muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18116, Karar No: 2017/25321, Tarih: 06.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4638, Karar No: 2020/5115, Tarih: 24.06.2020

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2018/4638 E.  ,  2020/5115 K.**

**"İçtihat Metni"**

..... vekili avukat ... ile 70. Yıl Hastanesine İzafeten ... Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında...2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28/05/2015 tarih ve 2014/466-2015/235 sayılı hükmün Dairemizin 19/02/2018 tarih ve 2015/31698-2018/2079 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı ihale yüklenicisi, davalı kuruma bağlı hastanenin 2005 yılı yakıt gereksinimi için yapılan ihale sonucu 08/02/2005 tarihinde sözleşme imzalandığını, sözleşmede kararlaştırılan edimlerin kendileri tarafından yerine getirilmiş olmasına rağmen sözleşmenin 15.2. maddesi gereğince ödenmesi gereken fiyat farkının ödenmediğini, davalının kendilerine toplam 15.126,00TL ödemesi gerektiğini belirterek; ödenmesine karar verilen fiyat farklarından 507,80TL'sine 10/03/2005, 526,84TL'sine 11/03/2005, 555,90TL'sine 16/03/2005, 558,09TL'sine 18/03/2005, 542,74TL'sine 18/03/2005, 556,99TL'sine 25/03/2005, 1.307,36TL'sine 10/04/2005, 1.364,22TL'sine 16/04/2005, 2.175,61TL'sine 30/04/2005, 1.408,68TL'sine 08/05/2005, 3.257,16TL'sine 19/05/2005, 2.364,63TL'sine 28/05/2005 tarihinden itibaren ticari faiz uygulanarak davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile; 15.126,00-TL toplam alacağının, 1.186,80-TL'nin 16/04/2005 tarihinden itibaren 1.539,68-TL'nin 30/04/2005 tarihinden itibaren, 1.177,11-TL'nin 08/05/2005 tarihinden itibaren, 2.791,35-TL'nin 19/05/2005 tarihinden itibaren, 1.923,41-TL'nin 28/05/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; kararın davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19/02/2018 tarih ve 2015/31698 Esas, 2018/2079 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmış, davacı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince, mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece, kısa kararda; “Davacının davasının kabulü ile; 15.126-TL'nin 10/04/2005 tarihinden itibaren, 1.186,80-TL'nin 16/04/2005 tarihinden itibaren 1.539,68-TL nin 30/04/2005 tarihinden itibaren, 1.177,11-TL'nin 08/05/2005 tarihinden itibaren, 2.791,35-TL'nin 19/05/2005 tarihinden itibaren, 1.923,41-TL nin 28/05/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde hüküm kurulmuş, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise; “Davacının davasının kabulü ile; 15.126-TL toplam alacağının, 1.186,80-TL'nin 16/04/2005 tarihinden itibaren 1.539,68-TL'nin 30/04/2005 tarihinden itibaren, 1.177,11-TL'nin 08/05/2005 tarihinden itibaren, 2.791,35-TL'nin 19/05/2005 tarihinden itibaren, 1.923,41-TL'nin 28/05/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” denilmiş olmakla, kısa karar (hüküm) ile gerekçeli karar arasında çelişki ve tereddüt yaratılmıştır. Bu haliyle gerekçeli karar ile kısa karardaki hükmün az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır.

Az yukarıda açıklandığı üzere ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili olarak kurulan hükmün bozulması gerekirken, Dairemizce zuhulen düzeltilerek onandığı anlaşıldığından, davacının karar düzeltme isteminin kabulüne, dairemizin 19/02/2018 tarih ve 2015/31698 Esas, 2018/2079 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılarak, hükmün az yukarıda açıklana gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının karar düzeltme itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile; Dairemizin 19/02/2018 tarih ve 2015/31698 Esas, 2018/2079 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılarak, yukarıda açıklanan gerekçe ile hükmün BOZULMASINA, davacının karar düzeltme sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4054, Karar No: 2023/4439, Tarih: 21.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4054 E.  ,  2023/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/694 E., 2022/997 K.

