muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5249, Karar No: 2015/15266, Tarih: 02.06.2015

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 2001/12–1162–1191 sayılı kararında da yukarıda açıklanan kurallar benimsenerek, “HUMK'nun 10. maddesine göre sözleşmeden doğan davalarda, tarafların sözleşmenin yerine getirileceği yer hakkında açık veya zımni isteklerinin anlaşılamadığı hallerde, sözleşmenin yerine getirileceği yerin Borçlar Kanununun 73. maddesine göre belirleneceği” açıklanmıştır.

Ancak bu gibi hallerde TBK'nun 89. maddesinin uygulanabilmesi için de akdi ilişkinin kabul edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, takip dayanağı olan alacağın temliki sözleşmesinin icra olunacağı yer yazılı olmadığından ve akdi ilişki de borçlu tarafından reddedilmediğinden, TBK’nun 89/1 ve H.M.K’nun 10. maddesi gereğince, alacaklı, anılan para borcu için kendi ikametgâhında takip başlatabilir.

O halde, mahkemece borçlunun yetki itirazı yerinde olmadığından esasa ilişkin itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18004, Karar No: 2014/24921, Tarih: 24.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18004 E.  ,  2014/24921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2013/257-2014/117

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Lehine ihtiyati tedbir kararı verilen kişilerin İİK'nun 134/2. maddesi kapsamında ihalenin feshini talep edebilecek ilgililerden olmadığının anlaşılmasına; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6815, Karar No: 2014/12755, Tarih: 11.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6815 E.  ,  2014/12755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2013/347-2013/34

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ..Köyü çalışma alanında bulunan 114 ada 8 parsel sayılı 10.579,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz k.. zamanaşımı zilyetliği nedeniyle S.. D.. adına tespit edilmiştir. Davalılardan F.. D.. ve C.. D..'ın itirazı Kadastro Komisyonunca kabul edilerek taşınmazın B.. A.. D.. mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir. Davacı S.. D.., imar-ihya, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın kadastro komisyon tutanağında belirtildiği şekilde tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı S.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve muristen kalan çekişmeli taşınmazın bitişiğindeki arazi üzerinde davacı S.. tarafından sürdürülen imar-ihya faaliyetlerinin muris adına yapılmış sayılacağına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazların yerinde değildir. Ancak, davacı taşınmaz üzerindeki limon fidanlarının kendisi tarafından dikildiğini ileri sürmüş ve bu husus tüm dosya kapsamı ile sübuta ermiş olmasına rağmen mahkemece muhdesat hakkında hüküm kurulmamıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca; taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise; bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği hükme bağlanmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece muhdesat yönünden araştırma ve inceleme yapılarak; limon ağaçlarının yaşı, sayısı, nitelikleri vs. belirlenmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, bu konuda hüküm kurulmaması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6662, Karar No: 2012/8992, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6662 E.  ,  2012/8992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...’in beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 25.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 03.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/663 Esas, 2012/474 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44.maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 25.10.2011 tarih ve 2011/4716 Esas, 2011/6485 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve mükellefiyetinin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden sorularak, re’sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4583, Karar No: 2022/6437, Tarih: 29.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4583 E.  ,  2022/6437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi dosya kapsamındaki belge ve bilgilerle birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davalı erkeğin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 29.06.2022 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2022/2908, Karar No: 2022/9224, Tarih: 12.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2908 E.  ,  2022/9224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16/10/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 14/07/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-e, 143/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 11 yıl 3 aylık zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 23/10/2009 gününden karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 12/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5074, Karar No: 2012/2950, Tarih: 18.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/5074 E.  ,  2012/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki üyeliğin tespiti ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ... ile davalılar vekili Av. ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'ün sahibi olduğu diğer davalı kooperatifteki 16 numaralı konutu 02.06.2006 tarihli hisse devri sözleşmesi ile 125.000,00 TL bedel karşılığında satın aldığını ve bedelin tamamını ödediğini, ayrıca davalı ...'e 02.06.2006 tarihli makbuzla 33.500,00 TL daha ödeme yaptığını, bu konuda yönetim kurulunca 99 sayılı karar alındığını, ancak bu kararın daha sonra iptal edilip, davalı ...'ün üyeliğinin devam ettiğine karar verildiğini ve adı geçen davalının hissesini 06.10.2006 tarihinde dava dışı şahsa devrettiğini, oysa müvekkilinin isminin 30.06.2006 tarihli hazirun cetvelinde yer aldığını, müvekkilinin parasının alındığını, ancak kooperatif hissesinin devredilmediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatife üyeliğinin tespitine, aksi halde ödenen 158.500,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ...'ün diğer davalı kooperatifin üyesi olduğunu ve 16 numaralı villanın kendisine isabet ettiğini, müvekkilinin ailevi sebeplerden dolayı villasını satmak istediğini, 02.06.2006 tarihli sözleşme imzalandığını, ancak davacı alıcının peşin para veremeyeceğini ifade etmesi üzerine bedelin inşaat malzemesi verilmek sureti ile ödenmesi hususunda 03.06.2006 tarihli protokol imzalandığını, ancak davacının nakit, vade ve malzeme vermek sureti ile bedeli ödemediğini, bunun üzerine müvekkilinin kooperatife başvurup davacının üyeliğini iptal ettirdiğini ve taşınmazını üçüncü şahısa sattığını, davacının kötü niyetli davrandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre, davalı ...'ün diğer davalı kooperatifteki hissesini davacıya satmak amacı ile 02.06.2006 tarihli sözleşme imzalandığı, sözleşmede bedelin peşin ödendiği yazılı ise de davacı vekilinin 04.10.2010 tarihli dilekçesinde de kabul ettiği gibi bedelin peşin ödenmediği, inşaat malzemeleri karşılığında ödenmesi hususunda 03.06.2006 tarihli protokol düzenlendiği, bu

