muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1612, Karar No: 2021/9566, Tarih: 18.10.2021

c-) Sanık ... yönünden;

Dosyaya temyiz aşamasında geldiği anlaşılan ve suçun sübutu yönünden belirleyici delil niteliğinde bulunan Hayri Balcı’ın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki ifade örnekleri ile ilgili dava dosyasının getirtilerek, Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde onaylı suretlerinin dosya arasına alınması, şahsın duruşmaya getirtilerek tanık sıfatıyla dinlenmesi gerektiği, ifadelerinin çelişmesi halinde hangi ifadesine üstünlük tanındığının gerekçelendirilmesi ve UYAP'ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi havuzunda sanık hakkında bilgi ve beyan bulunup bulunmadığı araştırılıp, varsa aşama beyanlarının aslı veya onaylı suretleri getirtilerek, CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra, gerekirse tanık olarak ifadelerine başvurulması, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemler ile dernek yönetiminde görev alınması, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...’nun tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13193, Karar No: 2007/13694, Tarih: 08.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13193 E.  ,  2007/13694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.7.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 2.7.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ile zilyetlik hükümleri gereğince kullanılan mülkiyeti 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi hükümleri gereğince Hazine Hazine adına kayıtlı 101, 106 ve 97 parsel sayılı taşınmazlardaki üstün zilyetlik hakkının kazandırdığı sonuçların korunmasını isteyebilmek amacıyla kadastro tutanağında yazılı şerhteki ... olan baba adının ... olarak düzeltilmesi istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içinde mevcut tapulama tutanakları, nüfus kayıt örnekleri ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, aynı köyde ... oğlu ... isimli bir şahsın daha yaşadığı, anılan kişinin tanık olarak alınan beyanından aynı yerde benzer biçimde üstün zilyetlik hakkı gereği taşınmaz kullandığı anlaşılmaktadır. Davaya konu edilen yer ile tanık ... oğlu ...'nin zilyetliğinde bulunan parsellerin aynı yerler olup olmadığı, aynı yerler değil ise davacının bu taşınmazlarda öteden beri zilyet olup olmadıklarının tesbiti ile sonucuna göre hüküm kurulması gerekir. Yerel mahkemece eksik inceleme ile karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabule göre de, düzeltme yapılması istenilen baba adı tapu kütüğündeki mülkiyet hanesi bölümünde yer alan yanlışlığa ilişkin değildir. Dava konusu taşınmazların tapu siciline tescillerini sağlayan kesinleşmiş kadastro tutanaklarının ikinci sayfalarında edinme sebebi olarak düzenlenen metin içindeki isme ilişkindir. Bu tür davalar sonucunda iddianın doğrulanması halinde yanlış yazımın düzeltilmesi biçiminde hüküm oluşturulamaz, Belirlenen yanlışlığın tesbit hükmü biçiminde varlığına karar verilmesi gerekir. Açıklanan yönün gözetilmemiş olması da bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1 ve 2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 8.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31009, Karar No: 2014/6890, Tarih: 09.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/31009 E.  ,  2014/6890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığının anlaşılması karşısında, sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16835, Karar No: 2017/4810, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16835 E.  ,  2017/4810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13269, Karar No: 2019/11651, Tarih: 10.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/13269 E.  ,  2019/11651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereği 6.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/6. maddesi gereğince 3 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına dair Silifke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2019 tarihli ve 2018/411 esas, 2019/208 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/6. Maddesinde yer alan "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir." hükmü karşısında, sanığın mahkûm olduğu suçun kasıtlı suç olması sebebiyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçeleriyle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 11/10/2019 gün ve 94660652-105-33-10068-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/10/2019 tarihli ve 2019/100938 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hakkında kasıtlı suçtan hüküm kurulan sanık hakkında, taksirli suçtan mahkumiyet halinde uygulanabilip kasıtlı suçlarda uygulama olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesindeki, sürücü belgesinin geçici olarak geri alınması tedbirinin uygulanması suretiyle sürücü belgesinin 3 ay süreyle geri alınmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş olup;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Silifke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2019 tarihli ve 2018/411 esas, 2019/208 sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına yönelik paragrafın hükümden çıkartılması suretiyle diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5023, Karar No: 2014/5084, Tarih: 04.07.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5023 E.  ,  2014/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/185-2014/69

-KARAR-

Posta ve Telgraf Teşkilatı Anonim Şirketi'nin 21.04.2014 tarih ve 199972225-940-9449 sayılı yazılarıyla, bir adet tebligat giderinin 8.00 TL iken 9.00 TL'ye çıkartıldığı,

Yine Aynı Kurumun, Yargıtay tarafından gönderilen yazıya verilen 30.05.2014 tarih 19972225-940-1175 sayılı cevabi yazılarıyla da tebligat hizmetine ait yeni tarifenin 05.05.2014 tarihinden itibaren uygulanmaya başladığı ve ertelenmesinin mümkün olmadığı bildirilmiştir.

Bu nedenle;

Tebligat Kanunu'nun 5. maddesi ve HUMK'nın 435.- HMK'nın 369. maddeleri gereğince duruşma giderinin eksik ödenmiş olması halinde verilen 7 günlük kesin süre içerisinde eksik duruşma giderinin tamamlanması, aksi halde duruşma isteminden vazgeçilmiş sayılıp dosya üzerinde inceleme yapılacağından,

Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talebiyle Dairemize gönderilen dava dosyasında tebligat giderinin 9.00 TL'ye çıkartılmış olması karşısında gönderilen posta pulunun taraflara duruşma günü tebliği için yetersiz olduğu anlaşıldığından, ek 2,00 TL posta pulunun daha dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Duruşma pulu noksanının ikmali için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6735, Karar No: 2021/17332, Tarih: 15.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/6735 E.  ,  2021/17332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM :Hükümlülük, erteleme, müsadere, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin nakil aracının iadesine yönelik kararla sınırlı temyiz itirazı üzerine yapılan incelemede;

... plakalı nakil aracının orijinal olmayan deposu sökülerek sahibine iadesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün nakil aracının iadesine ilişkin bendinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere hükme "5237 sayılı TCK'nun 54/3. maddesi gereğince suçta kullanılan 63 PE 502 plakalı nakil aracının orijinal olmayan deposunun masrafı sanıktan alınmak suretiyle sökülerek hak sahibine iadesine," ifadesinin eklenmesi suretiyle nakil aracının iadesine ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... müdafinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede ise;

1)Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10 madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2)24/11/2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

1)Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20,00 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2)5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/2. maddesi uyarınca adli para cezasını içeren ilamın Cumhuriyet Başsavcılığına verildikten sonra Cumhuriyet Savcısı tarafından otuz gün içinde adli para cezasının ödenmesi için hükümlüye aynı yasanın 20/3. maddesi gereğince ödeme emrinin tebliği gerektiği halde, ilk taksidin "hükmün kesinleşmesinden itibaren 1’er ay arayla 5 eşit taksitte ödenmesine" denilmek suretiyle yasaya aykırı davranılması,

3)Hükümde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

4)TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5)TCK'nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması,

6)Dava konusu kaçak akaryakıt hakkında 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6103, Karar No: 2016/2266, Tarih: 13.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/6103 E.  ,  2016/2266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23/12/2014 gün ve 2012/274-2014/399 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahalli mahkemesince verilen hükmün temyizen tetkikinin davacı vekilince istenilmesi üzerine, dosya Dairemize gönderilmişse de;

06.12.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesi gereğince davacı ...'nin tüzel kişiliği sona ermiş, aynı Kanun'un geçici 1. maddesinde de İl Özel İdareleri'nin tasfiyesine ilişkin kurallar düzenlenmiştir. Yine 6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinde "...İl Özel İdareleri'nin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur." hükmüne yer verilmiştir. Bununla birlikte, Kanun'da İl Özel İdareleri'nin devredildiği kurumların bu davaları kendi nam ve hesabına yürüteceklerine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, görülmekte olan ve İl Özel İdaresi'nin taraf olduğu davalarda, devralan kurumun davayı tasfiye amacına yönelik olarak ve İl Özel İdaresi nam ve hesabına devam ettirdiği kabul edilmelidir. Bu durumda, İl Özel İdaresi harçtan muaf olmadığından temyiz dilekçesinin harçlandırılması zorunludur.

6360 sayılı Kanun'un geçici 1/1. maddesi uyarınca devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun kurulacağı ifade edilmiştir. Bu nedenle, mahkemece öncelikle Valilik bünyesinde kurulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'ndan eldeki davanın hangi kuruma devredildiğinin sorulması, buna göre mahkemece bu kurumun muhatap alınması gereklidir. Muhatap alınacak kurumun Mersin Valiliği olması halinde, bu kurumun işi, Hazine avukatı tarafından takip edildiğinden hazine avukatının muhatap alınması, aksi durumda ilgili kurumun doğrudan muhatap alınması söz konusu olacaktır.

Davacı idare, davanın reddine dair kararı temyiz ettiğinden, yatırması gereken harç, 27,70 TL maktu temyiz karar harcı ile 136,00 TL temyiz başvuru harcı olmak üzere toplam 163,70 TL olup, bu harç yatırılmamıştır. Bu eksikliğin, yukarıda yapılan açıklamalar da nazara alınarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/III. maddesinde gösterilen prosedürün uygulanması suretiyle anılan eksikliğin giderilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5960, Karar No: 2015/25358, Tarih: 07.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5960 E.  ,  2015/25358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/13966

MAHKEMESİ : Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2014

NUMARASI : 2014/628 (E) ve 2014/563 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında hapis cezası yanında hükmedilen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sonucu 20 gün adli para cezasına hükmedilip uygulamanın bu miktar üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 21 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 6136 sayılı yasanın 13/3 maddesi uyarınca hükmedilen 25 gün adli para cezasından TCK .nun 62/1 maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu belirlenen 21 gün adli para cezasının 20 gün adli para cezasına, TCK.nun 52/2 maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 420 TL adli para cezasının 400 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.