muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12408, Karar No: 2022/2856, Tarih: 16.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/12408 E.  ,  2022/2856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesinde “tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği’’ düzenlemesine yer verildiği; somut olayda, sanığın yokluğunda verilen hükmün 18.01.2011 tarihinde sanıkla aynı konutta ikamet eden ve yeğeni olduğunu belirten şahsa yapıldığı, ancak UYAP sisteminden yapılan incelemede tebligat tarihinde sanığın İzmir (Kapatılan) Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda bulunduğu, bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; sanığın eski hale getirme talebinin yerinde ve öğrenme üzerine yaptığı 04.05.2017 tarihli temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 08.12.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve CMK.nın 223/8. maddeleri

gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, adli emanetin 2009/4869 sırasında kayıtlı iki adet bıçağın TCK.nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine, 16.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4396, Karar No: 2019/7868, Tarih: 19.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/4396 E.  ,  2019/7868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.05.2016 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın kabulüne dair verilen 20.12.2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35.Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi'nce 24.10.2019 tarihli ek karar ile temyiz talebinin usulden reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava konusu 2009 ada 223 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 10 numaralı bağımsız bölüm üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiş, davalılar istinaf talebinde bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi'nce 20.06.2019 tarihinde davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin temyiz talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi'nin 17.09.2019 tarihli ek kararı ile davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 366. maddesinin yollaması ile, Yasanın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesinin 24.10.2019 tarihli ek kararı ile, temyiz başvuru harcının yatırılmamış olması nedeniyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesinin 24.10.2019 tarihli ek kararı ile, temyiz başvuru harcının yatırılmamış olması nedeniyle temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi'nin 20.06.2019 tarihli kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiş, kararın davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, 17.09.2019 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Bu karar da davalılar vekilince temyiz edilmiş, ancak davalılar vekili tarafından temyiz başvurusu sırasında temyiz başvurma harcı ödenmemiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, temyiz başvurma harcının verilen kesin süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmasına dair düzenlenen 09.10.2019 tarihli muhtıra, davalılar vekiline 16.10.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davalılar vekili verilen kesin süre içerisinde temyiz başvurma harcını yatırmadığından davalılar vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle, 24.10.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 19.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/24207, Karar No: 2016/11454, Tarih: 08.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24207 E.  ,  2016/11454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Yasa uyarınca kamulaştırma bedelinin artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, 2942 sayılı Yasa uyarınca kamulaştırma bedelinin artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelirleri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Birleşen 2001/ 577 Esas sayılı dosya davacısı ...'nın payı hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre 751.19 TL olması gerekirken, 251.19 TL olarak gösterilmesi,

2)Birleşen 2001/578 Esas sayılı dosya davacıları ... ve ... hakkında bir karar verilmemesi,

3)Birleşen 2001/579 Esas sayılı dosya davacısı ... hakkında bir karar verilmemesi,

4)Asıl ve birleşen davalarda fazlaya ilişkin talepler reddedildiği halde, davalı lehine vekalet ücretine takdir edilmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

a) Gerekçeli kararın 2001/577 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasının 9.bendindeki (251.19) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (751.19) rakamlarının yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın 2001/578 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (125.20 TL kamulaştırma bedel farkının 11/09/2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ... (...)'a verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

c)Gerekçeli kararın 2001/578 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (14.272,70 TL kamulaştırma bedel farkının 11/09/2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'e verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

d)Gerekçeli kararın 2001/579 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (139.11 TL kamulaştırma bedel farkının 11/09/2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı ...'a verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

e) Gerekçeli kararın 2001/581 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 1.202,92 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

e) Gerekçeli kararın 2001/581 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 1.202,92 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

f)Gerekçeli kararın 2001/577 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 698.35 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

g)Gerekçeli kararın 2001/580 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Tarifesi uyarınca reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 110.88 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

h) Gerekçeli kararın 2001/588 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 585.12 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

ı)Gerekçeli kararın 2001/650 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 315,03 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

i)Gerekçeli kararın 1999/807 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 717.47 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

j)Gerekçeli kararın 2001/578 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 2.810,00 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

k)Gerekçeli kararın 2001/579 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 410.93 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

k)Gerekçeli kararın 2001/579 Esas sayılı dosyaya ilişkin hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Davalı kendisini bir vekil ile temsil ettiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 410.93 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11331, Karar No: 2017/6625, Tarih: 19.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/11331 E.  ,  2017/6625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 04.08.2015 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19.09.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av....ile karşı taraftan davacılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı vekili 04.08.2015 tarihli dilekçesi ile 2243 ada, 20 parsel 146 m2 arsa ve üzerindeki 3 katlı taşınmazda davacıların murisi...'in 1/2 oranında paydaş olduğunu, her iki davacının veraset ilamına göre mirasçı olup, başka mirasçı olmadığını, taşınmazdaki diğer 1/2 payın dava dışı... tarafından davalı üçüncü kişiye 13/05/2014 tarihinde 37.500,00-TL bedelle satıldığını ...2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/186 Esas sayılı dosyasının 07/07/2015 tarihli duruşmasında öğrendiklerini; noter kanalı ile bildirilmediğini; 20 parsel sayılı arsa ve üzerindeki 3 katlı taşınmazda davalıya ait 1/2 payın satış bedeli ve alıcıya düşen masraflar karşılığı tapu kaydının iptali ile davacı mirasçılar adına tescilini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde 2243 ada, 20 parsel sayılı arsa ve üzerindeki 3 katlı binanın 1/2 payını 13/05/2014 tarihinde taşınmazın eski sahibi ...'dan 150.000,00-TL karşılığında satın aldığını ve buna ilişkin makbuzun da ekte sunulduğunu; taşınmazı alacağını davacı ...'a sözlü olarak beyan ettiğini, telefon mesajlaşması olduğunu, davacıların söz konusu taşınmazı aldığını bildiklerini; davacıların bu satış işlemini bilmelerine rağmen dava açmalarının hakkın kötüye kullanılması olduğunu; söz konusu taşınmaz hakkında yine ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/186 Esas sayılı dava dosyası ile taşınmazın eski paydaşlarından ... tarafından açılmış olan ölünceye kadar bakım sözleşmesine aykırılıktan dolayı 2/8 payın tapu iptali ve tescil davasının da halen devam ettiğini; söz konusu taşınmazın tapuda 37.500,00-TL ile satışının yapılmasında bir kusuru bulunmadığını;... ili ... İlçesinde bu fiyata 3 daire ve 3 dükkanın alınabilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olup davacıların açıkça fırsatçılık yaptığını belirterek; öncelikle hak düşürücü süre yönünden, mahkeme aksi kanaatte ise tanıklar dinlenip keşif raporu alınarak esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların davalarının kabulü ile; ... İli,... İlçesi,... Mahallesi, 2243 Ada, 20 Parsel no.lu taşınmazda paydaş olan ... adına kayıtlı olan tapu kaydının iptali ile, iptal edilen bu payın davacılar adına eşit paylar oranında tesciline, karar kesinleştiğinde depo edilen 38.250,00-TL önalım bedelinin davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda; mahkemece, hüküm sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, dava konusu taşınmazda davalı ... adına kayıtlı payın tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına eşit paylar oranında tesciline karar verilmiş ise de, hüküm sonucunda davacılar adına tesciline karar verilen payın miktarı açık ve infaza elverişli şekilde gösterilmemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın son tapu kaydı getirtilip değerlendirilerek, iptal edilen ve tesciline karar verilen payın hüküm sonucunda açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu hali ile verilen karar usul hükümlerine aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, kararın 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4169, Karar No: 2020/6505, Tarih: 11.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4169 E.  ,  2020/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında yaralama eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/2,86/3-a-e maddesi uyarınca tayin olunan "225 gün adli para" cezasından TCK'nin 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken "187 gün adli para" cezası yerine, hesap hatası yapılarak "192 gün adli para" cezasına, tayin olunan hapis cezasının TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü 20 TL üzerinden paraya çevrilmesi sırasında sonuç cezanın “3.740 TL adli para cezası” yerine, hesap hatası yapılarak "3.840 TL adli para cezasına" karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, kurulan mahkumiyet hükmünün 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesinin uygulandığı kısımdaki "192 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, TCK'nin 50/1-a maddesinin uygulandığı kısımdaki "3.840 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6689, Karar No: 2025/837, Tarih: 06.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6689 E.  ,  2025/837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/621 E., 2023/711 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2023 tarihli ve 2020/423 Esas, 2023/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 53/1. maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.05.2023 tarihli ve 2023/621 Esas, 2023/711 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığına, fazla ceza tayinine ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığının anlaşıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.