muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12799, Karar No: 2019/2821, Tarih: 22.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12799 E.  ,  2019/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacıya ait ... köyü, ... mevkii, 105 ada, 431 parsel nolu taşınmaz tarlasının kenarından ve bitişiğinden geçen ve faal olarak turizm yolu olarak kullanılan yolun köyde yapılan tapulama esnasında 105 ada, 589 nolu parselin ... sahası içine alındığı, ilgili yolun tapu kayıtlarında görülmediği belirtilerek ... sahası içinde gösterilen yolun tapu kayıtlarında yol olarak gösterilmesi ve ev yapmasına müsade edilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre 2003 yılında yapılmış, çekişmeli parsel ... alanı içinde bırakılmış olup bu hali ile İl Özel İdaresinin yolu asfaltlayıp kendi yol ağına alması bu yerin ... içi yol olma vasfını kaybetmesine sebep olmayacağı gibi ayrıca dinlenen tanıklar yolun öncesinde toprak yol olduğunu, sonradan asfaltlandığını belirttiklerinden ve İl Özel İdaresince ... Yönetiminden bu yönde alınmış bir izin de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, uyuşmazlık konusu yolun ... alanından çıkartılarak paftasında yol olarak gösterilmesi istemine ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöre de ... kadastro çalışmaları yapılmış olup 31/03/2006 -01/05/2006 tarihinde askıya çıkartılmış, davalı saha ... tahdit sınırları içerisinde bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/717, Karar No: 2024/6248, Tarih: 06.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/717 E.  ,  2024/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1056 E., 2016/936 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık müdafinin temyiz isteminin kusur raporlarına itiraz edildiğine, sanığın kusursuz olduğuna, sanık hakkında beraat yerine öğrenci olan sanık hakkında adli para cezasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık müdafinin temyiz isteminin kusur raporlarına itiraz edildiğine, sanığın kusursuz olduğuna, sanık hakkında beraat yerine öğrenci olan sanık hakkında adli para cezasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 08.04.2014 günü saat 14.30 sıralarında gündüz vakti, meskun mahal sınırları içerisinde tek yönlü, yol şerit çizgisi ile belirli düz ve eğimsiz, kuru ve asfalt zemin yolda, sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobil ile Beykent istikametinden Hadımköy Yolu istikametine seyir halinde iken D-100 Hadımköy Yolu istikameti katılım yolu istikametine geldiğinde seyir istikametine göre sağ tarafından, katılım yolu istikametinden Büyükçekmece istikametine karşıdan karşıya geçmekte olan müşteki yaya ... ile ölen yaya ...'e aracının sol ön kaput ve tampon kısımlarına yolun sol şeridinde çarpması neticesinde yaya ...'in ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, mahkemece keşfe binaen trafik bilirkişisinden alınan 07.03.2016 tarihli bilirkişi raporunda: sanık sürücü ....'ın olay mahallinde ikamet ve iş yerleri gibi yaya sirkülasyonuna sebep olabilecek yapılan bulunması ve meskun mahalde bulunması, yolun hafif sola kavisli olması nedeniyle aracının hızını 2918 sayılı KTK'nın 52/1-b.maddesi uyarınca yolun ve trafiğin durumuna göre ayarlaması gerekirken bu kurala riayet etmeyerek alt düzeyde tali kusurlu olduğunun belirlendiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 10.05.2016 tarihli adli raporunda: sanık sürücü ...'ın yönetimindeki otomobil ile görüş alanını yeterince kontrol altında tutmadan seyrettiği, bu suretle seyir istikametine göre sağ tarafından kaplamaya girerek karşıdan karşıya geçmek isteyen maktul yayayı farketmeyip zamanında etkin tedbir alamadığı anlaşıldığından meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışıyla tali kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, sanık sürücü ...'ın yönetimindeki otomobil ile görüş alanını yeterince kontrol altında tutmadan ve takip mesafesi kuralına riayet etmeden seyrettiği, bu suretle seyir istikametine göre sağ tarafından kaplamaya girerek karşıdan karşıya geçmek isteyen maktul yayayı farketmeyip zamanında etkin tedbir alamadığı anlaşıldığından meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışıyla tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine '"Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19036, Karar No: 2015/4321, Tarih: 27.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/19036 E.  ,  2015/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 25/06/2014 tarih ve 2012/1225-2014/1638 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline davalı banka ve sigorta şirketi tarafından işsizlik teminatını içerin ferdi kaza sigorta poliçesi yapıldığını, müvekkilinin 12.06.2012 tarihinde işten çıkarıldığını, davalı bankaya sigorta poliçesinden faydalanmak için başvurduğunda müvekkilini davalı sigorta şirketine yönlendirdiklerini, davalı sigorta şirketinin de poliçenin iptal edilmesi nedeniyle ödeme yapmadığını ileri sürerek, 4.500,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacının müvekkili bankadan ihtiyaç kredisi kullandığını, 20.05.2010 tarihinde davalı sigorta şirketinden ferdi kaza sigortası yaptırdığını, davacının başvurusunun sigorta şirketinin sorumluluğunda olduğunu, bankaya husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, tüketici mahkemesinin görevli olmadığını, davacının işsiz kaldığı tarihte yürürlükte olan bir poliçesi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı bankadan 13.05.2010 tarihinde kullanmış olduğu kredi sözleşmesine istinaden davalı sigorta şirketi ile davacı arasında 26.05.2011-26.05.2012 tarihlerini kapsar dönem için Kurtaran Ferdi Kaza Sigortası Poliçe sözleşmesi düzenlendiği, davacının işten ayrıldığı 12.06.2012 tarihinde sigorta poliçe süresinin dolduğu, ancak poliçe özel şartlarında ''sigorta ettirenin aksine bir beyanı olmadığı sürece poliçe her yıl otomatik olarak yenilenecektir." şeklinde madde düzenlendiği, davalı tarafın poliçeyi yenileyerek davacının kredi kartından prim tutarını tahsile devam etmesi gerekirken yenilemediğini, her iki davalının poliçeden birlikte sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 2.730,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, ferdi kaza sigorta sözleşmesinden doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı banka vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, ferdi kaza sigorta sözleşmesinden doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Sigorta sözleşmesi ilişkisi ise, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun Beşinci Kitabı’nı oluşturan 1263 ve onu izleyen maddelerinde (6102 sayılı TTK'nın 1401 vd maddeleri) düzenlenmiş olup, bu sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkların mutlak ticari davalardan olduğu aynı yasanın 4/1. maddesinde açıkça belirtilmiştir. Bu yasadan kaynaklanan davalara ise, asliye ticaret mahkemesince bakılması gerektiği aynı kanunun 5.maddesinde hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 4077 sayılı Yasa'nın 1,2 ,3/c ve f, 23. maddelerindeki özel düzenleme hükümleri karşısında mutlak ticari dava niteliği taşıyan iş bu davanın, tüketici mahkemesi sıfatıyla görülüp, sonuçlandırılması doğru değildir.

Davalı vekili, bu yöne ilişen görev itirazında bulunduğu gibi, 4077 sayılı Yasa'nın 23/1. maddesinde ancak bu yasanın uygulanmasından çıkacak uyuşmazlıkların tüketici mahkemelerinde çözümlenebileceği emredici bir şekilde hükme bağlandığına göre, göreve ilişkin bu hususun mahkemece esasen kendiliğinden gözetilmesi de gerekmektedir.

O halde, mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, esasa girilip yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı bankaya iadesine, 27/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13428, Karar No: 2014/21004, Tarih: 27.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13428 E.  ,  2014/21004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ayvalık 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/337 Karar no:2014/67

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, davacılar ile torunları arasında kişisel ilişki kurulmasına ilişkindir. (TMK.md.325) Çocuklar üzerinde velayeti anne ve baba birlikte kullanmaktadırlar. O halde davanın bunlardan yalnızca birine yönetilerek görülmesi olanağı yoktur. Bu durumda davanın anneye de yönetilmesi ve göstermesi halinde onun da delilleri toplanarak sonucu uyarınca karar verilmesi gerektiği halde eksik hasım ve inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.27.10.2014(Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacılar, kızlarının kocasını terk ettiğini, çocukların da baba yanında kaldığını ileri sürmüşlerdir. Kişisel ilişkiye karşı koyan babadır. 18.11.1959 tarihli 12/29 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davada husumetin ilişkiye karşı koyan veliye yöneltilmesi yeterlidir. Büyükbaba ve anneannenin torunlarıyla kişisel ilişki hakkı tanınması yönündeki istekleri, soybağının bir sonucudur. Çocukların hukuken anne ve babanın velayeti altında bulunması, bunlardan her ikisi de karşı koymadıkça kişisel ilişki hakkı tanınmasına ilişkin davada husumetin her iki ebeveyne birlikte yönetilmesini gerektirmez. Bu bakımdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. İşin esasının incelenmesi gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/31649, Karar No: 2023/7810, Tarih: 31.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/31649 E.  ,  2023/7810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/162 E., 2016/75 K.

