muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3717, Karar No: 2013/3975, Tarih: 06.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/3717 E.  ,  2013/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1999 yılı 7. ayından itibaren geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ... nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK.'nun 06/02/2013 gün ve 2012/21 - 746 E. - 2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11874, Karar No: 2018/1867, Tarih: 26.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/11874 E.  ,  2018/1867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000.00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- ... ... hakkında dosya içinde bulunan 31.10.2013 tarihli Niğde Devlet Hastanesi Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen raporda, suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia edilen suçların anlam ve sonuçlarını algılayabildiği, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu kanaatine varıldığının saptanmasına karşın, 06.01.2014 tarihli sosyal hizmet uzmanı tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda, suça sürüklenen çocuğun hafif zeka geriliği olduğunun belirtilmesi karşısında; her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı, varsa önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocukların mağdurun ... ... isimli işyerine camlarını kırmak suretiyle girmesi biçimindeki eyleminin, TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması,

3- Hırsızlık suçundan kurulan hükümde temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, eylemin gece vakti gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi ile yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden üst sınırdan 1/3 oranında artırım yapılması,

3- Hırsızlık suçundan kurulan hükümde temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, eylemin gece vakti gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi ile yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden üst sınırdan 1/3 oranında artırım yapılması,

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden, ayrıca suça sürüklenen çocuğun cezası ertelenirken bir daha suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluştuğunun belirtilmesine rağmen 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. maddelerinin uygulanmasına engel hususlardan hangisinin mevcut olduğu gözetilmeden “...zarar giderilmediği...” şeklindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının aynı Kanun'un 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4846, Karar No: 2015/194, Tarih: 12.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4846 E.  ,  2015/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2011/487-2013/799

Davalı Y.. Ç.. adına kayıtlı dava konusu 1100 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ile Konya ili ..... ilçesinde bulunan 7390 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydının ve davacı R. H. P. adına kayıtlı bulunan 8152 parsel ile 2178 ada 105 parselde kayıtlı taşınmazlara ait tapu kayıtlarının ve ilk oluşumlarından itibaren tüm devir ve intikallerinin akit tabloları ile birlikte onaylı ve okunaklı birer örneklerinin bağlı bulundukları Tapu Müdürlüğü'nden,

... Bankası Konya Şubesi'nde davalı Y.. Ç.. adına 4500-2475465 numaralı hesabın ilk açıldığı tarihten itibaren tüm hesap hareketlerine ilişkin belgelerin onaylı birer örneklerinin, ayrıca ... Bankası ... Şubesi'nde ... numaralı davalı Yusuf adına bulunan hesabın ilk açıldığı tarihten itibaren (başka bir banka ya da aynı bankanın başka bir hesabından para transferi yoluyla mı, ya da elden yatırılması şeklinde mi olup olmadığının açıklanarak) tüm hesap hareketlerinin onaylı bir örneğinin anılan banka şubelerinden getirtilmesi,

Dava konusu 42 VS 510 plakalı aracın trafiğe ilk kayıt tarihinden itibaren tüm devirlerini içerir trafik kaydının onaylı birer örnekleri ile, davalı Y.. Ç.. adına 2000'li yıllardan sonra dava tarihine dek araç kaydı bulunup bulunmadığının Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nden sorulması, araç kaydı mevcut ise trafik kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm devirlerini de gösterir biçimde onaylı bir örneklerinin istenilmesi,

Taraflar arasında görülen Konya 2. Aile Mahkemesi'ne ait 2011/487 Esas ve Konya 3. Asliye Mahkemesi'ne ait 2013/33 Esas sayılı dava dosyalarının incelenip iade edilmek üzere mahkemelerinden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22700, Karar No: 2014/15456, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22700 E.  ,  2014/15456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2010/22-2013/566

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı işveren vekiline ve davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekili ve davalı işveren vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35549, Karar No: 2014/16061, Tarih: 12.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/35549 E.  ,  2014/16061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/271275

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

NUMARASI : 2010/152 (E) ve 2010/380 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın, daha önce yaptığı orman emvali istifleme işinin, yeni dönemde katılan A.. S..’e ihale ile verilmesi üzerine, orman işletme deposuna giderek av tüfeği ile katılan A.. S..’i ve orman işletme şefliği görevlileri olan şikayetçileri tehdit ettiğinin kabul edilmesi ve tanıklar K.. K.., R.. S.. ve Ş.. G..’ün anlatımlarında sanığın elindeki av tüfeği ile işi bırakmalarını söyleyerek tehdit etmesi üzerine korkup işi bıraktıklarını ifade etmeleri karşısında, sanığın eyleminin, TCK’nın 117/1-4, 119/1-a, 43/2. maddelerine uyan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık H.. Y..’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14782, Karar No: 2012/3549, Tarih: 09.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14782 E.  ,  2012/3549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/07/2009 tarih ve 2007/777-2009/599 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının kullandığı işyerinden 04/08/2006 tarihinde sızan suların alt katta bulunan ve müvekkiline ticari risk sigorta poliçesiyle sigortalı bulunan işyerinin hasarına sebebiyet verdiğini, işyerinde yaptıran ekspertiz incelenmesine göre 1.498 TL tutarında hasar meydana geldiğini ve tespit edilen hasar bedelinin 26/12/2006 tarihinde sigortalıya ödenerek ibraname alındığını ileri sürerek müvekkilinin sigortalısına ödediği 1.498 TL hasar tazminatının 26/12/2006 tarihinden işletilecek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre 1.498 TL hasar tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, 5018 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanun'a ekli 1 sayılı cetvelde davalı ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında sayılmıştır. Harçlar Kanunu'nun 13. maddesi uyarınca da, genel bütçe kapsamındaki idareler harçtan muaftır. Bu yasal düzenlemeler karşısında, davalı idarenin harçtan sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bu nedenle temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de; kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen sebeple davalı vekilinin harca yönelik temyiz itirazının kabulü ile hükmün ikinci fıkrasında yer alan “peşin yatırılan 20,30 TL harcın mahsubu ile eksik kalan 60,60 TL nispi karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irad kaydına” cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine “davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” ibaresinin eklenmesine kararın düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12073, Karar No: 2014/7167, Tarih: 24.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12073 E.  ,  2014/7167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/93843

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 16. (Pendik 3.) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18/01/2012

Numarası : 2010/2042-2012/64

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; bağlama limanı P.. olan “U..” isimli gemide, ikinci kaptan olarak görev yapan; ayrıca, disiplin ve güvenlikten sorumlu olması nedeniyle geminin tüm odalarının kapılarını açan “master anahtarı” kendisine tevdi edilmiş olan sanık İlhan'ın, aynı gemide üçüncü kaptan olarak çalışan katılan Zeynep'in kamarasına ondan habersiz girip, odada bulunan masa üzerine yerleştirdiği “kalem kamera” tabir edilen cihaz aracılığıyla katılanın özel görüntülerini kaydettiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiilerinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, sübuta, teşebbüs hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanunun 3/1. maddesi gereğince işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi,

2- Mesleğinin sağladığı kolaylıktan yararlanarak atılı suçu işleyen sanık hakkında, hükmedilen temel cezada, TCK'nın 137/1-b maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi,

4- Adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanık hakkında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

5- 17.01.2011 tarihinde istinabe yoluyla Söke 1. Sulh Ceza Mahkemesinde savunması alınan sanık, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği halde, hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesi talebini de içeren bu istek hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

4- Adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanık hakkında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

5- 17.01.2011 tarihinde istinabe yoluyla Söke 1. Sulh Ceza Mahkemesinde savunması alınan sanık, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği halde, hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesi talebini de içeren bu istek hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

6- Katılanın maddi bir zararının belirlenmediği olayda, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışlarından dolayı takdiri indirim maddesi uygulanarak cezasında indirim yapılan sabıkasız sanık hakkında, CMK'nın 231/6. madde ve fıkrasında gösterilen objektif ve sübjektif koşullar değerlendirilmeksizin, “Nedenleri bulunmadığından” şeklindeki, gerekçeden yoksun ibareye dayalı olarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

7- Adli emanete alınan CD hakkında bir karar verilmemesi, kanuna aykırı,

8- Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile TCK'nın 134/1. maddesinde yapılan değişikliğe göre hapis cezasının üst sınırı itibariyle 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6313, Karar No: 2021/2890, Tarih: 24.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/6313 E.  ,  2021/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 03.12.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 11.12.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.