muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7025, Karar No: 2019/2329, Tarih: 04.04.2019

Şu hale göre; anılan örgüt yönünden, örgütün lideri Fetullah Gülen ile beşinci, altıncı ve yedinci katmanlarda yer alanların, bu cümleden olarak kıta imamı, ülke imamı, “Türkiye imamı” ve “bölge imamlarının”, her halükarda örgütün üst düzey yöneticisi olduklarında kuşku yoktur. Ancak örgütü bir arada tutan ve alt katmanlardakilerin teftiş ve kontrolünü yapan dördüncü katman örgüt mensupları ile ilgili olarak, il ve ilçe sorumluları/imamları ile kamu kurumları imamlarının yönetici olup olmadıkları, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, somut olayın özellikleri, bu kişilerin örgütün hiyerarşik yapısı içerisindeki konum ve görevleri, sorumluluk sahalarında sevk ve idare ettiği örgütsel faaliyetlerin örgütün amaç ve etkinliği bakımından önem ve yoğunluğu ile kontrol ettikleri kamu personelinin devletin güvenliği bakımından ifade ettiği stratejik değer de gözetilerek belirlenmelidir. Örgüt yöneticisinin mutlaka illegal faaliyetleri yönetmesi gerekmez. Örgütün amacına ve varlığının devamına katkı sunan sözde legal faaliyetleri sevk ve idare etmek de bu kapsamda değerlendirilmelidir.

Örgütün anlatılan yapılanması çerçevesinde, “örgüt mensupları ve örgütsel faaliyetler bakımından yoğunluk içermeyen ilçe imamları”, “semt imamları”, “mahalle imamları”, “ev imamları (abileri)”, “talebe imamları”, “serrehberler”, “belletmenler” gibi ilk üç katman mensuplarının ise örgüt yöneticisi olarak kabul edilmesi mümkün görülmemektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; toplanıp tartışılan delillere göre Diyadin ilçe sorumlusu olduğu kabul edilen sanığın, örgütün hiyerarşik yapısı içerisindeki konum ve görevleri, sorumluluk sahasında sevk

ve idare ettiği örgütsel faaliyetlerin süre, önem ve yoğunluğu da gözetildiğinde örgüt üyesi olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakla;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Hüküm fıkrasının 1. maddesinde atıf maddesi olarak silahlı terör örgütlerine uygulama imkanı bulunmayan 3713 sayılı Kanunun 7/1 maddesinin gösterilmesi,

