muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2008, Karar No: 2023/139, Tarih: 11.01.2023

10. Görüldüğü üzere bir yıllık zamanaşımı süresi ile on yıllık zamanaşımı süresi arasındaki en önemli fark sürelerin başlama anlarıdır. Bir yıllık zamanaşımı süresi zararın ve failin öğrenildiği tarihten itibaren işlemeye başlarken on yıllık zamanaşımı süresi zararın ve  failin öğrenilip öğrenilmediğine bakılmaksızın haksız fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren işlemeye başlamaktadır. Zararın sonradan meydana gelmesi de sürenin işlemeye başladığı anı değiştirmemektedir.

11. 818 sayılı Kanun'un 60 ncı maddesi ile öngörülen zamanaşımı sürelerinden bir diğeri ise ceza davası zamanaşımı süresidir. Buna göre cezayı gerektiren haksız fiiller bakımından ceza kanunlarında daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörülmüşse tazminat talepleri için de bu zamanaşımının uygulanması gerekmektedir. Ancak haksız fiillere ceza kanunlarındaki zamanaşımının uygulanabilmesi için haksız fiilin cezalandırılabilir olması ve bu fiil için ceza kanunlarında öngörülen zamanaşımının haksız fiillere uygulanan nispi veya mutlak zamanaşımından uzun olması gerekmektedir. Buradaki ceza kanunlarındaki zamanaşımı ifadesinden anlaşılması gereken ise ceza kanunlarındaki dava zamanaşımıdır. Zira 818 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının düzenlenme amacı, ceza yargılaması yapılabildiği sürece aynı fiilden kaynaklanan zararların tazmininin istenebilmesidir. Bir fiilin ceza yargılamasına konu olup olmamasında belirleyici olan süre ise dava zamanaşımı süresidir.

12. Haksız fiil olarak nitelendirilen davranışlar içerdikleri hukuka aykırılık ve kusur unsurlarına bağlı olarak ceza kanunlarına göre de suç teşkil edebilirler. Dolayısıyla aynı davranış hem ceza yargılamasının hem de tazminat davasının konusunu oluşturabilir. 818 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme ile fail, hukuka aykırı bir fiilinden dolayı ceza kanunlarına göre cezalandırılabildiği sürece bu fiil nedeniyle uğranılan zararın telafisi de failden istenebilir. Gerçekten de fail için daha ağır sonuçlar doğuran ceza yargılamasına izin verilirken aynı fiil nedeniyle faile karşı tazminat davası açılamaması yerinde olmayacaktır.

13. Ceza davası zamanaşımının uygulanabilmesi için tazminat sorumluluğuna neden olan fiilin ceza kanunlarına göre suç oluşturması ve cezayı gerektirmesi yeterli olup ayrıca haksız fiilin faili hakkında ceza davası açılmış olması veya mahkumiyet kararı verilmiş olması, hatta soruşturma yapılması gerekli değildir. Bu nedenle tazminat davasına bakan hakim zamanaşımı defi ile karşılaştığında, davanın esasına girmeden önce fiilin cezayı gerektirir bir fiil olup olmadığını ceza hukuku ilkelerine göre kendisi değerlendirecek, fiilin suç niteliğinde olduğu kanaatine ulaşırsa ceza zamanaşımını dikkate alacaktır (Tekinay, S. Sulhi/Akman, Sermet/Burcuoğlu, Haluk/Altop, Atilla: Tekinay Borçlar Hukuku Genel Hükümler, İstanbul 1993, s. 723.)

14. Hemen belirtilmelidir ki ceza davası zamanaşımı süresinin başlangıcı 818 sayılı Kanun hükümlerine göre değil, ceza kanunu hükümlerine göre belirlenir. Buna göre ceza davası zamanaşımının uygulandığı durumlarda zamanaşımı süresi, zararın ve failin öğrenildiği  tarihten itibaren değil, suç teşkil eden fiilin işlendiği (veya fiilin tamamlandığı) tarihten itibaren işlemeye başlayacaktır. Ceza kanunu hükümleri, sadece ceza davasının zamanaşımının süresi ve başlangıç noktası bakımından uygulanacak olup zamanaşımın durması ve kesilmesine ilişkin nedenler ve sonuçları hakkında 818 sayılı Kanun hükümleri uygulanacaktır (Antalya, O. Gökhan: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C. II, İstanbul 2017, s. 515).

