muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9301, Karar No: 2024/2950, Tarih: 11.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9301 E.  ,  2024/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/18 Esas, 2023/1265 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/222 Esas, 2022/450 Karar

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/418 Esas, 2019/382 Karar sayılı kararına karşı taraflarınca yapılacak istinaf başvurusu aşamasında dava konusu taşınmaza 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18 inci maddesi gereği uygulama yapılmış olduğu, imar uygulamasına ilişkin bilgi ve belgelerin istinaf başvurusu dilekçesinin ekinde sunulduğu, ancak bu uygulama incelenmeksizin karar verilmiş olduğu, bunun sonucunda davacının hem kamulaştırmasız el atma tazminatı aldığı, hem de imar haklarını muhafaza ettiği, müvekkili idare aleyhine yasaya ve hakkaniyete aykırı kamulaştırma bedeli hesaplanması, bunun tahsil edilmesi ve aynı taşınmaza imar uygulaması tesis edilmesi, dosya kesinleşmeden dosyaya sunulmasına rağmen bu işlemlerin incelenmemesinin kamu zararına yol açtığı, müvekkili idarenin adil yargılanma ve savunma hakkı göz önünde bulundurularak yargılamanın iadesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davacılar vekilinin yargılanmanın yenilenmesi talep dilekçesine cevap dilekçesinde özetle; Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/418 Esas sayılı dosyasında görülen kamulaştırmasız el atma davasının 14.11.2018 tarihinde açıldığını, 26.11.2019 tarihinde karara çıktığını, dava konusu parsele ilişkin olarak dava süresi boyunca taşınmaz konusunda gerekli tüm incelemelerin yapıldığını, bilirkişi heyetinin keşfin yapıldığı gün itibari ile raporlarını hazırladıklarını, bu nedenlerle ilgili kurumun eksik inceleme yapıldığına dair iddialarının tamamen hukuka aykırı ve mesnetsiz olduğunu, davalı kurumun karar verildikten yaklaşık iki yıl sonra dava konusu taşınmaz hakkında uygulanan bir imar planı uygulamasını belirterek haksız ve yersiz bir talepte bulunduğunu, bu durumun kesinleşen karara herhangi bir etkisi söz konusu olmayacağı gibi taraflarınca da kabul edilmesinin mümkün olmadığını, bu nedenlerle ilgili kurumun yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde belirttiği olayları ve gelişmeleri özetlemiş, Mahkemenin bu açıklamalara itibar etmeyerek davanın reddine karar verdiğini, Mahkemenin davayı reddetmesinin hatalı olduğunu, müvekkili kurumun dava konusu taşınmazı kamulaştırmasına, bedelini ödemesine gerek kalmadığını, davacının sebepsiz zenginleştiğini, buna karşılık müvekkili kurumun zarara uğradığını belirterek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılamanın iadesi sebeplerinin 6100 sayılı Kanun'un 375 inci maddesinde sınırlı olarak sayıldığı, bu maddede sayılan sebeplerin somut olayda gerçekleşmediğinin anlaşılmasına göre yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kararı verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülüp kesinleşen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasına ilişkin yargılamanın iadesi istemi hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371, 375, 376 ve 377 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yargılamanın iadesini talep eden davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5616, Karar No: 2014/33127, Tarih: 30.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/5616 E.  ,  2014/33127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2012/408-2013/1122

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan Ümraniye Çakmak mahallesi .. ada.. nolu parselde inşaa edilen .. Manolya evleri A-1 blok 13. Kat 55 nolu daireyi 24.09.2003 tarihli sözleşme ile satın aldığını, satış ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, satış maketlerinde, mahal listesi ve krokide; kapalı otopark, futbol, voleybol, basket sahaları tenis kortları, çocuk oyun parkı, büfe, lokal gibi sosyal tesis ve alanların, etrafı çevrili site içinde bulunacağının belirtildiğini, inşaat tamamlandıktan sonra da bu tesislerin site alanına dahil edilerek etrafının duvarla çevrildiğini, ancak bu sosyal tesislerin Ümraniye Belediyesi'nin mülkiyetinde olan arazi üzerine inşaa edildiğinin 2011 yılında anlaşıldığını ve site yönetimi tarafından 19.12.2011 tarihli ihtar ile davalıya bildirildiğini, davalının eksik ve ayıplı ifası nedeni ile konutunun değer kaybettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.000,00- TL tazminatın satış tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline bu miktarı aşan kısmın da belirsiz alacak olarak tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı, herhangi bir ayıp ve eksik ifanın söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının edimini eksik olarak yerine getirdiğinden oluşan değer kaybı 25.000,00 TL.nin dava tarihinden, 17.248 TL.nin ıslah tarihinden avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda açıklandığı üzere, tanıtım materyallerinde proje kapsamında ve vaziyet planı içersinde gösterilerek taahhüt edilen sosyal tesislerin inşaa edilmiş olduğu ancak bu alanların sitenin bulunduğu 25 nolu parsel dışında kamuya açık alanda kaldığı, bu şekilde taahhüt edilen şekilde edimlerinYerine getirilmediği, bu durumun eksik ifa niteliğinde olduğu kabul edilerek, değer kaybına hükmedilmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda açıklandığı üzere, tanıtım materyallerinde proje kapsamında ve vaziyet planı içersinde gösterilerek taahhüt edilen sosyal tesislerin inşaa edilmiş olduğu ancak bu alanların sitenin bulunduğu 25 nolu parsel dışında kamuya açık alanda kaldığı, bu şekilde taahhüt edilen şekilde edimlerinYerine getirilmediği, bu durumun eksik ifa niteliğinde olduğu kabul edilerek, değer kaybına hükmedilmiştir.

Davaya konu projenin imal edildiği 25 nolu parselin bitişiğindeki parsellerin Ümraniye Belediyesi'ne terk edilen alanlar olduğu ve açık ve kapalı otopark ile park alanı ve spor sahalarının terk edilen kamuya açık alanda inşaa edildiği ve dava konusu 20 nolu dairenin davacı adına tapu devrinin yapıldığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Mahkemece, alınan bilirkişi raporunun ekli krokisi ile açıklandığı üzere, otopark alanı ve sosyal donatı ve spor alanlarının davaya konu 25 nolu parselde kurulu bulunan site sakinleri tarafından kullanıldığının belirtildiği görülmektedir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır.

Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp kavramı ile eksik iş ise birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmaması yani hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4 maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

davacının 2005 yılında satın aldığı dairenin fiilen teslim edildiği, davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında 01.06.2012 tarihinde açtığı eldeki dava ile de, taahhüt edilen tesislerin kamunun kullanımına da açıldığı gerekçesi ile bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istediği anlaşılmaktadır.

Davacının dava dilekçesinde tanımladığı ve davalı tarafında da inşaa edildiği anlaşılan mevcut durumun satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yöndedir.

Hal böyle olunca, otopark vs. spor alanlarına ilişkin mahkemece ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 722,00 TL harcın istek halinde iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/660, Karar No: 2010/3920, Tarih: 07.07.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/660 E.  ,  2010/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ltd. Şti. ile davalılar 1-... Ltd. Şti., 2-... arasındaki davadan dolayı İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.04.2009 gün ve 2008/215-2009/253 sayılı hükmü onayan Dairemizin 20.11.2009 gün ve 2009/4529-6283 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizden verilen 20.11.1999 gün 2009/4529 Esas, 2009/6283 Karar sayılı onama ilâmına karşı davacı vekilince yasal süresi içerisinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki sözleşmenin 9. maddesinde davalı iş sahibi tarafından davacı yükleniciye yapılacak ödemelerde %3 oranında teminat kesileceği, SSK'dan ilişiksizlik belgesi getirilince kesilen bu teminatın yükleniciye iade edileceği kararlaştırılmıştır. Bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında mahkemenin 04.05.2008 tarihli yazısı üzerine SGK Başkanlığı Pendik Sigorta Müdürlüğü'nce verilen 06.06.2008 günlü yazı cevabında, davacının inşaattan dolayı yükümlülüğünün 31.12.1997 tarihinde yerine getirildiği bildirilmiştir. Bu yazı içeriğine göre davacının sözleşme konusu inşaatta ilgili SGK ile bir alacak borç ilişkisinin kalmadığı anlaşılmakta olup, Dairemizin 27.09.2007 gün 2006/3005 Esas, 2007/5770 Karar sayılı ilâmında teminatın iadesi şartlarının oluşup oluşmadığının araştırılması şeklinde bozma yapılması gerekirken iade şartları oluşmadığından bu kısmın da alacağa dahil edilerek hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığı şeklindeki bozma maddi hataya dayalı olup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 09.05.1960 gün 21/9 sayılı, 16. Hukuk Dairesi'nin 02.07.1996 gün 1996/2679 Esas, 1996/3116 Karar sayılı, 13. Hukuk Dairesi'nin 28.10.2001 gün 2001/7467 Esas, 2001/9682 Karar sayılı ilâmlarına göre bu halde usulü kazanılmış haktan sözetmek mümkün değildir.

15.H.D.

2010/660

2010/3920

Bu durumda 31.12.1997 tarihi itibariyle davacı yüklenici SSK'ya karşı yükümlülüklerini yerine getirmiş olduğundan kabul edilen iş bedeli alacağına %3 teminat kesintisinin de katılarak davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu bu kalem isteğin reddi doğru olmamıştır. Yerel mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerekirken SGK yazı cevabındaki açıklama gözden kaçırılarak onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeltme isteklerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle, Dairemizin 20.11.2009 gün 2009/4529 Esas, 2009/6283 karar sayılı onama ilâmının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının belirtilen sebeple BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 189,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,ödediği temyiz peşin, Yargıtay başvurma ve karar düzeltme peşin harcının istek halinde davacıya geri verilmesine, 07.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11270, Karar No: 2023/1729, Tarih: 18.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2019/11270 E.  ,  2023/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Fethiye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2015/185 Esas, 2015/500 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.06.2019 tarihli, 2016/1762 sayılı ve "Kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde ve korunması gerekli kültür varlığı niteliğiyle tescilli Fethiye - Göcek özel çevre koruma bölgesi sınırları içerisinde yer alan taşınmaz üzerindeki yeni yapının inşa sürecine, bu çerçevede projelendirme ve projenin uygulanması aşamalarına ilişkin olarak sanığın savunmasının alınması, bina inşası ile ilgili sanığın taraf olduğu sözleşmelerin getirtilmesi, olay yerinde yeniden keşif yapılarak yeni binanın mevcut halinin, 23.10.2013 tarih ve 2004 sayılı kurul kararı ile onaylı projeye uygun olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlenip, gözlemlenen hususların detaylıca raporlandırılması, projeye aykırılık saptanması durumunda, yapım sürecinde görev alanlar hakkında gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunularak, dava açılması halinde incelenen dosya ile birleştirilip, 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesinde belirtilen 'yapan' ve 'yaptıran' sıfatlarının bir bütün halinde değerlendirilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırmaya dayanılarak beraate dair hüküm tesisi yasaya aykırı bulunduğundan hükmün bozulması" görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Mahkememizce yapılan yargılamada, toplanan deliller, iddialar, savunmalar, tüm dosya kapsamı birlikte bir bütün olarak değerlendirildiğinde; her ne kadar Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık ... hakkında 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kamu davası açılmış ise de; yapılan yargılama sırasında olay mahallinde keşif yapıldığı, mahkememizce itibar edilen bilirkişilerin raporuna göre 2863 sayılı Yasaya aykırılık teşkil eden binanın sahibinin ...olduğu, binanın tamirat işlerini sanık ...'in iddianameye konu olayda sorumluluğunun bulunmadığı kanaatine varıldığından yasaya aykırılık teşkil eden bina sahibi ... hakkında Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına; iddianameye konu binanın 2863 sayılı Yasaya aykırılık teşkil eden durumu ile ilgili mahkememiz dosyasında sanık olarak görülen ...'in sorumluluğu olmadığı kanaatine varıldığında unsur yokluğu ve delil yetersizliği sebebiyle beraatine dair karar vermek gerekmiştir."

2. Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 21.02.2002 gün ve 113 sayılı kararı ile tescil edilip, Muğla Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07.07.2012 gün ve 891 sayılı kararı ile tescili devam ettirilen kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanında kalan, aynı Kurulun 26.01.2011 gün ve 6770 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli yapıya ait hazırlanan restitüsyon ve restorasyon projelerinin, Muğla Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 15.02.2014 gün ve 2377 sayılı kararı ile Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu'nun 05.11.1999 gün ve 660 sayılı ilke kararı doğrultusunda uygun bulunduğu, uygulamanın proje müellifi denetimi ve sorumluluğunda yapılmasına, uygulama sonucunu gösteren fotoğraf ve teknik raporun İl Özel İdaresi bünyesindeki KUDEB'e iletilip uygun görüş alınmadan söz konusu yapıya kullanma izni verilmemesine karar verildiği anlaşılmıştır.

3. ...'nün Fethiye Belediyesi Başkanlığı'na gönderdiği 31.07.2014 tarihli yazıda, tescilli yapının kuzey duvarı haricinde izinsiz olarak tamamen yıkılmış olduğu bildirilmiştir.