muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10257, Karar No: 2009/13036, Tarih: 10.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/10257 E.  ,  2009/13036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Y.. M.. ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 11.02.2005 gün ve 2005/365-337 sayılı bozma kararında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma yetersizdir. Yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz. O halde; sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtların tümü ile getirtilmesi, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, taşınmazların tespit tutanaklarında adları geçen tutanak bilirkişilerinin tümü ve tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar, hazır olduğu halde, taşınmazlar başında yeniden keşif yapılması, taşınmazların tespitlerine bir kayıt ve belgenin esas alınmadığı, yargılama sırasında tarafların bir kayıt ve belgeye dayanmadığı dikkate alınarak çekişmeli taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, sürdürülen zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi ve süresi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınması, öte yandan, dava konusu taşınmazların davacı tarafın ortak miras bırakanından miras yoluyla intikal edip etmediği ya da miras bırakanın sağlığında davacı tarafa bağışlayıp bağışlamadığı konusunda olaylara dayalı bilgi alınması, bu hukuksal olgunun duraksamasız saptanması, öte yandan, çekişmeli taşınmazların, bir bölümünün tutanaklarında, zilyetliğin terk edildiği vurgulandığı halde terkin iradi olarak mı, yoksa mücbir sebep tahtında mı olduğunun araştırılması, tutanak bilirkişileri taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek, hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile, yapılması muhtemel keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarının beyanları keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye ve tüm taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı, birleşik haritanın alınması, dava konusu 246 ve 247 parsel sayılı taşınmazların sınırında eylemli biçimde mera bulunduğu dikkate alınarak bu taşınmazlarla ilgili yöntemine uygun biçimde mera araştırmasının yapılması, oluşacak sonuca göre hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra dava konusu 195 ada 244, 246 ve 313 sayılı parseller yönünden davanın reddi ile bu parsellerin tespit gibi tesciline, 195 ada 247 parsel yönünden davanın kabulü ile bu parselin tespitinin iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Y.. M.. ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra dava konusu 195 ada 244, 246 ve 313 sayılı parseller yönünden davanın reddi ile bu parsellerin tespit gibi tesciline, 195 ada 247 parsel yönünden davanın kabulü ile bu parselin tespitinin iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Y.. M.. ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1967 yılında seri bazında orman kadastrosu yapılmış, taşınmazlar tahdit dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, toplanan kanıtlara göre, dava konusu 313 nolu parsel ormana bitişik olup, orman incelemesi yapılmadığından, karar bu yönüyle eksik ise de, 195 ada 244, 246 ve 313 nolu parsellerin 1970 yılından beri kimse tarafından kullanılmadığı, zilyetliğin terk edildiği, salt hayvan otlatma biçiminde sürdürülen zilyetliğin ekonomik amacına uygun zilyetlik olmadığı, zilyetlikle birleşmeyen vergi kayıtlarına değer verilemeyeceği gözönünde bulundurularak bu parseller yönünden davanın REDDİNE, 195 ada 247 nolu parselin ise tescil kararı verilen davacı ... yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle bu parsel yönünden davanın KABULÜNE karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden haç alınmasına yer olmadığına 10/09/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12876, Karar No: 2022/337, Tarih: 13.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/12876 E.  ,  2022/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 24. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk giderine yönelik hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafının yazılı şekilde hazine üzerinde bırakılması hatalıdır. Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının “Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalı kurumun harçtan muaf olması nedeni ile hazine üzerine bırakılmasına” şeklindeki 6 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine;

“6- Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye gelir kaydedilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.01.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16126, Karar No: 2017/22633, Tarih: 18.10.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/16126 E.  ,  2017/22633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanıkla ilgili olarak, CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanması daha evvel geri bırakılan hükümde herhangi değişiklik yapma imkanı bulunmadığı, hükmün ilk şekliyle açıklanması gerektiği gözetilmeden, hükmedilen hapis cezası bu kez adli para cezasına çevrilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

a-Sanık ve katılanın yüzüne karşı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yolu bölümünde temyiz süresinin ne zaman başlayacağının belirtilmediği ve taraflara kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği, dolayısıyla denetim süresinin işlemeye başlamayacaağı gözetilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

b-Sanık ve eşi tanık Nihat Gözel'in beyanlarında, sanığın sinir hastası olduğunu belirtmeleri karşısında, TCK’nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Kabule göre,

b-Sanık ve eşi tanık Nihat Gözel'in beyanlarında, sanığın sinir hastası olduğunu belirtmeleri karşısında, TCK’nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Kabule göre,

