muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1377, Karar No: 2010/2234, Tarih: 01.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1377 E.  ,  2010/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/06/2009

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 7. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 3.6.2009 gün ve 83-188 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 4.11.2009 gün ve 9632-11365 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı S. E.P. vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca davalı S.'nın çekişmeli taşınmaza haksız eylem nitelikli elatma olgusu bulunmadığı belirlenmek ve bu olgu benimsenmek suretiyle hakkındaki davanın esastan reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, her ne kadar, Daire bozma kararında " davalı S.. hakkındaki dava husumetten reddedildiğine göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi uyarınca davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olmasının doğru olmadığına" değinilmişse de bu husus maddi yanılgıya dayalı olup, anılan davalı yönünden davanın esastan reddedildiği gözetildiğinde , kendini vekille temsil ettiren davalı yararına nisbi Avukatlık Ücretine hükmedilmemiş olması isabetsizdir.

Bu husus davalının karar düzeltme isteği üzerine bu kez yapılan inceleme sonucu anlaşılmakla,HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairenin 4.11.2009 tarih 2009/9632-11365 sayılı kararının kaldırılmasına yerel mahkemenin 3.6.2009 tarih 2009/83 esas -188 sayılı kararının yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 1.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6653, Karar No: 2016/778, Tarih: 20.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6653 E.  ,  2016/778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak...103 ada 271 parsel sayılı taşınmazda el koymanın önlenmesi veya taşınmazın bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalılardan İl Özel İdaresi yönünden feragat nedeniyle reddine,... Enerji Üretim A.Ş. yönünden tefriki ile yeni esasa kaydına karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Enerji Üretim A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14087, Karar No: 2011/20527, Tarih: 08.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/14087 E.  ,  2011/20527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada, saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davanın konusu ve tarafları aynı olup, hükmolunan bedel dikkate alındığında vekalet ücretine ilk davada hükmedilmiş olduğundan hakkaniyet gereği yeniden vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bendin çıkartılmasına, yerine (İlk davada vekalet ücretine hükmedilmiş olduğundan yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15811, Karar No: 2017/4858, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/15811 E.  ,  2017/4858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3780, Karar No: 2020/9095, Tarih: 09.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/3780 E.  ,  2020/9095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 35, 29/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.120,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli ve 2017/353 Esas, 2019/160 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.02.2020 tarih ve 2019/13368 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2020 tarih ve 2020/20028 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 35 ve 29/1. maddeleri uygulanmak suretiyle tespit edilen 67 gün adli para cezasından, anılan Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim sonucunda 55 gün yerine, 56 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve anılan hesap hatasını takiben günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmek suretiyle sonuç olarak 1.110,00 Türk lirası yerine, 1.120,00 Türk lirasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında TCK’nin 86/2, 35, 29. maddelerine göre belirlenen 67 gün para cezasından TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken 55 gün yerine 56 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve sonuç olarak hükmedilen gün para cezasının günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilirken hesaplama hatası sonucu 1.100,00 TL adli para cezası yerine, 1.120,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında TCK’nin 86/2, 35, 29. maddelerine göre belirlenen 67 gün para cezasından TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken 55 gün yerine 56 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve sonuç olarak hükmedilen gün para cezasının günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilirken hesaplama hatası sonucu 1.100,00 TL adli para cezası yerine, 1.120,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkındaki Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli ve 2017/353 Esas, 2019/160 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık ...’in kasten basit yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 35. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 67 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 55 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 1.100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6465, Karar No: 2008/7402, Tarih: 06.05.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/6465 E.  ,  2008/7402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı ...’un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından tescil edildiği 01.09.2001 tarihi arasında, 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının sattığı tütün ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin 1996 yılının Ekim ayında yapıldığı, 1998, 1999, 2002 ve 2003 yıllarında TARİŞ’e teslim ettiği ürün bedellerinden kesinti yapıldığı, davacı ile aynı ad ve soyadı taşıyan ancak baba adı ve doğum tarihi farklı başka bir şahsın 21.11.1994 tarihinde kurum hesabına yatan ilk prim kesintisinin bulunduğu, davacının 26.2.1980 tarihinden itibaren Ziraat odasına kayıtlı olduğu, Tarım Kredi kooperatif kaydının bulunmadığı, adına kayıtlı zirai arazi bulunup bulunmadığının mahkemece araştırılmadığı, 1.9.2001 tarihinden itibaren , 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olarak tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Davacının sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 1996 yılının Ekim ayını takip ay başı olan 01.11.1996 tarihinden itibaren Kurumca tescilinin yapıldığı 01.09.2001 tarihine kadar tespit kararı verilmesi gerekirken, mahkemece aynı ad ve soyadlı ancak farklı nüfus bilgilerine sahip başka bir şahsın ilk prim kesintisi dikkate alınarak 01.09.1994 tarihinden itibaren tespite karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün ilk fıkrası silinerek yerine, “Davanın kabulü ile, davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 1996 yılı Ekim ayını takip eden ay başı olan 01.12.1996 tarihinden Kurumca tescilinin yapıldığı 01.09.2001 tarihine kadar 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 06.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7740, Karar No: 2006/14688, Tarih: 01.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/7740 E.  ,  2006/14688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, velayet ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* davacı kocanın ağır kusurlu bulunmasına, ancak bu yönün kadın tarafından temyiz sebebi yapılmamış olmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayeti anneye bırakılan... hakkındaki tedbir nafakası yönünden kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün ikinci bentte gösterilen sebeple tedbir nafakası yönünden BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan yönlerinin ise ONONMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 01.11.2006 KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*tedbir nafakası konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istek¬ler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan ya¬sal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölüm¬le¬ri¬nin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına ay¬kı¬rı¬dır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 , II. Cilt, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/20800, Karar No: 2021/8897, Tarih: 03.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/20800 E.  ,  2021/8897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 13.07.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28894, Karar No: 2011/9622, Tarih: 16.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/28894 E.  ,  2011/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tire İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonolara dayanılarak kambiyo senetlerine mahsus yol ile yapılan takipte imza itirazı üzerine, mahkemece İİK'nun 170/3. maddesi uyarınca inceleme yaptırılmış, bilirkişi raporu ile takip dayanağı bonolardaki keşideci imzasının, borçlu S...G...'a ait olmadığı belirlenmiştir. Bu durumda, mahkemece takibin durdurulması yerine, yazılı şekilde "... davacı-borçlu S... G....açısından iptaline" karar verilmesi isabetsiz olup, açıklanan nedenle kararın bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Tire İcra Hukuk Mahkemesi'nin 22.04.2010 tarih ve 2009/141 E., 2010/59 K. sayılı kararının hüküm bölümünün birinci bendinde yer alan "davanın kabulü ile, Tire İcra Müdürlüğü'nün 2009/2962 E. sayılı dosyasındaki takibin davacı-borçlu S... G.... açısından iptaline," cümlesindeki "iptaline" ibaresinin silinerek karar metninden çıkarılmasına, yerine "durdurulmasına" ibaresinin konulmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 16/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.