404, Karar No: 2020/7290, Tarih: 15.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/404 E.  ,  2020/7290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter, belge gizleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında defter, belge gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.05.2011 tarih ve 2011/4896 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında defter, belge gizleme suçundan da kamu davası açılmış ise de; atılı suça ilişkin olarak sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, mahkeme tarafından 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet, sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanık ... müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanıklar hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanık ... savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin resmiyette ortağı olduğunu, ancak, işsiz olduğu dönemde ... isimli şahısla tanıştığını, bu şahsın kendisine iş vereceğini söyleyerek notere götürüp adına şirket kurduğunu, iş verme vaadini de gerçekleştirmediğini, şirket kuruluş sözleşmesi dışında hiç bir evraka imza atmadığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi; sanık ...'in savunmasında adına bir şirket açılacağını söyleyip, para verdiklerini, iş vereceklerini söylediklerini, daha sonra Manisa'ya taşındığını, sahte fatura düzenlemediğini, ...'nin yanında ... adında bir arkadaşı olduğunu, bu kişinin vergi borcu olduğundan şirketin kendi üzerlerine açıldığını beyan etmesi; şirket adresinde yapılan 20.05.2009 tarihli yoklamada işyerinin yanında bulunan marketi işleten ... isimli şahsa ödevlilerin nüfus cüzdanlarındaki fotoğrafları gösterildiğinde bu şahısları tanımadığını, gelip gidenlerin bunlar olmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından:

1-Suça konu fatura asılları ve faturaların matbaadan teslim alınmasına ilişkin tutanak asılları temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; ... ve ... isimli şahısların açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilmesi, bu kişilerin çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

1-Suça konu fatura asılları ve faturaların matbaadan teslim alınmasına ilişkin tutanak asılları temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; ... ve ... isimli şahısların açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilmesi, bu kişilerin çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2-... ve ... isimli şahıs faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki, yoklama tutanaklarındaki ve faturaların matbaadan teslimine ilişkin tutanaklardaki yazı ve imzaların sanıklara veya bu kişilere ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Belgelerdeki yazı ve imzaların sanıklara, ...’ya ve ... isimli şahsa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması yasaya aykırı,

4-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içerisinde farklı tarihlerde düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik ceza tayini,

b)213 sayılı yasanın 359/b maddesi uyarınca hükmolunan temel cezadan, 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis yerine hesap hatası yapılarak 2 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6179, Karar No: 2013/11710, Tarih: 24.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/6179 E.  ,  2013/11710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait ticari işletmenin davalıya devir edildiğini, devir bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın T.T.K'nun 3 ve 4. maddesinde sayılan ticari işlere ait olduğu ve Ticaret Mahkemesinin görevli bulunduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13528, Karar No: 2023/9359, Tarih: 02.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/13528 E.  ,  2023/9359 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli ve 2018/65 Esas, 2018/400 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 19.06.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.07.2022 tarihli ve 2022/2545 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve KYB- 2022/104409 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve KYB- 2022/104409 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16.12.2016 tarihli ve 2016/12942 soruşturma, 2016/307 Karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, söz konusu kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle yapılan tebligatın geçerli olmadığı cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 11.10.2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2016 tarihli ve 2016/12942 soruşturma, 2016/307 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, dördüncü fıkrası uyarınca erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına, kesin olarak karar verildiği, kararın şüpheliye 26.12.2016 tarihinde tebliğ edilerek 04.01.2017 tarihinde tedbirin infazı için Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin 06.10.2017 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2018 tarihli ve 2016/12942 Soruşturma, 2018/2101 Esas, 2018/87 sayılı iddianamesi ile cezalandırılması istemiyle Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 24.05.2018 tarihli ve 2018/65 Esas, 2018/400 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 19.06.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 24.05.2018 tarihli ve 2018/65 Esas, 2018/400 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 19.06.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca, "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16.12.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, kararın kesin olarak verildiği, şüpheliye karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, kararın kesinleşmemesi nedeniyle tedbirin infazına başlanamayacağı, müdürlükçe yapılan infaza ilişkin işlemler hukuki sonuç doğurmayacağı gibi beş yıllık erteleme süresi de işlemeye başlamayacağından ihlâl kabul edilen 06.10.2017 tarihli suçun erteleme süresi içerisinde işlendiğinden sözedilemeyeceği, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerindeki kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, mahkemesince, açılan kamu davasında, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının

infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli ve 2018/65 Esas, 2018/400 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli ve 2018/65 Esas, 2018/400 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12118, Karar No: 2013/4784, Tarih: 11.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/12118 E.  ,  2013/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının , yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1-Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- Sanığa verilen adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı 20 TL'den paraya çevrilirken dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3- 5237 sayılı TCK.nda adli para cezalarının toplanması gibi bir düzenleme olmadığı gözetilmeden sanığa doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrili adli para cezasının toplanarak takside bağlanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususları, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm bölümündeki birinci paragraftan “6 ay hapis ve” ibaresinden sonraki kısım çıkarılarak yerine “5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması, ikinci paragraftan “5 ay hapis ve” ibaresinden sonraki kısım çıkarılarak yerine “4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması, ikinci paragraftan sonra gelmek üzere “sanığa verilen 4 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması, hüküm bölümündeki dördüncü paragraftaki "toplamı olan 3.080 TL adli para cezasının" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1434, Karar No: 2014/16594, Tarih: 16.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1434 E.  ,  2014/16594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/85059

MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2010

NUMARASI : 2010/371 (E) ve 2010/574 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Avukat olan katılanın yanında sekreter ve icra takip işlemlerinde yardımcı eleman olarak çalışan sanığın, katılanın verdiği yetkiye dayanarak İ. Genel Müdürlüğünün icra takip taleplerini işleme koyduğu ve fakat bu takip taleplerine ilişkin vekaletnamelere yapıştırması gereken 371 adet baro pulunu yapıştırmadığı aynı zamanda S.. K.. isimli takip borçlusundan elden aldığı 300 TL'yi icra dosyasına yatırmayarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, soruşturma aşamasında dinlenilen T.. A..'in, S.. K.. isimli takip borçlusundan bir miktar parayı elden alan sanığın bu bedeli icra dosyasına yatırmadığını beyan edilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, T.. A.. ile S.. K.. isimli şahısların mahkemede tanık olarak dinlenip S.. K.. isimli şahsa ilişkin icra dosyası da celp edilip incelenerek, takip borçlusu Servet tarafından sanığa 300 TL olacak şekilde elden bir ödeme yapılıp yapılmadığının tespiti ile gerektiğinde adı geçen takip borçlusu ile sanığın yüzleştirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunu'nun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.