muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16202, Karar No: 2012/262, Tarih: 10.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/16202 E.  ,  2012/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı annenin eşinden 450 TL maaş aldığı, bunun dışında geliri olmadığı, davalı çocuklarının durumunun iyi olduğunu belirterek davalı oğulları ...'dan 150 TL, ...'den 400 TL yardım nafakasının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar cevabında, davacı annelerinin maaşı olduğunu, evi bulunduğunu beyan etmişlerdir.

Mahkemece; davalıların Kazançları ve giderleri nazara alındığında refah içinde olmadıkları ve yardım nafakası ödeme yükümlülüklerinin bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.TMK'nun 364.maddesine göre, "Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üst ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür". Aynı kanunun 365/2.maddesinde "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" hükmü getirilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların" yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.Davada, ekonomik durumu iyi olmayan, yoksul kabul edilen anne için davalı çocuklarından yardım nafakası talep edilmektedir.Davacının (annenin) eşinden 522 TL dul maaşı aldığı, davalı oğlu ...'ın emekli olup, 818 TL maaş aldığı, diğer davalı oğlu ...'nin ise yurtdışında yaşadığı 1.300 Euro aylık ile SGK'dan 711 TL maaş aldığı anlaşılmaktadır.Bu durumda mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre yoksul sayılan davacı anne yararına kanunun amacına uygun ve TMK'nun 4.maddesi gereğince hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14805, Karar No: 2021/14902, Tarih: 22.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14805 E.  ,  2021/14902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22.04.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 21.10.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun yanında temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte, müştekinin müdür olarak görev yaptığı okulun ikinci katındaki kapıyı ve kupaların bulunduğu vitrin camlarını kırmaları şeklindeki eylemine uyan, TCK'nın 152/1-a ve 31/2. maddeleri uyarınca öngörülen cezanın tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 22.10.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9420, Karar No: 2022/7469, Tarih: 08.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9420 E.  ,  2022/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 11/07/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanu'nun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkumiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Yasanın 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

3) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2678, Karar No: 2011/6050, Tarih: 05.04.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/2678 E.  ,  2011/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.06.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 05.04.2011 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalının tanığı S.S. dinlenilmesinden açık bir vazgeçmesi bulunmamaktadır. Adı geçen tanığın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 253. ve devamı maddeleri uyarınca dinlenmesi; delillerin hep birlikte değerlendirilmesi ve sonucu itibariyle bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.04.2011(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/20810, Karar No: 2014/10876, Tarih: 02.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20810 E.  ,  2014/10876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun ....01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri işbölümünü düzenleyen II no’lu bölümün, ortak hükümler başlığının 4. bendinde, "Ceza Daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle Daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar" hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin ....12.2006 tarih ve 2006/337-948 sayılı kararıyla sanık hakkında verilen hükmün, Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 04.04.2011 gün ve 2009/8705-2011/2038 E-K sayılı ilamıyla bozularak mahalline gönderildiği anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanunu'nun değişik ...maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun ....01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (9.) Ceza Dairesi'nin görevi dâhilinde olması nedeniyle Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11003, Karar No: 2007/16115, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11003 E.  ,  2007/16115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...., Köyü 108 ada 8 parsel sayılı 7519.50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın KISMEN KABULÜNE, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline, (A)= 1255.77 m2'lik bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, (B)=. 6263.73 m2'lik bölümünün tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 09.07.1979 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 02.12.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada kısmen orman tahditi içinde kısmen orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 10/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6503, Karar No: 2012/10054, Tarih: 04.07.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/6503 E.  ,  2012/10054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı, icra inkar tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile itirazın kaldırılması ve tahliyeye karar verilmesi üzerine karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, tarafların iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalının tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının alacağa, davacının icra inkar tazminatına yönelik yemyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı tarafından takibe dayanak yapılan 26.11.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 600-TL olarak belirlenmiş ve ödemelerin her ayın 2'sinde yapılacağı, sözleşmenin 7. maddesinde ise, kira paralarının davacı ... 'nun İş Bankası ... Merkez Şubesi ... sayılı banka hesabına yatırılacağı kararlaştırılmıştır. Davacı 19.8.2011 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2010 yılı Ağustos-2011 yılı Ağustos dönemine ait toplam 7.900 TL kira parası asıl alacak ile 340,49 TL işlemiş faizin davalı kiracıdan tahsilini talep etmiş, davalı süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile takibe konu aylar kirası olarak banka hesabına kısmi ödemede bulunduğunu belirterek borca ve işlemiş faize itiraz ettiğini belirtmiştir. Davalı icra takibine konu edilen bir kısım aylar kira paralarının sözleşmenin 7.maddesinde belirtilen hesaba ödediğini ileri sürdüğüne göre uyuşmazlık konusu döneme ait banka hesap özeti getirtilerek üzerinde inceleme yapılması bir ödeme varsa yapılan bu ödemelerin mahsubundan sonra kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir .

Öte yandan, davacı alacaklının dava dilekçesinde icra inkar tazminatı talebi olduğu halde mahkemece, bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

Öte yandan, davacı alacaklının dava dilekçesinde icra inkar tazminatı talebi olduğu halde mahkemece, bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın alacağa ve icra inkar tazminatına ilişkin kısımlarının 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve onanan kısım için davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, bozulan kısım için istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2199, Karar No: 2020/2727, Tarih: 17.12.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/2199 E.  ,  2020/2727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi:

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi ile TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde, aynı gerekçeye dayanılarak, adli para cezasının belirlenmesine esas temel tam gün birim sayısının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasında yer alan "100 gün adli para cezası" yerine "5 gün karşılığı adli para cezası", hükmün 2. fıkrasında yer alan "125 gün adli para cezası" yerine "6 gün adli para cezası", hükmün 3. fıkrasında yer alan "104 gün adli para cezası" yerine "5 gün adli para cezası" hükmün 4. fıkrasında yer alan "2.080,00 TL adli para cezasına çevrilmesine" yerine "100,00 TL adli para cezasına çevrilmesine", hükmün 5. fıkrasında yer alan "2.080,00 TL adli para cezasının " yerine "100,00 TL adli para cezasının" şeklinde değiştirilmesi sureti ile sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6463, Karar No: 2013/18497, Tarih: 01.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6463 E.  ,  2013/18497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ön incelemenin tamamlanmasından sonra 09.10.2012 tarihinde ileri sürülen davalının manevi tazminat talebine diğer taraf açıkca onay vermediğine göre, bu taleple ilgili karar verilmemiş olmasında usulen bir yanlışlık bulunmadığına, davacının "aile konutu şerhine" ilişkin talebi, bağımsız bir dava niteliğinde olmayıp, dava süresince geçerli tedbir niteliğinde olmasına, boşanma kararının kesinleşmesiyle etkisinin kalmayacağına ve kendiliğinden kalkacağına göre, davalının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde olmadığı gibi diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları da yersiz bulunduğundan usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.07.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/9913, Karar No: 2021/7154, Tarih: 23.12.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/9913 E.  ,  2021/7154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/06/2020 tarihli ve 2019/32802 soruşturma, 2020/7800 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 07/09/2020 tarihli ve 2020/1948 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, müştekinin alacaklı taraf olduğu ... 3. İcra Müdürlüğünün 2017/7640 esasına kayıtlı dosyasında, şüpheli borçlu ...'a ait araçlar üzerine evvelce konulmuş hacizlerin adı geçenle birlikte hareket eden diğer şüpheli icra müdür yardımcısı tarafından, kasıtlı olarak ve hacizli malların kaçırılmasına neden olacak şekilde kaldırılması eylemi nedeniyle şikayette bulunması üzerine yapılan soruşturma sonunda, müştekinin taşınır satışına ilişkin avansı haczin kaldırıldığı tarihten sonra yatırdığı ve avans depo edilmeden satış yapılamayacağından bahisle şüphelilerin üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı cihetle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de;