muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4076, Karar No: 2020/2685, Tarih: 25.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2018/4076 E.  ,  2020/2685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı banka, davalılardan ...’nın 16/11/1998 tarihinde imzaladığı “Tüketici Kredisi Sözleşmesi” ile 3.955,62 TL’lik ve 12/11/1998 tarihli “Kredili Mevduat Sözleşmesi” ile 2.500,00 TL’lik kredi kullandırıldığını, diğer davalıların sözleşmeleri kefil olarak imzaladıklarını ve borçluların kullandıkları bu kredileri ödemeyerek temerrüde düştüklerini, kredili mevduat sözleşmesi için 04/12/2000 tarihinde ve tüketici kredisi sözleşmesi için de 28/11/2000 tarihinde çekilen ihtarnameler ile borcun ödenmesinin istendiğini ancak, ödeme yapılmadığını belirterek dava tarihi itibariyle toplam 87.255,00TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, cevap dilekçesi sunmamıştır. Davalı ... vekili duruşmalara katılmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, asıl borçlu olan ... hakkında verilen karara yönelik temyizine gelince;

Mahkemece, “ Davacı bankanın Sirkeci şube müdürü olan ... ile ... Gümrükçü ve ... ... ...'in birlikte bankayı aracı kılarak F profil ... A.Ş., ... Oto. Ltd. Şti., ... Şti, ... Otomotiv lehine kredi temin etmek için şirket çalışanları borçlu gibi göstererek usulsüz kredi sözleşmeleri yapıldığı, bu sözleşmelerin şirket çalışanlara değişik beyanlarla yanıltılarak şirket merkezlerinde imzalatıldığı, kredilerin kefil olarak gösterilen şirketlere aktarıldığı böylece müdürün ve müdür yardımcısı ile şirket çalışanlarının dolandırıcılık suçu işlediği, böylece bankanın iki tirilyon parasının zimmetine geçirdikleri sabit olmuş, ve bankanın bu zararından bu kişilerin sorumlu tutulması gerektiği yukarıda belirtilen ... 3. Ağır Ceza mahkemesinin kesinleşmiş kararı ile sabit olmuştur (...)Üstelik banka bu davada davalı olarak gösterilen şahıslara kredinin verilmediğini de bilmektedir. Zira kesinleşen 3. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası ile kredilerin şirket çalışanlarına değil şirketlere aktarıldığı kesin hükümle sabit olmuştur. Bu nedenlerle kurumun verilen kredilerden doğan zararları ile ilgili olarak kredi sözleşmelerinde imzaları bulunan davalılar hakkında dava açmaları mümkün değildir. Çünkü bu kararla sözleşmede imzası bulunan kişilerin sorumlu tutulamayacağı kesin hüküm nedeniyle kabul edilmelidir.” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki davayı davacı banka, davalılardan ...'nın asıl borçlu olarak imzaladığını iddia ettiği 16/11/1998 tarihli “Tüketici Kredisi Sözleşmesi” ve 12/11/1998 tarihli “Kredili Mevduat Sözleşmesi”ne dayanarak açmıştır. Dosyada bulunan sözleşme örneklerinden sözleşmeleri davalı ...'nın borçlu olarak imzaladığı açıkça anlaşılmaktadır. Her ne kadar diğer davalılarında kefil olarak imzalarının bulunduğu görülmekte ise de banka müdürü ve müdür yardımcısı hakkında açılan ceza dava dosyasında kefil olan davalıların sözleşmeleri imzalamadıkları maddi vakıaları kararda tartışılmış ve kabul edilmiştir. Ne var ki, davalı olan sözleşmeleri asıl borçlu sıfatı ile imzaladığı iddia edilen ... hakkında ceza dosyalarında da kabul edilmiş bir vakıa bulunmamaktadır. Davalı ... davaya gelip savunmada bulunmadığına göre, hakkındaki aleyhe olan iddiaları kabul etmediğinin kabulü gerekir.

