muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/536, Karar No: 2022/753, Tarih: 01.12.2022

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmasına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla "mahrem alan" yapılanmasında yer alması, sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu ve amaçlarını bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından; sanık hakkında TCK'nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanık müdafisinin temyiz itirazları doğrultusunda incelenmesi sonucunda, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Yargıtay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle hareket ettiği, gerçekleştirdiği eylemlerin vahameti karşısında işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK'nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "orantılılık" ilkesine aykırılık oluşturmadığı ve hakkında TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına karar verilirken gösterilen gerekçe hukuka uygun, yasal ve yeterli görüldüğünden Özel Daire kararı isabetli bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.07.2019 tarihli ve 20-120 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, oy birliğiyle,

2)Onama kararı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme isteklerinin REDDİNE, oy birliğiyle,

3)Özel Dairece yapılan yargılama sırasında bazı oturumlarda heyetteki en kıdemli üye yerine kıdemsiz üyenin heyete başkanlık yapmasının hükmün bozulmasını gerektiren yasaya aykırılık teşkil etmediğine, oy çokluğuyla,

2)Onama kararı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme isteklerinin REDDİNE, oy birliğiyle,

3)Özel Dairece yapılan yargılama sırasında bazı oturumlarda heyetteki en kıdemli üye yerine kıdemsiz üyenin heyete başkanlık yapmasının hükmün bozulmasını gerektiren yasaya aykırılık teşkil etmediğine, oy çokluğuyla,

4)Dosyanın, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla baktığı terör suçlarından kaynaklanan davalara ilişkin dosyaların devredildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 01.12.2022 tarihinde yapılan müzakerede karar veril.

Kıdemsiz üyenin heyete başkanlık etmesi usul ve yasaya aykırı

Kıdemsiz üyenin heyete başkanlık etmesi usul ve yasaya aykır

Kıdemsiz üyenin heyete başkanlık etmesi usul ve yasaya aykırı
Yargıtay — Esas No: 2021/5563, Karar No: 2021/17367, Tarih: 21.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5563 E.  ,  2021/17367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde yöntemince yapılmış herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı, sanığın 14/03/2016 tarihli duruşmada henüz karar verilmeden hükmü temyiz etmek istediğine dair beyanının, temyiz istemi olarak değerlendirilemeyeceğinden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 21/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/16726, Karar No: 2006/1095, Tarih: 07.02.2006

2. Hukuk Dairesi 2005/16726 E., 2006/1095 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/16726 E., 2006/1095 K.**

**- GÖREVLİ MAHKEME

- KATKI PAYI ALACAĞI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 219 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 220 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 227 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacının; alımında katkıda bulunduğunu iddia ettiği taşınmaz, 06.08.1998 tarihinde koca tarafından üçüncü kişiden kooperatif üyeliği devralınmak suretiyle iktisap edilmiştir. Taraflar 31.10.1980'de evlenmişlerdir. Boşanma davası ise 14.09.2004 tarihinde açılmış olup devam etmektedir.

Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önce evlenmiş olan eşler arasında, bu tarihe kadar, tabi oldukları mal rejimi devam eder. Eşler, kanunun yürürlüğe girdiği tarihten başlayarak bir yıl içinde başka bir mal rejimini seçmedikleri takdirde, bu tarihten geçerli olmak üzere yasal mal rejimini seçmiş sayılırlar. (4722 sayılı Yürürlük Kanunu md. 10/1) Şu halde, evlenme tarihinden, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun yürürlüğe girdeği 01.01.2002 tarihine kadarki dönemde geçerli rejim mal ayrılığıdır. (743 s. TKM. md. 170) Bu tarihten sonra ise, edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. (TMK. 202)

Edinilmiş mallara katılma rejimi; edinilmiş mallar (TMK. m. 219) ile eşlerden herbirinin kişisel mallarını (TMK. 220) kapsar. (TMK. 218)

Mal rejiminin başlangıcında eşlerden birine ait bulunan malvarlığı değerleri o eşin kişisel malıdır. (TMK. 220/2)

Eşlerden biri, diğerine ait malın edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına hiç yada uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuş ise, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında alacak hakkına sahip olur. (TMK. 227/1)