15. Ceza davası zamanaşımı süresinin amacı gözetildiğinde, daha uzun olmak şartıyla bu sürenin hem bir yıllık nispi zamanaşımı süresi hem de on yıllık mutlak zamanaşımı süresi açısından uygulanması gerekir. On yıldan fazla ceza davası zamanaşımı süresinin söz konusu olduğu bir durumda artık nispi ve mutlak zamanaşımı süresi dikkate alınmayacaktır. Bu durumda ceza davası zamanaşımı süresi hem bir yıllık nispi zamanaşımı süresinin hem de on yıllık mutlak zamanaşımı süresinin yerini alacak, tazminat davası en geç bu sürenin sonuna kadar açılabilecektir. Öte yandan ceza davası zamanaşımı süresi bir yıllık nispi zamanaşımı süresinden uzun ancak on yıllık mutlak zamanaşımı süresinden kısa ise bu durumda sadece nispi zamanaşımı süresinin yerine uygulanma imkanına sahip olacaktır. (Tekinay/Akman Burcuoğlu/Altop, s. 725.). Zarar gören, zarar ve faili ne zaman öğrenmiş olursa olsun on yıllık mutlak zamanaşımı süresinin geçmemiş olması şartıyla ceza davası zamanaşımı süresi içinde tazminat davası açabilecektir. Bununla birlikte ceza davası zamanaşımı süresi dolmuş olsa dahi zarar gören on yıllık mutlak zamanaşımı süresi içerisinde zarar ve faili öğrendiği tarihten itibaren işlemeye başlayan bir yıllık nispi zamanaşımı süresi içinde tazminat davası açabilecektir.

16. Dairemizden geçen emsal dosyalardan anlaşılacağı üzere davalı şirket hakkında düzenlenen Sermaye Piyası Kurulu (SPK) raporlarında, hisse senetlerinin izinsiz halka arz edildiği, sermaye artırım kararı verilmesine ilişkin genel kurul toplantısından önce halka arz işlemine başlandığı, Yimpaş Grubu şirketleri tarafından yasal kayıtlara aktarılması zorunlu hususların yerine getirilmediği, muhasebe kayıtlarında gerçeğe aykırı kayıtlar bulunduğu, kâr ve zarar kalemlerinin gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, hisse devir sözleşmelerinde bazı kişilerin ortaklık pay defterinde gözükmediği, kanun dışı yollardan para toplandığı belirtilmiş, bu kapsamda içinde davalı şirket yöneticisinin de bulunduğu sanıklar hakkında Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/253 E. sayılı davasında ihraç edilecek hisse senetlerinin SPK'ya kaydettirilmesi aşaması tamamlanmadan halka arz işlemine başlandığı, pay bedellerinin usulsüz tahsil edildiği belirlenerek mahkumiyet kararı verilmiş, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.06.2007 tarihli ilamı ile onanmış, Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/121 E. sayılı dosyasında SPK'dan izin alınmadan hisse senetleriyle ilgili aracılık faaliyetinde bulunulduğu iddiasıyla dava açılmış, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararları Yargıtay 7. Ceza Dairesinin ilamı ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmıştır. Ayrıca usulüne uygun olarak defterlerin tutulmaması nedeniyle davalı şirket yöneticisi hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır. Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/188 E., 2011/475 K. sayılı dosyasında ise davalı şirket yöneticileri hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan İsviçre Federal Soruşturma Hakimliğince yapılan ihbar üzerine kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalı şirket yöneticilerinin İsviçre'de bulunan Yimpaş Group A.G.'ye ait paraları davalı şirkete ve Yimpaş Grubu şirketlerine aktardıklarından bahisle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan netice itibarıyla 5 yıl hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası verildiği, kararın temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2012 tarihli tebliğnamesine göre hükmün onanmasının talep edildiği ancak Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 28.03.2012 tarihli ve 2012/721 E. ve 2012/33114 K. sayılı bozma ilamı ile tüm sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve kararın bu şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

17. Bu itibarla davalıların eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırına göre ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 7,5 yıl olduğu ve dosyaya ibraz edilen hisse senedindeki 01.01.2001 tarihi ile dava tarihi arasında zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek mahkemece zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekilinin davalı şirket hakkında 7194 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazının REDDİNE,

