muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/14659, Karar No: 2023/1749, Tarih: 28.03.2023

11. ... A.Ş. 18.06.2015 tarihli yazı cevabında müşteki ... hakkında herhangi bir hesaba rastlanmadığının belirtildiği,

12. ING Bank A.Ş. 19.06.2015 tarihli yazı cevabında, müşteki ...'ın kredi kartı başvurusunun 01.12.2008 tarihinde internet üzerinden yapıldığı yine değerlendirmeye alınmadan başvuru sahibi tarafından iptal edildiği, bu nedenle başvuruya ait banka kayıtlarında herhangi bir belge bulunmadığının belirtildiği,

13. ... Bankası A.Ş. 24.06.2015 tarihli yazı cevabında, müşteki ...'a 25.05.2009 tarihinde ekte gönderilen kimlik fotokopisi ile kredi kartı başvurusu yapılmış olduğu, başkaca bir evrak alınmadığı, anılan dönemde müşterinin maaş anlaşmalı kurum çalışanı olduğundan ... tahsis edildiği, daha sonra kartın müşteri tarafından iptal edildiğinin belirtildiği,

14. ... Bankası A.Ş. 01.07.2015 tarihli yazı cevabında, Mevlana şubesi müşterilerinden müşteki ... adına 08.11.2012 tarihinde direk satış ekibi tarafından kredi kartı satışı yapılmış, satış esnasında müşteriden sözleşme görüntüsü ve milli eğitim bakanlığı personel kimlik kartı alındığı, direk satış tarafından alınan talep, belge kontrolleri için bölge ekiplerine ulaştığında kimlik belgesi olarak alınan belge hatalı olduğundan müşteri işlemi iptal edildiği, işlem iptal edilirken direk satış tarafından başlatılan ... başvurusunun da eş zamanlı iptal olduğu,

Müşteki ...'a internet kanalı ile 04.12.2008 tarihinde başvuru alındığı, yapılan incelemede sahte başvuru olduğu tespit edildiği, 0505 291 12 47 numaralı telefondan ... kişi ile görüşüldüğü, ... talebinin iptal edildiği, ...'a ait bankalarında kredi kartı bulunmadığı belirtilmiş, aynı banka 10.07.2015 tarihli yazı cevabında ... adına 2012 yılında kredi kartı başvurusu olduğu, Esas No : 2020/14659

TC'den sorgulama neticesinde ...'de sakıncalı kaydı olduğundan karar ağacından red olduğu, herhangi bir evrak alınmadan işlemin sonlandırıldığı bildirilmiştir.

15. ... A.Ş. 29.06.2015 tarihli yazı cevabında, sanık ...'un adına 21.09.2007 ve 06.06.2008 tarihinde 2 ... oluşturulduğu, müşteki ... adına 19.10.2001, 16.09.2011 ve 14.05.2012 tarihinde yapılan başvurulurda ... oluşturulduğu, müşteki ...'ın 04.05.2005 tarihinde fiziki başvuru formu ile Mevlana şubesine yapılmış başvuru üzerine üretilmiş ... mevcut olduğu belirtilmiş, ekinde sözleşme örnekleri gönderilmiştir.

16. ... A.Ş. 07.07.2015 tarihli yazı cevabında ... adına 01.12.2008 tarihinde internet üzerinden kredi kartı başvurusu tespit edildiği, yapılan araştırma sonucunda 05.12.2008 tarihinde ... kişiye ulaşıldığı, kredi kartı başvurusu olmadığını beyan ettiği, ilgili başvurunun sahte başvuru olduğunun tespit edilmesi üzerine başvurunun red olunduğu, bahse konu kredi kartı başvurusu internet aracılığı ile yapıldığından başvuruya ait herhangi bir belge bulunmadığı belirtilmektedir.

IV. GEREKÇE

16. ... A.Ş. 07.07.2015 tarihli yazı cevabında ... adına 01.12.2008 tarihinde internet üzerinden kredi kartı başvurusu tespit edildiği, yapılan araştırma sonucunda 05.12.2008 tarihinde ... kişiye ulaşıldığı, kredi kartı başvurusu olmadığını beyan ettiği, ilgili başvurunun sahte başvuru olduğunun tespit edilmesi üzerine başvurunun red olunduğu, bahse konu kredi kartı başvurusu internet aracılığı ile yapıldığından başvuruya ait herhangi bir belge bulunmadığı belirtilmektedir.

IV. GEREKÇE

1. Olay ve olgularda belirtilen hususlar ile sanığın mağdur adına internet üzerinden kredi ... başvurusunda bulunduğu, Mahkemenin ilgili bankalar ile yapmış olduğu yazışmalar neticesinde herhangi bir belge ibraz edilmediği ve düzenlenmediği ve suç olarak kartın üretilmesi aşamasına da gelinmediği anlaşılmakla 5464 sayılı Yasanın 37 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/155 Esas, 2015/989 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1221, Karar No: 2025/3739, Tarih: 08.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/1221 E.  ,  2025/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3541 E., 2023/2709 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde kararı temyiz ettikten sonra, sanığın bulunduğu cezaevinde tanzim edilen 19.12.2023 tarihli dilekçe ile; temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli ve 2022/328 Esas, 2023/242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.11.2023 tarihli ve 2023/3541 Esas, 2023/2709 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini töre saikiyle, tasarlayarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek gerçekleştirdiğine, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini töre saikiyle, tasarlayarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek gerçekleştirdiğine, eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik koşullarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, töre saikiyle öldürme hükümlerinin koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;

Sanık müdafii kanunî süresi içinde temyiz isteminde bulunduktan sonra, sanığın 19.12.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.11.2023 tarihli ve 2023/3541 Esas, 2023/2709 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.11.2023 tarihli ve 2023/3541 Esas, 2023/2709 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12885, Karar No: 2013/14430, Tarih: 08.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12885 E.  ,  2013/14430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/01/2012 tarih ve 2004/96-2012/6 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 03.03.2003 tarihli “Rozi Ticaret Markası Bilinirliğini Arttırma ve Ürün Tanıtım Sözleşmesi” imzalandığını, davalıya ait Rozi ibareli tanıtıma ilişkin tasarımların davacı tarafından hazırlandığını, bu çalışmaların 5846 sayılı FSEK m. 1- m.4 anlamında grafik eser niteliğinde olduğunu, davacının davalı tarafından kullanılan eserlerin mali hak sahibi olduğunu, gerçek eser sahibi Bay Fabrice Spilborghs’un eserler üzerindeki manevi haklarını davacıya devrettiğini, davalının sözleşmenin 7. maddesine dayanarak 02.10.2003 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiğini, sözleşmenin 9.sayfasındaki davacıya ödenecek ücretlerde, belirlenen tanıtım bütçesinin 750.000 USD artması ya da aşması durumunda bütçe farkının %10'unun Aralık 2003'te davacıya ödenmesinin taahhüt edildiğini, buna göre Aralık 2003’de Rozi tarafından gerçekleştirilen toplam harcamanın 2.779.654 USD olup, bundan 750.000 USD'nin tenzili ile kalan 2.029.564 USD'nin %10'u olan 202.956 USD'nın ve davalının 2003 Aralık ayında 7 Milyon USD satış hedefine ulaşması durumunda 50.000 USD primin davacıya ödenmesi gerektiğini, hazırlanan reklam ve grafik tasarım fikri değerler bedelinin 173.255 USD olduğunu ileri sürerek, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davalıya teslim edilen eserlerin haksız kullanımından doğan tecavüzün ref'ine, şimdilik 426.211,00 USD'nin dava tarihinden itibaren TCMB dolara uygulanan en yüksek reeskont faizi ile birlikte, eser üzerindeki manevi haklarını kullanma ve bu davayı açma hakkını davacıya devreden eser sahibi Bay F.Spilborghs’un uğradığı manevi zarar için şimdilik, 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının eser sahibi olmadığını, taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca mali hakların müvekkiline ait olduğunu, sözleşme gereği fesihten sonra davalıya ait çalışmaları ve belgeleri teslim etmeyen davacının davalıdan parasal edimlerini yerine getirmesini talep hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Karşı davasında, davacının müvekkili şirket tarafından gönderilen fesih ihtarnamesine herhangi bir cevap vermediğini, davacı tarafından tamamlanmayan tüm çalışmalarla ilgili bilgi ve dokümanların teslim edilmesinin istenmiş olmasına rağmen, bu hususların yerine getirilmediğini, müvekkilinin bu işleri başkalarına tamamlatması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın, sözleşmenin feshinin davacıya ihtar edildiği tarihten itibaren işleyecek en yüksek reeskont faiziyle birlikte, davacı karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir .

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin davacıya bilgi, belge ve dokümanlar ile conceptler için taraflar arasındaki sözleşmeye göre, 211.250 USD tuttuğu hesap edilen bütçe farkının %10 u ile ciro primi bedelleri dışındaki borcunu Ümraniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2003/1294 E. 2006/290 K. sayılı dosyası üzerinden ödediği, fesihten sonra reklam şirketlerine yaptırılan işlere ödenen bedelden yoksun kaldığı kar talebinin ise davalı şirketin sözleşmeyi feshinin sözleşme maddesi çerçevesinde fesih olduğu dikkate alınarak davalı şirketin bu hususta davacı tarafın zararını karşılamakla yükümlü olmayacağı, davalı tarafın başarı primi için öngörülen süre içerisinde 7.000.000 $ ciroya ulaşmadığı, bu nedenle davacının 50.000 USD 'lik başarı primini hak etmediği, tarafların serbest iradeleri ile akdettikleri 03.03.2003 tarihli sözleşme ile davacı şirketin davalı şirket için sağladığı tasarım conceptleri kullanma ve yararlanma hakkının tanınması sebebiyle davacı tarafın sözleşmenin feshi sebebiyle ödenmeyen alacaklarına ilişkin zararlarının FSEK m. 68 ve 70 e aykırılık olarak değerlendirilemeyeceği, bu çerçevede eser sahibinin haklarının ihlali sebebiyle manevi zarar talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kısmen kabulüne, karşı dava sübut bulmadığından karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı vekilinin, 06.07.2012 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden feragat ettiği, vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisinin bulunduğu görülmüş olup, davacı vekilinin temyiz isteminin vaki feragat nedeniyle reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz istemine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz istemine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacı vekilinin dava dilekçesinde, taraflar arasındaki 03.03.2003 tarihli Rozi Ticari Markası Bilinirliğini Arttırma ve Ürün Tanıtım Sözleşmesinin 9. sayfasına göre tanıtım bütçesinin %10'u oranında ödenmesi taahhüt edilen miktar yönünden talebini 202.956 USD olarak belirttiği halde, mahkemece talepten fazlaya ilişkin olacak şekilde 211.250 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 08/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7433, Karar No: 2011/11286, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7433 E.  ,  2011/11286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... İlçesi ... köyü 101 ada 424, 439, 443 ve 446 parsel sayılı sırasıyla 155,91 m², 477,68 m² 337,36.97 m² ve 215,27 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, Nisan 930 tarih 10 sıra, Mart 1972 tarih 13 sıra, Nisan 1978 tarih 16 sıra, Ekim 1981 tarih 44 sıra, Eylül 1986 tarih 17 sıra, Mart 1987 tarih 29 sıra, Nisan 1987 tarih 29 sıra, Haziran 1986 tarih 17 sıra nolu tapu kayıtları nedeniyle davalı adına tesbit edilmişlerdir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın REDDİNE ve dava konusu parsellerin tespit gibi davalı adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 101 ada 424, 439, 443 ve 446 parsel sayılı taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/10/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10416, Karar No: 2013/5296, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10416 E.  ,  2013/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçuna sürüklenen ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eylemin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine dair Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.02.2009 gün ve 2007/172 Esas, 2009/54 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun cinsel amaçla ve hile ile mağduru boş bir eve götürüp, hürriyetinden yoksun kılma iddiası ile ilgili zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği konusunda alınan Sarıgöl Devlet Hastanesinin bila gün ve 23569 protokol sayılı, çocuk psikyatristi veya adli tıp uzmanı olmayan bir hekim tarafından düzenlenen raporunun mahkemece yeterli görülmeyerek 11.10.2007 tarihli celsede Adli Tıp Kurumundan bu konuda rapor alınmasına karar verildiği ve 19.10.2007 tarihli müzekkere ile sevk edilen suça sürüklenen çocuğun Adli Tıp İlgili İhtisas Kurulunca 01.11.2007 ve 31.12.2007 günlerinde Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunca iki defa muayenesinin yaptırıldığı, ancak raporun dosyaya dönüşü beklenmeden ve akıbeti araştırılmadan hüküm kurulduğu gibi kayden 16.08.1993 doğumlu olan ve suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2-3. maddesi uyarınca çocuğun cinsel istismarı suçu ile ilgili olarak sosyal inceleme raporunun aldırılması gerektiği, suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığını takdir yetkisinin münhasıran mahkemeye ait olduğu ve 20/4. maddesinde ise hakimin bu konuda

tam kanaat sahibi olamadığı durumlarda adli tıp uzmanı, psikiyatrist ya da zorunlu hallerde uzman hekimden görüş alması gerektiği hususları gözetilmeden hüküm kurulması,