muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16868, Karar No: 2012/5028, Tarih: 19.03.2012

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Geçici 1'inci maddenin ikinci fıkrasında, 506, 1479, 2925 ve 2926 sayılı kanunlara göre bağlanan veya hak kazanılan aylık, gelir ve diğer ödenekler ile 5454 sayılı Kanunun 1'inci maddesine göre ödenmekte olan ek ödemenin verilmesine devam edileceği, bu gelir ve aylıkların durum değişikliği nedeniyle artırılması, azaltılması, kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan ilgili kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş, geçici 4'üncü maddede, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 5454 sayılı Kanunun 1’inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan koşullara sahip oldukları sürece bunların ödenmesine devam olunacağı, bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanunun 4’üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanların, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanunun 4’üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılacağı, bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılacağı açıklanmıştır.

Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Nitekim, ilk derece mahkemesince verilen direnme kararının temyiz denetimini yapan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun, 506 sayılı Kanuna tâbi sigortalı konumundaki kocasını kasten öldüren eşe, aynı Kanun kapsamında, öldürdüğü eşi üzerinden ölüm aylığı bağlanıp bağlanamayacağı, bir başka anlatımla eşin, miras bırakan sigortalı kocasını kasten öldürdüğü için mirastan yoksun bırakılmasının, 506 sayılı Kanunda düzenlenen sosyal sigorta hakları kapsamında, ölüm sigortasından eş olarak hak sahipliği sıfatını kazanmasında önleyici nitelik taşıyıp taşımadığı konusunun irdelendiği 15.06.2005 gün ve ...sayılı kararında; Türk Medeni Kanununun 578'inci maddesinde sayılan mirastan yoksunluk nedenleri ve bu düzenlemeye koşut bulunan 5434 sayılı Kanunun 77'nci maddesinin sosyal güvenlik hukuku alanında da evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesinin gözetilmesini zorunlu kıldığı, sigortalının kasten öldürülmesi durumunda, 506 sayılı Kanunun 68'inci maddesinde öncelikle aranan “ölüm aylığına hak kazanma” olgusunun gerçekleşmediği sonucunu ortaya koyduğu, aksine düşüncenin, yasa koyucunun temel kavramlar yönünden sosyal güvenlik kurumları arasında farklılık yaratmak istediği sonucunu ortaya koyacağı ve bu durumda buna ilişkin düzenlemeye yasa metninde açıkça yer verilmiş olması gerektiği belirtilmiş, sonuç olarak, sigortalı eşini kasten öldüren kadının, öldürdüğü kocası üzerinden ölüm aylığına hak kazanamayacağı görüş ve yaklaşımı benimsenerek ilk derece mahkemesinin direnme kararı oyçokluğuyla onanmıştır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10

. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Kabule göre; boşandığı eşiyle, tekrar evlendiği 29.03.2010 tarihinden önce son 4 ay fiilen birlikte yaşadığına ilişkin davacı beyanına göre, bu döneme ilişkin ölüm aylıklarının yersiz ödendiğinin gözardı edilmiş olması, isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17768, Karar No: 2015/17063, Tarih: 01.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/17768 E.  ,  2015/17063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; düzeltilerek onanmasına dair Dairemizin 06.05.2015 gün ve 26713-9405 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Tarafların 09.10.2013 tarihinde kesinleşen ilamla Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşandıkları, müşterek çocuk Muratcan'ın velayetinin davalı-davacı anneye verildiği baba ile her ayın 1. ve 3. Pazar günleri saat 09:00'dan saat 18:00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 09:00'dan 3. günü saat 18:00'a kadar , resmi bayramlarda saat 09:00'dan saat 18:00a kadar, sömestr tatillerinin 1. günü saat 09:00'dan 15. günü saat 18:00'a kadar heryıl 1 Temmuz saat 09:00'dan 30. günü saat 18:00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı-davalı baba kişisel ilişkinin artırılması, davalı-davacı anne ise karşı dava ile sömestr ve yaz tatilinde kurulan kişisel ilişkinin azaltılması talebinde bulunmuştur. Mahkemece babanın davasının kabulüne karar verilerek müşterek çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin artırılarak yeniden düzenlenmesine, davalı-karşı davacı annenin ise davasının reddine karar verilmiştir. Mahkemece verilen bu hüküm davalı-karşı davacı annenin temyizi üzerine Dairemizin 06.05.2015 tarih 2014/26713 esas, 2015/9405 karar sayılı ilamı ile müşterek çocuk ile davacı arasında yaz tatili, yarıyıl tatili, dini bayramlar ile resmi bayramlarda kurulan kişisel ilişki fazla olduğundan bahisle yaz tatili, yarıyıl tatili, dini bayramlardaki kişisel ilişkinin azaltılmasına, resmi bayramlarda kurulan kişisel ilişkinin ise kaldırılmasına karar verilerek düzeltilerek onama kararı verilmiştir. Toplanan delillerden küçük Muratcan 09.06.2007 doğumlu olup anne ile küçüğün Uzunköprü'de baba'nın ise ..."de yaşadığı anlaşılmaktadır. Tarafların boşanma davasına ilişkin dosya incelendiğinde kurulan müşterek çocuk ile davacı-davalı baba arasında sömestr tatilinde kurulan kişisel ilişki süresi uzundur. Bu sebeple davalı-davacı annenin sömestr tatili yönünden açılan karşı davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi doğru olmamış ve mahkemece yeniden düzenlenmesine karar verilen kişisel ilişki, çocuğun yaşı dikkate alınarak haftanın belirli günlerinde kurulan kişisel ilişkinin artırılarak yatılı şekilde düzenlenmesi doğru ise de yarıyıl tatili, yaz tatili ve dini bayramlar yönünden yeniden düzenlenen kişisel ilişki süresi uzun olmuştur. Ayrıca yine resmi bayramlarda kurulan kişisel ilişkinin azaltılması yönünden bir talep olmamasına rağmen Dairemizin düzeltilerek onama kararında resmi bayramlarda kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması da doğru bulunmamıştır.

Ancak bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından bu yönlere ilişkin tarafların karar düzeltme isteklerinin KABULÜNE, Dairemizin 06.05.2015 tarih 2014/26713 esas, 2015/9405 karar sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple tarafların karar düzeltme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440-442. maddeleri gereğince KABULÜNE ve Dairemizin 06.05.2015 gün 2014/26713 esas, 2015/9405 karar sayılı düzeltilerek onama ilamının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme kararının yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA , bozma sebebine göre davacı-karşı davalı kadının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.01.10.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/7264, Karar No: 2015/7893, Tarih: 07.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7264 E.  ,  2015/7893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki pay dağıtım cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, davalı İflas İdaresi tarafından muvakkat dağıtım cetveli düzenlendiğinden ve bu cetvelin kesinleştiğinden bahisle cetvel gereği hak sahiplerine ...1. İcra ve İflas Müdürlüğü'nün 2000/4756 E. sayılı dosyasından dağıtım yapılması istenildiğinden haricen haberdar olduklarını, müvekkili banka lehine ipotekli taşınmazların mütemim cüz ve teferruatlarının satış bedelinin dağıtımı için düzenlenen muvakkat dağıtım pay cetvelinin kesinleşmemesine rağmen dağıtım yapıldığını, pay cetvelinin sıra cetveline aykırı olarak düzenlendiğini, pay cetveliyle dağıtılan paranın tamamının kendilerine ödenmesi gerektiğini, pay cetvelinde yer alan İsa Kayan ve 18 arkadaşı sıra cetvelinde yer almadığından, bu kişilere yer verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, İflas İdaresince düzenlenmiş bulunan muvakkat pay dağıtım cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan müflis şirket iflas idaresi, kesinleşen sıra cetveline göre şikayetçiye herhangi bir meblağın isabet etmediğini, bu durumda 1.sırada yer alan işçilere alacaklarına mahsuben dağıtım yapıldığını, satışı yapılan taşınırların ipotek kapsamı dışında olduğunu, şikayetçi bankanın ipotekli taşınmazı iflasın açılmasından önceki tarihte müflis şirketten satın alarak kendi adına tescil ettirmesine rağmen ipoteği terkin ettirmediğini, dolayısıyla ipoteğin hükmünü kaybettiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, ...Dairesi'nin 23.02.2006 tarih ve 231 E., 1756 K. sayılı; şikayetçi banka vekilinin, bedeli paylaşıma konu taşınırların lehlerine tesis edilen 26.05.1995 tarihli ipoteğin kapsamı içinde olduğu ve bedel üzerinde rüçhan haklarının bulunduğu iddası ile ilgili bir karar verilmemesinin, HUMK'nın 388/son maddesi hükmüne aykırı olduğuna işaret eden bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, şikayetin reddine dair verilen kararın, şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 06.10.2009 tarih 7324 E., 8924 K. sayılı ilamı ile, tarafların delilleri toplanıp değerlendirilerek, gerekirse bilirkişi incelemesi yapılarak, özellikle ipoteğin sona erip ermediği ve bedeli paylaşıma konu taşınırların ipotek kapsamında olup olmadığı üzerinde durularak bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, şikayetçi banka tarafından, iflastan önce 20.11.1998 tarihinde ipotekli taşınmazların makinalar hariç satın alındığı, 28.06.2004 tarihinde ipoteklerin terkin edildiği, böylece yükümlü taşınmazlar üzerindeki gerçek olmayan malik rehninin sona erdiği, şikayetçi bankanın maliki olduğu taşınmazların 30.06.2004 tarihinde ... isimli 3. kişiye satıldığı, aynı gün şikayetçi banka lehine 1. derecede ipotek tesis edildiği, şikayet konusu paylaştırmaya tabi taşınırların satışın yapıldığı 2003 yılına kadar geçen 19 yılda mutat kullanımdan kaynaklanan yıpranmalar değerlendirildiğinde fiilen işe yarayacak durumda olmadıkları ya da mevcut bulunmadıkları, satışı yapılan taşınırların tefferruat niteliğinde olmadığı, alacaklı ve borçlu sıfatı birleşip rehnin ortadan kalktığı, teferruatlar ipotek kapsamında ise bile ipotek kalktığından teferruatlar bakımından da yapılacak birşey kalmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, şikayetçi bankanın ipoteği kapsamında bulunan ve eklenti niteliğindeki taşınırların 03.09.2003 tarihli satışından elde edilen bedelin, pay cetvelinde ipotek hakkına sahip şikayetçiye ayrılmaması nedeniyle şikayete ilişkindir.

26.05.1995 tarihli ipotek senedinde şikayet konusu Akhan köyü 766 parsel ve Kale köyü 23 parselin de aralarında bulunduğu toplam 22 adet taşınmaz ve üzerindeki fabrika binası ile sahası üzerine toplam 3.092.000,00 TL bedelli ipoteğin şikayetçi lehine tesis edildiği anlaşılmaktadır.

26.05.1995 tarihli ipotek senedinde şikayet konusu Akhan köyü 766 parsel ve Kale köyü 23 parselin de aralarında bulunduğu toplam 22 adet taşınmaz ve üzerindeki fabrika binası ile sahası üzerine toplam 3.092.000,00 TL bedelli ipoteğin şikayetçi lehine tesis edildiği anlaşılmaktadır.

TMK'nın 862/1 maddesi, “Rehin, taşınmazı bütünleyici parçaları ve eklentileri ile birlikte yükümlü kılar.” hükmünü, aynı Kanun'un 686/1-2. fıkraları. “Bir şeye ilişkin tasarruflar, aksi belirtilmedikçe onun eklentisini de kapsar. Eklenti, asıl şey malikinin anlaşılabilen arzusuna veya yerel adetlere göre, işlemesi, korunması veya yarar sağlanması için asıl şeye sürekli olarak özgülenen ve kullanılmasında birleştirme, takma veya başka bir biçimde asıl şeye bağlı kılınan taşınır maldır.” hükmünü içermektedir. Teferruat listesi ipotek esas alınarak değil, taşınmaz esas alınarak tapuya tescil edilir. Taşınmazın beyanlar hanesinde kayıtlı bulunan (veya kayıtlı bulunmasa dahi niteliği gereği taşınmazın teferruatı olan menkul) bir teferruat yasanın yukarıda alıntı yapılan hükmü gereğince kendiliğinden taşınmaz üzerinde tesis edilen ipoteğin kapsamına girer. Bu nedenle, dava konusu taşınmazlar üzerinde teferruat şerhi varsa, bu şerh kapsamındaki menkuller (veya teferruat şerhi bulunmasa dahi niteliği gereği taşınmazın teferruatı olan menkul) yasa gereği kendiliğinden şikayetçi banka lehine tesis edilen ipoteğin kapsamına girer. İşbu davanın konusu olan menkullerin, şikayetçi banka lehine tesis olunan söz konusu ipoteklerin kapsamında olup olmadığı (şikayetçi bankanın aynı zamanda ipotekli taşınmazların maliki olması nedeniyle) ...İcra Mahkemesi'nin 11.04.2002 gün 2001/13 E., 2002/551 K. sayılı kararında tartışılmış ve dava konusu menkullerin ipotek kapsamında olduğuna karar verilmiştir. Bu karar, temyiz incelemesi sonucunda ... Hukuk Dairesi'nin 04.07.2002 gün ve 4744 E., 6532 K. sayılı ilamı ile onanmış, aynı Dairenin 19.11.2002 gün ve 8586 E., 9942 K. sayılı ilamı ile karar düzeltme istemi reddedilmiştir.

