muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/313, Karar No: 2015/195, Tarih: 09.06.2015

Adli kolluk görevlilerince, 23.09.2013 tarihinde sanıklardan uyuşturucu madde satın alınması üzerine, sanıkların "satmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma" suçu ve bu suça ilişkin deliller tamamen ortaya çıkmıştır. Adli kolluk görevlilerinin ikinci kez aldıkları uyuşturucu maddeyi, sanıkların ilk satıştan sonra temin ettiklerine ilişkin bir delil de bulunmamaktadır. Olayda adli kolluk görevlileri ile sanıklar arasında gerçek anlamda bir alım satım sözkonusu bulunmadığından ve adli kolluk görevlilerince sanıklardan yapılan ilk alımlarla sanıkların "satmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma" suçuna ilişkin olarak delillendirme işlemi yapıldığından, sanıklardan yapılan sonraki alımların TCK'nun 43. maddesi kapsamında ayrı suç oluşturduğunun kabulü mümkün değildir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 gün ve 848-136 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu itibarla, sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerini uygulamayan mahalli mahkeme hükmünde bu yönüyle herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından itirazın kabulüne, Özel Dairenin iki nolu bozma nedeninin ilamdan çıkarılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 19.12.2014 gün ve 9846-13734 sayılı ilamının iki nolu bozma nedeninin karardan ÇIKARILMASINA,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2015 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2302, Karar No: 2014/4166, Tarih: 17.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/2302 E.  ,  2014/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/255-2013/312

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu icra mahkemesi kararı, kira alacağından kaynaklanan ilamsız icra takibine yönelik itirazın kaldırılması talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 6. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1986, Karar No: 2007/5700, Tarih: 25.09.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1986 E.  ,  2007/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece akdî ilişkinin kanıtlanamaması nedeniyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalının 10.07.2006 tarihli cevap dilekçesi ile 06.11.2006 tarihli bilirkişi raporuna karşı beyan dilekçesindeki davacının bir kısım işleri yaptığına dair açıklamalarına ve yine davalı tarafından ibraz edilen davacının imzasını taşıyan teklif mektuplarına göre yanlar arasında akdî ilişkinin kurulduğu anlaşılmaktadır. Eser sözleşmesi ilişkisinin varlığı halinde işin başkasına yaptırıldığı iş sahibi tarafından usulen kanıtlanmadıkça yüklenici tarafından yapıldığının kabulü zorunludur. Davalı iş sahibince bu yolda savunma yapılmasına rağmen işin başkasına yaptırıldığı veya kendilerince yapıldığı kanıtlanamamıştır.

Bu durumda akdî ilişkinin varlığı sabit, ancak iş bedeli konusunda anlaşma bulunmadığından raporu veren bilirkişiden davacı yüklenici tarafından yapılan işlerin 2005 yılı mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli konusunda ek rapor alınıp davacı tarafından kabul edilen 4.000,00 YTL ödeme mahsup edildikten sonra kalan iş bedeli alacağına hükmedilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 25.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6096, Karar No: 2021/8796, Tarih: 22.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6096 E.  ,  2021/8796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.11.2021 Çarşamba günü davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın yaptığı kaza sonucunda araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralanıp malul kaldığını, davalı tarafından yapılan ödemenin yetersiz olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL. bakiye sürekli işgücü kaybı tazminatının 03/10/2018 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 21/03/2019 tarihli ıslah dilekçesiyle taleplerini 81.196,71 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; 03.10.2018'de yapılan 38.956,11 TL'lik ödeme ile sorumluluklarının son bulduğunu, % 13 maluliyet oranını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davanın kabulü ile 81.196,71 TL. bakiye sürekli işgücü kaybı tazminatının 03.10.2018 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine; özellikle, davacının maluliyet oranını kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik ve ekindeki cetvellere göre belirleyen uzman bilirkişi heyeti raporunun karara esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemesine; davacı için vekalet ücreti belirlemesinde, AAÜT'ye göre saptanan nispi ücretin 1/5'i oranında vekalet ücretinin hüküm altına alındığı dikkate alındığında, bu yöne ilişkin temyizde hukuki yararın bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA; dosyanın, hakem dosyasının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne GÖNDERİLMESİNE; 3.050,00 TL vekalet

ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 4.160,36 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11281, Karar No: 2015/21910, Tarih: 10.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11281 E.  ,  2015/21910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 16.07.2009

No : 2007/438-2009/514

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan, .... Mağazacılık A.Ş., ... Giyim Ltd. Şti., ... Mağazacılık A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı kurum; 16.01.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu hak sahiplerine ödenen peşin değerli geliri ile cenaze giderlerinin davalılardan tahsilini istemiş olmakla 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi olup, kusurun belirlenmesinde, mahkemece, öncelikle iş kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Bilindiği üzere, işçilerin beden ve ruh sağlığının korunmasında önemli olan yön, iş güvenliği tedbirlerinin alınmasının hakkaniyet ölçüleri içinde işverenlerden istenip istenemeyeceği değil, aklın, ilmin, fen ve tekniğin, tedbirlerin alınmasını gerekli görüp görmediği hususlarıdır. Bu itibarla işverenler, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçilerin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı taktirde gerekmeyeceği gibi düşünceler ile almaktan çekinemeyeceklerdir. Çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığı da, işverenlerin önlem alma ödevini etkilemez. İşverenler, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlüdürler.

Dosyanın incelenmesinde, mahkemece 26.11.2008 tarihinde alınan bilirkişi raporunda, araç sürücüsü M.. Ş..’in %65, davalı alt işveren ... Güvenlik Ltd. Şti.'nin %10, asıl işveren diğer davalıların toplam %20 ve sigortalının %5 oranında kusurlu olduğunun belirtilmesi, Ceza dava dosyasında alınan bilirkişi raporu ve Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporlarında M.. Ş..’in 8/8 oranında kusurlu olduğunun belirtilmesi sonucu iş bu dava dosyasında mahkemece çelişki üzerine yeniden bilirkişi raporu aldırıldığı ve davalı işverenliklerin toplamda %30, araç sürücüsü M.. Ş..’in %65 ve sigortalının %5 oranında kusurlu olduğunun belirtilmesi üzerine bu kusur oranları üzerinden hüküm verilmiş ise de, Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/95 E. sayılı dosyasında eldeki davaya konu iş kazası nedeni ile sanık M.. Ş.. hakkında mahkumiyet kararı verildiği, ne var ki; ilgili ceza dava dosyasının iş bu dava dosyası içerisine ikmal edilmediği anlaşılmış olup, öncelikle söz konusu ceza dava dosyası ikmal edilmeli, ceza davasında kusurun varlığına ilişkin maddi olgu hukuk hakimini bağlayacağından, buna göre gerekirse İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan, .... Mağazacılık A.Ş., .... Giyim Ltd. Şti., ... Mağazacılık A.Ş. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan, .... Mağazacılık A.Ş., .... Giyim Ltd. Şti., .... Mağazacılık A.Ş.'ye iadesine, 10.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/13905, Karar No: 2013/6972, Tarih: 07.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13905 E.  ,  2013/6972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÜRPINAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/02/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali davası sonunda yerel mahkemece, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar ve katılan davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; Dava, yolsuz tescil hukuksal sebebine dayalı tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece; çekişme konusu taşınmazların Ç.mevkiinde bulundukları, yayla olarak kullanıldıkları, davacıların ve katılan davacıların tutundukları tapu kayıtlarının sınırları itibariyle her yere uygulanabilecek nitelikte oldukları ve çok geniş alanı kapsadıkları, davacıların, katılan davacıların ve davalıların çekişmeli yeri tarım arazisi olarak kullanmadıkları, katılan davacılar ve ataları tarafından hayvancılıkla uğraşan ailelere kiraya verildiği, yaylaların zilyetlik yoluyla da kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar ; miras bırakanları olan A.oğlu A.adına kayıtlı Şubat 1292 tarih 9 ila 15 sıra nolu tapu kayıtlarının, kayıt malikinin mirasçısı olmayan H.oğlu İ. A. tarafından A. oğlu A.in tek mirasçı olduğuna ilişkin T.Köyü İhtiyar Kurulunca düzenlenen sahte ilmuhaberle davalılara satıldığını, satışların geçersiz olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının düzeltilmesi isteğinde bulunmuşlardır.

Katılan Davacılar; Eylül 1949 tarih 7 sıra nolu kaydına tutunarak davaya harçlı katılmışlardır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden ; Şubat 1292 tarih 9 ila 15 sıra nolu tapu kayıtlarının hakkı karar yoluyla A. oğlu A.adına tescil edildiği, A.oğlu A.in tek mirasçısının H.oğlu . A.olduğuna ilişkin T. Köyü İ. Heyetince düzenlenen ilmuhabere istinaden H.oğlu İ.A. tarafından eşit paylarla T. oğulları H., H. M. ve S. B.'a satıldığı ve Aralık 1961 tarih 1 ila 7 sıra nolu tapu kayıtlarıyla anılan kişiler adlarına tescil işlemlerinin yapıldığı, T..o oğlu Ş. B.ın ölümüyle ¼ payının ırsen intikal ve bağış yoluyla çocukları S.B. ile Ş. B.a geçtiği ve Aralık 1982 tarih 1 ila 7 sıra nolu tapu kayıtlarıyla 1/8'er pay itibariyle anılan kişiler adlarına tescil işlemlerinin yapıldığı, 1/4'er pay sahibi T.o çocukları H.ve H.B.'ın paylarını M.1972 tarih 65 ila 71 sıra nolu tapu kayıtlarıyla 1/4'er pay itibariyle A. çocukları K. ve Y. T.a sattıkları, K.T.'un ¼ payını oğlu S.e bağışladığı ve Ağustos 1982 tarih 5 ila 11 sıra nolu tapu kayıtlarının k.s.t.dına oluştuğu, Y. T.'un ¼ payını A.D.'e sattığı ve Mayıs 1975 tarih 39 ila 45 sıra nolu tapu kayıtlarının A.Dr adına oluştuğu, A.'ında ¼ payını M.oğlu C. T.'e sattığı ve Temmuz 1975 tarih 1 ila 7 sıra nolu tapu kayıtlarının C. T. adına oluştuğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılan inceleme araştırma ve uygulama hükme yeterli değildir. Şöyleki; Van Kadastro Müdürlüğü 6.3.2003 gün 249 sayılı yazı cevabında çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosunun yapılmadığını bildirmiş ise de temyize konu dosya anılan cevaptan 9 yıl sonra 22.02.2012 tarihinde yazılı şekilde sonuçlandırılmıştır.3402 Sayılı Kadastro Yasasının 25/son maddesi hükmünde çekişme konusu taşınmazlarla ilgili olarak kadastro tutanağının düzenlenmesiyle genel mahkemenin görevinin son bulacağı ve taraflar arasındaki çekişmenin Kadastro Mahkemesince çözüme kavuşturulacağı öngörülmüştür. Görev, 6100 sayılı HMK'nin 114/1-c ve 115. maddeleri uyarınca dava şartlarından olup mahkemece yargılamanın her aşamasında istek olmasızın gözetilmelidir. Bu sebeple çekişme konusu taşınmazların bulunduğu yörede genel arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığı kadastro müdürlüğünden sorulmalı, kadastro tesbit tutanak/tutanaklarının düzenlendiğinin belirlenmesi halinde mahkemece, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 27.maddesi hükmü gereğince görevsiz olduğu gözetilerek dava dosyası hakkında Kadastro Mahkemesine devir kararı verilmelidir.

İddianın ileri sürülüş biçimi, dava dilekçesinin içeriği ve dosyada mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacıların yolsuz tescil hukuksal nedenine dayandıkları sonucuna varılmaktadır. Ancak dava dilekçelerinde tapu kayıtlarının düzeltilmesi (iptal) isteğinde bulunmakla birlikte dilekçe içeriğinden ve duruşmalardaki beyanlardan tescil isteğinde bulunup bulunmadıkları anlaşılamamaktadır. Aynı şekilde katılan davacılarda tapu komisyonu kararıyla oluşan tapu kaydına tutunarak davaya harçlı katılmışlar ise de katılma dilekçesinin içeriğinden ve duruşmalardaki beyanlardan isteklerinin ne olduğu net olarak anlaşılamamaktadır. Bu sebeple mahkemece davacılar ve katılan davacıların dilekçeleri açıklattırılarak istekleri duraksamaya olanak vermeyecek şekilde belirlenmeli, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil davalarına, ayrı tapu kaydına tutunularak tescil isteğiyle katılma dilekçesi verilemeyeceği, derdest davalara aynı hukuksal sebebe dayalı olarak asli katılımın olacağı gözetilmek suretiyle oluşacak sonuca göre araştırma inceleme ve uygulama yapılmalıdır. Katılan davacıların , tapu komisyonu kararıyla oluşan Eylül 1949 tarih 7 sıra nolu kaydına tutunarak adlarına tescil isteğinde bulunduklarının belirlenmesi halinde dilekçelerini harçlandırmış olduklarından katılma isteklerinin ayrı bir davanın konusunu oluşturduğu gözetilerek davaları tefrik edilmelidir.

Tapu iptali ve tescil davaları, iptali istenen tapu kayıtlarındaki malik/malikler taraf gösterilerek açılmalıdır. Bilindiği üzere pasif taraf sıfatı dava şartlarından olup mahkemece istek olmasızın gözetilmelidir. Davacılar tarafından iptali istenen Aralık 1982 tarih 1 ila 7 sıra nolu tapu kayıtlarının maliklerinden 1/8 pay sahibi Ş. oğlu S. B. davada taraf olarak gösterilmediği gibi mahkemece de davaya dahil edilmeden yokluğunda yargılama yapılıp sonuçlandırılmıştır. Davalılardan K.oğlu S.T.r (T.) 31.10.2002 tarihli oturumda iptali istenen Aralık 1982 tarih 1 ila 7 sıra nolu tapu kayıtlarında 1/8 pay sahibi Ş.oğlu Ş.B..n öldüğünü bildirdiği halde mahkemece bu yönde inceleme araştırma yapılmamıştır. Bunlardan ayrı iptali istenen Aralık 1961 tarih 1 ila 7 sıra nolu tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde ¼ pay sahibi T.oğlu M.. B..'ın payının gittiği yazılmış ise de anılan payın hangi tarih, cilt, sayfa ve sıra numarasına gittiği yönünde açıklama bulunmamaktadır. Mahkemece T.oğlu M..B..'a ait ¼ payın el değiştirip değiştirmediği yönünde de araştırma yapılmamıştır. Diğer taraftan iptali istenen Temmuz 1975 tarih 1 ila 7 sıra nolu tapu kayıtlarında ¼ pay sahibi olan T..Köyü nüfusuna kayıtlı M..oğlu C..T..eldeki dava açılmadan önce 10.08.1996 tarihinde öldüğü ve yargılama sırasında mirasçıları davaya dahil edildiği , hatta mirasçılarından H..T.ve M.. S.T.16.9.2004 tarihli oturuma katıldıkları halde mahkemece gerekçeli karar 1984 doğumlu ... ilçesi Sıcaksu Köyü nüfusuna kayıtlı C.T..'e tebliğ edilmiştir. O halde iptali istenilen tapu kayıtlarından Aralık 1961 tarih 1 ila 7 sıra nolu tapu kayıtlarında ¼ pay sahibi olan T.. oğlu M. B. payının, Aralık 1982 tarih 1 ila 7 sıra nolu tapu kayıtlarında 1/8'er pay sahibi olan Ş..çocukları Ş..ve S..B..'ın paylarının, Ağustos 1982 tarih 5 ila 11 sıra nolu tapu kayıtlarında ¼ pay sahibi K..oğlu S.T.payının, Temmuz 1975 tarih 1 ila 7 sıra nolu tapu kayıtlarında ¼ pay sahibi M. oğlu C.T..payının tedavül görüp görmediği, tedavül görmüş ise tüm gittileri tapu sicil müdürlüğünden sorulup getirtilerek davada taraf

olarak yer almayan kayıt maliklerine dava dilekçeleri ve duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip davaya katılımları sağlanarak pasif taraf sıfatındaki eksiklikler giderilmeli, taraflardan delil ve belgeleri istenmeli ondan sonra işin esası hakkında araştırma inceleme ve uygulama yapılmalıdır.

olarak yer almayan kayıt maliklerine dava dilekçeleri ve duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilip davaya katılımları sağlanarak pasif taraf sıfatındaki eksiklikler giderilmeli, taraflardan delil ve belgeleri istenmeli ondan sonra işin esası hakkında araştırma inceleme ve uygulama yapılmalıdır.

Bunlardan ayrı İ. A.'ın dosyadaki nüfus kaydı incelendiğinde; H. ve H.'dan olma 01.07.1909 doğumlu olduğu, b.olarak 01.01.1946 tarihinde öldüğü, ölüm kaydının Gürpınar İlçe Jandarma Komutanlığının 07.02.2011 sayılı ölüm araştırmasına istinaden 2011/33 numara ile kütüğe işlendiği, alt ve üst soyuna ulaşılamadığı anlaşılmaktadır. Davacılar, temyize konu davanın devamı sırasında İ.A.ı taraf göstererek A.oğlu A.in mirasçılık belgesinin verilmesi isteğiyle 15.06.2009 tarihinde dava açmışlardır. Gürpınar Sulh Hukuk Mahkemesi 04.04.2011 gün 2009/109E-2011/81 K sayılı dosyada ; İ.A.'ın nüfus kütüğünde alt ve üst soyuna ilişkin kayıtların bulunmadığı, açık adresinin tespit edilemediği ve ölüm kaydının kütüğe işlendiği gerekçesiyleİ.A.. yokluğunda yargılamayı yapıp davacı tanıklarının anlatımları doğrultusunda A..A.n mirasçılık belgesini düzenlemiştir. Bilindiği üzere mirasçı bırakmadan ölen kişilerin malvarlığı son mirasçı sıfatıyla Hazineye intikal eder. Sulh Hukuk Mahkemesince değinilen husus gözetilmeksizinİ.A.. yasal mirasçısının bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılmadan mirasçısı yok ise Hazinenin huzuruyla yargılama yapılmadan A. oğlu A..'e ait mirasçılık belgesi verilmiştir. Açıklanan nedenlerle davacıların hasımlı mirasçılık belgesi aldıklarından sözedilemeyeceğinden mahkemece A..A.n hasımlı mirasçılık belgesini dosyaya sunmaları için davacılara uygun süre (önel) verilmelidir.

Bilindiği üzere; hukukumuzda, diğer çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi kişilerin huzur ve güven içerisinde alış verişte bulunmaları satın aldıkları şeylerin ilerde kendilerinden alınabileceği endişelerini taşımamaları,dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle,alan kişinin iyi niyetinin korunması ilkesi kabul edilmiştir.Bu amaçla Medeni Kanunun 2.maddesinin genel hükmü yanında menkul mallarda 988 ve 989, tapulu taşınmazların el değiştirmesinde ise 1023.maddesinin özel hükümleri getirilmiştir.

Öte yandan bir devleti oluşturan unsurlardan biri insan unsuru ise bunun kadar önemli olan ötekisi topraktır.İşte bu nedenle Devlet,nüfus sicilleri gibi tapu sicillerinin de tutulmasını üstlenmiş,bunların aleniliğini (herkese açık olmasını) sağlamış,iyi ve doğru tutulmamasından doğan sorumluluğu kabul etmiş,değinilen tüm bu sebeplerin doğal sonucu olarakta tapuya itimat edip, taşınmaz mal edinen kişinin iyi niyetini korumak zorunluluğunu duymuştur.Belirtilen ilke M.K.nun 1023.maddesinde aynen "tapu kütüğündeki sicile iyi niyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan 3 ncü kişinin bu kazanımı korunur" şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki 1024.maddenin 1.fıkrasına göre