muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18017, Karar No: 2019/3601, Tarih: 17.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/18017 E.  ,  2019/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, idari para cezasının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu olayda, davacı aleyhine işyeri kaza ve meslek hastalığı kaza bildirim formunun davalı kuruma 6331 sayılı Yasa’nın 14. maddesi uyarınca 3 işgünü içinde bildirilmediği iddiası ile aynı Yasa’nın 26. maddesi uyarınca tahakkuk ettirilen idari para cezasının iptali istemi ile dava açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından ve somut olayda yürürlükte olan 6331 sayılı Yasa’nın 26/2 maddesinde “...(2) (Değişik: 4/4/2015-6645/4 md.) Bu Kanunda belirtilen idari para cezaları, 14 üncü maddede belirtilen bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeyenlere uygulanacak idari para cezaları hariç gerekçesi belirtilmek suretiyle Çalışma ve İş Kurumu il müdürünce verilir. 14'üncü maddede belirtilen bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeyenler için uygulanan idari para cezaları hariç tahsil edilen idari para cezaları genel bütçeye gelir kaydedilir. 14'üncü maddede belirtilen bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeyenlere uygulanacak idari para cezaları ise doğrudan Sosyal Güvenlik Kurumunca verilir. Sosyal Güvenlik Kurumunca verilen idari para cezalarının tebliğ, itiraz ve tahsilinde 5510 sayılı Kanunun 102'nci maddesi hükümleri uygulanır. Verilen diğer idari para cezaları tebliğinden itibaren otuz gün içinde ödenir. İdari para cezaları tüzel kişiliği bulunmayan kamu kurum ve kuruluşları adına da düzenlenebilir.” hükmü yer almaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinde, işverenin kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiştir. “Kurumca verilecek idari para cezaları” başlığını taşıyan 140’ıncı madde, idari para cezaları, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı ilgililerce başvurulacak yargı yolu ve zamanaşımı konusunda düzenleme içermektedir. İdari para cezasına karşı fiilin işlendiği tarihteki yasal düzenlemeye göre süresi içinde kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilmesi halinde yine süresi içinde ilgili mahkemeye dava açılmaması ya da ilgili mahkemece itirazın reddine karar verilmesi hallerinde idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Kesinleşen idari para cezasına karşı İş Mahkemesi'nde menfi tespit ve itiraz davası açılamaz. Burada söz konusu olan idari para cezasının kendisinin iptali olup, tahsili nedeniyle tanzim edilen ödeme emrinin iptali ya da borçlu olmadığının tespiti talepleri iş mahkemesinin görev alanındadır.

Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce re'sen gözetilmesi gerekir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106’ncı maddesi ile mülga 506 sayılı Kanun'un 134. maddesinde bu Kanunların uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101’inci maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

Tüm bu açıklamalar çerçevesinde Mahkemece, davaya konu idari para cezasının iptali istemi ile açılan davada, 5510 sayılı Yasanın 102. maddesi gereğince dava konusu idari para cezasına itirazı inceleme ve karara bağlama görevinin İdare Mahkemesi'nin olduğu gözetilmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26683, Karar No: 2024/15346, Tarih: 11.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/26683 E.  ,  2024/15346 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/371 E. 2019/502 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2018/371 Esas, 2019/502 Karar sayılı kararının katılan ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılanın, UYAP'tan alınan güncel nüfus kaydına göre hüküm temyiz edildikten sonra 06.09.2022 tarihinde vefat ettiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olduğundan mirasçıların katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın yasal mirasçıları belirlenip, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılma haklarının bulunduğu hususunu içeren açıklamalı davetiye ile gerekçeli kararın yasal mirasçılara tebliğ edilmesi ve hükmün temyizi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2262, Karar No: 2015/1054, Tarih: 02.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2262 E.  ,  2015/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davada sözleşmenin haksız feshedildiği ve kesin teminatın irat kaydedildiği iddia edilerek davalının sözleşmenin haksız feshine ve kesin teminatın irad kaydedilmesine yönelik işlemlerinin iptâli istenmiş, mahkemece davanın kabulü ile sözleşmenin feshi ve teminatın irat kaydına ilişkin işlemin iptâline dair verilen karar, davalı iş sahibi idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle mahkemece dava kabul edilerek "sözleşmenin feshi ve teminatın irat kaydına ilişkin işlemin iptâline" şeklinde hüküm kurulmuşsa da bu hükmün "sözleşmenin feshinde ve teminatın irat kaydında davalı idarenin haklı olmadığının tespitine" şeklinde anlaşılmasının gerekmesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1- 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre genel bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan muaftır. Davalı idare genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinden olduğundan ve harçtan muaf bulunduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan peşin harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davalı idarenin harçtan sorumlu tutularak nispi karar ve ilâm harcının davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkarılmasına, yerine "davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 4.900,50 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine" kelime ve rakamlarının yazılmasına, yargılama giderine ilişkin 17.06.2013 tarihli tavzih kararının I numaralı bendinin 4. satırında yer alan "6.256,80" rakamlarının tavzih kararından çıkarılmasına, yerine "1.356,30" rakamlarının yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8352, Karar No: 2012/14702, Tarih: 02.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8352 E.  ,  2012/14702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Genel Müdürlüğü yönünden reddine, ... Genel Müdürlüğü yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5945, Karar No: 2011/10444, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/5945 E.  ,  2011/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Katılan ...'in şikayetine konu çeklerden;

