muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7639, Karar No: 2015/12929, Tarih: 02.04.2015

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacak için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107. maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK’nun 107/2. maddesine göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır.

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili muvazaa iddiasına dayalı olarak bir kısım alacaklar ile fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalının gerçek işveren olduğu iddiasına dayalı davada, olası gerçek işverendeki emsali işçinin ücreti ve diğer haklarının işçi tarafından bilinmesi mümkün değildir. Bu itibarla davacının iddiaya konu ücret, ikramiye, ilave tediye ve yemek yardımı alacaklarının belirli olduğundan söz edilemez.

Davacı işçinin saat fazla çalışma yaptığı iddiaları ise, işverenden sadır olan yazılı bir delil veya puantaj kaydına dayanmadığı için yargılama ile gerçek durum belirlenecek ve fazla çalışmanın varlığı halinde mahkemece taktiri indirim uygulanacaktır. Bu itibarla fazla çalışma ücreti alacaklarının bu yönüyle de belirli olarak nitelendirilmesi doğru değildir.

Öte yandan, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı dava dilekçesinde açıklanmıştır. Dava dilekçesinde sözü edilen her bir alacak kalemi için ne kadar talep edildiği açıklanmaksızın toplam 5.000,00TL olarak talepte bulunulmuştur.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde ise “kısmi dava açılmasında yasanın aradığı unsurlar ve hukuki yarar” şartının gerçekleştiğini açıklamıştır.

Yukarıda yapılan açıklamalara göre davaya konu işçilik alacaklarının tamamının belirsiz olduğu anlaşılmakla, dava dilekçesindeki alacaklardan her biri için ne miktarda talepte bulunulduğu açıklatılmalı, davacı vekilinin dava ve temyiz dilekçesindeki beyanları mahkemece değerlendirilmeli ve belirtilen esaslar dahilinde davanın belirsiz alacak davası mı yoksa kısmi dava mı olduğu hususu öncelikle tespit olunmalıdır.

Mahkemece alacağın belirsiz olduğu kabul edilerek, dava şartı noksanlığı sebebiyle reddi hatalıdır.

Mahkemece, gerekçeli kararda dava şartı noksanlığı sebebiyle davanın reddedildiği açıklandıktan sonra “davacının davasını ispatlayamadığı” şeklinde başka bir gerekçeye yer verilmiş olup, bu şekilde çelişkili karar verilmesi de hatalıdır. Taraflara ait iddia ve savunma delilleri toplanmaksızın, davanın dava şartı noksanlığı sebebiyle reddedilmesinin ardından “davacının davasını ispatlayamadığı” ve “davanın haksız olduğu”na dair esasa dair gerekçeye yer verilmesi de hatlıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2890, Karar No: 2023/4729, Tarih: 15.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/2890 E.  ,  2023/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kartal Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 20.01.2011 tarihli ve 2009/824 Esas, 2011/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.İhbar üzerine, İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 18.11.2015 tarihli ve 2015/186 Esas, 2015/1330 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet

suçundan, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 29.01.2020 tarihli ve 2019/33515 Esas, 2020/624 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına atıf yapılarak gerekçesiz hüküm kurulması ve suça konu ürünlerin müsaderesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 06.10.2020 tarihli ve 2020/136 Esas, 2020/271 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01.11.2021 tarihli ve 2021/19839 Esas, 2021/13962 Karar sayılı kararı ile, sanığa usulüne uygun duruşma günü davetiyesi gönderilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01.11.2021 tarihli ve 2021/19839 Esas, 2021/13962 Karar sayılı kararı ile, sanığa usulüne uygun duruşma günü davetiyesi gönderilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/536 Esas, 2022/112 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu ürünlerin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, herhangi bir sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Aydın Elektronik isimli iş yeri ve önünde bulunan seyyar tezgah üzerinde bandrolsüz ve korsan basım CD satışı yapıldığının görülmesi üzerine, Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/1216 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada, 3945 adet bandrolsüz ve korsan basım film CD'si ele geçirilmiştir.

2.Ele geçirilen ürünler hakkında düzenlenen bilirkişi raporu dosya arasına alınmıştır.

3.Sanık soruşturma aşamasında alınan beyanında, CD'leri tahtakaleden alıp sattığını beyan etmiş olup kovuşturma aşamasındaki beyanında ise, bahse konu iş yerinde çalışan olduğunu beyan etmiştir.

