muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16899, Karar No: 2015/30696, Tarih: 03.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/16899 E.  ,  2015/30696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/398548

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

NUMARASI : 2011/52 (E) ve 2011/307 (K)

SANIK : Ayşe Özlem ALTUĞ

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık avukat Ayşe Özlem Altuğ'un İzmir barosu başkanlığı adli yardım bürosunun 24.08.2005 tarihli görevlendirme kararı ile iş akdi feshedilen müdahilin alacağını tahsil etmek üzere müdahile vekil olarak atandığı ve adli yardımda görevlendirilen avukatın İzmir Barosu Adli Yardım Bürosu Yönergesi'nin 16.maddesi uyarınca adli yardım isteminde bulunan kişiden bir bedel alması yasaklandığı halde alacaklı müşteki vekili sıfatıyla borçlu Dr. Behçet Uz Hastanesi Yardımlaşma Derneği hakkında İzmir 1. İş Mahkemesi'nin 12.12.2007 tarih ve 2005/180-2007/608 ilamına istinaden toplam 18.329,26 TL alacağın tahsili için Karşıyaka 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/7772 sayılı dosyası üzerinden yürüttüğü takip sırasında 13.04.2009 tarihli reddiyat makbuzu karşılığında icra dosyasından tahsil ettiği 3672,92 TL'yi katılana vermeyip uhdesinde tuttuğu, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın, İzmir Barosu Adli Yardım Bürosu Yönergesi'nin 11/16. maddeleri de göz önünde bulundurularak, söz konusu adli yardım karşılığında ilgili barodan herhangi bir ücret alıp almadığı belirlenilerek, sanığın kendi lehine hükmedilen vekalet ücretini mükerrir tahsilata konu yapıp yapmadığının tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16459, Karar No: 2016/3484, Tarih: 22.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/16459 E.  ,  2016/3484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.03.2011 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil veya bina değerinin tahsili, karşı dava ile müdahalenin önlenmesi, kal, ecrimisil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tescil talebi hakkında hüküm tesisine yer olmadığına, bina değerinin tazmini talebinin kabulüne, karşı dava yönünden binanın kal'ine, ecrimisil talebinin feragat nedeniyle reddine dair verilen 05.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı- karşı davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22.03.2016 günü için yapılan tebligata rağmen taraflardan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14139, Karar No: 2019/15744, Tarih: 26.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/14139 E.  ,  2019/15744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Özel belgede sahtecilik, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın çalıştığı iş yerinin sahibi olduğu, iş yerine telefon hattını katılanın müracaatı ve imzası ile bağlattığı, sonrasında katılanın başka amaçla verdiği kimlik fotokopilerini kullanmak suretiyle güveni kötüye kullanmak suçunu işleyerek bu kimlik fotokopileri ile önce 08/01/2008 tarihinde suça konu telefon hatlarını katılan ... şirketinden bağlattığı, sonrasında ise bu hatlara bağlı olarak 1898445599 nolu internet aboneliğini 27/06/2008 tarihinde, 1898472825 nolu internet aboneliğini ise 29/06/2008 tarihinde katılan ...Ş.'nden sahte imza ile yaptırdığı ve bedellerini ödemeyerek haksız menfaat edindiği, sözleşmedeki imza ve yazıların katılana ait olmadığının bilirkişi raporu ile belirlendiği, sanığın oturduğu ve muhtarlık kaydının olduğu adresleri nakilsiz terk ederek kaçtığının anlaşıldığı, bu surette sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanık savunmaları, katılan beyanları, bilirkişi raporları, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık suçlarını işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan sanığın beraatine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik incelemeye ve beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6576, Karar No: 2024/9403, Tarih: 25.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/6576 E.  ,  2024/9403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/270 Esas, 2022/297 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

Taraflar arasında görülen davada mahkemece verilen kararı bozan Dairenin kararı aleyhinde mahkeme tarafından maddi hata talebinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup görüşüldü:

Mahkemece verilen karar Dairemizin 10.10.2023 tarihli, 2022/3587 E. ve 2023/5715 K. sayılı kararıyla bozulmuş, davacı vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Dairemizin 04.09.2024 tarihli, 2024/2482 E. ve 2024/6007 K. sayılı ilamıyla; bozma ilamı yerinde olmadığından kaldırılması ve menfi tespit davasının kabulü gerektiği açıklandıktan sonra davacının karar düzeltme talebinin kabulüyle Mahkeme kararının açıklanan gerekçe ile davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, 29.11.2024 tarihli dilekçe ile maddi hataya dikkat çekilerek re'sen karardaki maddi hatanın ortadan kaldırılması talep edilmekle; esasen mahkemenin 19.04.2022 tarihli, 2018/270 E. ve 2022/297 K. sayılı kararında zaten menfi tespit davasının kabulü yönünde hüküm kurulduğu, Dairemiz ilamındaki "Mahkeme kararının açıklanan gerekçe ile davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekir" ifadelerinin maddi hataya dayalı olarak kaleme alındığı, neticesi itibariyle doğru olan mahkeme kararının onanması gerektiği anlaşılmakla, Dairemizin maddi hataya dayalı 04.09.2024 tarihli, 2024/2482 E. ve 2024/6007 K. sayılı ilamının re'sen kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; maddi hata nedeniyle Dairemizin 04.09.2024 tarihli, 2024/2482 E. ve 2024/6007 K. sayılı ilamının kaldırılmasına; davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4462, Karar No: 2015/6663, Tarih: 06.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4462 E.  ,  2015/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/171861

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/893 (E) ve 2013/359 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık E.. H..’nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 07.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12406, Karar No: 2008/16091, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12406 E.  ,  2008/16091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Alagüney Köyü 107 ada 35 parsel sayılı 8420,67 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, Orman Yönetimi taşınmazın kısmen kesinleşen orman tahdit hattının içinde kaldığını belirterek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile 10/06/2008 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (C) ile gösterilen 459,52 m2 yüzölçümlü bölümünün tespitinin iptali ile bitişiğindeki 172 ada 1 parsel sayılı orman parseli ile birleştirilmek suretiyle orman niteliği ile ... adına tapuya tesciline, geriye kalan 7961,15 m2 yüzölçümlü bölümünün tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1942 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. 1977 yılında aplikasyon çalışması ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2 maddesi uygulaması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ... Yönetimi yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 20/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/3972, Karar No: 2022/14355, Tarih: 13.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3972 E.  ,  2022/14355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli, 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; 5271 CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın fiilinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken açıklanan ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 13.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17284, Karar No: 2015/30115, Tarih: 04.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/17284 E.  ,  2015/30115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2012/554-2014/260

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili davacının 11.08.2009 tarihinden itibaren V. Genel Müdürlüğü bünyesinde G. Tan. İlt. Ltd. Şti. tarafından görevlendirildiğini, iş sözleşmesinin feshedildiği 20.04.2012 tarihine kadar davalı bankanın çeşitli birimlerinde aralıksız çalıştığını, verilen görevleri eksiksiz ve yüksek performansla yerine getirildiği halde iş sözleşmesinin müdür H. Ç. tarafından elektronik posta ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca feshedildiğini, ihtarlarına rağmen kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, net maaşının 1.250,00 TL olduğunu, yirmi günlük son ücret alacağının da ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı G. Tan. İlt. Hizm. ve Dış Tec. Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirket ile davalı banka arasında 04.05.2009 tarihinde imzalanan hizmet sözleşmesi gereği davacının iş sözleşmesinin V. Bankası talimatı üzerine 20.04.2012 tarihinde feshedildiğini, müvekkili firmanın diğer davalı bankanın talimatları ile bağlı olduğunu, bankanın asıl işi olan kredi işlemleriyle ilgili bir organizasyon, uzmanlık ve hukuksal bağımsızlıkları olmadığını aralarındaki ilişkinin eleman temini olduğunu, bu nedenle davacının sadece V. Bankasının elemanı olması nedeni ile hiçbir sorumluluklarının olmadığını, davacının son zamanlarda görevleri konusunda yetersizlikler gösterdiğini, son olarak 17 Nisan 2012 tarihinde yüksek sesle amirlerine "geri zekalılar, salaklar " şeklinde bağırarak hakarette bulunduğunu, verilen görevleri yapmadığını, davacının çalışmalarının tetkik edildiğini ve müşterilere de nezaketsiz davranış gösterdiğini, iş sözleşmesinin müdür tarafından elektronik posta ile feshedildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı T. V. Bankası TAO Genel Müdürlüğü vekili, davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu ve müvekkil bankanın hiçbir sorumluluğunun bulunmadığını, diğer davalı ile aralarındaki ilişkinin sözleşmeye dayalı olduğunu ve bu ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işveren tarafından feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işveren tarafından feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine aynı maddenin II. bendinin (d) alt bendinde, işçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır. Yasaya göre sataşma, sadakat borcuna aykırılığın özel bir hali olarak kabul edilmektedir. Sataşma söz veya fiili tecavüz anlamına gelen bir harekettir.

Dosya kapsamına göre davacı hakkında yöneticilerinin arkasından “geri zekalılar, salaklar” şeklinde sözler söylediği yönünde tutanak tutulduğu, davalı tutanak tanıklarının tutanak içeriğini doğruladıkları anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, tanık beyanları dikkate alındığında; mahkemece gerekçede belirtildiği üzere davacının fesih bildirimine konu hakaret niteliğindeki eylemlerini davalı işveren yetkililerine karşı gerçekleştirdiği açıktır. Bu davranışları fesih için haklı neden teşkil etmektedir. Mevcut olgulara göre, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11599, Karar No: 2021/17204, Tarih: 20.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/11599 E.  ,  2021/17204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01/04/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26/06/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 31/3 maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 09.10.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11104, Karar No: 2013/9788, Tarih: 13.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11104 E.  ,  2013/9788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.02.2012 tarih ve 2011/51-2012/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Türk Sanayi sektörünün önde gelen otomotiv şirketlerinden olduğunu, davalının sorumlu yazı işleri müdürü olduğu ve yerel olarak yayın yapan Gazete ... 'nde 17.01.2011 ve 18.01.2011 tarih ve 281-282 sayılı nüshalarında ve yine söz konusu yazılı gazetenin http ://gazetekocaeli.com haber portalında 17.01.2011 ve 18.01.2011 tarihli "Ford Otosan 'da ürküten iddialar" başlıklı muhtelif yazılarda gerçek dışı ve yanıltıcı görüntü ve ifadelere yer verilmek suretiyle müvekkili şirketin kamuoyu nezdinde küçük düşürüldüğünü, ürünlerinin kötülendiğini, yöneticilerin zan altında bırakıldığını, müvekkilinin saygınlığını rencide edecek nitelikte hayal mahsulü hususların isnadı suretiyle kamuoyu önünde müvekkili şirketin ve ürünlerinin itibarına zarar verilmeye çalışıldığını ve söz konusu kampanyanın yazı dizisi şeklinde süreceği ifade olunarak, müvekkili şirketin aleyhine haksız ve gerçek dışı beyanların devam edeceğini belirtildiğini, yazı dizisinin durdurulması için ihtar gönderildiğini, ileri sürerek maddi ve manevi tazminat hakları saklı kalmak üzere TTK'nun 58/b maddesi uyarınca haksız rekabetin men'ini ve TTK'nun 58/c maddesi uyarınca yanlış ve yanıltıcı beyanların düzeltilmesini, ancak söz konusu yayınların devam etmekte olması ve müvekkili şirketin maddi ve manevi zarara uğrama tehlikesi bulunduğundan ihtiyati tedbir olarak yayının durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, duruşmadaki beyanında Gazete ... isimli gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü olduğunu, aynı zamanda gazetekocaeli.com isimli internet haber portallarının da bulunduğunu, bu portalda gazetede çıkan tüm haberlerin yayınlandığını, dava konusu haberlerin de o süreçte yayınlandığını, davayı kabul etmediğini bildirmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava; davalının yayın yolu ile gerçekleştirdiği iddia edilen haksız rekabetin önlenmesine ilişkin olduğu, dava konusu yayın ve haberlerin TTK'nun 57/1. maddesi kapsamında kaldığı, yapılan haber ve yayınların gerçeğe aykırı nitelik taşımadığına ilişkin davalı yanca herhangi bir delil