muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5559, Karar No: 2013/10524, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5559 E.  ,  2013/10524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı kurum tarafından ödenmeyen tedavi giderinin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, kroner arter hastalığı nedeniyle ilaçlı stent kullanmak zorunda kalan emekli sandığı iştirakçisi olan davacıya Kurumca ödenmeyen 5.029,00 TL tedavi giderinin fatura tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 5.029,00 TL'nin 09.01.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, görevli yargı yolunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" dava şartı olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Yasa'nın 101. maddesine göre bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür.

5510 sayılı Yasa'nın "5434 sayılı Kanuna İlişkin Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 4. maddesinin 4. fıkrasına göre "Bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır."

5510 sayılı Yasa'nın 3. maddesinin 8. bendinde "Kişilerin öncelikle sağlıklarının korunmasını, sağlık riskleri ile karşılaşmaları halinde ise oluşan harcamaların finansmanını sağlayan sigorta" olarak tanımlanan "genel sağlık sigortasından" yararlanacak kişiler ve sağlanacak haklar, bu haklardan yararlanma şartları ile finansman ve karşılanma yöntemleri Yasa'nın 60-78.maddelerinde düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 3. maddesinin 8. bendinde "Kişilerin öncelikle sağlıklarının korunmasını, sağlık riskleri ile karşılaşmaları halinde ise oluşan harcamaların finansmanını sağlayan sigorta" olarak tanımlanan "genel sağlık sigortasından" yararlanacak kişiler ve sağlanacak haklar, bu haklardan yararlanma şartları ile finansman ve karşılanma yöntemleri Yasa'nın 60-78.maddelerinde düzenlenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın "Genel Sağlık Sigortası Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 12. maddesinde kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevleri, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde ilgili kayıt ve işlemler Kurum tarafından devralınan tarihe kadar devam edeceği ifade edilmiştir. Yasa koyucu iştirakçilik sıfatını 5510 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önce kazanmış olsa dahi tüm sigortalıların "genel sağlık sigortası" kapsamına alınmasını kararlaştırmış ancak Sosyal Güvenlik Kurumunca devir işlemleri tamamlanana kadar kamu idarelerinin sağlık hizmetlerinin sağlanmasına ilişkin görevlerinin, yürürlükten kaldırılan kanunlardaki hak ve yükümlülükler çerçevesinde devamını uygun görmüştür.

18/12/2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan "Kamu Personelinin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkında Tebliğ; yine, 09/10/2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görev Yapan Askeri Ve Sivil Personelin Genel Sağlık Sigortası Kapsamına Alınması Hakkındaki Tebliğ hükümleri gözetildiğinde, (5510 sayılı Yasanın geçici 12. maddesinin dokuzuncu fıkrası kapsamına girenler hariç) kamu personelinin 15/01/2010 tarihinden itibaren; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan (ilgili tebliğin 5. maddesinde belirtilenler hariç) asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin 15/10/2010 tarihinden itibaren Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildikleri ve 5510 sayılı Yasa hükümlerine göre genel sağlık sigortalısı sayılacağı belirtilmiştir.

Devir öncesinde kamu çalışanı olup, aktif çalışması devam edenler ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerin sağlık yardımlarının, devir öncesi dönem için, yürürlükten kaldırılan kanun hükümlerine göre çalıştıkları Kurum tarafından karşılanırken, devir sonrasında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı; pasif sigortalılar ile bunların hak sahiplerinin sağlık yardımlarının ise Emekli Sandığı tarafından karşılandığı gözetildiğinde, devir hükümlerinin, aktif kamu çalışanlarını kapsadığı kanaatine varılmıştır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 01/10/2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15/10/2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15/01/2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olayda; 5434 sayılı Yasa kapsamında iştirakçi iken emekli olan davacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildiği 01/10/2008 tarihinden önce 12/12/2007 tarihinde başladığı ve böylece sağlık giderinin Kurumdan tahsiline dair uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16995, Karar No: 2013/30213, Tarih: 19.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16995 E.  ,  2013/30213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.04.2013
Yargıtay — Esas No: 2011/21844, Karar No: 2012/24898, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/21844 E.  ,  2012/24898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'tan temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, 16.08.2010 tarihinde öldüğünün anlaşılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.11.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14088, Karar No: 2016/12516, Tarih: 22.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/14088 E.  ,  2016/12516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada .... 4. Asliye Hukuk ve .... 3. Tüketici Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil olmadığı taktirde taşınmazların bedelinin tazmini istemine ilişkindir.

.... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının tüketici olduğu ve tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

.... 3. Tüketici Mahkemesi ise davacıların arsa sahibi, davalıların yüklenici olduğu, 6502 sayılı Kanun anlamında tüketici ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, davacı vekili, davalılardan ...'un müteahhit olup, gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile toprak sahibi ... aralarında sözleşme imzalandığını, hak sahibi olan ve malik sıfatıyla hareket eden davalı ...'un hisselerini ve bu hisseye karşılık gelen bağımsız bölümlerin müvekkillerine satışını yaptığını, sözleşme gereği toprak sahibinin sözleşmede öngörülen daireler ve iş yerinin teslim edildiği, ancak toprak sahibi davalı ... ... sözleşmedeki müteahhite vermesi gereken hisseleri bugüne kadar vermediği için müvekkillerinin teslim aldıkları ve oturdukları bağımsız bölümün tapularını bugüne kadar almadıklarını ileri sürerek taşınmazların müvekkillerinin adına tapuya kayıt ve tescilinin yapılmasına, bu talepleri uygun görülmez ise davaya konu satış vaadi sözleşmesindeki davalıların hisselerinin daire ve işyerlerinin rayiç güncel bedelleri tespit edilerek dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte, rayiç bedel belli olmadığı taktirde satış bedelinin satış vaadi sözleşmesinin düzenleme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte günümüz değerine güncellenerek ve değiştirilerek davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkillerine payları oranında verilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3/1-(l) maddesi "Gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini" tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesinde ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak, kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir ürüdür.

Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/1-(k) maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 6098 sayılı Borçlar Kanununun 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmenin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununun 3/e maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/12/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13999, Karar No: 2013/18080, Tarih: 16.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13999 E.  ,  2013/18080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı ve annesi olan ... malik olduğu 159 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının yazılı olmadığını ileri sürerek, tapu kayıtlarındaki malikin baba adının nüfus kayıtlarına uygun şekilde ... olarak ilave edilerek düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15284, Karar No: 2012/340, Tarih: 16.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2008/15284 E.  ,  2012/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : TCK.nun 204/1, 62/1, 53/1-2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis.

1- Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen 01.11.2005 tarihli raporda, "inceleme konusu senette yapılan tahrifatın ilk bakışta dikkati çekmeyeceği ancak iğfal kabiliyetini haiz olup olmadığı hususunun olayın gelişimi, belgenin mevcut durumu, ibraz ve kabul koşulları, ilgili mevzuat ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek mahkemece yorumlanmasının daha uygun olacağının" belirtilmesi karşısında; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu da göz önüne alınarak, suça konu belgenin getirtilerek duruşmada incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve anılan belgenin aldatma yeteneğinin ne surette oluştuğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi yerine, uygulamalı karşılaştırma yapılmadan 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesinde yer alan cezanın üst sınırının daha az olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme, diğer bendlerde sayılan haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken,yazılı şekilde anılan maddedeki tüm haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6596, Karar No: 2013/2916, Tarih: 05.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/6596 E.  ,  2013/2916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK nun 61/8 maddesi uyarınca sanık hakkında öncelikle gün adli para cezasının belirlenmesi ile artırım ve indirimler gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının bir gün için tayin olunan miktar ile çarpımı sonucu belirlenmesi gerekirken sonuç adli para cezası olarak belirlenen 6750 TL üzerinden indirim yapılması sonucu, adli para cezasının 5610 TL yerine, 5625 TL olarak fazla tayini ile yine sanık hakkında verilen hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümden "Sanığa verilen adli para cezaları toplanarak toplam 11.235 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılmasına ve " sanığa verilen 225 karşılığı adli para cezasından TCK 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının günlüğü TCK'nın 52/2. maddesi gereği 30 TL karşılığı 5610 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " yazılmasına, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yabancı menşeylı eşyanın sahipsiz olarak jandarma tarafından 9.12.2007 tarihinde zaptedildiği ve sanığın olaydan sonra eşyayı sahiplenmek saikiyle Cumhuriyet Savcılığına başvuruda bulunup kendisine ait olduğunu ileri sürüp tarafına iadesini talep etmesi üzerine sanık hakkında dava açıldığına göre, suça konu eşyayı yurda kaçak olarak getirenlerin sanık olduğuna dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile çoğunluğun kararına katılmıyorum.

KARŞI OY

KARŞI OY

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun verdiği düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2005/69, Karar No: 2005/96, Tarih: 23.02.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/6-69 E.  ,  2005/96 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : İzmir 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 12.10.2004

**Sayısı** : 949-1369

Taraflar arasındaki “*Tahliye*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 7.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 03.12.2003 gün ve 2003/783 E, 2003/1456 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 12.04.2004 gün ve 2563 E, 2668 K. sayılı ilamı ile;

(...*Dava, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.*

*Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının belediyeye ait 1 ve 2 nolu hizmet binalarında bulunan çay ocaklarını yıllık 181.500.000 TL.bedelle 26.7.2002 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme ile kiracı olduğunu, davalının sözleşmenin 6 ve 9.maddelerine aykırı davrandığını, akde aykırılığın giderilmesi için süreli ihtar keşide ettikleri halde süresinde akte aykırılığı gidermediğinden kiralanandan tahliyesini istemiştir.Davalı vekili ise davayı kabul etmediklerini, onsekiz yıldır kiracı olduklarını, kiralananı sözleşmeye uygun olarak kullandıklarını, davacının açmış olduğu davalar red edilince bu davanın açıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.*

*Taraflar arasında düzenlenen ve karşı konulmayan 27.7.1995 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşmede davalı,davacı Belediyeye ait 1 ve 2 nolu hizmet binalarında bulunan çay ocaklarının kiracısıdır.Sözleşmenin özel şartlarının “altıncı maddesinde her türlü onarım ve bakım giderleriyle elektrik, su alınması halinde buna ilişkin giderler elektrik ve su ücretleri kiracıya aittir, tadilat yapamaz.Tadilat için belediyeden izin alınması gerekir”. “Dokuzuncu maddesinde ise, kiracı işletmeye açtığı yeri temizlik, sağlık kuralları ve bu konuda konmuş bütün yönetmeliklere uygun olarak çalıştırmak zorundadır.Çalışacak personelinin tümü mavi kumaştan yapılan ceket tipindeki sol göğüs üstünde tek, altta iki büyük cep olacak şekilde birer ceket giyecekler ve sol göğüs üstünde adı soyadı yazılı birer rozet takacaklardır” hükmüne yer verilmiştir. Akde aykırılığın kiralananın bizzat kullanılması ile ilgili olması gerekir.Davacının iddia ettiği, ihtar ve dava dilekçesinde belirtilen hususların kiralananın bizzat kullanılması ile ilgili bulunmadığından davanın reddi gerekirken, bundan zühul ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.**..*)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** : **Davalı vekili**

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü;

**A-DAVACININ İSTEMİNİN ÖZETİ;**