Buna göre, ipoteğin tesisi sırasında fabrika binası ve sahası üzerindeki eklentilerin ipoteğin kapsamı içinde olduğu, ipotekli taşınmazların eklentileri hariç 20.11.1998 tarihinde şikayetçi banka tarafından satın alındığı ve ana taşınmaz üzerindeki ipoteğin 28.06.2004 tarihinde kaldırılmasının, taşınırlar üzerindeki ipoteği etkilemeyeceği gözetilmelidir.

Bu durumda mahkemenin, şikayetçi bankanın ipotekli taşınmazı satın alırken alacaklı ve borçlu sıfatının birleştiği (818 sayılı BK. madde 116) ve taşınırlar üzerindeki ipoteğin kendiliğinden ortadan kalktığı, satışı yapılan taşınırların teferruat niteliğinde olmadığı gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. 818 sayılı BK'nın 116. maddesinde, taşınmaz rehni istisna olarak sayılmıştır.

Bu durumda mahkemenin, şikayetçi bankanın ipotekli taşınmazı satın alırken alacaklı ve borçlu sıfatının birleştiği (818 sayılı BK. madde 116) ve taşınırlar üzerindeki ipoteğin kendiliğinden ortadan kalktığı, satışı yapılan taşınırların teferruat niteliğinde olmadığı gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. 818 sayılı BK'nın 116. maddesinde, taşınmaz rehni istisna olarak sayılmıştır.

Öte yandan, 03.09.2003 tarihinde, ipoteğin kapsamı içinde kaldığı anlaşılan bir kısım taşınırların satıldığı, sıra cetvelinin kesinleştiği, bu taşınırların bedelinin de dahil olduğu satış bedeli ile ilgili pay cetveli düzenlendiği, bir başka anlatımla bu taşınırların ekonomik bir değeri olduğu anlaşılmış olup, mahkemenin ipoteğin kapsamında bulunan taşınırların fiilen işe yarayacak durumda olmadıkları ya da mevcut bulunmadıkları gerekçesi, varsayıma dayalı ve dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Bedelli paylaşıma konu taşınırların ipotek kapsamında olup olmadığının üzerinde durulması gerektiği bozma ilamında da belirtilmiş olup, bu taşınırların halen mevcut olup olmaması önemli olmayıp, satış tarihi itibariyle sayı, nitelik ve özellikleri ile değerinin belirlenebilir olması yeterlidir. Nitekim, bozma ilamında da

şikayet eden banka vekilince paylaşıma konu satış bedelinin ipotek kapsamında bulunan ve eklenti niteliğinde olan menkullerin satışından elde edilmesi nedeniyle öncelikle ipotek hakkına sahip olan şikayetçi bankaya ödenmesi gerektiğinin iddia edildiği, bu iddiaya ilişkin olarak ... İcra Mahkemesi'nin 2001/13 E. sayılı istihkak davası dosyası, satış şartnamesi, kıymet takdir tutanakları, satış ilanı, ipotek akit tablosunun eklentilere ilişkin listesi gibi delillerin toplanması ve bilirkişi incelemesi yapılmasının talep edildiği belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, müflis şirketin ipotek tesis tarihi itibariyle aktifini ve demirbaşlarını gösterir defter, kayıt ve belgeleri getirtilip bu belgelerden de yararlanılarak, makine mühendisi ve mali müşavirin de içinde bulunduğu bilirkişi kurulu aracılığıyla müflisin muhtelif fabrikalarında bulunan makinelerle ilgili özellikle 23.10.2000 tarihli kıymet takdir raporu, 03.09.2003 tarihinde satıldığı anlaşılan şikayet konusu taşınırlarla ilgili satış ilanları, satış şartnamesi, istihkak dava dosyası, eklenti listesi de incelenerek, .... köyü 766 ve .... köyü 23 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki fabrika binasının eklentisi niteliğindeki makinelerin, bir başka anlatımla ipoteğin kapsamındaki taşınırların sayı, nitelik ve özelliklerinin tespiti ve bunların 03.09.2003 tarihli satıştaki bedellerinin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayanılarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.