muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/136, Karar No: 2020/895, Tarih: 17.11.2020

Bunun tek istisnası, aynî hakkın muhtevası, şümulü hakkında, tescilin, müsbit evrak dosyasına veya plânlarına atıf yapılması hâlidir. Bu taktirde, hüsnüniyet iddiasında bulunabilmesi için, o sicilleri de incelemiş olması gerekir (Kılıç: s. 4419)

Temlikin yapıldığı 12.11.1990 tarihli resmî senetde, " 06.11 1932 tarihli toplam 18 parça gayrimenkuller...bey namında kayıtlı olup, tapu kaydının , iktisabı ile ilgili olarak 18.12.1989 tarih ve 1714 sayılı Kartal 1. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğünün yazı ekindeki malikin nufüs kaydı, Kadıköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 6.10.1944 tarih, 1943/251 E, 1944/800 K sayılı karar, temyiz mahkemesinin 1. Hukuk Dairesinin 5.2.1945 tarih, 400E, 629K sayılı ilamı, Tarım Orman Köy İşleri Bakanlığı, Devlet Orman İşletmesi Alemdağ Müdürlüğünün 25.09.1989 tarih, 5342 sayılı yazısı ile eki 59 nolu Orman Kadastro Komisyonunun 31.7.1989 tarihli mahkeme kararı uygulama tutanağı, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün 8.10.1990 tarih 1002,272/29-4111 sayılı emirleri ve İstanbul Tapu Kadastro Bölge Müdürlüğünün 24.10.1990 tarih, 4599 nolu yazı ve eki evrakı müsbite ile Pendik, Kartal Kadastro Müdürlüğünün 7.11.1990 tarih, 5098 nolu yazıları eki değişiklik beyannameleri gereğince yazılı 18 tapu zabıt kayıtlarının 10 parça gayrimenkulün maliki ... adına Orman Kadastrosu suretiyleve değişiklik beyannamelerine göre özel orman olarak gene beyannamelerinde gösterilen parsel numaralarıyla ... beyannamede yazılı miktar ve vasıflar altında orman kadastrosuyla özel orman olarak tescilinden sonra malik ...'in 13.11.1953 yılında ölümü nedeniyle mirasçıların 06.11.1990, 09.11.1990, 12.11.1990 tarihli vekaletle yetkilendirdikleri vekilleri Hulusi ... tarafından mirasçılara intikali yapılan taşınmazlardan, dava konusu 232,233,234 parsellerin ... Emlak ormancılık Ticaret A,Ş satış suretiyle temlik edildiği " anlaşılmaktadır.

Resmî senette, tescile dayanak yapılan Devletin resmî kurum yazıları karşısında davacı şirketin 59 nolu Orman Kadastro Komisyonunun oluşumu, Komisyona verilen görev ve mahkeme kararı uygulama tutanağının içeriği ve yapılan işlemleri bilmesi mümkün olmadığı gibi dayanak kayıtları araştırma ve inceleme yükümlülüğü de yoktur. Aleni tapu kayıtlarında ise bir şerh, beyan sınırlama ve yükümlülük de görülmemektedir.

Yasal düzenlemeler, somut olgular, yargı kararları, tüm delil ve kayıtlar birlikte değerlendirildiğinde; davacı şirketin tescilin yolsuz olarak oluşumunda etkili olduğu, dayanak kayıtların hukuki niteliğini bildiği ve tescilde kayıt malikleri ile iş birliği yapmak suretiyle kötü niyetli davrandığı, birlikte hereket ettikleri ispat edilememiştir.

SONUÇ:

Yasal düzenlemeler, somut olgular, yargı kararları, tüm delil ve kayıtlar birlikte değerlendirildiğinde; davacı şirketin tescilin yolsuz olarak oluşumunda etkili olduğu, dayanak kayıtların hukuki niteliğini bildiği ve tescilde kayıt malikleri ile iş birliği yapmak suretiyle kötü niyetli davrandığı, birlikte hereket ettikleri ispat edilememiştir.

