muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3868, Karar No: 2016/7143, Tarih: 03.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3868 E.  ,  2016/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVALILAR : 1-Nüfus Müdürlüğü

2- ...

3-...

Dava dilekçesinde, küçük ....'ın babasının davacı ... olduğunun tespiti ile nüfus kaydının gerçeğe uygun şekilde düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, ...'ın ... ile evliyken davacıyla evlilik dışı ilişkisinden doğan ....'ın babasının davacı ... olduğu halde ... nüfusuna kaydedildiğini, daha sonra ...n davacıyla evlendiğini belirtilerek....'ın gerçek babası ....olduğundan ...zerindeki nüfus kaydının iptali ile davacının üzerine kaydı istenilmiş; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesinde, baba ile çocuk arasındaki soybağının babanın ana ile evlenmesi, babanın çocuğu tanıması veya hakim hükmüyle kurulacağı düzenlendikten sonra, kan bağına dayanan soybağının yanında evlat edinme ile evlatlık ve evlat edinen veya evlat edinenler arasında soybağını kuran bir yol olarak kabul edilmiştir.

Ana ile evliliğin, çocuk ile babası arasında soybağını kurabilmesi, hem evliliğin çocuğun doğumundan önce gerçekleşmiş olması, hem de ana babanın çocuğun doğumundan sonra evlenmeleri halinde mümkündür. Evliliğin doğumdan önce gerçekleşmiş olması halinde, Türk Medeni Kanunu’nun babalık karinesini düzenleyen 285.maddesi gereğince evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babasının koca olduğu karine olarak kabul edilmiştir. Bu karine uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuk ile o evlilikte koca arasında soybağı kurulacaktır. Babalık karinesinin çürütülmesi, soybağının reddi davası ile sağlanabilir (TMK m.286). Bunun dışında çocuk ile baba arasında kurulan soybağının ortadan kaldırılması imkanı bulunmamaktadır.

...

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; ... ile ...'ın 15.11.1995 tarihinde evlenip 08.10.2009 tarihinde boşandıkları, fiilen beraberliklerinin bulunmadığı, ...'ın ... ile evliliği sırasında da davacı ... ile birlikte yaşadığı ve 21.09.2003 tarihinde doğurduğu ...'ın evliliği devam ettiği için ...'ın nüfusuna 12.10.2009 tarihinde tescil edildiği, daha sonra ...'ın 16.08.2010 tarihinde davacı ... ile evlendiği, bu davada ....'ın gerçek babasının davacı ... olduğu ileri sürülerek....üzerindeki nüfus kaydının iptal edilip davacının nüfusuna yazılmasının istenildiği, mahkemece çocuğa kayyım tayin ettirilmeden davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir. Çocuk ile baba arasındaki soybağının belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilir. (TMK. m.301/1) Somut olayda, çocuğun bir başka erkekle soybağı ilişkisi mevcuttur. Davacı, küçüğün babası olduğunu ileri sürerek dava açtığına göre, dava kayden baba adına davacı tarafından açılan soybağının reddi ve çocuk ile davacı arasındaki soybağının sonradan evlenme yoluyla kurulduğunun tespiti isteğine ilişkindir. Kayden baba olmayıp biyolojik baba olduğu ileri sürülen kişinin soybağının reddi davası açabilmesi için, dava açma süresinin geçmesinden önce kocanın ölmüş veya gaipliğine karar verilmiş bulunması veya ayırt etme gücünü sürekli olarak kaybetmiş olması gerekir. (TMK. m.291) .... ile soybağı ilişkisi olan davalı ..., sağ olup ayırt etme gücünü kaybettiği de iddia edilmemiştir. Öyleyse, Türk Medeni Kanununun 291. maddesindeki şartlar gerçekleşmedikçe davacı ...'in, çocuğun babası olduğunu ileri sürerek soybağının reddini isteme hakkı bulunmadığı gibi çocuk ile bir başka erkek arasındaki soybağı ilişkisi ortadan kaldırılmadıkça davacı ile çocuk arasında yeni bir soybağı ilişkisi kurulamayacağı gözetilmeden davanın kabulüne karar verilmesi,

