muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5673, Karar No: 2024/4104, Tarih: 20.05.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, davacı tarafın sunduğu dava dilekçesinde oyuncu sözleşmesi uyarınca cezai şartın ihlal sayısının tespit edilmesi, tespit edilen her bir ihlal için cezai şart alacağının miktarı talep edilmiş olmakla bu ihlalin ne olduğu, gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşti ise ne şekilde gerçekleştiğine dair dilekçe kapsamında açıklık olmadığını, davacı taraf, sözleşmeye ilişkin bütün hak ve borçlarını devralan dava dışı şirket Baba Yapım şirketine devretmiş olduğundan davacı ile müvekkiller arasındaki oyuncu sözleşmesinin de devredildiği anlamına geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olaydaki sözleşme ve ek protokeller incelendiğinde davacı yan yine kendisi ile yayıncı kuruluş arasındaki yapımcılık sözleşmesine istinaden dizi film projesinin yapımcılığının kendisi tarafından yürütülmekte iken devir protokolü ile projenin yapımcılığının üçüncü kişilere devredildiği, Ek protokol 1 olarak sunulan devir sözleşmesinin 2.3. no.lu maddesinde “Tarafların akdettiği ve sözleşmenin yapımcı ile taahhüt edenlerini değiştirmeyi konu edinen işbu sözleşme" denilmesi suretiyle davacının artık sözleşmenin tarafı olmadığı, sözleşmeden kaynaklı hak ve yükümlülüklerini üçüncü bir şahsa devrettiğinin anlaşıldığı, davacının taraf olduğu devir sözleşmesi dikkate alındığında, hem sözleşmeyi imzalayıp hem de bu sözleşmeden kaynaklı olarak bu sözleşme gereği edimlerini yerine getiren ya da bu edimler kapsamında ödeme alan oyuncuya (davacının sorumlu olduğu ilk 8 bölüme ilişkin dahi olsa) sözleşmeye aykırılık iddiasında bulunulmasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci madde kapsamında dürüstlük kuralına aykırı olduğu, hakkın kötüye kullanılmasının hukuk düzenini himaye etmeyeceği, oyuncunun aldığı ödemelerin dava dışı 3. kişilerden tahsil edilmiş olmasının davacının ticari sırlarına aykırılık olarak kabulünü gerektirir bir durum olarak kabulünün de mümkün bulunmadığı, davacının isticvap taleplerinin davanın konusuyla ilgili olmadığı, davacının oyuncuya yapılan ödemeleri kimler tarafından ödendiğine ilişkin iddia ve taleplerin esasen davanın konusu olmadığı gibi davacının 3. kişi olarak iddia ettiği dava dışı kişilerin sözleşme ve protokole taraf olarak imzalarının bulunduğu, sözleşmesel sorumluluklarının olduğu, toplanan delillere göre; davacının davalı oyuncunun ve davalı ajansın sözleşmeye aykırı davrandığı iddiasına dayalı olarak cezai şart isteminin dinlenilme koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin dava konusu Oyunculuk Sözleşmesini incelemeyerek ve bu sözleşmeyi yok sayarak adil yargılanma haklarının, hukuki dinlenilme hakkının ve ispat haklarının ihlal edildiğini, mahkemenin karara davanın konusu olmayan yanlış sözleşmeyi dayanak tuttuğunu, taraflarca getirilme, taleple bağlılık ve sözleşmelerin nispiliği ilkesinin ihlal edildiğini, isticvap taleplerinin mesnetsiz olarak reddedildiğini, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31 inci maddesinde düzenlenen davayı aydınlatma ödevine aykırı davranıldığını, davanın asıl konusunun oyunculuk sözleşmesinin ihlalleri olup; birinci ihlalin, davalının üçüncü kişilerden (yayıncı kuruluştan) ödeme alarak “Sözleşme kapsamındaki hak ve vecaiblerini yapımcının önceden yazılı izni olmaksızın kısmen ve/veya tamamen üçüncü şahıslara devir, temlik ve ciro edilemeyeceği" yönünde devir yasağına ilişkin 7/(i) ve 8/(2) hükmüne aykırı davranması, ikinci ihlalin, üçüncü kişilerden ödeme alan davalıların ödeme bilgilerini, ödeme tarihini, müvekkilinin ödeme yapıp yapmadığını, ödeme aracını, yani “ticari sırlarını” ifşa ederek “Sözleşme kapsamında yapımcıya ait gizli bilgilerinin üçüncü kişilerle paylaşılamayacağı” yönündeki 10/(d) bendi hükmüne aykırı davranması, üçüncü ihlalin, davalıların, müvekkili ile imzaladığı sözleşme yürürlükte iken başka bir yapım şirketi ile sözleşme imzalayarak “Sözleşme süresince yapımcı dışında üçüncü bir gerçek veya tüzel kişinin yapımında veya bir yayın kuruluşunda oyunculukla ilgili görev alınamayacağı” yönündeki 6/(c) ve 7/(d) hükmüne aykırı davranması olduğunu, Oyunculuk Sözleşmesinin hiçbir sözleşmenin eki, ilişiği ya da herhangi bir teferruatı olmadığını, oyunculuk sözleşmesinin devredilmediğini, Ek Protokol 1'in oyunculuk sözleşmesinin devri protokolü olmadığını, Yapım Sözleşmesinin devir protokolü olduğunu, ek protokol 1 ile ilk sekiz bölümün yapımcılık sözleşmesinden doğan yapımcılık haklarının dahi devredilmediğini, oyunculuk sözleşmesindeki tüm hakların ibra ve feshedilmediği sürece sözleşmenin 5/a maddesine göre ilk sekiz bölüm için süresiz ayakta olduğunu, isticvap taleplerinin gerekçesiz olarak reddedildiğini, davalıların birinci ihlalinin delilinin, davalının üçüncü kişilerden (Turkuvaz Aktif Prodüksiyon A.Ş

