muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19325, Karar No: 2014/24490, Tarih: 03.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/19325 E.  ,  2014/24490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanun'un 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.03.2012 gün, 6-386; 30.11.2010 gün, 5-237; 29.05.2007 gün, 114-113; 26.05.2009 gün ve 50-130 sayılı kararları ve diğer birçok kararında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/3, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır. Bu açıklamalar ışığında, sanığın yüzüne karşı segbis aracılığı ile 09/04/2014 tarihinde tefhim edilen hükme ilişkin segbis kaydı incelendiğinde, kanun yolu, süresi ve mercinin açık olarak gösterilmediği ve gerekçeli kararın tebliğ edileceği vurgulanarak sanığın yanıltıldığı görülmekle;

Dosya kapsamı itibariyle sanığın bu suç nedeniyle cezaevine konulmuş olduğu anlaşıldığından, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal TAHLİYESİNE, bu hususun mahalline en seri vasıtayla bildirilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına,

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zarar gören ve anılan suçtan açılan kamu davasına katılma hakkını haiz olan Kültür ve Turizm Bakanlığı'na dava ihbar edilmediğinden, gerekçeli kararın Kültür ve Turizm Bakanlığı'na tebliğinden sonra hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte iade edilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21560, Karar No: 2014/20514, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/21560 E.  ,  2014/20514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2013/681-2014/152

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13695, Karar No: 2024/7383, Tarih: 08.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/13695 E.  ,  2024/7383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04.03.2022 tarihli ek kararının hırsızlık suçuna ilişkin olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı açıklanan ilk derece mahkemesi kararının süresinde istinaf edilmemesi nedeniyle ilk derece mahkemesince 08.10.2018 tarihli ek karar ile sanığın istinaf isteminin reddine karar verildiği, sanığın ilk derece mahkemesince verilen 08.10.2018 tarihli ek kararı da istinaf etmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01.02.2019 tarihli ilâmı ile istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, ilgili kararın temyizi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04.03.2022 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a ve 296/1 maddesi gereğince reddine karar verildiği anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin reddine dair 04.03.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3321, Karar No: 2019/181, Tarih: 28.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3321 E.  ,  2019/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçiler vekili, 5. ... Müdürlüğünün 2001/5966 esas sayılı dosyasında düzenlenen 18.12.2012 tarihli sıra cetvelinde, müvekkillerinin alacağının kamu alacağı olmasına ve hacizlerinin bulunmasına rağmen garameye dahil edilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline ve müvekkillerinin alacağının garameye dahil edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan T. Halk ... ve şikayet olunan ... vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 11.07.2013 tarihli ve 3333-4896 E.-K. sayılı ilamıyla, şikayetçiler vekili yararına vekalet ücreti ve yargılama gideri yönlerinden bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, şikayetçiler yararına yargılama gideri ve vekalet ücretine karar verilmiş, Dairemizce onanan bu karar, şikayet olunan ... vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Dairemizin 11.12.2015 tarihli, 2014/11191 E. 2015/8057 K. sayılı ilamıyla, şikayetçiler yararına yargılama gideri ve vekalet ücretine karar verildiği ancak usul veya esastan bir hüküm kurulmadığı gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ... Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi gereğince davalı ...'dan harç alınmamasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37796, Karar No: 2016/3213, Tarih: 29.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/37796 E.  ,  2016/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/33119

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/285 (E) ve 2013/392 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen neticeten 660 TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin bu suça yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1528, Karar No: 2020/11173, Tarih: 01.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/1528 E.  ,  2020/11173 K.**

**"İçtihat Metni"**

FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında, suç yerinin...olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın...Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair ... 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01/10/2019 tarihli ve 2019/146 esas, 2019/48 sayılı kararına yönelik sanık tarafından yapılan itirazın kabulüne ve yetkisizlik kararının kaldırılmasına ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli ve 2019/1469 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25/09/2019 tarihli iddianamesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 220/7. maddesi uyarınca örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan kamu davası açıldığı, sanığın eyleminin, terör örgütü liderinin çağrısı üzerine Bank Asya isimli bankaya terör örgütüne yardım amacıyla para yatırmasından ibaret olduğu cihetle, terör örgütü üyeliğinden farklı olarak terör örgütüne yardım etme suçunun temadi eden suçlardan olmadığı, yardım eyleminin gerçekleşmesiyle suçun tamamlanacağı nazara alındığında, sanığın anılan para yatırma işlemini...ilinde memur olarak çalıştığı sırada Banka Asya...şubesinde bulunan hesabına para yatırmak suretiyle gerçekleştirdiği, dolayısıyla soruşturma konusu yapılan eylemin...ilinde meydana geldiği ve suç yerinin de orası olduğu, bu kapsamda, yargılamanın...Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesince yürütülmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 10/02/2020 gün ve 94660652-105-65-20414-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24/10/2019 tarihli ve 2019/1469 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 01/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2008, Karar No: 2022/8137, Tarih: 08.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/2008 E.  ,  2022/8137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2021 tarih, 2019/60 esas, 2021/60 karar sayılı ilamıyla, TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar

Temyiz edenler: Katılanlar vekili, sanık müdafii

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.11.2021 tarihli, 2021/2860 Esas - 2021/2931 Karar sayılı ''istinaf başvurusunun esastan reddine'' ilişkin kararı, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin tayin olunan cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması sebebiyle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın idaresindeki otomobil ile olay tarihinde saat 11:40 sıralarında, otomobilin içinde eşi ..., çocukları ... ve ..., baldızı ..., baldızının çocukları ... ve ... olduğu halde meskun mahalde, hız limitinin 50 km/s olduğu 6 metre genişliğindeki iki yönlü yolda seyir halinde iken, tanıkların ifadelerine göre sanığın eşi ile tartışmaya başladığı, eşi ...’e bağırdığı ve yanında yolcu koltuğunda oturan yüzü sanığa dönük olarak tartıştığı eşinin sağ omzuna, sol eli ile yumruk yaparak vurduğu sırada, tehlikeli viraj levhası olan yola geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve aracın frenine aniden basması sonucu kaymaya başlayan aracın, yol bitişinde bulunan uçurumdan yuvarlanması sonucu; ... içinde bulunan baldızı ...'un kızı olan ...'nün öldüğü, baldızının kemik kırığı 3. derece ve yüzde sabit iz olacak şekilde, baldızının diğer çocuğu ... ...’nün hayati tehlike geçirecek, yüzde sabit iz oluşacak, kemik kırığı 4. derece olacak, organ işlev kaybına neden olacak şekilde; sanığın kızının ise hayati tehlike geçirecek, kemik kırığı 4. derece ve yüzde sabit iz oluşacak yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda; sanığın araba kullandığı esnada bir yandan da eşini darp etmeye başlayarak, kaza yapabileceğini öngörmesine rağmen, yanlış bir öngörü ile neticenin meydana gelmesini engelleyebileceğini ya da neticenin gerçekleşmeyeceğini zannetmesi nedeni ile bilinçli taksir koşullarının gerçekleştiğinin kabulü ile kazanın meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen gerekli özeni göstermeyerek neticeye sebebiyet verdiği, bir başka deyişle bilinçli taksirle ölüme ve yaralanmaya sebebiyet vermek suçunu işlediği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, kaza olayının sanığın, mağdur ...'a vurması, onu darp etmesi sırasında gerçekleştiğine dair kabulün doğru olmadığına, olayda bilinçli taksir hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığına, sanık savunması ve aşamalardaki mağdur beyanı ile mağdur ... hakkında düzenlenen adli rapor içerikleri birlikte değerlendirildiğine sanığın bu mağdura ... kullanırken vurması, darp etmesi ve buna bağlı olarak direksiyon hakimiyetini kaybederek kaza yapması durumunun kesinlikle söz konusu olmadığına, sanık aleyhine değerlendirme ile suç vasfının tayininde hataya düşüldüğüne, eylemin basit taksir hükümleri kapsamında değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğuna, sanığa haksız yere fazla ceza tayin edildiğine, verilen mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı bulunduğuna dair, katılanlar ... ve ... vekilinin ise; olayın gerçekleşme şekli ve sonuçları dikkate alındığında verilen cezanın yetersiz kaldığına, sanığa daha fazla ceza verilmesi gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.11.2021 tarih, 2021/2860 Esas, 2021/2931 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Boyabat Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 08.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13177, Karar No: 2009/13867, Tarih: 23.06.2009

12. Hukuk Dairesi 2009/13177 E., 2009/13867 K.

**12. Hukuk Dairesi 2009/13177 E., 2009/13867 K.**

**- İCRA EMRİNİN İPTALİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 150 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 366 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 887 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçilerden F.. U.. ipotek veren üçüncü kişi olup, takip edilebilmesi için adı geçene İİK.'nun 150/ı maddesi gereğince hesap özetinin tebliğine gerek bulunmamaktadır. Ancak M.K.'nun 887. maddesi hükmüne göre ipotekli taşınmazın maliki borçtan şahsen sorumlu değil ise de, alacaklının ödeme isteminin ona karşı etkili olması, bu istemin hem borçluya, hemde kendisine karşı yapılmış olmasına bağlıdır. Bir başka deyişle ipotek veren 3. kişi yönünden borç muaccel hale getirilmediği taktirde, onun hakkında takip başlatılamaz.

Somut olayda, ipotek veren 3. kişi F..'ya 15.09.2008 tarihli ihtarnamenin gönderildiği, ancak takip tarihinden sonra tebliğ edilemeden 08.10.2008 tarihinde iade edildiği görülmüştür. Adı geçen yönünden takip şartı oluşmadan başlatılan takibin yasaya uygun olmadığı görülmekle, şikayetçi borçluların istemleriyle bağlı kalınarak icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18492, Karar No: 2015/3566, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18492 E.  ,  2015/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/9100 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;