muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1006, Karar No: 2024/2759, Tarih: 03.04.2024

3. Dahili davalı ... Köyü Tüzel Kişiliği tarafından davaya cevap verilmemiş; 26.02.2020 tarihli duruşmada, köy tüzel kişiliğini temsilen köy muhtarı ..., dava konusu taşınmazın Osmanların harmanı olarak bilindiğini, davacının evine girerken o alandan geçtiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre dava konusu taşınmazın davalıya miras yoluyla geldiği ve davalının zilyetliğinde olduğu, davacı tarafından taşınmazın köy boşluğu olduğu iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren dahili davalı Hazine yararına maktu vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın köy boşluğu olduğunun dosya kapsamıyla sabit olduğunu, müvekkilinin taşınmazına giderken dava konusu taşınmazdan geçtiğini, bu yolun teknik bilirkişi raporunda da gösterildiğini, öte yandan davalı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin de isabetsiz olduğunu ileri sürerek istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazın köy boşluğu olduğunun dosya kapsamıyla sabit olduğunu, müvekkilinin taşınmazına giderken dava konusu taşınmazdan geçtiğini, bu yolun teknik bilirkişi raporunda da gösterildiğini, öte yandan davalı Hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin de isabetsiz olduğunu ileri sürerek istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının, dava konusu taşınmazın köy boşluğu olarak Hazine adına tescili istemiyle eldeki davayı açtığı, Mahkemece taşınmazın köy boşluğu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, 3402 sayılı Kanun'un 16/A bendi kapsamı dışında kalan köy boşluğu niteliğindeki taşınmazın kural olarak Hazineye ait olduğuna ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisabı mümkün bulunduğuna göre eldeki davada davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığı, bu hakkın Hazineye ait olduğu, somut olayda Hazine tarafından usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi yöntemince davaya katılımının da olmadığı, yine keşif sonrası davacı vekili dava konusu yerin yol olduğu iddiasında bulunmuşsa da yol iddiasıyla açılmış veya ıslah edilmiş bir dava bulunmadığı, hal böyle olunca, Mahkemece davacının davasının aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle ret kararı verilmesi doğru değil ise de 6100 sayılı HMK'nın 355 inci maddesi gereğince kamu düzenine aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından re’sen gözetilmesi gerektiği dikkate alındığında bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği, yine dava konusu taşınmaza ait tapu kaydı incelendiğinde, Hazinenin taşınmazın tapu kayıt maliki olmadığı veya lehine tesis edilen herhangi bir ipotek bulunmadığı, bu nedenle davada pasif taraf sıfatının bulunmadığı, Hazinenin davaya dahil edilmesi hususunda yasal bir zorunluluk bulunmamasına rağmen Mahkemece re’sen davaya dahil edilmesi ve karar başlığında davalı sıfatıyla taraf olarak gösterilmesinin Hazineye taraf sıfatı kazandırmayacağı, taraf sıfatı olmayan Hazine lehine de vekalet ücreti takdir edilmesinin usule uygun olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davacının davasının aktif husumet ehliyeti bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Dahili davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda lehlerine vekalet ücretine hükmedildiği halde, Bölge Adliye Mahkemesince vekalet ücretine hükmedilmediğini, yargılama sırasında Hazine davaya dahil edildiği için davayı takip ettiklerini, emek ve harcadıkları mesai gereği vekalet ücretini hak ettiklerini ileri sürerek kararın vekalet ücreti yönüyle bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16 ve 18 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucunda Bartın ili, Kurucaşile ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan dava konusu 149 ada 129 parsel sayılı 188,08 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Yusuf Aşık adına tespit ve tescil edilmiş; bilahare dava tarihinden önce kayden satış suretiyle davalı ... adına tescil edilmiştir.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dahili davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dahili davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince dahili davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5548, Karar No: 2022/17426, Tarih: 24.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/5548 E.  ,  2022/17426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 151/1 ve 62. (iki kez) maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2017 tarihli ve 2016/340 esas, 2017/282 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2017 tarihli ve 2017/1413 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/05/2022 gün ve 27661-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/06/2022 gün ve 2022/73177 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04/03/2020 tarihli ve 2020/1007 esas, 2020/85 karar sayılı ilamında "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinde hükmün nelerden ibaret olduğunun belirtilmesi ve sanık hakkında 16/06/2010 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi karşısında, sanık hakkında verilen anılan kararın yargılamanın yenilenmesine konu olamayacağı..." şeklinde belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında yargılamanın yenilenmesinin mümkün olamayacağı,

