muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13233, Karar No: 2022/16301, Tarih: 20.12.2022

2- Fazlaya ilişkin talebin reddine,” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi’nce; “Taraf vekillerinin Kayseri 1. İş Mahkemesi'nin 27/04/2022 Tarih ve 2021/130 Esas - 2022/106 Karar sayılı ilamına yönelik istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine,” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili, davacının, müvekkil bina yönetimi bünyesinde çalışmadığını, davacı ve eşi müvekkil bina nezdinde çalışmamış sadece bir dairede kiracı olarak oturduklarını, bu nedenle bina yönetimine husumet yöneltmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının eşinin başka iş yerlerinde çalıştığı hususu SGK kayıtlarından anlaşıldığını, buna rağmen davacıya yardım ettiği hususunun çelişki içerdiğini, kaldı ki davacının sitede görevli sıfatı ile yapmış olduğu hiç bir işin söz konusu olmadığını, tanık beyanlarında davacının iddialarını doğrular hiç bir ifade mevcut olmadığını, davacının iddiasını doğrular mahiyette kendisini iş başındayken görevli vasfı ile gördüğüne şahit olan kimse bulunmadığını, davacı her ne kadar hem kendisinin hem de eşinin bina görevlisi olduğunu iddia etse de bir binada iki kişi tarafından üstlenilecek kadar yoğun iş olmadığını, sitenin toplam arsası bahçe girişi, yeşil alan olarak gözüken bölümlerin bakım, sulama düzenleme gibi fazlaca bir ihtiyaçların bulunmaması; çöp atma, sulama gibi işlerin ise bina sakinleri tarafından yapıldığı tanık beyanlarınca da görüldüğünü, çelişkili tanık anlatımlarına itibar edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, dinlenen tüm komşu iş yeri tanıkları davacıyı tanımadıklarını, bina görevlisinin erkek olduğunu beyan ettiklerini, dosya da sadece davacı tanıkları (eşi- kızkardeşi) davacının çalışmasını doğrulamış olup davacının iddiasını doğrulayacak mahiyette tarafsız bulunan hiç beyan mevcut olmadığını, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’nın 86. maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Diğer taraftan 4857 sayılı İş Kanununun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşmenin kısmî süreli iş sözleşmesi olduğu belirtilmiş, 63. maddesinde, genel bakımdan çalışma süresinin haftada en çok 45 saat olduğu, aksi kararlaştırılmamışsa bu sürenin, işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanacağı açıklanmıştır. Bu tür hizmet tespiti davalarında tam gün üzerinden veya kısmi zamanlı olarak çalışma olgusunun ortaya konulması önem arz etmekte olup çalışmanın kısmi zamanlı olduğu anlaşıldığı takdirde günde kaç saat hizmet verildiği ve giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında değinilen 63. madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiğinden yola çıkılarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir.

Dosya kapsamında, davacının müfettiş incelemesi sonucu Kurumca tescil edilen 22.10.2009 tarihi itibariyle bir gün ve 19.06.2015-26.06.2015 tarihleri arasında geçen hizmet bildiriminin olduğu, davacının eşinin ise, 21.08.2010-31.12.2010, 25.04.2011 tarihi itibariyle bir gün ve 18.07.2013-31.12.2013 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tescil edildiği, apartman karar defterinde 18.07.2013 tarihli kararında görevli olan davacının eşine 6 ay deneme süresi verildiğinin yazılı olduğu, tanık ...’ün alınan beyanında, ... sitesi A blokta apartman görevlisi olarak çalıştığını, davalı sitenin günlük giriş temizlik işlerini davacının yaptığını, çöpleri davacının eşinin aldığını, haftalık temizliği ise yine davacının eşinin yaptığını bildirdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının eşi ile davalı site yönetimi arasında apartman karar defterinde deneme süreli kapıcılık hizmetini içeren karar alınması ve tanık olarak dinlenen diğer blokta çalışan apartman görevlisinin beyanı karşısında 24-28 daireli apartmanda ağırlıklı yapılan işin her gün çöp toplama işi olduğu, haftada bir ise temizlik yapıldığı dikkate alındığında kapıcılık hizmetini asıl olarak kimin yaptığı, davacının eşinin başka yerde geçen çalışmalarının asıl kapıcılık işinin yapılmasına engel olup olmadığı araştırılmalı, söz konusu apartmanda oturan kişiler resen tespit ederek ve komşu apartmanda çalışan civar kapıcılar ve varsa market, eczane, kasap vs. işyeri çalışanları, komşu daire sakinlerini resen tespit ederek tanık olarak beyanlarına başvurulmalı, böylece kapıcılık hizmetinin kim tarafından yerine getirildiği, davacının bu hizmetleri asli olarak mı yoksa eşine yardım şeklinde mi yaptığı somut şekilde ortaya koyduktan sonra uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 20.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5724, Karar No: 2021/17225, Tarih: 20.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5724 E.  ,  2021/17225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12/10/2012 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 07/11/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-a, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 18/08/2011 gününden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21256, Karar No: 2012/25233, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21256 E.  ,  2012/25233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Pilon alanının bedeline ayrıca hükmedileceğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Harçlar Kanununun 1 sayılı tarifesinin nispi harç bölümünün (f) bendi uyarınca nispi harcın maktu harçtan aşağı olamayacağı düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12119, Karar No: 2013/15349, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12119 E.  ,  2013/15349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; evine gelen polis memurları tarafından hakkındaki iki ayrı yakalama emrinin infazı için yakalanan ve ekip aracının arkasındaki demir korkuluklu kısma konulan sanığın, kafası ve ayakları ile demir korkuluklara vurarak eğmek suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediği anlaşılmakla, mahkûmiyetine dair kararda isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14666, Karar No: 2015/19966, Tarih: 10.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/14666 E.  ,  2015/19966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin davalılara, davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin de davacılara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalılardan ... Ile ... vekilinin duruşma talebinin tebliğat eksikliği giderildikten sonra değerlendirilmesine, 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/791, Karar No: 2012/3383, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/791 E.  ,  2012/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, ikramiye alacağı ve fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde dava konusu fark ücret ve ikramiye alacakları için ödeme tarihinden itibaren faiz talebinde bulunduğu halde mahkemece davacının kesinleşen işe iade davasına göre çalışmanın başlangıcından beri davalı şirket çalışanı olarak kabul edilmesine ve işyerindeki yürürlükte olan TİS den yararlanacağının kabul edilmesine rağmen adıgeçen alacaklara dava ve ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 436/2.maddesi uyarınca yeniden yargılamayı gerektirmediğinden;

Hüküm fıkrasındaki “Ücret alacağının 100,00. TL sine, ikramiye alacağının 100,00. TL sine, fazla mesai alacağının 100,00 TL sine dava tarihinden bakiyelerine ıslah tarihi olan 03.06.2009 tarihinden itibaren hesaplanacak bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasına ” cümleleri çıkartılarak, yerine, “fazla mesai alacağının 100,00. TL sine dava tarihinden bakiyesine ıslah tarihi olan 03.06.2009 tarihinden itibaren hesaplanacak bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasına;

1.598,97 TL Ücret alacağının ve 387,10 TL ikramiye alacağının Toplu İş Sözleşmesinde öngörülen ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanmasına,” cümleleri yazılarak hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22572, Karar No: 2017/25652, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22572 E.  ,  2017/25652 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

.... HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun .../.../2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile ....07.2016 tarih ve 29779-.... mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici .... madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve ....02.2016 tarih ve 2016/... sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'...) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı .... Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. ...-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

...) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı .... Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı .... Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

...) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Hısımlık başlıklı .... Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı .... Bölümünün ..., ..., ... ve .... ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Vesayet başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

...) 4721 sayılı TMK'nın .... Kitabının, Vesayet başlıklı .... Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

...) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7253, Karar No: 2013/4955, Tarih: 04.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/7253 E.  ,  2013/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl dava yönünden, davalı sigorta şirketine trafik sigortası ile sigortalı aracın davacıların desteği (eş ve baba) ...'e çarparak vefatına sebep olduğunu belirterek eş ... için 5.000 TL, çocuk ... için 2.500 TL, ... için 2.500 TL destek tazminatına dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte karar verilmesini talep etmiş, 10.06.2011 tarihli ıslah

dilekçesi ile ... için 85.042,86 TL, ... için 11.360,55 TL, ... için 15.450,10 TL olarak taleplerini ıslah ettiklerini bildirmiştir.

Birleşen 2010/258 esas sayılı dosya yönünden, destek ...'e çarpan aracın işleten ve sürücüsü olan davalılardan, eş ... için 15.000,00 TL, çocuk ... için 10.000,00 TL, çocuk ... için 10.000,00 TL olmak üzere 35.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müşterek müteselsilen tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Birleşen Konya 2. Asliye Hukuk 2010/141 esas sayılı dosyası yönünden, destek ...'in vefatı nedeniyle anne ... için 7.500,00 TL, baba...için 7.500,00 TL destek tazminatını desteğe çarpan aracın trafik sigortacısı olan davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 30.05.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini anne ... için 15.885,11 TL, baba ... için 12.498,45 TL olarak ıslah ettiklerini bildirmiştir.

Davalı sigorta vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi de sunmamıştır.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile, eş ... için 85.042,86 TL, çocuk ...için 11.360,55 TL, çocuk ... için 15.450,10 TL, baba ... için 12.498,45 TL, anne ... için 15.885,11 TL destek tazminatının davalı sigorta şirketinden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, eş ...için 7.500,00 TL , Çocuk ... için 5.000,00 TL, çocuk ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 26.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi tarafından temyiz edilmiştir

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı sigorta şirketi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya

uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 9.160,09 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı sigorta şirketinden alınmasına 4.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.