muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17197, Karar No: 2012/17913, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/17197 E.  ,  2012/17913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde ... Tur. Ve San. Ltd. Şti.'ne iadesine, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20041, Karar No: 2017/7310, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20041 E.  ,  2017/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6734, Karar No: 2024/3479, Tarih: 16.04.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/6734 E.  ,  2024/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

DAVACI/BORÇLU : T.C. ...

DAVALILAR/ALACAKLILAR : ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen asıl karar ve ek kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin şikayetçi/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, borçlu aleyhine başlatılan bedel tespiti ve tesciline dair kamulaştırma konulu ilama dayalı takipte, borçlunun; mükerrer ödeme ve sair şikayetler ile takibin iptalini talep ettiği, ilk derece mahkemesince; şikayetin reddine karar verildiği, bu karara karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf yoluna başvuru süresinin yasal on gün olduğu, davacının süresinden sonra istinaf mahkemesine başvurduğundan istinaf başvurusunun süre yönünden reddine kesin olarak karar verildiği görülmektedir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 363/1. maddesine göre istinaf yoluna başvuru süresi tefhim veya tebliğden itibaren on gündür.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince 24.11.2022 tarihli duruşmada taraf vekillerinin yüzüne karşı, şikayetin reddine karar verildiği, ancak hükmün son kısmında ‘..davacı vekilinin ve davalı vekilinin yüzüne karşı, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi nezdinde istinaf yolu açık olmak üzere davacı vekilinin ve davalı vekilinin yüzüne karşı verilen karar..’ denildiği, davacı vekiline 23.02.2023 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği, davacı vekilinin de 01.03.2023 tarihinde istinaf dilekçesi sunduğu görülmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28/04/2023 tarih, 2021/5 Esas, 2023/2 Karar sayılı kararına göre; "Hukuk davalarında hükümde kanun yolu süresinin hatalı gösterilmesi halinde, hatalı gösterilen kanun yolu süresi içinde yapılan kanun yolu başvurusunun incelenmesi gerektiğine karar verilmiştir."

O halde, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair 19.06.2023 tarih ve 2023/905 E. - 2023/518 K. sayılı ek kararının kaldırılmasına oy birliği ile karar verildikten sonra Bölge Adliye Mahkemesinin 12.04.2023 tarih ve 2023/905 E. - 2023/518 K. sayılı asıl kararının temyiz incelemesine geçilmekle;

Bölge Adliye Mahkemesince, borçlunun İlk Derece Mahkemesinin ret kararına yönelik süresi içerisinde yapılan istinaf başvurusunun esası incelenerek, oluşacak sonuca göre olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Bölge Adliye Mahkemesince, borçlunun İlk Derece Mahkemesinin ret kararına yönelik süresi içerisinde yapılan istinaf başvurusunun esası incelenerek, oluşacak sonuca göre olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi’nin 12.04.2023 tarih ve 2023/905 E. - 2023/518 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 371. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1337, Karar No: 2010/16239, Tarih: 03.11.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/1337 E.  ,  2010/16239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2313 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, Sanıklar ... ve ... hakkında ertelemeye, hak yoksunluğuna ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

1-11.07.2005 tarihinde yapılan kenevir tespitinden sonra aynı tarlada 14.08.2005 tarihinde yeniden kenevir ele geçirildiği, bu iki ayrı kenevir yetiştirilmesinin tespitine dayalı olarak sanık ... hakkında dava açıldığı dikkate alındığında, her bir tespit işlemine konu kenevirin. aynı andamı ekildiği? Yoksa ilk saptamadan sonra sökülen kenevir bitkilerinin yerine yenisinin mi ekildiği? Araştırılarak;

a)İlk tespitte sökülen kenevirlerin yerine yenisinin ekildiğinin anlaşılması halinde, arada hukuki kesintinin bulunduğundan, sanığın eylemlerinin iki ayrı suçu oluşturacağı,

b)14.08.2005 tarihinde el konulan kenevir bitkilerinin ilk tespitte sökümü yapılan kenevirlerin tarlada kalan kısımları ise sanığın eylemi tek suçu oluşturup teselsül nedeniyle artırımı gerektirmeyeceği,

Dikkate alınarak sanık ...'un hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı,

