muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3294, Karar No: 2021/4420, Tarih: 03.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3294 E.  ,  2021/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının açtığı “Evlilik birliğinin temelinden sarsılması” hukuki nedenine dayalı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesi tarafından dava kabul edilerek boşanmanın ferilerine hükmedilmiş ve ortak çocuğun velayeti anneye verilerek baba ile kişisel ilişki kurulmuştur. Davalı erkek, kişisel ilişkinin yetersiz olduğundan bahisle, istinaf kanun yoluna başvurmuş ve bölge adliye mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilerek kişisel ilişki yönünden yeniden hüküm kurulmuştur. Hüküm davalı erkek tarafından kişisel ilişki yönünden temyiz edilmiştir.

Velayeti anneye bırakılan ortak çocuk ... ile baba arasında dini bayramlarda kurulan kişisel ilişki yetersizdir; dini bayramlarda çocuk ile baba arasında yatılı kişisel ilişki kurulmaması doğru bulunmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz olunan bölge adliye mahkemesinin hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. paragrafındaki “Dini bayramların 2. günü saat 10:00 ile aynı günü saat 18:00 arasında” bölümün çıkarılması ile yerine “Dini bayramların 2. günü saat 10:00 ile 3. günü saat 18:00 arasında” ifadesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK, diğer bölümlerinin ise birinci bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 03.06.2021 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2009/11478, Karar No: 2009/12734, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11478 E.  ,  2009/12734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.04.2007 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı ve mecra hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; geçit hakkı isteminin kabulüne dair verilen 29.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 3314 parsel sayılı taşınmazının yola bağlantısının bulunmadığını ve sulama ihtiyacı içinde bulunduğunu ileri sürerek davalılara ait taşınmazlardan geçit ve mecra hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçit ve mecra irtifak hakkı kurulması istemlerine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesi ile taşınmazının mutlak geçit ihtiyacı içerisinde bulunduğundan geçit hakkı ve taşınmazını sulamak için de mecra hakkı kurulmasını istemiş; mahkemece, geçit irtifak hakkının kurulmasına karar verilmiş, mecra hakkı istemine ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Hakim tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup, bu istemler ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar vermesi gerekir. Somut olayda, davacının mecra irtifak hakkı ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru bulunmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 12.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7325, Karar No: 2017/4955, Tarih: 27.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/7325 E.  ,  2017/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirketin Pendik Şubesinde restaurant müdürü olarak 05/11/2011 tarihinde işe başladığını, 03/07/2015 tarihinde iş akdinin geçerli nedenle fesih kararı alınmıştır denilerek feshedildiğini, çaresizce baskı altında kalarak tazminatları ve alacaklarının ödenmesi vaadiyle kendisine sunulan ikale sözleşmesini ve diğer evrakları imzalamak zorunda bırakıldığını iddia ederek davacı işçinin iş akdinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile davalı şirket arasında geçerli bir ikale sözleşmesi akdedilmiş olduğu için davacının işe iade davası açma hakkı bulunmadığını, davacının restoran müdürü sıfatıyla çalıştığını, okur yazar eğitimli ve vasıflı bir kişi olduğunu baskı altında kaldığına ilişkin iddiaların inandırıcılıktan son derece uzak olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işyerinde 2011 tarihinden itibaren restoran müdürü olarak çalışırken imzasını ve içeriğini inkar etmediği 01/07/2015 tarihli dilekçesi ile ailevi sebeplerden dolayı görevinden ayrılmayı talep ettiği, iyi ilişkilere istinaden iş akdinin kendi iradesi ve rızası ile karşılıklı olarak anlaşarak sonlandırılmasını, kıdem tazminatı ve diğer sahip olduğu özlük haklarının ödenmesini istediği, buna dayalı olarak 02/07/2015 tarihinde işveren tarafından iş sözleşmesinin feshedildiği ve davacıya fesih bildiriminin aynı tarihte tebliğ edildiği, davacının fesih bildiriminin üzerine 'fesih nedenini okuduğu herhangi bir itirazının bulunmadığını' yazarak imzaladığı, davacıya dava açıldıktan sonra 10/08/2015 tarihinde banka aracılığıyla toplam 18.303,58 TL kıdem-ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti ödendiği, her ne kadar bu ödemeler dava açıldıktan sonra yapılmış ise de, bu durumun ikale icabının davacıdan geldiği ve davalı işverenin kabulü ile ikale sözleşmesinin tamamlandığı hususunu değiştirmeyeceği, işyeri kayıtları arasında sunulan 01/07/2015 tarihli iç yazışmalara göre de davacının işten ayrılma isteğinin işveren tarafından kendi aralarında konuşulup değerlendirildiği anlaşıldığından ikale sözleşmesi yapma teklifinin davacıdan gelmiş olması ve iradesinin sakatlandığına dair herhangi bir somut delil bulunmaması nedeni ile iş sözleşmesinin ikale yolu ile sona erdirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 Sayılı HMK.’un 27. Maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36 ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

Öte yandan, ön inceleme duruşması taraflar arasındaki uyuşmazlıkları tespit etmek için yapılmaktadır. Ön inceleme duruşması yapılmadan, taraflar arasındaki uyuşmazlık usulünce tespit edilmeden önce taraflara tanık isim ve adreslerini bildirmesi için kesin süre verilemez. Tarafların uyuştukları ve ayrıştıkları hususlar henüz belirlenmeden taraflardan, ön inceleme duruşmasından önce davanın daha başında (tensiple) tanık isim ve adreslerini bildirmeleri beklenemez. Mahkemece buna aykırı davranılması da 6100 sayılı HMK’nın 27. maddesinde belirtilen hukuki dinlenilme hakkını zedeler.

Aynı Kanunun 243. Maddesinin 1. Fıkrasına göre “ Tanık davetiye ile çağrılır. Ancak, davetiye gönderilmeden taraflarca hazır bulundurulan tanık da dinlenir. Şu kadar ki, tanık listesi için kesin süre verildiği ve dinlenme gününün belirlendiği hâllerde, liste verilmemiş olsa dahi taraf, o duruşmada hazır bulundurursa tanıklar dinlenir.”

Mahkemece yapılması gereken; ön inceleme aşamasında uyuşmazlık tespit edildikten sonra tanık dinletme talebi olan davalının tanık deliline dayanıp dayanmadığını tespit ederek, tanık deliline dayanmışsa tanık isim ve adreslerini bildirmesi için kesin süre vermektir.

Somut olayda; mahkemece davacının 01.07.2015 tarihli dilekçesindeki beyanı esas alınarak işçinin kendi özgür iradesi ile ailevi sebeplerden dolayı iş akdini kendisinin feshetmek istemesi üzerine davalı ile ikale sözleşmesi yaparak sonlandırdığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de davacı söz konusu belgeyi irade fesadı ile kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmesi için yazıp imzaladığını iddia etmiştir.

Mahkemece davacı tarafa iddiasını ispat yönünde delillerini sunması, tanık listesi vermesi ve bildireceği tanıklar dinlenerek söz konusu dilekçenin irade fesadı altında düzenlenip düzenlenmediği, davacıya tazminatlarının ödeneceği yönünde bir taahhütte bulunulup bulunulmadığı belirlenerek fesih olgusunun tüm dosya kapsamı ile değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

Mahkemece davacı tarafa iddiasını ispat yönünde delillerini sunması, tanık listesi vermesi ve bildireceği tanıklar dinlenerek söz konusu dilekçenin irade fesadı altında düzenlenip düzenlenmediği, davacıya tazminatlarının ödeneceği yönünde bir taahhütte bulunulup bulunulmadığı belirlenerek fesih olgusunun tüm dosya kapsamı ile değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6273, Karar No: 2012/18540, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6273 E.  ,  2012/18540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin hiçbir neden gösterilmeksizin haksız ve geçersiz bir şekilde iş akdine son verildiğini, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından 07.05.2010 tarihinde .... İş Mahkemesinin 2010/434 esas sayılı dosyası ile işe iade istemli dava açılmış olduğunu, davacının davasının kabulüne karar verildiğini, bu kararın temyiz nedeniyle Yargıtayda olduğunu ve henüz kesinleşmediğini, söz konusu dava ile görülmekte olan davanın konularının ve taraflarının aynı olduğunu, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olması gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-ı, 115/1 maddeleri gereğince davanın reddine karar vermiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin birinci fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

4857 sayılı Kanun'un “İşverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı” başlığını taşıyan 25. maddesinin son fıkrasına göre işverenin haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshettiği durumda fesih bildiriminin yazılı yapılması şartı aranmaz.

Dosya içeriğinden, davacı 20.06.2009 tarihinden itibaren polyester ustası olarak davalı işyerinde çalıştığı, 04.05.2010 tarihinde iş akdinin feshedildiği, davacının açtığı işe iade davasının .... İş Mahkemesi'nin 2010/434 esas 2010/735 karar sayılı kararıyla işe iadesine karar verildiği, karar kesinleşmeden davacının 06/11/2010 tarihinde yeniden davalı işyerinde çalışmaya başladığı, 04/03/2011 tarihinde davalı işverence davacının iş akdine ibraname ile son verildiği anlaşılmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2015/9962, Karar No: 2019/9347, Tarih: 25.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9962 E.  ,  2019/9347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Cinsel taciz suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.07.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10911, Karar No: 2011/4503, Tarih: 12.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10911 E.  ,  2011/4503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanığa atılı dolandırıclık suçunun gerektirdiği cezaların miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesine göre, hesaplanan beş yıllık dava zamanaşımının 21.11.2005 tarihli sorgu ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uyulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8.maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık tarafından ... Tarım İlçe Müdürlüğüne verdiği 5 adet tapu senet fotokopilerini tapu sicil müdür yardımcısı ... tarafından tasdiklerinin bulunduğunun belirlenmesi karşısında, ... oğlu'nun tanık olarak dinlenerek tapu senetlerini kendilerinin tasdik edip etmedikleri anılan mührün kuruma ait olup olmadığı, anılan belgeleri onay için sanığın ibraz edip etmediği belirlenip belgelerin teslimi sırasında müracaat edenden imza alınıp alınmadığı ve belgelerdeki imzaların gerçek kişilere ait olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceme sonucu hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14514, Karar No: 2020/4207, Tarih: 12.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/14514 E.  ,  2020/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı ... ve dava dışı müşterekleri adına kayıtlı bulunan 704 parsel sayılı 6.078,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 116 ada 46 parsel numarasıyla ve 5.229,31 metrekare yüzölçümlü olarak; 244 parsel sayılı 8.200,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 168 ada 2 parsel numarasıyla ve 7.485,79 metrekare yüzölçümlü olarak; 354 parsel sayılı 11.100,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 171 ada 64 parsel numarasıyla ve 8.173,05 metrekare yüzölçümlü olarak; 473 parsel sayılı 10.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 176 ada 9 parsel numarasıyla ve 8.823,30 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında paylı olarak malik olduğu 116 ada 46, 168 ada 2, 171 ada 64 ve 176 ada 9 parsel sayılı taşınmazların yüzölçümünün azaldığını, eksikliğin komşu parsellerde kaldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu 116 ada 46, 168 ada 2, 171 ada 64 ve 176 ada 9 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, paylı olarak davacı adına kayıtlı bulunan 116 ada 46, 168 ada 2, 171 ada 64 ve 176 ada 9 parsel sayılı taşınmazların kullanım sınırları ile yenileme kadastrosu sınırlarının birbiriyle uyumlu olduğu, taşınmazların yüzölçümündeki eksikliğin, tesis kadastrosu yapılırken kullanılan ölçü teknikleri ile uygulama kadastrosu yapılırken kullanılan günümüz ölçü teknikleri arasındaki farktan kaynaklandığı kabul edilmek suretiyle, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, dava konusu taşınmazlarda davacı ...’ın tam paylı malik olmadığı, 116 ada 46 parselin davacının murisi ... adına kayıtlı olduğu, diğer taşınmazlarda ise ... ile Salih Özyağız’ın da paydaş olduğu anlaşılmasına rağmen davada adı geçenlerin taraf olmadıkları anlaşılmaktadır. Bu haliyle davada, aktif dava ehliyetinin tamamlandığından söz edilemez. Oysaki, aktif dava ehliyetinin mevcudiyeti dava şartlarından olup, bu koşul yerine getirilmeden davanın esası hakkında hüküm kurulması hukuken mümkün bulunmamaktadır. Diğer yandan, esasa ilişkin olarak yapılan araştırma ve inceleme de hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, dava konusu taşınmazlara ait tesis kadastrosu sırasında düzenlenen pafta haritası, ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü cetveli, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilerek dosya arasına alınmamış, teknik bilirkişiden tesis kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerlerinin yapılan çakıştırması sonucunda, birbirleriyle ve zeminle uyumlu olup olmadığını belirleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor aldırılmamıştır.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.