muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9800, Karar No: 2010/17137, Tarih: 20.12.2010

KARŞI OY

Sanık ...’in gişe memurlarına amir sıfatıyla paranın kendisinde olduğunu söyleyerek verdiği sözlü talimatlarla ... ortak hesabına EFT ve ... ile kendisine ait hesaba havale yapılmasını sağlaması, bu işlemleri yapan memurların kasa açığını gidermelerini sağlamak için de ana kasaya gönderme fişleri düzenlemeleri bu fişlerden imzalı olanları aldatıcı nitelikte olması ve kendisinin de ana kasada oluşan açığı kapatmak için ATM kasasına para koymuş gibi fişler düzenlemesi bu hileli eylemleri birden fazla kez gerçekleştirilmek suretiyle 5411 sayılı yasanın 160/2. fıkrasında belirtilen zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlar nedeniyle sanığın nitelikli zimmet suçunu işlendiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun eylemin basit zimmet olduğu yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/29167, Karar No: 2014/28111, Tarih: 22.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/29167 E.  ,  2014/28111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2014/24-2014/275

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3865, Karar No: 2013/48223, Tarih: 24.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/3865 E.  ,  2013/48223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : 5395 sayılı Kanunun 5/1-a maddesi gereğince çocuklara özgü güvenlik tedbirine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 31/2-1. cümle kapsamında ... Devlet Hastanesi ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 23.03.2010 tarihli raporlarda, hangi suç yönünden suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişmediği belirtilmediğinden bu raporların hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı, bu nedenle suça sürüklenen çocukların üzerine atılı basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 31/2-1. cümle kapsamında Adli Tıp Şube Müdürlüğünden rapor aldırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de, suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamaması ve fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olması halinde suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5. maddesinde öngörülen çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinden biri veya birkaçı ile birlikte ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 31/2-1.cümle ve 5271 sayılı CMK'nin 223/3-a-son maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22173, Karar No: 2015/19052, Tarih: 22.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22173 E.  ,  2015/19052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2014

NUMARASI : 2008/53-2014/456

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ve davalılardan K.. B.. (Süleymanpaşa Bel. Bşk.) vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mehmet tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davacılar ve davalılardan K.. B.. (Süleymanpaşa Bel. Bşk.) vekillerinin yerinde bulunmayan bütün itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2284, Karar No: 2022/3178, Tarih: 10.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2284 E.  ,  2022/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 24. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk gideri bakımından hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında, arabuluculuk masrafının yazılı şekilde hazine üzerinde bırakılması hatalıdır.

Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının 4 numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; “4- Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye gelir kaydedilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6247, Karar No: 2015/1312, Tarih: 12.02.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6247 E.  ,  2015/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2011/732-2013/36

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı elatmanın önlenmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili tarafından 30/11/2011 tarihinde açılan davada, müvekkillerinin Küçükçekmece ilçesi, Safra Mahallesi, 596 ada, 7 parsel üzerinde bulunan apartmanın maliki olduklarını, dairelerini 2003 yılı Ekim ayında, binayı inşa eden Mehmet Koç’tan satın aldıklarını, ancak 2003 yılı Nisan ayında Mehmet Koç ile davalı arasında davaya konu trafonun binanın zemin katına konulması hususunda kira sözleşmesi yapıldığını. Binaya kurulan trafonun binanın ve tüm mahallenin elektrik ihtiyacını karşılayacak güçte olduğunu, trafonun çalışırken gürültü çıkarttığını trafodan kaynaklı uykusuzluk ve sinir bozukluğu yaşandığını, elektromanyetik alan değerinin insan sağlığına zarar verici nitelikte bulunduğunu, yangın tehlikesi oluşturduğunu belirterek trafonun bulunduğu yerden çıkarılarak binadan uzak bir yere taşınmasına, davalının haksız el atmasının önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davacı yeni maliklerin tapu kütüğünde kayıtlı kira şerhini bilerek taşınmazı satın aldıklarını, trafonun ilgili yönetmeliğe uygun olduğunu, yangın tehlikesi bulunmadığını, yapılan ölçümler sonucunda radyasyon ve manyetik etkilerin aşılmaması gereken değerlerin altında olduğunu, herhangi bir şikayet alınmadığını trafonun on sokak ve bir caddeyi beslediğini, trafo merkezinin kaldırılmamasının kamu yararına olacağını, belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece dava konusu trafo merkezinin taşınmazdan tümüyle çıkartılması suretiyle davalının dava konusu yere haksız müdahalesinin önlenmesine, karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 30/04/2003 başlangıç tarihli 99 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile kiralanan, 596 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde olup trafo merkezi ve geçiş yeri olarak kullanılacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşme kiraya veren Mehmet Koç ve kiracı Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında düzenlenmiştir. Dosya arasına bulunan tapu kaydına göre 596 ada 7 nolu parsel tapuda arsa niteliğiyle kayıtlı olup dosya arasında bulunan bilirkişi raporu ve ekli fotoğraflara göre üzerinde bir apartman bulunduğu anlaşılmaktadır. Tapu kaydına göre davacılar paylarını 24/10/2003 tarihinde iktisap etmiştir. Davacı A.. T.. 15/749, H.. U.. 30/749 ve

