muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4506, Karar No: 2022/19856, Tarih: 29.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4506 E.  ,  2022/19856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : ...,...

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., katılan vekili

Sanık ... hakkında “2011,2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin, TCK'nin 67/2-d maddesi gereğince iştirak halinde birlikte suç işledikleri iddia olunan sanıklar ... ve ... hakkındaki dava zamanaşımı süresini kestiği ve bu nedenle olağan dava zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede:

A- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında Sarıyer Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... adına 2011 ve 2012 takvim yıllarında iştirak halinde sahte fatura düzenleme suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık ...'in aşamalardaki savunmalarında gazete ilanı ile başvurduğu iş yerinde sanıklar ..., ... ve dava dışı ... isimli kişiyle tanıştığını, onların teklifi ile adına iş yeri açılmasını kabul ettiğini, bu kişilere ve başkaca kişilere vekaletnameler verdiğini, işleri ...'in yürüttüğünü, kendisinin fatura düzenlemediğini beyan etmesi, yapılan araştırmada ... tarafından sanıklar ..., ... ve ...,...,... isimli kişilere vekaletnameler verildiğinin tespit edilmesi, suça konu faturaları düzenleyen mükellefin muhasebe işlerini yürüten ...'un vergi incelemesi sırasında alınan ifadesinde ...'i bir kez gördüğünü, ...'in kendisini muhasebeci olarak tanıttığını ve ...'in sigorta işlerini yürüttüğünü beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Öncelikle suça konu faturaların basıldığı matbaanın tespit edilerek faturaların kim tarafından teslim alındığının belirlenmesinden sonra ilgili takvim yıllarına ilişkin faturaların temini ile sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; faturaları matbaadan teslim alan kişi ve ... tarafından vekaletname verildiği belirlenen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra bilgilerinin ve faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2)Bu kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemesi halinde sanıkların ve adı geçenlerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğunun tespit edilememesi halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğunun tespit edilememesi halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

4-Yüklenen suçların sübutu halinde ise ; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 24.12.2021 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında kurulan hükümlerin diğer yönleri incelenmeksizin, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin ise belirtilen nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12170, Karar No: 2024/7666, Tarih: 24.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/12170 E.  ,  2024/7666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/837E., 2022/327K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Projesi ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 08.12.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu husus araştırılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/176, Karar No: 2017/10060, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/176 E.  ,  2017/10060 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1226, Karar No: 2018/1699, Tarih: 13.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/1226 E.  ,  2018/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : TCK'nın 209/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II numaralı bölümün ortak hükümler başlığının 3. bendinde, "daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, 28/06/2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkumiyet kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme hükmündeki nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye TEVDİİNE, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10411, Karar No: 2023/1208, Tarih: 15.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10411 E.  ,  2023/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine miktar yönünden dilekçenin reddine karar verilmiş, karar düzeltme aşamasından geçen karar 08.10.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı idare vekili 04.01.2019 havale tarihli tavzih dilekçesinde özetle; kullanım hakkı T.C. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna ait olmak üzere Hazine lehine daimi irtifak hakkı tesisine ve tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken davacı idare adına tescil kararı verildiğinden kararın tavzih edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 24.12.2019 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Temyiz istemi, davacı idarenin hüküm kurulurken hatalı olarak davacı idare adına tescil yönünden karar verilmesi nedeniyle Tapu Müdürlüğünde infaz edilemediği iddia edilen ve kesinleşen kararın tavzihi isteminin reddine yönelik Mahkemenin ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinde; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü düzenlenmiştir.

Yapılan incelemede; 5018 sayılı Kamu Mali Yöntemimi ve Kontrol Kanunu’nun 45 inci maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağı düzenlendiğinden, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davalı idare adına tesciline karar verildiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının

düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı idare vekilinin 24.12.2019 tarihli ek karara karşı temyiz isteminin kabulüne,

2. Mahkemenin 24.12.2019 tarihli ek kararın 1. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Tavzih talebinin kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 No.lu bendindeki (davacı idare) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na ait olmak üzere Hazine) kelimelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9508, Karar No: 2014/11978, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9508 E.  ,  2014/11978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2011/408-2012/379

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3758, Karar No: 2024/5220, Tarih: 26.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3758 E.  ,  2024/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/268 E., 2023/117 K.