Diğer yandan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz veya istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

Dosya kapsamına göre,

1-Mahkemece sanık ile birlikte iştirak halinde aynı suçları işlediği kabul edilen diğer sanık ... tarafından kararın istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 28/02/2018 tarihli ve 2017/3680 esas, 2018/521 sayılı kararıyla atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verildiğinden bahisle Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2017 tarihli kararının kaldırılıp, sanığın atılı suçlardan beraatine hükmedilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde, somut olayda sanıkların baba- oğul oldukları, akrabaları olan katılanla miras ile ilgili husumetlerinin bulunduğu, bu nedenle katılanın arazisine çektiği tel örgüyü sabitlediği demir ayaklardan 41'inin yerinden çıkartıp, 10'unu götürdükleri, araziye dikili olan zeytin fidanlarından 9 adedinin başlarını kesip, 10 adedini götürdükleri iddiasına ilişkin yapılan yargılama sonucunda, dosyada sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

2-Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından birisi olan mağdurun veya kamunun uğradığı zararı, aynen iade etme, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderme koşulunu yerine getirmediği cihetle, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

3-Katılanın arazisine çektiği tel örgüyü sabitlediği demir ayaklardan 41'inin yerinden çıkartılıp, 10'unu götürülmesi, yine araziye dikili olan zeytin fidanlarından 9 adedinin başlarının kesilip, 10 adedinin götürülmesi şeklinde gerçekleştiği iddia edilen somut olaya ilişkin Türkoğlu Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında yürütülen soruşturma sonunda her ne kadar 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince dava açılmış ve atılı suçun temel halini düzenleyen anılan madde uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanığın eyleminin konusunun demir ayaklar ve dikili zeytin fidanları olduğu cihetle, mala zarar verme suçunun nitelikli halini oluşturduğu ve bu halde sanığa ek savunma hakkı verilerek, temel cezasının anılan Kanun'un 152/1-c maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 1 No’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 1 No’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;

İnceleme konusunu oluşturan davada, sanık ... hakkında Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2017 tarihli ve 2016/340 Esas - 2017/282 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, karara karşı sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmesi üzerine yapılan inceleme sonucu ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2017 tarihli ve 2017/1413 D. İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek kesinleştiği, sanık ... ile iştirak halinde atılı suçları işlediği kabul edilen sanık ... hakkında ise yukarıda anılan Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2017 tarihli ve 2016/340 Esas - 2017/282 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararları verilmesinden sonra bu mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 28/02/2018 tarihli ve 2017/3680 Esas - 2018/521 Karar sayılı kararı ile sanık ...’ın atılı suçları işlediği sabit olmadığından beraatine karar verildiği ve bu istinaf ilamı doğrultusunda sanık ... için de sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü gerektiğinden bahisle kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmış ise de;

Delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağının bulunmadığı dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bu aşamada kesinleşmiş hüküm sonuçlarını doğurmadığı, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlerse dosyanın tekrardan ele alınıp, kanun yararına bozmaya konu talebin de değerlendirilerek yerel mahkemece bir karar verilebilecek olması sebebiyle anılan nedenle kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı bulunmadığından, (...) 1. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 30/11/2017 tarihli ve 2017/1413 Değişik İş sayılı karara yönelik 1 no’lu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2- 2 ve 3 No’lu kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesinde;

2- 2 ve 3 No’lu kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından birisi olan ve 5271 sayılı CMK’nın 231/6-c maddesinde “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi,” şeklinde yer alan koşulun yerine getirilmediği ve buna göre de sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, ayrıca katılanın arazisine çektiği tel örgüyü sabitlediği demir ayaklardan 41’inin yerinden çıkartılıp, 10’unun götürülmesi, yine araziye dikili olan zeytin fidanlarından 9 adedinin başlarının kesilip, 10 adedinin götürülmesi şeklinde gerçekleştiği iddia edilen somut olaya ilişkin Türkoğlu Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında yürütülen soruşturma sonunda her ne kadar 5237 TCK’nın 151/1. maddesi gereğince dava açılmış ve atılı suçun temel halini düzenleyen anılan madde uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanığın işlediği iddia olunan eyleminin konusu dikili zeytin fidanları olduğundan, iddia olunan eylemin mala zarar verme suçunun nitelikli halini oluşturduğu ve bu halde sanığa ek savunma hakkı verilerek, mala zarar verme suçundan kurulan hükümde temel cezasının aynı Kanun’un 152/1-c maddesi gereğince belirlenmesi gerektiği de gözetilmeden karar verilmesi nedeniyle itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedenleriyle 2 ve 3 No’lu kanun yararına bozma istemleri yerinde görüldüğünden, (...) 1. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 30/11/2017 tarihli ve 2017/1413 D. İş sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 24/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12654, Karar No: 2016/8483, Tarih: 18.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/12654 E.  ,  2016/8483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararının süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, davalı tarafından sunulmayan delilerin mahkemece toplanıp toplanmayacağı ve fazla mesai alacağından hakimin yapacağı takdiri indirim oranı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin “.. Somut olayda davacının fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanmıştır. Fakat gerek dosya içerisinde bulunan tanık beyanlarında belirtildiği ve gerekse Dairemizce aynı işyerinde çalışan işçinin aynı mahkemede açmış olduğu 2013/205 E. 2013/759 K. sayılı dava dosyasının incelemesinde görüldüğü üzere, davalı işyerinde 2010 yılından itibaren işyeri giriş-çıkışlarının kart sistemi ile kontrol edildiği anlaşılmaktadır. Yapılacak iş; işyeri giriş-çıkış kayıtları davalı işyerinden getirtilerek, kayıtların ait olduğu dönemler bu kayıtlara göre, kayıt olmayan dönemler ise tanık beyanlarına göre hesaplanmalı ve hakkaniyet indirimi sadece tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplama yapılan döneme ait miktarlar üzerinden yapılmalıdır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, fazla mesai ve genel tatil ücreti yönünden eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Hesaplanan fazla mesai ücretine mahkemece yapılan takdiri indirim oranına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda mahkemece fazla mesai ücreti; bilirkişi tarafından hesaplanan miktar üzerinden %50 oranında takdiri indirim uygulanarak hüküm altına alınmıştır. Yukarıda belirtildiği üzere uygulanacak takdiri indirim miktarı hakkın özünü ortadan kaldıracak mahiyette olmamalıdır. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeksizin fazla miktarda takdiri indirim yapılmış olması isabetli olmayıp bozma nedenidir.” gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına ve yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12350, Karar No: 2007/14896, Tarih: 21.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12350 E.  ,  2007/14896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa kararda "davanın kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevkiinde kain 155 ada 46 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu için orman niteliği ile, Hazine adına tapuya tesciline" dendiği halde, gerekçeli kararda "davanın kısmen kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevkiiinde kain 155 ada 46 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu için orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, ... bilirkişinin krokisinde (B) harfi ile gösterildiği, 15636.04 m2'lik yerin tapusunun iptaline ilişkin davanın reddine" denmiştir. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.).

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi ve Davalı ... ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 21/11/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28361, Karar No: 2020/9098, Tarih: 08.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28361 E.  ,  2020/9098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı belediyede 14.05.2014 tarihine kadar çalıştığını, bu tarihten sonra 6111 Sayılı Yasa kapsamında Milli Eğitim Müdürlüğü’nde çalışmaya devam ettiğini, davalı Belediyede çalıştığı süre içerisinde toplu iş sözleşmesinden doğna bir kısım ücret alacaklarının ödenmediğini beyan ederek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 14.05.2014 tarihinde yasadan kaynaklı olarak başka bir kuruma nakledildiğini ve tüm alacaklarının ödendiğini, ödenmeyen bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağı bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının fazla çalışma ücreti tanık anlatımlarına göre hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Ne var ki; davacı tanıklarının da işverene karşı açmış oldukları işçilik alacağı talepli davaları bulunmaktadır. Şu halde yan deliller ile desteklenmedikçe tek başına husumetli tanık anlatımları ile sonuca varılması mümkün değildir. .

Fazla çalışma ücret alacağının reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında bir diğer uyuşmazlık davacının gece çalışmasının bulunup bulunmadığı konusundadır.Davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 82. maddesine göre 20.00-06.00 saatleri arasındaki çalışmanın %100 zamlı olarak ayrıca fazla çalışma olduğu takdirde %60 zamlı ödeneceğinin belirtildiği görülmüştür.