muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2909, Karar No: 2018/3968, Tarih: 26.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/2909 E.  ,  2018/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı kadının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalı kadının adli yardım talebinin temyiz harç ve giderlerine münhasır olarak kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı asil 28.06.2016 tarihli beyanın da "davalı ile barışmak istemediğini, ancak davaya devam etmekte istemediğini, davadan vazgeçtiğini" beyan etmiş, davalı geri almaya açıkça muvafakat etmemiş, yargılamaya devamla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece feragat (HMK m. 309) sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davayı sona erdiren kesin bir usul işlemi niteliğinde olan davadan feragatin açık, kesin ve koşulsuz olması, yasa gereğidir (HMK m.309/4). Bu haliyle, davacının 28.06.2016 tarihli beyanı açık, kesin ve koşulsuz feragat ettiğini gösterecek nitelikte bir irade beyanı niteliğinde olmayıp, 6100 sayılı HMK'nın 123. maddesinde düzenlenen davanın geri alınması niteliğindedir. Davacının 28.06.2016 tarihli beyanının HMK 123. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/1194, Karar No: 2011/10023, Tarih: 07.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1194 E.  ,  2011/10023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 09.11.2010 günü temyiz eden davalı idare vekili Av. .... ile aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazların İSKİ İçme Suyu Havzaları Koruma Yönetmenliğince İSKİ tarafından belirlenmiş mutlak koruma alanları dışında kalan alanlarlada inşaat izni verilip verilmeyeceği, verilecekse taşınmaz koruma bandına alınmadan önceki durumuna göre kısıtlamanın hangi oranda olduğu hususu fen bilirkişisi raporu ile İmar Müdürlüğünden alınan imar krokileri de eklenmek suretiyle .... Belediye Başkanlığından sorularak,

2- Değerlendirme tarihi olan 2008 yılında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13064, Karar No: 2013/8789, Tarih: 15.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/13064 E.  ,  2013/8789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı (temlik alan) vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... Böke ile davalı (temlik alan) ... vek. Av. ... gelmiş, diğer davalı (temlik eden) tarafından kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili; davalının müvekkili aleyhine başlattığı icra takibine konu bonodaki imzanın sahte olduğunu, müvekilinin davalı lehtarı tanımadığını belirterek müvekkilinin takip konusu bono nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, %45 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının savcılığa yaptığı suç duyurusu sonucunda bonodaki imzanın davacıya ait olduğu tespit edilerek takipsizlik kararı verildiğini, davacının borçlu olmadığını yazılı delille ispatlaması gerektiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu ile dava konusu bonodaki el yazısı ile yazılmış isim ve altındaki imzanın davacı eli ürünü olduğu tespit edilmiş ise de, aynı raporda bononun düzenlendiği kağıt, bono metninin yazıldığı bölüm ve yazılış şekli itibariyle daha önce boş kağıda yazılmış ve atılmış isim ve imzadan yararlanılarak düzenlenmiş olabileceğinin kuvvetle muhtemel olduğunun belirtilmesi, bonoda malen kaydı bulunmayıp belli bir bedelin nakit olarak ödenmesine ilişkin olarak senedin düzenlendiği, senet lehtarı ...'nın savcılıkta ve poliste verdiği ifadelerde senet metnini talil ederek bonoyu sattığı mala karşılık olarak aldığını, davacıyı tanımadığını belirttiği, ticaretle uğraşan bir şahsın 460.000 Euro bedelli bono karşılığı alışveriş yaptığı kişiyi hiç tanımamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, ispat külfetinin temlik edene geçtiği, temlik edenin iddiasını ispatlayacak bir delil sunmadığı, vergi müfettişi tarafından düzenlenen rapor ile de taraflar arasında dava konusu bononun düzenlenmesini gerektirecek herhangi bir ticari ve vergisel ilişkinin bulunmadığının tespit edildiği, dava konusu bononun davacı tarafça boş olarak bir kağıda yazılan isim ve altına atılan imzanın üstünün sonradan gerçeğe aykırı doldurulduğu kanaatine varıldığı, temlik edenin takibinde haksız ve kötüniyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının takip ve dayanağı bono nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, takip konusu alacağın %40'ı oranında tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temlik eden davalı ... dava konusu senette lehtar, davacı ise borçludur. Kambiyo senetleri sebepten mücerret olup sahibi lehine alacağın varlığına karine teşkil eder. Senedi elinde bulunduran temlik eden lehtarın alacağın varlığını kanıtlama yükümlülüğü bulunmadığı gibi, sebebini açıklama yükümlülüğü de bulunmamaktadır. Senet nedeniyle borçlu olmadığını iddia eden davacı borçlunun, bu iddiasını usulüne uygun delillerle ispatlaması gerekir.

