muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1673, Karar No: 2020/2118, Tarih: 06.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1673 E.  ,  2020/2118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.04.2010 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının, 02.10.2012 tarihinde kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 19.10.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 1 yıl 6 ay 11 gün durma süresi de gözetilerek, suçun işlendiği 02.12.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10951, Karar No: 2015/737, Tarih: 15.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10951 E.  ,  2015/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/396-2014/166

Taraflar arasında görülen yoksulluk nafakasının artırılması ve azaltılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı-k.davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı(karşı davalı); Kartal 5.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 09/05/2002 tarih, 2001/570 Esas ve 2002/275 Karar sayılı kararıyla boşandıklarını, boşanma ilamı ile müvekkili lehine 75,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, mahkemece daha önce verilen yoksulluk nafakasının Pendik 1. Aile Mahkemesi'nin 29/09/2011 tarih, 2009/95 Esas ve 2011/878 Karar sayılı kararıyla 340,00 TL'ye yükseltildiğini, hükmedilen nafakanın yetersiz kaldığını öne sürerek, yoksulluk nafakasının aylık 840,00 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı (karşı davacı) vekili; asıl davanın reddine karar verilmesini istemiş, karşı dava olarak da yoksulluk nafakanın tamamen kaldırılması veya 50,00 TL'ye indirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; asıl davanın kısmen kabulüne, davacı lehine hükmedilen 340,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren 100,00 TL daha arttırılarak aylık 440,00 TL'ye çıkartılmasına; karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı (karşı davacı) vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK. nun 176/4. maddesine göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen Dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayımladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Somut olayda; tarafların ekonomik ve sosyal durumlarında, nafakanın yeniden belirlendiği artırım davasından sonra olağanüstü bir değişiklik olduğu ileri sürülmemiştir.

O halde; yoksulluk nafakasının niteliği ve yeniden belirlendiği tarih gözetilerek, nafakanın TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yüksek nafaka takdiri doğru görülmemiştir.

Somut olayda; tarafların ekonomik ve sosyal durumlarında, nafakanın yeniden belirlendiği artırım davasından sonra olağanüstü bir değişiklik olduğu ileri sürülmemiştir.

O halde; yoksulluk nafakasının niteliği ve yeniden belirlendiği tarih gözetilerek, nafakanın TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yüksek nafaka takdiri doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15949, Karar No: 2017/6262, Tarih: 13.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/15949 E.  ,  2017/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde, payların düzeltildiğine dair ...Tapu Müdürlüğü'nün 29.05.2014 tarih ve 1855 numaralı yazı ekinde mevcut,...'e ait... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1996/134 E ve 1996/91 K sayılı mirasçılık belgesinde yer alan mirasçılardan... ve ...'ın dava konusu 66 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında paydaş olmadıkları görülmüştür. İlgili tapu müdürlüğünden adı geçen mirasçıların paylarının akıbetinin sorulması ve gerekli yazı cevabı tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 13.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9255, Karar No: 2024/95, Tarih: 09.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/9255 E.  ,  2024/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/683 E. 2016/112 K.

SUÇLAR : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, bilişim sistemini engelleme veya bozma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 06.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve bilişim sistemini engelleme veya bozma suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur.

2.Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli, 2015/683 Esas, 2016/112 Karar sayılı kararı ile sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve bilişim sistemini engelleme veya bozma suçlarından beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Atılı suçları işlediği sabit olan sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen suç ortakları ile birlikte, Garanti Bankası'nın ATM cihazına tuzaklama aparatı yerleştirerek ATM sisteminin işleyişini bozduğu ve bu şekilde ATM'de işlem yapan katılanın kredi kartının cihazda sıkışmasını sağladığı, akabinde de bu karttan harcama yaptığı iddialarına ilişkindir.

2. Banka ile yapılan yazışmalar neticesinde, ilgili kartın, sıkıştırılmak suretiyle ele geçirildiği, ATM'de kopyalama cihazının bulunmadığı tespit edilmiştir.

3. Katılana ait Garanti Bankası 5406 \*\*\*\* \*\*\*\* 9021 numaralı kredi kartından, olay tarihinde, saat 07.12'de 2.000,00 TL, 07.13'de 1.000,00 TL nakit avans çekildiğine, 07.15'de de, fon bozdurularak 520,00 TL para çekim işlemi yapıldığına dair hesap özeti dökümü ve banka yazı cevapları dosyada mevcuttur.

4. Karttan para çekilme anına ilişkin ATM kamera kayıtları incelendiğinde, para çeken kişinin benzer suçlardan hakkında yakalama kararı olan sanık ... olduğu tespit edilmiştir.

5. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından, "kamera görüntüleri ve sanığın fotoğrafları üzerinde yapılan inceleme neticesinde, görüntülerdeki kişinin,"Kuvvetle mümkün" derecesinde sanık olduğu, güvenlik kamera kayıt çözünürlüğü ve çekim açısı itibariyle tam uyarlık derecesinde bir kanaat beyanında bulunulmasının mümkün olamadığı" bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

5. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından, "kamera görüntüleri ve sanığın fotoğrafları üzerinde yapılan inceleme neticesinde, görüntülerdeki kişinin,"Kuvvetle mümkün" derecesinde sanık olduğu, güvenlik kamera kayıt çözünürlüğü ve çekim açısı itibariyle tam uyarlık derecesinde bir kanaat beyanında bulunulmasının mümkün olamadığı" bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosyadaki olgular itibari ile, olay tarihinde, Garanti Bankası 5406 \*\*\*\* \*\*\*\* 9021 numaralı kredi kartının borcunu yatırmak için Garanti Bankası Altınkum Şubesi ATM'sini kullanan katılanın kartını ATM cihazına taktıktan sonra ATM ekranının donduğu, şifre isteme ekranının çıkmadığı, bu sırada orada beklemekte olan kişilerin yardımcı olma bahanesiyle katılana yaklaşarak şifresini girmesini istedikleri, katılan, şifresini girmesine rağmen ATM cihazında işlem yapamadığı gibi ATM'den kartını da geri alamadığı, daha sonra ATM cihazına sıkışmış olan kartından, saat 07.12'de 2.000,00 TL, 07.13'de 1.000,00 TL nakit avans çekildiğini, ayrıca 07.15'de fon bozdurarak 520,00 TL daha para çekim işlemi yapıldığını öğrendiği olayda;

A. Başkasına Ait Banka Veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama Suçuna İlişkin;

Sanık her ne kadar savunmasında suçlamayı kabul etmemiş ise de; katılana ait karttan para çekilme anına ilişkin ATM kamera kayıtları incelendiğinde, para çeken kişinin benzer suçlardan hakkında yakalama kararı olan sanık ... olduğunun tespit edilmesi, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından, kamera görüntüleri ve sanığın fotoğrafları üzerinde yapılan inceleme neticesinde de, görüntülerdeki kişinin,"Kuvvetle mümkün" derecesinde sanık olduğunun belirlenmesi ve hatta sanığın cezaevinde çekilen resimlerinde üzerinde bulunan gömlek ile görüntülerde para çeken kişinin giydiği gömleğinin aynı olduğunun görülmesi karşısında, sanığın, hukuka aykırı şekilde ele geçirdiği katılana ait kredi kartını kullanmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği sabit olmasına rağmen, sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince, tekerrüre esas sabıkasının da bulunduğu dikkate alınarak mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

B. Bilişim Sistemini Engelleme Veya Bozma Suçuna İlişkin;

Banka veya kredi kartının, kanunlarda suç olarak düzenlenen eylemlerle ele geçirilmesi ve şartların varlığı halinde, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasındaki suçun yanında ayrıca hırsızlık, dolandırıcılık ya da yağma gibi suçların oluşabileceğinin kabul edildiği nazara alındığında;

B. Bilişim Sistemini Engelleme Veya Bozma Suçuna İlişkin;

Banka veya kredi kartının, kanunlarda suç olarak düzenlenen eylemlerle ele geçirilmesi ve şartların varlığı halinde, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasındaki suçun yanında ayrıca hırsızlık, dolandırıcılık ya da yağma gibi suçların oluşabileceğinin kabul edildiği nazara alındığında;

Sanığın, faili meçhul şahıslar ile birlikte aynı fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, katılan ait kartı ATM cihazında sıkıştırmak suretiyle ele geçirdiğinin sabit olması karşısında, eyleminin ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımlı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfı da hatalı değerlendirilmek suretiyle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli, 2015/683 Esas, 2016/112 sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/618, Karar No: 2009/318, Tarih: 03.02.2009

**7. Hukuk Dairesi         2009/618 E.  ,  2009/318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 149 ada 113 parsel sayılı taşınmaz tutanağında belirtilen hukuksal nedenlere dayanılarak davalı taraf adına tespit edilmiştir. Davacı hazine dava ve temyize konu taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kanunları uyarınca hazineye kalan taşınmazlardan olduğunu tespit gününde zilyedi yararına hak kazanma koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı taraf adına tesciline karar verilmiş; hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kadastro tespit gününde adına tescile karar verilen zilyet davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş isede, yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılama sırasında taraflar bir kayıt ve belgeye de dayanmamışlardır. Kural olarak asıl olan ülke topraklarının devlete, bir başka deyişle hazineye ait olmasıdır. Bu kuralın ışığı altında somut olaya bakıldığında kanıtlama yükümlülüğünün davalı tarafa ait olduğu kuşkusuzdur.

Hazinenin dava dilekçesinde öne sürdüğü hukuksal neden dikkate alındığında davalı taraf çekişmeli taşınmazın kacak ve yitik kişilerden kanunları uyarınca hazineye kalan

taşınmazlar olmadığını kanıtlamak zorunda olduğu gibi taşınmazın sınırında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü gereğince mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen taşınmazın bulunduğu da gözönüne alındığında ayrıca dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı yolunda da yöntemine uygun bir araştırma ve soruşturma yapılması da zorunludur.

taşınmazlar olmadığını kanıtlamak zorunda olduğu gibi taşınmazın sınırında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü gereğince mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen taşınmazın bulunduğu da gözönüne alındığında ayrıca dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı yolunda da yöntemine uygun bir araştırma ve soruşturma yapılması da zorunludur.