Ne var ki, ortada da taraflar arasında imzalandığı iddia edilen sözleşmeler bulunmakta olup, sözleşmeye konu paranın davalılara ödendiğine ilişkin makbuz dosyada bulunmamaktadır. Mahkemece, davacı taraftan ilgili makbuzların dosyaya eklenmesi talep edilmiş ise de davacı, makbuzların ... 1. Tüketici Mahkemesinin 2005/736 esas sayılı dosyasında bulunduğunu belirtmiş, ancak makbuzlar bu dosyaya eklenmemiştir. Bu durumda mahkemece, adı geçen davalının sözleşmelerdeki ve dosyaya eklenecek ödeme makbuzlarındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı hususunun 6100 sayılı HMK’nın 169 vd. (HUMK.nun 230 vd) maddeleri gereğince isticvap davetiyesi gönderilmek suretiyle mahkemeye çağrılması, isticvap davetiyesine mazeretsiz olarak duruşmalara katılmaması ve imza örnekleri vermemesi halinde sözleşmelerdeki ve makbuzlardaki imzalarının kendisine ait olacağı hususlarının yazılması, duruşmaya gelmesi halinde ise savunmasının ve imza örneklerinin alınıp, imza incelemesine esas sözleşme tarihinden önceki tarihli imzaları da getirtilerek bilirkişi incelemesi yaptıarıda belirtilen ... 3. Ağır Ceza mahkemesinin kesinleşmiş kararı ile sabit olmuştur (...)Üstelik banka bu davada davalı olarak gösterilen şahıslara kredinin verilmediğini de bilmektedir. Zira kesinleşen 3. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası ile kredilerin şirket çalışanlarına değil şirketlere aktarıldığı kesin hükümle sabit olmuştur. Bu nedenlerle kurumun verilen kredilerden doğan zararları ile ilgili olarak kredi sözleşmelerinde imzaları bulunan davalılar hakkında dava açmaları mümkün değildir. Çünkü bu kararla sözleşmede imzası bulunan kişilerin sorumlu tutulamayacağı kesin hüküm nedeniyle kabul edilmelidir.” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki davayı davacı banka, davalılardan ...'nın asıl borçlu olarak imzaladığını iddia ettiği 16/11/1998 tarihli “Tüketici Kredisi Sözleşmesi” ve 12/11/1998 tarihli “Kredili Mevduat Sözleşmesi”ne dayanarak açmıştır. Dosyada bulunan sözleşme örneklerinden sözleşmeleri davalı ...'nın borçlu olarak imzaladığı açıkça anlaşılmaktadır. Her ne kadar diğer davalılarında kefil olarak imzalarının bulunduğu görülmekte ise de banka müdürü ve müdür yardımcısı hakkında açılan ceza dava dosyasında kefil olan davalıların sözleşmeleri imzalamadıkları maddi vakıaları kararda tartışılmış ve kabul edilmiştir. Ne var ki, davalı olan sözleşmeleri asıl borçlu sıfatı ile imzaladığı iddia edilen ... hakkında ceza dosyalarında da kabul edilmiş bir vakıa bulunmamaktadır.

Davalı ... davaya gelip savunmada bulunmadığına göre, hakkındaki aleyhe olan iddiaları kabul etmediğinin kabulü gerekir.

