muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/43777, Karar No: 2013/6991, Tarih: 21.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/43777 E.  ,  2013/6991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Üst Cumhuriyet savcısının 28.01.2010 gününde tefhim olunan hükme karşı 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen 1 aylık süre geçtikten sonra 05.03.2009 tarihli dilekçesi ile yaptığı temyiz isteğinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanığın temyiz başvurusunun incelenmesinde ;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Adli para cezasının ... yerine ay olarak belirlenmesi,

b) Sanığın mağdurlara karşı işlemiş olduğu kasten yaralama suçlarından verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nun 86/3-a maddesi gereğince yarı oranında artırılmasına karar verildiği halde, uygulama yapılırken bir kat artırılarak sonuçta fazla adli para cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince,

a) Sanığın mağdur ...'e karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle tayin edilen 5 ay adli para cezasının 150 ... adli para cezası olarak belirlenerek 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a madde uyarınca arttırım yapılmasına dair 5-c fıkrasının; “Sanığın cezasınından 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılarak ''225 ... adli para cezası ''ile cezaladırılmasına, hükmün 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasına dair 5-d fıkrasının,sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak ''187 ... adli para cezası ''ile cezaladırılmasına, hükmün 5237 sayılı TCK'nin 52. maddesi uygulaması ile ilgili 5 -e fıkrasının ,5237 sayılı TCK'nin 52. maddesi uyarınca adli para cezasının günlüğü 20 TL den olmak üzere sanığın ''3740 TL adli para cezası'' ile cezalandırılmasına” şeklinde değiştirilmesi,

b) Sanığın mağdur ...'ye karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle tayin edilen 4 ay adli para cezasının 120 ... adli para cezası olarak belirlenerek 2-c fıkrasının; “Sanığın cezasınından 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılarak ''180 ... adli para cezası ''ile cezaladırılmasına, hükmün 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasına dair 2-d fıkrasının,sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak ''150 ... adli para cezası ''ile cezaladırılmasına ,hükmün 5237 sayılı TCK'nin 52. maddesi uygulaması ile ilgili 5 -e fıkrasının ,5237 sayılı TCK'nin 52. maddesi uyarınca adli para cezasının günlüğü 20 TL den olmak üzere sanığın ''3000 TL adli para cezası'' ile cezalandırılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/02/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10730, Karar No: 2017/17232, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10730 E.  ,  2017/17232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21510, Karar No: 2008/573, Tarih: 28.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/21510 E.  ,  2008/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :6.10.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 20.11.2007\* günü temyiz eden F. K.. vekili Av. M.Ş.. geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle, davacıya ait ziynetlerin, evlilik sırasında davalı tarafından, davacının rızası hilafına bozdurulup harcandığı, daha sonra da iade edilmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşında isteğin kabulü gerekirken reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.01.2008 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2008/5114, Karar No: 2009/4991, Tarih: 01.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5114 E.  ,  2009/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 15.11.2007 tarihinde tefhim edilen kısa kararında davanın 5.396,94 YTL üzerinden kısmen kabul edildiği yazılmasına rağmen gerekçeli karardan 6.000,00 YTL’nin tahsiline karar verilmiştir. Bu suretle kısa kararla gerekçeli karar çelişkili hale gelmiştir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 10.04.1992 gün 7/4 sayılı kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni oluşturacağı, yerel mahkemenin bozmadan sonra önceki kararla bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebileceği kabul edildiğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 01.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16207, Karar No: 2007/19301, Tarih: 23.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16207 E.  ,  2007/19301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 134. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre ihalenin feshini satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek sureti ile ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşulu ile icra mahkemelerinden şikayet yolu ile ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler.

