muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2496, Karar No: 2021/11034, Tarih: 19.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/2496 E.  ,  2021/11034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makineleri hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makineleri ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinesi ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1. ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 19.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6889, Karar No: 2012/24918, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/6889 E.  ,  2012/24918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVALILAR : 1-Sosyal Güvenlik Kurumu vek.Av....

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak ...; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılardan ..., ... ve ...'ne iadesine, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2184, Karar No: 2010/8586, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2184 E.  ,  2010/8586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1076, Karar No: 2011/1830, Tarih: 17.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1076 E.  ,  2011/1830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ASI DAVADA ŞİKAYETÇİ :

BİRLEŞEN DAVADA

ŞİKAYETÇİ :

Asıl ve birleşen davada şikayetçi vekillerinin sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen davada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosya (2009/22 E.) şikayetçisi vekili, borçlunun emekli ikramiyesine haciz konulması için Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’na, icra müdürlüğü kanalıyla, 4.2.2008 tarihinde yazı yazdırdıklarını, gelen cevabi yazıda borçlunun TC kimlik numarası ya da emekli sicil numarası olmadığından işlem yapılamadığının belirtildiğini, yazı üzerine borçlunun kimlik numarasını tesbit ederek, 4.3.2008 tarihinde tekrar haciz yazısı yazdırdıklarını, ancak arada geçen sürede ...’ün alacaklı olduğu Kızıltepe İcra Müdürlüğünün 2007/1002 sayılı dosyasından haciz konulduğunu ve adı geçenin bu şekilde ilk sırada yer aldığını, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’na yaptıkları itiraz üzerine durumun, bu kurumca düzeltilerek ilk sıraya alındıklarını, ne var ki, İcra Müdürlüğünün, emekli ikramiyesinin tamamının ...’e ödenmesine karar verdiğini, bunun hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, emekli ikramiyesinin tamamının kendilerine ödenmesini sağlayacak şekilde sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya (2009/10 E.) şikayetçisi vekili, tarihi itibariyle ilk takibin müvekkilince yapıldığını ve ilk haczin de müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan konulduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikâyetler, sıra cetvelinde üst sıraya alınan ...’e yöneltilmiş, adı geçen vekili, emekli ikramiyesinin haczi konusunda işlemleri önce bitirdiklerini ve ödeme kararının isabetli olduğunu savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin haciz tarihleri dikkate alınarak yapıldığı ve doğru olduğu gerekçesiyle, şikayetlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen davada şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen davada şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen davada şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10346, Karar No: 2009/1795, Tarih: 12.02.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/10346 E.  ,  2009/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı nedeniyle sürekli iş göremez duruma gelen davacı işçinin manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, Sağlık Bakanlığı Zonguldak Uzunmehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 28.07.2005 tarihli Sağlık Kurulu Raporu’na göre, davacının sürekli iş göremezlik oranı %19,2 olarak belirtilmiş, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 07.03.2006 tarihli raporunda ise, davacının sürekli iş göremezlik oranının %13,1 olduğuna karar verilmiştir. Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından 06.11.2006 tarihinde davacının muayenesi yapılarak ve daha önceki raporlara ek olarak Zonguldak Uzunmehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 21.06.2006 tarihli ve 1336 sayılı SFT’si de incelenerek, 06.11.2006 tarihinde düzenlenen raporda, davacının sürekli iş göremezlik oranının %40 olduğu; Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’nun 15.11.2007 tarihli raporunda da, davacının sürekli iş göremezlik oranının %40 olduğu mütalaa olunmuştur. Mahkemece, 06.11.2006 tarihli Adli Tıp Kurumu’nun belirlediği oran olan %40 sürekli iş göremezlik oranı esas alınarak %20,8 fark maluliyet nedeni ile hüküm kurulmuş, faiz başlangıç tarihi ise, Zonguldak Uzunmehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin rapor tarihi olan 28.07.2005 tarihi olarak alınmıştır. Bu durumda, faiz başlangıç tarihi olarak Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun rapor tarihi olan 06.11.2006 tarihinin esas alınması gerekirken, 28.07.2005 tarihinin esas alınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine,

“1-Davacının meslek hastalığı maluliyetinin %19,2’den %40’a çıkması nedeni ile %20,8 fark maluliyeti nedeni ile takdiren 14.500,00.-YTL. manevi tazminatın 06.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4358, Karar No: 2017/11820, Tarih: 19.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4358 E.  ,  2017/11820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların müşterek çocuğu ...'nün sevk ve idaresindeki ... plakalı ... marka 2006 model minibüsün 08/07/2010 tarihinde başka araca arkadan çarpması sonucunda meydana gelen trafik kazasında davacı müvekkillerin çocuğu ...'nün öldüğünü, kazada ...'ne ait ... plakalı ... Minibüsün hava yastıkları açılmadığından dolayı ölümün gerçekleştiğini belirterek davacı anne ve babanın çocuklarının kazada ölmesi nedeniyle uğradıkları derin elem ve üzüntülerini bir nebze olsun giderebilmek için her biri için ayrı ayrı 75.000,00 TL olmak üzere toplam 150.000,00 TL manevi ve fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 19.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16892, Karar No: 2021/18245, Tarih: 02.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16892 E.  ,  2021/18245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların yüzüne karşı 27/10/2020 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 14/12/2020 tarihinde temyiz eden sanıklar müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 02/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1298, Karar No: 2011/10511, Tarih: 19.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1298 E.  ,  2011/10511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.07.2009 tarih ve 2008/421 - 2009/419 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ... adlı işyerini 06.06.2006 tarihinde devraldığını, devir sözleşmesiyle müvekkiline olan işletmenin borcunu üstlendiğini, sözleşmede müvekkilinin işletmeden 10.000 TL alacaklı olduğunun belirlendiğini, davalının buna rağmen bu borcu ödemediğini, yapılan icra takibine itirazda bulunduğu ve takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işletmenin devri sözleşmesinin geçersiz olduğunu, buna rağmen müvekkilinin 10.000 TL bedelli çekle borcu davacıya ödediğini, devir sözleşmesinin müvekkili ile... arasında yapıldığını, devralma ile ilgili ön mutabakatın sağlandığını, fakat işletmenin sahibi kiralayan SGK ile yapılan görüşmelerde devrin mümkün olmadığını öğrenmeleri üzerine sözleşmenin karşılıklı mutabakat ile feshedildiğini, ön sözleşmenin geçersiz olduğunu, ayrıca devrin geçerli olması için BK'nun 179. maddesi gereği alacaklılara ihbar ve gazetelerde ilan gerektiğini, bu şartların da gerçekleşmediğini, sözleşme feshedildiği için davacının borcun nakledildiği iddasıyla talepte bulunamayacağını, davacı ile müvekkili arasında hiçbir ilişki dahi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının savunmasında belirtilen çekin keşidecisinin Enzo Giyim Teks. Ltd. Şti., hamilinin davacı olduğu, davalının çekte ismi olmadığı gibi hiçbir ilişkisinin de bulunmadığı, dolayısıyla davalının çekle ödemeye ilişkin savunmasının yerinde olmadığı, ... adlı işletmenin... tarafından davalıya devrinin kararlaştırıldığı, sözleşmede işletmenin bulunduğu yerin kira ilişkisinin devreden... üzerinde kalacağının kararlaştırıldığı, sözleşmeye göre devir sözleşmesinin imzalanmasıyla birlikte işletmenin davalıya geçtiği, dolayısıyla kira sözleşmesi devredilmediği için devir sözleşmesinin geçersiz olduğu savunmasının gerçeği yansıtmadığı, sözleşmenin feshedildi- ğine ilişkin belge sunulmadığı, işletmenin borçlarının davalı tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığı, BK'nun 179.maddesi gereği işletmenin tüm aktif ve pasifleriyle devredildiği, sözleşmenin üçüncü kişiler lehine hüküm taşıyan sözleşme olduğu, bu nedenlerle davalının davacıya karşı sorumlu olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne, itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatı olan 4.000 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 459,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6665, Karar No: 2006/9463, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6665 E.  ,  2006/9463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 1-... Gıda San.Tic.Ltd.Şti. 2-... 3-... vek.Av.... ile davalı ... A.Ş vek.Av.... aralarındaki menfi tesbit davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.10.2004 gün ve 438-402 sayılı hükmün davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkemece Dairemizin geri çevirme kararında numarası yazılı ceza dosyasının bulunamadığı gerekçesiyle geri çevirme kararının gereği yerine getirilmeden dosyanın iade edildiği anlaşıldığından, Heyetçe incelenmesine gerek görülen ceza dosyasının daha ayrıntılı şekilde yeniden araştırılıp bulunması gerektiğinde bu konuda taraflardan bilgi alınması ve tüm araştırmalara rağmen bulunmaması halinde karar kartonundan bu dosyaya ilişkin kararın tasdikli bir suretinin çıkarılarak esas defterindeki kayıtların da incelemek suretiyle kesinleşip kesinleşmediğinin belirlenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/392, Karar No: 2024/114, Tarih: 13.03.2024

**Ceza Genel Kurulu         2023/392 E.  ,  2024/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 35-15

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 05.06.2023 tarih ve 35-15 sayı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314/2, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama istemli 25.07.2023 tarihli ve 87729 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 3. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılmıştır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.