muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7003, Karar No: 2010/2604, Tarih: 09.03.2010

Davalı ..., sözleşmenin tarafı olmadığını, davacının hesabından çektiği avansı diğer davalı ...’e verdiğini, ancak bu parayı ne için davacının ödediğini bilmediğini, muhtemelen ...’den alınan paranın iadesi olabileceğini savunarak, davanın reddini istemiş, %40 kötü niyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, ...’un ne asil ne de vekil sıfatıyla imza atmadığını, ağabeyi diğer davalıya iletilmek üzere metni paraf ettiğini, bu nedenle ...’a husumet yöneltilemeyeceğini, ne ...’in ne vekilinin imza atmadığını, sözleşmede vekaletnameden sözedilmediğini, davacının dayandığı vekaletnamenin banka işlemleri için yetki içerdiğini, sözleşmenin geçerli olmadığını, sözleşmede iki ayrı tarihin yer alması, avans ödemelerinin sözleşmedeki tarihlerden birinden sonra olması, dekontlarda ödemelerin hisse devri için yapıldığının belirtilmemesi, devir bedelini alıcının tek taraflı olarak belirleyeceğinin sözleşmede belirtilmesinin mantıksız oluşu karşısında sözleşmenin ...’i bağlamayacağını ve taslak olduğunu, cevabi ihtarnamede ...’in bir ikrarının bulunmadığını, zira sözleşmenin gönderilmesinin istendiğini, kendisine ...’un verdiği paranın davacının daha önce aldığı ödünç paranın iadesi amaçlı olduğunu, davacının paranın hisse bedeli avansı olduğunu kanıtlaması gerektiğini yanıt ve sonraki dilekçelerinde savunarak, davanın reddini istemiş, %40 oranında kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalılardan ...’un ...’in ortağı olduğu şirkette şoför olarak çalıştığı ve 50.000 USD’nı davacı hesabından çekerek ...’e verdiğini savunduğu, 20.01.2006 tarihli dilekçede ...’in parayı ...’tan aldığını doğruladığı, dekontlar ile de paranın ... tarafından çekildiğinin anlaşıldığı, bu durumda davacının hisse devri karşılığı sözleşmede verildiği belirtilen avansı ödediğinin kabulü gerektiği, ...’a hisse devri için yetki veren bir vekaletnamenin bulunmaması nedeniyle ...’un imzasının hukuki sonuç doğurmayacağı savunulmuş ise de, davanın hisse devrine ilişkin sözleşmenin geçerli olup olmadığına ilişkin olmadığı, hisse devri için avans niteliğinde verilen ancak hissenin gerçekleşmemesi nedeniyle karşılıksız kalan ve nedensiz zenginleşme oluşturan ödemenin iadesine ilişkin olduğu, avansı ... almakla nedensiz zenginleşenin o olduğu ve pasif husumetin ona düştüğü, nedensiz zenginleşmede ödeme tarihleri itibariyle iade yükümünün doğduğu, işlemiş faizin ödeme tarihlerinden hesaplatıldığı, alacağın likit olduğu, davalılardan ...’un davacının gönderdiği parayı bankadan çekip ...’e vermesi, ...’un ise sözleşmeyi vekil sıfatıyla imzalaması onlara bir ödeme yapılmış olmaması, sözleşmenin onların menfaati ile ilgili bulunmaması karşısında pasif husumet ehliyetlerinin bulunmadığının anlaşıldığı, bu davalılar bakımından takip haksız ise de davacının kötüniyetli olmadığı gerekçesiyle, davanın davalılardan ... bakımından kısmen kabulüne, diğer davalılar bakımından pasif husumet yönünden davanın ve kötüniyet tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının 09.07.2005 tarihli ihtarında davacının avans ödeme tarihlerinden itibaren faiziyle ödeme talebinde bulunması karşısında, sürenin atifet süresi olmadığının kabulü gerekmesine, nedensiz zenginleşene karşı ayrıca ihtar gerekmemesine, mahkemece haksız iktisabın oluştuğu tarihlerden temerrüt faizi uygulanmasının doğru olmasına, davacının davalılar hakkında yaptığı icra takibinin çeşitli hukuki nedenlerle var olduğunu düşündüğü hakkın davalılara karşı kullanımı kapsamında görülmesi gerekmesi karşısında da takibin kötüniyetli olmadığı sonucuna varan mahkemenin bu kabulünde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılardan ... Köse ve ...vekilinin tüm, diğer davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, anonim şirket hisse devri vaadi nedeniyle davacının ... yararına verdiğini iddia ettiği avans bedelinin devrin gerçekleşmemesi nedeniyle istirdadı istemine ilişkindir.

Dava, davalılardan ... bakımından kısmen kabul edilip, diğer davalılar bakımından pasif husumet yönünden reddedilmiş, davacı temyize gelmemiştir.

2- Dava, anonim şirket hisse devri vaadi nedeniyle davacının ... yararına verdiğini iddia ettiği avans bedelinin devrin gerçekleşmemesi nedeniyle istirdadı istemine ilişkindir.

Dava, davalılardan ... bakımından kısmen kabul edilip, diğer davalılar bakımından pasif husumet yönünden reddedilmiş, davacı temyize gelmemiştir.

Mahkemece davalılardan ...’in yargılama sırasında 20.01.2006 tarihli dilekçede (davacının verdiğini iddia ettiği) parayı diğer davalılardan ...’tan aldığını beyan etmesi yeterli görülerek, ...’in parayı hisse devir bedelinin avansı olarak aldığı kabul edilmiştir. Oysa, bu dilekçede ..., parayı davacının ödünç aldığı para borcunun ifası için aldığını, davacının hisse devir avansı olarak parayı verdiğini kanıtlaması gerektiğini savunmuştur. Yanıt dilekçesinde ..., hisse devir sözleşmesi ile ilgisi olmadığını, benimsemediğini ayrıntıları ile savunmuştur. Yanıt dilekçesinde olmayan ödünç paranın ifası olarak parayı aldığına ilişkin savunmanın daha sonraki dilekçede belirtilmesine 15.02.2006 tarihli oturumda, davacı araya zaman girmeden karşı koyarak savunmanın genişletilmesi itirazında bulunmasından sonra davalı ..., ıslah ile savunmasını genişletmiş ve aynı savunmayı tekrarlamıştır. Davalı yanın bileşik ikrarı (gerekçeli inkarı) söz konusu olduğunda ispat külfeti davacı yanda kalmaya devam eder. Davacı ..., avansı hisse devir bedeli kapsamında ...’e ödediğini kanıt yükü altında olup, devir vaadi sözleşmesinde geçen avansı ...’e bu amaçla verdiğini ileri sürmesi karşısında, öncelikle sözleşmenin geçerli olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Davacı yan, ...’in sözleşmenin tarafı olduğunu, onu bağladığını, paranın avans olarak ...’e ödendiğinin sözleşmede kastedildiğini kanıtlamak durumundadır. Bu durumda, hisse devrine ilişkin sözleşmenin geçerli olup olmadığının davanın konusu olmadığına ve bunun üzerinde durulması gerekmediğine yönelik mahkeme gerekçesi isabetsizdir. Nedensiz zenginleşenin ... olduğunun kabulü, hisse devir vaadi sözleşmesinde belirtilen avansı bu amaçla ...’in aldığının ispatına bağlıdır. ... ise aksini savunmaktadır. Avans ile ... arasında bağ kurulmadıkça, ...’in nedensiz zenginleştiğinin kabulü doğru görülemez. Ne var ki, ... ...’in ortağı olduğu şirkette çalışan bir şoför olup, ...da ...’in kardeşidir. Avans miktarı ile ...’un savunduğu borç para miktarı aynıdır. Somut olayın bu özellikleri de gözetilerek ve ilke olarak ispat külfeti davacıya yüklenip, bu açıklamalar da dikkate alınmak suretiyle, sözleşmenin geçerli olup olmadığı, ...’i bağlayıp bağlamadığı, sonradan ...’in sözleşmeyi benimseyip benimsemediği üzerinde durulması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, savunma üzerinde yeterince durulmadan, savunmanın tamamı irdelenmeden eksik incelemeye ve yanlış nitelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Diğer yandan, takip talebinde yabancı para alacağının tahsil günü TL karşılığının tahsili talep edilmiş ve yabancı para alacağı ile ilgili faiz oranı %4 olarak sınırlandırılmıştır.

Mahkemece, bu oran aşılmamak kaydı ile takibin devamına karar verilmesi gerekirken, hükümde 3095 sayılı Yasa’nın 4/a maddesinde yazılı faiz oranının uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, talebin üst sınırının gözetilmemesi ile infazda tereddüte yol açacak tarzda hüküm tesisi de kabul şekli bakımından doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan ... ve ...vekilinin tüm, diğer davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalılardan alınarak davacı ...'e verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 916,85 TL harcın temyiz eden davalılardan ... ve ...'e iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...'e iadesine, 09.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15430, Karar No: 2017/24871, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15430 E.  ,  2017/24871 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7418, Karar No: 2013/12194, Tarih: 10.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/7418 E.  ,  2013/12194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı ...'na bağlı ... Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü'nde tam gün esasıyla çalıştığını belirterek, Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın 5510 sayılı Yasa'nın 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümlerinin 506 sayılı Yasanın 79. maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanununun 47. maddesidir. Milli Eğitim Temel Kanununun 47. maddesi hükmüne göre, örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmetiçi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir. Bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5. maddesi, “Uzman ve usta öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler.

1-Geçici personel olarak: Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değiştirilen 4. maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

1-Geçici personel olarak: Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değiştirilen 4. maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2-Ek ders görevi verilmek yoluyla: 4. maddede belirtilen esaslara göre ek ders görevi verilmesi yoluyla görevlendirilecek uzman ve usta öğreticilere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 89. maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ... Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebilir . ” ; aynı Yönetmeliğin 8. maddesi, “geçici sözleşmeli olarak görevlendirilen uzman ve usta öğreticilerin haftalık çalışma süresi 40 saattir”; aynı yönetmeliğin 9. maddesi ise, “uzman ve usta öğreticilerin günlük çalışma süresi en fazla 8 saattir. Kurum müdürü, cumartesi, pazar günleri de dahil olmak üzere, uzman ve usta öğreticilere günün 08.00-23.00 saatleri arasında görev verebilir.” hükümlerini içermektedir.

Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup, anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanununun 13. maddesinde yer alan “işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde, çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, usta öğreticilerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dahilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Bu konuda ortaya çıkan uyuşmazlık sonucu Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca verilen 17.09.2008 gün 2008/10-555 Esas 2008/530 sayılı kararda da, “dinlenen tanıkların da aynı davacı gibi başka köylerde usta öğretici olarak çalışan kişiler olduğu, resmi belgeler ve davacının imzasını taşıyan belgelerle çelişkili tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği anlaşıldığından; tam gün esası ve aylık karşılığı olmayan çalışmaların, günlük çalışma saatine göre ve kısmi zamanlı çalışma olması nedeniyle bu çerçevede değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmek gerektiği” belirtilmiş olup, bu şekildeki bir çalışma ilişkisinde, tam süreli çalışmaya ilişkin hakların doğduğunu kabule olanak yok ise de, yasa ve sözleşmelerde belirtilen sınırlamalara aykırı, tam süreli hizmet sözleşmesinin unsurlarının gerçekleştiği bir çalışma durumunun, eylemli olarak oluştuğunun iddia edilip kanıtlanması olanak dahilinde bulunmaktadır. Ancak, bu yöndeki iddia, hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin niteliği gözetilerek kanıtlanmalı; işverenin resmi kurum niteliği, ücret ödemelerinin kayıtlara dayalı olma gerekleri dikkate alınarak; Kurum kayıtlarına yansıyan bilgilerin aksinin kanıtlanmasına yönelik kanıtların hüküm kurmaya elverişli olup olmadığı, sosyal güvenlik hakkının yaşama geçirilmesine yönelik davanın özelliklerinin gerektirdiği duyarlılık uyarınca denetlenmelidir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.Nitekim, davacıya ait çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ...'na bağlı ... Halk Eğitim Merkezlerinde usta öğretici olarak görev yapan davacının sigortalı çalışmalarının işe giriş bildirgelerine uygun olarak Kuruma kesintili ve kısmi süreli olarak bildirildiği, tanıkların beyanlarında davacının günlük 6 saat üzerinden çalışması bulunduğunu beyan etmelerine karşın ders saati karşılığında ücrete hak kazanan davacının hangi nedenlerle tam gün çalıştığını açıklamadıkları, ders programları ile devam-devamsızlık ve puantaj kayıtlarının ve ücret, prim bordrolarının, puantaj kayıtlarının getirtilmediği, davacı ile birlikte çalışan müdür, müdür yardımcısı, şef ve öğretmenlerin dinlenmediği, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığının yeterince araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır Uyuşmazlık, davacının çalışmalarının kısmi süreli ya da tam süreli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 13.maddesine göre işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir. Emsal işçi, işyerinde aynı veya benzeri işte tam süreli çalıştırılan işçidir. Yukarıda anılan yasa hükümleri doğrultusunda, usta öğreticilerin ders saati karşılığında ücrete hak kazanmaları esas olduğundan kısmi süreli iş sözleşmesi ile çalıştıkları kabul edilmelidir. Ancak, davacının ders saatleri dışında kurumun kendisine verdiği görev ya da işin niteliği gereği çalışmasını sürdürdüğü hallerde günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırdığı ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yaptığı belirlendiği takdirde davacının tam süreli çalıştığı kabul edilebilir ise de mahkemenin yeterli ve gerekli bir araştırmayla davacının çalışmasının kısmi süreli ya da tam süreli olup olmadığını aydınlığa kavuşturmadan yazılı şekilde karar vermesi yerinde değildir.

Yapılacak iş, davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlemek için davalı işyerinden ücret bordrolarının, puantaj kayıtlarının, görevlendirme çizelgelerinin davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerek, davacı ile birlikte çalışan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen ve usta öğreticileri dinlemek, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığını araştırmak, dosyada bulunan diğer belgelerle birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekirken, mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5305, Karar No: 2019/1967, Tarih: 13.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5305 E.  ,  2019/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin sanık müdafi tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin sanık müdafi tarafından yapılan itirazların incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;