muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22597, Karar No: 2014/21570, Tarih: 30.06.2014

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar üzerine mahkemece verilen karar kesin olacak veya hakem heyetince verilen karar Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20404, Karar No: 2013/915, Tarih: 24.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/20404 E.  ,  2013/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd. Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bedeline hükmedilen dava konusu taşınmazdaki davacılar payının terkin ve tescili yerine, infazda tereddüt yaratacak şekilde davacılar payına düşen bölümlerin yüzölçümleri belirlenip bu kısımların terkin ve tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin sonundaki “kısımda 398/3040 hisseye karşılık 246,40 m²'lik yol, belediye otobüs durağı ve otobüs bekleme alanın yapılmak suretiyle el atılan kısımdaki davacılar murisinin payının tapudan terkinine, yeşil taralı B harfi ile gösterilen kısımda davacıların murisine ait 272/3040 paya karşılık 168,38 m²'lik kısmın ....adına tapuya kayıt ve tesciline” ibaresinin çıkarılmasına, yerine “1118 m²'lik bölümdeki davacılar payının iptali ile yol olarak tapudan terkinine, aynı krokili raporda yeşil ile boyalı B harfi ile gösterilen 764 m²'lik bölümdeki davacılar payının iptali ile davalı idare adına tesciline” kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ....irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8199, Karar No: 2017/2729, Tarih: 18.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8199 E.  ,  2017/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 06.05.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10162, Karar No: 2020/9560, Tarih: 29.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/10162 E.  ,  2020/9560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.10.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 03.05.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun katılanın ikametine bahçe kapısından girerek evinin camlarını kırması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 116/1-4, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 08.01.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 29/09/2020 tarihide oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14019, Karar No: 2016/13135, Tarih: 22.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14019 E.  ,  2016/13135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazların bulunduğu yer, konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen objektif değer artışına etki eden hususlar dikkate alındığında, %50 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan onarım, bakım, amortisman, faiz, sigorta ve vergi masrafları düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

3-Dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2013 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip denetlenmemesi,4-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen Geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra el koyulan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el koyma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerekmekte olup mahkemece nisbi harç ve nisbi vekalet ücreti yerine maktu karar ve ilam harcına ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

5-Hükümde 510 parsele ilişkin tesciline karar verilen irtifak alanının yanlış gösterilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30113, Karar No: 2023/407, Tarih: 19.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/30113 E.  ,  2023/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Hakaret suçundan hükmolunan 1.860,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın, tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın yokluğunda karar verilerek savunma hakkının ihlal edildiği, suçun haksız tahrik altında işlendiği, lehe olan yasal hükümler uygulanmadan karar verildiği ve resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Eşinin, bacanağı olan şikâyetçinin evinde kalmasına sinirlenen sanığın iki farklı günde gönderdiği dokuz adet mesajla şikâyetçiye yönelik "....sana evlat acısı tattırayım, oğlunun canını aldıktan sonra, baldız kaç para gecelik, pe....nk, bende karını alacam, pe...sin bacanak..." biçimindeki sözleriyle tehdit ve hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkemenin, oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek 09.06.2010 tarih ve 2010/43 E. 2010/397 K. Sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine yönelik hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği, kararın 25.06.2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Mahkemece açıklanması geri bırakılan hükümlerin aynen açıklandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyizde

IV. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyizde

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyizde

1. Haksız Tahrik ve Lehe Hükümlerin Uygulanmamasına Yönelik Temyizde

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmemesi, Mahkemenin son kararının, açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına yönelik olması nedeniyle de sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleriyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasının, aynı kanun maddesinin on birinci fıkrası uyarınca mümkün olmaması karşısında, bu yöndeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sair Nedenler Yönünden

a) 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince açıklanması geri bırakılan hükmün aynı Kanun maddesinin on birinci fıkrası uyarınca, denetim süresinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanabilmesi için, sanığın usulüne uygun bir biçimde duruşmadan haberdar edilerek savunmasının alınması gerektiği, sanığa bu amaçla gönderilen tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, 7201 sayılı tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, duruşma gününü bildirir ihtarlı çağrı kağıdının sanığın MERNİS adresine doğrudan 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci bendi gereğince tebliğ edilerek, yokluğunda hükmün açıklanmasına karar verilmesi ve yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması karşısında, usulüne uygun bir biçimde duruşmadan haberdar edilmeyen sanığın, savunma hakkı kısıtlanarak yokluğunda karar verilmesi,

b) Ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması,

b) Ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması,

c) 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren ve Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasına eklenen (b) bendi uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, sanık hakkında atılı suça ilişkin 6763 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

ç) Bir önceki bozma nedeni uyarınca taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamaması halinde, 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5243, Karar No: 2022/1369, Tarih: 27.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5243 E.  ,  2022/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

I-''2009 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II-''2010 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin ....tarafından resmiyette kendisi adına kurulduğunu, şirket kuruluşunda bazı belgelere imza attırıldığını ancak fiilen şirket ile ilgisinin olmadığını ve sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, 20.08.2010 tarih ve VDENR-2010-2424/59 SAYILI Vergi Suçu Raporu ve ekinde yer alan Vergi Tekniği Raporunda, sanığa ait suça konu faturaları düzenleyen .... Vergi Dairesi'nin ..... vergi kimlik numaralı mükellefiyeti adına bastırıldığı ve bizzat sanık tarafından teslim alındığı tespit edilen A-3.....0 seri numaralı faturaların kullanılmayan koçanlarının, işi bırakmasına rağmen sanık tarafından vergi dairesine teslim edilmeyerek kullanılmaya devam edildiğinin belirtilmesine karşın, dosya ekindeki ilgili mükellefiyete ait tarih dosyasında bulunan 31.12.2009 tarihli tutanakta, sanık tarafından verilen işi bırakma bildirimi ile teslim edilen fatura bilgisine yer verildiği, buna göre de A-3.... seri numaralı kullanılmayan faturaların vergi dairesince ortadan kesilmek suretiyle iptal edildiğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Suça konu faturaları düzenleyen şirketin 2010 takvim yılına ait düzenlemiş olduğu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin veya şirketin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması,

2)Vergi Tekniği Raporunda basım bilgileri açıklanan faturalar ve 31.12.2009 tarihli tutanağa göre iptal edilen faturalar ile suça konu faturaların seri numaraları ve matbaa basım bilgilerinin ilgili matbaa ve vergi dairesinden sorulması suretiyle tespit edilerek, aynı matbaaya ait faturalar olup olmadıklarının belirlenmesi suretiyle rapor ve tarh dosyası arasındaki çelişkinin giderilmesi,

2)Vergi Tekniği Raporunda basım bilgileri açıklanan faturalar ve 31.12.2009 tarihli tutanağa göre iptal edilen faturalar ile suça konu faturaların seri numaraları ve matbaa basım bilgilerinin ilgili matbaa ve vergi dairesinden sorulması suretiyle tespit edilerek, aynı matbaaya ait faturalar olup olmadıklarının belirlenmesi suretiyle rapor ve tarh dosyası arasındaki çelişkinin giderilmesi,

3)Suça konu fatura asılları sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve İ.....'e ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

4) ...'in de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde, sanık ile bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki, 31.12.2009 tarihli belge teslim tutanağı ve işi bırakma bildirimindeki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

5)Faturalardaki 31.12.2009 tarihli belge teslim tutanağı ve işi bırakma bildirimindeki yazı ile imzaların sanığa ya da ...'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

6)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.