muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/262, Karar No: 2015/239, Tarih: 16.06.2015

Ancak kolluk görevlisinin 5271 sayılı CMK'nun 160 ve devamı maddeleri uyarınca Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda ve genel yetkileri ile görevleri kapsamında, suç ve failini belirlemek ve suçla ilgili delil toplamak için alıcı rolüne girerek, suça azmettirmeden veya teşvik etmeden şüpheliden uyuşturucu madde satın alması mümkündür.

Bu durumlarda adli kolluk görevlisinin CMK'nun 139. maddesi gereğince değil, aynı kanunun 160 ve devamı maddeleri uyarınca görevlendirilmesi yeterlidir. (Yener Ünver- Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku Ders Kitabı, 9. Bası, Adalet Yayınevi, Ankara, 2014, s. 474,)

Gizli görevlinin işlenen veya işlenmek üzere olan suçu ortaya çıkarabilmek amacıyla şüpheliyle temas kurup suçüstü yakalanmalarını sağlaması Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından da Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine uygun bulunmuştur. (AİHM Ludi/İsviçre, 15.06.1992 gün ve 12433/1986 sayılı kararı) Ancak görevlinin suç işlemeye niyeti olmayan kişileri suç işlemeye teşvik ve azmettirmesi Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ihlali olarak kabul edilmiştir. (AİHM’nin Teixeira de Castro/Portekiz, 09.06.1998 gün ve 25829/94 sayılı kararı)

Somut olayda; sanığa isnat olunan uyuşturucu madde ticareti suçunun bir örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmemiş olması nedeniyle, mahkemece 5271 sayılı CMK'nun 139. maddesi uyarınca "gizli soruşturmacı" görevlendirilmesine karar verilmesi isabetli bulunmayıp, alıcı rolüne girerek sanıktan uyuşturucu madde satın alan görevlinin gizli soruşturmacı değil "gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisi" olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Bu görevlinin ancak suça azmettirmeden veya teşvik etmeden elde ettiği deliller hukuka uygun olacaktır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununa hakim olan ilke gerçek içtimadır. Bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza" söz konusu olacaktır. Nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, 'kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır" şeklinde ifade edilmiştir. Bu kuralın istisnalarına 5237 sayılı TCK'nun "suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

Zincirleme suç, 765 sayılı Kanunun 80. maddesinde; "Bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak kanunun aynı hükmünün bir kaç defa ihlal edilmesi, muhtelif zamanlarda vaki olsa bile bir suç sayılır. Fakat bundan dolayı terettüp edecek ceza altıda birden yarıya kadar artırılır" şeklinde düzenlenmiştir. Buna karşın 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin ilk fıkrasında; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır" biçiminde zincirleme suç hükümlerine yer verilmiş, ikinci fıkrasında; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" denilmek suretiyle aynı neviden fikri içtima kurumu hüküm altına alınmış, üçüncü fıkrasında ise; "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence, ... ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz" düzenlemesi ile zincirleme suç ve aynı neviden fikri içtima hükümlerinin uygulanamayacağı suçlar belirtilmiştir.

TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a- Aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi,

b- İşlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması,

c- Bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmesi gerekmektedir.

43/1. maddenin düzenlemesinden anlaşılacağı üzere zincirleme suç hükümlerinin uygulandığı hallerde aslında işlenmiş birden fazla suç olmasına karşın, fail bu suçların her birinden ayrı ayrı cezalandırılmamakta, buna karşın bir suçtan verilen ceza belirli miktarda arttırılmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 2. maddesinde, "Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzuru, millî dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, lâik ve sosyal bir hukuk Devletidir" hükmü yer almakta olup, hukuk devleti; insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, eylem ve işlemleri hukuka uygun olan, hukuku tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve kanunlarla kendini bağlı sayan, bağımsız yargı denetimine açık olan devlettir. Yargı organları da yargılama yaparken hukuk devleti ilkelerine dolayısıyla anayasa ve kanunlara uygun olarak hareket etmelidirler.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin altıncı maddesinde hüküm altına alınan "adil yargılanma hakkı" kişilerin hukuk devleti kuralları içinde yargılanmasını öngörür. Bu kurala aykırılık, işlemin adil olmasını engeller.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin altıncı maddesinde hüküm altına alınan "adil yargılanma hakkı" kişilerin hukuk devleti kuralları içinde yargılanmasını öngörür. Bu kurala aykırılık, işlemin adil olmasını engeller.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından verilen kararlarda da; ajan veya polis memurlarınca, uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak kişiyi suça azmettirme veya teşvik etme yoluyla elde edilen delillerin kullanılması "adil yargılama hakkının ihlali" olarak kabul edilmiştir. (Burak Hun/Türkiye, 15.12.2009 gün ve 17570/04; Sepil/Türkiye, 12.11.2013 gün ve 17711/07 sayılı kararları)

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Adli kolluk görevlilerince 19.06.2013 tarihinde sanıktan uyuşturucu madde satın alınmasından iki gün sonra tekrar uyuşturucu satın alınmıştır.

Adli kolluk görevlilerinin amacı, uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak değil sanığın bulunduğu mahalde uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapan kişileri tespit edip, bu suça ilişkin delilleri toplamak olup, aldıkları uyuşturucu maddeyi devralma ve mal edinme iradeleri olmadığından somut olayda gerçek alım satım sözkonusu olmayıp, gerçekleştirilen eylem sanığın suçlarını delillendirme işlemidir.

Kolluk görevlilerince, öncelikle suç işlenmesinin önlenmesi için gerekli tedbirlerin alınması, suç işlenmesinden sonra işlenmiş olan suçun tespit edilerek, bu konudaki delillerin toplanması ve suç işlediği belirlenen kişilerin başka bir suç işlemeye yönlendirilmeden yakalanıp adalet önüne çıkarılması gerekirken, şüphelilerin ceza sorumluluğunu arttıracak şekilde davranışlarda bulunmaları halinde gerek Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının ikinci maddesinde düzenlenen "hukuk devleti" ilkesi, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde hüküm altına alınan "adil yargılanma" hakkı ihlal edilmiş olacaktır.

Adli kolluk görevlilerince şüphelinin suç ortağı ya da ortaklarının olup olmadığı veya başka bir yerde gizlediği uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunup bulunmadığını tespit etmek gibi nedenlerle, şüphelinin ilk alımdan sonra yakalanmayarak görevlilerce birden fazla alım yapılması durumunda da, esasen tek bir alım olayı ile şüphelinin satmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu ve bu suçun delilleri ortaya çıktığından, şüphelinin sonraki alımlara konu uyuşturucu veya uyarıcı maddeyi önceki alımlardan sonra temin ettiğine ilişkin delil bulunmadığı ahvalde, satmak amacıyla uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmanın temadi ettiği kabul edilip, hareketin en ağırına göre ceza verilecek, birden fazla alım bulunduğundan bahisle TCK'nun 43. maddesi gereğince ayrıca zincirleme suç hükümleri uygulanmayacaktır.

