muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14071, Karar No: 2011/13427, Tarih: 24.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/14071 E.  ,  2011/13427 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde hükümlü ...'in, ... adına göndermek istediği mektubun 2. sayfasının birinci paragrafının 3, 4, 5. satırlarında suç ve suçluyu övmek, yüceltmek ifadelerine yer verilmesi sebebiyle Ceza İnfaz Kurumları Yönetmeliği ve Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzük'ün 91/3. maddesi uyarınca söz konusu satırların karalanmak suretiyle fotokopisinin ve mektubun diğer kısımlarının aslının ilgilisine gönderilmesine dair, anılan Cezaevi Disiplin Kurulu Başkanlığının 09/08/2010 tarihli ve 2010/577 sayılı sakıncalı mektup değerlendirme kararına yönelik itirazın kabulü ile kararın iptaline ilişkin, Tekirdağ İnfaz Hakimliğinin 01/10/2010 tarihli ve 2010/749-723 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin, (TEKİRDAĞ) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/10/2010 tarihli ve 2010/1187 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, ... 1 Nolu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'in göndermek istediği mektupta yer alan ifadelerin suç ve suçluyu övücü ve yüceltici içerik taşıması sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun'un 91/3. maddesi gereğince söz konusu mektubun gönderilmeyerek ceza infaz kurumunda saklanmasına dair kurul kararına yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, ceza infaz kurumlarının kanunla belirlenmiş kendine özel şartları ve kuralları olan kurumlar olduğu, kişi hürriyetinin kanundan kaynaklanan yetkiye dayanılarak kısıtlandığı bu kurumlarda, belirli bir disiplin ve düzenin sağlanmasının da yine mevzuat gereğince zorunlu olduğu, disiplin kurulunun kanuna dayanarak yaptığı değerlendirmede hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 11/08/2010 gün ve 42388 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 27/09/2011 gün ve KYB-2011/266733 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, ... 1 Nolu F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in cezaevinden göndermek istediği mektubun birinci sayfasında yer alan ifadeler ile ikinci sayfasının 1, 2, 3, 4 ve 5. satırlarında yer alan ".... Krizin çözümü için barış girişimlerine geçilmeli ve çözüm için arayışlar olmalıdır. Aksi durum çok tehlikeli bir noktaya gitmektedir. Bunun için acilen sorunun çözümü için sayın ... ile görüşülmeli ve var olan çatışmalı sürecin sonlandırılması için girişimler olmalıdır..." şeklindeki ifadelerinin Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22/06/2011 tarih, 2011/5182-3465 esas ve sayılı kararı ile 23/02/2011 tarih, 2011/2483-1208 sayılı kararlarıda gözetilerek, yasadışı PKK terör örgütünün propagandası niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi ve buna bağlı olarak,

Yargıtay Kanunun 14. maddesi uyarınca kanun yararına bozma talebini inceleme görevi Yargıtay Yüksek (9.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7606, Karar No: 2013/13309, Tarih: 02.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/7606 E.  ,  2013/13309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücretli izin alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde özürlü işçi olarak 19.5.2006 - 26.8.2008 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, mutfak ve bulaşıkhane bölümünde görev yaptığını, işveren yetkilileri tarafından kendisinden kurtulmak amacı ile bahaneler aranıp, evin su tesisatının sızdırması nedeniyle işe geç gelmesini mazeret saymayarak ve sendika temsilcisini de kullanarak aleyhine tutanak düzenlendiğini ve bu olumsuz tutumlarına devam ederek Mart 2008 ayında 5, Temmuz 2008 ayında 1 yevmiye keserek işi bırakması amacının güdüldüğünü, net maaşının 503.00.TL olup, asgari ücret olduğunu, iş yerinde 08-18/19.00 saatleri arasında çalıştığını, iş akdinin 26.8.2008 tarihinde haksız olarak ve ihbarda bulunulmaksızın feshedildiğini, keşide edilen ihtarnameye rağmen, alacaklarının ödenmediğini iddia ile; ihbar, kıdem tazminatı, ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarından oluşan toplam 10.000.00.TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 19.5.2006 tarihinden itibaren müvekkili işyerinde özürlü işçi olarak işe başlayan davacının işini gereği gibi yapmayarak, personele, müdür ve şeflerine karşı saygısız ve itaatsiz davrandığını, ayrıca işe gelmeyerek iş yasasına aykırı hareket ettiğinden iş akdinin 26.8.2008 tarihinde disiplin kurulu kararı ile İşk. 25/11 maddesine göre feshedildiğini, dava dilekçesindeki iddiaların gerçek dışı olup, davacıya işe düzensiz gelmesi ve ikazlara rağmen tutumunu devam ettirmesi halinde iş akdinin feshedileceği ihtar edilmesine rağmen, eylemlerine devam etmesi nedeniyle disiplin kurulu kararı ile tazminatsız olarak işten çıkarıldığını, bu nedenle ihbar, kıdem tazminatı talep hakkı olamayacağını, fazla çalışma yaptığı günlerde, ücretinin kendisine ödendiğini ve başkaca bir hak ve alacağı da bulunmadığını beyanla haksız davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

Somut olayda; davacı işçi haksız olarak iş akdinin feshedildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise davalı işçinin iş akdinin; işyerinde müdür ve şeflerine karşı saygısız ve itaatsiz davrandığı, işyerini sevmediğini beyan etmesi, mutfak şefine “sen kimsin diye “ kaba bir tavır sergilediği, bir kaç kere işe gelmediği, işe gelmediği günlerde yevmiyesinin kesildiği, maaş bordrosunu imzalamamak için davacı işçinin sendika temsilcisi arkadaşlarına gittiği gibi olaylar nedeniyle tutanaklar düzenlenip, bu davranışları hakkında ihtar cezası verildiği ve en son 21/08/2008 tarihli tutanak görüşülüp iş akdine son verildiğini savunmuştur

Mahkemece bu tutanaklar ve disiplin kurulu kararı dikkate alınarak, davacı işçinin iş akdinin haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle , davacı işçinin ihbar ve kıdem tazminatı talepleri reddedilmiş ise de davacı işçiye isnat edilen eylemlerin somutlaştırılmadığı, isnat edilen eylemler arasında davacı işçinin üstlerine karşı hakaret ettiği iddiasında ne şekilde hakaret ettiğinin somutlaştırılıp ispatlanamadığı, işyerine geç gelmeyle ilgili somut gün ve saat belirtilerek tutanaklar düzenlenmediği gibi, feshe ilişkin disiplin kurulu kararının da soyut olduğu, davacı işçinin iş akdinin işverence feshinin haklı nedene dayanmadığı, tutanaklardaki eylemlerin gerçekliği kabul edilse dahi, bu davranışların geçerli fesih sebebi olabileceği gözetildiğinde, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6311, Karar No: 2015/1281, Tarih: 26.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/6311 E.  ,  2015/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık... hakkında temyiz isteminin reddine dair verilen 04.09.2013 tarih ve 2012/326 Esas, 2013/349 Karar sayılı Ek Kararın, adı geçen sanığın temyiz dilekçesinde bildirdiği adresi yerine doğrudan mernis adresine tebliğ edildiği gibi 21.10.2013 tarihli ek karar tebligat evrakında belirtilen ...’ın, nüfus kayıtlarına göre sanığın kardeşi olmadığı cihetle ek karar tebliğinin usulsüz olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla; sanık ...’a 09.04.2013 tarihli Ek Kararın usulüne uygun olarak tebliği ile ek-kararın temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11417, Karar No: 2013/11659, Tarih: 03.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11417 E.  ,  2013/11659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içerisindeki Celal Bayar Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 13/04/2011 tarih ve 2011/57 sayılı genel adli muayene raporunda, mağdurun Sol alt ekstıermite plantar fleksiyonunda %20'lık kas gücü kaybı (4/5), sol L5-S1 segmentte hıpoestezi (duyu kusuru) ve solda aşil derin tendon refleksi kaybı tanımlandığı, ancak normal yürüyüş fonksiyonunda belirgin bozukluk saptanmadığı dikkate alındığında, kişinin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına sebep olmadığı, diğer hususlara ilişkin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden görüş alınması kanaatinin bildirildiği anlaşılmakla, katılanın yaralanmasının sanığın yaptığı enjeksiyondan kaynaklanmış olup olmadığı, yaralanmanın derecesine ilişkin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/6405, Karar No: 2024/6508, Tarih: 20.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6405 E.  ,  2024/6508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/288 E., 2023/171 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin yaptığı duruşmalı inceleme taleplerinin; 7079 sayılı Kanun’un 94.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece taksirle öldürme suçundan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4.maddelerine göre 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında ayrıca inşaat mühendisliği mesleğini yapmaktan 1 yıl süre ile yasaklanmasına ilişkin verilen hükümleri, sanıklar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.06.2022 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulması yönünde karar verilerek sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıkların kazanılmış hakları dikkate alınarak sanıkların 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddeleri uyarınca 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıkların temyiz istemleri hakkında hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ...'ün temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bina projesinin sanık ... tarafından hazırlandığına ve Belediye görevlileri tarafından onaylanmış olduğuna, bu işler karşılığında bu şahıslara ücret ödediğine, kontrol işinin tamamen Belediye ve Yapı denetimine ait olduğuna, olayda hiçbir kusuru olmadığına ve mağdur olduğuna, beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

B. Sanık ...'nin temyiz isteği; kusur tespitine, 3194 sayılı İmar Kanunun 29. maddesine göre 5 yıl içinde yapı kullanım izni verilmeyen yapı ruhsatlarının hükümsüz olacağı bu nedenle yapının kaçak olduğuna, yapı için teknik rapor düzenlemediği ve yapı kullanma izin belgesi olmadığı için fenni mesul kabul edilmesinin mümkün olmadığına, taksire ilişkin yasal unsurların gerçekleşmediğine, sorumluluğu olmadığına, beraat kararı verilmesi gerekirken cezalandırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 23.10.2011 tarihinde 13:41 sıralarında, merkez üssü Kasımoğlu Köyü civarı olan değeri değişik kuruluşlara göre 7,1 ile 7,3 arasında değişen, odak derinliği 19,02 km olan depremin meydana gelmesi üzerine, ... Mahallesi 58 ada 4 parselde bulunan ... Apartmanının yıkılması ve çökmesi sonucu altı kişinin göçüğe (depreme) bağlı olarak öldüğü olayda; Karadeniz Teknik Üniversitesi Öğretim Üyeleri tarafından hazırlanan Haziran 2012 tarihli Bilirkişi heyet raporunda; ... Apartmanının yapım yılı tam olarak bilinmemekte olup, 14.04.1999 tarihli yapı ruhsatı, muvafakat yazıları ve noter evraklarından binanın 1999 yılı içinde ve /veya sonrasında yapıldığı, yapım yılına göre 1997-Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik kapsamına girdiği, binanın taşıyıcı sisteminin betonarme olup 1 zemin ve 4 normal kat olmak üzere toplam 5 kattan oluştuğu, yapı ruhsatı olan apartmana ait mimari, statik ve elektrik tesisat projelerinin bulunduğu ancak statik hesap raporları, zemin raporlarının ve yapı kullanma izin belgesinin bulunmadığı, yapı ruhsatında belirtilen zemin ve 4 normal kat yüksekliklerinin mimari ve statik proje ile uyumlu olduğu, 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmeliğin "Genel Kurallar" bölümünde deprem bölgelerinde kullanılacak binalarda dikkate alınması gereken minimum beton sınıflan hakkında bilgiler verildiği, ancak ... apartmanına ait statik projede malzeme sınıfı belirtilmemiş olduğu, ayrıca binaya ait hesap raporlarının da mevcut olmadığı, karot numuneleri üzerinde gerçekleştirilen merkezi basınç deneyleri sonucunda elde edilen ortalama basınç dayanımının, 6,88 N/mm2 olarak tespit edildiği, bu değerin 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelikte belirtilen 1.ve 2.deprem bölgelerinde kullanılması zorunlu asgari C20 beton sınıfına ait dayanım değerinden düşük olduğu gibi, deprem bölgesine bakılmaksızın kullanılması zorunlu olan minimum beton sınıfı C16'dan da daha düşük olduğunun belirlendiği, sonuç olarak dosya kapsamında yapılan inceleme, değerlendirme ve elde edilen bulgular neticesinde, söz konusu binada projelendirme, yapım ve iş bitimi aşamalarında Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelik ve İmar Kanunu esaslarına yeterince uyulmadığının rapor edildiği, Mahkemece hükme esas alınan 29/06/2015 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; dava konusu depremde yıkılan ... Apartmanına ilişkin görsel ve deneysel olarak tespit edilen teknik yetersizlikler olduğu, sanık ...'nin teknik uygulama sorumluluğunu üstlenen fenni mesul inşaat mühendisi olarak, işin bitimine kadar teknik uygulama sorumluluğunu almayı, gerek malzeme, gerek işçilik yönünden TSE’ye uygun hareket etmeyi noter onaylı taahütname ile taahhüt ettiği, 3194 sayılı İmar Kanunun 28

... Apartmanına ilişkin görsel ve deneysel olarak tespit edilen teknik yetersizlikler olduğu, sanık ...'nin teknik uygulama sorumluluğunu üstlenen fenni mesul inşaat mühendisi olarak, işin bitimine kadar teknik uygulama sorumluluğunu almayı, gerek malzeme, gerek işçilik yönünden TSE’ye uygun hareket etmeyi noter onaylı taahütname ile taahhüt ettiği, 3194 sayılı İmar Kanunun 28. maddesinde yapının fenni mesuliyetini üzerine alan meslek mensuplarının, (fenni mesul mimar ve mühendisler uzmanlık alanlarına göre) yapının, tesisatı ve malzemeleri ile birlikte, Kanuna, ilgili diğer mevzuata, uygulama imar planına, ruhsata, ruhsat eki etüt ve projelere, standartlara ve teknik şartnamelere uygun olarak inşa edilmesini denetlemekle görevli olduğu, ruhsat ve eklerine aykırı olarak yapılması halinde durumu ruhsatı veren Belediyeye bildirmekle mükellef olduğunun düzenlendiği, sanığın fenni mesul olmaktan kaynaklanan denetim görevini yerine getirmediği, dolayısıyla binanın yıkılmasına neden olan imalat hatalarından sorumlu olduğu, sanık ...'ün ise, söz konusu binanın sahibi ve müteahhidi olarak yapımından sorumlu olduğu halde, yürürlükteki kurallara uygun bir inşaat yaptırmak bakımından kendi üzerine düşen dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle kusurlu olduğunun kabul edilmiş ve sanıkların mahkûmiyetine ilişkin verilen hükümlerin, sanıklar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.06.2022 tarihli ilâmıyla;

"...1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, yürürlükteki kurallara uygun bir inşaat yaptırmak bakımından dikkat ve özeni göstermeyen, binadaki malzeme ve donatı yetersizliklerini denetlemeyen, bu nedenle birinci derecede deprem bölgesinde bulunan ... apartmanının tamamen çökmesine ve 6 kişinin göçük altında kalarak ölmesine asli kusurlu olarak neden olan sanık ... ve sanık ... hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanıklar hakkında eksik cezaya hükmolunması,

2-Birinci derece deprem bölgesi olan Erciş’de, yıkılan ... apartmanından alınan karot numunelerinin teknik bilirkişiler tarafından incelenmesi neticesinde; 1997 yılında yayımlanan Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelikte birinci ve ikinci derece deprem bölgelerindeki binalarda C20 veya daha yüksek dayanımlı beton kullanılmasının zorunlu olmasına rağmen, kullanılan betonun Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelikte belirtilen minimum beton sınıfı olan C16'yı dahi sağlamadığı, bu yetersizlik ve eksikliklerin binanın yıkılmasında etkili olduğu; sanıkların yıkılan binanın proje aşamasında, yapım aşamasında ve iş bitimi aşamasında, üzerilerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği, öngörülebilen bu netice bakımından dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan sanık ... ve sanık ... hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, tayin olunan cezalarında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, inşaat mühendisi olduğu anlaşılan sanık ...'nin çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde mesleğini icrasında bulunmaktan 1 yıl süre ile yasaklanmasına karar verilmesi,

4-Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak tahsiline karar verilmesi..." gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmesi üzerine Mahkemece, uyma kararı verilerek sanıkların savunmaları alınmış ve sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıkların kazanılmış hakları dikkate alınarak sanıkların 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddeleri uyarınca 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "23.10.2011" olarak yazılması gerekirken, "23.10.2012" olarak yazılmış olmasının mahallinde düzeltilmesinin olanaklı olduğu kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanıkların yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve sanıkların neticeten 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin ilk hükümlerin sadece sanıklar tarafından temyiz edildiği ve sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı oluştuğundan, ilk hükümlerde sanıklar hakkında tayin edilen ceza miktarının infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, sanıkların neticeten 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle, Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan, "1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların NETİCETEN AYRI AYRI 30.400,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMALARINA" ibarelerinin, "Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'un 326. maddesinin son fıkrası uyarınca 30.400,00 TL adli para cezasına ilişkin sanıkların kazanılmış haklarının infazda gözetilmesine" ibareleri şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükümlerin oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.