4.Yargıtay bozma ilâmlarının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/536 Esas, 2022/112 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13312, Karar No: 2014/14872, Tarih: 25.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13312 E.  ,  2014/14872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan “... oğlu ...’in” maliki olduğu 528 parsel sayılı taşınmazda sehven baba adının yer almadığını ileri sürerek nüfus kaydına uygun olarak tapu kaydına baba adının yazılmak suretiyle düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,

25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5169, Karar No: 2014/2827, Tarih: 06.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5169 E.  ,  2014/2827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37204, Karar No: 2018/2169, Tarih: 29.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/37204 E.  ,  2018/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanık ...nun, sahtecilik suçundan ise tüm sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın sahibi olduğu ... İnşaat ve Ticaret sanayi Ltd Şti. nin ... adına bir kısım inşaat faaliyetlerinde bulunduğu, sanıklardan ...'un katılanın taşeronu/çalışanı olduğu ve katılan adına 06/10/2005 tarihli... noterliğinin ... yevmiye nolu vekaletname ile her türlü işlemi (borç senedi/çek düzenleme dahil) yetkilendirildiği, dosya dışı ...'in katılanın taşeronu olup, yaptığı işler karşılığında katılandan alacaklı olduğu, katılanın tanık ...'e olan borcundan dolayı 3 ayrı senet düzenleyip verdiği, sanıklar ... ile ...'in tanık ...'in hemşerisi ve aynı zamanda aralarındaki ticari ilişkiden dolayı alacaklısı oldukları, tanık tarafından alacağına karşılık katılandan alınan 3 adet senet ile sanık ... tarafından düzenlenip tanık ...'e verilen iki adet senedin tanık tarafından borçlarına karşılık olarak sanıklar ...ve ...'e verildiği, sanıklardan ... tarafından senetlerin gününde ödenmemesi nedeniyle katılan hakkında ... İcra müdürlüğünün 2007/9593 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığı ve katılan tarafından iki adet senetteki imzanın kendisine ait olmadığı gerekçesi ile imza itirazında bulunulduğu olayda; katılan ile sanık ... arasında vekalet ilişkisi bulunduğu, sanık ...'nin öncesinde sözlü olarak verilmiş daha sonra resmiyete dökülen vekaletname gereğince senet düzenlemesi, sanıklar ... ve ...'in alacaklarına karşılık aldıkları senetler hakkında icra takibi yapmaları nedeniyle atılı suçları işlediklerinin sabit olmadığına hükmeden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçları işledikerinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15558, Karar No: 2010/221, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15558 E.  ,  2010/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11337, Karar No: 2015/22742, Tarih: 02.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11337 E.  ,  2015/22742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/407-2014/376

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan H.. E.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Tekirdağ İdare Mahkemesinin 2014/1167 esas sayılı dava dosyasında yürütmenin durdurulması kararı verilip verilmediğinin, ilgili İdare Mahkemesinden,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, karpuz ve ayçiçeğinin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan,

Sorulduktan sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27000, Karar No: 2015/16053, Tarih: 08.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/27000 E.  ,  2015/16053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2014

NUMARASI : 2013/289-2014/307

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Temyiz eden davacılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalılar Melike Tekstil San. Ve Tic. A.Ş. vekili ile M.. A..'a yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2- Hükmü temyiz eden tarafların temyiz dilekçelerinin karşılıklı olarak yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19631, Karar No: 2020/11643, Tarih: 17.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/19631 E.  ,  2020/11643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 27.01.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 10.06.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 17.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23748, Karar No: 2016/12015, Tarih: 15.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23748 E.  ,  2016/12015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar ve muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Y.. B.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar ve muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda sadece bina bedeli olan 43.466,76 TL'nin tahsiline hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bina ve taşınmazlar yönünden hesaplanan toplam 52.977,57 TL'nin tahsiline hükmedildiğinden, kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun l0.04.l992 gün l99l/7 – l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir.Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın, çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaate göre karar verebilir.

Davalı Y.. B.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan sair yönler incelenmeksizin hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K ’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5044, Karar No: 2014/2857, Tarih: 06.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5044 E.  ,  2014/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.