muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/17571, Karar No: 2024/11469, Tarih: 07.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/17571 E.  ,  2024/11469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1697 E., 2020/867 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2019/90 Esas, 2019/268 sayılı Kararı ile hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2019/1697 Esas, 2020/867 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2019/1697 Esas, 2020/867 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13697, Karar No: 2017/24192, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13697 E.  ,  2017/24192 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14650, Karar No: 2015/13580, Tarih: 05.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/14650 E.  ,  2015/13580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ..... Genel Müdürlüğü ile davalılar .... vd. aralarındaki ... İli ... İlçesi ... Köyü 1105 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili davasına dair Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.01.2013 günlü ve 2010/195-2013/16 sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında Dairece verilen 21.01.2014 günlü ve 2013/20570-2014/793 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda; mahkeme kararının aşağıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken salt harçtan muaf olduğu ve tescil yerine terkin kararı verilmesi yönünde düzeltilerek onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 21.01.2014 gün ve 2013/20570-2014/793 sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına karar verilip dosya içindeki tüm kağıtların yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisine getirtilen belgelerin ve özellikle satış akit tablosunun incelenmesinden, kamulaştırılan 4418 parsel yönünden hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak .... Köyü 5101 parsel sayılı hızar atölyesi nitelikli taşınmazın 30.06.2009 tarihli iki paydaşı tarafından iki paydaşa satışı emsal alınarak incelenmiştir. Hızar atölyesi niteliğindeki emsal taşınmazın satışının serbest satış olmadığı, taşınmazın nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırmaktadır.

Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından söz edilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan gerçekci bir sonuca ulaştıran taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırılan taşınmazın tescili yönündeki talep dikkate alınarak davacı idare adına tapuya tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde yol olarak terkinine karar verilmesi,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan şerhlerle birlikte davacı adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kamulaştırılan taşınmazın tescili yönündeki talep dikkate alınarak davacı idare adına tapuya tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde yol olarak terkinine karar verilmesi,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan şerhlerle birlikte davacı adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında .... Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan .... Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu ve davacı idarenin harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan davacıya harç yüklenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9407, Karar No: 2016/6700, Tarih: 01.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9407 E.  ,  2016/6700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat ve birleşen tazminat davalarının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkil şirkete “Kobi Paket Sigorta Poliçesi” ile sigortalı olan işyerinde çıkan yangında işyerinde emtiada ve demirbaş ve dekorasyonda hasar oluştuğunu, bodrum kattan geçen elektrik dağıtım kablosunun aşırı akım nedeniyle ısınarak kumaş deposu olarak kulanıldığı, bodrum katında bulunan raflara dizili kumaşları tutuşturması sonucunda yangının meydana geldiğini, sigortalıya 350.451,00 TL ve sigortalı işyerinin temizliğini ve dekorasyon işlerini yapan dava dışı ... firmasına 30.227,00 TL olmak üzere toplam 380.678,00 TL ödeme yapıldığını, zarardan elektrik dağıtım kablosunun bakım ve onarımını yapmayan davalının sorumlu olduğunu, rücu haklarının doğduğunu belirterek toplam 380.678,00 TL'nin ödeme tarihlari olan 12.05.2011 ve 18.05.2011 tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekil şirketin kiracısı olduğu sigortalı işyerinde çıkan yangının sebebinin işyerinin bodrum katından geçen davalıya ait elektrik kablosunun olduğunu, abonelik hatlarını denetlemeyen ve gerekli bakımları yapmayan davalının zaradan sorumlu olduğunu, zararın 934.293,62 TL olduğunu, dava dışı sigorta şirketinden toplam 380.678,00 TL tahsil ediliğini belirterek bakiye 553.615,62 TL'nin KDV de dahil edilerek avans faizi ile brilikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, iş bu dava asıl dava ile birleşmiştir.

Davalı ... vekili, yangının davalının kulanımındaki elektrik kablosunun aşırı akım yüklenmesinden ısınarak kısa devre yapmasından kaynaklandığını, zarardan gerekli özenli kullanımı göstermeyen davacının sorumlu olduğunu, müvekil şirketin sorumlu olmadığını, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Asıl davanın kabulüne, 350.451,00 TL'nin ödeme tarihi olan 12.05.2011 tarihinden, 30.227,00 TL'nin ödeme tarihi olan 18.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile brilikte davalıdan tahsiline, Birleşen davanın kabulüne, 553.615,62 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile brilikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, asıl ve birleşen davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, Asıl davanın kabulüne, 350.451,00 TL'nin ödeme tarihi olan 12.05.2011 tarihinden, 30.227,00 TL'nin ödeme tarihi olan 18.05.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile brilikte davalıdan tahsiline, Birleşen davanın kabulüne, 553.615,62 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile brilikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, asıl ve birleşen davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 47.826,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ....'den alınmasına 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2334, Karar No: 2022/6398, Tarih: 31.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2334 E.  ,  2022/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 30/06/2021 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 06/08/2021 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 31.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8923, Karar No: 2009/21806, Tarih: 16.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/8923 E.  ,  2009/21806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı anne, velayeti kendisine bırakılan ...ile birlikte ..’da, davalı baba ise Türkiye’de yaşamaktadır. Tarafların ayrı ülkelerde oturmaları ve tarafların ve çocuğun yaşama şartları dikkate alındığında kurulan kişisel ilişkinin çocuğun menfaatine uygun düşmediği anlaşılmaktadır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HUMK. md. 438/7)

SONUÇ. Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasının 2. maddesinin tamamının hükümden çıkartılmasına, yerine ikinci madde olarak “20 Temmuz saat 10.00 ile 20 Ağustos saat 16.00 saatleri arasında müşterek çocuk ...ile davalı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına” sözlerinin yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.12.2009 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/6708, Karar No: 2011/7218, Tarih: 20.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6708 E.  ,  2011/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2011
Yargıtay — Esas No: 2013/17137, Karar No: 2014/10590, Tarih: 02.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17137 E.  ,  2014/10590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/128228

Mahkemesi : Köyceğiz Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 05/03/2013

Numarası : 2012/359 - 2013/80

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada, saat 00:15'te trafik ekiplerinin dur ikazına uymadan yoluna devam eden, ters yönlü yola girerek kolluk görevlilerinden kaçmaya çalışan sanığın saat 01:45 te yakalandığı, saat 02:00'da yapılan ölçüm sonucunda 0.92 Promil alkollü olduğu tespit edildiği, vücuttaki alkol düzeyinin geçen her saatte 0.15 promil azaldığı bilindiğine göre, olay sırasında yaklaşık 1.18 promil allkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29998, Karar No: 2011/45565, Tarih: 03.11.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/29998 E.  ,  2011/45565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 141/1, 143, 35/2, 62/1, 50/3-1. maddeleri gereğince 1.740 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair TEKİRDAĞ Çocuk Mahkemesinin 23.06.2010 tarihli ve 2009/274 esas, 2010/183 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 18.10.2010 gün ve 2010/12200/64097 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının 09.11.2010 gün ve KYB.2010/275418 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 08.12.2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 08/11/2009 olduğu olayda, 01/01/1994 doğumlu sanığın suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda yer aldığı dikkate alınarak cezadan 5237 sayılı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla cezaya hükmolunmasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan sanık ...'nin hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK.nun 141/1, 143, 35/2, 62/1, 50 maddeleri uyarınca sonuç olarak 1740 TL. Adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak sanığın yaş küçüklüğü nedeniyle hakkında indirim maddesinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında ,sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 31/3 maddesinin uygulanması zorunluluğunun gözetilmemesi,

Usul ve Yasaya aykırı olduğundan,

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile sanık ... hakkında hükmolunan Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 23.06.2010 tarih ve 2009/274 - 183 sayılı kararın 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince

./..

-2-

Usul ve Yasaya aykırı olduğundan,

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile sanık ... hakkında hükmolunan Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 23.06.2010 tarih ve 2009/274 - 183 sayılı kararın 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince

./..

-2-

BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın 5237 sayılı TCK.nun 141/1 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, suçun geceleyin işlenmesi nedeniyle cezanın TCK 143/1 maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında artırılarak 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suçun kalkışma aşamasında kalması nedeniyle cezadan TCK 35/2 maddesi uyarınca 3/4 indirim yapılarak 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda olduğunda TCK 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılarak 2 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCKnun 62/1 maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1 ay 28 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1. ve 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 20 TL.den olmak üzere paraya çevrilerek sanığın sonuç olarak 1160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karardaki diğer yönlerin saklı tutulmasına, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.