muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/515, Karar No: 2023/661, Tarih: 13.12.2023

(2) Hüküm, temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa, süre tebliğ tarihinden başlar.",

"Temyiz başvurusunun içeriği" başlığını taşıyan 294. maddesi;

"(1) Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

(2) Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.",

"Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295. maddesi ise;

"(1) Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir.

(2) Temyiz, sanık tarafından yapılmış ise, ek dilekçe kendisi veya müdafii tarafından imza edilerek verilir.

(3) Müdafii yoksa sanık, tutanağa bağlanmak üzere zabıt kâtibine yapacağı bir beyanla gerekçesini açıklayabilir; tutanak hâkime onaylatılır. Sanığın yasal temsilcisi ve eşi hakkında 262 nci madde, tutuklu sanık hakkında ise 263 üncü madde hükümleri saklıdır."

Hükümlerini içermektedir.

Bir kanun yolu başvurusunun esas yönünden mercisince incelenmesi, Anayasamızın 36. maddesinde yer bulan adil yargılanma hakkının güvencelerinden olan mahkemeye erişim hakkı kapsamında kalmaktadır.

Anayasamızın "Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması" başlıklı 13. maddesi "Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz." şeklindedir.

Öğretide de kanun yoluna başvurmanın bir insan hakkı olduğu ifade edilmiştir (Yenisey-Nuhoğlu, Ceza Muhakeme Hukuku, 4. Baskı, s. 838).

Görüldüğü üzere; temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması kanun tarafından öngörülme, haklı bir sebebe dayanma ve ölçülülük ilkesine aykırı olmama koşullarına bağlıdır. Anayasamızın 36. maddesinde güvence altına alınan mahkemeye erişim hakkı da bu anlamda mutlak olmayıp sınırlamalara konu olabilir. Ancak ölçülülük ilkesi uyarınca sınırlamaların mahkemeye erişimi imkansız hâle getirmemesi ya da aşırı derecede zorlaştırmaması da gerekir.

Anayasal ve yasal nitelikteki söz konusu emredici düzenlemelerden anlaşılacağı üzere;

Yargı mercilerince verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve mercisinin tereddüde yer vermeyecek açıklıkta taraflara bildirilmesi gerektiği şeklindeki düzenleme ile kanun koyucunun Anayasa’daki emredici düzenlemeye paralel şekilde ilgililerin kanun yolu başvurularında hak kayıpları ile sonuçlanabilecek yanılgıyı önlemek için ayrıntılı düzenleme yapmak ihtiyacını hissettiği görülmektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında da kanun yoluna başvurma hakkının belli bir süre koşuluna bağlanması, hukuki güvenlik ve istikrarın sağlanması gibi önemli ve meşru bir amaca hizmet etmekte olduğu, bu bakımdan iç hukuktaki usullerin belirli ve öngörülebilir olması koşuluyla yargısal başvuruların birtakım kurallara tabi tutulmasının tek başına mahkemeye erişim hakkının ihlali olarak değerlendirilemeyeceği ancak mahkemelerin iç işleyişlerine ilişkin süreçlerdeki aksama ve hatalardan kaynaklanan sorumluluğun ilgililere yüklenemeyeceği ve dava açma sürelerini düzenleyen karışık ve dağınık olan mevzuatın aşırı şekilci yorumunun mahkemeye erişim hakkını ihlal edebileceği kabul edilmiştir.

Süresi içinde vermiş olduğu dilekçeyle sebep göstermeksizin hükmü temyiz eden tarafın, kararın kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde sunacağı dilekçeyle sebep bildirmesi gerekmektedir. Bu sürenin hak düşürücü veya düzenleyici nitelikte olduğu uygulamada ve doktrinde tartışmalıdır. Hukuki bir konuda kesin çizgilerle ayrışmış bir tartışma varsa ve yargı organları aynı konuda farklı sonuçlara varıyorlarsa taraflar açısından yasanın öngörülebilirliği ilkesinde sorun olduğu sonucuna ulaşılabilecektir. Nitekim 1412 sayılı CMUK’nın yürürlükte olduğu dönemde Yargıtay tarafından sebep içermeyen temyiz taleplerinin incelenmesine ilişkin yerleşik uygulama, sistemde değişiklik yapan ve istinaf mahkemelerini faaliyete geçiren 5271 sayılı CMK’nın uygulandığı ilk dönemlerde yanılgı hâli olarak makul görülebilecektir.

Hukuk devleti olmanın sorumluluğu bağlamında verilen kararlar ile kurulan hükümlere karşı yasa yolları, şekli, süreleri ve sonuçlarının ilgililere açıkça bildirilmemesi veya eksik bildirilmesi hâlinde, yasal sürelerin tebligat tarihinden itibaren değil ancak öğrenme tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı, öğrenme tarihi kesin olarak belirlenebilen hâller dışında taraf beyanının esas alınması gerekliliğinden hareketle, usulüne uygun sebep içeren dilekçe var ise bu kapsamda temyiz incelemesinin yapılması, aksi hâlde ilgiliye yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan dolayı temyiz talebinin reddedileceği ihtar edilmeli, sonucuna göre esasa ilişkin temyiz incelemesi yapılıp yapılmayacağına karar verilmelidir.

2. Ön Sorunun Değerlendirilmesi

2. Ön Sorunun Değerlendirilmesi

Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 14.09.2022 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanığa, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercisi ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı, nüfuz ticareti suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak sanığın 15.09.2022 tarihli ve süresi içerisinde sunduğu dilekçeyle temyiz kanun yoluna başvurduğu, temyiz dilekçesi içeriğinden; kararın usul ve yasaya aykırı olması nedenine dayanmak suretiyle gerekçeli kararın tebliğ edilmesini talep ettiği, gerekçeli kararın sanığa 20.10.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın 02.01.2023 tarihinde süresinden sonra temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; temyiz başvurusunda temyiz nedenleri göstermeyen sanığa CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca sanığa temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğ edilmesinden itibaren yedi gün içerisinde verilmesi gerektiği hususunda meşruhatlı tebligatla yapılması gerektiği ve 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan dolayı temyiz talebinin reddedileceği hususunun ihtar edilmesinin gerekmesi karşısında; Özel Dairece bahsi geçen ihtaratın yapılmamış olduğu belirlenmekle sanığın temyiz nedenlerini sunduğu dilekçesinin süresinde olduğunun kabul edilmesi gerekmiştir.

B- Başka bir soruşturma kapsamında maktulün cep telefonuna el konulması neticesinde maktul ile sanık arasında geçtiği tespit olunan Whatsapp yazışmalarının hukuka aykırı olarak elde edilen delil niteliğinde olup olmadığı ve hükme esas alınıp alınamayacağının tespiti açısından eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığı;

1. İnceleme Konusuna İlişkin Açıklamalar

Ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delilerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu, gerekse 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

