muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21773, Karar No: 2023/702, Tarih: 23.02.2023

...’in 1999 yılında ABD’ye gitmesinden sonra Türkiye’deki faaliyetlerine ilişkin sorumluluk Türkiye imamına geçmiştir. Ülke içerisindeki faaliyetler ülke imamına bağlı olarak yürütülmekte ve yapılan faaliyetler kurye aracılığıyla ya da doğrudan irtibata geçilerek Gülen’e aktarılarak onayı istenmektedir.

Örgütün bir nev’i omurgasını oluşturan ve günümüz itibariyle elde ettiği konumu kazandıran özel hizmet birim imamları, örgüt ve lideri Gülen’in en çok önem verdiği imamlardır. Bu birim en geniş şekilde yargı, emniyet, mülkiye, ..., MİT, Milli Eğitim ve akademik kadro imamlarından oluşmaktadır. Hizmet birimlerinde gizliliğe çok önem verilerek hücre tipi yapılanmaya gidilmiştir. Örgüt mensubu en fazla bir üst sorumlusunu ve bir altında bulunan mensubunu tanımaktadır.

Bir hücre evi ya da en küçük örgüt biriminin sorumlusu erkekler için “abi”, kadınlar için “abla” dır. Abilik örgütte hocalık makamıdır. Hiyerarşiye göre üst tabaka belirler ve görevine son verir. Üyeler abiye itaat etmek mecburiyetindedir. Lider ve ahilerin alttakiler tarafından seçimi söz konusu olmaz ve onaylamalarına da gerek yoktur. Abilik dokunulmazdır. Buna karşın kadınlar örgütün içerisinde hiçbir zaman üst düzey yönetici olamazlar.

Örgütün bütünlüğü üzerinde tek hakim ve önder ... olup örgüt içerisinde kainat imamı olarak görülmektedir. Diğer yöneticiler onun verdiği yetkiyle onun adına görev yaparlar. Örgüt yukarıdan aşağıya doğru tekçi (monist) yapıda Örgütlenmiştir. Daha önce de ifade edildiği gibi kâinat imamı, kutsal insan, Mesih, mehdi, hoca efendi gibi sıfatlarla anılmaktadır.

Kâinat imamlığı, örgütün her türlü işiyle ilgilenip üst karar veren temel, ideolojik ve doktriner birimdir. Bütün işler onun talimatıyla yürütülmektedir. Örgüte her hafta sesini internet üzerinden duyurmaktadır. Örgüt mensuplarının topladığı bütün bilgi ve belgeler de onda toplanır.

Kâinat imamı inancı ve yedi katlı piramidal yapılanma, İsmailiye mezhebinden ve köken olarak da Zerdüştlük dininden alınmıştır. Zerdüştlük dini ve ondan mülhem İsmailiye mezhebinden yedi kat gök gibi örgütlenmişlerdir. Bu mezhep, sofilerini yedi dereceye ayırmıştır. Tarikatın piri yedinci derecede oturur ki, bu mertebe Allah’tan doğrudan emir alan imamlık makamıdır. İmam helali haram ve haramı helal yapabilir. Ona mübah olmayan hiçbir şey yoktur.

Örgüt içi hiyerarşide itaat ve teslimiyet, katı bir kuraldır. Teslimiyet hem örgüte hem de liderin emrine ona atfen verilen göreve adanmışlıktır. Örgüt sivil toplumu kendi haline bırakmayıp, kendine hizmet eden bağlı unsurlara dönüştürmektedir. Kadrolaşma ile yargı, ordu, emniyet ve bakanlık birimleri bu gücün denetimine girip, örgütsel amaçlar doğrultusunda kullanılabilmektedir.

Örgütün hiyerarşik yapılanmasındaki tabaka sistemi kat sistemine dayanır. Katlar arasında geçişler mümkündür ama dördüncü tabakadan sonrasını önder belirler. Katlar şu şekildedir;

Örgütün hiyerarşik yapılanmasındaki tabaka sistemi kat sistemine dayanır. Katlar arasında geçişler mümkündür ama dördüncü tabakadan sonrasını önder belirler. Katlar şu şekildedir;

-Birinci Kat, Halk Tabakası: Örgüte iman ve gönül bağı ile bağlı olanlar, fiili ve maddi destek sağlayanlardan oluşur. Bunların birçoğu örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmayan bilinçli veya bilinçsiz hizmet ettirilen kesimdir. Genellikle faaliyetlerden habersizdirler. Bu katmandakileri örgüte bağlayan ana unsur istismar edilen İslami duyarlılık ve din duygularıdır.

-İkinci Kat, Sadık Tabaka: Okul, dershane, yurt, banka, gazete, vakıf ve kurum görevlilerinden oluşan sadık gruptur. Bunlar örgüt sohbetlerine katılır, düzenli aidat öder, az veya çok örgüt ideolojisini bilen kişilerdir.

-Üçüncü Kat, İdeolojik Örgütlenme Tabakası: Gayri resmi faaliyetlerde görev alırlar. Örgüt ideolojisini benimseyen ve ona bağlı çevresine propaganda yapan kişilerden oluşur.

-Dördüncü Kat, Teftiş Kontrol Tabakası: Bütün hizmeti (legal ve illegal) denetler. Bağlılık ve itaatte dereceye girenler buraya yükselebilir. Bu tabakaya girenler örgütte çocuk yaşta kazandırılanlardan seçilir. Örgüte sonradan katılanlar genellikle bu katta ve daha üst katlarda görev alamazlar.

-Beşinci Kat, Organize Eden ve Yürüten Tabaka: Üst düzey gizlilik gerektirir. Birbirlerini çok az tanırlar. Örgüt lideri tarafından atanır. Devletteki yapıyı organize edip yürüten tabakadır. Evliliklerinin örgüt içinden olması zorunludur.

-Altıncı Kat, Has Tabaka: ... ile alt tabakaların irtibatım sağlar. Örgüt içi görev değişiklikleri yapar. Azillere bakar. Örgüt liderince bizzat atanırlar.

-Yedinci Kat, Kurmay Tabaka: Örgüt lideri tarafından doğrudan seçilen 17 kişiden oluşan örgütün en seçkin kesimidir.

Yedi katmanın en üstünde “Sözde Fethullah Hoca arşı” yer almaktadır. Beşinci, altıncı ve yedinci katmanlar örgütü yöneten katmanlardır. Altıncı ve yedinci katmandakilerinin örgütten kopmalarına kesinlikle izin verilmez. Altıncı katmandakiler örgüt liderinin bildiği ve takip ettiği hayati önemi haiz gördükleri hizmetleri yapan kişilerdir. Beşinci katmanda çok nadir halde örgütten kopma olmuştur. Bu katmanda olup örgütten ayrılanlar takip edilerek etkisiz hale getirilmiştir. Dördüncü katman örgütü bir arada tutar ve alt katmandakilerin teftiş ve kontrolünü yapar. Hizmet denen işleri ise ilk üç katmandakiler yürütmektedir.

Şu hale göre; anılan örgüt yönünden, örgütün lideri ... ile beşinci, altıncı ve yedinci katmanlarda yer alanların, bu cümleden olarak kıta imamı, ülke imamı, “Türkiye imamı” ve “bölge imamlarının”, her halükarda örgütün üst düzey yöneticisi olduklarında kuşku yoktur. Ancak örgütü bir arada tutan ve alt katmanlardakilerin teftiş ve kontrolünü yapan dördüncü katman örgüt mensupları ile ilgili olarak, il ve ilçe sorumluları/imamları ile kamu kurumları imamlarının yönetici olup olmadıkları, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, somut olayın özellikleri, bu kişilerin örgütün hiyerarşik yapısı içerisindeki konum ve görevleri, sorumluluk sahalarında sevk ve idare ettiği örgütsel faaliyetlerin örgütün amaç ve etkinliği bakımından önem ve yoğunluğu ile kontrol ettikleri kamu personelinin devletin güvenliği bakımından ifade ettiği stratejik değer de gözetilerek belirlenmelidir. Örgüt yöneticisinin mutlaka illegal faaliyetleri yönetmesi gerekmez. Örgütün amacına ve varlığının devamına katkı sunan sözde legal faaliyetleri sevk ve idare etmek de bu kapsamda değerlendirilmelidir.

