muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20144, Karar No: 2017/7322, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20144 E.  ,  2017/7322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8265, Karar No: 2019/148, Tarih: 09.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/8265 E.  ,  2019/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılama sonucunda verilen 25.05.2018 tarihli gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18439, Karar No: 2015/3513, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18439 E.  ,  2015/3513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, mala zarar verme, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/6490 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 25/03/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14964, Karar No: 2017/10538, Tarih: 10.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14964 E.  ,  2017/10538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Ret

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen temyiz isteminin süre yönünden reddine dair karar sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Hükmün, SEGBİS sistemi yolu ile duruşmaya katılımı sağlanan sanığın yüzüne karşı 29.06.2016 tarihinde açıklandığı, sanığın yüze karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1 maddesinde belirtilen 1 haftalık süre geçtikten sonra 12.07.2016 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz başvurusunun süre yönünde reddine ilişkin Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi 2016/354 Esas, 2016/400 Karar sayılı 29.07.2017 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın ONANMASINA, 10.05.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Bütün dosya kapsamına göre; 29/06/2016 tarihli duruşmada SEGBİS sistemi ile hazır edilen sanıklar hakkında hüküm kurulduğu, yasa yolu bildiriminin “Dair, SEGBİS sistemi ile bağlanılan sanıklar(ın) yüzüne karşı, ...mağdur... yokluğunda, tefhim tarihinden itibaren 7 gün içerisinde Yargıtay temyiz yasa yolu açık olmak üzere...” şeklinde yapıldığı,

Sanık ...’ın 12/07/2016 tarihinde cezaevi idaresi aracılığıyla gönderdiği dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu,

Talebin süresinde yapılmadığı değerlendirmesiyle, 29/07/2016 tarihinde ek kararla esas mahkemesince reddedildiği,

Red kararının 08/08/2016 günü tebliği edildiği, adı geçen sanığın cezaevinden gönderdiği 09/08/2016 tarihli dilekçe ile red kararını temyiz ettiği, dilekçesinde “...SEGBİS aracılığı ile mahkemeye katılmış olmam ve dosya numarasını o an alamamış olmam sebebi ile ve araya giren Ramazan Bayramı sebebi ile her ne kadar yasal süre içinde temyiz etmek istesem de kurumun dilekçe kabul etmemesi sebebi ile tatil bitiminin akabinde 12.07.2016 tarihinde temyiz dilekçemi kurum aracılığı ile mahkemenize gönderdim..” beyanının yer aldığı,

Konuya ilişkin kanuni düzenlemeler bakımından;

2709 sayılı Anayasa’nın 40/2 maddesindeki “Devlet, işlemlerinde ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır” hükmü,

CMK’nın 34/2 maddesindeki “Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir” hükmü,

40/1 maddesindeki “Kusuru olmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişi, eski hale getirme isteminde bulunabilir” hükmü,

231/2 maddesindeki “Hazır bulunan sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, mercii ve süresi bildirilir” hükmü,

232/6 maddesindeki “...kanun yollarına başvurma...süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” hükmü,

CMK’nın 34/2 maddesindeki “Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir” hükmü,

40/1 maddesindeki “Kusuru olmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişi, eski hale getirme isteminde bulunabilir” hükmü,

231/2 maddesindeki “Hazır bulunan sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, mercii ve süresi bildirilir” hükmü,

232/6 maddesindeki “...kanun yollarına başvurma...süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” hükmü,

263/1 maddesindeki “Tutuklu bulunan...sanık, zabıt katibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yoluna başvurabilir.” hükmü birlikte değerlendirildiğinde sanık ...’a başvurulacak kanun yolunun süresi, mercii ve özellikle başvuru şeklinin usulüne uygun olarak açıklanmadığı, açıklanmış ise de bu hususun denetime imkan verecek şekilde dosyada yer almadığı, bu haliyle temyizin süresinde olduğu, yerel mahkemenin red kararının bozularak esasın temyizen incelenmesi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım
Yargıtay — Esas No: 2018/1269, Karar No: 2021/2700, Tarih: 12.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/1269 E.  ,  2021/2700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13/03/2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, ek karar ile tavzih talebinin reddine dair verilen 24/11/2017 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli, 2013/113 Esas - 2015/71 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmiş bu kararın bir kısım davalılar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.02.2017 tarihli, 2015/17930 Esas - 2017/910 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş olup hüküm 05.05.2017 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı vekili 04.08.2017 tarihli dilekçesi ile hükümde maddi hata olduğunu belirterek tavzih talebinde bulunmuştur.

Mahkemece 24.11.2017 tarihli ek kararla; tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; davacı vekilinin hükümde maddi hata olduğuna ilişkin talebinin yerel mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle, 24.11.2017 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5230, Karar No: 2015/7105, Tarih: 05.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/5230 E.  ,  2015/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2014/113-2014/415

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, Konya 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/13048 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, rehin alacaklısının gösterilmediğini, satış bedelinin şikayet olunan bankalara ödenmesine karar verildiğini, oysaki bankaların hacizlerinin satış tarihi itibariyle düşmüş olduğunu, müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasında taşınmaz üzerine 06.03.2009 tarihinde haciz konulduğunu ve 04.03.2011 tarihinde avansı yatırılarak satış talebinde bulunulduğunu, fakat ipotek alacaklısı dava dışı T.C. Ziraat Bankası A.Ş.'nin satış bedeline muvafakat etmemesi nedeniyle satışın gerçekleştirilemediğini, daha sonra, bu kez ipotek alacaklısının talebi ile satışın gerçekleştirildiğini, bunun üzerine müvekkilince, taşınmaz üzerindeki haciz ve satış hakkı saklı kalmak kaydıyla önceden yatırılan satış avansının geri alındığını, bu itibarla, düzenlenen sıra cetvelinde öncelikle ilk haczi ayakta olan müvekkiline ödeme yapılması gerektiğini ileri sürerek, rehin dosyasına ilişkin bilgileri ihtiva etmeyen ve bu sebeple rehin takibine ilişkin sıraya ve alacağa itiraz hakkını kısıtlayan sıra cetveline rehin bilgisinin yazılması ve sıra cetvelinde 1, 2 ve 3. sıradaki şikayet olunanlara ait sıraların iptali ile ilk sıraya müvekkiline ait dosyanın yerleştirilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan Akbank T.A.Ş. vekili ve T.. A.. vekili, sıra cetvelinde rehin alacaklısına yer verilmesinin gerekmediğini, şikayetçi tarafından satış avansının dosyadan geri alınması sonucu haczin hükümsüz kaldığını savunarak, şikayetin reddini istemişlerdir.

Şikayet olunan Denizbank A.Ş, şikayete cevap vermemiştir.

Şikayet olunan Akbank T.A.Ş. vekili ve T.. A.. vekili, sıra cetvelinde rehin alacaklısına yer verilmesinin gerekmediğini, şikayetçi tarafından satış avansının dosyadan geri alınması sonucu haczin hükümsüz kaldığını savunarak, şikayetin reddini istemişlerdir.

Şikayet olunan Denizbank A.Ş, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde şikayetçinin alacaklı olduğu Konya 7. İcra Müdürlüğü'nün 2009/1294 Esas sayılı dosyasındaki haczin düşmediği, bu sebeple sıra cetvelinin Konya 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/13048 Esas sayılı dosyasında değil, şikayetçinin alacaklı olduğu Konya 7. İcra Müdürlüğü'nün 2009/1294 Esas sayılı dosyasından yapılması gerektiği gerekçesiyle şikayetinin kabulü ile şikayete konu sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, şikayet olunan Akbank T.A.Ş. ve T.. A.. vekillerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 27.03.2013 tarih ve 1319 E., 1939 K. sayılı ilamıyla, şikayetçinin alacaklı olduğu dosyada süresinde satış talep edilip avans yatırılmış ise de, yatırılan satış avansı geri alındığından satış talebine bağlı olarak satış avansının yatırıldığından söz edilemeyeceği ve satış talebinin yapılmamış sayılacağı, bu durumda, şikayetçi tarafından 04.03.2011 tarihinde istenen satışla ilgili süresi içinde yeniden avans yatırılmadığından, avansın yatırılmamış olması sebebiyle haczin düştüğü, şikayetçinin geçerli bir haczinin bulunmadığı, diğer bir anlatımla şikayette hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, alacaklı vekilinin avansın iadesini isterken kullandığı "satış talebinden feragat anlamına gelmemek kaydıyla" şerhinin sonuca etkisi bulunmayacağı gözardı edilerek, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle hüküm kurulmasının doğru olmadığı belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, bozma ilamında açıklanan gerekçelerle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, HMK'nın 114/1-h madde hükmü uyarınca şikayetçinin dava konusu sıra cetveline şikayette hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esastan reddi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, hüküm fıkrasının 1. bendindeki yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendi hükümden çıkarılarak, yerine "1- Hukuki yarara ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğundan, HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca şikayetin usulden reddine," bendinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6704, Karar No: 2009/12794, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6704 E.  ,  2009/12794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı adına kayıtlı olan taşınmazın tapu kaydının iptaline ve maliye hazinesi adına tesciline karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemenin davanın kabulü ile taşınmaz malın bedelinin tespitine ve tapu kaydının iptali ile maliye hazinesi adına tapuya tesciline dair verilen kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece davalı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekili bu ret kararına karşı temyiz yoluna başvurmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve davalının adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile maliye hazinesi adına tescili istemine ilişkin olup; HUMK’un 427. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen taşınır mal veya alacak davası niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden, mahkemece davalı vekilinin temyiz itirazlarının tespit edilen kamulaştırma bedelinin miktarına bakılarak reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle mahkemenin, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 02.03.2009 gün ve 2008/72-2008/90 ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra davalı vekilinin dava ile ilgili temyiz itirazları yönünden yapılan inceleme sonunda:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistikî bilgilere dayandığı bilinen İlçe Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi harcamalar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi harcamalar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.