muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/126, Karar No: 2016/2487, Tarih: 29.09.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/126 E.  ,  2016/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 21.11.2014

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : a) Sanıkların müdafileri

b) Sanık M..yönünden resen de temyize tabi

Temyiz incelemesi müdafiinin isteği üzerine sanık M.. hakkında duruşmalı, duruşmalı inceleme isteklerinin hükmolunan cezalarının süresi nedeniyle, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1 fıkrası ile CMUK'nın 318 ve CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilen sanıklar S..ve H.. hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-21.11.2014 tarihli olay tutanaklarının içeriğine, sanıkların savunmalarına ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre; iştirak ilişkisinin sanıklar M..ve H..ile H..ve S... arasında olduğu, S...'ın M... ile iştirak ilişkisinin bulunduğuna ve buna bağlı olarak atılı suçu her üç sanığın birlikte işlediklerine ilişkin kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların cezasının TCK'nın 188. maddesinin 5. fıkrası gereğince artırılması,

2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

./..

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları ve sanık M...ın müdafiinin duruşmadaki savunması bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanık M..yönünden resen de temyize tabi olan hükümlerin BOZULMASINA; sanıklar M.. S..ve H...'in tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklu kaldıkları sürelere göre haklarındaki salıverilme isteklerinin reddine 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

29.09.2016 tarihinde saat: 15.00'de verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı N..T..Ü...n katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. İ.. müdafii Avukat T..İ...ın yüzüne karşı 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9821, Karar No: 2013/11757, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9821 E.  ,  2013/11757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ad ve soyadın düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının eski eşi ... ile olan evliliklerinden kızı ...'nın dünyaya geldiğini, daha sonra aralarında çıkan anlaşmazlık nedeniyle boşandıklarını ve küçüğün velayetinin davacı anneye verildiğini, boşanmadan dolayı annenin soyadı ile kızı... ...'in soyadlarının farklı hale geldiğini, bu durumun çocuğu rahatsız ettiğini, ayrıca ... adının hiç kullanılmadığını ileri sürerek ...'nın adından "..." isminin çıkarılmasını, soyadının da annesinin soyadı olan "..." şeklinde değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacı ile dava dışı ...'nın evliliklerinden 12.10.2007 tarihinde ad ve soyadının değiştirilmesi istenen ...'nın dünyaya geldiği, davacı ... ile ...'nın Ankara 4. Aile Mahkemesinin 15.07.2010 gün 2010/977-1057 sayılı kararı ile boşandıkları, mahkemece dava dışı baba ile çocuk ... arasında şahsi ilişki tesisine karar verildiği, ... ...'in velayetinin davacı anne ...'e bırakıldığı anlaşılmaktadır.

2525 sayılı Soyadı Kanununun 4.maddesinin ikinci fıkrasının “evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuk anasına tevdi edilmiş olsa bile babasının seçtiği veya seçeceği soyadı alır” şeklindeki birinci cümlesinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesinden sonra bilhassa boşanmalar sebebiyle somut olayda olduğu gibi zaruri nedenlerle velayetin anneye bırakılması hallerinde velayet hakkına sahip annelerin çocuklarına kendi soyadlarını vermek amacıyla bu tür soyadı değişikliği davalarını açtıkları görülmektedir.

2525 sayılı Kanunun 4.maddesindeki düzenlemenin, Yasanın genel gerekçesinden de anlaşılacağı gibi ilk defa soyadı alınması ile ilgili olduğu ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki hüküm karşısında, bu kuralın günümüzde sadece bazı istinai durumlarda uygulanabilmesinin söz konusu olduğu Anayasa Mahkemesince de kabul edilmektedir. Yüksek Mahkeme sözü edilen maddeyi Türk Medeni Kanununun 335 ve 366. maddeleriyle Anayasanın 10. ve 41. maddelerine aykırılığı nedeniyle iptal etmiştir. Tüm bu maddeler, velayet hakkının kullanılmasında kadın ve erkeğin birbirlerine eşit oldukları ilkesini ön plana çıkarmaktadır. Eski 743 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun eşitliğe aykırı hükümleri, bu yasanın yürürlükten kaldırılmasıyla son bulmuştur.

Birleşmiş Milletler Siyasi ve Medeni Haklar Sözleşmesi hükümleri ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında da çok geçerli nedenlerin varlığı dışında yalnızca cinsiyete dayalı bir farklı muamelenin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 14. maddesinde düzenlenen ayrımcılık yasağını ihlal ettiği kabul edilmektedir. Eşitlik ilkesi, Anayasa Mahkemesinin kararında da değinildiği gibi aynı konumda bulunan kadın ve erkeğin yasalar önünde eşit haklara sahip olmasını gerektirmekte, diğer bir ifadeyle kadın veya erkeğin kendi lehine bir üstünlük yarışına girmesine hukuk düzeni izin vermemektedir. Anayasa Mahkemesince iptal edilen yasa maddesi Kanunun kabul edildiği 21.06.1934 tarihinin koşullarına göre misyonunu tamamlamış bulunmaktadır. Esasen aradan geçen zaman içinde yukarıda kısmen değinilen hukuki gelişmeler karşısında iptalinden başka bir çare de kalmamıştır. Bununla birlikte Anayasa Mahkemesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki “Çocuk, ana ve baba evli ise ailenin soyadını taşır." hükmünün anayasaya aykırı olmadığına karar vermiştir. Buradaki “aile” deyiminden babanın anlaşılacağı Anayasa Mahkemesince de kabul edilmiştir (Anayasa Mahkemesinin 02.07.2009 gün ve 2005/114-2009/105 sayılı kararı). Buna karşılık Türk Medeni Kanununun sözü edilen bu maddesindeki “evli değilse ananın” ibaresi Anayasanın 10 ve 41. maddelerine aykırı bulunarak baba lehine iptal edilmiştir. Bu maddenin iptalinden önce anne ve babanın sonradan evlenmesi (Türk Medeni Kanununun 292. maddesi) ya da aynı Kanunun 27. maddesine bağlı haklı nedenlerden dolayı soyadının değiştirilmesi halleri dışında çocuğun babanın soyadını alma imkanı bulunmamaktaydı.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında bir çocuğa soyadı verilmesi için o çocuğun doğum tarihinde annesi ile babasının evli olup olmadığına bakmak gerekir. Doğum gününde anne ve baba evli ise çocuk babanın, diğer bir anlatımla ailenin soyadını alacaktır. Çocuğun soyadı bu surette belirlendikten sonra, onun soyadını velayet hakkına vs. nedenlere dayanarak değiştirmek Türk Medeni Kanununun 321. maddesindeki düzenleme karşısında mümkün değildir. Ancak çocuk, ergin olduktan sonra Türk Medeni Kanununun 27. maddesindeki koşulların varlığı halinde soyadını her zaman değiştirmek hakkına sahiptir. Velayet hakkı anne ve baba için normal şartlarda çocuğun ergin olmasına yani onsekiz yaşını tamamlamasına kadar devam eden geçici bir haktır. Boşanma nedeniyle velayet hakkının sırf anneye verilmiş olması çocuğun soyadının değiştirilmesi için haklı bir neden sayılmadığı gibi hukuki mevzuat da buna cevaz vermemektedir. Bir an için mevzuatın böyle bir duruma izin verdiği kabul edilse dahi sonradan gelişen sebeplerden dolayı çocuğun yararı açısından velayetin babaya yeniden verilmesi hallerinde bu kez baba, velayet hakkına dayanarak tekrar çocuğun soyadını değiştirmek isteyecektir. Madem ki velayet kimde ise çocuk onun soyadını taşıyacaktır, o halde baba bu haktan mahrum edilemez. Böyle bir uygulamanın nüfus kayıtlarının güvenilirliğini ve istikrarını zedeleyeceği ve asıl bu gibi uygulamaların çocuğun ruh hali üzerinde çok derin ve etkili travma yaratacağı açıktır. Yargı mercilerinin bu durumu ve çocuğun yüksek yararını gözeterek anne ile babanın ya da ailelerin hukuken oluşmuş statüleri değiştirmeye çalışmalarına izin vermemesi gerekir.

Somut olaya gelince; soyadının değiştirilmesi istenen ...'nın doğum günü olan 12.10.2007 tarihinde anne ve babası resmen evlidir. Çocuk evlilik içinde doğmuştur ve Türk Medeni Kanununun 321.maddesine göre ailenin, diğer bir deyimle babanın soyadını almıştır. Böylece bu çocuk reşit oluncaya veya baba Türk Medeni Kanununun 27.maddesindeki koşulları kanıtlayarak soyadını değiştirene kadar aile soyadını taşımalıdır. Çocuğun anne ve babasının 19.07.2010 tarihinde boşanmış olması sadece boşanma ve velayet hakkı nedeniyle anneye böyle bir dava açma hakkı bahşetmez. Boşanma ilamı uyarınca babasının çocukla kişisel ilişki tesis etme hakkı bulunması ve bu nedenle anne ve babanın ister istemez karşılaşması dikkate alındığında davacının dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların hukuki bir dayanağı bulunmadığı gibi soyadı değişikliğinin çocuğun evlilik içinde doğmakla kazandığı meşru statüye ve onun yüksek menfaatlerine zarar vereceği gerçeği karşısında mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32362, Karar No: 2014/26455, Tarih: 11.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/32362 E.  ,  2014/26455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 22/10/2013 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 31/10/2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 11/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10119, Karar No: 2007/12480, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/10119 E.  ,  2007/12480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı temsilcisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelemesine gerek görülen;

1-1942 tarih 149 sıra nolu,

2-1942 tarih 156 sıra nolu,

3-1942 tarih 153 sıra nolu, tapu kayıtlarının eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dava dosyasının MAHKEMESİNE ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19293, Karar No: 2017/9235, Tarih: 21.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/19293 E.  ,  2017/9235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "yanlar arasındaki uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği, ancak gerek taşınmazın niteliği hakkındaki gerekse zilyetliğe ilişkin araştırmanın yetersiz olduğu açıklandıktan sonra doğru sonuca ulaşılabilmesi için; fen elemanı, jeolog bilirkişi ve uzman ziraatçi bilirkişi tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, usulünce zilyetlik araştırması yapılması, taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığının tespit edilmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, Şuhut İlçesi Dadak Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu çekişmeli 120 ada 301 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... Düztaş tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23951, Karar No: 2024/2120, Tarih: 27.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/23951 E.  ,  2024/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/941 Esas - 2021/803 Karar

HÜKÜM/KARAR : Red-Esastan red

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının davacı üniversitenin Mühendislik Fakültesi Makine Mühendisliği bölümünde öğretim üyesi olduğunu, fakülte tarafından gerçekleştirilen Leonardo da Vinci Yenilik Transferi projesinde davalının sorumlu koordinatör olduğunu, projenin 26.11.2014 tarihinde tamamlanarak Ajans'a teslim edildiğini,Ajans tarafından yapılan denetime göre bütçeden projeye aykırı aktarımlar ve harcamalar yapıldığının tespit edildiğini, bunun üzerine davacı tarafındanAjans'a 27.142,16 Euro (87.948,74 TL) ödendiğini, projenin yürütücüsü olarak davalının davacının zarara uğramasına neden olduğunu, oluşan kurum zararı nedeniyle davalı aleyhine Sakarya 4. İcra Müdürlüğünün 2016/1525 sayılı dosyası ile icra takibine girişildiğini, davalının takibe itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu belirterek takibe vaki itirazın iptali ile davalı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; projeyle ilgili hibe sözleşmesinin idare ile üniversite arasında imzalandığını, paranın doğrudan üniversite hesabına aktarıldığını, hibe ve proje yararlanıcısının üniversite olduğunu, bu nedenle davalının herhangi bir kusuru ve sorumluluğu bulunmadığını, üniversite tarafından yapılan ödemelerin hesaptan hesaba ve fatura karşılığı gerçekleştirildiğini, proje verimini artırmak amacıyla yapılan tüm harcamaların sadece davacıyı değil tüm proje ortaklarının harcamalarını kapsadığı ve bu harcamaların hukuka ve projeye uygun harcamalar olduğunu, Ajans tarafından yapılan inceleme ve değerlendirmenin yetersiz olduğunu, projenin başarıyla tamamlandığını, oluşan bir kamu zararı bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının hakkında soruşturma açılarak ceza mahkemesinde görevi kötüye kullanma ve kamu kurum ve kuruluşları ve benzeri tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından yargılandığı, Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/340 Esas, 2019/327 Karar sayılı kararıyla, suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat ettiği, beraat kararının istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği, ceza yargılamasında kesinleşen hususların mahkemece esas alındığı, davaya konu yapılan kırtasiye malzemesi, eş finansman, fotokopi makinası kiralanması gibi konularda herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı, proje kapsamında satın alınan Renault Fluence marka arabaya ilişkin olarak projeden elektrikli araba için ayrılan bütçenin 13.000 Euro olduğu, buna rağmen davalının üniversitenin bilgisi dahilinde yaptığı uygulama ile 4.092 Euro'ya karşılık gelen 9.149,00 TL'yi kullanılmış olduğu, dolayısıyla proje bütçesinden yersiz bir harcama yapılmasının söz konusu olmadığı gibi sözleşme hükümleri çerçevesinde yapılan yazılı bildirim üzerine arabanın TAGEM firması adına satın alındığı, araç satış bedelinin 36.251,00 TL olduğu, bütçeden harcanan 9.149,00 TL'den kalan tutarı TAGEM firmasının ödemiş olduğu, davalının görevinin gereğine aykırı hareket etmediği gibi haksız kazanç da sağlamadığına kanaat getirildiği, mahkemece alınan bilirkişi raporlarına itibar edilmeyerek ceza dosyasında kesinleşen hususlar ile tüm dosya kapsamının değerlendirildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; ilk derece mahkemesi kararının hatalı olduğunu, mahkemece alınan iki ayrı heyet bilirkişi raporunun dikkate alınmadığını, raporlardan davalının uhdesinde 9.149,00 TL bulunduğunun ve davalının fotokopi makinesi kiralama ve kâğıt alımlarının hibe sözleşmesine aykırı ve usulsüz olduğunun anlaşıldığını, ayrıca TAGEM mülkiyetinde satın alınan markalı aracın davalının uhdesinde olduğunun raporlarda ayrıntılarıyla açıklandığını, davalının tazminat ödeme borcunun olduğu hususunun sabit olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının ceza yargılaması sonucu davaya konu kurum zararı iddiasına dayalı olarak görevi kötüye kullanma ve kamu kurum ve kuruluşları ve benzeri tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat ettiği, beraat kararının kesinleştiği, meydana gelen zarar ile davalının eylemi veya eylemsizliği arasında uygun illiyet bağlantısı bulunamadığı, bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, eksik ve yetersiz inceleme sonucu düzenlendiğini, mahkemece alınan iki ayrı heyet bilirkişi raporunun dikkate alınmadığını, davalının tazminat ödeme borcunun olduğu hususunun sabit olduğunu, davalının araç alımında, fotokopi makinesi ve kağıt alımlarında usulsüzlük yaptığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kurum zararına dayalı itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2547 sayılı Yasanın 56/b maddesi gereğince davacı taraf harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5708, Karar No: 2022/3589, Tarih: 15.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/5708 E.  ,  2022/3589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi : ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, iş kazasında vefat eden sigortalının babasının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı davacı ve davalılardan ...İnş. Müt. Mim. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin istinaf başvurusunda bulunmaları üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesince davalı istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı istinaf başvurusunun ise kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesince verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edildiği davalılardan ... Yapı Turizm San Tic. Ltd. Şti.’nin de davacı vekili temyizine cevaben temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin oğlu ...’ın 05.11.2012 tarihli iş kazasında vefat etmiş olması nedeniyle maddi ve manevi tazminat alacaklarının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II- CEVAP:

Davalı Emlak Planlama İnş. Proje Yönetim ve Tic. A.Ş. Vekili cevap dilekçesinde özetle; Başbakanlık TOKİ tarafından yaptırılan konut projesi için TOKİ ile ...İnşaat Müt. Mimarlık Tic. Ltd. Şti. arasında 30/01/2012 tarihli sözleşme imzalandığı, dava konusu olayın sözleşmenin ifası sırasında meydana geldiği, müvekkilinin bilahare TOKİ ile imzaladığı müşavirlik sözleşmesi gereğince söz konusu inşaat projesindeki sıfatının söz konusu imalatların projeye uygunluğunun sağlanması amaçlı müşavirlik işi olduğunu, müşavirlik sözleşmesinin taraflarının müvekkil şirket ve TOKİ olup müteahhit veya taşeronun bu sözleşmenin tarafı olmadığını, müvekkilin davanın diğer tarafları olan işçi-yüklenici firma ve bu firmanın alt yüklenicisi olan firmalarla iş kanunu anlamında herhangi bir sorumluluk oluşturabilecek taahhüdü bulunmadığını, müvekkil firmanın söz konusu projedeki konumunun idare ile aralarında belli bir ücret karşılığında gerçekleştirilen ve davanın diğer taraflarıyla hiç bir bağlantısı olmayan bir iç ilişkiden ibaret olduğunu, öncelikli olarak davanın husumet yönünden reddine, aksi durumda ise esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.