muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/769, Karar No: 2017/1872, Tarih: 29.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/769 E.  ,  2017/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/05/2014 tarih ve 2012/162-2014/215 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı ile müvekkili arasında acentelik sözleşmesi imzalandığını, müvekkili tarafından sözleşmenin haklı nedenlerle feshedildiğini, 25.07.2011 tarihinde davalı acentelikte yapılan denetimde, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 20. maddesi gereğince tahsil edilen tutarları acentenin yedinde tuttuğu ve parayı zimmetine geçirdiğinin tespit edildiğini, ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/225 D.İş sayılı dosyası ile 77.353,11 TL kasa açığı tespit edildiğini, davalının 59.985,58 TL borçlu olduğunu, kasa açığına ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına ve %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin fatura bedellerini müşterilerinden tahsil edemediğini, bir kısmını davacı şirketin tahsil ettiğini, davacı şirketin müvekkilinin acentesine yasadışı biçimde el koyduğunu, fesih işleminin ve alacak talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında acentelik sözleşmesi olduğu, sözleşme gereği davalının tahsil ettiği kargo ücret bedellerinin davacıya ödemesi gerekirken ödenmediği, davalıya ait iş yerinde 29.07.2011 tarihinde tespit yapıldığı, ve bu tespitte bilirkişi tarafından 77.353,11 TL kasa açığının tespit edildiği, kasa açığından davacının 50.101,16 TL alacak talep edebileceği, bundan da davalının talep edebileceği 16.388,37 TL hak edişi mahsup edildiğinde takip tarihi itibariyle bakiye alacak miktarının 33.712,79 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının ... 12. İcra müdürlüğü 2011/7719 esas sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptaline, takibin 33.712,79 TL alacak üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, haksız itiraz edilen 33.712,79 TL alacağın takdiren % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının işbu davada davalının acente sıfatıyla düzenlemiş olduğu faturalar nedeniyle yaptığı tahsilatların genel merkezin hesabına aktırılmadığını iddia etmesine ve taraflar arasındaki sözleşmeye göre davalının hakedişlerinin bu tutardan tenzil edilmesinin tabi bulunmasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.727,19 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 29/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21878, Karar No: 2022/451, Tarih: 12.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21878 E.  ,  2022/451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27/04/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15/03/2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c ve 31/3. maddesindeki konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 15 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 09.02.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3531, Karar No: 2018/8439, Tarih: 12.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/3531 E.  ,  2018/8439 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; Mahkemenin 06.10.2015 ve 05.01.2016 tarihli ek kararları ile davalıların temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, bu defa davalılardan ... tarafından 05.01.2016 tarihli ek kararın temyizi üzerine temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme hükmü davalılardan ...’e 18.05.2015, ...’ya 20.05.2015 tarihinde tebliğ olunmuş, temyiz dilekçeleri ise sekiz günlük yasal süre geçtikten sonra 01.06.2015 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında Mahkemece 06.10.2015 tarih ve 2013/641 Esas- 2015/518 Karar sayılı Ek Karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, işbu ek kararın davalılara tebliği sonrasında bu defa HUMK’un 432/son maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süre geçtikten sonra 24.12.2015 tarihinde davalılardan ... tarafından ek kararı temyiz dilekçesi sunulmuştur. Mahkemece; ‘ek karar temyiz dilekçesi de süresinde verilmediğinden’ bu kez 05.01.2016 tarih ve 2013/641 Esas- 2015/518 Karar sayılı ikinci ek karar ile ilk ek kararın temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, bu ikinci ek karar davalılardan ...’ya 20.01.2016 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine bu defa 27.01.2016 tarihinde davalılardan ... tarafından ikinci ek kararı temyiz dilekçesi sunulmuştur.

6100 sayılı HMK’ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.un 432/4.maddesi gereği süresinde yapılmayan temyiz istemi hakkında kararı veren mahkemenin temyiz isteminin reddi ek kararı sonrasında bu ek kararın temyizi halinde kararı veren mahkemeye bu kararın süresinde temyiz edilmediğinde ikinci defa temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi verilmediğinden ilk ek karar sonrası ikinci kez ek karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmadığından Mahkemece verilen 05.01.2016 tarih ve 2013/641 Esas- 2015/518 Karar sayılı ikinci ek kararın kaldırılmasına oybirliğiyle karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

./..

-2-

Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında Mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.un 432/4.maddesi ve 1.6.1990 gün 1989/3,1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

./..

-2-

Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında Mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.un 432/4.maddesi ve 1.6.1990 gün 1989/3,1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan ... ile ...’nın temyiz istemlerinin süre yönünden reddine ilişkin Mahkemece verilen 06.10.2015 tarih ve 2013/641 Esas- 2015/518 Karar sayılı Ek Kararın ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2014/30737, Karar No: 2014/28172, Tarih: 22.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/30737 E.  ,  2014/28172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 8. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2014/123-2014/170

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade

edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5000, Karar No: 2015/3026, Tarih: 03.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/5000 E.  ,  2015/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 7. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :28.04.2014

Numarası :2013/388-2014/143

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece kısa kararda "5.974,00 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiş, gerekçeli kararda ise "Davanın kısmen kabulü ile 5.974,00 TL ayıp oranında indirim bedeli ile 1.267,00 TL hasar bedelinin dava tarihi olan 14.08.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline" karar verilmiştir. Kısa karara göre davacının alacağı 5.974,00 TL iken gerekçeli kararda bu rakamın 7.241,00 TL olarak gösterilmesi ayrıca kısa kararda olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmişken, gerekçeli kararda dava tarihi olan 14.08.2013 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesi çelişki oluşturmuştur. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi uyarınca gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağından,Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün, 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı kararında da kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkralarının çelişkili olmasının bozma nedeni olacağı kabul edildiğinden diğer yönler incelenmeksizin kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29682, Karar No: 2015/3263, Tarih: 05.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/29682 E.  ,  2015/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ücret alacağı ile izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazmiantı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı feshin haklı sebebe dayandığını ve isteklerinin yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Anayasanın 141. maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve kanuni düzenlemeler gereğince hakimin, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca kanuni unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olaydaki mahkemece hüküm altına alınan alacak isteklerinden hiç biri için yukarıda açıklanan şekilde bir gerekçe yazılmamıştır. Fesih konusunda mahkemece hükme yeterli görülen bilirkişi raporuna göre davacının “haklı çıkması halinde” alabileceği ücretlerin ayrıntısı ile hesaplandığı belirtilmiştir. Tamamen hakimin hukuk bilgisi ile çözmesi gereken fesih konusunda hiç bir değerlendirme yapılmadan kıdem ve ihbar tazminatının

./..

-2-

Somut olaydaki mahkemece hüküm altına alınan alacak isteklerinden hiç biri için yukarıda açıklanan şekilde bir gerekçe yazılmamıştır. Fesih konusunda mahkemece hükme yeterli görülen bilirkişi raporuna göre davacının “haklı çıkması halinde” alabileceği ücretlerin ayrıntısı ile hesaplandığı belirtilmiştir. Tamamen hakimin hukuk bilgisi ile çözmesi gereken fesih konusunda hiç bir değerlendirme yapılmadan kıdem ve ihbar tazminatının

./..

-2-

hüküm altına alınması yine talep edilen diğer işçilik alacaklarının da gerekçeleri açıklanmaksızın salt bilirkişinin belirlediği rakamaların kabulü ile karar verilmesi usule açıkça aykırı olmuştur. Öte yandan 6100 sayılı Kanun'un 27. maddesinde davanın tarafları, müdahilleri ve yargılamanın diğer ilgilileri kendi haklan ile bağlantılı olarak hukuki dinlenme hakkına sahip oldukları, bu hak kapsamında; yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesi ve kararın somut ve açık gerekçelendirilmesi vardır . Kanunun bu açık hükmüne göre mahkemece delillerin, tarafların iddia ve savunmalarının değerlendirilerek sonucu hakkında açık ve somut gerekçelerin kararda belirtilmesi gerekir. Aksi hal kararın itiraz ve temyiz yollarına başvurmak isteyenin açıklama hakkını kısıtlayacağı gibi temyiz merciince kararın hukuki denetiminin yapılmasına da engel olur. Tüm açıklanan bu sebeplerle tarafların hukuki dinlenme haklarını ihlal etmeden usul kurallarının açık hükümlerine uygun şekilde karar verilmesi gerekir.

Mahkemece talep edilen alacaklar için verilen “kabul” ve “ret” kararlarının gerekçeleri tartışılıp açıklamaksızın karar verilmesi usul ve kanuna yakırı olup bozma sebebidir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/26753, Karar No: 2020/1848, Tarih: 06.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/26753 E.  ,  2020/1848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.