muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1331, Karar No: 2013/1556, Tarih: 24.01.2013

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının apel borcunu ödememiş olmasına ve taraflar arasında düzenlenen 26.02.2009 tarihli sözleşmede de apel borcunun davalı tarafından ayrıca ödeneceğinin kararlaştırılmaması nedeniyle davalının hisse bedelinden apel borcunu takas mahsup etmesinin yerinde bulunmasına, davacı şirkete kredi kullandırdığı, şirket lehine çek keşide ettiği ve şirketten alacaklı olduğuna dair temyiz itirazlarının bu talepleri içeren bir davada şirkete karşı ileri sürülmesi gerektiğinin tabii bulunmasına, yapıldığı iddia edilen anılan ödemelerin apel borcu yerine yapıldığının da kanıtlanamamış olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/52, Karar No: 2005/45, Tarih: 10.05.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/5-52 E., 2005/45 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/5-52 E., 2005/45 K.**

**- TEMYİZ EDEBİLME ŞARTLARI**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 414 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 430 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 71 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 74 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 75 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 305 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 310 ]

**"İçtihat Metni"**

Alıkoyma, ırza geçme ve sövme suçlarından sanık sanık Necmi Çelik'in;

15 yaşını bitirmeyen mağdurlar Ercan D..... ve Metin İ...'ye yönelik zorla ırza geçme suçundan TCY'nın 414/2 maddesini iki kez ayrı ayrı uygulamak suretiyle iki kez 12 yıl ağır hapis cezasıyla,

15 yaşını bitirmeyen mağdurlar Ercan D..... ve Metin İ...'ye yönelik zorla kaçırma ve alıkoyma suçundan TCY'nın 430/1 maddesini iki kez ayrı ayrı uygulamak suretiyle iki kez 6 yıl ağır hapis cezasıyla,

Mağdur Soner Y......'a yönelik sövme suçundan TCY'nın 482/3. maddesi uyarınca 1 ay hapis ve 445.616.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına,

TCY'nın 71, 74 ve 75/2. maddeleri uygulanarak, cezaların içtima ettirilmesi sonucu sanığın 36 yıl ağır hapis, 1 ay hapis ve 445.616.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, TCY'nın 77/2. maddesi uyarınca hapis cezasının tenziline ilişkin Ordu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2004 gün ve 16.06.2004 gün ve 61-91 sayılı hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosyayı İ...leyen Yargıtay 5.Ceza Dairesİ... 07.12.2004 gün ve 7947-7632 sayı ile;

"İddianame ve esas hakkındaki mütalaada TCK.nun 430/2. maddesi gereğİ... cezalandırılması istenen sanığa, CMUK.nun 258. maddesi gereğİ... ek savunma hakkı verilmeden TCK.nun 430/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 14.02.2005 gün ve 17-14 sayı ile; "İddianamede sanığın mağdurları zorla kaçırıp alıkoyduğunun açıkça belirtildiği, iddianame ve mütalaa okunduğunda atılı suçtan haberdar olması dolayısıyla sanığa ayrıca suça konu madde numarasının okunmasına gerek görülmediği, suçun niteliğinin değişmediği, yalnızca iddianamede ve mütalaada sevk maddesinin yanlış gösterildiği, sanığa sevk maddesine göre değil, iddianame içeriğine göre ceza verildiği, bu nedenle ek savunma hakkı verilmesine gerek görülmediği" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Temyizen İ...lenmek üzere gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığının "İ...lenmeksizin mahalline iade" isteyen 18.04.2005 gün ve 62911 sayılı tebliğnamesi ekinde Yargıtay Birinci Başkanlığına tevdi olunmakla Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Olağan kanun yollarından olan temyiz İ...lemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davasının açılmış olması gerekir. Temyiz davasının açılabilmesi için de Ceza Yargılamaları Usulü Yasasının 310. maddesinde aranan iki koşul gerçekleşmiş olmalıdır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Olağan kanun yollarından olan temyiz İ...lemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davasının açılmış olması gerekir. Temyiz davasının açılabilmesi için de Ceza Yargılamaları Usulü Yasasının 310. maddesinde aranan iki koşul gerçekleşmiş olmalıdır.

