muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1974, Karar No: 2024/6889, Tarih: 16.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1974 E.  ,  2024/6889 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Avrupa Birliği ve Mali Yardımlar Dairesinde proje izleme uzmanı olarak çalıştığını, yaptığı işin değişik kuruluşlarda yapılan proje takip işi olduğunu, davacıya belirli süreli sözleşmesi imzalatılmasına rağmen işin belirsiz süreli olduğunu, davacıya işe başladığı tarihten itibaren 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) gereği hak kazandığı her yıl iki ücret tutarında ilave tediye ödenmediğini ileri sürerek ilave tediye ücreti, damga vergisi kesintisi ile fark ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’i ileri sürmüş ve davacının onaylanması uygun bulunan Avrupa Birliği ile Türkiye Cumhuriyeti arasında akdedilen IPA Çerçeve Anlaşması ve Türkiye’deki insan kaynaklarının geliştirilmesi bileşeni altında katılım öncesi mali yardım (IPA) aracından sağlanan topluluk desteğine yönelik insan kaynaklarının geliştirilmesi, operasyonel programı ile ilgili olarak Türkiye Cumhuriyeti ile Avrupa Birliği Komisyonu arasında imzalanan Finansman Anlaşması kapsamında çalıştığını, ilgili program fonlarının Avrupa Birliği kaynaklarından karşılandığını ve ilgili Finansal Anlaşmasının 36 ncı maddesi kapsamında IPA çerçevesinde davacının doğrudan harcama bütçesi kapsamındaki personelden olduğunu, bu nedenle 6772 sayılı Kanun kapsamında ilave tediye ücret alacağına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işveren nezdinde proje izleme uzmanı olarak çalıştığını, davalı Bakanlığın 6772 sayılı Kanun kapsamında kaldığı ve davacının ilave tediye hakkının da bulunduğu, bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; 6772 sayılı Kanun bağlamında ilave tediye ödemesinin genel bütçe kapsamındaki sürekli işçi kadrosu veya geçici işçi pozisyonlarında çalışan kişiler için geçerli olduğunu ve davacının bu kapsamda çalışan işçi olarak değerlendirilemeyeceğini, davalı Bakanlık genel bütçeye tâbi olsa da yapılan sözleşmede hizmet bedeli olarak gösterilen miktarın kaynağının genel bütçe ve madde metninde sayılan diğer bütçelerden biri olmadığını, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacıya davalı İdarenin ilave tediye ödemekle yükümlü olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaların hatalı olduğunu belirterek İlk Derce Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile Avrupa Birliği ve Mali Yardımlar Daire Başkanlığı arasında iki ayrı belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığı, davalı işveren bünyesinde proje izleme uzmanı olarak çalıştığı anlaşılan davacının ücretinin ödenmesine ilişkin yöntemin sözleşmeyi belirli süreli hâle getirmeyeceği ve sözleşmelerin belirsiz süreli olduğu, taraflar arasında istihdam ilişkisi bulunduğundan ve davalı Kurum da 6772 sayılı Kanun kapsamında kaldığından davacının ilave tediye alacağına hak kazandığının anlaşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf başvuru dilekçesindeki sebeplerle benzer gerekçelerle ve inceleme sırasında resen gözetilmesi gereken diğer nedenlerle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hesaplamaya esas ücret miktarının belirlenmesi ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11546, Karar No: 2016/14582, Tarih: 06.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11546 E.  ,  2016/14582 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacının 28.01.2008 tarihli tahsis talebine Kurumca 1479 sayılı Yasanın 28'inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında yer alan “sigortalı olduğu tarihte bu kanuna tabi sigortalılığın başladığı tarihte malul sayılacak derecede hastalık ve arızası bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalı, bu hastalık veya arızası nedeniyle malullük sigortası yardımlarından yararlanamaz” hükmü çerçevesinde red cevabı verildikten sonra davacının eldeki davayı açtığı, yargılama sırasında ise .... tarafından verilen 01.11.2013 tarihli karar ile davacının 1479 sayılı Yasanın 28’inci maddesinin ilk fıkrası gereğince bedeni çalışma gücü kaybının en az 2/3 oranında kaybetmediği gerekçesi ile malul sayılamayacağının belirtildiği, davacının...sevkinden sonra aldırılan 15.04.2015 tarihli raporunda davacının malul sayılması gerektiğinin bildirilmesi nedeniyle oluşan çelişkinin giderilmesi amacıyla, aldırılan .... 11.02.2016 tarihli raporuna göre ise, davacının 2008 tarihli yönetmelik kapsamında davacının malul sayılması gerektiğinin bildirilmesi nedeniyle yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmakta ise de, verilen kararın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanunun 28’inci maddesi, “Bu Kanunun uygulanmasında çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirdiği tespit edilen sigortalı malul sayılır. Şu kadar ki, bu kanuna tabi sigortalılığın başladığı tarihte malul sayılacak derecede hastalık ve arızası bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalı, bu hastalık veya arızası nedeniyle malullük sigortası yardımlarından yararlanamaz...” hükmünü içermekte olup, sigortalının 1479 sayılı Kanun kapsamında

./...

malûl sayılıp, maluliyet aylığı bağlanabilmesi için ilk defa sigortalı olarak çalıştığı tarihten önce malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arızasının bulunmaması gerekir. Sigortalılık öncesi malûl sayılmasını gerektirmeyecek düzeyde hasta veya sakat iken bu hastalık veya sakatlığı ilerlemiş ve sigortalılık sonrası malûl sayılmayı gerektirecek dereceye ulaşmış ise sigortalıya malûliyet aylığı bağlanabilecektir.

./...

malûl sayılıp, maluliyet aylığı bağlanabilmesi için ilk defa sigortalı olarak çalıştığı tarihten önce malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arızasının bulunmaması gerekir. Sigortalılık öncesi malûl sayılmasını gerektirmeyecek düzeyde hasta veya sakat iken bu hastalık veya sakatlığı ilerlemiş ve sigortalılık sonrası malûl sayılmayı gerektirecek dereceye ulaşmış ise sigortalıya malûliyet aylığı bağlanabilecektir.

Diğer taraftan 5510 sayılı Yasa'nın 25. ve 26. maddesi gereğince inceleme yapılmalıdır. Anılan madde; 4/a ve 4/b’li sigortalılar için “...çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını kaybettiği...” Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu Kurumun Sağlık Kurulunca tespit edilenlerin malul sayılacağı belirtilmiştir.

Anılan Kanun’un 26’ncı maddesinde ise; “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c)Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü getirilerek, “malullük aylığı” bağlanma şartları düzenlenmiştir.

Bu düzenleme çerçevesinde, sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Bu durumda, Mahkemece, davacının....yeniden sevki sağlanarak, davacıdaki hastalık ve arazların başvuru tarihinden, 01.10.2008 tarihine kadar Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde ve 2/3 oranında bedeni çalışma gücü kaybının varlığı araştırılarak, 01.10.2008–31.08.2013 tarihleri arası için Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde; 01.09.2013 tarihi sonrası için Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde malûl sayılmayı gerektirecek derecede bulunup bulunmadığı, malûl ise, malûllük halinin hangi tarihte oluştuğuna dair rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Kabule göre de, 5510 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi uyarınca, davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı Kanunun 65. maddesindeki; “Kurum,

../...

malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından aylık bağlanması veya toptan ödeme yapılması için gerekli belgeler tamamlanınca, bağlanacak aylıkları ve yapılacak toptan ödemeleri hesap ve tespit ederek en geç üç ay içinde ilgililere yazı ile bildirir...” hükmündeki sigortalıların aylık bağlanmasına ilişkin istemlerini sonuçlandırmak için, davalı Kuruma tanınan üç aylık yasal süre gözetilerek, her bir aylığın ödenmesi gereken tarihten itibaren yasal faizle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/25967, Karar No: 2015/30716, Tarih: 09.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/25967 E.  ,  2015/30716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/238620

