muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/46400, Karar No: 2013/30441, Tarih: 22.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/46400 E.  ,  2013/30441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı şirketin işyerinde ihale ile alınan iş kapsamında Yenikent Devlet Hastanesinde çalıştığını, iş akdinin İş Kanunu’nun 17. maddesine göre sona erdirildiğini, davalıların davacının işçilik alacaklarının ödenmesinden birlikte sorumlu olduklarını, bu nedenle müvekkilinin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davacı ile idare arasında bir iş ilişkisi bulunmadığını, davalı şirket ile hastane arasında hasta ve ziyaretçi yönlendirme hizmetleri ve güvenlik hizmetleri konusunda ihale sonucu sözleşme yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket temsilcisi, kendileri ile bir aylık ve üç aylık sözleşme imzaladıklarını, bu nedenle davacı için kıdem ve ihbar tazminatı hakkı doğmadığını, ihalenin Kamu İhale Kanununa göre yapıldığını, sözleşmeye göre hastanenin işçi çıkartmalarında ve alımlarında söz sahibi olduğunu, bu işçilerin hastanenin onayı ile işten çıkartıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece asıl işveren bakanlık ile son alt işveren davaya konu işçilik alacaklarından müştereken müteselsilen sorumlu tutulmuştur.

Kararı yasal süresi içinde davalılar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirketin tüm temyiz itirazlarıyla davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece karar harcının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Harçtan muafiyet 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir.

13. maddenin j (Ek bent: 21/01/1982 - 2588/3 md.) bendi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı ...’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı ...’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyize konu kararın hüküm fıkrasının IV. maddesinde yazılı olan, “…davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline” sözcüklerinin çıkarılarak yerine, “Harçlar Kanununun 13/j.maddesi uyarınca davalı ... harçtan muaf olduğundan davalı şirketten tahsiline” yazılmasına,

Hüküm fıkrasının VI. bendinde yazılı olan “…yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” sözcüklerinin çıkarılarak yerine, “ …yargılama giderinin, peşin harç ve ıslah harcından davalı ... sorumlu olmaksızın müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 22.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16780, Karar No: 2013/15838, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/16780 E.  ,  2013/15838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 22.06.2011 tarihli hükme karşı yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 18.07.2011 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13494, Karar No: 2015/16730, Tarih: 16.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/13494 E.  ,  2015/16730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 29/01/2015 tarih, 2014/28066 Esas - 2015/2252 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu şirket vekili, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe konu edilen bonolardaki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürerek takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece bilirkişi incelemesi neticesinde imzaya itirazın kabulü ile itiraz eden borçlu yönünden takibin durdurulmasına karar verilmiştir.

6100 Sayılı HMK'nun 307. maddesi gereğince, feragat, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir.

HMK'nun 310. maddesi gereğince, davadan feragat mahkeme kararı kesinleşinceye kadar mümkündür. Davadan feragat, geniş kapsamlı bir beyan olup, HMK'nun 311. maddesi gereğince kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Feragatin geçerliliği, karşı tarafın muvafakatine de bağlı değildir. Feragat, etkisini, onu yapanın tek yönlü irade beyanı ile gösterir (HGK'nun 20/09/1995 tarih, 1995/12-661 E. - 1995/763 K. sayılı kararı).

Somut olayda, 09.12.2013 tarihinde imzaya itiraz eden borçlu ...'nin müdürünün ... olduğu, ancak 17.04.2014 tarihli Ticaret Sicil Gazetesine göre, 04.04.2014 tarihli ortaklar kurulu kararı uyarınca, şirketin tek ortaklı hale dönüştüğü, ...'ün şirket müdürlüğü görevinin iptal edildiği, şirket hisselerinin tamamının sahibi olan ...'ın şirket müdürü olarak atanmasına karar verildiği görülmüştür. Borçlu .... adına yetkili ..., 15.07.2014 tarihli dilekçesiyle mahkemeye başvurarak, davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Bu durumda, ...'ın, davadan feragat tarihi itibariyle, itiraz eden borçlu şirketin temsilcisi olduğu anlaşıldığına göre, davadan feragat nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerekirken, maddi hataya dayalı olarak Dairemizce onandığı anlaşılmakla, feragat halinde öncelikle davadan feragat hakkında mahkemesince bir karar verilmesi gerektiğinden, alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 29.01.2015 tarih ve 2014/28066 Esas - 2015/2252 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılmasına, borçlu ...'nin davadan feragati hakkında bir karar verilmek üzere mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle IİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine yer olmadığına, 16/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1033, Karar No: 2025/8419, Tarih: 06.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2025/1033 E.  ,  2025/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/533 E, 2024/260 K

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İmar kirliliğine neden olmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184/1, 62/1, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 24.200,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2024 tarihli ve 2023/533 Esas, 2024/260 sayılı Kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2025 gün ve 2025/9687 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

5237 sayılı Kanun’un 49/2. maddesinde yer alan "Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır." şeklindeki ve aynı Kanunun 50/1-a maddesindeki "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; a) Adlî para cezasına,... çevrilebilir." şeklinde yer alan düzenlemeler karşısında, sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 49/2. maddesinde " Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır."

Aynı Kanun'un 50/1-a maddesinde " Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre;

a) Adlî para cezasına.... çevrilebilir" şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçunda hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının kısa süreli hapis cezası olmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2024 tarihli ve 2023/533 Esas, 2024/260 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. Maddesi gereği, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15685, Karar No: 2022/4239, Tarih: 08.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15685 E.  ,  2022/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair davacı vekilinin 16/02/2022 ve davalı vekilinin 17/02/2022 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ve davacının vekaletnamesinde yetkisi de kontrol edilip ek karar verilmesi için davacının davadan sulh iradesi ile ilgili ek karar verilebilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz taleplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 08/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3327, Karar No: 2024/9254, Tarih: 03.07.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/3327 E.  ,  2024/9254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Terörizmin finansmanının önlenmesi kanununa muhalefet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/34 Esas, 2022/223 sayılı Kararı ile sanık hakkında terörizmin finansmanının önlenmesi kanununa muhalefet suçundan, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2022/1183 Esas, 2023/1091 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.01.2024 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması sebebiyle beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.11.2023 tarihli ve 2022/1183 Esas, 2023/1091 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4411, Karar No: 2015/6073, Tarih: 02.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/4411 E.  ,  2015/6073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2013/11-2014/539

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.01.2013 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 02.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ve vekili Av. E.. E.. ile karşı taraftan davacı vekili Av. H.. Ç.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5465, Karar No: 2013/7161, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/5465 E.  ,  2013/7161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemece 30.12.2004 tarihli kararın aynen infazı yerine yazılı şekilde yeniden hüküm kurulması, sonuç cezayı etkilemediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Lehe kanunun belirlenmesi amacıyla yapılan uyarlama yargılamasında yargılama giderlerinin hükümlüye yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine hükmedilmesine ilişkin bölüm çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14935, Karar No: 2012/22805, Tarih: 15.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14935 E.  ,  2012/22805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12212, Karar No: 2011/3281, Tarih: 08.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/12212 E.  ,  2011/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada Akseki Sulh Hukuk ve Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Sulh Hukuk Mahkemesi; kadastro tutanağı düzenlendiğini belirterek, Kadastro Mahkemesi de, dava edilen yerin paftasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakıldığını gerekçe göstererek karşılıklı olarak görevsizlik kararı vermişlerdir.

Somut olayda, 12.04.2010 günlü bilirkişi ...'in raporu ve eki krokisinde, uyuşmazlık konusu yerin yol boşluğunda bulunduğunun belirlendiği, yol hakkında Kadastro tutanağı düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

3402 Sayılı Yasanın 16/B-son maddesinde "yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir" hükmüne yer verilmiştir. 3402 Sayılı Yasanın 26. maddesinde ise “Kadastro Mahkemesinin yetkisinin her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği günde başlayacağı hüküm altına alınmıştır.

O halde; dava konusu edilen yerin yol olduğu, kadastro tutanağı düzenlenmediği ve paftasında gösterildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Akseki Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.