SUÇLAR :Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık ...'ın yokluğunda verilip 21.04.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 07.06.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.02.2016 Tarihli ve 2015/162 Esas, 2016/75 Karar Sayılı Kararı ile

1. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl ve 52.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz isteği, suça konu çekin asıl mağdurunun kendisi olduğuna, ... ile hiç çek ticareti yapmadığına, çekte cirosunun olmadığına, çekin sahte olduğunu bilmediğine, akıl ve sinir hastası olduğuna, sara ve epilepsi hastalığından dolayı ticaret zamanında olanları hatırlamadığına, anılan nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

07.10.2003 tarihli epilepsi tanısına ilişkin Antakya Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu Raporu sunduğu görülmüştür.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz isteği, suça konu çekin asıl mağdurunun kendisi olduğuna, ... ile hiç çek ticareti yapmadığına, çekte cirosunun olmadığına, çekin sahte olduğunu bilmediğine, akıl ve sinir hastası olduğuna, sara ve epilepsi hastalığından dolayı ticaret zamanında olanları hatırlamadığına, anılan nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

07.10.2003 tarihli epilepsi tanısına ilişkin Antakya Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu Raporu sunduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, katılan ... ile yapmış olduğu patates alışverişine istinaden katılana suça konu Garanti Bankası'na ait 01.01.2012 tarihli, 26.000,00 TL bedelli sahte çeki vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 16.11.2011 tarihli Garanti Bankası yazıları, katılan ...'ın aşamalardaki ifadeleri, sanık ... ve ...beyanları ile tanık ..., ... beyanlarının dosya arasında olduğu görülmekle, özetle katılan ... ile çok defa patates alışverişinde bulunan asıl kişinin sanık ... olduğu, bu sıralarda yanında ... ve ... isimli kişilerinde zaman zaman bulunduğu, katılan ...'ın suç tarihinde sanıktan çeki aldıktan sonra çekin sahte olduğundan şüphelenerek sanık henüz ayrılmadan sanıkla birlikte bankaya sordurmak bahanesiyle gittiği, çeki sordurması için sanığa verdiği ve ibrazda sahte olduğu belirlenen çek ile birlikte sanığın yakalandığı anlaşılmıştır.

3. Suça konu çek üzerinde yapılan incelemeye ilişkin Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen uzmanlık raporlarında, çek üzerinde bulunan yazıların, evvelce mevcut olan yazı ve rakamların silinmesinden sonra tahrifen yazıldıkları, yapılan sahteciliğin üçüncü kişilere karşı aldatıcılık niteliğinin bulunduğu, çek arka yüzünde ikinci ciranta ... adına yazı ve imzaların sanık ...'ya ait olduğu, çek ön yüzündeki yazı ve rakamların ise sanık ... eli ürünü olduğu, keşideci imzası ve birinci ciranta Mustafa ... adına imzaların ise aidiyetinin belirlenemediği tespitleri bildirilmiştir.

4. Sanık ...'nın soruşturma ve kovuşturma ifadelerinde, suça konu çeki katılana verip vermediği, ne şekilde ve neye istinaden verdiği, suça konu çeki hangi hukuki ilişkiye istinaden kimden aldığı yönünde farklı beyanlarda bulunduğu, çeki aldığını beyan ettiği Mustafa ... isimli birinin bulunamadığı, tanık ...'ın olayla bir bağlantısının kurulamadığı, katılan ve diğer sanık beyanlarına göre olayda zaman zaman sanığın yanında olan adı geçenin tanık ... olduğu belirlenmiştir.

4. Sanık ...'nın soruşturma ve kovuşturma ifadelerinde, suça konu çeki katılana verip vermediği, ne şekilde ve neye istinaden verdiği, suça konu çeki hangi hukuki ilişkiye istinaden kimden aldığı yönünde farklı beyanlarda bulunduğu, çeki aldığını beyan ettiği Mustafa ... isimli birinin bulunamadığı, tanık ...'ın olayla bir bağlantısının kurulamadığı, katılan ve diğer sanık beyanlarına göre olayda zaman zaman sanığın yanında olan adı geçenin tanık ... olduğu belirlenmiştir.

5. Sanık ...'ın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki ifadelerinde ise, özetle ...'nin iş için çağırmasıyla Nevşehir'e gittiğini, sanık ... ile orada tanıştığını, ...in patates ve soğan tüccarlığı yaptığını ve teklifi üzerine onun şoförlüğünü yaptığı sırada bir çek çıkararak senin yazın güzeldir diyerek doldurmasını istediğini, ...in talebi gibi çekin üzerini Mustafa isimli bir kişiye ait olarak doldurduğunu, bu çeki birine vererek soğan aldığını, olaya tek dahilinin çek üzerine sanığın talebiyle yazı yazmak olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece sanık ... beyanlarının katılan beyanları ile uyumlu olduğu değerlendirilmiştir.

6. Mahkemece suça konu çek duruşmaya getirilerek özellikleri tutanağa geçirilmiş, yasal unsurları ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir.

7.Mahkemenin kabul ve uygulamasına göre, sanık ...’ın sanık ...'nın yönlendirmesi ile sahte çek ürettiği, sanık ...’in de sahte olarak üretilen bu çeki kullanarak katılan ...’dan patates aldığı maddi vakıa olarak kabul edilerek, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılmasına ilişkin temyize konu hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın Temyiz İsteği Yönünden

Yokluğunda verilip 21.04.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 07.06.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık ve Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1.Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülüştür.