muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2757, Karar No: 2008/9678, Tarih: 28.05.2008

2. Ceza Dairesi 2008/2757 E., 2008/9678 K.

**2. Ceza Dairesi 2008/2757 E., 2008/9678 K.**

**- KONUT DOKUNULMAZLIĞINI İHLAL SUÇU**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 116 ]

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan sanık S.... P...'nın yapılan yargılaması sonucunda; BERAATİNE dair (AYDIN) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.3.2006 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 18.2.2008 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Katılanın iddiası, tanıklar; S... Ç...., A... Ç...., A.... B..... ve H.... F....’ın beyanları ve olayın oluş şekline göre, alkollü olan sanığın olay günü zorunlu bir durum sözkonusu olmadığı halde katılanın oturduğu apartmanın girişindeki zili çaldığı ancak eve gelmesi istenmediği ve bunun için kapının açılmaması üzerine sanığın başka bir şekilde açılan apartman kapısından girdikten sonra dairenin kapı zilini çaldığı ve kapının açılmadığını görünce içeriye girmek için evin kapısını yumruklayıp tekmelemesi şeklinde gelişen olayda, eve gelmesine izin verilmediği açıkça belli olduğu ve girilen yerin apartmanda oturanlar dışında başkalarının izinsiz giremeyeceği yer oluşu nazara alındığında üzerine atılı konut dokunulmazlığını ihlal suçunun oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile BERAAT kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17164, Karar No: 2015/3361, Tarih: 24.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/17164 E.  ,  2015/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin kızı/kardeşi ...'un otobüs durağında beklemekte iken, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması neticesinde yaşamını yitirdiğini, kazada davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu ve aleyhinde ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/98 Esas sayılı dosyası ile ceza davası açıldığını, kızlarının ölümü nedeniyle davacı anne ve babanın destekten yoksun kaldığını ve tüm davacıların manevi zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ... için 27.500,00 TL ve davacı baba ... için 21.500,00 TL olmak üzere toplam 49.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen; davacı anne ve baba için 50.000,00'er TL ve davacı kardeşlerin her biri için 20.000,00'er TL olmak üzere toplam 180.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı sürücü ...'dan tahsiline verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kazada asli kusurlu olmadığını, kusur durumunun net şekilde belirlenebilmesi için ceza davasının sonuçlanmasının beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili, müvekkilinin sorumluluğunun poliçe limitiyle sınırlı olarak sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve gerçek zarar nispetinde olduğunu, davacıların başvurusu üzerine 18.06.2012 tarihinde hak sahiplerine toplam 25.638,84 TL ödeme yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebinin kabulü ile, davacı ... yönünden 10.317,31 TL, davacı ... yönünden 11.195,94 TL maddi tazminatın davalı ...'dan kaza tarihi olan 24.04.2012 tarihinden, davalı ... şirketinden 16.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, dava devam ederken davalı ... şirketi tarafından 18.06.2012 tarihinde davacı ...'e 11.182,69 TL, davacı ...'a 11.195,94 TL tutarında ödeme yapılması nedeniyle bu miktarlar yönünden esas hakkında verilmesine yer olmadığına; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, davacılar ... ve ... için 12.000,00'er TL, davacılar ..., ...., ... ve ... için 3.000,00'er TL olmak üzere toplam 36.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan alınarak davacılara verilmesine verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece, meydana gelen trafik kazası sonucu davacıların kızı/kardeşi ...'un ölümü nedeniyle duydukları acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olayın meydana geliş şekli, davalı ...'ın sorumluluğunun niteliği göz önünde tutularak olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacılar için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

3- Mahkemece, zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, davalı ... şirketi tarafından davacılara 18.06.2012 tarihinde yapılan 25.638,64 TL tutarındaki ödemenin tazminat hesabının yapıldığı güne kadar geçen süreye ilişkin yasal faizi hesaplanıp güncelleştirilerek hesaplanan maddi tazminattan mahsup edilmesi suretiyle destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiştir. Ancak davalı ... şirketince dava açıldıktan sonra yargılama aşamasında ödeme yapılmış olduğundan ödenen miktara faiz uygulanarak güncelleme yapılması doğru değildir. Bu durumda mahkemece, yargılama aşamasında yapılan ödemenin faiz uygulanmaksızın hesaplanan tazminattan mahsubu için ek rapor alınarak sonucuna göre verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

4- Davalı ...vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanun’unun 92. maddesinin (f) bendi ile Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarının A.3.maddesinin (e) bendi gereği, manevi tazminat, poliçe teminatı kapsamı dışındadır. Davada, davalı ... şirketinden maddi tazminat talebinde bulunulduğu halde, diğer davalılar aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden hesaplanan yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinden davalı ... şirketinin sorumlu tutulmaması gerekirken yazılı şekilde diğer davalılarla birlikte sorumluluğuna verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı .. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz eden davacılara ve davalı ...'ne geri verilmesine 24/02/2015 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26526, Karar No: 2013/7084, Tarih: 03.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26526 E.  ,  2013/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/24777

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2008

NUMARASI : 2008/237 (E) ve 2008/453 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Kabule göre de; suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza(hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez(Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3-TCY.nın 50/1.maddesinde kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına veya seçenek tedbirlere çevrilebileceğinin belirtilmesine, aynı Kanunun 49/2.maddesinde kısa süreli hapis cezasının "hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası" olarak tanımlanmasına göre sanığa verilen 1 yıl 3 aylık hapis cezası kısa süreli olmadığından adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sonuç ceza bakımından 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13186, Karar No: 2016/18212, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/13186 E.  ,  2016/18212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22495, Karar No: 2014/21566, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22495 E.  ,  2014/21566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2014/20-2014/189

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18786, Karar No: 2013/16555, Tarih: 28.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18786 E.  ,  2013/16555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... vdl aleyhine 28/02/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yerel ...'nin 06/10/2011 tarihli nüshası baş sayfasında "Çingeneden Padişah Olur mu? " üçüncü sayfasında ise " Bafra'lı Şaşkın" başlıklı yazılarda şahsına ağır biçimde hakaret edildiğini beyanla uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, gazetede yayınlanan haber ve yorumun davacının yanlış tutum ve davranışlarının birer yansıması olduğunu, davacının şahsına karşı yapılmış bir hakaret ve aşağılama içeren bir yazı metninin bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davaya konu haber verilirken davacıyı aşağılayıcı, küçük düşürücü, incitici nitelikte kelimelerin kullanıldığı gerekçesiyle istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının belediye zabıta müdür yardımcısı olduğu ve hakkındaki bir takım iddiaların haberleştirildiği, davacının meslek ve konumundan dolayı kamusal ilginin de bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda; davalıların basın özgürlüğü sınırları içerisinde, gündemdeki bir konu hakkında kendi eleştirilerini de katarak yazı yazması olağandır. Her ne kadar mahkemece, yazı içeriğinde geçen bazı ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu benimsenmiş ise de köşe yazılarının aynı zamanda yazarının eleştirisini de içermesi doğaldır. Ayrıca bütün olarak yazı değerlendirildiğinde, yazarın kişisel değer yargısı niteliğindeki bazı ifadelerinin eleştiri sınırlarını aşan küçültücü ve hakaret niteliğinde olmayıp davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı, eleştiri sınırlarını aşmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddi yerine bir kısmının kabulü doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/10/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddi yerine bir kısmının kabulü doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/10/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekirken sayın çoğunluğun davanın reddi gerektiği yönündeki görüşüne katılmıyoruz. 28/10/2013
Yargıtay — Esas No: 2020/15591, Karar No: 2021/4137, Tarih: 02.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/15591 E.  ,  2021/4137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.07.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15.09.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun 31.10.2013 tarihinde hakkında cezai sorumluluğu bulunmadığından ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen arkadaşı suça sürüklenen çocuk ... ... tarafından çalınan çakmak gazı tüpünü suç eşyası olduğunu bilerek kullanması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 165/1 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.10.2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.