muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/486, Karar No: 2014/89, Tarih: 12.02.2014

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek, direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türk Telekom Genel Müdürlüğünde işçi olarak 20 yıl, 7 ay, 19 gün çalıştığını ve özelleştirme sonrası Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Etlik Merkez Veteriner Kontrol ve Araştırma Enstitüsü Müdürlüğüne memur olarak atamasının yapıldığını, bir süre çalıştıktan sonra emekliliğe hak kazandığı için Kuruma başvurduğunu, 18.05.2009 tarihli başvurusuna olumsuz cevap verildiğini belirterek, davacının SSK dan yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının ve talep tarihine göre 01.06.2009 tarihinden itibaren kendisine yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı SGK vekili, davacının yaşlılık aylığı almak için Kuruma başvurusu bulunmadığı için Kurumun re’sen emeklilik işlemlerini başlatma yetkisi bulunmadığını, bu nedenle haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece, davacının sigortalılık başlangıç tarihin 01.04.1981 olup SSK'ya bağlı olarak 6209 gün hizmetinin bulunduğu, daha sonra 5934 sayılı Emekli Sandığına tabi olarak 1220 gün hizmetinin bulunduğu, yaşlılık aylığı talep ettiği 18.05.2009 tarihine göre sigortalılık süresinin 28 yıl, 1 ay, 18 gün olup; talep tarihinde yaşının 46 olduğu, böylece davacının 5000 günden fazla prim ödemesi ve 25 yıldan sigortalılığı bulunduğu, talep tarihinden geriye doğru 7 yıllık fiili sigortalılık süresi içerisinde Emekli Sandığı kapsamında 1220 gün, SSK kapsamında 1400 gün hizmetinin bulunduğu, 506 sayılı Kanun’un 60 ve Geçici 81 madde b,c maddesi uyarınca 18.05.2009 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı SGK vekilinin temyizi üzerine Özel Daire’ce, yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece, “davacının 18.05.2009 tarihinde Kuruma müracaatının bulunduğu Kurum tarafından çalıştığı birim olan Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Ankara Etlik Merkez Veteriner Kontrol ve Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü’ne gönderilen yazıda müracaatın teyit edildiği, ancak hizmetlerinin 25 yıldan az olması nedeni ile emekliye sevk edilme imkanı bulunmadığından yeniden göreve başlama talimatının verildiği, davacının emekli talebinin reddedilmesi üzerine doğal olarak çalışmaya devam ettiği, akabinde mahkememize yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti davası açtığı, Kurumca aylık bağlanma talebi reddedilen bir kişinin işe devam etmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, bu husus mahkeme kararı ile tespit edilinceye kadar davacının çalışması gerekliliğinin normal olduğu, bu hususu gözden kaçırıldığı, kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadan hiç kimsenin yasal olarak emekliliğine de sevk edilmeden çalışmamazlık yapmayacağı, davacının talep tarihinden sonra çalışmaya devam etmesinin, Kurum’un iş yerine yazdığı emekliye sevkinin mümkün bulunmaması yazısından kaynaklanması nedeniyle, davacının 5335 sayılı Kanun kapsamına sokulamayacağı gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Hükmü temyize davalı SGK vekili getirmiştir.

Uyuşmazlık, davacının 13.10.2009 tarihinden önce 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması için yazılı istekte bulunup bulunmadığı ve 13.10.2009 tarihi itibari ile işten ayrılma koşulunun Gerçekleşip gerçekleşmediği noktalarında toplanmaktadır.

2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerinin Birleştirilmesi Hakkındaki Kanun’un 8.maddesinde; “Birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden, ilgililere; son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumca, hizmet sürelerinin eşit olması halinde ise eşit hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır ve ödenir.

