muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2025, Karar No: 2023/1647, Tarih: 20.03.2023

16. Bu itibarla davalıların eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırına göre ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 104 üncü maddesinin ikinci fıkraları uyarınca 5 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 7,5 yıl olduğu, davacının 2000 yılında şirkete para yatırdığı buna karşın eldeki davanın 2013 yılında 7.5 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığı gözetilerek mahkemece zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bu nedenle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekilinin davalı şirket hakkında 7194 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harçlarının istek halinde ilgililere iadesine,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.03.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, şirket pay sahibi olunmadığının tespiti ile pay sahibi olmak amacıyla ödenen paranın tahsili istemine ilişkin olup mahkemece, davanın kabulüne, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı davalı şirkete ortak olmak ve dolayısıyla pay almak için para verdiğini, ancak davalı tarafın para toplamasının Sermaye Piyasası Kanun’una aykırı olup izinsiz halka arz mahiyetinde olduğunu ileri sürerek davalı şirkete ortak olmadığının tespiti ile pay sahibi olmak için verdiği paranın tahsilini talep etmiştir. Davalı taraf ise davacının davalı ... şirketinin ortağı olduğunu ve dolayısıyla şirkete sermeye olarak koyduğu parayı isteyemeyeceğini, ayrıca talebin zamanaşımına da uğradığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Temyiz incelemesinde çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık, davalı tarafın zamanaşımı definin dinlenip dinlenemeyeceği noktasındadır.

Somut olayda, davalı taraf davacının davalı şirkete ortak olduğunu ileri sürerek davacıyı davadan önce oyaladığı gibi, davaya karşı verdiği cevabında da öncelikle davacının davalı şirketin ortağı olduğunu ve dolayısıyla TTK m. 480/3 (eTK m. 405/2) hükmü uyarınca sermaye olarak koyduğu paranın iadesini isteyemeyeceğini belirttikten sonra zamanaşımı defini de ileri sürmesi çelişkili davranış oluşturmaktadır. Çelişkili davranış ise Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun 2. maddesi ile getirilen dürüstlük kuralına aykırılık oluşturmaktadır.

Hal böyle olunca, oyalama ve çelişkili davranış yasağı nedeniyle zamanaşımının ileri sürülmesi, TMK m. 2 hükmü kapsamında savunma hakkının kötüye kullanılması olup mahkemece dinlenemeyeceği ve dolayısıyla mahkeme kararının ONANMASI gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun BOZMA yönündeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2014/8899, Karar No: 2014/10779, Tarih: 01.10.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/8899 E.  ,  2014/10779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2013/554-2014/568

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, fesh-i ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkillerinin murisinin portakal bahçesinin 169/768 hissesinin tamamını 09.10.1989 başlangıç tarihli ve 15 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıya kiraladığını, 12.08.2011 tarihinde keşide edilen ihtarla akdin feshedildiğini bildirdiklerini belirterek akdin feshini ve taşınmazın tahliyesini istemiştir.Mahkemece, kesin hüküm bulunduğundan bahisle davanın reddine karar vermiştir.

Türk Borçlar Kanununun 367. maddesi hükmü uyarınca belirli süreli ürün kirasında kira sözleşmesi süre bitiminde kendiliğinden sona erer. Süre bittiği halde tarafların açık veya örtülü rızasıyla kiracının kiralananı kullanmaya devam etmesi veya kira sözleşmesinde kararlaştırılan feshi ihbarı iki taraftan birinin yapmamış olması durumunda sözleşme birer yıl için yenilenmiş sayılır. Yenilenen kira sözleşmesi yasal bildirim süresine uyularak her kira yılının sonu için feshedilebilir. Bu durumda tahliyeye karar verilebilmesi için başka bir sebep aramaya gerek yoktur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 09.10.1989 başlangıç tarihli 15 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davaya konu yerin ürün yetiştirilmek üzere kiralandığı anlaşıldığına göre kiralananın ürün kirası hükümlerine tabii olduğu anlaşılmaktadır. Daha önce açılan davanın süresinde açılmadığından reddedilmesi ve reddedilen kararın kesinleşmesi, süresinde açılan dava için kesin hüküm oluşturmaz.

Somut olayda ;Davacıların Mersin 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/618 sayılı dosyasında 12.08.2011 keşide tarihli feshi ihbara dayalı 15.09.2011 tairhinde açtıkları tahliye davası süre yönünden reddedilmiştir. Bu dava süreye ilişkin olarak reddedildiğinden kesin hükmün varlığından söz edilemez. Davanın kesin hüküm nedeniyle reddi doğru değildir.

Davacı taraf 12.08.2011 tarihinde gönderdiği süre kesici nitelikteki ihtarname ile sözleşmenin yenilenmeyeceğini davalıya bildirdiğine göre sözleşme 09.10.2011 tarihinde yenilenmemiştir. Bu durumda 17.05.2013 tarihinde açılan dava süresinde olduğundan, işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Davacı taraf 12.08.2011 tarihinde gönderdiği süre kesici nitelikteki ihtarname ile sözleşmenin yenilenmeyeceğini davalıya bildirdiğine göre sözleşme 09.10.2011 tarihinde yenilenmemiştir. Bu durumda 17.05.2013 tarihinde açılan dava süresinde olduğundan, işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5573, Karar No: 2008/9632, Tarih: 01.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5573 E.  ,  2008/9632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Tescili istenen çekişmeli taşınmazın yörede yapılmış olan genel arazi kadastrosu sırasında hangi sebeple ve ne olarak tapulama dışı bırakıldığı hususunun kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak resmi yazının,

2- Yine kadastro müdürlüğünden çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait pafta örneğinin getirtilerek,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 01/07/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22394, Karar No: 2021/8130, Tarih: 04.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22394 E.  ,  2021/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.02.2017 gün ve 2016/196 Esas, 2017/12 Karar sayılı hükmü yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 04.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9493, Karar No: 2009/11130, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9493 E.  ,  2009/11130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili davalı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili ile davalı ... alacaklarının garame hesabına göre karşılandığını, oysa müvekkiline ait takip dosyasından konulan haczin önceki tarihli olduğunu, davalı alacağının aracın aynından kaynaklanmadığını ve 4949 sayılı yasa ile Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I inci maddesinin yürürlükten kalktığını; bu nedenle davalının kendi hacizlerine iştirak edemeyeceğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı borçlu şirket yargılamaya katılmamış; diğer davalı Hazine vekili icra mahkemesinin görevli olduğunu ve daha evvel garameten dağıtım için yaptıkları başvuru üzerine Ankara 4. İcra Mahkemesinin 2005/805-771 E.K. sayılı kararı ile kabul edildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan iki ayrı bilirkişi raporuna göre davalı Hazine alacağının aracın aynından kaynaklanmadığı, ancak vergi alacağı bakımından Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I inci maddesinin uygulanması suretiyle düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9154, Karar No: 2019/3639, Tarih: 13.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/9154 E.  ,  2019/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında ve tapuda ... Vakfı adına kayıtlı bulunan eski 760 parsel sayılı 45.537,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ifraz edilerek 291 ada 111 ve 295 ada 34 parsel numarasıyla 14.908,07 ve 28.291,77 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında, eski 760 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini ve eksikliğin Köy Hizmetleri Müdürlüğü tarafından kamulaştırılmadan yapılan yoldan kaynaklandığını belirterek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., tesis kadastrosu sırasında kendi taşınmazı içerisinde ölçülen bir bölümün, Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uygulaması ile yola terk edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalı Hazine ise, kendileri tarafından açılan bir yol olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uygulaması ile eski 760 parsel sayılı taşınmazın içerisinden kadim yol geçtiği kabul edilerek, taşınmazın 2.337,16 metrekarelik kısmı ifraz edilerek paftasında yol olarak terkin edilmiştir. Mahkemece, Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uygulamasının aksine, çekişmeli parsel içerisinden geçen yolun kadim yol olmayıp, tapulama ve kadastro paftalarını yenileme yönetmeliğinin sınırlandırma başlıklı 15. maddesinin 6.bendinde belirtilen "tapulama veya kadastrodan sonra açılan ve tapu sicilinde terk işlemi yapılmamış olan kamuya ait yol, dere, ark ve benzeri yerler sınırlandırma ve tespitler sırasında ilgililerin yazılı muvafakatleri sağlandığı takdirde kamuya terki yapılır." hükmü gereğince eski 760 yeni 291 ada 111 ile 295 ada 34 nolu parsel arasındaki mevcut yolun, çekişmeli taşınmazın batısında bulunan kadim yolun gölet altında kalması sonucu köylüler tarafından imece usulü 1992 yılında açıldığı ve o günden bugüne kadar bu yola ilişkin bir itiraz olmadığı, davacı vakfın da arazilerinin kenarlarına tel örgü çekmek suretiyle bu durumu kabullendiği, dolayısıyla yolun muvafakat ile açılan bir yol olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir. Tesis kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmaz içerisinde böyle bir yolun mevcut olmadığı tüm dosya kapsamı ile belirlenmiş olup, esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Yukarıda belirtilen yönetmelikte, tapulama veya kadastrodan sonra açılan yol, dere, ark ve benzeri yerlerin sınırlandırma ve tespitler sırasında ilgililerin yazılı muvafakatleri sağlandığı tadirde kamuya terkinin yapılacağı belirtilmiş olup, kadastro tutanağı ve eklerinde, davacı vakfın yetkilisi tarafından verilmiş bir muvafakat olmadığı açıktır.

Hal böyle olunca, Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davacı vakıf adına tesciline karar verilmesi gerekirken anılan yönetmelik hükmünün hatalı değerlendirilmesi suretiyle, davacı tarafından kendi arazilerinin etrafına tel örgü çekilmek suretiyle bu durumun kabullenildiği ve davacının fiili muvafakatinin bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10885, Karar No: 2014/3179, Tarih: 12.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/10885 E.  ,  2014/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/183184

MAHKEMESİ : Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06.12.2011

NUMARASI : 2011/141 Esas, 2011/1823 Karar

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından, sanığın hükümden sonra 23.03.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, mahallinde sanığın gerçekten ölüp ölmediği araştırıldıktan sonra TCK.nın 64. maddesi gereğince bu hususta mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2022, Karar No: 2023/1646, Tarih: 20.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2022 E.  ,  2023/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2021/46 Esas, 2021/193 Karar

HÜKÜ : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 44.020,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438 inci maddesi gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine ve ödenen paranın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 29.11.2012 tarih, 2010/1037 E. ve 2012/564 K. sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş ve bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 20.12.2013 tarih, 2013/12569 E. ve 2013/23352 K. sayılı kararıyla araştırma yapılması gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

C. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 14.03.2019 tarih, 2014/206 E. ve 2019/231 K. sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D. İkinci Bozma Kararı

Dairemizin 02.11.2020 tarih, 2019/2263 E. ve 2020/4601 K. sayılı kararıyla yargılama aşamasında yürürlüğe giren 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

E. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. İkinci Bozma Kararı

Dairemizin 02.11.2020 tarih, 2019/2263 E. ve 2020/4601 K. sayılı kararıyla yargılama aşamasında yürürlüğe giren 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

E. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davalı şirketin 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi kapsamına girmediği, davacıdan alınan paradan davalının sorumlu olduğu, ıslah dilekçesi ile arttırılan kısmın zamanaşıma uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, 26.200,00 TL'nin kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı ve davacı vekili temyiz dilekçelerinde özetle; davanın kısmen reddedilmesinin, faiz başlangıcının ve davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemişlerdir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini şirketten geri isteyemeyeceğini, davaya ilişkin hak düşürücü süre ve zamanaşımı sürelerinin dolduğunu, davalı şirketin 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi kapsamında olduğunu bu nedenle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (818 sayılı Kanun) 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6762 sayılı Kanun) 321 inci ve 336 ncı maddeleri

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin davalı şirket hakkında 7194 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazının reddi gerekir.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin davalı şirket hakkında 7194 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazının reddi gerekir.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun, 22.04.2022 tarih, 2021/7 E. ve 2022/2 K. sayılı kararıyla mudilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde off shore hesabına aktarma tarihinin esas alınması gerektiğine karar verilmiştir. İçtihadı birleştirme kararları konularıyla sınırlı, gerekçeleri ile açıklayıcı, aydınlatıcı, yol gösterici, sonuçlarıyla bağlayıcı soyut kararlardır. Bu itibarla off shore alacakların tahsiline ilişkin davalar bakımından verilen işbu içtihadı birleştirme kararının gerekçesi, somut uyuşmazlık bakımından da açıklayıcı ve yol gösterici mahiyette olup zamanaşımı hususunun bu bakış açısı ile değerlendirilmesi elzemdir.

3. Bir hakkın belli bir süre içinde ileri sürülememesi sebebiyle dava yoluyla elde edilebilme imkanının kalmaması veya kanunda öngörülen sürenin geçmesi sonucu bir hakkın kullanılmasının mümkün olmaması zamanaşımı kurumunu ifade etmektedir (Türk Hukuk Kurumu: Türk Hukuk Lügatı, C. I, Ankara 2021, s. 1244). Zamanaşımı, borçluya borcunu ödememe imkanını veren ayrıca alacaklıyı alacağını zamanında istemeye teşvik eden bir kurumdur. Başka bir deyişle zamanaşımı kurumu hukuki güvenlik ilkesinin bir sonucu olarak alacaklıyı alacağını zamanında ileri sürmeye zorlamaktadır. Zira alacaklının alacağını kanunda öngörülen süre içerisinde ileri sürmeyip hareketsiz kalması, alacağın tahsili için ciddi bir iradeye sahip olunmadığı hususunda borçluda bir güven uyandırır.