muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25941, Karar No: 2015/28569, Tarih: 14.10.2015

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık, ek dava açısından davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, ana (asıl) davanın yargılaması sırasında mahkemece bilirkişi raporu aldırılmasından sonra, davacı tarafından rapor doğrultusunda davalı aleyhine ek dava açılmıştır. Mahkemece, ek davanın tensiple asıl (ana) dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir. Ek dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmemiştir. Asıl (ana) davanın duruşmaları sırasında, ek davanın ana dava ile birleştirildiği yönünde mahkemece hiçbir tespit yapılmamıştır. Dolayısıyla davalı kendi aleyhine ek dava açıldığından haberdar edilmemiştir. Bu durum, davalının ek davaya karşı savunma yapmasına engel olmuştur. Davalının savunma hakkı ihlal edilmiştir.

Mahkemece yapılması gereken, ek dava dilekçesinin davalıya tebliğ edilmesi, davalının ek davaya karşı savunma yapmasının sağlanmasıdır. Davalının savunma hakkının ihlal edilmesi hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki ikinci uyuşmazlık hafta tatili ücreti alacağında fazlaya hükmedilip hükmedilmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacı asıl (ana) davada 735 TL hafta tatili ücreti talep etmiş, rapor doğrultusunda talebini ıslah ederek talep ettiği alacak miktarını 1.690,04 TL'na yükseltmiş, ek dava ile de 1.731,78 TL daha hafta tatili ücreti talep etmiştir. Davacının talep ettiği toplam hafta tatili ücreti miktarı 3.421,82 TL'dir. Mahkemece, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda bu miktar (3.421,82 TL) hafta tatili ücreti hüküm altına alınmışsa da bozmadan sonra aldırılan ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili ücreti 3.340,82 TL olarak hesaplanmış olmakla mahkemece fazla hafta tatili ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

4- Yukarıda da belirtildiği üzere davacı davalıya karşı biri asıl (ana) dava ve biri de ek dava olmak üzere iki ayrı dava açmıştır. Mahkemece davacı yararına tek vekalet ücretine hükmedilmiştir. Ek dava ana davadan ayrı ve bağımsız bir dava olup davacı yararına vekalet ücretinin her bir dava için ayrı ayrı hesaplanıp hüküm altına alınması gerekmektedir. Bu nedenle, davacı yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalıdır.

5- Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda gösterilmemesi kararın infazında tereddüde yol açacağından hatalıdır.

6- Karar başlığında hatalı olarak asıl (ana) dava tarihi 04/09/2014 olarak yazılmıştır. Asıl (ana) dava 06/05/2010 tarihinde açılmıştır. Ayrıca karar başlığında ek davanın açıldığı tarih yazılmamıştır. Ek dava 10/12/2014 tarihinde açılmıştır.

5- Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda gösterilmemesi kararın infazında tereddüde yol açacağından hatalıdır.

6- Karar başlığında hatalı olarak asıl (ana) dava tarihi 04/09/2014 olarak yazılmıştır. Asıl (ana) dava 06/05/2010 tarihinde açılmıştır. Ayrıca karar başlığında ek davanın açıldığı tarih yazılmamıştır. Ek dava 10/12/2014 tarihinde açılmıştır.

Kararın hüküm fıkrasında hüküm altına alınan genel tatil ücretine dava tarihinden itibaren faiz yürütüleceği belirtilmişse de bu davanın ek dava mı, ana (asıl) dava mı olduğu belirtilmemiştir. Bu durum infazda tereddütlere yol açabilecektir.

Ayrıca, hüküm altına alınan alacaklarla ilgili olarak, asıl (ana) davadaki dava dilekçesi ile talep olunan miktarlara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş ise de dava tarihi (asıl dava tarihi) hüküm fıkrasında yazılmamıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere, karar başlığında asıl (ana) dava tarihi hatalı olarak 04/09/2014 yazılmıştır. Bu durum da, kararın infazında tereddütlere yol açacağından hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/678, Karar No: 2018/4124, Tarih: 11.09.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/678 E.  ,  2018/4124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirket arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmenin (2-A) maddesi gereğince davalı şirketin, müvekkilinin 3.kişi müteahhide karşı olan borcunu üstlendiğini, diğer davalı ...'in ise sözleşmeyi davalı şirketin kefili olarak imzaladığını, ancak davalıların sözleşmenin (2-A) maddesi gereğince taahhüt ettikleri borcu ödemediklerini, taahhütlerini yerine getirmeyen davalılar aleyhine icra takibi yapıldığını, davalıların takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; davanın kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayandığı, 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesinde sayılan, sözleşmelere ilişkin olmadığından mutlak ticari davalardan olmadığı, davacının tacir sıfatının bulunmadığı, bu nedenle ticaret mahkemelerinin görevli olmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/304, Karar No: 2016/6617, Tarih: 25.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/304 E.  ,  2016/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali ile kuruma karşı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için, öngörülen maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Eldeki davada dava konusu ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkin olup, davacının davasının reddine karar verilmesi ile birlikte davanın yasal dayanağı olan 6183 sayılı Kanunun 58. maddesinde, itirazında tamamen veya kısmen haksız çıkan borçludan, hakkındaki itirazın reddolunduğu miktardaki kamu alacağının %10 zamla tahsil edileceği öngörülmüş olup, davacının “ödeme emrine yönelik itirazında haksız çıktığı” belirgin bulunmakla, alacaklı davalı Kurum yararına haksız çıkma tazminatına karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının vekâlet ücretine ilişkin 3.bendinde yer alan “7.262,75” rakamının silinerek yerine “1500,00” rakamının yazılmasına, hükmün 1.bendinin sonuna gelmek üzere “6183 sayılı Yasanın 58’inci maddesi gereğince redde konu tutar üzerinden %10 oranıyla haksız çıkma tazminatının davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine" ibaresi yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4789, Karar No: 2006/6541, Tarih: 15.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4789 E.  ,  2006/6541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kartal 3. İcra Mahkemesi

Tarih :3.3.2006

Nosu :98-116

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde yasal süresi içinde satış istemeyen davalının birinci sıraya alındığını, oysa davalının haczinin düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce dosya üzerinden yapılan incelemeye göre, davalının 09.09.2004 günlü haczinin yasal bir yıllık sürede satış istenmemesi üzerine düştüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalının 09.09.2004 günlü haczinin süresinde satış istenmediğinden düşmüş olmasına ve satış sırasında ayakta bulunan 18.08.2005 tarihli haczinin davacı yanca konulan ve 11.07.2005 günü mesai saati sonu itibariyle kesinleşen (İİK.m.169, 264/son) haczinden sonraki tarihli bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, , 15.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/5299, Karar No: 2015/10659, Tarih: 18.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/5299 E.  ,  2015/10659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 27.218,42 TL borcun 9.214 TL sinden, birleşen davada ise 7.110,14 TL sinden borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın önceki kararın vekalet ücreti dışında kesinleştiğinin açıklanmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davada hükmedilecek yargılama gideri ve vekalet ücreti davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre belirlenir. Davacı vekili 05.10.2009 tarihli dava dilekçesinde davalı kurum tarafından faiz hariç tahakkuk ettirilen ve ödenmesi talep edilen 27.218,42 TL nin 9.214,00 TL den borçlu olmadığının tespitini istemiş, mahkemece davacının talep edilen alacağın 8.500,10 TL sinden borçlu olmadığının tespitine dair kararın yargılama sırasında 12.07.2012 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6353 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun geçici 1. maddesi ile yapılan düzenleme çerçevesinde değerlendirme yapılması gerekçesiyle bozulması üzerine yeniden alınan bilirkişi raporunda talep edilen miktarın 16.324,14 TL sinden borçlu olmadığının tespit edildiği, davacının mahkemece birleştirilmesine karar verilen ek davada 7.110,14 TL den daha borçlu olmadığının tespitini talep ettiği anlaşılmıştır. Davalı idarenin 6353 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra yeni bir talebi bulunmadığına göre dava tarihindeki haklılık durumuna göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren Yasa gereğince hesaplanan miktar nedeniyle birleşen davada davalı idarenin vekalet ücretinden sorumlu olmayacağı düşünülmeden davalı idare aleyhine vekalet ücretine

hükmedilmesi doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın (4) numaralı fıkrasında yer alan "birleştirilen dava için 1.500,00 TL" ibaresinin metinden çıkartılması suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek, HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18748, Karar No: 2010/137, Tarih: 11.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/18748 E.  ,  2010/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından alacaklının bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2- Kambiyo senetlerinde tanzim yerinin mutlaka "il" olarak yazılması zorunlu değildir. "Köy-Bucak-İlçe" gibi idari birim niteliği taşıyan bir ismin yazılması da yeterlidir. TTK.nun 689/son maddesi hükmü gereği tanzim yeri gösterilmeyen bir bono, tanzim edenin ad ve soyadı yanında yazılı olan yerde tanzim edilmiş sayılır.

Somut olayda, takip konusu senette tanzim yeri açıkça yazılı değil ise de, yukarıda yazılı olan yasa hükmü gereği, tanzim edenin ad ve soyadının yanında yazılı olan "Yenimahalle"ibaresinin Ankara'da bir ilçe adı dolayasiyle idari birim olması nedeniyle, takip konusu senette keşide yeri unsuru mevcuttur. Dayanak senedin teminat için verildiği itirazı da kanıtlanamadığına göre istemin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne dair karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/752, Karar No: 2017/901, Tarih: 22.03.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/752 E.  ,  2017/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : a) TCK'nun 81, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası,

b) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 52 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600.TL adli para cezası.

1- Sanık ... hakkında; mağdur ...’e yönelik olası kastla yaralama suçundan açılan kamu davası ile ilgili hüküm kurulmamış ise de her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktul ...’e yönelik kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, haksız tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki suçun sübutuna, takdiri indirim uygulanmamasına, eksik incelemeye, delillerin hatalı takdir edildiğine, katılanlar vekilinin haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri de nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde,

b) Türkiye Cumhuriyet Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 182,00.TL'lik zorunlu müdafii ücretinin çıkarılmasına ve yargılama giderleri toplamının "3012,59.TL" olarak,

Değiştirilmesine karar verilmek suretiyle, CMUK'nun 322. maddesi uyarınca DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

Değiştirilmesine karar verilmek suretiyle, CMUK'nun 322. maddesi uyarınca DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

22/03/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nin yokluğunda 23/03/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2005/10941, Karar No: 2006/1128, Tarih: 20.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2005/10941 E.  ,  2006/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7. maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine, değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda senette değişiklik yapılması kararına 3294 Sayılı Yasasının 5263 Sayılı Yasa ile değişikliğinden önceki mütevelli heyeti oluşturan ve vakıf senedinde gösterilen kişiler ile karar alınması, bu bağlamda ilçe Emniyet Müdürlüğüne mütevelli heyet içinde yer verilmesi gerektiği göz ardı edilerek İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-Vakıf senedinin 9. maddesinin değiştirilmesi yasa gereği olduğundan, değişiklik metninin yasa metnine uygun olarak “Belediye Başkanı, Mal müdürü, ilçe Milli Eğitim Müdürü, Sağlık Bakanlığının ilçe Üst Görevlisi, ilçe Tarım Müdürü ve İlçe Müftüsü Vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel

meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde, hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar” şeklinde düzenlenmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4057, Karar No: 2016/832, Tarih: 17.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4057 E.  ,  2016/832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki kooperatife kayyım atanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, asıl dava dosyasında davacıların tamamının kooperatif üyesi olduğunu, davalı kooperatif yönetim kurulunun ihmal ve kusurlarıyla kooperatifi ve üyelerini büyük zarara uğrattıklarını, hukuka aykırı işlemler yaptıklarını, kooperatifte yönetim boşluğu ve kötü yönetimin mevcut olduğunu, kooperatifin mahkemece atanacak tarafsız bir kayyım tarafından yönetilmesini, birleşen dava dosyasında ise kooperatifin temsil ve idaresi için kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı kooperatif vekili, kayyım tayinini gerektiren bir yönetim boşluğu olmadığını, yönetimin usulüne uygun ve zamanında yapılan genel kurulda oy çokluğu ile seçildiğini ifade ederek açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesi uyarınca, bu kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde TTK'nın anonim şirketlere ilişkin hükümlerinin uygulanacağı, yönetim kurulunun TTK'nın 316. maddesi uyarınca ancak genel kurul kararı ile azledilebileceği, yönetim kurulunun böyle bir istemi reddi halinde davacı ortakların keyfiyeti önce genel kurula ve buradan alacağı ret kararını mahkemede dava etmesi mümkün olup, doğrudan mahkemeden kooperatife kayyım atanması talebinde bulunamayacağı, ayrıca organ boşluğu da bulunmadığından asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı asıl ve birleşen dava davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.