muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2749, Karar No: 2013/4284, Tarih: 08.03.2013

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:

1- Hüküm fıkrasının rücu edilecek tutarına ilişkin bendinde bulunan "16.701,88" rakamlarının silinerek yerine "16.897,79" rakamlarının yazılmasına,

2- Hükmün davalı yararına vekalet ücretine ilişkin bendi olan "Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT ne göre hesaplanan 6.931.59.-TL nispi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine" rakam ve sözcüklerinin tamamen silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına,

3- Hükmün karar ilam harcına ilişkin benddinde bulunan "992,09" rakamlarının silinerek yerine "1003,72" rakamlarının yazılmasına,

4-Hükmün davacı yararına vekalet ücretine ilişkin benddinde bulunan "2.004,22" rakamlarının silinerek yerine "2.027,73" rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 08.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/465, Karar No: 2010/4114, Tarih: 05.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/465 E.  ,  2010/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59. maddeleri gereğince 1 Yıl 11 Ay 10 Gün Hapis Cezası ile cezalandırılması

Sanık müdafiinin kovuşturma aşamasında sunduğu dilekçelerinde; sanığın, “Balıklı Rum Hastanesi”nde yatarak tedavi gördüğünü, cezai ehliyeti olmadığını belirtmesi ve bunu destekleyen “... Depresyon ve Alkol Kötüye Kullanımı” tanısıyla tedavi gördükten sonra ayakta tedavi görmek üzere taburcu edildiğine ve halen bu rahatsızlığı nedeniyle ilaç tedavisine devam edildiğine dair uzman doktorlarca düzenlenen rapor fotokopileri sunması karşısında; CMK.nun 74.maddesi uyarınca, sanığın Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak, suç tarihinde 5237 Sayılı TCK.nun 32. maddesi (765 sayılı TCK. nun 46.mad.) anlamında “işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azalmış” olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6819, Karar No: 2019/10818, Tarih: 05.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/6819 E.  ,  2019/10818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Kaldırılması veya Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın 03.07.2019 tarihinde temyiz dilekçesi vermiş ve temyize ilişkin talepleri yanında temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 - 340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının kişisel ilişki yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 05.11.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/12048, Karar No: 2011/841, Tarih: 04.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12048 E.  ,  2011/841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Edremit Sulh Hukuk ve Tekirdağ 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, 13.02.2010 günlü Emniyet Müdürlüğü adres araştırma tutanağında kısıtlı adayının yerleşim yerinin ..., ..., ... adresi olduğunun bildirilmesi ve karar tebligatının anılan adreste yapılmış olması nedeniyle, uyuşmazlığın Edremit Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Edremit Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16050, Karar No: 2014/11863, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16050 E.  ,  2014/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2012/282-2013/412

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı SGK vekiline ve davalı şirket vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı SGK vekiline ve davalı şirket vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4330, Karar No: 2016/10339, Tarih: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4330 E.  ,  2016/10339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından sunulan 24.12.2015 tarihli dilekçe ile özetle; "...... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi hâkimini 07.12.2015 tarihinde reddettiklerini, ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan davalarının 22.12.2015 tarihli duruşmasında mahkeme hâkiminin reddi hâkim talebini kendisi inceleyeceğinden hiç gerekmediği halde (hâkim suçlamakla bir yere varılmaz, o hâkim benim çok iyi dostum, sağlam ve tecrübeli bir hâkimdir. Böyle davranmakla dava kazanamazsınız, anladım anladım durumu anladım, zaten kafamda bi kanaat oluştu) şeklinde hesap sorar ve azarlar şekilde konuşmak suretiyle hâkimin reyini belli ettiğini, tarafsız olmadığını, ayrıca davalının usûlsüz olarak ıslah yoluyla sonradan delil sunduğu halde, mahkeme hâkimince itiraz edilmediğini, hâkimin tarafsızlığından şüphe edildiğini..." belirterek reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından talebin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, davacının 1.000,00.-TL para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hâkimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, ret talebinin, kötüniyetli yapılması ve esas yönünden kabul edilmemesi halinde, talepte bulunanlar hakkında verilecek para cezasının nev'inin, disiplin para cezası olduğu HMK'nın 42/4. maddesinde düzenlenmiş olmasına rağmen, mahkemece hükmedilen para cezasının türünün belirtilmemiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılanmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükmün 2. bendinin üçüncü cümlesinde yer alan "1.000,00.- TL" ibaresinden sonra "Disiplin" kelimesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10.11.2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/472, Karar No: 2021/719, Tarih: 02.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/472 E.  ,  2021/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.07.2018 tarih ve 2015/371 E.-2018/298 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına ilişkin kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, 30.11.2020 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin miktar itibarıyle reddine karar verilmiş,bu ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava; demuraj fatura alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi üzerine istinaf mahkemesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurularak 68.826,24 TL asıl alacak yönünden itirazın iptaline kesin olarak karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.11.2020 tarihli ek kararla, kararın HMK’nın 362/1-a maddesi gereğince kesin olduğundan bahisle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bu kez ek kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeblere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.592,72 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14322, Karar No: 2013/879, Tarih: 24.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/14322 E.  ,  2013/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, ortak yerlere müdahalenin önlenmesi ve eski hale iadesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ..........vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin ....09.2012 tarihli geri çevirme kararı gereği tam olarak yerine getirilmeden dosya gönderilmiştir. Mahkeme kararı davalı .......'e Tebligat Kanunu'nun .... maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; adreste bulunmama nedeni belirlenmemiş, beyan sahibinin imzası ya da imzadan kaçındığına dair açıklamaya yer verilmemiş olduğundan geçersizdir. Bu defa gerekli özen gösterilerek mahkemece yöntemine uygun olarak davalı Sandra Ateş'e mahkeme kararının tebliğ edilmesi, geri çevirme kararı gereğinin yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2388, Karar No: 2012/2496, Tarih: 16.04.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/2388 E.  ,  2012/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16.04.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davada, ...Bankası AŞ. ... ... Şubesi tarafından verilen 17.03.2004 tarih ve 047704000078 nolu 230.000,00 TL tutarındaki kesin teminat mektubunun süresinin 17.03.2005 tarihinde dolduğu ileri sürülerek hükümsüzlüğünün tespiti, iadesi, iptali ve vadenin dolduğu 17.03.2005 tarihinden davanın açıldığı 06.06.2006 tarihine

kadar ödenen komisyon masraflarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenmiş, mahkemece davalı banka (garanti veren) hakkındaki davanın feragat nedeniyle, davalı şirket (muhatap/yüklenici) hakkındaki davanın ise iade koşullarının oluşmaması nedeniyle esastan reddine dair verilen karar davacı (lehtar/taşeron) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı lehtar (taşeron) tarafından iadesi istenen kesin teminat mektubunda “İş bu teminat mektubu 17.03.2005 tarihine kadar geçerlidir.” şeklinde vade kaydı bulunmaktadır. Vadeli teminat mektuplarında bankanın sorumluluğunun öngörülen vade sonunda sona erebilmesi için teminat mektubu ile güvence altına alınan riskin vade içinde gerçekleşmemiş olması ya da teminat mektubu metninde “vade tarihine kadar tazmin talebinde bulunulmadığı takdirde teminat mektubunun hükümsüz hale geleceğine” dair bir ibarenin bulunması gerekir. Aksi halde vade tarihine kadar gerçekleşen risklerden dolayı bankanın sorumluluğu genel zamanaşımı süresince devam eder. Başka bir anlatımla teminat mektubu vadenin dolmasıyla hükümsüz kalmaz, teminat işlevi vade tarihi sonrasında da devam eder.

Somut olayda; teminat mektubunda vade kararlaştırılmış ise de mektup metninde vade tarihine kadar tazmin talebinde bulunulmadığı takdirde teminat mektubunun hükümsüz hale geleceğine dair bir kayıt yer almadığından vade içinde gerçekleşen risklerden dolayı bankanın sorumluluğu, dolayısıyla mektubun teminat işlevi devam etmektedir. Vade içinde riskin gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve iade koşullarının oluşup oluşmadığının mektubun atıf yaptığı davacı (taşeron/lehtar) ile davalı (yüklenici/muhatap) arasındaki eser sözleşmesi hükümlerine göre belirlenmesi gerekir.

Yanlar arasındaki 11.07.2003 tarihli sözleşmenin “teminat” başlıklı 9. maddesinde teminat mektubunun işin bitirilmesi ve kesin hesabın tamamlanmasından sonra taşerona iade edileceği kararlaştırılmış, bilahare ek sözleşmeyle bu madde “...teminat mektubu uzay sistem ile ilgili kesin kabul yapıldığında taşerona iade edilecektir” şeklinde değiştirilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı yüklenici ile dava dışı iş sahibi idare arasındaki sözleşmenin 08.12.2004 tarihinde feshedildiği, 20.05.2005 tarihinde fesih kabulünün yapıldığı, fesih kesin hesabından kaynaklanan alacakla ilgili olarak da ... 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/277 esas sayılı dosyası ile derdest bir davanın bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dava dışı İdare ile davalı yüklenici arasındaki sözleşme feshedilmiş ve fesih kabulü de yapılmış olduğundan taraflar arasındaki sözleşmenin ifa imkanı kalmamıştır. Geçici ve kesin kabul tutanakları ancak fesihle sona ermemiş, ifayla sonuçlanarak tamamlanmış işlerde düzenlenebileceğinden, taraflar arasında uzay sistemle ilgili kesin kabul tutanağının düzenlenmemiş olması kesin teminat mektubunun iadesine engel teşkil etmemektedir. Dava dışı idare ile yapılan fesih kabulü dava konusu işi de kapsadığından diğer şartların varlığı halinde teminat mektubu iade edilebilecektir.

Dava konusu teminat mektubu davacı taşeronun sözleşme hükümlerini kısmen veya tamamen yerine getirmemesi nedeniyle davalı yüklenicinin uğrayacağı zararları (yüklenici lehine doğacak alacak ve tazminatları) güvence altına almaktadır. Öyleyse teminat mektubunun davacıya iade edilebilmesi için taraflar arasında kesin hesabın çıkarılması ve kesin hesap sonucunda davacının davalıya bir borcunun bulunmaması gerekir. Somut olayda taraflar arasında kesin hesap çıkarılmamıştır. Davalı ile dava dışı idare arasındaki kesin hesap ise çekişmeli olup, ... 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin halen derdest bulunan 2008/277

esas sayılı dosyasında dava konusudur. Sözleşmenin 15.18 maddesine göre işin kabulünde davalı yüklenicinin iş sahibi idareye karşı yükümlü ve sorumlu olduğu konularda davacı taşeronda yükümlü ve sorumlu bulunmaktadır. Bu hüküm uyarınca idarece kabul edilmeyen (reddedilen) imalatlar bakımından davacı taşeron bedele hak kazanamayacak, idarece nefaset kesilerek kabul edilen imalatlarda ise alacaktan nefaset kesintisi yapılacaktır. Dava konusu imalatlardan hangilerinin idarece kabul edildiği, hangilerinin reddedildiği, kabul edilen imalardan hangileri için ne miktar nefaset kesildiği, hangileri için nefaset kesilmediği 2008/277 esas sayılı dosya ile yapılacak yargılama sonucu belirleneceğinden taraflar arasındaki kesin hesabın çıkarılabilmesi için öncelikle bu dosyanın sonuçlanması gerekir.

O halde mahkemece yapılacak iş; Davalı yüklenici ile dava dışı idare arasında görülmekte olan ... 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/277 esas sayılı dava dosyasının sonucunu beklemek, bu dosya kesinleştikten sonra tüm deliller ve kesinleşen hususlar değerlendirilmek suretiyle bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla taraflar arasındaki kesin hesabı çıkartmak, kesin hesap sonucuna göre davayı sonuçlandırmaktan ibarettir.

Mahkemece davalı yüklenici ile dava dışı idare arasındaki davanın sonucu beklenmeksizin ve kesin hesap çıkarılmaksızın “yapılan işlerin hatalı olduğu ve kabule şayan bulunmadığı, geçici ve kesin kabule de bağlanmadığı, dolayısıyla iade koşullarının oluşmadığı” gibi soyut ve dayanaksız gerekçelerle davanın reddi doğru olmamıştır. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken onanması yasa ve sözleşme hükümlerine uygun düşmemektedir. Bu nedenle sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşlerine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/8374, Karar No: 2018/3181, Tarih: 24.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8374 E.  ,  2018/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ... ve vekili Av. ...'ın yokluğunda kurulan 10.12.2007 tarihli hükmün gerekçeli kararı katılan ve vekiline tebliğ edilmemiş ise de, sanık savunmanın temyiz dilekçesinin katılan vekiline 04.01.2008 tarihinde tebliğ edildiği, söz konusu temyiz dilekçesinde Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2007 gün 2007/337 esas sayılı kararı uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi gereğince mahkumiyet hükmünün kurulduğunun açıklandığı, böylece katılan vekilinin kararı öğrendiği halde aleyhe temyiz davası açmadığı, anılan kararın sanık savunmanının temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06.06.2013 gün 2010/22244 Esas ve 2013/13613 karar sayılı ilamı ile sanığın kazanılmış hakları gözetilmek suretiyle bozulduğu, İstanbul Anadolu 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2013 tarih 2013/379 esas, 2013/587 karar sayısıyla görevsizlik kararı verilerek yargılamanın İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesi 2014/55 esas sayılı dosyası üzerinden yürütülerek 04/11/2014 gün 2014/355 kararı ile kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz davasının bu bağlamda değerlendirilerek yapılan incelemede,

Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında gözüken ve mükerrirlik uygulamasına esas alınan Antalya 7. Asliye Ceza Mah. 23.10.2003 gün 2003/1077 Esas ve 2003/2743 Karar sayılı ilamına konu 4 ay 1 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün, 16.01.2004 tarihinde infaz edildiği, temyize konu suçun TCK’mn 58. maddesinde düzenlenen 3 yıllık süre geçtikten sonra 28.04.2007 tarihinde işlendiği, bu haliyle sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uyarınca uygulama yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,