.Ş.) ödeme alarak devir yasağına ilişkin, 7/(i) ve 8/(2) hükmüne aykırı hareket ettiklerini gösteren, dilekçe içeriğinde yer alan dekontlar olduğunu, ikinci ihlalin delilinin de bu dekontlar olduğunu, sözleşmenin 10/(d) bendine aykırı davrandıklarını, ödeme alan davalıların üçüncü kişiye, hesap/IBAN numarası, bölüm ücreti, kaç bölüm ücretinin ödeneceği, kaçıncı bölüm ücreti, ödeme tarihi, müvekkilinin ödeme yapıp yapmadığının bildirilmesi, ödeme şekli ve aracını bildirmesi gerektiğini, davalıların sözleşmedeki yasağa rağmen ticari ve mali bilgileri ifşa ettiğini, dekontun varlığının bunun somut delili olduğunu, üçüncü ihlalin ise sözleşme yürürlükte iken, müvekkilinden fesih ya da ibra yazısı almamışken, başka bir yapım şirketi ile sözleşme imzalayarak, 6/(c) ve 7/(d) hükmüne aykırı davranılması olduğunu, bunun da ihtilafsız olduğunu, müvekkilinin oyunculuk sözleşmesini devretmediğini, yeni yapım firmasının oyunculuk sözleşmesinin halefi olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça Ek-1 Yapımcılık devir protokolünde, davalının taraf olmadığını, davacı ile davalılar arasındaki oyunculuk sözleşmesinin feshedilmediği gibi Baba Yapım şirketine de devredilmediğini, dolayısıyla oyunculuk bedelinin müvekkilinden alınması gerektiğini, yayıncıdan ya da Baba yapım şirketinden ücret alınması halinde, gizli bilgilerin ifşası, sözleşmedeki hak ve vecibelerin devri ile bunun sözleşmenin ihlal edildiği anlamına geleceğini, ayrıca üçüncü bir gerçek kişinin yapımında veya bir yayın kuruluşunda oyunculukla ilgili görev alınamayacağı kuralının da ihlal edildiğinin ileri sürüldüğü, davalılar tarafından davacı iddiaları reddedilmekle, ispat yükünün davacıda olduğu, ispat yükü kendisinde bulunan tarafça, davacı tarafça yapılması gereken ödemenin, davalı tarafça yayıncıdan alınarak sözleşmenin gizli kalması gereken bilgilerin ifşa edilmemesi ve sözleşmeden kaynaklanan hak ve vecibelerin devredilememesi yükümlülüğünün ihlali teşkil ettiğini ileri sürdüğü, istinaf dilekçesinde de bu hususu davalının ödemeyi yayıncıdan istemesi koşuluna bağladığı, yayıncıdan ödemenin istenilip istenilmediğinin ise davalıların isticvabı ile açıklattırılarak ispatlanılmaya çalışıldığı ancak davalının isticvabı ile bu hususları açıklamasının istenilmesinin, ispat yükünün yer değiştirmesi sonucu doğuracağı gibi, sonuca da etkili olmadığı, mahkemece isticvap talebinin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu kanaatine varıldığı, Oyuncu yapım sözleşmesinin tarafı olmasa dahi, Oyunculuk Sözleşmesinin 10/f maddesinde, yapımcı ile Kanal arasındaki sözleşmenin, oyunculuk sözleşmesinin eki ve ayrılmaz parçası olduğu düzenlenmekle ve yapılan işin niteliği gereği, aynı dizi filmin yapım işinin devri ile dizinin devam eden bölümlerinde aynı karakteri oynayan oyuncunun, yeni yapımcı şirket ile dizinin çekimine devam etmesi, sözleşmenin 6/(c) ve 7/(d) hükmünü ihlal anlamına gelmediği, davacı tarafça Oyunculuk Sözleşmesi'nin feshedilmediği, devredilmediği ve 5/a maddesi gereğince tüm hakların süresiz ayakta olduğu ileri sürülmüşse de, davacının yapımcı olduğu ilk 8 bölüm için tarafların hak ve yükümlülüklerinin tespitinde süresiz olarak ayakta olacağı, ancak devamında dava dışı Baba Film şirketi tarafından çekilen bölümler yönünden sözleşmenin halen taraflar arasında ayakta olduğu ve yapım sözleşmesinin davacı tarafça devrine rağmen, sözleşmenin devam ettiği gerekçesiyle, başka bir tüzel kişinin yapımında oyunculukla ilgili görev alınamayacağı yönündeki iddiasının 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesine aykırı olduğuna ilişkin mahkeme gerekçesinin yerinde olduğu, davalı oyuncunun yapım sözleşmesinin devri ile, ..

...isimli dizideki oyunculuk görevine devam ettiği, bu sırada yayıncı kuruluş (Turkuvaz tarafından) davalı oyuncuya ödeme yapılmış olmasının gizliliğin ihlali (Sözleşmenin 10/(d) maddesi) ve sözleşmedeki hak ve vecibelerin devir ve temliki yasağına (Sözleşmenin 7/(i) ve 8/2 maddesi) aykırılık teşkil ettiği ileri sürülmüşse de, önceki bölümlere ilişkin ücreti üçüncü kişi yayıncıdan alınmasının sözleşmenin ihlali sonucunu doğurmayacağı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarına ek olarak, yapımcılığı baskı ile devrettiklerini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 21.09.2017 tarihli oyunculuk sözleşmesinden kaynaklı sözleşmeye aykırılığın tespiti ve sözleşmeye dayalı olarak cezai şart alacağı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19505, Karar No: 2011/6912, Tarih: 18.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/19505 E.  ,  2011/6912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi gereğince, Lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle denetime imkan verecek şekilde karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gereği,

2-Dava tarihine göre müdahil lehine ceza mahkemesinde tazminat ve ağaçlandırma giderine hükmedilemiyeceğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'da nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvali miktarı ile 6831 sayılı kanunun 91/1-2 maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL'nin altında kalıp 5335 sayılı kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin para birimi hakkındaki 5083 sayılı kanunun 2.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL'nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayinin usul ve yasaya aykırı olduğunun gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş sanığın itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6285, Karar No: 2025/3086, Tarih: 05.03.2025