SONUÇ:

Davacının yolsuz tescili bildiği veya bilmesi gerektiği kanıtlanamadığından, TMK'nın 3. maddesi uyarınca iyi niyetli olduğu, TMK'nın 1023 ve devamı maddelerinin koruculuğundan yararlanacağı dolayısıylada, tapu sicilinin tutulmasındaki hatalı işlem nedeniyle mülkiyet hakkının kaybedilmesi sonucu doğan zararının giderilmesi gerektiği bu nedenlerlede yerel mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu görüşünde olduğumuzdan çoğunluk görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2018/619, Karar No: 2018/461, Tarih: 18.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/619 E.  ,  2018/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Kararı temyiz eden davacı vekilince nispi temyiz karar harcı ile maktu temyiz karar harcı yatırılmıştır. Temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu da bulunmamaktadır. Bu durumda, temyiz yoluna başvurma harcının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7909, Karar No: 2013/480, Tarih: 16.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/7909 E.  ,  2013/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti davasının kabulüne ve alacak davasının reddine karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya ve davalılardan ...'e iadesine 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19399, Karar No: 2014/535, Tarih: 13.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/19399 E.  ,  2014/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 24.01.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süreden sonra 01.02.2013 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8403, Karar No: 2012/1998, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8403 E.  ,  2012/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 6. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nun beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/16.H.D. 505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/16.H.D. 506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oy çokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, somut olayda, borçlu şirketin ticaret sicili memurluğunda faal görünmesine karşın, ... Hocapaşa Vergi Dairesi Müdürlüğünün 17 Şubat 2009 tarih ve 3771 sayılı yazısıyla, borçlu şirketin 29/02/2009 tarihi itibariyle re'sen terk işlemi yapıldığının bildirilmesi ve borçlu şirketin ticaret sicili adresinde 19/09/2008 tarihinde yapılan zabıta araştırmasında adreste böyle bir işyerinin ve tanıyanın olmadığı ve adresinin tespit edilemediğinin saptanmasına göre, borçlu şirket yetkilisi sanığın üzerine atılı suçun oluştuğu gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16209, Karar No: 2015/3531, Tarih: 12.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/16209 E.  ,  2015/3531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkin bulunmasına ve verilen ilk kararın temyiz incelemesinin Yargıtay 3.Hukuk Dairesince yapılmış olmasına göre dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17995, Karar No: 2014/16602, Tarih: 08.07.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17995 E.  ,  2014/16602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 23.05.2013

No : 2013/314-2013/756

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlene raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacının işyerinde 2006 yılında yapılan denetim sonucu işyerine ait defter ve belgelerin süresinde ibraz edilmemesi nedeniyle tarafına tahakkuk ettirilen idari para cezasını 2008 yılında Kuruma ödemesinden sonra Hatay 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2010 tarihli kararı ile idari para cezasının kaldırıldığından bahisle 2008 yılında ödediği miktarın tahsili amacıyla Kurum aleyhine başlatmış olduğu icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra-inkar tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Hatay 2.Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen karar sonucu idari para cezasının kaldırıldığı, davacı tarafından ihtirazi kayıtla ödenen bedelin davacıya iade edilmesi gerekirken iade edilmediği ve icra takibine yapılan itirazın haksız ve kötü niyetli olduğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesi sonucu; davacıya idari para cezası tahakkukuna ilişkin işlemin 02.07.2007 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından 12.07.2007 tarihinde Kuruma itiraz edildiği, 08.09.2008 tarihinde idari para cezasını taksitlendirerek tamamını ödedikten sonra 08.09.2009 tarihinde Hatay 1.Sulh Ceza Mahkemesine idari para cezasının iptali için başvurduğu, Sulh Ceza mahkemesi tarafından davasının 22.03.2010 tarihinde ret edildiği, bu karara karşı Hatay 2.Ağır Ceza Mahkemesine başvurduğu ve mahkemenin 07.05.2010 tarihli kararı ile idari para cezasının iptal edildiği, karar üzerine ödemiş olduğu miktarın tahsili amacıyla davacı tarafından Kurum aleyhine icra takibi başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Öncelikli olarak çözümlenmesi gereken uyuşmazlık idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği noktasında toplanmaktadır. Bu uyuşmalığın çözümü için de uygulanması gereken yasal dayanak davacıya idari para cezasının tebliğ edildiği 02.07.2007 tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasanın 140. maddesidir. Söz konusu madde incelendiğinde; idari para cezaları ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenir veya aynı süre içerisinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içerisinde başvurunun yapılmamış olması halinde idari para cezası kesinleşir” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; davacı tarafından yasal prosedüre uyulmayarak idari para cezasına karşı idare mahkemesine dava açılması gerekirken görevsiz mahkeme olan sulh ceza mahkemesine dava açılmak suretiyle Yasada öngörülen prosedüre uyulmadığı, yasal prosedür kapsamında olmayan Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen idari para cezasının iptaline ilişkin kararın yok hükmünde olduğu ve idari para cezasının bu süreçte kesinleştiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece kesinleşmiş idari para cezasına dayanılarak yapılan ödemenin istirdatına ilişkin karar isabetsizdir.

Kabule göre de; itirazın iptali davası ve icra- inkar tazminatı koşulları incelenmeksizin karar verilmiş olması isabetsizdir.

Mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar ışığında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/452, Karar No: 2018/1006, Tarih: 27.03.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/452 E.  ,  2018/1006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/6 maddeleri yollamasıyla 314/2, 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama ve dosya içeriğine göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

I- Müsnet suçun 3713 sayılı Kanunun 3. maddesinde sayılan mutlak terör suçu olmasına ve eylemini çağrı üzerine örgüt faaliyeti çerçevesinde gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi suretiyle eksik ceza tayini,

II-Kabul ve uygulamaya göre de,

1-Hükmün 2 maddesinde örgüt adına suç işleme hükümleri uyarınca cezalandırılan sanık hakkında aynı zamanda örgüt üyesi olduğunun kabulü yazılarak hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

2-Hükmün 2. maddesinin 3. fıkrasında sanık hakkında örgüt adına suç işleme hükümleri uyarınca 1/5 oranında indirim yapılırken uygulama maddesi olan TCK'nın 220/6. maddesinin yazılmaması,

3-Gerekçeli karar başlığında, suç adının “Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme” yerine “Silahlı terör örgütüne üye olma” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olduğundan Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5986, Karar No: 2013/9611, Tarih: 03.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/5986 E.  ,  2013/9611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlığı nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir neden olmadan feshedildiği gerekçesiyle kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi feshedilen işçi, fesih bildiriminde sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli bir sebep olmadığı iddiası ile fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde iş mahkemesinde dava açabilir. Taraflar anlaşırlarsa işçi aynı sürede uyuşmazlığı özel hakeme götürebilir.

Bir aylık dava açma süresi hak düşürücü nitelikte olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınır. Dairemizce bir aylık dava açma süresinin başlangıcı fesih iradesinin işçiye ulaştığı tarih olarak kabul edilmektedir.

Bir aylık dava açma süresi hak düşürücü nitelikte olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınır. Dairemizce bir aylık dava açma süresinin başlangıcı fesih iradesinin işçiye ulaştığı tarih olarak kabul edilmektedir.

Somut olayda, davalı işyerinde operatör ve tercüman olarak çalışmakta olan davacının iş sözleşmesinin, 06.01.2012-13.01.2012 tarihleri arasında mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmediği gerekçesi ile 13.01.2011 tarihinde feshedildiği, fesih bildiriminin davacıya 17.01.2012 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki davacı, işyerinde çalışmakta iken 25.11.2011 günü çalıştığı makineden inerken ayağının burkulduğunu ve kırıldığını, kendisine kırkbir gün istirahat raporu verildiğini, raporunun 06/01/2012 günü bittiğini, rapor bitiminde işe gittiğini, işe gittiğinde muhasebeci olarak çalışan kişinin kendisine "Adnan Bey ayağının kırılmasını iş kazası olarak ifaden de belirttiğin için sana kızdı, seni bu nedenle çalıştırmayacağız git gelme" dediğini, ertesi gün tekrar işyerine gittiğini, kendisine sözlü olarak işten çıkartıldığı söylenerek işyerine alınmadığını iddia etmiştir. Dosyadaki istirahat raporunun son günü 05.01.2012 olup, davacının 06.01.2012 tarihinde işe başlaması gerekmektedir. Davacı da 06.01.2012 ve 07.01.2012 günlerinde işyerine gittiğinde işe alınmadığını ve iş sözleşmesinin feshedildiğini iddia ederek somut davayı açtığına göre; feshin en geç 07.01.2012 tarihinde davacı tarafından öğrenilmiş olduğu kabul edilmelidir. Bu durumda bir aylık dava açma süresi 07.02.2012 tarihinde sona ermiş olup dava 10.02.2012 tarihinde açıldığından, dava açma süresinin geçmiş olması nedeni davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 03.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.