muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15543, Karar No: 2010/219, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15543 E.  ,  2010/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29147, Karar No: 2020/11582, Tarih: 16.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/29147 E.  ,  2020/11582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 19.06.2019 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 04.07.2019 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11173, Karar No: 2022/9371, Tarih: 14.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/11173 E.  ,  2022/9371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça konu silahın sanığın kalmakta olduğu Akın dinlenme tesislerindeki odasında ele geçirilmiş olması karşısında silahın taşındığı ve eylemin 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmediğinden suç vasfında yangılgıya düşülerek aynı Yasanın 13/3. maddesinden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 14.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/489, Karar No: 2014/12518, Tarih: 15.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/489 E.  ,  2014/12518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/165997

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2011/605 (E) ve 2013/159 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa dosya kapsamına ve sanığın yaşadığı yörenin sosyal ve ekonomik koşulları, eğitimi ve kültürel durumu, olayın oluş biçimine göre yangının sanığın kusuruyla çıktığının kabul edilemeyeceği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında alınan 14.12.2012 tarihli Adli Tıp raporunda; sanığın işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azaldığının belirtilmesine göre sanığın TCK.nun 32/2. maddesi kapsamında olduğunun anlaşıldığı ve bu haliyle cezasın- dan kanunda belirtilen oranlarda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, ceza veril- mesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13191, Karar No: 2022/11396, Tarih: 21.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13191 E.  ,  2022/11396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 21/06/2022 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden davalılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kesinleşmemiş kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasında verilen ilama dayalı olarak icra marifetiyle tahsil edilen paranın istirdadı istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce davacı idare yönünden HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine davalı yönünden kabulü ile davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığından davanın reddedilmesi gerektiğinden bahisle HMK’nın 353-1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine ilişkin yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalılar tarafından, ... parsel sayılı taşınmazlar için Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/628 Esas sayılı dosyasında, kamulaştırmasız el etmadan kaynaklanan tazminat davası açıldığı, ilgili dosyada, 2012/531 Karar sayılı, 02/10/2012 tarihli kararla tazminata hükmedilerek, tapunun iptali ile idare adına tesciline karar verildiği, kararın, Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin 2013/14597 Esas, 2013/19940 Karar sayılı, 18/11/2013 tarihli kararıyla, davanın idari yargıda görülmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, bozma ilamı uyarınca, yeniden yapılan yargılamada, 2013/767 Esas, 2014/225 Karar sayılı, 15/04/2014 tarihli kararla görevsizlik kararı verildiği, görevsizlik kararının 13/10/2015 tarihinde kesinleştiği, işbu dosyanın davalısı ... vd. vekili tarafından, bozmadan önceki Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/628 Esas, 2012/531 Karar sayılı, 02/10/2012 tarihli ilamın icrası için Pendik (İstanbul Anadolu 9.) 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/16488 ve 2012/16489 Esas sayılı takip dosyaları ile takip başlatıldığı, davacı idare tarafından icra dosyalarına, 773.357,84-TL ve 40.469,66-TL olmak üzere toplam 813.827,50-TL ödeme yapıldığı, icra dosyalarının konusunu oluşturan mahkeme ilamının bozulması ve sonuç olarak dosyada görevsizlik kararı verilmesi sebebiyle, sebepsiz hale gelen ödemenin, faiziyle birlikte davalıdan tahsili için eldeki davanın açıldığı, görevsizlik kararı sonrası 1100 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kamulaştırmasız el atmaya dayanan davada verilen davanın reddi kararının temyizi üzerine Bölge İdare Mahkemesi 9. İdare Dava Dairesi'nce bozulduğu, yine 2 pafta, 1179 parsel sayılı taşınmaz yönünden açılan davanın ise İstanbul 8. İdare Mahkemesi'nce 2019/341 E. sayılı dosyasında yargılamanın devam ettiği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere İcra İflas Kanunu'nun 40/2. maddesinde "Bir ilâm hükmü icra edildikten sonra bölge adliye mahkemesince kaldırılır veya yeniden esas hakkında karar verilir ya da Yargıtay'ca bozulup da aleyhine icra takibi yapılmış olan kimsenin hiç veya o kadar borcu olmadığı kesin bir ilâmla tahakkuk ederse, ayrıca hükme hacet kalmaksızın icra tamamen veya kısmen eski hâline iade olunur." hükmü yer almaktadır.

Bilindiği üzere İcra İflas Kanunu'nun 40/2. maddesinde "Bir ilâm hükmü icra edildikten sonra bölge adliye mahkemesince kaldırılır veya yeniden esas hakkında karar verilir ya da Yargıtay'ca bozulup da aleyhine icra takibi yapılmış olan kimsenin hiç veya o kadar borcu olmadığı kesin bir ilâmla tahakkuk ederse, ayrıca hükme hacet kalmaksızın icra tamamen veya kısmen eski hâline iade olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddi kararı, İcra İflas Kanunu'nun 40/2. maddesinde belirtilen, “hiç veya o kadar borcu bulunmadığına” dair esasa yönelik kesin bir ilam olmadığından İİK'nın 40. maddesinin olayda uygulama yeri yoksa da 8. İdare Mahkemesi'nde açılan kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat davalarının yargılamasının devam ettiği de gözönünde bulundurulduğunda davacı idarenin hiç yada takip miktarı kadar borçlu bulunmadığı kesin bir ilamla esastan çözülmediğinden, bu durumda da ilamli takiple ödenen bedelin iade şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, istinaf başvurusunun ilk derece mahkemesi hükmünün gerekçesi düzeltilmek suretiyle esastan reddine karar verilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun, yazılı şekilde davacının hukuki yararı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi sonucu itibarıyla doğrudur.

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalılardan alınmasına, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irad kaydedilmesine, 21/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1572, Karar No: 2017/10978, Tarih: 04.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1572 E.  ,  2017/10978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dâvacı..... ile davalılar 1-)Başkent Gölbaşı ...enerji Kömür..... Ltd. Şti. aralarındaki alacak davasına dair .... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 23/12/2014 günlü ve 2011/615 - 2014/868 esas-karar sayılı hükmün bozulması hakkında Yargıtay 6. Hukuk Dairesince verilen 16/02/2016 günlü ve 2015/4287-2016/989 esas-karar sayılı ilâma karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekili şirket ile davalılardan... arasında müvekkiline ait ... bulunan AR. 20054232 ve AR. 20061649 numaralı maden arama ruhsatlarının davalı tarafından komisyon karşılığı 3. Kişilere satılması konusunda 15.12.2008 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşmede " devir bedeline esas toplam rezervin yirmi beş milyon ton kabul edilerek, ruhsatların toplam devir bedelinin 12.500.000 USD olacağı ve yapılacak sondajlar sonucu tüm tarafların ortaklaşa tespit edecekleri rezervin 0.50 USD çarpımı ile bulunacak sonucun 0.40 USD kısmının müvekkiline ait olacağının kararlaştırıldığını, devir belgelerinden de anlaşılacağı üzere maden arama ruhsatlarının davalılardan.....şirketi aracılığıyla diğer davalı şirkete devredildiğini, ancak maden arama ruhsat devir bedellerinin halen ödenmediğini, net rakamın maden sahasında yapılacak keşif ile belirlenebileceğini belirterek şimdilik 10.000 TL'ni dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Maden... Ltd. Şti. Vekili; müvekkili şirketin dava dışı ..... ile dava dışı ..... arasında 20.02.2008 tarihli sözleşme gereğince satın alındığını, bu sözleşmeye göre maden arama ruhsatlarının devranıldığını, bu şahıslara 24.04.2008 tarihinde 3.000.000 USD ödeme yapıldığı, ancak sonradan ruhsatların madenciler adına değil madencilerin ortak olduğu davalı Mayöz... Ltd Şti. adına kayıtlı iken 28.08.2007 tarihinde dava dışı .... 'ye devredilmiş olduğundan 22.12.2008 ve 22.02.2008 tarihli mutabakat ve ek protokoller yapılarak ruhsatların 24.12.2008 tarihinde devranıldığını, 30.12.2008 ve 26.05.2009 tarihinde madencilere veya gösterdikleri kişilere toplam 4.048.000 USD ödeme yapıldığını, bu şahısların İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/515 esas sayılı dosyasında bakiye kısım için alacak davası açtığını, 18.12.2009 tarihli protokol yapılarak sulh olunduğunu, protokolde ruhsatların 2 yıl içerisinde en az 8.200.000 USD fiyat ile 3. kişilere satılabileceği madencilerin kendilerinin ise 6.000.000 USD ödeyerek ruhsatları geri alabileceklerinin kararlaştırıldığını, 2 yıllık sürenin 18.12.2011 tarihinde dolması ile ruhsatların kendi firmaları uhdesinde kaldığını, davacı firmanın emanetçi olduğunu, ruhsat bedellerinin tamamen madencilere ödendiğini, davanın madencilere ihbarı gerektiğini, davalı.....şirketi ve ortakları tarafından muvazalı olarak işlemler yapılarak müvekkili şirketin zarara uğratılmak istendiğini, istenilen ruhsat bedelinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

./..

Davalı ... davacı ile imzalanan 15.12.2008 tarihli sözleşmede davacıların satıcı kendilerinin müşavir olduğunu, kendilerinin müşavirliğinde ruhsatların diğer davalıya satıldığını ve devirlerin 22.12.2008 tarihinde yapıldığını, müşavir olunması nedeni ile ruhsat bedelinden sorumlu tutulamayacağından davanın reddini istemiştir.

./..

Davalı ... davacı ile imzalanan 15.12.2008 tarihli sözleşmede davacıların satıcı kendilerinin müşavir olduğunu, kendilerinin müşavirliğinde ruhsatların diğer davalıya satıldığını ve devirlerin 22.12.2008 tarihinde yapıldığını, müşavir olunması nedeni ile ruhsat bedelinden sorumlu tutulamayacağından davanın reddini istemiştir.

İhbar olunan ... vekili; Davacı şirketin 16.02.2008 tarihinde kurulduğunu, görünürdeki ortaklarının... ve .... olduğunu, bu firmanın paravan olarak kurulduğunu,...'ın memur olduğunu,.....firmasının14.04.2006 tarihinde kurulduğunu, ilk ortaklarının ..... ve Mehmet Akyüz olduğunu, 29.06.2006 tarihinde .....'ın bir kısım hisselerini ...'a, bir kısım hisselerini ise ... devrettiğini,.....şirketinin ortakları ..... ve M. Serdar Baştürk'ün talimatları doğrultusunda hareket edildiğini, Başkent Gölbaşı firması ile davacı firmanın kuruluş ve noter onaylarının birbirini takip ettiğini, Teknotes firması ile 28.08.2007 tarihli sözleşme imzalanarak ruhsatların devredildiğini, kendi imzasının da sahte atıldığını, imzanın sahte olması nedeni ile ....18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/656 esas sayılı dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde diğer ortaklar Serdar Baştürk ve .....'ın ceza aldığını, Başkent Gölbaşı firmasına devir işleminin esasen 20.02.2008 tarihli sözleşmenin gereklerinin yerine getirilmesi olduğunu davacı şirkete yapılan devrin gerçek bir devir değil Teknotes şirketinin bir hak talebi olmaması için yapıldığını belirtmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin16/02/2016 günlü ve 2015/4287-2016/989 esas-karar sayılı ilamı ile, taraflar arasında rödovans sözleşmesi olduğundan Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile mahkeme kararının görev yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı ... Enerji Ltd. Şti. vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, satım sözleşmesinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasında herhangi bir kira (rödovans) ilişkisi bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, taraflar arasında maden ruhsatlarının satışından kaynaklanmaktadır. Bu nedenle, davalı ... Enerji... Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Yargıtay 6. Hukuk Dairesince verilen 16/02/2016 günlü ve 2015/4287-2016/989 esas-karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verilmiş, davacının temyiz itirazları yönünden dosyanın incelemesine geçilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay 6. Hukuk Dairesince verilen 16/02/2016 günlü ve 2015/4287-2016/989 esas-karar sayılı sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 04.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2994, Karar No: 2013/26909, Tarih: 19.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/2994 E.  ,  2013/26909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/11728

MAHKEMESİ : Gümüşhane Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2009

NUMARASI : 2009/108 (E) ve 2009/193 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCY.nın 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Suç için, yasada kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.nın 50/2. maddesi). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/1. maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 19/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7872, Karar No: 2015/7098, Tarih: 12.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/7872 E.  ,  2015/7098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/214244

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2010/502 (E) ve 2012/315 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.