muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/492, Karar No: 2020/3781, Tarih: 05.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/492 E.  ,  2020/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C. ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/03/1999 tarihinde çalışmaya başladığını, ... Çocuk Hastanesinin inşasından sonra burada çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca her yıl başka bir taşeron firma ile çalıştığını, davacının ücretinin asgari ücret olduğunu, işyerinde yemek ve servis sosyal haklarından faydalandığını, müvekkilinin 03/04/2012 tarihinde SGK'ya başvurarak emekli olma talebini ilettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... Dan. Böl. Bil. Tem. Yem. Hiz. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, kendilerinin işyeri diğer davalıdan ihale ile iş alan firma olduğunu, davacının başından beri diğer davalının işçisi olarak çalıştığını, dolayısıyla kendilerine husumet tevdii edilemeyeceğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı T.C. ... vekili, davacının kendilerinden ihale ile iş alan firmanın işçisi olduğunu, kendilerinin ihale makamı olarak bakanlığın bünyesindeki hastanelerin yardımcı işlerinin tamamının firmalara ihale yolu ile verdiklerini, burada çalıştırılacak personel konusunda kendilerinin insiyatif almadıklarını, ihaleyi kazanan firmalar itibariyle kendilerinin asıl işveren konumunda olmadıklarını, davacının hizmet akdini haklı nedenle fesih hakkının bulunmadığını ve alacakların zaman aşımına uğradığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Mahkeme’nin ilk kararının Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 2015/3349 Esas sayılı ilamı ile " Mahkemece davacının yıllık izinlerini kullandığını gösteren yıllık izin defterlerinin sunulmadığı gerekçesiyle davacının 222 günlük yıllık izin ücreti alacaklısı olduğu kabul edilmişse de dosya ekinde bulunan klasör içerisinde 10.8.2007, 24.7.2008, 28.12.20096.11.2009, 14.9.2009, 3.8.2009, 24.5.2010 19.7.2010 5.10.2010, 18.7.2011, 11.4.2011, 24.3.2012 tarihli yıllık izin talep dilekçeleri bulunmakta olup dosya içerisinde bulunan puantaj kayıtlarında da davacının bu dönemlerde yıllık izinli olarak gösterilmiş olduğu anlaşıldığından bu belgeler incelenmek suretiyle davacının da bu belgelere karşı beyanıda alınarak davacının kullandığı anlaşılan yıllık izin günleri hesaplamaya dahil edilmeyerek yıllık izin ücret alacağının hesaplanması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir

.2012 tarihli yıllık izin talep dilekçeleri bulunmakta olup dosya içerisinde bulunan puantaj kayıtlarında da davacının bu dönemlerde yıllık izinli olarak gösterilmiş olduğu anlaşıldığından bu belgeler incelenmek suretiyle davacının da bu belgelere karşı beyanıda alınarak davacının kullandığı anlaşılan yıllık izin günleri hesaplamaya dahil edilmeyerek yıllık izin ücret alacağının hesaplanması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir." gerekçesi ile bozulduğu, bozmaya uyulduğu, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda davacı asil 25/10/2016 tarihli duruşmada alınan beyanında, taşeron işçisi olduğunu, bir takım belgeler imzalamış olabileceğini, ancak o belgelerin nevi hakkında bilgi sahibi olmadığını, kesinlikle yıllık izin kullanmadığını, sözleşmelerinin yıllık yapıldığından bir takım evrakların kendilerine imzalatıldığını, sehven yıllık izin talep dilekçesi imzalamış olabileceğini, tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere yıllık iznini kullanmadığını beyan ettiği, dava dilekçesi içeriği, davacı vekili ve davalı vekilinin beyanları, davacı asilin Mahkeme huzurundaki beyanı, celp ve ibraz olunan belgeler, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde; yıllık izinlerin kullandırıldığının ispat yükü işverene ait olup işveren, yıllık izin kullandırıldığının imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamak zorunda olduğu, dosya kapsamında işveren tarafından yıllık izin defterlerinin sunulmadığı, her ne kadar dosyada puantaj kayıtlarında davacının bu dönemde yıllık izinli olarak gösterildiği görünmekte ise de, davacının imzasını taşıyan yasada belirlenen herhangi bir belge sunulmadığı, yine Yargıtay bozma ilamında belirtilen tarihlerde davacının yıllık izin talep dilekçeleri bulunsa da, davacının yıllık izin talep dilekçelerinin varlığının yıllık izin kullandığı anlamını taşımayacağı, yine davacı asilin duruşmada alınan beyanında taşeron işçisi olduğunu, bir takım belgeler imzalamış olabileceğini, ancak o belgelerin nevi hakkında bilgi sahibi olmadığını, kesinlikle yıllık izin kullanmadığını, sözleşmelerinin yıllık yapıldığından bir takım evrakların kendilerine imzalatıldığını, sehven yıllık izin talep dilekçesi imzalamış olabileceğini beyan ettiği, tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere davacının yıllık iznini kullanmadığı yönünde mahkememizce kanaat oluştuğu, davacının yıllık izin kullanmadığını ispat etmek zorunluluğunun bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay bozma ilamından önce kurulan hükümdeki usulü müktesep haklar korunarak hüküm kurulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. ...’ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, Mahkeme’nin ilk kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 2015/3349 Esas sayılı ilamı ile “Somut olayda mahkemece davacının yıllık izinlerini kullandığını gösteren yıllık izin defterlerinin sunulmadığı gerekçesiyle davacının 222 günlük yıllık izin ücreti alacaklısı olduğu kabul edilmişse de dosya ekinde bulunan klasör içerisinde 10.8.2007, 24.7.2008, 28.12.20096.11.2009, 14.9.2009, 3.8.2009, 24.5.2010 19.7.2010 5.10.2010, 18.7.2011, 11.4.2011, 24.3.2012 tarihli yıllık izin talep dilekçeleri bulunmakta olup dosya içerisinde bulunan puantaj kayıtlarında da davacının bu dönemlerde yıllık izinli olarak gösterilmiş olduğu anlaşıldığından bu belgeler incelenmek suretiyle davacının da bu belgelere karşı beyanıda alınarak davacının kullandığı anlaşılan yıllık izin günleri hesaplamaya dahil edilmeyerek yıllık izin ücret alacağının hesaplanması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.” gerekçesi ile bozulmuştur. Bozma ilamına Mahkeme tarafından uyulmuştur.

