muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/758, Karar No: 2021/3185, Tarih: 17.06.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/758 E.  ,  2021/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

a)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi ile,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

-Hükmün 2. kısmının 6. paragrafında yer alan "Ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği "ibaresinin hükümden çıkarılması ve yine,

-Hükmün 2. kısmının 5. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin

./..

eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

b)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi ile ,

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi ile ,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

-Hükmün 3. kısmının 7. paragrafında yer alan "Ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ibaresinin hükümden çıkarılması ve yine,

-Hükmün 3. kısmının 6. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 93 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

c)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi ile ,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

-Hükmün 4. kısmının 7. paragrafında yer alan "Ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği " ibaresinin hükümden çıkarılması ve yine,

-Hükmün 4. kısmının 6. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince

./..

adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 93 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

d)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi ile ,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

-Hükmün 5. kısmının 7. paragrafında yer alan "Ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ibaresinin hükümden çıkarılması ve yine,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

-Hükmün 5. kısmının 7. paragrafında yer alan "Ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ibaresinin hükümden çıkarılması ve yine,

-Hükmün 5. kısmının 6. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 93 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1612, Karar No: 2019/9227, Tarih: 01.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/1612 E.  ,  2019/9227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliyesi Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının davacı avukatınca murafaa talepli olarak temyiz edilmesi üzerine taraf vekillerine murafaa gün ve saatini bildiren meşruhatlı davetiye tebliğ edilmiş, marafaa salonunda hazır bulunan davalı vekili avukat ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra temyiz talepleri hakkında karar verilmesi başka bir güne bırakılmıştır. Yapılan incelemede temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taraflar arasında imzalanan hizmet sözleşmesi gereğince Belediyeye vekaleten icra ve dava doslarını takip ettiğini, vekalet görevini yerine getirdiğini, ancak davalı tarafın haksız olarak sözleşmeyi feshettiğini ve vekalet ücreti ödemediğini, davalının asıl alacak olarak 111.026,41 TL borcu bulunduğunu, söz konusu borç nedeniyle ... İcra Müdürlüğünün 2014/538 sayılı dosyasıyla icra takibine geçildiğini, borçlunun itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve alacağın %20'sinden az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 12. maddesi uyarınca tarafların bir ay önce ihbar etmek şartıyla sebep göstermeksizin sözleşmeyi feshedebilecekleri değerlendirildiğinde ve belediyenin sözleşmeyi fesih hakkı bulunduğu, bu yönüyle davalı ... tarafından sözleşme gereği davacı avukatı azil hakkı olduğu, ancak bu azlin davacının kusur ve ihmalinden kaynaklanmadığı kabul edilip, limitler dahilinde kalan, davacının mahkeme akti vekalet ücreti toplamının 5.416,53 TL olduğu kabul edilerek itirazla duran takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiş; karara karşı, taraflarça istinaf yoluna başvurulmuştur.

... BAM 3. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf itirazlarının esatan reddine, davalı vekilinin sair istinaf itirazlarının reddi ile vekalet ücreti yönünden istinaf itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamı incelenerek yapılan değerlendirme sonucunda; uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılı 8,50 TL. kalan harcın davacıdan alınmasına, 334,10 TL harcın davalıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye mahkemesine gönderilmesine, 01/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11092, Karar No: 2023/18628, Tarih: 18.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11092 E.  ,  2023/18628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile, tehdit suçundan ise aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve her iki mahkumiyet hükmü yönünden de 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunlukları ile mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz dilekçesinin herhangi bir temyiz sebebi içermediği belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın tedavisi için götürüldüğü hastanenin nezarethane kısmında sigara içme isteğini yasak olduğu gerekçesiyle reddeden infaz koruma memuru, katılana hitaben "Pe...venk, seninle dışarıda görüşürüz, içeride karşılaşırız." şeklindeki sözleri söyleyerek hakaret ve tehdit suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın olay günü tedavi için götürüldüğü hastanenin nezarethane kısmında sigara içme isteğini yasak olduğu gerekçesiyle reddeden infaz koruma memuru katılana hitaben söylediği tehdit sözlerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Hakaret eyleminin hastanenin nezarethane bölümünde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, hakaret suçu açısından aleniyet unsurunun gerçekleşmeyeceği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasına göre artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı görülmüştür.

