muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13895, Karar No: 2015/17417, Tarih: 01.10.2015

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; 2011/11296 ve muhtelif takip sayılı dosya üzerinden muhtelif alacaklardan da söz edilerek prim alacağı ve idari para cezası yönünden haciz bildirisi düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin haciz bildirisine konu 2011/11296 ve muhtelif takip dosyalarındaki belgeleri getirterek 235.000,00 TL Kurum alacağının hangi dönem prim borçlarına ilişkin olduğu, davacının sorumlu olup olmadığı ortaya konulmadan haczin kaldırılmasına karar vermesi isabetsizdir.

Öteyandan, Kurumun haciz yoluna başvurabilmesi için 6183 sayılı Yasanın 55. maddesinde gösterilen açıklamaları içeren usulüne uygun ödeme emri düzenleyerek tebliğ etmesi gerekir. Dosya içerisindeki ödeme emirleri fotokopi olup, tebliğ edilen ödeme emirlerinin usulüne uygun olup olmadığı da incelenmemiştir. Usulüne uygun ödeme emri tebliğ edilmemesi durumunda 6183 sayılı Yasanın 58. Maddesinde yazılı 7 günlük dava açma süresinin geçtiğinden de sözedilemez. Kaldi ki şirketteki yetki ve sorumlulukları 09.09.1994 tarihihde sona eren davacı bu tarihten sonraki prim ve idari para cezası borçları için 3. Kişi durumunda olacağından 7 günlük itiraz süresine tabi olmadan menfi tesbit davası açma hakkına sahiptir.

Özetle; mahkemenin muhtelif prim alacakları yönünden usulüne uygun ödeme emri tebliğ edilip edilmediği, ödeme emirlerinin kesinleşip kesinleşmediği bu duruma göre davacının 6183 sayılı Yasada öngörülen 7 günlük itiraz süresine tabi olup olmadığı, davanın süresinde açılıp açılmadığı, bu sonuca göre 09.091994 tarihinden sonra temsil ve imza yetkisi bulunmayan davacının sorumlu olup olmayacağı hususları araştırılmaksızın prim borçlarını da içeren haczin salt idari para cezası yönünden inceleme yapılarak, 5510 sayılı Yasanın 80 ve 5510 sayılı Yasanın 88. Maddelerine göre "Kurumun 6183 sayılı Yasaya göre takip edilen prim ve diğer alacaklarının, idari para cezası da dahil olmak üzere amme alacağı olup imtiyazlı alacak olduğu, 506 sayılı Yasanın 121 ve 5510 sayılı Yasanın 93. Maddelerine göre sigortalıların gelir aylık ve ödeneklerinin Sosyal Güvenlik Kurumu alacakları yönünden haczinin olanaklı olduğu gözardı edilerek yazılı gerekçe ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

Davacı yaşlılık aylığından yapılan kesintilerin iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemenin bu istem hakkında da bir karar vermesi gerekirken, iade talebi hakkında Kurumca işlem yapılmasına karar vermesi de isabetsiz olup bozma nedenidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin isteminin kabulü ile, Dairemizin maddi hataya dayalı 02.04.2015 tarih, 2014/25365 Esas, 2015/8265 Karar Sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine;

2) Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5179, Karar No: 2014/2958, Tarih: 10.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5179 E.  ,  2014/2958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17247, Karar No: 2013/16733, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/17247 E.  ,  2013/16733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8990, Karar No: 2022/1620, Tarih: 08.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/8990 E.  ,  2022/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/202 E. - 2018/551 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İlk kararı istinaf etmeyen tarafın, aleyhine durum oluşmadıkça kararı temyiz etme hakkı bulunmamakta olup, davalı Hazine vekilinin ilk karara karşı istinaf talebinde bulunmadığı anlaşıldığından davalı Hazine vekilinin temyiz talebinin reddine karar verildikten sonra davacılar vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

