muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9382, Karar No: 2017/3461, Tarih: 27.11.2017

1- Dosya incelendiğinde, iptallerine karar verilen sıra cetvellerinde asıl ve birleşen dosyada taraf olmayan ... Sigorta İl Müdürlüğü (... Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğü) lehine de karar verildiği görülmüştür. Asıl ve birleşen dosyada taraf olmayan anılan kurum lehine karar verilemez. Ayrıca ... Sigorta İl Müdürlüğü (... Sosyal

Güvenlik Merkez Müdürlüğü)’nün de aynı sıra cetvellerinin iptalini talep ettiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece, aynı sıra cetvellerinin iptaline yönelik şikayet dosyalarının HMK'nın 166/4. maddesi uyarınca birbiriyle bağlantılı olduğunun kabulü ile, her iki şikayetin önce esas kaydı yapılan şikayet dosyası üzerinde HMK’nın 166/1. maddesi uyarınca birleştirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekilinin tüm, birleşen dosyada şikayet olunan Tasfiye Halinde T. Emlak A.Ş. vekili ile asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... Varlık Yönetim A.Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekilinin tüm, bir kısım şikayet olunanlar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28454, Karar No: 2018/22157, Tarih: 03.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/28454 E.  ,  2018/22157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 11.05.2009-27.04.2012 tarihleri arasında önce depo sorumlusu daha sonra müdür yardımcısı sıfatıyla davalı iş yerinde çalıştığı, en son 950 TL ücret aldığını, haftada en az 15 saat fazla mesai yapmasına rağmen fazla mesai alacaklarının ödenmediğini, bu nedenle davalı işverene ihtar gönderilerek iş akdini 4857 sayılı yasanın 24/II-e maddesi uyarınca feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla mesai alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının satış danışmanı olarak çalıştığı 12.05.2009-01.07.2011 tarihleri arasında imzalı puantaj kayıtlarının olduğunu, kayıtlara göre davacıya 1-2 saat ara dinlenmesinin verildiğini fiili çalışmasının tespit edilerek fazla çalışmasının bulunması halinde maaşına yansıtıldığı, davacının müdür yardımcısı olarak çalıştığı 01.07.2011-27.04.2012 tarihleri arasında ise yıllık 270 saat fazla çalışmayı kapsayacak şekilde net 850,00 TL'nin maaş olarak ödendiğini, ara dinlenmelerin düşülmesi ile davacının 270 saati aşan fazla çalışmasının olmadığını, ayrıca maaşını banka kanalı ile ihtirazi kayıt koymadan aldığını, davacının fazla mesai alacağı olmadığından iş akdini haksız feshettiğini, buna göre davacının kıdem tazminatı da alamayacağını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağının olup, olmadığı ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı hakkının bulunup, bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağının olup, olmadığı ve buna bağlı olarak kıdem tazminatı hakkının bulunup, bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Genel olarak pazarlamacılık sureti ile satışlarda çalışanların ücret yanında satış bedelinden belirli oranda prim(komisyon) aldıkları bilinen bir olgudur. 4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Bu nedenle de ödenen prim alacağının fazla mesai ücretinden mahsubuna gidilemez.

Davacının fazla mesai yaptığı dosya içeriği ile sabit olup bilirkişi raporunda da bu yönde bir hesaplamaya gidilmiştir. Mahkemece davacının primli sistemde çalışan olduğu gerekçesi ile fazla çalışma ücreti alamayacağı kabul edilmiş, aynı gerekçe ile işçinin haklı feshine değer verilmeyerek kıdem tazminatı talebinin de reddine karar verilmiştir.

Davacının satışa bağlı prim alması fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağı şeklinde değerlendirilmemektedir. Ancak davacı prim adı altındaki ödemelerde fazla mesai alacağının zamsız kısmını aldığından hesaplama %50 zam kısmına göre yapılmalı buna göre fazla mesai ücreti isteğinin kabulüne karar verilmelidir.

Buna bağlı olarak davacı işçinin iş akdini ödenmeyen fazla mesai ücretleri sebebi ile 4857 sayılı yasanın 24/II-e maddesi uyarınca haklı olarak feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı talebinin de hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde davanın reddi bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5387, Karar No: 2021/7449, Tarih: 22.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/5387 E.  ,  2021/7449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Olay günü sanığın alkollü bir şekilde mağdur ... ile şakalaştığı, sanığın hareketlerinden rahatsız olan mağdur ...'nün sanığı düzgün davranması hususunda uyardığı, fakat sanığın hareketlerine devam etmesi nedeniyle suratına bir defa tokat attığı, bunun üzerine sanığın "sen burada bekle, seninle görüşeceğiz, geliyorum ben" diyerek olay yerinden hızlıca ayrıldığı, yaklaşık 5 dakika sonra olay yerine adli emanetin 2015/582 sırasında kayıtlı tüfek ile geri geldiği, sanığın elinde tüfek ile geldiğini gören mağdur ...'in internet kafenin içine kaçtığı ve bir bilgisayar masasının altına saklandığı, sanığın internet kafenin içine kaçan mağdur ...'i görmesi üzerine, internet kafenin kapısına kadar gelerek tüfeği içeriye doğru doğrulttuğu, mağdur ...'in sanığı olay yerinden uzaklaştırmaya çalıştığı esnada sanığın mağdur ...'e doğru bir el ateş ettiği, sanığın elinde bulunan silahın kuş saçması olduğu ve bir tek ateşleme ile çok sayıda saçma çıkardığı, bu ateş sonucu aynı yerde bulunan mağdurlar ... ve ...'ın da yaralandığı olayda; olası kastın tespitinde tek kriterin mağdur ile fail arasında bir husumetin bulunmaması hususunun olmadığı, sanığın, bir topluluğun üzerine doğru ateş ederek gelmesi durumunda, o grupta bulunan kişinin ya da kişilerin yaralanması halinde eylemin olası kast olarak değil doğrudan kast olarak kabulünün gerekeceği anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesi gereği (½) oranında indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mağdur ...'yü kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mağdur ...'yü kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mağdur ... hakkında Akhisar ... Kirazoğlu Devlet Hastanesi tarafından verilen 21.07.2015 tarihli adli raporda mağdurda '' servikal bölgede sağında posteriorda 2 adet giriş deliği, sağ omuz posteriorda 1 adet giriş deliği, vertekste solda 2 adet giriş deliği mevcut olduğu, yaralanmanın BTM ile giderilemeyeceği, hayati tehlike olduğu,'' kanaatine yer verildiği, aynı hastanenin 24.07.2015 tarihli beyin ve sinir cerrahi uzmanı tarafından verilen kesin raporda ''mağdurun hayati tehlike geçirdiği''nin ifade edildiği, mağdur hakkında alınan 30.03.2016 tarihli Manisa Adli Tıp Kurumu tarafından verilen raporda ise ''kafada saçlı deride, boyun solunda, sırt sol üst bölümünde saçma taneleri ile meydana gelen yaralanmanın; kafada kırık ya da kafa içi travmatik değişimlerle, büyük damar-iç organ yaralanması tanımlanmadığından, yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı'' ifade edilmesi karşısında söz konusu raporların kendi içinde çelişkili olduğu görülmekle; mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporlarının Adli Tıp Kurumu İhtisas Kuruluna gönderilerek yaralanmasının özellikle yaşamını tehlikeye sokan bir durum olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm ölçütlere göre niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yetersiz ve çelişkili rapor ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 22.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25366, Karar No: 2022/1926, Tarih: 11.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/25366 E.  ,  2022/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/109, Karar No: 2023/3517, Tarih: 26.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/109 E.  ,  2023/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1857 E., 2022/1252 K.

DAVA TARİHİ : 27.08.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/544 E., 2018/610 K.

