muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/50, Karar No: 2017/1097, Tarih: 08.03.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/50 E.  ,  2017/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşleri düzenleme, yönetme veya bunların hareketlerine katılma, Terör örgütü propagandası yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşleri düzenleme, yönetme veya bunların hareketlerine katılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda sanıklara yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

II)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Sanıkların olay sırasında çekilmiş fotoğraf ve video görüntülerinin Adli Tıp, TÜBİTAK veya TRT gibi uzman kuruluşlara mensup bilirkişilere gönderilip görüntü ve fotoğraf analizleri yaptırılarak; sanıkların fotoğraf ve görüntülerde yer alan kişilerden olup olmadıkları ayrıca yasadışı gösteri sırasında, terör örgütünün propagandasını içeren marş ve sloganlara eşlik edip etmediklerinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak saptanmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

III-Sanıklar ..., ..., ... haklarında 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1-2911 sayılı Kanunun 28/1. maddesi ile kanuna aykırı toplantı veya gösteri yürüyüşleri düzenleyen veya yönetenlerle bunların hareketlerine katılanların cezalandırıldığı, sanık ...'ın savunmasında "basın açıklamasını düzenlemek için kimseden talimat almadığını, süreçle ilgili yaşananlara dikkat çekmek ve kamuoyu yaratmak için basın açıklamasını düzenlediklerini" beyan etmesi, olay görüntülerinde de sanık ...'ın basın açıklaması metnini okuyup, yasadışı gösteriye katılan grubu yönlendirmesi, sanık ...'ün de grubu ve atılan sloganları yönlendirip yasadışı gösteriye aktif şekilde katılması gözetildiğinde sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

2-Sanık ... yönünden ise; fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayininin gerektiği durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve özel dairelerin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmeden CMK'nın 193. maddesi hükmüne yanlış anlam verilerek sorgusu yapılmadan beraatine karar verilmesi,

2-Sanık ... yönünden ise; fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayininin gerektiği durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ve özel dairelerin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmeden CMK'nın 193. maddesi hükmüne yanlış anlam verilerek sorgusu yapılmadan beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10741, Karar No: 2018/2099, Tarih: 21.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10741 E.  ,  2018/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, 02/01/2000 tarihinde yine anahtarı aynı iş merkezinin müracaat kısmında bulunan müşteki ...'ın iş yerinin bir üst katında bulunan boş daireye girerek buradan şahsi çeviklikle önce havalandırma boşluğuna daha sonra da müşteki ...'ın 18/1 sayılı yerde bulunan iş yerinin sağlam ve muhkem nitelikte olmadığı keşfen belirlenen pencere demirini eğerek içeriye girip toplam değeri 910.000.000 TL olan elektronik malzemeleri çalması, 26/01/2000 tarihinde ...'de bulunan 8 numaralı dairenin anahtarını müracaat kısmından alarak önce 8 numaralı dairenin kapısını açtığı, daha sonra buradan havalandırma boşluğuna geçerek müşteki ...'e ait olup aynı iş hanının 20 numaralı binasında bulunan 4 numaralı dairenin tuvalet penceresindeki korkuluğu sökerek şahsi çeviklik kullanmak suretiyle içeriye girip toplam değeri 377.500.000 TL olan eşyaları çalması, 01/02/2000 günü gece sayılan zaman dilimi içerisinde ... İş Merkezinin müracaat kısmında bulunan 18/8 sayılı dairenin anahtarını haksız suretle ele geçirerek bu anahtar yardımı ile içeriye girdiği, daha sonra bu dairenin tuvalet penceresinin havalandırma boşluğuna geçerek boşluğun diğer tarafındaki aynı iş merkezinin 20 numaralı binasında bulunan müşteki ...'ye ait 8 numaralı iş yerine geçerek iş yerinden toplam değeri 197.000.000 TL olan 1 adet cep telefonu, 1 adet şarj aleti ve 1 adet faks cihazını şahsi çeviklik ile çalması şeklindeki eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasa'nın 102/4. maddesinde öngörülen 15 yıl olan zamanaşımının, suçların tarihi olan 02/01/2000, 26/01/2000, 01/02/2000 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6269, Karar No: 2015/20458, Tarih: 05.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/6269 E.  ,  2015/20458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yahyalı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/30-2014/284

