muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9124, Karar No: 2024/8552, Tarih: 16.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/9124 E.  ,  2024/8552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/378 E., 2022/617 K

KARAR : Asıl davanın kabul, birleşen dava usulden ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 1479 sayılı Kanun kapsamında isteğe bağlı sigortalılığının tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 21. Hukuk Dairesince (kapatılan) Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın derdestlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dairemizce,

"1. Davacının ihya kapsamında yapmış olduğu sigorta prim ödemeleri ve cari ay kapsamında yapmış olduğu sigorta prim ödemeleri dikkate alınarak ve ödeme tarihinden itibaren ileriye doğru uygulama yapmak suretiyle kabule konu 27.11.2011-07.06.2016 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalılık sürelerini karşılayıp karşılamadığının Kurum'dan sorulmak suretiyle alınacak yazı cevabı ve Kurum işlemi dayanağı kayıt ve belgelerin,

2. Kurumun 25.04.2017 tarih ve 5527486 sayılı işlemi ile davacıya Merkez Müdürlüğüne bizzat yazılı talepte bulunması halinde isteğe bağlı olarak değerlendirme konusunda işlem yapılacağının bildirildiği anlaşılmakla Kurum tarafından davacının isteğe bağlı sigortalı olarak kabul edilip edilmediğinin, kabul edilmesi halinde yapmış olduğu sigorta prim ödemelerine göre hangi tarihler arası isteğe bağlı sigortalı sayıldığının sorulmak suretiyle alınacak yazı cevabı ve eki kayıt ve belgelerin, dosyaya celbinin sağlanması gerekli görülmüştür." şeklinde geri çevirme kararı verildiği anlaşılmakla; gelen cevabi 07.06.2023 tarihli üst yazıdan davacının hangi tarihlerde isteğe bağlı sigortalılığın olduğunun yazı ekinde yer aldığının belirtildiği ancak söz konusu yazı ekinin dosya kapsamında yer almadığı anlaşılmakla; iş bu eksikliğin ikmali gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7018, Karar No: 2014/13340, Tarih: 25.09.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7018 E.  ,  2014/13340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/570-2014/54

Dava dilekçesinde, Nazar İ...'in anne kaydının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı N.. M.. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının S.. İ.. ile gayriresmi birlikteliğinden olan çocukları Nazar İ..'in, S.. İ.. ile onun resmi eşi F.. İ..'ten doğmuş gibi nüfusa kaydedildiğini ileri sürerek adı geçen Nazar İ...'in annesinin davacı N.. Y..'ın olduğunun tespitine, nüfus kaydının bu şekilde düzeltilmesine ve Nazar İriş'in, F.. İ.. nüfusundan çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece Nazar İ...'in babası hanesindeki kaydının iptaline, annesi N.. Y..'ın kızlık hanesine annenin bildireceği baba adı ile kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Nüfus kayıtlarındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup, mahkemeler kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Somut olayda salt taraf beyanları ve tanık anlatımları ile yetinilmeyip, iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp, alınacak rapora göre gerçek anneleri belirlenmeli ve nüfus kaydındaki anne adlarının değiştirilmesi ve annenin nüfus kaydı ile ilişkilendirilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ile ve baba hanesindeki kaydın iptaliyle ilgili bir dava da olmadığı halde talep de aşılarak baba hanesindeki kaydın iptali ile anne hanesine tesciline hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4745, Karar No: 2015/4873, Tarih: 07.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/4745 E.  ,  2015/4873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah.sıfatıyla)

- K A R A R -

Uyuşmazlık bireysel kredi niteliğindeki konut kredisinden kaynaklanmakta olup, yargılamanın Tüketici Mahkemesi sıfatı ile yapılmış olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5539, Karar No: 2021/1234, Tarih: 10.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/5539 E.  ,  2021/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapmak

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1-Sanık hakkında 1000 gün olarak tayin olunan temel gün adli para cezasının, Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesi uyarınca 2/4 oranında arttırılması işleminde, hesapta hata ile 1500 gün yerine 2.000 gün olarak belirlenmesi sonucunda, adli para cezasının fazla tayini,

2-28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi ile sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanması hususlarının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğü,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin hükmün 2 nolu fıkrasındaki “Ve 2000 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkartılarak "Ve 1500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına”, ibaresinin eklenmesine, hükmün 5 nolu fıkrasındaki "Sanığa verilen 2000 günlük adli para cezasının TCK 52 gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözönünde bulundurularak takdiren alt sınırdan yani 20 TL'den olmak üzere para cezasına çevrilerek sanığın (2000x20) 40.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak "Sanığa verilen 1500 günlük adli para cezasının TCK 52 gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözönünde bulundurularak takdiren alt sınırdan yani 20 TL'den olmak üzere para cezasına çevrilerek sanığın (1500x20) 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/594, Karar No: 2011/1297, Tarih: 03.03.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/594 E.  ,  2011/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Borçlar Yasası'nın 355 ve devamı maddelerinde tanımlanan eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr giderimi tayini istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Eser sözleşmeleri, taraflara karşılıklı haklar ve borçlar yükleyen bir iş görme akdidir. Yüklenici yapımını üstlendiği işi sözleşmeye, teknik ve sanatsal kurallara ve amaca uygun olarak imâl edip iş sahibine teslim etmekle, iş sahibi de kararlaştırılan bedeli ödemekle mükelleftirler.

Dava konusu somut olayda, davacı yüklenici şirket davalı iş sahibi şirkete ait restaurant kafenin reklam ve ilan işinin yapımını üstlenmiştir. Yanlar arasında 3 adet reklam satış sözleşmesi düzenlenmiştir. Eldeki bu davada davacı yüklenici yapılan işin bedelinin ödenmediğinden bahisle 3 adet faturaya dayanarak 2.987,78 TL asıl alacak, 1.194,62 TL işlemiş faiz, toplam 4.182,40 TL alacağın tahsili için icra takibi yapmıştır. Davalı iş sahibinin itirazı üzerine takip durmuştur. Davacı yüklenici itirazın iptâliyle takibin devamı ve %40 maddi giderim tayini istemiyle bu davayı açmıştır. Yapılan yargılama sürecinde, icra müdürlüğünün dosyası, faturalar, sözleşmeler getirilmiş tarafların gösterdikleri kanıtlar kısmen toplanarak dosya üzerinden bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Düzenlenen raporda davacı yanın takip konusu faturaları davalı yana tebliğ ettiğini, davalı ile olan cari hesap özetini dosyaya sunması ve yine faturalar içeriği ilan ve reklamların yayınlanmış olduğunu görsel olarak kanıtlaması halinde davalı yandan 2.987,78 TL talep edebileceği dile getirilmiştir. Bu rapordan sonra yapılan yargılama sırasında davacı vekili 11.08.2008 tarihli dilekçesi ekinde muavin defter kaydı ve reklama yönelik gazete ilanı fotokopi suretler

sunmuştur. Mahkemece sunulan bu belgeler gereği araştırma ve inceleme yapılmadığı gibi davacı yanın kanıt listesinde gösterdiği ticari defter kayıtları getirilip incelenmemiştir. O halde mahkemece yapılması gereken iş tarafların defter kayıtları da getirilip dosyaya sunulan tüm belgeler birlikte değerlendirilip bu konuda bilirkişiden ek rapor alındıktan sonra hasıl alacak sonuca göre bir karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamış kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamış kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27908, Karar No: 2019/5416, Tarih: 25.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/27908 E.  ,  2019/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne ilişkin verilen hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine 21/02/2017 tarihli ek kararı ile karar miktar bakımından kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; ek karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Ek kararın HUMK'nun 432.maddesi gereğince 7 günlük süre içinde temyiz edilmesi gerekir. Davacı vekili ek karara ilişkin temyiz talebini süresinde yerine getirmediğinden temyiz talebinin süreden reddi gerekir.

Davacı idare vekilinin ek kararın temyizi isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4695, Karar No: 2014/7615, Tarih: 03.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4695 E.  ,  2014/7615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı tarafın dayandığı Temmuz 1931 tarih ve 23 sıra numaralı tapu kaydının malikini ve oluşum nedenini gösterir şekilde, tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin birbirini takip eder ve okunaklı şekilde Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından ve Tapu Müdürlüğünden,

2- Davacı tarafın dayandığı Mayıs 1309 tarih ve 25 sıra numaralı tapu kaydının malikini ve oluşum nedenini gösterir şekilde, tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin birbirini takip eder ve okunaklı şekilde Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından ve Tapu Müdürlüğünden,

3- Davacı tarafın dayandığı Mayıs 1309 tarih ve 25 sıra numaralı tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediğinin sorularak, varsa revizyon gördüğü parsellerin Kadastro tutanakları ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin, hükmen kesinleşmiş olmaları halinde ilgili mahkeme ve Yargıtay ilamı örneklerinin,

4- Çekişmeli taşınmazlara komşu olan 7017 ada 28 ve 29 parsel sayılı taşınmazların tespitine esas alınan 16.12.1949 tarih ve 74 sıra numaralı 4.3.1955 tarih ve 27 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin,

5- Çekişmeli taşınmazlara komşu olan 6999 ada 51 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas alınan 11.3.2008 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9431, Karar No: 2014/12889, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9431 E.  ,  2014/12889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/626-2014/42

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/47525, Karar No: 2013/7010, Tarih: 27.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/47525 E.  ,  2013/7010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, vergi iadesi alacağı ve şirket işleri için kendi bütçesinden yaptığı harcamalara ilişkin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 7.15 TL.'sinin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 27.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6666, Karar No: 2016/3703, Tarih: 14.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/6666 E.  ,  2016/3703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; taşınmazın devri sırasında davalı kuruma taviz bedeli ödendiğin...sahih vakıf olduğunu, davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek; ödenen 50.726.00 TL'nin dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; vakfın sahih vakıf olduğunu, taviz bedeli alınmasının yasal olduğunu belirterek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 50.726.00 TL'nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5737 sayılı Vakıflar Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazete de yayımlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Sözü edilen 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 18.maddesi hükmüne göre; icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabiidir.

Kanunun 3.maddesinde yapılan tanıma göre de; mukataalı vakıf, zemini vakfa, üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını; icareteynli vakıf ise, değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Bu halde, somut uyuşmazlığın çözümü için “...mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu farklı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığı keşfen ve uzman bilirkişiler marifetiyle saptanmalıdır.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ise; dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu hazırlanmıştır. Bu durumda, mahkemece; taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılarak; tapu kaydı ve dayanakları (kadastro tutanağı vd.) ile vakfiye örneği uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile taşınmaza uygulanmalı ve sonra HMK.nun 266.maddesi uyarınca yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde uzman bilirkişi kuruluna rapor hazırlatılarak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.