muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10427, Karar No: 2015/31063, Tarih: 11.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/10427 E.  ,  2015/31063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/102667

MAHKEMESİ : İskilip(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2011

NUMARASI : 2011/156 (E) ve 2011/374 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle temyiz süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, müştekiye söylediği "bundan sonra ya sen benim anamı s......sin, ya da ben sizin ananızı alayınızın anasını s......m" biçimindeki sözlerin, TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan, müştekinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik tehdit niteliğinde olduğu ve bu suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı, gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçe ve hatalı nitelendirme ile eylemin sair tehdit suçunu oluşturduğu kabul edilerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/05/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Dairemizin 28/05/2015 tarih ve 2015/10427 Esas, 2015/31063 sayılı İskilip Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27/10/2011 tarih ve 2011/156 Esas ve 2011/374 Karar sayılı hükmünün BOZULMASI' na dair kararına, yerel Mahkemece kurulan hükmün usul ve yasalara uygun olduğu düşüncesiyle ve ONANMASI kanaatinde olduğum için karşı oy kullanmış bulunmaktam. Şöyle ki:

Temyize konu sanık İ.. İ..'e yüklenen suça ilişkin iddia ve oluş itibarıyle, sanığın olay günü 0532 712 7023 nolu cep telefonundan, müştekinin kullandığı ... numaralı cep telefonuna gönderdiği mesajla, "bundan sonra ya sen benim anamı s..ersin, ya da ben sizin ananızı alayınızın anasını s..ecem lan nerdesiniz lan ben geldim erkek yok mu lan içinizde" diyerek hakaret ve sair tehdit ettiğinden bahisle kamu davası açılmıştır.

Yerel mahkemece yapılan yargılama sırasında, 26/10/2011 havale tarihli dilekçeyle müşteki şikayetinden vazgeçmiştir. (Her ne kadar sanığa vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmamış ise de, sanığa yokluğunda verilen düşme kararı tebliğ edilmiş, hükmü temyiz etmediği için de, vazeçmeyi zımnen kabul ettiği tarafımızca düşünülmüştür.) Yerel mahkeme tüm çabalarına rağmen sanığın savunmasını alamamış ve müştekinin davadan vazgeçmesi üzerine, TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca hakaret ve sair tehdit suçlarından kamu davalarının DÜŞÜRÜLMESİNE karar vermiştir.

Dairemizin sayın çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf, sanığın mesajlarının TCK'nın 125/1 ve 106/1. maddesinin 2. cümlesindeki suçlar mı, yoksa bu fiillerin tümüyle 106/1. maddesinin 1. cümlesindeki suçu mu oluşturduğuna ilişkindir.

Bilindiği üzere hakaret suçları, "bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek şekilde somut bir fiil veya olgu isnat etmekle ya da sövme suretiyle yine kişinine onur, şeref ve saygınlığına saldırı" halinde oluşmaktadır. "Bir kişiye ya da yakınına hayatı, vücudu veya cinsel dokunulmazlığına saldıracağından bahisle" eylemin işlenmesi halinde TCK'nın 106/1. madde ve fıkrasının 1. cümlesindeki tehdit; malvarlığı itibariyle bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle fiilin gerçekleştirilmesi halinde de, maddenin aynı fıkrasının 2. cümlesindeki sair tehdit suçu söz konusudur. Dava konusu olayımızda sanığın, "bundan sonra ya sen benim anamı s..ersin, ya da ben sizin ananızı alayınızın anasını s..ecem lan nerdesiniz lan" ve "ben geldim erkek yok mu lan içinizde" şeklindeki sözlerden ilki, kanunda tanımlandığı şekliyle "sövme/hakaret"; ikincisi ise, "sair tehdit" niteliğindedir ve bu sözler, halkın genel algısı itibariyle de "hakaret" ile birlikte, "meydan okuma" diyebileceğimiz "sair tehdit" tarzında kabul edilmektedir. Bunun içindir ki, bize göre isabetli olarak; şikayete tabi bu suçlardan dolayı yerel mahkemece şikayet yokluğu nedeniyle DÜŞME kararları verilmiştir.