Taraflar arasındaki şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı iflas dairesinin 09/07/2018 tarihli kararı ile tasfiyenin adi tasfiye şeklinde yapılmasına karar verdiğini, ancak bir kısım alacaklılar vekilinin talebi ile 23/07/2018 tarihli kararında, 26/07/2018 tarihli birinci alacaklılar toplantısının, ilandan itibaren en geç on gün içinde yapılamayacağı gerekçesiyle, alacaklılar toplantısının yapılmayacağına ve tasfiyenin ikinci alacaklılar toplantısına kadar resen yürütülmesine, ayrıca müflis şirketin iflas içi konkordato talep etmesi nedeniyle paraya çevirmenin ikinci alacaklılar toplantısına kadar durduğuna karar verdiğini, bu kararlara karşı mahkemenin 2018/492 Esasına kayıtlı dosyasında itiraz ettiklerini, iflas dairesinin birinci alacaklılar toplantısını yasaya aykırı bir şekilde iptal ettiğini ve iflas idaresi yerine geçerek sıra cetveli hazırladığını, birinci alacaklılar toplantısının yapılması gerektiğini, iflas dairesinin alacaklıların yerine geçerek karar veremeyeceğini ileri sürerek yetkisiz iflas dairesi tarafından hazırlanan 13/08/2018 tarihli sıra cetvelinin yok hükmünde olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iflas dairesinin 23/07/2018 tarihli kararının 3. bendinde sıra cetveli tanzim ve ilan edilmesine karar verildiğini, davacının bu karara itiraz etmediğini ve bu kararın kesinleştiğini, bu nedenle iflas dairesinin sıra cetveli düzenlemesinde hukuka aykırılık olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; iflas dairesinin 23/07/2018 tarihli kararının 3. bendinde sıra cetveli tanzim ve ilan edilmesine karar verildiğini, davacının bu karara itiraz etmediğini ve bu kararın kesinleştiğini, bu nedenle iflas dairesinin sıra cetveli düzenlemesinde hukuka aykırılık olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İİK'nın 219. maddesi uyarınca birinci alacaklılar toplantısının ilan tarihinden itibaren en geç 10 gün içinde yapılacağı, 10 günlük sürenin geçmesinden sonra birinci alacaklılar toplantısının yapılmasının mümkün olmadığı, İİK'nın 222. maddesine göre ise birinci alacaklılar toplantısının yapılamaması halinde iflasın kesinleşmesinden sonra yapılacak ikinci alacaklılar toplantısına kadar tasfiyenin iflas dairesince yürütüleceği, iflas dairesinin sıra cetveli düzenlenmesine ilişkin kararına da itiraz edilmediği, bu nedenlerle iflas dairesinin sıra cetveli düzenlemesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

2.Mahkemece 22.11.2018 tarihli ek karar ile; kararın kesin olduğunu belirterek davacının istinaf başvuru talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına ve ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; icra mahkemesinin şikayet üzerine verdiği kararlar istinaf edilebileceğinden mahkemenin kararın kesin olduğuna dair ek kararının yasaya aykırı olduğunu, doktrinde 10 günlük sürenin geçmesinin alacaklılar toplantısı yapılmasına engel olmayacağının kabul edildiğini, uygulamada da 10 günlük süreye hiç uyulmadığını, iflas dairesinin hazırladığı sıra cetvelinin yok hükmünde olduğunu belirterek karar ve ek kararın kaldırılmasını talep ve istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sıra cetveline şikayete ilişkin karar, İİK'nın 363 maddesinde sayılan istinaf yoluna başvurulması mümkün olmayan kararlardan olmadığından, davacı vekilinin ek karara yönelik istinaf itirazlarının kabul edilerek asıl kararın incelendiği, davacı tarafın iflas dairesinin 23/07/2018 tarihli, birinci alacaklılar toplantısı yapılmayacağına ve ikinci alacaklılar toplantısına kadar tasfiyenin resen yürütülmesine ilişkin kararına karşı şikayetinin, İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 2018/492 Esas sayılı dosyasında reddedilerek kararın kesinleştiği, bu durumda iflas dairesinin birinci alacaklılar toplantısının yapılmayacağına ve tasfiyenin resen yürütülmesine dair kararı kesinleştiğine göre, davacı vekilinin yine aynı nedene dayanarak birinci alacaklılar toplantısının yapılması ve sıra cetvelinin iflas idaresince hazırlanması gerektiğine ilişkin iddiasının dinlenilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, iflas dairesinin kendisini görevlendirmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ilk alacaklılar toplantısının yasaya aykırı olarak iptal edildiğini, sıra cetvelinin yok hükmünde olduğunu, iflas dairesinin konkordato teklifi hakkında karar verilinceye kadar tasfiyeyi tatil etme hakkı bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iflas sıra cetvelinde şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Başka bir dosyada şikayete konu edilip şikayetin reddine karar verilmiş olan iflas dairesinin 23.07.2018 tarihli kararına göre iflas tasfiyesini yürüten iflas dairesince sıra cetveli düzenlenmiş olup, temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7266, Karar No: 2022/681, Tarih: 27.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7266 E.  ,  2022/681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Marmaris 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19.10.2017 gün ve 2015/49 - 2017/561 sayılı kararı bozan Daire'nin 11.02.2020 gün ve 2018/4145 - 2020/1212 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili, müvekkili Phillipe Rene Henri Boisvieux'un Türkiye'deki oturma iznini uzatamaması üzerine kendisini avukat olarak tanıtan davalının çalışma izni alabileceğini, ancak karşılığında davacı şirketin %8 hissesinin kendisine devri ile yüksek maaşla müdür atanmasını istediğini, sınırdışı edilme riski karşılığında müvekkilinin bu teklifi kabul ederek davacı şirketin müvekkili Phillipe Rene Henri Boisvieux'a ait %8 hissesini devredip aylık 1.500.- USD maaşla davalının müdür yapıldığını, hisse devir bedeli alınmadığını, müvekkilinin çalışma iznini uzatmadığı gibi avukat olmadığı anlaşılan davalının müvekkilinden sürekli para istediğini, uzun zamandır polis ve savcılık takibindeki davalının dolandırıcılık suçundan tutuklandığını, çalışma iznini uzatma başvurusunu yapmadığı halde başvurmuş gibi evraklar sunduğunu, tanıdığı vergi denetmenlerini kullanarak müvekkilini denetleme ve ekonomik geleceğini öldürme tehditlerinde bulunduğunu, yalan beyanlarla çıkar sağladığını, şirketi karalayıcı dilekçeleri ilgili merciilere sunduğunu, şirketten haksız yere danışmanlık ücreti, maaş, vermediği hizmetler için ücret, kâr payı aldığını, böylece davacı şirketin 160.980,15 TL'sini uhdesine geçerdiğini ileri sürerek davalıya geçen %8 hissenin devrinin iptalini, aksi takdirde davalının bila bedel şirket ortaklığından çıkarılmasını, şimdilik 160.980,15 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı- karşı davacı vekili, asıl davanın reddini istemiş, karşı davada, kararlaştırılan aylık ücret, muhtelif yıllara ait kâr payı, KDV iadesi, karşı davalı Phillipe Rene Henri Boisvieux'un şirket hesabından arkadaşına ödediği tutar, şirketin tasfiyesi halinde ödenmiş sermaye karşılığı, tasfiye halinde şirket malvarlığı için karşı davacı hissesine tekabül eden tutarların karşılığı olmak üzere şimdilik 209.400.- TL ile 100.000.- TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir. Karşı davacı vekili, yargılama aşamalarında ortaklık tasfiye payı isteminden feragat etmiş, 30.03.2015 harç tarihli ıslah dilekçesi ile de müdürlük ücreti yönünden taleplerini arttırarak toplamda müdürlük ücreti yönünden 129.750.- USD'nin tahsilini istemiştir.