muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3313, Karar No: 2012/12841, Tarih: 21.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3313 E.  ,  2012/12841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri, dahili davalı Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.05.2011 gün ve 673/474 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ve dahili davalı Hazine temsilcisi taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekilleri dava dilekçesinde özetle; kadastro çalışmaları sırasında 140 ada 1 parsel ... taşınmazın vekil edenleri adına tespit ve tescil edildiğini, 140 ada 2 nolu parselin ise paylı mülkiyet üzere davalılar adına tespit ve tescil edildiğini, kadastro çalışmalarında vekil edeninin o yerde olmaması nedeniyle iki parsel arasındaki sınırın patika yol olmasına rağmen bunun dikkate alınmadığını, ayrıca müvekkiline ait olan su gözesisin tescil harici bırakıldığını açıklayarak öncelikle 140 ada 1 ve 2 nolu parseller arasındaki sınırın patika yol olarak tespiti ve düzeltilmesine, patika yolun altında kalan kısma ilişkin davalılar tapusunun iptali ile müvekkilleri adına tapuya tesciline ve kadastroda tespit harici dere içi olarak belirtilen yerde kalan su gözesinin vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar, kadastro tespitinin doğru olduğunu, açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Davaya dahil edilen Hazine, su gözesinin olduğu yerin dere yatağı olduğunu, buradaki suyun genel su niteliğinde bulunduğunu ve bu haliyle davacının davasının reddine, su gözesinin genel su olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne, dava konusu edilen ve 13.10.2009 tarihli bilirkişiler raporunda B harfi ile işaretlenip yeşil renkle boyalı olan 313.80 m2'lik kısmın davalılar tapusundan iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı bilirkişi raporunda A harfiyle işaretli mavi renkle boyalı 44.05 m2'lik kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, 13.10.2009 tarihli rapor ve 16.12.2009 tarihli ek raporda kırmızı renkle boyalı olarak gösterilen 11.26 m2'lik kısmın davalılar tapusundan iptali ile bu yerin TMK. nun 999. maddesi uyarınca, yol olarak telkinine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde Hazine temsilcisi Mal Müdürü ile davalılar vekili tarafından dilekçelerinde yazılı gerekçelerle ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; davacının nizasız 140 ada 1 nolu parseline ilişkin kadastro tutanağı getirilmiştir. Tapu kayıtları esas alınarak, çalılık niteliği ile, 683.56 m2 olarak 10.12.2002 tarihinde tam mülkiyet üzere davacı adına tespit görmüş ve itirazsız olarak 16.10.2003 tarihinde kesinleşmiştir. Davalılara ait 140 ada 2 nolu parsele ilişkin kadastro tutanağı getirilmiştir. Ahşap ev ve kargir dükkan ve fındık bahçesi niteliği ile eylül 313 tarih 2 nolu tapu ve gittileri olan diğer tapular esas alınarak 10.12.2002 tarihinde paylı

mülkiyet üzere davalılar adına tespit görmüş ve itirazsız olarak 16.10.2003 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı ve davalılara ait parsellere revizyon gören bir kısım tapu kayıtları getirilmiştir. Sözü edilen tapu kayıtlarının 140 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 22, 23, 24, 25, 26 ve 27 nolu parseller ile 142 ada 1 ve 16 nolu parseller ve 145 ada 1 ve 2 nolu parsellere revizyon gördüğü anlaşılmıştır. Eylül 313 tarih 2 nolu tapu kaydının miktarı 3 dönümdür. Sınırları: Şarken Tarik Garben İslam oğlu yetimleri tarlası, şimalen; Köroğlu Mehmet Çavuş, cenuben yine Köroğlu Mehmet Çavuş Tarlası yazılıdır. Ne var ki, tedavül kayıtlarından yasal dayanağı açıklanmadan tapunun miktarının üç dönümden 22.975 m2’ye çıkarıldığı, birçok hisse satışlarının olduğu, davacının da tapudaki edinimleri nedeniyle paydaş olduğu, davalılarında iktisap sebebinde yazılı olduğu üzere paydaşlıkları belirlenmiştir.