Bunlardan ilki süre, ikincisi istek koşuludur. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan "davasız yargılama olmaz." ilkesi gereğİ... temyiz davası konusunda bir istemin bulunması gerekir. İstisnası ise CYUY'nın 305/1. maddesinde gösterilmiştir. Buna göre, onbeş yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı cezalara ilişkin hükümler kendiliğinden temyiz İ...lemesine tabi bulunmaktadır. Ancak bu istisnai hüküm uygulanırken, içtima sonucu tayin olunan toplam ceza miktarına bakılmayıp, içtimaa dahil her bir mahkûmiyet hükmündeki ceza miktarı yönünden ayrı ayrı değerlendirilme yapılmalıdır.

Şayet, süre ve istek koşullarına uygun temyiz davası yoksa veya hüküm kendiliğinden temyiz İ...lemesine tâbi değilse, hükmün Yargıtayca İ...lenmesi olanaklı değildir. Yerel Mahkemelerin direnme kararlarının temyizen İ...lenmesi yönünden de bu koşullar aranmalıdır.

Somut olayda;

Temyiz davası açılmadığı gibi, birden çok suç nedeniyle verilen ve sonuçta 36 yıl ağır hapis olarak içtima ettirilen cezaların en ağırı 12 yıl ağır hapis cezasıdır. O halde, istek ve kendiliğinden temyize tabi bulunma koşulları gerçekleşmemiştir.

Bu itibarla, dosyanın İ...lenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin direnme kararına karşı temyiz davası açılmadığı gibi, direnme kararına konu mahkûmiyet hükümleri de kendiliğinden temyiz İ...lemesine tâbi nitelikte bulunmadığından, dosyanın İ...lenmeksizin mahalline gönderilmesine, 10.05.2005 günü tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10546, Karar No: 2014/16448, Tarih: 03.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/10546 E.  ,  2014/16448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 7 - 2012/173130

Mahkemesi : Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 11/04/2012

Numarası : 2012/35-2012/65

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

27/06/2014 günü Ulusal Yargı Ağı sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanığın hükümden sonra 27/04/2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca bu sebeple BOZULMASINA, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20079, Karar No: 2014/14689, Tarih: 13.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20079 E.  ,  2014/14689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/198937

Mahkemesi : Amasya 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 18/04/2013

Numarası : 2013/200 - 2013/248

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beraat hükmü verilmesi nedeniyle savunmasının alınmamış olmasında CMK'nın 193/2. maddesi hükmü gözetilerek bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.44 Promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6028, Karar No: 2021/10217, Tarih: 15.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6028 E.  ,  2021/10217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde; tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için bu tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası,onuncu maddenin üçüncü fıkrası ile on ikinci maddenin birinci fıkrası,on altıncı maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) bu tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği ancak hükmedilen ücretin kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, karar tarihinde yürürlükte bulunan 2021 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin üçüncü kısmına göre, ilk 40.000,00 TL’lik kısım için alacağın yüzde 15’i 6.000,00 TL, sonraki 50.000,00 TL’lik kısım için alacağın yüzde 13’ü 6.500,00TL ve sonraki kalan kısım için yüzde 9,5’i 1.695,51 TL olmak üzere davacı lehine hükmedilmesi gereken toplam vekalet ücreti 14.195,51 TL ise de, Mahkemece 8.359,83 TL hükmedilmesi hatalı olmuştur. Davalı lehine vekalet ücretinin ise 8.359,83 TL olarak hükmedilmesi gerekirken 14.195,51 TL’ye hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin kabul red oranına göre sorumluluğun doğru belirlenmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 3 nolu, 4 nolu, 5 nolu, 6 nolu bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“3-Davacı tarafça yapılan toplam 3.232,27 TL yargılama giderinin kabul ret oranına göre 2.097,00 TL'sinin davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, geri kalan kısmının davacı taraf üzerinde bırakılmasına,

4-Davalı tarafça yapılan toplam 409,90 TL yargılama giderinin kabul ret oranına göre 143,27 TL'sinin davacı taraftan tahsili ile davalı tarafa verilmesine, geri kalan kısmının davalı taraf üzerinde bırakılmasına,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hükmedilen 14.195,51 TL vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,

4-Davalı tarafça yapılan toplam 409,90 TL yargılama giderinin kabul ret oranına göre 143,27 TL'sinin davacı taraftan tahsili ile davalı tarafa verilmesine, geri kalan kısmının davalı taraf üzerinde bırakılmasına,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hükmedilen 14.195,51 TL vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,

6-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hükmedilen 8.359,83 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine,15.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6064, Karar No: 2012/37528, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/6064 E.  ,  2012/37528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f. 168/1, 52, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 11.116 Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmalarına dair Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/11/2010 tarihli ve 2010/283-338 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/03/2012 gün ve 2012/4604/17174 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/04/2012 gün ve 2012/93651 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158. maddesinin birinci fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hâllerde adlî para cezasının tayininde elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; maddede öngörülen 5 ila 5.000 tam gün arasında belirlenecek gün sayısı üzerinden varsa artırım ve indirim nedenleri uygulanarak tespit olunan sonuç gün ile bir gün kargılığı tayin olunacak miktarla çarpılarak bulunan tutar, suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az ise adlî para cezası asgari bu miktara yükseltilerek, bu miktar üzerinden varsa indirimler yapılarak sonuç adlî para cezası belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığın 11.116 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandın iması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 Sayılı Yasa'da 765 Sayılı Yasa'dan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK.nun sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK.nun 158/1.fıkrasına eklenen "...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158.maddenin 1.fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası Belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası Belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.11.2010 gün ve 2010/283 esas 2010/338 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA mahkemenin suçu kabul ve takdirine bağlı kalınıp hükümlerdeki adli para cezasına ilişkin uygulama çıkartılarak yerine, " TCK'nın 158/1-f, son maddesi uyarınca 667 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı yasanın 168/1 maddesi ile 2/3 oranında indirilerek 222 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 185 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlüye tayin edilen adli para cezasının TCK'nın 52/2.maddesi ile 1 gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç olarak 3.700.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına “ ibarelerinin eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1351, Karar No: 2017/12820, Tarih: 23.10.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/1351 E.  ,  2017/12820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 24/11/2016 tarih, 2016/5592 E. - 2016/24226 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi alacaklı vekili icra mahkemesine başvurusunda;... 15. İcra Müdürlüğü'nün 2012/12152 Esas sayılı dosyasından gönderilen talimat doğrultusunda ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/45 Talimat sayılı dosyası üzerinden hacizli taşınmazın satışının gerçekleştiği, söz konusu taşınmazın... 6. İcra Müdürlüğü’nün 2005/5324 Esas sayılı takip dosyası alacaklısı ...’a alacağa mahsuben ihale edildiği, bu nedenle ihale bedelinin ödenmediği, yapılan ihalenin kesinleştiği, sıra cetveli yapılması ve bu kapsamda yapılacak işlemler kesinleşmeden taşınmazın ihale alıcısına tescil edilmemesi konusunda talimat yazılması talebinin reddine dair 11/06/2015 tarihli icra memuru işleminin iptalini istemiş, mahkemenin, şikayetin reddi kararı Dairemiz'in 24/11/2016 tarih ve 2016/5592 - 24226 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Sair karar düzeltme talepleri yerinde değil ise de;

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir.

2004 sayılı İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla haciz ve dolayısıyla alacaklı bulunduğu durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK'nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılarak alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.