muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3962, Karar No: 2020/3315, Tarih: 12.10.2020

**4. Hukuk Dairesi         2018/3962 E.  ,  2020/3315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Gayrimenkul AŞ (Yeni ticari ünvanı ... AŞ Genel Müdürlüğü) vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 07/05/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı ... vekili ve ... vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davacı vekili ile davalılar ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili ile dava dışı şirket arasındaki toptan eşya satıcılık sözleşmesinin iptal edildiğini, iptalin ardından, sözleşmenin haksız olarak feshi nedeniyle müvekkiline karşı ticaret mahkemesinde tazminat davası açıldığını, yargılama sonucunda tazminata hükmedildiğini ve ilgilisine ödendiğini, bu durumun müvekkilini zarara uğrattığını belirterek, yapılan ödemenin davalılardan rücuen tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar ayrı ayrı verdikleri dilekçelerinde; davanın zamanaşımına uğradığını, toptan satıcılarla yapılan sözleşmelerin uzatılması, feshi ve o bölgede yeniden ihaleye çıkarılma kararı alınması ve ihalelerin onaylanmasının yönetim kurulu kararı ile yürürlüğe girdiğini, yönetim kuruluna teklif sunulmasından önce genel müdür yardımcısı ve genel müdür ile istişarede bulunularak ve alınacak direktif doğrultusunda yönetim kuruluna teklif sunulduğunu, dava dışı toptan satıcının görevini gereği şekilde yapmadığı şikayetleri üzerine yönetim kurulunca sözleşmesinin uzatılmadığını belirterek, davanın zamanaşımı ve esastan reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Zamanaşımı; alacak hakkının, belli bir süre kullanılmaması halinde, dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade etmektedir. Borcun zamanaşımına uğraması halinde; borç yahut alacak sona ermemekte, yalnızca dava edilebilme niteliğini kaybetmektedir. Hukuki açıdan zamanaşımı, kişisel savunma sebebi (def’i) niteliğindedir. Bu kapsamda borçlu, zamanaşımına uğramış borcunu ifadan kaçınmak için, zamanaşımı def’i aracılığıyla, borcun dava edilebilme niteliğini kaybettiğini ileri sürebilecektir.

Öte yandan olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60. maddesinde "zarar ve ziyan yahut manevi zarar namıyla nakdi bir meblağ tediyesine müteallik dava, mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ıttıla tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunmaz” hükmü yer almaktadır.

Öte yandan olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60. maddesinde "zarar ve ziyan yahut manevi zarar namıyla nakdi bir meblağ tediyesine müteallik dava, mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ıttıla tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunmaz” hükmü yer almaktadır.

Rücu hakkı ise başkasına ait borcu yerine getiren kişinin mal varlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkıdır. Davacının mal varlığındaki eksilme ödeme tarihinde gerçekleşmiştir. Davacı, ödeme tarihi itibariyle fiil ve faili bildiği gibi zarar da tam anlamıyla gerçekleşmiştir. Davanın niteliğine göre zamanaşımının başlangıç tarihi zarara neden olan haksız fiil tarihi olmayıp haksız fiil sonucu doğan zararın zarar görene ödendiği tarihtir. Çünkü ortaya çıkan zararı ödeyen kişi ancak bu ödeme tarihinden sonra talep edebilme hakkına kavuşur.

Somut olayda, davacı ... Gayrimenkul ... Şirketi (yeni ticaret ünvanı ... ... Şirketi Genel Müdürlüğü) tarafından üçüncü şahsa yapılan ödeme tarihi 23/01/2004 olup, eldeki davanın açılma tarihi ise 30/04/2010 'dur. Şu halde; mahkemece, rücuen tazminat davalarında zamanaşımı süresinin ödeme tarihi itibariyle başlayacağı, olay ve ödeme tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu gereği fiil ve failin öğrenilmesinden itibaren bir yıllık süreye tâbi olduğu ve davanın açıldığı tarih itibariyle bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6199, Karar No: 2014/13467, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6199 E.  ,  2014/13467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2011/73-2014/39

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15204, Karar No: 2014/18735, Tarih: 26.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15204 E.  ,  2014/18735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/831-2014/307

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkeme kararını süre tutum dilekçesi ile temyiz eden ve gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesini isteyen borçlu S.. S.. vekiline gerekçeli kararın tebliği ile yasal temyiz süresinin geçmesi beklenildikten sonra birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13169, Karar No: 2022/4043, Tarih: 26.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13169 E.  ,  2022/4043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR :Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜMLER :1) ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2018 tarih ve 2015/224 Esas, 2018/ 637 Karar sayılı kararı;

a) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

b) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası,

c) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası

d) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası,

e) Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası

2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/03/2020 tarih ve 2019/930 (E), 2020/455 (K) sayılı kararı;

a) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik, sanık ... hakkında katılanlar Alparslan ve Zafer’e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak; İstinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine,

b) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

c)Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 35/2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ancak aleyhe istinaf talebi bulunmadığından CMK'nin 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER :Sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/03/2020 tarih ve 2019/930 Esas, 2020/455 Karar sayılı kararının sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçe içeriklerinden sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen düşme kararını temyiz etmedikleri anlaşılarak inceleme dışı bırakılmıştır.

1) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik, sanık ... hakkında katılanlar Alparslan ve Zafer’e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçe içeriklerinden sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen düşme kararını temyiz etmedikleri anlaşılarak inceleme dışı bırakılmıştır.

1) Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik, sanık ... hakkında katılanlar Alparslan ve Zafer’e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıkların ve müdafiilerinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu, sanık katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararı yönünden ise sanık ...'ın tekerrüre esas olan daha ağır Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/176 Esas - 2006/345 Karar sayılı ilamı ile 6136 Sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Yasa'nın 13/1. maddesi uyarınca verilen 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerekirken daha hafif olan hükmün esas alınması hususunda düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle tekerrür hükümlerinin uygulandığı kısımda sanık aleyhine karar verildiği bölge adliye mahkemesi kararının sanık için daha ağır sonuçlar doğurması nedeniyle temyize tabi olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/03/2020 tarih ve 2019/930 Esas,2020/455 Karar sayılı “kasten öldürmeye teşebbüs suçu bakımından istinaf başvurusunun kabulü ile CMK 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet ve katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçu bakımından istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine” hükümlerinde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik bulunmadığından sanık müdafiinin; sanığın öldürme kastı olmadığına, meşru savunmaya sanığın; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine ancak;

İlk derece mahkemesinin kararı üzerine sanık ... hakkında aleyhe istinaf talebinde bulunulmadığı anlaşıldığından, yeniden verilecek hükmün ilk hükümden daha ağır olamayacağı gözetilmeksizin sanığın daha ağır sabıkasının tekerrüre esas alınmasının devamında infazda 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi gereğince tekerrüre esas ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı gözetilerek ilk derece mahkemesinin tekerrüre esas aldığı ilamda yer alan ceza miktarı üzerinde uygulama yapılmasının belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanığın ve müdafiin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. CezaDairesinin 09/03/2020 tarih ve 2019/930 Esas,2020/455 Karar sayılı hükümlerinin CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, hükmün tekerrüre ilişkin fıkralarına "5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi gereğince tekerrüre esas ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı gözetilerek ilk derece mahkemesince tekerrüre esas alınan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/177 Esas, 2016/439 Karar sayılı ilamında yer alan hapis cezasından çevrili 3.000 TL adli para cezası üzerinden uygulama yapılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3354, Karar No: 2020/4008, Tarih: 18.11.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/3354 E.  ,  2020/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Taah. Nak. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 20/04/2011 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; adli yardım talebinin kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/10/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi adli yardım talepli olarak davacı ... mirasçıları vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 54,40 TL'sinin davacılara, 547.00 TL' sinin de davalıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın bundan mahsubuna 18/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1366, Karar No: 2018/2102, Tarih: 22.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/1366 E.  ,  2018/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; hükümlünün arkadaşlarının, müştekinin evine kızkardeşlerine bakmak bahanesi ile girip müştekiyi darp edip silahla tehdit ederek el ve ayaklarını iple bağladıkları ve 10 milyon TL, 800 USD., cep telefonu ve otomobil anahtarını zorla aldıkları bu sırada hükümlünün de eve girip suçun diğer failleri ile birlikte evden ayrıldıktan sonra müştekinin otomobiline binip olay yerinden uzaklaştıkları olayda; sanığın eyleminin suç tarihinde 765 sayılı TCK'nın 499. maddesi 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 149/1 [(a), (c) ,(d)] maddeleri kapsamında kalan yağma ve TCK'nın 109/2, 109/3(a-b) maddesi kapsamında kalan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden; yanılgılı uygulamalar ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/67, Karar No: 2013/12575, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/67 E.  ,  2013/12575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 18.10.2010 günü yüzüne karşı verilen hükmü, 26.10.2010 günlü dilekçesiyle temyiz ettiği anlaşıldığından, yasal süresinden sonraki temyizi nedeniyle, sanık ...'in temyiz talebinin CMUK.'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 30.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7903, Karar No: 2006/7472, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7903 E.  ,  2006/7472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar, kamulaştırılan taşınmaz için bedel arttırımı talebinde bulunmuş, mahkemece davacıların murisi ...'a kamulaştırma evrakının tebliğ tarihi itibarıyla Kamulaştırma Kanununun 14.maddesine göre 30 günlük dava açma süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının 14.maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre mal sahibi kamulaştırma evrakının tebliğinden itibaren 30 gün içerisinde takdir olunan bedel ile maddi hatalara karşı adli yargıda dava açabilir. Açılacak olan bedel arttırım davasında hak düşürücü sürenin hesabı kamulaştırma evrakının tebliğ tarihine göre belirlenir.

Tebligat Kanununun 21. ve Tüzüğün 28’inci maddesi hükmü uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan tüzük maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Tüzüğün 30 uncu maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştıracak ve durumu muhatabına duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da ismini ve imzasını alarak bildirecektir.

Somut olayda ...'a kamulaştırma evrakının tebliği için Tebligat Kanununun 21.maddesi uyarınca çıkartılan tebliğ mazbatalarında muhatabın adresinde bulunamadığı yazılmış, ancak bu bilgiyi veren kişi veya kişilerin isim ve imzaları alınmamıştır. Yasa ve Tüzüğün yukarıda açıklanan emredici kural ve koşullarına uyulmamış olması nedeniyle ...'a çıkartılan bu tebligatlar geçersizdir. Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen yazıdan davacılara veya murisleri ...'a ihtilafsız bedelin ödenmediği de anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, kendilerine veya murislerine usulüne uygun olarak kamulaştırma tebligatı yapılmamış bulunan davacıların davasının süresi içerisinde açıldığının kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile süre yönünden davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu nedenle, kendilerine veya murislerine usulüne uygun olarak kamulaştırma tebligatı yapılmamış bulunan davacıların davasının süresi içerisinde açıldığının kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile süre yönünden davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 09.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.