muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6296, Karar No: 2012/4166, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6296 E.  ,  2012/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, .davacı, ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı ve davalı Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yerolmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/9087, Karar No: 2013/4838, Tarih: 28.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/9087 E.  ,  2013/4838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Her iki sanık için 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/1, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-...'nin ve mağdur ... Becerikli'nin Vam Mühendislik şirketinde işçi olarak çalıştıkları, olay tarihinde Konya elektik şebekesi işini yaptıkları sırada mağdur ... Becerikli'nin elektrik çarpması sonucu direkten düşerek yaralandığı, şantiye şefi sanık ... ve işçi ... tarafından hasteneye götürüldüğü, sanık ...'in şantiyeye dönüp iş güvenliği ve işçi sağlığı açısından gerekli tedbirleri alması gerekirken hastahanede kaldığı, ...'nin hastaneden döndükten sonra şantiyede çalışmak için diğer bir elektrik direğine çıktığı ve elektrik akımına kapılarak direkten düşerek öldüğü olayda; sanığın ilk olayda ihlal ettiği dikkat ve özen yükümlülüğü ile şantiyeye dönmeyerek hastanede kalması nedeniyle ölüm olayında ihlal ettiği özen ve yükümlülüğün farklı olduğu,ayrıca yaralanma ve ölüm olayı arasında geçen süre dikkate alındığında, sanıkların ayrı ayrı taksirle yaralama ve taksirle öldürme suçlarından sorumlu oldukları gözetilmeksizin, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2 maddesi gereğince hüküm kurulması,

2-Vam Mühendislik şirketinin sahibi ve yetkilisi olan sanık ...'ın iş güvenliği ve işçi sağlığı önlemlerini almak üzere şantiye şefi olarak elektronik mühendisi sanık ...'i atadığı, bu aşamadan sonra sanık ...'ın cezai sorumluluğunun bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık Tarık Budak'ın savunmasının alındığı Diyarbakır 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 21/09/2007 tarihli duruşmasında iddianame okunmadan sanığın sorgusunun yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 147 ve 191. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanıklara verilen uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilirken yasal dayanağı olan 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde 1. bozma yönünden oyçokluğu, 2. bozma yönünden oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/3762, Karar No: 2006/14126, Tarih: 19.09.2006

4. Ceza Dairesi 2005/3762 E., 2006/14126 K.

**4. Ceza Dairesi 2005/3762 E., 2006/14126 K.**

**- GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA

- GÖREVİ SAVSAMAK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; Özel Öğretim Kurumlarından sorumlu İlçe Milli Eğitim Müdür Yardımcısı sanığa ilişkin kamu davasına esas ön inceleme raporu ve soruşturma izninde toplam 44 sınav döneminde sınav tarihinden önce sürücü belgesi harçlarının yatırılmamış olduğunun belirlenmesi, sanığın 20.1.2003 tarihli beyanında "ödeme sıkıntısı çeken kurs yöneticilerinin ricası üzerine sertifikaları onaylayıp verdiğini" belirtmesi ve tanık anlatımlarının da bu hususu doğrular nitelikte bilgiler içermesi karşısında;

492 sayılı Yasanın 118, 127, 128, 213 sayılı yasanın 341/1.maddeleri anlamında sanığın sürücü kursları tarafından ödenmesi gerekin harç yatırılmadan kursiyerlerin "kazandı" belgelerini imzalamak biçimindeki eyleminin kamu zararına yol açıp açmadığı hususunda uzman bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan Hazine vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.9.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23457, Karar No: 2015/35860, Tarih: 16.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/23457 E.  ,  2015/35860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/65175

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2011

NUMARASI : 2011/456 (E) ve 2011/854 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen, tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin, doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık M.. Ş..'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20879, Karar No: 2014/25213, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20879 E.  ,  2014/25213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2012/1273-2013/1152

Dairemizce dosyanın "Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile, genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, M.. B..'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının M.. B..'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için" geri çevrilmesine karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece, geri çevirme kararı üzerine, UYAP üzerinden yapılan incelemede 03.04.2014 tarihinde davalı M.. B..na kararımızda belirtilen hususlarla ilgili müzekkere yazıldığı görülmüş ise de, bu yazının akıbeti hakkında gerek dosyada gerekse UYAP'ta hiçbir bilgi bulunmamaktadır. Mahkemece, müzekkere akıbeti araştırılarak ilgili kurumdan cevap verilmişse cevaba ilişkin yazı ve varsa eklerinin, cevap verilmemişse bu hususta tutulacak tutanağın eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5536, Karar No: 2024/267, Tarih: 17.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5536 E.  ,  2024/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/153 E., 2022/374 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında görülen kadastral parselin ihyası davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili ve davalı İstanbul Okan Üniversitesi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, maliki olduğu 642 sayılı kadastro parselinin imar uygulamasına tabi tutularak kendisine 7139 ada 4 sayılı imar parselinde pay tescil edildiğini, imar işleminin idari yargı yerince iptal edildiğini ileri sürerek, 642 sayılı kadastro parselinin ihyasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkeme 02.04.2013 tarihli kararında, davanın kabulüne karar vermiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi 10.11.2014 tarihli ve 2014/5491 Esas, 2014/12497 Karar sayılı kararında, "...mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi yeterli olmayıp 642 sayılı kadastral parselin paftadaki yeri ile imar paftası çakıştırılmak suretiyle ihyası istenen parselin tedavüllü olan imar parselleri belirlenmemiştir. Buna göre, öncelikle ihyası istenen kadastral parselin çap sınırları içerisinde kalan imar parsellerinin tamamının tespiti ile bu taşınmaz maliklerinin davada yer almalarının sağlanması gerekirken belirtilen hususlar gözetilmeden davanın esasının karara bağlanması doğru görülmemiştir" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kabulüne, 27.06.2022 tarihli tashih şerhi ile davacı ... vekili olarak ...'un eklenmesine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ve davalı İstanbul Okan Üniversitesi vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili; tamamı Hazine adına kayıtlı bulunan 2489 (Eski 642 parsel) parsel üzerinde Okan Üniversitesi Rektörlüğüne ait "... Okan Kongre Merkezi" binası bulunduğundan kamu menfaati gereği tesis edilen hükmün ve Hazine'nin yargı harçlarından sorumlu tutulmasının doğru olmadığını dile getirmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili; tamamı Hazine adına kayıtlı bulunan 2489 (Eski 642 parsel) parsel üzerinde Okan Üniversitesi Rektörlüğüne ait "... Okan Kongre Merkezi" binası bulunduğundan kamu menfaati gereği tesis edilen hükmün ve Hazine'nin yargı harçlarından sorumlu tutulmasının doğru olmadığını dile getirmiştir.

2. Davalı İstanbul Okan Üniversitesi Rektörlüğü vekili; davaya dahil edilen müvekkil üniversitenin dava konusu yerde herhangi bir mülkiyeti bulunmadığını, imar uygulamalarının iptali davasının 2008 yılında açılıp 2010 yılında kesinleştiğini, davalının ise 2005 yılında inşaat ruhsatı alarak inşaata başladığını, davalı lehine tapu maliki Hazine tarafından 2006 yılında 7139 ada 3 parsel üzerinde 30 yıl süreli üst hakkı ve irtifak hakkı tesis edildiğini, bu hakkın da dava konusu 7139 ada 4 parsel ile bir ilgisi olmadığını, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, yargı harçlarından muaf olduklarını dile getirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, imar uygulamasının iptali nedeniyle kadastral parselin ihyası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 20 Şubat 2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7221 sayılı Coğrafi Bilgi Sistemleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 7 nci maddesiyle 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18 inci maddesine eklenen yeni fıkraya göre; 3194 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi kapsamında yapılmış imar uygulamalarının kesinleşmiş mahkeme kararlarıyla iptal edilmesi nedeniyle; davaya konu parselin imar planı kararları ile umumi ve kamu hizmetlerine ayrılan alanlara denk gelmesi veya iptal edilen uygulama ile tahsis ve tescil edilmiş parsellerde hak sahiplerince yapı yapılmış olması ve benzeri hukuki veya fiili imkânsızlıklar nedeniyle geri dönüşüm işlemleri yapılarak uygulama öncesi kök parsellere dönülemeyeceğinin parselasyon planlarını onaylamaya yetkili idarelerin onay merciince tespiti hâlinde, öncelikle davaya konu parselin hak sahiplerinin muvafakati alınmak kaydıyla uygulama sahası içerisinde idarece uygun bir yer tahsis edileceği veya anlaşma olmaması hâlinde davacı hak sahibinin kök parseldeki yeri dikkate alınarak uygulamadaki düzenleme ortaklık payı kesintisi düşüldükten sonraki taşınmazın rayiç bedeli üzerinden değerinin ödeneceği belirtilmiştir.

2. 3194 sayılı Yasa'ya eklenen bu hüküm gereğince dava konusu uyuşmazlığın, idareye başvuru yoluyla çözülmesi gerekmektedir.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 3194 sayılı Yasa'ya eklenen bu hüküm gereğince dava konusu uyuşmazlığın, idareye başvuru yoluyla çözülmesi gerekmektedir.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olaya gelince, dava konusu taşınmaz hakkında yapılan imar uygulaması idare mahkemesi tarafından iptal edilmiştir. Böylece, davacının maliki olduğu kadastral parsel üzerinde imar uygulaması ile oluşan imar parsellerinin dayanağı idari işlemin iptal edilmesi nedeniyle sicil dayanaksız kalmış ve TMK'nın 1025 inci maddesi hükmü uyarınca imar parselleri yolsuz tescil durumuna düşmüşlerdir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; 3194 sayılı Yasa'ya eklenen hüküm uyarınca dava konusu uyuşmazlığın idareye başvuru yoluyla çözümlenmesi gerektiğinden imar parselinin kadastral parsele ihyasına yönelik dava konusu talebin, kanun değişikliği nedeniyle reddine karar verilmesi için yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, kadastral parselin ihyasına yönelik tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki; 20 Şubat 2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 14.02.2020 kabul tarihli 7221 sayılı Coğrafi Bilgi Sistemleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 7 nci maddesiyle,

3194 sayılı Kanunun 18 inci maddesine yirmi birinci fıkrasından sonra gelmek üzere; “Bu madde kapsamında yapılmış olan imar uygulamalarının kesinleşmiş mahkeme kararlarıyla iptal edilmesi nedeniyle; davaya konu parselin imar planı kararları ile umumi ve kamu hizmetlerine ayrılan alanlara denk gelmesi veya iptal edilen uygulama ile tahsis ve tescil edilmiş parsellerde hak sahiplerince yapı yapılmış olması ve benzeri hukuki veya fiili imkânsızlıklar nedeniyle geri dönüşüm işlemleri yapılarak uygulama öncesi kök parsellere dönülemeyeceğinin parselasyon planlarını onaylamaya yetkili idarelerin onay merciince tespiti halinde, öncelikle davaya konu parselin hak sahiplerinin muvafakati alınmak kaydıyla uygulama sahası içerisinde idarece uygun bir yer tahsis edilir veya anlaşma olmaması halinde davacı hak sahibinin kök parseldeki yeri dikkate alınarak uygulamadaki düzenleme ortaklık payı kesintisi düşüldükten sonraki taşınmazın rayiç bedeli üzerinden değeri ödenir” şeklinde fıkra eklenmiştir.

Öncelikle, yeni getirilen bu yasal düzenlemenin eldeki davaya uygulanması gerektiğinde kuşku yoktur. Ne var ki, 3194 sayılı İmar Kanununun 18 inci maddesine eklenen ve yukarıda belirtilen yeni yasa hükmünün 2709 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 6 ncı maddesinde “...Hiçbir kimse veya organ kaynağını Anayasadan almayan bir Devlet yetkisi kullanamaz...”, 10/1 nci maddesinde “Herkes, dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir...”, 10/son fıkrasında “Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar”, 11 nci maddesinde “Anayasa hükümleri, yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını ve diğer kuruluş ve kişileri bağlayan temel hukuk kurallarıdır. / Kanunlar Anayasaya aykırı olamaz”, Temel Haklar ve Ödevler Kısmındaki 12 nci maddesinde “Herkes, kişiliğine bağlı, dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve hürriyetlere sahiptir. / Temel hak ve hürriyetler, kişinin topluma, ailesine ve diğer kişilere karşı ödev ve sorumluluklarını da ihtiva eder”, 13 üncü maddesinde “Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz”, 35 nci maddesinde “Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir. Bu haklar, ancak kamu yararı amacıyla, kanunla sınırlanabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz”, 36 ncı maddesinde “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Hiçbir mahkeme, görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz”, 40/1 nci maddesinde “Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlal edilen herkes, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkanının sağlanmasını isteme hakkına sahiptir”, 46/1 inci maddesinde “Devlet ve kamu tüzel kişileri; kamu yararının gerektirdiği hallerde, gerçek karşılıklarını peşin ödemek şartıyla, özel mülkiyette bulunan taşınmaz malların tamamını veya bir kısmını, kanunla gösterilen esas ve usullere göre, kamulaştırmaya ve bunlar üzerinde idarî irtifaklar kurmaya yetkilidir”, Cumhuriyetin Temel Organlarına ilişkin Üçüncü Kısmın Üçüncü Bölümünde yer alan 138/4 üncü maddesinde de “Yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır; bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez” şeklinde yer alan Anayasa hükümlerine aykırı olduğu düşüncesindeyim.