muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/191, Karar No: 2022/149, Tarih: 03.03.2022

TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinde yer alan ağırlaştırıcı nedenin söz konusu olabilmesi için suçun;

a) Okul, yurt, hastane, kışla, ibadethane veya bu yerlerin varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi,

b) Tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler veya tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesislerin varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi,

Gerekmektedir.

Ağırlaştırıcı nedenin uygulanabilmesi bakımından; okul, yurt, hastane, kışla, ibadethane ile tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesislerin faaliyetlerine devam ediyor olmalarının da aranması gerektiği gözetilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Gerekmektedir.

Ağırlaştırıcı nedenin uygulanabilmesi bakımından; okul, yurt, hastane, kışla, ibadethane ile tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesislerin faaliyetlerine devam ediyor olmalarının da aranması gerektiği gözetilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

İnceleme dışı sanık ... ile sanık ...'nın, 24.05.2018 tarihi saat 21.51 ile 22.10 arasında gerçekleştirdikleri görüşmelerden, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi civarında buluşarak uyuşturucu madde alış verişi yapacaklarının değerlendirilerek, aynı gün saat 22.05 sıralarında bahsi geçen yer çevresinde tertibat alarak beklemeye başlayan kolluk görevlilerinin, .... plaka sayılı ticari bir taksinin ... Caddesinden yukarı doğru çıkarak ... Sokak kesişiminde durduğunu, sol arka kapıdan inen sanık ...'nın ... Sokak içerisine girip 15-20 metre kadar ileride bulunan ağaç altında beklemekte olan inceleme dışı sanık ... ile buluştuğunu, şahısların aralarında 1-2 dakika kadar konuşup birbirlerine bir şeyler alıp verdiklerini, ardından sanık ...'nın geldiği istikamete doğru ayrıldığı ve bir süre önce indiği araca aynı yerde tekrar bindiğini ve sanığın aracın sağ arka koltuğuna oturduğunu gördükleri, ... Caddesinden Atlas Sokağa giren araca müdahale edilmesi sırasında araç şoförü ...'ın aracın camını açarak dışarıya bir şey attığının fark edilerek kontrol edildiğinde, şeffaf jelatine sarılmış esrar olduğunun anlaşıldığı, aracın durdurulmasının ardından şoför ... ve sanık ... dışında aracın sağ ön yolcu koltuğunda ... de olduğunun görüldüğü, şahıslara üzerlerinde suç unsuru bulunup bulunmadığının sorulması üzerine sanık ...'nın, pantolon sağ arka cebinden çıkardığı beyaz kâğıda sarılı esrarı görevlilere teslim ettiği, olay yeri basit krokisi ile mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda, sanık ...’nın, ... Caddesi ile (eski adı ... Sokak) kesişiminden 15-20 metre kadar ileride bulunan ağacın altında inceleme dışı sanık ...’dan esrarı satın aldığı yerin, ...İlköğretim Okulunun çevre duvarına olan mutad yaya yolu kullanılarak gidilebilecek en kısa mesafenin 200 metreden yakın olduğunun belirtildiği, dosya kapsamındaki beyan ve savunmalarda göre de; sanık ...’nın inceleme dışı sanık ...’dan aldığı esrarın bir kısmını ticari taksiye binmesinin ardından hakkında kullanma suçundan işlem yapılan ...’ye verdiği, görevlilerce aracın durdurulmak istenmesi sırasında ise ...’ın, taksi şoförü ...’a dışarı atması için vermesi üzerine...’in de suç konusu esrarı şoför mahallindeki camdan dışarıya attığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Özel Daire arasında sanığın sabit görülen uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sübutu bakımından bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibariyle de herhangi bir isabetsizlik bulunmayan olayda;

TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinin, aynı maddenin 3. fıkrasında sayılan eylemlerden "satın alma" eylemini “okulun çevre duvarına iki yüz metreden yakın mesafe içinde işlenmesi hâlini” hükmolunan cezadan yarı oranında artırım nedeni olarak düzenlemesi, sanık ...’nın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı işlem yapılan ...’ye ticari taksi içerisinde verdiği anlaşılan suç konusu esrarı, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hakkındaki mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilen inceleme dışı sanık ...’dan “ticari amaçla satın aldığı” yerin, ...İlköğretim Okulunun çevre duvarına mutad yaya yolu kullanılarak gidilebilecek en kısa mesafe itibarıyla 200 metreden yakın olduğunun tespit edilmiş olması, Yerel Mahkemenin ve bu kararı doğru bulan Bölge Adliye Mahkemesinin sanık hakkında TCK’nın 188/4-b maddesinin uygulanma gerekçesinin de suç konusu esrarın sanık tarafından araç içerisinde ...’ye verilmesi değil inceleme dışı sanık ...’dan “satın alındığı yer” nedeniyle olduğunun, inceleme dışı sanık ... hakkında da aynı yerde gerçekleşen “satma” eylemi nedeniyle TCK’nın 188/4-b maddesinin uygulandığının anlaşılması hususları birlikte değerlendirildiğinde; suç konusu uyuşturucu maddeyi inceleme dışı sanık ...’dan “ticari amaçla satın alan” sanığın bu suçu işlediği yer itibarıyla hakkında hükmolunan cezadan TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca artırım yapılmasının yasaya uygun olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 03.03.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6656, Karar No: 2022/3796, Tarih: 07.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6656 E.  ,  2022/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdurenin olay günü evden tanık ... ile birlikte arkadaşının doğum gününe gideceği bahanesiyle ayrıldığı, mağdurenin eve dönmemesi üzerine babası tarafından kolluğa ihbarda bulunulduğu, evden kaçan mağdure ile tanık ...'nin dışarıda bir süre dolaştıktan sonra tanık ...'nin arkadaşı sanığın evine gidip iki gece orada kaldıkları, sonrasında mağdurenin kendiliğinden evine döndüğü mağdur ve tanık ...'nin beyanıyla sabit olduğu anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür idaresi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7186, Karar No: 2015/12264, Tarih: 28.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/7186 E.  ,  2015/12264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dairemizin 25/.12.2014 Gün 2014/15645 Esas 2014/28410 Karar sayılı kararı ile Davalı ... Tarafından Kurum'a iş kazası nedeniyle Rücuan bir ödeme yapıp yapmadığı Kurumdan araştırılarak verilecek cevabi yazı eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın mahhaline geri çevrilmesine karar verilmiş ise de bu hususun yanlış anlaşılarak davalı ... şirketinden davacıya yapılan ödemenin sorulduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay kararlarının gereğinin yerine getirilmemesinin dosyanın temyiz incelemesini geciktirdiği gibi ilgililerin sorumluluğuna da yol açacağı açıktır.

Davalı ... Tarafından Kurum'a iş kazası nedeniyle Rücuan Tazminat davası sonucu bir ödeme yapılıp yapılmadığı Kurumdan araştırılarak verilecek cevabi yazı eklendikten sonra gönderilmek izere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/573, Karar No: 2023/3827, Tarih: 21.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/573 E.  ,  2023/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 08.11.2022

SAYISI : 2012/56 E., 2013/591 K.

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

EK KARAR : Eski hale getirme ve temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarihli ve 2012/56 Esas 2013/591 Karar sayılı eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine dair ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yokluğunda verilen kararın sanığın bilinen son adresine 23.10.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın 01.11.2022 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu, akabinde Mahkemenin 08.11.2022 tarihli ek kararıyla eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine karar verdiği ve bu kararın sanığa tebliği üzerine sanığın bu ek kararı süresinde temyiz ettiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan Mahkemenin 08.11.2022 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olması sebebiyle ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve 23.10.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükümleri 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.11.2022 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan eski hale getirme ve temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5709, Karar No: 2009/8318, Tarih: 11.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5709 E.  ,  2009/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maluliyetinin tespitine talep tarihinden itibaren emekli maaşı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, Kurumun davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmediğinden reddettiği maluliyet aylığı işleminin iptali ile davacının maluliyetinin tespiti ve talep tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkinidir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 54 maddesinde (Değişik: 6/3/1981 - 2422/4 md.) sigortalının, malûllük aylığından yararlanabilmesi için: anılan Yasa’nın 53 üncü maddesine göre malûl sayılması, ,toplam olarak 1800 gün veya en az 5 yıldan beri sigortalı bulunup, sigortalılık süresinin her yılı için ortalama olarak 180 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olması gerekeceği düzenlenmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden ,davacının 23.7.1990 tarihleri arasında kesintili 1559 gün 506 sayılı tabi sigortalılığının bulunduğu, 1 yıl 2 ay askerlik borçlanma bedelini 29.7.2002 tarihinde ödediği, Yasa29.7.2002 tarihinde Kuruma ulaşan dilekçesiyle maluliyet aylığı isteminde bulunması üzerine alınan 23.9.2002 tarihli Trabzon SSK Hastanesi Sağlık Kurul Raporuna göre davacının kronik obstürüktif akciğer hastası olduğunun, çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmediğinin bildirilmesi üzerine Kurumca maluliyet aylığı isteminin reddedildiği, itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulu’ndan alınan 6.1.2004 tarihli ve Adli Tıp Kurumu’ndan alınan 30.11.2005 tarihli raporlarda da davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmediğinin bildirildiği, Adli Tıp Kurumunu 3. İhtisas Dairesinin 23.6.2008 tarihli raporunda ise davacının orta derecede solunum fonksiyonu bozukluğu bulunduğu 2002 yılındaki yaşına göre %34,2 oranında çalışma gücünü yitidiğinin bildirildiği davacı tarafından temyiz dilekçesine ekli olan Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesini 16.4.2009 tarihli raporuna göre sigortalının % 69 oranında çalışma gücünü yitirdiğinden bahisle 9.8.2006 tarihi itibariyle meslek hastalığından gelir bağlandığı anlaşılmaktadır