19.06.2013 tarihinde kolluk görevlilerince sanıktan uyuşturucu madde satın alınması üzerine, "satmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma" suçu ve bu suça ilişkin deliller tamamen ortaya çıkmıştır. Adli kolluk görevlilerinin ikinci kez aldıkları uyuşturucu maddeyi, sanığın ilk satıştan sonra temin ettiğine ilişkin delil de bulunmamaktadır. Olayda adli kolluk görevlileri ile sanık arasında gerçek anlamda alım satım sözkonusu olmadığından ve adli kolluk görevlilerince sanıktan yapılan ilk alımlarla sanığın "satmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma" suçuna ilişkin olarak delillendirme işlemi yapıldığından, sonraki alımın TCK'nun 43. maddesi kapsamında ayrı suç oluşturduğunun kabulü mümkün değildir.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 gün ve 848-136 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 11.11.2014 gün ve 5075-12593 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2014 gün ve 376-2 sayılı hükmünün, uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2015 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14399, Karar No: 2024/5306, Tarih: 14.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/14399 E.  ,  2024/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1319 E., 2022/1025 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/37 E., 2021/606 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; sigortalı ...’in 20.04.2010 geçirdiği kazalar nedeniyle %100 oranında sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle sigortalı ve yakınları tarafından ... 2. İş Mahkemesinin 2012/564 E.- 2014/1897 K. sayılı ilamı ile Ankara 5. İcra Dairesinde açılan 2014/10757 Esas sayılı icra takibi nedeniyle müvekkili tarafından ödenmek durumunda kalınan; icra dosyasına 26.06.2014 tarihinde ödenen 1.246.332,01 TL, 16.12.2014 tarihinde ödenen bakiye faiz alacağı 25.801,90 TL, ve 31.12.2014 tarihinde 1.500 TL ile 02.06.2014 tarihinde ödenen Bakiye karar harcı 32.826.05 TL, 19/06/2014 tarihinde ödenen 16.723,95 TL karar harcı, 18.04.2014 tarihinde ödene 13.464,70 TL temyiz karar harcı ile 10.12.2012 tarihinde ödenen 174,45 TL gider avansı ödemesi yapıldığını bu iş kazası nedeniyle ... Büyük Şehir Belediyesi Başkanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığının 24.03.2016 tarihli inceleme raporları doğrultusunda; Fen İşleri Daire Başkanı ..., Proje İnşaat Müdürü ..., Asfalt Santiye Sorumlusu ... ile ilk kazaya sebep kepçe operatörü ... ... ve ikinci kazaya sebep ...’nin sorumlu olduğunun tespit edilmiş olması nedeniyle iş bu davalılardan toplam 1.376.782,26 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte rücuan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmektedir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; olay nedeni ile 23.09.2010 tarihli Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişi tarafından yapılan teftiş sonucunda düzenlenen raporda; "İş kazasının, üçüncü bir kişinin kasıt ve kusuru nedeniyle meydana gelmediği" şeklinde görüş bildirildiğini, açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, tazminat istemi nedeniyle sigortalının açtığı davada düzenlenen bilirkişi raporda kendisine kusur verilmediğini, iş kazasının 20.04.2010 tarihinde gerçekleştiğini ve zamanaşının 26.06.2014 tarihinden işlemeye başladığını, rücu zamanaşımı süresi olan 1 yıllık sürenin davanın açıldığı tarih itibariyle dolduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; Mahkemenin görevsiz olduğunu, olay günü gerçekleşen ilk olay sonrasında rahatsızlandığını hisseden ...'in kendisine ait aracı ... ... kullandığı işçi ...'in refakat ettiği halde Toros Devlet Hastanesi'ne götürüldüğü sırada yolda ...'nın araç hakimiyetini kaybetmesi nedeni ile kazanın meydana geldiğini, ...'in kafa çarpması ve omuriliğinin hasar görmesi ile göğüs kısmından aşağısının felç olmasına sebebiyet veren trafik kazasının olduğunu, davalı ...'e husumet yöneltilemeyeceğini, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişi tarafından düzenlenen raporda; birinci olayda işveren ...'nın %70 oranında kusurlu olduğunu, işçi ...'in de %30 oranında kusurlu olduğunu, meydana gelen iş kazasının üçüncü bir kişinin kasıt ve kusuru ile meydana gelmediğini, ikinci olayda işveren, işçi ve üçüncü kişiler hakkında düzenlenmiş olan trafik raporuna göre mahkemenin vereceği karar sonucu işlem yapılması gerektiği yönünde görüş bildirildiğini, düzenlenen her iki raporda davalı ...'e kusur atfedilmediğini, ayrıca gerçekleşen her iki olayda da başka kişilere kusur atfedilmeyeceğinin açık olarak belirtildiğini, iş kazasının 20.04.2010 tarihinde meydana geldiğini, 23.09.2010 tarihinde düzenlenen raporda sorumluların öğrenildiğini, zamanaşımı süresinin 12.06.2012 tarihinde işlemeye başlayacağını, 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, gerek müfettiş raporunda gerekse ... 1. İş Mahkemesine ait dosyada düzenlenen raporda davalıya herhangi bir kusur atfedilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; Mahkemenin görevsiz olduğunu, gerçekleşen ilk olay sonrasında rahatsızlandığını hisseden ...'in kendisine ait araç ile işçi ... refakatinde ve işçi ... kullanımında Toros Devlet Hastanesi'ne götürülürken yolda ...'nın araç hakimiyetini kaybetmesi nedeni ile kazanın meydana geldiğini, ...'in kafa çarpması ve omuriliğinin hasar görmesi ile göğüs kısmından aşağısının felç olmasına sebebiyet veren trafik kazasının olduğunu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişi tarafından düzenlenen raporda; birinci olayda işveren ...'nın %70 oranında kusurlu olduğunu, işçi ...'in de %30 oranında kusurlu olduğunu, meydana gelen iş kazasının üçüncü bir kişinin kasıt ve kusuru ile meydana gelmediğini, ikinci olayda işveren, işçi ve üçüncü kişiler hakkında düzenlenmiş olan trafik raporuna göre Mahkemenin vereceği karar sonucu işlem yapılması gerektiği yönünde görüş bildirildiğini, düzenlenen her iki raporda müvekkiline kusur atfedilmediğini, ayrıca gerçekleşen her iki olayda da başka kişilere kusur atfedilmeyeceğinin açık olarak belirtildiğini, iş kazasının 20.04.2010 tarihinde meydana geldiğini, 23.09.2010 tarihide düzenlenen raporda sorumluların öğrenildiğini, zamanaşımı süresinin 12.06.2012 tarihinde işlemeye başlayacağını, 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, gerek müfettiş raporunda gerekse ... 1. İş Mahkemesine ait dosyada düzenlenen raporda davalıya herhangi bir kusur atfedilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

4.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı süresinin ödeme tarihinden itibaren 1 yıl olduğunu, ödeme tarihlerinin 21.10.2014, 16.12.2014, 31.12.2014, 02.06.2014, 19.06.2014, 30.10.2014, 18.04.2014 tarihlerinden itibaren 1 yıllık sürenin geçtiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, olay nedeni ile 23.09.2010 tarihli Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişi tarafından yapılan teftiş sonucunda düzenlenen raporda, meydana gelen iş kazasının üçüncü bir kişinin kasıt ve kusuru ile meydana gelmediğinin belirtildiğini, ayrıca İş Mahkemesi'ne sunulan bilirkişi raporunda da; "Kasıt unsuru bulunmayan olayda mevcut bilgilere göre başka kişilere kusur verilemeyeceği görüş ve kanaatinde bulunduğumuzu belirtir" şeklinde görüş bildirildiğini, her iki raporda da üçüncü kişilerin sorumlu olmadığının belirtildiğini, davacının üzerine düşen görevlerini yerine getirmediğini, davacı belediyenin işçi sağlığı ve güvenliği konularında herhangi bir bütçe ödeneğinin ayrılmadığını, davalı ile olay arasında illiyet bağının kurulamadığını, Mahkeme harç ve gider avansının kişi alacağı olmadığını, davalıdan tahsil edilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