2.Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istekleri hâlinde taraflara iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10048, Karar No: 2015/7117, Tarih: 12.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/10048 E.  ,  2015/7117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, kaçak sigaraların imha suretiyle tasfiyesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11315, Karar No: 2018/10507, Tarih: 07.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/11315 E.  ,  2018/10507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hükümler : 1-... hakkında:TCK'nın 89/1, 89/2-b, d, 62/1, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-... hakkında: CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’nin beraatine ilişkin hüküm ile sanık ... hakkında tesis edilen mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece olay yerinde yapılan keşif sonrası 26/01/2015 tarihli bilirkişi raporuna göre davaya konu olay yönünden ekip şefi sıfatında bulunan sanık ...'in olayın gerçekleştiği elektrik direğinin elektriğini kesmeyerek akımın devam etmesine neden olduğu gerekçesi ile İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 353. Maddesi ile Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 60 ve 651 maddeleri gereğince asli kusurlu, sanık ...'ın ise kusursuz olduğunun belirtildiği, dosyada mevcut 04/06/2014 tarihli cevabi yazıya göre suç tarihinde sanıkların elektrik teknisyeni olarak çalıştıklarının belirtildiği ancak sanık ...'in alınan savunmasında ekip şefi olarak çalıştığını beyan ettiği, sanık ...'nin ise suç tarihinde katılan ile aynı pozisyonda bulunup ilgili iş yerinde işçi olarak çalıştığını beyan ederek müsnet suçu inkar ettiği, sanık ...'in olay günü katılanın çalıştığı birimde ekip şefi olarak çalışıp katılanın arızayı gidermek için çıktığı elektrik direğinin önceden elektrik akımını kesmeyerek yada kesilmesini sağlamayarak işçi sağlığı açısından katılanın yaralanmasında dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinden kusurlu olduğu, sanık ...'nin ise iş yerinde katılanın sağlığı veya güvenliği açısından sorumluluğu olan herhangi bir pozisyonu bulunmayıp katılanla aynı işi yaptığından davaya konu olay yönünden taksir derecesinde herhangi bir kusuru bulunmadığı gerekçeleriyle hükmolunan beraat ve mahkumiyet kararlarının kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede eksik inceleme yapılması nedeniyle bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

1-Sanık...’nın beraatine ilişkin hükmün incelenmesinde:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-İddianamede sevk maddeleri arasında TCK'nın 89/2-d maddesi gösterilmediği gibi, iddianame içeriğinde de katılanın yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olduğu hususundan bahsedilmediği halde, sanık ...’e ek savunma hakkı tanınmadan, verilen cezanın TCK'nın 89/2-d maddesi gereğince artırılması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2241, Karar No: 2013/2915, Tarih: 03.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2241 E.  ,  2013/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlunun .... kişi nezdindeki hak ve alacaklarının haczi sonrası ... .... ... Müdürlüğü'nün 2009/12679 E. sayılı dosyasında düzenlenen ........2011 tarihli sıra cetvelinde müvekkili alacağı amme alacağı niteliğinde olup 6183 sayılı Kanun gereği imtiyazlı olduğundan öncelikli pay ayrılması gerekirken .... sıra alacaklısı olarak gösterilip şikayet olunanla garameye sokulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; ilk haczin şikayet olunanın haczi olduğu, amme alacağı niteliğindeki şikayetçi kurum alacağı nedeniyle konulan haczin 6183 sayılı Kanun'un .... maddesi hükmü gereği ilk hacze iştirak edeceği, iptali istenen sıra cetvelinin bu yasal düzenlemeler çerçevesinde düzenlenmiş olmakla, usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4155, Karar No: 2012/7158, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/4155 E.  ,  2012/7158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması - Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp Düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi için yapılan içra takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Davacı, 01.03.2010 tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayalı olarak, 2011 yılı Haziran ayı kirası ile sözleşmenin 5. maddesindeki muacceliyet hükmü gereğince, dönem sonuna kadar muaccel olan kira alacağının tahsilini ve tahliyeye karar verilmesini istemiş, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre temyiz eden davalı ... İlaç Gıda Sağlık ve Koz. Ürünleri San. Tic. A.Ş. nin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı ...'in temyiz itirazlarına gelince; Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan, 01.03.2010 tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesini, davalı ... kefil olarak imzalamıştır. Takibe konu kira alacağı yenilenen kira dönemine ilişkindir.

Kira sözleşmelerinde kefilin sorumluluğu, kural olarak kira süresi ile sınırlıdır. Kira süresinin, 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun'un 11. maddesi gereğince uzadığı hallerde, uzayan kira süresi bakımından kefilin sorumluluğunun devam edebilmesi için, kefilin sorumluluğunun uzayan dönem için de devam edeceğinin sözleşmede kararlaştırılmış olması yeterli değildir. Bunun yanında, kefilin uzayan dönemdeki sorumluluğunun azami hangi süreyle ve hangi miktarla sınırlı olacağının açıkça gösterilmiş olması şarttır. Başka bir ifade ile ne kadar uzayacağı belirsiz bir kira süresine ilişkin olan ve kefili sınırsız bir sorumluluk altına sokan sözleşme hükümleri geçerli değildir. Hakim, bu yönleri resen dikkate almakla yükümlüdür.

Somut olayda; temyiz eden davalı kira sözleşmesini müteselsil kefil olarak imzalamıştır. kira sözleşmesinin hususi şartlar 8, maddesinde “kira sözleşmesi yenilenmesi halinde müteselsil kefilin kefaleti aynı şartlarla devam eder” düzenlemesi kabul edilmiştir.

Taraflarca sözleşmede kefilin azami sorumlu olacağı süre belirlenmemiştir. Bu nedenle kefilin uzayan dönemde de kefaletinin devam edeceğine ilişkin sözleşme hükmü geçersiz olup, kefilin sorumluluğu, sözleşmede belirlenen bir yıllık kira süresi ile sınırlıdır. Takibe konu kira borcu uzayan döneme ilişkin olduğundan, davalı ... hakkındaki itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Taraflarca sözleşmede kefilin azami sorumlu olacağı süre belirlenmemiştir. Bu nedenle kefilin uzayan dönemde de kefaletinin devam edeceğine ilişkin sözleşme hükmü geçersiz olup, kefilin sorumluluğu, sözleşmede belirlenen bir yıllık kira süresi ile sınırlıdır. Takibe konu kira borcu uzayan döneme ilişkin olduğundan, davalı ... hakkındaki itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle alacağa ilişkin kısmının kefil ... yönünden BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6299, Karar No: 2021/6121, Tarih: 30.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6299 E.  ,  2021/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

I- Müşteki ...’ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa atılı özel belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmeyen müştekinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve katılma talebi de mahkemece reddedildiği anlaşılmakla; müştekinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık müdafinin sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde

Sanığın D.S.İ. Şube Müdürlüğü, ..., Duyuru başlıklı,... D.S.İ. 81. şube müdür yardımcısı imzalı ve mühürlü belgeyi köy kahvehanesine astırması nedeniyle hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan açılan kamu davasında; iddianamedeki suça konu belgenin fotokopi belgeden ibaret olduğu ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, onaysız fotokopi niteliğinde olup suret belge özelliği taşımayan belgelerin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı ve aldatıcılık niteliği de bulunmayacağı gözetilerek sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken; suç vasfında yanılgıya düşülerek özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4316, Karar No: 2021/1669, Tarih: 14.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/4316 E.  ,  2021/1669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

K A R A R -

... Bölge Adliye Mahkemesi'nin 17. Hukuk Dairesi'nin 06.04.2017 tarih ve 2017/259 Esas, 2017/374 Karar sayılı ''HMK'nın 353/ 1-b (2) maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararına yönelik yapılan istinaf incelemesi sonucu ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek yeniden esas hakkında verilen karara'' dair temyiz kanun yolu incelemesi sonucu, Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi'nin 15.12.2020 tarih ve 2017/1560 Esas, 2020/4295 Karar sayılı ilamıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir....Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce 08.04.2021 tarihli yazı ile ilamdaki resen maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b, 2 maddesi ''Bölge Adliye Mahkemesi kararın gerekçesini değiştirdiği takdirde yeniden esas hakkında karar verileceğini'' amirdir. Somut olayda temyiz denetimine konu ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 06.04.2017 tarih ve 2017/259 Esas, 2017/374 Karar sayılı ilamında, HMK'nın 353/ 1-b (2) maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararına yönelik yapılan istinaf incelemesi sonucu ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek yeniden esas hakkında karar verildiği ancak ''istinaf başvurusunun reddine'' şeklinde hüküm kurulduğu ancak kurulan bu hükmün hatalı olduğu gözetilerek (Kapatılan) Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin yukarıda yer verilen ilamında HMK'nın 373/1. maddesi gereği dosyanın Dairenize gönderilmesinde maddi hata olmadığı anlaşılmıştır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, maddi hata isteminin REDDİNE, 14.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.