muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4472, Karar No: 2019/12862, Tarih: 13.06.2019

Olağanüstü genel kurulda yapılan oylama ile gündemin 9, 10 ve 11’inci maddeleri de oybirliği ile kabul edilmiştir.

Davacılar ayrı ayrı açmış oldukları davalar ile seçilmiş görevlerinden kesin olarak ihraç edilmelerine dair genel kurul kararları ile 25/12/2016 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan tüm kararların iptalini talep etmişlerdir. İlk Derece Mahkemesince olağanüstü genel kurulun şekli hükümlere aykırı icra edildiği ve ayrıca disiplin cezalarının içerik olarak da hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle olağanüstü genel kurulda alınan tüm kararların iptaline karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de benzer gerekçelerle istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

Dairemizin 13/12/2018 tarih ve 2018/15476 – 2018/27114 E.K. sayılı ilâmında ... olarak, sendikanın genel merkez ve şube zorunlu organları üyeliğine seçilenlerin, verilecek disiplin cezası ile bu görevlerinden kesin olarak ihraç edilmelerinin, gerek sendikaların yönetim ve işleyişlerinin demokrasi esaslarına aykırı olamayacağına ilişkin Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 51’inci maddesine ve gerekse temsilcilerin serbestçe seçilmesi gerektiğini öngören 87 sayılı ILO Sözleşmesinin 3’üncü maddesine aykırılık teşkil edeceği değişik gerekçesiyle, beş davacının seçilmiş şube yöneticiliği görevlerinden kesin olarak ihraç edilmelerine ilişkin genel kurul kararlarının iptaline dair İlk Derece Mahkemesi kararının isabetli olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte Dairemiz ilâmında belirtilen gerekçelerle, gündemin 9, 10 ve 11’inci maddeleri doğrultusunda alınan kararlarda hukuka aykırı bir durum bulunmadığı ve bu yönden davanın reddi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, olağanüstü genel kurulların “ancak genel kurulun olağanüstü toplanmasını gerektirir nitelikte objektif ve ciddi sebeplerin bulunması halinde söz konusu olan istisnai nitelikte” ve “olağan genel kurulla çözülemeyecek bir sorunu çözmeye yönelik olması gerektiği” ancak şube kapatma ve şube birleştirme yetkilerinin genel yönetim kuruluna devredilmesinin hangi nedenle “olağan genel kurulla çözülemeyecek kadar acil bir sorun olduğu”nun iddia ve ispat edilemediği; ilaveten “münhasıran” genel kurula ait şube kapatma, birleştirme yetkileri, genel yönetim kuruluna devredilirken; kullanılabilme esaslarına dair herhangi bir kriter ya da herhangi bir esas belirlenmediği, böyle olunca anılan devir kullanılabilme esasları belirlenmeden gerçekleştirilen yetki devrinin Kanun ve Ana Tüzük hükümlerine aykırı olduğu gerekçeleriyle direnme kararı verilmiş ve gündemin 9, 10 ve 11’inci maddeleri ile alınan genel kurul kararlarının iptaline karar verilmiştir.

Bu noktada öncelikle gündemin 9, 10 ve 11’inci maddelerinin olağanüstü genel kurulda görüşülmesinin hukuka uygun olup olmadığı hususu değerlendirilmelidir.

Bu noktada öncelikle gündemin 9, 10 ve 11’inci maddelerinin olağanüstü genel kurulda görüşülmesinin hukuka uygun olup olmadığı hususu değerlendirilmelidir.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (STİSK) 12’nci maddesinin 4’üncü fıkrasına göre “Olağanüstü genel kurul, yönetim kurulu veya denetleme kurulunun gerekli gördüğü hâllerde ya da genel kurul üye veya delegelerinin beşte birinin yazılı isteği üzerine altmış gün içinde yazılı istekteki konuları öncelikle görüşmek üzere toplanır.”

Sendika tüzüğünün 15’inci maddesine göre de;

“Sendika yönetim kurulu veya denetleme kurulu gerekli gördüğü hallerde yada genel kurul delegelerinin 1/5’ inin yazılı isteği üzerine altmış gün içinde sendika genel kurulu olağanüstü toplantıya çağırılabilir. Talep tarihi itibariyle olağan genel kurul toplantı tarihine altı aydan az bir süre kalması halinde olağanüstü genel kurula gidilemez. Ancak isteğe konu olan hususlar olağan genel kurul gündemine alınır. Delegeler tarafından ayrı ayrı, şahsen yapılacak olağanüstü genel kurul taleplerinin yasal ve gerektirici sebepleri açıkça belirtilmek ve ayrıca iddialarını kanıtlayan delil v.s. belgeler taleplerine eklemek suretiyle noter aracılığı ile sendika yönetim kurulu başkanlığına intikal ettirilmesi şarttır.

Delegelerin 1/5’inin olağanüstü genel kurul isteklerinin “iyi niyet kuralına” uygun haklı ve geçerli nedenlere dayandırılması veya olağanüstü genel kurul isteminin olağan genel kurul ile çözülemeyecek bir sorunu çözmeye yönelik olması gerekmektedir.

Olağanüstü genel kurul, öncelikle yazılı istekteki konular görüşülmek üzere toplanır.

Genel kurul çağrısı sendika yönetim kurulunca yapılır.”

Bozma ilâmında da belirtildiği üzere, olağanüstü genel kurul, ancak genel kurulun olağanüstü toplanmasını gerektirir nitelikte objektif ve ciddi sebeplerin bulunması halinde söz konusu olan istisnai nitelikteki genel kuruldur. Bu husus 6356 sayılı Kanun'un 12’nci maddesinin gerekçesinde “Uygulamada seçimi kaybeden grubun beşte bir delege imzasını toplayıp hiçbir gerekçe göstermeden olağanüstü genel kurul talebinde bulunması her zaman karşılaşılan bir durumdur. Bu nedenle üye ve delegeler tarafından yapılacak olağanüstü genel kurul isteklerinin “iyi niyet kuralına” uygun haklı veya geçerli bir sebebe dayandırılması veya olağanüstü genel kurul isteminin olağan genel kurul ile çözülemeyecek bir sorunu çözmeye yönelik olması aranmıştır” şeklinde ifade edilmiştir.

Yukarıda ayrıntılı olarak belirtildiği üzere, somut uyuşmazlıkta davalı sendikanın üç şube başkanı, bir şube sekreteri ve bir şube başkan yardımcısı sendika disiplin kurulunun 30/09/2016 tarihli ve 03/12/2016 tarihli kararları ile yapılacak ilk genel kurula kadar görevlerinden geçici olarak ihraç edilmişlerdir.

Yukarıda ayrıntılı olarak belirtildiği üzere, somut uyuşmazlıkta davalı sendikanın üç şube başkanı, bir şube sekreteri ve bir şube başkan yardımcısı sendika disiplin kurulunun 30/09/2016 tarihli ve 03/12/2016 tarihli kararları ile yapılacak ilk genel kurula kadar görevlerinden geçici olarak ihraç edilmişlerdir.

Yerleşik Yargıtay uygulamasında, geçici ihraç kararlarının süresi belirli olmayacak şekilde alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmektedir (Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 20/02/2017, 2017/7307 – 2017/2462 E.K. ; Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 30/10/2012, 2012/32410 – 2012/35288 E.K.). Sendika disiplin kurulunca geçici ihraç yahut geçici görevden uzaklaştırma kararı verilebilir. Bununla birlikte yapılması gereken, olağan genel kurul yakın bir tarihte ise bu kararların derhal ilk olağan genel kurulda görüşülmesi, aksi halde sendika olağanüstü genel kurulunun derhal toplanarak nihai disiplin kararının verilmesidir.

Somut uyuşmazlıkta da sendika disiplin kurulu tarafından ilk genel kurula kadar geçici ihraç kararı verilmiş, sendika yönetim kurulunun 06/12/2016 tarih ve 810 sayılı kararı ile de olağanüstü genel kurulun 25/12/2016 tarihinde toplanması kararlaştırılmıştır. Bu açıklamalara göre, olağanüstü genel kurulun toplanması için objektif ve ciddi sebepler mevcut olduğundan, belirtilen tarihte olağanüstü genel kurulun toplanması 6356 sayılı STİSK ve Tüzük hükümlerine uygundur.

Olağanüstü toplantının gündemi de sendika yönetim kurulunun 06/12/2016 tarih ve 810 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Nitekim genel kurul gündemini belirleme yetkisi de STİSK’nın 12’nci ve Tüzüğün 13’üncü maddesi gereğince yönetim kurulundadır.

Belirtmek gerekir ki, sendika genel kurulunun olağanüstü toplanması için objektif ve ciddi sebeplerin bulunması durumunda, kanun ve tüzük hükümlerine uygun olarak, gündeme başkaca konuların eklenmesi de olanaklıdır. Nitekim STİSK’nın 12’nci maddesinin 4’üncü fıkrasında yer alan “Olağanüstü genel kurul, yönetim kurulu veya denetleme kurulunun gerekli gördüğü hâllerde ya da genel kurul üye veya delegelerinin beşte birinin yazılı isteği üzerine altmış gün içinde yazılı istekteki konuları öncelikle görüşmek üzere toplanır” düzenlemesi ile de, olağanüstü genel kurulda öncelikle yazılı istekteki konuların görüşüleceği belirtilmekle, başkaca gündem maddelerinin görüşülmesine cevaz verilmiştir.

Öğretide Şahlanan tarafından da “kuşkusuz olağanüstü toplantının yapılış nedeni olan konu öncelikle görüşüldükten sonra genel kurul alacağı bir kararla çalışmalarına devam edebilir” görüşüyle aynı durum ileri sürülmüştür (Şahlanan, Fevzi: Sendikalar Hukuku, ..., 1995, s.82).

Bütün bu açıklamalar karşısında, sendika genel merkez olağanüstü genel kurulunun 25/12/2016 tarihinde toplanması için objektif ve ciddi sebepler mevcut olduğundan, gündemin 9, 10 ve 11’inci maddelerinin olağanüstü genel kurulda görüşülmesinin hukuka aykırı olmadığı ve direnme kararının isabetli olmadığı görülmüştür.

Bütün bu açıklamalar karşısında, sendika genel merkez olağanüstü genel kurulunun 25/12/2016 tarihinde toplanması için objektif ve ciddi sebepler mevcut olduğundan, gündemin 9, 10 ve 11’inci maddelerinin olağanüstü genel kurulda görüşülmesinin hukuka aykırı olmadığı ve direnme kararının isabetli olmadığı görülmüştür.

Değerlendirilmesi gereken ikinci direnme gerekçesi, genel yönetim kuruluna yetki devredilirken, kullanılabilme esaslarına dair herhangi bir kriter ya da herhangi bir esas belirlenmediği hususudur.

Dairemiz bozma ilâmında da belirtildiği gibi, şube açma, birleştirme ve kapatma yetkisi münhasıran sendika genel kurulunda olup, bu konuda, ancak tüzükte belirlenen esaslar doğrultusunda sendika yönetim kuruluna yetki verilebilecektir. Sendika yönetim kuruluna yetki verilmesi durumunda, söz konusu yetkinin kullanılabilme esasları ise genel kurul kararı ile tespit edilecektir.

Belirtmek gerekir ki, olağanüstü genel kurulda yetki devrine dair herhangi bir esas ve kıstas belirlenmemiş ise de, bu husus sendika tüzüğünde düzenlendiğinden ayrıca genel kurulda bu hususun tekrarına gerek bulunmamaktadır. Bu cümleden olarak Sendika Tüzüğünün 16’ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan “Sendika genel yönetim kurulu bu yetkisini şubelerin faaliyet alanlarını, işyerlerinin özelliklerini, şubenin ileriye dönük gelişme imkânlarını, işyerlerinin coğrafi dağılımını, çalışma potansiyelini, sendikanın örgütlenme stratejilerini, değerlendirmek suretiyle kullanacaktır” düzenlemesi ile devredilen yetkinin hangi esas ve kıstaslara göre kullanılacağı belirlenmiştir.

Yine Sendika Tüzüğünün 25’inci maddesinin (c) bendine göre de “Sendika Yönetim Kurulu, şube kapatma, birleştirme ve şubelere bağlı işyerlerinin değiştirilmesi yetkisini, şubelerin faaliyet alanlarını, işyerlerinin özelliklerini, şubenin ileriye dönük gelişme imkânlarını, işyerlerinin coğrafi dağılımını, çalışma potansiyelini, sendikanın örgütlenme stratejilerini değerlendirmek suretiyle kullanacaktır.”

Diğer taraftan somut uyuşmazlıkta şubelere dair genel kurulda alınan söz konusu kararlar genel nitelikte olup, somut bir şubeye ilişkin değildir. Ayrıca sendikaların yönetim ve işleyişleri demokratik esaslara aykırı olamayacağından, soyut yetki devrinin genel yönetim kurulunca kullanımı sonucunda şubelere dair alınacak somut kararlar ayrıca yargı denetimine açıktır. Şüphesiz yargı denetimi, yönetim kurulunun tüzükte yer alan ve yetki devrinin ne suretle kullanılması gerektiğinin esaslarını belirleyen ilkelere göre gerçekleştirilecektir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, ikinci direnme gerekçesinin de isabetli olmadığı anlaşılmıştır.

Tüm bu açıklamalar karşısında Dairemiz bozma ilâmının isabetli olduğu anlaşıldığından, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 16/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14070, Karar No: 2013/16771, Tarih: 27.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14070 E.  ,  2013/16771 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkilinin 02/12/2010 tarihinde .... ait .... plakalı 2010 model aracı .... kimliğini ibraz eden şahsa ödediğini, satış işleminin ....kimlik ve otonun ruhsatı ibraz edilerek işlemin gerçekleştiğini, daha sonra.... kendisini arayarak aracın kendisine ait olduğunu, satışı yapan kişinin kendisi olmadığını, aracın sahte belgeler ile satıldığını söylediğini, noterliğin gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, noterlik tarafından sahte belgelere dayanılarak işlem yapıldığını, olayda gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek işlem yapan ve kusurlu olan noterin doğmuş olan zararı tazmin etmesinin gerektiğini, bu nedenlerle 23.320,00 TL bedelin tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile, müvekkilinin nüfus cüzdanını incelediğini, tarafların beyanını aldığını, taraflara okutup imzalattırdığını, dava dışı 3. şahısların dolandırıcılık fiilleri, davacının ve 3. şahısların ağır ve müteferrik kusurları müvekkilin olayla ilgili var olduğu iddia edilen sorumluluğu ile zarar arasındaki illiyet bağını kestiği, dava konusu olayda kimliği kullanılan 3. şahsın nüfus bilgilerinin birebir kopyalanarak aslına uygun şekilde doldurulduğu, ruhsat bilgileri ve kimlik bilgileri ile de uyumlu olduğunu, bir kamu görevi yürüten davalının eylemi ile davacının iddia ettiği zararın meydana gelmesinde uygun illiyet bağının bulunmadığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, satış işlemleri sırasında ....'nın kimlik bilgilerinin mernis kayıtları ile örtüştüğü ve noterin eylemi ile davacının uğradığı zarar arasında nedensellik bağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, noterin kusursuz sorumluluğuna dayalı tazminat talebine ilişkindir.

....

1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 162.maddesine göre, ''Noterler bir işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumludurlar''. Bu maddeye göre noterlerin sorumluluğu Kusursuz sorumluluktur. Kusursuz sorumlulukta ise zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur, aksine kusursuz sorumlu olan davalının (noterin) olayla zarar arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

....

1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 162.maddesine göre, ''Noterler bir işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumludurlar''. Bu maddeye göre noterlerin sorumluluğu Kusursuz sorumluluktur. Kusursuz sorumlulukta ise zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur, aksine kusursuz sorumlu olan davalının (noterin) olayla zarar arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

Sorumluluk Hukukunun önemli ögelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır. Teoride ve uygulamada; mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir ve kusursuz sorumlu olan kişi sorumluluktan kurtulur.

Somut olayda, davacının 02.12.2010 tarihinde .... ait .... plakalı aracı.... olduğunu söyleyen ve ....kimliğini kullanan şahıstan 23.000,00 TL bedelle sahte araç ruhsatı ile satın aldığı, bu satış işleminin ... tarafından yapıldığı, satış işlemi sonrası satışı yapanın araç sahibi ... olmadığı ve aracın davacıdan alınarak gerçek araç sahibi ... teslim edildiği anlaşılmaktadır.

08.01.2013 tarihli bilirkişi raporu ile, satış işlemlerinde kulanılan .... ait nüfus cüzdanı fotokopisi üzerinde yapılan inceleme neticesinde, nüfus cüzdanının aldatma kabiliyetinin olduğu kanaatine varılmıştır.

Aracın satışı sırasında kullanılan sahte ruhsata ilişkin dosya içerisinde herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı gibi, bu ruhsatla ilgili herhangi bir bilirkişi incelemesi de yapılmamıştır.

Her ne kadar mahkemece, davalı noterin sorumluluğu noktasında satış işlemi sırasında kullanılan sahte nüfus cüzdanı ile ilgili bilirkişi raporu aldırılmış ve bu rapor doğrultusunda hüküm tesis edilmiş ise de, bilirkişi raporunda davalı noterin sahte belgeyi anlamasının mümkün olup olmadığı irdelenmemiş olup, bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli ve bilimsel verilere uygun değildir.

Ayrıca, 02.12.2010 tarihli Araç Satış Sözleşmesinde, satıcı ....'nın soyadını "...." olarak yazdığı görülmektedir. Noterin sorumluluğu açısından değerlendirme yapılırken, sözleşmede bulunan bu hatalı yazım mahkeme kararının gerekçesinde tartışılmamıştır.

Ayrıca, 02.12.2010 tarihli Araç Satış Sözleşmesinde, satıcı ....'nın soyadını "...." olarak yazdığı görülmektedir. Noterin sorumluluğu açısından değerlendirme yapılırken, sözleşmede bulunan bu hatalı yazım mahkeme kararının gerekçesinde tartışılmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş; 02.12.2010 tarihli Araç Satış Sözleşmesi aslı ve satıcı ....ı adına düzenlenmiş sahte kimlik belgesi, sahte araç ruhsatı getirtilerek veya davalı noterde bulunan örnekleri üzerinde konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak, sözkonusu satıcı adına düzenlenmiş sahte kimlik belgesinin ve sahte araç ruhsatının iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı, davalı noterin sahte belgeyi anlamasının mümkün olup olmadığı ve davalı noter yönünden, üçüncü kişinin (haksız fiil faili) kusurlu eylemi ile davalı noterin kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldıracak şekilde illiyet bağının kesilip kesilmediği hususlarında yeterli ve Yargıtay denetimine uygun bilirkişi raporu aldırılarak, ayrıca satıcının soyadını sözleşmede "Hsırcı" olarak yazmasına rağmen noterin bu yazım hatasını fark etmemesinin noterin sorumluluğuna herhangi bir etkisinin bulunup bulunmadığı da karar gerekçesinde tartışılarak, sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yeterli olmayan bilirkişi raporuna ve eksik incelemeye dayalı olarak yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

....

-3-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9156, Karar No: 2010/15479, Tarih: 27.10.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/9156 E.  ,  2010/15479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, hak yoksunluğuna ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın işyerinde bandrol almaksızın çoğaltılmış suç konusu ürünleri yaydığından bahisle kamu davası açılmış olup; CD`lerin tamamının bandrolsüz ve korsan olduklarının bilirkişi incelemesi sonucunda saptandığı gözetilerek yapılan incelemede;

5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 143.maddesi ile değişik 81/4.maddesinde "Bandrol yükümlülüğüne aykırı yada bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticari amaçla satın alan yada kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır." hükmüne yer verilmiş ise de, aynı maddenin içtimayı düzenleyen 13.fıkrasında yer alan "Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71`inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71`inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır." hükmü ve 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71/1.maddesindeki "Bu kanunda koruma altına alınan fikir ve sanat eserleriyle ilgili manevi, mali veya bağlantılı hakları ihlal ederek: Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleyen, temsil eden, çoğaltan, değiştiren, dağıtan, her türlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten, yayımlayan yada hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz eden, satan, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle yada sair şekilde yayan, ticari amaçla satın alan, ithal veya ihraç eden, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran yada depolayan kişi hakkında bir yıldan beş yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur." şeklindeki hüküm ve aynı yasanın soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75.maddesindeki" 71 ve 72`nci maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi

oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir." ve "Bu kanunda yer alan soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suçlar dolayısıyla başta Milli Eğitim Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkilileri olmak üzere ilgili gerçek ve tüzel kişiler tarafından, eser üzerinde manevi ve mali hak sahibi kişiler şikayet haklarını kullanabilmelerini sağlamak amacıyla durumdan haberdar edilirler." hükümleri dikkate alınarak 5271 sayılı yasanın 234/2.maddesi ve 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı kanunun 140.maddesi ile değişik 75.maddesi gereğince, eserler üzerinde hak sahipleri olan suçun mağdurları belirlenip davadan haberdar edildikten sonra yasal sürede şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulması ve hak sahibi olunduğunun ispatlanması halinde lehe yasanın belirlenmesi bakımından 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9.fıkrasının 1/b alt bendi ile 5728 sayılı yasa ile değişik 81/13 maddesi ve aynı yasanın 71/1.madde hükümleri, şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulmaması veya hak sahibi olunduğunun ispatlanamaması halinde ise 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 ve 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9.fıkrasının 1/b alt bendi hükümleri karşılaştırılıp sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.