2188525 nolu suça konu çekte cirosunun mevcut olduğu bu nedenle şikayet hakkının mecvut bulunduğu anlaşılmakla bu çek ile ilgili şikayet hakkının oluşmadığına yönelik beraat kararı verilmesi,

Kabule göre; sanık hakkındaki 2188526 nolu suça konu çekle ilgili kamu davasının şikayet hakkının bulunmaması ve şikayet koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 223.maddesinin 8.fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken, sanığın beraatine karar verilmesi,

B-Katılan ...'in şikayetine konu çeklerden;

Karşılıksız çek keşide etmek suçunda şikayet hakkı TTK.nın 702.maddesinde açıklandığı üzere çeki ibraz eden yetkili ve yasal hamil ile bunun rücu hakkına sahip bulunduğu, anılan yasanın 700.maddesi uyarınca ciro ve teslim yoluyla çeki elinde bulunduran kişilere ait olup, vekilleri aracılığı ile şikayet dilekçesi verenlerden katılan ...'in açıkça adı yazmasa bile temyiz dilekçesinde belirtildiği üzere adı yerine "LAİ" rumuzunu kullandığı, bu rumuzun altında da katılanın vekaletnamedeki imzasına benzeyen bir imzanın bulunması karşısında, çek aslı ile ibraz anında alınan okunaklı ve onaylı örneği getirtilip incelenmek suretiyle ibrazdan önce katılanların cirosunun, dolayısıyla şikayet hakkının bulunup bulunmadığı saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8184, Karar No: 2007/8109, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8184 E.  ,  2007/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi (19.12.2002) bilirkişi kurulunca somut emsal kabul edilen 412 ada 8 parsel ve 4318 parsel sayılı taşınmazların da satış tarihleri sırasıyla (1.6.2000) ve (26.6.2001) itibariyle İmar Yasası uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadıkları, tabi tutulmuş ise ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğü ve taşınmazların imar uygulaması sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadığının Belediye İmar Müdürlüğünden ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmasından ve alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Davalıların vekilleri mahkeme kararını 27.6.2007 havale tarihli dilekçe ile temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve davalıların vekillerinden harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 4.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7329, Karar No: 2020/6586, Tarih: 23.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7329 E.  ,  2020/6586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12/02/2014 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 20/08/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/1, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 14/10/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12909, Karar No: 2018/2694, Tarih: 20.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/12909 E.  ,  2018/2694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı tarafça istenilmekle, daha önceden belirlenen 20.03.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av...geldi. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı anonim şirket vekili yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı kanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; Adli yardımdan yararlanacak kişiler 6100 sayılı HMK'nın 334. maddesinde sayılmıştır. Anılan maddenin 1. bendine göre ancak gerçek kişiler, 2. bendine göre de ancak kamuya yararlı dernek ve vakıflar adli yardımdan yararlanabilir. Kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanmaları mümkün değildir. Davalı ticaret şirketi olup Yasa gereği adli yardımdan yararlanması mümkün bulunmadığından adli yardım talebi yerinde görülmediğinden talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu durumda; hükmü temyiz eden davalı vekilince, alınması gerekli olan, temyiz harçları yatırılmadığından, müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacaktır.

Bu itibarla; davalı lehine kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalıya bu red kararının tebliği ile 1086 sayılı HUMK’mn 434/3. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay'a sevk giderlerinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2004/4, Karar No: 2004/23, Tarih: 10.02.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/4-4 E., 2004/23 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/4-4 E., 2004/23 K.**

**- DİRENME VE BOZMA KARARI VASIFLARI

- GÖREVLİ DAİRE

- OLAĞAN KANUN YOLU**- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 5 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 40 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 2 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 95 ]

**"İçtihat Metni"**

Görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçundan sanık E.... K.....'ın TCY.nın 240, 59, 647 sayılı Ya-sanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca 532.350.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına ve 3 ay süreyle memurluktan yoksun kılınmasına, bu cezalarının ertelenmesine ilişkin Bakırköy 6. Asli-ye Ceza Mahkemesince 21.05.2001 gün ve 1308-1603 sayı ile verilen kararın sanık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 11.12.2002 gün ve 15894-18291 sayı ile;

"1- TCY.nın 59. maddesinin memurluktan yoksun kılınma cezasına uygulanmaması,

2- Sanık müdafiinin 21.5.2001 tarihli dilekçesindeki 647 sayılı Yasanın uygulanması isteğinin anılan Yasanın 5. maddesini de içerdiği gözetilmeden, bu konuda bir karar verilmemesi" isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 05.03.2003 gün ve 118-142 sayı ile (1) nolu bozma nedenine uyarak gereğini yerine getirmiş; (2) nolu bozma nedeni yönünden ise;

"Sanığa verilen para cezasının tecil edildiği, tecil edilen cezanın ikinci suç işlenmediği takdirde infaz kabiliyetinin bulunmadığı, bu itibarla gerekçeli kararda paranın miktarı da göz önüne alınarak taksitlendirme cihetine gidilmemiş bulunması kanuna aykırılık olarak nitelendirilmemiş, sa-nığın 5 yıl içinde ikinci bir suç işlediği takdirde cezanın TCY.nın 95/2. maddesine göre infazına karar verildiği takdirde C.Savcılığınca da para cezasının 4 takside bağlanmasının mümkün bulunmasına göre ayrıca 647 sayılı Yasanın 5. maddesine göre para cezasının takside bağlanmasına lüzum görülmemiş ve esasen mahkemece haftanın 3 günü 40 ila 60 dosya arasında duruşma yapıldığı mahkemelerde yeteri kadar yetişkin katibin bulunmadığı, günde 30 karar çıktığı, duruşmalarda bu şekilde tecil edilen para cezasının ayrıca zabıtlara geçirilmesi duruşmaların lüzumsuz yere uzamasına da sebebiyet verdiği, bu itibarla pratik yönden bir fayda da mülahaza edilmediğinden taksitlendirme hususunun sonuca etkili görülmediğinden bu hususta mahkemece ayrıca işlem yapılmadığı" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu kararın da sanık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının, direnme yönünden Ceza Genel Kurulunca yapılacak inceleme sonucunda "bozma", uyulan kısım yönünden ise Özel Dairece yapılacak inceleme sonucunda "onama" istekli 19.12.2003 günlü tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konu-şulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulunun süreklilik gösteren kararlarında açıklandığı üzere, bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, bozmada belirtilen hususları tartışmak, yeni kanıtlara dayanmak, ilk karar-da yer almayan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak, direnme kararı niteliğinde olmayıp bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir karardır. Bu karara karşı yasa yoluna başvurul-duğunda temyiz incelemesi Özel Dairece yapılmalıdır.

İncelenen dosyada;

Yerel Mahkemece sanığın görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçundan cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine ilişkin hüküm, Yüksek 4. Ceza Dairesince, memurluktan yoksun kılınma cezasından TCY.nın 59. maddesiyle indirim yapılmaması ve sanık müdafiinin 21.05.2001 günlü dilekçesinde 647 sayılı Yasanın 5. maddesinin uygulanması talebi konusunda bir karar verilme-mesi isabetsiz görülerek bozulmuştur.

Bozmadan sonra yapılan yargılamada Yerel Mahkemece birinci bozma nedenine uyularak gereği yerine getirilmiş, ikinci bozma nedeni yönünden ise ilk hükümde direnildiği bildirilerek konuya ilişkin gerekçeler ayrıntılı şekilde gösterilmiştir. İlk hükümde 647 sayılı Yasanın 5. maddesinin uygulanmaması hususunun tartışılmamış olduğu da nazara alındığında, bu yeni gerekçelerin Özel Dairece incelenmediği görülmektedir. Özel Dairece incelenmeyen bir hususun doğrudan doğruya ve ilk kez Ceza Genel Kurulunca incelenmesi ise olanaksızdır.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin son uygulaması, uyma ve eylemli uyma sonucunda verilen yeni hükme ilişkin olduğundan, temyiz incelemesinin Özel Dairece yapılmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz incelemesi yapılması için dosyanın 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 10.02.2004 günü oybirliğiyle karar verildi.