Nevarki, mahkemece bu doğrultuda yapılan araştırma ve soruşturma da yetersiz olduğu gibi yöntemine de uygun değildir. Öte yandan davanın dayanağını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/son maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar yönünden yapılan araştırma ve soruşturma yetersiz olmadığı gibi bu konuda mahkemenin karar yerinde gösterdiği gerekçenin de yasal bir dayanağı bulunmamaktadır. Kaldıki, tutanak bilirkişilerinden biri dinlenmiş, diğerleri dinlenmemiş varsa nedenleri karar yerinde yasal gerekçeleri ile birlikte açıklanıp tartışılmamıştır. Öte yandan dava konusu taşınmaza sınırda komşu tüm taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar getirtilip incelenmemiş, dıştan komşu taşınmazların tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmış ise sözü edilen kayıt ve belgelerde dava konusu taşınmaz yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği yönü üzerinde durulmamış, tespitlerine bir kayıt ve belgenin esas alınmadığı saptandığı takdirde tespit tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukuksal olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri de denetlenmemiştir. Kaldıki, hükme esas alınan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların dava sonucunda yararı olmayan komşu belde yada köyler halkından seçilmemiş, aynı köyden yerel bilirkişi ve tanık dinlenmiş olması da bu doğrultudaki yerleşik Yargıtay uygulamasına da tümden aykırıdır. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

Kural olarak mahkemece bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili idari merciler tarafından mera olarak tahsis edilmiş olması yada taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılmasına bağlıdır.

O halde mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, öncelikle dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753-5618 veya 4342 sayılı Yasa uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğü ve Mülki Amirlikten ayrı ayrı sorulup saptanmalı, yapılmış ise mera tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra dava konusu taşınmaza dıştan komşu taşınmazların tümünün tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, bu

doğrultuda araştırma ve soruşturma yapılırken taşınmaza sınırda komşu taşınmazların da davalı olduğu saptandığı takdirde davalı olan taşınmazlara dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtların getirtileceği düşünülmeli, az yukarıda sözü edilen kayıt ve belgeler getirtildikten sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız ve dava sonucunda yararı olmayan dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu belde yada köyler halkından seçilecek yerel ve uzman bilirkişi, fen elemanı, uzman ziraatçi bilirkişi ve tutanak bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, öncelikle taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisi yapılmış ise mera tahsis haritasının ölçeği ile geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçekleri eşitlenerek yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen elemanı eliyle haritalar çakıştırılarak yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden varsa değişmez nitelikte sınır yeri sayılabilecek kişi taşınmazlarından da yararlanılmalı, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından mera tahsisi yapılmamış ise dava konusu taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı nitelinde mera olup olmadığı yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, ayrıca çekişmeli taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kanunları uyarınca hazineye kalan taşınmazlardan olup olmadığı yolunda da yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgiler alınmalı, bundan sonra mahkeme heyeti hazır olduğu halde uzman ziraatçi bilirkişi refakata alınarak çekişmeli taşınmaz hep birlikte gezilip görülmeli ve gözlenmeli, bu gözlem yapılırken taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, toprak yada taş unsurundan hangisinin galip olduğu belirlenmeli, ayrıca dıştan komşu taşınmazlarla toprak yapısı mukayese yapılmalı, mahkemenin gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı duraksamaya meydan vermeyecek biçimde saptanmalı, uzman bilirkişi fen elemanı ve uzman ziraatçi bilirkişiden konularında ayrı ayrı ayrıntılı, gerekçeli ve özellikle uzman ziraatçi bilirkişiden mahkeme gözlemini yansıtmaya elverişli uzman bilirkişi, fen elemanından ise keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan veren rapor alınmalı, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği varsa dayanakları kayıtlarda az yukarıda vurgulandığı gibi dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tutanak bilirkişilerinin beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde usulün 259

. maddesi hükmü uyarınca tutanak bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tutanak bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılık da giderilmeli, daha sonra davanın dayanağını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/son maddesi hükmü uyarınca zilyet davalı taraf ile varsa akdi yada irsi halefleri yönünden ilgililerin kimlikleri belirlenerek adları geçenler adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tespit yada tescil edilip edilmediği Tapu Sicil, Kadastro, Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, toplanan ve toplanacak deliller değerlendirilirken kamu malı niteliğindeki meralar ile kanunları uyarınca kaçak ve yitik kişilerden hazineye kalan taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımadığı özellikle göz önünde tutulmalı, davanın dayanağını oluşturan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/son maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar yönünden gerektiğinde etkili bir denetim ve kontrol yapılabilmesi için zilyet davalı taraf ile bayii yada miras bırakanı ölmüş ise ve varsa dava dışı paydaşları adına davalı olan başkaca dava dışı taşınmazlar varsa az yukarıda vurgulandığı gibi etkili bir denetim ve kontrol için usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca salt bu bağlamda dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde özellikle durulmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.