muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15728, Karar No: 2017/24673, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15728 E.  ,  2017/24673 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9732, Karar No: 2024/5738, Tarih: 16.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/9732 E.  ,  2024/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit zimmet

HÜKÜM : Eylemin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde Kulu İlçesi Beşkardeş Köyü muhtarı olarak görev yapan sanık hakkında köy bütçesinden 2007 ve 2008 yıllarında 7.200'er TL olmak üzere toplam 14.400 TL'yi maaş olarak tahakkuk ettirip kendi uhdesine aldığı isnadı ile iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile zimmet suçundan açılan kamu davasında eylemlerinin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; sanığın aşamalarda aldığı paraları köye harcadığını, sağlık ocağı ve imam evi yaptırdığını, giderlerin bir kısmını kendi bütçesinden karşıladığını, tek hatasının harcamaları detaylı şekilde deftere kaydetmemek olduğunu savunması karşısında, savunmalarının doğru olup olmadığının belirlenmesi bakımından suça konu ödemelere ilişkin köy masraf senedi ve ita emrinde imzaları bulunan azaların 5271 sayılı Kanun'un 48. maddesindeki usule göre çekinme hakları hatırlatılarak ödemeye ilişkin beyanlarının alınmasından, gerekirse mahallinde uzman bilirkişiler ve köy halkından yapılan işlere ilişkin bilgi ve görgü sahibi olan kişiler tanık olarak refakate alınarak keşif yapılıp savunmada belirtilen inşaatların kim tarafından ne şekilde yaptırıldığının saptanmasından, sanık tarafından yaptırılmış ise maliyetinin Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı birim fiyatları esas alınarak belirlenmesinden sonra suç dönemine ait köye ait defter, kayıt ve belge ile tüm dökümanlar temin edilerek dava dosyasıyla birlikte konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilip; suç tarihleri arasındaki köyün tüm gelirleri ile teknik bilirkişilerin inşaat maliyet hesabına ilişkin tespitleri de dikkate alınarak sanığın sorumluluğunu irdeler şekilde, zimmetinde para bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ne olduğu hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sanığın aleyhine temyiz bulunmayan 24.02.2012 tarihli hükümdeki kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA 16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12830, Karar No: 2014/9975, Tarih: 24.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12830 E.  ,  2014/9975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/108239

Mahkemesi : Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/01/2012

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, eksik incelemeye ve olayda olası kastın şartlarının oluştuğuna; sanık müdafilerinin ise, eksik incelemeye, kusura, ceza miktarına ve bilinçli taksir şartlarının oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

29.08.2011 günü gece saat 05:00 sıralarında sanık sürücünün, idaresindeki otomobil ile, 2,13 promil olarak tesbit edilen yüksek oranda alkollü olduğu halde, meskûn mahal dışı, 5,6 m genişliğindeki dar, zemini asfalt, aydınlatması mevcut, iki yönlü, hafif eğimli, korkuluksuz sert virajlı köy yolunda seyir halindeyken, yola gereken dikkatini vermemesi, tanık yolcular A.. A.. ve M.. A..'ın beyanlarından da anlaşıldığı üzere araçtaki kişilerin devamlı uyarılarına rağmen aracı ısrarlı şekilde çok süratli şekilde kullanıp, seyrini virajlı yol şartlarını dikkate almadan ve kaplama içinde kalacak şekilde sürdürmeye özen göstermeden sürdürmesi ve olay mahalli olan sağa yönelen korkuluksuz sert viraja da hızını düşürmeyip mevcut hızıyla girmesi nedeniyle, tamamen kendi sevk ve idare hatasıyla virajda direksiyon hakimiyetini kaybedip sol taraftan yol dışı kalarak 100-150 metrelik uçuruma yuvarlanması sonucu, araçta yolcu olarak bulunan İ.. B..'nın ölümüne neden olduğu olayda, asli ve tam kusurlu olduğu tespit ve kabul edildiği halde, TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre, suçun işleniş şekli, bilinçli taksir düzeyindeki kusurunun ağırlığı dikkate alınarak, temel cezası belirlenirken alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerekirken asgari hadden çok az uzaklaşılarak ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/4/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7166, Karar No: 2016/1207, Tarih: 04.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/7166 E.  ,  2016/1207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacıda oluşan hastalığın meslek hastalığı olduğu, hastalıkla maden işyerindeki çalışmaları arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olayda, davacının meslek hastalığına maruz kaldığı ve vücut bütünlüğünün zarara uğramış olduğu, bu nedenle üzüntü ve elem duyacağı, ruh bütünlüğünün ihlalinin de cismani zarar kavramına dahil bulunduğu söz götürmez. Hal böyle olunca da yukarıda anılan koşulların oluştuğu anlaşıldığından, davacının davalı işyerindeki çalışma süresi dikkate alınarak muhik bir manevi tazminata karar verilmek gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6393, Karar No: 2012/8203, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6393 E.  ,  2012/8203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ...,...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ...tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile, Dairemizin ... tarih ve... sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanıkların yetkilisi oldukları ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, , 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3914, Karar No: 2025/4637, Tarih: 08.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/3914 E.  ,  2025/4637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/462 Esas, 2020/196 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin asıl ve maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin birleştirilen davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Asıl davada davalı birleştirilen davada davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.04.2025 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı idare vekili Avukat .... ve davalı vekili Avukat ... gelmişlerdir.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı-birleştirilen davada davalı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Kocaeli ili, ... ilçesi, ... köyü 430 ada 1 (yeni 430 ada 24 parsel) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

2. Davalı-birleştirilen davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; değerlendirilmemiş muhtesatın değerlendirilmesini ve şirketin ünvanının düzeltilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-birleştirilen davada davacı vekili cevap dilekçesinde özetle; adil ve hakkaniyete uygun bedelin tespitini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.03.2015 tarihli ve 2011/87 Esas, 2015/76 Karar sayılı kararı ile asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı-birleştirilen davada davacı vekili cevap dilekçesinde özetle; adil ve hakkaniyete uygun bedelin tespitini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.03.2015 tarihli ve 2011/87 Esas, 2015/76 Karar sayılı kararı ile asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş; ancak dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan artan bölümünün yüzölçümü, geometrik durumu ve kullanım şekli dikkate alındığında, bu kısımda % 5 oranında değer azalışı olacağı gözetilmeden, daha yüksek oranda değer kaybı veren rapora göre fazla bedel tespiti, taşınmaz üzerinde bulunan fabrika binasındaki bir aksın kaldırılması nedeniyle cephe çelik elemanlarının sökülmesi ve takılması, diğer makina ve aksamların montaj ve demontajına ilişkin harcamalara (vinç, ekip maliyeti, kaynak malzemeleri, oksijen, kompresör, platform, konstrüksiyon vs.) yönelik veriler ve iş cetvelleri ilgili yerlerden getirtilip, raporun denetlenmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme sonucu karar verilmesi, tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma nedeniyle tespit edilen ve bankaya bloke edilen bedelin mahsubundan sonraki fark bedele faiz işletilmesi ile yetinmek gerekirken, acele el koyma bedeline de faiz yürütülmesi gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-birleştirilen davada davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; emsal kıyaslamasının hatalı yapıldığını, arta kalan kısımda değer düşüklüğü oluşmayacağını, lehe vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı-birleştirilen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; m² değerinin düşük olduğunu, değer kayıp oranının gerçekle bağdaşmadığını, harcamalara yönelik veriler ve iş cetvellerinin gönderilmesi için müzekkere yazılmasına rağmen belirtilen şekilde cetvellerin bulunmadığının kurumlardan bildirilmesi gerekçesiyle belirtilen hususlardaki zararın tespit edilebilmesine mani olunduğunu, kar kaybının dikkate alınmadığını, faize hükmedilmesi gerektiğini, mülkiyet hakkının ihlal edildiğini, bedel iadesine karar verilmiş olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine, birleştirilen davada ise maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl davada dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine, birleştirilen davada ise maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulû Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.