muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15458, Karar No: 2010/205, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15458 E.  ,  2010/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12380, Karar No: 2018/11396, Tarih: 21.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12380 E.  ,  2018/11396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14236, Karar No: 2006/16496, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14236 E.  ,  2006/16496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu Kula Köyünde genel arazi kadastro çalışmalarının yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise, taşınmazın ne gibi işlem gördüğü ve taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazı ile taşınmaza ilişkin kadastro tutanağı düzenlenmiş ise tutanak aslının bu dosya içinde yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/493, Karar No: 2018/6163, Tarih: 23.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/493 E.  ,  2018/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca, davalı... Turz. İşl. Tic. A.Ş. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı müteahhit şirket ile kendisine düşen A Bloktaki binaların devri için sözleşme imzaladığını, bu sözleşmeye istinaden bir kısım dairelerin devrinin sağlandığını, devri yapılmayan 1 ve 10 numara arası dairelerin devri için 29/06/2009 tarihli ek bir sözleşme imzalandığını, bu sözleşmeye istinaden de 5 dairenin daha devrinin yapıldığını ancak 5 dairenin devrinin yapılmadığını, devri yapılmayan dairelerde ipotek ve hacizler bulunduğunu, devrin imkansız olduğunu gördüğü için sözleşmede kararlaştırılan bedelin bir kısmını ödemediğini, müteahhitin edimini yerine getirme imkanı olmadığını, yapılan sözleşme ile diğer davalıların da devrin yapılamaması halinde sorumluluğu kabul ederek imza attığını, daire bedeli, cezai şart, kira kaybı, ödediği harç ve giderler, tarafından yapılan çevre düzenlemesi masrafları için başlattığı takibe de haksız itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali, takibin devamı ile % 40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, müteahhit şirket dışındaki diğer davalılar yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin geçersiz olduğunu, aslında ilk anlaşmalarının inşaat masraflarını paylaşmak olduğunu, davacının buna uymadığını, kendilerinin ekonomik sıkıntıda olmasından faydalanarak haksız şekilde taşınmazları üzerine geçirdiğini ve davacının sebepsiz zenginleştiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalılar ..., ... ve ... yönünden açılan davanın REDDİNE, davalı şirket yönünden davanın KABULÜNE, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalılar ..., ... ve ... yönünden açılan davanın REDDİNE, davalı şirket yönünden davanın KABULÜNE, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, müteahhit şirketten sözleşme karşılığı birden fazla daire satın aldığını, bunların bir kısmının devredildiğini, bir kısmının devredilmediği, devredilmeyen dairelerin devrinin üzerinde bulunan ipotek ve hacizler nedeniyle imkansız olduğunu, diğer davalıların ise devredilmeme halinde sorumlu olduklarına yönelik sözleşmede imzalarının bulunduğunu ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptalini istemiştir. Davalılar ise sözleşmenin geçersiz olduğunu, davacının haksız zenginleştiğini, ilk sözleşmedeki hükümlere davacının uymadığını, tüm sözleşmelerin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini savunarak bir kısım davalılar için davanın husumetten reddini, müteahhit şirket yönünden ise davanın esastan reddini dilemiştir. Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin geçersiz olduğu kabul edilerek bu nitelemeye uygun hüküm kurulmuştur. Dosyanın incelenmesinden; davalılardan şirketin müteahhit olduğu, dava dışı arsa sahipleri ile Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi yaptığı, bu sözleşmeye istinaden A ve B blok dairelerin inşa edildiği, B bloğun sözleşme ile arsa sahiplerine kalmasının kararlaştırıldığı, A bloğun ise müteahhide kaldığı, müteahhidin de kendisine kalan A Bloğu tamamen davacıya adi yazılı sözleşme ile sattığı anlaşılmaktadır. Kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile müteahhitin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme geçerli bir sözleşmedir. Müteahhit ise bu sözleşmeye dayanarak davacıya daire satmıştır. Bu satış alacağın temliki hükmünde olduğundan yazılı olarak yapılmış olmak kaydı ile geçerlidir. Somut olaydada müteahhit bu hakkını adi yazılı sözleşme ile devretmiştir. O halde mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin geçerli olduğu kabul edilerek buna uygun değerlendirme yapılıp hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalı şirketin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davacı ve davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın davacıya, 20.066,00 TL harcın davalı... Turz. İşl. Tic. A.