muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23619, Karar No: 2014/7580, Tarih: 19.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23619 E.  ,  2014/7580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Harran Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/233-2013/146

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme hüküm vermeye elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Davacı taşınmazın kamulaştırmasız elatılan bölümünün fiili taksim sonucunda kendisine düştüğünü bu nedenle zemine ilişkin kamulaştırma bedelinin fiili taksime göre ödenmesi gerektiğini ileri sürdüğünden, dava konusu taşınmaza ilişkin olarak fiili taksim yapılıp yapılmadığı araştırılmalıdır. Paydaşlar arasında rızai taksim bulunup bulunmadığı konusunda her türlü delil ile taraflardan sorulup değerlendirilerek ve gerektiğinde diğer paydaş da davaya dahil edlip HMK'nun 144. maddesi uyarınca usulen isticvaben davet edilip, bu hususlar sorulup araştırılarak, böyle bir taksimin mevcut olduğu ve enerji nakil hattının davacıya isabet eden yerden geçirildiği anlaşıldığı takdirde davacının fiilen elinde bulunduğu alan nazara alınarak hüküm kurulması, rızai taksimin varlığının kanıtlanamaması halinde ise, dava konusu taşınmazda davacının payı nazara alınanarak hüküm kurulması gerekirken, taksime ilişkin taraf delilleri toplanmadan ve diğer paydaşın beyanı alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın davacının elinde bulundurduğu bölümün tüm değerinin % 3’ünü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmediği gibi,

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11314, Karar No: 2023/705, Tarih: 28.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11314 E.  ,  2023/705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2017 tarihli ve 2014/218 Esas, 2017/280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2017 tarihli ve 2014/218 Esas, 2017/280 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)3. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/15935 Esas, 2021/2270 Karar sayılı kararıyla;

"1)Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2)Olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3)Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereğince (bir kat) oranında arttırım uygulanırken, ''2 yıl 12 ay'' yerine, hesap hatası yapılarak ''2 yıl'' hapis cezasına hükmolunması,

4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı gözetilerek, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması.."

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı gözetilerek, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması.."

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2021/402 Esas, 2021/1293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; meşru savunmanın varlığına ve haksız tahrik indirim oranının azlığına

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinden önce meydana gelen bir kavga olayı nedeniyle aralarında husumet bulunan tarafların olay tarihinde yolda karşılaştıkları, çıkan karşılıklı kavga esnasında sanığın bıçak ile katılanın sol koltuk altı bölgesine bir kez vurarak hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı ikrar etmiş, görgüye dayalı bilgi sahibi tanığın bulunmadığı görülmüş, katılan hakkında Pendik Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 07.11.2012 tarihli raporda; "..sol axillada 2 cm genişlikte sınırları düzgün derin kesi mevcut olduğu, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilemez olduğu, kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu.." Görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasına alınmıştır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri ve 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasına aynı Kanunun 62 nci maddesinin birinci uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanırken, ''3 yıl 1 ay 15 gün'' yerine, hesap hatası yapılarak ''2 yıl 13 ay 15 gün'' hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından ve yine gerekçeli karar bağlığında katılan Ferhat Korkmaz'ın açık kimlik ve adres bilgileri yer verilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görüldüğünden bozma nedenleri yapılmamıştır.

A. Meşru Savunma

A. Meşru Savunma

Oluş ve tüm dosya kapsamı, katılan ile sanığın aşamalardaki beyanları, sanığın Pendik Adli Tıp Şubesinin düzenlediği 24.09.2012 tarihli adli muayene raporunda, ''Basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif şekilde yaralandığının'' tespit edilmesi, katılan hakkında düzenlenen Olay ve Olgular başlığı altında (2) numaralı paragrafta belirtilen adlî raporunun içeriği birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suçta kullandığı bıçağın kullanılış biçiminin ve ölçüsünün saldırıyı sona erdirip tehlikeyi uzaklaştırmaya yeter düzeyde kaldığının kabulünün mümkün görülmediği, sanığın kendisine yönelik saldırıda basit şekilde yaralandığı ancak saldırıya kıyasla daha ağır bir sonuca yol açacak şekilde karşılık verdiği, bu şekilde gerçekleştirdiği eylem nedeniyle ceza sorumluluğunu tamamen ortadan kaldırmanın mümkün olmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Haksız Tahrik

Tartışmanın başlangıcına ilişkin olarak tarafların birbirinden farklı beyanlarda bulunması ve ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği tespit edilememesi karşısında, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca asgari (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2021/402 Esas, 2021/1293 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1283, Karar No: 2009/10506, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1283 E.  ,  2009/10506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ...’ün icra takibine konu ettiği 75.000.00 YTL bedelli, 05.07.2006 tanzim tarihli senetteki keşideci imzalarının müvekkili kooperatifin 06.09.2005 tarihli yönetim kurulu kararı ile atanan dava dışı ... ile Levent Başaltuncu isimli kişilere ait olduğunu, bu kişilerin müvekkilinin bilgisi ve onayı dışında müvekkili kooperatif ile arasında ticari ilişki bulunmayan davalı ...’nu alacaklı göstererek yukarıda anılan senedi düzenlediklerini, bu kişinin de senede ismini yazarak imza atmadan senedi diğer davalı ...’e ciro ettiğini, bu durumda ...’ın iyiniyetli üçüncü kişi sayılamayacağını ileri sürerek, müvekkilinin senetten dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine, icra takibinin ve ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebligatın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili dava dışı müteahhit ...’ın davacıdan olan alacağını, müvekkiline devretmesinden sonra davacı kooperatifin 02.06.2005 tarihli yönetim kurulu kararıyla 55.000.00 YTL’nin müvekkilinin sahibi olduğu Cemre Oto’ya ödenmesine karar verildiğini, ödemenin gerçekleşmediğini, bu kez 14.06.2005 tarihli yönetim kurulu kararıyla müvekkilinin elindeki senetlerin vade farklarıyla birleştirilerek 75.000.00 YTL tutarında davaya konu senedin verildiğini, müvekkilinin davalı ...’den araba satın alıp karşılığında senedi cirolayarak ona verdiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili senedin düzenlendiği 05.07.2006 tarihinde dosyaya sunulan 06.09.2005 ve 12.08.2006 tarihli davacı kooperatife ait genel kurul kararlarına göre senette imzası bulunan ...’ın 26.10.2005-23.08.2006 tarihleri arasında yönetim kurulu başkanlığı yaptığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

../..

Davalı ... vekili senedin düzenlendiği 05.07.2006 tarihinde dosyaya sunulan 06.09.2005 ve 12.08.2006 tarihli davacı kooperatife ait genel kurul kararlarına göre senette imzası bulunan ...’ın 26.10.2005-23.08.2006 tarihleri arasında yönetim kurulu başkanlığı yaptığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

../..

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda kooperatif kayıtlarına göre kooperatifin dava dışı müteahhit ...’a sadece 3.200.00 YTL yapılan iş karşılığı ödenmesi gereken miktarın kaldığı, dolayısıyla bu miktar borç için 75.000.00 YTL’lik senetle ödeme yapılmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, diğer davalı ... yönünden ise lehtar davalı ... tarafından senet arkasına imza atılmak suretiyle senedin ciro edilmediği, senede yalnızca davalı ...’in isminin yazıldığı, dosya içindeki vekaletnameye göre de bu yazının imza kabul edilemeyeceği, buna göre ...’ın yetkili hamil olmadığı tebligatın iptalinin icra mahkemesinden istenebileceği, İİK.’nun 72/5. maddesi uyarınca talebin haksız ve kötüniyetli olarak yapıldığı ispatlanamadığından tazminat talebinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, davacının senetten dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine, davacının % 40 tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14418, Karar No: 2020/11115, Tarih: 21.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14418 E.  ,  2020/11115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30/09/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 12/07/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın gündüz vakti müştekiye ait iş yeri önünde açıkta bulunan şemsiyeleri çalması şeklindeki eyleminin TCK’nın 141/1, 168/1 ve 62. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 09/09/2006 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 21/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2401, Karar No: 2011/7087, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/2401 E.  ,  2011/7087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı kurum tarafından tahakkuk ettirilen prim borcu ve buna bağlı gecikme cezaları, idari para cezaları ve damga vergisinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 2003/9-2005/1.aylara ilişkin işe giriş bildirgesi ve prim belgelerinin verilmemesi nedeniyle davalı Kurumca tahakkuk ettirilen 56.704,55TL prim,gecikme zammı, idari para cezası ve damga vergisi borcundan dolayı sorumlu olmadığının tesbiti istemine ilişkindir

Mahkemece istemin kabulü ile, davalı Kurum tarafından davacı hakkında tahakkuk ettirilen prim borcu ve buna bağlı gecikme cezaları, idari para cezaları ve damga vergisinin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının okul müdürlüğü yaptığı dönemde okulda çalıştıralan hizmetlilerin 2003/9-2005/1.aylara ilişkin işe giriş bildirgesi ve prim belgelerinin verilmemesi nedeniyle davacı hakkında 2006-10930-10948 takip nolu dosyalardan idari para cezası,2006/10927 takip nolu dosyadan pirim ve gecikme zammı,2006/10928 takip nolu dosyadan işsizlik pirimi ve gecikme zammı,2006/10929 nolu dosyadan Damga Vergisi için ayrı ayrı ödeme emri gönderildiği,ödeme emirlerinin 20.02.2009 tarihinde davacıya bizzat tebliğ edildiği,davacının 23.02.2009 tarihinde prim ve idari para cezaları nedeniyle Kuruma itiraz ettiği ve aynı zamanda tahakkuk ettirilen prim,gecikme zammı ve idari para cezası ve damga vergisi borcundan sorumlu olmadığının tesbiti istemiyle bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 80/5.maddesine göre “Kurumun, süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç diğer maddeleri uygulanır. Kurum, 6183 sayılı Yasa'nın uygulanmasında Maliye Bakanlığı, diğer kamu kurum ve kuruluşları ve mercilere verilen yetkileri kullanır. 6183 sayılı Yasa'nın 58/1.maddesine göre ise, “ Kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahıs,böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde alacaklı tahsil dairesine ait itiraz işlerine bakan vergi itiraz komisyonu (İş Mahkemesi) nezdinde itirazda bulunabilir.

İdari para cezalarına ilişkin olarak 506 sayılı Yasa’nın 140. maddesindeki düzenlemede “İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenir veya aynı süre içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış

./..

-2-

olması halinde idarî para cezası kesinleşir. Mahkemeye başvurulması cezanın takip ve tahsilini durdurmaz. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenmeyen idarî para cezaları, bu Kanunun 80 inci maddesi hükmü gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir. İdarî para cezalarının, Kuruma itiraz ve yargı yoluna başvurulmaksızın tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde ödenmesi halinde, bunun dörtte üçü tahsil edilir. Peşin ödeme, idarî para cezalarına karşı Kuruma itiraz etme veya yargı yoluna başvurma hakkını etkilemez. Ancak, Kurumca itirazın reddedilmesi veya mahkemece Kurum lehine karar verilmesi halinde, daha önce tahsil edilmemiş olan dörtte birlik ceza tutarı, 80 inci madde hükmü de dikkate alınarak tahsil edilir” denilmektedir.

Bu düzenlemeler karşısında İdari para cezalarının tahsili için davalı Kurumca 6183 sayılı Yasa gereğince çıkarılan ödeme emrinin iptali için açılacak davaların İş Mahkemesinde görüleceğinin kabulü gerekir.

Öte yandan 506 sayılı Yasa'nın 140.maddesi uygulamasında 506 sayılı Yasa'nın 80/13. maddesi uyarınca üst düzey yönetici veya yetkililerin müteselsil sorumluluğu işverenin prim borcu ile sınırlı olup idari para cezası sorumluluk kapsamı dışındadır.

Somut olayda,davacının Kurum tarafından tebliğ edilen ödeme emirlerine karşı 7 günlük süresi içinde dava açtığı,mahkemece sigortasız çalıştırıldığı iddia edilen kişilerin Okul Koruma Derneği tarafından çalıştırıldığı gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiş ise de davacının 23.02.2009 tarihinde prim ve idari para cezaları nedeniyle Kuruma itiraz ettiği anlaşıldığı halde Kurum itiraz komisyonu tarafından nasıl bir karar verildiği davacının itirazının ne şekilde sonuçlandığı araştırılmadan ve sözüedilen Derneğin hangi tarihler arasında faaliyette olduğu ve sigortasız çalıştırılan işçilere yapılan ücret ödemelerinin kim tarafından yapıldığı tesbit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacının Kurumun ilgili ünitesine yaptığı itirazın sonucunu sormak, itirazı reddedilmiş ise idari para cezaları yönünden komisyon kararına karşı idare mahkemesinde dava açıp açmadığını araştırmak, dava açtığının saptanması durumunda idare mahkemesindeki davanın sonucunu beklemek ve çıkacak sonuca göre karar vermek idare mahkemesinde dava açılmadığı ve dava açma süresinin geçirilerek, idari para cezasının idari aşamada kesinleştiğinin saptanması durumunda ise işin esasına girmek, pirim,işsizlik sigortası primi ve gecikme zammı ile damga vergisi ile ilgili olarak Okul Koruma Derneğinin varlığını ve faaliyette bulunduğu süreyi araştırmak, ilgili emniyet biriminin Dernekler Masasından Derneğin açık olduğu süreyi sormak, sigortasız çalıştırıldığı iddia edilen işçilere yapılan ödemelerle ilgili belgeleri getirtip ödemelerin kim tarafından yapıldığını araştırmak ve çıkacak sonuca göre tüm delilleri birlikte değerlendirmek suretiyle karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.