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2012

NUMARASI : 2010/269 (E) ve 2012/603 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

I- Katılan vekilinin, sanık R.. Y.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin, sanık D.. Ö.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın ortağı olduğu şirkete ait çeki bir başkasına imzalatarak tedavüle soktuğu iddia olunan olayda, alınan bilirkişi raporunda, suça konu çek üzerindeki imza ve yazıların sanık Dursun'un elinden çıktığını gösterir bulgunun tespit edilemediğinin belirtilmesi,

şirketin %95 hissesine ve münferiden imza yetkisine sahip olan sanığın soruşturma aşamasında, çekin ortağı olduğu şirkete ait olmadığını ve tamamen sahte olduğunu, kovuşturma aşamasında ise N.. D.. isimli arkadaşının işyerinde unuttuğu çekin arkadaşı tarafından doldurulduğunu savunması, tanık olarak dinlenilen N.. D..'ın çek üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını ve çekin kendisi tarafından doldurulmadığını, Ü.. Ç..'ın ise çeki alacağına karşılık sanık Dursun'dan aldığını, bilahare satın aldığı TV karşılığında katılan şirkete verdiğini beyan etmesi, katılan vekilinin, sanık Dursun'un ortağı olduğu şirketin katılan şirketten mal aldığını, çekin Ü.. Ç.. tarafından katılan şirkete teslim edildiğini belirterek yapılan alışverişe ilişkin irsaliyeli faturaların onaylı suretlerini ibraz etmesi, ilgili banka tarafından çekin sahte veya çalıntı olmadığının bildirilmesi karşısında, sanık Dursun'un ortağı olduğu şirket adına sahte olarak düzenlenen suça konu çeki bu özelliğini bilerek satın aldığı mal karşılığında katılan şirkete iletilmek üzere Ü.. Ç..'a verdiği, yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu ve sübuta erdiği cihetle, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

2- Adli emanetin 2010/2445 sırasında kayıtlı suça konu çekin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2926, Karar No: 2013/2912, Tarih: 21.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/2926 E.  ,  2013/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

13.09.2007 tarihli yazı ile 2007 takvim yılı defter ve belgelerinin ibrazı istenen sanığın incelemenin iş yerinde yapılmasına dair yazılı dilekçe verdiği; iş yerinin tasfiye halinde olduğu, ilgili yazının da tasfiye memuru tarafından 14.09.2007 tarihinde tebliğ edildiği; sanığa vergi dairesine bildirdiği adreste ulaşılamadığı ve bu adreste tanınmadığı anlaşılmakla, sanığın yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine savunmasına itibarla beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7042, Karar No: 2025/652, Tarih: 03.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/7042 E.  ,  2025/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/902 E., 2023/883 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2023 tarihli ve 2022/403 Esas, 2023/180 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktûle karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.06.2023 tarihli ve 2023/902 Esas, 2023/883 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili, katılanlar vekili, sanık ... müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) ve 303/1-h maddeleri uyarınca vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; 5237 sayılı Kanun'un 82/1a,b,f hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun tasarlanarak işlendiğine,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Uyap sistemi üzerinden yapılan kontrolde, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin Uyap sistemi üzerinden 25.06.2023 tarihinde İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, 03.07.2023 tarihli üst yazı ile de ilk derece mahkemesinden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderildiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Uyap sistemi üzerinden yapılan kontrolde, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin Uyap sistemi üzerinden 25.06.2023 tarihinde İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, 03.07.2023 tarihli üst yazı ile de ilk derece mahkemesinden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderildiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli

her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, suç tarihi gözetildiğinde 5237 sayılı Kanun'un 82/1-f maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.06.2023 tarihli ve 2023/902 Esas, 2023/883 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, katılan kurum vekili, sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.