5.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının maluliyetinin hangi iş kazasından kaynaklı olduğunun SGK tarafından açılan rğücu davasında tesğit edilemediğini, Ambulansla kazalının sevki konusunda işverenin gereğini yapmadığından sorumlu olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; kazazede ...'in geçirmiş olduğu kazalardan dolayı meslekte kazanma gücünü %100 oranında kaybettiği, alınan adli tıp raporunda dava dışı işçinin maluliyetinin aynı gün içinde ard ... geçirilen iki kazadan hangisinden kaynaklandığının ayrımının yapılamadığı anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamı ve deliller doğrultusunda yukarıda anlatılan nedenlerle ispatlanamayan davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusura ilişkin bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, müvekkili ... Büyükşehir Belediyesi, davalıların kusurlu hareketleri ve görevlerini gereğince yerine getirmemeleri nedeni ile tazminat ödemek zorunda kaldığını, davalıların kusurlu olduklarının yapılan yargılama ile sabit olduğunu, görevlerini gereğince yerine getirmemeleri nedeni ile Belediyenin tazminat ödemek zorunda kaldığını, her ne kadar davalılar ve tanık beyanlarında Belediye tarafından yapılan 2010-2014 yılları Stratejik Planlamasında, Fen İşleri Daire Başkanlığında iş sağlığı ve güvenliği ile alakalı bir görev veya sorumluluk verilmediği, 2010 yılı sonu Belediyeye ait Bütçe Giderleri ve Ödenekleri cetveline bakıldığında iş sağlığı ve güvenliği konularında eğitim verilmesi, mesleki riskler ve alınması gereken tedbir ve işlemler için bütçe ayrılmadığı belirtilmişse de; davalının İş Sağlığı ve Güvenliği hakkında yapması gerekenlerin Stratejik plandan değil kanundan kaynaklandığını, davacının iş yerinde kaza geçirerek hafif yaralandığını ancak %100 malul kalmasına sebep trafik kazası olduğunu beyanla kararın kaldırılması talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 30.05.2016 tarihli raporu ile Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 06.04.2017 tarihli raporunda kazazede ...'in maluliyetinin aynı gün içinde ard ... geçirilen iki kazadan hangisinden kaynaklandığının ayrımının yapılamadığı şeklindeki tespit ve yine istinaf aşamasında dosya arasına alınan ve meydana gelen kaza döneminde yürürlükte bulunan ... Büyükşehir Belediyesi ile Belediye-İş Sendikası arasında yapılmış olan toplu iş sözleşmesinin incelenmesinde, hasar bedelini ödeme şekli başlıklı 77 nci madde d bendinde; " Trafik kazası sonucu meydana gelen hasar ve tazminatın, tespit komisyonunca yapılan inceleme sonucu ya da idari ve adli mercilerce yapılan tespit sonucu belirtilen suç oranına göre şoföre isnat edilen suç oranı 5/8 (%60) (dahil) ve altında ise hasar bedelinin tamamını işveren öder..." şeklindeki düzenlenme hep birlikte değerlendirildiğinde, davacı ...'nın birbirini teyit eden bilirkişi kurulu raporlarına göre birinci olayda %70 oranında kusuru ve ikinci olayda % 40 oranında kusuru bulunduğunun sabit olduğu, bu nedenle işveren olarak zarardan sorumlu olduğu; davalı araç sürücüsü ...'nın ise kazanın meydana geldiği tarih itibariyle işçi statüsünde operatör unvanı ile ... Büyükşehir Belediyesi Yol Yapım Bakım ve Onarım Dairesi Başkanlığında çalıştığı ve trafik iş kazası olarak belirtilen ikinci olayın gerçekleşmesinde %60 şeklinde tespit edilen kusurunun ise ... Büyükşehir Belediyesi ile Belediye-İş Sendikası arasında yapılmış olan toplu iş sözleşmesinin 77 nci madde d bendine göre belirlenen oran dahilinde kalması nedeniyle tazminatın işveren olan davacı tarafından ödenmesi gerektiği; diğer davalılar açısından ise tazminata sebep kazaların oluşumunda tespit edilen herhangi bir kusurları bulunmadığı ve dava dışı işçinin maluliyetinin hangi kazadan kaynaklandığı tespitinin de tıbben yapılamadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu raporları dikkate alındığında davalılar ile kazalar arasında illiyet bağı kurulamadığından, davacının halihazırda işveren olarak tespit edilen kusuru oranında yaptığı anlaşılan ödemeler nedeniyle davalılardan rücuen tahsil talebinde bulunamayacağı kabul edilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b-1 md.si gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri