muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1258, Karar No: 2024/2687, Tarih: 12.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1258 E.  ,  2024/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/466 E., 2024/136 K.

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNAN : Türk Ekonomi Bankası A.Ş. vekili Avukat ...

ŞİKAYET TARİHİ : 08.11.2021

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/878 E., 2021/943 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nın geçici 1/2. maddesi gereğince 01.10.2011 tarihi ve sonrasında açılmış davalar için HMK'nın hükümlerine göre temyize tabi olması halinde HMK'daki kesinlik sınırı uygulanacaktır.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin karar tarihinde miktar veya değeri 378.290,00 Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez. (HMK'nın 362/1-a). HMK'nın ek 1. Madde gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararları yönünden 2024 yılı için temyiz kesinlik sınırı 378.290,00 TL'dir.

Somut olayda, şikayet edilen sıra cetvelinde temyize konu paylaşım bedeli 72.402,52 TL olup belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Şikayetçi vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle REDDİNE

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20460, Karar No: 2017/3401, Tarih: 24.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20460 E.  ,  2017/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığını kesen Kurum işleminin iptaliyle borçlu olmadığının tespitine ödenmeyen aylıkların ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının babasından dolayı aldığı yetim aylığının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı, muvazaalı olarak boşandığı gerekçesi ile kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin 01.07.2014 Tarih ve 2014/1226 E, 2014/15741 K sayılı kararı ile eksik inceleme yapıldığından bahisle bozulmuş, bozma kararına uyan mahkemece son olarak yine davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin 01.07.2014 Tarih ve 2014/1226 E, 2014/15741 K sayılı kararı ile eksik inceleme yapıldığından bahisle bozulmuş, bozma kararına uyan mahkemece son olarak yine davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 2005 yılında boşandığı, davalı Kurum kontrol memuru tarafından düzenlenen 31.01.2011 tarihli rapordan; davacının oturduğu .... Apartmanı'nın 2008/11. ayından beri yöneticisi olan ...'in imzalı beyanının alındığı, yöneticinin beyanında; 2008/Nisan ayından beri apartmanda oturduğunu, 11. aydan beri de yönetici olduğunu, kendisi apartmana taşındığında davacının eşi ve oğlu ile apartmanda oturmakta olduğunu, eczacı olduğu için davacının eşi ......in ilaçlarını eczaneden aldığını, davacının eşinin apartman yönetim kurulu karar defterlerinde de imzasının olduğunu beyan ettiği, 27.04.2008 ve 30.11.2008 tarihli apartman yönetim kurulu toplantılarında davacının boşandığı eşinin adı ve imzasının bulunduğu, ancak yönetici ...'in Cumhuriyet Savcılığı'nda verdiği ifadede; davacı ile eşinin boşanıp boşanmadığı, boşanmışlar ise aynı evde yaşayıp yaşamadıkları ile ilgili bilgisi ve merakı olmadığını, davacının boşandığını kontrol memurlarından öğrendiğini, davacının eski eşini genellikle haftasonları özellikle de çocuğu ile ilgilenirken gördüğünü, davacının eski eşinin apartman toplantılarına daire sahibi sıfatı ile katılmadığını, muhtemelen kira sözleşmesinin ev sahibi ile kendi arasında olması nedeni ile toplantılara katıldığını düşündüğünü beyan ettiği, kontrol memuru raporunda; davacının oturduğu apartmanın 10 numaralı dairesinde oturan ...'in; davacının eşi ve oğlu ile birlikte yaklaşık 5 yıldır 7 numaralı dairede oturduğunu beyan ettiği, ancak imzadan imtina ettiğinin belirtildiği, ...'in de Cumhuriyet Savcılığı'nda verdiği ifadesinde; davacının boşandıktan sonra eşi ile yaşamadığını, fakat çocuklarının etkilenmemesi ve etraftan boşandıklarının duyulmaması için eski eşinin arada sırada eve gelip gittiğinin, kontrol memuru tarafından tutulan tutanaktaki ifadeyi kabul etmediğinin beyan edildiği, Dairemizin anılan bozma kararından sonra mahkemece yapılan araştırmalardan; davacının boşandığı eşinin 14.03.2007 tarihinde, yerleşim yeri olarak, kontrol memurunun araştırma yaptığı adresi bildirdiği, daha sonra 13.09.2010 tarihinde İlkadım Mahallesi'nde bir adresi ve 25.09.2014 tarihinde de Mamak Cengizhan Mahallesi'nde bir adresi bildirdiği, eski eşin 12.09.2010 tarihindeki yapılan seçimde kontrol memurunun araştırma yaptığı adreste kayıtlı olarak oy kullandığı, davacının da 2010 ve 2011 yıllarında aynı adreste oy kullandığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56. maddesidir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde "Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; kontrol memurunun araştırma yaptığı adresteki apartman yönetim kurulu karar defterinin 27.04.2008 ve 30.11.2008 tarihli toplantılara ilişkin tutanaklarında davacının eski eşinin adı ve imzasının bulunması, yönetici ...'in kontrol memuruna verdiği imzalı beyanını daha sonra Cumhuriyet Savcılığı ve Mahkemece alınan ifadesinde değiştirmiş olmasının makul ve izah edilebilir bir gerekçeye dayanmaması, davacının boşandığı eşinin 14.03.2007 tarihinde, yerleşim yeri olarak, kontrol memurunun araştırma yaptığı adresi bildirmesi ve 2010 yılında yapılan seçimlerde bu adreste kayıtlı olarak oy kullanması, Dairemizin anılan bozma kararından sonra dinlenilen davacı tanıkları tarafından; davacının boşandıktan sonra uzun süre kontrol memurunun araştırma yaptığı adreste oturduğunu, boşandığı eşinin ise başka bir adrese taşındığını beyan etmelerine rağmen, yine davacı tanığı olan ... tarafından; davacının boşandıktan sonra kontrol memurunun araştırma yaptığı adresten taşındığının, boşandığı eşinin ise aynı yerde oturmaya devam ettiğinin beyan edilmesi, ancak; aynı celse başkaca tanıklar dinlenildikten sonra ifadesini düzelterek; boşandıktan sonra eski eşin taşındığının beyan edilmesi, bu itibarla davacı tanıklarının beyanlarının birbirleri ve dosyada mevcut belgeler ile çeliştiği dikkate alındığında; davanın reddine karar verilmesi gerekir iken yazılı gerekçeler ile kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/985, Karar No: 2021/5454, Tarih: 14.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/985 E.  ,  2021/5454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 02/07/2020 gün ve 2019/13596 Esas - 2020/6570 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin olarak bozma ilamına uyularak mahkemece verilen karar, davacı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş; bu karara karşı, davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10/8. maddesindeki iptal kararının nazara alınması gerektiği bu kez yapılan inceleme de anlaşıldığından;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.07.2020 günlü 2019/13596 E.- 2020/6570 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Pendik İlçesi, ... Mahallesi, 772 ada 22 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının dosya kapsamındaki özelliklerine göre Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Listesindeki tanıma göre 3A sınıfı kapsamında ticari büro (üç kata kadar-üç kat dahil-asansörsüz ve kalorifersiz) olarak değerlendirilmesi gerekirken 4A sınıfı kabul ederek fazla bedel tespit eden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

1-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının dosya kapsamındaki özelliklerine göre Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Listesindeki tanıma göre 3A sınıfı kapsamında ticari büro (üç kata kadar-üç kat dahil-asansörsüz ve kalorifersiz) olarak değerlendirilmesi gerekirken 4A sınıfı kabul ederek fazla bedel tespit eden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5055, Karar No: 2024/2219, Tarih: 19.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5055 E.  ,  2024/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/372 Esas, 2023/504 Karar

HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığı

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen limited şirket müdürünün azli davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl ve birleşen davada davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin 2014 tarihinde inşaat alanında faaliyet gösteren Namora İnş. Taah. Teks. Gıda Takı Teknolojileri İth. İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti.’yi kurduğunu, şirket ana sözleşmesinde sermayenin 100.000,00 TL olarak 100 paya ayrıldığını ve 90 paya karşılık olan 90.000,00 TL’nin müvekkiline, 10 paya karşılık 10.000,00 TL’nin ise şirket ortağı olan davalı ...'ye pay edildiğini, şirketin ana sözleşmesinin 8 inci maddesinde davalının şirket müdürü sıfatıyla şirketi tek başına temsile yetkili olduğunun belirlendiğini, şirket ana sözleşmesinin imza tarihinden itibaren şirket müdürü olarak görevde bulunan davalının şirket yönetimi konusunda gerekli liyakatının bulunmadığının ve asli görevlerini aksattığının açık olduğunu, şirketi münferiden temsil, ilzam ve ahzu kabza yetkili şirket müdürü davalının görevini özen göstererek yerine getirmediğini, şirketin menfaatlerini dürüstlük kuralı çerçevesinde gözetmediğini, şirketin ve şirket ortağı müvekkilinin menfaatlerini haksız ve kötü niyetli bir şekilde ihlal ettiğini, başta görevi kötüye kullanma ve müvekkilini dolandırma olmak üzere suç teşkil eden eylemlerde bulunduğunu belirterek dava sonuna kadar davalının müdürlük görevinin ve yetkilerinin tedbiren durdurulmasını ve yargılama sonunda haklı sebeple görevden alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Asıl ve birleşen davada davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; asıl davadaki beyanlarını tekrar ederek Namora İnş. Taah. Teks. Gıda Takı Teknolojileri İth. İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin en kıymetli taşınmazını kaybetmesi ve telafisi imkansız zararların ortaya çıkmaması için şirkete kayyım atanmasını, bu talebin kabul edilmemesi halinde müvekkiline şirket çıkarları doğrultusunda davalar açması ve cevaplar vermesi için adli makamlar önünde şirketi temsilde yetki verilmesini ve davalının şirketi temsil yetkisinin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Asıl ve birleşen davada davalı vekili asıl davaya süresi içerisinde cevap dilekçesi sunmamış, davalı vekili beyan dilekçelerinde ve duruşmadaki beyanlarında davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Asıl ve birleşen davada davalı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde davacının başkalarının kendileriyle ortaklık yapmaya zorlaması ve doğru olmayan bilgiler aktarmaları sebebiyle davalıya her şeye karşı çıkarak bir baskı oluşturmaya başladığını, şirketin taahhüt ettiği bazı işlerin yerine getirilmesini ise önceden kararlaştırılmış ödemeleri yapmayarak engellemeye çalıştığını, şirketi zora sokmaya başladığını, davacının davalıyı dayanaksız iddialarla şirket dışına atıp şirkete tek başına hakim olma çalışmalarına rağmen halen tek başına şirketi kurtarmaya çalıştığını, davacı tarafından davalının müdürlükten azli ve kayyım atanması için davalar açılıp tedbir talep edildiğini ancak mahkemece tedbir taleplerinin reddedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 24.01.2020 tarih, 2018/242 E. ve 2020/56 K. sayılı kararıyla; asıl ve birleşen davada, davalının müdürlükten azli ile şirketi yönetim ve temsil yetkisinin kaldırılması istemi açısından davacının şirketin %90 oranında hisse sahibi olduğu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 618 inci ve 620 nci maddeleri uyarınca şirket ana sözleşmesini değiştirme ve müdürleri görevden alma yetkisine haiz olduğu, bu durumda davacının kanunen elindeki yetkiyi kullanarak davalıyı şirket müdürlüğü görevinden almak, şirket ana sözleşmesini değiştirmek ve şirketi temsile yetkili kişiyi belirleme konusunda yetkiye sahip olduğu halde iş bu davayı açmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın ve birleşen davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesi uyarınca hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.01.2021 tarih, 2020/603 E. ve 2021/60 K. sayılı kararıyla; somut olayda davacının şirketin %90 oranında hisse sahibi olduğu, 6102 sayılı Kanun'un 630 uncu maddesi uyarınca davacının hisse oranı nazara alındığında genel kurulu toplayarak genel kurul kararı ile davalı şirket müdürünün görevini sona erdirmesinin mümkün olduğu, bu itibarla anılan yola başvurmaksızın doğrudan müdürlük görevinin kaldırılmasına ilişkin olarak işbu asıl ve birleşen davayı açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.12.2022 tarih, 2021/4864 E. ve 2022/8919 K. sayılı kararıyla dava açıldıktan sonra 10.07.2019 tarihinde yapılan şirket genel kurulunda şirkete davalı dışında davalı yerine yeni bir müdür tayin edildiği, davanın açılışından sonra yapılan bu genel kurul ile davaların konusuz kalıp kalmadığı hususu değerlendirilmeksizin karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 10.07.2019 tarihinde yapılan şirket genel kurulunda tarafların ortağı olduğu şirkete davalı dışında davalı yerine davacının 10.07.2039 tarihine kadar müdür olarak tayin edildiği, 26.06.2020 günlü ticaret sicil gazetesinde yayınlanan 19.03.2020 tarihinde yapılan şirket genel kurulunda davacının 19.03.2040 tarihine kadar müdür olarak tayin edildiği, açılan her iki dava tarihinden sonra şirketin yapılan genel kurul kararı ile davalı yerine müdür atanması nedeniyle davalının şirket müdürlüğünden azli davalarının konusu kalmadığı, konusu kalmayan davanın esası ile ilgili karar verilmesine yer olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın konusu kalmadığından konusu kalmayan davanın esası ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, vekâlet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın açıldığı tarih itibariyle haklı olduğunu, 6100 sayılı Kanun'un 331 inci maddesine göre yargılama gideri takdir edilmesi gerektiğini, kayyım atanana kadar davalı müdürün genel kurulu toplamadığını, mahkemeye başvurmak dışında imkânının olmadığını, davayı açmakta hukuki yararının bulunduğunu, lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava, limited şirket müdürlerinin azli talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 331 inci maddesi, 114 üncü maddesi.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 618 inci, 620 nci ve 630 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dava, limited şirket müdürlerinin azli talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 331 inci maddesi, 114 üncü maddesi.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 618 inci, 620 nci ve 630 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

Asıl ve birleşen dava, limited şirketin müdürünün azli istemine ilişkin olup, mahkemece şirket müdürünün yapılan genel kurulda değiştiği gerekçesiyle konusuz kalan davanın esası ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, vekâlet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK’nun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331 inci maddesinin birinci fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir edeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi halinde yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin olarak dava tarihindeki tarafların haklılık durumu ve kazanılmış hakları korunmak suretiyle bir karar verilmesi gerekir. Bu itibarla asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görülmekle kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.