muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/505, Karar No: 2020/3617, Tarih: 16.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/505 E.  ,  2020/3617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Bakırköy 5. İcra Müdürlüğü'nün 2008/12228 Esas sayılı takip dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olarak tanzim edildiğini, 1. sırada yer alan İzmir 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/21959 Esas sayılı dosyasında haczin İİK'nın 106 ve 110. maddeleri gereği düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili şikayetin redddini dilemiştir.

Mahkemece şikayetin reddine dair verilen kararın dairemizin 24.02.2014 tarihli ilamıyla duruşma yapılmaksızın karar verilmesi ve şikayetin süresinde olduğunun göz önünde bulundurulmaması gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; banka hesabında bulunan paranın hacizden itibaren 1 yıl içinde istendiğine dair dosyada bilgi bulunmadığı ve şikayete konu sıra cetvelinde 1. sırada yer alan alacak işçi alacağı olduğu gerekçeleriyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayete konu takip tarihinde yürürlükte olan İcra İflas Kanunun 106.maddesi uyarınca “Alacaklı, haczolunan mal taşınır ise hacizden itibaren 1 yıl içinde satılmasını isteyebilir.” Yine aynı madde hükmü gereğince borçlunun üçüncü şahırlardaki alacağı menkul hükmünde olduğundan haczin kesinleşmesinden itibaren bu süre içinde icra dosyasına para gönderilmesinin talep edilmesi halinde haczin düştüğünden söz edilemez.

Somut olayda, paylaşıma konu bedelin şikayet olunanın haczi kesinleşmeden icra dosyasına gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle şikayet olunanın haczi kesinleşmeden sıra cetveli yapılıp dava sonuçlanana kadar bloke edilmesine karar verildiği anlaşıldığından haczin düştüğünden bahsedilemez. Bu gerekçeyle şikayetin reddine karar verilmesine gerekirken yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru görülmemiş de sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, sonucu itibariyle doğru olan hükmün, gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1204, Karar No: 2014/11436, Tarih: 26.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1204 E.  ,  2014/11436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.09.2013

NUMARASI :Esas no:2011/866 Karar no:2013/686

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; nafakalar ve tazminatların miktarı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 06.10.2011 tarihinde açılmış, davacı, dava dilekçesinde, mal varlığının yarısını tazminat olarak istediğini belirtmiş, ön inceleme duruşmasında ise, isteminin mal rejiminin tasfiyesine ilişkin olduğunu açıklamıştır. Tahkikat aşamasında ise 16.10.2012 tarihinde maddi ve manevi tazminat isteğinde bulunmuştur. Ön inceleme duruşmasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez veya değiştirilemez (HMK. md. 141/1-son cümle). İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır (HMK. md. 141/2). Şu halde, açıklanan hükümlere göre, ön inceleme duruşmasının tamamlanmasından sonra davacı iddiasını ancak diğer tarafın açıkça onay vermesi halinde veya ıslahla genişletebilir. Davacının, ön inceleme duruşmasının tamamlanmasından sonraki maddi ve manevi tazminat talebine diğer tarafın açık muvafakati bulunmamaktadır. Bu yönde davacının bir ıslahı da yoktur. O halde, davacının maddi ve manevi tazminat isteğiyle ilgili karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple maddi ve manevi tazminat yönünden davalı koca yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan tarafların diğer temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.05.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2033, Karar No: 2016/3294, Tarih: 04.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/2033 E.  ,  2016/3294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... İcra Müdür yardımcısı olan sanığın, 04/09/2009 tarih ve 2009/1581 sayılı Adalet Komisyonu Başkanlığı'nın kota uygulamasına ilişkin kararının 06/10/2009 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen kota uygulamasını yapmamak suretiyle görevinin gereklerine aykırı davrandığı tüm dosya kapsamı itibariyle sabit olmakla birlikte; suç tarihinde icra müdürlüklerinin iş yoğunluğu ve dosya durumu incelenip belirlenen kotanın aşılıp aşılmadığı hususları araştırılmadan, 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinde belirtilen suçun oluşması için görevin gereklerine aykırı davranış yanında “kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız bir menfaat sağlanması” öğelerinden birinin de gerçekleşmesi gerektiği gözetilerek, objektif cezalandırma şartlarından hangisinin ne suretle gerçekleştiği denetime imkan verecek şekilde tartışılmadan yetersiz gerekçe ve eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14885, Karar No: 2014/2336, Tarih: 13.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14885 E.  ,  2014/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afşin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2013/492-2013/566

Davacı S.. P.. vekili Avukat İ. P.. tarafından, davalı E.Ü.A.Ş Genel Müdürlüğü aleyhine 07/05/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacılar, Yazıbelen köyünde bulunan dava konusu parsellerde ekili ürünün, Afşin-Elbistan termik santralinin çevreye yaydığı zararlı gazların ve küllerin etkisi ile zarar gördüğünü, verimin düştüğünü iddia ederek uğradıkları zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, termik santralin işletilmesinden dolayı çevreye herhangi bir zarar verilmediğini, resmi kurumlarca hava kalitesinin sürekli ölçüldüğünü, yönetmeliklerle belirlenen sınır değerlerin aşılmadığını, küllerin toprakla örtüldüğünü düzenli olarak nemlendirme yapıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, mahallinde yapılan tespite göre, davalının işlettiği termik santralin çevreye olumsuz etkisi nedeni ile davacı S.. P..'ın ektiği üründe verim kaybı olduğu belirlenerek istem kabul edilmiştir.

Dosya arasında bulunan 07.05.2013 havale tarihli dava dilekçesinde davacılar S.. P.. ve M. P..olarak gösterilmiş olup dava edilen taşınmazların da bir kısmında M.P.. malik veya kiracıdır. Mahkemenin tensip zaptı ve gerekçeli karar başlığında ise davacı S.. P..tır.

6100 sayılı HMK 297/1-b maddesi uyarınca hüküm, Türk Milleti adına verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar: b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini.

Şu durumda mahkemece, dava dilekçesinde davacılar arasında gösterilen ve dava konusu edilen bir kısım taşınmazların maliki ya da zilyedi olan M.P..'ın adının karar başlığında gösterilmemiş bulunması nedeni ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8345, Karar No: 2022/8351, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/8345 E.  ,  2022/8351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtcilik

HÜKÜMLER : Beraat

Gerekçeli karar başlığında "2001-31.07.2009" şeklinde yazılan suç tarihinin, suça konu belge aslının Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/214 esas sayılı dosyasına ibraz tarihi olan "15.06.2010" tarihi olduğu belirlememek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen "özel belgede sahtecilik" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...’nin 14.01.2014 sorgu tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

12.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18525, Karar No: 2014/15124, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18525 E.  ,  2014/15124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2009/457-2013/320

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3621, Karar No: 2014/9827, Tarih: 14.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3621 E.  ,  2014/9827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı...'nın paydaşı olduğu 100 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının yanlış yazdığını ileri sürerek, tapu kaydında “...” olan baba adının nüfus kaydına uygun şekilde “Alo” olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

14.5.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9515, Karar No: 2024/20062, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9515 E.  ,  2024/20062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/382 E., 2024/295 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 01.03.2024 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20976, Karar No: 2021/17871, Tarih: 22.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/20976 E.  ,  2021/17871 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs, nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, resmi belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ...

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında müşteki ...'a yönelik nitelikli hırsızlığa teşebbüs, müşteki ...'a yönelik konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçlarından kurulan hükümlere karşı yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ile aynı Kanunun 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ... ve ... müdafi ile sanık ...'in temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, müşteki ...'a yönelik nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlere karşı yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarının sanık ...’in cezai sorumluluğunun araştırılması ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiği, Gökhan Çaylar ve Burcu Çaylar’ın tanık olarak dinlenmediği, sanık ... hakkında şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi zorunluluğuna ilişkin olduğu, sanık ...'in temyiz itirazlarının cezalandırılmasını gerektirir somut delil bulunmadığı, mobese kayıtlarının incelenmediği ve TCK madde 58 uygulanırken ek savunma hakkı verilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, 30.05.2019 tarihinde saat 00:15 sıralarında müşteki ...'ın Bağlıca Mah. 1106 Sok. No: 3/2 Etimesgut/... adresindeki evinden gerçekleştirilen hırsızlığa teşebbüs olayında müşteki Haşim’in sanık ...’i evinden kaçarken gördüğü ve şikayet üzerine çevrede yapılan araştırmada, sanıkların aynı gün saat 00:30 sıralarında 52 LL 939 plakalı araçta şüphe üzerine yakalandıkları, arabada yapılan aramada müşteki ...'a ait sürücü belgesi ve iki banka kartı ile sırt çantası, siyah renkli şapka, peruk, güneş gözlüğü, muhtelif nitelikte eldiven, matkap, çekiç, el feneri, kapı kilit göbeği, tornavida, pense ve halat ipinin ele geçirildiği, müşteki ...'ın Bağlıca Mah. Merkez Cad. No: 13/A daire 3 Etimesgut/... adresindeki evinde yapılan incelemede salon penceresi pervazının zorlanarak açıldığı ve böylece içeri girildiği, evin içerisinde eşyaların dağıtılmış olduğunun görüldüğü, ancak müşteki Naşide’nin yurt dışında yaşaması nedeniyle başka bir şeyin çalınıp çalınmadığının, olayın ne zaman cereyan ettiğinin anlaşılamadığı, sanık ...’in yakalandığında kendisini suç ve cezadan kurtarmaya yönelik başkasına ait kimlik bilgilerini kullandığı, sanık ...'ın savunmasında suça konu müşteki ...'a ait sürücü belgesi ve iki banka kartını müşteki Naşide’nin ikametine yakın bir yerde atılmış vaziyette bulduğunu beyan ettiği, diğer sanık ...’ın da kendisini suç ve cezadan kurtarmaya matuf savunmalarına itibar edilmediği, sanık ... hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddeleri arasında TCK'nın 58. maddesinin belirtildiği, sanıkların geçmişleri, sosyal ilişkileri fiilden sonraki ve yargılama sırasındaki davranışları gibi hususlar göz önüne alınarak TCK’nın 62 maddesi uygulamasına yer olmadığına karar verildiği, sanıklara verilen ceza miktarları nedeniyle TCK'nın 50, 51. ve CMK'nin 231/5-6. maddelerinin uygulanmadığı, bu itibarla sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ...'in yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine 22.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Yz. İşl. Md.Y.

G.B
Yargıtay — Esas No: 2019/2195, Karar No: 2019/7878, Tarih: 06.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2195 E.  ,  2019/7878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.03.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.