muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3407, Karar No: 2024/1854, Tarih: 30.05.2024

3-Haciz yolu ile takiplerde bedeli paylaşıma konu malın satış tutarı bütün alacaklıların alacaklarını karşılamaya yetmezse, bir sıra cetveli düzenlenir. Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvelinde kural, alacaklıların haciz tarihlerine göre sıralanmasıdır.

Bunun için ilk kesin haciz sahibi alacaklı ve buna iştirak edebilecek diğer alacaklılar belirlenerek hacze iştirak dereceleri oluşturulur. İlk haciz kamu alacağı için konulmuş olan haciz ise, bu alacağa kamu alacağı sahibi olmayan alacaklıların iştiraki de mümkün değildir. 6183 sayılı Kanun'un 69. maddesindeki koşullar varsa kamu alacağı sahibi olan bir alacaklı başka bir kamu idaresi tarafından konulan kamu alacağının haczine iştirak edebilir. Zira, İİK'nın 100. maddesi, 268/1. madde hükmünde yer alan istisna dışında, ancak bu kanuna göre yapılan icra takipleri bakımından uygulanabilir. Diğer bir anlatımla, anılan 100. maddedeki düzenleme ile kamu alacaklarının takip ve tahsili için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun hükümlerine göre konulan hacizlere iştirak, kural olarak mümkün değildir. İlk haciz kamu alacağı için konulmuş bir haciz değil ise bu hacze kamu alacağı, koşulları olmuş ise iştirak edebilir. 6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesinde; üçüncü şahıslar tarafından haczedilen malların paraya çevrilmesinden önce o mal üzerine kamu alacağı için haciz konulması halinde kamu alacağının hacze iştirak edeceği ve satış bedelinin garameten paylaştırılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm kamu alacaklarının ilk hacze iştirakleri yönünden özel bir düzenleme olduğundan, İİK'nın 206. maddesi kamu alacaklarının hacze iştirak etmesinde uygulanmaz. Kamu alacağının hacze iştiraki açısından kamu alacağının niteliği ve ilk haczin dayandığı alacağın niteliği ile ilgili bir ayrım yapılmadığından, kamu alacağının ve ilk haczin dayandığı alacak hangi sebepten doğarsa doğsun kamu alacağı için satıştan önce haciz konulmuşsa ilk hacze iştirak eder.

Aynı gün uygulanan hacizlerde, diğerinden daha önceki bir zaman diliminde uygulandığı tespit edilen haciz ilk haciz sayılır. Eğer aynı gün uygulanan hacizlerde saat ve dakika olarak hangisinin daha önce uygulandığı tesbit edilemezse, paylaştırma alacaklıların aynı derecede hacze katılmış oldukları kabul edilerek, garameten yani, alacaklılar arasında, alacakları oranında, aynı derecede yapılır.

Somut olayda; şikayet olunan Vergi Dairesi ile asıl dosyada şikayetçi hacizlerinin aynı günlü olduğu anlaşılmakla, hangisinin önce olduğunun tespiti bakımından hacizlerin uygulandığı saat ve dakika önem arz etmektedir. Bu durumda mahkemece, şikayet olunan Vergi Dairesi ile asıl dosyada şikayetçi hacizlerinin uygulanma saatleri araştırılarak, az yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde;

a) Şikayet olunan Vergi Dairesi haczinin ilk haciz olduğunun tespiti halinde; şikayetçi haczinin bu hacze iştirakinin mümkün olmayacağı,

a) Şikayet olunan Vergi Dairesi haczinin ilk haciz olduğunun tespiti halinde; şikayetçi haczinin bu hacze iştirakinin mümkün olmayacağı,

b) Asıl dosyada şikayetçi haczinin ilk haciz olduğunun tespiti halinde; sonraki Vergi Dairesi haczinin 6183 sayılı yasanın 21. maddesi uyarınca bu hacze iştirakinin mümkün olduğu,

c) Taraf hacizlerinin saat ve dakika olarak hangisinin önce konulduğunun tespit edilememesi halinde ise; garameten paylaştırma yapılaması gerektiği dikkate alınıp, oluşacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1-Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar ... A.Ş. vekilinin tüm, ... Teks. San. ve Tic. A.Ş. ile Aslanbey Vergi Dairesi vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3-İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde asıl ve birleşen davada şikayet olunan ... Tekstil San. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13248, Karar No: 2024/6480, Tarih: 06.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13248 E.  ,  2024/6480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2940 E., 2023/1754 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/150 E., 2021/176 K.

Taraflar arasındaki iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 15.06.2004 tarihinden beri davalı şirket işyerinde üretim operatörü olarak çalıştığını, yaklaşık 14 yıl aynı işyerinde aralıksız ve kesintisiz çalıştığını, kendisinin hiçbir kusuru yokken gerçekleşen meslek hastalığı nedeni ile vücudunda bir çok organda fonksiyon kaybı meydana geldiğini, uzun yıllar çalıştığı işyerinden herhangi bir destekte bulunulmadığını, diğer davalı Kurum tarafından yapılan bir ödeme de bulunmadığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız nedenle feshedildiğini, şu anda meslek hastalığı nedeniyle herhangi bir işyerinde çalışamadığını belirterek öncelikle adli yardım talebinin bulunduğunu, meslek hastalığı nedeniyle maluliyet oranının yeniden tespitinin yapılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davanın yetki, husumet, zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, Kurum tarafından tesis edilen işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, herhangi bir hukuka aykırılığın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddia ettiği hastalıkların meslek hastalığı olmadığını, maluliyet oranı tespiti için gerekli yasal usulün izlenmediğini, davacının adli yardım talebini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddia ettiği hastalıkların meslek hastalığı olmadığını, maluliyet oranı tespiti için gerekli yasal usulün izlenmediğini, davacının adli yardım talebini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 25.07.2018 tarih, 58/12480 karar sayılı raporunda davacının %0 oranında sürekli iş göremezlik derecesine sahip olduğunun bildirildiği, dava aşamasında davacının maluliyetine ilişkin ATK 3. İhtisas Kurulundan rapor aldırılmış olup Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 15.06.2020 tarih, 9273 karar sayılı raporunda davacının %11,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı yönünde rapor hazırlandığı, dosyada Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporları arasında çelişki oluşması sebebi ile Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulundan rapor alınmasına karar verildiği, Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun 08.04.2021 tarih, 597 karar sayılı kararında davacının %11,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı yönünde rapor hazırlandığı anlaşılmış olup raporlar arasındaki çelişki de giderilmiş olduğundan davanın kabulüne davacının %11,3 meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

1.Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle;

-Yerel Mahkemece Yüksek Sağlık Kurulu raporları dikkate alınmaksızın hüküm verildiğini,

-Yerel Mahkemenin eksik inceleme ile hüküm tesis etmiş olduğunu,

-Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

2.Davalı ...Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle;

-Dosyada Yüksek Sağlık Kurulu raporu ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas kurulu raporları arasındaki çelişkinin giderilmemiş olduğunu,

-Davacının iddia ettiği sağlık problemlerinin "meslek hastalığı" niteliğinde olup olmadığının ilgili mevzuat ışığında değerlendirilmesi gerektiğini,

-Davacının maddi ve manevi tazminat talepleri için kusur şartının müvekkili işveren nezdinde gerçekleşmemiş olduğunu,

-Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

-Davacının iddia ettiği sağlık problemlerinin "meslek hastalığı" niteliğinde olup olmadığının ilgili mevzuat ışığında değerlendirilmesi gerektiğini,

-Davacının maddi ve manevi tazminat talepleri için kusur şartının müvekkili işveren nezdinde gerçekleşmemiş olduğunu,

-Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi hakiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitleri ile karar gerekçesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, HMK’nın 355 inci maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalıların yerinde görülmeyen tüm istinaf nedenlerine ilişkin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının belirlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13573, Karar No: 2024/25245, Tarih: 25.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13573 E.  ,  2024/25245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 21.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/27760

sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB - 2023/65345 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB - 2023/65345 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kamu davası açılmasına dayanak gösterilen 27.11.2014 tarihinde işlediği uyuşturucu madde kullanmak suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 10.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, kararın tebliğ edilmeden 28.07.2015 tarihinde infazı için Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın 25.08.2015 tarihinde tebliğ edilen çağrı kağıdına rağmen ilgili müdürlüğe öngörülen sürede başvurmadığı gerekçesiyle dosyasının kapatılmasına karar verilerek kamu davası açılmış ise de,

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23.12.2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ilâmında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın şüpheliye tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı ve dolayısı ile Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından yapılan infaza ilişkin işlemlerin hukukî sonuç doğurmayacağından kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesinde, isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüphelinin 27.11.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2015 tarihli ve 2015/436

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüphelinin 27.11.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2015 tarihli ve 2015/436

Soruşturma, 2015/485 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın tebliğine ilişkin dosya arasında bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, tedbirin infazı için 28.07.2015 tarihinde Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin yükümlülüklerine uymaması sebebiyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2015 tarihli ve 2015/146801 Soruşturma, 2015/40890 Esas, 2015/35291 sayılı iddianamesi ile Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Yapılan yargılama sonucunda, Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 08.03.2016 tarihli ve 2015/1379 Esas, 2016/300 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma isteminde sanığın soyadının sehven "Karimiş" yerine "Karamiş" yazıldığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

D. Şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar tebliğ edilmeden yahut usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olmasının hatta tedbirin infazının tamamlanmasının da bir önem arz etmediği,

5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinde yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4. maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen

yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır." ile;

yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır." ile;

5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği dikkate alındığında,

Somut olayda, şüpheli hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar şüpheliye tebliğ edilmediğinden kesinleşmediği, bu nedenle infazına da başlanamayacağı, bu durumda kovuşturma şartı olan ısrar şartının da gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkındaki hükmün açıklanması talebinin reddine karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerindedir.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli ve 2015/1379 Esas, 2016/300 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21020, Karar No: 2015/12379, Tarih: 02.07.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21020 E.  ,  2015/12379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...'in 2009 yılı Ağustos ayı sonlarında...'ın ...kentinde kardeşi ...'in 11.07.2009 tarihinden beri çalıştığı inşaata kalıpçı olarak çalışmak üzere gittiği, 28.02.2010 tarihinde sabah saat 08:00 sıralarında inşaatta dış cephe kalıbı çaktığı sırada, dış taraftaki kalıba basarken ayağının boşluğa gelmesi neticesinde dördüncü kattan aşağı düştüğü ve vefat ettiği olayda, suçun yurt dışında işlenmesi sebebiyle herhangi bir adli soruşturma yapılıp yapılmadığının araştırılmasından sonra sanıkların hukuki durumunun tayini ve tespiti gerekirken, eksik inceleme sonucunda beraatlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Katılan vekilince dosyaya sunulan belgede ...Limited şirketinin 27.01.2010 tarihli ... İkame Müdürlüğüne dilekçe ile müracaat ederek iş kazası sonucu ölen ... için oturma izni talep ettiği, tanıklar... ve ölenin kardeşi ...'in ise söz konusu inşaatta ölenle birlikte çalıştıklarını, çalıştıkları şirketin ise sanıklara ait şirket olduğunu beyan etmeleri karşısında, ölenin sanıklara ait şirkette çalıştığı ve şirket yetkilisi olan sanıkların meydana gelen olayda kusurlu olduklarının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3012, Karar No: 2013/423, Tarih: 28.01.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/3012 E.  ,  2013/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Eser sözleşmesi, taraflara karşılıklı haklar ve borçlar yükleyen bir iş görme akdidir. Yüklenici yapımını üstlendiği eseri sözleşmeye, teknik ve sanatsal ilkelere ve amaca uygun olarak imal edip, iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de kararlaştırılan bedeli ödemekle mükelleftirler.

Dava konusu somut olayda davalı yüklenici ... davacı iş sahibi ...'a ait ... ili, ....ilçesi,.... beldesi 887 ada ... parselde yer alan villanın tüm balkon korkuluklarının krom çelik malzemeden yapılması işini üstlenmiştir. Davalı yüklenici işe başlamış, edimini ifa etmiştir. Yanlar arasında düzenlenmiş yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Ancak akdî ilişkinin varlığı her iki yanın kabulü dahilindedir. Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık işin fen ve sanat kurallarına ve tekniğine uygun olarak yapılıp yapılmadığı, imalâtın kabule elverişli bulunup bulunmadığı, eserin reddini gerektirecek derecede kusurlu olup olmadığı, davalı yüklenicinin ödenen bedele hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır. ....... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/66 D.İş tespit dosyasında yapılan inceleme sonucu düzenlenen teknik bilirkişi raporunda villanın balkon kısmına yapılan çelik krom korkulukların 316 kalite .... sınıf malzeme olmadığı, 304 kalite .... sınıf malzeme olduğu yapılan korkulukların sökülüp, .... sınıf (316) paslanmaz krom çelik malzemeden yapılması gerektiği ifade edilmiştir. Yerel mahkemece yapılan yargılama