muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13507, Karar No: 2010/7218, Tarih: 26.05.2010

2820 sayılı Kanunun 115.maddesindeki cezanın halen hafif para cezası olarak kanundaki yerini koruduğu, ilgili Kanunda cezaların idari yaptırım olarak uygulanacağı şeklinde kanun koyucu tarafından henüz bir düzenleme yapılmadığı, ancak yukarıda belirtildiği üzere, 5252 sayılı Kanunun 7/1.maddesi ile kanunlarda, "hafif hapis" veya "hafif para" cezası olarak öngörülen yaptırımların, idari para cezasına dönüştürüldüğü, bu halde 2820 sayılı Kanunun 115.maddesi uyarınca uygulanacak olan hafif para cezasının karşılığı olarak idari para cezasına hükmedilmesi gerekeceği gözetilmeden, 2006-2007 ve 2008 yılı için öngörülen yeniden değerleme oranları uyarınca para cezasının artırılarak yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı CMUK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu yazılı emre atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümleri uyarınca kabahatler suç olmaktan çıkarılmış, Kabahatler Kanunu kendine özgü yargılama ve yasa yolları getirmiştir.

5271 sayılı CMK`nın 309.maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma yasa yolu suçlar için öngörülmüş olup, anılan yasanın 267 – 271 maddeleri kapsamındaki kararlara karşı başvurulabilen yasa yoludur.

Kanun koyucu kabahatlerle ilgili genel hükümleri düzenlerken ihtiyaç duyduğu konularda başta 5271 sayılı CMK ve 5237 sayılı TCK olmak üzere atıfta bulunan düzenlemelere yer vermiştir. Oysa 5326 sayılı yasa uyarınca verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolu düzenlendiği halde istisnai kanun yolu olan ve 5271 sayılı CMK.nın 309.maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma yoluna gidilebileceğine dair atıf yapan düzenleme de bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenler ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.03.2010 gün ve 2010/33 E. 2010/58 K. sayılı kararı uyarınca Kabahatler Kanunu kapsamında verilen kararlara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği cihetle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bu nedenle yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 26.05.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1137, Karar No: 2014/12398, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1137 E.  ,  2014/12398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2013/2-2013/291

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı H.. I.. vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davalı H.. I.. vekilinin duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderdikten sonra değerlendirilmesine, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8623, Karar No: 2019/1284, Tarih: 11.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8623 E.  ,  2019/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararının 11. Ceza Dairesinin görev kapsamını belirleyen kısımda yer alan “İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren on gün içinde iş bölümü değişikliği nedeniyle 19. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'ndan kaynaklanan işlerin ½ oranında 11. Ceza Dairesine devredilir” şeklindeki düzenleme uyarınca ancak vergi suçlarına ilişkin dosyaların devir edilebileceği, “icra suçlarının” devir kapsamında bulunmadığı ve anılan suça bakma görevinin Yüksek 19. Ceza Dairesine ait olduğunun anlaşılması karşısında; sehven Dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın, Yargıtay 19. Ceza Dairesine İADESİNE, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2868, Karar No: 2016/2305, Tarih: 08.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/2868 E.  ,  2016/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVACILAR : ..., ...

DAVALILAR : ... VS.

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Hükmün gerekçesinde çekişmeli 137 ada 56 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Mahkemesinin 2007/673 esas sayılı dosyasında da davalı olduğu bildirilmekle; Kadastro Mahkemesinin 2007/673 esas sayılı dosyasının,