V. KARAR

2.Hakaret eyleminin hastanenin nezarethane bölümünde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, hakaret suçu açısından aleniyet unsurunun gerçekleşmeyeceği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasına göre artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13928, Karar No: 2012/17203, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13928 E.  ,  2012/17203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, anne ...'nin doğum için 17.03.2007 tarihinde davalı hastaneye başvurduğunu, normal doğum için yönlendirilen ...'nin doğumunu, davalılardan nöbetçi doktorun refakati olmaksızın, davalılardan ebe Sevgi'nin yaptırdığını, onun da kusurlu hareketleriyle doğum sırasında büyük acı ve sıkıntılar çektiğini ve yine ebenin kusurlu hareketleriyle bebeğinin zorlanan omuzunda sinir ve his kaybı oluştuğunu belirterek, bebekleri için 1.000,00 TL maddi, 30.000,00TL manevi tazminat, ... için 7.500,00TL manevi tazminat, ... için 7.500,00TL manevi tazminat olmak üzere toplam 46.000,00TL'nin olay tarihi olan 17.03.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, savcılık kovuşturması sırasında alınan Adli Tıp Kurumu raporuna dayanılarak davalıların kusurunun bulunmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacılardan ...'nin davalı hastahanede doğum yapması sırasında davalıların kusurlu hareketleriyle, doğan bebeğin kolunda meydana gelen sakatlık nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine yöneliktir.

Bir davada dayanılan maddi olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini bulmak ve uygulamak HUMK.76. maddesi gereği doğrudan hakimin görevidir. Dava, davacının tedavisini üstlenen davalı hastane ve çalıştırdığı elemanın tedavi sırasındaki kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386-390)

Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.) O nedenle ... memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlar da, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir ... gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Yine 4.4.1997 tarihinde imzalanan ve 9.12.2003 tarih ve 25311 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren Avrupa Biyotıp Sözleşmeside iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiş olup, sözleşmenin amaç başlıklı 1. maddesi bu sözleşmenin tarafları tüm insanların hayatını ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına almakla yükümlüdürler , yine 4. maddesinde ise, “araştırma dahil, ... alanında herhangi bir müdahalenin ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir” düzenlemesi mevcuttur. Avrupa Biyotıp Sözleşmesi yazılı olan veya yazılı olmayan meslek kurallarına uygun müdahaleyi güvence altına almaktadır. Ayrıca, uygulamanın tedavi yada yaşam kalitesinin yönelmesi zorunlu olduğu belirtilmektedir.

Somut olay incelendiğinde, davacılardan, ...’nin hamile olarak Deva Tıp Merkezine başvurduğu ve doğum yaptırıldığı, hatalı uygulama sonucu küçüğün kolunda sakatlık oluştuğu anlaşılmış, Nöbetçi doktorun ise, ... olduğu anlaşılmıştır.

Somut olay incelendiğinde, davacılardan, ...’nin hamile olarak Deva Tıp Merkezine başvurduğu ve doğum yaptırıldığı, hatalı uygulama sonucu küçüğün kolunda sakatlık oluştuğu anlaşılmış, Nöbetçi doktorun ise, ... olduğu anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan Adli Tıp raporunda ise, “1986 doğumlu ...’nin miadında ağrılı gebe olarak, 17.3.2007 tarihinde özel Deva Polikliniğine başvurduğu, ikinci doğumu olan bebek ağırlığı 3750 gr olan gebenin vajinal doğum kararının uygun olduğu, 12.3.2007 doğumlu 3750 gr doğum ağırlında ... ...’de ortaya çıkan brahial Plehasas zedelenmesinin doğumun bir komplikasyonu olarak meydana geldiği cihetle yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu da” mütalaasında bulunmuşsa da, mahkemenin ceza soruşturmasında alınan Adli Tıp raporuyla bağlı olmadığı gibi alınan raporun az yukarıda açıklanan ilkelerde irdelendiği, böyle bir doğumda yapılması gereken yapılan işlemlerin neler olduğunun saptanması ve uyuşmazlığa ışık tutacak nitelikte bulunmadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan davacıların maddi ve içtimai durumlarının araştırılmasında bakmakla yükümlü (1) çocukları olduğu saptanmışsa da, Adli Tıp raporunda ...’nin 2. doğumu olduğu ve vajinal doğumun uygun olduğu bildirilmiştir. Bu çelişki giderilmemiş olup, doğum eylemi kabul formunda da bir açıklık olmadığı gibi önceki doğumlarda sorun olup olmadığı haneleri de doldurulmamıştır.

Öyle olunca bu çelişki giderilmeden ve taraf delilleri toplanmadan karar verilemez. Bu nedenle mahkemece, yapılacak ..., öncelikle taraf delilleri toplanmalı, davacıların tam aile nüfus kayıt örnekleri getirtilip, öncesinde başka çocukları olup olmadığı araştırılmalı ve konusunda uzman aralarında kadın doğum uzmanlarının da bulunduğu bilirkişi heyetinden yeniden rapor alınmalı ve özellikle sezaryenle doğumunun gerekip gerekmediği üzerinde durulmalı, yapılan tıbbi müdahalede davalıların özen borcuna aykırı davranıp davranmadıkları tespit edilmeli ve yasal düzenlemeler dikkate alınarak karar verilmelidir. Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 3.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.