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre, davalı ...'ün diğer davalı kooperatifteki hissesini davacıya satmak amacı ile 02.06.2006 tarihli sözleşme imzalandığı, sözleşmede bedelin peşin ödendiği yazılı ise de davacı vekilinin 04.10.2010 tarihli dilekçesinde de kabul ettiği gibi bedelin peşin ödenmediği, inşaat malzemeleri karşılığında ödenmesi hususunda 03.06.2006 tarihli protokol düzenlendiği, bu

protokole davacı tarafın itiraz etmediği, davacının hisseyi devraldığına ilişkin 02.06.2006 tarih 99 numaralı yönetim kurulu kararında sadece tek imzanın bulunduğu, zaten bu kararın da yönetim kurulunun 15.07.2006 tarih 104 numaralı kararı ile iptal edildiği, davacının davalı ...'e nakit veya inşaat malzemesi olarak herhangi bir ödeme yapmadığı, sadece davalı kooperatife makbuz karşılığı 35.500,00 TL ödeme yaptığı, bu paranın da davalı kooperatif tarafından emanet hesabında bekletildiği gerekçesiyle, davacının üyelik tespitine ilişkin talebinin ve davalı ... hakkında açtığı alacak davasının reddine, davacının davalı kooperatife açtığı alacak davasının kısmen kabulü ile davacı tarafından makbuz karşılığı davalı kooperatife ödenen 33.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren davalı kooperatiften tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı fazla yatırılan peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13493, Karar No: 2015/6072, Tarih: 13.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13493 E.  ,  2015/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUMRU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2014

NUMARASI : 2013/57-2014/71

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; davalı D.. E..'nin, mülkiyeti Ü.. A..'a ait olan, ancak yapmış olduğu işçilik bedeli karşılığı olarak haricen almış olduğu Kumru ilçesi, .. mahallesi, .. caddesi üzerinde bulunan inşaat halindeki binanın son katında bulunan dubleks daireyi, 05.04.2011 tarihli harici sözleşme ile davacı M.. U..'a sattığını; söz konusu satış sözleşmesi karşılığında, davacı Mevlüt tarafından, davalıya, 17.000 TL nakit para ödendiğini; ayrıca, .. plakalı 1995 model Renault marka 6.000 TL değerindeki otomobilin davalıya teslim edildiğini; yine, davacı İ.. U..'a ait 2011 model T330 Ford Transit marka .. plakalı 33.000 TL değerinde aracın davalıya teslim edildiğini, ancak, davalının satılan dairesinin tapusunu vermediğinden resmi satış işleminin yapılmadığını; söz konusu aracın, halen davalıda olup, teslim edildiği 05.04.2011 tarihinden bu yana davalı tarafından kullanıldığını; davacı Mevlüt'ün, harici satış sözleşmesi ile satın almış olduğu ve kendisine teslim edilen kargas daireye 12.000 TL harcama yaparak içinde oturabilir hale getirdiğini; davalının ise, tapuda devir işlemini yapmadığını ileri sürerek; davacı Mevlüt tarafından, davalıya ödenen 17.000 TL ile .. plakalı araç bedeli olan 6.000 TL'nin, 05.04.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı Mevlüt'e verilmesine; davacı İ.. U.. tarafından davalıya teslim edilen .. plakalı aracın davalıdan alınarak davacı İsa'ya teslimine; aynen teslimi mümkün olmaması halinde, araç bedeli olan 33.000 TL nin 05.04.2011 tarihinden itibaren yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacı İsa'ya verilmesine; söz konusu araç, 05.04.2011 tarihinden itibaren davalı kullanımında bulunduğundan, 1.000 TL değer kaybı ve 1.000 TL mahrumiyet zararı olmak üzere 2.000 TL belirsiz alacağın 05.04.2011 tarihinden itibaren yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacı İsa'ya verilmesine; davacı Mevlüt tarafından satın alınan daireye yapılan 12.000 TL gider alacağının 05.04.2011 tarihinden itibaren yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacı Mevlüt'e verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; İ.. U.. ile aralarında herhangi bir ticari ilişki bulunmadığı, bu nedenle İsa yönünden açılan davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddini; davalının, davacı tarafça edimin (.. plaka aracın devrini) yerine getirilmesi halinde tapu kaydını vermeye hazır olduğunu; bu sebeple, davacı taraf edimlerini yerine getirmediğinden davanın reddini, araç devri yapılmadığından .. plakalı araç ile istenilen bedelin edim imkansızlığı sebebiyle reddine, 17.000 TL bedelin davacı yükümlülüğünü yerine getirmemesi sebebiyle ve sözleşmede herhangi bir madde bulunmadığından dava tarihine kadar olan faiz talebinin reddine, 41 H 0126 plakalı araç değerinin dava tarihine kadar olan faiz talebinin reddine; 12.000 TL yapmış olduğunu iddia ettiği masrafları kabul etmediklerini, davacı yanın yapmış olduğu masrafları hangi tarihte yaptığının ispatına (fatura, işçilik, hangi usta tarafından) ve dava tarihinden itibaren sonra ispat etmiş olduğu masraflar yönünden faiz talebinin kabulüne karar verilmesini gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; 17.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, .. plaka sayılı aracın teslimi mümkün bulunmadığından karşılığı 6.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 12.000,00 TL gider alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,davacının mahrumiyet zararı ile değer kaybı tazminatları isteminin reddi ile, sair tüm faiz istemlerinin reddine; .. plaka sayılı aracın davacıya teslim edildiği anlaşıldığından bu hususta hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava; harici taşınmaz satış sözleşmesi gereğince alıcının, satıcıya ödediği satış parasının tapu devrinin gerçekleştirilmediği gerekçesiyle satıcıdan istirdatı istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; davacı alıcı Mevlüt ile davalı arasında 05.04.2011 tarihli daire satış sözleşmesi imzalandığı,sözleşmede 2011 model ford transit ve 1995 model renault marka otomobil ve 17.000 TL nin teslim edildiği yazılmıştır.

Taraflar arasında akdedilen "tapulu taşınmazın satışına ilişkin sözleşme" resmi biçimde yapılmadığı için hukuken geçersizdir. (TMK'nun 706, BK'nun 213, Tapu Kanunu 26 ve Noterlik Kanunu 60). Bu sözleşme, geçerli gayri menkul satış sözleşmelerinde olduğu gibi taraflarına hak ve borç doğurmaz. Yalnızca taraflar verdiklerini haksız iktisap kuralları gereğince geri isteyebilirler. Zira; haklı bir sebep olmaksızın başkası zararına mal edinen kimse onu iade ile yükümlüdür. Buna göre davacının ödediği satış bedellerini sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca davalı taraftan talep etme hakkı vardır. Bu husus mahkemenin de kabulündedir.