2. Somut Olayın Değerlendirilmesi

2. Somut Olayın Değerlendirilmesi

...(...)’ın öldürülmesi üzerine kasten öldürme suçu kapsamında yapılan soruşturmada atılı suçun fail veya faillerinin tespiti amacıyla maktülün cep telefonunda yapılan inceleme üzerine maktül ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı olan sanık ... arasında geçtiği tespit olunan Whatsapp mesajları neticesinde sanık hakkında başlatılan soruşturma kapsamında, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/320 Esas numaralı dosyasında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan yargılanan maktul ...(...)’ın kardeşi tanık Abdurrahman'ın 12 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi sonrası kararın istinaf edilmesi üzerine istinaf incelemesini yapan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinde görevi bulunmayıp başka Dairelerde görevli Cumhuriyet savcısı olan sanık ile hemşehrisi olan maktul ...(...)’ın irtibata geçtiği, tanık Abdurrahman lehine karar verilmesi veya tahliye edilmesi için ...(...)'ın sanıktan talepte bulunması sonrası sanığın davayı takip edip dosya hakkında bilgi aktararak olumlu sonuç alacağı izlenimi verdiği ve tanık Abdurrahman lehine bir karar verilmesini sağlamak için girişimde bulunması karşılığında maktül ...(...)’tan bir kısım menfaatler temin ettiği ve bu suretle sanığın nüfuz ticareti suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Sanık hakkında soruşturmaya maktül ...(...) ile sanık arasında geçen Whatsapp mesajlarının tespit edilmesi neticesinde başlandığı, bu mesajlardan yola çıkarak sanık hakkında başka deliller toplanıp tanıkların dinlendiği ve Whatsapp mesajlarının hükme esas alındığı anlaşılmakla; sanığın bu mesajların hukuka aykırı delil niteliğinde olduğunu ve hükme esas alınamayacağını aşamalarda savunması, maktul ...(...)'ın cep telefonunun nasıl ele geçirildiği dosya kapsamından anlaşılamayıp Gaziantep İl Emniyet Müdürlüğünün, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazdığı 13.09.2018 tarihli müzekkerede anılan telefonda Cumhuriyet savcısının talimatı ile inceleme yapıldığı ve soruşturmaya konu kasten öldürme suçunun dışında farklı konular içeren maktul ...(...) ile sanık arasında mesajlar olduğu belirtilerek sanık hakkında ihbarda bulunulması karşısında; bu telefonun olaydan hemen sonra mı ele geçirildiği yoksa daha sonrasında maktul ...(...)'ın yakınları tarafından mı teslim edildiği veya verilen arama ve el koyma kararları sonucu mu ele geçirildiği anlaşılamayıp bu konunun açıklığa kavuşturulmasından sonra arama ve el koyma kararları ile el koymanın onaylanması kararı olup olmadığı araştırılıp, varsa ilgili kararların dosya içerisine alınarak telefonun ne şekilde ele geçirildiği, ele geçirilme şeklinin hukuka uygun bir yöntemle olup olmadığı, bu kapsamda söz konusu Whatsapp mesajlarının hukuka uygun bir delil niteliğinde olup olmadığı ve bu delilin ceza yargılamasında kullanılıp kullanılamayacağı hususları tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Özel Daire hükmünün sanık hakkında eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında, asıl inceleme konusu değerlendirilmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli ve 3-35 sayılı kararının sanık hakkında eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24411, Karar No: 2015/3330, Tarih: 24.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/24411 E.  ,  2015/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı, davalılardan Kurum, ... ve ... vekillerince ve ... ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalı doktorlar yanında 19.01.2008 – 19.02.2010 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı ...'nın asıl işveren, davalılar ..., ... ve ...'ün ise alt işveren oldukları sübut bulmakla; uyulmasına karar verilen Yargıtay bozma ilamı ile taraflar bakımından oluşan usûli müktesep haklar nazara alınarak; davanın kısmen kabulü ile; davacının, ... Nolu Aile Hekimliği isimli işyerinde geçen çalışmasının part-time çalışma olduğunun tespiti ile davacının bu işyerinde 01.02.2008 – 19.02.2010 tarihleri arasında kesintili ve kısmi olarak çalıştığının; davacının, bu dönemdeki çalışmalarına ilişkin olarak ayda 6 gün çalışmasının olduğunun ve dönemin asgari ücretiyle sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; mahkemece 10.11.2010 tarih ve 2010/77 E, 2010/367 K sayılı karar ile ilk olarak; davacının 01.02.2008 – 19.02.2010 tarihleri arasında davalı doktorlar yanında asgari ücret ile çalıştığının tespitine karar verildiği, Dairemizin 25.06.2012 tarih ve 2010/13914 esas, 2012/12104 karar sayılı bozma kararı ile; davacının, davalı işyerinde geçen çalışmalarının part time çalışma olduğunun kabulü ile başkaca tanıklar dinlenilerek, part-time çalışma süresinin bilirkişi marifeti ile belirlenmesi gerektiğinin belirtildiği, mahkemece anılan bozma kararından sonra bozma kararına uyularak 03.04.2014 tarihli karar ile; davacının, davalı doktorlara ait .. Nolu Aile Hekimliği isimli işyerinde geçen çalışmasının part-time çalışma olduğunun tespiti ile, davacının bu işyerinde 19.01.2008 – 19.02.2010 tarihleri arasında kesintili ve kısmi olarak çalıştığının, davacının bu dönemdeki çalışmalarına ilişkin olarak ayda 6 gün çalışması olduğunun ve 2008 yılında aylık 400,00 TL, izleyen yıllarda ise aylık 450,00 TL ücret ile sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verildiği, ancak yine Dairemizin 13.05.2014 Tarih ve 2014/9245 E, 2014/10759 K sayılı bozma kararı ile; mahkemece, davacının davalı aile hekimleri yanında çalıştığının kabulü ile

