muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/298, Karar No: 2015/18831, Tarih: 25.11.2015

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında ve dava konusunda uzman mühendis başka bir bilirkişiye verilmesi, bilirkişi tarafından davalının eyleminin usulsüz elektrik kullanımı veya kaçak elektrik kullanımı kapsamına girip girmediği Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre değerlendirilip, davacının davalı taraftan isteyebileceği bedelin hesaplanması konusunda denetime elverişli bir rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10330, Karar No: 2014/8529, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10330 E.  ,  2014/8529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1460, Karar No: 2012/2218, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1460 E.  ,  2012/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, meskenin işyeri olarak kullanılmasının önlenmesi ile projeye aykırılıkların giderilmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı Ak Parti İlçe Teşkilatı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kat Mülkiyeti Yasasının 33. maddesi gereğince davalı ...'e dava konusu bağımsız bölümleri meskene dönüştürmek için uygun bir süre verilip bu süre içinde meskene dönüştürülmezse kiracıların tahliyesine karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde davalı ...'in işyerlerini sözleşme bitiminde iş yeri olarak kiraya vermemesi konusunda uyarılmasına şeklinde hüküm kurulması,

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine göre (HUMK'nun 74.md.); Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, bu taleplerden fazlasına ya da başka bir şeye karar veremez. Dava dilekçesinde, dava konusu apartmanın işyeri olarak kullanılan 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerinin mesken olarak eski hale getirilmesi ve davalının tahliyesi, ortak yere vaki müdahalenin eski hale getirilmesi istenilmiş, ıslah dilekçesi ile de; 23 ve 24 nolu bağımsız bölümlerdeki projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenmiş olup kiracı olan davalıların uyarılmaları yönünde bir talep bulunmadığı halde, mahkemece talep aşılmak suretiyle apartmanın 23-24 ve 2 nolu bağımsız bölümünde kiracı olarak bulunan Ak Parti mensuplarının arka pencereden apartmanda oturan kişileri gözetlemesi sonucunda apartmanda oturanların rahatsız oldukları, 1 nolu bağımsız bölümünde kiracı olarak bulunan ....'nin iş yerindeki toplantıları bu iş yerinde yapıldığı sırada arabalarının apartmana girişi zorlaştırdığından ve apartmana gelen gidenlerin çok sayıda olması nedeniyle apartmanda oturanların rahatsız olması nedeniyle, davalıların bu eylemlerinin meni'ne ve apartman sakinlerini rahatsız etmemeleri konusunda uyarılmalarına, davalıların uyarılara uymadıkları takdirde Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33/son maddesine göre işlem yapılacağının ihtarına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13282, Karar No: 2012/14503, Tarih: 29.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13282 E.  ,  2012/14503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, yol ve köy boşluğuna müdahalenin men'i istemine ilişkin olup, temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında bulunduğundan, dosyanın görevli 8. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 29.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8795, Karar No: 2015/13041, Tarih: 16.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8795 E.  ,  2015/13041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .. vekili Avukat .. tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 08/09/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 12/04/2012 günlü karar ile bir kısım davalılar yönünden temyiz isteminin reddine dair 21/12/2012 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Ek karara yönelik temyiz istemi bakımından,

Davacının ek kararda adı geçen davalılara yönelik temyiz isteminin miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle reddine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile ek kararın onanması gerekmiştir.

2-Asıl karara yönelik temyiz istemi bakımından;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararların, ek karar bakımından (1) sayılı, asıl karar bakımından (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA 15/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4301, Karar No: 2018/4986, Tarih: 24.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/4301 E.  ,  2018/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 25/06/2014 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 24.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/306, Karar No: 2015/982, Tarih: 22.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/306 E.  ,  2015/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARAEREĞLİSİ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2014

NUMARASI : 2013/121-2014/27

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babası "........"'nın kayden maliki olduğu 968 ve 2893 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında baba adının ".........." şeklinde yer aldığını, gerçekte murisinin nüfus kaydında baba adının "........." olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazların tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..........'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince .........nden harç alınmasına yer olmadığına 22.1.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12960, Karar No: 2010/13404, Tarih: 15.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/12960 E.  ,  2010/13404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇERKEZKÖY 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı N..'e verdiği vekaletname ile maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazının davalı F.'a, ondanda diğer davalı M..'ya satış suretiyle temlik edildiğini, satış bedelinin ödenmediğini, dolandırılarak taşınmazının elinden alındığını, davalıların iyiniyetli olmadıklarını ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuş, davalı M..karşı davasında, açılmış olan dava nedeniyle zarara uğradığını belirtip maddi manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, kanıtlanamayan asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve karşı davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl dava, tapu iptal tescil, karşı dava ise maddi ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; mahkemece kısa kararda davanın reddine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise davanın ve karşı davanın reddine şeklinde hüküm kurulmuştur.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi  asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10329, Karar No: 2014/8528, Tarih: 17.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10329 E.  ,  2014/8528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım isteği ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi ekinde adli yardım isteğinin kabul edilebilir olduğunu kanıtlamaya ilişkin herhangi bir kayıt ve belge sunulmamıştır. Dosya içinde bulunan bu hususa ilişkin kayıt ve belgelerden de davacının adli yardım isteğinin yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin adli vardım isteğinin REDDİNE,

2- Davacı vekilinin, hükmü temyiz ederken ödenmesi gerekli temyiz harcını yatırdığına ilişkin dosya içinde herhangi bir kayıt ve belge bulunmamaktadır. Temyiz isteminin değerlendirilebilmesi için peşin temyiz harçlarının yatırılmış olması zorunludur. Bu nedenle davacı vekiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici madde 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesi uyarınca eksik temyiz harçlarını yatırılması için ihtarda bulunulması ve sonucuna göre gereğinin yapılması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5292, Karar No: 2025/2571, Tarih: 03.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/5292 E.  ,  2025/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/147 E., 2023/360 K.

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/147 Esas, 2023/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157/1, 43/1, 52, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 02.11.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 2024/1731 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve KYB-2024/96320 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve KYB-2024/96320 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 157/1 ve 43/1. maddeleri gereğince hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1. maddeleri uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında, 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında dolandırıcılık suçuna ilişkin hapis cezası yönünden hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 157/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 1 yıl 3 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında, "1 yıl 15 gün" yerine, "1 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/147 Esas, 2023/360 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/147 Esas, 2023/360 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; "hüküm fıkrasının 3. ve 6. paragraflarında yer alan "1 yıl 1 ay 15 gün" ibaresinin çıkartılarak, yerlerine "1 yıl 15 gün" ibaresinin yazılmasına; hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının yerinde bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7672, Karar No: 2022/422, Tarih: 19.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7672 E.  ,  2022/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.10.2018 tarih ve 2016/273 E. - 2018/380 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigortaladığı Galva Metal İnternational SRL'nin Çin'den satın aldığı emtianın taşınması işinin CMA CGM Deniz Acenteliği A.Ş'nin acenteliğini yaptığı CMA CGM Group'a ait CMA CGM Rebalais isimli gemi ile diğer davalı ...tarafından üstlenildiğini, emtianın gemiden liman sahasına tahliyesi esnasında konteyner tabanının kırılması sonucunda ruloların gemi ambar kapaklarının üzerine düştüğünü, emtiada bu suretle hasar meydana geldiğini, davalıların TTK'nın 1178'inci maddesi uyarınca sorumlu olduklarını, 14.874,38 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek ödenen bu bedelin 01.08.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı CMA CGM Deniz Acenteliği A.Ş vekili, konişmentoda taşıyana karşı tüm talep ve uyuşmazlıkların Marsilya Ticaret Mahkemeleri tarafından münhasıran çözüme kavuşturulacağının öngörüldüğünü, ayrıca MÖHUK'un 40'ıncı maddesi uyarınca yabancılık unsuru taşıyan davada Türk Mahkemelerinin milletlerarası yetkisinin iç hukukun yer itibariyle yetki kurallarına göre belirleneceğini, bu nedenle CMA CGM S.A.'nın ticari merkezi Marsilya Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak yetki itirazında bulunmuş, esas yönden de davanın reddini istemiştir.

Davalı ...vekili, asıl nakliyecinin diğer davalı olduğu, müvekkilinin sadece forwarder sıfatının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ... şirketi tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalanan emtianın deniz yolu ile taşınması sırasında uğradığı hasar sebebine dayanarak sigortalısına ödediği tazminatın TTK'nın 1472.maddesi gereğince rücuen tahsilinin bu davalılardan KTT Konteynır Taşımacılık A.Ş. CMA CGM Groupa izafeten CMA CMGDENİZ Acenteliği A.Ş. bakımından talep edildiği, davalılardan KTT Konteynır Taşımacılık A.Ş. hakkında davanın reddine dair verilen kararın onanarak kesinleştiği ve bu davalı hakkında milletlerarası yetki itirazının kabulü ile yetkisizlik kararı verilmiş olup, verilen bu karar dava konusu aynı taşımaya ilişkin olup bu dosyadaki davacı ve davalı yönünden kesin delil niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı sigortacı tarafından Nakliyat Sigorta Poliçesi'ne dayalı olarak sigortalısına yaptığı ödemenin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

1-KTT Konteyner Taşımacılık A.Ş. hakkındaki dava tefrik edilmiş olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında davalı sıfatında gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün bir maddi hata olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve özellikle davacı tarafın davalının yetki itirazı hakkında bir değerlendirme yapılmamasına yönelik temyiz itirazında hukuki yarar bulunmamasına, dava dışı KTT Konteyner Taşımacılık A.Ş bakımından görülen davanın kesin hüküm ve buna bağlı olarak kesin delil teşkil etmese de kuvvetli delil teşkil edecek olmasına, bu anlamda taşıma sözleşmesine göre yükleme ve boşaltma sırasında oluşan hasarlardan taşıyıcının sorumlu tutulamayacak olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıdaki (2) nolu bent uyarınca davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.