muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/928, Karar No: 2019/1162, Tarih: 25.02.2019

Yapılan açıklamalar muvacehesinde, sanık müdafiinin temyiz talebinin usulüne uygun olarak yapıldığı, ancak 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesine göre neden belirtilmediğinin anlaşılması karşısında;

Sanık ... hakkında Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.03.2017 tarih 2016/121 Esas ve 2017/34 kararı ile uyuşturucu ticareti eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/3-4a, 62, 52/2, 53, 54/4ve 63. maddeleri gereğince neticeten 12 yıl 6 ay hapis ve 100 Tl adli para cezasına, verilen hapis cezasının sonucu olarak hak yoksunluklarına, gözaltı ve tutuklukta kaldığı sürelerin verilen hapis cezasından mahsubuna,

Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 10.11.2017 tarih 2017/1433 Esas ve 2017/1587 kararı ile İstinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

Yönünde kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesindeki hukuka kesin aykırılık hallerinin var olup olmadığının tesbiti açısından, işin esasına re'sen girilerek hukuka kesin aykırılık veya aykırılıkların tesbiti halinde hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/5. maddesi gereğince bozulmasına, aksi halde temyiz talebinin 5271 sayılı CMK 298/1 maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Sonuç olarak; Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; sanık ve müdafiinin 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan - temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini göstermek zorundadır- şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği,5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesinde belirtilen süre içersinde temyiz sebeplerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, yönündeki Dairemizce oluşan çoğunluğun kanatine belirtilen gerekçelerle katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2014/9329, Karar No: 2014/12892, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9329 E.  ,  2014/12892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/366-2014/41

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11558, Karar No: 2015/14657, Tarih: 29.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11558 E.  ,  2015/14657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KELES ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2014/52-2014/84

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalı eşinin bir süre önce kendisi ve çocukları ile ilgilenmemeye başladığını, hatta kendisinden evi terk etmesini istediğini ancak bunu kabul etmediğini, 2013 yılı Kasım ayında davalının kendisini görüşme bahanesi ile ailesinin yanına götürdüğünü ve burada babasına "biz geçinemiyoruz, bu iş buraya kadar diyerek" kendisini ailesinin yanında bıraktığını ve müşterek çocukları da alarak Bursa'ya döndüğünü, o tarihten itibaren davalı ile ayrı yaşadıklarını belirterek, kendisi için aylık 500 TL iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacı eşi ile arasındaki uzun süredir geçimsizlik olduğunu, uzun süredir bu evliliğe sabrettiğini ancak bu huzursuzluğun çocuklarını da etkilemeye başlaması ile birlikte davacıdan ayrılmaya karar verdiğini, talep edilen nafaka miktarının çok yüksek olduğunu belirterek ve nafakanın makul bir seviyede taktir edilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı itibarıyla davacının davalıya ve ailesine devamlı hakaretlerde bulunduğu, davalının kendisini sürekli küçük düşüren davacıyla evlilik birliğini devam ettirmesinin beklenemeyeceği, tarafların ayrı yaşamasında davacı tarafın kusurlu olduğu ve davacının kendi kusuruna dayanarak bir hak talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Buna göre, davacının ayrı yaşamada haklı olup olmadığının araştırılması ve "ayrı yaşamada haklılık" olgusunun kanıtlanması gerekir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Buna göre, davacının ayrı yaşamada haklı olup olmadığının araştırılması ve "ayrı yaşamada haklılık" olgusunun kanıtlanması gerekir.

Somut olayda; davacı taraf davalı eşinin kendisini baba evine bıraktığını ve bu sebeple davalı ile ayrı yaşadıklarını iddia etmektedir. Dinlenen davacı tanıkları davalının davacıyı istemediğini belirterek baba evine bıraktığını beyan etmişlerdir. Dinlenen davalı tanıkları ise davacının davalıya ve ailesine hakaretler ettiğini, davalının bu sebeple evlilik birliğini devam ettirmek istemediğini ve davacıyı baba evine bıraktığını belirtmişlerdir. Bu kapsamda tanık beyanlarına göre evlilik birliğini sürdürmek istemeyen davalının davacı kadını baba evine bıraktığı ve müşterek konuta tek başına döndüğü sabittir. Kaldı ki, davanın devamı sırasında davalı koca, davacı eşine karşı boşanma davası açmış olup, boşanma davasının açılmasıyla birlikte de, eşi tarafından daha önce baba evine bırakılan davacı kadın ayrı yaşamakta haklı duruma geldiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; davacının ayrı yaşamda haklı olduğu hususunun ispat edilmiş olduğu gözetilerek, taraflarının sosyo ekonomik durumlarıyla orantılı tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10158, Karar No: 2013/17566, Tarih: 25.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10158 E.  ,  2013/17566 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Öğretmen olarak görev yapan borçlu hakkında başlatılan ilamlı icra takibinin kesinleşmesinden sonra adı geçenin almakta olduğu maaşının ¼'ü ile hak ettiği ikramiye, prim, tazminat vb. hak ve alacaklarının tamamının haczi için 12.11.2012 tarihinde ........ Müdürlüğü'ne müzekkere yazılması üzerine, maaşının ¼'ü ile ek ders ücretinin tamamına haciz konulmuştur. Borçlu İcra Mahkemesine başvurarak, ek ders ücretinin tamamı üzerine haciz konulması nedeniyle geçimini sağlayamadığından bahisle haczin kaldırılması talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, borçlunun ekonomik ve sosyal durumu incelenerek, maaşının ¼'ü yanında ek ders ücretinin tamamının haczi nedeniyle geçimini sağlayamadığından, ek ders ücretinin ¼ 'ünden fazlası üzerine konan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, alacaklı vekili tarafından hüküm temyiz edilmiştir.

İİK'nun 83. maddesinde kısmen haczi caiz olan şeyler sayılmış olup, ek ders ücretlerinin maaştan sayılacağına ilişkin herhangi bir hüküm bulunmamaktadır.

Somut olayda borçlu maaşının ¼'ü ve ek ders ücretinin tamamı üzerine haciz konulmuştur.

Yukarıda anılan maddede belirtilen ve kısmen haczi mümkün olan şeyler arasına borçlunun şikayet konusu ettiği ek ders ücreti girmemektedir.

O halde Mahkemece, şikayetin reddi yerine kabulü ile haczin ek ders ücretinin ¼ üzerinden devamı yönünde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...........
Yargıtay — Esas No: 2022/4444, Karar No: 2022/14766, Tarih: 23.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4444 E.  ,  2022/14766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :

Davacı, davalı Kurumun aylık kesme işleminin iptaline, yurt dışında geçen hizmetlerinin ve hizmetin iptaline konu edilen belgelerin celbi ile usulsüz olmadıklarının tespitine, ödenmeyen aylıkların faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı öncesinde, davanın kabulüne dair karar vermiş olup (kapatılan) Yargıtay 21. Hukuk Dairesince karar bozulmuş; uyulan bozma ilamı sonrası, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine dair karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

Davacı, davalı Kurum'un 17.01.2013 tarihli aylık kesme işleminin iptalini, yurt dışında geçen hizmetlerinin tespitini, hizmetin iptaline konu edilen belgelerin celbi ile usulsüz olmadıklarının tespitini, kesilen yersiz ödemelerin faizi ile birlikte iadesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı öncesi davanın kabulüne yönelik hüküm tesis edilmiş, işbu kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesince, “…… Mahkemece ... Bakanlığınca düzenlenen belgenin doğrulanması için Beyrut Büyükelçiliğine yazılan yazı cevabı beklenilmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur. Mahkemece yapılacak iş; ... Bakanlığınca düzenlenen belgenin doğrulanması için belge sureti de eklenilerek yeniden yazı yazmak, varsa davacının söz konusu belgede bildirilen çalışmasına ilişkin belgelerin onaylı bir suretini istemek ve gelen yazı cevabı değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir. …..”şeklinde karar verilmiştir. Uyulan bozma kararı sonrası ise davanın reddine dair hüküm tesis edilmiş ise de bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu kapsamda, bozma kararı sonrasında büyükelçilik tarafından elektronik sisteme geçildiği gerekçesi ile hizmete ilişkin yazının doğrulanmadığı hususuna dayanılarak; davanın reddine dair karar verilmiş ise de Mahkemece, hizmete ilişkin belgelerin imha edilip edilmediği sorulmalı, imha edilmiş ise 2006 yılı öncesi kayıtların tamamının elektronik ortama kaydedilip kaydedilmediği; kaydedilmemiş ise arşivden araştırma yapmak suretiyle belirleme yapılmalısı istenilmelidir.

Öte yandan Mahkemece, ... Bakanlığı yazısında belirtilen, 03.03.1981'den 28.04.1988 tarihine kadar olan çalışma belgelerinin ilgili bakanlıktan istenilerek, değerlendirilmeli; varılacak sonuca göre hüküm tesis edilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı Kurum vekillerinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı Kurum vekillerinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 23.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2487, Karar No: 2012/5144, Tarih: 14.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2487 E.  ,  2012/5144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı Vek.Av. ..., davalılardan... Vek.Av...., Av. ... ve diğer davalılar Vek.Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı yüklenici kooperatif vekili, davalı arsa sahipleriyle müvekkili arasında 09.06.1994 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin imzalandığını, ancak kooperatifin payına düşen bağımsız bölümlerden 11 tanesinin davalılar tarafından kooperatifin eski başkanı olan ...'a tapuda devredildiğini, bu kişinin borçları sebebiyle söz konusu bağımsız bölümlere hacizler konulduğunu ileri sürerek, uğranılan zarara karşılık gelmek üzere daire başına 20.000,00 TL'den toplam 220.000,00 TL tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyiniyetle diğer davalılardan aldığı vekaletnameye dayanarak kooperatife ait bağımsız bölümleri kooperatifin eski başkanı ...'a devrettiğini ve kasıtlı bir davranışta bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili ise, davacı kooperatifin eski başkanı olan ...'a yapılan devirlerin iyiniyetli olduğunu, kaldı ki sekiz adedinin zaten kooperatif üyelerine devredildiğini, üç adedin de ... üzerinde kayıtlı olduğunu, kooperatifin öncelikle ... hakkında dava açması gerektiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı kooperatifin esasen çift imza ile temsil yetkisini haiz yöneticiler tarafından temsil edilmesi gerekirken, eski başkan olan ...'a, davalı arsa sahiplerinin tavır ve görüntüsüne inanarak, duydukları güvenle dava konusu dairelerin devrini yaptıkları, bunun inançlı bir işlem olduğu, ...'ın inançlı vekil olarak davacı kooperatifin bilgisi ve icazetiyle bağımsız bölümleri devraldığı, istendiğinde üzerindeki daireleri kooperatife vereceğini ihtarında bildirdiği gerekçesiyle davacı kooperatifin sübut bulmayan davasının reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı kooperatif vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, her ne kadar, kooperatifin eski yöneticisi ...'a davalı arsa sahiplerinin yaptıkları ve onun üçüncü kişilerle yaptığı devirlerin tarafların bilgisi ve icazeti dahilinde olduğu, bu nedenle arsa sahiplerinin iyiniyetli olduklarının kabulüyle davanın reddi yönünden hüküm kurulmuşsa da, mahkemece yargılama sırasında yapılan inceleme ve toplanan deliller hüküm tesisine elverişli değildir.

Karar, davacı kooperatif vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, her ne kadar, kooperatifin eski yöneticisi ...'a davalı arsa sahiplerinin yaptıkları ve onun üçüncü kişilerle yaptığı devirlerin tarafların bilgisi ve icazeti dahilinde olduğu, bu nedenle arsa sahiplerinin iyiniyetli olduklarının kabulüyle davanın reddi yönünden hüküm kurulmuşsa da, mahkemece yargılama sırasında yapılan inceleme ve toplanan deliller hüküm tesisine elverişli değildir.

09.06.1994 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi davanın tarafları arasında imzalanmış olup, dava dışı ... tarafından devir yapılan kişilerin o tarihte kooperatif ortağı olup olmadıkları ve bu ortaklar tarafından yapılan devirler sonucu halen tapuların adlarına kayıtlı kişilere intikal edip etmediğinin ve dolayısıyla arsa sahiplerinin edimlerini sözleşmeye uygun şekilde ifa edip etmediklerinin denetlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, mahkemece tedavüllü tapu kayıtları ile sözleşme gereği davacı yana isabet eden diğer bağımsız bölümlerin de en son malike kadar devrini gösteren tüm akit tabloları ve kooperatifin başlangıçtan beri ortaklarını gösterir belgeler getirtilmeli, ayrıca kooperatifin defter kayıt ve belgeleriyle, tüm genel kurul tutanaklarının ve yönetim kurulu kararlarının temin edilerek, uzman bir bilirkişi kurulu marifetiyle inceleme yaptırılarak yükleniciye ait dava dışı diğer bağmısız bölümler ile dava konusu bağımsız bölümlerin (halen ... adına kayıtlı olanlar dışında) ... tarafından kooperatif ortaklarına devredilip devredilmediği, bu yönde bir uygulama bulunup bulunmadığı araştırılmalı, bu yönde bir uygulama olmadığı, devirlerin dava dışı ... tarafından kooperatif ortağı olmayan kişilere yapıldığı anlaşıldığında, kooperatifin tazminat talepleri değerlendirilmeli, aksi halde şimdiki gibi davanın reddine karar verilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırmayla verilen karar usul ve yasaya aykırı olmuş; kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz olunan hükmün, temyiz eden davacı kooperatif yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6017, Karar No: 2011/12283, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6017 E.  ,  2011/12283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14742, Karar No: 2025/449, Tarih: 13.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14742 E.  ,  2025/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/531 E., 2023/939 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/444 E., 2022/361 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk