muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8489, Karar No: 2025/291, Tarih: 09.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/8489 E.  ,  2025/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/4035 E., 2022/1014 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanığın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 67/1, TCK'nın 62, 50/1-a, 52 maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş,sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile sanığın bahse konu eserlerin korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı vasfında olduğunu bilmediğinin kabulü ile beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Hukuka aykırı olup, bu aykırılığın olayın daha fazla aydınlanmasına ihtiyaç duyulmadan ve duruşma yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olup sanık lehine sonuç doğuracağından CMK'nın 280/1-a ve 303 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın atılı suçtan CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; Dosya kapsamında bulunan fotoğraflar dikkate alındığında eserlerin herkesçe anlaşılabilir şekilde tarihi değere sahip olduğunun belli olduğuna, sanığın hem muhtarlık hem esnaflık yaptığına kamu kuruluşları ile istibatlı olduğuna, soyut savunmalarına itibar edilerek beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; Dosya kapsamında bulunan fotoğraflar dikkate alındığında eserlerin herkesçe anlaşılabilir şekilde tarihi değere sahip olduğunun belli olduğuna, sanığın hem muhtarlık hem esnaflık yaptığına kamu kuruluşları ile istibatlı olduğuna, soyut savunmalarına itibar edilerek beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığa ait Bartın merkez, Arıönü köyünde bulunan samanlığının arka kısmında yapılan aramada eski döneme ait olduğu ve lahit mezara ait oluğu değerlendirilen 7 adet mermer taşın ele geçirildiği, soruşturma aşamasında Amasra Müze Müdürlüğü bünyesinde arkeolog tarafından düzenlenen 06.05.2019 tarihli raporda; incelemesi yapılan mermer parçalarının 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kanunu kapsamında Korunması Gerekli Kültür Varlığı olduğu ve mermer parçalarının tahribatından kaynaklı 2863 sayılı Kanuna muhalefetten ... gerçekleştiğinin rapor edildiği, yapılan keşifte alınana bilirkişi raporuna göre de samanlıkta bulunana kireçtaşı parçalarının 2863 sayılı Kanun kapsamına giren antik bir khamosorion ya da taş lahit mezarın dikdörtgen formlu teknesi ait kapak parçalarınnın olduğunun belirlendiği, sanık savunmalarında taşların dedesinden kalma olduğu yönünde savunmada bulunduğu, sanığın kültür varlıklarını müze müdürlüğüne teslim etme düşüncesinin olmadığı, bu nedenle gerçekleşen eylemin kültür varlığının bildirim yükümüne uyulmaması suçunu düzenleyen 2863 sayılı Yasanın 67/1 maddesinde açıklanan suçunu oluşturduğu sonuç ve vicdani kanaatine varılarak mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; Yargılama sürecinde toplanan bilgi ve belgeler, gerekçe ve tüm dosya içeriğine göre yapılan incelemede; Benzer konuda Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 16.04.2014 tarih 2013/6547 E - 2014/9419 K sayılı ilamı ile birlikte somut dosya incelendiğinde; sanığın Mugada mevkinde kaçak kazı yaparak eski dönemlere ait lahit mezar çıkarttığı ve evinin yanında branda ile sakladığının duyulması üzerine, olay yerinde yapılan aramada evin bahçesinde samanlığın arka kısmında açıkta 7 adet lahit mezara ait olduğu değerlendirilen taş parçalarının bulunduğu, Amasra Müze Müdürlüğünün 06.05.2019 tarihli raporunda ele geçirilen eşyaların kırık olmasından dolayı hangi döneme ait olduklarının ve dahi lahit mi yoksa mimari bir ürünün parçası mı olduğunun tespit edilemediği, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamında korunması gereken kültür varlıkları olduklarının belirtildiği, 13.09.2021 tarihli bilirkişi raporunda da benzer değerlendirmelerde bulunulduğu, sanık aşamalardaki savunmalarında "samanlığın duvarının kenarında rahmetli dedemden beri beklemekte olan 40-50 senelik taşlar vardı, orası eski harman yeriydi, ben taşların değerli bir şey olduğunu düşünmüyordum, zaten bunlar parça taşlardı, ben zaten köy muhtarıydım, köyde define arayanlarla ilgili işlem başlatılmasında her zaman kolluk kuvvetlerine yardımda bulunmuşumdur, ben kıymetli taşlar olduğunu bilseydim zaten görevim nedeniyle de bunları Müze Müdürlüğüne bildirirdim" şeklinde beyanda bulunduğu, yerel mahkemece yapılan yargılama neticesinde her ne kadar sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın ve yaşadığı çevrenin sosyal ve kültürel yapısı ile eserlerin sanık tarafından alelade, herkesin görebileceği bir şekilde evin bahçesine bırakılması hususları dikkate alındığında, sanığın bahse konu eserlerin korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı vasfında olduğunu bilmediğinin kabulü ile beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Hukuka aykırı olup, bu aykırılığın olayın daha fazla aydınlanmasına ihtiyaç duyulmadan ve duruşma yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olup sanık lehine sonuç doğuracağından CMK'nın 280/1-a ve 303 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın atılı suçtan CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9654, Karar No: 2015/2055, Tarih: 24.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/9654 E.  ,  2015/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2009/591-2014/119

Davacı E.. B.. ve diğerleri vekili Avukat Fatma tarafından, davalılar M.. S.. ve diğerleri aleyhine 30/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/04/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan M.. S.. ile İ.. S.. vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 24/02/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar adına gelen olmadı, karşı taraftan temyiz eden davalılar vekili Avukat Mustafa geldi. Açık duruşmaya başlandı. Hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Davalılardan M.. S.. tazminat davası sona ermeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile bir yılın üzerinde hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmiştir. Türk Borçlar Kanunu'nun 43. ve 513. maddeleri hükümlerine göre aksi sözleşmeden veya işin niteliğinden anlaşılmadıkça vekalet, gerek vekilin ve gerekse müvekkilin ehliyetinin ortadan kalkması ile son bulur. Böylece Avukat Murat Can Akkuş'un ceza kararının kesinleşmesinden itibaren davalı yasal kısıtlıyı temsil yetkisi kalmamıştır. Bu nedenle davalı yasal kısıtlıya Türk Medeni Kanunu'nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilip edilmediği, Türk Medeni Kanunu'nun 471. maddesi uyarınca "Özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkumiyet sebebiyle kısıtlı bulunan kişi üzerindeki vesayet, hapis halinin sona ermesiyle kendiliğinden ortadan kalkar" hükmü uyarınca şartla tahliye olup olmadığı araştırılmalı, kısıtlılık halinin devam ettiğinin belirlenmesi durumunda bir vasi tayin edilmemiş ise öncelikle bu eksiklik tamamlattırılmalı ve sonra kararı temyiz eden avukatın vasiden alacağı vekaletnameyi ibraz etmesi istenilmelidir. Vekaletname verilmezse, mahkeme ilamı vasiye "kanuni süre içinde vasinin mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde yetkisiz vekil tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı; temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği" kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle GERİ ÇEVRİLMESİNE 24/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4099, Karar No: 2008/5028, Tarih: 08.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4099 E.  ,  2008/5028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, eşyanın aynından doğan borcun gecikme zammı ile diğer vergi borçlarının rehinli alacaktan önce ödenmesi gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, eşyanın aynından doğan gecikme zammının da eşyanın aynından doğan borç gibi değerlendirilmesi gerektiği, diğer vergi borçlarının ise imtiyazlı olmadığı, 4949 sayılı Yasayla kaldırıldığını belirterek sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili, kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 08.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19689, Karar No: 2015/6246, Tarih: 30.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19689 E.  ,  2015/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline ait davalıya sigortalı işyerinde bulunan 2 adet kemik sıkma makinesinin çalındığını açıklayıp 22.881,60 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, açık alanda bırakılan muhteviyatın poliçeye göre teminat dışında kaldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre kemik sıkma makinelerinin fabrikanın bahçesinde açık alanda bulunduğu sırada çalındığından zararın poliçede yazılı özel şart gereği hırsızlık sigortası teminatı dışında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10357, Karar No: 2014/8536, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10357 E.  ,  2014/8536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/178, Karar No: 2014/11086, Tarih: 07.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/178 E.  ,  2014/11086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/301293

