muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10613, Karar No: 2015/16952, Tarih: 11.05.2015

13.07.2005 yürürlük tarihli 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49/8. maddesinde “Belediyenin yıllık toplam personel giderleri, gerçekleşen en son yıl bütçe gelirlerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın yüzde otuzunu aşamaz. Nüfusu 10.000'in altında olan belediyelerde bu oran yüzde kırk olarak uygulanır. Yıl içerisinde aylık ve ücretlerde beklenmedik bir artışın meydana gelmesi sonucunda personel giderlerinin söz konusu oranları aşması durumunda, cari yıl ve izleyen yıllarda personel giderleri bu oranların altına ininceye kadar yeni personel alımı yapılamaz. Yeni personel alımı nedeniyle bu oranın aşılması sebebiyle oluşacak kamu zararı, zararın oluştuğu tarihten itibaren hesaplanacak kanunî faiziyle birlikte belediye başkanından tahsil edilir. Personelin her türlü alacakları zamanında ve öncelikle ödenir.” düzenlemesi ile, geçici 1. maddesinde “Bu Kanunun yayımı tarihinde personel giderlerine ilişkin olarak 49. maddede belirtilen oranları aşmış olan belediyelerde bu oranların altına inilinceye kadar, boş kadro ve pozisyon bulunması ve bütçe imkânlarının yeterli olması kaydıyla 01.01.2005 tarihinde mevcut memur ve sözleşmeli personel sayısının yüzde onunu geçmemek üzere İçişleri Bakanlığınca zorunlu hâllere münhasır olacak şekilde verilecek izin dışında ilâve personel istihdam edilemez. Geçici iş pozisyonları için önceki yıldan fazla olacak şekilde vize yapılamaz.” düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, davacının geçici işçi pozisyonunda çalıştırılmasının 5620 sayılı Kanun'un 3. maddesine ve Belediye ve Bağlı Kuruluşları İle Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24. maddesine de aykırı aykırı olduğu, belediye meclisince yönetmeliğe uygun vize alınmadan ve alınacak vizenin çok üzerindeki sayıda geçici işçi çalıştırıldığı, davacının geçici çalıştırılmasının aynı zamanda 5393 sayılı Kanun'un 49. maddesine de aykırı olduğu, Diyadin Belediyesinde 2013 yılında yapılan teftişte 2012 yılı için fazla sayıda geçici işçi çalıştırılması önceki yılın gerçekleşen bütçesinin %30 unun çok üzerinde, %44 olduğundan dönemin belediye başkanı Celal Tanrıverdi şahsına 1.030.000.00 (Birmilyonotuzbin) zimmet tahakkuk ettirildiği, 2013 ve 2014 yıllarındaki fazla çalıştırılma nedeniyle de soruşturma talep edildiği, tüm bu nedenlerle konu hakkında İç İşleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü ile Diyadin Cumhuriyet Başsavcılığına gerekli soruşturma için bildirimde bulunmuş ve hukuka aykırı olan bu duruma son verilerek 15.04.2014 tarihi itibariyle iş sözleşmesinin sona erdirildiği belirtilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Mahkemece, öncelikle davalı belediyenin norm kadro sayısı belirlenmeli, norm kadroda açık bulunduğu takdirde, bu açıklığın hangi usulle doldurulması gerektiği, davalı Belediyenin 5620 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten sonra mevsimlik ve kampanya işleri dışında geçici işçi istihdam etme imkan ve yetkisinin bulunup bulunmadığı hususlarının İçişleri Bakanlığından sorulması, kanuna aykırı geçici işçi çalıştırılması söz konusu ise Bakanlık tarafından bu konuda yapılan denetimler sonucunda ne tür bir karar verildiği ve varsa bu konudaki soruşturma evrakı getirtilerek mevzuata aykırı istihdamın söz konusu olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Yapılacak araştırma sonucunda, iş sözleşmesinin geçersiz olduğunun anlaşılması halinde geçersizliği sonucuna bağlı olarak iş sözleşmesinin sona erdiği kabul edilmeli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 394. maddesi gereğince geçersizliğin ileriye etkili sonuç doğuracağı ilkesi gözetilerek davanın reddine, aksi halde ise şimdiki davanın kabulü ile davacı işçinin işe iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26573, Karar No: 2014/38246, Tarih: 20.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/26573 E.  ,  2014/38246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı ve 5728 sayılı kanunlar uyarınca değerlendirme yapılarak verilen 27.03.2008 tarihli... Sulh Ceza Mahkemesinin kararı, Dairemizce 15.10.2009 tarih ve 2008/19617 Esas, 2009/17420 sayılı kararı ile onanmış olup, bu tarihten sonra yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin de reddedilmiş olunmasına, Cumhuriyet Başsavcılığının 5728 sayılı Kanun uyarınca yapılan değişiklik doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmasına ilişkin 17.03.2010 tarihli talebinin de daha önce değerlendirme yapılarak Dairemizce onanarak kesinleşen, yukarıda belirtilen kararda değerlendirilmiş olmasına göre, yeniden karar tesisine yer olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde sonradan verilen 02.10.2012 gün, 2012/320 Esas, 2012/330 sayılı karar yok hükmünde olduğundan dosyanın mahalline tetkiksiz İADESİNE, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/387, Karar No: 2013/4834, Tarih: 19.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/387 E.  ,  2013/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa 5177 sayılı Kanunla eklenen 19/son maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa 5177 sayılı Kanunla eklenen 19/son maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek asgari levazım değerinin biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2743, Karar No: 2020/5014, Tarih: 28.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/2743 E.  ,  2020/5014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09/07/2014 tarih ve 2014/8110 esas numaralı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından da kamu davaları açıldığı anlaşılmakla; 2009-2010-2011 takvim yıllarında işlenen sahte fatura kullanmak suçları ile ilgili olarak Mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

A) Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

C) Sanık ... hakkında 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanık hakkında "2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davalarında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduğunu, ancak şirketin yetkilisinin ...’da olduğunu ve bütün işlemleri ...’in yaptığını, sahte fatura düzenlemediği beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...’e ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...’e ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- ...’in de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4- Kabule göre de;

a) TCK'nin 37-39. maddeleri uyarınca suçu, doğrudan doğruya birlikte işleyerek iştirak edilebileceği gibi azmettirerek veya yardım etmek suretiyle de iştirak edilebileceği cihetle, iştirakin niteliği belirlenmeden ve VUK'nin 360. maddesine göre suçtan menfaat elde edip etmediği araştırılmadan hüküm tesisi, yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10909, Karar No: 2019/998, Tarih: 12.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/10909 E.  ,  2019/998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalılardan ... vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 12/02/2019 tarihinde davalı asil ... ve vekili Av.... ile davacı asil ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.352,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2014/705, Karar No: 2014/4001, Tarih: 22.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/705 E.  ,  2014/4001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/793-2013/864

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağına karşılık, dava dışı borçlunun taşınmazı üzerine 2. derecede faizsiz ve 15.12.2010 tarihine kadar süreli ana para (kesin borç-karz) ipoteği tesis edildiğini, söz konusu taşınmazın, 1. derecede ipotek alacaklısının başlattığı takip sonucu satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde, şikayetçi alacağına yer verilmediğini ileri sürerek, yanlış düzenlenen sıra cetvelinin düzeltilerek, rüçhanlı alacaklarının sıra cetvelinde gösterilmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçi alacağına dayanarak konan ipoteğin süresi dolmakla kendiliğinden kalktığını, bu nedenle şikayetçi alacağının varlığını kabul etmediklerini, bu haliyle uyuşmazlığı inceleme görevinin genel mahkemelerde olduğunu savunarak, görevsizlik kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair verilen karar, Dairemizin 04.07.2012 tarih ve 2012/2155 Esas, 2012/4628 Karar sayılı ilamı ile "duruşma açılmadan ve taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulmuş, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; alacağın esasının uyuşmazlık konusu olduğu, bu nedenle uyuşmazlığın çözümünde İİK'nın 142/1. maddesi gereğince genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle, şikayetin görev yönünden reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 24.05.2013 günlü,2013/2276 Esas, 2013/3474 Karar sayılı ilamı ile şikayetin alacağın doğumuna ve miktarına değil sıraya yönelik olup ayrıca bozma ilamında da mahkemenin görevli olduğu kabul edilerek, göreve ilişkin bir bozma yapılmadığı halde bu hususun mahkemece göz ardı edilerek, şikayetin alacağın esas ve miktarına yönelik olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesinin doğru olmadığı, belirtilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, düzenlenen sıra cetvelinde ilk haciz alacaklısı olan davalı takibine paranın tamamının ayrıldığı, davacı ipotek alacaklısına ise sıra cetvelinde yer verilmediği, satışa konu taşınmaz üzerinde 15.07.2010 günlü, 7388 yevmiye sayılı ipotek belgesine istinaden davacı alacaklı lehine 40.000,00 TL bedel mukabilinde 2. derecede faizsiz ve 15.12.2010 süre ile serbest dereceden istifade etmek üzere ipotek tesis edildiği, Bayraklı Tapu Müdürlüğüne sunulan 13.07.2010 tarihli yazılı başvuruda bu ipoteğe konu borcun 15.12.2010 tarihinde geri ödenmek üzere taraflar arasında kararlaştırıldığı, dolayısı ile 15.12.2010 tarihine kadar faiz istenmeyeceği, söz konusu kesin

borç ipoteğinde vadenin 15.12.2010 olarak belirlendiği, ipotek resmi senedindeki anlatımın ipoteğin vadeli konulduğu şeklinde anlaşılması gerektiği, icra müdürlüğünce bu hususun yanlış yorumlanarak davacı alacaklının alacağının sıraya alınmamasına karar verildiği, bu işlemin usul ve yasaya aykırı olduğu, ipotekli taşınmazın satılması tarihinde ipotekli alacaklı takibe geçilmemiş olsa bile alacağı miktar kadar pay ayrılması gerektiği, ipotek hacizden önce tesis edilmiş ise ipotekli alacaklıya öncelikle ödeme yapılması gerektiği belirtilerek şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11373, Karar No: 2014/5724, Tarih: 28.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11373 E.  ,  2014/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/914, Karar No: 2011/9353, Tarih: 31.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/914 E.  ,  2011/9353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18459, Karar No: 2015/17279, Tarih: 22.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/18459 E.  ,  2015/17279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 5015 sayılı Yasa'nın ek 5/2.maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde, ek savunma hakkı tanınmadan anılan yasanın ek 5/1.maddesi uygulanarak hüküm oluşturulmuş ise de, iddianamedeki anlatıma göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça konu kaçak akaryakıtın 5015 sayılı Yasanın ek 5.maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 54.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden doğrudan 5015 sayılı Yasanın ek 5.maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyannca, müsadereye ilişkin 8.bendinin “Suça konu kaçak akaryakıtın 5015 sayılı Yasanın ek 5.maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 54.maddesi uyarınca müsaderesine” olarak değiştirilmesi ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.