Suça konu sözlerin cinsel dokunulmazlığa yönelik tehdit suçunu oluşturabilmesi için, sanıkta ileri sürülen saldırıyı gerçekleştirebilecek irade, güç ve somut bulgu söz konusu olmalıdır. Bir başka deyişle, cinsel dokunulmazlığa yönelik tehdit eylemine ilişkin ciddi bir korkutuculuk özelliği taşıması, muhatabın ilk anda buna dair algısının oluşmasının yanında, failin de bu yönde bir iradesinin ortaya çıkması gerekmektedir. Mesela sanığın "ben senin ananı veya kızını bağa-bahçeye ya da çarşıya giderken/tenhada görürsem yapacağımı bilirim" şeklindeki sözlerinde, kelimelerin yalın anlamları itibariyle baktığımızda"cinsel dokunulmazlığa yönelik tehdit" yer almamasına karşın; bu sözlerin, söyleniş biçimi, mağdurda ilk anda oluşan algı ve genel kanaat itibariyle "cinsel dokunulmazlığa yönelik tehdit" olarak kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Görülüyor ki, failin mağdurun ya da bir yakınının cinsel dokunulmazlığının tehlikeye uğratılacağı yönünde bir iradesinin ortaya çıkması gerekmektedir.Gerçekten de, TCK'nın 106. madde gerekçesinin dördüncü paragrafında değinildiği gibi; "Tehdidin özelliği, kötülüğün gerçekleşip gerçekleşmyeceğinin, tehdit edenin iradesine bağlı olmasıdır. Tehdit konusu kötülüğün gerçekleşip gerçekleşmemesi, gerçekten veya en azından görünüş itibarıyla failin takdirine bağlıdır." Şimdi burada sanığın, "ben sizin ananızı alayınızın anasını s..ecem lan nerdesiniz lan" sözlerinde sanığın nasıl bir iradesi, gücü ve iktidarı var ki, mağdurun adeta sülalesine cinsel saldırı gerçekleştireceğinden bahsediyor?!. Bu şekildeki kabul; sanığın kastı, oluş ve dosya kapsamına uymamaktadır. Yerel mahkemece eylemlerin hakaret ve sair tehdit olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ayrıca, her geleceğe dönük ya da geniş zaman kipinde sarfedilen sin-kaflı sövme/hakaret niteliğindeki sözlerin hepsinin tehdit olarak kabulü gibi yanlış bir uygulamaya yol açmış ve hakaret suçlarının uygulama alanını daraltmış, tehdit suçunun da uygulama alanını anlamsız bir biçimde genişletmiş oluruz.

Yukarıda açıklandığı üzere, yerel mahkeme kararının ONANMASI gerektiğinden, sayın çoğunluğun hükmün BOZULMASI doğrultusundaki görüşüne iştirak edemiyorum.

KARŞI OY:

Sanığın, müştekiden haklı bir alacağını almak için defalarca telefonla aradığı halde müştekinin ödeme sıkıntısı bulunduğundan ödeme yapamadığı, bir defasında da müştekinin ödeme yapacağını zannederek şehirlerarası seyahat yapmak zorunda kalan şüphelinin, telefonlarına da çıkmayan müştekiye kızgınlıkla gönderdiği telefon kısa mesajında iddianamede de açıklandığı üzere "bundan sonra ya sen benim anamı s...kersin ya da ben sizin ananızı, alayınızın anasını s...ecem lan nerdesiniz lan ben geldim erkek yokmu lan içinizde..." ibareleri ile müştekiye söverek tehdit ettiği anlaşılmıştır. Yerel Mahkeme şikayetten vazgeçme nedeniyle hakaret suçundan ve sair tehdit suçundan her iki davanın düşmesine karar vermiştir.

Sayın çoğunluk ile muhalif kaldığımız üzere ".....lan nerdesiniz lan ben geldim erkek yok mu lan içinizde..." sözleriyle sanığın muhatabını aşağıladığı gibi kavgaya çağrı yaptığını düşünmekteyiz.Her ne kadar müştekinin vücut dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceği iddiasıyla eylemin TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında kalacağı düşünülebilirse de, sanığın aynı mesaj metninin baş kısmında "bundan sonra ya sen benim anamı s...ersin ya da ben sizin ananızı, alayınızın anasını s..ecem" sözlerini, sonraki ibarelerle birlikte değerlendirdiğimizde sanığın bir olay çıkaracağından bahisle muhatabını tehdit ettiği belirlenebiliyorsa da, bu olayın niteliği ve vehameti belli değildir.

Yani sanık döverim, öldürürüm dememiş, bilakis bu hususta "ya siz benim, ya da ben sizin..." şeklinde belirtmekte olduğu olayın mağduru da olabileceğini bildirmektedir. Amacı ve kastı alacağını baskı kurarak almaktır. Amaç ve saik hukuken korunabilecek bir hususa ilişkindir. Sadece iletişim kanallarının müşteki tarafından kapatılması üzerine kızgınlıkla gönderilen telefon mesajında muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte cinsellik içeren sövgü ile saldırıda bulunmaktadır. Somut olaya göre mesaj içeriğinde zikredilen cinsel içerikli sözler bir tehdit kelimesi sayılamaz. Sokaktaki insanlar arasında kabul edilen, bilinen ve herkes tarafından kabul edilebileceği gibi, sinkaflı sözler çoğu zaman dil ve ifade alışkanlığı olarak kullanılmakta, bazen şaka, bazen de hakaret veya tehdit unsuru olarak kullanılmaktadır. Dolayısıyla tüm olaylarda sinkaflı sözlerin tehdit teşkil etmesi mümkün değildir.

Somut olayda sanığın kastı hakaret (sövme) ve sair tehdite yöneliktir. Öldürmekle veya yaralamakla tehdit ettiğine dair her türlü şüpheden uzak bir kanaate ulaşamayan yerel mahkemenin hakaret ve sair tehtidin varlığını kabul ederek şikayet yokluğu nedeniyle her iki davanın düşünülmesine karar vermesinde hukuken bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yerel Mahkeme kararı usul ve Yasaya uygun olduğundan, sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum. Bu nedenle çoğunluğun bozma düşüncesine muhalif kalınmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/26054, Karar No: 2014/2774, Tarih: 11.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26054 E.  ,  2014/2774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerger Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/84-2013/85

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16254, Karar No: 2018/16492, Tarih: 04.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/16254 E.  ,  2018/16492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de; sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu TCK'nın 86/1. maddesine uyan suç hükümden önce uzlaştırma kapsamında ise de; 6763 sayılı Kanun'la uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin değişiklik karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5843, Karar No: 2016/13401, Tarih: 14.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/5843 E.  ,  2016/13401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.49 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12993, Karar No: 2013/17492, Tarih: 09.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12993 E.  ,  2013/17492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı ...ın kayden maliki olduğu ... Köyü 259 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında baba adının sehven yazılmadığını ileri sürerek, ... olan baba adının malik hanesine yazılması suretiyle kaydın düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

İlgili Tapu Müdürlüğü, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/5813, Karar No: 2005/8367, Tarih: 20.09.2005

11. Hukuk Dairesi 2005/5813 E., 2005/8367 K.

**11. Hukuk Dairesi 2005/5813 E., 2005/8367 K.**

**- BÖLÜNEBİLİR HESAP

- MÜŞTEREK HESAP**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 148 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (Ankara Asliye Birinci Ticaret Mah-kemesi)nce verilen 20.2.2004 tarih ve 2001/896-2004/45 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı bankanın Ankara Şubesi'nde müvekkiline ait mevduat hesabı bulunduğunu, daha önceden tanıdıkları şube müdürünün öneri ve telkinleri sonucu davacılar adına hazine bonosu alınması amacıyla davacı Şemsettin'in boş bir kağıdı imzalayarak banka müdürüne verdiğini, hazine bonosunun alınamadığını belirten şube müdürünün "imzalı boş kağıdı yırttığını" belirterek davacı Şemsettin önünde bu kağıtları attığını, daha sonra hesabını kontrol eden davacının, hesaptaki paralara 18.4.2001 tarihli mevduat rehni ile T........Inş. Taah. Ltd. Şti.nin borçlarına mahsuben el konulduğunun öğrenildiğini, davalı bankanın hile ile elde olunan boş imzalı kağıdın usulsüz olarak mevduat rehnine dönüştürülmesiyle, davacıların hesabında bulunan 325.000.000.000 TL.na dava dışı şirketin borçlarına mahsuben el konulduğunu, ayrıca mevduat rehninde sadece davacı Şemsettin imzası olup, diğerlerinin imzası olmadığından geçerli olmadığını ileri sürerek şimdilik 325.000.000.000 TL.nin 18.4.2001 tarihinden itibaren %152 faiziyle birlikte, olmadığı takdirde hesabın müşterek hesap olduğu dikkate alınarak davacı Şemsettin dışında kalan diğer davacıların hisselerine düşen 260.000.000.000 TL.nin 18.4.2001 tarihinden itibaren %152 faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı TMSF vekili, aleyhinde açılan davalarda idari yargının görevli olduğunu, S.........A.Ş.nin halen tüzel kişiliği devam ettiğinden müvekkilinehusumet yöneltilmeyeceğim savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı S..........A.Ş. vekili, davacılar adına açılan müşterek hesabın açılışında davacı Şemsettin tarafından imzalanan "Cari Hesap ve Bankacılık Hizmetleri Genel Sözleşmesi'ne göre, hesap sahiplerinin her birinin tek başına tasarrufta bulunma yetkileri olduğunu, Şemsettin tarafından açtırılan müşterek hesabın teselsüllü müşterek hesap olup, Şemsettin'in tek başına yaptığı tasarrufun yasal olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı S..........A.Ş. vekili, davacılar adına açılan müşterek hesabın açılışında davacı Şemsettin tarafından imzalanan "Cari Hesap ve Bankacılık Hizmetleri Genel Sözleşmesi'ne göre, hesap sahiplerinin her birinin tek başına tasarrufta bulunma yetkileri olduğunu, Şemsettin tarafından açtırılan müşterek hesabın teselsüllü müşterek hesap olup, Şemsettin'in tek başına yaptığı tasarrufun yasal olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, mevduat rehni verilmesiyle ilgili belgenin hile ile alındığı, üzerinin anlaşmaya aykırı doldurulduğu konusunda ve Şemsettin'in temyiz kudretinden yoksun olduğu konusunda herhangi bir delil elde edilemediği, dava konusu hesabın müşterek hesap olduğunda bir ihtilaf bulunmadığı, her ne kadar sözleşmede sadece Şemsettin'in imzası mevcut ise de, aile reisi olan Şemsettin'in eşi ve çocuklarını da dahil ederek müşterek bir hesap açtığı ancak eşi ve çocuklarının temsili için banka tarafından vekaletname istendiği ve vekaletnamenin de gönderildiği, bu durumda diğer davacıların, Şemsettin'in açmış olduğu hesap ile ilgili işlemlere icazet verdiklerini kabul etmek gerektiği, diğer davacıların müşterek imza ile paralarını çekilebileceği, yada hesap üzerinde tasarruf edilebileceği konusunda bankaya herhangi bir talimat vermedikleri, bu durumda taraflardan her birinin hesapta tasarruf ederken payına göre kendi adına, payından fazlası için diğer hesap sahibinin vekili olarak hareket ettiğinin kabulünün zorunlu olduğu, davacılardan Şemsettin'in mevduat rehni verdiği ve sözleşmenin 1-5. maddesine göre de tek başına hareket etme imkanına sahip olmasına göre, davacıların davalılardan bir talepte bulunamayacağı, davalı TMSF'na husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp,değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 18.4.2001 tarihli mevduat rehni belgesinin davacı ölü Şemsettin'in hile sonucu imzaladığı iddiasını kanıtlamaya elverişli delil bulunmadığının anlaşılmış olmasına göre, ölü Şemsettin'in payına isabet eden ve mirasçıları olan diğer davacılara intikal eden miktara ve davalı TMSF hakkındaki hükme ilişkin davacılar vekilinin temyiz itirazının reddi ile bu yöne ilişkin hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davacılar Yasemin, M.Hakan, Edibe ve Şehnaz'ın kendi payına ilişkin temyizine gelince; Şemsettin tarafından 14.3.2001 tarihinde Yasemin, M.Hakan, Şemsettin, Edibe ve Şehnaz adına hesap açılması istenilmiş ve böylece dava konusu müşterek hesap beş kişi adına açılmıştır.