Ş.'ne iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10971, Karar No: 2015/68, Tarih: 12.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10971 E.  ,  2015/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4741, Karar No: 2019/6199, Tarih: 07.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4741 E.  ,  2019/6199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/03/2017 tarih ve 2016/53 E- 2017/148 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/07/2018 tarih ve 2018/111 E- 2018/833 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPMK nezdinde 2014/05894 sayı ile “Fossil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin başvuruya kendisine ait, 2013 23247, 2005 27498, 2008 42650, 128408, 2013 99298, 2008 42649, 2014/39049, 2014/39051, 2013 23245, 2013 99301 sayılı ve "authentic fossil", "fossil", "fossil authentic şekil", "fossil", "fossil şekil", "fossil", "fossil", "fossil şekil", "fossil", "fossil" ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kabul edilerek başvurularının kısmen reddine karar verildiğini, bu ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin bu kez TPMK'nın 2015-M-11798 sayılı YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa müvekkil şirketin 1978 yılına dayanan bir geçmişi olduğunu, 1998 yılından itibaren cüzdan, kemer, valiz ve çanta imalatı, ithalatı, toptan ve perakende satışı işi ile iştigal ettiğini, adına tescilli 2001/16567 sayılı “FOSSİL” ibareli markasının bulunduğunu ve bu markaya dayalı olarak müvekkilinin dava konusu başvuru üzerinde müktesep hakka sahip olduğunu, davalı markalarının kapsamında bulunan mallarla dava konusu başvuru kapsamındaki malların aynı olmadığını ileri sürerek, davaya konu Yidk kararının iptalini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının başvurusuna konu ibare ile müvekkili adına tescilli tanınmış markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının başvurusuna konu ibare ile müvekkili adına tescilli tanınmış markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, başvuru kapsamında yer alan 25. sınıf mallarla, 35. sınıftaki hizmetlerin redde mesnet markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı tür/benzer olduğu, marka işaretleri arasında da benzerlik bulunduğu, dava konusu markalar arasında yukarıda belirtilen mallar/hizmetler yönünden 556 sayılı KHK m. 8/1-b anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunduğu, davalıya ait FOSSİL ibareli markanın sektörel olarak tanınmış olduğu, davacı markasının, davalı markalarından farklı olarak 18. sınıf için “Derilerden, deri tahditlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar (çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlıklar dahil).” malları dışındaki mal/hizmetler için tescili halinde m.8/4 ile aranan koşullardan birinin gerçekleşme ihtimalinin bulunduğu, davacının dava konusu başvurusu yönünden, önceki tarihli 2001/16567 sayılı “FOSSİL" markasının 25., 35. ve 18.1, 3, 4, 5 sınıflar bakımından müktesep hak sağlamadığı, gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2015-M-11798 sayılı kararının 18. sınıfta yer alan "derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar, çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlıklar dahil" mal ve hizmetleri yönünden kısmen iptaline, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekillerince ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, "FOSSİL" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "fossil" asıl unsurlu markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olduğu, başvuru kapsamından çıkarılan 25. sınıf mallarla 35.sınıf hizmetler, redde mesnet markaların kapsamlarında yer aldıklarından tanınmış olup olmadıklarının sonuca etkisi olmadığı gibi dosyada mevcut bilirkişi raporunda da redde mesnet markaların tanınmış olduklarının açıklandığı, bilirkişi heyetince yapılan tespitte bir isabetsizlik bulunmadığı, davalı şirket markalarının tescilli oldukları sınıflarda korunacakları ve hükümsüz kılınmadıkları sürece tescilli bulundukları sınıflarda kullanılmamalarının varılan sonucu değiştirmeyeceği, her ne kadar davacı tarafça 2001/16567 sayılı marka nedeniyle müktesep haklarının bulunduğu ileri sürülmüş ise de Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 19.09.2008 tarih, 2007/7547 E.-2008/10251 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, bir markanın müktesep hak yaratabilmesi için diğer şartların yanında belli bir süre çekişmesiz şekilde kullanılmasının da gerektiği, davacı tarafça dayanılan anılan markanın, İzmir Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi'nin 29.06.2017 tarih, 2017/101 E., 2017/85 K. sayılı kararı ile 2. alt sınıfı hariç 18. sınıf ile 25. sınıf yönünden kullanmama nedeniyle iptal edildiği, bunun dışında 35/06. sınıf yönünden söz konusu marka iptal edilmemiş ise de anılan markanın mağazacılık hizmetlerinde genel olarak tescilli olduğu, bu durumda söz konusu markanın müktesep hak oluşturabilmesi için başvuru kapsamında çıkarılan mal ve hizmetler yönünden kullanıldığının ispat edilmesinin gerektiği, dosyada mevcut bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere başvuru kapsamından çıkarılan mal ve hizmetler yönünden markanın kullanılmadığı ve bu nedenle davacıya bir müktesep hak sağlamayacağı, bu nedenle davacı yanca ileri sürülen istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, davacı tarafça, 2014/05894 kod numarası verilen "FOSSİL" ibaresinin 18, 25 ve 35. sınıflarda tescili için başvuru yapıldığı, davalı şirketin "fossil" asıl unsurlu markalarına dayalı olarak başvuruya itiraz etmesi üzerine, YİDK tarafından itirazın kısmen kabul edildiği ve başvuru kapsamından 25. sınıf mallar ile 35/06. alt sınıftaki bir kısım hizmetlerin çıkarıldığı, uyuşmazlığın, davacı başvurusu ile davalı şirket adına tescilli markalar arasında, başvuru kapsamından çıkarılan 25. sınıf mallarla 35/06. alt sınıftaki bir kısım hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunup bulunmadığı noktasında toplandığı, YİDK tarafından reddedilen 18

. sınıf mallar ile 35/06. alt sınıftaki bir kısım hizmetlerin çıkarıldığı, uyuşmazlığın, davacı başvurusu ile davalı şirket adına tescilli markalar arasında, başvuru kapsamından çıkarılan 25. sınıf mallarla 35/06. alt sınıftaki bir kısım hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunup bulunmadığı noktasında toplandığı, YİDK tarafından reddedilen 18. sınıf mal ve hizmetlerin iş bu davanın konusu olmadığı, gerek işaretler, gerekse de mal ve hizmetler arasındaki benzerlik sebebiyle YİDK kararının yerinde olduğu, dolayısıyla mahkemece açıklanan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, YİDK kararı ile başvuru kapsamından çıkarılmamış ve bu itibarla da dava konusu olmayan 18. sınıf mallar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, alınmadığı anlaşılan 44,40 TL temyiz ilam harcı ile 218,50 TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/10/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1756, Karar No: 2013/320, Tarih: 24.01.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/1756 E.  ,  2013/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı..... ile davalı ..... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... .... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24.03.2010 gün ve 2007/500-2010/156 sayılı hükmü onayan Dairemizin 24.....2011 gün ve 2010/7056-2011/6811 sayılı ilâmı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, ........2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21161, Karar No: 2010/1032, Tarih: 28.01.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/21161 E.  ,  2010/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, ... bulunan davacı , fakülte 3. sınıf öğrencisi olduğunu, ana ve davalı babasının 2005 yılında boşandıklarını, babasının dava tarihinden 2 ay öncesine kadar kendisine yardım ederken, teyzesi tarafından evlat edinildiğini öğrenince yardımını kestiğini beyanla, davalı babasından aylık 300,00 TL yardım nafakası talep etmiştir.

Mahkemece, ekonomik ve sosyal durum araştırması yapılıp, babanın da yardım yükümlülüğü bulunduğundan bahisle dava tarihinden itibaren aylık 250,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz aşamasında dosyaya sunulan aile nüfus kaydına göre, davacının 10.3.2009 tarihinde (davadan önce) kesinleşen karar ile teyzesi ... tarafından evlatlık edinildiği anlaşılmaktadır. Evlat edinme ile soy bağı kurulur (TMK.md.283) ve ana - babaya ait olan haklar ve yükümlülükler evlat edinene geçer (TMK. Mad.314/1). Davacının talebi TMK'nun md.328/2 uyarınca eğitim ve öğretim giderlerine ilişkindir. Bu yükümlülük ana ve babaya ait yükümlülüklerden olup, evlat edinene geçmektedir.

O halde, mahkemece bu husus gözetilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.