muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2243, Karar No: 2019/801, Tarih: 04.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/2243 E.  ,  2019/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 10.04.2017 günlü ve 2016/6805 Esas, 2017/1071 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin ....... sayılı dosyası ile dava dışı borçlu firma hakkında takibe geçtiğini, dava dışı borçlu şirket hakkında.......ayılı dosyasında hazırlanan sıra cetvelinde müvekkili alacağına 7. sırada yer verildiğini, sıra cetvelinde 4 ve 5. sırada yer alan, şikayet olunan ...'ın alacaklarının müvekkilinin alacağından önce yazılmasının hukuka aykırı olduğunu, bu alacağın dayanağı olan davanın tarihinin müvekkili şirketin alacaklısı olduğu dosyanın haciz tarihinden sonra olduğu ayrıca şikayet olunanın alacağının dayanağı olan ilamın dava tarihinin ilk takip tarihinden sonra olduğunu, diğer şikayet olunan bankanın alacağının da sıra cetvelinde 6. sırada gösterildiğini, şikayet olunan bankanın takip dosyası olan......ayılı dosyasında borçlu firmaya yapılan tebligatın usulsüz olduğunu bu nedenle takibin kesinleşmemesi nedeni ile sonrasında yapılan işlemlerin yok hükmünde olduğunu, aksi düşünülse bile yasal sürede satış istenmediğinden haczin düştüğünü ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Şikayet olunan banka vekili, tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21 ve 41. maddelerine uygun olduğunu, satış avansının süresi içinde yatırıldığını, ayrıca şikayetçinin itirazında hukuki yararı olmadığını, zira şikayetçiye ait takip ve haczin .....sayılı ilk kesin haczin şerhedildiği dosyadan daha sonra olduğunu, bu dosyaya isabet eden paranın takip konusu alacağın sadece bir kısmının tahsil edildiğini, bu dosya alacağı tamamen tahsil edilmeden diğer dosyalara para isabet etmeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya içeriğine göre, şikayet olunan bankanın alacaklı olduğu takip dosyasından dava dışı borçlu şirket adına yapılan tebligatın Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğü'ne uygun olduğu, haczinin de düşmediği, diğer şikayet olunan ...'ın alacağının 3 ve 4. sırada yer almasına rağmen bu sıralara pay ayrılmadığı, bu nedenle ...'a husumet yöneltilmesinin yerinde olmadığı, sıra cetvelinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen kararın şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 2016/6805 E. 2017/1071 K. sayılı ilamı ile şikayet olunan ...'ın alacağının işçi alacağı olduğu, bu alacağın imtiyaz hakkı .../...

.....

olmadığı ...’ın işçilik alacağı ile ilgili davasının 03.08.2009 tarihinde açıldığı ve kararın 15.06.2011’de kesinleştiği şikayetçi şirket haczinin ise 04.03.2009 tarihinde kesinleştiği, şikayetin ... yönünden kabul edilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

.....

olmadığı ...’ın işçilik alacağı ile ilgili davasının 03.08.2009 tarihinde açıldığı ve kararın 15.06.2011’de kesinleştiği şikayetçi şirket haczinin ise 04.03.2009 tarihinde kesinleştiği, şikayetin ... yönünden kabul edilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 27,10 TL harç ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 04.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8257, Karar No: 2015/11838, Tarih: 15.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/8257 E.  ,  2015/11838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacıların Kuruma prim ve idari para cezası borcu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davaya konu olayda, davacılara, muris babalarının ortağı olduğu şirketin 2001/1-12. aylar arası prim borçları ile 2001/5,6,7. aylara ait idari para cezalarını ödemeleri için Kurumca bildirim yapıldığı, davacıların anılan borçlardan sorumlu olmadıklarının tespiti istemi ile dava açtıkları anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacıların prim borçlarından sorumlu olmadıklarının tespitine yönelik verilen kararda bir isabetsizlik yoktur. Ancak, idari para cezaları yönünden, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 140. Maddesidir. “Kurumca verilecek idari para cezaları” başlığını taşıyan 140’ıncı madde, idari para cezaları, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı ilgililerce başvurulacak yargı yolu ve zamanaşımı konusunda düzenleme içermektedir. İdari para cezasına karşı fiilin işlendiği tarihteki yasal düzenlemeye göre süresi içinde Kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilmesi halinde yine süresi içinde ilgili Mahkemeye dava açılmaması ya da ilgili Mahkemece itirazın reddine karar verilmesi hallerinde idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Kesinleşen idari para cezasına karşı İş Mahkemesinde menfi tespit ve itiraz davası açılamaz. Burada söz konusu olan idari para cezasının kendisinin iptali olup, tahsili nedeniyle tanzim edilen ödeme emrinin iptali ya da borçlu olmadığının tespiti talepleri iş mahkemesinin görev alanındadır. 06.05.1993

