muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2794, Karar No: 2022/8996, Tarih: 13.12.2022

Dairemizden geçen emsal dosyalardan anlaşılacağı üzere, davalı şirket hakkında düzenlenen SPK raporlarında, hisse senetlerinin izinsiz halka arz edildiği, sermaye artırım kararı verilmesine ilişkin genel kurul toplantısından önce halka arz işlemine başlandığı, Yimpaş Grubu şirketleri tarafından yasal kayıtlara aktarılması zorunlu hususların yerine getirilmediği, muhasebe kayıtlarında gerçeğe aykırı kayıtlar bulunduğu, kâr ve zarar kalemlerinin gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, hisse devir sözleşmelerinde bazı kişilerin ortaklık pay defterinde gözükmediği, kanun dışı yollardan para toplandığı belirtilmiş, bu kapsamda içinde davalı şirket yöneticisinin de bulunduğu sanıklar hakkında Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/253 Esas sayılı davasında ihraç edilecek hisse senetlerinin SPK'ya kaydettirilmesi aşaması tamamlanmadan halka arz işlemine başlandığı, pay bedellerinin usulsüz tahsil edildiği belirlenerek mahkumiyet kararı verilmiş, Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 13/06/2007 tarihli ilamı ile onanmış, Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/121 Esas sayılı dosyasında SPK'dan izin alınmadan hisse senetleriyle ilgili aracılık faaliyetinde bulunulduğu iddiasıyla dava açılmış, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararları Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin ilamı ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmış, yine usulüne uygun olarak defterlerin tutulmaması nedeniyle davalı şirket yöneticisi hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır. Yine, davalı şirket yöneticileri hakkında Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/188 Esas 2011/475 Karar sayılı dosyasında davalı şirket yöneticileri hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan İsviçre Federal Soruşturma Hakimliği'nce yapılan ihbar üzerine kamu davası açıldığı, mahkememizce yapılan yargılama sonucunda davalı şirket yöneticilerinin İsviçre'de bulunan Yimpaş Group A.G. Şirketine ait paraları davalı şirkete ve Yimpaş grubu şirketlerine aktardıklarından bahisle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan netice itibariyle 5 yıl hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası verildiği, kararın temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/01/2012 tarihli tebliğnamesine göre hükmün onanmasının talep edildiği ancak Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 28/03/2012 tarih ve 2012/721 Esas 2012/33114 Karar sayılı bozma ilamı ile zamanaşımı nedeniyle kararın bozulduğu ve tüm sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve kararın bu şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, davalıların eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı def’inde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine bir kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırına göre ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Yasa'nın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca 5 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 7,5 yıl olduğu ve dosyaya ibraz edilen hisse devir senedindeki 01.03.2000 ile dava tarihi arasında zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek, mahkemece zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış,davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.02.2019 tarihli düzeltilerek onama kararının kaldırılarak mahkemece verilen kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

(2) Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin sair karar düzeltme itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar Yimpaş Yozgat İhtiyaç A.Ş ve ... vekilinin zamanaşımına ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.02.2019 tarihli düzeltilerek onama ilamının kaldırılarak hükmün davalılar yararına BOZULMASINA,2)Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin sair karar düzeltme isteminin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalılara iadesine, 13.12.2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1- Dava, davalı gerçek kişinin yöneticisi olduğu davalı şirketlere ortak olacağı inancıyla ödenmiş olan meblağın haksız fiil hükümlerine göre iadesi istemine ilişkindir.

2- Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin ortak olacağı inancıyla davalı şirketin yurtdışındaki şirketine belge karşılığında döviz yatırdığını, oysa müvekkilinin gerçekte ortak olmadığını, paranın haksız fiil (hile/dolandırıcılık) sonucu müvekkilinden alındığını ileri sürerek bu meblağın haksız fiil hükümlerine göre iadesi talebinde bulunmuştur.

3- Davalı taraf, davacının şirkete ortak olduğunu, ortakların sermayenin geri verilmesini isteyemeyeceği savunmuş ve zamanaşımı def’inde bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

4- Yerel mahkemece, davalıların zamanaşımı def’inin reddine, işin esası yönünden davanın kısmen kabulüne, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından tarafların istinaf talebinin karar verilmiştir. Bu karara karşı davalılar temyiz isteminde bulunmuş ve karar Daire çoğunluğunca davanın zamanaşımı nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4- Yerel mahkemece, davalıların zamanaşımı def’inin reddine, işin esası yönünden davanın kısmen kabulüne, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından tarafların istinaf talebinin karar verilmiştir. Bu karara karşı davalılar temyiz isteminde bulunmuş ve karar Daire çoğunluğunca davanın zamanaşımı nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin bu hususa ilişkin önceki uygulamalarına bakıldığında, aynen davalılar gibi aynı yöntemle SPK’dan izinsiz sermaye ihracı yöntemiyle para toplayan JETPA A.Ş.’ye yatırılan paraların haksız fiil hükümlerine istinaden istirdadı istemine karşı ileri sürülen zamanaşımı def’ileri yönünden, yerel mahkemenin “davalı tarafın 818 sayılı BK'nın 60. maddesi uyarınca zamanaşımı def'inde bulunduğu, olayda haksız fiil tarihlerine göre anılan maddede öngörülen 1 yıllık ve 10 yıllık zamanaşımı sürelerinin dolduğu” gerekçesiyle davanın reddine dair kararı, İlk defa Dairemizin 16.05.2013 tarih ve 2012/11230 E. - 2013/10079 K. sayılı ilamıyla, “Her ne kadar bir borçlunun borcunun zamanaşımına uğradığını ileri sürmesi, bu yolla borcunu ödemekten kaçınması tüm çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi Türk hukuku bakımından da kanunen kendisine tanınan bir hak ve zamanaşımı def'inin ileri sürülmesi tek başına borçlunun dürüstlüğe aykırı bir davranışı olarak kabul edilemez ise de bazı hallerde zamanaşımı def'inin ileri sürülmesi dürüstlükte bağdaşmayabilir (K.Oğuzman, T.Öz, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 2009, s. 482). Zamanaşımı def'inin ileri sürülmesinin hangi hallerde dürüstlük kuralına aykırı bulunduğu hususunda normatif bir düzenleme bulunmadığından bu hususun varid olup olmadığının her somut uyuşmazlığın özellikleri nazara alınarak değerlendirilmesi gerekir. Bilimsel ve yargısal içtihatlarda davacının dava açmaması için oyalanması durumu dürüstlük kuralına aykırılık olarak kabul edilmektedir (age,s. 482 vd.). … davalı taraf davada bir yandan davacının organik bağ içinde olduğu ve davalı F’nin yöneticisi ve tek ortağı bulunduğu şirketin ortağı olduğunu ve hakkın o şirkete karşı kullanılması gerektiğini savunurken ve diğer yandan imzaladığı sözleşmeyle 60 aylık sürede bir hak ileri sürmesinin mümkün bulunmadığına inandırılıp, güven telkin edilen ve yurt dışında yatırdığı parasını alamayacağının anlaşılması üzerine işbu davayı açtığı ileri sürülen davacıya karşı paranın yatırılış tarihine göre zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek zamanaşımı def'inin ileri sürülmesinin dürüstlük kuralı ile bağdaşır bir tutum olmadığının kabulü gerekir” gerekçesiyle bozulmuş, akabinde bu içtihat Kombassan (02/10/2014 tarih ve 2013/13293 E. - 2014/15076 K.), Büyük Anadolu Holding (06.01.2014 tarih2013/10351 E. - 2014/48 K.) ve en sonunda YİMPAŞ (24/12/2015 tarih ve 2015/880 E. - 2015/13885 K.) davalarında da benimsenmiş ve bu hususta aynı doğrultuda yüzlerce karar verilmiştir.

6- Davalı tarafın davaya cevap dilekçesinde bir yandan davacının şirkete ortak olduğunu beyan edip, diğer yandan ise zamanaşımı def’inde bulunması “çelişkili davranış yasağına” ve buradan hareketle TMK’nın 2. Maddesindeki dürüstlük kuralına aykırıdır.

Somut olayda da davacı, gerçekte yasal olarak davalı şirkete ortak olmadığı ve bu yöntemle ortak olamayacağı halde ortak olacağına ve çok yüksek kar payı alacağına inandırılarak parası elinden alınmış ve parasını/kar payını istediğinde ise hala da şirkete ortak olduğuna inandırılmaya çalışılmakta ve oyalanmaktadır. Gerek oyalamanın varlığı, gerekse davalıların dürüstlük kuralına aykırı zamanaşımı savunmaları nedeniyle, Dairenin 2013 yılından bu yana benzer davalarda ve hatta aynı şirkete yöneltilen davalarda vermiş olduğu yüzlerce içtihatlardan ayrılmayı gerektiren yeni bir gelişme veya farklı bir hukuki gerekçe bulunmadığından, davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğine dair Daire çoğunluğunun görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/7008, Karar No: 2013/10793, Tarih: 30.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/7008 E.  ,  2013/10793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/2607

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ :12/10/2012

NUMARASI :2012/390 (E) ve 2012/455 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamadeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21981, Karar No: 2013/17347, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/21981 E.  ,  2013/17347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat... gelmiş karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, MEB müfettişlerince yapılan incelemeler sonucunda düzenlenen raporlarla, davalının ücretsiz %3 kursiyer okutma zorunluğunu yerine getirmemesi, rehber öğretmenlerin mevzuata aykırı olarak derse girmelerine izin vermesi, resmi özel eğitim kurumuna devam eden öğrencilere özel eğitim kurumunda grup eğitimi vermesi ve rapor sürelerinin bitmesine rağmen öğrencilere eğitim vermesi gibi işlemleri sonucunda ücret tahakkuk ettirerek devletten haksız yere para tahsil edip kamu zararının oluşmasına yol açtığının tespit edildiğini ileri sürerek oluşan bu zararın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya konu alacakla ilgili İdari dava açtığını, yapılan yargılama sonucunda idari işlemin iptaline karar verildiğini, duyuru yapılmasına rağmen talep olmadığı için ücretsiz kursiyer okutulamadığını, davanın haksız olduğunu, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu ve davacının zararının olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın derdestlik nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2012/21981-2013/17347
Yargıtay — Esas No: 2015/11400, Karar No: 2016/3039, Tarih: 24.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11400 E.  ,  2016/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... arasındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 18.12.2014 gün ve 2014/1042 E. 2014/554 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davacı vekilinin temyiz talebi 24/07/2015 tarihli ek karar ile reddedilmiş olup, bu ek kararın taraflara tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılmadığından, taraflara 24/07/2015 tarihli ek karar tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin dosyaya konulması, tebliğ edilmemiş ise ek kararın taraflara usulen tebliği ile ek karar için temyiz süresi beklendikten sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16508, Karar No: 2016/2974, Tarih: 08.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/16508 E.  ,  2016/2974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2015 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararının iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 09.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.03.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı Hazine vekili Av. ...geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26288, Karar No: 2015/40786, Tarih: 24.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/26288 E.  ,  2015/40786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/261871

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2014

NUMARASI : 2011/693 (E) ve 2014/337 (K)

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık S.. S.. müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükümde TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan (b) ibaresinin çıkartılarak DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 24/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19748, Karar No: 2013/3941, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19748 E.  ,  2013/3941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılan ... ile sanıklardan ... ile oğulları olan sanık ... ve sanık ... arasında ortaklık olduğu ve Nisan veya Mayıs 2005 tarihinde sona erdiği tarafların beyanlarından anlaşılmakla, katılanın beyanlarına göre ortaklığın tasfiyesi sonucunda sanıklar ..., ... ve ...’den 1.950.000.000.000. TL alacaklı çıktığı, bu miktarda alacağı karşılar mahiyetteki suç konusu çekin daha önceden doldurulmuş hali ile getirilip şirketin muhasebecisi olan sanık ...’ın da hazır olduğu bir ortamda katılanın isteği üzerine sanık ... ve sanık ... tarafından yanında ciro edilip tüm sanıklar tarafından katılana verildiği,

Sanıkların resmi belgede sahtecilik suçuna yönelik eylemlerin de; tüm sanıklar bu çekin sahte olduğunu iddia ettikleri, ancak gerek Bursa 5.İcra Hakimliğinin 2005/874 Esas ve 2007/411 Kara sayılı dosyasında, gerekse Aliağa Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/513 Esas sayılı dosyasında yargılama safahatında yaptırdıkları bilirkişi incelemeleri neticesinde; söz konusu çekin keşidecisinin sanık ..., cirantalarının da sanık ... ile sanık ... olduğunun belirlendiği, ayrıca şirketin yetkilisi ve çek hesabı sahibi olan sanık ...’in bu çekte hiç imzasının bulunmadığı, sanık ... tarafından şirket yetkilisi olarak imzalanması gerekmesine rağmen gerçekte sanık ... tarafından sanık ... emrine düzenlendiği, çekin katılan ...’a sanıkların tümünün hazır olduğu bir ortamda verilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, çekteki tüm imza sahiplerinin ortak bir irade ve menfaat etrafında hareket ettikleri, işbirliği içerisinde oldukları ve çeki de bu işbirliğinin gereği olarak hazırlayıp katılana verdikleri anlaşılması karşısında tüm sanıkların yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri sabit olmakla,

Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan açılan davada ise; çekin, önceye dayalı ve miktarı belli bir borç ilişkisi neticesinde verildiği dolayısı ile söz konusu çek, önceden ... bir alacağın varlığının ispatı niteliğinde bir belge olduğu, bu durumda dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarından "haksız menfaat sağlama" unsuru gerçekleşmediğinden sanıkların yüklenen dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı beraatlerine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ...’nın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2021, Karar No: 2015/3944, Tarih: 27.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2021 E.  ,  2015/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilince dava dışı borçlu aleyhine .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/22946 sayılı dosyasında yapılan takibin kesinleşmesi üzerine, borçlunun üçüncü kişi nezdindeki alacağının haczedildiğini, ancak şikayet olunana ait dosyada düzenlenen sıra cetvelinde haciz tarihlerinin dikkate alınmayarak dağıtılan miktarın şikayet olunana ait iki dosya arasında garametten paylaşıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayet olunana ait .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/4886 sayılı dosyadaki ihtiyati haczin, şikayetçinin ihtiyati haczinden önce uygulanarak kesinleşmesi nedeniyle sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.