muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8518, Karar No: 2023/76, Tarih: 18.01.2023

B. Karar Düzeltme Sebepleri

1. Davacı vekili; dosya kapsamı ve heyetçe verilen rapor birlikte değerlendirildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, yerel mahkeme kararının reddedilen kısım bakımından bozulması gerekirken itirazlarının yerinde olmadığına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalılar ... ve ... vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunda toplam zarar miktarının 82.335,54 TL asıl alacak ve 99.195,38 TL işlemiş faiz olmak üzere 181.530,92 TL olarak gösterildiğini, hüküm altına alınan 181.530,92 TL içerisinde işlemiş faiz de bulunduğundan dava tarihinden faiz işletilmesine karar verilmek suretiyle faize faiz yürütülmesine neden olunduğunu, yerel mahkeme kararının faize faiz işletemeyeceği ve davacı talebi ile bağlı kalınacağı yönündeki çok temel iki ilkeyi açıkça bir kez daha ihlal etmesi nedeniyle bozulması gerekirken itirazlarının yerinde olmadığına karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurum zararından kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usuli kazanılmış hak olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

2. Bundan başka, Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş olan bu kısımları lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

3. Değerlendirme

Karar düzeltme yoluyla incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, bozmaya uygun olmasına, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olduğundan davacı vekilinin ve davalılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme isteklerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin ve davalı ... (ölü) mirasçıları davalılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme isteklerinin ayrı ayrı REDDİNE,

Aşağıda yazılı karar düzeltme bakiye harcının düzeltme isteyen davalılara, para cezalarının karar düzeltme isteyenlere yükletilmesine,

18.01.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13570, Karar No: 2015/19776, Tarih: 05.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/13570 E.  ,  2015/19776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2011/1266-2013/801

Bir önceki geri çevirme kararının gereğinin kısmen yerine getirilmediği, dava konusu haciz adresinde haciz tarihinden itibaren geriye doğru kimlerin hangi tarihler arasında faaliyet gösterdiğinin ilgili vergi dairesinden sorularak buna ilişkin yazı cevabının gönderilmesi istenmiş olmasına rağmen bu konuda bir işlem yapılmadığı anlaşıldığından, bu kez yeni bir iade kararına mahal verilmeden, bizzat Mahkeme hakiminin gözetiminde;

Dava konusu haciz adresinde haciz tarihinden itibaren geriye doğru kimlerin hangi tarihler arasında faaliyet gösterdiğinin ilgili vergi dairesinden sorularak buna ilişkin yazı cevabının temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10812, Karar No: 2015/2940, Tarih: 10.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/10812 E.  ,  2015/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/99532

MAHKEMESİ : Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/622 (E) ve 2014/76 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın, mühürleme tutanağına konu sayacın, apartmanın ortak kullanım alanlarına ilişkin olduğunu, apartman sakinleri ile görüştükten sonra aboneliği kendi adına aldığını, önceleri apartmanın bir yöneticisinin de bulunmadığını, 2014 yılının Ocak ayında kendisinin yönetici olduğunu, sayacın apartman kapısının girişinde bulunduğunu, bir keresinde elektriğin kesildiğini ancak nasıl açıldığını bilmediğini, kendisinin elektriği açmadığını, sayacı mühürlü görmediğini, sayaç abonesi olarak görünen V.. S.. isimli şahsı tanımadığını savunması, tanık olarak ifadesine başvurulan M.. K.. da beyanında, yıllardan beri apartmanın yöneticisinin bulunmadığını, 2014 yılının Ocak ayında sanığın aynı zamanda apartmanın mülk sahibi de olması nedeniyle yönetici olmayı kabul ettiğini, apartmanın işleri ile kim rast gelirse onun ilgilendiğini, elektrik faturalarını da rastgele birilerinin yatırdığını ve sayaçta mühür görmediğini beyan etmesi, dosya arasında bulunan mühürleme tutanağında V.. S.. isimli şahsın isminin yazılmış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; mahallinde zabıta vasıtasıyla araştırma yapılarak suça konu tutanağın düzenlendiği apartmanın mühürleme ve fek tarihleri arasında herhangibir yöneticisinin bulunup bulunmadığı, yöneticisi yoksa apartmanın ortak kullanımına ayrılan sayaçtan kimin sorumlu olduğu, gelen elektrik faturalarının kim tarafından ödendiğinin ve mühürleme tutanağında ismi geçen V..S.. mühürleme ve fek tarihleri itibariyle apartman yönetiminde herhangibir sorumluluğunun bulunup bulunmadığının apartman sakinleri ile çevreden sorulup araştırılması ayrıca tutanak mümzileri ile mühürleme tutanağında ismi geçen V.. S.. tanık sıfatıyla beyanlarının alınmasından sonra apartman yönetim belgeleri de getirtilerek toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4571, Karar No: 2020/1377, Tarih: 26.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4571 E.  ,  2020/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) Suç tarihinin idrar numunesi alınan 26/05/2014 tarihi olmasına karşın gerekçeli karar başlığında 18/05/2014 tarihi olarak gösterilmesi Mahkemesince giderilebilecek yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) Kabule göre de;

