muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3101, Karar No: 2015/17413, Tarih: 25.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/3101 E.  ,  2015/17413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/180154

MAHKEMESİ : Bulanık(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2011/142 (E) ve 2014/54 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası yerine adli para cezası tercih edilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. ve 86/3-a-son maddelerinin tatbiki ile tayin olunan 225 gün adli para cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca altıda bir oranında indirim yapıldığında 187 gün adli para cezasına hükmolunması gerekirken hesap hatası yapılarak 188 gün adli para cezasına hükmolunması ve sonuç cezanın 3.740 TL. adli para cezası yerine 3.760 TL. adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2) Sanığın sarfına sebebiyet verdiği yargılama gideri miktarının, 6183 sayılı Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken sınırlar içinde kalması nedeniyle, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken sanığa yükletilmesine karar verilmek suretiyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin tatbikine ilişkin kısmındaki "188 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, sanık hakkındaki gün karşılığı adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin kısmındaki "3.760 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "3.740 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, yine hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin kısmının karar metninden çıkarılarak yerine "Sanığın yargılanması için yapılan 3 adet davetiye giderinden ibaret toplam 19,00 TL. yargılama giderinin, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesi uyarınca hazine üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1750, Karar No: 2016/1899, Tarih: 17.06.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/1750 E.  ,  2016/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 22/04/2015

Hüküm : A)Sanıklar M.. M..ve S.. hakkında: Mahkûmiyet

B)Sanıklar D.. ve O.. hakkında: Beraat

Temyiz Edenler : 1-Cumhuriyet savcısı (sanıklar D.. ve O.. aleyhine)

2-Sanıklar M.., M..ve S.. ile müdafileri

3-Resen (sanıklar M.. M..ve S..hakkındaki hükümler yönünden)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A)Sanıklar D.. ve O..hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesi:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanık M.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde bulunmayan sanığın savunmasının aksine, diğer sanıkların suçuna iştirak ettiğine veya ele geçen uyuşturucu maddeyle ilgisi olduğuna ilişkin, diğer sanıkların soyut beyanları dışında, kuşkuyu aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, resen de temyize tabi olan hükmün BOZULMASINA; bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde serbest bırakılmasının sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına,

C)Sanıklar S.. ve M..hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık M... hakkındaki bozma nedenine göre, koşulları bulunmadığı halde sanıklar hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan verilen cezanın, TCK'nın 188. maddesinin 5. fıkrası uyarınca artırılması,

Yasaya aykırı, sanıkların ve müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, resen de temyize tabi olan hükümlerin BOZULMASINA,

17.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15532, Karar No: 2014/17340, Tarih: 16.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/15532 E.  ,  2014/17340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2011/248-2012/709

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı iş sözleşmesinin haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarfça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Somut olayda davalı tarafından davacının 29.06.2004-20.06.2006 tarihlerinde T. Uluslararsı Nakliyet bünyesinde çalıştığı döneme ilişkin davalı şirket adıyla düzenlenmiş ödeme belgeleri dosyaya sunulmuştur. Bu ödeme belgeleri dikkate alınmalı, davacı tarafa hangi dönem ücreti alamadığı açıklatılmalıdır. Bu hususa dikkat edilmeden karar verilmiş olması hatalıdır.

3- Davacı işçi tarafından ücretlerin ödenmemesi sebebiyle 4857 sayılı 24-II. maddesi uyarınca iş sözleşmesini haklı sebeple feshedildiği iddia edilmiş olup, mahkemece feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı, davacının 21.01.2008 tarihli el yazısı ile yazılmış istifa dilekçesine kıymet verilip verilmeyeceği, ödenmediği iddia edilen ücret ve genel tatil alacaklarının ilgili oldukları dönemde değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken bu hususlar tartışılmadan karar verilmiş olması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4800, Karar No: 2013/21054, Tarih: 21.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4800 E.  ,  2013/21054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada İstanbul 41. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.12.2012 tarih ve 2012/110-2012/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin adresi olarak gösterilen müstakil binanın alt katında ticari defterlerin muhafazasının sağlandığını, bu katın bütün sorumluluk ve denetiminin mali müşavir ...'a teslim edildiğini, anahtarın dahi kendi uhdesine bırakıldığını, 05/05/2012 tarihinde Bakırköy 1. Noterliği’nin 03/05/2012 tarih ve 10705 yevmiye numaralı ihtarnamesinin keşide edilerek davacıya gönderildiğini, bu ihtarnamede ... tarafından sorumluluğuna bırakılan bir kısım ticari belgenin su baskınına uğrayarak zayi olduğunun tespit edildiğinin bildirildiğini ve bu kapsamda TMK'nın 68/son madde fıkrası uyarınca ziyaın öğrenildiği tarihten itibaren 15 gün içerisinde bu davanın ikame edildiğini bildirerek, su baskını nedeni ile zayi olan belgeler yönünden zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, dava konusu 2010 yılına ait yevmiye defteri ve 2009 yılına ait yevmiye defteri, A-3751'den A-4250'e kadar olan (bu numaralar dahil) seri ve sıra nolu faturalar, A-13001'den A-13500'e kadar olan (bu numaralar dahil) seri ve sıra nolu faturalar, A-18251'den A-18415'e kadar olan (bu numaralar dahil) seri ve sıra nolu faturaların zayi nedeni ile iptaline, dava konusu 2006, 2007 ve 2008 yıllarına ait yevmiye, kebir ve envanter defterleri ile 2009 ve 2010 yıllarına ait kebir ve envanter defterleri için açılan davanın koşulları bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı Yasa'nın 68/4. maddesi gereğince, ticari defter ve belgelerin zayi olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, bir kısım defterler yönünden defterlerin usulüne uygun tasdiklerinin yapılmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de, defterlerin açılış tasdiki bulunup, kapanış tasdikinin bulunmaması defterlerin delil mahiyetiyle ilgili olup, defterlerin kapanış tasdikinin olmaması zayi belgesi davasının konusu değildir. Bu nedenle mahkemece, açılış tasdiki olduğu halde, kapanış tasdiki bulunmayan defterler yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın açıklanan bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1169, Karar No: 2025/2807, Tarih: 14.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/1169 E.  ,  2025/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/648 E., 2023/678 K.

Mahkeme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece kararın onanmasına dair verilen kararın davacı vekili tarafından düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava konusu taşınmazın müvekkili tarafından davalılara kiraya verildiğini, ilk olarak 26.03.1999 tarihinde davalı gerçek kişiler ile kira sözleşmesi imzalandığını, daha sonra sözleşmenin yenilenerek kiracıların kurduğu diğer davalı şirketle 01.07.1999 tarihinde yeniden sözleşme imzalandığını, kira başlangıç tarihinin 26.03.1999 olarak belirlendiğini, sözleşmenin (5.) maddesine göre kira bedeli ve ciro payı ödemesinin iki yıl sonra başlayacağının kararlaştırıldığını, buna göre ödemesiz dönem 25.03.2001 tarihinde sona erdiği halde kiracının 20.04.2001 tarihinde haksız olarak kiralananı tahliye ettiğini ileri sürerek; şimdilik kira sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle uğranılan zarar karşılığı 1.282.908.812.500 TL müsbet zararın ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığını, davaya konu kira sözleşmesine müvekkili gerçek kişilerin taraf olmadığını, ödemesiz dönemin 26.03.1999 tarihinde değil 18.06.1999 tarihinde sona erdiğini, kira sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının tazminat talep hakkı olmadığını, tazminat hakkının olması halinde ise iade etmeyerek nakde çevirdiği teminat mektubu bedeli ile yapılan zorunlu ve faydalı masrafların bedellerinin takas-mahsubu gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 05.07.2018 tarihli kararla; davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davanın, diğer davalı şirket yönünden kısmen kabulü ile (takas-mahsup talebi de kısmen dikkate alınarak) 1.266.108,21 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

III. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 05.07.2018 tarihli kararla; davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davanın, diğer davalı şirket yönünden kısmen kabulü ile (takas-mahsup talebi de kısmen dikkate alınarak) 1.266.108,21 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Dairece verilen 09.04.2019 tarihli ilamla; davalının sair temyiz itirazları reddedilerek, kiralanan haklı bir sebep olmaksızın kira süresinden önce erken tahliye edildiğine göre kural olarak kiracının, kira dönemi sonuna kadarki kira parasından sorumlu olduğu, ancak kiraya verenin de zararın artmasına neden olmaması gerektiği, kiracının sorumluluğunun kiralananın kira sözleşmesindeki bedel ve koşullarda yeniden kiraya verilebileceği süre kadar olduğu, bu durumda davacının zararının tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibaret olacağı, bu nedenle Mahkemece; mahallinde keşif yapılarak uzman bilirkişi aracılığıyla kiralananın cinsi, özellikleri, konumu, bu nitelikte bir taşınmaza o bölgede duyulan ihtiyacın derecesi ve somut olaya özgü başka diğer özellikler çerçevesinde, kiraya verenin gereken çabayı göstermesi halinde kiralananı aynı koşullarla yeniden hangi süre içerisinde kiraya verebileceği, eş söyleyişle aynı koşullarla yeniden kiralama için gereken makul sürenin ne olduğunun, Yargıtayın denetimine elverişli bir raporla saptanması, belirlenecek makul süre kadar kira parasından davalı kiracının sorumlu olduğu gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemece verilen ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararla; hükme esas alınan 07.09.2023 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda makul kiralama süresi altı ay kabul edilerek, talep edilebilecek toplam kira bedelinin 75.525,85 TL olduğu, davacı tarafça nakde çevrilen teminat mektubu bedelinin mahsubuyla davacının 58.724,85 TL talep edebileceği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 58.724,85 TL alacağın dava tarihi olan 02.09.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

IV. TEMYİZ

Dairenin 11.12.2014 tarihli ilamıyla; temyizen incelenen kararın bozma ilamında belirtilen şekilde işlem yapılmak suretiyle verildiği, bozmaya uyulmakla kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı, bozma ilamı sonrasında dosyaya kazandırılan bilgi ve belgeler ile hükme esas alınan bilirkişi raporunun taraf ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu, Mahkemece faiz başlangıç tarihinin 02.09.2002 yerine 02.09.2022 olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle hükmün onanmasına karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; sözleşme süresi olan 10 yıl dikkate alınarak ve davacının kazanılmış hakkı da gözetilerek kira alacağına hükmedilmesi gerektiğini, aidat ve diğer gider borcu talebinin dikkate alınmadığını, takdir edilen kira bedelinin dönem koşulları ile bağdaşmayacak tek düze bir hesaplama ile belirlendiğini, günün koşulları ve işletmenin büyüklüğü dikkate alınarak davalının ilgili tarihlerde elde edebileceği gelir konusunda araştırma yapılarak, emsal verilerle davalı şirketin vergi dairesinden celbedilen verilerinin emsallerle uyuştuğu ölçüde dikkate alınması ve uyuşmaması halinde ise emsal veriler dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, yeniden kiralama süresinin 6 ay olarak tespitine ilişkin herhangi bir verinin bulunmadığını, bu sürenin kabul edilemeyeceğini ve kısa olduğunu, sözleşmenin (7.) maddesinde akdi faiz belirlendiği halde faizin hesaplanmaması, artış hükmünün dikkate alınmaması, KDV ve BSMV nin hesaplanmaması yönünden kararın hatalı olduğunu belirterek, onama kararının düzeltilmesini ve hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesinin erken feshine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Karar düzeltme yoluyla incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle uyulan bozma ilamında belirtilen esas ve usullerde araştırma ve inceleme yapılarak karar verildiğinin ve önceki kararlar ve bozma ilamları ile karşı taraf yararına kazanılmış hak durumu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine imkan bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin karar düzeltme taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine,

14.05.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/34413, Karar No: 2023/15895, Tarih: 08.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/34413 E.  ,  2023/15895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

B. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, tarafına verilen cezayı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

B. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, tarafına verilen cezayı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu, olay günü cezaevinde şikâyetçi ve katılan infaz koruma memurları tarafından cezaevinde genel arama yapıldığı, bu arama esnasında sanık ile şikâyetçi ve katılanlar arasında tartışma yaşandığı, sanığın bulunduğu odanın aramasının tamamlanması akabinde sanığın acil çağrı butonuna bastığı ve "Müdür buraya gelecek, gelmezse olacakları siz düşünün." diyerek tehditte bulunduğu, sanığa aramanın devam ettiği ve gereksiz bir şekilde acil çağrı butonuna basmaması gerektiği söylenerek odadan uzaklaşıldığı, sanığın yeniden acil çağrı butonuna basması üzerine tekrar mazgala gidildiğinde ise sanığın bağırarak "Kantinciler benim malzemelerimi neden getirmiyorlar." dediği, sanığa sakin olmasının telkin edildiği ancak sanığın "İşlerini yapacaklarsa yapsınlar, onların anasını avradını sinkaf ederim, işlerini adam gibi yapsınlar, bu cezaevinin a… koyarım, i….ler." diyerek ve bu sırada kapı ile mazgalı tekmeleyip "Sizinle görüşeceğim, hesabım daha bitmedi, hepinizi yazdım, ölümünüz benim elimden olacak o.... çocukları, kaç paralık adamsınız, memursanız adam mı oldunuz lan pe…enkler." şeklindeki sözlerle şikâyetçi ve katılanlara yönelik tehdit ve hakaret eylemlerinde bulunduğu iddiasıyla açılan davada 26.08.2014 tarihli olay tutanağı ve şikâyetçi ile katılanların samimi görülen ve istikrarlı beyanları kapsamında sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sübut bulduğu Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın, Olay ve Olgular bölümünde belirtildiği şekliyle şikayetçiye yönelik tehdit ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarını işlediği hususlarının, olay tutanağı ile şikayetçi ve katılan beyanları neticesinde sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

1. Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamları bulunmasına karşın, suç tarihinden sonra kesinleşmiş ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması,