muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/773, Karar No: 2019/5789, Tarih: 07.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/773 E.  ,  2019/5789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma kararı üzerine mahkemece bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilen bir karar olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Kütahya Evliya Çelebi Devlet Hastanesinde beyin sinir cerrahi doktoru olan sanığın, bel fıtığı teşhisiyle ameliyatına karar verdiği ölenin, ameliyatını müteveffada bulunan fıtığı alıp yarayı kapamaya başladığı, kas ve cilt altı dikim işini bitirip cilt kısmına geldiğinde dolayısıyla ameliyatının bitmesine yakın bir sırada ölenin tansiyonunda düşme meydana geldiği, bunun üzerine sanığın ameliyatı bırakarak anestezi uzmanı ile birlikte ölene ilaç verdikleri, yapılan müdahaleye yeterli cevap gelmeyince ölenin kalp hızının yavaşladığı, sonrasında daha etkili ilaçlar verildiği, kalp masajı, damar yolu açılması gibi işlemler yapıldığı, anestezi uzmanı ile sanığın müteveffada meydana gelen ani tansiyon düşüklüğüne ilişkin ihtimaller üzerinde durdukları, sanığın ciddi kanama olmadığını düşündüğünü beyan etmesi üzerine, anestezi uzmanının teyit için kan sayımı yaptırdığı, kan bankasından kan takviyesi yapılarak kardiyoloji uzmanına haber verildiği, kardiyoloji uzmanının eko ve usg yaptığı, müteveffanın durumunun akciğer embolisinden kaynaklanmadığının kesinleşmesi üzerine, ölenin karnında gözlenen şişliğin artması ve kan değerlerinde kanamayı düşündürücü unsurlar bulunması üzerine genel cerrahi uzmanına haber verildiği, genel cerrahi uzmanın göbek altından bir kesiyle cilt altına girdiğinde aktif ve yoğun bir kanama olduğunu görmesi üzerine kesiyi genişleterek, sağ iliak arterde büyük damar yaralanması olduğunu, buradan karın arka duvarına ve içerisine halen aktif kanama devam ettiğini ve 2-3 litre kanama olduğunu saptaması üzerine, bası uygulayarak kanamayı durdurup, kalp damar cerrahına haber verdiği, kalp ve damar cerrahınca hasarlı damar tamir edilip, bu süreçte yaklaşık 30-40 dakika boyunca kalp masajına devam edilip, tansiyon ilacı verildiği ve kan takviyesi yapıldığı, kanamanın durması üzerine hastanın kalbinin atmaya başlaması ve tansiyonun yükselmesiyle ameliyat sonlandırılarak hastanın yoğun bakıma alındığı, yoğun bakımda tedavisi devam etmekte iken ameliyattan 2 gün sonra kardiyak arrest gelişen hastanın vefat ettiği ve yapılan otopsi ile ölüm sebebinin büyük damar yaralanmasına bağlı batın içi kanama ve gelişen hemorojik şoktan ileri geldiğinin tespit edildiği olayda,

