muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6463, Karar No: 2019/4944, Tarih: 22.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/6463 E.  ,  2019/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında, katılan ...’un Kayapalı Nilüfer Turizm Seyahat ve Otobüs İşletmeciliği Tic. Ltd. Şti’nde şöför olarak çalıştığı dönemde çalışma ücretlerini alamadığından bahisle, şirket aleyhine Bursa 6. İş Mahkemesi’nin 2011/1469 Esas sayılı dosyası üzerinden açtığı alacak davasında, şirket adına 17.09.2012 tarihinde dosyaya sunulan 2010 yılı Mayıs, Temmuz, Eylül, Ekim, Kasım aylarına ait ücret hesap pusulaların sahte olarak düzenlendiği ve katılana atfen atılan imzaların katılanın eli ürünü olmadığı gerekçesiyle “özel belgede sahtecilik” suçundan açılan kamu davasında; sanığın suç tarihinde şirketin çalışanı olduğunu, şirkette maaş ödemelerini kendisinin yapmadığını, ödemlerin Halk Bankası A.Ş. ve PTT aracılığıyla yapıldığını ve çalışanlara bordroların bilgi amaçlı verildiğini savunması, dosya içerisinde bulunan ve sanık adına düzenlenen Bursa 15. Noterliğinin 20.02.2013 tarih ve ... yevmiye numaralı vekaletname, ekleri ve içeriğinden sanığa şirketi temsil için 20.02.2013 tarihi itibarıyla yetki verildiği, şirketin müdürünün aslen Hüseyin Kayapalı olduğu ve Bursa 15. Noterliğinin 15.01.2009 tarih ve 1603 yevmiye numaralı imza sirküleri içeriğinden, Hüseyin Kayapalı’nın 10.01.2009 tarih ve 1 numaralı şirket karar defterinde alınan karar ile müdür olarak atandığı, bu durumda sanığın şirketi temsile suç tarihinde sonra yetkilendirildiği anlaşıldığından;

1- Suç tarihi itibarıyla, suça konu bordroların düzenlenmesinden ve Bursa 6. İş Mahkemesi’nin 2011/1469 Esas sayılı dosyasına sunulmasından kimin sorumlu olduğu, suç tarihinde şirketi temsile yetkili olan kişinin araştırılması, 10.01.2009 tarihinden itibaren şirket müdür olarak görev yapan Hüseyin Kayapalı’nın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, suça konu belgelerin düzenlenmesi ve mahkemeye sunulması konusunda sanığın iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

2- Suça konu belge asılları getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde belge asıllarının dosya içinde bulundurulması, aldatma yeteneğinin ne şekilde gerçekleştiğinin karar yerinde tartışılması,

3- Sanığın savunması doğrultusunda, PTT müdürlüğünden,suça konu şirket tarafından katılana yapılan ödemeler ile ilgili kayıtlar istenerek, UYAP üzerinden yapılan araştırmadan, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 15.12.2014 tarih ve 2014/12320 esas, 2014/22703 Karar sayılı kararı ile onandığı anlaşılan Bursa 6. İş Mahkemesi’nin 2011/1469 Esas, 2014/324 Karar sayılı dosyasının dosya içerisine alınarak, Halk Bankası A.Ş’den gelen ödeme kayıtlarına ilişkin belgeler ile birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılıp suça konu maaş bordrosundaki bedellerin sanığa verilip verilmediğinin tespit edilmesi,

4- Suça konu belgelerdeki katılana atfen atılan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

5- Kabule göre ise;

a- ... sayılı TCK'nin 43. maddesinde, "değişik zamanlarda" denilmiş olması nedeniyle aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilerek, sanık tarafından kullanıldığı iddia edilen suça konu sahte maaş bordrolarının aynı anda mahkemeye sunularak kullanılması, değişik zamanlarda düzenlendiğine dair delil bulunmaması karşısında; ... sayılı TCK'nun 43. maddesi kapsamında teselsül koşullarının oluşmadığı, ancak belge sayısının temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği gözetilmemesi,

b- Hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile ... sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 22.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3425, Karar No: 2020/4717, Tarih: 04.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3425 E.  ,  2020/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismari (mağdurlar ..., ... ile ... yönelik), çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetin yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı (mağdur sayısınca) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü;

Yargılamanın açık olarak yürütüldüğü dosyada 21.11.2013 günlü hüküm duruşmasında zabta açık duruşmaya başlandığı yazıldıktan sonra kısa hüküm açıklandığı bölüm ile sonradan hazırlanan gerekçeli kararda hükmün gizlice okunup usulen anlatıldığının belirtilmesi suretiyle son oturumun yapılış şekli hususunda çelişki oluşturularak 5271 sayılı CMK'nın 221/1-b. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelemeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12483, Karar No: 2021/17460, Tarih: 25.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12483 E.  ,  2021/17460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27.02.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 04.12.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz sayılan zaman diliminde gerçekleşen hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenerek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 27.06.2008 tarihinden, 30.06.2016 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15490, Karar No: 2014/15226, Tarih: 30.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15490 E.  ,  2014/15226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalıların ortak alanlara müdahalesinin önlenmesi ile eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Şöyle ki;

