muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/553, Karar No: 2012/19082, Tarih: 19.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/553 E.  ,  2012/19082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Tebliğname Düşünce : Bozma

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay tarihinde aracıyla meskun mahalde iki yönlü yolda gündüz saatlerinde giderken beyanlara göre cami avlusundan su içtikten sonra cami görevlisini gören 13 yaşlarındaki mağdurun olay yerinden kaçması üzerine ayağındaki kramponlu ayakkabılar yüzünden düşerek kayıp aracın altına girmesi sonucu yaralanması şeklinde gelişen olayda maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılıp olayın etraflıca aydınlatılması ve kusur oranının dosya kapsamına uygun belirlenmesi bakımından Adli Tıp yada Teknik Üniversitelerin ilgili bölümlerinde bulunan uzmanlardan oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor alınarak karar verilmesi yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19113, Karar No: 2014/4315, Tarih: 10.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/19113 E.  ,  2014/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/86756

MAHKEMESİ : Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2008

NUMARASI : 2008/34 (E) ve 2008/451 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-20.01.2008 günü başka bir yağma suçu ile ilgili olarak sanıklar M.. Ü.. ve İ.. S..’nun gözaltına alınmasından sonra, sanıklardan M.. Ü..’in üzerinde nüfus kâğıdı çıkan mağdurun, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, "İki gün önce kendisini bir çay ocağına götüren sanıkların üzerini arayarak parası olmadığını anlayınca nüfus kâğıdını aldıklarını, "20.01.2008 tarihine kadar bize 250 TL getir, getirmezsen seni öldürürüz" dediklerini ve sanıklardan M.. Ü..’in tabanca gösterdiğini; İ.. S..’nun da onu desteklediğini belirtmesi; kovuşturma sırasında önceki ifadesinden ve şikâyetinden vazgeçerek, "Sanıklara 250 TL kumar borcu olduğunu, borcuna karşılık nüfus kâğıdını verdiğini, babasından çekindiği için başlangıçta şikâyetçi olduğunu" söylemesi ve son ifadesinde ısrar etmesi; tarafların bir araya geldiği kahvehaneyi (çay ocağını) işleten tanık S.. Ö..’in, "Sanıkların kahvehanesinde oturdukları sırada yanlarına sonradan adının K.. Ç.. olduğunu öğrendiği şahsın geldiğini, birlikte oturup çay içtiklerini ve şakalaştıklarını, başkaca bir şeye tanık olmadığını"; mağdur K.. Ç..’nın görgüye dayalı bilgisi olmayan babası tanık İ.. Ç..’nın da oğlunun sonraki ifadesi doğrultusunda beyanda bulunması karşısında; mağdurun, sanıkların gözaltına alınmalarından duyduğu cesaretle soruşturma aşamasında verdiği ifadesinin doğru olduğu kabul edilerek; salt buna üstünlük tanınmak suretiyle aleyhlerinde başka kanıt elde edilmeyen sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

. 2-Kabule göre de;

a) Uyap’tan alınan adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık M.. Ü.. hakkında, TCK’nın tekerrürle ilgili 58/6-7. maddesinin uygulanmaması,

b) Yağma eylemi işyerinde, silahla ve birden fazla kişi ile işlendiği hâlde, TCK’nın 149/1. maddesinin (a ve c) bentleri yanında, (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

c) Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M.. Ü.. ve İ.. S.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.3.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4117, Karar No: 2010/7049, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4117 E.  ,  2010/7049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 13.10.1994 tarihli satış ve inşaat sözleşmesi gereğince gecikme tazminatı ortak alanlar ve davacıya satılan bağımsız bölümlerdeki eksik işler bedeli, kira ve iskân masraflarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 13.10.1994 tarihli sözleşme ile davacıya satılan beş adet dairenin sözleşmede belirtilen şekilde inşaa edilerek 31.12.1995 tarihinde teslim edileceği kabul edilmiş, 02.10.1996 tarihli ek sözleşme ile bu dairelerin 30.06.1997 tarihine kadar iskân ruhsatı dışında kullanıma hazır hale getirileceği, bu tarihten sonraya kalan ve bitirilemeyen her daire için daire sahibine 10,00 TL (eski 10.000.000 TL) ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı 29.06.2000 tarihli ihtarında 15.06.2000 tarihine kadar 54 aylık gecikme karşılığı 5 daire için 6.450,00 TL (hesaplamaya göre her bir daire için aylık 24,00 TL), 29.06.2000 tarihinden dava tarihine kadar 60 aylık gecikme karşılığı 5 daire için 36.000,00 TL (her bir daire için aylık 120,00 TL) şeklinde ve sözleşme kararlaştırılandan fazla miktarda gecikme tazminatı talep etmiştir.

