muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/9373, Karar No: 2019/20401, Tarih: 12.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/9373 E.  ,  2019/20401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre;tarım arazisi niteliğindeki İstanbul ili Pendik ilçesi Emirli Köyü 1115 ve 772 parsel sayılı taşınmazların zeminlerinin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesine; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Tespit edilen bedele dava tarihinden itibaren dört ay sonraki tarihten karar tarihine kadar faiz yürütülmesine ve faizi ile birlikte fazla bloke edilen 303.291,65 TL'nin iadesine karar verilmesi gerekirken hükmedilen bedelin nemaları ile ödenmesine hükmedilmesi ile yetinilmesi ve iade edilecek bedelin hükümde eksik gösterilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Tespit edilen bedele dava tarihinden itibaren dört ay sonraki tarihten karar tarihine kadar faiz yürütülmesine ve faizi ile birlikte fazla bloke edilen 303.291,65 TL'nin iadesine karar verilmesi gerekirken hükmedilen bedelin nemaları ile ödenmesine hükmedilmesi ile yetinilmesi ve iade edilecek bedelin hükümde eksik gösterilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının hüküm fıkrasının B)1 bendinden (183.937,31) rakamlarının çıkarılmasına, yerine (303.291,65) rakamlarının yazılmasına, aynı bentte (ÖDENMESİNE) kelimesinden sonra gelmek üzere(Hükmedilen bedele 14/03/2015 tarihinden ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 25/01/2017'ye kadar yasal faiz yürütülmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davalıdan peşin alınan temyiz harcı ile tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12340, Karar No: 2007/998, Tarih: 05.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         006/12340 E.  ,  2007/998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAKOCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden babası A adına olan Rumi tarih cilt 39 sayfa ..nolu taşınmaza davalıların müdahale ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemiş, davalı Resmiye ve Kadir hakkındaki davasından feragat etmiştir.

Davalılar, 12.02.1953 tarih cilt sayfa nolu tapu kaydına göre taşınmazı kullandıklarını, davacının taşınmazına müdahalede bulunmadıklarını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine dairece “... dayanak tapu kayıtlarına TMK nun 719 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi uyarınca usulüne uygun kapsam belirlenmesi gerektiği” gerekçesi ile bozulmuş olup mahkemece, bilirkişinin krokide (A) ile gösterdiği 171,50 m2 lik kısmın davacının dayandığı tapu kaydının sınırları içinde kaldığı gerekçesi ile davalıların elatmalarının önlenmesi ve 61,88 YTL ecrimisilin davacıya verilmesine, davalı Resmiye Tetik hakkındaki davanın ise vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı M...ve K...vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi S..Y...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü

-  KARAR-

Dava, tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davalı Resmiye Tetik hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosa içeriğine, toplanan delillere, özellikle davacının irsen malik bulunduğu miras bırakanı adına tapuda kayıtlı olan taşınmazın keşfen belirlenen kapsamındaki ve raporunda "A" harfi ile gösterilen bölümüne davalıların haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın elattıkları belirlenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.Bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir Reddine,

Ancak, davacı 28.7 2006 tarihli oturumda usulünce belirlenen beyanıyla davalılardan Kadir hakkındaki davasından vazgeçtiğini bildirmiştir.HUMK.'nun 95.maddesi gereğince feragat kesin hükmün sonuçlarınıO halde, mahkemece feragat beyanı gözetilerek K hakkındaki davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken bu davalınında hüküm kapsamına alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.Kadir vekilinin temyiz itirazı yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince bu yöne hasren BOZULMASINA, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9516, Karar No: 2010/17657, Tarih: 18.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9516 E.  ,  2010/17657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki bedelinin, ikisi teknik ve birisi de mahalli bilirkişiden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor ile tesbit edilmesi ve davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, dere yatağı içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki ipoteğin bedele yansıtılmaması,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1.bendinin sonuna (tapu kaydındaki ipoteğin hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9136, Karar No: 2013/3175, Tarih: 14.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/9136 E.  ,  2013/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; Beraat.

2- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, sanık ...'un beraatine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafiinin, kazaya ölenin neden olduğuna, ölene gerekli koruyucu aletlerin verildiğine, eksik araştırma yapıldığına, iş yeri sahibi olan sanık ...'in kusuru olmadığına ilişkin; katılanlar vekilinin de, ölenin kusuru olmadığına, cezanın paraya çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık ...'un Aliağa ilçesi Çatıdere köyünde bazalt kaya taş ocağını işleten Dere Madencilik ve Kaya Madencilik A.Ş.'nin yöneticisi olarak olayın geçtiği yerde görev yaptığı, olay günü aynı şirkette kaynakçı, makine bakım ustası olarak çalışan ölenin, taş ocağında bulunan konkasör makinasının içindeki metal sac levhasını değiştirdiği sırada sacı kaynatıp askıya astığı ve zincirle tutturduğu sırada zincirdeki askıdan kayan ağır ve uçları sivri sacın ölenin baretsiz başına çarparak ölümüne neden olduğu kazada, şantiye şefi olarak gerekli dikkat ve gözetim görevini yerine getirmemesi, işçilerin güvenlik ekipmanlarını kullanmalarına nezaret etmemesi nedeniyle kusurlu olduğu, sanık savunması, tanık anlatımları, soruşturma aşamasında aldırılan bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre sabit olduğu halde, atılı suçtan cezalandırılması yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmiş olması,

Kanuna aykırı olup katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2278, Karar No: 2012/4196, Tarih: 09.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2278 E.  ,  2012/4196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 9. İCRA MAHKEMESİ

Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememek suçundan sanıklar ... hakkında beraat kararı verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak: GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2008/16486 Esas sayılı takip dosyası içerisindeki ödeme emrinin borçlu tasfiye halinde ... Kültür Merkezi Ltd. Şti. Yetkilisine veya onun adına tebligat almaya yetkili olan şahsa yapılan tebligatın görevli memur ve ilgilisinin imzasını içeren tebligat parçasının tasdikli örneği temin edilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5986, Karar No: 2018/4045, Tarih: 02.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5986 E.  ,  2018/4045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında “Defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçun sübutu kabul, oluş ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin ; sanık ... hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ...'nın temyiz talebinin incelenmesinde:

... İnş. Met. Harf. Nak. Pet. Rek. Kırt. Teks. Taah. San. Tic. Ltd. Şirketinin kurucusu ve müdürü olan sanık ...' ın 2011 ve 2012 yıllarında ; 05.03.2012 tarihinden itibaren şirket ortağı ve müdürü olan sanık ...' nın da, 2012 takvim yılında gerçek bir mal ve hizmet satımı olmaksızın sahte belge düzenledikleri iddia olunan davada;

1- Sanıklar hakkında, 31.12.2012 tarihli iddianame ile vergi incelemesi ve mütalaaya uygun şekilde "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açıldığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gibi 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olduğu da gözetilmeksizin dava açılmayan sahte fatura kullanma suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanık ...'ın, sorgusunda, "... beni hile ile sigorta yapacağım diye notere götürmüştür. Bu nedenle ben kesinlikle söz konusu şirketi yönetmedim, sahibi değilim,...sahte fatura düzenlediğim iddiasını kabul etmiyorum" demesi; sanık ...' nın ise, "...'yı tanımıyorum benim ortağım var o tanıyordu, ben de 'dan inşaat malzemesi alacaktım, notere gittim şirketin müdürü oldum, şirketi huzurdaki sanık ...'dan devraldım. sahte fatura kestiği için ben vergi dairesine durumu bildirdim,..Cumhuriyet Başsavcılığına hakkında şikayetçi oldum" demesi nedeniyle, suç unsurlarının ve gerçeğin kuşkudan uzak şekilde ortaya çıkarılabilmesi için;

a) Onaylı örnekleri dosya kapsamında bulunan faturaların asıllarının temini ile sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, 'ya ait olduğunu söylemeleri halinde; 'nın CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ' da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya 'ya ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Sanık ...' nın savunmasının araştırılarak hakkında suç duyurusunda bulunup bulunmadığının araştırılması; faturalardaki yazı ve imzaların, ' ya ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi;

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve ' ya ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dosyaya getirilen karşıt inceleme raporlarındaki mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise,  dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

bb) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17327, Karar No: 2016/11098, Tarih: 24.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/17327 E.  ,  2016/11098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici 2 inci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, 6111 sayılı Kanun kapsamında davalı Bakanlığa devredilen davacının davalı Bakanlık bünyesinde örgütlü sendikaya üye olmasından sonra, TİS hükümlerine göre ücretinin belirlenmesinde kıdeminin dikkate alınıp alınmayacağı, eşit davranma ilkesine aykırı davranılıp davranılmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Dairemizin "... Somut olayda davacı 6111 sayılı Yasanın 166/1. maddesi kapsamında davalı kuruma nakledildikten sonra bir süre çalışmış, daha sonra sendikaya kendi isteği ile üye olarak, üyelik tarihinde işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinden faydalanmaya başlamıştır. Davacının ücret yönünden intibakı Toplu İş Sözleşmesinin Geçici 3. Maddesine uygun olarak yapılmıştır. Yani davacı ücret seviyesi yönünden kayba uğramamıştır. Davacı her ne kadar intibakının kıdemi dikkate alınmadan yapılmasından dolayı aynı kıdemde olup da baştan beri davalı işyerinde çalışan sendika üyesi bir işçiye göre daha az ücret aldığını ve dolayısı ile ücret ve bağlı alacaklar yönünden kayba uğradığını iddia etmiş ise de; davacı sendikaya üye olmayarak, iş akdini 6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinde düzenlenen şekliyle, önceki koşullarda bireysel iş sözleşmesi olarak sürdürmesi mümkün iken davacı bunun yerine, sendikaya üye olarak toplu iş sözleşmesi hükümlerini kendi rızası ile kabul etmiştir. Dolayısıyla davacının intibakının hatalı yapıldığı ve ücretinin eksik şekilde belirlendiği ileri sürülemez. Davacı ile aynı işi yapan ve aynı kıdeme sahip olan ve baştan beri davalı kurumda çalışan işçi arasında oluşacak ücret farkının; işverenin eşit işe eşit ücret ödeme yükümlülüğüne aykırı olup olmadığı yönünden ise aynı işyerinde çalışıp aynı kıdemde olan işçi kavramından ne anlaşılması gerektiği irdelenmelidir. Bu anlamda bir işçinin işyerindeki kıdemi, sadece onun işyerindeki çalışma süresini içermeyip, işyerinde çalıştığı sürede elde ettiği bilgi, birikim, çalıştığı pozisyonlar, aldığı ödüller ve cezalar olmak üzere bir çok unsuru içinde barındırır. Somut olayda davacı, davalı kuruma nakledilmeden önce başka bir kurumda çalıştığından, baştan beri davalı kurumda çalışan bir işçi ile önceki kurumda çalışılan süreler gözönüne alındığında aynı sürede çalışmış gibi görünse de; kurumsal geçmiş ve tecrübe yönünden aynı bilgi ve birikime sahip olamayacak, sadece çalışma süreleri eşit olacak, yani geniş anlamda aynı kıdemde olmayacaklardır. Olayımızda davacı, davalı kuruma nakledilmeden önce çalıştığı kurumda aldığı ücret seviyesinde azalma olmayacak şekilde intibak işlemi yapıldığından, ücret seviyesi yönünden davacının önceki kurumdaki kıdeminin o kurumda belirlenenen şartlar çeçevesinde karşılığını yeni kurumda da aldığı ve bu hususta bir kaybının olmadığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan devredilmeden önceki ücret seviyesi yüksek fakat çalışma süresi düşük olan bir işçinin, nakledildiği kurumdaki ücret yönünden intibakının ücret seviyesi yerine kıdemine göre yapılması durumunda daha düşük ücret alması sonucu da ortaya çıkabilecektir. Hal böyle iken davacının baştan beri davalı kurumda çalışıyormuş gibi ücret seviyesinin belirlenmesini talep etmesi hakkaniyetli olmayacaktır. Bu nedenle işverenin bu işçiler arasında eşit işe eşit ücret ödeme yükümlülüğüne aykırı davrandığından söz edilemez

. Hal böyle iken davacının baştan beri davalı kurumda çalışıyormuş gibi ücret seviyesinin belirlenmesini talep etmesi hakkaniyetli olmayacaktır. Bu nedenle işverenin bu işçiler arasında eşit işe eşit ücret ödeme yükümlülüğüne aykırı davrandığından söz edilemez. Mahkemece tüm bu hususlar gözetilmeksizin davanın reddine karar vermek gerekirken, kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir..." gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına, yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun Geçici Ek 2 inci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 24/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.