muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/462, Karar No: 2015/135, Tarih: 28.04.2015

Zincirleme suç, 765 sayılı Kanunun 80. maddesinde; "Bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün bir kaç defa ihlal edilmesi, muhtelif zamanlarda vaki olsa bile bir suç sayılır. Fakat bundan dolayı terettüp edecek ceza altıda birden yarıya kadar artırılır" şeklinde düzenlenmiştir. Buna karşın 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinin ilk fıkrasında; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır" biçiminde zincirleme suç düzenlemesine yer verilmiş, ikinci fıkrasında; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" denilmek suretiyle aynı neviden fikri içtima kurumu hüküm altına alınmış, üçüncü fıkrasında ise; "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence, ... ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz" düzenlemesi ile zincirleme suç ve aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanamayacağı suçlar belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

TCK'nun 43/1. maddesi düzenlemesinden anlaşılacağı üzere zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hallerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın, fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli bir miktarda arttırılmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 2. maddesinde, “Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzuru, millî dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, lâik ve sosyal bir hukuk Devletidir” hükmü yer almakta olup, hukuk devleti, insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, eylem ve işlemleri hukuka uygun olan, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve kanunlarla kendini bağlı sayan, bağımsız yargı denetimine açık olan devlettir. Yargı organları da yargılama yaparken hukuk devleti ilkelerine dolayısıyla anayasa ve kanunlara uygun olarak hareket etmelidirler.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde hüküm altına alınan "adil yargılanma hakkı" kişilerin hukuk devleti kuralları içinde yargılanmasını öngörür. Bu kurala aykırılık, işlemin adil olmasını engeller.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde hüküm altına alınan "adil yargılanma hakkı" kişilerin hukuk devleti kuralları içinde yargılanmasını öngörür. Bu kurala aykırılık, işlemin adil olmasını engeller.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nce verilen kararlarda; ajan veya polis memurlarınca, uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak kişiyi suça azmettirme veya teşvik etme yoluyla elde edilen delillerin kullanılması “adil yargılama hakkının ihlali” olarak kabul edilmiştir. (AİHM’nin Burak Hun/Türkiye Davası, 15.12.2009 gün ve 17570/04 sayılı kararı ve Sepil/Türkiye Davası, 12.11.2013 gün ve 17711/07 sayılı kararı)

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Adli kolluk görevlilerince 13.06.2012 tarihinde sanıktan esrar satın alınmasından sonra 14.06.2012 tarihinde aynı görevlilerce sanığın evine gidilerek yeniden sanıktan esrar satın alınmıştır.

Adli kolluk görevlilerinin amaçları, uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak değil, sanığın bulunduğu mahallede uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapan kişileri tespit ederek, bu suça ilişkin delilleri toplamak olup, sanıktan aldıkları esrarı devralma ve mal edinme iradeleri bulunmadığından, olayda gerçek bir alım satım sözkonusu olmayıp, gerçekleştirilen eylem sanığın suçunu delillendirme işlemidir.

Kolluk görevlilerince, öncelikle suç işlenmesinin önlenmesi için gerekli tedbirlerin alınması, suç işlenmesinden sonra ise işlenmiş olan suçun tespit edilerek, bu konudaki delillerin toplanması ve suç işlediği belirlenen kişinin başka bir suç işlemeye yönlendirilmeden yakalanıp adalet önüne çıkarılması gerekirken, şüphelinin ceza sorumluluğunu arttıracak şekilde davranışlarda bulunmaları halinde gerek Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 2. maddesinde düzenlenen "hukuk devleti" ilkesi, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde hüküm altına alınan "adil yargılanma" hakkı ihlal edilmiş olacaktır.

Adli kolluk görevlilerince şüphelinin suç ortağı ya da ortaklarının olup olmadığı veya başka bir yerde gizlediği uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunup bulunmadığını tespit etmek gibi nedenlerle, şüphelinin ilk alımdan sonra yakalanmayarak görevlilerce birden fazla alım yapılması durumunda da, esasen tek bir alım olayı ile şüphelinin satmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu ve suçunun delilleri ortaya çıktığından, şüphelinin sonraki alımlara konu uyuşturucu veya uyarıcı maddeyi önceki alımlardan sonra temin ettiğine ilişkin delil bulunmadığı ahvalde, satmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmanın temadi ettiği kabul edilip, hareketin en ağırına göre ceza verilecek, birden fazla alım olduğundan bahisle TCK'nun 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümleri uygulanmayacaktır.

Adli kolluk görevlilerince, 13.06.2012 tarihinde sanık Veli'den esrar alınması üzerine, sanığın "satmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma" suçu ve bu suça ilişkin deliller tamamen ortaya çıkmıştır. Adli kolluk görevlilerinin ikinci kez aldıkları esrarı, sanığın ilk satıştan sonra temin ettiğine ilişkin bir delil de bulunmamaktadır. Olayda adli kolluk görevlileri ile sanık arasında gerçek anlamda bir alım satım sözkonusu olmadığından ve adli kolluk görevlilerince sanıktan yapılan ilk alımla sanığın "satmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma" suçuna ilişkin olarak delillendirme işlemi yapıldığından, sanıktan yapılan sonraki alımların TCK'nun 43. maddesi kapsamında ayrı suç oluşturduğunun kabulü mümkün değildir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 21.01.2014 gün ve 13084-528 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2013 gün ve 117-162 sayılı hükmünün, uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2015 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık yönünden oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8185, Karar No: 2014/1611, Tarih: 30.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/8185 E.  ,  2014/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/299987

MAHKEMESİ : İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2010

NUMARASI : 2008/187 (E) ve 2010/377 (K)

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıkların, katılan şirketin İzmir'de bulunan deposunda çalıştıkları, bu kapsamda sanık S.. B.. ile sanık Ş.. D..'in satış ve pazarlama, sanık A.. T..'ın ise depo ve idari işler sorumlusu olarak görev yaptıkları, şirket yetkililerinin 29-30 ve 31 Ocak 2007 tarihlerinde yaptıkları denetimlerde depo stok kartında yazılı mallar ile fiilen depoda bulunan malların sayım ve tartımında 118.232 kilogram pik açığının çıktığı somut olayda; denetim raporu ile alınan bilirkişi raporunda şirketin İzmir deposunda bulunması gereken mallarda eksiklik olduğunun bildirilmesine rağmen şirket merkezindeki muhasebe kayıtları ile İzmir'deki şubenin muhasebe kayıtlarının karşılaştırılıp uyumlu olmaları halinde fiilen depoda bulunan malların sayım ve tartım sonuçlarının değerlendirilmesi yerine sadece depoya ait kayıtların esas alınarak inceleme yapılması, sanıklardan S.. B.. ile A.. T..'ın birbirlerini suçladıkları da gözetildiğinde soruşturma aşamasında bilgilerine başvurulan İ. D.. ile B. A..'ın duruşmaya davet edilerek tanık sıfatıyla

dinlenmemeleri, katılan vekilinin verdiği şikayetten vazgeçme dilekçesinde sanık S.. B..'nın olayda hiçbir kusurunun olmadığının taraflarınca tespit edildiğinin bildirilmesi karşısında ise katılan nezdinde gerekli araştırma yapılarak şikayetten vazgeçmeye konu yeni delillerin bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık S.. B.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22842, Karar No: 2013/20283, Tarih: 09.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22842 E.  ,  2013/20283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, eksik araştırmaya, erteleme kararı verilmemesine, lehe hükümlerin uygulan- madığına; Cumhuriyet Savcısının, erteleme ve müsadere kararı verilmemesine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 220,00-TL”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 180,00-TL" ibarelerinin çıkarılması; ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahke- menin takdiri doğrultusunda “Sanığa verilen 9 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 180 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1252, Karar No: 2018/3862, Tarih: 07.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1252 E.  ,  2018/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan müşteki sanıklar ..., ..., ... ve ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29/1 ve 62. (ikişer kez) maddeleri gereğince iki defa 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezalarının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine; müşteki sanık ...'ın, anılan Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29/1 ve 62. (ikişer kez) maddeleri gereğince iki defa 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; müşteki sanık ... ve ...'nın, anılan Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29/1, 62, 50 ve 52/2. (ikişer kez) maddeleri gereğince iki defa 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına; müşteki sanık ... ve ...'nin, anılan Kanun'un 86/1 (iki kez), 86/2 (üç kez), 87/3, 86/3-e (üç kez) ve 87/1-d-son maddeleri gereğince 1 yıl 12 ay hapis, 6 yıl hapis, 4 ay hapis ve iki defa 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına; müşteki sanık ...'in, anılan Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29/1, 62, 50 ve 52/2. (üçer kez) maddeleri gereğince üç defa 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına; müşteki sanık ...'ün, anılan Kanun'un 86/1 (iki kez), 86/2 (iki kez), 87/3, 86/3-e (üç kez) ve 87/1-d-son maddeleri gereğince 1 yıl 12 ay hapis, 6 yıl hapis ve iki defa 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; müşteki sanık ...l'ün, anılan Kanun'un 86/1 (üç kez), 86/2 (üç kez), 87/1-d-son (iki kez), 87/3 ve 86/3-e (üç kez) maddeleri gereğince 1 yıl 12 ay hapis, iki defa 6 yıl hapis, 4 ay hapis ve iki defa 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; müşteki sanık ...'ün, anılan Kanun'un 86/1 (iki kez), 86/2 (iki kez), 87/3, 86/3-e (üç kez), 87/1-d-son ve 62. (dört kez) maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve iki defa 5 ay hapis ve 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl 8 ay hapis ve iki defa 5 ay hapis cezalarının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, dair Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2009 tarihli ve 2008/778 Esas, 2009/225 sayılı kararının bir kısım müşteki sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine, müşteki sanıklar ..., ... ve ... yönünden temyiz talebinin reddine, müşteki sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden hükmün bozulmasına ilişkin Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 17/04/2012 tarihli ve 2011/855 Esas, 2012/16191 sayılı ilamını müteakip, müşteki sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden devam eden kovuşturma sonucunda karar verilmesine yer olmadığına dair Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2015 tarihli ve 2012/1079 Esas, 2015/609 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 23.01.2018 tarih ve 2017/12619 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.01.2018 tarih ve 2018/6836 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1) Müşteki sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ve ... yönünden Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2019 tarihli ve 2008/778 Esas, 2009/225 sayılı kararının yapılan incelemesinde;

Müşteki sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 17/04/2012 tarihli ve 2011/855 Esas, 2012/16191 Karar sayılı bozma ilamında, sanıkların hangi müştekiye karşı eylemlerini ne şekilde gerçekleştirdiklerine dair yeterli açıklama ve bilgiyi içermeyen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170. maddesine aykırı şekilde düzenlenen iddianameye dayanılarak yargılamaya devamla hüküm tesis edildiğinden bahisle hükümlerin bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, gerek haklarındaki hükümleri temyiz etmeyen gerekse temyiz etmelerine karşın temyiz talepleri reddedilen müşteki sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in, haklarındaki hükümlerin bozulmasına karar verilen müşteki sanıklar ile aynı konumda bulundukları ve bahse konu iddianameye dayanılarak adı geçen müşteki sanıklar yönünden hangi müştekiye karşı eylemlerini ne şekilde gerçekleştirdikleri tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde;

2) Müşteki sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2015 tarihli ve 2012/1079 Esas, 2015/609 sayılı kararının yapılan incelemesinde,

Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda haklarında Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 17/04/2012 tarihli ve 2011/855 Esas, 2012/16191 Karar sayılı ilamı ile bozma kararı verilen müşteki sanıklar hakkında yapılan kovuşturma sonucunda, ancak tahdidi olarak 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinde sayılan hüküm çeşitlerinden birisinin verilebileceği gözetilmeksizin, anılan Kanun'da düzenlenmeyen karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2019 tarihli ve 2008/778 Esas, 2009/225 sayılı kararı ile Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2015 tarihli ve 2012/1079 Esas, 2015/609 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-a maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 07.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8672, Karar No: 2010/11087, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8672 E.  ,  2010/11087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

1-Davacı 3.kişi ... Ltd. Şti ile dava dışı borçlu ... Ltd. Şti'nin ilk tescil tarihlerinden itibaren günümüze kadar ortakları, yetkili temsilcileri, merkez ve varsa şube adresleri ile bunlarda meydana gelen değişikliklerin ilgili ticaret sicilinden sorulması, bunlara ilişkin ticaret sicil gazetesi örneklerinin istenilerek dosya içine konulması,

2-Dava konusu aracın noter satış sözleşmesinde ismi geçen şirket temsilcileri olan Sivas ili, Ulaş İlçesi; cilt no: 0112, aile sıra no: 00025; Sıra no; 0026'da nüfusa kayıtlı 20.3.1962 doğumlu Nadin ve Fatma oğlu ... ile ... İli; ... İlçesi, cilt no: 0112, aile sıra nolu 00025; sıra nolu:0043 de nüfusa kayıtlı 21.11.1965 doğumlu, Aniş ve Ömer kızı ...'ın aile nüfus kayıt örneklerinin dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13033, Karar No: 2017/24081, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13033 E.  ,  2017/24081 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.