Davacı yan dava dilekçesinde senetteki imzayı inkar etmiş, mahkemece alınan bilirkişi raporu ile dava konusu senetteki imzanın davacı eli ürünü olduğu tespit edilmiştir. İş bu tespit üzerine davacı yan imza inkarından vazgeçerek bu kez, açığa atılı imzasının bulunduğunu, böyle bir senet düzenlemediğini, senedin anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğunu iddia etmiştir. Davalı yan ise davacının iddiasını genişletmesine muvafakat etmediğini bildirmiştir. Bir an için bu iddia geçerli kabul edilse dahi, bu durumda da imzası inkar edilmeyen senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğunu ispat külfeti davacı üzerindedir. Davacı bu iddiasını usulüne uygun delillerle ispatlamalıdır. Dosyada yer alan vergi müfettiş raporunda temlik eden ...'nın ticari defterlerinde dava konusu senedi davacıdan almasını gerektiren ticari ve vergisel bir ilişkinin bulunmadığının tespit edilmesi, senedin defterlerinde kayıtlı olmadığının belirlenmesi davacı lehine, iddiasını ispat için yeterli yazılı delil olarak kabul edilemez.

Dava konusu senette ihdas nedeni düzenlenmemiştir. Temlik eden davalı ... temlik tarihinden önce C. Savcılığında alınan 12.01.2011 tarihli ifadesinde; akaryakıt toptancılığı yaptığını, davacıdan olan alacağına karşılık senedin davacı tarafından kargoyla kendisine gönderildiğini, davacıyı tanımadığını belirtmiş, temlik tarihinden sonra karakolda alınan 17.11.2011 tarihli ifadesinde ise, davacı ile arasında gerçekleşen ticari ilişki ve alışverişin belgesinin senet olduğunu belirtmiştir. Temlik edenin bu anlatımlarında açıkça davacıya mal sattığı belirtilmediğinden, temlik eden davalının senedin ihdas nedeninin malen olduğunu beyan ettiği sonucu çıkarılamayacaktır. Kaldı ki aksinin kabulü halinde dahi, dava konusu senette ihdas nedeni belirtilmediğinden temlik eden davalının senedin ihdas nedenini talil ettiği, böylece ispat külfetinin davalı üzerinde bulunduğu söylenemeyecektir.

Mahkemece alınan 04.01.2012 tarihli bilirkişi raporunda senedin boş olarak imzalanan belge üzerine sonradan doldurulduğuna ilişkin yapılan belirleme bilirkişi kanaatine yönelik olup teknik olarak yapılan incelemeye dayalı bir tespit değildir. Bu itibarla bu yöndeki kanaat delil niteliğinde değerlendirilemez.

Mahkemece alınan 04.01.2012 tarihli bilirkişi raporunda senedin boş olarak imzalanan belge üzerine sonradan doldurulduğuna ilişkin yapılan belirleme bilirkişi kanaatine yönelik olup teknik olarak yapılan incelemeye dayalı bir tespit değildir. Bu itibarla bu yöndeki kanaat delil niteliğinde değerlendirilemez.

Mahkemece bu yönler gözetilerek, dava konusu senet nedeniyle borçlu olmadığını iddia eden davacının bu iddiasını ispata yönelik usulüne uygun delilleri sorularak, varsa bu delilleri toplandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken ispat külfetinde yanılgıya düşülerek olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan temlik alan davalı ... yararına hükmedilen 990,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak temlik alan davalı ...'a verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1426, Karar No: 2016/953, Tarih: 29.06.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1426 E.  ,  2016/953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "sözleşmenin iptali " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 25/12/2012 gün ve 2012/21 E- 2012/227 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 19/09/2014 gün ve 2013/6368 E.- 2014/14107 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine davanın kabulüne" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 29.06.2016 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4867, Karar No: 2018/3798, Tarih: 22.05.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/4867 E.  ,  2018/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın hükümden sonra 19/09/2016 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

2-Sanık ... yönünden yapılan incelemede ise;

5271 sayılı CMK'nın 231/11. fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemece duruşma açılmasını müteakip, sanığın celp edilmesi, varsa diyecekleri sorulup, anılan fıkra uyarınca değerlendirme yapıldıktan sonra ilk hükmün değiştirilmeksizin açıklanması suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın savunması alınmadan yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre;

Ormana Belediye başkanı olarak görev yapan sanık ...'un, 10/08/2006 ve 11/08/2006 tarihli protokoller ile Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü bütçesinden İl Özel İdaresine gönderilen ödenekten çim yüzeyli futbol sahası yapımı inşaatı için belediyeye 51.300 TL aktarılması hususunda adı geçen müdürlükle anlaştığı, belediye hesabına 29/12/2006 tarihinde söz konusu tutar yatırıldığı halde, ödeneği amacına uygun olarak kullanmayıp, belediyenin başkaca işlerinde kullandığının kabul edilmesi, sanık ...'un ise gönderilen paraların protokol doğrultusunda harcandığını ve faturalarının mevcut olduğunu savunması karşısında, iddiaya konu harcamaların nerelere yapıldığı, amaca uygun olup olmadığı belirlenip buna göre suç tarihi de tespit edilmeden, ayrıca sanık ... Kemal'in sanık ...'un eylemine ne şekilde iştirak ettiği de karar yerinde açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Temel cezanın belirlenmesi sırasında "takdiren asgari had" denilmesine rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Temel cezanın belirlenmesi sırasında "takdiren asgari had" denilmesine rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen cümlede öngörülen miktarın altında olan yargılama giderinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmaması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24596, Karar No: 2014/7275, Tarih: 31.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24596 E.  ,  2014/7275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Nevşehir 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 01.10.2013

No : 2013/194-2013/591

Dava, Kurum işleminin iptali ile davacının, 30.10.1995-30.04.2003 tarihleri arasında, 506 sayılı Kanun kapsamında isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

16.05.1995 günlü dilekçesi üzerine 01.06.1995 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamında isteğe bağlı sigortalılığı başlatılan, 01.06.1995 ile 31.10.1995 tarihleri arasında düzenli prim ödemesi bulunan davacı, 20.02.2013 tarihli dilekçesi ile Kuruma başvurarak prim borçlarının tarafına bildirilerek yeniden ödemek istediğini belirttiği, Kurum tarafından verilen cevapta; 16.05.1995 tarihli müracaatına istinaden 01.06.1995 tarihi itibariyle isteğe bağlı sigortalılığının başlatıldığını 30.10.1995 tarihi itibariyle de sigortalılığının sona erdiği, isteğe bağlı sigorta prim borcunun bulunmadığı belirtilmiş olup; davacı, 30.10.1995 tarihinden 30.04.2003 tarihine kadar olan dönemde de isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespiti istemi ile dava açmıştır.Mahkemece, 24/04/2003 tarih ve 25088 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4842 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önceki isteğe bağlı sigortalılığının ve prim borcunun mevzuata göre ödenmesi imkanının ortadan kalkmadığı, davacının isteğe bağlı sigortalılık prim borcu olduğu kanaatine ulaşılarak 30.10.1995 ile 30.04.2003 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olduğu kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından olan, 06.08.2003 günü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 4958 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu'nun geçici 1. maddesinin (K) fıkrasında; 506 sayılı Kanunun 85. maddesine göre isteğe bağlı olarak devam eden sigortalıların, öngörülen süre içerisinde Kuruma yazılı başvurmaları durumunda, 30.06.2003 tarihi itibarıyla prim ve gecikme zammı borçlarının yeniden yapılandırılarak belirleneceği, taksitlendirme anlaşması yapılan borçluların, ödeme yükümlülüklerini bir takvim yılı içinde art arda üç kez yerine getirmemeleri durumunda bu Kanun hükümlerinden yararlanma hakkını kaybedecekleri, yapılandırma isteminde bulunup, anılan yükümlülüğü yerine getiren isteğe bağlı sigortalılar hakkında 506 sayılı Kanunun geçici 85. maddesinin c bendi hükmünün uygulanmayacağı, belirlenen sürede 506 sayılı Kanunun 85. maddesinin (D) bendinin c alt bendine göre isteğe bağlı sigortalılığı sona erenlerden istemde bulunanlar hakkında da bu hükmün uygulanacağı belirtilmiştir. Diğer taraftan, 01.04.2006 günü itibarıyla yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 5458 sayılı Kanunun 1’inci maddesinin ilk fıkrasında; 506 sayılı Kanunun 85. maddesine göre prim ödeyen isteğe bağlı sigortalıların 01.05.2003 tarihinden 31.03.2005 tarihine kadar isteğe bağlı sigortalılıklarının devam ettiği süre içerisindeki prim borçlarının, belirtilen süre içinde Kuruma yazılı olarak başvurmak koşulu ile bu madde ve 3.madde hükümlerine göre yeniden yapılandırılacağı yönünde düzenleme yapılmış, 3. maddesinin altıncı fıkrasında; bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 4958 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin (K) fıkrası uyarınca borçlarını taksitlendirip öngörülen koşullara uygun olarak ödemekte olanların, kalan borç tutarları için başvuru süresi içinde istemeleri durumunda, yeniden yapılandırma hükümlerinden yararlanabilecekleri, bu takdirde, daha önce yapılmış olan tecil ve taksitlendirme işleminin bozularak taksitlendirme koşullarına uygun olarak daha önce ödenmiş olan taksit tutarlarının, Kurumun mevzuatına göre mahsup edildikten sonra kalan borçların vadesinde ödenmemiş alacak kabul edileceği hüküm altına alınmıştır.

Açıklanan yasal düzenlemeler ışığı altında yapılan değerlendirmeye göre; davacı yasal süresi içinde Kuruma başvurarak 4958 ve 5763 sayılı Kanun hükümlerine göre prim borçları yönünden yeniden yapılandırma isteminde bulunmadığından söz konusu kanun hükümlerinden yararlanma hakkı kaybedildiği gibi, art arda üç ay prim ödememe olgusu karşısında, 506 sayılı Kanunun 85. ve geçici 85. maddeleri gereğince isteğe bağlı sigortalılığı da primi ödenmiş son ayın bitiminden itibaren sona ermiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ile ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar ile ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.