- hüküm kurulmasına rağmen, davalı ... hakkında olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmaması, davacının çalışmalarının 19.01.2008 tarihinden başlatılması ve 2008 yılında 400,00 TL, izleyen yıllarda 450,00 TL ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmesinin isabetsiz olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

- hüküm kurulmasına rağmen, davalı ... hakkında olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmaması, davacının çalışmalarının 19.01.2008 tarihinden başlatılması ve 2008 yılında 400,00 TL, izleyen yıllarda 450,00 TL ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmesinin isabetsiz olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, her ne kadar mahkemece 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu ve Aile Hekimliği Uygulama Yönetmeliği hükümleri belirtilerek; aile hekimliği merkezinde çalışan davacının, sigorta primlerinin ve ücretlerinin yatırılıp ödenmesinden ...'nın ve aile hekimliği merkezinin birlikte işleten “alt işveren niteliğindeki” aile hekimlerinin müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu belirtilerek hüküm kurulmuşsa da; 5258 sayılı Yasa kapsamında tanımı yapılan aile sağlığı elemanları hemşire, ebe, sağlık memuru ve acil tıp teknisyenlerini kapsamaktadır. Bu itibarla; aile sağlığı merkezinin temizliğinde çalıştırılacak kişilerin anılan Yasa'ya göre aile sağlığı elemanı kapsamına girmediği açıktır. 5258 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde “ sözleşmeli olarak çalıştırma/sözleşme yapma” ifadeleri de Yasa'da tanımı yapılan sağlık personelini kapsamaktadır. Davacının aile sağlığı merkezinde çalışarak temizlik işlerini yapmış olması davalı ...'nı doğrudan üst işveren durumuna getirmeyecektir. Mahkemece, davalı ...'nın üst işveren olup olmadığının değerlendirilebilmesi için ...'ndan; aile hekimliği merkezinde, Yasa'da sayılan sağlık elemanları dışında, asli sağlık hizmetine girmeyen temizlik, kalorifer yakımı gibi işlerde çalışacak kişileri çalıştırmak için aile hekimlerinin Bakanlık'tan izin alıp almadıkları, aile hekimlerine bu tip işleri yapacak elemanlar için ödenek, bütçe veya herhangi bir isimle para verilip verilmediği belirlenmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Kabule göre de; davacının part-time çalışmalarının süresi uzman bir bilirkişi marifeti belirlenmeden, farazi olarak, davacının temizlik işleri dışındaki işler ile birlikte günlük ortalama 2 saat çalıştığının, bu sürenin haftada 10 saat, ayda 40 saat olmak üzere ayda 6 işgününe isabet edeceğinin kabulü ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davalı ...'ndan, aile hekimliği merkezinde, Yasa'da sayılan sağlık elemanları dışında, asli sağlık hizmetine girmeyen temizlik, kalorifer yakımı gibi işlerde çalışacak kişileri çalıştırmak için aile hekimlerinin Bakanlık'tan izin alıp almadıklarını, bu kişiler ile yapılan hizmet sözleşmelerinin Bakanlığa bildirilmesinin gerekip gerekmediğini, aile hekimlerine bu tip işleri yapacak elemanlar için ödenek, bütçe veya herhangi bir isimle para verilip verilmediğini sormak, davalı ... Bakanlığının üst işveren sayılıp sayılamayacağını gelen yazı cevaplarına göre belirlemek, ayrıca davacının part-time çalışma sürelerini uzman bir bilirkişi marifeti ile tespit ederek toplanan delillere göre sonuca gitmekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı, ..., ... ve ...'a iadesine, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19576, Karar No: 2015/9650, Tarih: 08.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/19576 E.  ,  2015/9650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak gider borcunun ödenmemesi nedeni ile başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu anataşınmazın birden fazla parsel üzerinde kurulu olup olmadığı, kurulu ise diğer parsellerin ada ve parsel numarası tarafların açıklamalarına başvurulmak suretiyle düzenlenecek tutanakla tespit edilip sözü edilen sitenin üzerinde kurulduğu parsel ya da parsellerde kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulup kurulmadığı, kurulmuş ise kat irtifakının kuruluş tarihi, birden fazla parselde kurulu ise 5711 sayılı Yasa ile değişik 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine göre toplu yapı yönetimine geçilip geçilmediği, geçilmiş ise tarihi, 5711 sayılı Yasa ile değişik Kat Mülkiyeti Yasası'nın 66 ve 67. maddeleri gereğince toplu yapıyı oluşturan imar parselleri ve ortak yerlerin tapuda birbirleriyle bağlantıları sağlanmak suretiyle irtibatlandırılıp irtibatlandırılmadığı sorularak buna ilişkin davalının bağımsız bölümünü de içerir şekilde tüm bağımsız bölümleri ve maliklerini gösteren tapu kayıtlarının ve toplu yapı yönetim planı örneğinin, toplu yapı kurulmamış ise ilgili ada ve parsellere ait yönetim planı örneklerinin ilgili tapu müdürlüğünden,