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2010

NUMARASI : 2010/8 (E) ve 2010/120 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, mağduru “İçimdeki nefret büyük, gittikçe daha büyüyor, seni yaşatmayacağım, kim ne derse desin kafaya koydum, kimseden korkum yok” şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan mağdurun hayatına yönelik bir saldırı gerçekleştirme niteliğinde olduğu ve bu suçun kovuşturulmasının şikayet koşuluna bağlı olmadığı gözetilmeden, eylemin aynı maddenin 2. cümlesinde düzenlenen basit tehdit olarak kabul edilerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

2- Kabule göre de, sanığa, şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmadan, TCK’nın 73/6. maddesine aykırı olarak düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12591, Karar No: 2017/7881, Tarih: 05.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/12591 E.  ,  2017/7881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasına yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan kararın denetim süresi içinde yeniden suç işlediğinden bahisle dosyanın yeniden ele alınması sonucu "hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına yer olmadığına" dair mahkemenin kararının 5271 sayılı CMK’nin 223/1. maddesine göre yargılamayı sonlandırıcı nitelikte hüküm niteliği bulunmadığı, diğer taraftan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde itiraz yasa yoluna tabi olduğu, aynı yasanın 264/1. maddesinde kanun yoluna başvurmada yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının yazılı bulunmasına göre, suça sürüklenen çocuğun başvurusunun itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek, itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın tetkiksiz mahalline İADESİNE, 05.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6181, Karar No: 2022/869, Tarih: 20.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/6181 E.  ,  2022/869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık ...’nin yokluğunda verilen hükmün, sanığın karar tarihinde cezaevinde olması nedeniyle 10.06.2014 tarihinde cezaevinde tebliğ edildiği, ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 tarih ve 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, Mahkemece 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; hükümde başka suçtan hükümlü olarak ceza infaz kurumunda bulunan sanığa cezaevi idaresi aracılığı ile hükmün temyiz edilebileceği hatırlatılmadığından, sanığın 13.11.2014 tarihinde öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarında; sanık ...’in savunmasında, ... isimli kişi ile birlikte ....Temizlik... Ltd. Şti. ye çalışmaya gittiğini, ancak kendisini, kadrolu olacaksın diye notere götürerek imzalar attırdıklarını, şirketin kendi üzerine olduğunu bilmediğini, kendisine evrakları..., ... ve ismini bilmediği bir kişinin imzalattığını, daha sonra gidip şirketin kapanışını yaptığını ve suçsuz olduğunu, sanık ...’nin savunmasında, ... ve ... isimli kişilerin kendisini şirketin sorumlu müdürü olarak göstereceklerini, karşılığında para vereceklerini söyleyerek kendisini şirket müdürü yaptıklarını, şirketin adresini ve yerini bilmediğini, daha sonra şirket müdürlüğünden ayrıldığını ve yerine sanık ...’ı müdür yaptıklarını beyan etmeleri, şirketin açılış yoklama tutanağının asgari ücretli çalışan... tarafından imzalandığı, 06.06.2012 tarihli yoklama tutanağının ise sanık ... tarafından imzalandığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

A) Sahte fatura düzenleme suçu yönünden;

1) Suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilerek sanıklara gösterilip yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve..., ... veya ...’a ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılmaları, duruşmada çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2) ..,...ve...’ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıklar ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da adı geçen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

2) ..,...ve...’ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıklar ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da adı geçen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

B) Sahte fatura kullanma suçu yönünden;

Suça konu faturaların hem gelir vergisi hem de katma değer vergisinde kullanıldığı anlaşılmakla; sanık ... hakkında bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

1) Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan dava akıbetlerinin araştırılması, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

2) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3) Her iki suç yönünden kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.