**5. Ceza Dairesi         2021/6285 E.  ,  2025/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/303 Esas, 2015/752 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen şikayetçinin temyiz itirazlarının reddiyle ek Kararın ONANMASINA 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7435, Karar No: 2017/2264, Tarih: 01.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/7435 E.  ,  2017/2264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile davacının MS hastası olduğunu, eğitimine ara verdiğini, tedavi masraflarının yüksek olduğunu, özel sağlık sigortası yaptırdığını, davalı babanın ise maddi durumunun iyi olduğunu, Bodrum'daki işyerinden yıllık 120.000.00 TL kira geliri elde ettiğini, hobi olarak poligonda atıcılık yaptığını, bunun için harcamalar yaptığını belirterek aylık 2.500.00 TL yardım nafakası talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece; aylık 1.000.00 TL yardım nafakası takdir edilmiş, verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde ise Dairemizin 12.01.2015 tarih ve 2014/14251 E. 2015/328 K. sayılı ilamı ile ‘tarafların ekonomik sosyal durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, davacının giderleri ve alınacak bilirkişi raporu da değerlendirilerek ve hakkaniyet ilkesi ( TMK 4. maddesi ) de gözetilerek uygun bir yardım nafakası takdir edilmesi gerekirken, anılan ilkeler gözardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile özel ve teknik bilgi gerektiren konu aydınlatılmadan karar verilmiş olması doğru olmadığından’’ bahisle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 1750-TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı tarafın tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacının nafakanın başlangıç tarihine yönelik temyiz talebine gelince;

Somut olayda hükmedilen yardım nafakasının başlangıç tarihi belirtilmemiştir.

./..

-2-

28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, nafakaya dava tarihten itibaren hükmetmek gerekirken; nafakanın başlangıç tarihine yönelik hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Ne var ki; bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından hükmün HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Ne var ki; bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından hükmün HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Bu itibarla; mahkemece, hükmolunan nafakanın dava tarihinden başlatılması gerektiği hususunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1.bendine ‘’dava tarihinden itibaren’’ sözlerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/697, Karar No: 2024/525, Tarih: 24.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/697 E.  ,  2024/525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1204 E., 2023/2548 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 41. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/251 E., 2022/77 K.

Taraflar arasındaki ölüm geliri bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvrunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının babası ....'in iş kazası-meslek hastalığı sürekli iş göremezlik geliri almakta iken 18.08.1983 tarihinde vefat ettiğini, davacının eşinin vefatı üzerine babasından dolayı sürekli iş göremezlik geliri almak için kuruma yapmış olduğu başvurunun reddedildiğini, 05.12.2017 tarih 30261 sayılı Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin geçici 36 ncı maddesi gereğince gelir bağlandığı, ancak 05.12.2017 tarihinden öncesine ait gelirlerin ödenmediğini, 5510 sayılı Kanun değişikliği ve talep tarihi dikkate alınarak gelir bağlanması gerektiğini belirterek davacıya bağlanan iş kazası-meslek hastalığı sürekli iş göremezlik gelirinin başlangıç tarihinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; dava açmadan önce Kuruma başvuru şartının yerine getirilmediğini, davanın yasal dayanaktan yoksun olduğunu, yönetmeliğin ilgili hükümleri uyarınca kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "Davanın kabulü ile;

1-Davacının babasının meslek hastalığından kaynaklı sürekli iş göremezlik gelirinin 5510 sayılı Kanunun 20/3. maddesi uyarınca 14.03.2014 tarihinden itibaren davacıya gelir olarak bağlanması gerektiğinin tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Somut olayda, davacının murisinin meslek hastalığı nedeniyle % 11,3 oranında gelir almakta iken 18.08.1983 tarihinde öldüğü, ölümünün meslek hastalığına bağlı olmadığı, 15.02.2019 tarihinde ölüm geliri bağlanması talebinde bulunduğu, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 20. maddesinde bulunan hükümler gereğince gelir almaya hak kazandığı ve aynı Yasanın 97. maddesi hükmüne göre davacının talebinden geriye doğru 5 yıl gidilerek gelir almaya hakkı bulunduğu, 55. maddesinin 3. fıkrasında belirtilen alt sınır gözetilerek davacıya gelir bağlanması gerektiği anlaşıldığından, davanın kabulüne dair mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, eşinden ölüm aylığı alması nedeniyle 5510 sayılı Kanunun 54. Maddesinin Kurum tarafından resen gözetileceği anlaşılmakla..." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ölüm geliri bağlanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 20, 34, 55, 97 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.