05.06.2014 tarihli geri çevirme kararında ..... dışında davalılar ... ve ...'e mahkeme kararı ile davacı taraf temyiz dilekçesinin Tebligat Yasası'nın 35. maddesince yapılan tebligatların usulsüz olduğu belirtilerek adı geçenlere usulüne uygun tebligat yapılması gereği belirtilmiş olup, mahkemece geri çevirme kararı sonrasında sadece davalı ... 'na tebligat yapılmıştır.

Davalılar ... ve ...'e mahkeme kararı ile davacı taraf temyiz dilekçesi Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre yapılmıştır. Tebligat Kanunu'nun 35/2 maddesinde, adresini değiştiren kimsenin yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükme bağlandığından, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir. Tebligatlar Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre 6099 Sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden sonra yapıldığından usulsüzdür. Gerekçeli karar ile davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalılar ... ile ...'ün kimlik bilgilerine göre adres kayıt sistemindeki son adresleri tespit edilerek, bu adreslere tebliği ile temyiz sürelerinin beklenmesi, tebligatların geçerliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18412, Karar No: 2015/3486, Tarih: 13.07.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18412 E.  ,  2015/3486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Her ne kadar Yargıtay 15. Ceza dairesinin 2015/5455 Esasında kayıtlı dava dosyası Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun iş bölümüne ilişkin 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca tebliğname numarası esas alınarak Dairemize aktarılmış olmakla;

Dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. madde hükmü uyarınca 22. Ocak 2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile Ceza Dairelerinin görevleri belirlenerek iş bölümü yapılmış olup anılan karar uyarınca 15. ve 23. Ceza dairelerinin bakmakla görevli olduğu suçlarla ilgili kanun maddeleri belirtildikten sonra;

“15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan ve yukarıda belirtilen işlerin(1/2)'si, yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimlerinin belirlenmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredilir.” denilmektedir.

Aynı iş bölümünün ortak hükümler başlıklı 2. paragrafında:

“ İş bölümü yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli ceza dairesine gönderilir” denilmiştir.

Diğer taraftan, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararı ile yeni kurulan dairelerin başkanları, üyeleri ve tetkik hakimleri belirlenmiş olmakla, daireler arasındaki dosya devrine dair 10 günlük süre bu tarihte başlayıp 13.02.2015 tarihinde sona ermektedir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde;

İş bölümüne dair 19.01.2015 tarihli ve 8 sayılı karar uyarınca 15. Ceza Dairesinin esasında kayıtlı olup da arşivinde bulunan dosyaların ½' si Birinci Başkanlık Kurulunun 03.02.2015 gün ve 19 sayılı kararını takip eden 10 gün içinde 23. Ceza Dairesine devredileceği bu sürenin bitiminden sonra 15 Ceza Dairesinine herhangi bir şekilde gelen ve esas numarası alan dava dosyalarının ise 23. Ceza Dairesine devredilemeyeceği açıkça anlaşılmaktadır. Esasen Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarında devir işleminin tek-çift veya tebliğname numaraları esas alınarak yapılacağına ilişkin bir hüküm bulunmamakla birlikte anılan Kurulun kararlarında belirtilen süre içinde 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan çift numaralı dosyalar 23. Ceza dairesine aktarılmak suretiyle devir işlemi gerçekleşmiş ve devir süresi sona ermiş iken;

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 11/03/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7312, Karar No: 2015/11346, Tarih: 23.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/7312 E.  ,  2015/11346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.04.2014 gün ve 2014/9595 Esas, 2014/13802 Karar sayılı kararı ile “…davacının, ...'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ücretini aldığı, 5510 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olup, hasren ... öğrencilerine hizmet vermek üzere çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple otuz işçi sayısının belirlenmesinde sadece bu iş yerinde çalışan işçi sayısı dikkate alınmalıdır” gerekçesi ile kararın bozulmasına ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3 maddesi uyarınca davanın kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, davalı işyerinin ...’ne ait olduğunu, bakanlığa ait tüm işyerlerindeki işçi sayısının dikkate alınması gerektiğini, emsal karar bulunduğunu, maddi hataya dayalı Dairemiz kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının onanmasını talep etmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

