muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2729, Karar No: 2011/5031, Tarih: 14.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2729 E.  ,  2011/5031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın , reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya baskı ve kırtasiye malzemeleri satıp teslim ettiğini, davalının borcunu kabul ettiğini ancak ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmede vade belirtilmediğini, ödemelerin döner sermaye bütçesi imkanları dahilinde yapılacağının öngörüldüğünü bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece verilen ilk kararda B.K.nun 74.maddesi uyarınca ecel meşrut olmadığı ve bir işin mahiyetinden anlaşılmadığı takdirde borcun hemen ifa ve derhal icrasının talep edilebileceği, davacının sözleşmeye göre borcunu ifa ettiği, davalının borcunu ödemediği ve temerrüde de düşürüldüğü gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş temyiz edilen bu hüküm Dairemizin 2009/1042 E.,2009/10734 K. ve 16.11.2009 T.sayılı kararı ile “...taraflar arasında imzalanan 23.01.2006 tarihli mal alım ihalelerine ait sözleşmenin ödeme koşulları ve zamanı başlıklı 13/2.maddesinde; “S.D.Ü.Döner Sermaye İşletmemizce bütçe imkanları dahilinde ödeme yapılacaktır” şeklinde düzenleme mevcuttur. Bu durumda mahkemece, anılan sözleşme hükmü üzerinde durulup davalı kayıtları üzerinde bütçe imkanlarının ödemeye uygun olup olmadığı yönünden araştırma ve inceleme yapılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir...” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı tarafından dava açıldıktan sonra 35.000.TL ödeme yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı tarafça dava açıldıktan sonra yapılan ödemeden bahisle mahkemece davanın reddine karar verilmişse de icra takibine konu edilen alacak miktarı 35.000 TL'den ibaret değildir. İcra takibinde toplam 41.004,26 TL alacağın takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi, icra giderleri ve vekalet ücretiyle birlikte tahsili talep edilmiştir.

Bu durumda mahkemece, dosyanın konusunda uzman bilirkişiye verilerek takip tarihi itibariyle istenilebilecek alacak miktarı hesaplatılıp dava tarihinden sonra yapılan ödemelerin infazda nazara alınacağı da gözetilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik ineleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 14.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6122, Karar No: 2006/14141, Tarih: 17.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/6122 E.  ,  2006/14141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet ve Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayetin değiştirilmesi yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Velayete sahip ana veya babanın yeniden evlenmesi velayetin kaldırılmasını geretirmez. Ancak çocuğun menfaati gerektirdiğinde ve bu olgunun zorunlu kılması halinde velayet sahibi değiştirilebilir. (TMK.183 ve 349) Toplanan delillerden velayet hakkına sahip davalının (anne), 22.8.2005 tarihinde evlendiği 7.10.2005 tarihinde boşandığı, evlenmeden önce 2005 yılı Ağustos ayında çocuğunun ruhsal durumunun bundan etkilenmemesi için çocuğunu geçici bir süre davacının anne ve babasının evine bıraktığı, Eylül ayının ilk haftasında da çocuğunu geri aldığı anlaşılmaktadır. Bu durum eylemli olarak çocuğu terk anlamına gelmez ve velayet görevinin ifa edilmediğini tek başına göstermez. Bunun dışında velayetin anneden alınmasını gerektiren bir durumun varlığı kanıtlanamamıştır. İsteğin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 17.10.2006 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/4467, Karar No: 2021/21957, Tarih: 21.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4467 E.  ,  2021/21957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18/07/2013 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 23/11/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/1 ve 31/3. maddesinde belirtilen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 05.05.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte

bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18530, Karar No: 2015/3604, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18530 E.  ,  2015/3604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/10617 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22.Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 05/06/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1844, Karar No: 2007/7706, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1844 E.  ,  2007/7706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalı ... ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17/06/2003 tarih 2003/4062-5212 sayılı bozma kararında özetle; "... İlçesi ... Köyünde tescil davasına konu taşınmaz hakkında davanın kabulüne karar verilmişse de zilyedlikle ilgili beyanların yeterli olmadığı, somut olaylara dayanmadığı, paftanın düzenlenme tarihi araştırılarak, zilyedlik tanıklarının dinlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... ile davalı ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, davanın devamı sırasında yapılmıştır. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde arazi kadastrosu 24/07/1974 tarihinde yapılmış, taşınmaz bu çalışmada taşlık, çalılık olarak tesbit harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve tescil davasına konu yerin 101, 102, 103, 104, 105, 106 ve 108 nolu paresller arasında kuzey- güney doğrultusunda uzanan aktif ... yatağı olduğu, paftada bu şekilde gösterildiği, bu tür yerlerin zilyedlikle kazanılamayacağı gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde ve red sebebi ortak olan davalı ... ve Orman Yönetimi vekilleri lehine tek bir vekalet ücreti takdirinde isabetsizlik bulunmadığına göre, hükme yöneltilen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Orman Yönetimine ve gerçek kişiye ayrı ayrı yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/06/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4223, Karar No: 2025/2496, Tarih: 16.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4223 E.  ,  2025/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirkette genel müdür olarak olarak görev yapmış olan davalı ...’ın müvekkilinin Türkiye’de tek yetkili (münhasır) distribütörlüğünü yaptığı ... şirketini rakip firmalar ile müvekkilinden gizli şekilde görüştürdüğünü, daha sonra ... firması ile çalışmaya başladığını, davalının müvekkili şirketin müşteri portföyünü ele geçirdiğini, eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespitini, men'ini ve portföy tazminatına ilişkin olarak şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacı şirkete 29.03.2013 tarihinde 5 yıllığına genel müdür olarak atandığını, müvekkilinin genel müdürlük vasfının uluslararası boyutta olduğunu ve çalıştığı davacı Şirket nezdinde 1 yıl içerisinde şirketin cirosunu ikiye katladığını, davalının şirketi bu duruma getirir iken kendisinin müşteri portföyünü kullandığını, davacının, müvekkilinin iş akdini haksız yere feshetmesinden 2 yıldan fazla zaman geçtikten sonra müvekkilinin Türkiye’deki başarılarından dolayı kendisini tanıyan ... firması ile anlaştığını, haksız fesih nedeni ile İş Mahkemesinde açılan davanın derdest olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında yapılmış rekabet yasağı kaydı içeren herhangi bir sözleşme olmadığı, davalının haksız rekabeti nedeniyle davacı şirketi maddi yönden zarara uğrattığı iddiasını kanıtlayan delil sunulmadığı, davacının haksız rekabet iddiasının davalının iş akdinin sona ermesinden sonraki döneme ait olduğu, davalının iş akdinin bu gerekçe ile haklı nedenle feshine yönelik olarak İş mahkemesi dosyasında da herhangi bir delil bulunmadığı, davalının genel müdürlük görevinin sona ermesinden sona davacının brüt satışlarının düştüğü sabit ise de davalının haksız eylemi ile zarar olgusu arasında illiyet bağını kesin olarak ortaya koyan deliller bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının haksız rekabeti nedeniyle davacı şirketi maddi yönden zarara uğrattığı iddiasını destekleyen somut bir delilin sunulmadığı, davalının haksız eylemi ile zarar olgusu arasında illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız rekabetten kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8299, Karar No: 2017/3021, Tarih: 13.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/8299 E.  ,  2017/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili hakkında, 33.750,00 TL’ lik çekle ilgili olarak 2009/33313 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin davalılardan ... ve ile herhangi bir ticari alışverişi bulunmadığını, çekteki imzanın da müvekkiline ait olmadığını bu nedenle icra takibinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan vekili, davacı ile doğrudan her hangi bir iş ilişkisinin mevcut olmadığını, davaya konu çekin kredi kullanmış olan Sanayi... Şti tarafından temlik eden banka şubesine teminat olarak verildiğini, çekin çek vasfına haiz olmasını gerektiren tüm özelliklere sahip olduğunu, krediyi veren banka şubesinin iş bu çek hesabının sahte evraklarla düzenlendiğini bilecek durumda olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının imzası olmadan davacı adına çek hesabı açıldığı ve bu çek hesabının davacı dışında başka bir şahsa kullandırıldığı, çekteki keşideci imzasının davacının eli ürünü olmadığı, çekin sahte olarak oluşturulduğu, bu sahteliğin senet metninden de anlaşılabildiği gerekçesiyle takibe konu çek sebebiyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalılardan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.