muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/32587, Karar No: 2012/3389, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/32587 E.  ,  2012/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yakınanın sanığın kaçarak uzaklaştığı yönde yaptığı arama sırasında, kendisine ait ayakkabıyı sanığın ayağında görerek yakalaması şeklinde gerçekleşen olayda, TCK'nın 168.maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının anlaşılması karşısında, yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın suç tarihinde yakınanın 4.katta bulunan evinin önündeki eklenti niteliğindeki koridor sahanlığından ayakkabı çaldığının anlaşılmasına göre, tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

18 yaşından küçük olan sanıklar hakkında hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilmeyeceği gözetilmeyerek 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK.'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7125, Karar No: 2018/946, Tarih: 13.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/7125 E.  ,  2018/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 1981 yılında yapılan tapulama sırasında ... Köyü, 494 parsel sayılı 21.700,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 tarih 78 numaralı vergi kaydının miktar fazlası olarak Hazine adına tarla niteliğiyle tespit edilmiş, itiraz üzerine 30.07.1993 tarih 1991/375 sayılı komisyon kararı ile Hazine adına yapılan tespitin iptali ile parselin davalı ... adına tespitine karar verilmiş ve bu kararın itirazsız kesinleşmesi üzerine 04.10.1994 tarih, 5431 yevmiye numarasıyla davalı ... adına tapuya tescil edilmiştir.

Davacı Hazine vekili 29.07.1999 havale tarihli dilekçesiyle, dava konusu 494 sayılı parselin fundalık orman niteliğinde olduğu iddiasıyla, davacı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tescili isteğiyle asliye hukuk mahkemesinde dava açmıştır.

Asliye hukuk mahkemesince 20.09.2002 gün ve 1999/421 – 2002/504 sayılı kararla, davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/03/2004 tarih ve 2004/2241 - 2004/2332 sayılı kararı ile hüküm bozulmuştur.

Asliye hukuk mahkemesince 20.09.2002 gün ve 1999/421 – 2002/504 sayılı kararla, davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/03/2004 tarih ve 2004/2241 - 2004/2332 sayılı kararı ile hüküm bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “yörede orman kadastro çalışması yapılmamıştır. 1981 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmalarında dava konusu olan 494 parsel ile birlikte dava dışı 459 parsele 1937 tarih 78 nolu vergi kaydı uygulanmıştır. Söz konusu vergi kaydı dosyada bulunmadığı gibi özel idare müdürlüğü tarafından da yıprandığı belirtilerek çıkartılamadığı anlaşılmıştır. Dava konusu olan taşınmaza ilişkin kadastro komisyon kararında bu taşınmaz ile 459 parsele uygulanan 78 nolu vergi kaydının bir hududunun "fundalık" olduğu resmi kayıtlara geçmiş bulunmaktadır. Esasen bu vergi kaydı ile dava konusu taşınmazın kuzeyinde yer alan dava dışı 459 parsel sayılı taşınmaz vergi miktarı ile sınırlı olarak davalı gerçek kişiye bırakılmış olup, dava konusu olan 494 parselin üç tarafı ormanla çevrilidir ve vergi miktarı aşılarak, huduttaki ormanlık alana girilerek dava konusu olan taşınmazın ormandan açıldığı belirgindir. Başka bir dayanak kaydı mevcut değildir. Üç tarafı ormanla çevrili olan ve dayanak vergi kaydında fundalık olarak geçen taşınmazın orman olarak kabulü gerekir. Tapu ve zilyetlik yolu ile ormandan yer kazandıran 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K.. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu gözönüne alındığında, tamamen orman içinde kaldığı belirgin olan 494 nolu dava konusu parselin zilyetlik yolu ile kazanılmasına olanak yoktur. Bu durumda Hazinenin açtığı davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın orman olarak tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken zilyetlik yolu ile kazanımdan söz edilerek özel mülk niteliğinde tapuya tescili yoluna gidilmesi usul ve kanuna aykırıdır.” denilmiştir.

