muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7007, Karar No: 2015/8178, Tarih: 14.04.2015

Mahkemece, Asıl dava dosyasında davanın reddine, birleşen dava dosyasında ise davacı/ birleşen dosyada davalı ...' a yönelik davanın kabulü ile, yersiz ödenen 30.626,32 TL emekli aylığının her bir aylığın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... 'dan alınarak davacı Kuruma verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının/birleşen dosya davalısının 13.11.1980- 31.12.1980 ve 09.08.1983-25.10.1983 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığı bulunduğu, 01.01.1981- 11.08.1981 tarihleri arasında 220 gün askerlik borçlanması bulunduğu, 01.03.1990-30.11.1996, 01.12.1996-31.12.2003 ve 01.03.2006- 31.03.2006 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalılğının bulunduğu, 08.02.2006- 22.02.2006 tarihleri arasında 15 gün 1075062 sicil numaralı işyerinden 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı bildiriminin bulunduğu, 01.04.2006 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı, ... ve ... isimli kişilerin muhasebecisi oldukları işyerlerinde sahte sigortalı bildirim yaptıklarına dair yapılan soruşturma neticesinde 29.10.2010 tarihli denetim raporu ile davacının/birleşen dosya davalısının 1075062 sicil numaralı işyerinden 08.02.2006- 22.02.2006 tarihleri arasında bildirimi yapılan 15 günlük sürenin iptaline karar verildiği, iptal edilen hizmeti dışındaki süreler emekli olmasına yetmediğinden 01.04.2006- 23.08.2010 tarihlerinde yersiz olarak ödenen 30.626,32 TL'nin borç çıkartıldığı, davacı ve ... ile ... hakkında dolandırıcılık suçundan yapılan yargılamada Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi' nce tüm sanıklar hakkında delil yetersizliğinden beraat kararı verildiği, kararın kesinleştiğine dair dosya kapsamında bir bilgi bulunmadığı, aynı zamanda bordro tanığı olan davacı tanığı ...' ın ustabaşı olarak çalıştığını, inşaatta sökülen demirler olduğundan davacıyı bu sökülen demirleri beklemek için kısa süreliğine gece bekçisi olarak kendisinin işe alındığını beyan ettiği ve iptal edilen sürede davacının çalıştığını doğruladığı, dinlenen diğer bordro tanıklarının ise inşaatın ustabaşının ... olduğunu doğruladıkları, ancak davacıyı tanımadıklarını ve inşaatta gece bekçisi bulunmadığını beyan ettikleri, ancak bu tanıkların da 1075062 sicil numaralı işyerindeki sigortalılıkları aynı müfettiş raporu ile iptal edildiğinden bordro tanığı sıfatlarının ortadan kalktığı anlaşılmıştır.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının/birleşen dosya davalısının iptal edilen 08.02.2006- 22.02.2006 tarihleri arasında bildirimi yapılan 15 günlük sürenin öncesinde ve sonrasında isteğe bağlı sigortalılığının bulunduğu, iptal edilen çalışmasının sadece 15 günlük bir çalışma olup davacının bu süreyi de bu sürenin öncesinde ve sonrasında yaptığı gibi isteğe bağlı sigortalılık olarak hizmetlerine ekleyebilme imkanı varken sadece 15 günlük bir süre için sahte sigortalılık yaptırmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki iptal edilen 15 günlük süredeki tek bordro tanığı olan davacı tanığı ...' ın davacının/ birleşen dosya davalısının çalışmasını doğruladığı nazara alındığında mahkemece asıl davanın reddi ile birleşen dava dosyası yönünden davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş; yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda asıl dava dosyası yönünden davanın kabulüne, birleşen dava dosyası yönünden ise davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı-k.davalıya iadesine, 14/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3621, Karar No: 2020/263, Tarih: 09.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2017/3621 E.  ,  2020/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 16.10.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3433, Karar No: 2025/6640, Tarih: 14.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/3433 E.  ,  2025/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/522 E., 2023/73 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 20.11.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin,1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3808, Karar No: 2018/3533, Tarih: 16.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/3808 E.  ,  2018/3533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

...Otomotiv Ticaret ve Sanayi A.Ş yetkilileri olan sanıklar ... ve ...'ın, şirketlerine ait 28/09/2006 keşide tarihli 9.000 TL bedelli, 06/10/2006 keşide tarihli 8.000 TL bedelli, 06/10/2006 keşide tarihli 9.000 TL bedelli çekleri, çek keşide etme yetkisi olmayan sanık ...'a imzalattırarak satın aldıkları 4 adet araç karşılığında katılana verdikleri, daha sonra çek bedellerini ödemedikleri, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hesap sahibinin önceden verdiği açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde zarar verme bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığının kabul edilemeyeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'un, diğer sanıklar ... ve ...'in sözlü muvafakati ile çek keşide ederek katılana verdiği, bu durumun katılan tarafından da bilindiği ve çekin bu haliyle kabul edildiği, sanıkların katılana olan borcu inkar etmeyip, söz konusu çeklere istinaden yapılan icra takibine de itiraz etmedikleri anlaşılmakla; atılı suçların yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların atılı suçlardan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 16/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4809, Karar No: 2016/6429, Tarih: 31.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/4809 E.  ,  2016/6429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.05.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, elatmanın önlenmesi, kira sözleşmesi ve kira şerhinin iptali istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 21.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle tayin olunan 31.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ile karşı taraftan davalı ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...ne verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1696, Karar No: 2019/2449, Tarih: 11.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1696 E.  ,  2019/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... müdafiinin yokluğundan verilen gerekçeli kararın, müdafii yerine sanığa tebliğ edildiği, sanık müdafiinin gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesini istemesine rağmen tebliğ edilmediği, müdafii yerine sanığa yapılan tebligatın geçersiz olduğu, sanığın 27.02.2014 tarihli temyiz dilekçesini yasal temyiz süresi içerisinde verilmiş olduğu kabul edilmiştir.

A) Sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi;

Sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının kanunda gerektirdiği cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 16.12.2005 ve 30.12.2006 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi;

Sanığın, suç konusu faturaları düzenleyen şirketle bir ilgisinin bulunmadığını, sahte fatura düzenlenmediğini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...’ya veya şirketin diğer ortağı...’a ait olduğunu söylemesi halinde; ...’nın ve ...’ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

a) ... ve... da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ... ve ...'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) ... hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması açılmış ise bu dava ile birleştirilmesi,

a) ... ve... da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ... ve ...'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) ... hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması açılmış ise bu dava ile birleştirilmesi,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler ile şirket muhasebecisi...’ın, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8832, Karar No: 2018/6476, Tarih: 04.04.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/8832 E.  ,  2018/6476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre, sanığın tekerrüre esas alınan ilamında belirtilen yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olması ve 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi nedeniyle anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14240, Karar No: 2013/5547, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/14240 E.  ,  2013/5547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerlerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline, tazminatın yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ve Milli Eğitim Bakanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK.'nun 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E.-2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı ile davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ve Milli Eğitim Bakanlığının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5087, Karar No: 2015/5921, Tarih: 15.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/5087 E.  ,  2015/5921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne, davalı-borçlunun itirazının kısmen kaldırılmasına, icra takibinin 25.200,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, feragat nedeniyle işlemiş faiz talebinin reddine karar verilmiş, karar hem davacı vekili, hem de davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Karar, temyiz isteminde bulunan davalı vekiline 17.02.2015 tarihinde tefhim olunmuş, temyiz dilekçesi on günlük yasal süre geçtikten sonra 26.03.2015 tarihinde verilmiş olduğundan davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya kapsamına ve bozma kararı gereğince işlem yapılarak karar verilmiş bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacı vekilinin alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar, 16.05.2013 tarihinde başlatmış oldukları icra takibi ile aylık 4.200,00 TL’den muaccel olup ödenmeyen 2013 Mayıs ayı kira bedeli ile sözleşmenin 4. maddesinde düzenlenen muacceliyet şartı gereği dönem sonuna kadar olan 2013 Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık, 2014 Ocak, Şubat, Mart, Nisan ayları kira paraları toplamı 50.400,00 TL asıl alacak ve 828,49 TL işlemiş faizin tahsilini istemişler.

Yargılama sırasında kiralanan 05.12.2013 tarihinde tahliye edilmiştir. Mahkemece, taşınmazın 05.12.2013 tarihinde tahliye edilmiş olması nedeni ile davacının ödenmeyen 2013 yılı Mayıs ayı kirası ile tahliye tarihine kadar işleyen 2013 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim ve Kasım ayları kira paralarının tahsilini isteyebileceği, fazlasını istemeyeceği, buna göre 4.200,00 TL’den 6 aylık kira parası tutarı olan 25.200 TL üzerinden borçlunun itirazının kısmen kaldırılmasına, karar verilmiş ise de, mahkemenin kabulüne göre de 2013-Mayıs ayından 2013-Kasım ayına kadar 7 aylık kira bedeli istenebilir olup, 7 aylık kira bedeli üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, 6 ay kira bedeli üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:1-Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, 2- yukarıda (3) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.