Davacı asıl bozma sonrasında duruşmadaki beyanında “Ben , taşeron işçisiyim. Bir takım belgeler imzalamış olabilirim ancak o belgelerin nevi hakkında bilgi sahibi değilim ben, kesinlikle yıllık izin kullanmadım. Sözleşmelerimiz yıllık yapıldığından bir takım evraklar bize imzalatılıyordu. Ben sehven yıllık izin talep dilekçesi imzalamış olabilirim , ancak tanık beyanlarındanda görüleceği üzere yıllık izin kesinlikle kullanmadım” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Bozma sonrasında eldeki Mahkeme kararında “dosya kapsamında işveren tarafından yıllık izin defterlerinin sunulmadığı, her ne kadar dosyada puantaj kayıtlarında davacının bu dönemde yıllık izinli olarak gösterildiği görünmekte ise de, davacının imzasını taşıyan yasada belirlenen herhangi bir belge sunulmadığı, yine Yargıtay bozma ilamında belirtilen tarihlerde davacının yıllık izin talep dilekçeleri bulunsa da, davacının yıllık izin talep dilekçelerinin varlığının yıllık izin kullandığı anlamını taşımayacağı, yine davacı asilin duruşmada alınan beyanında taşeron işçisi olduğunu, bir takım belgeler imzalamış olabileceğini, ancak o belgelerin nevi hakkında bilgi sahibi olmadığını, kesinlikle yıllık izin kullanmadığını, sözleşmelerinin yıllık yapıldığından bir takım evrakların kendilerine imzalatıldığını, sehven yıllık izin talep dilekçesi imzalamış olabileceğini beyan ettiği, tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere davacının yıllık iznini kullanmadığı yönünde mahkememizce kanaat oluştuğu” gerekçesi ile yıllık izin ücreti olarak bozma öncesinde hükmedilen brüt 6560 TL’na hükmedilmiştir.

Dosya kapsamındaki izin belgelerinin bir kısmı günlük ya da saatlik ücretli mazeret izni niteliğindedir.

Mahkeme tarafından öncelikle mazeret izni niteliğinde olan izin belgeleri, bozma ilamında belirtilmiş dahi olsa tespit edilerek bu belgeler gözetilmeksizin karar verilmelidir. Zira ücretli mazeret izinleri yıllık ücretli izin değildir.

İzin belgeleri arasında yıllık ücretli izin için olduğu anlaşılanlar bakımından ise;

Davacı asıla bu belgelerin tek tek gösterilmesi gerekir.

Davacı asıl bu nedenle duruşmaya tekrar bizzat celbedilmeli ve Mahkeme tarafından yıllık ücretli izin belgesi olduğu tespit edilen belgeler davacı asıla tek tek gösterilmeli, gösterilen belger duruşma zaptında tek tek belirtilerek davacı asıldan bu belgeler hakkında diyeceği sorulmalıdır.

Davacı asılın herhangi bir yıllık ücretli izin belgesindeki imzayı inkar etmesi halinde imza incelemesi yaptırılmalıdır.

Davacı tarafından imzası ve kullandığı kabul edilen yıllık ücretli izin belgeleri olması halinde bu yıllık izin belgelerindeki günler, bu günlere isabet eden hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri tenzil edilmek sureti ile kalan bakiye yıllık izin gün sayısı, hükme esas toplam yıllık ücretli izin gün sayısından düşülmelidir.