SUÇ : Yardım eden sıfatıyla kasten öldürme

HÜKÜM : Beraat

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/7913 Esas, 2023/935 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.05.2023 tarihli ve 1-2022/74197 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasal süresi içerisinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 ... maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık ...'ın, sanık ...'ün maktul ...'i kasten öldürme eylemine yardım etmek suçundan cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, bu yönde bozma kararı verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; sanıkların havuz kenarında oturmakta olduğu sırada tanık ...'nın beyanıyla sanık ...'in peşinden giden sanığın çıkan tartışma sonucu ani gelişen kastla sanık ...'in maktulü öldürdüğü olayda, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 39 uncu maddesi uyarınca eyleme yardım ettiğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararında isabetsizlik görülmediğinden, Dairemizce verilen temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının oy çokluğuyla yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/7913 Esas, 2023/935 Karar sayılı temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 62/1. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 39/2-a, c ve 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucu sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, sanık ... hakkında ise ilk

derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılanlar vekili ve sanık ... müdafiince temyiz edilmesi üzerine dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu, bölge adliye mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekçesiyle anılan sanık bakımından bölge adliye mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına katılmamaktayız.

Olayın oluş şekli değerlendirildiğinde; Maktul ile tanık ...’un bir site içinde bulunan dairelerinde birlikte yaşadıkları, olay günü 21:00 - 22:00 saatleri arasında maktul ile tanık ... arasında kıskançlık nedeniyle tartışma çıktığı, sanıklar ... ve ...’ın site bahçesinde birlikte alkol aldıkları sırada sanıkların savunmasına göre yanlarına gelen bir çocuğun “ablayı öldürüyorlar, yardım eder misiniz” demesi üzerine sanıkların seslerin geldiği maktulün evine koşarak gittikleri, tanık ...’un beyanına göre sanıkların kapıya vurarak “aç kapıyı ...” diye bağırıp küfür ettikleri, tanık ...’un gelenlerin maktulün alacaklıları olduğunu düşünerek kapıyı açmamasını istediği ancak maktulün kapıyı açınca sanıkların evin içine rıza dışı girdikleri, maktul ile sanık ... arasında boğuşma başladığı, bu esnada sanık ...’in üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak maktule 12 tane bıçak darbesi vurduğu, sanık ...’ın ise yaralı durumdaki maktule yardım etmek isteyen tanık ...’a elini önler şekilde uzatıp, “bacım sen karışma” diyerek engel olduğu, maktulün yaralanmasına bağlı olarak kaldırıldığı hastanede öldüğü anlaşılmıştır.

Sanık ...’ın hukuki durumu değerlendirildiğinde, öldürme fiilini gerçekleştiren asli fail ... ile birlikte maktulün dairesine gelmesi, sanıkların kapıya vurarak “aç kapıyı ...” diye bağırıp küfür etmeleri, rıza dışında zorla evin içine girmeleri, evin içerisinde diğer sanık ... maktul ile kavga edip onu bıçakladığı sırada müdahale ederek engelleme imkanı varken sessiz kalarak asli faile manevi destek vermesi, bunun yanında yaralı vaziyette bulunan maktule yardım etmek isteyen tanık ...’a engel olup “bacım sen karışma” diyerek suçun işlenmesi sırasında asli faile yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırması nazara alındığında sanık ...’ın eyleminin Türk Ceza Kanunu’nun 39/2-c maddesi kapsamında kaldığı, sanığın yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle Sayın çoğunluğun itirazın reddine dair kararına katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2008/4834, Karar No: 2008/5684, Tarih: 01.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4834 E.  ,  2008/5684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.08.2006 gününde verilen dilekçe ile yola elatmanın önlenmesi, kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro paftasında yol olarak gösterilen taşınmaz bölümüne yapı yapılarak oluşan elatmanın yıkım suretiyle giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan ... aleyhine açılan davanın dava tarihinden önce mahalleye dönüşmüş olması ve tüzel kişiliğinin kalkması nedeniyle husumetten reddine, davalı köy muhtarı olan kişi aleyhine açılan davanın kabulü ile 17.07.2007 günlü bilirkişi krokisinde (b) harfi ile gösterilen 50 m2’lik alana elatmasının önlenmesine ve üzerindeki yapının yıkımına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden gerçekten, davalı ... Köyünün 5216 Sayılı Kanun gereğince mahalleye dönüştüğü, bu suretle Polatlar Köyü Tüzel Kişiliğinin hükmü şahsiyeti kalmadığı anlaşılmaktadır. Davalılardan ... ise, davalı ... tüzel kişiliği hukuki varlığını korumakta iken bu köyün muhtarıdır. Mahkemece, yıkımı hüküm altına alınan taşınmazın “köy konağı” olarak inşa edilmekte olduğu bilirkişi raporuyla sabittir.

Köy konağı niteliği gereği, kamunun ortak kullanmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesi amacına ayrılan hizmet binalarındandır. Dolayısı ile, kamu malı özelliği gösterir. Köy muhtarının yada 5216 sayılı yasanın yürürlüğünden sonra taşınmazın bulunduğu mahalle muhtarının bu yer üzerinde şahsi bir tasarrufu olduğu düşünülemez. Kısaca ifade etmek gerekirse, köy muhtarı veya mahalle muhtarına da eldeki davada husumet düşmez.

Mahkemece açıklanan bu saptama dikkatten kaçırılarak ve özellikle yıkımı hüküm altına alınan yapının kamu malı niteliğinden olduğu bir yana bırakılarak, köy muhtarı aleyhine açılan davanın husumet noktasından reddi yerine dava, gerekçe hasım aleyhine açılmış gibi talebin kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8065, Karar No: 2013/14098, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8065 E.  ,  2013/14098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Ankara 7.İcra Müdürlüğünün 2009/15445 sayılı dosyasından, 17.03.2010 tarihinde yapılan haciz sırasında davalı 3.kişi lehine istihkak iddiasında bulunulduğunu, borçlu ve 3.kişi arasında danışıklı işyeri devri olduğunu belirterek, İİK”nun 99.maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, borçlu şirketin devrinin sözkonusu olmadığını her iki şirketin bağımsız varlıklarını devam ettirdiklerin haksız açılan davaların reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu vekili, davalı 3.kişi ile borçlunun farklı tüzel kişiliği olduğunu ve aralarında devir ilişkisi olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamındana davalı 3.kişi ve borçlu şirketler arasında bir devir ilişkisinin olmadığı, Mamak Belediyesi ile borçlu şirket arasında imzalanan hastane inşaatı sözleşmesi, borçlu şirketin gerekli şartları sağlayamadığını bildirmesi üzerine iptal edildiği,yeni sözleşmenin 3.kişi ile yapıldığı, hastanenin tüm kayıtlarının 3.kişi adına olduğu borçlunun haciz adresi ile bir ilgisinin saptanmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, İİK'nun 99.maddesine dayalı olarak açılan 3.kişinin istihkak iddiasının reddine ilişkindir.

Borç kaynağı bono, alacaklının borçluya sattığı tıbbi cihaz satışından kaynaklanmakta olup dava konusu haciz bonoda yazılı olan adreste yapılmaıştır. Davalı 3.kişi ve borçlu şirket ortakları arasında organik bağ bulunduğu, adreslerinin aynı olduğu dosya içerisinde mevcut Ticaret Sicil kayıtları ile sabit olmuştur. Yine davalılar tarafından sunulan borçtan sonra 25.02.2010 tarihinde noterce onaylanan protokolde borçluya ait tıbbi cihazlar davacıya satılmış ve haciz yapılan hastane işletmesine ruhsat alınıncaya kadar borçlu tarafından devam edileceği belirtilmiştir.

Dairemizce görülen emsal dosyalarda, 05.07.2012 tarihli haciz sırasında da halen borçlu şirkete ait belgelerin haciz mahallinde bulunduğunun tesbit edildiği görülmüştür. 2013/11951 Esas -11747 Karar)

Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde, davalı borçlu ve 3.kişi arasında borcun doğumundan sonra danışıklı işyeri devri yapıldığı,bu devrin alacaklının haklarını etkilemeyeceği, bir an için devrin danışıklı olmadığı düşünülse dahi devir İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi BK'nun 202.maddesi gereğince 3.kişinin devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından, davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde, davalı borçlu ve 3.kişi arasında borcun doğumundan sonra danışıklı işyeri devri yapıldığı,bu devrin alacaklının haklarını etkilemeyeceği, bir an için devrin danışıklı olmadığı düşünülse dahi devir İİK'nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi BK'nun 202.maddesi gereğince 3.kişinin devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından, davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16623, Karar No: 2020/693, Tarih: 20.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16623 E.  ,  2020/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 761 parsel sayılı 3.624,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 28254 ada 394 parsel numarasıyla ve 3.423,39 metrekare yüzölçümlü olarak; dahili davalı ... adına kayıtlı eski 1729 parsel sayılı 1.914,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 28254 ada 397 parsel numarasıyla ve 2.016,34 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sonucunda adına kayıtlı eski 761 parsel (yeni 28254 ada 394) sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 28254 ada 397 parsel sayılı taşınmazın, teknik bilirkişi ...'nın 20.01.2015 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 102,26 metrekarelik bölümünün taşınmazdan ifrazı ile aynı yer 28254 ada 394 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine, böylece 28254 ada 394 parsel sayılı taşınmazın 3.525,65 metrekare, 28254 ada 397 parsel sayılı taşınmazın ise 1.914,08 metrekare yüzölçümü ile tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.