Ek sözleşmede kabul edilen aylık 10,00 TL'lik kira maktuen kararlaştırılmış gecikme tazminatı olduğundan sözleşme hukukundaki ahde vefa kuralı uyarınca taraflar için bağlayıcıdır. Dairemizin öteden beri devam eden uygulamalarında maktu tazminatın değiştirilmeksizin uygulanması benimsenmekle birlikte son zamanlarda gecikmenin uzun süre devam etmesi halinde dahi değiştirilip değiştirilmeyeceği, bu miktarla tarafların ne kadar süreyle bağlı olacakları, değiştirilebilecekse miktarın belirlenmesinde yöntemin nasıl olması gerektiği tartışılmaya başlanmıştır.

Taraflar, sözleşmeden doğan borçlarını kararlaştırılan zamanda ve biçimde ifa etmek zorundadır. Buna göre borçlunun edimini süresinde yerine getirmemesi halinde, gecikmede kusuru bulunmadığını kanıtlamadıkça ve alacaklının seçimlik hakkını BK'nın 106/II. maddesinde belirtildiği gibi ifayı beklemek ve gecikmeden doğan zararlarını istemek şeklinde kullanması durumunda, sözleşmede kararlaştırılan gecikme tazminatından sorumludur. Aksine düzenleme yoksa bu miktarın değiştirilmeksizin uygulanması gerekir. İnşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin edimini süresinde yerine getirmemesi halinde iş sahibinin gecikme tazminatını talep hakkı kanundan doğan bir hak olup (BK. madde 106/II.) istenebilecek tazminat ise gecikme sebebiyle iş sahibinin uğradığı tüm zararlardır ve uygulamada asgari olarak gecikilen her ay için mahrum kalınan rayiç kira karşılığı bir miktar para olduğu kabul edilmektedir. Sözleşmede gecikme tazminatı belirlenmemiş olsa dahi en az aylık rayiç kira seviyesinde saptanacak gecikme tazminatının istenmesi mümkündür (BK. 96. md.).

Sözleşmeye konulan maktu gecikme tazminatının amaçlarından biri de (genellikle sözleşmenin yapıldığı tarihte tatmin edici görülen) tazminat tehdidiyle yüklenicinin edimini zamanında ifaya zorlamaktır. Sözleşmede tazminat kararlaştırılmamış olsa bile teslimde gecikme halinde arsa sahibi teslimi gereken tarihten itibaren en az mahalli piyasa rayiçlerine göre belirlenecek kirayı gecikme tazminatı olarak isteyebileceğinden sözleşmede maktu gecikme tazminatının kararlaştırılmadığı halde iş sahibi daha iyi konumda olacaksa beklenen amaca ulaştığından söz edilemez. Maktu gecikme tazminatıyla iş sahibinin gecikmenin süresine bakılmaksızın bağlı tutulması hakkaniyete uygun düşmeyeceği gibi yüklenicinin bu yöndeki savunmaları iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz, hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir ve hukuk tarafından korunmaz (TMK'nın 2. maddesi).

Bu halde maktu olarak kararlaştırılan gecikme tazminatı miktarının uzun süreli gecikmelerde dahi taraflar için bağlayıcı olacağının kabul edilmesi yanların sözleşmeden bekledikleri yarara, tazminatın konuluş amacıyla iyi niyet kuralları ve hakkaniyete aykırı olacağı kanaati oluştuğundan Dairemizin maktu gecikme tazminatının değiştirilmeksizin uygulanması gerektiğine dair uygulamasından vazgeçilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bu halde maktu olarak kararlaştırılan gecikme tazminatı miktarının uzun süreli gecikmelerde dahi taraflar için bağlayıcı olacağının kabul edilmesi yanların sözleşmeden bekledikleri yarara, tazminatın konuluş amacıyla iyi niyet kuralları ve hakkaniyete aykırı olacağı kanaati oluştuğundan Dairemizin maktu gecikme tazminatının değiştirilmeksizin uygulanması gerektiğine dair uygulamasından vazgeçilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Kararlaştırılan tazminatın süresiz uygulanamayacağı bu şekilde kabul edildikten sonra, maktu gecikme tazminatının ne kadar süreyle tarafları bağlayacağı konusuna gelince; bu süre sözleşmedeki teslim süresi, gecikilen sürenin uzunluğu, sözleşmede öngörülen tazminat miktarı, geçen süre içinde gerçekleşen enflasyon, döviz fiyatları ve faiz oranlarındaki artış ve eksilişler, fiyat artışları, rayiçlere göre istenebilecek miktar ile maktu tazminatın ödemeye devam edilmesi halinde iş sahibinin elde edeceği miktarlar da gözönünde tutulmak suretiyle bu hususta bilirkişi görüşünden de yararlanılarak sözleşmedeki miktarın en az 1 yıl süreyle mutlak bağlayıcı olacağı ve maktu tazminat ile rayiçlere göre belirlenecek gecikme tazminatı arasında en az bir misli fark bulunması gerektiği de dikkate alınarak hakkaniyete uygun biçimde hakim tarafından takdir edilmelidir. Hakim tarafından belirlenen makul süreden sonraki gecikme tazminatı miktarının da; taşınmazın mevkii, konumu, ülkenin ve inşaatın yapıldığı yerin sosyo ekonomik koşulları da dikkate alınmak suretiyle ve sözleşmede kararlaştırılan tazminat yokmuş gibi gecikme tazminatının en az mahalli piyasa rayiçlerine göre mahrum kalınan kira bedeli kadar olacağı ilkesine göre bilirkişilere hesaplattırılması gerekir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince, mahkemece bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla, az yukarıda açıklanan Daire'mizin yeni uygulaması doğrultusunda gecikme tazminati (kira alacağı) ile ilgili inceleme yaptırılıp davacının 29.06.2000 tarihli ihtarla 15.06.2000 gününe kadar daire başı aylık 24,00 TL, dava dilekçesinde 29.06.2000 tarihinden itibaren 5 yıllık süre için aylık 120,00 TL kira isteminde bulunduğu dikkate alınmak ve bu miktarları geçmemek üzere tesbit edilecek rayiç bedel üzerinden gecikme tazminatının hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken, davacının maktu kira tazminatını aşan miktardaki istemi incelenmeksizin ve sadece bir daire için kira alacağına hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.153,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15417, Karar No: 2017/4093, Tarih: 12.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/15417 E.  ,  2017/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelenmede;

Sanığın katılan itfaiye idaresine yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanığın katılan itfaiye idaresine ait eğitim alanından toplam 100TL değerinde metal aparat ve pense çaldığı sonrasında eski terminal arka kısmında bulunup faal olmayan katılan ...'a ait toplam 25TL değerindeki telefon kablosunu kestiği sonrasında terminal arka kısmında otururken tanık ... tarafından görüldüğü ve elindeki kabloları bahsedilen eğitim alanına doğru attığı ihbar üzerine gelen kolluk görevlerince eğitim alanı içerisinde yere çökmüş şekilde yakalandığında yanında katılan itfaiye idaresine ait suça konu malzemelerin bulunduğu poşetin ele geçtiği yine eğitim alanı çevresi kolluk görevlilerince araştırıldığında bu kez katılan ...'a ait kabloların bulunduğu ve yine kolluk görevlilerince yapılan araştrıma ile de kesilen suç mahalinin tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs ile TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri ve katılan itfaiye idaresine yönelik eylem yönünden ayrıca TCK'nın 145. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim oranının 1/2'den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi ise yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmayı sağlayacak, bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, belirtilen gerekçeler ile bu hususta bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ....'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin” çıkartılarak, yerlerine ““Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim oranının 1/2'den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmayı sağlayacak, bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, belirtilen gerekçeler ile bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen kablonun kendisinin oluşturması durumunda, ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği, bu nedenle sanığın eyleminin suç oluşturmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1575, Karar No: 2012/134, Tarih: 19.01.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/1575 E.  ,  2012/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/2411, Karar No: 2017/2547, Tarih: 10.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2411 E.  ,  2017/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 12.09.2015starihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13784, Karar No: 2011/7037, Tarih: 26.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13784 E.  ,  2011/7037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında deri alışverişi olduğunu, bu çerçevede alacaklarının tahsili için Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/1599 esas sayılı dosyası ile 29.804 TL alacağın talep edildiği, ancak davalının halen 8.425 USD borçlu olduğunu belirterek bu miktarın ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının daha önce açmış olduğu davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutulmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia,savunma ve toplanan deliller doğrultusunda davacı tarafça Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmadığı, bu durumun zımni feragat sayıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3834, Karar No: 2011/142, Tarih: 25.01.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3834 E.  ,  2011/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesçiline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazın orman vasfı ile davalı Hazine adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 09.11.2009 tarihli kısa kararında "davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalı Hazine adına tesçiline" karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında "çekişmeli 419 ada 64 parsel sayılı taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesçiline" karar verilerek kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır. Hükmüne uyulan bozma ilamında, taşınmazın tarla olan vasfının orman olarak değiştirilmesinin isabetsizliğine değinilerek taşınmazın tespit gibi tesçiline karar verilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Kaldı ki; kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık mahkemelere olan güveni sarsıcı nitelikte olup, 10.04.1992 günlü 1991/7-4 Esas-Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma nedenini oluşturmaktadır. Temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.