muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10689, Karar No: 2023/6991, Tarih: 09.10.2023

“Siyasi casusluk yabancı devlet yararına Türkiye Devletinin veya vatandaşlarının veya Türkiye’de oturmakta, ikamet ekmekte olanların zararına olacak bilgilerin toplanması demektir”. (Doç. Dr. ... ..., FSM. Ünv. Hukuk Fak Ceza ve Muhakeme Hukuku Öğr. Üyesi, yayınlanmamış makale) şeklinde tanımlanmaktadır.

Casusluk suçları ile ilgili düzenlemelere bakıldığında, tanımlama; “devletin güvenliği, iç veya dış siyasi yararları bakımından niteliği itibariyle gizli kalması gereken bilgilerin veya yetkili makamların kanun ve düzenleyici işlemleri ile açıklanmasını yasakladığı ve niteliği bakımından gizli kalması gereken bilgileri siyasal ve askeri casusluk maksadıyla temin etmek veya açıklamak” şeklinde yapılabilir.

Bu suç soyut tehlike suçudur. Suçla korunan hukuksal menfaat; “devlet güvenliği, devletin iç veya dış siyasal yararları ve milli savunmaya” ilişkin menfaatlerdir. Suçun faili herkes olabilir. Suçun maddi konusu; devletin güvenliğine, iç veya dış siyasal yararları bakımından, niteliği itibariyle, gizli kalması gereken bilgiler yani özünde devlet sırrı olan bilgiler olarak tayin edilmiştir (Erem, a.g.e. cilt 1s. 48; Gözübüyük. Alman, Fransız, İsviçre ve İtalyan Ceza Kanunlarıyla Mukayeseli TCK. Açıklaması, cilt 1. S.510; Ögel,s 1034; Öztürk, s.384; Çağlayan, s.28).

Maddelerde geçen belge ve vesikadan kasıt; “bir gerçeğe tanıklık eden yazı, resim, film vb. vesika, dökümandır. Evrak; “kağıt yaprakları, kitap sayfaları, resmi kurumlarda işlem gören belgeler , yazılmış kitaplar, mektuplar ve yazılar” anlamında kullanılan Arapça'dan gelen bir isimdir.

Suçun maddi unsuru; suça konu bilgileri, siyasal veya askeri casusluk maksadıyla “temin etmek” tir. (Erem, a.g.e. cilt 1,s.50; Gözübüyük, a.g.e. Cilt 1. S.510; Ögel,s 1034; Öztürk, s.384) Bilginin temini için kullanılan vasıtanın önemi olmadığı gibi bilgiyi içeren belgenin de elde edilmiş olması ve temin edilen bu bilginin başkasına verilmesi şart değildir. “Suç, sır olan bilginin temin edilmesiyle tamamlanmış olur.” (Dr. ... Yayla a.g.e. S. 197) “Suçun tamamlanması için bilginin başkasına aktarılması şart değildir." (Erem, a.g.e. Cilt . S.50)

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.1940 ... ve 1940/828-477 ... kararıyla, “Malumatın tesadüfi olmaksızın casusluk kast ve niyetiyle gayret ve mesai sarf edilerek istihsalinin lüzumlu olduğuna” işaret edilmiştir.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.1940 ... ve 1940/828-477 ... kararıyla, “Malumatın tesadüfi olmaksızın casusluk kast ve niyetiyle gayret ve mesai sarf edilerek istihsalinin lüzumlu olduğuna” işaret edilmiştir.

Suçun manevi unsuru; genel kasttır. Ancak bazı hallerde, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının fail tarafından bilinerek ve istenerek gerçekleştirilmesi, suçun oluşumu için yeterli görülmeyebilir. Bu gibi hallerde, suç tipinde kişinin kastı dışında ayrıca belli bir saikle hareket etmesi aranmıştır. Saik; amaç ya da gaye, kasttan önce gelen, kastı hazırlayan bir duygu ve düşüncedir. Suçun işlenmesine neden olan gerekçedir. Saik, her ne kadar suçun unsuru değil ise de, manevi unsurun gerçekleşmesi bakımından aranan husus haline gelebilir. Bu bağlamda, siyasi ve askeri casusluk suçlarında özel saik aranmaktadır. Esasen Ceza Kanununun 327 nci maddesinde tanımlanan suç ile 328 inci maddede tanımlanan suçu ayıran en temel kriter “casusluk maksadı”dır.

Askeri Yargıtayın bir kısım kararlarında (Askeri Yargıtay Dava Daireleri Kurulu 02.10.1997 ... ve 1997/98-114 ... kararı gibi) “casus ile casusluğu talep eden arasında bir anlaşmanın varlığı” suçun oluşumu için aranmakta ise de bu düşünce doktrinde yerinde görülmemiştir. “Fail, herhangi bir ülke ya da organizasyon ile anlaşma olmadan bilgi ve belgeleri temin edip, sonradan belirleyebileceği bir devlete servis edebilir.” (Dr. ... Yayla, a.g.e.s.201-202) Aynı doğrultuda, "Kanaatimizce, maddede olmayan bir şartın, suç tipinin oluşumu için aranması yerinde değildir. Madde metninde ve gerekçesinde açıkça belirtildiği gibi siyasal ve askeri casusluk maksadı manevi unsur içinde değerlendirilmesi gereken bir konudur." (Dr. ... .... F.S.M. Ünv. a. g. makale).

Bilindiği üzere kast, kişinin iç dünyasıyla ilgili kavram olup, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi gerekir. Bu itibarla kastın belirlenmesinde; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılmalıdır. Özel olarak istihbaratta görevlendirilmiş kişilerin (MİT. Emniyet ve Jandarma istihbaratı) izinsiz bilgi paylaşımı halinde casusluk maksadının bulunduğu kabul edilmelidir. Zaman ve yer açısından ise, ülkeler arası ikili ilişkilerin gergin olduğu zamanlarda ya da terör olaylarının yoğun yaşandığı dönemde sır niteliğindeki bilgilerin temin edilmesi halinde casusluk kastının varlığı kabul edilebilir.

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulu’nda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. ... ..., a.g.makale).

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulu’nda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. ... ..., a.g.makale).

Öğretide de kabul edildiği gibi, casusluk amacı ile bilginin temin edilmesi suçun oluşumu için yeterlidır. Başka bir ülkeye veya yapıya vermek zorunlu değildir. Aksine kabul, yasa koyucunun madde metni ve gerekçesinde yer vermediği bir unsurun içtihat yoluyla yasaya eklenerek kanun koyucunun iradesinden farklı bir yasa yapmak anlamına gelecektir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Devlet güvenliği, devletin iç veya dış siyasal yararları ve milli savunmaya ilişkin gizli bilgileri siyasal ve askeri casusluk maksadıyla temin etmek suçunda; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılması gerektiği hususu gözetildiğinde; FETÖ/PDY'nin casusluk faaliyetlerini de kapsayan silahlı bir terör örgütü olması, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün amaçlarını gerçekleştirmek amacıyla üyelerini Polis ve Jandarma Teşkilatı, Milli İstihbarat Teşkilatı ve Genel Kurmay Başkanlığı gibi kuvvet kullanma yetkisine haiz kurumlara sızdırdığının bilinmesi, bu kapsamda sanık ...'in milli güvenlik istihbaratının en üst düzeyde yürütüldüğü ve milli güvenliğin sağlanması konusunda çok önemli bir konumda bulunan Milli İstihbarat Teşkilatına 2012 yılında katıldığı, eğitim dönemini müteakiben teşkilatın İstanbul Bölge Daire Başkanlığına, sonrasında Hakkari Bölge Başkanlığı'na, tayin edildiği, mezkur dönemde örgütün MİT mahrem yapılanması içerisinde "öğrenci" konumunda faaliyete bulunarak, örgüt hiyerarşisinde üstü konumunda olan mahrem abileri ile belirli periyotlar içerisinde yüz yüze veya örgütün verdiği gizli/operasyonel hatlar aracılığıyla kurulan iletişim marifetiyle paylaşımda bulunmak amacıyla teşkilata ilişkin gizli bilgileri temin ettiği ve mahrem abisinin talimatları doğrultusunda faaliyetlerde bulunduğu, bu durumun tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından açıkca anlaşıldığı, milli güvenlikle ilgili gerçekleştirilen faaliyetlerin dinleme yoluyla elde edilmesi ya da ilgili kuruma elaman yerleştirilerek bilgilerin temin edilmesi arasında bir fark bulunmadığı sanığın eyleminin zincirleme şekilde siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirlenerek sanığın mahkumiyetine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde ''A'' ve ''B'' bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 05.04.2021 tarihli ve 2021/364 Esas, 2021/777 ... Kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20409, Karar No: 2017/7344, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20409 E.  ,  2017/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3, Karar No: 2006/124, Tarih: 25.04.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/2-3 E., 2006/124 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/2-3 E., 2006/124 K.**

**- DELİLLERİN TARTIŞILMASI

- MÜDDEİUMUMİNİN, MAZNUN VE MESULÜ BİLMALİN İDDİALARI VE SÖZLERİ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 216 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 251 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanığın saldırgan sarhoşluk ve tehdit suçlarından beraatına ilişkin Kemalpaşa Sulh Ceza Mahkemesince 25.09.2001 gün ve 363-508 sayı ile verilen karar, o yer C.savcısının temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 11.11.2004 gün ve 15435-20564 sayı ile, saldırgan sarhoşluk suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, tehdit suçu yönünden ise;

"Sanığın, anne ve babası olan müştekilere "ölümünüz benim elimden olacak, bu evi yakacağım, sizleri yaşatmayacağım" demek suretiyle atılı suçu işlediği, sarfettiği tehdit içeren sözlerin müştekiler üzerinde ciddi bir korku ve endişe yarattığı tanık Ş…

……. S…

…t'in hazırlık aşamasında "H…

…… korkmuş ve elleri titriyordu, H…

…. ise kıpkırmızı idi" şeklindeki beyanı ve dosya kapsamı ile anlaşıldığı halde, korku ve endişe yaratmadığının kabul edilerek oluşa uygun olmayan gerekçe ile beraatına karar verilmesi" isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 05.04.2005 gün ve 666-73 sayı ile;

"Sanığın her iki gözünün de görmediği, müşteki olan anne ve babası ile birlikte yaşadığı, sanığın ihtiyaçlarını anne ve babasının giderdiği, aldığı alkolün etkisiyle anne ve babasına kötü davrandığı, diğer zamanlarda bu şekil davranışının gözlenmediği, sonuç olarak anne ve babasına hitaben söylediği "ölümünüz benim elimden olacak, sizleri yaşatmayacağım" şeklinde sözleri sanığın görme engelli olması sebebiyle ciddiyetinin bulunmadığı, zaten böyle bir şey yapmasının da mümkün olmadığı kanaatine varıldığından" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de o yer C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup, düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın tehdit suçundan beraatına karar verilen olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık tehdit suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Ancak incelenen dosya içeriğine göre;

Bozmadan sonra yapılan yargılamada, direnme kararının verildiği 05.04.2005 günlü son oturumda sanıktan bozma kararına karşı diyecekleri sorulduktan sonra, yakınan H…

….. Ç…

……'a söz verildiği ve hazır bulunan sanığa son söz verilmeden duruşmanın bitirildiği anlaşılmaktadır. Yargılamanın son söz sanığa verilmeden bitirilmesi yasaya aykırıdır. Şöyle ki;

Ancak incelenen dosya içeriğine göre;

Bozmadan sonra yapılan yargılamada, direnme kararının verildiği 05.04.2005 günlü son oturumda sanıktan bozma kararına karşı diyecekleri sorulduktan sonra, yakınan H…

….. Ç…

……'a söz verildiği ve hazır bulunan sanığa son söz verilmeden duruşmanın bitirildiği anlaşılmaktadır. Yargılamanın son söz sanığa verilmeden bitirilmesi yasaya aykırıdır. Şöyle ki;

1412 sayılı CYUY.nın 251 ve buna paralel düzenlemeler içeren 5271 sayılı CMY.nın 216. maddesinin son fıkrasında, "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir." hükmü yer almaktadır. Bu hüküm gereğince katılmış olduğu takdirde duruşma mutlaka son söz sanığa verilerek bitirilecektir. Ceza Genel Kurulunun yerleşik kararlarında da vurgulandığı üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili bulunan bu usul kuralı buyurucu nitelikte olup uyulmaması yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Ceza yargılamasında sanığın en önemli hakkı savunma hakkı olup, bu hak hiç bir şekilde kısıtlanamaz.

İlk defa hüküm kurulurken "son sözün sanığa verilmesi" kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamada da kamu davasının kesintisizlik ve süreklilik ilkesinin doğal sonucu olarak aynen geçerlidir. Çünkü, dava sonuçlanmamış yargılama devam etmektedir. Bu nedenle, "en son söz"ün sanığa verilmemesi CMY.nın 216. maddesine aykırıdır. Bu hükmün, kovuşturmanın sona erdirilmesi ve hükmün tesis ve tefhimine geçilmesi öncesinde, son konuşan tarafın hazır bulunan sanık olması gerektiği şeklinde anlaşılması gerekmektedir.

Bu itibarla diğer yönleri incelenmeyen direnme hükmünün öncelikle saptanan bu usuli yanılgı nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle saptanan bu usuli yanılgı nedeniyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 25.04.2006 tarihinde sonuçta tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24985, Karar No: 2013/23129, Tarih: 08.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/24985 E.  ,  2013/23129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 29.03.2012 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 06.04.2012 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 08/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1516, Karar No: 2021/2043, Tarih: 31.05.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/1516 E.  ,  2021/2043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı dava hakkında kısmen kabulüne karar verilmesine yer dair verilen hükmün süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, Akdeniz Üniversitesi Rektörlük makamının 14/01/2016 tarih ve 4609 sayılı yazı emri ile Eğitim Fakültesi Dekanlığı tarafından düzenlenen Pedagojik Formasyon Eğitimi Sertifika Programı kapsamında tahsil edilen gelirlerden yapılan döner sermaye katkı payı ödemelerinin, Sayıştay sorgusuna konu olması nedeniyle geçmişe dönük olarak Üniversite İç Denetim Birimince incelenmesinin (2014-2015) ve hazırlanacak raporun Rektörlük makamına sunulmasının emredildiğini, İç Denetim Birimi Başkanlığı Denetçisi tarafından 2016-1206/1 numaralı raporun 16/02/2016 tarihinde Rektörlük makamına sunulduğunu, anılan bu raporda Eğitim Fakültesi'nin 2014-2015 Pedagojik Formasyon Sertifika Eğitim Programı kapsamında dağıtılan katkı payı ödemelerinden müvekkili Prof. Dr. ...'a dekan sıfatıyla yönetici payı olarak fazla ve yersiz ödeme yapıldığının belirtildiğini, yersiz ödemeye gerekçe olarak da 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu’nun 58 maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (f) bentlerinin gösterildiğini, Akdeniz Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü’nün müvekkiline gönderdiği yazı ile yersiz ödendiği iddia edilen tutarın tamamının Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü hesabına yatırılmasının istediğini, bunun üzerine müvekkilinin İç Denetim Birimi tarafından çıkartılan kamu zararına itiraz ettiğini, ancak müvekkilinin itirazının dikkate alınmadığını, kurumca yapılan cebri icra baskısı altında müvekkilinin 24/02/2016 tarihinde yersiz ödendiği belirtilen tutarı üniversite hesabına yatırdığını, müvekkiline 2547 sayılı Kanun’un 58. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Pedagojik Formasyon Gelirleri Dağıtım Oranları esas alınarak yönerge ile belirlenen puan ve katsayı oranında döner sermaye ücreti ödendiğini belirterek davalının cebri icra baskısı altında müvekkili tarafından kurum zararı olarak ödenen tutarın istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya pedagojik formasyon eğitimi nedeniyle ödenmesi gereken miktarın Akdeniz Üniversitesi İç Denetim Birimince düzenlenen raporda doğru olarak belirlendiğini, davacının 2547 sayılı Kanun’un 58. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine tabi olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili, davacıya pedagojik formasyon eğitimi nedeniyle ödenmesi gereken miktarın Akdeniz Üniversitesi İç Denetim Birimince düzenlenen raporda doğru olarak belirlendiğini, davacının 2547 sayılı Kanun’un 58. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine tabi olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davacıya yapılan yersiz ödemenin belirlenmesine yönelik 07/03/2018 tarihli ek rapor hükme esas alınarak Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dekanı olan davacıya 2014 ve 2015 yılı pedagojik formasyon sertifika programı kapsamında dağıtılan katkı payı ödemelerinde, 2014 yılında yöneticiler için öngörülen limitin aşılmadığı, 2015 yılında ise fazla ödeme yapılmak suretiyle kamu zararına neden olunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı taraf vekillerince istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesinin pedagojik formasyon eğitimi gelirlerinin düzensiz olup devamlılık arz etmediği, bu nedenle davacının döner sermaye katkı payının 2547 sayılı Kanun’un 58. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince yöneticilik sıfatı da gözetilmek suretiyle belirlenmesi gerektiği, 2547 sayılı Kanun’un 58. maddesinin uygulanmasına yönelik olarak çıkarılan Yüksek Öğretim Kurumlarında Döner Sermaye Gelirlerinden Yapılacak Ek Ödemenin Dağıtılmasında Uygulanacak Usul ve Esaslarla İlgili Yönetmelik’in 5. maddenin 14. fıkrasında, 2547 sayılı Kanun’un 58. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında kalan gelirlerin dağıtım usulünün belirlendiğini, yine Yönetmelik’in 6. maddesinde yöneticilere yapılan ek ödemenin düzenlendiğini, 2547 sayılı Kanun’un (e) bendine göre yapılacak ödemelerde yasada getirilmiş bir sınırlama olmadığını, ancak uygulamayı göstermek amacıyla çıkarılmış olan Yönetmelik’in 6. maddesinin son fıkrasında “her halükarda ek ödeme matrahının %1600'ünü geçemeyeceği” şeklinde düzenleme yapıldığını, ilk derece mahkemesince hükme esas alınan 07/03/2018 tarihli ek raporda davacıya yapılan yersiz ödemenin anılan Kanun ve Yönetmelik hükümleri gözetilerek hesaplandığı gerekçesiyle davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.