Bozma sonrasında asliye hukuk mahkemesince 19.09.2006 gün ve 2004/514 – 2006/211 sayılı kararla, her ne kadar Yargıtay bozma kararında yörede orman kadastro çalışması yapılmadığı belirtilmiş ise de, yörede 11.04.2004 tarihinde ilan edilen orman tahdidi bulunduğu ve bu tahditte dava konusu taşınmazın tahdit dışında bırakıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01/11/2011 tarih ve 2011/8568 – 2011/12369 sayılı kararı ile hüküm ikinci kez bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “mahkemece, Dairenin bozma kararından sonra bozma kararına uyulup uyulmayacağı konusunda bir karar verilmemiş ise de, dosya içeriğinden, yargılamanın devamı sırasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede orman kadastrosunun yapıldığı anlaşılmaktadır. Davanın varlığı orman tahdidinin kesinleşmesini önler. Bu durumda davanın orman sınırlandırmasına itiraza dönüştüğünün kabulü gerekir. O halde, 6831 sayılı Orman Kanununun değişik 11. madde hükmü gözetilerek, uyuşmazlığın çözümünde kadastro mahkemesi görevlidir. Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında resen gözetilmelidir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davanın tescil bölümünü elde tutarak orman kadastrosuna itiraz bölümü yönünden ise kadastro mahkemesinin görevli olduğundan söz edilerek görevsizlik kararı vermek ve dava konusu taşınmazın orman niteliğinin saptanması bakımından kadastro mahkemesinin vereceği kararın kesinleşmesini beklemek, ondan sonra tescil istemi yönünden doğacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.” denilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesince bozma ilamına uyularak orman tahdidine itiraz yönünden dosya tescil davasından tefrik edildikten sonra 26.09.2012 gün ve 2012/470 – 2012/442 sayılı kararla mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Orman tahdidine itiraz davası yönünden dosya kendisine görevsizlik kararı ile gelen kadastro mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve Uzunalıç köyü, 494 sayılı parselin orman tahdit haritası kapsamı içinde bırakılmasına (alınmasına) ve haritasının bu şekilde düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman sınırlamasına itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden sonra 11.10.2004 tarihinde ilan edilen ve eldeki davaya konu taşınmaz yönünden kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 13/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14382, Karar No: 2019/4801, Tarih: 25.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/14382 E.  ,  2019/4801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 25.06.2019 gün ve saatte temyiz eden Hazine vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Kurtdoğmuş Köyü çalışma alanında bulunan 107 ada 1 parsel sayılı 2.059,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine; 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 1980 yılından beri ... ve ...’in kullanımında olduğu şerhi verilerek bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kısmen kendi fiili kullanımında olduğu iddiasına dayanarak davalı ... adına olan şerhin iptali ve onun yerine adına zilyetlik şerhi verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki şerhin ...oğlu ... ile ilgili bölümünün iptaline, onun yerine ...oğlu ...’un 1980 yılından beri zilyetliğinde bulunduğu şeklinde şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir. Mahkemece, davacının, davalı ... adına kullanıcı şerhi verilen bölümdeki zilyetliği senetle devir aldığı ve zilyet olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Çekişmeli taşınmazın kullanım kadastrosu 09.07.2010 tarihinde yapılmış, davacı 26.10.2011 tarihli devir senedine dayanarak lehine zilyetlik şerhi verilmesini istemiştir. 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazlarda yapılan kullanım kadastrosu sırasında tespitin yapıldığı tarih itibariyle fiili kullanıcı olanlar lehine zilyetlik şerhi verilmesi mümkündür. Tespit tarihinden sonra şerh sahibinden zilyetliğin devir alınması halinde bu iddia ancak idareye karşı ileri sürülebilir. Davacının dayandığı devir alma senedinin tespit tarihinden sonraya ait olması ve tespit tarihi itibariyle çekişmeli taşınmazda zilyet olduğunun ispat edilememesi karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 2.037,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunan taraftan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20488, Karar No: 2012/7978, Tarih: 17.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/20488 E.  ,  2012/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17.04.2012 günü temyiz eden davalı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, aleyhine temyiz olunan davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 900,00-TL. Vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3192, Karar No: 2016/216, Tarih: 18.01.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3192 E.  ,  2016/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/292 E. sayılı dosyası ile başlattıkları icra takibi sonucunda borçluya ait aracın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunan ...'ne satış bedelinden garameten pay ayrıldığını, kamu alacağının ipotekli alacaklıdan sonra gelen alacaklıya iştirak ettirilmek suretiyle hacze iştirak edebileceğinin açıkça düzenlendiğini, sıra cetveline dahil edilen şikayet olunanın alacağının ihtiyati hacizden kaynaklanmakta olup, ihtiyati haczin ise ilk hacze iştirak olanağı bulunmadığını, şikayet olunan idare tarafından araç üzerine 11.02.2013 tarihinde ... Noterliği'nce düzenlenen 01.08.2012 tarih ve ... numaralı rehin sözleşmesinden sonraki tarihte haciz uygulandığını, 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi gereğince şikayet olunan idareye satış bedelinden garameten pay ayrılmaması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile şikayet olunanın alacağının sıra cetvelinden çıkartılarak, şikayet olunana ayrılan satış bedelinin öncelikle şikayetçi şirkete ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, borçluya ait araç üzerine 11.02.2013 tarihinde rehin sözleşmesine dayalı olarak haciz uygulanmış olduğu, aynı araç üzerinde ... alacağının bulunduğu, ... tarafından 03.04.2012 tarihinde haciz konulduğu, ... Vergi Dairesi'nin alacağı için ise 11.02.2013 tarihinde haczin konulmuş olduğu, sıra cetvelinde birinci sıradaki alacaklının ..., ikinci sıradakinin rehin alacağı olduğu, üçüncü sırada ... Vergi Dairesi'nin alacağının bulunduğu, taşıt üzerindeki ilk haczin, ...'nın 6183 sayılı yasa gereğince yapmış olduğu alacağa dayalı olduğu, bu alacağın amme alacağı olduğu, ilk haczi koyan amme alacaklısının izni olmaksızın hacze iştirakin mümkün olmadığı dikkate alınmadan paranın paylaştırılmasına karar verilmiş olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/292 E. sayılı takip dosyasındaki paranın paylaştırılması kararının iptaline, yeniden paranın paylaştırılması kararının düzenlenmesi için talimat verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Şikayete konu sıra cetvelinde borçluya ait taşınmazın satılması üzerine, satış bedelinin, şikayetçinin alacaklı olduğu ve rehin sözleşmesine dayalı icra dosyasında, şikayetçi, şikayet dışı ... İl Müdürlüğü ve şikayet olunan ... arasında garameten paylaşılmasına karar verildiği, ... İl Müdürlüğü'nün garameten paylaşımla ilgili bir şikayeti olmadığı gibi şikayetçinin ... İl Müdürlüğü'ne ayrılan pay yönünden bir şikayetinin bulunmadığı ve sadece ...'ne ayrılan pay yönünden şikayette bulunduğu anlaşılmıştır.

Şikayet olunan ..., kendi alacağı garameten paylaştırılmaya tabi tutulduğunda sıra cetveline şikayette bulunmamak suretiyle kendi alacağının aracın aynından kaynaklanan vergi alacağı olmadığını kabul etmiştir. ... İl Müdürlüğü yönünden ise, ...'nın haczi daha önceki tarihli olduğundan ...'nün 6183 sayılı Yasa'nın 69/2. maddesi uyarınca bu hacze iştiraki mümkün olmayacaktır. ... İl Müdürlüğü, hacizli malın bedelinden ilk haciz sahibi olması sebebiyle alacağını tahsil edecek, artan para kalmadığından ...'ne pay ayrılmayacaktır.

Mahkemece, şikayetçinin talebi doğrultusunda ...'nün, ... İl Müdürlüğü'nün haczine iştirak edemeyeceği kabul edilmekle birlikte, bu yönde bir şikayet olmadığı gözardı edilerek talebi de aşacak şekilde şikayetçinin de ... İl Müdürlüğü'nün haczine iştirak edemeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Ancak hüküm, şikayetçi vekilince bu yönden temyiz edilmediğinden bu hususta bozma yapılmamıştır.

Öte yandan, Muhakemat Müdürlüğü'ne husumet yöneltilmemesine rağmen, gerekçeli karar başlığında adı geçene yer verilmesi HMK'nın 297/1-b maddesi hükmüne uygun olmamış ise de, HMK'nın 304. maddesi uyarınca, tarafların başvurusu üzerine veya re'sen her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7112, Karar No: 2018/12816, Tarih: 17.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/7112 E.  ,  2018/12816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, muris ...'ın 19/03/2012 tarihli vasiyetname ile kendilerine taşınmaz ve taşınır mallar bıraktığını, vasiyetnamenin açılmasına karar verildiğini, davalıların murisin diğer mirasçıları olduğunu ileri sürerek vasiyetnamenin tenfizine karar verilmesini istemişlerdir. Davalılar, davaya cevap vermemiştir.Mahkemece, vasiyetnamenin tenfizi ile taşınmazların tescili yönünde tüm yasal koşulların gerçekleştiği, ancak gerek keşif esnasında fen bilirkişisinin beyanı gerekse mahkemece Tapu Müdürlüğünden ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ...-... mevkii, 122 Ada, 44 parsel ile ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... mevkii, 14 Ada 29 parselle ilgili olarak takbis sisteminde parsel kayıtlarına rastlanılmadığı şeklinde gelen yazı cevabı nedeniyle bu taşınmazlar için murisin iradesi net olarak belli olmadığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir. Ölüme bağlı tasarruflar mahiyetleri icabı, bunları yapanın, ölümünden sonra hüküm doğuran hukuki işlemlerdir. Bunun sonucu olarak, muris hayatta olmadığı için amacı ve hükümleri ancak yorum ile belirlenebilir.

Kural olarak, murisin ölüme bağlı tasarruflarını iptal etmekten veya hükümsüz saymaktan çok, bunları muhafaza etmek, vasiyetçinin iradesine ve isteğine daha uygun düşer.Roma Hukukundan gelen ...yani vasiyetnamenin muteber tutulması kuralı, Türk Medeni Kanununda açıkça belirtilmemekle beraber, gerek doktrinde ve gerek mahkeme içtihatlarında ölüme bağlı tasarrufların yorumlanmasında uygulanacak temel kurallardan biri olarak kabul edilmektedir.Bu yorum tarzı, ölüme bağlı tasarrufu imkan olduğu ölçüde geçerli saymaya, onu ayakta tutmaya başka bir ifade ile tasarruf yapanın gerçek iradesini, son arzularını, isteklerini elden geldiği kadar değerlendirmeye, onu üstün tutmaya, ona saygı ve bağlılık göstermeye yönelmiş bulunmaktadır.Türk Medeni Kanunu'nunda favor testamenti kuralını düzenleyen genel mahiyette bir hüküm bulunmamakla birlikte bazı maddelerde (örn. Eski MK.'nun 451/2;462/2-2;466/2 maddeleri) (yeniTMK'nu 504/2; 515/2; 519/2 maddeleri) bu kuralın uygulanmasına yer verilmiştir.Kural olarak vasiyetnamenin yorumunda murisin iradesini ayakta tutacak bir yol izlenmeli ve azami biçimde murisin iradesi yerine getirilmeli, vasiyetnamenin tenfizine imkan sağlanmalıdır (YHGK, 07.06.1966 tarih, 738/309). O halde, tasarrufu yapanın gerçek arzusunun ne yönde olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.Tasarrufun yapıldığı tarihte yürürlükte olan Türk Medeni Kanununun 504. maddesinin 2.fıkrasına göre; “Ölüme bağlı tasarrufta kişinin veya şeyin belirtilmesinde açık yanılma halinde miras bırakanın gerçek arzusu kesin olarak tespit edilebilirse, tasarruf bu arzuya göre düzeltilir.”Somut olayda davacılar, murisin vasiyetnamenin düzenlenmesinde açık bir hataya düştüğünü, vasiyet edilen taşınmazların ada numaralarının maddi hata nedeniyle yanlış yazıldığını, murisin gerçek iradesinin 128 ada 44 parselde kayıtlı taşınmaz olduğu halde vasiyetnameye 122 ada 44 parsel olarak yazıldığını, 140 ada 29 parsel sayılı taşınmazın ise vasiyetnameye 14 ada 29 parsel olarak yazıldığını, malik bilgilerinin ve diğer bilgilerin vasiyetnamedeki bilgilerle birebir örtüştüğünü belirtmiştir. Mahkemece; vasiyetçinin vasiyetnamenin düzenlenmesi sırasında açık bir hataya düştüğü yönünde araştırma yapılmadan, bu taşınmazlar yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir . O halde mahkemece yapılacak iş; vasiyetçinin vasiyetnamenin düzenlenmesi sırasında açık bir hataya düşüp düşmediğinin tespiti amacıyla, anılan dört taşınmazın ilk oluşumundan itibaren, resmi akit tablolarını da içeren tedavüllü tapu kayıtlarını celpederek, bu hususta taraf delillerini değerlendirerek murisin gerçek iradesinin açıklığa kavuşturulduktan sonra hüküm kurmak olmalıdır.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.