muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7055, Karar No: 2006/7299, Tarih: 03.10.2006

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 3.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4283, Karar No: 2019/14868, Tarih: 27.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4283 E.  ,  2019/14868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılana ait banka hesabından rızası hilafına sanık adına iki kez para gönderilmesine ilişkin olayda, para gönderim işleminin yapıldığı IP numaraları araştırılmadan, tanık sıfatıyla dinlenen ...’nın beyanında geçen...isimli şahsın açık kimlik bilgileri araştırılarak duruşmada dinlenilmeden ve yine sanığın savunmasında, banka hesabına gelen parayı çekerek verdiği kişinin kendisini cep telefonundan birkaç kez aradığı şeklindeki beyanına rağmen bu hususun araştırılması için HTS kayıtları dosya içerisine getirtilmeden sanığın tanımadığı, açık kimlik bilgilerini bilmediği bir şahsın isteği üzerine kendi hesabına gelen yüklü miktardaki parayı bu şahsa vermesine ilişkin soyut ve hayatın olağan akışına aykırı olan savunmasına itibar edilerek eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7841, Karar No: 2015/8450, Tarih: 10.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/7841 E.  ,  2015/8450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/272405

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

NUMARASI : 2012/177 (E) ve 2012/936 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda kanuna uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması,mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6851, Karar No: 2010/7941, Tarih: 13.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/6851 E.  ,  2010/7941 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/125286

...'yı kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (TEKİRDAĞ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/04/2008 ... ve 49/28 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliklerini tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi ile takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve sanık müdafiinin meşru savunmaya, sanığın öldürme kastının bulunmadığına vesaireye, katılan vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re’sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 13/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3674, Karar No: 2021/1286, Tarih: 16.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3674 E.  ,  2021/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15.11.2018 tarih ve 2018/735-2018/1138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesi ve protokollerin Rekabet Kurulu kararı ile süresinden önce sona ermesi nedeniyle bakiye süreye isabet eden intifa ivaz bedelinin güncelleştirilmiş tutarı olan 145.416,68 TL’nin davalı ...’den, sabit yatırım bedellerinin işlememiş süreye tekabül eden kısmının güncelleştirilmiş tutarı olan 83.987,43 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davalı ...'in maliki bulunduğu İstanbul ili, Pendik ilçesi, 3835 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı şirket lehine 04.09.1995 tarih ve 3303 yevmiye numaralı resmi senetle 20 yıllık süre için 7.902,84 TL bedelle intifa hakkı tesis edildiği, intifa bedelinin tapu kayıt malikine ödendiği, intifa hakkının 02.12.2010 tarihinde terkin edildiği, 21.05.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre intifanın bedelsiz kalan kısmının 1732 gün olduğu, terkin tarihi itibariyle davacının 1.875,03 TL talep edebileceği, davacı terkin tarihinden sonra, ancak dava tarihinden önce intifa bedeli için davalıyı temerrüde düşürdüğünü ispat edemediğinden, bedelsiz kalan 1.875,03 TL intifa bedelinin dava tarihi olan 16.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ...'den tahsili ile davacıya verilmesine, davacının dava konusu istasyonda sabit yatırım niteliğinde bulunan bina v.s. gibi kalıcı yatırımlardan halen davalı tarafından istifade edilmesi şartıyla kalan süreye isabet eden kısmı isteyebileceği, buna karşılık davacının sabit yatırım niteliğinde olduğunu iddia ettiği, LPG flexible tesisat işlerinin, flexible tesisat borusunun, kanopi bedelinin kalıcı sabit yatırım niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davacıların kalıcı teknik yatırım bedeline yönelik her iki davalıya karşı ileri sürdüğü talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalılar vekilinin temyiz istemine gelince, reddedilen miktar yönünden kendini vekille temsil ettiren davalılar yararına nispi vekalet ücreti verilmesi gerekirken A.A.Ü.T.’nin 13/2 maddesi hükmünün yanlış yorumlanarak eksik vekalet ücretine hükmedilmişse de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi ve 5236 Sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 5236 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hüküm fıkrasının 5. bendinde “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/2 fıkrası uyarınca hesap olunan 1.875,03.-TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılardan ...'e verilmesine,” şeklindeki ibarede yer alan “1.875,03.-TL”nin hükümden çıkartılarak yerine “14.233,33 TL’’ ibaresi eklenilmek suretiyle, yine hüküm fıkrasının 6. bendinde “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/2 fıkrası uyarınca hesap olunan 1.875,03.-TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılardan ... -'ye verilmesine,” şeklindeki ibarede yer alan, “1.875,03.-TL”nin hükümden çıkartılarak yerine “9.468,99 TL” ibaresi, “davalılardan ... -'ye”nin hükümden çıkartılarak yerine “davalılara” ibaresi eklenmek suretiyle, hükmün değiştirilen bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılar alınmasına, 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8258, Karar No: 2014/15386, Tarih: 13.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8258 E.  ,  2014/15386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/03/2014 tarih ve 2013/19-2014/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket kurucusu olan Muharrem Kars'ın müvekkili şirkette değişik kademelerde çalıştığını, şirketin sırlarına vakıf olduğunu, şirketten ayrıldıktan sonra davalı şirketi kurarak davacı şirketin ticari alışverişte bulunarak çalıştığı ... Ltd. Şti. ... Tic. Ltd. Şti., ... Tic. Ltd. Şti. ve ... işletmeleri Genel Müdürlüğü isimleri ve logolarının davalı şirket web sayfasında gösterilerek haksız rekabette bulunulduğunu ve ayrıca davacı çalışanları ..., ... ve ...'ın ayartılarak davacı şirketten ayrılarak davalı şirkette çalışmalarını sağladığını, bu şekilde davacı şirketin zararına ve ticari itibarının zedelenmesine sebebiyet vererek haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek 1.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çalışılan şirketlerin bir çok firma ile çalıştığını, davacının tekelinde olamayacağını, her şirket gibi kendilerinin de teklif götürdüğünü, bunun haksız rekabet olmadığını, davalı şirkette çalışan ..., ... ve ...'nin davacı şirketten ayrıldıktan çok sonra davalı şirkette çalışmaya başladıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalının web sitesinde göstermiş olduğu dava dışı şirketler yönünden inceleme yapıldığında, davacının bu şirketlere satış yaptığı ancak davalının ise herhangi bir satışının olmadığı, dava dilekçesinde belirtilen şirketlerin referans olarak davalının sitesinde yazılı olduğu ancak bir şirketin müşteri çevresinin ticari sır olmadığı, çünkü o müşteri çevresine herkesçe ulaşılabilineceği, davalı şirket yöneticisinin sahip olduğu ticari sır niteliğindeki bu tür bilgiyi haksız rekabet olarak uyguladığının iddia edilmediği, her şirketin çalıştığı şirketi referans olarak gösterebileceği bu nedenle bunun da haksız rekabet olarak değerlendirilemeyeceği, ancak davalı şirket tarafından davacının çalıştığı ... Ltd. Şti. ile ... Ltd. Şti. ile çalışması olmamasına rağmen web sayfasında çalışılan şirket gibi referans olarak gösterildiği, bunun haksız rekabet olduğu gerekçesiyle davalının web sitesinde referans Olarak "...Tic.Ltd Şirketi ve ... Tic.Ltd Şirketinin" logolarını göstermesi eyleminin haksız rekabet olduğunun tespitine, bu haksız rekabetin menine, 1.000 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ait istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 179,75TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11975, Karar No: 2023/12541, Tarih: 21.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/11975 E.  ,  2023/12541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2021/173 E., 2022/302 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirkette gazeteci-köşe yazarı olarak Ağustos 1996 ile Kasım 2009 tarihleri arasında 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun’a (5953 sayılı Kanun) tâbi olarak çalıştığını, kıdem tazminatına hak kazandığını, 5953 sayılı Kanun gereği yılda en az bir kez ödenmek zorunda olan ikramiyenin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ikramiye alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkili Şirketi arasında 01.09.2008 tarihinde kısmi süreli ... sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme kapsamında davacının danışman olarak görev yapacağının kararlaştırıldığını, daha öncesinde ise davacının Sosyal Güvenlik Kurumunda başmüfettiş olarak görev yapması nedeniyle telif sözleşmesi kurulmuş olduğunu ve 5953 sayılı Kanun'a tâbi bir çalışan olmadığını, kıdem tazminatını hak etmediğini, talep edilen işçilik alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.11.2017 tarihli ve 2015/169 Esas, 2017/389 Karar sayılı kararıyla; davacının davalı Şirkette köşe yazarı olarak 5953 sayılı Kanun kapsamında çalıştığı, ... sözleşmesini haklı sebeple feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, diğer alacak taleplerinin ise zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin 03.03.2020 tarihli ve 2018/1065 Esas, 2020/553 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 03.02.2021 tarihli ve 2020/1924 Esas, 2021/3388 Karar sayılı ilâmı ile; davacının davalı Şirkete ait gazetede Ağustos 1996 ile Kasım 2009 tarihleri arasında gazeteci-köşe yazarı sıfatıyla ve 5953 sayılı Kanun'a tâbi olarak çalıştığını iddia ettiği ve İlk Derece Mahkemesince davacının 31.12.1996-31.10.2009 tarihleri arasında 5953 sayılı Kanun'a tâbi çalışan olduğunun kabulüyle sonuca gidildiği, dosya kapsamından davacının davalı Şirkete ait gazetede kendi uzmanlık alanı olan ... ve sosyal güvenlik hukuku konularında yazılar yazdığı, bunun karşılığında davacıya bazı dönemler “maaş” bazı dönemler ise “telif” açıklamasıyla ödemeler yapıldığı, taraflar arasında imzalanan ... yazılı sözleşmenin 01.09.2008 tarihli ve davacının danışman olarak gösterildiği “Kısmi Süreli ... Sözleşmesi” olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumundan gönderilen yazı cevabına göre davacının 01.09.1985-14.08.1998 ve 15.04.1999-14.05.2008 tarihleri arasında Sosyal Güvenlik Kurumu bünyesinde ve en son başmüfettiş olarak 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na (657 sayılı Kanun) tâbi olarak çalıştığının anlaşıldığı, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının 657 sayılı Kanun'a tâbi olarak çalışırken aynı zamanda davalı işverene ait gazetede yazılar yazdığı dönemler yönünden gerek davacının kendi uzmanlık alanında yazılar yazması nedeniyle ... sahibinin talimatıyla bağlı olmadığı gerekse 657 sayılı Kanun'a tâbi olmanın getirdiği yükümlülükler ve fiili çalışma şartları birlikte değerlendirildiğinde bağımlılık unsurunun gerçekleşmediği, bu nedenle taraflar arasındaki hukuki ilişkinin 31.12.1996-14.08.1998 ve 15.4.1999-14.05.2008 tarihleri arası için telif sözleşmesi olarak nitelendirilmesi gerektiği, bu dönemler haricinde ise davacının çalışmasının 4857 sayılı ... Kanunu ya da 5953 sayılı Kanun kapsamında olup olmadığı dosyadaki tüm belge ve bilgilerle birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar