muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12422, Karar No: 2017/504, Tarih: 26.01.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12422 E.  ,  2017/504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı taraf, davalı bankanın tarımsal krediler ikraz sözleşmesine dayalı olarak kendi aleyhine icra takibi yaptığını, takip dayanağı sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını, davalı bankadan kredi kullanmadığını ileri sürerek, davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilince davaya cevap verilmemiştir.

Mahkemece verilen davanın kabulü kararı, Dairemiz 03.03.2015 tarih ; 2015/476 E. - 2015/2912 K. sayılı ilamı ile “ Takibe ve davaya konu Tarımsal Krediler İkraz Sözleşmesini imzalayan kredi borçlusunun ... oğlu, 1980 doğumlu ... olduğu, ödeme emrinin borçlu ...'nun babası ...'na tebliğ edildiği, hakkında icra takibi başlatılan ve ödeme emri tebliğ edilen ...'nun 17.01.2003 tarihli mal beyanı dilekçesi vererek borçla ilgili beyanda bulunduğu, davacının ise ... oğlu, 1983 doğumlu ... olduğu, mahkemece öncelikle davalı bankanın icra takibinde talep ettiği alacakla ilgili olarak borçlunun kim olduğunun tespit edilip, davacının icra takibi ile ilgisi belirlendikten sonra işin esasına girilmesi gerektiği, davayı açan kişinin aktif dava ehliyeti bakımından inceleme ve araştırma yapılması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, yapılan inceleme ve araştırmaya göre aleyhine takip yapılan borçlunun davacı ... ve ...oğlu 1983 doğumlu ... olduğu, kredi sözleşmesinin düzenleme tarihinde davacının reşit olmadığı, ayırt etme gücüne sahip küçüklerin yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça, kendi işlemleriyle borç altına giremeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kredi sözleşmesinde imza itirazı nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir. İcra dosyasına sunulan 17.01.2003 tarihli dilekçede ismi yazılı ...'nun davayı açan ... oğlu 1983 doğumlu ... olduğu, babasının isminin halk arasında Hanifi olarak tanındığı yapılan araştırmada 29.02.2016 tarihli tutanak ile anlaşılmıştır. Bu dilekçede borçlunun bankadan parayı aldığını ayrıca kefil olduğunu bildirdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece 17.01.2003 tarihli dilekçedeki imzanın davacıya ait olup olmadığı açıklattırılıp dilekçe davacıya ait ise davacı borçluyu bağlayıcı nitelikte olduğundan bu yönde bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22494, Karar No: 2015/19349, Tarih: 17.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22494 E.  ,  2015/19349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Temyize gelmeyen sanık....'ın sahibi olduğu bina inşaatının beton atma işinin, temyize gelmeyen sanık...'ün şirketi olan ..... Ltd. şirketi tarafından üstlenildiği, sanık ...'nin beton pompası operatörü olduğu, ...'nün ise ... hazır beton şirketinin işçisi olduğu, olay tarihinde bina inşaatında beton pompasının hortumunu yönlendirme işinde çalışmakta olan 37 yaşındaki işçi ...'nün, beton atıldığı sırada, beton pompası bomunun inşaatın yakınından geçmekte olan yüksek gerilim hattına yaklaşması sonucu, ...'nün elektrik akımına kapılarak vefat ettiği olayda, beton pompası operatörü olan sanığın pompayı kumanda ederken daha dikkatli davranması gerektiğinden ibaret eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-TCK'nın 53/6. maddesinde "belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, beton pompası operatörlüğünün ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı gözetilmeden, sanığın 1 yıl süreyle meslekten yasaklanmasına karar verilmesi,

3- Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan hükmedilen uzun süreli hapis cezasının bilinçli taksir koşullarının oluşmadığının kabulü halinde 5237 sayılı TCK'nın 50/4, 50/1-a maddeleri gereğince seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilebileceği, asli kusurlu da olsa kazaya sebebiyet veren sanığın olay sonrası ölenlerin yakınlarının zararlarını giderdiği ve ölenlerin yakınlarının da şikayetçi olmadıkları birlikte değerlendirilip, sanık hakkındaki hapis cezasının adli para cezasına çevrilip çevrilmeyeceğinin yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4005, Karar No: 2021/984, Tarih: 02.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/4005 E.  ,  2021/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge ibraz etmeme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Sanık ... hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan açılan kamu davasıyla ilgili mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun subutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında, sanık ... hakkında ise 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat kararlarına karşı katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu belge ve faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından tebliğnamedeki bu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında “2009, 2010 ve 2011, sanık ... ... hakkında 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davasında; sanık ...’in savunmasında; patronunun ... ve ...olduğunu ve sigorta yaptıracaklarını söyleyerek bazı belgelere imza attırdıklarını adına şirket kurulduğunu, sahte fatura düzenleme eylemi açısından bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi; sanık ...’in; atılı suçla ilgisinin bulunmadığını tamamen muhabecisinin işi olduğunu savunması ve sanık ...’in savunmasında; şirketi ...ve ... ile birlikte kurduklarını 2009 yılı 9. aya kadar şirketin ortağı ve yetkilisi olduğunu, devirden sonra müdür olarak görünüyorsa da şirketle bir ilgisinin kalmadığını belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Dosyada bulunan faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve bildirdikleri kişilere ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-Bildirilen kişi veya kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklar ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da bildirdikleri kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

b)Faturaları kullanan şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığı belirlenip, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

4-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 02.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3629, Karar No: 2009/4579, Tarih: 15.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3629 E.  ,  2009/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vasisi, vesayet altında bulunan davacı M. S.'in 123 parsel sayılı taşınmazdaki A.Blok 12 nolu bağımsız bölümünü mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı şekilde eşi Nurcihan'a temlik ettiğini M. S.'in temlik tarihinde hukuki ehliyete de sahip olmadığını ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuş, yargılama sırasında muvazaa hukuksal nedenine dayandıklarını açıklamıştır.

Davalı, miras bırakan annesi N.'un taşınmazın bedelini ödemek suretiyle üçüncü şahıslardan satın aldığını, ancak sicilin davacı adına oluşturulduğunu, Türk vatandaşı olunca taşınmazı annesinin üzerine aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.Dava, ehliyetsizlik ve muvazaa hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davanın davacının vasisi tarafından, davacının, çekişme konusu  taşınmazını ayrı ayrı tarihlerde pay temlik etmek suretiyle tarafların ortak miras bırakanına devrettiği,  davacının, temlik tarihlerinde hukuki ehliyete haiz olmadığı, kaldı ki, yapılan temliki işlemlerin muvazaalı olduğu ileri sürülerek  tapu iptal ve tescil isteğinde bulunulduğu; dava dilekçesi içeriğine göre, ehliyetsizlik ve muvazaa hukuksal nedenlerine birlikte dayanıldığı, ancak, mahkemenin 24.04.2008 tarihli ara kararında, davacı taraf vekiline, davada bu hukuksal sebeplere birlikte dayanılamayacağı bildirilerek, davasını bu hukuki sebeplerden birine hasretmesi için süre verilmesi üzerine, davacı taraf vekilinin  24.04.2008 tarihli  dilekçe ile davanın muvazaa hukuksal nedenine dayandırıldığı yönünde açıklama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, davada dayanılan maddi olaylar bakımından birkaç hukuki nedenin bir arada gösterilmesinde ilke olarak usul ve yasaya aykırı bir yön yoktur.

Bu durumda,  mahkemenin isteği üzerine davacı taraf vekilinin vermiş olduğu dilekçenin, ehliyetsizlik hukuksal nedeninden vazgeçildiği şeklinde yorumlanamayacağı kaldı ki yasal olmadığı anlaşılan beyana zorlama sonucu elde edilen beyanında hukuki sonuç doğurmayacağı  kuşkusuzdur.

O halde, davada, ehliyetsizlik hukuki sebebi yanında, muvazaa hukuksal nedeninede dayanıldığına göre, hukuki ehliyetin kamu düzeni ile ilgili olması sebebiyle mahkemece kendiliğinden gözetilerek, önemine binaen öncelikle inceleme yapılması gerekeceği kuşkusuzdur.

Ne varki, mahkemece ehliyetsizlik yönünden bir araştırma yapılmış değildir.

O halde, davada, ehliyetsizlik hukuki sebebi yanında, muvazaa hukuksal nedeninede dayanıldığına göre, hukuki ehliyetin kamu düzeni ile ilgili olması sebebiyle mahkemece kendiliğinden gözetilerek, önemine binaen öncelikle inceleme yapılması gerekeceği kuşkusuzdur.

Ne varki, mahkemece ehliyetsizlik yönünden bir araştırma yapılmış değildir.

