muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19677, Karar No: 2017/7299, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19677 E.  ,  2017/7299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25754, Karar No: 2022/6673, Tarih: 05.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25754 E.  ,  2022/6673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08/04/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 04/05/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, hırsızlık suçuna konu olan motosikleti suç eşyası olduğunu bilerek satın alması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 05/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/735, Karar No: 2011/97, Tarih: 13.04.2011

Hukuk Genel Kurulu 2010/13-735 E., 2011/97 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/13-735 E., 2011/97 K.**

**- ALACAK**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Babaeski Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 13.05.2008 gün ve 2006/268 E., 2008/128 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 30.03.2009 gün ve 2008/12868 E., 2008/4183 K. sayılı ilamı ile;

("…

…Davacılar, hissedar oldukları taşınmazı satması için davalıyı vekil tayin ettiklerini, davalının 7/8 hisseyi 10.04.2000 tarihinde dava dışı H…

… Ö…

…'e 1400 YTL'ye sattığını bildirip kendilerine 1400 YTL verdiğini, ancak davalının düzenlediği belgede 16600 dolara sattığının yazılı olduğunu, taşınmazın diğer hissedarı olan dava dışı İ…

… Ş…

….'nin H... Ö... aleyhine açtığı şufa davası sonunda H…

… adına olan kaydın iptal edildiğini, bunun üzerine H…

…'in de kendileri aleyhine dava açtığını ve 16600 dolar karşılığı TL talepte bulunduğunu, yargılama sonunda kendilerinden 21.340.00 TL'nın tahsiline karar verildiğini ileri sürerek 21.340.00 TL'nın davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, 16.600 doların tamamını davacılara ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının bedeli davacılara ödediğini ispat edemediği gerekçesiyle 21.340.00 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının davacılar vekili olarak 1463 parsel numaralı taşınmazdaki davacıların hissesini 16.600 dolara 10.4.2000 tarihinde dava dışı H... Ö...'e sattığı akabinde dava dışı hissedarın sufa davası açarak taşınmazı kendi adına tescil ettirdiği ve H... Ö...'ün de buna istinaden davacılar aleyhinde dava açtığı ve 21.340.00 TL'nın eldeki dosyanın davacılarından tahsile karar verildiği ve kararın kesinleştiği ihtilafsızdır. H... Ö... tarafından eldeki dosyanın davacıları aleyhine açılan Babaeski Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/384 esas sayılı dava dosyasındaki gerekçeli kararda davacılar vekaleten satış yapan davalı V…

… T…

…'un H... Ö...'den aldığı 16600 doları eldeki dosyanın davacılarına verdiği ve paylaştırdığı kabul edilmiş, davacılar kararın gerekçesini bu yönüyle temyiz etmemişler ve karar kesinleşmiştir. Anılan mahkeme kararında vekil V... T...'un 16600 doları müvekkili davacılara verdiğine dair var olan saptama davalının aldığı 16600 doları davacılara verdiğine yönelik kuvvetli delil teşkil eder. Mahkemece davalının savunması ve anılan mahkeme kararının gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde davanın reddine karar verilmesi gerekirken değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir…

…")

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir…

…")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.04.2011 gününde, yapılan ikinci görüşmede oyçokluğuyla ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18418, Karar No: 2015/3492, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18418 E.  ,  2015/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/5463 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22. Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 11/03/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7971, Karar No: 2014/8325, Tarih: 26.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7971 E.  ,  2014/8325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni/sürücüsü ve trafik (ZMSS) sigortacısı olduğu aracın davacılar ... ve...'nın müşterek çocukları diğer davacıların kardeşi olan ...'ın yönetimindeki motosiklete çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, ıslahla birlikte davacı baba... için 20.957,99 TL., davacı anne ... için 28.453,08 TL., davacı kardeş ... için 200,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının her iki davalıdan, davacı baba ve anne için 30.000,00'er TL., davacı kardeşler için 10.000,00'er TL. manevi tazminatın ise davalı ...'den faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı ...'ın maddi tazminat talebinin reddine, diğer davacıların maddi tazminat taleplerinin ... için 7.981,17 TL., ... için 10.903,56 TL. olarak kısmen kabulüne, manevi tazminat taleplerinin davacı baba ve anne için 15.000,00'er TL., davacı kardeşler için 5.000,00'er TL. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.272,92 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 26.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15173, Karar No: 2009/14252, Tarih: 05.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15173 E.  ,  2009/14252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1692 günlük çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı, gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının, davalı işverene ait yolcu otobüslerinde 19.4.1999-3.3.2004 tarihleri arasında 26.12.2000-5.2.2001, 8.8.2001-31.8.2001 tarihleri dışında 1692 gün muavin ve şoför olarak çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulune karar verilmiştir.

Toplanan deliller dinlenen bordro tanığı ifadeleri trafik ceza makbuzları otagar giriş çıkış kayıtları ve takometre kayıtlarından davacının hak düşürücü süreye uğramayan ,5.7.2002-3.3.2004 tarihleri arasındaki dönem yönünden davalı iş verene ait otobüsde şoför olarak çalıştığı anlaşılmakla bu dönem yönünden verilen kabul karar doğrudur.