Davacının ücreti, ...'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ödenmekte ise de, iş görme edimini davalı Bakanlığa ait okulda yerine getirdiği, Bakanlığın işçisi olduğu, Bakanlığın aynı iş kolunda birden fazla işyeri bulunduğu, bu işyerlerinde toplam çalışan sayısının otuz işçinin üzerinde olduğu, bu nedenle Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı anlaşılmıştır. Davacının iş sözleşmesi de geçerli nedenle feshedilmediğinden, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesi isabetli bulunmuştur.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle

1-Maddi hataya dayalı Dairemizin 29/04/2014 gün ve 2014/9595 Esas, 2014/13802 Karar sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16615, Karar No: 2015/3729, Tarih: 17.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/16615 E.  ,  2015/3729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili hakkında bonoya dayalı olarak ... İcra Müdürlüğü' nün 2010/3428 sayılı dosyasından icra takibi yapıldığını, takibe dayanak senet üzerinde rakamla 36.300,00-TL yazılı iken altına yazı ile seksenaltıüçyüz-TL yazıldığını, sonrasında ise bu yazının altına gelecek şekilde -bin- ifadesi eklenerek seksenaltıbinüçyüz-TL haline getirilmiş olduğunu, müvekkilinin parafı da olmadığını, tanzim tarihinde geçerli olan 6762 sayılı TTK 588.madde ve HMK 207.madde uyarınca gerçek borç miktarının seksen altı lira otuz kuruş olarak kabulü gerektiğini belirterek, senet bedelinin 86,30-TL olduğunun tespiti ile icra takibinin bu bedelin üstündeki kısmının iptaline ve davalı aleyhine %20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının daha önce .... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2013/44 E. sayılı dosyasında da bu senet nedeniyle benzer iddialarda bulunduğunu ve davasının reddedildiğini, davacının iyiniyetli olmadığını beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %20 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, dava konusu senet nedeni ile daha önce ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2013/44 E. sayılı dosyası ile memur muamelesini şikayet yolu ile davacı tarafından dava açılmışsa da o davanın da yerinde görülmeyerek reddedilmiş olduğu, şikayete konu senedin incelenmesinde senedin kambiyo vasfına haiz olduğu ve kambiyo senedi olarak kabul edilmesi gerektiği, her ne kadar davacı vekili "bin" kelimesinin sonradan eklendiğini ve çıkıntının paraf edilmediğini iddia etmişse de, "bin" kelimesinin tüm yazı ile birlikte aynı şekilde aynı kalemle yazıldığı ve bunun senet metninde sözkonusu yere sonradan eklenmediğinin senedin çıplak gözle incelenmesinden rahatlıkla anlaşıldığı, icra takibi derdest olduğundan açılan menfi tespit davası nedeni ile davalı alacaklının zamanaşımı itirazının yerinde görülmediği, HMK'nın 207. maddesindeki düzenleme de gözönünde bulundurularak çıkıntının senedin geçerliliğine etki edebilecek mahiyette bir çıkıntı olmadığı gibi, yazılan "bin" kelimesi çıkıntı olarak kabul edilmediğinden paraf edilmesine de gerek olmadığı kanaatine varıldığı gerekçeleriyle, davanın reddine, açılan dava nedeniyle alacaklının bir zararı doğmadığından ve işbu dava nedeniyle tedbir kararı verilmediğinden davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, takibe konulan senet nedeniyle tahrifatlı kısım bakımından borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı, senetteki yazı ve rakamlarda tahrifat ve sahtecilik yapıldığı iddiasında bulunmuş olup, mahkemece, senetteki yazının aynı kalemle yazıldığı ve sonradan eklenmediğinin çıplak gözle incelenmesinden de rahatlıkla anlaşılacağı şeklindeki gerekçe ile, davacı iddiası üzerinde grafolojik değerlendirme yapılmadan, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece, davacının tahrifat iddiası üzerinde durularak, dava konusu senette tahrifat yapılıp yapılmadığı konusunda Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınıp, tüm deliller değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA.peşin harcın istek halinde iadesine, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/234, Karar No: 2007/1691, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/234 E.  ,  2007/1691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili ile davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğundan dolayı reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Mahkemece dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olarak kabulünde ve yöntem olarak değerinin tespitinde bir isabetsizlik yok ise de bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-İlçe Tarım Müdürlüğünün 24.2.2006 gün ve 236 sayılı yazısında tarımsal sulama yapılmayan alanlarda münavebeye alınan ürünler içerisinde haşhaş ürününe yer verilmemiştir. Uygulamada da haşhaş ürünü ancak sulu tarım arazilerinde ekilebildiğine göre kuru tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye haşhaş ürününün de dahil edilmesi,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı v.b.) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım

./..

2007/234-1691 -2-

arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %6,5 olarak kabulü,

3-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasına ve çeşitli giderler adı altında giderler dahil edilerek hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

4-Buğday, arpa ve nohut samanının dekar başına verimini ve kg/satış fiyatını gösterir veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmemesi, bu suretle bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.