muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1456, Karar No: 2018/4823, Tarih: 12.03.2018

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda yukarda belirtildiği gibi alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Temerrüt yoksa davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olduğu ve alacak miktarlarının halihazırda belirlenemediği belirtilerek sembolik miktarlar talep edilerek dava açılmıştır. Açılan davanın mahkemece belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmesi isabetlidir. Ancak istenen miktarlara göre dava kısmi eda külli tespit talebi içiren belirsiz alacak davası niteliğindedir. Talep artırım yasanın gerekçesine göre sadece tahsil amaçlı eda niteliğinde belirsiz alacak davası türünde söz konusudur. Kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davalarında sonradan yapılan talep artırımları “ıslah” niteliğindedir. Bu nedenle davacının bozmadan sonra kısmi eda külli tespit davasında verdiği talep artırım dilekçesi ıslah niteliğindedir. Hukukî tavsif hâkime aittir.

Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi, HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. Sayılı” Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13009, Karar No: 2020/3621, Tarih: 17.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/13009 E.  ,  2020/3621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Muhtesatın Tespiti

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.11.2016 tarihli ve 2013/582 Esas, 2016/288 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının vekalet ücretine yönelik bölümünün kaldırılarak düzeltilmesine, sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, tarafların 30.11.2002 tarihinde vefat eden muris ... mirasçıları olduklarını, 1536 ada 3 parsel (halen 3406 ada 11 parsel) sayılı taşınmazın üzerinde bulunan binaya ilişkin muris adına tapu tahsis belgesi bulunduğunu, tapu tahsis belgesine konu bina zemin ve bodrum kattan oluşmakta iken 1991 yılında vekil edenleri tarafından yıktırılarak zemin+3 katlı bina inşaa edildiğini, murisin katkısının zemin kata olduğunu, üzerindeki 3 katın bizzat davacılar tarafından yaptırıldığını, dava konusu katların yapıldığı sırada murisin hasta ve bakıma muhtaç halde bulunduğunu, davacıların çalışarak ve yakınlarından borç almak suretiyle binayı tamamladıklarını, davalıların halen İstanbul 6.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/72 Esas sayılı dosyasıyla bina üzerinde hak iddia ettiklerini açıklayarak, 3406 ada 11 parsel üzerindeki binanın zemin hariç üzerindeki 3 katının davacılar tarafından yapıldığının tespiti ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, dava konusu taşınmaz için İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/72 Esas sayılı dosyasıyla ecrimisil davası açıldığını, iş bu davanın da ecrimisile ilişkin derdest davayı uzatma amacıyla açıldığını, davacı ...'in ev hanımı olup geliri bulunmadığını, binayı murisin yaptırdığını, tüm giderlerini ödediği gibi davacılara da baktığını bildirerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; tespit davasının açıldığı günde taşınmaz hakkında yapılan bir kamulaştırma işlemi bulunmadığı, tarafların taşınmazda paydaş olmadıkları, taşınmazın ortaklığın giderilmesi davasına da konu olmadığı, davacı tarafın dava açmakta hukuksal yararının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine, AAÜT uyarınca hesaplanan 14.662 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine karar verilmiş, davacılar vekilince İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 23.02.2017 tarihli ve 2017/41 Esas, 2017/38 Karar sayılı kararı ile; dava konusu binayı kapsayan taşınmaz halen taraflar adına kayıtlı olmadığı gibi, muhdesatın tespiti davası açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğunun kabulüne elverişli herhangi bir ortaklığın giderilmesi davası, kamulaştırma veya kentsel dönüşüm uygulamasının da iddia ve ispat edilmediğini, hukuki yararın, dava şartlarından olup, İlk Derece Mahkemesince davanın bu nedenle reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, ne varki, davanın hukuki yarara ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verildiği gözetildiğinde davalı lehine hükmedilecek avukatlık ücretinin yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesi uyarınca belirlenmesinin zorunlu olduğu, bu husus dikkate alındığında davalı taraf yararına "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere" avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, tarife hükümlerine aykırı şekilde fazla avukatlık ücretine hükmedilmesinin hatalı, davacı tarafın istinaf itirazlarının bu nedenle yerinde olduğu gerekçesi ile, hükmün vekalet ücretine ilişkin kısım bakımından istinaf talebinin kabulüyle hükmün bu bölümünün kaldırılarak, düzeltilmesine; sair istinaf itirazlarının ise reddine verilmesi üzerine; istinaf kararı davacılar vekili tarafından bu kez temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat tespiti istemine ilişkindir.

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava, muhdesat tespiti istemine ilişkindir.

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının düzeltilmesi de dahil istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK’nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir. Keza, İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan ret, kısmen kabul kararı verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrasının düzeltilmesi durumunda öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi halinde de yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından usule ve yasal düzenlemelere aykırı şekilde, bir yandan davacılar vekilinin istinaf taleplerinin HMK’nin 353/(1)-b.1 maddesi gereği esastan reddine karar verilirken, diğer yandan vekalet ücretine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi hüküm fıkrası düzeltilmesine rağmen, İlk Derece Mahkemesi kararının tümden kaldırılmaması doğru olmamış, ancak yeniden tüm talepler hakkında hüküm kurulduğu nazara alınarak anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazları yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi (6.) Hukuk Dairesinin 23.02.2017 tarihli ve 2017/41 Esas, 2017/28 Karar sayılı kararının (1) numaralı fıkrasında yer alan “.... vekalet ücretine yönelik bölümünün KALDIRILARAK DÜZELTİLMESİNE,” kısmının hükümden çıkartılarak yerine "...KALDIRILMASINA" ibaresinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin 370/2. maddeleri uyarınca hükmün bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12002, Karar No: 2012/8048, Tarih: 14.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/12002 E.  ,  2012/8048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

10.04.2008 tarihinde yüze karşı okunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.04.2008 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6239, Karar No: 2014/13967, Tarih: 09.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6239 E.  ,  2014/13967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5075, Karar No: 2012/7211, Tarih: 15.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5075 E.  ,  2012/7211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1, 51/3. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde baraj inşaatında işçi olarak çalışan ve yüzme bilmeyen ölenin, mesai saatleri dışında, balık tutmak amacıyla yanında getirdiği serpmeyi suya atarak, suyun içinde barajın devigasyon tüneli çıkış noktasına doğru ilerlediği sırada, tünel çıkışındaki akıntının ve yüzme bilmemesinin etkisi ile tünelin ağız kısmında boğularak öldüğü, dosya kapsamına göre, çalışanların suya girmelerinin yasak olduğu konusunda muhtelif noktalarda levhaların bulunduğu, ölenin mesai arakadaşı olan tanıkların beyanlarına göre de, çalışanların balık tutmamaları ve suya girmemeleri konusunda yetkililerce sürekli uyarıldıkları, ölenin de serpme attığı sırada, bu kısımların derin olduğu konusunda arkadaşları tarafından ikaz edildiği halde suyun içinde akıntıya doğru ilerlediği, bu şekilde meydana gelen olayda şantiye şefi olan sanığa atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı halde sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4338, Karar No: 2011/8822, Tarih: 13.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/4338 E.  ,  2011/8822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :20.12.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu edilen 111 parsel sayılı taşınmazın etrafının tamamen köy boşluğu ile çevrili olduğu, hem davacının hem de davalının ev ve ahır yapmak, bahçe olarak kullanmak suretiyle köy boşluğuna taştığı tespit edilmiştir. Taşkınlık müdahale şeklinde ise yani dava konusu taşınmazın sınırını aşarak ve komşu arazinin bir kısmını da işgal ederek inşaat yapılmışsa bu yoldaki müdahale ayrı bir davanın konusu olup, ortaklığın giderilmesi davasının görülmesine engel değildir. Bu durumda, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3829, Karar No: 2017/11434, Tarih: 26.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/3829 E.  ,  2017/11434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün 19/10/2010 tarihinde tebliğinden sonra verdiği 28/01/2011 tarihli dilekçesinin temyiz istemi niteliğinde olduğu ve mahkemesince de 31/01/2011 tarihli ek karar ile istemin reddine karar verilerek, ek kararın 24/02/2011 tarihinde sanığa tebliği nedeniyle aynı konuda sonradan verilen ek kararlar hukuki değerden yoksun olup, sanığın 31/01/2017 tarihli dilekçesinin de ek kararın temyizi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra ek kararı temyiz ettiğinden, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE, 26/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15685, Karar No: 2011/3414, Tarih: 07.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15685 E.  ,  2011/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı olaraktemyiz edilmiş ise de, çağrı kağıdı gideri ödenmediğinden bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davaya konu taşınmazı 29.06.2004 tarihli harici yazılı sözleşme ile davalıdan 80.000 TL satın aldığını, bedelin tamamını ödediğini, davalının sözleşmeye göne 31.12.2006 tarihinde teslim etmesi gerekir iken teslim etmediğini, ayrıca inşaat malzemesinin ve işçiliğinin kötü olduğunu, binada çatlaklar meydana geldiğini, durumun davalıya birkaç defa sözlü olarak ve en son 19.09.2007 tarihli ihtarname ile bildirildiğini ancak tazmin edilmediğini belirterek, kira kaybı bedeli, dairedeki eksikliklerin ve duvarda oluşan çatlağın hasar bedeli ve sözleşmeye uymaması nedeniyle sözleşmede kararlaştırılan tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece kira kaybına ilişkin talep yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer ayıplı imalat bedeli ve cezai şart tazminatına ilişkin talepler yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, davalıdan satın almış olduğu taşınmazın sözleşmeye uygun olarak yapılmadığı, kötü malzemeler ve işçilik sonucu parke ve boyaların kabardığı, duvarda çatlaklar meydana gelmesi nedeniyle zararının oluştuğunu belirterek, yapılacak masrafa ilişkin bedelin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacının, davalıdan harici sözleşmeye dayalı olarak bir daire satın aldığı ve dairenin davacı adına tapuda tescil edilerek teslim edildiği uyuşmazlık konusu değildir.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici

2010/15685-2011/3414

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici

2010/15685-2011/3414

bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. Borçlar Kanununun 198. maddesine göre, alıcı, teslim aldığı malı örf ve âdete göre, imkân hâsıl olur olmaz muayene etmek ve satıcının tekeffülü altında olan bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda adi bir muayene ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da derhal satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. BK’nun 198. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Davaya konu uyuşmazlıkta, mahkemece taşınmazdaki hatalı imalatların açık olduğu kabul edilmiş ise de, teknik incelemeyi gerektiren bu konuya ilişkin yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda taşınmazdaki ayıplı imalatların açık ayıp mı yoksa gizli ayıp mı olduğuna dair herhangi bir tespite yer verilmemiştir. O halde, mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporu hüküm kurmaya ve Yargıtay denetimine elverişli değildir. Bu durumda mahkemece yapılacak ...; bilirkişiden ek rapor alınarak veya yeniden uzman bilirkişiler aracılığıyla inceleme yaptırılıp, taşınmazda mevcut eksikliklerin ve ayıpların niteliği tespit edilerek, bu davada talep edilen ayıplı işlerden hangilerinin açık ayıp, hangilerinin gizli ayıp niteliğinde olduğu ayrı ayrı belirlendikten sonra süresinde açık ve gizli ayıpların ihbar edilip edilmediği değerlendirilerek karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 7.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3336, Karar No: 2022/302, Tarih: 18.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3336 E.  ,  2022/302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin yalnızca sanık hakkında taksirle öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunda bulunduğunu belirtmesi üzerine yalnızca bu yönden yapılan incelemede;

Sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet tipi aracıyla geceleyin meskun mahaldeki 7,5 metre genişliğindeki zemin çizgileri olmayan çift yönlü aydınlatması bulunmayan sokakta seyri sırasında sokağa açılan mesken kapısından yola çıkan 2,5 yaşındaki yayaya çarpması sonucu yayanın hayatını kaybettiği, olay yerinden kaçan ve kazadan 2 saat 47 dakika sonra ele geçen sanığın yapılan kontrolde 0,25 promil alkollü olan ancak kaza saatine göre 0,67 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın yasal sınır üzerine alkollü araç kullanarak ve yola gereken dikkat ile özeni göstermemesi sebebiyle tali kusurlu olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın kaza anında alkollü olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Kazanın saat 22:30 sıralarında gerçekleştiği, sanığın ise; saat 01:17’de 0,25 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, kaza zamanı ile ölçüm arasında geçen süre dikkate alındığında alkolün vücuttan her saat 0,15 promil azaldığı bilindiğine göre sanığın kaza anında 1,00 promilin altında alkollü olduğunun anlaşıldığı, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre ve bilimsel olarak da 1,00 promil üzerindeki alkol miktarının güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğinin tespitli olması nedeniyle sanık hakkında koşulları oluşmayan bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeden hükmedilen cezadan TCK’nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA 18/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.