2-Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa, yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa vesayet makamı, istek üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. (TMK m.426) Davada küçük .... ile anne .... arasında menfeat çatışması söz konusu olduğundan küçüğe kayyım tayin ettirilip davanın kayyıma yöneltilmesi, gösterdiği takdirde delillerinin toplanması ile oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik hasımla yargılama yapılarak davanın kabulü,

3-Soybağına ilişkin davalarda nüfus müdürlüğünün pasif dava ehliyeti (davalı sıfatı) bulunmadığından onun yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4221, Karar No: 2011/41807, Tarih: 19.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/4221 E.  ,  2011/41807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/135304

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2008

NUMARASI : 2007/341 (E) ve 2008/32 (K)

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer C.Savcısının temyiz isteminin sadece sanık Aytül hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kamunun uğradığı zararın karşılanmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılamayacağına dair kararda isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamadeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine katılınmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suç tarihinde evli ve ev hanımı olan,geliri bulunmayan sanığın içinde bulunduğu sosyo ekonomik ve kültürel şartlar düşünüldüğünde evin idari sorumlusu olup olmadığı araştırılıp belirlenmeden ve eşi olan temyiz dışı diğer sanık İsmail ile aynı çatı altında yaşamak dışında kaçak elektrik kullandığına dair delillerin nelerden ibaret olduğu kararda tartışılmadan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9751, Karar No: 2016/8898, Tarih: 18.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/9751 E.  ,  2016/8898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHLERİ : 30/11/2015, 16/03/2016

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 52/4, 53, 58 maddeleri gereğince 4 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 30/11/2015 tarih, 2015/342 E, 2015/587 K sayılı ek kararın, sanığın sorgusunda beyan ettiği aynı zamanda adres kayıt sistemindeki adresine 08/12/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra 11/03/2016 tarihinde ek karara karşı temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; 30/11/2015 tarihli ek karara karşı yapılan temyiz isteminin reddine dair 16/03/2016 tarih, 2015/342 E, 2015/587 K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 18/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11297, Karar No: 2006/11441, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11297 E.  ,  2006/11441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro tespitinde dava konusu taşınmaza uygulanan 4.10.1985 tarih 2 sıra nolu, 10.8.1981 tarih 47 sıra nolu, 18.8.1981 tarih 70 sıra nolu, 13.9.1989 tarih 5 sıra nolu tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri, krokisi ve mahkeme kararı ile tescil edilmiş ise buna ilişkin dava dosyası merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 17.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12813, Karar No: 2016/5304, Tarih: 13.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/12813 E.  ,  2016/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın dere yatağından kum çıkarması şeklindeki eylemi Maden Kanunu'nun 1-a maddesi kapsamında olduğundan tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın, sahilden izinsiz kum çıkarması sebebiyle hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açıldığı; sübut bulan eylemin 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/5. maddesine uyduğu, 10.06.2010 tarihinde 5995 sayılı Yasa'nın 6. maddesi ile 3213 sayılı Maden Kanunu’nun 12/5. maddesinde yapılan değişiklikten sonra sanığın eyleminin idari para cezasını gerektirdiği nazara alındığında hırsızlık suçundan beraat kararı verilip; 10.06.2010- 5995/6 sayılı Kanun'la değişik 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/5. maddesi uyarınca idari para cezası gerektiren ve bir kabahat olan fiilinden dolayı 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'na göre işlem yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafıinin temyiz nedeni ve bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14013, Karar No: 2014/12126, Tarih: 18.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14013 E.  ,  2014/12126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2010/479-2012/430

