muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3746, Karar No: 2025/2535, Tarih: 25.03.2025

Davacı ... satış vaadi sözleşmesi ile 709 nolu parseli satın aldığını, emlak vergisi de ödediğini, bu kapsamda taşınmazda kullanıcı olarak tespit edilmesini talep etmiş ise de Sultanbeyli Belediyesinin yazısından da anlaşıldığı gibi ...'ın emlak kaydının 1573 nolu parsel bakımından oluşturulduğu, bu parselin 709 parselde tapu malikleri adına tescil edilen 18.373,44 m²lik kısım olduğu, 709 parselin tamamı için oluşmadığı, ayrıca yukarıda açıklandığı gibi 709 nolu parselin fiilen bir çok parsele ayrılıp, bu parsellerin bir çoğunun bina yapılmak ve arsa olarak çeşitli kişilerin zilyetliğinde bulunduğu, fiilen dava konusu taşınmazda ...'ın kullanımının bulunmadığı, ...'ın Hazine tarafından açılan davada yargılamanın devamı sırasında 709 parseli satış vaadi sözleşmesi uyarınca almayı taahhüt etmesine rağmen 434.876,56 m²lik kısmın Hazine adına tesciline karar verilmiş ve bu alanın daha sonra 2/B vasfı ile kullanım kadastrosuna tabi tutulmuş olması nedeniyle adına tescil edilen 1573 nolu parsel dışındaki bir yer için tapu kaydından kaynaklanan bir hak iddiasının bulunamayacağı kanaatine varıldığından ..." ispatlanmayan davanın ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, verilen karara karşı asıl dosya davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, asıl dosya davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1958, Karar No: 2022/2477, Tarih: 28.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/1958 E.  ,  2022/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15.01.2020 gün ve 2019/892-2020/61 sayılı karar davalı ... tarafından adli yardım talepli temyiz edilmiş, Dairemizin 20/09/2021 tarih ve 2021/6106 -2021/5591 K. sayılı kararı ile davalının adli yardım talebinin reddine, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda meşruhatlı davetiyenin tebliği için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davalı ..., Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 337/2'nci maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verme görevi Yüksek Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 28/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30781, Karar No: 2021/22743, Tarih: 28.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30781 E.  ,  2021/22743 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 43/2, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2.320,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2016 tarihli ve 2016/60 esas, 2016/279 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1 ve 125/4. maddeleri gereğince belirlenen 3 ay 15 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 43/2. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılması neticesinde 4 ay 11 gün adlî para cezası yerine, 4 ay 20 gün adlî para cezasına hükmedilmesini müteakip, bu miktar üzerinden anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 3 ay 19 gün adlî para cezası yerine, 3 ay 26 gün adlî para cezasına hükmedilerek, bu kez aynı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrilmesi sonucu 2.180,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 2.320,00 Türk lirası adlî para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

İnceleme konusu somut olayda; sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verildiği, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca temel cezasının 3 ay karşılığı adli para cezası olarak , TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanması ile sanığın cezasında (1/6) oranında artırım yapılmasına karar verilerek cezanın 3 ay 15 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlendiği, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması ile sanığın cezasında (¼) oranında artırım yapıldığı ve cezanın 4 ay 11 gün karşılığı adli para cezası yerine 4 ay 26 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi nedeniyle TCK'nın 62. maddesinin uygulanması neticesinde sonuç cezanın 3 ay 19 gün yerine 3 ay 26 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlendiği, bu suretle TCK’nın 52/2. maddesi uygulaması ile günlüğü 20 TL’den olmak üzere 2.180,00 TL olması gereken adli para cezası hesap hatası sonucu “2.320,00 TL adli para cezası” olarak tayin edilmek sureti ile sanık aleyhine durum oluşturulduğundan kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.

III- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/04/2016 tarihli ve 2016/60 esas, 2016/279 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA,

III- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/04/2016 tarihli ve 2016/60 esas, 2016/279 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA,

2) Karardaki hukuka aykırılık CMK'nın 309.maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, sanık hakkında TCK’nın 125/1. ve 125/4. maddeleri uyarınca, belirlenen 3 ay 15 gün adli para cezasından TCK'nın 43/2 maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılması suretiyle 4 ay 11 gün adli para cezası, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 3 ay 19 gün adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen 3 ay 19 gün adli para cezasının TCK' nın 52/1. maddesi uyarınca bir günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak 2180 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

3) İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, bozulan kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22084, Karar No: 2021/2716, Tarih: 16.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22084 E.  ,  2021/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28/10/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08/02/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 22.04.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar 15 yıllık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı

Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13065, Karar No: 2014/13210, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13065 E.  ,  2014/13210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2013

NUMARASI : 2013/46-2013/341

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8776, Karar No: 2016/3417, Tarih: 28.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8776 E.  ,  2016/3417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/04/2015 gün ve 2015/68-2015/358 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi ilgili kişi vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, çek iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davaya konu çekin yetkili hamili olan müvekkili tarafından zayi edildiğini ileri sürerek, çekin iptalini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda, açıklanan gerekçe ile talebe konu çeklerin zayi nedeniyle iptaline karar verilmiştir.

Çek iptali davaları, özelliği itibari ile hasımsız açılan davalardan olup, yapılan yargılama sırasında çek hamilinin ortaya çıkması durumunda, çek iptali davasını açan davacıya, mevcut çek hamiline karşı çek istirdadı davası açması konusunda süre verilmeli, istirdat davasının açılması halinde, çek iptali davasının konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına açılmaması halinde ise çek iptali davasının reddi yönünde hüküm kurulmalıdır. Hasımsız olarak açılan davalarda, üçüncü kişilerin davaya müdahaleleri halinde davanın çekişmeli duruma gelmesi mümkün ve gerekliyse de, çek iptali davalarında yukarıda açıklanan prosedür gereğince, hasımsız şekilde açılan davaya üçüncü kişilerin asli ya da fer'i müdahale imkanı yoktur. Yapılan genel nitelikteki bu açıklamalardan sonra somut olaya dönülecek olursa, mahkemece görülüp, sonuçlandırılan davada verilen hükmün, çek keşidecisi sıfatı ile üçüncü kişi tarafından temyiz edildiği, bu hali ile değinilen ilkeler ışığında, mümeyyiz çek keşidecisinin davada taraf sıfatının bulunmadığı ve esasen eldeki davanın tarafı olma imkanının da bulunmadığı anlaşılmakla, mümeyyiz ilgili kişi ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ilgili kişi ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/03/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, çek iptali isteminden ibarettir. Bu nevi davalar, HMK'nın 382/2-(e)-6. maddesi uyarın-ca çekişmesiz yargı işi niteliğindedir. Bu nedenle, Daire çoğunluğunun bu gibi davalarda asli ya da feri müdahalenin söz konusu olmayacağına ilişkin görüşüne katılıyorum.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ilgili kişi ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/03/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, çek iptali isteminden ibarettir. Bu nevi davalar, HMK'nın 382/2-(e)-6. maddesi uyarın-ca çekişmesiz yargı işi niteliğindedir. Bu nedenle, Daire çoğunluğunun bu gibi davalarda asli ya da feri müdahalenin söz konusu olmayacağına ilişkin görüşüne katılıyorum.

Ancak, çek iptali davalarının özelliği gereği, iptali istenen çeki elinde bulunduran ve yargılama sırasında bu yolda davanın görüldüğü mahkemeye TTK'nın 758 ve 763. maddeleri çerçevesinde başvuruda bulunan kişilerin "ilgili" yahut "ilgili kişi" olarak adlandırılmaları gerekmektedir. Çek iptaline ilişkin kanuni düzenleme gözetildiğinde, kuşkusuz, hüküm anına değin söz konusu kanuni lazimeyi yerine getirmeyen kişilerin, hüküm veren mahkeme bakımından, davanın "ilgilisi" sayılması mümkün değildir ve bu gibi kişiler için, mahkemece fiziken hamili oldukları çek için verilen iptal kararının iptalini isteme imkanı dışında, verilen hükme karşı başkaca bir hukuki başvuru yolu bulunmamaktadır. Nitekim, TTK'nın 818. maddesi delaletiyle uygulanması gereken 764/1. maddesinde, verilen süre içerisinde mahkemeye sunulmayan çekin iptaline hükmedileceği düzenlenmiş olup bu hükümden de anlaşılacağı üzere, ilgili sıfatının kazanılması, bu konudaki yargılama sürecine kanunun öngördüğü çerçevede ve usulünce intikal edilmiş olunmasına bağlıdır. Tartışma, davanın tarafı yahut müdahil sıfatı bulunmayan ve fakat açıklanan biçimiyle ilgili sıfatını taşıyan kişilerin, mahkemece verilen kararı temyiz etme hak ve yetkisine sahip olup olmadıkları üzerinedir.

Çekişmesiz yargı kolunda, yukarda belirtildiği üzere "ilgili" sıfatını taşıyanların, bir kararı temyiz etmekte hukuki yararının bulunması halinde, temyiz yoluna başvurabilmelerine olanak veril-melidir (bkz. Kuru, Baki; HMU, Cilt:IV, Dördüncü Baskı, sh. 3331, dipnot 276 ve civarı). Kuşku-suz, bu yöndeki temyiz başvuruları bakımından da, başvuruda hukuki yararın varlığı ya da yokluğu, her somut olayın niteliğine göre belirlenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki, "yargılama ilgilileri", HMK'nın 27. maddesinde de açıkça ifade edildiği üzere, hukuki dinlenilme hakkına sahip yargılama özneleridir ve yine aynı yasa maddesinde de belirtildiği üzere, yargılama ve hüküm ile ilgili olarak bilgi sahibi kılınmaları gerekir. Şu halde, mahkemece verilen kararın bu gibi kişilere de tebliği gerektiği kuşkusuzdur. Bu karara karşı temyiz süresi ise, HUMK'nun 432/1. maddesinin kıyasen uygulanması suretiyle, hükmün ilgiliye tebliği ile başlamalıdır.

Somut olay bakımından, temyiz isteminde bulunan ... vekilinin, yargılama süreci içerisinde, iptali istenen çeki elinde bulundurduğunu usulen tevsik etmek suretiyle yargılama sürecine dahil olduğu ve yukarda açıklandığı üzere "ilgili" sıfatını kazandığı, bu durumda, fiziken yeddinde bulundurduğu ve meşru hamili olduğunu ileri sürdüğü iki adet çekin de iptalini içeren yerel mahkeme kararını temyiz etmekte hukuki yararının mevcut olduğu ve kararın kendisine tebliğ tarihi de gözetildiğinde, temyiz isteminin süresinde bulunduğu dosya kapsamıyla sabittir.

Tüm bu nedenlerle, mümeyyiz ilgili vekilinin temyiz dilekçesinin incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğini düşündüğümden Daire çoğunluğunun görüşüne katılamıyorum.

KARŞI OY YAZISI

Dava, çek iptali istemine ilişkin olup, mahkemece verilen, dava konusu çekin üçüncü şahıs tarafından ibraz edildiğinden konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına, davacının, çeki ibraz eden aleyhine istirdat davası açmış olduğundan, tedbir kararının devamına ilişkin kararı, temyiz eden ilgilinin temyiz talebi, Dairemiz çoğunluğu, tarafından kararda yazılı gerekçelerle, reddedilmiştir.

Kural olarak, çekişmeli yargıda temyiz hakkı, davanın taraflarına aittir. Tarafların da, kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunması gerekir.

Çekişmesiz yargıda ise, bir kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunan bütün ilgililer, temyiz yoluna başvurabilirler. (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt: V, Altıncı Baskı, sayfa: 4571)

Somut olayda, kararı temyiz eden ...'un, bu davada kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunup bulunmadığının belirlenmesi, bunun için de, dosyadaki delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerekir.

Dava dilekçesinde, dava konusu çekin düşürmek suretiyle kaybedildiği iddia edilmiş, bu çeke, ne şekilde hamil olunduğuna ilişkin bir açıklama yapılmamıştır.

Muhatap banka şubesine yazılan müzekkereye verilen cevapta, çekin ibraz edildiği bildirilerek, hamile ilişkin bilgiler ve çek fotokopisi mahkemeye gönderilmiştir. Bu bilgilere göre, çeki ibraz eden hamil, çekin lehdarı olan ...'dur. İptali istenen çek, ciro edilmeden, lehtar olan hamil tarafından, bankaya ibraz edilmiştir.

Hamil ... vekili, yargılama sırasında, müdahale ve ihtiyati tedbirin kaldırılması talebini içeren dilekçesini, dosyaya sunmuştur.

Mahkemece, davacı vekiline süre verilmesi üzerine, davacı vekili tarafından istirdat davası açılmış ve dava dilekçesi ve keşideci şirket adına yapılan suç duyurusuna ilişkin dilekçe suretleri ile dava konusu çekin keşidesi olan şirkete ait imza sirküsü sureti dosyaya sunulmuştur.

Hamil ... vekili, yargılama sırasında, müdahale ve ihtiyati tedbirin kaldırılması talebini içeren dilekçesini, dosyaya sunmuştur.

Mahkemece, davacı vekiline süre verilmesi üzerine, davacı vekili tarafından istirdat davası açılmış ve dava dilekçesi ve keşideci şirket adına yapılan suç duyurusuna ilişkin dilekçe suretleri ile dava konusu çekin keşidesi olan şirkete ait imza sirküsü sureti dosyaya sunulmuştur.

Hamil aleyhine açılan istirdat davasına ilişkin dilekçede, davacının, çekin keşidecisi olan şirkette satış ve satın alma müdürü olarak çalıştığı, şirket yetkilisinin iş yerine devamlı gelen bir kişi olmadığı, kimseye imza yetkisi vermediği, işlerin yürümesi açısından, kendisine bilgi verilmesi kaydı ile, gayrı resmi olarak ...'in, bazı çek ve senetlere imza atma imkanının mevcut olduğu, ifade edilmiştir.

Dilekçede, gayrı resmi olarak bazı çek ve senetlere imza atma imkanının mevcut olduğu ifade edilen ...'in, dosyamız davacısı olduğu anlaşılmaktadır. Bu kişi, çalıştığı şirketin keşideci, temyiz eden ...'un lehtar olarak hamili olduğu çekin iptali için, inceleme konusu bu davayı açmıştır. Bu davada, çekin ödenmemesi için, tensiple birlikte ihtiyati tedbir konmuş, nihai kararda da, istirdat davası açıldığından, verilen ihtiyati tedbirin devamına karar verilmiştir.

Somut olayı özetledikten sonra, bir de yasal düzenlemeye bakmakta fayda görüyorum. HMK'nın 27. maddesi "Hukuki dinlenilme hakkı" başlığını taşımaktadır. Madde metni ise, "Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir." şeklindedir.

Bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, hasımsız açılan çek iptali davasında, dava konusu çeki, lehtar olarak bankaya ibraz eden, yargılama sırasında da dosyaya taleplerini bildiren ve bu sıfatla kararı temyiz eden ...'un, yargılamanın diğer ilgilileri kapsamında, hamili olduğu çekten kaynaklanan hakları ile bağlantılı olarak, hukuki dinlenilme hakkına sahip olduğunun ve dolayısıyla bu davada ilgili olduğunun kabulü zorunludur.

Bu nedenlerle, mümeyyiz ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesi gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun temyiz isteminin reddine ilişkin kararına katılmıyorum. 28.03.2016