muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3778, Karar No: 2024/2784, Tarih: 03.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3778 E.  ,  2024/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/864 E., 2023/927 K.

SAYISI : 2018/623 E., 2022/662 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine davacı vekilinin istinaf başvurusunun vekalet ücreti yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kısmilik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı Kurumca açılan ilaç ihalesini alarak ilaç alımına dair birim fiyat sözleşmesi imzaladığını, bu kapsamda davalıya ilaç gönderildiğini ancak sözleşmede belirtilen vadelerin geçmesine rağmen ilaç bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek; şimdilik toplam 919.793,35 TL'nin her bir fatura bedeli için ayrı ayrı fatura tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin nakit sıkıntısı yaşadığını, Döner Sermayeli İşletmeler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliği'nin 22 nci maddesinde işletmenin nakit mevcudunun tüm ödemeleri karşılayamaması halinde giderlerin muhasebe kayıtlarına alınma sırasına göre ödeneceğinini belirtildiğini, bu nedenle sırayla ödeme yapıldığını, bugüne kadar dava konusu edilen faturaların bir kısmının ödendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla dava açıldıktan sonra alacak ödendiğinden davanın konusuz kaldığı asıl alacak konusuz kalmış ise de dava dilekçesinde ayrıca faiz talebinde de bulunulduğu gerekçesiyle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, her bir fatura için taraflar arasında imzalanan sözleşmenin (12.2.3) maddesi uyarınca belirlenen temerrüt tarihinden ödeme tarihine kadar işleyecek avans faizinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; karar tarihi itibariyle yürürlükte olan AAÜT gereğince 119.177,27 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 59.588,64 TL vekalet ücretine hükmedildiğini belirterek, kararın vekalet ücreti yönünden kaldırılmasını talep etmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; karar tarihi itibariyle yürürlükte olan AAÜT gereğince 119.177,27 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 59.588,64 TL vekalet ücretine hükmedildiğini belirterek, kararın vekalet ücreti yönünden kaldırılmasını talep etmiştir

2.Davalı vekili; davanın açılmasına sebebiyet verilmediği halde vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığını, faize hükmedilemeyeceğini, avans faizi uygulanamayacağını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bir kısım ödemelerin ön inceleme aşaması tamamlandıktan sonra yapıldığı bu nedenle davacı lehine 119.177,17 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden davanın konusuz kaldığından esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, asıl alacak konusuz kalmış ise de dava dilekçesinde ayrıca faiz talebinde de bulunulduğundan her bir fatura için taraflar arasında imzalanan sözleşmenin (12.2.3) maddesi uyarınca belirlenen temerrüt tarihinden ödeme tarihine kadar işleyecek avans faizinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ilaç satışından kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 359 uncu fıkrası

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava, taraflar arasındaki mal alım sözleşmesinden kaynaklanan 36 adet faturaya konu alacağın tahsili istemine ilişkin olup, dava konusu faturaların asıl alacak tutarlarının bir kısmı ön inceleme aşamasından önce, kalanı ise daha sonra ödenmiştir. Davaya konu asıl alacak tutarının ödenmesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ancak davacının faiz talebi de bulunduğundan taraflar arasında imzalanan sözleşmenin (12.2.3.) maddesi uyarınca belirlenen temerrüt tarihinden ödeme tarihine kadar işleyecek avans faizinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

3. 6100 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereği, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün açık şüphe ve tereddüte yer verilmeden yeniden kurulması gerekir.

3. 6100 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereği, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün açık şüphe ve tereddüte yer verilmeden yeniden kurulması gerekir.

4. Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak dava hakkında yeniden verilen hükmün 6100 sayılı Kanunun 359 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan nitelikleri taşıdığından söz edilemez.

5. Hükümde atıf yapılan sözleşmenin (12.2.3.) maddesi şu şekildedir: "Mal tesliminden sonra yüklenici tarafından kesilen fatura idareye teslim edilir. İdare tarafından tahakkuk evrakı hazırlanarak T.Ü. Döner Sermaye Saymanlığına gönderilir. T.Ü. Döner Sermaye Saymanlığı Döner Sermayeli İşletmeler Bütçe ve Muhasebe Yönetmeliğinde belirtilen hususlara uygun olarak Saymanlık ödeme planları çerçevesinde yevmiye numarası alındıktan sonra 300(üçyüz) gün içinde ödemeyi yapar ". Buna göre mahkeme hükmünde, davaya konu faturaların ne zaman idareye teslim edildiği, bu faturalara konu alacakların ne zaman yevmiye numarası aldığı yönünde bir açıklama bulunmadığından, temerrüt tarihlerinin ne zaman olduğu, hatta dava tarihinden önce temerrüdün gerçekleşip gerçekleşmediği ve dolayısıyla faizin hangi tarihten itibaren işletilmeye başlayacağı açık değildir.

6. Şu halde Bölge Adliye Mahkemesince; davaya konu her bir fatura için temerrüdün gerekleştiği tarih ayrı ayrı belirlenmesi ve her bir fatura alacağına hangi tarihten itibaren faiz işletileceğinin hükümde açıkça belirtilmesi gerekirken, sözleşmedeki vadeye ilişkin genel düzenlemeye atıf yapılmakla yetinilerek infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin sair temyiz taleplerinin reddine,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca usulen BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11929, Karar No: 2012/1764, Tarih: 09.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/11929 E.  ,  2012/1764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya yapılan harcama ve ödemelerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 29.12.2006 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan sigortalı ..... yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, “...rücu davalılarının iş kazası ve meslek hastalığından kaynaklanması gerektiği... iş ilişkisi olmadan ortaya çıkan kazalardan dolayı açılacak rücu davalarına bakmanın genel mahkemelerin görevi olduğu... somut olayda iş kazası olmayan bir kaza meydana geldiği...” gerekçeleriyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 106’ncı maddesi ile mülga 1479 sayılı Kanunun 70’inci ve mülga 506 sayılı Kanunun 134’üncü maddesinde, bu Kanunların uygulamasından doğan uyuşmazlıkların yetkili iş mahkemelerinde görüleceği, 5510 sayılı Kanun’un 101’inci maddesinde de, aksine hüküm bulunmayan hallerde, 5510 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiştir.

506 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesinde, iş kazasıyla meslek hastalığından kaynaklanan rücu davaları düzenlenmiş olup, “iş kazasıyla meslek hastalıkları sigorta kolundan” sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımlarının, kaza ya da hastalığın oluşumunda kasıt ya da kusurla sorumlu bulunan işveren ya da üçüncü kişilerden rücuan tahsili öngörülmüştür. Sigortalı, eşi ya da çocuğunun hastalanması durumunda “hastalık sigortası”ndan kendilerine yapılan giderlerin yine kasıt veya

kusuru ile sorumlu kişilerden tahsili ise 506 sayılı Kanun’un 39’uncu maddesinde düzenlenmiştir. Eldeki davada; sigortalı ...... uğradığı trafik kazası sonucunda yaralanması nedeniyle hastalık sigortasından kendisine yapılan harcamaların kusurlu olduğu iddia edilen sürücü ve kullandığı aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta şirketlerinden rücuan tahsili talep edildiğinden davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanun’un anılan 39’uncu maddesi olduğu açıktır. Söz konusu yasal dayanak nazara alındığında da 506 sayılı Kanun’dan kaynaklanan davanın iş mahkemesinin görev alanına girdiğinden işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1454, Karar No: 2012/2056, Tarih: 15.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1454 E.  ,  2012/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

21/09/2011 günlü geri çevirme kararı gerekçeleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde 1975 yılından önce yapılmış bir orman kadastro çalışması varsa buna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) ... köyü 171 ada 1 parselin doğusundaki orman parseline tutanak düzenlenmişse, bu tutanağın çap örneğinin ve tapuya tescil edilmişse tapu kaydının,

3) 171 ada 1 sayılı parselin sınırındaki dere ve yolun orman parselinin çap sınırı içinde kalıp kalmadığının kadastro müdürlüğünden sorulması ve bu konuda fen bilirkişiden de ek rapor alınarak,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20925, Karar No: 2013/19034, Tarih: 19.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/20925 E.  ,  2013/19034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti ile asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 07.07.2004 tarihinden işten çıkartıldığı 18.05.2009 tarihine kadar..... USTASI olarak çalıştığını, işverenden asgari geçim indiriminin verilmesini, ücret olarak verilen 800 TL’nin artırılmasını, sigorta priminin de aldığı net ücretin brütüne göre eksiksiz yatırılmasını isteyince işverence bunların yapılmayacağı, işyerine bir daha gelmemesinin istendiğini, iş akdinin feshedildiğini, bunun üzerine davacının Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayet ettiğini, taraflarınca ihtar çekildiğini, davacının asgari geçim indirimini hiçbir zaman alamadığını, sigorta priminin eksik yatırıldığını, ücretsiz olarak izne gönderildiğini ve ücret konusunda da en son davalı ile anlaşamadığını ve davalının müvekkilinin haklı zam talebini kabul etmediğini, davacının iş akdine haksız olarak son verildiğini ve çalışma şartlarının kötü niyetli olarak zorlaştırıldığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, izin, fazla mesai ve asgari geçim indirimi alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendisi ile birlikte dava açan diğer arkadaşlarıyla iş akdinin kendilerine yüklediği özen ve itinayı göstermeksizin devamsızlık yapmak, işverenin güvenini kötüye kullanmak ve işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan birtakım davranışlar içerisine girerek müvekkilini iş akitlerini feshetmek mecburiyetinde bıraktığını, davacının devamsızlık yapmak suretiyle işleri aksattığını, diğer arkadaşları ile 18.05.2009-25.05.2009 tarihleri arasında uzun süre işyerine gelmemeleri ve devamsızlık yapmaları üzerine şirketçe ihtarname ile 2 gün içinde işyerine gelerek geçerli mazeret bildirmeleri gerektiği, aksi halde iş akdinin feshedileceğinin ihtar edildiğini, iş akdinin usul ve yasaya uygun olarak feshedildiğini, davacının fesih sebeplerinin geçersiz olduğundan bahisle 1 aylık yasal sürede dava açmak yerine hemen tazminat isteme yollarını tercih ettiğini, bunun bile tek başına davacının işvereni mağdur etmek yönündeki kötü niyetini açıkça gözler önüne serdiğini, şirketin davacının iş akdine son vermesi üzerine davacının işbu davayı açmakla birlikte, şirketle aynı iş kolunda faaliyet gösteren ... isimli bir şirket kurduklarını, davacının diğer arkadaşları ile birlikte kurduğu bu

şirketle müvekkilinin ticari faaliyet gösterdiği firmalara iş teklifleri vermek ve şirketin sırlarını ifşa etmek suretiyle müvekkilini mağdur etmeye başladıklarını, davacı ve diğer iş arkadaşlarının müvekkili şirkette çalıştıkları dönemde şirketin sırlarını ortaya atmak, bu sırları elde etmek suretiyle menfaat elde etme çabasına girdiklerini, ancak şirketin bu durumu davacının devamsızlık yapması üzerine iş akitlerine son verdikten sonra davacının yeni bir şirket kurması ve müvekkili şirketin ticari faaliyet gösterdiği firmalara iş teklifi vermesi üzerine anladığını, işverenin meslek sırlarını ortaya atan, işyerinden ayrıldıktan sonra rekabet hukukuna aykırı bir şekilde müvekkili şirket aleyhine çalışmalar yürüten davacının işverenin güvenini kötüye kullanmak suretiyle iş akitlerinin feshine sebebiyet verdiklerinin ortada olduğunu, davacı ücretlerini ihtirazı kayıtsız almakla tüm iddialarının usul ve kanuna aykırı olduğunu savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının Bölge Çalışma Müdürlüğü şikayet dilekçesi içeriği ve davacı tanıklarının yeminli anlatımları karşısında davacı işçinin iş akdini asgari geçim indirimi ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmemesi üzerine kendisinin haklı nedenle feshettiği, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanacağı, ancak iş akdini haklı nedenle de olsa kendisi fesheden işçinin ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde ihbar tazminatı isteminin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13743, Karar No: 2015/16274, Tarih: 16.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13743 E.  ,  2015/16274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/400912

MAHKEMESİ : Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2011

NUMARASI : 2011/107 Esas, 2011/524 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ankara Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, alacaklı vekili sıfatıyla borçlular aleyhine yürüttüğü takip sırasında borca kefil olan S.. S..'ın ikamet ettiği adrese icra emri tebliğ edilmesine rağmen, borçla ve borçluyla hiçbir ilgisi bulunmayan sadece icra kefili olan S.. S.. ile isim ve soy isim benzerliği bulunan katılanın oturduğu başka bir adrese 12/11/2009 tarihinde gelinmesini sağlayarak evde olmadığı sırada kapısı çilingir vasıtasıyla açılıp eşyaları haczedilerek muhafaza altına alınmasına ve bu suretle mağduriyetine sebebiyet vererek görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilmiş ise de; dosya kapsamına nazaran katılana ait adresin alacaklı tarafından temin edilerek sanığa bildirilmesi, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 80 ve 88. maddeleri gereğince haciz yapma ve menkul malları muhafaza altına alma görevinin icra dairesine ait olması ve bu işlemlerin alacaklı vekilinin yokluğunda yapılabilmesi, sanığın bu adreste haciz yapılmasına ilişkin talebinin icra müdürlüğünce kabul edilerek İcra Memuru tarafından haciz ve muhafaza işleminin sanığın yokluğunda yapılması, bu işlemlerden bir gün sonra katılanın borçla ilişkisinin olmadığını İcra Müdürlüğüne beyan etmesi üzerine sanığın haczedilen malların katılana iadesi yönünde talepte bulunması karşısında, sanığın görevinin gereklerine aykırı veya ihmali bir davranışta bulunduğu hususunda yeterli delil olmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

Sübutu kabul edilen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 257/1. maddesindeki icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 257/2. maddesi ile hüküm kurulması,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7561, Karar No: 2015/5546, Tarih: 13.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7561 E.  ,  2015/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra temyiz aşamasında sanık ...'nun 26.12.2013 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteme (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahallinde bu hususta araştırma yaptırıldıktan sonra adı geçen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7656, Karar No: 2022/16158, Tarih: 05.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7656 E.  ,  2022/16158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı verilen 16.10.2020 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 24/11/2020 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 05/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.