Bilindiği üzere; davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirebilme ve ayırt edebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim Medeni Kanunun “ fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir “ biçimindeki 9. maddesi hükmüyle hak elde edebilmesi, borç ( yükümlülük ) altına girebilmesi, fiil ehliyetine bağlamış. 10. maddesinde de, fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin ( reşit ) olmayı kabul ederek “ ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan bir ergin kişinin fiil ehliyeti vardır. “ hükmünü getirmiştir.  “Ayırtım gücü “ eylem ve işlev  ehliyeti olarak ta tarif edilerek aynı yasanın 13. maddesinde  “ yaşının  küçüklüğü yüzünden veya  akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk  yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranmaeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir.” denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir. Önemlerinden dolayı  bu ilkeler, söz konusu yasa ile öteki yasaların çeşitli hükümlerinde de yer almışlardır.

Hemen belirtmek gerekir ki, Medeni Kanununun 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından karşı tarafın iyi niyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı 11.6.1941 tarih 4/21)

Hemen belirtmek gerekir ki, Medeni Kanununun 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından karşı tarafın iyi niyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı 11.6.1941 tarih 4/21)

Yukarıda sözü edilen ilkelerin ve yasa maddelerinin ışığı altında olaya yaklaşıldığında bir kimsenin ehliyetinin tesbitinin şahıs ve mamelek hukuku bakımından doğurduğu sonuçlar itibariyle ne kadar büyük önem taşıdığı kendiliğinden ortaya çıkar. Bu durumda, tarafların gösterecekleri, tüm delillerin toplanılması tanıklardan bu yönde açıklayıcı, doyurucu somut bilgiler alınması, varsa ehliyetsiz olduğu iddia edilen kişiye ait doktor raporları, hasta müşahede kağıtları, film grafilerinin eksiksiz getirtilmesi zorunludur. Bunun yanında, her ne kadar H.U.M.K.’nun 286 maddelerinde belirtildiği gibi bilirkişinin “rey ve mutaalası” hakimi bağlamaz ise de, temyiz kudretinin yokluğu, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hakimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.

Hele ayırt etme gücünün nisbi bir kavram olması kişiye eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da gerekli kılmaktadır. Esasen Medeni Kanunun  409/2 maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde, tarafların delilleri eksiksiz toplanmak suretiyle tahkikat yapıldıktan sonra,  davacı tarafından, taşınmazın  tarafların ortak miras bırakanına yapılan temlik tarihlerinde  hukuki ehliyete haiz olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, davacının ehliyetsiz olması halinde davanın kabulüne karar verilmesi, ehliyetli olduğunun anlaşılması halinde muvazaa hukuksal nedenine dayalı isteğin değerlendirilmesi, sonucuna göre bir karar  verilmesi  gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   15.4.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33213, Karar No: 2017/11591, Tarih: 18.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33213 E.  ,  2017/11591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Dairemizce; kararı temyiz eden davalı vekilince temyiz karar harcının istinaf harcı olarak yatırılması sebebi ile geri çevirme yapılmış olmasına rağmen; maktu temyiz karar harcı tahsil edilmeden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla; davalı tarafa maktu temyiz karar harcının (sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine aynı sebeple İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9847, Karar No: 2021/267, Tarih: 14.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9847 E.  ,  2021/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın işletmecisi olduğu kreşe çocuğunu almak için giden katılanın, kreşin demir çıkış kapısında elektirik çarpmasına maruz kalması sonucu, 16/01/2015 tarihli Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan rapora göre, sol kulakta tam işitme kaybı olması nedeniyle, duyularından veya organlarından birinin sürekli işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda; mahallinde yapılan keşif sonucu alınan 02.08.2015 ve 04/12/2015 tarihli bilirkişi kurulu raporlarında, olaya konu çocuk yuvasının işletmecisi olan sanığın kiracı olarak bulunduğu binada gerekli emniyet tedbirlerini almadığı, risk değerlendirme analizini yaptırmadığı, elektirik sayaçlarında kaçak akım rölelerini yaptırmadığı, kapıda topraklama yapılmadığı, kontrol ve denetleme yapmadığı, bina elektirk aksam eksikliklerini bina mülk sahibine bildirip gerekli önlemleri almadığından, katılanın kreşin kapısındaki kaçak elektirik akımına kapılarak yaralanmasına neden olduğu için asli kusurlu olduğunun bildirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosyada mevcut delil durumuna uygun düşmeyen yetersiz gerekçelere dayalı olarak sanığın beraatine karar verilmesi,

2-Bozma ilamına uyulduğu takdirde; sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 1-2-3. fıkralarında düzenlenen ''taksirle yaralama'' suçuna ilişkin olduğu, taksirle bir kişinin yaralanmasına sebebiyet verilmesi halinde gerçekleşecek olan taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrasında temel ceza miktarının ''üç aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası'' olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Basit yargılama usulü'' şeklindeki düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesi'nin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile; ''kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.