2-Sanıklar ... ve ... yönünden ise; 5271 sayılı CMK.nun 5560, 5728 ve 6008 sayılı yasalar ile değişik 231.maddesinin 5 ve 14.fıkralarında yapılan değişiklikler uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7.maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 03.11.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7827, Karar No: 2015/1107, Tarih: 23.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7827 E.  ,  2015/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar ..., ... ve... vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde bir kısım davalılar vekili Av. ... ile davacılar vekili Av. ...'un gelmiş başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, arsa sahibi müvekkilleri ile davalı yükleniciler ..., ... ve ... arasında düzenlenen 20190 ada 4,5 ve 7 parsellerde yüklenici tarafından yapılacak bağımsız bölümlerden 10 tanesinin 6 ayda inşaat ruhsatı alınarak 3 yılda tesliminin kararlaştırıldığını, sözleşme uyarınca arsa payının yüklenici şirkete devir edildiğini, arsa payının sözleşme sonrası yüklenici şirkete devir edilmesine rağmen inşaatın yapılmayarak, arsa payının tapuda diğer davalı şirkete devir edildiğini, tapu malikinin borcu nedeniyle diğer davalılarca da taşınmazlara haciz konduğunu ileri sürerek, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine, davalı ... ... adına kayıtlı tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tapuya tesciline ve davalılar ..., ..., ... lehine konulmuş olan hacizlerin fekkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, arsa payı karşılığı sözleşmesinin geriye etkili feshinde arsa payları üzerindeki hacizlerde ortadan kalkacağından haciz sahibi davalılar hakkındaki davanın usul yönünden reddine karar verilmesini, aksi halde davalıların yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamasını istemiştir.

Davalı.... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, arsa sahibi davacılar ile davalı yükleniciler arasında düzenlenen sözleşme uyarınca arsa sahiplerinin edimini yerine getirerek arsa payı tapusunu yükleniciye 24.08.2010 tarihinde devir ettikleri, yüklenici şirketin anılan arsa payı tapularını davalı ....'ne tapuda devir ettiği, yüklenicilerin edimini ifa etmedikleri, inşaata dahi başlamadıkları gerekçesiyle davanın kabulü ile sözleşmenin feshine, dava konusu tapuların iptali ile davacılar adına tesciline ve iptal edilen tapular üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ..., ... ve.... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar ..., ... ve.... vekili temyiz etmiştir.

Dava dilekçesinde, hükmü temyiz eden davalı üçüncü kişilerce sözleşme konusu taşınmaza konulan hacizlerin fekki talep edilmiştir. Davalılar ise, haczin fekki isteminin yersiz olduğunu, zira davaya konu hacizlerin süresinde satış istenilmemesi nedeniyle düştüğünü savunmuşlardır. Ne var ki mahkeme bu hususta bir inceleme yapmadan karar vermiştir. Gerçekten de, dava tarihi itibariyle fekki istenilen hacizlerin İİK'nun 106 ve 110. maddeleri uyarınca ayakta olup olmadığı değerlendirilerek varsa düşen hacizler yönünden karar vermeye yer olmadığına karar verileceği düşünülmelidir. Bunun yanında, davada, haciz lehdarı olan üçüncü kişiler haczin fekki talebi ile hasım gösterilmişlerdir. Anılan davalılar ancak, haciz miktarları ile sınırlı olarak dava konusu taşınmazın satışından yararlanırlar. Bu itibarla aleyhlerine yargılama giderlerine karar verilirken bu miktar ile sınırlı olarak ve her biri yönünden ayrı ayrı hesap yapılması gerekir. Zira temyiz eden davalılar arasında yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olmayı gerektirecek bir hukuki ilişki de bulunmamaktadır. Bu nedenle, yukarıda anlatılan şekilde temyiz eden her bir davalının sorumlu olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken taşınmazların tüm değeri üzerinden hesaplanan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu tutulması da yerinde görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz eden davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar ..., ... ve... yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak anılan davalılara verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2593, Karar No: 2022/769, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2593 E.  ,  2022/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 29.09.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6335, Karar No: 2022/731, Tarih: 19.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/6335 E.  ,  2022/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

I)2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2008 ve 31/12/2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, cezaevindeyken ortağı ...'a şirketi devralması için mektup yazdığını, cezaevinden çıktıktan sonra inşaat şirketinde çalışmaya başladığını, ayakkabı şirketi ile hiç ilgilenmediğini, sahte faturalardan haberdar olmadığını beyan etmesi, sanığın ortağı ...'un tanık olarak mahkemede verdiği beyanında babası...'un isteği üzerine şirketin %1 hissesini aldığını, o tarihlerde öğrenci olduğunu, şirketle ilgili hiç bir işlem yapmadığını ifade etmesi, şirket muhasebecisinin ve şirketi sözleşme ile devir alan ....'un vergi incelemesi sırasında .... ile muhatap olduklarını bildirmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)2010 takvim yılında düzenlenmiş olan fatura aslı temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ortağı ... veya ortağının babası...'a ait olduğunu söylemesi halinde; bu şahısların açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra suça konu fatura gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2)Tanıkların da faturadaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemesi halinde sanığın ve tanıkların suç tarihine yakın tarihlerdeki resmi kurumlardaki samimi yazı ve imza örnekleri temin edilerek faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;