muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/251, Karar No: 2006/257, Tarih: 03.05.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/19-251 E.  ,  2006/257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2006

Taraflar arasındaki "şikayet" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 22.12.2004 gün ve 2004/597-740 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 13.7.2005 gün ve 2005/2368-7964 sayılı ilamı ile, (...Davacı vekili müvekkili bankanın alacağının imtiyazlı olduğundan bahisle yapılan başvurunun iflas idaresince reddedildiğini, bu konuda yapılan şikayetin de icra mahkemesince reddi üzerine hükmün temyizen incelenmesi için Yargıtay'a başvurduklarını; iş bu kararın kesinleşmesi beklenmeden düzenlenen sıra cetvelinde alacaklarının ihtilaflı olduğu belirtilmeden yine dördüncü sıraya alındığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile alacaklarının birinci sıraya yazılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davacı banka alacağına imtiyaz tanıyan bir yasa hükmü bulunmadığı, şikayetin reddine ilişkin karar sonucuna göre iflas idaresince işlem yapılabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yanın istemi, düzenlenen sıra cetvelinde alacaklarının ihtilaflı alacak olarak yazılmasına ilişkindir.

Varlığının, miktarının ve/veya sırasının saptanması bir mahkeme kararına bağlı bulunan alacaklar, düzenlenen sıra cetvelinde "ihtilaflı alacak" olarak gösterilirler. Somut olayda davacı yanın iddiası alacaklarının birinci sırada imtiyazlı olduğuna ilişkin olup, bu konuda açtığı dava, temyiz incelemesi henüz tamamlanmadığından kesinleşmemiştir. Hukuki nitelendirme hakime aittir. Bu durumda mahkemece davacı yanın açmış olduğu diğer davanın henüz kesinleşmemiş bulunduğuna ilişkin bilgiler celbedilerek, şartların varlığı halinde davacı alacağının sıra cetveline ihtilaflı alacak olarak kaydına karar vermek gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddinde isabet görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava (şikayet), sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, işin esasına girişilmeden önce, Yerel Mahkemenin direnme kararının gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup, olmadığı ön sorun olarak tartışılmıştır.

Ön sorunun konusunu oluşturan olgu şudur:

Dava dilekçesinde, sıra cetvelinin iptaline ve davacı banka alacağının birinci sıraya yazılmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Yerel Mahkeme davanın (şikayetin) reddine karar vermiş; bu hüküm Özel Dairece yukarıdaki gerekçeyle bozulmuştur.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, işin esasına girişilmeden önce, Yerel Mahkemenin direnme kararının gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup, olmadığı ön sorun olarak tartışılmıştır.

Ön sorunun konusunu oluşturan olgu şudur:

Dava dilekçesinde, sıra cetvelinin iptaline ve davacı banka alacağının birinci sıraya yazılmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Yerel Mahkeme davanın (şikayetin) reddine karar vermiş; bu hüküm Özel Dairece yukarıdaki gerekçeyle bozulmuştur.

Bozmadan sonra Yerel Mahkeme, bozmada sözü edilen diğer davaya (şikayete) ilişkin dosyayı getirtmiş, o dosyada verilen şikayetin reddine dair kararın temyiz incelemesinin bittiğini ve Yargıtay’ca onanmış olduğunu tutanağa geçirdikten sonra direnme kararı vermiştir. Direnme kararının gerekçesinde, önceki gerekçenin yanında, bu olguya da açıkça dayanılmıştır.

Bu durumda, temyize konu kararın bir direnme kararı değil; bozma ilamında yapılması gerektiği belirtilen işlem yapılıp, getirtilmesi gereğine işaret edilen dosya getirtilerek, bu işlemlerin ortaya koyduğu hukuki durum esas alınmak suretiyle oluşturulmuş yeni bir hüküm niteliğinde olduğu kabul edilmelidir.

Kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kurulu’na değil, Özel Daireye aittir. Bu nedenle dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ: Davacı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 19. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 3.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18460, Karar No: 2015/3534, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18460 E.  ,  2015/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basiz yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/7630 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 07/04/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9849, Karar No: 2024/10670, Tarih: 14.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/9849 E.  ,  2024/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1551 E., 2020/1448 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tehdit ve hakaret suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kesin olarak verilen kararlara karşı sanığın temyiz talebinde bulunduğu, sanığın temyiz talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 01.03.2021 tarihli ve 2020/1551 Esas, 2020/1448 Karar sayılı ek karar ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği, sanığın bu ek karara karşı yargıtay nezdinde inceleme talebinde bulunduğu anlaşılmakla söz konusu ek karara karşı sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Yargıtay'dan ek karar hususunda bir karar verilmesini isteyebileceği, karar verilmesini talep edenin buna hak ve yetkisinin bulunduğu 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince talebin süresinde olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu hakaret ve tehdit suçlarının aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında söz konusu kararların temyizi mümkün olmadığından Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair 01.03.2021 tarihli ve 2020/1551 Esas, 2020/1448 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, ek karara yönelik sanığın temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması gerektiği düşünülmüştür.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2020/1551 Esas, 2020/1448 Karar sayılı ek kararındaki değerlendirmede; hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair 01.03.2021 tarihli ve 2020/1551 Esas, 2020/1448 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, ek karara yönelik sanığın temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13123, Karar No: 2015/22732, Tarih: 14.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/13123 E.  ,  2015/22732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/360149

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2011

NUMARASI : 2010/330 (E) ve 2011/74 (K)

SUÇ : Resmi ve özel belgede sahtecilik ve parada sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar gördüğü gerekçesiyle sanık H.. V.. hakkında kurulan hükmü temyiz eden şikayetçi .... İnşaat Tic.A.Ş.'nin CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca suçtan zarar görme ihtimaline binaen hükmü temyiz hakkı bulunduğu anlaşılmakla, CMK.nun 234. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulü ile yapılan incelemede:

1- Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, sanık H.. V..'a yüklenen nüfus cüzdanında sahtecilik suçunun olu- şumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar İ.. A.. ve Y.. A.. haklarında mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan sanık H.. V..'ın sübuta; katılan vekilinin, suçun sabit olduğuna ve eksik incelemeye yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONAN- MASINA),

2- Katılan vekili ile sanıklar H.. V.., S.. V.. ve A.. K..'nın temyizlerine gelince:

Belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için, o belgenin hukuki sonuç doğurabilecek ve ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenerek çok sayıda kişiyi aldatabilecek yetenekte olması ve bu konunun objektif olarak saptanması gerektiği, somut olayda ise; sanıklar H.. V.., S.. V.. ve A.. K..'da yakalanan boş çek yapraklarında herhangi bir yazı ve imza bulunmadığından, hukuki değer taşımadığı cihetle unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek atılı suçtan sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanıklar H.. V.., A.. K.., S.. V.. ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11886, Karar No: 2012/9558, Tarih: 02.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/11886 E.  ,  2012/9558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınana ait giriş kısmı açık, diğer tarafları tel örgüyle çevrili bahçe içerisinde kilitlenmeksizin ve başkasının müdahalesine açık olarak bırıkılan mobiletinin sanık tarafından çalındığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 765 sayılı TCK’nın 491/ilk. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanığa yüklenen hırsızlık suçunun 765 sayılı TCK’nun 491/ilk maddesine uyduğu ve aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 27.06.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.05.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10594, Karar No: 2013/6250, Tarih: 18.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/10594 E.  ,  2013/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 35.maddesi uygulamasında ... adli para cezasının fazla tayini

2) Sanık ... hakkında açılan kamu davasının sanığın vefatı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesine göre, sanık ...’ nün sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 35.maddesi uyarınca tayin olunan 75 ... karşılığı adli para cezasının 25 ... adli para cezasına, TCK’nin 62. maddesi uyarınca tayin olunan 62 ... karşılığı adli para cezasının 20 ... adli para cezasına ve TCK’nin 52. maddesi uyarınca tayin olunan 1240 lira adli para cezasının da 400 lira adli para cezasına indirilmesi, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 35. maddesi uyarınca tayin olunan 75 ... karşılığı adli para cezasının 25 ... adli para cezasına, TCK’nin 52. maddesi uyarınca tayin olunana 1500 lira adli para cezasının 500 lira adli para cezasına indirilmeleri ve hüküm fıkrasının (F) bendinde yer alan “... ve ...’den 356.90 ar TL nin ayrı ayrı tahsili ile hazineye gelir kaydına ibaresinin çıkarılarak yerine “... ve ...’den 237,80 er TL.nin ayrı ayrı tahsiline, sanık ... hakkında kamu davasının düşürülmesine karar verildiğinden 237,80 TL.nin kamu üzerinde bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22029, Karar No: 2014/20526, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22029 E.  ,  2014/20526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2013/842-2014/306

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8691, Karar No: 2009/10732, Tarih: 03.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/8691 E.  ,  2009/10732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :18.11.2004