Görüldüğü üzere, davacı taraf açıkça çekişmesiz 140 ada 1 nolu parselin kapsamında kaldığını iddia ettiği davalılara ait 140 ada 2 nolu parselden bir kısım yer talep etmiş ve iki parsel arasındaki sınırın patika yolu olduğunu, buna göre sınırın düzeltilmesini istemiştir. Bu talepleri tespit öncesi paydaşı olduğu tapu kaydına dayalı iptal ve tescil isteğine yöneliktir. Diğer isteği ise kadastro çalışmalarında tescil harici dere içi olarak bırakılan yerde kalan su gözesinin kendisine ait olduğundan bahisle TMK.nun 713/1.maddesine dayalı tescile yöneliktir.

Bilindiği üzere ve kural olarak; TMK.nun 713/1.maddesine dayalı tescil davasında Hazine ve ilgili kamu tüzel kişisinin yasal hasım olması zorunludur. Ne var ki, eldeki davada Hazine’ye dahili dava yoluyla husumet yöneltilmiş ise de, taşınmazın köy sınırları içerisinde kalması halinde Köy Tüzel Kişiliğine veya Belediye sınırları içerisinde ise Belediye Başkanlığına husumet yöneltilmemesi eksikliktir. Bu hususun davacı tarafından belirtilmesi gerekli olduğu gibi, Mahkeme Hakimince de TMK.nun 713/3.maddesi uyarınca re’sen gözetilmesi zorunludur.

Öte yandan, iptal, tescil ve sınırın belirlenmesine yönelik diğer istek revizyon gören tapu kayıtlarına dayalı tapu iptali ve tescil isteği olduğuna göre; Mahkemece tapu kaydının ilk tesisinden itibaren varsa tüm dayanakları ve özellikle miktarının 3 dönümden 22.975 m2’ye çıkarılmasına ilişkin kanuni dayanağın da ve buna ilişkin varsa Hasımlı Mahkeme ilamı ile krokisinin getirilmesi zorunludur. Aksi halde, ilk tapu kaydına itibar edilerek revizyonu olan 140 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 22, 23, 24, 25, 26 ve 27 nolu parseller ile 142 ada 1 ve 16 nolu parseller ve 145 ada 1 ve 2 nolu parsellere bir bütün halinde uygulanarak temel kaydın ya da miktarı artırılan kaydın kapsamında kalıp kalmadıklarının net bir biçimde ortaya çıkarılması zorunludur. Kaldı ki, davacı belirtilen tapu kaydı ve tedavüllerinde iktisap sebeplerinde yazılı olduğu üzere paydaş olduğuna göre, bu tapu kayıtları esas alınarak paydaşları arasında taksim yapılıp yapılmadığı, taksimde kimlere nerelerin düştüğünün belirlenmesi icap etmektedir. Ayrıca, Eylül 313 tarih 2 nolu tapu kaydı ve gittisi olan tapu kayıtlarında patika yol sınırı bulunmamaktadır. Ancak Şark sınırında genel yolun bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, Mahkeme kararında yazılı olan patika yolun genel yol olup olmadığı, ilk tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı, sonradan miktarı artırılan tapu kaydının kapsamında bulunup bulunmadığının tartışmaya mahal bırakmayacak biçimde belirlenmesi gerekir. Aksi halde, sözü edilen patika yolun, tapu kaydı kapsamında kalan bir yer ise, fiilen zeminde bu şekilde kullanılan, ancak tapunun sınırlarında sözü geçmeyen bir yolun bu şekilde çıkmaz bir patika yol olarak belirlenmesi de doğru değildir. Dosyada mevcut jeolog bilirkişinin raporuna göre, tespit harici dere yatağında bulunan ve tescili istenen su gözesinin genel su özelliği taşıdığı ve debisinin keşif tarihindeki ölçümlere göre 0.067 litre/saniye olduğu, bu durumda, bu nitelikteki bir suyun özel su olarak tescili de Sular Hukuk'una ve TMK.nun 715.maddesi hükmüne aykırıdır. Noksan soruşturma ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca, öncelikle yukarıda sözü edilen tapu kaydının ilk tesisinden itibaren müstenidatlarıyla birlikte ve tüm tedavüllerinin varsa miktar artırımına ilişkin Mahkeme kararı ve krokisinin merciinden getirtilerek dosya arasına konulması, ayrıca, söz konusu tapuların revizyon gördüğü, yukarıda ada ve parsel numaraları yazılı Kadastro tutanaklarının onaylı ve okunaklı suretlerinin bunlara bağlı olarak çap kayıtlarının getirilip dosyasına

Hal böyle olunca, öncelikle yukarıda sözü edilen tapu kaydının ilk tesisinden itibaren müstenidatlarıyla birlikte ve tüm tedavüllerinin varsa miktar artırımına ilişkin Mahkeme kararı ve krokisinin merciinden getirtilerek dosya arasına konulması, ayrıca, söz konusu tapuların revizyon gördüğü, yukarıda ada ve parsel numaraları yazılı Kadastro tutanaklarının onaylı ve okunaklı suretlerinin bunlara bağlı olarak çap kayıtlarının getirilip dosyasına

konulması, davacının revizyon gören kayıtlardaki payına isabet eden miktarın uzman bilirkişiye hesaplattırılarak raporun dosyaya alınması, Kaymakamlık aracılığıyla dava konusu taşınmazı ve yukarıda sözü edilen dava dışı diğer parselleri bilen yaşlı ve tarafsız kimseler arasından seçilecek en az üç Mahalli Bilirkişinin yapılacak keşifte çağırılarak dinlenmesi, Mahalli Bilirkişilerden öncelikle ilk tapu kaydında yazılı olan tüm sınırları hakkında kapsamlı bilgiler alınması, bundan sonra miktar artırımına ilişkin tapuyla ilgili sınırların belirlenmesi, varsa davacı tanıklarından ilk tapu kaydı ve tedavül tapu kayıtların yazılı olan sınırlar hakkında her yönde kapsamlı bilgi ve açıklamalarının alınarak keşif zabtına yazılması, dava konusu ve dava dışı parsellere revizyon gören tapu kayıtları malikleri arasında haricen rızai taksime tabi tutulmuş ise davacıya rızai taksim sonucunda özgülenen yerlerin tartışmaya mahal bırakmayacak biçimde açıklattırılması ve belirlenmesi, davacının dava dilekçesinde sözünü ettiği patika yolun tapu kaydının doğu sınırındaki genel yol olup olmadığının net bir biçimde belirlenmesi, genel yol, olmadığı taktirde söz konusu patika yolun yılın belli zamanlarında kullanılan bir yol mu, yoksa kadimden beri kullanılan bir patika yol mu, olduğunun mahalli bilirkişi ve tanıklardan açıklattırılması, tüm bu bilgi ve uygulamaların keşfi izlemeye, infazı sağlamaya elverişli Tapu Fen Memuru yetki ve yeteneğine haiz uzman bilirkişiye düzenlettirilecek ölçekli ve koordinatlı kroki ve rapora yansıttırılması zorunludur. Ayrıca, tescili talep edilen su gözesine ilişkin davanın dosyada mevcut jeolog bilirkişi raporu dikkate alınarak reddine karar verilmesi, tescil talebiyle ilgili olarak Hazine'nin isteğinin de genel su niteliğindeki su gözesinin tesciline ilişkin talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken, yukarıda belirtilen ilke, kural ve yasa maddesi göz ardı edilerek bu nitelikteki bir suyun şahıs adına tesciline karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Kabule göre de, Yerel Mahkeme kararının hüküm bölümünün bir nolu bendinde belirtilen yerin davacının parseline ilave edilerek tescili yerine, ayrı bir parsel oluşturacak şekilde hüküm kurulması da isabetli değildir.

Kabule göre de, Yerel Mahkeme kararının hüküm bölümünün bir nolu bendinde belirtilen yerin davacının parseline ilave edilerek tescili yerine, ayrı bir parsel oluşturacak şekilde hüküm kurulması da isabetli değildir.

Netice olarak; davacılar ve dahili davalı Hazine'nin temyiz itirazlarının kabulüyle, davacının dere yatağı içerisindeki su gözesine ilişkin tescil davasının kabulüne ilişkin hükmün BOZULMASINA, dahili davalı Hazine'nin bu yere ilişkin tescil talebinin de REDDİNE, davacının tapu iptali, tescil ve sınırın tespitine ilişkin isteğine yönelik araştırma ve inceleme yetersiz olduğundan Yerel Mahkeme'nin kararının 6100 ... Yasanın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5899, Karar No: 2016/5715, Tarih: 02.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/5899 E.  ,  2016/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suça Sürüklenen Çocuk : ...

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 31/3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle, aynı Kanunun 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde; örgütten ayrıldığı, suçun açığa çıkmasına yardımcı olacak şekilde ikrarda bulunduğu ve vahim bir eyleme katıldığı tespit edilemeyen suça sürüklenen çocuğun suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak hukuka ve vicdana uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesini gerektiren hukuki bir sebep olmadığı halde yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-TCK'nın 62/2. maddesinde takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları cezanın failinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilmiş olup; dosya kapsamına göre yukarıda sayılan hususların suça sürüklenen çocuğun aleyhine oluştuğunu gösteren nedenler bulunmadığı gibi örgütten ayrıldığı, suçun açığa çıkmasına yardımcı olacak şekilde ikrarda bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 62. maddesinin uygulanmaması,

3-Suriye uyruklu olup, ülkesindeki iç savaş koşulları nedeniyle açık kimliği nüfus kaytıları ile tespit edilemeyen, ceza infaz kurumunda alınan ifadesinde gerçek kimliğinin ... olduğunu beyan eden suça sürüklenen çocuğun, cezanın infazında tereddüt oluşmaması için fiziki kimliğin tespit amacıyla parmak izi alınarak ve fotoğraf çektirilerek gerekçeli karara eklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7744, Karar No: 2015/1530, Tarih: 29.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7744 E.  ,  2015/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62, 51/1, 51/3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet - sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ticari minibüs şoförü olan sanığın duraktan katılanı yolcu olarak aldığı, katılanın şöför arkasındaki koltukta kapı tarafında oturduğu, sanığın duraktan hareket edip ışıklı kavşağa yaklaştığında trafik ışıklarının yeşil ışıktan kırmızı ışığa dönmek üzere olduğunu görmesi üzerine, hızını arttırıp sola manevra yaptığı sırada, sanığın minübüsün kapısı açık olarak seyrine devam etmesi sonucu katılanın açık olan kapıdan, zemine düşüp ağır şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2009 gün ve 9/189-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; aracın kapısı açık olarak gidilmesinin yaralanma ve ölümlere yol açabileceğinin sanık tarafından da öngörülmesi gereken bir husus olduğu, buna rağmen hatalı yöntemle ilgili geçmiş deneyimlerinin şanslı sonuçlanması gibi nedenlerle sanığın bu riski göze aldığı anlaşıldığından, olayda bilinçli taksirin unsurlarının bulunduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 11. bendinin başına “5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33537, Karar No: 2016/336, Tarih: 12.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/33537 E.  ,  2016/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile prim alacağı, fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence hatalı paketleme yaptığı gerekçesi ile haksız feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma ve prim alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın belirsiz alacak davası olarak açılabilmesi için davanın açıldığı tarihte davaya konu alacağın miktarının tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gerektiğini, işçilik alacaklarının ne şekilde hesaplanacağının 1475 sayılı ve 4857 sayılı Yasa'larda ayrıntılı ve açıkça yazılı olduğundan davacının çalışma süresi ve ücret seviyesi üzerinden hesaplanabileceğinden davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar olmadığını, bunu nedenle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davaya konu işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak”tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinin tam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği, işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda, işçinin bir çok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hakimin taktirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.

İşçilik alacaklarının hesabı genelde iki kritere tabidir. İşçinin işyerinde geçen çalışma süresi ve ücreti ile ekleri bilindiğinde işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Bu yüzden özellikle kamu kurumlarında işçinin çalışmalarının tam olarak Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirilmesi ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçinin ücreti ile eklerinin toplu iş sözleşmesinde yer alması sebebiyle işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Yine de hakimin taktir alanına giren manevi tazminat, taktiri indirime tabi fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, cezai şart, sözleşmenin kalan süresine ait ücret gibi alacakların başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün değildir. Nitekim 107. maddenin Adalet Komisyonu gerekçesinde de, alacaklının “talep edebileceği miktarı asgari olarak bilmesine ve tespit edebilmesine rağmen, alacağın tamamını tam olarak tespit”edememesi halinde belirsiz alacak davası açılabileceği ifade edilmiştir.