muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11849, Karar No: 2024/5678, Tarih: 23.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11849 E.  ,  2024/5678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/24 E., 2016/213 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 52/2, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 36.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; ölenin hızla geldiği için duramadığına, ölenin de kusurlu olduğuna, gündüz yapılan keşfin yeterli sayılamayacağı ve gece olay yerinde keşif yapılarak aracın görülüp görülemeyeceğinin tespitinin gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna; katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; verilen cezanın çok az olduğuna, paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, katılanlar lehine vekalet ücreti tayin edilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'un Denizli ili ... İlçesi Dedebağ Tarım Kredi Kooperatifinde işçi olarak çalıştığı, kooperatife ait araçların şoförlüğünü yaptığı, olay tarihinde idaresindeki traktörle arkasında römorklar olduğu halde saman yüklü olarak Acıpayam istikametine seyir halinde olduğu, römorkun tekerleğinin patladığı, sanığın traktörü bırakıp lastik aramak için ayrıldığı, ölen ...'in kullandığı ve içinde ölen ...'nin bulunduğu aynı istikamette seyir halinde olduğu araçla sanığın bıraktığı traktöre bağlı römorklara arkadan çarparak kendisi ve yanındaki arkadaşı ...'ın ölümü ile sonuçlanan trafik kazasında, traktör arkasında gerekli önlemlerin yeterince alınmadığı anlaşılmakla, tam kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanık hakkında tayin olunan temel ceza miktarı oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu görüldüğünden, tebliğnamenin (II) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanık hakkında tayin olunan temel ceza miktarı oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu görüldüğünden, tebliğnamenin (II) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Olay günü saat 18:04 sıralarında ölen sürücü ..., içerisinde yolcu olarak ...'nin bulunduğu, yönetimindeki otomobil ile meskun mahal dışında, 7 metre genişliğinde, bölünmemiş, iki yönlü, aydınlatma bulunmayan, düz, eğimsiz, kuru yüzeyli yolda gece vakti seyri sırasında olay yerine geldiğinde, ön ilerisinde hiçbir önlem almadan park halinde bulunan, sürücü ... yönetimindeki traktöre bağlı römorka arka sol kısmından çarpması sonucu, ... ile ...'nin vefat ettiği olayda, sanığın seyri sırasında lastiğinin patladığı, saat 15.00 civarında traktör ve buna bağlı römorku burada bırakarak lastik aramaya gittiği, buradan ayrılırken yalnızca aracın 10 metre gerisine 1 adet koni bıraktığı, başkaca bir önlem almadan olay yerinden ayrıldığı, dosya kapsamında düzenlenen tutanak ve bilirkişi raporları ile sabit olduğu üzere sanık tarafından yol üzerinde sağ şeritte park halinde bırakılan ağır tonajlı aracın arkasında reflektör bulunmadığı, araç gerisinde herhangi bir işaret bulunmadığı, traktör farlarının kapalı olduğu, dörtlü tabir edilen uyarı ışıklarının yanmadığı, traktör çakarlarının çalışmadığı, olay yerinde yapılan incelemede herhangi bir reflektör ve ya uyarıcı levhaya ait parça da bulunmadığı, olay yerinden kaza öncesi geçen araçların sürücülerinin tanık sıfatıyla alınan beyanlarında, havanın karardığı bir zaman diliminde kazanın olduğu yolda seyir halinde oldukları, kaza mahalline geldiklerinde birden önlerinde duran traktör ve römorklarını gördükleri, traktör arkasında gerekli önlemlerin yeterince alınmadığı, bazılarınca jandarmaya ihbarda bulunularak "kaza olabileceğinin" belirtildiği, yolun dar olması sebebiyle karşıdan araç gelmesi halinde traktörün sollanıp geçilemeyeceğinin beyan edildiği görülmekle, olayın meydana geldiği saatin gece vakti olması, görüşün kısıtlı olması ve yolun dar olması sebebiyle tespit edilen şekilde yol üzerinde duran ağır vasıta aracın arkadan gelenler için mutlak bir tehlike oluşturacağı ve kazaya sebep olacağının sanık tarafından öngörülebileceği, bu şekilde sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- İki kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkındaki temel ceza belirlenirken, uygulama maddesinin TCK’nın 85/2. maddesi yerine hatalı şekilde 85/1. olarak gösterilmesi ile uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulama maddelerinin ve gün sayılarının eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

3- Kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar ... ve ... lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/627, Karar No: 2010/2613, Tarih: 11.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/627 E.  ,  2010/2613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Başkanlığı vek.Av.... ile davalı Müflis ...Turz.Yat. İşl.Tic.A.Ş. aralarındaki kayıt-kabul davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 7.5.2009 gün ve 178-163 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkeme kararı davalı İflas İdare Memuruna 20.11.2009 tarihinde tebliğ edilmiş temyiz dilekçesi İİK.nun 164/1. maddesinde belirtilen 10 günlük temyiz süresi geçirildikten sonra 7.12.2009 günü verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve ¾ Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da bu yolda karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı İflas İdaresi Memurunun temyiz isteminin süreden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.3.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY YAZISI-

İflasta sıra cetveline itiraz davaları ile ilgili kararların temyiz süresi konusunda İcra ve İflas Kanununda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. İcra ve İflas Kanununda iflas davası ile ilgili kararların tebliğinden itibaren 10 gün içinde (İİK.m.299), konkordatonun bir alacaklı yönünden feshi talebi üzerine verilen kararların tebliğinden (İİK.m.307), tamamen feshi talebi üzerine verilen kararların tefhiminden (İİK.m.308/2) itibaren 10 gün içinde temyiz edilebileceği hükme bağlanmıştır. İcra ve İflas Kanunu’nun 363. maddesinde öngörülen 10 günlük temyiz süresi icra mahkemesi kararlarıyla ilgilidir. İflasta sıra cetveline itiraz davaları ile ilgili kararların temyiz süresinin ne olacağının genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu durumda HUMK.’nun 432. maddesi uyarınca temyiz süresi tebliğ ile başlamalı ve 15 gün olarak kabul edilmelidir. Temyiz süresi 15 gün içinde yapıldığı için temyiz itirazlarının incelenmesi gerektiğinden temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/13341, Karar No: 2019/14772, Tarih: 30.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/13341 E.  ,  2019/14772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1) Sanık ...'e yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Dosyada bulunan Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından hazırlanan rapora göre, davaya konu ses-gaz tabancasının gaz kanalı parçasının bulunduğu, bilinen standart ateşli silah fişeklerini istimal edecek halde olmadığı, 9 mm çapındaki ses-gaz fişeklerini istimal ettiği, ayrıca mevcut haliyle namlusu içerisindeki gaz kanalı parçasının ortasındaki boşluktan özel nitelikteki fişeklerin ön kısımda bulunan saçma, kurşun, metal küre vb. cisimlerin ise geçebileceği belirlenerek, silahın teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin bulunduğunun görülmemesi, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması, ayrıca sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7435, Karar No: 2011/11374, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7435 E.  ,  2011/11374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesi uyarınca yapılan kadastrosu sırasında ... ilçesi ... beldesi, ... mevkii 209 ada 113 parsel sayılı 5020,32 m² yüzölçümündeki taşınmaz 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle tarla niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, tutanağın beyanlar hanesinde lehine kullanıcı şerhi bulunduğunu ancak baba ismi ... olduğu halde, tutanağın beyanlar hanesinde “... oğlu” yazıldığını belirterek tutanağın beyanlar hanesinde lehine bulunan kullanıcı şerhinde baba isminin “... oğlu” olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu ... kasabasında bulunan 209 ada 113 parsel sayılı taşınmazın tespit tutanağının beyanlar hanesinde "1949 doğumlu ... oğlu ... kullanımındadır." belirtmesinin "1949 doğumlu ... oğlu ... kullanımındadır " şeklinde düzeltilerek taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitinde, beyanlar hanesinde kullanıcı olarak yer alan kişinin baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 11.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10207, Karar No: 2017/17174, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10207 E.  ,  2017/17174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4941, Karar No: 2012/9875, Tarih: 06.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4941 E.  ,  2012/9875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-karşı davalı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı-karşı davacı ... aleyhine 11/06/2009 ve 18/09/2009 gününde verilen dilekçelerle haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat, karşı dava ile hakaret nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 30/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davalının, cevap dilekçesi ile hakaret nedenine dayalı manevi tazminat istemli karşı dava açtığı, davacı ...'nın yanı sıra dava dışı Mevlüt Bayraktar'ı da davalı olarak gösterdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, Mevlüt Bayraktar hakkında hüküm kurulmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 388 ve 01/10/2011'de yürürlüğe giren HMK'nın 297. maddesi uyarınca, "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." Bu madde hükmüne aykırı olarak davalı Mevlüt Bayraktar hakkında hüküm kurulmaması usul ve yasaya uygun olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20928, Karar No: 2010/3135, Tarih: 01.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20928 E.  ,  2010/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10092, Karar No: 2011/10145, Tarih: 19.07.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10092 E.  ,  2011/10145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın tacirlerarası haksız fiilden kaynaklanmasına ve dosyanın temyiz incelemesinin daha önce Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesi'nce yapılmış bulunmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 19.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4647, Karar No: 2012/10388, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/4647 E.  ,  2012/10388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik ... ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.