tarih ve 3910 sayılı Yasa ile değişik 140. maddenin son fıkrasına göre idari para cezalarının tahakkuk ve tahsilatında 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağı düzenlenmiş, anılan fıkra 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 51’inci maddesiyle, “fiilin işlendiği günden itibaren beş yıl içinde tebliğ edilemeyen idarî para cezaları zamanaşımına uğrar.” şeklinde değiştirilmiş, sonrasında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ...Kanununun aynı başlıklı 102’nci maddesinde, idari para cezalarının on yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımı süresinin, fiilin işlendiği tarihten itibaren başlayacağı öngörülmüştür.

Mahkemece, öncelikle, 506 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varlığı saptandığında idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak idari para cezalarının kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, 2001/5,6 ve 7. aylara ilişkin idari para cezasının fiilin işlendiği tarihten itibaren 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu ve neticede bir cezai yaptırım olan idari para cezasında, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerinin uygulanması gerektiği gözetilerek zamanaşımını kesen sebepler araştırılıp, zamanaşımı ve işin esası konusunda, yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20230, Karar No: 2014/13198, Tarih: 29.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20230 E.  ,  2014/13198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/232679

Mahkemesi : Erzurum 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/03/2013

Numarası : 2011/1159 - 2013/288

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında suç üstlenme suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay nedeniyle beyanı alınan H.. T..'ın anlatımı sonrasında, kolluk kuvvetlerince olay yerine yakın petrol istasyonu mobese görüntülerinin incelenmesi üzerine düzenlenen 25/11/2010 tarihli tutanakta, katılana çarpan aracın sanık tarafından değil, yanında bulunan S. Y. tarafından kullanıldığının belirtilmesi nedeniyle atılı suçtan sanığın beraatine, karar kesinleştiğinde S.. Y. hakkında Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği anlaşılmakla; S. Y. hakkında dava açılması sağlanıp, açılacak dava dosyası ile sanık O.. K.. hakkındaki incelenen dosyanın birleştirip, 25.11.2010 tarihli tutanak, tanık H.. T..'ın beyanları, olay yeri yakınındaki mobese görüntüleri birlikte incelenip değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3690, Karar No: 2013/1433, Tarih: 12.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/3690 E.  ,  2013/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin eşi ...'ın davalı ...'ın sürücüsü ve maliki, diğer davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu hayatını kaybettiğini ve müvekkilinin bu suretle eşinin desteğinden mahrum kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 8.000 TL maddi tazminatın davalı ...'tan kaza tarihi, davalı ... şirketinden 04.10.2010 temerrüt tarihinden itibaren itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 15.06.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat taleplerini 27.678,16 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili duruşmadaki beyanlarında özetle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 25.446,05 TL'nin davalı ...'tan olay tarihinden, davalı ... şirketi yönünden 8.000 TL'lik kısım için dava tarihinden, 17.446,05 TL'lik

kısım için ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, avans faizi isteğinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporundaki tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporundaki tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Kazaya neden olan aracın zorunlu mali sorumluluk trafik sigortacısı olan davalı ...Ş.'nin, 2918 sayılı KTK.nun 98/1, 99/1.maddeleri ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`nın B.2-b.maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte kendisine ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde davalı yönünden temerrüt gerçekleşmektedir. Mahkemece anılan düzenleme uyarınca, davalı ... şirketine yapılmış bir ihbar bulunup bulunmadığı araştırılarak, davadan önce temerrüde düştüğünün kanıtlanması halinde temerrüt tarihinden, aksi halde dava tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü ile, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekmektedir.

Davacı vekili, davalı ... şirketine 24.09.2010 tarihinde başvuruda bulunmuş olup, davalı 07.10.2010 tarihinde temerrüde düşmüştür. Ayrıca, davalı ... şirketi borcun tamamı için bu tarihte temerrüde düşmüş olup hükmedilen tazminatın tamamı için faiz başlangıç tarihinin bu tarih olması gerekir. Islah edilen kısmın dava dilekçesiyle talep edilen kısımdan ayrılarak, farklı faiz başlangıç tarihlerinin kabulü mümkün değildir. Hal böyle olunca; mahkemece, davalı ... şirketi yönünden hükmedilen tüm tazminata 07.10.2010 temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dava dilekçesiyle

talep edilen 8.000 TL'lik kısım için dava tarihinden, 17.446,05 TL'lik kısım için ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

talep edilen 8.000 TL'lik kısım için dava tarihinden, 17.446,05 TL'lik kısım için ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 1. paragrafında yer alan "davalı ...Ş. yönünden, ilk dava edilen 8.000 TL'lik kısım için dava tarihi olan 21.10.2010 tarihinden, ıslahla artırılan 17.446,05 TL'lik kısım için ıslah tarihi olan 23.06.2011 tarihinden" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "davalı ...Ş. yönünden 07.10.2010 temerrüt tarihinden" ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.360,32 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 12.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14347, Karar No: 2017/3262, Tarih: 16.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/14347 E.  ,  2017/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk ve yardım nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili; müvekkili ... yararına aylık 15,00 TL yoksulluk, müvekkili Merve yararına ise aylık 10,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, daha sonra 08/07/2013 tarihinde davacı müvekilleri yararına açılan nafaka arttırımı davası sonucunda müvekkili ... yararına 250,00 TL yoksulluk nafakası, müvekkili ... yararına aylık 250,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, gelinen süreç sonunda mahkemece hükmedilen nafakaların yetersiz kaldığını, müvekkili Merve'nin üniversitede okuduğunu, aylık toplam 700,00 TL sabit gideri bulunduğunu, davacı ...'ın ilkokul mezunu olup herhangi bir yerde çalışmadığını, davalının ekonomik durumunun iyi olduğunu belirterek müvekkili ... adına ödenen yoksulluk nafakasının 500,00 TL'ye, ... adına ödenen iştirak nafakasının da yardım nafakasına dönüştürülerek aylık 600,00 TL ye yükseltilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacı ... tarafından davalı aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 250,00 TL olarak belirlenen yoksulluk nafakasının 290,00 TL ye çıkartılmasına; Davacı ... tarafından davalı aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 250,00 TL olarak belirlenen yardım nafakasının 300,00 TL ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ... 'ın temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ...'nun temyiz itirazlarına gelince ;

TMK.'nun 328/1.maddesinde; "çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler".

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde nafakanın artırılmasına karar verilebilir.

Somut olayda; davacı ...'nin ... öğrencisi olduğu, ...e'de aylık 500 TL bedelle kiracı olarak oturduğu anlaşılmaktadır.

Sözkonusu yasal düzenlemeler nazara alındığında, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine göre mahkemece takdir edilen nafaka miktarı az olup Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun olmadığı anlaşıldığından, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde düşük miktarda nafaka takdir edilmiş olması doğru görülmemiş bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün , davacı ... yönünden ONANMASINA; ikinci bentte açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün, davacı ... yönünden HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18143, Karar No: 2022/4962, Tarih: 26.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/18143 E.  ,  2022/4962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 02.12.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.