Y.. T.. 15/749 pay sahibi olup dava dışı Mehmet Koç’un payının 689/749 olduğu görülmektedir. Bu durumda taraflar arasında kira ilişkisi mevcuttur. Kira sözleşmesi feshedilmeyip ayakta olduğuna göre uyuşmazlığın bu kira sözleşmesine göre çözümlenmesi gerekmektedir. 01/10/2011 tarihine yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 4/1-a maddesi ile "Kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaların Sulh Hukuk Mahkemesinde görüleceği" hüküm altına alınmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerektiği halde işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40500, Karar No: 2015/14773, Tarih: 27.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/40500 E.  ,  2015/14773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/361128

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2012

NUMARASI : 2012/47 (E) ve 2012/1155 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk Y.. U.. hakkında katılan S.. N..'a karşı hakaret, tehdit ve yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine, sanık S.. N.. N.. hakkında katılanlar M.. U.., M.. U.. (1988 d.lu), M.. U.. (1961 d.lu), M.. U.., M.. U.. ve R.. U..'a hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme, sanıklar M.. U.. (1988 d.lu), M.. U.. (1961 d.lu), M.. U.., M.. U.., M.. U.. ve R.. U.. hakkında katılan S.. N..'a hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan S.. N.. vekili ile katılanlar M.. U.., M.. U.. (1988 d.lu), M.. U.. (1961 d.lu), M.. U.., M.. U.. ve R.. U.. vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar A.. N.. ve M.. N.. hakkında, katılanlar M.. U.. (1988 d.lu), M.. U.. (1961 d.lu), M.. U.., M.. U.., M.. U.. ve R.. U..'a hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların atılı suçu kabul etmemeleri, katılanların aşamalarda sanıkların kendilerine hakaret ettiklerine dair bir iddialarının olmaması karşısında, sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18043, Karar No: 2023/10736, Tarih: 14.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/18043 E.  ,  2023/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/851 E., 2022/469 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2019/131 Esas, 2021/218 ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; TCK'nun 221/4-1, CMK'nın 223/4-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçundan; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 ncü maddesinin 2 nci fıkrasının ''e'' bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 07.03.2022 tarihli ve 2021/851 Esas, 2022/469 ... kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.06.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde özetle;

-Üyelik suçundan TCK'nın 30 uncu maddesi kapsamında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

-Müvekkilinin örgüt ile irtibatını 2013 yılı sonrasında kestiğine,

-Lehe vekalet ücretine hükmolunmadığına,

-Kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde özetle;

-Sanığın mahrem imamlar tarafından takibinin yapıldığına,

-Takip amacının devlet sırrı mahiyetinde olan bilgileri mahrem imamlara aktarmak olduğuna,

-Kararın sanık aleyhine bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden;