muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/311, Karar No: 2019/112, Tarih: 19.02.2019

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Su dolu 500 ml'lik pet şişenin kullanılış biçimine göre kasten yaralama suçu bakımından silah niteliğinde olmadığı ve sanığın eyleminin TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen ve takibi şikâyete bağlı olan kasten yaralama suçu kapsamında kaldığına ilişkin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Usul ve yasaya uygun bulunan Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 751-923 sayılı direnme kararına konu düşme hükmünün ONANMASINA,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 19.02.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3640, Karar No: 2022/10501, Tarih: 19.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/3640 E.  ,  2022/10501 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/2, 129/1, 106/1-2.cümle, 43/1 (2 kez), 29/1, 52/2 (2 kez) ve 62/1. (2 kez) maddeleri gereğince 1.140,00 Türk lirası ve 460,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/04/2021 tarihli ve 2020/242 esas, 2021/232 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istemi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.01.2022 tarih ve 2021/155899 sayılı istem yazıları ile Dairemize gönderilmekle dosya incelendi.

İstem yazısında: " Dosya kapsamına göre,

1-Sanık hakkında hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 125/2, 43/1. maddelerinin uygulanması sonucunda tespit edilen 112 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 129/1. maddesi uyarınca 1/3 oranında yapılan indirim neticesinde 74 gün adli para cezası yerine 75 gün adli para cezasına, bu cezadan anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 61 gün adli para cezası yerine 62 gün adli para cezası belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca 1 gün karşılığı 20,00 Türk lirasından para çevrilme işlemi yapılırken 62 gün üzerinden 1.240,00 Türk lirası bulunması gerekirken, hatalı çarpma işlemi sonucu 1.140,00 Türk lirasına hükmedilmek suretiyle, 61 gün adli para cezası üzerinden 1.220,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.140,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilerek eksik ceza tayininde,

2-Sanık hakkında tehdit suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2.cümle maddesinin uygulanması sonucunda tespit edilen 30 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında yapılan artırım neticesinde, 37 gün adli para cezası yerine 38 gün adli para cezasına, bu cezadan da anılan Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 24 gün adli para cezası yerine 28 gün adli para cezasına, yine belirlenen bu cezadan anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 20 gün adli para cezası yerine 23 gün adli para cezası tayin edildikten sonra, tayin olunan bu cezanın da anılan Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca 1 gün karşılığı 20,00 Türk lirasından para çevrilmesi neticesinde 400,00 Türk lirası adlî para cezası yerine 460,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

1 no'lu talep yönünden;

Hukuksal Değerlendirme;

1 no'lu talep yönünden;

Sanık hakkında hakaret suçundan TCK'nın 125/2, 43/1. maddelerinin uygulanması sonucunda tespit edilen 112 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 129/1. maddesi uyarınca 1/3 oranında yapılan indirim neticesinde 74 gün adli para cezası yerine 75 gün adli para cezasına, bu cezadan TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 61 gün adli para cezası yerine 62 gün adli para cezası belirlenmesi suretiyle sanık hakkında 1 gün karşılığı adli para cezası fazla belirlenmesine karşın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca 1 gün karşılığı 20,00 Türk lirasından para çevrilme işlemi yapılırken hatalı işlem sonucu 1.140,00 Türk lirasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında 1220 TL adli para cezası yerine 1140 TL adli para cezası belirlenmesi hukuka aykırıdır.

2 no'lu talep yönünden;

Sanık hakkında tehdit suçundan TCK'nın 106. maddesinin 1. fıkrasının 2.cümlesi gereğince hükmolunan 30 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında yapılan artırım neticesinde, 37 gün adli para cezası yerine 38 gün adli para cezasına hükmolunması ve bu cezadan da TCK'nın 29/1. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 24 gün adli para cezası yerine 28 gün adli para cezasına, hükmolunması ve belirlenen bu cezadan anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 20 gün adli para cezası yerine 23 gün adli para cezası belirlenmesinin ardından, bu cezanın da anılan Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca 1 gün karşılığı 20,00 Türk lirasından para çevrilmesi neticesinde 400,00 Türk lirası adlî para cezası yerine 460,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve karar; Yukarıda açıklanan nedenlerle;

... Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında, ... 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01/04/2021 tarihli ve 2020/242 esas, 2021/232 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca, (1) nolu kanun yararına bozma istemi yönünden aleyhe sonuç doğurmayacak şekilde olmak üzere her iki suç yönünden de BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılıklar aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrasına göre, hükmün ... tarafından düzeltilmesini gerektirmekle,

A- Hakaret suçundan aleyhe sonuç doğurmayacak şekilde;

- Hakaret suçundan, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca, mahkemece cezanın alt sınırdan takdir edilmiş olması da değerlendirilerek, 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/4 oranında artırım yapılarak, 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 129. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/3 oranında indirim yapılarak, 74 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/6 oranında indirim yapılarak, 61 gün adli cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/4 oranında artırım yapılarak, 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 129. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/3 oranında indirim yapılarak, 74 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/6 oranında indirim yapılarak, 61 gün adli cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü mahkemece takdir edilen 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 1220 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

- Aleyhe sonuç doğurmayacak şekilde İnfazın 1140 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

B- Tehdit suçundan karardaki hukuka aykırılıklar aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle;

- Tehdit suçundan, TCK’nın 106/1-2.cümlesi uyarınca, mahkemece cezanın alt sınırdan takdir edilmiş olması da değerlendirilerek, 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/4 oranında artırım yapılarak, 37 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 29. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/3 oranında indirim yapılarak, 24 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca mahkemece takdir edilen 1/6 oranında indirim yapılarak, 20 gün adli cezası ile cezalandırılmasına,

- TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü mahkemece takdir edilen 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 400 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

3-İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, bozulan kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 19/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7835, Karar No: 2022/9750, Tarih: 30.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/7835 E.  ,  2022/9750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 30.11.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/7457, Karar No: 2015/12, Tarih: 12.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7457 E.  ,  2015/12 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 29.05.2014 gün ve 216 Esas, 4173 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçlunun üçüncü kişi ....'den olan alacağının paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili ile şikayet olunan tarafından aynı gün konulan ihtiyati hacizlerin dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile garameten paylaştırmaya karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez şikayetçi vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle İcra ve İflas Kanunu'nun 268. maddesi uyarınca hacze iştirak edecek ihtiyati haciz alacaklısının, aynı Yasa'nın 100. maddesindeki şartları sağlamasının gerekmesine göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9627, Karar No: 2020/12092, Tarih: 29.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/9627 E.  ,  2020/12092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında CMK-231/6-b maddesinde belirtilen şartın gerçekleşmediği ve bu yönde olumlu bir kanaate varılmadığı gerekçesi ile CMK'nin 231. maddesinin uygulanmadığı anlaşılmakla, mahkemece yasal ve yeterli gerekçe gösterildiği kabul edilerek, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

1) Sanık hakkında müşteki Gökhan'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b) Oluş, dosya içeriği, tanık anlatımları ile uyumlu adli rapor içeriği ve kabule rağmen, sanığın suçta kullanılan silahtan sorumlu tutularak hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

2) Sanık hakkında mağdurlar ... ve...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

2) Sanık hakkında mağdurlar ... ve...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerden, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/749, Karar No: 2020/5057, Tarih: 16.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/749 E.  ,  2020/5057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11.04.2018 tarih ve 2017/433 E- 2018/172 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.12.2019 tarih ve 2018/1743 E- 2019/1243 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin “Pınar Aç Bitir” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2016/36928 sayılı “Gündoğdu Aç Bitsin Ye Gitsin+Şekil” ibareli marka başvurusuna iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların "PINAR AÇ BİTİR; PINAR AÇBİTİR+ŞEKİL; PINAR AÇBİTİR; AÇBİTİR KOKTEYL; PINAR AÇBİTİR ve AÇBİTİR+şekil" ibare ve biçimli markalarıyla davalının "GÜNDOĞDU Aç Bitsin Ye Gitsin+ŞEKİL" ibare ve biçimli başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunmadığı, zira markaların bir bütün olarak korunabileceği, karşılaştırma esnasında markaların parçalara ayrılarak incelenmesinin ve iltibasın bulunup bulunmadığının mücerret bir parçaya bağlı olarak yapılmasının mümkün olmadığı, davacının markalarında yer alan "AÇ BİTİR" ibaresinin sunulan ürünlerin ambalajlarından açılıp tek bir defada bitirilebilecek pozisyonda olduğuna ilişkin açık bir tanımlama içerdiği, davalı başvurusunda "Aç Bitsin Ye Gitsin" ibaresinin bulunduğu, bu sloganın "GÜNDOĞDU" ibaresinin altında oldukça küçük biçimde yazıldığı, bütüncül olarak bakıldığından anılan sloganın markanın tali unsuru olduğu, esasen başvuruda bulunan bu ibarenin de sunulan ürünlere yönelik amaç ve niteliği gösterdiği, fakat tamamen farklı bir kompozisyonda bulunduğu, ortak olduğu iddia edilen unsurların tek başına ayırt edicilik taşıyacak biçimde markalarda ve başvuruda yer almadığını, esasen ürünlerin sunuş biçim ve amacını tanımladığından mücerret sözcük olarak yalnız başına ayırt ediciliğinin de bulunmadığı, zayıf marka sahiplerinin aynı işaretlerin farklı bazı unsurlarla birlikte tesciline karşı çıkamayacakları, bunu baştan öngörmelerinin gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1.maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 16.11.2020 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1.maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 16.11.2020 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Davalıya ait markanın, davacı yanın "Aç Bitir" ibareli slogan markalarından esinlenerek oluşturulmuş olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Davacı yana ait gıda ürünleri markalarında kullanılan bu sloganın, bu ürünlerin hızlı tüketimine yönelik ambalajlanması ile yakından ilişkili "jenerik" ifade olduğu iddia ve ispat olunmamıştır. Şu halde, davalıya ait markanın oluşturulma biçiminin davacının markası ile çağrıştırma suretiyle markalar arasında bir benzerliğe yol açtığı ortadadır. Her iki markada kullanılan görsel unsurlar da gözetildiğinde, markalar arasında iltibas tehlikesinin varlığı, kanımca, açıktır. Tüm bu nedenlerle, davacı yan vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle davanın reddine yönelik yerel mahkeme kararına vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşüncesindeyim.