muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8371, Karar No: 2024/3914, Tarih: 25.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/8371 E.  ,  2024/3914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/931 E., 2021/220 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet kararı kaldırılarak mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2016 tarihli ve 2016/3092 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150 nci maddesi delaleti ile aynı Yasa'nın 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 ncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2016 tarihli ve 2016/894 Esas, 2016/1046 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi için Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2017 tarihli ve 2017/81 Esas, 2017/58 Karar sayılı kararı

İle suç yerinin Elazığ olması nedeniyle Elazığ Ağır Ceza Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

4. Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2017 tarihli ve 2017/260 Esas, 2017/367 Karar sayılı kararı ile sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2019/931 Esas, 2021/220 Karar sayılı kararıyla ilk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak;

Sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, sanığın müştekiden alacağı olduğu düşüncesi ile hareket ettiğine, sanığın alacağı olduğu konusunda yanılgıya düşmesinin aleyhine yorumlanamayacağına, sanığın yağma kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına;

İlişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, sanığın müştekiden alacağı olduğu düşüncesi ile hareket ettiğine, sanığın alacağı olduğu konusunda yanılgıya düşmesinin aleyhine yorumlanamayacağına, sanığın yağma kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına;

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın katılanlardan alacağını alamadığı saikiyle yaşamış olduğu hırs ve sinirle hareket ederek katılanlara yönelik söylediği "paramı verin, vermezseniz kızını, hepinizi öldürürüm" cümlesinin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin 1 inci maddesinde düzenlenen tehdit suçunun unsurlarını oluşturduğu ve sanığın alacağını tahsil amacıyla hareket ederek katılanı tehdit ettiği kabul edilerek üzerine atılı bulunan suçtan 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi delaletiyle 106/1 inci maddesi gereğince cezalandırılmasına; her ne kadar Cumhuriyet savcısı tarafından sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu ve bu suçtan cezalandırılması talep edilmiş ise de; sanık ile katılan arasında söz konusu alacak verecek meselesi yüzünden husumet bulunduğu ve sanığın da bu saikle parasını alabilmek amacıyla hareket ettiği, sanığın alacaklı olduğu para katılanın kızı ...'e verilmiş ise de katılan ...'in ...'nin babası olduğu ve söz konusu para nedeniyle sanığın katılanı da sorumlu tuttuğu ve bu parayı alabilmek amacıyla yapılan telefon görüşmesi sorasında atılı eylemin gerçekleştiği bu nedenle atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesi yollamasıyla 106/1 inci maddesi kapsamında kaldığı kabul edilerek sanığın tehdit suçunu işlediği ilk derece mahkemesi tarafından kabul edilmiştir.

2. Katılanların aşamalarda tutarlı ve istikrarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanık, katılanların kendisine hak vererek rızaları ile parayı yatırdıklarını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

4. Tanıklar A.E.K., G.K. ve S.K.'nın beyanları dosya içerisinde mevcuttur.

5. Küçükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/298 Esas sayılı dosyasına ait duruşma tutanakları dosya içerisinde mevcuttur.

6. Sanığın kızı ... ...'ın ...'ü kaldıraçlı işlemleri yapmaya yetkilendirdiğine dair noter onaylı vekaletname ve kaldıraçlı alım satım işlemleri risk bildirim formunun dosyada mevcut olduğu görülmüştür.

7. Katılan ... tarafından sanığın kızı ... ...'a 24-26 Mart arasında 3 ayrı günde toplamda 77.165 TL gönderdiğine dair banka dekontlarının dosyada mevcut olduğu görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda;

"Her ne kadar yerel mahkeme tarafından sanığın eyleminin TCK'nın 148 maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturmadığı, eyleminin TCK'nın 150 maddesi delaletiyle 106/1.1.cümle maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gerekçesi ile eylemine uyan TCK'nın 106/1-1.cümle, 62 maddeleri uygulanarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; istinaf incelemesi sonucu mahkememiz suçun bu nitelemesine iştirak etmemiştir. Şöyle ki; sanığın savunması ile doğrulanan tanık ...'ün ayrıntılı beyanlarından da anlaşılacağı gibi tanık ...'ün ... uzmanı olduğu, akraba olan sanık ile kızı ... ...'ın tanık ...'nin yanına gelerek ... sistemine para yatırmak istediklerini söyleyerek yardımcı olmalarını istedikleri, tanığın yardımcı olmak amacıyla sanığın kızı ... ... adına Deniz FX'te hesap açtığı, açılan hesaba sanık ile kızının 125.000 Dolar para yatırdıkları, hesabı sanık ile kızının takip ettikleri, tanık ...'ye sadece danıştıkları, aşamalarda sanık ile kızının hesaptan bir kısım paralarını çektikleri, ancak sonuçta 75.000 TL zararı uğradıklarını söyleyerek sanığın bu parayı tanık ... ve halası olan ...'nin annesi katılan ...'ten talep etmeye başladığı, katılanın bu eylemlerde herhangi bir dahli bulunmamasına rağmen sanığın halası olan katılan ...'i telefonla arayıp "paramı verin, vermezseniz kızını, hepinizi öldürürüm" şeklinde sözler söyleyip tehdit ettiği, katılanın İstanbul'da ayrı yaşayan kızına bir zarar gelebileceğini düşünerek kapıldığı korkunun etkisi ile sanığın kızı ... ... hesabına Yapı Kredi Bankası kanalıyla 24/03/2015 tarihinde 25.560 TL, 25/03/2015 tarihinde 25.560 TL ve 26/03/2015 tarihinde 25.620 TL ki toplam 76.740 TL parayı gönderdiği, yerel mahkemece sanığın eylemini alacağını alamadığı saikiyle yaşamış olduğu hırs ve sinirle hareket ederek katılana karşı sarf ettiği sözlerin TCK'nun 106. maddesinin 1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunun unsurlarını oluşturduğunu ve sanığın alacağını tahsil amacıyla hareket ederek katılanı tehdit ettiğini kabul etmiş ise de; sanığın halası olan katılandan herhangi bir alacağının bulunmadığı, kaldı ki sanığın katılanın kızı tanık ...'den de herhangi bir alacağının bulunmadığı, ... yatırımlarının her zaman kazandırmayacağını, kazandırmanın yanında kaybetme riskinin bulunduğunu bilebilecek durumda olduğu, kaybetme riskini kabullenmeyip kaybetme sebebini tanık ...'ye yüklemesinin ona bir alacak hakkı doğurmayacağı, bu nedenle sanığın katılana yönelik eyleminin TCK'nın 150. maddesi delaletiyle106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturmayıp TCK'nın 148 maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu halde yağma suçundan mahkumiyeti yerine tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verilerek eksik ceza tayini yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin istinaf talebinin bu nedenle kabulüne, Elazığ 1

...'ye yüklemesinin ona bir alacak hakkı doğurmayacağı, bu nedenle sanığın katılana yönelik eyleminin TCK'nın 150. maddesi delaletiyle106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturmayıp TCK'nın 148 maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu halde yağma suçundan mahkumiyeti yerine tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verilerek eksik ceza tayini yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin istinaf talebinin bu nedenle kabulüne, Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/10/2017 gün ve 2017/260 esas, 2017/367 karar sayılı sanık hakkındaki tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün CMK'nın 280/2 maddesi gereğince kaldırılmasına," karar verilerek sanığın eylemine uyan yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148/1, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılanların aşamalarda değişmeyen, tanık beyanları ile uyumlu beyanları, sanık savunması, ödeme makbuzları, sanığın bu yatırım şeklinin riskini bilebilecek durumda olması karşısında; sanığın suçu ... görüldüğünden kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2019/931 Esas, 2021/220 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13661, Karar No: 2023/2159, Tarih: 08.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13661 E.  ,  2023/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 102 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; idarece teklif edilen bedelin çok düşük olduğunu, en az %200 objektif değer artışı uygulanması gerektiğini, değer düşüklüğü oranının daha yüksek belirlenmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılama sırasında dava konusu taşınmaza ilişkin olarak Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/297 Esas, 2018/41 Karar sayılı dosyasında, taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verildiği ve kararın kesinleştiği gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava açılırken tapu malikine karşı dava açıldığı, tapu kaydının yargılama sırasında iptal edilmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacı idarenin kusuru bulunmadığını, Hazine aleyhine 2942 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi gereğince tescil kararı verilmesi gerektiğini, tarafına süre verilerek Danıştay ilgili dairesinden verilecek karara göre bedel yönünden bir hüküm kurulması gerekirken davanın reddi yoluna gidilmesinin hukuka aykırı olduğunu, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılama sırasında dava konusu taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş olmakla kamulaştırma işlemleri için 2942 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi ile belirlenen usulî işlemlerin tamamlanması gerektiğinden, Mahkemenin dayandığı gerekçelere göre davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 30 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmazın yargılama sırasında tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline ilişkin kararın kesinleşmesi neticesinde, taşınmazın maliki Hazineye karşı kamulaştırma işlemleri için 2942 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi ile belirlenen usuli işlemlerin tamamlanması gerektiğinden davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6793, Karar No: 2008/8969, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6793 E.  ,  2008/8969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 106 ada 4 parsel sayılı 4077.95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre verilen yetkiye dayanılarak 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6535, Karar No: 2012/8231, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6535 E.  ,  2012/8231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'un beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine

göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve ... sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde ticaret sicilinde kayıtlı adresinde ve sanık müdafiinin ... havale tarihli dilekçesinde faaliyetine devam ettiğini bildirdiği "... Otobüs Terminali No:1 Z.60" adresinde de zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve re'sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.