...-Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nın 106/1.2. cümlesi uyarınca hükmolunan tehdit olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen bu suç önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, sair tehdit suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

bb-Beyanları hükme esas alınan tanık ...'ın aşamalardaki anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

cc- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5959, Karar No: 2022/4559, Tarih: 05.10.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5959 E.  ,  2022/4559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1968, Karar No: 2014/7214, Tarih: 11.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/1968 E.  ,  2014/7214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2010/877-2012/537

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2012 tarih ve 2010/877-2012/537 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11/04/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. N.. T.. ile davalı vekili Av. M. B.G. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka nezdinde hesabının bulunduğunu, bu hesaptan müvekkilinin bilgisi dışında sahte ödeme talimatlarına istinaden yetkisiz üçüncü kişilere ödeme yapıldığını, bu ödemeler yapılırken müvekkilinden teyit alınmadığını, gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalı Bankanın müvekkilinin zararından sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 243.980 TL'nin, haksız ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, yapılan tüm ödemelerin talimatlara istinaden davacı şirket çalışanlarına yapıldığını, bir an için aksi düşünülse bile BK'nın 55. maddesi uyarınca davacının istihdam eden sıfatıyla sorumlu bulunduğunu, ayrıca hesaptan sürekli çekilen paradan davacının haberdar olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu ödemelere dayanak ödeme talimatları altındaki imzaların davacı şirket yetkilisine ait olmadığının Adli Tıp Kurumu'nca düzenlenen rapordan anlaşıldığı, gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalı bankanın oluşan zarardan sorumlu bulunduğu, ancak davacı şirkete fazlaca miktarda ödeme talimatına istinaden ödemeler yapılması, sahte belge ile para çeken kişilerin davacı şirket yetkilisi ile birlikte önceki tarihlerde de davalı Bankadan para çekmeleri, bu şekilde güven tesis edilmesi gözetildiğinde davacının da %50 oranında müterafik kusurunun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 136.177 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasında mevduat ilişkisi bulunması nedeniyle işbu davanın on yıllık zamanaşımı süresine tabi olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasında mevduat ilişkisi bulunması nedeniyle işbu davanın on yıllık zamanaşımı süresine tabi olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davacının davalı Banka nezdinde bulunan hesabından üçüncü kişilere usulsüz ödeme yapıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkin olup mahkemece dava konusu ödemelere ilişkin talimatlar altındaki imzaların davacı şirket yetkilisine ait olmadığı gerekçesiyle davalı Bankanın oluşan zarardan sorumlu bulunduğu, davacının da zararın doğmasında müterafik kusurunun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davalı Banka tarafından diğer savunmaların yanısıra davacının hesabından daha önce de aynı kişilere ödeme yapıldığı ve davacının da bu ödemeleri benimsediği, ayrıca hesaba ilişkin ekstrelerin davacıya tebliğ edildiği savunulmuştur. Gerçekten de dosyada mübrez bilirkişi raporunda, kendilerine usulsüz ödeme yapıldığı ileri sürülen kişilere, dava konusu edilen miktarın çok üstünde ödeme yapıldığı açıklandığı gibi 01.12.2011 tarihli oturumda dinlenilen davacı temsilcisi de kendilerine 1,5-2 ayda bir hesap ekstrelerinin gönderildiğini beyan etmiştir. O halde, çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, altındaki imzaların davacı şirket yetkilisine ait olmadığı anlaşılan talimatlarla, davacı şirket çalışanlarına yapılan dava konusu ödemelerin, davacı şirket tarafından benimsenip benimsenmediği, diğer bir deyişle bu ödemelerden davacının haberdar olup olmadığı ve bunlara icazet verip vermediğidir. Bu itibarla, mahkemece öncelikle usulsüz ödendiği iddia olunan paranın, şirket kayıtlarına girip girmediğinin şirket kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenmesi, şayet söz konusu para şirket kayıtlarına girmiş ise yapılan ödemelerin davacı şirket tarafından benimsendiğinin kabul edilmesi, aksi halde ödeme yapılan şirket çalışanları hakındaki ceza davasındaki deliller de değerlendirilmek suretiyle davacı şirketin büyüklüğüne göre davaya konu miktarda usulsüz para çekilmesinden haberdar olunmamasının hayatın olağan akışı ile bağdaşıp bağdaşmadığının tespit edilmesi ve son olarak davalı bankanın sorumlu bulunduğu kanaatine varılırsa usulsüz ödeme yapıldığı ileri sürülen kişiler davacı çalışanı olduklarından, kötü adam çalıştıran davacının bu nedenle müterafik kusurunun varlığının gözetilmesi ile oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp, davalıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 11.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.