19.4.1999-25.12.2000 , 6.2.2001-7.8.2001 ve 1.9.2001-4.7.2002 dönem yönünden verilen kabul kararına gelince;

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesidir. Anılan maddede; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde Mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilecekleri öngörülmüştür.

Somut olayda davacının davalı iş yerinden herhangi bir sigortalı çalışmasının bildirilmediği ,ihtilaflı dönem içinde 26.12.2000-5.2.2001 ve 8.8.2001-31.8.2001 tarihleri arasında 11002831 sigorta sicil nolu iş yerinden bildirimlerinin yapıldığı davacının da kabulunde olduğu üzere çalışmaların kesintili olduğu bu nedenle davanın 5.7.2007 tarihinde açıldığı gözetildiğinde 19.4.1999-5.7.2002 tarihleri arasındaki çalışmalarına ilişkin talebin hak düşürücü süreye uğradığı açıktır.Davacı her ne kadar işcilik alacakları ile ilgili Sivas İş Mahkemesinin 2004/454 E,2006/487 K sayılı dava dosyasında 10.11.2005 tarihli ıslah dilekçesiyle işcilik alacakları yanında 1692 günlük bildirilmeyen çalışma sürelerinin tesbitini talep etmişsede mahkemece verilen kararda hizmet tesbitine ilişkin usulune uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığından bu talebin reddine karar verildiği verilen kararın Yargıtay

9.Hukuk Dairesinin 19.4.2007 tarih ve 2006/26666 E ve 2007/11339 K sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği dolayısıyla açılan bu davanın da hak düşürücü süreyi keser nitelik taşımadığı açıktır.Bu nedenle bu dönemin hak düşürücü süre nedeniyle reddi yerine kabulu doğru değildir.

9.Hukuk Dairesinin 19.4.2007 tarih ve 2006/26666 E ve 2007/11339 K sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği dolayısıyla açılan bu davanın da hak düşürücü süreyi keser nitelik taşımadığı açıktır.Bu nedenle bu dönemin hak düşürücü süre nedeniyle reddi yerine kabulu doğru değildir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Sivas Tur Öz Sivaslılar Yıldız Tur.Ltd.Şti.'ne iadesine, 5.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/15814, Karar No: 2005/1699, Tarih: 10.02.2005

2. Hukuk Dairesi 2004/15814 E., 2005/1699 K.

**2. Hukuk Dairesi 2004/15814 E., 2005/1699 K.**

**- KÜÇÜĞE VASİ TAYİNİ

- KÜÇÜK HAKKINDA ÖNLEM ALINMASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 404 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 405 ]

- 4787 S. AİLE MAHKEMELERİNİN KURULUŞ, GÖREV VE YARGILAMA... [ Madde 10 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usulüne Dair Kanunun 6/2. maddesi; bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunan veya manen terk edilmiş halde kalan küçüğü, ana ve babadan alarak bir aile yanına veya resmi yada özel sağlık kuruluşuna veya eğitimi güç çocuklara mahsusu kuruma, genel ve katma bütçeli daireler, mahalli idareler, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bankalar tarafından kurulmuş teşekkül, müessese veya işletmelere veya benzeri işyerlerine yahut meslek sahibi birinin yanına yerleştirmeye karar vereceğini hükme bağlamıştır.

Koruma altına alınması istenilen küçüğün ana ve babasının tesbit edilemediği anlaşılmaktadır. Mahkemece küçük hakkında uygun önlemlerin alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

2- Medeni Kanunun 404. maddesi; velayet altında bulunmayan her küçüğün vesayet altına alınacağını hükme bağlamıştır. Bu durumu öğrenen mahkemenin gerekli işlemin derhal yapılmasını teminen vesayet makamından istemesi de gerekmektedir. Açıklanan husus üzerinde durulmaması da yerinde değildir. (TMK. mad. 405/2)

Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeplerle (BOZULMASINA), 10.2.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8480, Karar No: 2024/3285, Tarih: 08.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8480 E.  ,  2024/3285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/633 E., 2023/1917 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manavgat 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/471 E., 2021/787 K.

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması ve aile konutu şerhi konulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince ipoteğin kaldırılması davasının kabulü ile aile konutu şerhi konulması davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı banka vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı banka vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı banka vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava, cevaba cevap dilekçelerinde özetle; dava konusu taşınmazın aile konutu olduğunu, davacı kadının açık rızası alınmadan dava konusu taşınmaz üzerine davalı eş tarafından davalı banka yararına ipotek tesis edildiğini, davalı eş hakkında icra takibi başlatıldığını ve davacı kadının başlatılan icra takibi sebebiyle taşınmaz üzerine konulan ipotekten bilgi sahibi olduğunu, ipotek işleminin geçersiz olduğunu, davalı banka tarafından sunulan muvafakname altındaki imzanın davacı kadının eli ürünü olmadığı ve bu konuda bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini iddia ederek davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına ve taşınmaz üzerine aile konutu şerhi konulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı banka vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacı kadının, dava konusu taşınmaz üzerine konulan ipotekten bilgi sahibi olduğunu ve açık rızasının bulunduğunu iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ...'ya dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen davalı ... tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI