muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12443, Karar No: 2023/12340, Tarih: 04.12.2023

Mahkemece, davacının işverenlerine karşı dava açmasını sağlamak ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, yapılacak inceleme ile hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir."

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme tarafından 11.06.2019 tarihli ve 2017/72 Esas, 2019/394 Karar sayılı kararıyla; YSK, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Genel Kurulu raporlarından da anlaşılacağı üzere davacının çalışma gücünün %60'ını kaybetmediği ve 5510 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi gereği malul sayılabilmek için çalışma gücünün en az % 60'ının kaybedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 11.06.2019 tarihli ve 2017/72 Esas, 2019/394 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce 09.03.2021 tarihli ve 2019/4852 Esas, 2021/2952 Karar sayılı ilamla aşağıdaki gerekçeyle Mahkeme kararı bozulmuştur:

"...Davacı, ilk kez 22.02.2008 tarihinde tespiti yapılan meslek hastalığı nedeniyle davalı Kurumca önce %39,2 oranında belirlenen meslekte kazanma gücü kaybı oranı ile gelir bağlanmasından sonra 2011 yılında yapılan tespitlere göre meslekte kazanma gücü kaybı oranı bulunmadığından bahisle gelirlerinin kesilmesi nedeniyle eldeki davayı açmış ve Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının çalışma gücünün %60'ını kaybetmediği sabit olması ve 5510 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi gereği malul sayılabilmek için çalışma gücünün en az % 60'ının kaybedilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de verilen kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, meslek hastalığının ilk kez tespit edildiği 22.02.2008 tarihi itibari ile mülga 506 sayılı Kanun olup, 506 sayılı Kanunun 19. maddesinde;

'Geçici iş göremezlik hali sonunda Kuruma ait veya Kurumun sevk edeceği sağlık tesisleri sağlık kurulları tarafından verilecek raporlarda belirtilen arızalarına göre, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %10 azalmış bulunduğu kurumca tespit edilen sigortalı sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

Sürekli iş göremezlik geliri almakta olan veya bu geliri sermayeye çevrilerek ödenmiş bulunan sigortalının yeniden tedavi ettirilmesi halinde meslekte kazanma gücünü ne oranda yitirdiği, yukarıdaki fıkrada belirtilen sağlık kurallarından alınacak raporlara göre yeniden tespit olunur.' düzenlemesi yer almaktadır.

01.10.2008 sonrası yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un 19 inci maddesinde de 'İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendiren sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır...

01.10.2008 sonrası yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un 19 inci maddesinde de 'İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendiren sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır...

Sigortalının sürekli iş göremezlik geliri,

A)Geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi,

B)Geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini takip eden aybaşından başlar' hükmü getirilmiştir.

Anılan düzenlemeler uyarınca sigortalının sürekli iş göremezlik geliri alabilmesi için meslekte kazanma gücünün % 10 oranında azalmış olması ve azalma olan tarihin tespiti gerekmektedir;

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un 'Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları'na dair 95 inci maddesinde (506 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, Kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir.

Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile S.S. Yüksek Sağlık Kurulu’nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst/Genel Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik halinde olup olmadığı bu halin varlığında ise, sürekli iş göremezlik oranı ve azalma veya artma kayıtları ile başlangıç tarihinin de kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

Eldeki davada ise, Mahkemece davacının çalışma gücünün % 60'ını kaybetmediği sabit olması ve 5510 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi gereği malul sayılabilmek için çalışma gücünün en az % 60'ının kaybedilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, davacının talebinin kısa vadeli sigorta kolları içerisinde yer alan iş kazası meslek hastalıkları sigortasına dayalı olup, kesilen gelirin yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine yöneldiği dikkate alındığında, Mahkemece açıklanan mevzuata dayalı olarak inceleme yapmak ve davacı hakkında bağlanmış olan gelir tahsisi dosyası da getirtilerek, işin esası hakkında karar vermek yerine, uzun vadeli sigorta kolu içerisinde ve maluliyet sigortası hükümlerine göre inceleme yapılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir."

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı tarafa ait iş yerinde 2005 yılında profesyonel dalgıçlık mesleğini icraya başladığı 2007 yılında meslek hastalığının 'Disbarik Osteonekroz' tanısının konduğu dikkate alındığında şirket bünyesinde çalışmasıyla da illiyet bağının bulunduğunun tespit edildiği, davacının talebi kısa vadeli sigorta kolları içerisinde yer alan iş kazası meslek hastalıkları sigortasına dayalı, kesilen gelirin yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine ilişkin olup, Adli Tıp 2. Üst Kurulu'nun 23.06.2022 tarih, 1587 Karar sayılı raporu ile davacının belirlenen maluliyet oranına göre, davacının davasının sübut bulduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının maluliyet oranının % 11,2 olduğunun tespitine, davalı Kurum tarafından kesilen maluliyete ilişkin gelir tahsisinin davacıya yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine, kesilen maaşların maluliyet oranına göre oluşacak farkları ile birlikte 17.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekili ve davalı ...İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekili ve davalı ...İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının dava açtığı 03.10.2012 tarihinde malul olmadığı, 20.04.2014 tarihinden itibaren %11,2 oranında malul olduğunun tespit edildiği, davacının %11,2 oranındaki maluliyetinin 20.10.2014 tarihinde başladığının tespit edildiği dikkate alındığında davanın kabulü ile kesilen maaşlarının maluliyet oranına göre oluşacak farklarla birlikte 17.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesinin dosya kapsamı ile çeliştiği, davacının 17.06.2011 tarihinde maluliyetinin olmadığı ve davacının maluliyetinin 20.10.2014 tarihinde başladığı dikkate alındığında davacının malul olmadığı bir tarih için maluliyet gelirine halk kazanması mümkün olmadığı, davacının maluliyet aylığına da hak kazanmadığı, davaya Kurum neden olmadığından yargılama giderine de hükmedilemeyeceği iddiasıyla temyiz istemin bulunmuştur.

Davalı ...İnş. San. ve Tic. AŞ vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya taraf olmadığından yargılama giderinden sorumlu olmadığı iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tespit edilen maluliyet oranının çok düşük olduğu, maluliyetin başlangıç tarihinin ATK 2. Üst Kurulu ve ATK 3. İhtisas Kurulu Raporlarına göre 20.10.2014 olduğu iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sürekli iş göremezlik oranının ve kesilen sürekli iş göremezlik gelirinin yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

1. 31.05.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlı Sigortası Kanunu'nun Geçici 1 inci maddesinin ilgili 2 nci fıkrası şöyledir:

"17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı kanunlara göre bağlanan veya hak kazanan; aylık, gelir ve diğer ödenekler ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ödenmekte olan ek ödemenin verilmesine devam edilir. Bu gelir ve aylıkların durum değişikliği nedeniyle artırılması, azaltılması, kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan ilgili kanun hükümleri uygulanır."

2. 5510 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesinin 1 inci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

"İş kazası veya meslek hastalığı sigortasından sağlanan haklar şunlardır:

...b) Sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanması."

3. 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin ilgili 1 ve 2 nci fıkrası ile 3 üncü fıkrasının ilk cümlesi şöyledir:

2. 5510 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesinin 1 inci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:

"İş kazası veya meslek hastalığı sigortasından sağlanan haklar şunlardır:

...b) Sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanması."

3. 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin ilgili 1 ve 2 nci fıkrası ile 3 üncü fıkrasının ilk cümlesi şöyledir:

"İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

Sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış olan sigortalının yeniden tedavi ettirilmesi halinde meslekte kazanma gücünü ne oranda yitirdiği, birinci fıkrada belirtilen sağlık kurullarından alınacak raporlara göre yeniden tespit olunur.

Sürekli iş göremezlik geliri, sigortalının mesleğinde kazanma gücünün kaybı oranına göre hesaplanır..."

4. 5510 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin ilgili 4 üncü fıkrasının ilk cümlesi şöyledir:

"Kurul, sigortalılar hakkında vazife malûllük derecesi, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik derecesi tespiti ile çalışma gücünün malûliyeti gerektirecek derecede kaybına ilişkin Kurumca verilen kararlardan itiraza konu olanları inceleyerek karara bağlar."

3. Değerlendirme

1.Davacıya, ilk kez 22.02.2008 tarihinde tespiti yapılan, sağ omuzda avasküler osteonekroz meslek hastalığı nedeniyle, 09.06.2008 tarihli rapora istinaden % 39,2 sürekli iş göremezlik oranıyla meslek hastalığı sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış ve 20.04.2009 tarihli kontrol kaydı öngörülmüştür. 11.01.2012 tarihli Meslekte Kazanma Güç Kaybı Oranı (Sürekli İş Göremezlik Derecesi) Tespitine İlişkin Sağlık Kurulu raporuna istinaden, 01.06.2011 tarihi itibariyle "azalma" ile sürekli iş göremezliği bulunmadığına karar verilerek sürekli iş göremezlik geliri kesilmiştir. Davacının itirazları üzerine aşamalarda 15.02.2012 - 28.12.2012 ve 16.04.2014 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu kararlarında da davacının sürekli iş göremez olmadığına karar verilmiştir.

2. Davacı, eldeki dava ile sürekli iş göremez olduğunun ve meslek hastalığı gelirinin bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir. 17.12.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu kararında davacının sürekli iş göremez olmadığı belirtilmiş ise de gerek 30.07.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu, gerekse 23.06.2014 tarihli İkinci Üst Kurulu raporlarında davacının 20.10.2014 tarihli muayenesine göre %11,2 oranında sürekli iş göremez olduğu ve sürekli iş göremezlik başlangıcının 20.10.2014 tarihi olduğuna karar verilmiştir.

3. Bu durumda davacının, 22.02.2008 tarihinden başlayarak %39,2 oranında meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremez olduğu, ancak "azalma" kaydıyla 01.06.2011 tarihinden itibaren sürekli iş göremezliğinin % 0'a indiği, ne var ki 20.10.2014 tarihinden itibaren davacının bu defa %11,2 oranında sürekli iş göremez hale geldiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla Mahkemece, davacının kesilen sürekli iş göremezlik gelirinin %11,2 oranı üzerinden 20.10.2014 iş göremezlik başlangıç tarihi esas alınarak yeniden bağlanmasına karar verilmesi gerekirken kesildiği tarih olan 17.06.2011 tarihinden itibaren bağlanması şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23358, Karar No: 2014/2669, Tarih: 13.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23358 E.  ,  2014/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından davalı-davacı (koca)'nın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi ve kişisel ilişki yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kadının fiziksel şiddet gördüğünün kanıtlanamadığının anlaşılmasına göre davalı-davacı kocanın tam, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayeti davacı-davalı anneye verilen müşterek çocuk ile davalı-davacı baba arasında kurulan kişisel ilişkide, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, ayın hangi hafta sonları şahsi münasebet kurulacağının belirtilmemesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yazılı olan "ortak çocukla baba arasında 1.6.2013 günü sabah 10.00 ile 2.6.2013 günü akşamı saat 18.00'e kadar bu ilişkinin her iki haftada bir tekrar edilmesine" sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına, yerine "müşterek çocuk ile davalı-davacı baba arasında her ayın l. ve 3. haftası Cumartesi günleri 10.00 ile Pazar günleri 18.00 saatleri arasında" sözcüklerinin yazılmasına, temyiz edilen hükmün, bu bölümlerinin düzeltilmiş, şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın İhsan'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran Arzu'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi..13.02.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2015/3455, Karar No: 2015/17084, Tarih: 24.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3455 E.  ,  2015/17084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, zayi belgesi verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde; davacı dernek tarafından tutulan bir kısım dernek defterlerinin kaybedilmesi nedeniyle zayi belgesi verilmesi istenmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 382. maddesinde, "çekişmesiz yargı işleri" düzenlenmiş, aynı maddenin 1. fıkrasında ilgililer arasında uyuşmazlık olmayan, ilgililerin ileri sürülebileceği herhangi bir hakkının bulunmadığı ve hakimin re'sen harekete geçtiği hâllerden bir veya bir kaçına göre bu yargıya giren işlere uygulanacağı; 383. maddesinde ise, çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça sulh hukuk mahkemesi olduğu; "görevin belirlenmesi ve niteliği" başlıklı 1. maddesinde de, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzenini ilgilendirdiği; 114/1-c maddesinde, mahkemenin görevli olmasının dava şartı olduğu; 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 32/k maddesinde dernekler tarafından tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde bu hususun öğrenilmesi tarihinden itibaren 15 gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinde kayıp belgesi almak için dava açılması gerektiği bunu yerine getirmeyen yöneticilerin cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır.

Dava, Dernekler Kanunu'nun 32/k maddesine göre, kayıp belgesi verilmesi istemiyle ... olarak açılmış olup maddede görev konusunda herhangi bir düzenleme bulunmadığından ve dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca çekişmesiz yargı işi kapsamında kaldığından, davanın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, sulh hukuk mahkemesinin görevli olması nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi yerine esastan reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8062, Karar No: 2013/14096, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8062 E.  ,  2013/14096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklıya vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Ankara 7.İcra Müdürlüğünün 2009/13699 sayılı dosyasından, 17.03.2010 tarihinde yapılan haciz sırasında davalı 3.kişi lehine istihkak iddiasında bulunulduğunu, borçlu ve 3.kişi arasında danışıklı işyeri devri olduğunu belirterek, İİK'nun 99.maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, borçlu şirketin devrinin sözkonusu olmadığını her iki şirketin bağımsız varlıklarını devam ettirdiklerin haksız açılan davaların reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu vekili, davalı 3.kişi ile borçlunun farklı tüzel kişiliği olduğunu ve aralarında devir ilişkisi olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamındana davalı 3.kişi ve borçlu şirketler arasında bir devir ilişkisinin olmadığı, Mamak Belediyesi ile borçlu şirket arasında imzalanan hastane inşaatı sözleşmesi, borçlu şirketin gerekli şartları sağlayamadığını bildirmesi üzerine iptal edildiği, yeni sözleşmenin 3.kişi ile yapıldığı, hastanenin tüm kayıtlarının 3.kişi adına olduğu borçlunun haciz adresi ile bir ilgisinin saptanmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, İİK'nun 99.maddesine dayalı olarak açılan 3.kişinin istihkak iddiasının reddine ilişkindir.

Borç kaynağı bono, alacaklının borçluya sattığı tıbbi cihaz satışından kaynaklanmakta olup dava konusu haciz bonoda yazılı olan adreste yapılmaıştır. Davalı 3.kişi ve borçlu şirket ortakları arasında organik bağ bulunduğu, adreslerinin aynı olduğu dosya içerisinde mevcut Ticaret Sicil kayıtları ile sabit olmuştur. Yine davalılar tarafından sunulan borçtan sonra 25.02.2010 tarihinde noterce onaylanan protokolde borçluya ait tıbbi cihazlar davacıya satılmış ve haciz yapılan hastane işletmesine ruhsat alınıncaya kadar borçlu tarafından devam edileceği belirtilmiştir.

Dairemizce görülen emsal dosyalarda, 05.07.2012 tarihli haciz sırasında da halen borçlu şirkete ait belgelerin haciz mahallinde bulunduğunun tesbit edildiği görülmüştür. (2013/11951 Esas -11747 Karar)

Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde, davalı borçlu ve 3.kişi arasında borcun doğumundan sonra danışıklı işyeri devri yapıldığı, bu devrin alacaklının haklarını etkilemeyeceği, bir an için devrin danışıklı olmadığı düşünülse dahi devir İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi BK'nun 202.maddesi gereğince 3.kişinin devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından, davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde, davalı borçlu ve 3.kişi arasında borcun doğumundan sonra danışıklı işyeri devri yapıldığı, bu devrin alacaklının haklarını etkilemeyeceği, bir an için devrin danışıklı olmadığı düşünülse dahi devir İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi BK'nun 202.maddesi gereğince 3.kişinin devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından, davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.