muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6699, Karar No: 2009/12789, Tarih: 28.12.2009

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi harcamalar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17092, Karar No: 2011/22270, Tarih: 12.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/17092 E.  ,  2011/22270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

5728 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önceki uygulamada , 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1-2. maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL’nin altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından hapis cezası yanında adli para cezasına hükmedilmemesi ve sanık hakkında tayin olunan 6 ay 20 ... hapis cezasının asgari hadden para cezasına çevrilmesi halinde de 2200 TL adli para cezası tayini gerekmesi karşısında sanık lehine olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10326, Karar No: 2014/16830, Tarih: 04.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10326 E.  ,  2014/16830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/01/2014

NUMARASI : 2013/517-2014/6

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/01/2014 tarih ve 2013/517-2014/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 03.09.2009 tarihinden itibaren "FC Enerji" ünvanı ile rüzgar enerji santralleri yapımı ve işletimi alanında faaliyet gösterdiğini, 2011 yılında farklı sınıflarda bu ibareyi marka olarak tescil ettirdiğini, müvekkili ile aynı alanda faaliyet gösteren davalının müvekkilinin ticaret ünvanının tescilinin yayınlanmasından 1 gün sonra "FC Enerji" ibareli ticaret ünvanını tescili ettirdiğini, müvekkilinin ticaret ünvanında öncelik hakkı bulunduğunu, davalının ticaret ünvanın iltibas yarattığını, müvekilinin itibarına zarar verdiğini, davalının basiretli tacir gibi davranmayıp, müvekkili şirketin ticaret ünvanını ve markasını haksız olarak kullandığını ileri sürerek, 556 sayılı KHK'dan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat hakları ve başkaca her türlü dava ve talep haklarını saklı tutarak, davalı şirketin ticaret ünvanını kullanmak suretiyle yarattığı haksız rekabetinin tespitine, durdurulmasına, maddi durumun ortadan kaldırılmasına ve davalı şirketin ticaret ünvanında yer alan "FC Enerji" ibaresinin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya bakmakla Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğunu belirterek görev itirazında bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının tescilli marka hakkına dayanarak haksız rekabet iddiası ile dava açtığı, 556 sayılı KHK 71. maddesi gereğince ihtisas mahkemesi olan Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin davaya bakmakla görevli olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönüden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticaret ünvanına tecavüz nedeniyle haksız rekabetin tespiti, durdurulması, ticaret ünvanının terkini istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticaret ünvanına tecavüz nedeniyle haksız rekabetin tespiti, durdurulması, ticaret ünvanının terkini istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere dava dilekçesinde ticaret ünvanına tecavüzün yanı sıra markaya tecavüzden de bahsedilmişse de, dava dilekçesinin ikinci ve son sayfasında açıkça 556 sayılı KHK'dan kaynaklanan her türlü yasal dava ve talep hakları saklı tutularak, ticaret ünvanına haksız rekabetin tespiti, durdurulması, maddi durumun kaldırılması ve davalı şirket ticaret ünvanının sicilden terkini isteminde bulunulmakla, dava dilekçesinde marka hakkına dayalı bir istem bulunmadığından mahkemece verilen görevsizlik kararı doğru olmayıp, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5573, Karar No: 2016/3137, Tarih: 23.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5573 E.  ,  2016/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı N.. D.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı banka tarafından davalı T.. A..'a ihtiyaç (tüketici) kredi sözleşmesi uyarınca 30.000,00 TL kredi kullandırıldığı ve kredi kartı üyelik sözleşmesi uyarınca da kredi kartının verildiğini, davalı T.. A..'ın borçlarını vadesinde ödememesi üzerine hesabı kat edilerek 21.07.2014 tarihinde kredi borcu için 01.08.2014 tarihinde ise kredi kartı borcu için hesap kat ihtarnamesi keşide edildiğini, davalı T.. A..'ın hesap kat ihtarına rağmen borcunu ödemediğinden dolayı icra takibine başlanıldığını, davalı T.. A..'ın diğer davalı N.. D.. ile muvazaalı olarak bir borçlanma oluşturup kendisi hakkında icra takibi başlattığını, maaşına, almakta olduğu ikramiyelerinin tamamına ve işten ayrılması veya emekli olması halinde alacağı tüm tazminatlara haciz koydurarak gerçek anlamda müvekkili ve benzeri alacaklıları ızrar ettiğini, 1. sırada yer alan .... Müdürlüğü'nün ... sayılı icra dosyasının sırasının iptali ile müvekkili bankaya ait....Müdürlüğü'nün ... E. sayılı dosyasının 1. sıraya, .... Müdürlüğü'nün ... E. sayılı icra dosyasının 2. sıraya alınmasını, ...İcra Müdürlüğü'nün ... E. sayılı icra dosyası üzerinden davalı T.. A..'ın maaşından ve ikramiyelerinden kesilip diğer davalı N.. D..'a ödenen toplam 2.581,00 TL'nin davalılardan tahsil edilerek müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı N.. D.. vekili, müvekkilinin davalı borçlu ile muvazaalı icra takibi yapmadığını, müvekkilinin yasal olarak kanun ve yasaların öngördüğü üzere her bir bireyin hakkını aradığı gibi hakkını aradığını ve alacağını tahsil etmeye çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın süresi içinde açıldığı, ispat yükünün davalı alacaklıda olduğu ve davalının alacağının kaynağının muvazaalı olmadığını ispata yarar delil sunmadığı ve taraflar arasındaki borç ilişkisinin muvazaalı olmadığını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı N.. D.. vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamına göre, borçlunun maaşının üzerine konulan muhtelif hacizler, borçlunun çalıştığı kurum tarafından sıraya konulmuş olup, davacı tarafça, bu sıralamada yer verilen davalıların alacaklarının muvazaalı olduğu iddiasıyla dava açıldığı anlaşılmıştır.