506 sayılı Yasa’nın 92 maddesi 2. fıkrasında malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir. Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından aylık bağlanmadan önce iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan ve sermayeye çevrilen gelirler ile yaşlılık sigortasından yapılacak toptan ödemelerde bu fıkra hükmü uygulanmayacağı belirtilmiştir

Somut olayda davacıya 9.8.2006 tarihi itibariyle Kurumca da kabul edilen %69 oranındaki maluliyeti üzerinden meslek hastalığı kolundan gelir bağlandığı temyiz aşamasında ileri sürülmüştür. Bu durum dikkate alındığında davacıya bağlanan meslek hastalığı gelirinde Kurumca yapılan incelemede davacının maluliyetinin %69 oranında olduğu 9.8.2006 tarihi itibariyle tespit edildiğine göre artık davacının bu tarih itibariyle maluliyet aylığını da hak kazandığı ortadadır. Bu durumda davacıya bağlanacak meslek hastalığı geliri ile maluliyet aylığının birleşmesi gerekeceğinden 506 sayılı Yasa’nın 92 maddesi uygulanmak sureti ile sonuca gidilmesi gerekecektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm BOZULMASINA, temyiz harcı ve temyiz başvuru harcının istek halinde davacıya iadesine, 9.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9206, Karar No: 2022/11581, Tarih: 03.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9206 E.  ,  2022/11581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... ve fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararı sonrası, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalı ... ve fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, kararın Dairemizce bozulduğu, bozma üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce önceki kararında direnilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu “...Bölge Adliye Mahkemesi bozmadan esinlenerek gerekçesini kısmen değiştirip daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni ve değişik gerekçe ile yeni bir karar verildiği” belirtilerek dosyanın Dairemize gönderilmesi ve davalı ... ve fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

I-İSTEM :

Davacı vekili, müvekkilinin ücretli öğretmen olarak tam gün esası ile çalıştığını ancak çalıştığı dönem içerisinde çalışmalarının Kuruma eksik olarak bildirildiğini ileri sürerek Kuruma bildirilmeyen eksik günlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP :

Davalı ...; davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 89. maddesi kapsamında ücreti karşılığında görev verilen öğretmen olarak çalıştığını, 5510 sayılı Yasanın 80/1-h maddesi uyarınca davacının ek ders saati toplamının 7.5 saate bölünmesi suretiyle bulunması gerektiğini ve sigorta priminin de buna göre yatırıldığını, ücretli öğretmenle kadrolu öğretmenin aynı durumda değerlendirilemeyeceğini, hak düşürücü sürenin de dolduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil Kurum vekili, 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, davanın haksız olduğunu, davacının çalışmalarının hizmet cetveline eklenmiş olduğunu, çalışmanın hiçbir duraksamaya neden olmayacak şekilde tespit edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ DİRENME KARARI:

Feri müdahil Kurum vekili, 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, davanın haksız olduğunu, davacının çalışmalarının hizmet cetveline eklenmiş olduğunu, çalışmanın hiçbir duraksamaya neden olmayacak şekilde tespit edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ DİRENME KARARI:

Somut olayda, davacının aylık prim ödeme gün sayısının (1 gün=7,5 saat) esasına göre hesaplanarak Kuruma bildirilmiş olmasına rağmen yapılan araştırmalar neticesinde davacının her gün günde 6 saat ve haftada 30 saat derse girdiği, Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından davacı ile aynı konumda bulunan kadrolu öğretmenlerin de haftada 30 saat derse girdiklerinin belirtildiği, buna göre davacının kendisi ile aynı konumda bulunan kadrolu öğretmenler ile aynı şekilde derse girerek okulda mesaisini tamamladığı anlaşıldığından davacının çalıştığı süre içerisinde ayda 30 gün üzerinden tam gün esası ile çalıştığının kabul edilmesi gerekmektedir.Açıklanan nedenlerle, davacının işe giriş çıkış tarihleri ile okulların açılış-kapanış tarihleri ve davacının dava dilekçesinde talep ettiği tarihler de dikkate alınarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353-(1)-b-2 maddesi uyarınca, aşağıdaki şekilde karar verilmesi gerektiği belirtilerek önceki kararda direnilmesine ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Fer’i Müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı temyiz dilekçesinde özetle; "davacının çalışmaları bakımından Kurum kayıtlarının esas alınmasını, davacının huzurdaki dava ile ileri sürdüğü iddialarının Kurum kayıtlarına eş değerde belgelerle kanıtlaması gerektiğini, tespiti istenen dönemlere ilişkin davalı idarenin resmi kurum olması hasebiyle davacının davalı nezdinde hizmet akdine tabi olarak çalıştığının resmi bilgi ve belgelerle ortaya konulmasınin gerekliliğini. davalı idare tarafından dosyaya sunulan belgelerde davacının davalı nezdinde sadece Kuruma bildirilen tarihler arasında çalışmasının bulunduğunu, Kuruma bildirilen tarihler dışında hizmet akdine tabi bir çalışmasının bulunmadığını ..." belirterek usul ve yasaya aykırı olduğu iddiası ile verilen kararı temyiz etmişlerdir.

... vekili temyiz dilekçesinde özetle; ücretli öğretmen statüsündeki davacının prim ödeme gün sayıları hesaplanırken 5510 sayılı yasanın 80/h maddesi uyarınca toplam aylık çalışma saatleri 1 gün= 7,5 saat esası üzerinden aylık çalışma gün sayısına dönüştürülerek hesaplanması gerektiği belirtilerek verilen kararın bozulmasI yönünde temyiz etmişlerdir.

V-HUKUK GENEL KURULU KARARI

Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesince davanın reddine ilişkin verilen kararın davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece eksik bilgi ve belgelerin celbi ile davacının vekil öğretmen olarak mı yoksa ücretle öğretmen olarak mı istihdam edildiğinin netleştirilmesi ve ücretinin girdiği ders saatine göre belirlendiğinin tespiti hâlinde uyuşmazlığın 506 sayılı Kanun'a isabet eden kısmı bakımından 1 gün=7,5 saat esasından hareketle; 5510 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönem bakımından ise aynı Kanun'un 80/j maddesine göre değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasından sonra bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu Bölge Adliye Mahkemesince davacının ücretli sınıf öğretmeni olarak çalıştığı yönünde tespit yapılarak davacının her gün günde 6, haftada 30 saat derse girdiği, Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından davacı ile aynı konumda bulunan öğretmenlerin de haftada 30 saat derse girdiklerinin belirtildiği, buna göre davacının kendisi ile aynı konumda bulunan kadrolu öğretmenler ile aynı şekilde derse girerek okulda mesaisini tamamladığı anlaşıldığından çalıştığı süre içerisinde ayda 30 gün üzerinden tam gün esası ile çalıştığının kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalı Bakanlık ve fer'î müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi nedeniyle Özel Dairece ilk bozma ilamı doğrultusunda celbedilen bilgi ve belgeler kapsamında davacının ücretli öğretmen olarak çalıştığının netleştirildiği vurgulandıktan sonra uyulan bozma ilamı gereklerinin tam olarak yerine getirilmesi ve ücretli öğretmen statüsündeki davacı hakkında 5510 sayılı Kanun’un 80/j maddesinin uygulanmayacağı gözetilerek 1 gün=7,5 saat esasına göre aylık çalışma gün sayısının belirlenmesi gerektiği belirtilerek bozulması üzerine verilen direnme kararında; önceki gerekçe tekrar edilmekle birlikte 5510 sayılı Kanun’un 80/g, h ve j bentlerindeki hükümlere yer verildikten sonra davacı ile ... arasında yazılı kısmî süreli hizmet akdi düzenlenmediği, yazılı akit olmadığından eylemli olarak saat ücreti karşılığının ödenmiş olmasının saat ücreti ile çalışıldığını kanıtlamayacağı, günde 6 saat çalışan davacının ek ders ücreti ile çalışmadığının ortada olduğu vurgulanmak suretiyle direnme kararı verilmiştir. Görüldüğü üzere Bölge Adliye Mahkemesi bozmadan esinlenerek gerekçesini kısmen değiştirip daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni ve değişik gerekçe ile yeni bir karar vermiştir. Bu durumda ortada Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenmesi gereken direnme kararı değil yeni hüküm bulunmaktadır.Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında verilen kararın yeni hüküm olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenle ön sorun bulunmadığı ve temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca yapılması gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir. Hâl böyle olunca yeni hükme yönelik temyiz itirazları Özel Dairece incelenmelidir

. Bu durumda ortada Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenmesi gereken direnme kararı değil yeni hüküm bulunmaktadır.Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında verilen kararın yeni hüküm olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenle ön sorun bulunmadığı ve temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca yapılması gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir. Hâl böyle olunca yeni hükme yönelik temyiz itirazları Özel Dairece incelenmelidir. Bu nedenle dosya Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.