muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/18979, Karar No: 2006/15798, Tarih: 16.11.2006

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun yorumunun kadını “engelleyici” değil “rahatlatıcı” olarak yapılmasında pozitif ayrımcılığın bile tartışılır olduğu bir dönemde/süreçte “düşünceme göre” zorunluluk vardır.

Aslında Dairem açıkladığım düşüncemi destekler şekilde bir kadının aralarında meydana gelen olaylardan sonra sürekli kalma niyetiyle “ailesinin yanına dönerek” o yer Aile Mahkemesinde boşanma davası açabileceği düşüncesini de sergilememiş değildir;

“..Davacı kadın taraflar arasında meydana gelen olaylardan sonra ...a ‘ailesinin yanına’ dönerek Erzurum Aile Mahkemesinde boşanma davası açmıştır. Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. (TMK.m.19/1) Davacı kadın sürekli kalma niyetiyle ...’a ‘ailesi yanına’ döndüğü ve kendi yerleşim yerinde boşanma davası açtığı gözetilmeden işin esasinin incelenmesi gerekirken, yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.” (Y2HD, 20.04.2006, 21518-5959)

Sonuç olarak; inceleme konusu olan davada davacı “kadın” tarafından “sürekli kalma niyetiyle” oturduğu yer (TMK. m. 19 f. I) (=yerleşim yeri) olan ve bu sebeple davacı kadının yerleşim yeri (TMK. m. 168) olan yerde/doğru yerde boşanma davası açılmıştır.

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun “farklı düşüncesine” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/5693, Karar No: 2019/7219, Tarih: 05.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5693 E.  ,  2019/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine ve asli müdahil Orman Yönetimi temsilcileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacı yönünden tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3.7.2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümleri gözetilmek suretiyle yapılması, adına tescil kararı verilecek kişi yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığının hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulması, tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilerek bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13480, Karar No: 2011/1271, Tarih: 07.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13480 E.  ,  2011/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Edirne 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.07.2009 tarih ve 2008/434 - 2009/257 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının dava dışı Bir Nefes Sağlık Hizmetleri Ltd.Şti.’ndeki hissesinin % 25’ini 500.000,00 TL karşılığında devralmak için 13.10.2008 tarihli hisse devir sözleşmesi imzaladığını, müvekkilinin hisse devri sebebiyle 05.09.2008 tarihinde 250.000,00 TL ve 26.09.2008 tarihinde 150.000,00 TL’nı banka kanalıyla 100.000,00 TL’nı da devir sırasında elden ödediğini, ancak hisse devrinin gerçekleşmediğini, hisse devir bedeli, noter masrafı ve faizinin tahsili için başlatılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek, tavzihle 500.000,00 YTL asıl alacak, 172,32 YTL ihtar masrafı, 3.250,00 YTL noter masrafı, 09.12.2008 tarihinden takip tarihine kadar işlemiş faiz 1.125,00 YTL olmak üzere toplam 504.548,32 YTL için itirazın iptaline ve inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının banka kanalıyla ödediği 400.000 YTL’nın müvekkilinin verdiği paradan ödendiğini, 100.000 YTL’nın de şirket hesabına gönderildiğini, bu paranın şirkete borç olarak gönderilmeyip hisse devri için gönderildiğini, müvekkili ile davacı arasında hastane yapımı konusunda sözleşme yapılıp davacının bu işte müvekkilini büyük zarara uğrattığını, sebepsiz zenginleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, noterde düzenlenen hisse devir sözleşmesinde davalının davacıdan nakden 500.000,00 TL aldığı yazılı bulunmasına rağmen sözleşmedeki davalı ediminin ifa edilmediği, hisse devrine ilişkin sözleşme resmi şekilde yapılıp sahteliği veya geçersizliği davalı tarafça iddia ve ispat edilmediğinden geçerli ve bağlayıcı olduğu, davalının hisse devrine karşılık davacıdan 500.000,00 TL aldığını kabul ve ikrar etmesine rağmen davacının şirket ortaklığına kabul edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile asıl alacağa itirazın iptaline, ihtarname masrafına itirazın iptaline, noter masrafı olarak talep edilen alacağa yönelik itirazın 3.127,50 TL üzerinden kısmen iptaline, işlemiş faize itirazın 1.000,00 TL üzerinden kısmen iptaline, takibin bu miktarlar üzerinden devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 23.147,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8312, Karar No: 2017/12743, Tarih: 14.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/8312 E.  ,  2017/12743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçu bakımından, katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar görmüş bulunan ve şikayetçi olduğunu belirten müştekiye davaya katılmak isteyip istemediği de sorulamamış ise de; 5271 sayılı CMK' nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeye hakkı bulunan müşteki ve vekilinin temyiz dilekçesinden davaya katılma iradesinin bulunduğu anlaşılmakla müştekinin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında suç eşyasını satın alma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

“Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ile vekili ve sanıklar ..., ...'nın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin” çıkartılarak, yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanıklar ..., ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma, sanık ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-“Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanık ...'ın Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 479/ 628 sayılı kararı ile erteli 2 yıl hapis cezasının infaz edilmiş sayıldığı 2 yıllık deneme süresi dikkate alındığında, hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58/6. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık ...'ın Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 479/ 628 sayılı kararı ile erteli 2 yıl hapis cezasının infaz edilmiş sayıldığı 2 yıllık deneme süresi dikkate alındığında, hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58/6. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve vekili ile sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5212, Karar No: 2016/8633, Tarih: 23.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5212 E.  ,  2016/8633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Alman Rant Sigortasına girişli olan 01.07.1990 tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının yurt dışında çalışmaya başladığı 01.07.1990 tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı olduğunun, 01.07.2013 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve aylıklarının üç ayın sonundan itibaren başlamak üzere yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, "Davacının Türkiyedeki ilk sigorta başlangıç tarihinin 01.07.1990 tarihi olduğunun tespitine, davacıya 01.07.2013 tarihinden itibaren yaşlılık sigorta kolundan aylık bağlanması gerektiğinin tespitine, Haziran Temmuz, Ağustos 2013 aylıklarının Eylül 2013 ödeme dönemine ait tarihten sonrası aylıkların ise ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine, aksine kurum işleminin iptaline" karar verilmiştir.

3201 sayılı Kanun’un 6/A-(a) bendine göre bu Kanuna göre değerlendirilen sürelere istinaden aylık tahsisi yapılabilmesi için yurda kesin dönülmüş olması şarttır. Kanun’un 6/B fıkrasının 1. cümlesine göre bu Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışanlar, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. Türkiye'de sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılmasına ilişkin hükümleri uygulanır.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder.

Bu tanımda geçen sosyal sigorta ödeneği deyiminden; çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ikamete dayalı ödenekler, sosyal yardım ödeneği deyiminden ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlaşılmalıdır.

Yurda kesin dönüş, yurt dışında çalışan Türk vatandaşlarının, çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini burada sağlamak üzere Türkiye’ye dönüş yapmalarını ifade eder. Kısaca, “yurt dışı çalışma ilişkisinin ve bu bağlamda sosyal güvenlik kurumlarıyla sigortalı ilişkinin sona ermesi”dir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.10.1997 gün ve 1997/10-588-857 E.K ve 1998/10-645 E. 1999-237 K.)

Yurt dışında işçi sıfatıyla çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkisini bitirmeden geçici sürelerle yurda giriş yapmak ve yabancı ülke sosyal güvenlik kuruluşlarından yardım almak kesin dönüş yapıldığı anlamına gelmez. Sigortalının yaşlılık aylığı talep tarihinde yurt dışında bulunması aylık talep etmesine engel olmadığı gibi yurt dışında bulunmak tek başına yurda kesin dönüş yapılmadığı anlamına gelmez.

Yurt dışında yaşlılık veya maluliyet aylığı bağlanması, çalışma ve sigortalı ilişkisinin sona erdiğini gösterdiğinden kesin dönüşe karinedir. İşçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik ve benzeri çalışmaya veya sigortalılığa dayalı yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı kabul edilmelidir.

İkamet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.

Yukarıda kesin dönüş koşulunun aylık bağlanırken Kurumca, yargılamada ise mahkemece re'sen araştırılması gerekir. 3201 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tarafların beyanlarına bağlı kalınmaksızın, resmi kayıtlar doğrultusunda, resen araştırılarak, irdelenip saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

İkamet şartına bağlı olmayan sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği kesin dönüşe engel değildir.

Yukarıda kesin dönüş koşulunun aylık bağlanırken Kurumca, yargılamada ise mahkemece re'sen araştırılması gerekir. 3201 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca yaşlılık aylığına hak kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, tarafların beyanlarına bağlı kalınmaksızın, resmi kayıtlar doğrultusunda, resen araştırılarak, irdelenip saptanmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda, davacının 07.04.2014 tarihinden itibaren ikamet adresinin Almanya olduğu anlaşılmış olup ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alıp almadığına dair belgeler dosya içinde olmadığı gibi yurda giriş çıkış kayıtlarının da bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.07.2013 tarihi itibariyle yurt dışında çalışma ve aylık durumunu gösteren güncel hizmet belgesi ile ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadığını gösteren belgeleri Sosyal Güvenlik Kurumu aracılığıyla ilgili ülke sosyal güvenlik kurumundan, davacının Mernis ikamet adresini gösteren kayıtları ilgili nüfus müdürlüğünden ve 2013-2014-2015 yıllarında yurda giriş çıkış kayıtlarını da ilgili emniyet müdürlüğünden getirtmek ve sonucuna göre davacının yurda kesin dönüş koşulunu yerine getirip getirmediğini belirleyerek yaşlılık aylığı istemi hakkında bir karar vermekten ibarettir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

M.O
Yargıtay — Esas No: 2016/9128, Karar No: 2016/21234, Tarih: 10.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/9128 E.  ,  2016/21234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık ...'in sorumlu müdür olarak görev yaptığı gazetede, 02.05.2013 tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdur ...'ın fotoğrafının yayımlanması ve kimliğinin açıklanması eylemi nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2013 tarih ve 2013/169 Esas, 2013/257 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve 10.10.2016 tarihinde bozulmasına karar verilen Dairemizin ... Esasında kayıtlı olan dava dosyasının mevcut olması karşında; anılan dosya ile temyize konu dosyanın birleştirilip suç ve iddianame tarihleri dikkate alınarak hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3293, Karar No: 2024/4693, Tarih: 09.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3293 E.  ,  2024/4693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2981 E., 2024/1719 K.

KARAR : Usulden Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 5. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/285 E., 2022/510 K.

İlk Derece Mahkemesince, Adana 5. İcra Dairesi'nin 2019/6451 Esas sayılı takip dosyası ile düzenlenen sıra cetvelinde 1. ve 2. sırada yer verilen icra takip dosyalarından uygulanan ve sıra cetvelinde esas alınan hacizlerin kesinleşmelerinden önce şikayetçinin alacaklı olduğu Mersin 7. İcra Dairesi'nin 2019/12706 Esas sayılı takip dosyasının haczinin bulunduğu, her ne kadar ihtiyati hacizlerin ilk hacze iştirak hakkı olsa da takip dayanaklarının kambiyo senedi olması nedeni ile iştirakin de mümkün olmadığı, icra mahkemesince sıra cetvelinin düzenlenmesine de imkan bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin kısmen kabulü ile Adana 5. İcra Dairesi' nin 2019/6451 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 17/05/2022 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından kararın kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında karar verilmesine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde şikayet olunan Türk Ekonomi Bankası A.Ş. vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen ve miktar ve değeri 378.290,00-Türk Lirasını aşmayan kararlara karşı temyiz kanun yolu kapalı olduğundan ve somut olayda dosya içeriğine göre, sıra cetveli düzenlenen Adana 5. İcra Dairesi' nin 2019/6451 Esas sayılı icra dosyasına gönderilen meblağ 309.832,89-Türk Lirası olduğundan şikayet olunan Türk Ekonomi Bankası A.Ş. vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayet olunan Türk Ekonomi Bankası A.Ş. vekilinin temyiz isteminin kararının miktar itibariyle kesin olması nedeniyle REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde şikayet olunan Türk Ekonomi Bankasına iadesine, 09.12.2024 oy birliği ile kesin olarak karar verildi.