KARAR : Davalı Kooperatif Yönünden Reddine, Davalı ... Yönünden Karar Verilmesine Yer Olmadığına

1- Mahkemece alacak davasında, davalılardan arsa sahibi S.S. İlimtepe Konut Yapı Kooperatifi ile dava dışı yüklenici ... İnş. Taah. ve Tic A.Ş. arasında 29.08.2002 tarihli sözleşmeye bağlı olarak 10.05.2007 tarihli protokol ile 2003 yılının sonundan itibaren duran inşaat işlerinin yeniden başlamasının ve devamının öngörüldüğü, davacıların 1496 ada 2 parsel, 10 blok için, 6. etap 1776 ada 1 parsel, 13 Blok için yapı ruhsatlarında ve yapı kullanım izin belgelerinde proje müellifi olarak ve fenni mesul olarak imza attıklarının görüldüğü, S.S. İlimtepe Konut Yapı Kooperatifi ile dava dışı ... İnş. Taah. ve Tic. A.Ş. arasında imzalanan sözleşme ve protokoller kapsamında proje müellifliği hizmet bedellerinin dava dışı ... İnş. A.Ş.’ye ait olduğu, fenni mesul hizmet bedellerinin ise yapı sahibi S.S. İlimtepe Konut Yapı Kooperatifine ait olduğu, diğer davalı ... Belediyesi'nin davacılar ile arasında ticari ve akdi herhangi bir iş ilişkisinin bulunmadığı gerekçesiyle, davacılar tarafından davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı S.S. İlimtepe Konut Yapı Kooperatif aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- Mahkemenin bu kararına karşı davacılar vekili ve davalılardan arsa sahibi S.S. İlimtepe Konut Yapı Kooperatifi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 23.03.2022 tarih, 2021/3976 E. ve 2022/1606 K. sayılı ilamıyla ve davacılar ile davalı arsa sahibi arasında sözleşme bulunmadığı, projelerin hazırlanması ve devamı aşamalarının dava dışı yüklenici ... İnş. Taah. ve Tic. A.Ş.’nin sorumluluğunda olduğu, proje müellifliği hizmet ve fenni mesul hizmet bedellerinin arsa sahibi kooperatiften talep edilemeyeceği, davalı arsa sahibi kooperatif yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle söz konusu kararın kesin olarak bozulmasına karar verilmiştir.

3- Mahkemenin bozma üzerine verdiği ikinci karara karşı davacılar vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kamu düzenine aykırılık halleri ile kesin bozma doğrultusunda ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacılar vekilinin ikinci temyizindeki sebepler yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Körfez Birinci Asliye Hukuk Mahkemesi kararına ilişkin davacılar vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/46074, Karar No: 2016/8965, Tarih: 21.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/46074 E.  ,  2016/8965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin hiçbir haklı veya geçerli neden olmaksızın 11.12.2013 tarihinde belirli süreli iş sözleşmesinin sona ermesi gerekçe gösterilerek feshedildiğini bildirerek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile imzalanan iş sözleşmesinin belirli süreli olduğundan davacı hakkında işe iade hükümlerinin uygulanamayacağını, davacının işveren vekili olduğunu, iş sözleşmesinin 5. maddesinden de anlaşılacağı üzere kendisine fevkalede ikramiye ödenmek suretiyle yani bir başka ifadeyle büyük beklentilerle işe alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ile yapılan iş sözleşmesinin belirli süreli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine; Dairemizin 02/12/2014 tarih ve 2014/15820 Esas - 2014/21839 Karar sayılı ilamı ile "...her ne kadar mahkemece sözleşme belirli süreli kabul edilmişse de 4857 Sayılı Yasanın 11. Maddesi kapsamında davacının yaptığı iş de dikkate alınarak sözleşmenin belirsiz süreli olduğunun kabulünün gerektiği, bununla birlikte davanın süresinde açılıp açılmadığının tespit edilmesi gerektiği, davanın yasal 1 aylık sürede açılmadığının tespiti halinde şimdiki gibi davanın reddine, aksi halde esasa girip feshin geçerli olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak iş sözleşmesinin feshinin tebliğ tarihine ilişkin yapılan araştırmada; fesih tarihinden itibaren 1 aylık süre dolmadan davanın yasal süresi içinde açıldığı, davalı iş akdinin işveren tarafından son çare olarak feshedilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, feshin geçersiz olduğunun tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Davacının şahsi dosyasında yer alan 20.11.2013 tarihli gizli ibareli ve iş sözleşmesinin 11.12.2013 tarihinde süresinin dolacağı, sözleşmenin 1. maddesinde belirtildiği şekilde sona ereceği ve devam etmeyeceğini hatırlatır yazının davacıya tebliğ edilmediği, edilmiş ise tarihi ve buna göre 10.01.2014 tarihinde açılan davanın süresinde açılıp açılmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş akdine 11.12.2013 tarihinde son verildiğini öne sürmekte, davalı ise iş akdine son verileceğinin davacıya 20.11.2013 tarihindeki iç yazışma ile bildirildiğini, 20.11.2013 tarihinden itibaren de davacının idari izinli olduğunu savunmaktadır.