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı tarafın işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteğin öldüğünü açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile davacılar için 5.000,00'er TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurunun bulunmaması nedeni ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Dosyada mevcut kaza tespit tutanağında, davalı sürücü M.. K.. idaresindeki kamyonet ile E5 karayolu Kuzey yolu takiben Tuzla istikametinden Pendik istikametine doğru iniş eğimli yolda seyrederken Tersane kavşağı katılımı önlerine geldiğinde seyir istikametine göre sağdan sola geçmeye çalışan yayalardan davacının eşi Lütfiye Esen'e çarpmasıyla ölümle neticelenen dava konusu kaza meydana gelmiştir. Kaza tesbit tutanağında, ölen yayanın aniden yola çıkmakla asli, davalı sürücünün hızını kavşağa yaklaşırken azaltmadığından tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Yargılama aşamasında İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) Bilirkişi heyetinden alınan raporda, davalı araç sürücüsünün fren tedbirine başvurmada geç kalması nedeni kazanın meydana gelmesinde %30 oranında ikinci derecede kusurlu olduğu belirtilmiş, raporda belirlenen kusur oranlarına davalı tarafça itiraz edilmesi üzerine Adli Tıp Kurumu(ATK)Trafik İhtisas dairesinden alınan raporda davalının kusursuz olduğu belirtilmiştir. Davalı sürücünün yargılandığı Ceza Mahkemesi'ndeki dava dosyasından alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas dairesinden alınan raporda ise yokuş aşağı seyri sırasında görüş mesafesi içinde bulunan yayaları gördüğü halde hızını azaltmayan davalının tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Ceza yargılamasında davalı sürücü savunmasında, yokuş aşağı inerken iki kişinin karşıya geçmeye çalıştıklarını ve geçip geçmemekte tereddüt edip sonrasında hızlı koşmalarından dolayı kazanın gerçekleştiğini belitmiştir. Ceza yargılamasında beyanlarına başvurulan tanıklar ise, davalı sürücünün aracının içerisinde yolcu olduklarını, iki kişinin yol ortasında olduklarını, davalının korna ile uyardığını, birisinin durakladığını, ancak diğer yayanın hızla karşıya geçtiğini ve kazanın gerçekleşiğini beyan etmişlerdir. Ceza yargılamasındaki beyanlar ve savunmalar birlikte değerlendirildiğinde dosya kapsamında bulunan İTÜ bilirkişi heyetinden alınan rapor ile ceza yargılamasında ATK'den alınan raporun ve kaza tespit tutanağının olayın oluşuna uygun olduğu anlaşıldığından, mahkemece işin esasına girilerek davacıların gerçek zararları konusunda bilirkişiden tazminat hesabı yönünden rapor alınarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 18.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5936, Karar No: 2016/1215, Tarih: 29.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5936 E.  ,  2016/1215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1206 Esas sayılı dosyasında borçlu adına kayıtlı ... plakalı aracın satışı sonucu hazırlanan sıra cetveline motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olmadığı gerekçesi ile dahil edilmediğini, hazırlanan sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1206 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 10.06.2014 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olmadığını ve satış bedelinden para kalmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, motorlu taşıtlar vergisinin 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanunu’nun 1. maddesinde yer alan taşıtların aynından doğan bir vergi olduğu, cebri artırmaya konu olan aracın motorlu taşıtlar vergisi borcu ödenmeden ihale alıcısı adına tescilinin dahi mümkün olmadığı, gerek Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/2 ve gerek İİK'nın 206/I. maddesinde, eşya ve taşınmazın aynından doğan vergilerin rehinli alacaklardan da önce tahsil edileceklerinin açıkça hükme bağlandığı gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile Sakarya 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1206 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 10.06.2014 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1708, Karar No: 2022/1516, Tarih: 08.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2018/1708 E.  ,  2022/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Eylemin zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 17/06/2021 tarihli ve 2021/5-43 Esas, 2021/287 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; sanık ile katılan arasındaki vekalet ilişkisinde kamu otoritesi ve kamu gücünün kullanılmadığı, söz konusu paraların teslim edilmesinin sanığın avukat olmasının doğal sonucu değil katılan tarafından şahsına duyulan güven ilişkisi nedeniyle verilen ahzu kabz yetkisi kapsamında gerçekleştirildiği ve buna bağlı olarak da aralarındaki ilişkinin hizmet ilişkisi kapsamında kaldığı gözetildiğinde, sanığın eyleminin 5237sayılı TCK'nin 155/2. maddesinde tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı, hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesinin ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur'' hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 08/02/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanuna aykırı, sanık ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 08/02/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 1. maddesindeki avukatlığın kamu hizmeti ve yargının kurucu unsurlarından olduğuna ilişkin belirleme, 2. maddesinde yazılı amacı, 76/1 ve 109/1-2. maddelerindeki baroların ve Türkiye Barolar Birliğinin kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları olduğuna ilişkin hükümler ile 5237 sayılı TCK’nin 6/1-c maddesindeki tanım ve gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde; avukatların, 1136 sayılı Kanun'un 35/1 ve 35/A maddelerinde yazılı ve münhasıran avukatlar tarafından yapılabilecek iş ve işlemler ile uzlaştırma işlemi ve barolar ile Türkiye Barolar Birliğinin organlarında ifa ettikleri görevleri yönünden kamu görevlisi oldukları kabul edilmelidir (Gökcan, Hasan Tahsin/Artuç, Mustafa. Ceza Hukukunda Kamu Görevlisi ve Özel Soruşturma Usulleri, 4. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2016, s.57). Öğretide de kabul edildiği üzere; TCK’nin 6. maddesi kapsamında, kamusal faaliyet yaptıkları, dolayısıyla kamu görevlisi oldukları konusunda, anılan maddenin gerekçesi karşısında bir kuşku bulunmayan avukatın, görevi sebebiyle kendisine teslim edilen müvekkiline ait parayı veya başka bir eşyayı müvekkiline vermemesi durumunda, zimmet suçunun oluşacağı ifade edilmektedir (Akçin, İhsan. Kamu İdaresinin Güvenirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar, 2.Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2019), s.50-51; Artuk, Mehmet Emin/Gökcen, Ahmet/Alşahin, M.Emin/Çakır, Kerim. Ceza Hukuku Özel Hükümler, 18.Baskı, Ankara, (2019), s. 976-977; Artuç, Mustafa. Malvarlığına Karşı Suçlar, 3.Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2018), s.732; Mahmutoğlu, Fatih Selami. Türk Ceza Kanunu Genel Hükümler Şerhi. Beta İstanbul (2017), s. 66 (Dipnot 14); Aldemir, Hüsnü. Uygulamada Avukatlık Hukuku, Adalet Yayınevi Ankara (2018), s.700; Gökcan, Hasan Tahsin. Açıklamalı Avukatlık Yasası, 3.Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2012), s.181). Bu nedenle öğreti ve uygulamada kabul edildiği, TCK'nin 247. maddesinin gerekçesinde de ifade edildiği üzere, zimmete geçirilen malın Devlete veya özel kişilere ait olmasının suçun oluşması bakımından öneminin bulunmadığı, kamu görevlisi olan avukatların 01/01/2009 tarihinden sonra görevleri nedeniyle zilyetliği kendilerine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü oldukları malları uhdelerinde tutmaları halinde 5237 sayılı TCK’nin 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun faili olabilecekleri kabul edilmelidir. Bu itibarla işin esası incelenerek bir karar verilmesi görüşünde olduğumdan aksi yöndeki çoğunluk kabulüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2006/9282, Karar No: 2006/11378, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/9282 E.  ,  2006/11378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro tespitinde dava konusu taşınmaza uygulanan 22.1.1976 tarih 1 sıra nolu, 6.7.1983 tarih 2 sıra nolu, 6.7.1983 tarih 4 sıra nolu ve 27.8.1979 tarih 31 sıra nolu tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri, krokisi ve mahkeme kararı ile tescil edilmiş ise buna ilişkin dava dosyası merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 17.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13379, Karar No: 2024/3176, Tarih: 17.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13379 E.  ,  2024/3176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/234 E., 2016/327 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 12.03.2015 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiştir.

B. Sanığın erteleme süresi zarfında 26.02.2016 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu tekrar işlediğinden bahisle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

C. Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2016/234 Esas, 2016/327 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR