muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2376, Karar No: 2023/3275, Tarih: 12.10.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 100, 106 ve 142 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden şikayetçiye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4716, Karar No: 2018/12329, Tarih: 18.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/4716 E.  ,  2018/12329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 22/3, 62, 53/6. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki kamyoneti ile eğimli ve kar kaplı kaygan zeminde seyir halindeyken geriye doğru kayarak okuldan çıkıp evine doğru gitmekte olan ...'ya araç kasasının sağ arka kısmıyla çarpmak suretiyle ölümüne sebep olduğu olayda, yapılan araştırmalar neticesinde belirlenen zemindeki 53 cm kar kalınlığı ve olumsuz hava koşullarına rağmen idaresindeki aracın kayabileceğini öngörerek arka tekerleri kar lastiği olsa da mutlak surette zincir takması, yolda yürüyen yayaları gördüğünde yayalardan uzaklaşarak seyrini sürdürmeye önem ve özen göstermesi gerekmekte iken, mevcut hızı ile araç kullanmaya devam etmesi sebebiyle eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği gözetilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; yapılan araştırmalar neticesinde sanığın meydana gelen ölümlü kazada asli kusurlu olduğunun tespit edildiği göz önünde bulundurularak hak ve nesafete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5037, Karar No: 2023/15698, Tarih: 06.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/5037 E.  ,  2023/15698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla

A. Sanık ...'ın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

B. Sanık ...'ın hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

C. Tebliğnamede sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ... müdafinin temyiz istemi, kararın delillerin hatalı değerlendirilmesine dayalı olduğu, temyiz nedenleri yanında re'sen tespit edilecek nedenlerle diğer sanık hakkında verilen beraat, sanık ... hakkında ise kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin müvekkili yararına bozulması gerektiği vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Olay günü sanığın, aralarında çıkan tartışma esnasında eşi olan katılan ...'ye yumruk vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı iddia edilmiş, Yerel Mahkemece, sanığın savunması, katılanın beyanı, adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın atılı suçu işlediği kabul olunmuştur.

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Yukarıda belitilen olayı duyan sanığın, damadı olan katılan ...'ın evlerinin önüne gelip dışarıdan bağırarak katılana hitaben "Çık dışarı si.ktiğimin çocuğu, şerefsiz pe..k kızımı almaya geldim." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece, tüm dosya kapsamı karşısında yeterli kanıt elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Yukarıda belitilen olayı duyan sanığın, damadı olan katılan ...'ın evlerinin önüne gelip dışarıdan bağırarak katılana hitaben "Çık dışarı si.ktiğimin çocuğu, şerefsiz pe..k kızımı almaya geldim." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece, tüm dosya kapsamı karşısında yeterli kanıt elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında, temyize konu edilmeyen alenen hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş olması karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı belirlenmekle tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

1. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın eşi olan katılana vurduğunu kabul etmesi, katılanın istikrarlı beyanlarda bulunması, adli muayene raporunun katılanın beyanlarını doğrulaması, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı bütün halde değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediği ve mahkumiyetine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

Belirlenerek sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede de hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

1. Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, tarafsız bir görgü tanığının bulunmaması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında Yerel Mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümlerde katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7372, Karar No: 2024/8994, Tarih: 25.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7372 E.  ,  2024/8994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/194 E., 2024/65 K.

KARAR : Kısmen kabül

Taraflar arasında Mahkemede görülen hizmet ve prime esas kazanç tespiti davasında davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 06.06.1996 ila 08.08.2005 tarihleri arasında en son net asgari ücretin 2.301 katı ücret ile çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı şirket vekili; davayı kabul etmeyerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin17.12.2014 tarih, 2013/90 E, 2014/742 K sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, davacının Kuruma bildirilmeyen;

06.06.1996 ila 12.10.1999 aralığında 1206 gün, 22.05.2000-25.10.2000 aralığında 153 gün, 1029469.34 sicil numaralı tasfiye halinde ... Lokantacılık Turizm Ltd. Şti.'inde,

01.12.2000 ila 06.08.2001 aralığında 575 gün, 1023178.34 sicil numaralı ... Lokantacılık Turizm Ltd. Şti. isimli iş yerinde prime esas asgari kazanç ile çalıştığının tespitine,

Davacının kazancının iş kanununa göre belirlenen asgari ücretin 2.301 katı esas alınarak ve tavan kazançtan fazla olmamak üzere prime esas kazancının;

04.07.2001 ila 01.08.2001 aralığında 11.270.873,00 TL günlük,

01.08.2001 ila 01.01.2002 aralığında 12.880.988,00 TL günlük,

01.01.2002 ila 01.04.2002 aralığında 17.027.458,00 TL günlük,

01.04.2002 ila 01.07.2002 aralığında 17.027.458,00 TL günlük,

01.07.2002 ila 01.01.2003 aralığında 19.242.113,00 TL günlük,

01.01.2003 ila 01.04.2003 aralığında 23.470.200,00 TL günlük,

01.04.2003 ila 01.07.2003 aralığında 23.470.200,00 TL günlük,

01.07.2003 ila 01.01.2004 aralığında 23.470.200,00 TL günlük,

01.01.2004 ila 01.07.2004 aralığında 32.444.100,00 TL günlük,

01.07.2004 ila 01.01.2005 aralığında 34.066.305,00 TL günlük,

01.01.2005 ila 08.08.2005 aralığında 37.48 TL günlük,

Olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

01.01.2004 ila 01.07.2004 aralığında 32.444.100,00 TL günlük,

01.07.2004 ila 01.01.2005 aralığında 34.066.305,00 TL günlük,

01.01.2005 ila 08.08.2005 aralığında 37.48 TL günlük,

Olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 01.02.2016 tarih ve 2015/4935 E, 2016/778 K sayılı kararında; somut olayda; her ne kadar devir kabul edilerek karar verilmişse de şirketlerin nevi değiştirme yoluyla tasfiye olup olmadığı araştırılmalıdır. Ayrıca karar başlığında davalı olarak yalnız ... Turizm Gıda Oto.İnş.San ve Tic.Ltd.Şti gösterildiği halde hüküm kısmında diğer şirket yönünden karar verilmesi isabetsizdir. ... Lokantacılık ve Tur. Ltd. Şti'nin sicilden terkin edilerek tüzel kişiliğinin tümüyle ortadan kalkması söz konusu ise, açılan davada pasif husumetin kendisine yöneltilebilmesi için yukarıda açıklandığı üzere yeniden şirketin ihyasının sağlanması hususunda davacıya önel verilerek neticesine göre karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır gereğine işaret edilerek söz konusu karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının Kuruma bildirilmeyen;

06.06.1996 ila 12.10.1999 aralığında 1206 gün, 22.05.2000-25.10.2000 aralığında 153 gün, 1029469.34 sicil numaralı tasfiye halinde ... Lokantacılık Turizm Ltd. Şti.' nde,

01.12.2000 ila 06.08.2001 aralığında 575 gün, 1023178.34 sicil numaralı ... Lokantacılık Turizm Ltd. Şti. isimli iş yerinde prime esas asgari kazanç ile çalıştığının tespitine,

Davacının kazancının İş Kanun'una göre belirlenen asgari ücretin 2.301 katı esas alınarak ve tavan kazançtan fazla olmamak üzere prime esas kazancının;

04.07.2001 ila 01.08.2001 aralığında 11.270.873,00 TL günlük,

01.08.2001 ila 01.01.2002 aralığında 12.880.988,00 TL günlük,

01.01.2002 ila 01.04.2002 aralığında 17.027.458,00 TL günlük,

01.04.2002 ila 01.07.2002 aralığında 17.027.458,00 TL günlük,

01.07.2002 ila 01.01.2003 aralığında 19.242.113,00 TL günlük,

01.01.2003 ila 01.04.2003 aralığında 23.470.200,00 TL günlük,

01.04.2003 ila 01.07.2003 aralığında 23.470.200,00 TL günlük,

01.07.2003 ila 01.01.2004 aralığında 23.470.200,00 TL günlük,

01.01.2004 ila 01.07.2004 aralığında 32.444.100,00 TL günlük,

01.07.2004 ila 01.01.2005 aralığında 34.066.305,00 TL günlük,

01.01.2005 ila 08.08.2005 aralığında 37.48 TL günlük,

Olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

01.01.2004 ila 01.07.2004 aralığında 32.444.100,00 TL günlük,

01.07.2004 ila 01.01.2005 aralığında 34.066.305,00 TL günlük,

01.01.2005 ila 08.08.2005 aralığında 37.48 TL günlük,

Olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddi gerektiğini, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, fiili çalışmanın herhangi bir belgeye dayanarak kanıtlanmadan davacının çalıştığı yönünde karar verilmesinin hatalı olduğunu, prime esas kazancın senetle ispat sınırını aşan kısmın senetle ispatının zorunlu olduğunu, davanın kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın açılmasına Kurumun sebebiyet vermediğini belirterek aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 506 sayılı Kanun'un 77 nci, 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 80 inci, 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanun'un 77 nci maddesinin 1 inci fıkrasında, sigortalılarla işverenlerin bir ay içinde ödeyecekleri primlerin hesabında:

a) Sigortalıların o ay için hak ettikleri ücretlerin,

b) Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin,

c) İdare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin, brüt toplamının esas alınacağı öngörülmüş, 2 nci fıkrasında, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının belirlenmesinde dikkate alınmayacak ödeme ve yardımlar sıralanarak bunlar arasında yolluklara da yer verilmiş, 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 80/1 inci maddesinde de benzer düzenleme yapılmıştır.

Buna göre, söz konusu maddelerde sayılan istisnalara girmemesi koşuluyla hizmet akdi karşılığı elde edilen gelirlerden sigorta primi kesilmesi asıldır. İdare veya yargı makamları tarafından belirlenen ücretlerin prim hesabına esas alınabilmesi için bu tür kazançlara hak kazanmak yeterli olmamakta, işçilik alacaklarına ilişkin taraflar arasında çıkan uyuşmazlıkta mahkemece verilen karar sonrasında işçiye (sigortalıya) ödeme yapılmış olması aranmakta, bu durumda, yargı kararı ile hak kazanılan ücret niteliğindeki kazançların primlerinin sigortalı payının infaz sırasında sigortalıya yapılan ödemeden düşülmesi işverenin Kuruma karşı prim yükümlülüğünü kaldırmadığı da dikkate alınmak suretiyle, ödemenin yapıldığı ayın prime esas kazanç matrahına dâhil edilmesi, hizmet akdi daha önceki bir tarihte sona erdiği takdirde ise yapılan ödemelerin çalışmanın geçtiği son ayın prime esas kazancında gözetilmesi gerekmektedir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında eldeki dosya incelendiğinde, 06.06.1996-08.08.2005 tarihleri arasında en son net asgari ücretin 2.301 kat fazlası ücret ile çalıştığının tespiti istemli açılan davada; Mahkemece bozmaya uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

a-Mahkemece, hizmet tespitine dair verilen karar yerinde ise de; prime esas kazancın tespitine yönelik verilen karar eksik araştırmaya dayalıdır. Şöyle ki; ücret tespiti bakımından asgari ücretin 2.301 katı ücretle çalışmasının tespitine dair kurulan hüküm infaza elverişli olmadığı gibi, maddi hataya dayalı olduğu belirgin olmakla; Mahkemece öncelikle, bu yönden gerçek ücret araştırması yapılmak suretiyle ve bir sonuca varılamaması halinde ise işçilik alacağına konu kazanımların davacıya ödenip ödenmediği araştırılıp, (işverence sigortalıya ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılmalı) hizmet akdinin devam edip etmediği de gözetilerek, ve sonucuna göre varsa ödemenin sadece hizmetin gerçekleştiği son ayın prime esas kazancına dahil edilebileceği de dikkate alınarak, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

b-Kabule göre de; davaya dahil edilen ve şirketin ihyasına karar verilen T.H ... Lokantacılık ve Tur. Ltd. Şti. nin karar başlığında isminin bulunmaması, sadece tasfiye memur isminin yazılması da ayrıca hatalı olmuştur.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

I. Daha önce Dairemizin 2020/11683 Esas, 2021/10353 Karar sayılı kararında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

I. Daha önce Dairemizin 2020/11683 Esas, 2021/10353 Karar sayılı kararında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

1.Sigortalının prime esas kazancının tespitinde, mahkemece resen araştırma ilkesi ve delil serbestisi kapsamında her türlü delil toplanmalı, tarafların vazgeçmesi ve kabulü ile bağlı olunmadığı gibi salt tanık beyanları ile de yetinilmemeli, 4857 sayılı İş Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümleri uygulanarak sigortalının yaptığı işin özellikleri(vasıflı olup olmadığı), işyerindeki ve meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde veya başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler dikkate alındığında kayıtlarda görünen ücretle çalışmasının hayatının olağan akışına uygun bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından, sendikalardan, meslek odalarından emsal ücret araştırması yapılmalı, bu konuda açılmış işçilik alacakları davası var ve kesinleşmiş ise delil kabul edilmeli, dolayısı ile inandırıcı, ciddi deliller doğrultusunda ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmeli, ücretin işçinin yazılı onayı olmadan düşürüldüğü durumda ise yazılı muvafakati yoksa önceki yüksek ücreti esas alınarak prime esas kazanç saptanmalıdır.

2.Nitekim aynı hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.06.2020 tarih ve 2016/10-376 Esas, 2020/306 Karar, 09.07.2020 tarih ve : 2016/21-904 Esas, 2020/554 Karar ve 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar sayılı kararları ile kabul edilmiştir.

3. Prime esas kazanç tespiti davası kamu düzeninden olduğuna göre kural olarak işçilik alacakları davasında saptanan ücret, prime esas kazanç tespiti davasında kesin delil niteliğinde kabul edilemez. Ancak bu işçi ile işveren arasında kesinleşmiş ve tahsil edildiğinde anılan ücret, fazla mesai, tatil ücret alacakları gibi alacaklarda sigorta primi kesintisi yapılarak kuruma ödeneceğinden, bir anlamda prime esas kazanç dolaylı olarak belirlenmiş olacaktır. Dolayısı ile unsur etkisi yaratarak kuvvetli(ciddi) delil niteliğinde kabul edilmesi kaçınılmazdır. İşçilik alacakları davasında tespit edilen ücretin, prime esas kazanç tutarı olarak kabulü gerekir(Y. HGK. 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar).

Nitekim Anayasa Mahkemesi bireysel başvuru üzerine verdiği kararda: