muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1, Karar No: 2024/2056, Tarih: 13.03.2024

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı şirket vekili; yangının davacı fabrikasında başladığını, müvekkilinin bir kusuru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Birleşen 2017/386 E. sayılı davada davalı ... vekili; sigortalısının yangında kusuru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Birleşen 2009/147 E. sayılı davada davalı vekili; yangının çıkışında bir kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyularak, yangının asıl davada davalı şirkete ait fabrikada depolanan tozakların yanması nedeniyle başladığı ve davacıya ait fabrikaya sirayet ettiği, olayda davalı şirketin %75 oranında, davacı şirketin ise alınması gereken önlemleri alma noktasında ihmali nedeniyle %25 oranında kusurlu olduğu, davacının 227.369,15 TL maddi zararından davalı yanın kusuru oranında sorumlu olduğu, birleşen davada davacı ... şirketinin sigortalısı Akderi şirketine yaptığı 27.447,54 TL ödemeden ise birleşen dosyada davalı ... şirketinin kusuru oranında sorumlu olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/386 E. sayılı davanın kabulüne, Birleşen Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2009/147 E. sayılı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde Ergo Sigorta A.Ş. vekili ve Akderi Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 04.07.2023 tarihli ve 2022/1913 E. 2023/4124 K. sayılı kararıyla, mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Akderi Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı Akderi Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili; mahkemece bozma ilamı sonrası raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla yeni bir heyetten bilirkişi raporu alındığını, bu rapora göre yangında kusurun karşı taraf Birdallar şirketinde olduğunu, ancak mahkemece her nedense dosyanın yeniden bilirkişiye verildiğini, son alınan ve müvekkili aleyhine düzenlenen iş bu rapora itibar edildiğini, dosyadaki tüm delillerin ve müvekkili lehine olduğunu, Birdallar şirketinin kusurlu olduğuna dair dosyada çok sayıda rapor bulunduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, haksız eylem hukuksal nedenine dayalı (yangın) maddi tazminatın tahsili, birleşen dava ise yangın sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, uyuşmazlık yangında kusurun hangi tarafa ait olduğuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, haksız eylem hukuksal nedenine dayalı (yangın) maddi tazminatın tahsili, birleşen dava ise yangın sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, uyuşmazlık yangında kusurun hangi tarafa ait olduğuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu 41 inci madde ve devamı.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Akderi Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Akderi Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 328,85 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9505, Karar No: 2023/4696, Tarih: 21.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/9505 E.  ,  2023/4696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/755 E., 2021/1099 K.

İHBAR OLUNAN : Araç Mal Müdürlüğü

DAVA TARİHİ : 03.11.2020

HÜKÜM/KARAR : Ret/Kabul-Yeniden Hüküm

İLK DERECE MAHKEMESİ : Araç Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/132 E., 2021/65 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Araç İlçesi Bektüre köyünde bulunan ve kadastro tespitinde davalı ... adına 191 ada 7 parsel numurası ile tespit ve tescil edilen taşınmazın gerçekte köy boşluğu olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptaline, köy boşluğu olarak bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; 17.01.2008 tarihinde dava konusu taşınmazın tapusunu aldığını, yasal olarak itiraz süresinin dolduğunu, kadastro tespitinin 12 yıl önce yapıldığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 11 nci maddesine göre yapılan 30 günlük askı ilan süresi sonunda 17.01.2008 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 03.11.2020 tarihinde açıldığı, davanın açılış tarihi ile kadastro tespitinin kesinleştiği tarihler arasında 10 yıldan fazla süre geçtiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesi uyarınca kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren 10 yıl geçtikten sonra kadastrodan önceki nedenlere dayanılarak dava açılamayacağı, gerekçesiyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın tespit harici bırakılması gereken köy boşluğu olduğunu, köy boşluklarının Hazineye ait yerlerden olup zilyetlikle kazanılmasının mümkün olduğunu, ancak davacının dava konusu yerde hiç bir zaman zilyetliğinin bulunmadığını, dava konusu yerin zilyetlikle kazanılıp kazanılmadığı yönünde mahkemece keşif yapılmadığını, dava konusu taşınmazın Hazineye ait yerlerden olması nedeni ile 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanmasının mümkün olmadığını ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Hazineye ait olan ve zilyetlikle kazanılma olanağı bulunan köy boşluğu ile ilgili taşınmaz için davacı Köy Tüzel Kişiliğinin aktif dava ehliyeti bulunmadığı, bu nedenle mahkemece davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, hak düşürücü süreden reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvuru talebinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK’nun 353/1.b.2 nci maddesi gereğince kaldırılarak davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, taşınmazın köy içi boşluk olduğu ve köylüler tarafından kullanıldığını, Hazineyi temsilen ilçe mal müdürlüğüne ihbar olunduğunu, davanın usulden reddine karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16 ncı ve 18 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Dava konusu taşınmaz 17.01.2008 tarihinde kesinleşen kadastro çalışmasında irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile paylı olarak davalı ... ve kardeşleri adına tespit ve tescil edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki,

2. İlk Derece Mahkemesince 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, Bölge Adliye Mahkemesince bu kararın kaldırılması sonrası yeniden hüküm kurulmak suretiyle davacı Köy Tüzel kişiliğinin aktif dava ehliyeti olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi de isabetsizdir.

Somut olayda dava konusu yerin köy boşluğu olduğu iddia edilmiştir. Hukuki niteliği itibariyle Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler özel mülkiyete konu olamazlar. Bu nedenle mülkiyeti Devlete ait olan yerlere ilişkin davayı Hazine açabileceği gibi bu taşınmazların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzel kişiliklerinin de davayı açmaya hakları vardır.

Hal böyle olunca;

3.Mahkemece işin esasına girilerek tarafların gösterdiği deliller toplanıp davanın esastan sonuçlandırılması gerekirken, Köy Tüzel Kişiliğinin aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazının kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.09.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4209, Karar No: 2024/14288, Tarih: 18.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/4209 E.  ,  2024/14288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 26. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM :Sanığın TCK 220/7 yollamasıyla 314/2,220/7, 3713 SK 5/1,TCK 62/1-2, 53/1,2,3 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre

yapılan incelemede;

Oluş, iddia ve mahkeme kabulü nazara alındığında sanığın savunmasının aksine dosyada silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesini gerektiren ve örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğini gösteren yeterli delil bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken TCK'nın 314/3 maddesinin de delalet maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 26. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.11.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3725, Karar No: 2014/12716, Tarih: 17.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3725 E.  ,  2014/12716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7793, Karar No: 2024/10464, Tarih: 06.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7793 E.  ,  2024/10464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2253 E., 2024/557 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/101 E., 2023/152 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 03.08.2012 tarihi itibariyle 5510 sayılı Kanun'un Ek 5 maddesinden yararlanmak suretiyle sigortalı olduğunu, davacının tüm prim borçlarını ödediğini, Kuruma tahsis talepli başvurduğunu, Kurum tarafından emeklilik talebinin gerçekleştirilmeyeceğinin belirtildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, davalı Kurumun tesis etmiş olduğu işlemin geçersiz ve hukuka aykırı olduğunun tespitini, davacının borçlu olmadığının tespitine ve yersiz ödeme işleminin iptalini, davacının 5510 sayılı Kanun'un Ek 5 maddesi uyarınca olan sigortalılığının geçerli olduğunun tespitini, davacının emeklilik işlemlerinin kaldığı yerden devam etmesini, emekli aylığının kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte tekrar tahakkukuna karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davacı tarafça 04.05.2023 tarihli duruşmada; "Biz müvekkilimin 10.01.2022 tarihli ve 38328049 sayılı tahsis talebinin reddine ilişkin 03.03.2022 tarihli Kurum işleminin iptaline ilişkin talebimiz diğer taleplerimiz bakımından Mahkeme kararına göre Kurumca değerlendirilecektir, 03.03.2022 tarihli Kurum işleminin iptali ve emekliliğe hak kazanmadığına ilişkin talebimiz yönünden tefrik edilmesini talep ederiz, müvekkilimin borçlu olmadığı ve yersiz ödeme yönünden dosyadan feragat ediyoruz" şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesine özetle; 03.08.2012 tarihinde başlatılan Ek 5 sigortalılığının 11.11.2013 tarihli talebi ile sonlandırıldığı ve o tarihte herhangi bir ödemesinin bulunmadığı, "Talepli Çıkış" yaptıktan sonra işe giriş bildirgesi vermeden sadece yazılı talebine istinaden Ek 5 sigortalılığının yeniden başlatılarak sigorta primi ödemeye devam ettiği anlaşıldığından 03.08.2012 tarihinde ve sonrasında başlatılan Ek 5 inci madde kapsamındaki sigortalılığının iptal edilmesi gerektiğini, Kurum tarafından tesis edilen işlemler tüm yasal mevzuat hükümlerine uygun olduğunu ileri sürerek davacının davasında hukuki isabet bulunmadığından davanın reddini talep ve beyan etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; celp edilen belgeler ve alınan bilirkişi raporu ile davacının 03.08.2012 tarihli talebi ile Ek 5 tarım sigortalılığının başlatıldığı, 11.11.2013 tarihli davacının sonlandırma talebi üzerine bu sigortalılığın durdurulduğu, davacının 30.12.2013 tarihli dilekçesine istinaden Ek 5 tarım sigortalılığının yeniden başlatıldığı, bu sefer 14.03.2016 tarihli dilekçesine istinaden tekrar durdurulduğu, yine 05.05.2020 tarihli dilekçesi ile yapılandırma kapsamında son ödediği gün itibariyle Ek 5 tarım sigortalılığını borçsuz olarak sonlandırdığı görülmüş, davalı Kurum tarafından her ne kadar davacının işe giriş bildirgesi vermeksizin yalnız yazılı talebi doğrultusunda Ek 5 tarım sigortalığının yeniden başlatıldığı gerekçesiyle davacının uyuşmazlık konusu Ek 5 tarım sigortalılığı iptal edilmiş ise de davacının Ek 5 tarım sigortalığının ilk başlatıldığı 03.08.2012 tarihinde davalı Kuruma işe giriş bildirgesini sunduğu,

5510 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin 3 üncü fıkrası hükmü gereği kendiliğinden başlayacak Ek 5 tarım sigortalılığı için yeniden işe giriş bildirgesi verilmesi şartının bulunmadığı, alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun ve hükme elverişli olduğu anlaşılmakla, davacının Ek 5 tarım sigortalılığının iptaline ilişkin 27.02.2022 tarih E-69053920-203.40935281 sayılı Kurum işleminin yasal olmadığı kanaatine varılmış, davacı, borçlu olmadığının tespiti, yersiz ödeme işleminin iptali, emekli aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması, emekli aylıklarının kesildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tekrar tahakkukuna ilişkin talepleri yönünden davasından feragat etmiş olduğundan bu davacının bu talepleri bakımından davasının feragat nedeniyle reddine karar vermek gerektiğinden, davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile, davacının 03.08.2012 tarihinde ve sonrasında başlatılan Ek 5 sigortalılığının iptaline ilişkin davalı Kurumun 27.02.2022 tarih E-69053920-203.40935281 sayılı işleminin iptaline, davacının borçlu olmadığının tespiti, yersiz ödeme işleminin iptali, emekli aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması, emekli aylıklarının kesildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tekrar tahakkukuna ilişkin talepleri yönünden davanın feragat nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı Kurum vekili istinafında özetle; kararın kurum yararına kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesini talep ettiklerini, yerel mahkeme kararının usul ve kanun hükümlerine aykırı olduğunu, eksik incelemeye dayandığını, sigortalı ...’un 03.08.2012 tarihinde başlatılan Ek 5 sigortalılığının 11.11.2013 tarihli talebi ile sonlandırıldığını ve o tarihte herhangi bir ödemesinin bulunmadığını, "Talepli Çıkış" yaptıktan sonra işe giriş bildirgesi vermeden sadece yazılı talebine istinaden Ek 5 sigortalılığının yeniden başlatılarak sigorta primi ödemeye devam ettiği anlaşıldığından 03.08.2012 tarihinde ve sonrasında başlatılan Ek 5 inci madde kapsamındaki sigortalılığının iptal edilmesi gerektiğini, kurul tarafından tesis edilen işlemlerin tüm yasal mevzuat hükümlerine uygun olduğunu, yerel mahkemece tesis edilen hükümde hukuki isabet bulunmadığını istinaf başvuru sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki uyuşmazlık; davalı Kurumun 03.08.2012 tarihinde başlatılan Ek 5 sigortalılığının 11.11.2013 tarihli talebi ile sonlandırıldığı ve o tarihte herhangi bir ödemesinin bulunmadığı, davacının “Talepli Çıkış" yaptıktan sonra işe giriş bildirgesi vermeden sadece yazılı talebine istinaden Ek 5 sigortalılığının yeniden başlatılarak sigorta primi ödemeye devam ettiği gerekçesiyle Kurum tarafından 03.08.2012 tarihinde ve sonrasında başlatılan Ek 5 inci madde kapsamındaki davacı sigortalılığının sona erdirilmesine yönelik Kurum işleminin yerinde olup olmadığı olup dosya kapsamında taraflar arasında uyuşmazlık konusu dönemde davacı tarafça iptal edilen sigortalılık süresine ilişkin prim ödemesi yapıldığı konusunda da bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanun'un Ek-5/1 maddesi ve Ek-5/3 maddesi nazara alındığında Kuruma işe giriş bildirgesi verilmesinin sigortalılık statüsünün kazanılması için zorunlu tek şart olarak yer almaması, uzun süre prim ödemesinin sigortalı olma iradesi olarak kabul edilmesi gerekliliği karşısında aksine Kurum işleminin yerinde olmadığına dair Mahkeme kabulünde hata olmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 03.08.2012 tarihinde başlatılan Ek 5 sigortalılığının 11.11.2013 tarihinde sonlandırılması işleminin iptali ile Ek 5 sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2- 5510 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin 3 üncü fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11332, Karar No: 2016/828, Tarih: 18.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11332 E.  ,  2016/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından kusur belirlemesi, maddi tazminat ve nafakalar yönünden; davalı tarafından ise reddedilen manevi tazminat talebi ile nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, eşinin ağır hastalığı ile ilgilenmeyen davacı erkek boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurludur. Davacı erkeğin eşinin hastalığı ile ilgilenmemesi davalı eşinin kişilik değerlerine saldırı niteliğinde olup, manevi tazminatı gerektirir. Öyleyse boşanmaya sebep olan olaylarda az kusurlu davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata (TMK m. 174/2) hükmedilmesi gerekirken, davalının kişilik haklarının saldırıya uğramadığı gerekçesiyle, bu isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.01.2016 (Pzt.)