Ancak, malullük, ölüm, 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu’na göre yaş haddinden re'sen emekli olma, süresi kanunla belirlenen vazifelere atanma veya seçilme ve bağlı oldukları kurumun kanunla değiştirilmesi hallerinde ilgililere hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır…” hükmü yer almaktadır

Sözkonusu maddenin 2. fıkrasındaki, bağlı oldukları kurumun kanunla değiştirilmesi hallerinde ilgililere hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanacağı düzenlemesi nedeniyle, 2829 sayılı Kanun göre hizmetleri birleştirilerek, 5510 sayılı Kanun’un 4/b maddesi kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması isteminde bulunan davacının en son çalışmasının 5510 sayılı Kanun’un 4/c maddesi kapsamında olması nedeniyle 5434 sayılı Kanun’un 36 maddesinde sayılan koşulların aranacağı açıktır. Bu nedenle somut olayda 25 yıl hizmet koşulunun yerine getirilmeyen davacıya 5434 sayılı Kanuna göre 01.06.2009 tarihi itibariye yaşlılık aylığı bağlanması mümkün değildir.

Öte yandan, tek başına bir çalışmanın aylık bağlanmasına yeterli olması halinde, kişi, tüm sosyal güvenlik kurumlarına tabi hizmet sürelerini birleştirmeye zorlamaz, Bu nedenle, davacının 5434 sayılı Kanun’a tabi çalışmaları birleştirilmeden, tek başına 506 sayılı Kanuna tabi çalışmaları üzerinden yaşlılık aylığı talebinde bulunması halinde; 506 sayılı Kanun’un 62 maddesi uyarınca yazılı başvuru ile işten ayrılma koşullarının birlikte gerçekleştiği ve 506 sayılı Kanunun 60.ve geçici 81/B-c maddesi koşullarının var olması halinde, her zaman davacıya 506 sayılı Kanun'a göre yaşlılık aylığı bağlanması mümkün olacaktır. Ne var ki bu durumda kişinin, 5335 sayılı Kanun’un 30.maddesi gereği; "Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar." hükmü gözetildiğinde yaşlılık aylığının kesileceği de açıktır.

O halde, Hukuk Genel Kurulu’nca da yukarıdaki ilave edilen gerekçelerle benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu konuda, Hukuk Genel Kurulu’nda yapılan görüşmelerde azınlıkta kalan görüş sahipleri; dava dilekçesi tahsis talebi kabul edilerek, dava tarihini takip eden 01.10.1993 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığını belirterek direnme kararının onanması gerektiğini savunmuşsa da, bu görüş kurul çoğunluğunca, yukarıda açıklanan nedenlerle benimsenmemiştir.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen ilave gerekçe ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince belirtilen gerekçeyle BOZULMASINA, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/son maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.02.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16513, Karar No: 2008/1853, Tarih: 19.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16513 E.  ,  2008/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

İstem, yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkin olup, incelemesi Yargıtay 18.Hukuk Dairesince yapılmış bulunduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 18. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 19.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43964, Karar No: 2014/41920, Tarih: 30.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/43964 E.  ,  2014/41920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2014/245-2014/616