Örgütün anlatılan yapılanması çerçevesinde, “örgüt mensupları ve örgütsel faaliyetler bakımından yoğunluk içermeyen ilçe imamları”, “semt imamları”, “mahalle imamları”, “ev imamları (abileri)”, “talebe imamları”, “serrehberler”, “belletmenler” gibi ilk üç katman mensuplarının ise örgüt yöneticisi olarak kabul edilmesi mümkün görülmemektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, örgütün Polatlı ilçe imamı ve Karaman il imamı sıfatı ile bu bölgelerdeki diğer örgüt üyelerinden sorumlu ve yetkili olarak örgütsel faaliyetleri sevk ve idare eden sanığın eyleminin atılı silahlı terör örgütünü yönetme suçunu oluşturduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

C. Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, incelenen hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2021/1506 Esas, 2021/1532 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23371, Karar No: 2015/23756, Tarih: 09.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/23371 E.  ,  2015/23756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2015

NUMARASI : 2015/92-2015/472

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişisel ilişkiden amaç, çocuğun fikri ve bedeni gelişiminin sağlanması yanında, annelik ve babalık duygularının da tatminini sağlamaktır. Mahkemece, velayeti annede bulunan müşterek çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin süresi yetersiz olduğu gibi, ilişkinin gözetim altında yapılmasını gerektirecek bir delil ve olgu bulunmadığı halde, anne yanında ve babanın bir akrabasının refakatinde olmasına karar verilmiştir. Düzenlenen bu kişisel ilişki, babalık duygularını tatmine elverişli değildir. Velayet kendisinde bulunmayan ebeveynlerden her biri müşterek çocukla doğrudan kişisel ilişki kurma hakkına sahiptir. Mahkemece, daha uygun süre ile koşulları oluşmadığı için refakat olmadan kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.12.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10526, Karar No: 2015/292, Tarih: 19.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/10526 E.  ,  2015/292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet (Asıl Karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar)

Mahalli mahkemece verilen Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8615, Karar No: 2014/13883, Tarih: 16.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8615 E.  ,  2014/13883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/03/2013 gün ve 2008/4-2013/78 sayılı kararı bozan Daire’nin 16.01.2014 gün ve 2013/10487-2014/898 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında yapılan taşıma sözleşmesi uyarınca müvekkili şirkete ait araçlarla davalı şirkete ait muhtelif emtianın farklı bölgelere taşınması konusunda tarafların mutabık kaldıklarını, müvekkili davacı şirketin muhtelif bölgelere yapmış olduğu emtia taşımalarından sonra taşıma ücretinin tamamı için ekte sunulan faturaları tanzim ederek davalı şirkete tebliğ ettiğini, ancak davalı şirketin hiçbir hukuki gerekçe göstermeksizin ekte sundukları, 16/07/2007 tarih 465438 sıra nolu faturaları tanzim ettiğini, hasarlı ve eksik ürün olduğundan bahisle müvekkili şirketten bu bedelin (21.120,84 YTL) talep edildiğini, yine aynı davalı şirketin 30/09/2007 tarih 222369 sıra nolu fatura ile yine (17.434,53YTL) hasarlı ürün yansıtma bedeli talep ettiğini, böylece davalı şirketin haksız ve hukuka aykırı olarak müvekkili şirketten toplam 38.555,37 YTL talep ettiğini, müvekkili şirkete, davalı şirket tarafından gönderilen 30/09/2007 tarih ve 222369 sıra nolu ve 17.434,53 YTL bedelli faturaya ilişkin olarak ... 6. Noterliği'nin 08/11/2007 tarihli ve 13923 yevmiye nolu ihtarnamesi ile faturanın iade edildiğini, ancak 16/07/2007 tarih ve 465438 sıra nolu ve 21.120,84 YTL bedeli faturanın davalıya iade edilemediğini, bu faturanın iade edilmeyiş nedeninin ise davalı şirketin müvekkili şirketi şifahi olarak sürekli oyalayarak bu sorunu çözeceğine dair söz vererek TTK 23. maddede belirtilen 8 günlük itiraz süresinin geçirilmesine neden olması olduğunu, bu sebeplerden faturalara ilişkin toplam 38.555,37 TL alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporlarına göre, yüklemenin gönderen tarafından yapılması, araçların mühürlü olmaması ve zararın alıcı ve araç şoförü tarafından birlikte imza altına alınan bir tutanakla tespit edilmiş olması dikkate alındığında, koli olarak eksik olduğu belirtilen emtialardan davacı taşıyıcının sorumlu olduğunu, ancak her bir koli içinde mevcut olması gereken emtia sayısındaki eksiklikten ise davacı tarafın sorumlu bulunmadığı, davalının emtia ile ilgili kişiye ödeyeceği tazminatın davacı-fiili-taşıyıcının sorumluluğu ölçüsünde olması gerektiğini, davalının daha fazla tazminat ... olması durumunda, sorumlu olduğu tutardan fazlasını davacı taşıyıcıya rücu edemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 17.434,53 TL'nin 30.09.2007 tarihinden ve 21.120,84 TL'nin ise 16.07.2007 tarihinden itibaren toplam; 38.555,37 TL'nin davalı ... Hiz. A....den alınıp davacı... Ltd. Şti'ne ödenmesine dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6463, Karar No: 2024/3797, Tarih: 23.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6463 E.  ,  2024/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/704 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından Eskişehir 1. İnfaz Hakimliğinin 24.09.2021 tarihli ve 2021/8404 Esas, 2021/8404 Karar sayılı içtima kararı ile 36 yıl 63 ay 70 gün hapis cezasına hükümlü ...'in, Eskişehir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bu cezasının infazı sırasında, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin, hükümlünün infaza konu cezalarının tamamı 18 yaş öncesinde işlemiş olduğu suçlara ilişkin olsa da, çocuk eğitimevinde cezasını infaz etmekte iken firar etmesi sebebiyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiğinden, çocuk eğitimevinde devam etmekte olan bir infazı bulunmadığından Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 7 nci maddesinden yararlanamayacağı gerekçesiyle reddine ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 24.01.2022 tarihli ve 2022/1755 sayılı kararına karşı hükümlü tarafından yapılan şikayetin, hükümlünün infaz ettiği cezalara ilişkin suçların tamamının çocuk yaşta işlenmiş olduğu, cezasının infazına başlandığında hükümlünün 18 yaşından küçük olduğundan açık ceza infaz kurumuna ayrılması gerektiğinden bahisle kabulü ile anılan kurul kararının kaldırılmasına dair Eskişehir 1. İnfaz Hâkimliğinin 04.03.2022 tarihli ve 2022/1023 Esas, 2022/2499 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2022 tarihli ve 2022/704 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-26-16200-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve 2023/65352 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve 2023/65352 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 15/3 üncü maddesinin "Haklarında tutuklama kararı bulunanlar ile 11 inci madde kapsamına girenler hariç olmak üzere, bu tesislerde bulunan çocuk hükümlüler kapalı ceza infaz kurumlarına gönderilmezler." şeklinde,

Anılan Kanun'un 11/1 inci maddesinin "Çocuk tutukluların ya da çocuk eğitimevlerinden disiplin veya diğer nedenlerle kapalı ceza infaz kurumlarına nakillerine karar verilen çocukların barındırıldıkları ve firara karşı engelleri olan iç ve dış güvenlik görevlileri bulunan, eğitim ve öğretime dayalı kurumlardır." şeklinde,

Anılan Kanun'un 11/1 inci maddesinin "Çocuk tutukluların ya da çocuk eğitimevlerinden disiplin veya diğer nedenlerle kapalı ceza infaz kurumlarına nakillerine karar verilen çocukların barındırıldıkları ve firara karşı engelleri olan iç ve dış güvenlik görevlileri bulunan, eğitim ve öğretime dayalı kurumlardır." şeklinde,

Anılan Kanun'un 46/8 inci maddesinin "Kapalı ceza infaz kurumuna iade: Çocuğun, eyleminin nitelik ve ağırlığına göre çocuk kapalı ceza infaz kurumlarına, bulunmadığı hâllerde kapalı ceza infaz kurumlarının çocuklara ayrılan bölümlerine altı ay, bu fıkrada sayılan disiplin eylemlerinin ikinci veya daha fazla tekrarı hâlinde ise bir yıl süre ile iadesidir. Çocuk, bu fıkra dışında işlenen disiplin suçları ve disiplin cezalarından dolayı çocuk kapalı infaz kurumuna iade edilemez. Kapalı ceza infaz kurumuna iadeyi gerektiren eylemler şunlardır" şeklinde olduğu ve anılan maddenin (d) bendinin firara teşebbüs etmek veya firar etmek eylemini düzenlediği,

Dosya kapsamına göre, hükümlünün 04.07.2017 tarihinde eğitimevinden firar etmesi nedeniyle Ankara Çocuk Eğitimevi Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 02.03.2020 tarihli ve 2020/105 sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 46/8-d maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iade disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Her ne kadar İnfaz Hakimliğince hükümlünün infaz ettiği tüm cezalara ilişkin suçların çocuk yaşta işlenmiş olduğu, cezanın infazına başlandığında da hükümlünün 18 yaşından küçük olduğu, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesini gerektiren bir karar veya tutuklama halinin bulunmadığı, hükümlünün cezasının infazının açık kurumda yapılması gerektiğinden bahisle İdare ve Gözlem Kurulu kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de;

Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2-c maddesinin " Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı... kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki ve,

5275 sayılı Kanun'un 48/5 inci maddesinin "Çocuk hükümlüler hakkında verilen disiplin cezaları; a) Uyarma ve kınama cezaları kararla birlikte, b) Onarma, tazmin etme ve eski hâle getirme cezası yedi gün sonunda, c) Harcamalarına sınır koyma cezası otuz gün sonunda, d) Bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezası otuz gün sonunda, e) Teşvik esaslı ayrıcalıkları geri alma cezası otuz gün sonunda, f) İznin ertelenmesi cezası altmış gün sonunda, g) Kapalı ceza infaz kurumuna iade cezası altmış gün sonunda, h) Odaya kapatma cezası doksan gün sonunda, Kendiliğinden kalkmış sayılır. (a) bendi hariç,

bu fıkradaki diğer süreler karar tarihinden, firar hâlinde infaz tarihinden itibaren başlar." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

bu fıkradaki diğer süreler karar tarihinden, firar hâlinde infaz tarihinden itibaren başlar." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

İnfaz Hakimliğince hükümlü hakkındaki disiplin cezasının infaz edilip edilmediği ve infaz edilmiş ise 5275 sayılı Kanun'un 48/5 inci maddesinin (g) bendi uyarınca disiplin cezasının infaz edildiği tarihten itibaren 60 günlük sürenin gerçekleşip gerçekleşmediği, ayrıca anılan Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılması için Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu tarafından verilmiş iyi hal kararının bulunup bulunmadığı gözetilmeden, hükümlünün cezasının açık ceza infaz kurumunda infaz edilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen infaz hakimliği kararına karşı yapılan itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Hükümlünün 04.07.2017 tarihinde eğitimevinden firar etmesi nedeniyle Ankara Çocuk Eğitimevi Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 02.03.2020 tarihli ve 2020/105 sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 46/8-d maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iade disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, firar eden hükümlü hakkında yakalandıktan sonra infaza başlandığı tarihteki yaşı dikkate alınmaksızın İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.03.2022 tarihli ve 2022/704 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.