Ne var ki, ortada da taraflar arasında imzalandığı iddia edilen sözleşmeler bulunmakta olup, sözleşmeye konu paranın davalılara ödendiğine ilişkin makbuz dosyada bulunmamaktadır. Mahkemece, davacı taraftan ilgili makbuzların dosyaya eklenmesi talep edilmiş ise de davacı, makbuzların ... 1. Tüketici Mahkemesinin 2005/736 esas sayılı dosyasında bulunduğunu belirtmiş, ancak makbuzlar bu dosyaya eklenmemiştir. Bu durumda mahkemece, adı geçen davalının sözleşmelerdeki ve dosyaya eklenecek ödeme makbuzlarındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı hususunun 6100 sayılı HMK’nın 169 vd. (HUMK.nun 230 vd) maddeleri gereğince isticvap davetiyesi gönderilmek suretiyle mahkemeye çağrılması, isticvap davetiyesine mazeretsiz olarak duruşmalara katılmaması ve imza örnekleri vermemesi halinde sözleşmelerdeki ve makbuzlardaki imzalarının kendisine ait olacağı hususlarının yazılması, duruşmaya gelmesi halinde ise savunmasının ve imza örneklerinin alınıp, imza incelemesine esas sözleşme tarihinden önceki tarihli imzaları da getirtilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle sözleşmelerdeki ve makbuzlardaki imzaların adı geçen davalıya ait olup olmadığı hususunun açıklığa kavuşturulması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/31111, Karar No: 2023/10996, Tarih: 19.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/31111 E.  ,  2023/10996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1600 E., 2021/129 K.

SUÇ :Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2019/200 Esas, 2019/426 ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan beraat kararı verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.01.2021 tarihli ve 2019/1600 Esas, 2021/129 ... kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.05.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Örgüt liderinin talimatı ile Bank Asyada katılım hesabı açtığına,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonucunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonucunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.01.2021 tarihli ve 2019/1600 Esas, 2021/129 ... kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16521, Karar No: 2017/8001, Tarih: 06.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/16521 E.  ,  2017/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ...'nın hakkında kasten yaralama suçundan verilen 2.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hükme yönelen temyiz isteminin reddine ilişkin 02/08/2016 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, katılan sıfatıyla yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine,ancak;

1) Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; sanığın cezai ehliyeti olmadığına dair tek hekim tarafından düzenlenen rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa, 5271 sayılı CMK'nin 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9171, Karar No: 2020/17157, Tarih: 19.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/9171 E.  ,  2020/17157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas daha ağır mahkumiyeti olduğu halde Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/317 Esas 2013/297 Karar sayılı ilamının TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması,

2- 07.01.2015 tarihinde sanığın Ünye Açık Ceza İnfaz Kurumundan sevk ile gelerek Sinop Açık Ceza İnfaz Kurumuna teslim olduğu sırada girişi esnasında üzerinden esrar maddesi düşmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında TCK'nın 297/1-2. cümle gereği fikri içtima hükümleri uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın cezaevine girişi esnasında suça konu maddenin ele geçirildiği iddia ve kabul olunması karşısında sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan ceza tayini,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11337, Karar No: 2013/10350, Tarih: 20.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11337 E.  ,  2013/10350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.02.2012 tarih ve 2011/212-2012/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkilinin davalı şirkette pay sahibi olduğunu, son olarak 01.05.2008 tarihinde yapılan genel kurula katıldığını, hissesini devretmediği halde 2009 ve 2010 tarihli genel kurullara çağrılmadığını ve katılmadığını, 2009, 2010 ve 2011 tarihli genel kurulların çağrısız yapıldığını ileri sürerek müvekkilinin davalı şirkette pay sahibi olduğunun tespitine, durumun pay defterine kaydına, 04.05.2009, 06.05.2010 ve 02/05/2011 tarihli genel kurul toplantılarının yoklukla malûl olduklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı şirketin hakim ortağı... tarafından anonim şirket asgari ortak sayısını tamamlamak için davacıya sembolik hisse verildiğini, hissenin inançlı işlem ile devredildiğini, davacının şirketten ayrılırken aldığı payı gerçek sahibine geri verdiğini, şirket hisse senetlerinin nama yazılı olduğunu, davacının ortak olduğunu senetleri ibraz ederek kanıtlaması gerektiğini, dava konusu genel kurulların tüm hissedarların katılımı ile yapıldığını savunarak davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'un, 01.05.2008 tarihli genel kurulun yapıldığı tarih itibariyle davalı şirketin 765 hisseli ortağı olduğunun hazirun cetvelinden anlaşıldığı, sonraki genel kurullarda davacının hazır bulunmadığı ve bu genel kurulların ortakların %100 katılımı ile ve çağrısız yapılmış olduğu, bir anonim şirket olan davalının paylarının nama yazılı olduğu, TTK'nın 416. maddesine göre, nama yazılı hissenin devri, ciro edilmiş senedin devralana teslimi ile olacağı, pay defterinde, davacı hissesinin 09/05/2008'de Resa Demir San. A.Ş'ne satıldığının kayıtlı bulunduğu, ancak davacının 01/05/2008 tarihli genel kurula katıldıktan sonra hissesini devrettiğini ileri süren davalı tarafın iddiasını ispatlaması gerektiği, somut uyuşmazlığa göre ispat vasıtasının, ancak davacının cirosunu ihtiva eden hisse senedi olabileceği, dava konusu olayda başka bir delille ispata imkan bulunmadığı, buna göre davacı hisselerinin devralınmış olduğunu ispat yükünün davalı tarafta olduğu ancak payın ciro ve teslim edildiğinin kanıtlanamadığı, TTK'nın 370. maddesine göre çağrısız toplantı yapılabilmesi için tüm ortakların asaleten veya vekaleten hazır bulunması ve toplantıya itiraz edilmemiş olması gerektiği, ortaklardan birinin hazır bulunmaması veya itiraz etmesi durumunda çağrısız toplantı yapılmasının mümkün olmayacağı gibi alınan kararlarında da geçerli olmayacağı, davalı şirketin ortağı olduğu sonucuna ulaşılan ...'a çağrı yapılmadan, onun veya vekilinin katılımı olmadan yapılan genel kurulların yok hükmünde, alınan kararların da yoklukla malûl olduğu gerekçesi ile asıl dava yönünden, davanın kısmen kabulü ile taleple bağlı kalınarak davacının davalı şirkette 623 pay sahibi olduğunun ve davalı şirketin 04/05/2009 ve 03/05/2010 tarihli genel kurul toplantılarının yoklukla malûl olduklarının tesbitine, diğer taleplerin reddine, birleşen İstanbul 48. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/347 esas sayılı davası yönünden, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı şirkette 765 pay sahibi olduğunun tesbitine, davalı Resa Demir San. ve Tic. A.Ş. adına 765 hissenin payın terkini ile davacı adına kayıt ve tesciline, diğer davalılar hakkında açılan dava ile genel kurul kararlarının iptali talebinin pasif husumet yokluğundan reddine, diğer taleplerin reddine, birleşen İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/408 esas sayılı davası yönünden, davanın kısmen kabulü ile davalı şirketin 02/05/2011 tarihli genel kurul toplantısının yoklukla malûl olduğunun tesbitine, pay tesbiti talebinin dava şartı yokluğundan reddine, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 09,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10549, Karar No: 2022/16403, Tarih: 07.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10549 E.  ,  2022/16403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi " Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) ( Ek:22/7/2020-7251/29 md. )

Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 06.10.2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda İtiraz Hakem Heyetince ek karar verilmesi için dosyanın işlemsiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinine iletilmek üzere saklayan İstanbul Anadolu 8.Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 07/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3673, Karar No: 2017/13796, Tarih: 13.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/3673 E.  ,  2017/13796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü hakkında 765 sayılı TCK'nın 493/2-son, 522. maddeleri uyarınca uygulama yapılmasının lehe olduğu kabul edildiğinden, yeniden hüküm kurulmayıp, 16/05/2005 tarih, 2002/992 Esas ve 2005/390 Karar sayılı hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken, yeniden hüküm kurulması usule aykırı ise de, sonuç ceza değişmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, hükümlü ...'ın temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7269, Karar No: 2008/10615, Tarih: 16.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/7269 E.  ,  2008/10615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nazilli Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2020/15150, Karar No: 2021/21646, Tarih: 25.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/15150 E.  ,  2021/21646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 14.01.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 03.02.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 25.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.