Hüküm fıkrasının 1. maddesinde atıf maddesi olarak silahlı terör örgütlerine uygulama imkanı bulunmayan 3713 sayılı Kanunun 7/1 maddesinin gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun 5271 sayılı CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün birinci fıkrasından "3713 sayılı kanunun 7/1 maddesi delaletiyle" kısmı çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ...2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için .... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14658, Karar No: 2010/3169, Tarih: 23.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/14658 E.  ,  2010/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.12.2007 gün ve 2006/652-2007/836 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.10.2009 gün ve 2008/5066-2009/9932 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, kiracısı Esbank A.Ş. kiralayanları ...ve ...olan 01.04.1993 tarihli 10 yıllık taşınmaz kira sözleşmesi imzalandığını, mecurun kiracının külli halefi olan davalının kiracılığına, davalı ile davacı arasında 28.12.2001 tarihli devir sözleşmesi imzalandığını, bu nedenle de mecurun 01.02.2002 tarihinden itibaren davacının banka şubesi olarak kullanılmaya başlandığını, kira bedelinin düzenli olarak ödenmesine rağmen taşınmaz maliklerinin kira alacağının tahsili amacıyla davalı aleyhine başlattığı takip sırasında davalının istemi üzerine icra dosyasına 29.649,30 TL ödendiğini, kiralayanlar tarafından aynı döneme ilişkin olarak davacının ... olduğundan bahisle açılan dava sonunda 251.764,87 TL daha ödemek durumunda kaldıklarını, bu durumda davalıya fazladan 29.649,30 TL ödeme yaptıklarını ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, kiracı Esbank A.Ş. Ile karalayanlar arasındaki sözleşmeye göre, taşınmazın kiralayanın izni olmadan başkasına devir edilemeyeceğinin kararlaştırıldığı, 28.12.2001 tarihli sözleşme ile kiralananın davalı tarafından davacıya devredildiği, kiralayanın davalı aleyhine 01.04.2002 - 01.04.2003 dönemine ait kira bedelinin tahsili amacıyla icra takibi başlattığı ve davacının bu takip sırasında ve davalı ihtarı üzerine 29.649,30 TL ödeme yaptığı, davacı aleyhine açılan ecrimisil davası sonucunda 01.01.2002 - 19.02.2003 dönemine ilişkin olarak davacının yine ödeme yapmak durumunda kaldığının tartışmasız olduğu, dava dışı kişilere ait olan taşınmazın davalı yanca davacıya kiraya verilerek teslim edildiği, davacının kira bedelini davalıya ödediği, aynı dönem için taşınmaz maliklerinin davacıdan ecrimisil isteminde bulunduğu hususlarının da tartışmasız olduğu, bir taşınmazın kiraya verilebilmesi için kiralayanın malik olması zorunluluğunun bulunmadığı, ancak, taşınmaz malikleri ile davalı arasındaki sözleşme uyarınca taşınmazın başkasına kiraya verilmeyeceğinin kararlaştırıldığı, davalının bu hale rağmen asıl kira sözleşmesinden bağımsız olarak alt kira sözleşmesi yaptığı, bu davanın tarafları arasındaki satış ve devir sözleşmesi başlığı altında birden fazla taşınmazın kiralanmasına dair sözleşmenin geçerli olduğu, BK'nun 249.maddesi uyarınca kiralayan kiralananı kullanma amacına uygun olarak kiracıya teslim etmek ve kira süresi boyunca bu halde bulundurmakla mükellef olduğu, davalının kira bedelini geri verme borcunun sebepsiz iktisaptan değil, satış ve devir sözleşmesi adı altında yapılan alt kira sözleşmesinin fesih edilebilir olmasından kaynaklandığı, bu itibarla davacı aleyhine ecrimisil davası açıldığı tarihte davalıya ödediği kira bedelinin istirdadını talep edebileceği, kaldı ki, taraflar arasındaki satış ve devir sözleşmesi uyarınca devredenin mülk sahibi ile yaptığı kira sözleşmesinden doğan tüm hak ve yükümlülüklerinin devralana geçtiğinin kararlaştırıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, Bankalar Kanunu’nun 4672 sayılı yasayla değişik 14/5-c maddesi gereğince davalıdan harç alınmasına mahal olmadığına, 23.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2194, Karar No: 2016/10391, Tarih: 14.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2194 E.  ,  2016/10391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, müvekkiline ait ... Bankası hesabına ve ... nezdindeki çevre ve temizlik vergisi alacaklarına haciz konulduğunu, haczin yasaya aykırı olduğunu belirterek hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ..., Büyükşehir Belediyesi ve Derterdarlık bünyesinde bulunan alacakların vergi hükmünde olduğu, ... Bankası ... şubesinde bulunan hesapların 08/07/2015 tarihli karar ile kamuya tahsis edildiği bu nedenle haczin mümkün olmadığı gerekçesi ile hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre, belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez. Ayrıca 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe ve Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde, bu Kanun'da belediyelere genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak payları ile diğer kanunlarda bu idarelere verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir. Bu maddelere göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır. Öte yandan borçlu Belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılmasının tespiti halinde bu durum haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

.//..

Mahkemece, borçlu Belediyenin şikayete konu hesaplar ile ilgili kayıtlar ve hesap ekstreleri haciz tarihleri ve öncesini kapsar şekilde getirtilmeli, bu hesaplara yatan paraların nitelikleri, mahiyeti ve kaynağı araştırılarak yukarıda açıklanan Yasa maddesi kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yapılarak yatan paraların mahiyetleri itibarıyle havuz hesabı teşkil edip etmediği belirlenmeli, ayrıca kamu hizmetinde fiilen kullanılıyor olduğu yönünde varsa iddialar değerlendirilerek yapılacak inceleme sonucu oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17870, Karar No: 2014/18294, Tarih: 23.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17870 E.  ,  2014/18294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2009/175-2013/142

Davacı, davalıya ait emekliliğin iptaline, 13/11/2008 tarihinden itibaren emekli olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, M.. G.. adına düzenlenen 07.08.1995 tarihli müstahsil makbuzunun davacı ile aynı isme sahip M.. G..’a mal edilmesi nedeniyle, davalı olan M.. G..’a bağlanan yaşlılık aylığının iptali ile, davacıya 13.11.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiği istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının iddiasını ispatlayamadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik inceleme ile ulaşılmıştır.

K A R A R

Dava, M.. G.. adına düzenlenen 07.08.1995 tarihli müstahsil makbuzunun davacı ile aynı isme sahip M.. G..’a mal edilmesi nedeniyle, davalı olan M.. G..’a bağlanan yaşlılık aylığının iptali ile, davacıya 13.11.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiği istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının iddiasını ispatlayamadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik inceleme ile ulaşılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.08.2008 tarihli giriş bildirgesi ile 2926 sayılı Kanun kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalılık talep ettiği, bu nedenle 01.09.2008 tarihinden itibaren 2926 sayılı Kanun kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalı olarak tescil edildiği, 04.08.2008 tarihli dilekçe ve ekindeki G.. Pamuk Çırçırlama Ve Tic. Ltd. Şti’nin Ekim 1996 müstahsil makbuzu ile geriye dönük sigortalılık talep ettiği, davacının bu nedenle 01.11.1996 itibari ile sigortalı olarak tescil edildiği, ancak müstahsil makbuzunun kime ait olduğunun G.. Pamuk Çırçırlama Ve Tic. Ltd. Şti’den sorulması üzerine Mehmet oğlu, 1936 doğumlu M.. G..’a ait olduğunun belirtildiği, bu nedenle davacının bu müstahsil makbuzuna bağlı 01.11.1996 tarihinde başlayan sigortalılığının iptal edildiği, davacının 20.08.2008 tarihli dilekçe ekindeki S.. A.Ş.’nin Eylül 1994 müstahsil makbuzu ile geriye dönük sigortalılık talep ettiği, ancak bu müstahsil makbuzu Kurum kayıtlarına girmediğinden kabul edilmediği, davacının 29.01.2009 tarihli dilekçe ekindeki S.. A.Ş.’nin 07.09.1995 ve 19.10.1995 tarihlerine ait müstahsil makbuzu ile geriye dönük sigortalılık talep ettiği, dava konusu S.. A.Ş.’ye ait 07.09.1995 tarihli müstahsil makbuzunda, satıcı olarak M.. G.. adının ve adresinin (A.. Mah. Kırıkhan) yazılı olduğu, simsar olarak da H. İ.. E.. adının yazılı olduğu, kimlik bilgisini ispata yarar başka da bilginin olmadığı, Sayılan A.Ş.’ye yazı yazılarak dava konusu müstahsil makbuzunda adı yer alan M.. G..’ın kimlik bilgilerinin istenildiği, ancak S.. A.Ş. adresten ayrıldığı belirtilerek tebligat yapılamadığı, S.. A.Ş.’nin D.. Mensucat San. Ve Tic. A.Ş.’ye devredildiği, davalı M.. G..’ın evraklarında adresinin, müstahsil makbuzundaki gibi A.. Mahallesi olarak yazılı olduğu, ancak davacının adresinin farklı oluğu, davalı M.. G..’ın dava konusu müstahsil makbuzu dikkate alınarak 06.10.2008 tarihli başvurusuna göre Bağ-Kur sigortalı olarak tescil edildiği ve 01.11.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, ancak davacının da aynı makbuza dayanarak sigortalılık talep etmesi üzerine, davalının bu makbuza dayanan sigortalılığının ve buna bağlı olarak yaşlılık aylığının iptal edildiği, Kurumun cevabi yazısında; davacının sigortalılık başlangıcının 01.10.1995 olarak kabulü halinde 7.615,00 TL prim borcunun olacağı, bu borcun ödenmesi halinde yaşlılık aylığına hak kazanacağının belirtildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, dip koçanı üzerinde imza incelemesi yapılmadığı, müstahsil makbuzu üzerinde simsar olarak adı yazılı olan H.. İ.. E..’in araştırılarak tanık olarak ifadesinin alınmadığı, dava konusu müstahsil makbuzunun ait olduğu S.. A.Ş.’ye yazı yazılarak dava konusu müstahsil makbuzunda adı yer alan M.. G..’ın kimlik bilgilerinin ve adresinin sorulmadığı, buna göre eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, dava konusu müstahsil makbuzunun ait olduğu S.. A.Ş.’nin D.. Mensucat San. Ve Tic. A.Ş.’ye devredildiğini gözönünde tutarak, D.. Mensucat San. Ve Tic. A.Ş.’ye yazı yazılarak, dava konusu müstahsil makbuzunda adı yer alan M.. G..’ın kimlik bilgilerinin ve adresinin sorulması, dip koçanı üzerinde imza incelemesi yapılarak imzanın davacının ya da davalının eli ürünü olup olmadığını tespit etmek, müstahsil makbuzu üzerinde simsar olarak adı yazılı olan H. İ.. E..’in araştırılarak tanık olarak ifadesinin alınması ve dava konusu müstahsil makbuzu ile ürün teslim eden kişiyi tespit edip sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28444, Karar No: 2014/15727, Tarih: 25.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28444 E.  ,  2014/15727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/317063

Mahkemesi : Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 16.07.2013

Numarası : 2012/1138 -2013 /727

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla; sanığa atılı taksirle yaralama suçunun takibinin şikayete bağlı olması ve müştekinin şikayetten vazgeçmesi nedeni ile; düşme kararı verilirken; doktor raporuna göre 1.43 promil alkollü olan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesinde yazılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturduğu, sanığın alkollü şekilde aracı kullandığını kabul ettiğine yönelik beyanı ve dosya kapsamı gözetilmeksizin, suç işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/33538, Karar No: 2024/926, Tarih: 22.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/33538 E.  ,  2024/926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/313 E., 2021/428 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2020 tarihli ve 2019/79 Esas, 2020/58 sayılı kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 23.03.2021 tarihli 2020/313 Esas, 2021/428 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.07.2022 ve 19.12.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ve ek Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Eksik inceleme sonucu karar verildiğine,

3. Bilirkişi raporuna göre kuvvetli şüpheli olduğuna,

4. Sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; katılan ... vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; katılan ... vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 23.03.2021 tarihli 2020/313 Esas, 2021/428 sayılı kararındakatılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.