muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/225, Karar No: 2015/6468, Tarih: 06.04.2015

Yurtdışında çalışan ... vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Yasa hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6. maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğuülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar yurtdışına çıkış yapmama şeklinde değerlendirilemez. İkamet şartına bağlı olmayan nitelikte sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alanlara, anılan koşulun gerçekleştiğinin kabulü ile aylık bağlanabilecektir. Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 23. maddesi ile güvence altına alınmış olan “Yerleşme ve seyahat hürriyeti”nin; İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmeye (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine) ek 4 nolu Protokolün 2. maddesi ile tanınmış “Serbest dolaşım özgürlüğü”nün ihlali sonucunu doğuracaktır. 3201 sayılı Kanunun 6. Maddesinin B bendi ile tekrar yurtdışına gitmek değil, yabancı ülke mevzuatına tabi olarak çalışmak ve ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği almak, aylığın kesme nedeni olduğu belirtilmiş; 3201 sayılı Kanuna göre yaşlılık aylığı bağlanıp altı aydan daha uzun süre yurtdışında bulunmuş olanların, yurtdışında çalışıp çalışmadıklarını ve ikamete dayalı bir sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadıklarını “3201 sayılı Kanuna göre aylık alanlara mahsus yoklama belgesi” vererek, aylıklarını almaya devam edebilecekleri, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 14. maddesi ile hüküm altına alınmış olup, yurtdışında uzun süre kalmak, tek başına bir aylık kesme nedeni teşkil etmemektedir.

Ayrıca, yurtdışında geçen çalışmalar sonucu o ülkenin sosyal güvenlik sisteminden hak kazanılan yaşlılık ya da malullük aylığının bir sonucu olan ve ikamete dayalı bulunmayan sosyal sigorta veya sosyal yardım niteliğindeki edimlerden yararlanmak, yurtdışından kazanılmış olan sosyal güvenlik hakkının en doğal sonucu olup, bu haktan feragat anlamı çıkacak şekilde bir “kesin dönüş” tanımı yapılması, sosyal güvenlik hakkından feragat edilemeyeceği olgusunun göz ardı edilmesi sonucunu da doğuracaktır.

Bu bağlamda, Somut olayda, davacıya ait 27.01.2014 tarihli TR-4 belgesinde en son (1.1.2014-16.1.2014) tarihleri arası Pflichtbeitragsezit (zorunlu prim süresi) çalışmasının mevcut olduğu, tahsis talebinin 2.12.2013 tarihi olmasına rağmen çalışmanın 16.1.2014 tarihine kadar devam ettiği, 3201 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince, borçlanılan süreler gözetilerek yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için, yurtdışındaki çalışma veya çalışmaya dayalı yardım ilişkisinin sona ermesi gerekmekte olup; Mahkemece, yurtdışındaki çalışma veya çalışmaya dayalı yardım ilişkisinin sona erdiği 16.1.2014 tarihini takip eden ay başı olan 1.2.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerekirken, yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu 2.12.2013 tarihini takip eden ay başı olan 1.1.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “01.01.2014" tarihinin silinerek yerine "01.02.2014" tarihinin yazılarak,hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 6.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11495, Karar No: 2015/21230, Tarih: 26.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/11495 E.  ,  2015/21230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

... ile ... aralarındaki dava hakkında ... İcra Hukuk Mahkemesi'nden verilen 29.08.2014 tarih ve 479/529 sayılı hükmün Daire'nin 26.03.2015 gün ve 2014/27619 Esas - 2015/6904 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Borçlu Belediye vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; 6360 sayılı Yasa'nın Geçici 1. maddesi gereğince ... Valiliği'nin 25.12.2013 tarihli oluru ile oluşturulan Devir,Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun 28.03.2014 tarih ve12 sayılı kararı ile ... Belediyesi'nin devredilen borç ve alacakları listesinde takibe konu borç veya dava bulunmamakta olup böylece müvekkili idarenin taraf olmadığı bir olayda icra emri gönderilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, icra emrinde borçlu olarak ... Belediyesi'nin gösterildiğini ancak tebliğ zarfı üstünde ... Belediye Başkanlığı Su ve Kanal İşleri Müdürlüğü T.C. ... Büyükşehir Müdürlüğü (Hatsu) yazıldığını, ayrıca takibe konu ... 1. İş Mahkemesi'nin 2013/768 esas 2014/129 sayılı kararında da idarenin taraf olmadığını, kararın verildiği tarihte idarenin tüzel kişilik kazandığını, idare taraf ise usule uygun şekilde davaya dahil edilmesi ve buna göre yargılama yapılması gerektiğini, tüm bu nedenlerle takibin ve icra emrinin iptalini talep etmiştir.

6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1 nolu bendinde “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” ve Geçici 1. maddesinin 8. nolu bendinde ise “ Bu Kanunla büyükşehir ilçe belediyesi olan belediyelerce yürütülen su, kanalizasyon, katı atık depolama ve bertaraf, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere personel, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları, komisyonca ilgisine göre büyükşehir belediyesi ile ilgili bağlı kuruluş arasında paylaştırılır.." hükümleri yer almaktadır.

Anılan Yasa hükümleri gereği oluşturulduğu ileri sürülen ... Valiliği'nin 25.12.2013 tarihli oluru ile oluşturulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun 28.03.2014 tarih ve12 sayılı kararının dosyaya ibrazı sağlanarak ve anılan yasa maddesi gereği şikayetçi idareye borcun devredildiğine dair bir komisyon kararı olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir

Anılan Yasa hükümleri gereği oluşturulduğu ileri sürülen ... Valiliği'nin 25.12.2013 tarihli oluru ile oluşturulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun 28.03.2014 tarih ve12 sayılı kararının dosyaya ibrazı sağlanarak ve anılan yasa maddesi gereği şikayetçi idareye borcun devredildiğine dair bir komisyon kararı olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir

Açıklanan nedenlerle mahkeme kararının bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemiz'in 26.03.2015 tarih ve 2014/27619 Esas 2015/6904 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 52.40 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26790, Karar No: 2015/2888, Tarih: 19.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/26790 E.  ,  2015/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle, kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 19/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8345, Karar No: 2012/14677, Tarih: 02.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8345 E.  ,  2012/14677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince;

Davacı lehine eksik nispi vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7 nolu bendindeki (12.097,00) rakamının çıkartılmasına, yerine (21.521,00) rakamının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6623, Karar No: 2013/10240, Tarih: 03.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/6623 E.  ,  2013/10240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, sahtelik iddiasına dayalı olarak açılmış menfi tespit davasıdır.

Davalı vekili, dava konusu çekin müvekkiline ciro yoluyla geçtiğini, müvekkilinin kendisine ciro edenden alacağını tahsil ettiğini ve dava konusu çeki de teslim ettiğini, çekin kendilerinde olmadığını, bankaya ibraz işleminin müvekkili tarafından yapılmadığını ve çek nedeniyle de icra takibine girişmediklerini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sahtelif def’inin mutlak def’ilerden olup, dava konusu çekin sondan bir önceki cirantası konumunda olan davalıya karşı da ileri sürülebileceği, davalı tarafın verilen kesin süreye rağmen çek aslını dosyaya sunmadığına ve çek üzerinde bir hakkı kalmadığını açıkça bildirdiğine göre, çekteki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olmadığı ve davacının bu çek nedeniyle borçlu olmadığı gerekçeleriyle davanın kabulü ile davacının dava konusu çek nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1653, Karar No: 2016/5307, Tarih: 16.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/1653 E.  ,  2016/5307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından davanın reddedilen kısmı yönünden; davalı tarafından ise davanın kabul edilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar anlaşmalı boşanmışlar, davalı (baba) boşanma protokolüyle, 4.11.2004 doğumlu ...'ın “ eğitim, bakım, iaşe ve bunlar gibi tüm harcamaları (sağlık sigortaları, tüm okul giderleri, yurtdışı eğitim giderleri, gidiş-geliş seyahat masrafları, yaz kampı, vs) giderlerini karşılamayı kabul ve taahhüt etmiş, protokol hakim tarafından da tasdik edilmiştir.

Davacı (anne) tarafından, çocuğun Ocak 2013- Ekim 2013 aylarına ait eğitim, giyim, ulaşım ve benzeri masraflarına karşılık davalı aleyhinde toplam 13.278 TL. tutarındaki alacağın tahsili için 9.10.2013 tarihinde ... İcra Müdürlüğünün 2013/23659 sayılı dosyasında ilamsız takip başlatmış, davalının borca itiraz etmesi üzerine açılan davada, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.872 TL üzerinde itirazın iptali ile takibin devamına, karar verilmiştir.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde, davacının çocuk için yapmış olduğu harcamaların toplam 91.785,96 TL, davalı (baba) tarafından ... için yapılan harcamaların toplam 89.913,96 TL olduğunu, aradaki farkın 1.872 TL olup, talep edilen 11.406 TL'lik tutarın ise davalı (baba) tarafından karşılanan giderler içerisine girmediği tespit edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı (anne) tarafından takibe konu edilmeyen alacak kalemlerinin hesaplamaya dahil edildiği, takibe konu edilen bazı harcama kalemlerinin ise raporda yer almadığı anlaşılmaktadır. Bu hali ile bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece bu rapora dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.03.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/5980, Karar No: 2023/6555, Tarih: 04.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/5980 E.  ,  2023/6555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1612 E., 2022/299 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Ölüm nedeniyle düşme, zamanaşımı nedeniyle düşme,

kaçak eşyanın müsaderesi, nakil araçlarının müsaderesine yer

olmadığına, üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyiz incelemesine konu ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2020/1612

Esas, 2022/299 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında vefatı nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine, sanıklar ... ve ... hakkında zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı ve 67 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine, kaçak eşyanın müsaderesine, nakil araçlarının müsaderesine yer olmadığına, üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyizi; münhasıran nakil araçlarının müsaderesine yer olmadığını kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyizi; münhasıran nakil araçlarının müsaderesine yer olmadığını kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Transit gümrük rejimi çerçevesinde işlem gören ... Gıda San ve Tic. Ltd. Şti. isimli Firma tarafından ABD.'nden ithal edilip İran Devletine ihraç edilmek istenen toplam 19.960 kg. badem içi gıda maddesinin nakliyesi için sanık ...'ın sanık ...'ın ortak ve yöneticisi olduğu ... İnş. Tur. Mob. Oto. Teks. Gıda Ulus. Arası. Nak. Ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile anlaşarak, şirket adına kayıtlı şoförlüğünü ...'ın yaptığı 35 ... 70 plaka sayılı çekici ve 35 ... 6038 plaka sayılı dorseye yüklenerek gümrük mühürleri tatbik edildiği, sanık ...'ın da aynı şirkete adına kayıtlı 34 ... 401 plaka sayılı kamyonetle bu tır çekiciyi takip ederek ... ilinde sanık ...'a ait depo önüne geldikleri, bu olayı emniyetin ihbar alması üzerine sanık ...'in 34 ... 401 plaka sayılı aracından çıkıp pense vasıtasıyla 35 ... 6038 plaka sayılı dorseye tatbik edilmiş olan gümrük mührünü kırdığı ve binmekte olduğu araç içine koyduğunun görüldüğü, olay sırasında sanık Mecit'in oğlu olan sanık ...'ın bulduğu şahıslar tarafından araçta bulunan badem yüklerinin depoya indirildiği sırada müdahale edilerek 19.960 kg. badem içinin ele geçirildiği, badem içleri üzerinde ABD'den ithal edildiğine ve gümrük beyannamesi, triptik ile araç taşıma belgelerinde yazıldığı üzere ele geçtiği ve bu şekilde ... ilinden transit olarak yüklenerek 28.02.2010 tarihinde Gürbulak Sınır Kapısından yurdu terketmesi öngörülen transit rejime tabi eşyayı rejim hükümlerine aykırı olarak gümrük dışında bırakmak (serbest dolaşıma sokmak) şeklinde eksik vergi ve harç ödeyerek idareyi zarara uğrattıkları tespit edilerek dava açılmıştır.

2.Dosyada mevcut araç bilgilerine göre; 35 ... 70 plaka sayılı çekici ve 35 ... 6038 plaka sayılı dorse ile 34 ... 401 plaka sayılı araçların sanık ...'ın sahibi olduğu ... İnş. Turz. Mobilya Otom. Teks. Gıda Ulus. Nak. Ve Dış. Tic. San. Ticaret Limited Şirketi adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Nakil Aracının İadesi Yönünden Yapılan Sınırlı İncelemede;

Sanık ... hakkında vefatı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşme kararı verilmesi üzerine sanığın sahibi olduğu ... İnş. Turz. Mobilya Otom. Teks. Gıda Ulus. Nak. Ve Dış. Tic. San. Ticaret Limited Şirketi adına kayıtlı bulunan nakil araçlarının müsaderesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve

2020/1612 Esas, 2022/299 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekilinin öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13846, Karar No: 2020/16227, Tarih: 12.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/13846 E.  ,  2020/16227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...'ın, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın tehdit suçunu uzlaşmaya tabi olmayan yaralama suçundan farklı zamanda işlediği belirlenerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın mağdura mesaj atmak suretiyle "bana yaşattığının on mislini sana yaşatacağım, ben nefes alamıyorum şu an kimse de alamayacak nefes" şeklindeki sözlerle mağduru tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eylemin, TCK'nın 106/1. maddesinin ikinci cümlesinde tanımlanan, takibi şikayete bağlı sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, aynı maddenin birinci cümlesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Eylemin, TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamında olduğunun belirlenmesi halinde; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

a-Sanığın aşamalarda eşi olan mağdurun kendisini aldattığına dair dedikodular duyması üzerine bir anlık sinirle mesajları attığını kabul etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.