Her ne kadar Adli Tıp Kurumu raporlarında kişinin hastaneye müracaatında gerekli tetkiklerinin yapılarak hastalığının doğru tanısının konulduğu, ameliyat endikasyonunun uygun olduğu, lomber disk hernisi ameliyatlarında lokalizasyon ve cerrahi komşuluğu nedeniyle damar yaralanmalarının ameliyatın bir komplikasyonu olduğu, zamanında tanısının konularak gerekli konsültasyonlar ve tetkikler yapılarak tıbbi ve cerrahi girişimlerde bulunulduğu, takiplerinin düzenli yapıldığı cihetiyle sanığa kusur atfedilemeyeceğinin bildirilmesi karşısında taksirle öldürme suçu bakımından suçun unsurlarının gerçekleşmemiş olması sebebiyle bu suç bakımından sanığın cezalandırılması mümkün olmamakla birlikte, lomber disk hernisi ameliyatlarında cerrahi komşuluğu sebebiyle damar yaralanmalarının bu girişimin bilinen ve akla ilk gelecek komplikasyonlardan biri olduğunun sanıkça sunulan makalelerden ve idari soruşturma sırasında alınan tıbbi görüş içerir rapordan da anlaşılması karşısında Yüksek Sağlık Şurası'nın 19-20.09.2013 tarihlerinde alınan raporunda da belirtildiği üzere, hastaya uygulanan ameliyat sırasında gelişen büyük arter yaralanmasının ameliyat sırasında gelişen bir komplikasyon olduğuna; ancak komplikasyon yönetiminde beyin cerrahisi uzmanının büyük arter yaralanmasına hemen müdahale etmesi gerekirken kardiyoloji, kalp damar cerrahisi ve genel cerrahi uzmanlarını çağırmanın zaman kaybettirdiği, ayrıca ameliyat sırasında hastaya, EKO yapılmasının da zaman kaybettirdiği dikkate alındığında komplikasyon yönetiminde eksiklik olduğuna ilişkin olayın oluşuna uygun düşen raporda da işaret edildiği üzere sanığın görevinin gereklerini yapmak hususunda ihmal ve gecikme gösterdiği anlaşıldığından eyleminin TCK'nın 257/2. maddesindeki ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçu kapsamında değerlendirilerek, atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA 07/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10115, Karar No: 2012/12451, Tarih: 14.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/10115 E.  ,  2012/12451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı vekili, takip dosyasında borçludan olan ipotekli alacağı ile ilgili olarak diğer alacaklıları da kapsar şekilde sıra cetveli düzenlendiğini, buna göre müvekkilinin ipotek alacaklısı olup 1. sırada olduğunu, 7. sıradaki ...Bank AŞ'nin 2. sıradaki ...Yatırımları A.Ş aleyhine haczinin bulunmadığı gerekçesi ile sıra cetveline itiraz davası açtığını, bu davanın şekli bir dava olup müvekkilinin sırasını hiç bir şekilde değiştirmeyeceğini, bu nedenle Ayvalık İcra Müdürlüğü'nden kendilerine ipotek alacağının karşılığı olan paranın ödenmesini talep ettiklerini, ancak icra müdürlüğünün talebi red ettiğini, icra müdürlüğünün bu kararının kaldırılmasına ve müvekkiline isabet eden alacağın ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Temyiz dilekçesinde de dikkat çekilen Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 18.11.1994 tarih 1994/8616 Esas 1994/11225 Karar sayıl bozma ilamında “ipoteğin hacizlerden öncesine ilişkin bulunduğu gözetilerek satılan ipotekli ve mahcuz taşınmazın bedelinden öncelikle ipotek alacağının karşılanmasından sonra kalan paranın paylaşımı için hacizli alacaklar yönünden sıra cetveli yapılması gerekir” şeklinde karar verilmiştir. Somut olayda takibe konu alacak ipotekle teminat altına alınmış ve ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip sonucu taşınmaz ihale ile satılmış, satış bedelinin paylaştırılması için sıra cetveli yapılmıştır. İpotekli taşınmazın satış bedelinden gerekli kesintiler yapıldıktan sonra dosyaya 129.444,21 TL gönderilmiştir. Şikayete konu takipte borc 53.946,82 TL olup satışı yaptıran ipotek alacaklısının önünde başka ipotek alacaklısı da yoktur. Diğer alacaklılar haciz alacaklısıdır. Bu nedenle ipotek alacaklısının alacağının ödenmesi kalan miktarın haciz alacaklıları arasında sıra cetveli yapılmak üzere ilk haciz dosyasına gönderilmesi gerekmektedir. O halde, mahkemece şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

Şikayetçi vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenle İİK.nun 366. Ve HUMK.nun 428.maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9441, Karar No: 2017/22344, Tarih: 17.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9441 E.  ,  2017/22344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

2- ... vd.

3-... vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28879, Karar No: 2014/26062, Tarih: 10.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/28879 E.  ,  2014/26062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/152742

MAHKEMESİ : Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2012

NUMARASI : 2011/292 (E) ve 2012/92 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

