muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1095, Karar No: 2017/506, Tarih: 28.11.2017

Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır.

Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir.

Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır” hükmü getirilmiştir.

Soruşturma aşamasında elde ettiği delillerden ulaştığı sonuca göre iddianameyi hazırlamakla görevli iddia makamı, düzenlenen iddianame ile CMK’nun 225/1. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasının sınırlarını belirlemektedir. Bu bakımdan iddianamede, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil/fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıklanması zorunludur. Böylelikle sanık; iddianameden üzerine atılı suçun ne olduğunu hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde anlamalı, buna göre savunmasını yapabilmeli ve delillerini sunabilmelidir. CMK'nun 226. maddesindeki düzenlemeyle iddianamede anlatılan eylem değişmemiş olduğunda, kanun koyucu o eylemin hukuki niteliğinde değişiklik olmasını "yargılamanın sınırlılığı" ilkesine aykırı görmemiş, bu gibi hallerde sanığa ek savunma hakkı verilerek değişen suç niteliğine göre bir hüküm kurulmasına imkân sağlamıştır. Bu düzenlemenin bir sonucu olarak mahkeme, eylemin hangi suçu oluşturacağına ilişkin nitelendirmede iddia ve savunmayla bağlı değildir. Örneğin, iddianamede kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilen eylemin kasten yaralama suçunu oluşturacağı görüşünde olan mahkemece, sanığa ek savunma hakkı da verilmek suretiyle bahse konu suçtan hüküm kurulabilecektir. İddianamede anlatılan olayın dışında bir fail ve fiilin yargılanması söz konusu olduğunda ise, suç duyurusunda bulunulması ve iddianame ile dava açılması halinde gerekli görülürse her iki iddianame ile açılan davaların birleştirilmesi yoluna gidilebilecektir.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 17.06.2014 gün ve 1510-331; 18.02.2014 gün ve 274-78; 16.04.2013 gün ve 1307-151 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Öte yandan, konumuza ilişkin 5237 sayılı TCK’nun "Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler" başlıklı dördüncü kısmının "Anayasal Düzene ve Bu Düzenin İşleyişine Karşı Suçlar" başlıklı beşinci bölümünde yer alan suçlardan;

TCK'nun 309/1. maddesinde tanımlanan "Anayasayı ihlal";

"Cebir ve şiddet kullanarak, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye teşebbüs edenler ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılırlar."

TCK'nun 311/1. maddesinde tanımlanan "Yasama organına karşı suç";

TCK'nun 309/1. maddesinde tanımlanan "Anayasayı ihlal";

"Cebir ve şiddet kullanarak, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye teşebbüs edenler ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılırlar."

TCK'nun 311/1. maddesinde tanımlanan "Yasama organına karşı suç";

"Cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya Türkiye Büyük Millet Meclisinin görevlerini kısmen veya tamamen yapmasını engellemeye teşebbüs edenler ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılırlar."

TCK'nun 312/1. maddesinde tanımlanan "Hükûmete karşı suç";

"Cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs eden kimseye ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası verilir."

Şeklinde düzenlenmiş, TCK'nun 309, 311 ve 312. maddelerinin ikinci fıkralarında, anılan suçların işlenmesi sırasında başka suçların işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ilgili hükümlere göre cezaya hükmolunacağı belirtilmiştir.

"Anayasayı ihlal" suçunun konusu; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzen ve bu düzenin işleyişine egemen olan bu ilkeleri içeren kurallar bütünü, "Yasama organına karşı suç" olarak tanımlanan suçun konusu Türkiye Büyük Millet Meclisi, "Hükümete karşı suç" olarak tanımlanan suçun konusu ise, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin egemenlik unsurunun oluştuğu üç güçten yönetim gücünü temsil eden Hükümet olmakla birlikte, her üç suç açısından da korunan ortak hukukî değer, millet iradesine dayanan demokratik rejimdir. (İzzet Özgenç, Suç Örgütleri, 10. Bası, Seçkin, Ankara 2017, s. 248-268)

TCK'nun 314. maddesinde tanımlanan "Silâhlı örgüt" suçu ise;

"(1) Bu kısmın dördüncü ve beşinci bölümlerinde yer alan suçları işlemek amacıyla, silahlı örgüt kuran veya yöneten kişi, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Birinci fıkrada tanımlanan örgüte üye olanlara, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası verilir.

(3) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümler, bu suç açısından aynen uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir. Bu maddenin 3. fıkrasıyla "suç işlemek amacıyla örgüt kurma" suçuna ilişkin diğer hükümlere yapılan atıf nedeniyle, TCK'nun 220. maddesinin 4. fıkrasında belirtilen gerçek içtima kuralları, TCK'nun 314. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen "silahlı örgüt üyeliği" suçunda da uygulanacaktır. Buna göre, silahlı terör örgütü üyeleri, örgüt faaliyeti kapsamında işledikleri diğer suçlardan da ayrıca sorumlu tutulacaklardır.

Bu bilgi ve belgeler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgi ve belgeler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca, suç tarihinde birinci sınıf Cumhuriyet savcısı olan sanığın, kişisel nitelikte ve her biri ağır ceza mahkemesinin görevine giren terör suçlarını suçüstü halinde işlediği iddiasıyla Hâkimler ve Savcılar Kanununun 93 ve 94. maddeleri uyarınca genel hükümlere göre soruşturma yürütüldüğü ve soruşturmanın başladığı tarih itibarıyla sanık hakkında Hâkimler ve Savcılar Kurulu nezdinde yürütülmekte olan tüm soruşturma dosyalarının getirtildiği,

İddianamede içerikleri açıklanan bu dosyalarda, sanığın Cumhuriyet savcılığı görevi sırasında gerçekleştirdiği iddia edilen hukuka aykırı işlemlerden dolayı hakkında soruşturmalar yürütüldüğünden bahsedilmiş ise de; "görevden doğan ve görev sırasında" işlendiği iddia edilen bu eylemler açısından soruşturmaların halen devam ettiğinin bildirildiği ve bu eylemlere dair görevi kötüye kullanma, resmî belgede sahtecilik, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma gibi görev suçu kapsamında değerlendirilebilecek suç adlarına ve sevk maddelerine yer verilmediği, ayrıca iddianamede dava konusu edilen eylemler anlatılırken başka olaylara da değinilmesinin, bahsedilen diğer olaylardan dava açıldığı anlamına gelmeyeceğine dair Ceza Genel Kurulunun istikrarlı uygulamaları da dikkate alındığında, sanık hakkında Hâkimler ve Savcılar Kurulu nezdinde yürütülen soruşturmaların içeriklerinden bahsedilmiş olmasının, sanığın göreviyle bağlantılı bu eylemleri yönünden dava açıldığını göstermeyeceği,

Öte yandan, dava konusu TCK'nun 309/1, 311/1 ve 312/1. maddelerinde düzenlenen amaç suçlar ile Özel Daire uygulamaları doğrultusunda amaç suçlara göre geçitli suç olarak kabul edilen TCK'nun 314/2. maddesinde düzenlenen suçta temadi sanığın yakalanma anına kadar sürdüğü halde, Hâkimler ve Savcılar Kurulu nezdinde incelemesi devam eden soruşturma dosyalarına konu olan, görevden doğan ve görev sırasında gerçekleştirildiği iddia edilen eylemler temadi ve teselsül etmiş olsa dahi, bu eylemler yönünden temadi ve teselsülün daha önceden sona ermiş olması nedeniyle suçüstü halinin mevcut olmadığı, dolayısıyla Hâkimler ve Savcılar Kanununun 94. maddesinde öngörülen şartları taşımayan ve iddianame anlatımına göre araç suç olarak nitelendirilen görevle bağlantılı eylemler açısından soruşturma usulü, amaç suç niteliğindeki dava konusu suçlardan farklı olup görevle bağlantılı diğer eylemler yönünden Hâkimler ve Savcılar Kurulu nezdinde ayrı soruşturma yürütülmesinin de usul ve kanuna uygun olduğu,