İİK'nın 140/1. maddesinde İcra Müdürlüğünce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. Maddeye göre haciz sıra cetvelinin düzenlenebilmesi için satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmemesi gerekir. Bu madde

İİK'nın 140/1. maddesinde İcra Müdürlüğünce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. Maddeye göre haciz sıra cetvelinin düzenlenebilmesi için satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmemesi gerekir. Bu madde

uyarınca düzenlenen bir sıra cetvelinde, hacizlere ilişkin takip dosyası (takip tarihi, haciz tarihi, alacak miktarı gibi) bilgilerine, ipotek veya hapis hakları varsa bu hakların tesis edildiği tarihlere ve dayanak bilgilerine yer verilmesi gerekir. Somut olayda, icra dosyasına intikal etmiş bir para bulunmamaktadır. İİK'nın 83/2. madde hükmüne göre, maaş üzerinde birden fazla haciz varsa bunlar İcra Müdürlüğü'nce sıraya konur ve sırada önde olan haczin kesintisi bitmedikçe sonraki haciz için kesintiye geçilemez. Açıklanan bu durum karşısında İcra Müdürlüğünce yapılan maaş hacizlerinin ve yapılması gereken kesintilerin İİK'nın 355. madde hükmü uyarınca bildirilmesi üzerine davacının çalıştığı kurum tarafından maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemez. Dairemizin ...tarih ve ... E., ...K. sayılı ilamı bu yöndedir.

Bu durumda mahkemenin, yapılan bu sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesi uyarınca İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetveli niteliğinde olduğu kabul edilerek, aynı Kanun'un 142/1. maddesi uyarınca açılan muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarındaki ilkelere göre uyuşmazlığın çözümlenmesi doğru olmamıştır. Zira, 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı İBK'da da belirlendiği gibi, HMK'nın 24/1, 25, 26, 30 ve 33. (HUMK'nın 74,75 ve 76.) maddeleri gereğince hakim, tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve bunlara bağlı netice-i taleplerle bağlı ve fakat hukuki tavsiflerle bağlı olmayıp, kanunları re'sen uygulamakla ve neticeye vardırmakla yükümlüdür.

Bu durumda mahkemece, davanın dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TBK'nın 19. (818 sayılı BK'nın 18 ) maddesinde düzenlenmiş muvazaa iddiasına dayalı iptal istemine ilişkin olduğunun kabulü ile bu madde kapsamındaki genel ilkelere ve ispat usulüne uygun olarak uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken, davanın tavsifinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de İİK'nın 140. maddesine göre düzenlenen bir sıra cetveli bulunmadığı halde varmış gibi icra dosyasındaki sıra cetvelinde mevcut sıraların değiştirilmesine yönelik hüküm tesisi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6029, Karar No: 2006/14337, Tarih: 19.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/6029 E.  ,  2006/14337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet - Şahsi İlişki

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti annede bulunan müşterek çocuk ... ile davalı baba arasında “her yıl 1-30 Haziran tarihleri arasında” şahsi ilişki kurulması çocuğun eğitimini engeller şekilde bulunmaktadır. Mahkemece, ...ile baba arasında çocuğun eğitimini engellemeyecek şekilde daha uygun kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3-Baba tarafından açılan velayetin değiştirilmesi davası reddedilmiştir. Dava reddedildiğine göre davacı yararına vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 3.bentte belirtilen nedenle kadın yararına vekalet ücreti yönünden, 2. bentte belirtilen nedenle koca yararına şahsi ilişki yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan tarafların sair temyiz yönlerinin l. bentte belirtilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.10.2006

KARŞI OY YAZISI

Birleştirilen davada velayetin değiştirilmesi istenilmiştir.

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/11164, Karar No: 2014/25891, Tarih: 17.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/11164 E.  ,  2014/25891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/25817

Mahkemesi : Ankara (Kapatılan) 15. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18.11.2013

Numarası : 2013/1507-2013/524

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.16 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/6. maddesindeki "yapılan tespit sonucunda, 1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11252, Karar No: 2015/5541, Tarih: 13.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/11252 E.  ,  2015/5541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/25536

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2012/7 (E) ve 2012/501 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihi, şikayet tarihi olan 25/10/2011 olmasına rağmen karar başlığında 26/10/2011 olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir nitelikte bir hata olarak kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz” (Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın

yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda arama sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de sanığın arama işlemine herhangi bir itirazının bulunmaması ve mahkeme huzurundaki beyanı karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.