muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2711, Karar No: 2017/1337, Tarih: 07.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2711 E.  ,  2017/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2015 tarih ve 2013/89-2015/570 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı .... A.Ş. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.03.2017 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalılardan ... Yatırım ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin desteği ...'ın 09/11/2012 tarihinde davalı ... A.Ş. firmasına ait tüpten çıkan gaz ile zehirlendiğini ve vefat ettiğini, olayın şofben baca çıkışının bulunmamasından kaynaklandığını, müvekkillerinin geçimi ile müteveffanın ilgilendiğini, bayinin tüpü cihaza bağlamaya geldiğinde bu durumu görmüş olmasına rağmen gerekli uyarıları yapmadığını ve gerekli önlemleri almadığını, davalı ... A.Ş.'nin bayi üzerinde eğitim, denetim ve gözetim ödevi yükümlülüğünün bulunmasına rağmen bunları gerçekleştirmediğinden kusursuz sorumlu olduğunu, davalı ... A.Ş.'nin ise davalı ... A.Ş.'nin sigortacısı olduğundan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 1.000,00 TL (belirsiz alacak) destekten yoksun kalma, 1.000,00 TL hastane masrafları ve cenaze gideri olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan, toplam 90.000,00 TL manevi tazmitanı davalı ...den tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, müteveffanın şofbenden çıkan karbonmonoksit zehirlenmesi nedeniyle vefat ettiğini, ölümün LPG kaynaklı olmadığını,müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, olayın şofben baca bağlantısının olmamasına bağlı karbonmonoksit zehirlenmesinden kaynaklandığını, bu nedenle teminat dışı kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, müteveffanın şofbenden çıkan karbonmonoksit zehirlenmesi nedeniyle vefat ettiğini, ölümün LPG kaynaklı olmadığını,müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, olayın şofben baca bağlantısının olmamasına bağlı karbonmonoksit zehirlenmesinden kaynaklandığını, bu nedenle teminat dışı kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı .... A.Ş. ve dava dışı bayisinin 5307 sayılı Kanunun 8. maddesinin 6. bendi uyarınca, 12 kg'lık LPG tüpünü kullanıcıya ulaştırdığında LPG tüpü kullanılabilecek ortam ve cihazlar ile cihazların baca bağlantılarını ve kullanılabilecek ortamın fiziki yapısını görmeden, gördüyse dahi kullanıcıyı uyarmaması, bahse konu mahalle baca bağlantısız bir şekilde tüp kullanılabilmesine imkan sağlaması, davalı dağıtım şirketince bayisine gerekli ve yeterli eğitim verilmemiş olmasının yanı sıra zorunlu olmamasına rağmen tüm kullanıcılarının eğitimi içinde çaba sarf edilmemiş olması nedeniyle % 25 oranında kusurlu olduğu, şofben bağlantısının baca çıkışı olmadan banyo içerisine atık gaz bırakacak şekilde yapılmasından ötürü dava dışı şofben montajı yapan kişi veya servisin % 50 oranında ve müteveffanın da % 25 oranında kusurlu olduğu, müteveffanın davacılara sürekli bir desteğinin mevcut olduğu, davalı ... şirketi yönünden davacıların desteğinin karbonmonoksit zehirlenmesi sonucu öldüğü, Tüpgaz Zorunlu Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın 1. maddesine göre olayın sigorta teminatı kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ... şirketi yönünden davanın reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davacı ... yönünden 2.734,61 TL, davacı ... yönünden 11.172,83 TL ve davacı ... yönünden 11.172,83 TL maddi tazminat ile 175,00 TL cenaze giderinin ve davacılar ... yönünden 15.000 TL, ... yönünden 5.000 TL, ... yönünden 5.000 TL manevi tazminatın olay itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ... Ticaret A.Ş.'den tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Ticaret A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı .... A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.004,43 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı .... A.Ş'den alınmasına, 07/03/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Kusur yönünden düzenlenen 02.05.2014 günlü raporda davalı ...nin olayın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı bildirilmiş,

(M)

KARŞI OY

Kusur yönünden düzenlenen 02.05.2014 günlü raporda davalı ...nin olayın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı bildirilmiş,

İtiraz üzerine alınan 23.01.2015 günlü raporda da adı geçen davalının kusurunun olmadığı mütalaa edilmiş,

Bu rapora da vaki itiraz üzerine alınan 21.05.2015 günlü raporda ise davalı ...nin ".... ortamın fiziki yapısı görülmeden, kullanıcı uyarılmadan, bahse konu mahalle baca bağlantısız bir şekilde tüp kullanılabilmesine imkan sağlandığından, davalı dağıtım şirketince bayisine gerekli ve yeterli eğitim verilmemiş olmasının yanı sıra zorunlu olmamasına rağmen tüm kullanıcıların eğitimi için çaba sarf edilmemiş olması nedeniyle % 25 oranında kusurlu olduğu beyan edilmiştir.

Mahkemece 21.05.2015 günlü rapor, hükme esas alınarak davalı ...nin sorumluluğuna hükmedilmiştir.

Oysa davalı ...Ş. vekili tarafından sunulan 25.02.2014 günlü cevap dilekçesi ekinde, bayii ve çalışanlarının Tüplü LPG Dağıtımı konusunda düzenlenen kursa katıldıkları ve LPG Dağıtım personeli olmaya hak kazandıklarına ilişkin sertifikalar sunulmuş,

Davalı ... A.Ş. tanıkları ... ve ... yeminli anlatımlarında, davacılara ait şofbene tüp takmadıklarını, tüpün evin girişindeki mutfakta bulunan ocağa takıldığını beyan etmişlerdir.

Nihai tüketicilerin, dağıtım şirketince eğitimi konusunda ise yasal hiçbir düzenleme bulunmadığı gibi, dağıtım şirketlerinden böyle bir yükümlülük beklemek hayatın olağan akışına da aykırıdır.

Tüpün banyodaki şofbene, davalı dağıtıcının bayii tarafından bağlandığı hususu davacılar vekilince hiçbir şekilde iddia edilmediği gibi ispat da edilmiş değildir.

Hükme esas alınan 21.05.2015 günlü raporda davalı ...nin sorumluluğuna esas alınan açıklamalar dosya içeriği ile örtüşmeyen, ispatlanamayan, soyut nitelikte açıklamalar olup 21.05.2015 günlü raporun, 02.05.2014 ve 23.01.2015 günlü raporlara rağmen hükme esas alınması usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç olarak, banyodaki şofbene tüpgazın davalı ...nin bayii ve yetkilileri tarafından bağlandığı, desteğin ölümünde adı geçen davalının kusur ve ihmalinin bulunduğu dosya içeriği ile ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2006/9325, Karar No: 2006/9546, Tarih: 27.11.2006

5. Ceza Dairesi 2006/9325 E., 2006/9546 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/9325 E., 2006/9546 K.**

**- MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİ

- SUÇTA TEKERRÜR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... "KANUN NO" - "R.G.NO" - "YAYIM TARİHİ"

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 318 ]

**"İçtihat Metni"**

Zorla fuhuş yaptırmak suçundan sanık C…

….'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 6.4.2006 gün ve 2005/303 Esas, 2006/58 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi.

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

5237 Sayılı TCK.nun 5377 sayılı Yasayla değişik 7/3. maddesinin "hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin diğer hükümler derhal uygulanır" hükmü karşısında ve Ceza Genel Kurulunun 2006/9-52 Esas, 2006/96 sayılı kararında da belirtildiği gibi 1.6.2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili tekerrür hususunda lehe hükmün aynı maddenin 1 ve 2. fıkralarındaki düzenlemelere göre belirlenmesi gerektiği, 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesi uyarınca mükerrirlerin koşullu salıverilmeleri için infaz kurumunda geçirecekleri sürenin fazlalığı nedeniyle sanık hakkında aynı yasanın 58. maddesi uyarınca "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesinin aleyhe sonuç doğurduğu ve anılan düzenlemelere uygun düşmediğinden uygulanamıyacağının nazara alınmaması,

Kanuna aykırı sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sanık hakkında verilen "hapis cezasının 5237 Sayılı Yasanın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin kanunda gösterilen şekilde uygulanmasına" dair bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4466, Karar No: 2019/6487, Tarih: 11.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4466 E.  ,  2019/6487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemes

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmazların bulunduğu yerde imar uygulamasının yapılıp yapılmadığı, yapıldıysa ne zaman yapıldığı, çekişmeli taşınmazın imar planı kapsamına alınıp alınmadığı, imarın kesinleştiği tarih ilgili belediyenin imar müdürlüğünden sorulup saptanarak, buna ilişkin tüm belgelerin getirtilmesi,

2) 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, asıl dosya kapsamında adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları varsa satın alınan kişiler yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilmesi, alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7758, Karar No: 2023/7584, Tarih: 19.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7758 E.  ,  2023/7584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/23 E., 2020/168 K.

HÜKÜM : Ret

Temyiz istemi, davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik 09.11.2022 tarihli ek karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre, davacıya temyiz masraflarının tamamlatılması amacıyla gönderilen 03.03.2022 tarihli muhtıranın 01.06.2022 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, davacının verilen 1 haftalık kesin süre içerisinde temyiz giderlerini yatırmaması üzerine Mahkemece 30.06.2022 tarihli ek kararla davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği, anılan ek kararın davacıya 21.07.2022 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen davacının ek kararı temyiz etmediği, davacının bilahare 03.11.2022 havale tarihli dilekçesiyle ek karardan haberdar olmadığını, evde bulunmadığı sırada yapılan tebligatın usulsüz olduğunu belirterek dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesini talep ettiği, bunun üzerine Mahkemece 09.11.2022 tarihli ek kararla, yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu, davacıya gönderilen tebligatların davacının dosyada belirttiği adresine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği gerekçesiyle davacının 03.11.2022 havale tarihli dilekçesinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dilekçenin reddine ilişkin Mahkemece verilen 09.11.2022 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Keçiborlu Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1948, Karar No: 2011/5156, Tarih: 17.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1948 E.  ,  2011/5156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 459/2-son, 59/2; 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriği ve oluşa göre sanığın asli ve tam kusurlu kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde 3/8 oranında kusurlu kabul edilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamış, aynı nevi olan cezaların içtimaı sırasında kanun maddesinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiş, suç tarihi itibariyle adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi ile belirlenen 450 TL’yi geçemeyeceğinin gözetilmemesi; TCK'nın 59. maddesinin uygulanması sırasında cezanın 1 gün eksik tayin edilmesine bağlı olarak sonuç ceza doğru olduğundan ve lehe yasa değerlendirmesi usulüne uygun yapılmamışsa da hükmolunan hürriyeti bağlayıcı ceza adli para cezasına çevrilip ertelenmiş olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, keşif yapılmamasına, kusur durumuna, katılanın ayağının kaza sonucu kırılmadığına ve hakkında 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18928, Karar No: 2010/1223, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18928 E.  ,  2010/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10052, Karar No: 2025/2991, Tarih: 17.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2021/10052 E.  ,  2025/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/121 E., 2016/152 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "02.06.2014 " yerine "01.01.2014" olarak gösterilmesi,

2. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkânının

bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira 5271 sayılı CMK'nın 139/4. maddesine göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine 5271 sayılı CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir kararın bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve aynı Kanun'un 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri, fotoğraflar ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. 5271 sayılı CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla;

a. Olay tutanaklarında belirtilen gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2014 tarihli ve 2014/734 D. İş sayılı kararının dosya içerisinde bulundurulmaması,

b. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise 5271 sayılı CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise 5271 sayılı CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c. Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Kabule göre;

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan üç aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkûmiyeti bulunmayan sanığın suç tarihindeki yaşı ve hükmedilen ceza miktarına göre hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51.

maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname'ye uygun olarak, hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.03.2025 tarihinde, oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/158, Karar No: 2018/1237, Tarih: 12.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/158 E.  ,  2018/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : . Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından 25.08.2015 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 17.02.2017 tarihli hükmün ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin kısmen kabulüyle yerel mahkeme kararının düzeltilerek kaldırılmasına dair verilen kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesince 12.07.2017 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz talebinin reddine dair ek kararın bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

-K A R A R-

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, HMK'nun 362/1-6 maddesinde belirtildiği gibi 4. maddede gösterilen davalar ile özel kanunlarda SHM'nin görevine girdiği belirtilen davalar ile ilgili kararlar yönünden temyiz yolu kapalı olduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 12.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.