muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3509, Karar No: 2023/2337, Tarih: 24.04.2023

gören on yıllık mutlak zamanaşımı süresi içerisinde zarar ve faili öğrendiği tarihten itibaren işlemeye başlayan bir yıllık nispi zamanaşımı süresi içinde tazminat davası açabilecektir.

15. Dairemizden geçen emsal dosyalardan anlaşılacağı üzere davalı şirket hakkında düzenlenen Sermaye Piyası Kurulu (SPK) raporlarında, hisse senetlerinin izinsiz halka arz edildiği, sermaye artırım kararı verilmesine ilişkin genel kurul toplantısından önce halka arz işlemine başlandığı, Yimpaş Grubu şirketleri tarafından yasal kayıtlara aktarılması zorunlu hususların yerine getirilmediği, muhasebe kayıtlarında gerçeğe aykırı kayıtlar bulunduğu, kâr ve zarar kalemlerinin gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, hisse devir sözleşmelerinde bazı kişilerin ortaklık pay defterinde gözükmediği, kanun dışı yollardan para toplandığı belirtilmiş, bu kapsamda içinde davalı şirket yöneticisinin de bulunduğu sanıklar hakkında Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/253 E. sayılı davasında ihraç edilecek hisse senetlerinin SPK'ya kaydettirilmesi aşaması tamamlanmadan halka arz işlemine başlandığı, pay bedellerinin usulsüz tahsil edildiği belirlenerek mahkumiyet kararı verilmiş, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.06.2007 tarihli ilamı ile onanmış, Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/121 E. sayılı dosyasında SPK'dan izin alınmadan hisse senetleriyle ilgili aracılık faaliyetinde bulunulduğu iddiasıyla dava açılmış, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararları Yargıtay 7. Ceza Dairesinin ilamı ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmıştır. Ayrıca usulüne uygun olarak defterlerin tutulmaması nedeniyle davalı şirket yöneticisi hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır. Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/188 E., 2011/475 K. sayılı dosyasında ise davalı şirket yöneticileri hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan İsviçre Federal Soruşturma Hakimliğince yapılan ihbar üzerine kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalı şirket yöneticilerinin İsviçre'de bulunan Yimpaş Group A.G.'ye ait paraları davalı şirkete ve Yimpaş Grubu şirketlerine aktardıklarından bahisle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan netice itibarıyla 5 yıl hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası verildiği, kararın temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2012 tarihli tebliğnamesine göre hükmün onanmasının talep edildiği ancak Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 28.03.2012 tarihli ve 2012/721 E. ve 2012/33114 K. sayılı bozma ilamı ile tüm sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve kararın bu şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

16. Bu itibarla davalıların eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırına göre ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 7,5 yıl olduğu, davacının 01.01.2000 tarihinde davalı şirkete para yatırdığı buna karşın eldeki davanın 26.09.2008 tarihinde 7,5 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığı gözetilerek mahkemece zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ... vekilinin davalı şirket hakkında 7194 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harçlarının istek halinde ilgililere iadesine,

Bozma sebebine göre davalılar Yimpaş Yozgat İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,24.04.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, şirket pay sahibi olunmadığının tespiti ile pay sahibi olmak amacıyla ödenen paranın tahsili istemine ilişkin olup mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı davalı şirkete ortak olmak ve dolayısıyla pay almak için para verdiğini, ancak davalı tarafın para toplamasının Sermaye Piyasası Kanun’una aykırı olup izinsiz halka arz mahiyetinde olduğunu ileri sürerek davalı şirkete ortak olmadığının tespiti ile pay sahibi olmak için verdiği paranın tahsilini talep etmiştir. Davalı taraf ise davacının davalı anonim şirketinin ortağı olduğunu ve dolayısıyla şirkete sermeye olarak koyduğu parayı isteyemeyeceğini, ayrıca talebin zamanaşımına da uğradığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Temyiz incelemesinde çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık, mahkemece davanın reddine dair verilen ilk kararın gerekçesine yönelik davalı tarafın temyizinin olmamasının zamanaşımı yönünden davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşturulup oluşturmadığı hususu ile davalı tarafın zamanaşımı definin dinlenip dinlenemeyeceği noktasındadır.

Somut olayda, davalı taraf davacının davalı şirkete ortak olduğunu ileri sürerek davacıyı davadan önce oyaladığı gibi, davaya karşı verdiği cevabında da öncelikle davacının davalı şirketin ortağı olduğunu ve dolayısıyla TTK m. 480/3 (eTK m. 405/2) hükmü uyarınca sermaye olarak koyduğu paranın iadesini isteyemeyeceğini belirttikten sonra, zamanaşımı defini de ileri sürmesi çelişkili davranış oluşturmaktadır. Çelişkili davranış ise Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun 2 nci maddesi ile getirilen dürüstlük kuralına aykırılık oluşturmaktadır.

Oyalama ve çelişkili davranış yasağı nedeniyle zamanaşımının ileri sürülmesi, TMK m. 2 hükmü kapsamında savunma hakkının kötüye kullanılması olup mahkemece dinlenemeyeceği kanaatiyle mahkeme kararının ONANMASI gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun BOZMA yönündeki görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2012/10815, Karar No: 2013/11132, Tarih: 19.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/10815 E.  ,  2013/11132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Samsun l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :02.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından kusura ilişkin gerekçesi, velayet, kadın yararına hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.04.2013 günü temyiz eden davalı E... Ü... ile vekili Av. U... S... ve karşı taraf davacı N... Ü... vekili Av. S... U... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delilerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının davacı yararına takdir edilen tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

a) Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalının eşine fiziki şiddet kullandığı sabit ise de, davacının da, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği, çocuklarını bırakıp evi terkettiği ve ayrı bir ev kiralayıp, bir başka erkekle yirmi gün birlikte kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı, davalıya göre daha fazla kusurludur. Daha fazla kusurlu olan taraf yararına da maddi ve manevi tazminata hükmedilmez. Hal böyleyken, davalı ağır kusurlu kabul edilip, davacı yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

b)Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusur daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan süresiz olarak nafaka isteyebilir (TMK. md. 175/1). Bundan önceki paragrafta açıklanan sebeplerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacının daha ağır kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, yararına yoksulluk nafakasına hükmedilemez. Bu husus nazara alınmadan yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

c)Davacının, çocuklarını bırakıp gittiği, çocuklarına karşı sorumluluklarını yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Baba yanında kalmalarının çocukların bedeni fikri ve ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmamaktadır. Bu durumda, çocukların velayetlerinin baba yerine, anneye bırakılması isabetsiz bulunmuştur.

d)Çocukların dava süresince baba yanında oldukları. bakımlarının baba tarafından karşılandığı gözetilmeksizin çocuklar için davacı yararına karar tarihinden geçerli olmak üzere tedbir nafakası tayin edilmesi de doğru olmamıştır.

d)Çocukların dava süresince baba yanında oldukları. bakımlarının baba tarafından karşılandığı gözetilmeksizin çocuklar için davacı yararına karar tarihinden geçerli olmak üzere tedbir nafakası tayin edilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. maddenin a, b, c ve d bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışıında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp, davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.04.2013 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2014/4939, Karar No: 2015/2347, Tarih: 09.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/4939 E.  ,  2015/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2012/576-2013/655

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağından dolayı başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davalı Ş.. Ş.. hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davalı Ömer için itirazın kısmen iptali ile 1.300 TL asıl alacak için bu davalı hakkında itirazın kısmen iptaline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin davalı Ö.. Ş.. hakkındaki temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı vekili davalı Ömer yapılan 25.01.2009 tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine yine diğer davalı Şahin'le yapılan sözlü kira ilişkisine dayanarak 26.06.2012 tarihinde başlattığı icra takibi ile kiralanan iki daire için 2011 yıl Eylül ayı ile 2012 yılı Haziran ayları arası aylık 450 TL den toplam 8.100 TL kira parası için icra takibi başlatmış, davalı Ömer itirazında davacıya borcu bulunmadığını, kiralanana faydalı masraf yaptığını yine depozito alacağı bulunduğunu belirterek itiraz etmiş, davalı Ş.. Ş.. kiracılık ilişkisine itiraz etmiştir. Mahkemece davalı Şahin'in kiracı olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle bu davalı hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davalı Ömer için 1.300 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmiş ise de ; takibe konu 2011 yılı Eylül ayı ile 2012 yılı Haziran ayları arası davalı Ömer'in yaptığı ödemelerden 22.02.2012 tarihli ödeme 900 TL olup banka dekontları incelendiğinde bu ödemenin Ömer , ödemesi altında yapıldığı anlaşılmakta olup yine davalı Ömer savunmasında diğer kiracının babası dava dışı Okyay olduğunu belirtmiştir. Bu durumda 22.02.2012 tarihli ödemenin 450 TL lik kısmının davalı Ömer'in kendi kirası için kalan kısmın ise diğer kiracı olduğu anlaşılan Okyay için yapıldığı anlaşıldığından davalı Ömer'in itirazının toplamda 1.750 TL üzerinden iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 1.300 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9572, Karar No: 2016/9850, Tarih: 24.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/9572 E.  ,  2016/9850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 06.05.2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 24.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1041, Karar No: 2007/3065, Tarih: 12.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1041 E.  ,  2007/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli ... Köyü 10 parsele ait Tekirdağ Tapulama Mahkemesinin 1981/2294 Esas, 1983/1189 Karar sayılı dava dosyasının Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek,

2) ... Köyü 1, 2, 3 ve 10 parsellerin bulunduğu yere ilişkin 1985 yılında yapılan orman tahdidine ve 2/B uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/03/2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7673, Karar No: 2019/17413, Tarih: 07.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/7673 E.  ,  2019/17413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye aykırı olarak mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu CMK'nın 231/7. maddesine aykırı olarak hapis cezasının paraya çevrilmesi,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5304, Karar No: 2011/15680, Tarih: 22.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5304 E.  ,  2011/15680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/02/2010 tarih ve 200/717-2010/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili , Dündar Makine Sanayi ve Ticaret Ltd şirketinin ortağı olan ...' un ölümünden sonra miras yoluyla davacılara intikal eden hisselerini murisin anne ve babasının ricası ile ...'a devrettiklerini ,devir bedelinin ödenmediğini, eşinin ölümünün hemen ardından ikna yoluyla kandırılan davacı eş ... ile torunu ...' un ellerinden alınmış şirket paylarının iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili , şirket hissedarı ...' un ölümü sonrasında şirketteki % 1 hissesinin Konya 3 noterliğinin 15766 yevmiye numarasında kayıtlı devir senedi ile ... tarafından ...'a devredildiğini , devir bedelinin peşin ödendiğini, diğer davalı ...' ın şirkette hissedar olmadığını, açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalılar Hürrem ve ... hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddine, davalı ... hakkında açılan davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/543, Karar No: 2011/1047, Tarih: 13.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/543 E.  ,  2011/1047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, Erzurum 4. İcra Müdürlüğü'nün 2007/ 9669 esas sayılı dosyası ile davalı tarafından yapılan takipte, 18.05.2010 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiğini, alacaklı davalı ... Bankasının lehine tesis edilen ipotek miktarının fazla olmakla birlikte, yapmış oldukları takip miktarının satış bedelinden düşük olduğunu ileri sürerek, bu husus gözetilmeden ve satıma konu gayrimenkuldeki hacizlerin tarihi değerlendirilmeden düzenlenen sıra cetvelinin iptaline talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın alacağının rüçhanlı alacak olması nedeniyle, satış bedelinden öncelikle ödenmesinde hukuka aykırı bir durum olmadığı, uyuşmazlığın alacağın ipotek kapsamında bulunup bulunmadığı noktasında olduğunu, sıraya ilişkin bu itirazın da İcra Mahkemeleri'nin görevine girdiğini savunarak, görevsizlik kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın alacaklının sıra cetveline itirazından ibaret olup, İİK'nun 142/3. maddesine göre itiraz, alacağın esas miktarına taalluk etmeyip, yalnız sıraya ilişkin olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/351, Karar No: 2012/15949, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/351 E.  ,  2012/15949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 14/05/2007-31/05/2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ... davalılardan .... Ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, ...'nın bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.