Somut olayda borçlu vekili kıymet takdir raporu ve satış ilam tebligatının usulsüzlüğünden bahisle ihalenin feshi için icra mahkemesine şikayette bulunmuştur. Borçlu vekili şikayet dilekçesi içeriğinde ikametgah adresi olarak Mahfesığmaz Mah. ..sok. U. Apt. D Blok kat: ..Adana adresini gösterdiği gibi bu adresi içeren Seyhan ilçesi Mahfesığmaz Mahallesi muhtarlığından verilen ikametgah ilmuhaberini dilekçesine eklemiştir. Böylece İİK.nun 134/2 maddesi hükmünde belirtilen yurt içinde bir adres gösterme koşulu yerine getirilmiş olup bu adresin mutlaka şikayet dilekçesinde borçlu ismi yanında gösterilmesi zorunlu değildir. Mahkemece işin esasına girilirek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/988, Karar No: 2020/5466, Tarih: 26.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/988 E.  ,  2020/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08.03.2018 tarih ve 2013/396 E- 2018/127 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne-esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.10.2019 tarih ve 2018/1359 E- 2019/1313 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında limited şirket hisse devrine ilişkin 20.03.2012 tarihli adi yazılı sözleşme vaadi bulunduğunu, tarafların uzaktan akraba olduklarından davalıya güvendiğini, ancak sonradan sözleşmeye konu ODTÜ Tombiş Kafe'nin işletmesini yürüten Körpeş Gıda şirketindeki 1/3 hissenin davalıya ait olmadığını öğrendiğini, davalı tarafından devir bedeli olan 110.000,00 TL alınmasına karşın hisse devri yapılmadığını, davalının sebepsiz zenginleştiğini, alacağının tahsili amacıyla Ankara 19. İcra Müdürlüğü'nün 2013/3723 sayılı dosyasından başlatılan takibe vaki itiraz nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, davacı lehine % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava dışı ağabeyi ... ve...’nun ODTÜ kampüsü içinde bulunan TOMBİŞ adlı restoranın işletmesini dava dışı Sasi Gıda ...Ltd. Şti.’den içindeki demirbaş eşyalarla birlikte 15.02.2011 tarihinde devir aldıklarını, ...’in ...’ten aldığı vekaletname ile restoranı işletmeye başladığını, ODTÜ Rektörlüğü'nün alt kira ve kiracılık ilişkisine izin vermemesi nedeniyle resmi devir işleminin yapılamadığını, Körpeş Gıda Ltd. Şti. kurulup restorantın işletmesinin bu şirkete geçtiğini, resmiyette şirket hissesinin % 51'inin ..., % 49'unun ise Yalçın Körpeş'e ait olsa da gerçekte dava dışı ...'in ve davalı ile Yalçın Körpeş'in % 33,33 hisse ile ortak olduğunu, davalının tüm bunları bilerek hisseyi satın aldığını, Yalçın Körpeş’in resmiyetteki %49 hissesini 23.03.2012 tarihinde davacının talebi ile oğlu...’a resmi olarak devir ettiğini, 9 ay boyunca davacının oğlu tarafından tamamen kendi insiyatifleriyle işletildiğini savunarak davanın reddine ve davalı lehine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 20.03.2012 tarihli tutanaktaki devir işleminin ODTÜ Tombiş Şubesi adlı işletme üzerindeki hakkın devri niteliğine sahip olduğu, bir sözleşme olarak değil, taraflar arasında cereyan eden maddi vakıaların ve bedelin ödendiğinin ispatına dayalı adi yazılı bir belge olarak kabul edilebileceği, davalının iddialarının dayanağı olan 15.02.2011 tarihli işletme devir sözleşmesinin BK döneminde şekil şartı aranmadığından geçerli olarak kabul edilmesi gerektiği, tutanakta adı geçen ODTÜ Tombiş Şubesi'nin Körpeş Ltd. Şti. tarafından işletildiği, şu halde davalının resmi kayıtlara göre ortağı olmadığı bir şirketin işlettiği kafede sahibi olmadığı bir işletme hakkını devretme karşılığında davacıdan 110.000,00 TL tutarında para aldığı, davalının iddialarının muvazaaya vücut vermesi nedeniyle yerinde olmadığı, taraflar arasındaki borç ilişkisinin sebebinin Eski BK'nın 61. maddesi kapsamında sebepsiz zenginleşme müeessesi olduğu, hukuki sebebin geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının icra dosyasına vaki itirazının iptali ile takibin devamına, hükmedilen alacağın % 20'si oranında olan 22.000,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi'nce tüm dosya kapsamına göre, davacının davalının şirket hissedarı olmadığını en geç oğlunun şirket hisselerin %49’ unu aldığı ve ortaklar kurulu kararına imza attığı tarih itibarı ile (23.03.2012) öğrendiği ve buna rağmen işletmeyi 9 ay süre ile işlettiği ve sonuçta oğlu tarafından şirket hisselerinin diğer ortağa devri ile birlikte işletmeyi bıraktığı gözetildiğinde davacının işletmenin devri gerçekleştikten ve 9 ay süre ile işlettikten sonra işletmenin devir bedelini isteme hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b.2 maddesi gereğince kabulüne, İlk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı vekili katılma yoluyla temyiz etmiştir.

1-İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve özellikle davacının savcılık dosyasında verdiği ifadesinde oğlu ile birlikte hareket ettiğini kabul etmiş olmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz itirazlarına gelince;İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf incelemesi sonrasında kaldırılmasına karar verilip, Bölge Adliye Mahkemesi'nce esas hakkında yeniden hüküm kurulmuş olup bu kararda davalının kötü niyet tazminat talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi ve davalı tarafından ilk derece mahkemesi yargılaması aşamasında yapılan yargılama masrafları hakkında da hüküm fıkrasında bir değerlendirme yapılmaması doğru olmadığından temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından davacıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20110, Karar No: 2014/4533, Tarih: 24.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20110 E.  ,  2014/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARGI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2012/903-2013/1507

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin tenfizi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılardan R.. D.. ve K.. G.. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, muris M. De.'nin Kargı Noterliğinin düzenlenen 24/05/2004 tarih ve 830 yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki vasiyetnamesi ile taşınmazın ikinci katını kendisine bıraktığını ileri sürerek vasiyetnamenin tenfizine karar verilmesi istenilmiştir.

Davalılar, vasiyetnameye konu taşınmazda kat mülkiyeti kurulu olmadığı nedeniyle tenfizi olanağı bulunmadığı nedeniyle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazın "iki katlı ev, bodrum ve arsası" şeklinde muris adına kayıtlı olduğu, bu haliyle dava konusu taşınmazın kat mülkiyetine konu olamayacağı, davacının tapu iptal ve tescile ilişkin talebinin reddi ile vasiyetnamenin tenfizi talebinin kısmen kabul edilerek murisin vasiyeti gereği dava konusu taşınmazın orta katın kullanımının davacıya tahsis edilmesi yönünde karar verilmiş, hüküm, süresinde davalılar Recep ve Keziban tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vasiyetnamenin tenfizi ile dava konusu Çorum ili Kargı İlçesi İmambey Mahallesinde kain dava konusu 458/14 parsel sayılı taşınmazın ikinci katının davacı adına tescili isteminden ibarettir.

Dava konusu vasiyetname Kargı Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/160-238 sayılı dosyası ile açılmıştır.

Vasiyetçi henüz kat mülkiyeti kurulmamış olan 458 ada, 14 parseldeki bahçeli ev vasfındaki gayrimenkul üzerinde 2 katlı evin, ikinci katını eşi davacıya vasiyet etmiştir.

TMK.'nun 600. maddesi uyarınca muayyen mal vasiyeti ile vasiyet alacaklısı kişisel bir istem hakkına sahip olur. Vasiyet alacaklısı yükümlülüğünü yerine getirmeyen vasiyet yükümlüsüne karşı vasiyet edilen malın teslimini veya hakkın devrini; vasiyet konusu bir davranış ise bunun yerine getirilmemesinden doğan zararın giderilmesini dava edebilir.

Vasiyetnamenin tenfizi talebi halinde hakim murisin iradesini ayakta tutacak bir yol izlemeli, azami biçimde murisin iradesini yerine getirmeli, vasiyetin tenfizine imkân sağlamalıdır.

Vasiyetnamenin yorumunda murisin iradesini ayakta tutacak bir yol izlenmelidir (YHGK. 7.6.1966 tarih 738 – 309 sayılı ve 2.HD 10.05.2001 tarih 5921 – 7312 sayılı kararları).

Vasiyetnamenin tenfizi talebi halinde hakim murisin iradesini ayakta tutacak bir yol izlemeli, azami biçimde murisin iradesini yerine getirmeli, vasiyetin tenfizine imkân sağlamalıdır.

Vasiyetnamenin yorumunda murisin iradesini ayakta tutacak bir yol izlenmelidir (YHGK. 7.6.1966 tarih 738 – 309 sayılı ve 2.HD 10.05.2001 tarih 5921 – 7312 sayılı kararları).

Vasiyet Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine göre belirli ve muayyen bir şeyi ifade etmemekte, dolayısıyla şimdilik infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. İnfaz imkanının doğması 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 12, 14 ve 50. maddeleri hükümleri gereği kat irtifakı veya mülkiyetinin kurulmasına bağlıdır. Söz konusu taşınmaz mal üzerinde henüz kat mülkiyetinin kurulmamış olması; Borçlar Kanununun 117/1. maddesinde yer alan ve borcun sübutuna yol açan objektif imkansızlık olarak nitelendirilemez.

O halde mahkemece, vasiyetname ile davaya konu taşınmazın orta katının davacıya bırakıldığının tesbiti ile yetinmek gerekirken tahsise ilişkin karar verilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün birinci paragrafındaki "Dava konusu Kargı ilçesi imambey mahallesi 458 ada 14 parsel sayılı taşınmazın orta katının davacıya tahsisine" ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine; "muris Mehmet Demirci'nin Kargı Noterliğinin düzenlenen 24/05/2004 tarih ve 830 yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki vasiyetnamesi ile taşınmazın ikinci katını davacıya bıraktığının tesbitine" yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 1.372.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.