2- Davalı ... ...nın tutunduğu 25/02/1938 tarih ve 1011 sıra, 1021 sıra, 1012 sıra, 08/02/1938 tarih ve 334 sıra nolu tapu kayıtlarının, tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek şekilde bilgisayar ya da daktilo ile yazılı) ve varsa haritasının mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/6640, Karar No: 2015/11851, Tarih: 25.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6640 E.  ,  2015/11851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Yargılamaya konu somut olayda; sanığın kardeşinin sınıfını değiştirmek için gittiği okulda müdür yardımcısı olan katılana söylediği “sen gel lan buraya ve beni dinden imandan çıkarma lan” şeklindeki ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın katılana yönelttiği sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı sözler olduğu hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8549, Karar No: 2016/136, Tarih: 15.01.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/8549 E.  ,  2016/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içince asıl dosya ile birleşen 2009/301 E ve 2009/302 E sayılı dosyalarda şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada ve birleşen 2009/301 E. dosya ile birleşen 2009/302 E. sayılı dosyalarda şikayetçiler vekili, takip borçlusu ... aleyhine kıdem, ihbar ve ücret alacaklarının tahsili amacıyla icra takipleri başlattıklarını ve bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerindeki hacizlerini 26.06.2007 tarihi itibariyle yenilediklerini, taşınmazın satışı üzerinde düzenlenen sıra cetvelinde, İİK'nın 206. maddesi uyarınca alacaklarının imtiyazlı durumu gözetilmediği gibi, haczi düşmüş olan şikayet olunanlara da usul ve yasaya aykırı olarak pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Birleşen 2009/316 E. sayılı dosyada şikayetçi ... vekili, sıra cetvelinde 1. sırada pay ayrılan ...'nin haciz tarihinin daha sonraki bir tarih olduğunu, bu nedenle 1. sırada pay ayrılmaması gerektiğini, öte yandan müvekkili kurumun da yer aldığı ilk altı sıradaki alacaklılara yapılan garameten paylaşımın hatalı yapıldığını ve ayrıca müvekkili kurumun diğer alacaklarının sıra cetvelinde dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan ... vekili, müvekkilinin alacağı TMSF'den temlik aldığını, 4389 sayılı Bankalar Kanunu (mülga) uyarınca TMSF alacaklarının kamu alacağı niteliğinde olduğunu savunarak, şikayetlerin reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan ... vekili, müvekkilinin alacağı TMSF'den temlik aldığını, 4389 sayılı Bankalar Kanunu (mülga) uyarınca TMSF alacaklarının kamu alacağı niteliğinde olduğunu savunarak, şikayetlerin reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl, birleşen 2009/301 E. ve birleşen 2009/302 E. sayılı dosyalardaki şikayetlerin reddine, birleşen 2009/316 E. sayılı dosyada şikayetçi ...'nın şikayeti alacağın esasına ve sıraya ilişkin olduğundan, bu dosya yönünden mahkemenin görevsizliğine dair verilen karar, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilllerinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 22.02.2013 tarih 2012/6868 E. ve 2013/1013 K. sayılı ilamıyla, birleşen 2009/316 E. sayılı dosyada şikâyetçi ... Başkanlığı’nın itirazı paylaştırmanın sabit bir orana göre yapıldığı ve alacak tutarlarının garame hesabında dikkate alınmadığı noktasında olup, bu itiraz alacağın esas veya miktarına değil, icra müdürünün icra hukuku kurallarını hatalı uyguladığı iddiasına dayalı olduğundan, bu iddianın İcra Mahkemesi'nce incelenip sonuçlandırılması, diğer dosyalardaki şikâyetçilerin temyiz itirazları yönünden; şikayetçilerin, alacaklarının işçi alacağı olduğunu ve imtiyazlarının gözetilmediğini ileri sürmekle birlikte, sıra cetvelinde ilk yedi sırada bulunan dosyalardan konulan hacizlerin de düştüğünü ileri sürdükleri, işçi alacaklarına ilişkin imtiyazlar bakımından mahkemenin tesbiti doğru ise de şikayet olunanların hacizlerinin düştüğüne ilişkin itirazlar hakkında değerlendirme yapılmamış olmasının eksik inceleme niteliğinde olduğu, bu durumda İcra Mahkemesi'nce şikayet olunanların hacizlerinin ayakta olup olmadığına bakılarak varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi, gerektiği belirtilerek, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler yararına bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin ilk altı sırada yer alan kamu alacaklıları arasında garameten paylaştırıldığı, oysaki 6183 sayılı Yasa'nın 69. maddesi, “Her amme idaresi, diğer bir amme idaresi tarafından yapılan mallardan herhangi biri paraya çevrilinceye kadar iştirak edebilir. Hacze iştirak halinde, hacizlere, amme alacağı bu haciz tarihinden önce tahakkuk etmiş olmak şartiyle, haczedilen hacizli malın bedelinden ilk önce haczi yapan dairenin alacağı tahsil olunur. Artanı hacze iştirak tarihi sırası ile alacaklarına mahsup edilmek üzere, hacze iştirak eden dairelere ödenir." hükmünü içerdiği, anılan bu hüküm uyarınca, kamu alacaklılarına sıra cetvelinde haciz tarihlerine göre pay ayrılması gerektiği, bu itibarla birleşen 2009/316 E. sayılı dosyada şikayetçi ...'nın şikayetin yerinde olduğu, asıl dosyada ve birleşen 2009/301 E. sayılı dosya ile birleşen 2009/302 E. sayılı dosyada şikayetçiler vekili, şikayet olunan kamu alacaklılarının hacizlerinin düştüğünü ileri sürmüş ise de, anılan dosyalarda şikayet olunanların alacaklarının kamu alacağı olduğu ve bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde her bir alacaklının satış tarihinden önce haczinin bulunduğu, kamu alacaklarının takibini düzenleyen 6183 sayılı Yasa'da, İİK'nın 106. maddesinde olduğu gibi, haciz tarihinden itibaren belirli bir sürede satış istenmemesi halinde haczin düşeceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, bu nedenle kamu alacaklılarının hacizlerinin geçerliliğini koruduğu gerekçesiyle, asıl dosyada ve birleşen 2009/301 E. dosya ile birleşen 2009/302 E. sayılı dosyadaki şikayetlerin reddine, birleşen 2009/316 E. sayılı dosyadaki şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosya ile birleşen 2009/301 E ve 2009/302 E sayılı dosyalarda şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl dosya ile birleşen 2009/301 E ve 2009/302 E sayılı dosyalarda şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosya ile birleşen 2009/301 E. ve 2009/302 E. sayılı dosyalarda şikayetçiler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10704, Karar No: 2022/10516, Tarih: 19.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10704 E.  ,  2022/10516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) 03/09/2014 tarihli eylem yönünden yapılan incelemede:

03/09/2014 tarihli olay tutanağı içeriğine göre, ... plakalı araç içindeki şahısların havaya ateş ettiği ve Bayraklı Osmangazi istikametine gittikleri anonsu üzerine aracın tespit edilip takibe alındığı ancak yakalanamadığı, yapılan araştırmada aracın yolun ortasında, kapıları açık şekilde ve anahtarının da üzerinde olduğu, araçta kimsenin olmadığı, yapılan incelemede araca dışarıdan bakıldığında ön sağ koltuk üzerinde suça konu kağıda sarılı net 0, 03 gram ADB-FUBİNACA ele geçirildiği anlaşılan olayda, kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen ve suç tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın; suçlamaları kabul etmemesi karşısında, ele geçen uyuşturucu madde ile ilgisi bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla bu eylem yönünden beraatine karar verilmesi gerektiği ve bu eylem yönünden soruşturma aşamasında usule aykırı olarak ve ikinci kez verilen 29/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuken geçersiz olduğu gözetilmeksizin yargılamaya devamla sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

B) 21/10/2014 ve 29/06/2015 tarihli eylemler yönünden yapılan incelemede:

1- Sanık hakkında, 21/10/2014 tarihli eylem yönünden 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, 10/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı anlaşılmakla; 10/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, bu kararın kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın TCK’nın 191/5. maddesi gereği ihlal sayılan 29/06/2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.