a) Sanık hakkında, suça konu 26/05/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 27/10/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 30/10/2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 13/11/2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

b) Suç tarihi olan 18/05/2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği, sanık hakkında “Sanığın eylemine uyan lehe olan 6545 S.K. ile değişikten önceki metnine göre 5237 SY'nın 191/1 maddesi gereğince suçun işleniş şekli ve suç konusunun önem ve değeri ve sanığın kastındaki yoğunluk nazara alınarak takdiren 2 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” şeklinde hüküm kurulmasına karşın, hükmün gerekçesinde “6545 sayılı Yasadan sonraki TCK'nın 191/1. maddesindeki suçu işlediği anlaşıldığından alt sınırdan cezalandırılmasına karar verilmiş” demek suretiyle çelişki oluşturularak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14819, Karar No: 2014/556, Tarih: 16.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/14819 E.  ,  2014/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM-TESCİL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, 205 ada 33 parselde kayıtlı taşınmazın 1/3 hisse Mitiş oğlu ..., 1/3 hisse ... annesi ..., 1/3 hissesin de Mitiş kızı ... olarak tapuya kayıt ve tescilinin yapıldığını, bu tapu maliklerinden ...'in babası, ...'nin annesi, diğer ...'nin ise halası olduğunu,kayıtların yanlış yazıldığını ileri sürerek 205 ada 33 parsel sayılı taşınmazın...., ... kızı ....olarak tashihi ile tapuya tesciline karar verilmesini istemiş;birleşen davada ise açtıkları tapu iptal ve tescil davası sırasında aldıkları yetkiye istinaden 205 ada 33 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden ...'in soyadının bulunmadığı ve baba adının hatılı yazıldığı, tapu maliki ...'nin baba adı ... yerine ...'in annesi şeklinde yazıldığı ve her tapu maliki ...'nin soyadının hiç yazılı olmadığı gibi ad ve baba adının hatalı yazıldığını, açıklanan nedenlerle ...'in ... oğlu ... ... olarak, ...'nin ... kızı ...' olarak, ...'nin ... kızı ... olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece,asıl davanın kabulü ile düzeltilmiş şekli ile tapuya işlenmesine ve tapuya bu şekilde tesciline;birleşen davanın ise HMK m.114 gereği dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/856, Karar No: 2012/2009, Tarih: 20.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/856 E.  ,  2012/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Pendik 2. Aile Mahkemesinden verilen 15.07.2011 gün ve 601/734 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.03.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ve karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik içinde alınan ve davalılardan ... adına tapuya tescil edilen 2883 parsel ve üzerine inşa edilen binanın edinilmesinde vekil edeninin ziynet eşyalarının satışından gelen para, ailesinden aldığı borç ve çalışarak elde ettiği gelirleri havale etmek suretiyle katkıda bulunduğunu, taşınmazın muvazaalı şekilde davalılardan ... tarafından davalı annesi Gülser’e devredildiğini açıklayarak taşınmaza ait tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tesciline, olmadığı takdirde katkı bedeli kadar tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, dava dilekçesinde fazlaya dair haklarını saklı tutarak 30.000 TL değer göstermiş, daha sonra harcını da yatırdığı 5.5.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 115.000 TL'ye çıkararak tüm alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesini de talep etmiştir.

Davalılar vekili, ...’in geçimini sağlayacak geliri olduğunu, davacının bir katkısı bulunmadığını, tapu iptali ve tescil isteğinin yerinde olmadığını, ispat etmesi halinde ancak katkının iadesini isteyebileceğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davacı vekili tarafından davalılar ...ve ...aleyhine açılan dava atiye bırakılmak istenmiş, takipten sarfı nazar ettikleri bildirilmiş ise de, davalılar vekili tarafından bu durum kabul edilmemiştir.

Mahkemece, “davalılar ...ve ... hakkındaki davaların husumet yokluğu nedeni ile ayrı ayrı reddine, tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, davacının katkı alacağına ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 115.000 TL katkı alacağının dava tarihinden başlayacak yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, “davalılar ...ve ... hakkındaki davaların husumet yokluğu nedeni ile ayrı ayrı reddine, tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, davacının katkı alacağına ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 115.000 TL katkı alacağının dava tarihinden başlayacak yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalılardan ... 2.8.1988 tarihinde evlenmiş, Almanya’da açılan dava sonunda Tempeyhof-Kreuzburg Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi Aile Davaları Bölümünün 173 F 6215/05 sayılı kararı ile boşanmışlar ve karar 24.2.2006 tarihinde kesinleşmiştir. Boşanma kararının Pendik Aile Mahkemesinin 12.10.2006 tarih 2006/239 Esas 2006/639 Karar sayılı ilamı ile tanınmasına karar verilmiş ve tanıma kararı da 23.11.2006'da kesinleşmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmeyle başka mal rejimi seçilmediğinden, eşler arasında 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM.nin 170.m.), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği yabancı mahkemede boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise, yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. (TMK.nun 202, 4722 s.Y.nın 10.m.)

Dava konusu 2883 parselin 2.8.1993 tarihinde ...oğlu ... adına satın alındığı, 1995 tarihinde üzerine zemin+üç katlı betonarme karkas bina inşa edildiği ve taşınmazın 18.11.2004 tarihinde davalılardan ...’a tapuda devredildiği görülmektedir. Taşınmazın satın alınma ve üzerine bina inşa tarihi itibariyle taraflar arasında mal ayrılığı rejimi geçerli olup, davacının isteğinin katkı payı alacağı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Davacı ile davalının her ikisinin de çalışarak gelir elde ettikleri açıktır.

Dosya muhtevasına, toplanan deliller, getirtilen taraflara ait gelirlere ilişkin belgeler, dinlenen tanık beyanları karşısında taraflar arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde davacının bu dönemde alınan mal varlığı değerlerine katkı oranının net olarak belirlenme imkanı olmadığı görüldüğünden dosya kapsamı, tarafların sosyal konumları, gelirlerinden yapabilecekleri kişisel harcamaları, TMK.nun 152.maddesinde yer alan kocanın evi geçindirme yükümlülüğü ile hakkaniyet ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkeleri de birlikte gözetildiğinde kadının katkı oranının % 50 olarak mahkemece kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Diğer yandan mal varlığının dava tarihi itibariyle arsa ve bina değeri dahil piyasa sürüm değerinin 230.000 TL olarak belirlenmiş olması da yerindedir. Davacının çalışarak elde ettiği gelir dışında gerek ziynetler gerek ailesinden aldığı borç ile katkısını, davalının ise savunmasında belirttiği babasına ait traktör ve hayvanların satışından gelen paranın alımda kullanıldığı hususlarını soyut tanık beyanları dışında ispatlayacak bir maddi ve somut belge veya delil sunmadıkları görülmektedir. Tüm bu açıklamalar karşısında davalı ... aleyhine hükmedilen katkı alacağına ilişkin davalılar vekilinin aşağıdaki husus dışındaki diğer tüm temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır.

Ancak, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak katkı alacağı istenmiş ise de faizle ilgili herhangi bir talepte bulunulmamıştır. 5.5.2011 tarihinde harcı yatırılan ıslah dilekçesinde ilk defa ıslah edilen tüm alacağa dava tarihinden geçerli olarak yasal faiz yürütülmesi istenmiş, mahkemece, bu istek doğrultusunda 115.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren geçerli yasal faizi ile davalı ...’den tahsiline karar verilmiştir. Yasal faize, katkı payı alacağı bakımından “dava”, ıslah yapılmışsa ıslah edilen miktar bakımından “ıslah” tarihinden geçerli olarak hükmedilebilir. Bu sebeple dava tarihinde faizle ilgili bir istek olmadığı ve ilk defa ıslah dilekçesi ile faizin istenmiş olduğu gözetilerek hükmedilen katkı payı alacağına ıslah tarihinden geçerli olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak dava tarihinden geçerli olacak şekilde faize karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Davalılar vekilinin davalılar ...ve ...aleyhine açılan ve husumetten reddedilen davada avukatlık ücreti ile ilgili temyiz isteğine gelince; mahkemece davalılar ...ve ...aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmiş olup bu reddedilen bölümle ilgili karar tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesi gereğince maktu avukatlık ücreti takdiri gerekirken bu hususta olumlu veya olumsuz bir hüküm verilmemiş olması da doğru değildir. Hükmün bu yönlerden bozulması gerekmektedir.

Diğer yandan davacı tarafça talep edilmesi halinde mahkemece herzaman iadesi mümkün olmakla birlikte davacı tarafından 28.1.2009 tarihli makbuzla yatırılan 2.700 TL nisbi karar ve ilam harcının da mahsup edilmesi gereken harç miktarı içinde yer almamış olması da hatalı olup bu hususta bozma sevk edilmemiş, hataya değinilmekle yetinilmiştir.

Yukarıda ayrıntıları ile açıklandığı üzere davalılar vekilinin temyiz itirazlarının bir bölümü yerinde görüldüğünden kısmen kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün faiz ve avukatlık ücretine ilişkin bölümlerinin 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 900 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine

ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.