muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1460, Karar No: 2023/1890, Tarih: 17.05.2023

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların kusur durumu ile buna bağlı olarak ortaya çıkacak hukuki sorumluluklarının tespiti amacı ile diş tedavisi alanında uzman Üniversite öğretim üyelerinden oluşacak üç kişilik heyete tevdi ve rapor tanzimi amacı ile İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Hastanesine gönderildiği, bilirkişi heyetince 24/09/2019 tarihinde dosyaya sunulan rapora göre; davacının ağız içi klinik muayenesinin yapılması neticesinde ağız içerisinde 24 adet zirkonya seramik ve 2 adedi davalı hekim tarafından yapılan toplam 16 adet implant bulunduğu, alınan panoramik radyografi ile tedavi öncesi radyografi karşılaştırıldığında davalı hekim tarafından yapılan implantlardan bir tanesinin çevresindeki kemik dokusunda kısmen kayıp ve kendisinde kırık tespit edildiği, bu nedenle yapılan bir adet köprü protezinin yerinden çıktığı, meydana gelen hasarın protez kırıklarına bağlı olduğu, ancak bu tarz kırıkların sık görülmediği, genellikle patolojik olarak gelişen diş sıkma ve gıcırdatmaya bağlı oluşabileceği, tedavi seçeneklerinden biri olan botoks uygulamasının yani patolojik kas aktivitesinin azaltılması yönteminin davacı tarafça seçildiği, yine bu tür vakalarda hastanın periyodik olarak takip edilmesi ve tedavi seçeneklerinin gözden geçirilmesi gerektiği ancak tedavinin tamamlanması sonrası oluşan kırıklar ve hasta memnuniyetsizliği nedeniyle durumun mahkemeye intikal etmiş olması üzerine herhangi bir koruyucu veya düzeltici işlem yapılamadığı, tespit edilen muayene bulgularının doğrudan tedavi sonucu olarak belirtilemeyeceği, klinik muayene ve radyografik bulguların herhangi bir işlem yapılamamasından kaynaklı büyüyen bir problemin sonucu olduğu hususlarının tespit edildiği, ilgili rapora davacı yanın itirazı göz önünde bulundurularak dosyanın bu sefer alanında uzman Marmara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi öğretim üyelerinden oluşacak üç kişilik heyete tevdii ile rapor tanziminin istendiği, bilirkişi heyetince 19/10/2020 tarihinde dosyaya sunulan rapora göre; davacının son durum muayenesinin yapılarak ağız içi radyografisinin çekildiği, davacının ağız hijyeninin kötü olup, diş etlerinde kanamalar, diş taşı birikimi, buna bağlı ileri derecede diş eti çekilmeleri ve ağız kokusu tespit edildiği, sağ alt tarafta protezlerin ağızda olmadığı ve 1 implantın kırık olduğu, üst ve alt ön bölgede hijyen eksikliğine bağlı olarak kemik kaybı ile beraber implant yüzeylerinin açıkta olduğu, çekilmenin kötü ağız hijyeninden ya da protez yapımından kaynaklandığının geçen süre nedeniyle tespit edilemediği, ağızda mevcut bulunan kaplamalarda kırıklar bulunduğu, bu kırıkların sebebinin diş sıkma, üretim hatası, kaplamaların implant üzerine oturmaması veya sağ alttaki kaplamaların ağızda olmaması nedeniyle dengeli bir kapanışa sahip olmamasının sebep olmuş olabileceği ancak tedavi üzerinden geçen süre nedeniyle hangisinin sebep olduğunun tespit edilemediği anlaşılmakla; dosya kapsamında toplanan deliller

hijyeninden ya da protez yapımından kaynaklandığının geçen süre nedeniyle tespit edilemediği, ağızda mevcut bulunan kaplamalarda kırıklar bulunduğu, bu kırıkların sebebinin diş sıkma, üretim hatası, kaplamaların implant üzerine oturmaması veya sağ alttaki kaplamaların ağızda olmaması nedeniyle dengeli bir kapanışa sahip olmamasının sebep olmuş olabileceği ancak tedavi üzerinden geçen süre nedeniyle hangisinin sebep olduğunun tespit edilemediği anlaşılmakla; dosya kapsamında toplanan deliller ile düzenlenen bilirkişi raporlarına göre davacıya uygulanan tıbbi işlemlerde davalılara izafe edilecek kesin mahiyette bir kusur tespit edilmediğinden yasal şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; hatalı tedavi nedeniyle davalılara ulaşmanın mümkün olmadığını, davacının zirkonyum kaplamalarının kırılmaya devam ettiğini, implant üzerine kaplamaların porselen yapılmaması ve metal kaplama yapılması gerektiğini diş hekimlerinin bildirdiğini, bu olay sebebiyle davacının yaşam kalitesinin düştüğünü, maddi kayıpları oluştuğunu, davalıların düzeltmeye yanaşmadıklarını, metal kaplamanın zirkonyumdan daha az maliyetli olduğunu, fazla bedel iadesinin gerektiğini, diş tedavisinin başarısız olduğunu, yeni yapılacak tedavi nedeniyle oluşacak maddi zararın ve uğranılan manevi zararın giderilmesi gerektiğini,yüklenicinin en üst özen gösterme yükümlülüğünde olduğunu, bilirkişi raporlarının hatalı olduğunu,eksik inceleme yapıldığını, diş sıkma ve gıcırdatmanın olaya sebebiyet verdiğine ilişkin yorumun somut olarak tespite dayanmadığını, davacının 4 yıldır diş yaptıramadığını, yargılama sırasında davacının yargılama sonuna kadar dişlerini yaptırmamasının söylenmesi üzerine davacının dişlerini yaptırmadığını, kararın hukuka aykırı olduğunu, bilirkişinin hüküm niteliğinde rapor veremeyeceğini, davacının olay sebebiyle zararının tespiti gerektiğini, bu tedavilerin estetik amaçlı olduğu ve eser sözleşmesi kapsamında bulunduğunu, eser sahibinin işi iş sahibinin yararına ve zarar vermeden yapmasının zorunlu olduğunu ve zararlardan yüklenicinin sorumluluğu bulunduğunu, hekimin ihbar yükümlülüğü de olduğunu,delillerin toplanmadığını, tanık dinlenilmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına göre davalı hekim, davalı hekim ve diğer davalılar tarafından davacının dişlerine yapılan müdahalenin ve komplikasyon yönetiminin tıp biliminin kurallarına uygun olduğu anlaşılmakla, davacının maddi ve manevi tazminat talebinin reddi yönünde verilen kararda usul ve yasaya aykırılık tespit edilmediğinden incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi niteliğindeki diş tedavisinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesi niteliğindeki diş tedavisinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

8400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı ... Özel Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti.’ye verilmesine,

17/05/2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/881, Karar No: 2014/212, Tarih: 14.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/881 E.  ,  2014/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2012/466-2012/279

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi vekili, müvekkilinin ücretinin toplu iş sözleşmesi uyarınca eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, fazla mesai, ikramiye, ilave tediye ve vardiya zammı farklarının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren vekili, davacının ücretlerinin toplu iş sözleşmesi doğrultusunda eksiksiz olarak belirlenip ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 53. maddesindeki toplu iş sözleşmesi hakkına ilişkin düzenlemede özerklik deyimine açıkça yer verilmemekle birlikte toplu sözleşme özerkliği tanınmış bulunmaktadır. Toplu iş sözleşmesi özerkliği, işçi ile işveren taraflarının karşılıklı anlaşarak aralarındaki ilişkiyi düzenleyen kuralları serbestçe koyabilmelerini ifade eder. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 33/5. maddesinde yer alan “Toplu iş sözleşmeleri ve çerçeve sözleşmeler, Anayasaya ve kanunların emredici hükümlerine aykırı düzenlemeler içeremez” kuralı ile toplu iş sözleşmesi özerkliği sınırlandırılmıştır.

Toplu iş sözleşmesinde düzen ilkesi gereği, aynı işyeri ya da aynı işletmede uygulanan her toplu iş sözleşmesi öncekinden bağımsız olduğu gibi, her toplu iş sözleşmesi ancak kendi dönemi ile sınırlı olarak düzenleme yapabilir. Her toplu iş sözleşmesinin önceki toplu iş sözleşmesinden bağımsızlığının gereği olarak, önceki sözleşmelerdeki hakların yeni sözleşme karşısında kazanılmış hak sayılması mümkün değildir.

Dosya içeriğine göre davacının 22.09.2010 tarihinde işe girdiği ve 05.10.2010 tarihinde işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin tarafı sendikaya üye olduğu anlaşılmaktadır.Taraflar arasındaki uyuşmazlık ilk ücretin tespiti ile ilgili olup, davacının işe girdiği tarihte yürürlükte bulunan 01.01.2009-31.12.2010 süreli toplu iş sözleşmesinin 83. maddesinde “01.01.2009 tarihinden sonra işe giren işçilere 2007 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir. Ancak işçinin sendikaya üye olması veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanması halinde yararlanma tarihinden itibaren 2008 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir.

01.01.2010 tarihinden itibaren ise senesi doluncaya kadar 2008 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir. Ve senesi dolduğu tarihten itibaren fiilen yaptıkları işin derece ve kademesine imtihansız olarak intibakları yapılır.

01.01.2010 tarihinden itibaren ise senesi doluncaya kadar 2008 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir. Ve senesi dolduğu tarihten itibaren fiilen yaptıkları işin derece ve kademesine imtihansız olarak intibakları yapılır.