İlk kararı istinaf etmeyen tarafın, aleyhine durum oluşmadıkça kararı temyiz etme hakkı bulunmamakta olup, davalı Hazine vekilinin ilk karara karşı istinaf talebinde bulunmadığı anlaşıldığından davalı Hazine vekilinin temyiz talebinin reddine karar verildikten sonra davacılar vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; davacılar vekilinin Tekkeköy İlçesi, Çırakman Köyünde bulunan murisleri Hasan Sarıver'e ait olan 54 parselin kadastro çalışmaları sırasında murisleri adına kayıt görmediğini, taşınmazın yapılan imar uygulaması ile 43, 45, 46 nolu parseller olarak park ve yola ayrıldığını, 05/07/1958 tarih 28 sıra numaralı kayıt ile bu kaydın geldisi olan 01/04/1936 tarih 8 sıra numaralı tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görmemesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminini istediği, davacılar murisi tarafından 05/07/1958 tarih 28 sıra numaralı kayıt ile bu kaydın geldisi olan 01/04/1936 tarih 8 sıra numaralı kayda dayanarak 54 parselin adına tesciline karar verilmesi istemli olarak ... Tapulama Mahkemesi'nin 1973/261 E.-1974/14 K. sayılı dosyasında açılan davada, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilip, bu kararın 18/04/1974 tarihinde kesinleştiği, daha sonra Tekkeköy Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/137 E.- 2010/383 K. sayılı dosyasında yapılan yargılamada ise; 54 parselin tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiş ise de dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının 18.04.1974 tarihinde kesinleştiğinden bahisle, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeni ile davanın reddine karar verildiği ve bu kararın da 02.05.2013 tarihinde kesinleştiği, eldeki dava bakımından ise, 10 yıllık zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi zararın oluştuğu tarih olup, kadastro tutanağının 18/04/1974 tarihinde kesinleştiği, zararın Kadastro Kanunu'ndaki 10 yıllık hak düşürücü sürenin bittiği tarihte oluştuğu bu durumda ise 10 yıllık zamanaşımı süresinin dava tarihi olan 08/07/2015 tarihi itibariyle dolduğu göz önüne alınıp davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5531, Karar No: 2017/4294, Tarih: 02.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5531 E.  ,  2017/4294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacağını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ve davalı arasındaki sorun davanın somutlaştırılması yükümlülüğünün yerine getirilip getirilmediği konusundadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 194. maddesinde, somutlaştırma yükü düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrası uyarınca, taraflar dayandıkları vakıaları, ispata elverişli bir şekilde somutlaştırmakla yükümlüdür. Madde gerekçesinde, maddenin ihdas amacının, uygulamada genel geçer ifadelerle somut vakıalara dayanmadan davaların açılıp yürütülmesinin önüne geçmek olduğu belirtilmiştir. Gerekçenin devamında, "Bir davada, ispat faaliyetinin tam olarak yürütülebilmesi, mahkemenin uyuşmazlığı doğru tespit ederek yargılama yapabilmesi, karşı tarafın ileri sürülen vakıalara karşı kendini savunabilmesi için, iddia edilen vakıaların açık ve somut olarak ortaya konulması gerekir. Genel geçer ifadelerle, somut bir şekilde ortaya koymadan iddia veya savunma amacıyla vakıaların ileri sürülmesi durumunda, yargılamanın sağlıklı bir şekilde yürütülmesi mümkün olmayacağı gibi, vakıaların anlaşılması için ayrıca bir araştırma yapılması ve zaman kaybedilmesi sözkonusu olacaktır. Taraflar, haklarını dayandırdıkları hukuk kuralının aradığı koşul vakıalara uygun, somut vakıaları açıkça ortaya koymalıdırlar. Bu vakıaların somut olarak ileri sürülmesi, ilgili taraf için bir yüktür; bu yükü yerine getirmeyen sonuçlarına katlanacaktır." şeklindeki ifadelere yer verilerek somutlaştırma yükünün anlam ve önemi vurgulanmıştır.

6100 sayılı Kanun'un 119/1-e. maddesi uyarınca da, davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin dava dilekçesinde yer alması zorunludur. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 25. maddesi gereğince de hâkim, tarafların ileri sürmediği vakıaları ve söylemediği bir şeyi dikkate alamaz, hatırlatmada dahi bulunamaz ve hâkimin kendiliğinden delil toplaması da mümkün değildir. Kanunda vakıaların açık ve somut olarak gösterilmesi yeterli görülmemiş, 6100 sayılı Kanun’un 119/1-f. hükmünde ayrıca, açık ve somut olarak gösterilmesi gereken her bir vakıanın hangi delille ispat edileceğinin de belirtilmesi aranmıştır. Keza, bu durum, yukarıda açıklanan 194. maddenin ikinci fıkrasının da tereddüt uyandırmayacak derecede açık hükmünün bir gereğidir.

Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, davacı, dilekçesinde talebinin dayanağı olan vakıaları tek tek, açık ve somut olarak göstermek ve her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğini de somut olarak belirtmek durumundadır.

Daha önce doktrinde ve kısmen yargı kararlarında zikredilen somutlaştırma yükü, 6100 sayılı Kanun ile birlikte açık bir kanunî düzenlemeye kavuşmuştur.

Davacının dilekçesinde talebine dayanak yaptığı bazı iddialar (vakıalar) olmakla birlikte, bunlar somut ve açık değilse, o zaman somutlaştırma yükünün yerine getirilmemesinden söz edilmelidir. Somutlaştırma yükü yerine getirilmeden ne karşı tarafın sağlıklı savunma yapması ne de sağlıklı bir hüküm verilmesi mümkündür. Çünkü, karşı tarafın hukukî dinlenilme hakkının gereği olarak açıklama ve ispat hakkını kullanabilmesi için, öncelikle kendisine yöneltilen iddialar hakkında tam olarak bilgilenmesi zorunludur (m. 27). Keza, hükümde nelerin yer alması gerektiğini belirten 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesi gereğince, tarafların iddia ve savunmalarının, uyuşmazlık noktalarının, hükmün dayandığı ve sabit görülen vakıların, tam olarak gösterilmesi aranmaktadır (m. 297/1-c). Somut vakıalar olmadan, hâkimin sağlıklı ve somut bir karar vermesi de mümkün değildir.

Davanın dayanağı olan vakıaların soyut olarak gösterilmesi yetmez, bu vakıaların ispata elverişli şekilde zaman, mekan ve içerik olarak somutlaştırılması zorunludur. Somutlaştırmak, bir iddiayı, zaman, mekân, kişi, oluş şekli gibi unsurlarıyla algılamaya, anlamaya, tartışmaya, ispata elverişli şekilde ortaya koymaktır. Vakıaların somutlaştırılmasından sonra, karşı tarafça savunma yapılabilir ve mahkemece bir vakıa tam olarak algılanabilir, ispat faaliyeti yürütülebilir ve vakıa üzerinde inceleme ve tartışma yapılarak karar verilebilir. Soyut ve genel ifadelerle dilekçe yazmak, tarafın kendi bilmediği bir şeyi karşı tarafın bilmesini ve mahkemenin de talepte dahi bulunanın bilmediği, somut olarak ileri sürmediği, belirsiz bir şeyden sonuç çıkarmasını beklemek anlamına gelir ki, bu durum hukuk kuralları bir yana mantık kurallarıyla da bağdaşan bir durum değildir. Yargıtayın yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere, dava malzemesini getirmek tarafların, hukuku uygulamak mahkemenin işidir. Taraflar dava malzemesini eksik değil, tam olarak getirmek durumundadırlar. Unutmamak gerekir ki, talebin tam tespit edilemediği belirsiz alacak davasında dahi, talep konusu belirsiz olsa dahi, Kanun hukuki ilişkinin belirtilmesini zorunlu kılmıştır (HMK m. 107). Çünkü, kişi, belirsiz ve bilinmeyen bir hukukî ilişki ve vakıadan hareketle bir talepte bulunamaz.

Somut olmayan vakıalarda, maddi ve belirli ölçüde hukuki belirsizlik mevcuttur, bu belirsizliğin giderilmesi gerekir. Bu belirsizlik dilekçelerin verildiği aşamada giderilebileceği gibi, özellikle gerek 6100 sayılı Kanun madde 320 gerekse madde 137 ve 140 hükümleri gereğince, hâkim tarafından bu konuda çaba gösterilmesi gerekir. Çünkü, ön incelemede tarafların iddia ve savunmalarının tespit edilmesi, anlaştıkları ve anlaşamadıkları noktaların tek tek belirlenmesi gerekli ve zorunlu olup bu aynı zamanda hâkimin ödevidir. Bu çerçevede hâkimin ön incelemede mutlaka somutlaştırmayı sağlaması gerekir. Bu sebeple, sadece tarafların dilekçelerini tekrar ettikleri yönündeki beyanların tutanağa geçirilmesi veya soyut ifadelerle tespit yapılması yeterli değildir. Bu, mahkemenin yargılamayı yürütmesi bakımından sağlıklı olmayacağı ve Kanuna aykırı olacağı gibi, Yargıtay denetimine elverişli bir durum da oluşturmayacaktır. Bunun gibi, tarafların üzerinde bulunan yükleri (iddia, somutlaştırma ve ispat yükü) ve hâkimin görevi ve ödevini bilirkişinin üzerine yıkarak, bilirkişinin bu tespitleri yapması da beklenemez ve bu tespitlere göre de dava yürütülemez. Zira, tarafın iddiası olmayan veya somutlaştırmadığı bir hususu, bilirkişi incelemez, değerlendiremez; bilirkişi hâkimin yerine de geçerek davayı aydınlatamaz, uyuşmazlık ve vakıa belirlemesinde bulunamaz. Bilirkişi ancak, varolanı inceleyebilir, açıklayabilir, teknik bilgisiyle istenen hususu tespit edebilir. Başlangıçta taraflarca ve hâkim tarafından gerçekleştirilmeyen bu işlemlerin sonradan bilirkişi marifetiyle giderilmesi usûlen mümkün değildir.

Eğer somutlaştırma yükü, hâkimin davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevine rağmen, davacı tarafından yerine getirilmemişse, o zaman bu yüke bağlanan yaptırım ortaya çıkacaktır. Somutlaştırma yükünün yerine getirmemenin yaptırımı, ispat yükünü yerine getirmemektir. Bu ise, aslında vakıanın ispata elverişli kabul edilememesi ve bunun sonucu olarak da belirsizlik rizikosuna katlanma şeklinde gerçekleşecektir. Böyle bir durumda, somutlaştırma yükü ve dolayısıyla ispat yükü yerine getirmediğinden, ispat edilemeyen davanın reddi sonucu doğacaktır ki, bu da davanın esastan reddi olup işin esası bakımından kesin hüküm oluşturacaktır.

Dosya içeriğine göre, davacı 2.500,00 TL ücretle çalıştığını ve 9.500,00 TL ödenmemiş ücret alacağı olduğunu iddia etmiş. Mahkemece, davacının asgari ücretle çalıştığı kabul edilmiş, davacının iddiası doğrultusunda 9.500,00 TL ücret alacağına hükmedilmiştir. Davacıdan hangi ücret alacağı talebinin hangi aylara ilişkin olduğu yukarıdaki ilkeler doğrultusunda açıklattırılmalı oluşacak sonuç dairesinde hüküm kurulmalıdır. Yazılı gerekçe ile hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.03.2017 günü oybirliğinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1965, Karar No: 2018/4429, Tarih: 02.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/1965 E.  ,  2018/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin ........2014 tarih, 2014/169 Esas ve 2014/463 K. Sayılı kararında direnilme, zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların kooperatifin eski yöneticileri olduğunu, yöneticilik yaptıkları dönemde hukuka aykırı olarak sitenin önündeki yeşil alana büfe ve okuma salonu yapıldığını, bu yapı için kooperatif üyelerinden para toplanıp kooperatif bütçesinden ödeme yapıldığını, akabinde açılan davada bahse konu büfe ve okuma salonunun kal'ine karar verildiğini, ....08.2012 tarihinde yapılan Genel Kurul ile davalılar hakkında dava açılmasına karar verildiğini, bahse konu büfe ve okuma salonunun yapımı için yapılan harcamalar, kal'i için ... dosyasına ödenen rakam ile söküm için harcanan bedel ve kullanılmayan buzdolabı maliyetinin davalılardan tahsilinin gerektiğini ileri sürerek toplam 104.387,... TL'nin harcamaların yapıldığı tarihten itibaren faiziyle birlike tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kooperatif yönetim kurulu üyelerinin sorumluluklarının ... yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, ....08.2012 tarihinde yapılan genel kurulda davalıların sorumlulukları ile ilgili dava açılmasına ilişkin alınan kararın iptali için dava açıldığını, bu davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini, istenilen tazminatında fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 560/.... maddesi uyarınca sorumlu olanlara karşı tazminat isteme hakkının davacının zararı ve sorumluyu öğrendiği tarihten itibaren ... yıl ve her halde zararı doğuran fiilin meydana geldiği günden itibaren ... yıl geçmekle zamanaşımına uğradığı, kooperatif ortağının davacıya karşı açtığı kal davası ........2011 tarihinde kesinleşmiş olmakla zarar artık bu tarihte kooperatif tarafından öğrenildiğinden ... yıllık zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin ........2015 gün ve 2015/2853 E., 2015/8302 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur. Davalılar vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Dairemizin ........2017 gün, 2016/2547E., 2017/3294K. Sayılı ilamı ile dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmamış olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğinden hükmün değişik gerekçe ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Mahkemece verilen direnme kararını davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Mahkemece verilen direnme kararını davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.....2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.