muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11883, Karar No: 2021/2866, Tarih: 22.03.2021

1-Sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden suça konu faturaların hangi tarihte ve kimin adına ne miktar ve tutarda düzenlendiğini gösterecek biçimde listesinin istenmesi;

2-Suça konu fatura asıllarının, kullanan şirketler veya vergi dairesinden sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve farklı bir kişiye ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra tanık sıfatıyla faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulmak suretiyle beyanının alınması,

3-Sanık tarafından ismi bildirilen şahsın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da sanık tarafından ismi bildirilen şahsa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

5-Şirket muhasebecisinin tespiti ile CMK 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılıp tanık sıfatıyla dinlenerek, sanıkları tanıyıp tanımadığının, muhasebe işlemlerinin yürütülmesinde kiminle muhatap olduğunun, kimin talebi üzerine şirketin muhasebesini tutmaya başladığının, şirket işlerini fiilen kimin yürüttüğünün sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

6-Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

6-Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1718, Karar No: 2019/3066, Tarih: 24.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/1718 E.  ,  2019/3066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 18.10.2018 tarihli geri çevirme ilamında dava konusu 105 ada 27 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen Ek-4. madde kapsamında güncelleme listesi (veya tutanağı) düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili merciden sorularak alınacak cevabi yazının, yapılmış ise güncelleme listelerinin (veya tutanağının), güncelleme askı ilan tutanağının ve kullanım kadastrosu (güncelleme) sonucu oluşan tapu kaydının getirtilerek dosya içine konulması istenmiş ise de, cevaben sadece 1998 yılında yapılan ... tutanağı ve güncel tapu kaydı gönderilmiş olup gönderilen bu kayıtlardan taşınmaz üzerinde 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen Ek-4. madde kapsamında güncelleme yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır. Ayrıca, dosya arasında bulunan 28.01.2014 tarihli teknik bilirkişi kurulu raporunda çekişmeli taşınmazın güncellemesi yapılan 11.03.2010 tarihli 2/B parselleri listesinde bulunduğu belirtilmiş olması ve yine tapu kaydının beyanlar hanesine 22.3.2010 tarih ve 1640 yevmiye numarası ile 6831 sayılı Yasa’nın 2/B maddesi uyarınca ... sınırları dışına çıkarıldığına dair şerh düşülmüş olması karşısında, taşınmaz üzerinde 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen Ek-4. madde kapsamında güncelleme yapılıp yapılmadığının Tapu ve ... Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabi yazının ve güncelleme yapılmış ise güncelleme listelerinin (veya tutanağının) ve güncelleme askı ilan tutanağının getirtilerek dosya arasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10322, Karar No: 2014/14383, Tarih: 30.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10322 E.  ,  2014/14383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine ... 13. İcra Müdürlüğü' nün 2013/5410 sayılı dosyasından icra takibi yaptığını, takibe dayanak yapılan senedin borçlusunun davadışı ... Gıda Tem.Sağ.Hiz.İnş.Ltd. Şti. olduğunu, müvekkilinin de kefillerden biri olduğunu, senedin tanzim tarihinin 13/06/2008 olup, müvekkilinin 10/12/2009 tarihinde borçlu davadışı şirket ortaklığından ayrıldığını, takibe konu alacağın ise 2012 yılında doğmuş bir alacak olması nedeniyle müvekkilinin bu borçtan sorumlu olamayacağını, müvekkilinin ortaklığının devam ettiği dönemde davalıya herhangi bir borcun olmadığını, ancak davadışı senet borçlusu ... Şirketinin 2012 yılında davalı ile yeniden çalışmaya başladığını ve ... Devlet Hastanesinden olan 140.533,69-TL alacağını davalıya temlik ederek, davalıdan 119.400-TL bedel aldığını, bu nedenlerle 2008 yılında kullanılan başka bir kredi için verilen ve kötüniyetli olarak sonradan doğan bir borç için takibe konulan senet nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %20 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu senette kefil sıfatıyla imzasının bulunduğunu, imzaya bir itirazının bulunmadığını, davadışı borçlu şirketteki hisselerini devretmesinin sorumluluğunu etkilemediğini, davacının faktoring sözleşmesinde de müteselsil kefil sıfatıyla imzasının bulunduğunu ve her iki sorumluluğunun da müstakil sorumluluklar olduğunu, faktoring sözleşmesinin 13. maddesine göre "faktor, alacağın teminatını teşkil etmek üzere hangi tarihte verilmiş olursa olsun bilcümle teminatları, rehinleri nakde tahvil ettirmek veya asıl borçluya müracaat etmek mecburiyetinde olmaksızın, borcun ve fer'ilerinin tamamının tediyesini müşteriden, kefillerinden ayrı ayrı veya birlikte talep yetkisine sahip olduğu", bu nedenlerle davacının gerek senetten ve gerekse de sözleşmeden dolayı sorumlu olduğunu beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %20 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının senetteki ve faktoring sözleşmesindeki kefil olarak attığı imzalara itirazının olmadığı, davacı 2009 yılında davadışı şirket ortaklığından ayrıldığını ve 2012 yılında kullandırılan kredi nedeniyle senedin takibe konulmasının iyiniyetle bağdaşmadığını iddia etmiş ise de, davacının kefaletinin devam ettiği, bilirkişi raporuna göre de davacı ile davadışı şirket arasındaki faktoring ilişkisi devam etmekte olup davalının ticari defterlerine göre davadışı şirketten 30.130.55-TL alacağının bulunduğu, davacının senedin vadesinin anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğuna ilişkin delil de ibraz edemediği gerekçeleriyle, davanın reddine, icra takibi durdurulmuş olduğundan takip konusu alacağın %20' si tutarında tazminatın davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17628, Karar No: 2021/18299, Tarih: 02.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17628 E.  ,  2021/18299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.05.2010 günü itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 11.07.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gece vakti müşteki çocuk ... ile birlikte müştekinin işyerine girerek sigara, kontör ve bir miktarda para çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 11 yıl 3 aylık dava zamanaşımı süresinin, 21.11.2007 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4365, Karar No: 2015/21110, Tarih: 26.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4365 E.  ,  2015/21110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Dosya içerisinde gerekçeli kararın taraflara/vekillerine tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının dosya arasında bulunmadığı anlaşıldığından tebliğ edilmiş ise tebligat parçalarının eklenmesine, edilmemiş ise taraflara/vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten,

2-Temyiz eden taraf vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince karşı tarafa/vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten,

3- Gerekçeli kararı tebliğ alan veya temyiz eden avukatların vekaletnamelerinin dosyada olup olmadığı kontrol edilerek eksiklik olduğu tespit edilirse tamamlandıktan sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15239, Karar No: 2014/997, Tarih: 16.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/15239 E.  ,  2014/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

İmar kirliliğine neden olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 31/05/2011 gün ve 2011/223 esas, 2011/638 karar sayılı hükmün sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 10/12/2012 gün ve 2012/19045 esas, 2012/29446 sayılı kararıyla;

" Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yapı tutanağında ikinci katın kaba inşaat halinde olduğunun tespit edilmesine karşın, sanığın savunmasında binayı dört kat olarak tamamladığını ifade etmesi karşısında; binanın mevcut durumu tespit edilerek suçla ihlal edilen hukuki yarar, meydana gelen zarar ve sanığın kastının ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61 ve 3. maddeleri gereğince eylemle orantılı şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA," karar verilmiştir.

I-İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/04/2013 gün ve 2011/324934 sayılı yazısı ile;

" Daire'nin bozma kararının yerinde olmadığı değerlendirilmiştir. Ayrıca sanık hakkında tayin edilen cezanın TCK'nın 61. ve 3. maddelerindeki kıstaslara uygun olarak belirlendiği ve yerinde olduğu düşünülmektedir. Zira sanığın savunmasında belirttiği bir durum gerekçe gösterilerek teşdit uygulanması gerektiği nedeniyle hüküm bozulmuştur. Kat sayısı gerekçe gösterilerek uygulanacak teşditte bina 20 katlı olsaydı veya katı fazla olmazsa dahi çok geniş bir kapalı alana sahip olarak yapılsaydı o zaman ne kadar ceza verilecekti.

Ayrıca İmar Kanunu’nun 32. maddesi "Bu Kanun hükümlerine göre ruhsat alınmadan yapılabilecek yapılar hariç; ruhsat alınmadan yapıya başlandığı veya ruhsat ve eklerine aykırı yapı yapıldığı ilgili idarece tespiti, fenni mesulce (...) tespiti ve ihbarı veya herhangi bir şekilde bu duruma muttali olunması üzerine, belediye veya valiliklerce o andaki inşaat durumu tespit edilir. Yapı mühürlenerek inşaat derhal durdurulur.

Durdurma, yapı tatil zaptının yapı yerine asılmasıyla yapı sahibine tebliğ edilmiş sayılır. Bu tebligatın bir nüshası da muhtara bırakılır.

Bu tarihten itibaren en çok bir ay içinde yapı sahibi, yapısını ruhsata uygun hale getirerek veya ruhsat alarak, belediyeden veya valilikten mührün kaldırılmasını ister.

Ruhsata aykırılık olan yapıda, bu aykırılığın giderilmiş olduğu veya ruhsat alındığı ve yapının bu ruhsata uygunluğu, inceleme sonunda anlaşılırsa, mühür, belediye veya valilikçe kaldırılır ve inşaatın devamına izin verilir.

Bu tarihten itibaren en çok bir ay içinde yapı sahibi, yapısını ruhsata uygun hale getirerek veya ruhsat alarak, belediyeden veya valilikten mührün kaldırılmasını ister.

Ruhsata aykırılık olan yapıda, bu aykırılığın giderilmiş olduğu veya ruhsat alındığı ve yapının bu ruhsata uygunluğu, inceleme sonunda anlaşılırsa, mühür, belediye veya valilikçe kaldırılır ve inşaatın devamına izin verilir.

Aksi takdirde, ruhsat iptal edilir, ruhsata aykırı veya ruhsatsız yapılan bina, belediye encümeni veya il idare kurulu kararını müteakip, belediye veya valilikçe yıktırılır ve masrafı yapı sahibinden tahsil edilir." şeklindedir. Bu şekildeki bir düzenlemeye göre idare Kanunun kendisine vermiş olduğu bu açık görevi ve yetkiyi kullanmamıştır. Eğer bu yetki zamanında kullanılsa ve verilen görevin gereği yerine getirilmiş olsaydı daha temelden inşaatın yapılması engellenmiş olacaktı. İdare kendisine verilen yetkiyi zamanında kullanmamıştır. Bu yetkiyi daha sonraki aşamalarda da kullanmamıştır. Sanık da belki tüm malvarlığını kullanarak bir bina yapmıştır. Bu aşamada sanığın yapıyı yıkmasını beklemek hakkaniyete de uygun değildir. Bu yapının bu aşamadan sonra yıkılması aynı zamanda milli ekonomiye de zarardır. Kaldı ki sanığın bu inşaatına savunmasında da belirttiği biçimde elektrik ve su bağlantısı da yapılmıştır. İdare hem sanığın inşaatının ruhsatsız olması nedeniyle sanık hakkında idari para cezasına da hükmetmiş hem de suç duyurusunda bulunmuştur. İdarenin bu uygulamaları da kendi içinde çelişkilidir. İdareler bir takım mülahazalar ile yapıları yıkmamakta, mahkemeleri de idari olarak yerine getirmedikleri bu görevleri için aracı olarak kullanmaktadırlar. Bu nedenlerle sanık hakkında belirlenen ceza yerindedir ve yerel mahkeme hükmünün onanması gerekmektedir.

Sonuç ve istem : Yukarıda açıklanan nedenlerle

1- İtirazımızın KABULÜNE,

2- Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10/12/2012 gün ve 2012/19045 Esas, 2012/29446 Karar sayılı BOZMA İLAMININ KALDIRILMASINA,

3- Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 31.05.2011 tarih, 2011/223 Esas, 2011/638 Karar sayılı hükmünün yukarıda açıklanan gerekçeye göre ONANMASINA,

4-Yüksek Daireniz aksi kanaatte ise, itirazın incelenmesi bakımından 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine,

Karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- KARAR

3- Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 31.05.2011 tarih, 2011/223 Esas, 2011/638 Karar sayılı hükmünün yukarıda açıklanan gerekçeye göre ONANMASINA,

4-Yüksek Daireniz aksi kanaatte ise, itirazın incelenmesi bakımından 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine,

Karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- KARAR

Ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak bina yapma eylemi TCK’nın 184/1. maddesinde düzenlenmiş, müeyyide olarak da bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörülmüştür. Temel ceza belirlenirken, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınacaktır. Bununla birlikte, aynı eyleme idari yaptırımı içeren, 3194 sayılı Kanun’un 42. maddesindeki idari para cezasına ilişkin önceki düzenleme; alt ve üst sınırlar arasında cezanın belirlenmesinde, idarenin ölçü alabileceği düzenlemelerin bulunmayışı, idareye kontrolsüz takdir hakkı tanıması ve bu durumun hukuk güvenliği, belirlilik, öngörülebilirlik, objektiflik ve eşitlik ilkelerini zedeleyici özelliği nedeniyle, Anayasa Mahkemesince iptal edilmiştir. İptal kararından sonra, 2009 yılında 5940 sayılı Kanunla değiştirilen, 42. maddedeki idari para cezası belirlenirken, yapının cinsi, yüzölçümü, kullanım amacı, bulunduğu yer, mülkiyet durumu, can ve mal güvenliğini etkileyip etkilememesi, ruhsat durumu gibi çeşitli verilerin değerlendirileceği düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye paralel olarak, TCK'nın 184. maddesi ile uygulama yapılırken, temel cezanın alt ve üst sınırlar arasında belirlenmesinde, yukarıda yer verilen özelliklerin de dikkate alınmasının hakkaniyete uygun olacağı anlaşıldığından,

Dairemizin 10/12/2012 gün ve 2012/19045 esas, 2012/29446 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9478, Karar No: 2010/9088, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9478 E.  ,  2010/9088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mh. S)

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada ... 3. Sulh Hukuk ve ... 1. Asliye Ticaret (..... Mh. S) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görülen ... 6. İcra Müdürlüğünün 2009/5215 esas sayılı icra takip dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.