2-03.01.2010, 23.01.2011, 22.01.2012, 17.02.2013 tarihli kat malikleri kurul kararının içinde bulunduğu karar defteri ve toplantıya katılanları da gösterir şekilde hazırun cetvelinin, davalının söz konusu toplantılara katılıp katılmadığı ve alınan kararların davalıya tebliğ edilip edilmediğine dair evrakın onaylı örneğinin ilgili yönetimden,

3-Davacının yönetici seçildiğine dair kat malikleri kurul kararının ve dava tarihi itibariyle anataşınmazda yöneticinin kim olduğunun ve yönetici seçilmesine dair kat malikleri kurul kararının yönetimden,

4-Takibe konu alacaklarla ilgili kararların alındığı ve aidatların belirlendiği kat malikleri kurulu kararları ile bu aidatların belirlendiği kat malikleri kurulu toplantılarına davalının katılıp katılmadığı, katılmamış ise bu kararların davalıya tebliğ edilip edilmediği, edilmiş ise buna ilişkin belgelerin varsa bu dönemlere ilişkin işletme projesinin aslı veya onaylı örneği ile işletme projesinin varsa davalıya tebliğine ilişkin belgelerin davacı yönetimden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/444, Karar No: 2019/790, Tarih: 06.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/444 E.  ,  2019/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 30.01.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23139, Karar No: 2015/690, Tarih: 20.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23139 E.  ,  2015/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydında isim düzeltimi istemine ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ...Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapuda isim tashihi istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, kadastro mahkmesi ilamının tashihi istemine ilşkin olduğu ve kadastro mahkmesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kadastro Mahkemesi ise, sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur.01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382. maddesi uyarınca, bu tarihten sonra açılan tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davaları da çekişmesiz yargı işlerinden sayılmaktadır.

Somut olayda, dava konusu ... İli, ..., merkezde kain 118 ada 14, 17 ve 42 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları 04.04.2008 tarihinde hükmen kesinleşmiş olup, çap tapu kayıtları oluşmuştur. Davacı, dava konusu 118 ada 14 ve 17 parsel sayılı taşınmazlarda baba adının yazılmadığını, 118 ada 42 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında ise baba adının “...” olmasıan rağmen “...“ olarak yanlış yazıldığını iddia ederek düzeltilmesini talep etmektedir. Kadastro mahkmeleri

kadastro tutanağı kesinleşmiş olan, tapu kayıtları oluşmuş taşınmazlar açısından görevli değildir. Öte yandan, davacının talebi tashih olarak da değerlendirilemez. Bu durumda çekişmesiz yargı işi niteliğinde olan tapuda isim tashihine ilşkin uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. Ve 22. maddeleri gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.