Davacı, davalıya ait kişisel malın edinilmesi sırasında ziynetlerini bozdurarak ve babasından aldığı parayı koyarak katkıda bulunduğunu, katkısının, malın o tarihteki rayiç değerinin üçte biri oranında olduğunu ileri sürdüğüne göre, istek, Türk Medeni Kanununun 227. maddesine dayanmaktadır. Bu madde ise Aile Mahkemelerinin görevine girmektedir. O halde, işin esasının incelenmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Sonuç: Hükmün yukarıda gösterilen sebeple (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.02.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4467, Karar No: 2008/10278, Tarih: 03.07.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/4467 E.  ,  2008/10278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...B ile davalı ... vs. aralarındaki rücuen tazminat davası hakkında İnebolu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 27.11.2007 gün ve 134-187 sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu"'nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun 31.01.2005 tarih 1 Sayılı kararı uyarınca 01.02.2005 tarihinden geçerli olmak üzere, a) İş kazaları ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rucü davaları ile,

b) İş kazaları ile meslek hastalığından dolayı istenilen maddi ve manevi tazminat taleplerinin yanında işçilik alacaklarına ilişkin davaların sonucunda verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, kamu görevlisi olan davalıların Kurumlarına verdikleri zararın rücuen tazmini istemine ilişkin olup belirgin şekilde 14’ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 9.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 03.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16578, Karar No: 2014/3947, Tarih: 11.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/16578 E.  ,  2014/3947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2013/609-2013/747

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, vekil edeni aleyhine ilama dayalı olarak başlatılan takipte Ankara K..T..i Ş.. bulunan TR….... nolu vergi, resim, harç ve haberleşme vergi hesabına haciz konulduğunu, bu hesaptaki paraların 5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15/son ve 277 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre haczedilemeyeceğini açıklayarak, haczin kaldırılmasını istemiş, Mahkemece dosya üzerinden inceleme yapılarak, hesaba yatan paraların Türk Telekominikasyon A.Ş’ye gönderilen, 5393 sayılı Yasa’nın 15/son kapsamında bulunmayan paralar olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre; Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez. Bu maddeye göre, haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde "fiilen" kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır. Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7.maddesinde; bu kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda bu İdarelere verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

Öte yandan her ne kadar İİK'nun 18/3. maddesi gereğince aksine hüküm bulunmayan hallerde duruşma yapılmasına gerek olup olmadığı icra mahkemesinin takdirine bırakılmış ise de; anılan takdir yetkisi mutlak bir seçimlik hak olmayıp, halin icabına göre işin duruşmalı olarak incelenmesi gerektiği durumlarda mahkeme takdir yetkisini duruşma yapmaktan yana kullanmalıdır.

Bu durumda, Mahkemece, öncelikle duruşma açılıp taraf teşkili sağlanmalı ve tarafların beyan ve delilleri toplanmalıdır. Daha sonra borçlu Belediyenin dosyaya celp edilen hesaptaki paraların niteliklerine ilişkin iddiaları ve deliller incelenmeli, gerektiğinde defter ve kayıtlar ve banka hesap ekstreleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmalıdır. Hesaptaki paraların, vergi, resim ve harç niteliğinde olmaları veya kamu hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde (bu olgu belirlendiği takdirde) haczedilemeyeceği düşünülmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4491, Karar No: 2020/5787, Tarih: 17.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4491 E.  ,  2020/5787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödenmesi gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.17.11.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/13279, Karar No: 2017/10560, Tarih: 20.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13279 E.  ,  2017/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 17. HUKUK DAİRESİ

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin TMK 510-512 maddesi uyarınca vasiyetnamenin iptali, mümkün olmaması halinde tenkis talebine ilişkin olup, karar taraflarca her iki talep bakımından da temyiz konusu yapılmıştır.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 14. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine 20.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1161, Karar No: 2025/2779, Tarih: 29.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1161 E.  ,  2025/2779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/304 E., 2024/94 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; .... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1976 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve satın almaya dayanarak adına tescil talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davacı lehine tescil şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiş, yargılama sırasında dava konusu taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

2. Davalı ... Beldiye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alanın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı ile mülkiyetinin kazanılamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

3. Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın özel mülke konu olamayacağını, Köy Tüzel Kişiliği adına tescil edilmesi gereken yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.03.2015 tarihli kararıyla; davanın kısmen kabulüne, Van ili, ... Mahallesindeki taşınmazın bilirkişi kurulunun 10.11.2014 havale tarihli raporuna ekli krokide (B1) olarak gösterilen 2.249,97 metrekare kısmının ve (B2) olarak gösterilen 974,97 metrekare kısmının davacı adına tapuya tesciline, davacının diğer isteklerinin reddine, (B3) olarak gösterilen 2.146,02 metrekare kısmının Hazine adına tapuya tesciline, davalılar yasal hasım olduklarından yargılama giderinin davacı üzerine bırakılmasına ve vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Hazine vekili esasa ilişkin olarak temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Hazine vekili esasa ilişkin olarak temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 20.02.2019 tarihli ve 2016/5615 Esas, 2019/1192 Karar sayılı kararıyla; eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğu, taşınmazın imar planı kapsamına alınıp alınmadığının usulünce araştırılması, usulüne uygun hava fotoğraflarının getirilerek uzman bilirkişi tarafından incelenmesi, komşu taşınmazların kadastro tutanakları ve dayanaklarının getirtilmesi, 1 fen, 1 jeodezi ve fotogrametri uzmanı ve 3 kişilik ziraatçi bilirkişi ve 3 kişilik jeolog bilirkişi kurulunun katılımıyla keşif yapılması; jeolog bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığı, aktif dere yatağında kalmıyorlar ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması; taşınmazın dava tarihi itibariyle, eğer taşınmaz daha önce imar planına alınmış ise imar planına alınma tarihi itibariyle davacı yararına zilyetlikle iktisap şartlarının oluşup oluşmadığının kesin olarak saptanması, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkemenin 03.03.2015 tarihli kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 25.01.2022 tarihli kararıyla; davanın kısmen kabulüne, Van ili, ... ilçesi, .... Mahallesinde bulunan taşınmazın bilirkişi kurulunun 11.10.2021 havale tarihli raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 2.226,13 m2 kısmının davacı adına tapuyu tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalılar yasal hasım olduğundan yargılama giderinin davacı üzerine bırakılmasına ve vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

Mahkemenin 25.01.2022 tarihli kararının süresi içinde esasa ilişkin olarak davalı Hazine vekili ve davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 12.12.2023 tarihli ve 2022/4072 Esas, 2023/7361 Karar sayılı kararıyla; reddedilen taşınmaz bölümleri yönünden davacının temyizi bulunmadığı, kabulüne karar verilen (A) harfli kısmın ise davacı adına kayıtlı 185 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığından hükmün infaz kabiliyeti bulunmadığı, bu nedenle davalıların hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddi gerektiği, hükmün infaz kabiliyeti bulunmadığından (A) harfli bölüm yönünden bu gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkemenin 25.01.2022 tarihli kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Ç. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Ç. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma öncesi davanın kısmen reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmeyerek kesinleştiği, dava konusu (A) harfli 2.226,13 metrekare yüz ölçümlü alanın davacıya ait 185 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı gerekçesiyle davanın hukuki yarar yokluğundan reddine, davalılar yasal hasım olduğundan yargılama giderinin davacı üzerine bırakılmasına ve vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; davanın reddine karar verildiği hâlde davalı Hazine lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya kapsamından; Van ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde ... yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, fen bilirkişisi .... ve .... bilirkişisi ....'ın raporu ve ekli krokisinde 11.10.2021 tarihli raporu ve ekli krokisinde (A) harfiyle gösterilen 2.226,13 metrekarelik kısmın davacı adına tescilli 185 parsel sayılı taşınmaz dahilinde kaldığı, (B) harfiyle gösterilen 1.661,12 metrekare ve (C) harfiyle gösterilen 2.323,94 metrekarelik kısmın ise paftasında dere yatağı olarak tescil harici bırakıldığı, son bozma kararı öncesinde Mahkemenin 25.01.2022 tarihli kararıyla davanın (A) harfli kısım yönünden kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verildiği, hükmün redde ilişkin bölümünün temyiz konusu yapılmadığı, davalı Hazine vekilinin (A) harfli kısım yönünden temyiz isteminin Dairenin 12.12.2023 tarihli ve 2022/4072 Esas, 2023/7361 Karar sayılı kararıyla kabul edilerek (A) harfli kısmın davacı adına tescilli parsel içinde kaldığından iptal ve tescil hükmünün bu yönüyle infazı kabil olmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, Mahkemece bozmaya uyularak temyize konu karar ile (A) harfli 2.226,13 metrekare yüz ölçümlü kısma ilişkin olarak davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verildiği, davalı Hazine vekilince bu sefer vekâlet ücretine ilişkin olarak temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

3. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin “j” bendi gereğince temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren Van 8. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440/III-1. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,29.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.