muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10346, Karar No: 2017/3047, Tarih: 31.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/10346 E.  ,  2017/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tespit davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kayıt maliki ile davacıların mirasbırakanının aynı kişi olduğunun tespitine ilişkindir.

Davacılar, dava konusu 13 parça taşınmazın kayıt maliki olan ... oğlu ... ile ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1480 Esas, 2012/595 Karar sayılı veraset ilamındaki mirasbırakanları ... oğlu ... ’in aynı kişi olduğunun tespitini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin verilen karar Dairece, ".. dava konusu taşınmazların geldisi olan 4 ada 13 ve 44 parsel sayılı taşınmazların 1970 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 1323 tarihli ve 46 sıra nolu tapu kaydına istinaden ... oğlu ölü ... adına tescil edildiği ve mirasçılarından yalnızca ... 'ın bilindiğinin ifade edildiği; eldeki dosyada incelenmemekle birlikte ... oğlu ... 'e ilişkin ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1480 E. 2012/595 K. sayılı veraset dosyasında bilirkişiye tercüme ettirilen 1323 tarihli ve 46 sıra nolu tapu kaydında, taşınmaz maliklerinin isimleri tek tek sayıldığı halde ... oğlu ... isimli bir malikin bulunmadığı buna karşın ... oğlu ... isimli bir malikten bahsedildiği; diğer taraftan nüfus müdürlüğünce yapılan araştırmada, davacılar mirasbırakanı ... oğlu ... 'in nüfus kaydına rastlanılmayıp belirtilen hanede ... oğlu ... 'ın kaydının bulunduğunun bildirildiği, nufus kayıtlarından ... oğlu ... 'ın 1912 yılında vefat ettiği ve ... 'ın bu kişinin eşi ... 'in ikinci eşinden olan çocuğu olduğu anlaşılmaktadır.Bu durumda, 1323 tarihli ve 46 sıra nolu tapu kaydı, nüfus kayıtları ve kadastro tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, malikin ... oğlu ... olmayıp ... oğlu ... olma ihtimalinin bulunduğu açıktır.Hâl böyle olunca, yukarıda denilen olgular dikkate alınarak 1323 tarihli ve 46 sıra nolu tapu kaydı ve nüfus kayıtlarının irdelenmesi gerekirse tapu kaydı yeniden tercüme ettirilerek bilirkişi incelemesi yapılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.." gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların kayıt maliki ... oğlu ... ile davacıların murisi 01.07.1888 doğumlu ... oğlu ... 'ın aynı kişiler olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK’nun (Hukuk Muhakemeleri Kanununun) 26. maddesi hükmü gereğince hakim, kural olarak tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Buna usul hukukunda taleple bağlılık ilkesi denilmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK’nun (Hukuk Muhakemeleri Kanununun) 26. maddesi hükmü gereğince hakim, kural olarak tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Buna usul hukukunda taleple bağlılık ilkesi denilmektedir.

Somut olaya gelince davacıların talebi dava konusu 13 parça taşınmazın kayıt maliki ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2011/1480 Esas sayılı veraset ilamındaki mirasbırakanları ... oğlu ... ’in aynı kişi olduğunun tespiti iken; mahkemece yine davacıların mirasbırakanı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/1032 Esas sayılı veraset ilamındaki ... oğlu ... ile dava konusu taşınmazların kayıt malikinin aynı kişi olduğunun tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, taleple bağlı kalınarak kayıt maliki ... oğlu ... ’ in, davacıların murisi ... oğlu ... ile aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Taraf vekillerinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2460, Karar No: 2022/6100, Tarih: 20.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2460 E.  ,  2022/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.04.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.12.2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20/10/2022 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili, önalım hakkına dayanarak, davalı adına olan payların tapusunun iptali ve adına ayrı ayrı tescilini istemiştir.

Davalı vekili cevaben tapu kayıtlarının bilahare tapulaştırma sebebiyle kapandığını ve yeni kayıt oluştuğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesinin kabule dair kararının temyizi sonrası, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 14/05/2018 tarihli ilamı ile hüküm davalı yararına bozulmuştur.

Bozma sonrası, ilk derece mahkemesi taraf teşkilini tamamlamış ve neticeten Direnme kararı vermesi üzerine, dosya yeniden temyiz yolu ile Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gelmiş, yapılan inceleme sonucu direnme kararı usule aykırı bulunmakla yapılan değerlendirme sonucu Dairece 11/12/2018 tarihinde yeniden bozma kararı verilmiştir.

İlk derece mahkemesi bu son bozma ilamına uymuş ve yapılan yargılama sonucunda, işbu temyiz incelemesine konu davanın reddine dair 23/12/2021 tarihli hükmünü vermiş olup, yapılan değerlendirme sonucu sayın çoğunluğun onamaya ilişkin görüşlerine karşılık olmak üzere karşı oyumuz aşağıdaki şekilde açıklanmıştır.

1-HMK’nın 373. maddesine göre, ilk derece mahkemesinin bozmaya karşı direnme hakkının bulunduğu açık olup, yukarıda belirtildiği gibi ilk derece mahkemesinin 04/07/2018 tarihli kararında direnme yönünde karar tesis ettiği açıktır.

2-Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesi 11/12/2018 tarihli ikinci bozma ilamında hüküm fıkrasının ilk hükümle aynı olmasına karşılık, gerekçe kısmında yeni delillerden bahsedilmesini tutarsızlık olarak belirlemiş ve neticeten olayda yeni hüküm bulunduğundan dolayı işin esasına girerek bozma ilamı tesis etmiştir.

2-Yüksek Yargıtay 14. Hukuk Dairesi 11/12/2018 tarihli ikinci bozma ilamında hüküm fıkrasının ilk hükümle aynı olmasına karşılık, gerekçe kısmında yeni delillerden bahsedilmesini tutarsızlık olarak belirlemiş ve neticeten olayda yeni hüküm bulunduğundan dolayı işin esasına girerek bozma ilamı tesis etmiştir.

3-Direnme halinde, HMK 373/5. maddesine göre dosyanın öncelikle, bozma kararını veren daireye geleceği, inceleme sonucu karar yerinde bulunursa Dairenin, kararının düzelteceğinin belirtildiği; bu işlem dışında Dairenin, işbu direnme kararını, olayımızda olduğu gibi inceleme imkanının bulunmadığı ve dosyanın karar verilmek üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi gerekmektedir.

4-Böylece kanun koyucu nihai olan direnme kararına karşı yapılan temyiz talepleri yönünden, kademeli bir inceleme yöntemi belirlediği anlaşılmaktadır.

5-Bütün bu açıklamalar dikkate alındığında şartları oluşmadığı halde Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 11/12/2018 tarihli yeniden bozma kararı, usule aykırılık teşkil etmektedir.

6-Direnme kararının şeklen uygun olup olmadığı ve mahkemenin yeni hüküm verip vermediğini değerlendirme yetkisi sadece Hukuk Genel Kuruluna ait bir yetki olduğu için, Dairece, direnme kararı şekle aykırı bulunsa dahi öncelikle dosyanın yetkili ve görevli Genel Kurula gönderilmesi gerekir.

7-Belirtilen usul kurallarına aykırı şekilde, 14. Hukuk Dairesinin yeniden bozma kararı vermesi ve bu karara uyularak davanın reddine karar verilip, dairenin sayın çoğunluğunca işbu 3. kararın onanmasına karar verilmiş olması yok hükmünde sayılması gerekir.

8-Bütün bu açıklamalar gereğince dairemizce, öncelikle 11/12/2018 tarihli direnmeyi yok sayan ve yeniden bozma gerekçesi üreten kararının usule aykırılığının tespiti ve dosyanın asıl inceleme mercii olan Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi gerekirdi.

9-Direnmeye ilişkin açık usul hükümleri gereğince, Genel Kurulun yerine geçerek, 14. Hukuk Dairesince ikinci bozma yapılması usule ve kanuna aykırı bulunmakla öncelikle bir yetki aşımıdır.

Davacı için daha güvenli olan Hukuk Genel Kurulu tarafından dosyanın incelenmesi engellenmiş ve erişim yolları kapatılmıştır.

10-Ayrıca bu durum sürpriz karar verme ilkesine ve dolayısıyla ... yargılanma hakkına da açıkça bir ihlal niteliğinde bulunmakla, davacı yönünden insan haklarının ihlali niteliğindedir.

11-Neticeten işbu temyiz edilen dosyanın, dairemizce incelenme imkanı bulunmadığı, incelemenin Hukuk Genel Kuruluna ait olması gerekçesi ile çoğunluk kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2012/26163, Karar No: 2012/28383, Tarih: 25.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/26163 E.  ,  2012/28383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10514, Karar No: 2016/13563, Tarih: 05.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/10514 E.  ,  2016/13563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVALILAR : 1- Türkiye Halk Bankası A.Ş.

2- ...

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması ve Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, hak sahibi eş tarafından diğer eşin rızası alınmadan, davalı banka lehine verilen aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılması ve taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulması isteğine ilişkindir (TMK m. 194).

Aile konutunun, hak sahibi eş tarafından devri ve konut üzerindeki hakların sınırlandırılması, diğer eşin açık rızasına bağlıdır (TMK m. 194). Bu rıza alınmadan konutla ilgili yapılan tasarruf işlemi geçersizdir. Bu geçersizliği, rızası gereken eş konutun bu vasfını devam ettirmesi koşuluyla evlilik birliği süresince ileri sürebilir. Evlilik, ölümle veya boşanma yahut da iptal kararıyla sona ermiş ise, Türk Medeni Kanununun 194. maddesinin "aile konutuna" sağladığı koruma da sona erer ve diğer eşin rızası alınmadan yapılan tasarruf işlemi yapıldığı andan itibaren geçerlilik kazanır. Dava konusu taşınmazın maliki olan davalı eş ... davanın devamında 18.04.2013 tarihinde ölmüştür. Evlilik ölüm ile sona erdiğine göre dava konusu taşınmaz aile konutu olma niteliğini kaybetmiştir. Bu husus gözetilerek konusuz kalan dava hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar vermek ve yargılama giderleri ile vekalet ücretini, dava tarihi itibariyle tarafların haklılık durumları dikkate alınarak, tayin ve takdir etmek gerekirken, dava konusu taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına ve taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulmasına karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 05.10.2016 (Çrş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Davacı kadın, eşi adına kayıtlı olan dava konusu taşınmazın aile konutu olduğunu, açık rızası alınmadan, davalı banka lehine ipotek tesis edildiğini, davalı bankanın ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlattığını belirterek eşi ve lehine ipotek tesis edilen banka aleyhine, ipoteğin kaldırılması ve taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulması için dava açmıştır.

Yerel mahkeme 12.09.2013 tarihli kararıyla, "davanın kabulüyle ipoteğin kaldırılmasına ( fekkine), taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulmasına" karar vermiştir.

Karar davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı eş Mehmet' in 18.04.2013 tarihinde ölmesi nedeniyle, gerekçeli karar ile temyiz dilekçesi, ergin mirasçılara ve ergin olmayan mirasçı Melih' in kayyımına tebliğ edilmiştir.

Yerel mahkeme 12.09.2013 tarihli kararıyla, "davanın kabulüyle ipoteğin kaldırılmasına ( fekkine), taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulmasına" karar vermiştir.

Karar davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı eş Mehmet' in 18.04.2013 tarihinde ölmesi nedeniyle, gerekçeli karar ile temyiz dilekçesi, ergin mirasçılara ve ergin olmayan mirasçı Melih' in kayyımına tebliğ edilmiştir.

“Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz” (TMK.m.194/1).

“Sağ kalan eş, eski yaşantısını devam ettirebilmesi için, ölen eşine ait olup birlikte yaşadıkları konut üzerinde kendisine katılma alacağına mahsup edilmek, yetmez ise bedel eklemek suretiyle intifa veya oturma hakkı tanınmasını isteyebilir; mal rejimi sözleşmesiyle kabul edilen başka düzenlemeler saklıdır” (TMK.m.240/1). “Haklı sebeplerin varlığı hâlinde, sağ kalan eşin veya ölen eşin yasal mirasçılarının istemiyle intifa veya oturma hakkı yerine, konut üzerinde mülkiyet hakkı tanınabilir” (TMK.m.240/3).

“Eşlerden birinin ölümü hâlinde tereke malları arasında ev eşyası veya eşlerin birlikte yaşadıkları konut varsa; sağ kalan eş, bunlar üzerinde kendisine miras hakkına mahsuben mülkiyet hakkı tanınmasını isteyebilir (TMK.m.652/1). “Haklı sebeplerin varlığı hâlinde, sağ kalan eşin veya mirasbırakanın diğer yasal mirasçılarından birinin istemi üzerine, mülkiyet yerine intifa veya oturma hakkı tanınmasına da karar verilebilir” (TMK.m.652/2).

Evliliğin, boşanma veya iptal kararıyla sona ermesi ile eşlerden birinin ölümü sebebiyle sona ermesinin hukuki sonuçları farklıdır. Çünkü, evliliğin ölümle sona ermesi durumunda, sağ kalan eşin miras hakları devam etmekte, ayrıca, Türk Medeni Kanunu'nun 240 ve 652. maddesinde aile konutuyla ilgili kendisine tanınan hakları bulunmaktadır. Evliliğin, eşlerden birinin ölümü dışında sona ermesi halinde ise, sağ kalan eşin bu tür hakları bulunmamaktadır.

Sağ kalan eşin, bu düzenlemelerde yer alan haklarını diğer mirasçılara karşı kullanabilmesi için ayrıca bir dava açması da gerekmeyebilir. Çünkü, sağ kalan eş ve diğer mirasçılar, dava açılmadan, yasal düzenlemeye uygun şekilde mirası taksim edebilirler. Rızaya dayalı miras taksimi olmaz ise, sağ kalan eş, haklarını kullanmak için her zaman diğer mirasçılara karşı ayrı bir dava da açabilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava konusu taşınmazın aile konutu niteliği, sağ kalan eş açısından, taşınmazın maliki olan eşin ölümünden sonra da devam etmektedir. Yasanın amacı, sağ kalan eşin eski yaşantısını devam ettirmesini sağlamaktır. Dolayısıyla, Türk Medeni Kanunu'nun 194, 240 ve 652. maddelerindeki açık düzenlemelere göre, malik eşin ölümüyle aile konutuna sağlanan korumanın sona erdiğinden söz edilemez.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava konusu taşınmazın aile konutu niteliği, sağ kalan eş açısından, taşınmazın maliki olan eşin ölümünden sonra da devam etmektedir. Yasanın amacı, sağ kalan eşin eski yaşantısını devam ettirmesini sağlamaktır. Dolayısıyla, Türk Medeni Kanunu'nun 194, 240 ve 652. maddelerindeki açık düzenlemelere göre, malik eşin ölümüyle aile konutuna sağlanan korumanın sona erdiğinden söz edilemez.

Eldeki davada, ipotek, evlilik devam ederken, 10.07.2009 tarihinde tesis edilmiştir. Aile konutunun maliki olan davacının eşinin, yargılamanın devamı sırasında öldüğü anlaşılmaktadır. İpotekle ilgili işlem sırasında evlilik devam ettiğinden, TMK.nun 194/1. maddesi gereğince, malik olmayan eşin, ipotek tesisine açık rızasının alınması zorunluydu. Aile konutunun tapu kaydında aile kontu şerhi olmasa bile, malik olmayan eşin açık rızası alınmamış ise malik eşin ipotek tesisi ile ilgili tasarrufu hükümsüzdür. (Benzer nitelikte , YHGK.nun 15.04.2015 gün ve 2013/2-2056 E.2015/1201 K. sayılı kararı. )

Toplanan delilleri göre, dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu anlaşılmaktadır. Aile konutunun maliki olmayan davacı eşin, ipotek tesisine açık rızasının bulunduğu kanıtlanamamıştır. Bu durumda ipotekle ilgili tasarruf geçersizdir. Böyle bir tasarruf, bu tasarrufu yapan eşin ölümüyle de geçerli duruma gelmez.

İpoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan icra takibinin devam etmesi durumunda , taşınmaz satılacak, davacı kadın, aile konutundan kaynaklanan yasal haklarını kullanabilme ve özellikle "eski yaşantısını devam ettirebilme" olanaklarından yoksun kalacaktır. Bu sebeple, sağ kalan eşin, aile konutunu, ipoteksiz şekilde terekeye döndürme hakkı bulunduğundan, ipoteğin kaldırılması talebi açısından, davadaki hukuki yararı da devam etmektedir. Bu açıdan dava konusuz kalmamıştır.

Taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulması davası ise taşınmazın malikinin tasarruf yetkisini sınrlandırmaktadır. Davalı banka bu davanın muhatabı değildir. Mirasçılar kararı temyiz etmemişlerdir. Davalı bankanın, taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulmasına ilişkin kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Temyiz isteminin bu yönüyle reddi gerekmektedir.

Ancak, aile konutu şerhi konulması davasının kabul edilmesi nedeniyle, davalı banka aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp, hükmün bu yönüyle bozulması gerekir.

Bu sebeplerle, temyiz edilen hükmün, ipoteğin kaldırılması kararı yönünden onanmasına, aile konutu şerhi konulması davasının kabulü nedeniyle davalı banka aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi yönünden bozulmasına, aile konutu şerhi konulması davasının kabulüne yönelik temyiz isteminin ise hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bozulmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/6827, Karar No: 2013/7058, Tarih: 13.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6827 E.  ,  2013/7058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif hissesinin tespiti, mümkün olmazsa tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin babası davalı ...'nin sahibi olduğu diğer davalı kooperatife ait hisselerden birini noter senedi ile müvekkiline sattığını, satıştan hemen sonra müvekkilinin kooperatif üyeliği başvurusunda bulunduğunu, ancak kooperatif yöneticisi babası olduğu için dilekçeyi ona verdiğini, davalı ... 'nin oğlunu üye yaptığını beyan ettiğini, kooperatif aidatlarını müvekkili adına kooperatife yatırdığını, davalı ...'nin ihtiyacı olduğundan bahisle oğlunun kooperatif hissesini satmak için müvekkilinden yetki istediğini, müvekkilinin bu yetkiyi vermemesi üzerine davalı babanın müvekkiline vermiş olduğu hisseyi eşi ... 'ye, onun da bu hisseyi davalı ... 'ya devrettiğini, oysa ...'nın ... ve eşinin hacı arkadaşı olduğunu, yapılan bu satışların muvazaalı olduğunu, müvekkilinden mal kaçırmak için böyle davrandıklarını ileri sürerek, davalı ... adına olan 8 no'lu daireye ilişkin kooperatif hissesinin iptali ile müvekkili adına tespit ve tesciline, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dava konusu kooperatif hissesi olan dairenin reel değeri üzerinden hesaplanan bedelin ve dava süresince mahrum olduğu kira gelirinin tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı kooperatif ve ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 04.06.2009 tarih ve 2008/2573 Esas, 2009/6866 Karar sayılı ilamıyla; davalı ...'nin noterde düzenlenen 14.12.1999 tarihli üyelik hakkı devir sözleşmesiyle, dava konusu edilen kooperatif hissesini alacağın temliki hükümleri uyarınca davacıya devrettiği, davacıya yapılan devir nedeniyle davalı ...’nin dava konusu hisse üzerinde bir hakkı kalmadığından başkalarına yaptığı devirlerin geçersiz olduğu hisse devir sözleşmesinin herhangi bir nedenle taraflar arasında bağlayıcı olmadığı savunularak iptalinin de sağlanmadığı, kooperatif üyelik hakkının davadan önce davalı kooperatife bildirilmemesinin öneminin olmadığı, bu dava ile davacının kooperatife üyelik başvurusu yapmış olacağı davacının davalı kooperatifin üyesi olduğunun kabulü gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, bozma ilamındaki gerekçelerle davacının davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harçlar peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6335, Karar No: 2014/10884, Tarih: 13.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6335 E.  ,  2014/10884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet (Asıl Karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar)

Mahalli mahkemece verilen sanığın temyiz isteminin reddine dair Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 18.02.2014 tarihli Ek Kararın ONANMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.