muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10608, Karar No: 2015/16947, Tarih: 11.05.2015

13.07.2005 yürürlük tarihli 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49/8. maddesinde “Belediyenin yıllık toplam personel giderleri, gerçekleşen en son yıl bütçe gelirlerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın yüzde otuzunu aşamaz. Nüfusu 10.000'in altında olan belediyelerde bu oran yüzde kırk olarak uygulanır. Yıl içerisinde aylık ve ücretlerde beklenmedik bir artışın meydana gelmesi sonucunda personel giderlerinin söz konusu oranları aşması durumunda, cari yıl ve izleyen yıllarda personel giderleri bu oranların altına ininceye kadar yeni personel alımı yapılamaz. Yeni personel alımı nedeniyle bu oranın aşılması sebebiyle oluşacak kamu zararı, zararın oluştuğu tarihten itibaren hesaplanacak kanunî faiziyle birlikte belediye başkanından tahsil edilir. Personelin her türlü alacakları zamanında ve öncelikle ödenir.” düzenlemesi ile, geçici 1. maddesinde “Bu Kanunun yayımı tarihinde personel giderlerine ilişkin olarak 49. maddede belirtilen oranları aşmış olan belediyelerde bu oranların altına inilinceye kadar, boş kadro ve pozisyon bulunması ve bütçe imkânlarının yeterli olması kaydıyla 01.01.2005 tarihinde mevcut memur ve sözleşmeli personel sayısının yüzde onunu geçmemek üzere İçişleri Bakanlığınca zorunlu hâllere münhasır olacak şekilde verilecek izin dışında ilâve personel istihdam edilemez. Geçici iş pozisyonları için önceki yıldan fazla olacak şekilde vize yapılamaz.” düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, davacının geçici işçi pozisyonunda çalıştırılmasının 5620 sayılı Kanun'un 3. maddesine ve Belediye ve Bağlı Kuruluşları İle Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24. maddesine de aykırı aykırı olduğu, belediye meclisince yönetmeliğe uygun vize alınmadan ve alınacak vizenin çok üzerindeki sayıda geçici işçi çalıştırıldığı, davacının geçici çalıştırılmasının aynı zamanda 5393 sayılı Kanun'un 49. maddesine de aykırı olduğu, Diyadin Belediyesinde 2013 yılında yapılan teftişte 2012 yılı için fazla sayıda geçici işçi çalıştırılması önceki yılın gerçekleşen bütçesinin %30 unun çok üzerinde, %44 olduğundan dönemin belediye başkanı Celal Tanrıverdi şahsına 1.030.000.00 (Birmilyonotuzbin) zimmet tahakkuk ettirildiği, 2013 ve 2014 yıllarındaki fazla çalıştırılma nedeniyle de soruşturma talep edildiği, tüm bu nedenlerle konu hakkında İç İşleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü ile Diyadin Cumhuriyet Başsavcılığına gerekli soruşturma için bildirimde bulunmuş ve hukuka aykırı olan bu duruma son verilerek 15.04.2014 tarihi itibariyle iş sözleşmesinin sona erdirildiği belirtilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Mahkemece, öncelikle davalı belediyenin norm kadro sayısı belirlenmeli, norm kadroda açık bulunduğu takdirde, bu açıklığın hangi usulle doldurulması gerektiği, davalı Belediyenin 5620 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten sonra mevsimlik ve kampanya işleri dışında geçici işçi istihdam etme imkan ve yetkisinin bulunup bulunmadığı hususlarının İçişleri Bakanlığından sorulması, kanuna aykırı geçici işçi çalıştırılması söz konusu ise Bakanlık tarafından bu konuda yapılan denetimler sonucunda ne tür bir karar verildiği ve varsa bu konudaki soruşturma evrakı getirtilerek mevzuata aykırı istihdamın söz konusu olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Yapılacak araştırma sonucunda, iş sözleşmesinin geçersiz olduğunun anlaşılması halinde geçersizliği sonucuna bağlı olarak iş sözleşmesinin sona erdiği kabul edilmeli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 394. maddesi gereğince geçersizliğin ileriye etkili sonuç doğuracağı ilkesi gözetilerek davanın reddine, aksi halde ise şimdiki davanın kabulü ile davacı işçinin işe iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1407, Karar No: 2025/4614, Tarih: 28.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/1407 E.  ,  2025/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

İSTİNAF SONRASI TEMYİZ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/87 E., 2024/85 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜMLER : Temyiz başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade-Onama

Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2024/87 Esas, 2024/85 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, istinaf kararının 03.12.2024 tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'a usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun süresi içerisinde 11.12.2024 tarihinde ceza infaz kurumu aracılığıyla mahkemesine gönderdiği dilekçe içeriğine göre; isteminin, temyiz iradesi taşıdığı kabul edilmekle suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz istemi bakımından herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 28.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2127, Karar No: 2011/1454, Tarih: 17.03.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/2127 E.  ,  2011/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyan

HÜKÜM : TCK 206 m. uyarınca 6 ay hapis.

1-Anayasanın 141, 5271 Sayılı CMK. nun 34, 230 ve CMK.nun 308. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve yüklenen suçun yasal unsurlarının ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan iddia ve savunmaya yerverilmeden gerekçeden yoksun hüküm kurulması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.06.2008 gün ve 148/169 sayılı kararında da açıklandığı üzere, yargılama esnasında başka suçtan yargı çevresi dışında hükümlü bulunan sanığın 5271 sayılı CMK.nun 196.maddesine aykırı olarak duruşmada hazır bulundurulması sağlanmadan,istinabe yoluyla savunması alınarak hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12377, Karar No: 2011/18868, Tarih: 23.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12377 E.  ,  2011/18868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa 5177 sayılı Kanunla eklenen 19/son maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa 5177 sayılı Kanunla eklenen 19/son maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Davaya konu yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek asgari levazım değerinin biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenemesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/20263, Karar No: 2020/623, Tarih: 14.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/20263 E.  ,  2020/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 16.09.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK'un 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 28.09.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1058, Karar No: 2012/5231, Tarih: 20.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1058 E.  ,  2012/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4817, Karar No: 2018/5486, Tarih: 26.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4817 E.  ,  2018/5486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re’sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 06.02.2014 günlü celseye ait duruşma tutanağında üye hakim ... ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18003, Karar No: 2015/31253, Tarih: 23.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/18003 E.  ,  2015/31253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/21412

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2011

NUMARASI : 2010/225 (E) ve 2011/383 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

a-Sanığın, yetkilisi olmadığı halde, ....... Şirketi'ne ait ........., .........., ............. numaralı suça konu üç adet çeki kendisi imzalamak sureti ile keşide edip, ortağı olduğu T........... Şirketi kaşesini de basıp imza atmak sureti ile katılan şirkete verdiği, katılan şirketin çekleri süresinde bankaya ibrazı üzerine, çek üzerindeki imzanın hesap sahibinin banka nezdindeki imza örneğine uymadığından bahisle işlem yapılmadığı, bu şekilde sanığın yetkili olmadığı halde ........... Şirketi adına üç adet çeki düzenleyip keşide ederek sahtecilik suçu işlediği iddia edilmiş ise de, ................ Şirketi'nin sanığın eşine ait olmasına rağmen, şirket işlerinin tamamının fiilen sanık tarafından yürütüldüğü, sanığın eşinin, sanık tarafından çeklerin imzalanmasına baştan itibaren muvafakat vermiş olması nedeniyle ortada gerçeğe aykırı düzenlenen bir belgeden söz edilemeyeceği ve buna göre suçun unsurlarının oluşmayacağının anlaşılması karşısında, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

b-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

c-Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 19,00 TL yargılama giderinin, 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

c-Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 19,00 TL yargılama giderinin, 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5346, Karar No: 2017/7946, Tarih: 22.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/5346 E.  ,  2017/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ...'ın, dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 83 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına dair İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/11/2009 tarih ve 2009/618-822 sayılı kararı aleyhine vaki temyiz istemi üzerine, onama talebine dayanılarak dava dosyası ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30/11/2010 gün ve 2010/241104 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 02/04/2013 tarih ve 2011/21773-2013/6051 sayılı kararıyla hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca ... Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyanın incelenmesinde, İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 04/11/2009 tarih ve 2009/618-822 sayılı ilamın temyizi üzerine, Dairemize hitaben düzenlenen 2010/241104 sayılı tebliğnamenin hükmü temyiz eden sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 29/04/2011 günü tebliğ edilmiş ise de; tebligatın yapıldığı tarihte cezaevinde olduğundan ve tebliğnamenin içeriğini öğrenemediğinden, yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

... Ceza Genel Kurulu'nun 30.10.2007 tarih ve 2007/10-226 Esas, 2007/215 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; hükmü temyiz etmeleri veya aleyhlerine sonuç doğurabilecek görüş içermesi hallerinde ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamenin, sanık veya müdafi ile katılan veya vekiline tebliğ olunacağı, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 316. maddesine 21.03.2003 gün ve 4778 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile eklenip, 19.03.2003 gün ve 4829 sayılı Kanun’un 20. maddesiyle değiştirilen 3. fıkrasında düzenlenmiş olduğundan, tebliğnamenin tebliği kanunun emredici bir hükmüdür. AİHM'nin 09.11.2000 tarih ve 36590/97 başvuru numaralı Göç/Türkiye davasında da tebliğnamenin bildirilmemesinin adil yargılanma hakkının ihlali olduğu yönünde karar verildiği gözetilerek;

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 02/04/2013 tarih ve 2011/21773-2013/6051 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 30/11/2010 gün ve 2010/241104 sayılı tebliğname, hükmü temyiz eden sanığa tebliğ edilmeden Dairemizce temyiz incelemesi yapıldığından, itiraz kabul edilip Dairemizin 02/04/2013 tarihli düzelterek onama kararı kaldırılmışsa da, usul ekonomisi gereği bu süreçte söz konusu tebliğnamenin sanığa tebliğinin sağlandığının anlaşılması karşısında; İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/11/2009 tarih ve 2009/618-822 sayılı hükmünün yeniden incelenmesi sonucunda;

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 30/11/2010 gün ve 2010/241104 sayılı tebliğname, hükmü temyiz eden sanığa tebliğ edilmeden Dairemizce temyiz incelemesi yapıldığından, itiraz kabul edilip Dairemizin 02/04/2013 tarihli düzelterek onama kararı kaldırılmışsa da, usul ekonomisi gereği bu süreçte söz konusu tebliğnamenin sanığa tebliğinin sağlandığının anlaşılması karşısında; İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/11/2009 tarih ve 2009/618-822 sayılı hükmünün yeniden incelenmesi sonucunda;

Katılanın oğlunun verem hastası olduğu ve Buca Cezaevinde kaldığı sırada .... Hastanesinde tedavi gördüğü, bunu öğrenen sanık ...'ın, katılanı cep telefonundan arayarak kendisini hastanede görevli psikiyatrist doktor olarak tanıtıp oğlunun Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine rapora gönderileceğini, rapor sonucu tekrar İzmir'e gelebilmesi için 1.330 TL masraf gerektiğini, bu paranın yatırılması için hastane saymanlığından kendisinin aranacağını söylediği, daha sonra başka bir telefondan katılanı arayıp kendisini hastane saymanlığında görevli ....isimli şahıs olarak tanıtarak masraf olarak .... şubesine 1.330 TL para yatırması gerektiğini söylediği ve bunun üzerine katılanın, sanığın eşi .... adına kayıtlı banka hesabına bu parayı gönderdiğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın gözetilmesine, 22/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24851, Karar No: 2018/874, Tarih: 05.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/24851 E.  ,  2018/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anayasa'nın 141, CMK'nın 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve suçun ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönlerden incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19095, Karar No: 2010/21683, Tarih: 22.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/19095 E.  ,  2010/21683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davaya konu çocuk ... ...'in 02.12.2006 tarihinde doğduğu; bu tarihte davalı ... ... ile küçük ...'ın annesi olan dava dışı ... (...)'in evli oldukları; böylece küçük ...'ın evlilik içi doğum olarak davalı ...'un nüfus sicilindeki hanesine kaydedildiği anlaşılmaktadır. Davacı, küçük ...'ın davalı ...'un çocuğu olmadığı, kendisinin anne ...'le evlilik dışı ilişkisinden doğduğunu iddia ederek bu davayı açmıştır. Bir davada dava ile ilgili olayları açıklama taraflara, hukuksal olarak niteleme hakime aittir (HUMK.md.76 ve 4.6.1958 gün, 15/6 sayılı Y. İBK'nın gerekçesi). Davacının dava dilekçesindeki açıklamaları hukuksal olarak nitelendirildiğinde davanın Türk Medeni Kanununun 286. maddesi uyarınca açılmış "soybağının reddi davası" niteliğinde olduğu kabul edilmelidir. Baba olduğunu iddia eden kişiye, Türk Medeni Kanununun 291. maddesindeki durumların gerçekleşmesi dışında soybağının reddi davası açma hakkı tanınmamıştır. Davacı ... gerçek baba (biyolojik baba) olduğunu iddia ederek bu davayı açmıştır. Çocuğun nüfusta babası olarak gözüken davalı ... ... sağ olup, ayırt etme gücünü yitirmemiş ve gaipliğine de karar verilmiş değildir. Bu durumda Türk Medeni Kanununun 291. maddesi gözetildiğinde davacı ... yönünden dava açma koşulları oluşmuş değildir. Mahkemece hatalı hukuksal niteleme ile davanın "babalık tespiti" olarak değerlendirilerek reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de, verilen ret kararı yukarıda açıklanan sebeple sonucu bakımından doğru olduğundan; ret hükmünün bu gerekçeyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyize konu hükmün yukarıda açıklanan gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.12.2010(Çrş)