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına

karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan 2014/43969-41920

bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5225, Karar No: 2019/1208, Tarih: 27.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/5225 E.  ,  2019/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/06/2008 tarih, 2008/630 Esas, 2008/629 sayılı kararıyla verilen 7 ay 15 gün hapis cezasına dair hükmün sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 24.05.2013 tarih, 2011/34312 Esas, 2013/15906 Karar sayılı ilamı ile “Sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yargılamaya devam olunması” gerekçesiyle bozulduğunun ve bozma sonrası yapılan yargılama sonucu sanık hakkında yağma suçundan yeniden hüküm kurularak 5 yıl hapis cezası verildiğinin anlaşılması karşısında; 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine göre yeniden kurulan hükümde kazanılmış hak ilkesi gereği sanığın önceki cezasından daha ağır cezaya hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nin 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “5 yıl hapis cezasına ilişkin kısım” çıkarılarak yerine “7 ay 15 gün hapis cezası” yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3477, Karar No: 2019/1955, Tarih: 15.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3477 E.  ,  2019/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ...'ye müvekkili banka olan borcu nedeniyle icra takibi başlatıldığını, icra takibinin kesinleşmesi üzerine davalı borculunun çalıştığı işyeri olan ... İl Emniyet Müdürlüğüne maaş haczi müzekkeresi gönderildiğini ancak maaş haczinde 2. sırada olduklarının bildirildiğini, ilk sırada alacaklının diğer davalı ...’ın takibinin muvazaalı bir borçlanmaya dayandığını ileri sürerek davalı ...'nin maaşı üzerindeki hacizler için yapılan sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesini ve şimdiye kadar dosyaya yatırılan paranın davalıdan geri alınarak müvekkili bankanın icra dosyasına yatırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın süresinde açılmadığından davanın reddine karar verilmesini, müvekkilinin diğer davalı ...'a olan borcunun gerçek borç ilişkisinden kaynaklandığını, muvazaa iddiasını kabul etmediklerini, müvekkilinin borca itiraz etmemiş olmasının borç ilişkisinin muvazaalı olduğunu göstermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, mübekkilinin diğer davalı ...'nin baldızı olduğunu, eniştesinin zaman zaman nakte ihtiyacı olduğu dönemde ablası ve yeğenlerinin hatrına binaen eniştesine borç para vererek destek olduğunu, senet bedelinin vadesinde ödenmemesi üzerine ikilemde kalan müvekkilinin her ne kadar eniştesi hakkında takibe tevessül istemese de eniştesinin ödemeleri yapmaması nedeniyle takibi başlattığını, müvekkilinin herhangi bir muvazaalı işlem yapma kastı bulunmadığını, tek amacının borç verdiği paraları geri alabilmek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; alacaklı olan ...'ın ...'den 100.000,00 TL alacaklı olduğuna dair bono düzenlenmiş ise de borcun dayanağının nereden kaynaklandığı, davalılarca da ispat edilemediği, ... tarafından paranın ne şekilde diğer davalıya ödendiği, buna dair banka dekontu, havale makbuzları dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle yapılan takibin muzaalı olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne arar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava sıra cetvelinde alacağa itiraza ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekillerinin ayrı ayrı temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava sıra cetvelinde alacağa itiraza ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekillerinin ayrı ayrı temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Mahkemece hüküm (1) numaralı bendinde ‘... ... 5. İcra Müdürlüğünün 2013/9476 Esas sayılı takibin muvazaa nedeniyle iptali ile ... 5. İcra Müdürlüğünün 2013/9476 Esas sayılı dosyasına yatırılan paranın davalı ...'dan alınmak suretiyle davacıya ait ... 8. İcra Müdürlüğünün 2014/687 Esas sayılı dosyasına yatırılmasına’ şeklinde karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün (1) numaralı bendinden ''... ... 5. İcra Müdürlüğünün 2013/9476 Esas sayılı takibin muvazaa nedeniyle iptali ile ... 5. İcra Müdürlüğünün 2013/9476 Esas sayılı dosyasına yatırılan paranın davalı ...'dan alınmak suretiyle davacıya ait ... 8. İcra Müdürlüğünün 2014/687 Esas sayılı dosyasına yatırılmasına'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''..Sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın icra takip giderleri ile birlikte davacının alacağına yeter miktarda davacıya ödenmesine, arta kalan miktar olması halinde davalı ...’a ödenmesine'' ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin ayrı ayrı temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle re’sen hüküm fıkrasının birinci bendinden ''... ... 5. İcra Müdürlüğünün 2013/9476 Esas sayılı takibin muvazaa nedeniyle iptali ile ... 5. İcra Müdürlüğünün 2013/9476 Esas sayılı dosyasına yatırılan paranın davalı ...'dan alınmak suretiyle davacıya ait ... 8. İcra Müdürlüğünün 2014/687 Esas sayılı dosyasına yatırılmasına'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''..Sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın icra takip giderleri ile birlikte davacının alacağına yeter miktarda davacıya ödenmesine, arta kalan miktar olması halinde davalı ...’a ödenmesine'' ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15623, Karar No: 2008/9748, Tarih: 01.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/15623 E.  ,  2008/9748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sungurlu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 05.06.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden S.. K.. ile vekili Av. S.. Ö.. T...geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle \*davalı kocanın davacı karısına ısınamadığını ve istemediğini söylediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

S O N U Ç : Davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2008 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/8706, Karar No: 2012/13917, Tarih: 25.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8706 E.  ,  2012/13917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arsa veya arazi niteliğinde mi olduğu araştırılarak tespit edilecek vasfına göre oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, dere koruma alanında kalıp kalmadığı da belirlendikten sonra değer biçilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu konuda hiç bir araştırma yapılmadan eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.