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evlilik birliğinin sarsılması sebebine dayalı (TMK.md.166/1) boşanma davasıdır. Mahkemece, yargılama sırasında akıl hastası (TMK.md.405) olduğu anlaşılan davalı erkeğin kısıtlanmasına karar verilmiştir. Tarafların hükümde anlaşmalı boşanmalarına karar verilmiş, hükmün gerekçesinde ise, hukuki nitelendirmenin hakime ait olacağı gerekçesi ile akıl hastalığı sebebine bağlı olarak boşanmaya karar verildiği açıklanmıştır. Hakim, talepten başkasına ya da fazlasına hükmedemez (HMK.md.26). Akıl hastalığı sebebine dayalı bir boşanma davası yoktur. Açıklanan sebeplerle, delillerin evlilik birliğinin sarsılması sebebine dayalı boşanma davası çerçevesinde değerlendirilip, hasıl olacak sonuca göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.11.5015 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/877, Karar No: 2011/2625, Tarih: 27.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/877 E.  ,  2011/2625 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/ 2010/343647

MAHKEMESİ : (SİİRT) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/11/2007 - 134/257

SUÇ : Adam öldürme

Adam öldürmek suçundan sanık O.. Y.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 448, 59/2, 448, 59/2, 71/1, 33, 31. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (SİİRT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/11/2007 gün ve 134/257 sayılı karar re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Hükümlü O.. Y..’e Baro tarafından atanan müdafiinin temyizden vazgeçmeye yetkisi bulunmadığından, tebliğnamedeki düşünce benimsenmeyerek hükümlü müdafiinin temyizinin geçerli olduğu kabul edilmiştir.

2-) Hükümlü hakkında 765 sayılı TCK.nun 448, 59 (iki kez) ve 77.maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1.Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş,

Ancak;

765 sayılı Türk Ceza Yasası ile verilen ve kesinleşen hükmün lehe olduğu kabul edildiği halde, uyarlama isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, infazda karışıklığa yol açacak şekilde yeniden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, hükümlü müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15731, Karar No: 2015/13032, Tarih: 16.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15731 E.  ,  2015/13032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/271-2014/229

Davacı A.. M.. vekili Avukat Muhammet tarafından, davalı B. Müh. Müş. Taah. Taah. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 23/07/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafından yapılan çalışmalar esnasında, davacı yönetimindeki su şebeke hattının zarar gördüğü ileri sürülerek giderimi istenilmiştir.

Dava şartı niteliğindeki görev sorunu, kendiliğinden ve öncelikle irdelenmelidir. (HMK m.114, m.115 ).

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için uyuşmazlığın her iki tarafının da tacir olması ve ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olması gerekli ve yeterlidir. Aynı Kanun’un 5/2. maddesine göre ticari davalara, ayrı asliye ticaret mahkemesi olan yerlerde o yerdeki asliye ticaret mahkemesinde bakılır.

Diğer yandan, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 16/1. maddesi uyarınca; ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılır.

2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Yasa gereğince İSKİ Genel Müdürlüğü'nün genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği; denetçileri aracılığı ile denetleneceği yıllık çalışma ve yatırımlarının bilançolarda belirlenerek genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği belirtilmiş; 2560 sayılı Yasa'nın Ek 5. maddesinde ise, kanun hükümlerinin diğer büyükşehir belediyelerinde de uygulanacağı düzenlenmiştir. Şu durumda, davacı A.. M..'nün 2560 sayılı Kanun kapsamında bir kamu kurumu olduğu ve kamu hizmeti yaptığı; ancak, çalışmalarının özel hukuk hükümlerine tabi olduğu ve tacir sıfatını taşıdığı kabul edilmelidir.

Tacir olan tarafların, ticari işletmeleriyle ilgili bulunan uyuşmazlığın çözümünde, asliye ticaret mahkemesi görevlidir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekir. Hüküm, bu nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

Tacir olan tarafların, ticari işletmeleriyle ilgili bulunan uyuşmazlığın çözümünde, asliye ticaret mahkemesi görevlidir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekir. Hüküm, bu nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre, öteki temyiz itirazlarının ise incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/91, Karar No: 2013/8487, Tarih: 23.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/91 E.  ,  2013/8487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80/1, maddeleri uyarınca 21 ay hapis cezası

Hükmün sanık ... tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla anılan sanığın temyizine hasren incelenerek gereği görüşüldü:

1-Ticaret Sicili Memurluğunun 12.07.2007 günlü yazı ve eklerinden suç tarihinde sanığın ortağı olduğu Denta şirketinin sorumlu müdürünün diğer sanık ... olduğunun anlaşılması karşısında, sahte fatura düzenleme eylemine sanığın iştirak edip etmediğinin belirlenmesi için sanık tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş yada pay alıp almadığı araştırılıp bu konuda fatura verilen kişiler tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenerek faturaları hangi şahıstan aldıkları ticari ilişkiyi kiminle gerçekleştirdikleri hususunda bilgilerinin sorulması ve gerekli görüldüğü takdirde faturalardaki el yazısı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla saptanmasından sonra toplanan delillere göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre:

2-Suç tarihinin 22.08.2005 olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi yerine uygulama imkanı bulunmayan 765 sayılı TCK'nun 80. maddesi ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/5230, Karar No: 2006/3845, Tarih: 06.03.2006

2. Ceza Dairesi 2005/5230 E., 2006/3845 K.

**2. Ceza Dairesi 2005/5230 E., 2006/3845 K.**

**- FAİLİN LEHİNE OLAN KANUN

- SİLAHLA MÜESSİR FİİL**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 12 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 18 ]

**"İçtihat Metni"**

Silahla müessir fiil suçundan sanık .... ......'in yapılan yargılaması sonucunda; BERAATİNE dair (TUZLUCA)Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 31.12.2003 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi o yer C.Savcıları tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 02.05.2005 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Sanık .... ..... hakkında silahla müessir fiil suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda beraatine dair kurulan hükmün o yer C.Savcılarının temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

1-Sanık ....'ün alacağını istediği mağdur sanık .....'un kürekle kendisine vurarak olay yerinden uzaklaşmaya başladığı sırada ....'a kürekle vurması şeklinde gelişen eyleminde meşru müdafaanın unsurlarının oluşmadığı sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-12.10.2004 gün ve 25611 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesinin 2.fıkrasında "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise,failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" şeklinde düzenleme yapılmış,5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddesinde ise,lehe olan hükümlerin uygulanması usulleri belirlenmiş,bu kanunun 12.maddesi ile de 765 Sayılı Türk Ceza Kanunu yürürlükten kaldırılmıştır.Ayrıca 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile yargılamanın nasıl yapılacağına ilişkin kurallar yeniden düzenlenmiş,5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 18.maddesi ile de,1412 Sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu yürürlükten kaldırılmıştır.

Açıklanan tüm bu düzenlemelerin hüküm tarihinden sonra yürürlüğe girmiş olması karşısında 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi ile 5252 Sayılı Kanunun 9.maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş o yer C.Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/03/2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/10539, Karar No: 2018/19268, Tarih: 20.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/10539 E.  ,  2018/19268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,müvekkilinin davalı işverenlikte çalışmakta iken özelleştirme sonrası 406 Sayılı Yasanın Ek 29. Maddesi gereğince önce davalı ile İş Yasası kapsamında iş sözleşmesi imzalandığını, sonrasında hizmet sözleşmesinin sona erdirilerek 4046 Sayılı Yasanın 22. Maddesi ve 406 sayılı yasanın Ek 29. Maddesi gereğince memur olarak bir kuruma atandığını, davacının 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesi gereğince 375 Sayılı KHK'nin 5473 Sayılı Yasa ile getirilen Ek 3. Maddesi gereğince yapılması gereken ek ödeme artışlarından faydalandırılmadığını, ek ödemelerden davacının ...'dan ayrıldığı tarihe kadar alması gereken miktarın davacıya ödenmesi gerektiğini ileri sürerek ek ödemenin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili,müvekkili şirketin kamu çalışanı olan davacının maaşının tespitinde ve artış oranlarının belirlenmesinde yetkisinin bulunmadığını, davacının bildirim ücretinin tespitinde 406 Sayılı Yasanın Ek 29. Maddesi 4046 Sayılı Yasanın 22. Maddesi hükümleri dikkate alınarak davacının ... Teşkilatı Başkanlığına bildirim tarihindeki ücretinin tespitinde hisse devir tarihindeki kadro, ünvanı ve pozisyonu esas alınarak yönetim kurulunca 15/04/2004 tarihi itibariyle belirlenen ücret ve mali haklarına bu tarihten itibaren sözleşmesinin sona erdiği yılın 15 Ocak gününe kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılan artış oran ve miktarlar uygulanmak suretiyle tespit edilen tutarın ... Teşkilatı Başkanlığına bildirildiği, bildirilen ücretin hatalı olmadığını, müvekkili şirketin 5473 Sayılı Kanunla belirlenen kurumlar arasında olmadığını, ... Bakanlığının görüşleri doğrultusunda ek ödeme yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak,yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, ...Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten ... Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden ... Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.