Yıllık ücretli izin belgelerinden imzasının davacı asıla ait olduğu davacı asılın beyanı ya da imza incelemesi ile anlaşılmasına rağmen davacı asılın yıllık izin kullandığını inkar ettiği yıllık ücretli izin belgesinin olması halinde; bu yıllık ücretli izin belgelerinin kapsadığı tarih aralıklarının, davalının puantaj ve sair belgeleri ile çelişki içinde olup olmadığı kontrol edilmelidir. Örneğin, davacı asılın, kullandığını kabul etmediği bir yıllık ücretli izin belgesindeki izin tarih aralığında, davalının puantajında ve benzeri çalışma çizelgesinde çalıştığı görünmekte ise bu yıllık izin belgesine itibar edilmemelidir.

Yıllık ücretli izin belgelerinden imzasının davacı asıla ait olduğu davacı asılın beyanı ya da imza incelemesi ile anlaşılmasına rağmen davacı asılın yıllık izin kullandığını inkar ettiği yıllık ücretli izin belgesinin davalının puantaj, çalışma çizelgesi e benzeri bir belgesi ile çelişkili olmadığının anlaşılması halinde ise bu yıllık ücretli izin belgesindeki yıllık izin süresi, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerine denk gelen günler düşülmek sureti ile bakiye yıllık izin gün sayısı hükme esas yıllık izin günü sayısından düşülmelidir.

Açıklanan şekilde yıllık izin ücreti hakkında sonuca gidilmelidir. Ancak, bozma ile önceki hüküm ortadan kalktığı için, dava konusu edilen tüm talepler hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.

Ayrıca, temyiz edenin sadece davalı olmasından doğan davalılar lehine usuli müktesep haklar ile bozma ilamlarının kapsamlarına göre tüm taraflar lehine oluşan usuli müktesep haklar da göz önüne alınmalıdır.

Açıklanan şekilde yıllık izin ücreti hakkında sonuca gidilmelidir. Ancak, bozma ile önceki hüküm ortadan kalktığı için, dava konusu edilen tüm talepler hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.

Ayrıca, temyiz edenin sadece davalı olmasından doğan davalılar lehine usuli müktesep haklar ile bozma ilamlarının kapsamlarına göre tüm taraflar lehine oluşan usuli müktesep haklar da göz önüne alınmalıdır.

3-Davalı T.C. ... 492 Sayılı Harçlar Kanunu uyarınca harçtan muaftır. Davalı Bakanlık’a yargılama harcının, örneğin 21,15 TL başvurma harcının yükletilip yükletilmediği anlaşılamamaktadır.

6100 sayılı HMK’nun 332/3 maddesi “Hükümden sonraki yargılama giderlerini hangi tarafın ödeyeceği, miktarı ve dökümü ile bu giderlerin hangi tarafa yükletileceği, mahkemece ilamın altına yazılır.” hükmünü içermektedir. Bu hüküm uyarınca yargılama harç ve giderlerinin gerekçeli kararın altında dökümü yapılarak denetime açık bir şekilde hüküm kurulmalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/171, Karar No: 2015/3788, Tarih: 07.04.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/171 E.  ,  2015/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.02.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ile tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 26.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 07.04.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, davacı tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3760, Karar No: 2016/14512, Tarih: 16.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/3760 E.  ,  2016/14512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir. Dosya kapsamından davalı vekilinin 13.11.2014 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile kararı yasal süresi içinde temyiz ettiği, temyiz karar harcını maktu olarak yatırdığı, mahkemece kararı süresi içinde temyiz eden davalıya eksik temyiz karar harcının yatırılması için süre verilmediği ve muhtıra tebliğ edilmediği, temyiz harç ve giderlerinin tam olarak alınması gerekirken, eksik temyiz harç ve giderinin alındığı anlaşılmıştır.

Yukarıda da açıklandığı üzere, nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak temyiz edenden peşin olarak alınması gerekir. Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir. Eldeki davanın, nispi karar ve ilam harcına tabi bir dava olduğu konusunda kuşku bulunmamaktadır.

Bu nedenle, kararı süresinde temyiz eden davalıdan eksik temyiz harçlarının yukarıda yazılı usul ve esaslar dairesinde alınarak buna dair belgelerin dosyaya konması ve bu şekilde gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2081, Karar No: 2020/3056, Tarih: 15.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2081 E.  ,  2020/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmaz hissesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ihtiyati haczinin infaz ve kesinleşme tarihlerinin, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan sonraki tarihlerde olmasına rağmen, şikayet olunanın üst sıraya alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikâyetçinin haczinin sonraki tarihli olduğunu savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu şikayetçinin alacaklı olduğu dosyada ödeme emri tebliğ tarihi dikkate alındığında takibin ve haczin daha önce kesinleştiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile şikayetçi yönünden sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, şikayetçinin alacaklı olduğu ... 4. Müdürlüğünün 2009/1137 Esas sayılı icra takip dosyasında tebliğ tarihinden itibaren 7 gün eklenmek sureti ile kesinleşme süresin tespiti gerekirken yazılı şekilde 8 gün eklenerek kesinleşme süresinin 29.01.2009 olarak tespiti onuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre,şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/172, Karar No: 2015/3790, Tarih: 07.04.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/172 E.  ,  2015/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.02.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ile tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 26.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 07.04.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, davacı tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.