UYAP ortamında yapılan araştırmada Bakırköy 8.Ağır Ceza Mahkemesince 2011/151 Esas 2011/328 sayılı kararıyla sanık hakkında yağma suçundan mahkumiyet kararı verildiği, sanığın temyiz dilekçesinde gerçek kimlik bilgisinin farklı olduğunu, kendisini S.. K.. olarak tanıttığını, gerçekte .. TC kimlik nolu, 1993 doğumlu Ü. Ü.. olduğunu belirttiği, babası A.Ü..'nün de 13.07.2012 tarihli dilekçesi ile bu hususu doğruladığı, sanığın bu iddiası üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2012/8592 esas, 2012/15214 karar sayılı ilamı ile söz konusu kararın bozulduğu, yine sanık hakkında Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinde hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından açılan 2011/271 esas numaralı davanın 03.05.2012 tarihli duruşmasında sanığın gerçek kimlik bilgilerinin Ü. Ü.. olduğunu, yakalaması olması sebebiyle üzerine atılı suçlardan yakalandığında kendini S.. K.. olarak tanıttığını beyan ettiği, mahkemece yapılan araştırmada bu yöndeki iddianın doğru olduğunun anlaşılması üzerine S.. K.. hakkında beraat kararı verilip, Ü. Ü.. hakkında suç duyurusunda bulunduğu, yine S.. K.. hakkında, İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 2011/11 esas 2011/177 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca verilen mahkumiyet kararı sonrasında sanık tarafından verilen temyiz dilekçesinde, üzerine atılı suçu işlemediği, 1,5-2 yıl önce kimliğini kaybettiği, bu nedenle Diyarbakır Çarşı Polis Karakoluna müracaatta bulunduğunu, kimliğini bulan kişi tarafından bu suçun işlenmiş olabileceğini

belirttiği anlaşılmakla; davamıza konu olayda sanığın gerek soruşturma, gerekse kovuşturma aşamasındaki ifadelerinin, sanığın yukarıda ifade edilen suçlar sebebiyle cezaevinde bulunduğu sırada talimatla alınması, cezaevinde çekilen fotoğrafları üzerinden tanık Ö.. Y..'ın sanığı teşhis etmesi karşısında; öncelikle sanığın gerçek kimliğinin araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/592, Karar No: 2018/3168, Tarih: 22.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/592 E.  ,  2018/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; davanın açıldığı tarihte uzamış ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı ve işin esasına girilmesi gereğine değinilmiştir. Davacı vekili 10.10.2016 tarihli dilekçesi ile dava değerini arttırarak 83.049,85.-TL, davacı ... için 26.950,15.-TL olarak ıslah etmiştir.Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile ... için 45.299,91.-TL; Derin için 14.700,09.-TL'nin (ZMMS poliçesi nedeniyle ve poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Davacılar:

35,90 TL 0.H.

29,20 TL P.H.

6,70 TL Kalan
Yargıtay — Esas No: 2014/10518, Karar No: 2015/5471, Tarih: 31.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10518 E.  ,  2015/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saat 15:20 sıralarında idaresindeki çekici ile çift yönlü, 6.60 m genişliğindeki meskun mahal dışı, yağan dolu nedeniyle kaygan yolda, kendi beyanına göre; 80 km hızla seyretmekte iken, karşı yönden zik zaklar çizerek şeridine girdiğini gördüğü ... idaresindeki araçtan kaçmak üzere şerit ihlali yaptığında, ...’nin de son anda kendi şeridine geçmesi nedeniyle çarpışmaları sonucu adı geçenin öldüğü olayın yargılaması sonunda sanığın tali kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesinde ve olumsuz hava şatlarına rağmen çekici ile 80 km hızla seyretmesi sebebiyle temel cezanın 3 yıl olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin beraata ve ceza miktarına, katılan vekilinin de kusura, ceza miktarına ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık müdafiinin esasa karşı savunmalarını içeren 18.09.2012 tarihli dilekçesi ile ileri sürdüğü lehe hükümlerin uygulanmasını talebinin tayin olunan hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesini de içerdiği gözetilmeksizin bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; geçimini şoförlük yaparak sağladığı anlaşılan sanığın tali kusurlu olması göz önüne alındığında, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak geri alınmasına karar verilmek suretiyle, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16, Karar No: 2008/25, Tarih: 23.01.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/7-16 E.  ,  2008/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2007

Taraflar arasındaki “tapu iptali ve terkin” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Karadeniz Ereğlisi Kadastro Mahkemesince davanın reddine dair verilen 17.5.2006 gün ve 220-51 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 31.10.2006 gün ve 3100-3449 sayılı ilamı ile; (...Kadastro sırasında .. ada ..parsel sayılı 218 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Asliye hukuk mahkemesinde davacı Hazine ile davalı E..Ö.. arasında gösterilen tapu iptali davası görevsizlik kararıyla kadastro mahkemesine aktarılmıştır.

Mahkemece, aktarılan dava dosyası ile kadastro tutanağı birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu .. ada ..parselin kıyı niteliğiyle kadastro dışı bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu .. ada ...parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbit gününden önce genel mahkemeye açılan ve görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine aktarılan dava ile davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının yüzölçümünün artırılmasına ilişkin ve hazinenin taraf olduğu dava sonucunda oluşan ve kesinleşen 29.12.1966 günlü, 1966/422-635 E.K. sayılı kesin hükmün dayanağı haritanın kapsamında kaldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.Kural olarak, kesin hüküm kamu düzenine ilişkin olup, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi zorunludur.Kesin hüküm taraflarını, akdi ve irsi haleflerini de bağlar.Kesin hükmün varlığı halinde başkaca delil aranmaksızın aynı taşınmaz yada taşınmazlara ilişkin sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Hal böyle olunca, dava ve temyize konu taşınmazın kıyı kenar şeridi kapsamında kaldığı yolundaki uzman bilirkişi raporu ile çekişmeli taşınmazın kıyı kenar şeridi kapsamı dışında kaldığı yolunda dosyaya ibraz edilen ve birbiriyle çelişen raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesine de gereksinim yoktur.

Mahkemece usulün 237 ve 295.maddeleri hükümleri göz önüne alınarak ve kesin hükme değer verilerek davanın reddine dava ve temyize konu taşınmazın tesbit gibi davalı taraf adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi sınırlarının deniz yönünde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tespitin iptaline, 2 numaralı parselin kıyı vasfında tapulama dışı bırakılmasına karar verilmiş, Özel Dairece yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece her ne kadar dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle Hazine tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Dosya kapsamından Karadeniz Ereğlisi Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.3.1964 gün ve 1964/330-205 sayılı kararına ait mahkeme dosyasının getirtilmediği, bu dosyada uygulanan tapu kaydının tesis ve tedavül kayıtlarının bulunmadığı, bu kaydın revizyon gördüğü tüm parsel ve komşu parsellerinin kayıtlarının celp edilmediği, bu tapu kaydının revizyon gördüğü parsellere ilişkin açılmış dava yada davaların bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, davaya konu taşınmazın gerçekten sözü edilen ilamın ve bunun çap kaydının kapsamı içerisinde kalıp kalmadığı tespit edilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Daha önce mahkemece verilen bir hükmün kesin hüküm teşkil ettiğinden bahsedilebilmesi için, HUMK.m.237 gereğince dava sebebinin (maddi vakıalar), dava konusunun (müddeabihinin) ve taraflarının aynı olması gerekir.

Karadeniz Ereğlisi Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava mesaha tashihi davası olup, bu dava sebebine ilişkin vakıalar ileri sürülmüş ve mahkemece bu yönde araştırma ve inceleme yapılıp dosya sonuçlandırılmıştır. Eldeki davada ise, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olması gereken kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bir yer olduğu iddia edildiğinden, her iki davanın sebepleri birbirinden farklıdır. O halde, olayda HUMK.m.237 anlamında dava şartı niteliğinde bir kesin hüküm bulunmadığının benimsenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Ne varki, 3402 sayılı Kanunun geçici 4.maddesindeki “kesin hükme bağlanmış uyuşmazlık” ifadesi ile HUMK.nun 237.maddesindeki “kesin hüküm” kavramı arasında farklılık bulunmaktadır. 3402 sayılı Kanun tasfiye kanunu niteliğinde olduğundan geçici 4.madde ile amaçlanan; farklı bir hukuki sebebe dayalı olarak açılan bir dava sonucunda verilmiş olsa bile, hukuki durumu açıkca belirlenmiş bulunan taşınmazlarla ilgili olarak yeni uyuşmazlıklar çıkartılmasının ve bunların dava yoluyla mahkeme önüne getirilmesinin engellenmesidir. Hal böyle olunca, mesaha tashihi kararının somut uyuşmazlık yönünden kesin hüküm olmasa dahi, taraflar arasındaki mülkiyet durumunu saptayan kuvvetli bir delil niteliğinde olduğu, bunun aksinin ancak daha kuvvetli bir delille kanıtlanabileceği ve artık farklı bir hukuki neden ileri sürülerek yeniden mülkiyet uyuşmazlığı çıkarılamayacağı kanaatine varılmıştır.

Bundan ayrı olarak, her ne kadar daha önce görülen dava mesaha tashihi davası ise de, o davada Hazinenin de taraf olması ve itirazlarını ileri sürerek niza çıkarması nedeniyle bu davanın çekişmeli yargıya dönüştüğü anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, daha önce yanlar arasında görülüp kesinleşen Karadeniz Ereğlisi Sulh Hukuk Mahkemesinin 1966/422-638 sayılı ilamının kapsamının belirlenmesi ve eldeki davada dava konusu olan yeri kapsayıp kapsamadığının tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmesi şarttır.