01.01.2010 tarihinden sonra işe giren işçilere 2008 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti verilir. İşçinin sendikaya üye olması veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanması halinde yararlanma tarihinden itibaren 2009 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir. Ve müteakip dönem toplu iş sözleşmesinin birinci derece birinci kademe ücreti ile senesi doluncaya kadar çalışır. Senesi dolduğu tarihten itibaren fiilen yaptıkları işin derece ve kademesine imtihansız olarak intibakları yapılır. Ücretler arasında bulunan dengesizliğin giderilmesi amacıyla sözleşme kapsamında bulunan bütün işçilerin 84. maddenin 2/a bendindeki %3'lük artıştan sonra oluşan saatlik ücretlerine 01.01.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 0,067 TL ilave edilecektir.

Ücret cetvelleri ve MKEK işçileri ücret yönergesi sözleşmenin ekidir. .." hükmüne yer verilmiştir.

01.01.2011-31.12.2012 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin ilk giriş ücreti başlıklı 83. maddesinde de “01.01.2011 tarihinden sonra işe giren işçilere 2009 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir. Ancak işçinin sendikaya üye olması veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanması halinde yararlanma tarihinden itibaren 2010 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir.

01.01.2012 tarihinden itibaren ise senesi doluncaya kadar 2010 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir. Ve senesi dolduğu tarihten itibaren fiilen yaptıkları işin derece ve kademesine imtihansız olarak intibakları yapılır.

01.01.2012 tarihinden sonra işe giren işçilere 2010 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti verilir, işçinin sendikaya üye olması veya dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanması halinde yararlanma tarihinden itibaren 2011 yılı ücret cetvelinin birinci derece birinci kademe ücreti ödenir. Ve müteakip dönem toplu iş sözleşmesinin birinci derece birinci kademe ücreti ile senesi doluncaya kadar çalışır. Senesi dolduğu tarihten itibaren fiilen yaptıkları işin derece ve kademesine imtihansız olarak intibakları yapılır. Ücretler arasında bulunan dengesizliğin giderilmesi amacıyla sözleşme kapsamında bulunan bütün işçilerin 84. maddenin 2/a bendindeki %4'lük artıştan sonra oluşan saatlik ücretlerine 01.01.2011 tarihinden geçerli olmak üzere 0,067 TL ilave edilecektir.

Ücret cetvelleri ve MKEK işçileri ücret yönergesi sözleşmenin ekidir...." kuralı öngörülmüştür.

Ücret cetvelleri ve MKEK işçileri ücret yönergesi sözleşmenin ekidir...." kuralı öngörülmüştür.

Somut olayda, 01.01.2009-31.12.2010 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin 83. maddesinde ilk ücretin bir yıl süreyle geçerli olduğu belirtilmiş olup, bir yıllık süre sonraki toplu iş sözleşmesi dönemine denk geldiği takdirde sonraki dönem toplu iş sözleşmesinde öngörülen ilk dönem zammının uygulanmaması gibi bir durum ortaya çıkmakta ise de, sonraki dönem toplu iş sözleşmesinde (01.01.2011-31.12.2012 yürürlük süreli) de benzer bir düzenlemeye yer verilmekle, önceki dönem toplu sözleşmesinin sözü edilen hükmüne geçerlilik tanındığının kabulü gerekir. Toplu iş sözleşmesi özerkliği gereği, işe ilk giren işçilerin ücretlerinin belirlenmesine yönelik söz konusu düzenleme geçerli olup, bu durumda düzen ilkesinin ihlal edildiği ileri sürülemez. Hal böyle olunca, davacının ilk dönem ücreti belirlendikten sonra bu ücretin bir yıl süre ile devam edeceğinin kararlaştırılması sebebiyle sonraki dönem toplu iş sözleşmesinin ilk dönem zammının uygulanması gerektiğine yönelik davacı tarafın talebi yerinde değildir. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5597, Karar No: 2024/3959, Tarih: 28.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5597 E.  ,  2024/3959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/787 E., 2022/167 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ve muarazanın giderilmesi davasından dolayı bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı Kurum tarafından müvekkilince fatura edilen ... isimli hastaya ait reçete arkasındaki imzanın hasta ya da yakınına ait olmadığı ve eczanede 29 adet rapor fotokopisi bulundurduğu gerekçeleriyle müvekkili hakkında 2009 yılı Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün 6.3.2, 6.3.3 ve 4.3.6. maddeleri uyarınca 4.661,72 TL reçete bedeli ve 23.308,60 TL cezai şartın tahsili ile uyarı ve sözleşmenin 3 ay süreyle feshi cezalarının uygulandığını, ancak söz konusu cezai işlemlerin hukuka ve protokole aykırı olduğunu ileri sürerek; Kurum işleminin iptali ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı eczacı hakkında 2009 yılı protokolüne göre uygulanan fesih cezası işleminin 2012 yılı protokolüne göre yeniden değerlendirilerek 06.02.2013 tarihinde iptal edildiğini ve Medula ekranının açıldığını, diğer cezai işlemler yönünden ise 2012 yılına ilişkin protokolün uygulanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı eczacı hakkında 2009 yılı protokolüne göre uygulanan fesih cezası işleminin 2012 yılı protokolüne göre yeniden değerlendirilerek 06.02.2013 tarihinde iptal edildiğini ve Medula ekranının açıldığını, diğer cezai işlemler yönünden ise 2012 yılına ilişkin protokolün uygulanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 06.10.2015 tarihli ve 2013/93 E. 2015/386 K. sayılı kararıyla; davacının sahibi ve mesul müdürü olduğu ... Eczanesinde yapılan denetimlerde, Enbrel 25 mg flakon isimli ilacın alınmış olduğu reçete fotokopisiyle ilgili olarak sigortalı ...'nın ifadesine başvurulduğu, adı geçenin reçete arkasındaki imzaların kendisine ait olmadığını, reçeteyi kendisinin yazdırmadığını, o tarihte muayene olmadığını ve ilaçları almadığını, daha sonra eczacının evine gelerek bir kağıda imza attırıp ilaçları kendisine verdiğini beyan ettiği; yine eczanede bulunan 41 adet rapor fotokopisiyle ilgili olarak e-rapor, mükerrer rapor ve miadı geçmiş olan raporlar tasnif edilerek geçerli olan rapor sayısının 29 olarak tespit edildiği, bu durumda 12 adet raporun geçersiz olduğu, davacının Kurumdan bizzat talep ederek imzaladığı sözleşme arkasında yer alan protokol hükümlerinde eczanede sağlık karnesi ve sağlık raporu bulundurmaması gerektiğinin, aksi halde hakkında yapılacak işlemlerin açık bir şekilde yazılı olduğu; davalı Kurumun 24.01.2013 günlü kararıyla davacı hakkında 2009 protokolünün 6.3.3. maddesi gereği 23.308,60 TL cezai şart uygulanmasına ve 1 kez uyarılmasına, yine aynı protokolün 6.3.2. maddesi gereğince sözleşmesinin 3 ay süreyle feshine karar verildiği, ancak 2009 protokolünün fesih cezasına ilişkin 6.3.2. maddesinin yürürlükten kaldırıldığı, 6.3.3. maddesine ise davacı hakkında fesih cezası uygulamasını kaldıran bir cümle eklendiği, bu madde uyarınca verilen cezai işleme konu reçete sahibi Şevket'in denetimlerde verdiği ifadeye göre ilaçlarını Ankara Yeni Bayramoğlu Eczanesinden aldığı, raporunun bitmesine ve yeni raporunun da çıkmamasına rağmen ilaçlarını ... Eczanesi çalışanının kapısına kadar getirdiği ve raporun sonradan Ankara'daki tanıdık doktor vasıtasıyla çıkarıldığı, davacının sahibi olduğu eczanede yapılan denetimler sonucu hazırlanan rapor ile uygulanan fesih ve cezai şart işlemlerinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 25.04.2018 tarihli ve 2016/11953 E. 2018/5023 K. sayılı ilamıyla; tarafların tüm delilleri incelenerek 2012 ve 2016 protokollerinin ilgili maddeleri de değerlendirilmek suretiyle ve konusunda uzman bilirkişilerden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Davalı vekilinin karar düzeltme istemi ise aynı Dairenin 18.10.2018 tarihli ve 2018/4470 E. 2018/9742 K. sayılı ilamıyla reddedilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 29.09.2020 tarihli ve 2018/652 E. 2020/103 K. sayılı kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporu uyarınca, davacı tarafa cezai işlem uygulanması gerektirir 2009 yılı protokolünün 6.3.3. maddesinin 2012 ve 2016 yılı protokolünde yer almadığı, yalnızca 2016 yılı protokolünün 5.3.5. maddesi gereği ilaç bedeli olan 4.661,72 TL'nin ve aynı protokolün 4.3.6. maddesi gereği ilaç bedelinin 2 katı cezai işlem bedeli olan 9.323,44 TL'nin davacıdan tahsili işleminin hukuka ve usule uygun olduğu, ancak sözleşmenin 3 ay süre ile feshi ile cezai şartın 13.585,16 TL'lik kısmının protokole uygun olmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davalı Kurumun 24.01.2013 günlü yazısıyla davacı hakkında uygulanan sözleşmenin 3 ay süreyle feshi işlemi ile cezai şartın 13.585,16 TL'lik kısmının iptaline, 4.661,72 TL reçete bedeli ile 9.323,44 TL tutarlı cezai şartın iptaline ilişkin istemin ise reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.