TCK’nun "fiil sayısınca suç, suç sayısınca ceza" ilkesinden ibaret olan gerçek içtimayı ön plana çıkaran özelliği dolayısıyla, aynı Kanunun 309, 311 ve 312. maddelerinin ikinci fıkralarında, bu suçların işlenmesi sırasında diğer suçların işlenmesi halinde, ayrıca diğer suçlardan da ilgili hükümlere göre cezaya hükmolunacağı belirtilerek, amaç suç niteliğindeki bu suçların, amaç suç ile korunan hukuki değere ulaşmak için işlenen araç suçlardan ayrı ve bağımsız olarak düzenlendikleri, dolayısıyla içeriklerinden bahsedilen Hâkimler ve Savcılar Kurulu nezdindeki soruşturmalara konu olan ve görev sırasında gerçekleştiği iddia edilen eylemlerin suç oluşturduğu kanaatiyle ayrı bir dava açılması halinde, görev sırasında işlendiği belirtilen bu suçların dava konusu amaç suçlar açısından "araç suç" olup olmadıklarının kovuşturma makamlarınca ayrıca değerlendirilmesi gerektiği,

Bununla birlikte, millet iradesine dayalı demokratik rejimi koruma amacıyla düzenlenen dava konusu suçların, herhangi bir kamu göreviyle bağlantılı ve görevden yararlanılarak işlenmesi zorunlu olmadığı gibi, "özgü suç" niteliği taşımayan bu suçlar açısından failin memur olmasının kurucu unsur da olmadığı, sanık hakkındaki iddianamede; Hâkimler ve Savcılar Kurulu nezdinde incelemesi devam eden ve dava konusu suçlar açısından atıf yapılan görevle bağlantılı eylemlerden ayrı olarak, sanığın kişisel irade ve eylemleriyle FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olduğu, Cumhuriyet savcılığı sıfatından bağımsız olarak, özünde anılan örgütün üyesi sıfatıyla ve örgüt üyeliğinden kaynaklanan hiyerarşi içerisinde hareket ederek örgütün Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin tüm anayasal kurumlarını ele geçirmeye yönelik herhangi bir kamu göreviyle bağdaşmayan nihâi amacına ulaşmak için bir süreç ve basamak olarak gördüğü yargısal mekanizmalara egemen olma faaliyetleri kapsamında özel yetkili Cumhuriyet başsavcı vekilliğine yerleştirildiği, örgütsel amaçların gerçekleştirilmesine yönelik örgütsel motivasyon ile hareket ederek örgüt adına çalışmalar yaptığı, böylece örgüt faaliyeti kapsamında işlendiği belirtilen dava konusu suçlara iştirak ettiğine dair nitelendirme ile kamu davası açıldığı, bu nedenle sanığın eylemlerinin kişisel suç olarak kabulü gerektiği, Yargıtayın ilk derece yargılaması yapma görevinin görev suçları ile sınırlı ve istisna oluşu da dikkate alınarak açıklanan sebeplerle Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2017 gün ve 143-107 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 02.10.2017 gün ve 9-6 sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2017 gün ve 143-107 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Bu itibarla, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2017 gün ve 143-107 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 02.10.2017 gün ve 9-6 sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2017 gün ve 143-107 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Tutuklama tarihi, sevk maddeleri ve CMK'nun 102/2. maddesindeki sürenin aşılmamış olması nazara alındığında, sanık ...'ın tutukluluk incelemesinin mahallinde DEĞERLENDİRİLMESİNE,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16596, Karar No: 2013/18442, Tarih: 16.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/16596 E.  ,  2013/18442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında yakınan ...'ye karşı işlenen hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen ve 765 sayılı TCK'nun 491/2-son maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 08/07/2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar hakkında yakınanlar ..., ..., ... ve ...'e karşı işlenen hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanıkların; yakınanlara karşı eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/2-son, 522. maddeleriyle, 5237 sayılı Yasanın 142/2-d, 143, 53. maddeleri uyarınca uygulama yapılıp her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Sanıkların, 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

3-) Suçta kullanılmayan, bulundurulması ya da taşınması suç oluşturmayan Adli Emanetin ... sırasında kayıtlı bir adet pense, bir adet tornavida, 5 adet oto kontak anahtarı ve seyyar kablonun sahibine iadesi yerine TCK.nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

3-) Suçta kullanılmayan, bulundurulması ya da taşınması suç oluşturmayan Adli Emanetin ... sırasında kayıtlı bir adet pense, bir adet tornavida, 5 adet oto kontak anahtarı ve seyyar kablonun sahibine iadesi yerine TCK.nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

4-) 5237 sayılı TCK’nın erteli para cezalarının çektirilmesine ilişkin bir düzenleme içermediği gözetilmeden, aynı Yasanın 51/7. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... hakkındaki erteli para cezalarının aynen çektirilmesi için ihbarda bulunulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2168, Karar No: 2017/1103, Tarih: 27.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2168 E.  ,  2017/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/07/2015 tarih ve 2015/543-2015/541 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının 01/01/2006-01/09/2007 tarihleri arasında müvekkili şirkette müşteri temsilcisi olarak çalıştığını, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde 8/(h) ve 8/(i) maddelerinde işçinin rekabet yasağı ve sır saklama yasağıyla ilgili hükümlerin bulunduğunu, davalının diğer şirket çalışanları ile birlikte müvekkili şirket ile aynı alanda faaliyet gösteren ... Teknik Sünger San. Ve Tic. Ltd. Şti.’yi yakınlarına kurdurduklarını, davalının şirkette çalıştığı dönemde herkesçe bilinmeyen ve şirket açısından hayati öneme haiz ticari sır ve müşteri pörtföyü ile pazarlama bilgilerini edindiğini, müvekkili şirketten ayrıldıktan sonra ... Teknik Sünger San. Ve Tic. Ltd. Şti.’de çalışmaya başlayarak sözleşmede düzenlenen rekabet yasağı ve sır saklama yasağını ihlal ettiğini ileri sürerek 10.000,00 Euro haksız rekabet hükmünün ihlali ve 10.000,00 Euro sır saklama yasağının ihlali sebebiyle toplam 20,000,00 Euro cezai şartın davalıdan faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin feshinden sonra makine üretimiyle ilgilenen bir başka şirkette çalışmaya başladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının eşinin ortağı olduğu ve aynı konuda faaliyet gösteren ... Teknik Sünger San ve Tic. Ltd. Şti.'nin kurulduğu 16.07.2007 tarihinden sonra 30.08.2007 tarihinde iş akdinin feshedilmesi karşısında davalının söz konusu şirketin kurulmuş olması nedeniyle işten ayrıldığı, davalının işten ayrıldıktan sonra eşinin ortak olduğu şirkette davacıların müşteri çevresi ile ilişki kurduğu ve bu şekilde sözleşmede belirtilen rekabet yasağına aykırı davrandığı, sözleşmenin 8/(h) bendinde belirlenen 10.000,00 Euro cezai şartı davacıya ödemekle yükümlü olduğu, ancak cezai şartın fahiş olması nedeniyle 818 Sayılı BK'nun 161/ son maddesi uyarınca cezai şarttan takdiren 1/4 oranında indirim yapılması gerektiği, ayrıca rekabet yasağına aykırı davranışı aynı zamanda sır saklama yükümlülüğünü de kapsadığından davacının sözleşmenin 8/(i) bendine dayalı cezai şart talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.500,00 Euro'nun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, rekabet yasağı sözleşmesinin ihlali sebebiyle doğan cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de, dosyada mevcut işten ayrılma belgesine göre, davalının İş Kanunu’nun 17. maddesi uyarınca işten ayrılmış olduğu, diğer bir anlatımla davalının iş aktini haksız olarak feshettiğinin davacı yanca kanıtlanamamış olması karşısında, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 352. maddesinde yer alan “İş sahibi, işçinin feshi muhik gösterecek bir kusuru yok iken akdi feshetmiş yahut iş sahibinin feshi haklı gösteren bir kusuru dolayısıyla akit işçi tarafından feshedilmiş ise, işçi aleyhine memnuiyete muhalefetinden dolayı dava ikame edilemez” şeklindeki düzenleme uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu sebeple bozulmasını gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 27/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25698, Karar No: 2016/3231, Tarih: 08.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/25698 E.  ,  2016/3231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket tarafından inşa edilen Gökyüzü Residence sitesinden bir daire satın aldığını, taşınmazın kendisine tesliminden sonra binaların iç ve dış cepheleri ile binaların terası, sitenin giriş ve tesis alanı, otopark, kapalı ve açık havuzun bulunduğu ortak alanlarda zaman içerisinde ayıplar ortaya çıktığını, bu ayıplı imalatların tespitine yönelik alınan tespit raporuna dayalı olarak davalıya 19.02.2013 tarihli ihtar gönderilmesine rağmen davalının olumlu cevap vermediğini, yargılama aşamasında yapılacak tamirat giderin tam olarak tespit edilebileceğini, bu nedenle HMK 107. maddeye göre belirsiz alacak davası olarak; şimdilik 18.000 TL ayıplı imalat ve 1.000 TL tespit giderinin ihbar tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının taşınmazı teslim aldıktan sonra kontrol ederek itirazlarını sürmesi gerekirken 6 yıl sonra dava açtığını, davanın 5 yıllık zamanaşımına tabi olmakla reddi gerektiğini, ayrıca tespit bilirkişi raporundaki hususların imalatla ilgisinin olmadığını, zamanla kullanım ve aşınmalar sonucu gerçekleştiğini, site yönetiminin bakım sorumluluğunu yerine getirmemesinden dolayı ortaya çıktığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece site ortak alanlarındaki hasarların su yalıtımının yapılmaması veya tekniğine uygun yapılmamasından, bir bölümünün de işçilik ve malzeme hatasından kaynaklanan ve zamanla ortaya çıkan gizli ayıp olduğu ve yüklenici firmanın bu ayıplı imalattan sorumlu olduğu gerekçesiyle bilirkişi hesaplamasına göre Davanın kabulü ile, 9.084,09 TL ayıp giderim bedeli ile 142,29 TL tespit giderinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı şirket tarafından inşa edilerek davacılara satışı yapılan taşınmaz ortak alanlarında oluşan ayıplı imalatların giderilmesine ilişkin tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava, davalı şirket tarafından inşa edilerek davacılara satışı yapılan taşınmaz ortak alanlarında oluşan ayıplı imalatların giderilmesine ilişkin tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece tarafların iddia ve savunmalara kapsamında değerlendirme yapılmak üzere taşınmazın bulunduğu mahalde keşif yapılmıştır. Bu keşfe dayalı olarak hazırlanan bilirkişi raporunda, ortak alanlardan bodrum katın kapalı otopark olarak düzenlendiği ve otoparkın betonarme döşemesinin üzerinde yüzme havuzu ve sosyal donatı alanları oluşturulduğu, açık alanda bulunan bu tesislerden gelen serbest suların bazı bölgelerden otoparka sızdığı ve otoparkın zemin ve duvarlarında hasarlar oluşturduğu, demir aksamlarda paslanma, tavanlarda boya, alçı ve sıva dökülmelerine neden olduğu, açık yüzme havuzu kenar mermerlerindeki kot farkı nedeniyle taşkın suyun havuzun sadece bir bölümünden taşmasına bağlı olarak partiküllerin filtre sistemine aktarılamamasına neden olduğu, bloklarda yer alan 14 adet dairenin ön ve arka kısımlarındaki açık teraslarda seramiklerin parapet duvarı birleşim yerlerinde çökmeler ve kırılmalar olduğu, Kapalı otoparkta Merkür ile Venüs blok arasındaki dilatasyonun farklı oturmalar nedeni ile ayrıştığı ve araç geçişinde problem oluşturduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Tespit bilirkişi raporunda tespit edilen Jüpiter blok çatısında izolasyonu ile dış cephe kaplamasının yenilenmiş olduğu ve Blokların tamamında dış cephe mantolama ve boyanın yeniden yapılmış olduğu tespit edilmiştir.