muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1265, Karar No: 2013/2125, Tarih: 03.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1265 E.  ,  2013/2125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (... Hukuk)

Taraflar arasındaki ... işlemine şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili bankanın üzerinde ipotek hakkı bulunan taşınmazın haciz alacaklısı .... şahıs tarafından ...'nün 2011/913 Esas sayılı dosyasından yapılan ihale sonucu satılarak paraya çevrildiğini, ihale bedelinden tahsil ve cezaevi harcı kesilerek imtiyazlı alacaklı olan müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin her türlü harçtan muaf olması nedeniyle ihale bedelinden tahsil ve cezaevi harcının kesilmesinin yerinde olmadığını ileri sürerek, ihale bedelinden harç kesilmesine ilişkin kararın iptalini, kesilen harç ve bedellerin müvekkili bankaya ödenmesini, sıra cetvelinin bu yönden iptalini talep etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu; şikayetçinin ... dosyasında taraf olmadığı, şikayetçinin tapu takyidatlarına dayalı ipotek şerhi dolayısıyla sıra cetvelinin .... sırasında yer aldığı, ipotek ilişkisinin dayanağının şerhten bağımsız olduğu, satış sonrası alınması gereken harçların muhatabının şikayetçi olmadığı, İİK'nın 138/.... maddesine göre haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masrafların önceden satış tutarından alınacağı ve artan miktarın alacakları nispetinde paylaştırılacağı, şikayetçiden kesilen bir harcın bulunmadığı, Medeni Usul Hukuku'nda olduğu gibi ... Hukuku'nda da harç ve giderlerin sonuçta haksız çıkan tarafa yükletileceği, harcın yapılan hizmet karşılığı olarak Devlet'in aldığı bir para olduğu, tahsil harcı ve cezaevi harcı da bu amaca yönelik olduğundan alacaklıya ödeme sırasında kesildiği, ileride borçludan alınmak üzere tahsil anında tahsil harcının alacaklıdan tahsil edildiği, bu itibarla kendisinden kesilen bir harç bulunmayan şikayetçinin harç iadesi talebinin reddine karar verilmesi gerektiği ayrıca şikayetçinin sıra cetvelinin .... sırasında bulunduğu, sıra cetvelinin iptalinde hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle şikayetçinin tahsil harcı ve cezaevi harcının iadesi ve sıra cetvelinin iptali taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22457, Karar No: 2021/14739, Tarih: 10.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/22457 E.  ,  2021/14739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM :Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62.maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53/4. maddesine aykırı olarak aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün bozulmasına, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükmün takdiri indirim maddesinin uygulandığı kısmından "TCK'nun 62. maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nun 62/1. maddesinin" ibaresinin eklenmesi, hükümden TCK'nun 53. maddesi ile ilgili kısımların çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13295, Karar No: 2013/13041, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13295 E.  ,  2013/13041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda "davanın KISMEN KABULÜNE" denildiği halde gerekçeli kararda, "davanın KABULÜNE" şeklinde karar verilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıdaki bentlerde belirtilen nedenlerden dolayı davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olduğundan kabulü ile, yukarıda gösterilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12881, Karar No: 2019/13399, Tarih: 24.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12881 E.  ,  2019/13399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Küçükçekmece 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2019 tarihli ve 2018/523 Esas, 2019/282 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.05.2019 tarihli ve 2019/5936 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2019 tarihli ve 2019/52886 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Küçükçekmece 17. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında 5237 saylı Kanun'un 86/2. maddesi gereğince hükmolunan 120 gün adli para cezasından, anılan Kanun’un 29/1. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapıldığında 60 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, sanığa fazla ceza tayini ile 90 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve sonrasında bu rakam üzerinden söz konusu Kanun’un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 50 gün adli para cezası yerine 75 gün adli para cezasına ve sonuç olarak günlüğü 20,00 Türk lirasından 1.000,00 Türk lirası yerine, 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılarak fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Küçükçekmece 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2019 tarihli ve 2018/523 Esas, 2019/282 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında indirim yapılarak 60 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 50 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 1000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6489, Karar No: 2023/6908, Tarih: 11.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6489 E.  ,  2023/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Isparta Atabey Belediyesinde çalışmakta iken 05.12.2011 tarihinde Isparta İl Emniyet Müdürlüğüne devredildiğini, davacının devir tarihinden önce yararlandığı toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacıya hatalı uygulanması sebebiyle ücretinin eksik ödendiğini, bu nedenle müvekkilinin ücretinin de devir tarihinde eksik bildirilmesi sebebiyle devirden sonra da ücretinin eksik ödenmeye devam edildiğini ileri sürerek fark ücret, ikramiye, ilave tediye, sosyal yardım farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin toplu ... sözleşmelerine uygun olarak belirlendiğini, ... toplu ... sözleşmesi imzalandıktan sonra davacının devir tarihinden önce belediyede almış olduğu sosyal hakların ödenmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplu ... sözleşmesinde yevmiyenin ve yapılacak zamların açıkça belirlendiği, davalı tarafından ücretin toplu ... sözleşmelerine uygun olarak ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece hüküm altına alınan alacaklara işletilen faiz türünün ve temerrüt tarihinin hatalı belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesinde belirttiği hususlarla İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece hüküm altına alınan alacaklara işletilen faiz türünün ve temerrüt tarihinin hatalı belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesinde belirttiği hususlarla İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ücretinin devir tarihinde düşük bildirildiği, davalının devir tarihinden önceki alacaklardan sorumluluğu bulunmasa da ücretinin eksik bildirilmesi sebebiyle devir sonrasında yapılan eksik ödemeler nedeniyle sorumluluğunun bulunduğu, bu nedenle alacakların hüküm altına alınmasında hata bulunmadığı ancak Mahkemece toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan fark ücret ve ikramiye alacaklarına en yüksek işletme kredisi faizi uygulanması gerekirken en yüksek mevduat faizi uygulanmasının hatalı olduğunu, ilave tediye alacağı yönünden davacı dava ve ıslah dilekçesinde yasal faiz talep etmesine rağmen Mahkemece en yüksek mevduat faizine hükmedilmesinin hatalı olduğu belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde, istinaf başvurusunda ileri sürdüğü sebeplerle birlikte sosyal yardım alacağı talebinin reddedilmesinin hatalı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasına rağmen karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, arabuluculuk ücretinin aleyhlerine değiştirilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde, istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, somut davada davalının taraf sıfatının bulunup bulunmadığına, davacının nakil tarihinde bildirilen ücretinin tespiti ile vekâlet ücreti ve yargılama giderine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 ... maddesi.

2. 6100 sayılı Kanun'un 114 ve 115 ... maddeleri,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, somut davada davalının taraf sıfatının bulunup bulunmadığına, davacının nakil tarihinde bildirilen ücretinin tespiti ile vekâlet ücreti ve yargılama giderine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 ... maddesi.

2. 6100 sayılı Kanun'un 114 ve 115 ... maddeleri,

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun’un 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca; “Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları” dava şartıdır. Aynı Kanun'un devam eden 115 ... maddesinin ikinci fıkrasına göre ise “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.”

2. Emniyet Genel Müdürlüğünün tüzel kişiliği bulunmadığından taraf ehliyeti ve temsilci sıfatı yoktur. Somut uyuşmazlıkta davacı tarafından temsilcide hata yapılmış olup dava Emniyet Genel Müdürlüğüne yöneltilmiştir. Dava açılmadan önce yapılan arabuluculuk görüşmeleri, Emniyet Genel Müdürlüğüne izafeten İçişleri Bakanlığının arabuluculuk komisyon üyeleri ile yapılmış olmakla; arabuluculuk dava şartı yerine getirilmiştir. Bu durumda davacı vekiline davasını İçişleri Bakanlığına yöneltmek üzere süre verilip taraf teşkili sağlandıktan sonra, davalının göstereceği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tâbi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacı tarafa iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/2322, Karar No: 2003/4175, Tarih: 03.06.2003

6. Hukuk Dairesi 2003/2322 E., 2003/4175 K.

**6. Hukuk Dairesi 2003/2322 E., 2003/4175 K.**

**- AKDİN FESHİ

- FESİH İHBARI**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 262 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 264 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 285 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 286 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, BK.'nun 264. maddesi gereğince kira aklinin feshi nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile davalı ile yapılan 3.5.1999 tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi gereği davalının davacıya ait gayrimenkulde GSM baz istasyonu kurduğunu ancak sözleşmenin devamı sırasında taraflar arasında çıkan ihtilaflar nedeni ile bir çok davalar açıldığını ve akdin icrasının tahammül edilmez duruma geldiğini, bu konuda BK.'nun 264 ve 262. maddeleri gereğince Kartal 1. Noterliğinin 9.7.2001 tarih 20502 sayılı ihtarnamesi ile kira sözleşmesinin feshedildiğinin davalıya bildirildiğini belirterek davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir.

Davalı savunmasında, davacının dilekçesinde belirttiği yayınlarının yapıldığı gazetelerin davalıya ait olmadığını, gönderilen ihtarnamenin BK.nun 264. maddesinde belirtilen şartları taşımadığını, bu sebeple geçersiz olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Belirli bir süre için yapılan kira akdinin devamı sırasında, çıkan önemli sebepler dolayısı ile BK.nun 264. maddesi gereğince akdin feshedilebilmesi için öncelikle BK.nun 262 ve 285. maddelerinde açıklanan sürelere uyularak fesih beyanında bulunulmalı ve bu fesih beyanında BK.nun 264 veya 286. maddelerinde öngörülen tam tazminatın ödeneceği de teklif edilmiş olmalıdır, aksi halde bu feshi bildirim yapılmamış sayılır.

Davacı tarafından davalıya gönderilen 9.7.2001 tarih 20502 sayılı fesih ihbarında ise tam tazminatın ödeneceği şeklinde açıklanan bir teklif yoktur. O halde bu fesih ihbarı geçersiz olup, buna dayanılarak tahliye kararı verilmesi hatalıdır. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekir.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple (BOZULMASINA) ve davalı yararına takdir olunan 275.000.000.-TL duruşma ücreti vekaletinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 3.6.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11553, Karar No: 2014/15403, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11553 E.  ,  2014/15403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2014

NUMARASI : 2014/136-2014/333

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı S.. S.. vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı S.. S.. vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.