muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11993, Karar No: 2017/24061, Tarih: 03.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1429, Karar No: 2014/2210, Tarih: 13.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1429 E.  ,  2014/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2011

NUMARASI : 2009/205-2011/108

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan E.. A.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde,davalı Kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2934, Karar No: 2023/4069, Tarih: 06.07.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/2934 E.  ,  2023/4069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dairemizin önceki günlü geri çevirme kararı gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1- Dava konusu taşınmazlara revizyon gören 23.02.1962 tarih, 5, 6, 8, 9 ve 11 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) varsa tesis ve ifraz haritalarıyla birlikte mahalli Tapu Müdürlüğü ile Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından ayrı ayrı sorularak getirtilmesi,

2- Dava konusu 79 ada 34 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 14.10.1970 tarih, 14 sıra ve dava konusu 79 ada 36 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 15.05.1981 tarih 11 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) varsa tesis ve ifraz haritalarıyla birlikte mahalli Tapu Müdürlüğü ile Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından ayrı ayrı sorularak getirtilmesi,

3- Dava konusu taşınmazın komşusu olan 79 ada 38 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 02.05.1972 tarih, 2 sıra; 79 ada 46 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 13.09.1957 tarih, 13 sıra; 79 ada 47 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 13.09.1957 tarih, 11 sıra; 79 ada 48 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 01.11.1968 tarih, 1 sıra; 79 ada 49 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 11.05.1967 tarih, 11 sıra ve 79 ada 50 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 10.07.1978 tarih, 9 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) varsa tesis ve ifraz haritalarıyla birlikte mahalli Tapu Müdürlüğü ile Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından ayrı ayrı sorularak getirtilmesi,

4- Dava konusu taşınmazların sınırında bulunan 79 ada 22 ve 24 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, varsa dayanak kayıtları ile birlikte getirtilerek dosya arasına alınması, geri çevirme kararında belirtilen eksikliklerin ikmal edildiğinin bizzat yetkili hakim tarafından bir kez daha geri çevirmeye mahal vermeyecek şekilde titizlikle denetlenmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1914, Karar No: 2021/1106, Tarih: 11.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1914 E.  ,  2021/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM :1) Sanığın nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair; ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2019 tarih ve 2018/700 Esas, 2019/9 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla ayrıca bir suçu işlememekten dolayı duyduğu infialle öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/10/2019 gün 2019/798 Esas, 2019/1714 Karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.10.2019 tarih ve 2019/798 Esas, 2019/1714 Karar sayılı kararının sanık ve sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle, kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Katılan ... hakkında 25.06.2017 tarihinde Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen geçici raporda "bıçaklanma sol göğüste ağrısı mevcut sol göğüste meme altında 1 cm'lik sol omuzda 3 adet cm'lik sol axıllada 1 adet kesi mevcut, hiasearalronkus yok, batın rahat, defr b murphy yok" şeklinde rapor düzenlendiği, soruşturma aşamasında Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından 09.03.2018 tarihinde katılana ait geçici rapor incelenerek rapor tanzim edildiği anlaşıldığından, mağdurun tüm tedavi evrakları varsa film ve grafileri temin edildikten sonra her bir yara ile ilgili olarak ilgili İhtisas Kurulu'ndan TCK'nin 86 ve 87 maddeleri kapsamında rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1-3.e, 87/1.d maddeleri gereğince silahla kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece sanığın yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten öldürmeye teşebbüs ettiği değerlendirilerek yağma suçundan gereğinin takdir ve ifası amacıyla Cumhuriyet savcılığına suç ihbarında bulunulduğu ancak bu soruşturmanın sonucu beklenmeden sanığa ek savunma verilerek TCK'nin 82/1-h, 35, 62 maddeleri gereğince karar verildiği anlaşılmakla, öncelikle sanık hakkında yağma suçundan kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak, dava açılmış ise sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yönünden, delillerin birlikte değerlendirilmesi amacıyla her iki dava dosyasının birleştirilmesi, birleştirme olanağının bulunmaması halinde, söz konusu dosyanın Yargıtay denetimine esas olacak şekilde onaylı suretinin dosya içine konularak, karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.10.2019 tarih, 2019/798 Esas, 2019/1714 Karar sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “... 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16985, Karar No: 2015/18094, Tarih: 05.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/16985 E.  ,  2015/18094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kastamonu İş Mahkemesi

Tarihi : 26/06/2014

Numarası : 2012/374-2014/131

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 22.10.2000 tarihinde Kastamonu Özlem Seyahat Otobüs İşletmesinde bazı zamanlar şoför, bazı zamanlar muavin olarak çalışmaya başladığını ve haklı sebep olmadan davalı tarafından işten çıkartıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin işverence haklı bir neden olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacı vekili, dava dilekçesinde talep ettiği alacak miktarlarını 29/05/2014 tarihinde ıslah ile arttırmış, ancak ıslah dilekçesinde faiz talep etmemiştir. Mahkemece, talep aşılarak ıslah ile artırılan alacak miktarına da faiz uygulanması hatalı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının kıdem tazminatı, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacağı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretine ilişkin 2.,3.,4.,5. ve 6. bentlerinin tamamen çıkartılarak, yerine;

"2- Brüt 25,565,97 TL kıdem tazminatının 19.524,77 TL'sinin 16/04/2012 fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile, bakiyesi 6.041,20 TL’sinin faizsiz olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3- Brüt 10541,21 TL hafta tatili ücret alacağının 200,00 TL'sine 14/08/2012 dava tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanacak en yüksek faiz ile birlikte, bakiyesi 10.341,21 TL'sinin faizsiz olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4- Brüt 3708,75 TL ulusal bayram ve genel tatil alacağının 200,00 TL'sine 14/08/2012 dava tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanacak en yüksek faiz ile, bakiyesi 3508,75 TL'sinin faizsiz olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Brüt 4155,20 TL ihbar tazminatının 3173,33 TL'sine 14/08/2012 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, bakiyesi 981,87 TL'sinin faizsiz olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4- Brüt 3708,75 TL ulusal bayram ve genel tatil alacağının 200,00 TL'sine 14/08/2012 dava tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanacak en yüksek faiz ile, bakiyesi 3508,75 TL'sinin faizsiz olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Brüt 4155,20 TL ihbar tazminatının 3173,33 TL'sine 14/08/2012 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, bakiyesi 981,87 TL'sinin faizsiz olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

6-Brüt 10.825,20 TL yıllık izin ücreti alacağının 1.000 TL'sine 14/08/2012 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, bakiyesi 9.825,20 TL'sinin faizsiz olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine", rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1839, Karar No: 2019/5093, Tarih: 12.09.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/1839 E.  ,  2019/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, 1994-1995 eğitim öğretim yılında Melikgazi Kaymakamlığı Aydınlıkevler Anadolu Lisesinde ücretli öğretmen olarak (96 saat derse girdiği iddiasıyla) çalıştığının tespiti ile bu süreler içinde yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasına karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın hakdüşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 12/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4094, Karar No: 2014/3905, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/4094 E.  ,  2014/3905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı kurum ise davacının alt işveren işçisi olduğunu, davanın alt işverene yöneltilerek açılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinden bir süre sonra davacının yeniden işe başlatıldığı gerekçesiyle işe iade davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve boşta geçen süre ücreti ile diğer hakların tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki, mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (rücu) olanaklı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 esas; ve 1992/4 karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçekten de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Gerçekten de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. maddesinde de tekrarlanmış; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, mahkemece davanın kısa kararında, davacının boşta geçen süresi isabetli olarak 14 gün olarak belirtilmesine rağmen, gerekçeli kararda, boşta geçen süre 1 ay 13 gün olarak belirlenmiştir.

Bu durumda, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294, 297. ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.02.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2656, Karar No: 2009/1794, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2656 E.  ,  2009/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

- K A R A R -

Uyuşmazlığın niteliğine, davalının ... olmamasına ve emsal mahiyetteki kararın temyiz incelemesinin Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nce yapılmış olmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.