muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8069, Karar No: 2012/20669, Tarih: 29.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/8069 E.  ,  2012/20669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın 204/1 ,43/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası,güvenlik tedbiri.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Alınan 08.08.2006 tarihli expertiz raporu içeriğine göre, sahte olarak oluşturulan suça konu nüfus cüzdanı ve pasaporttaki tüm kimlik bilgilerinin sanığın gerçek kimlik bilgileri ile aynı olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 211. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

Dosya içinde bulunan 08.08.2006 tarihli expertiz raporuna göre, suça konu nüfus cüzdanında fotoğraf değişikliği yöntemiyle gerçekleştirilen sahtecilik işleminin ilk bakışta ve kolaylıkla dikkati çekecek nitelikte olması nedeniyle iğfal kabiliyetini haiz olmadığının belirtilmesi, dosya arasında bulunan suça konu nüfus cüzdanının heyetçe yapılan gözleminde, belge üzerinde bulunan resim hanesinin zeminine göre daha yüksek göründüğü, fotoğraf üzerinde basılı bulunan soğuk mühür izinin belge üzerinde devam etmediği, fotoğraf kenarlarının belgedeki bölümüne uyum sağlamadığı, bu haliyle fotoğrafın belgeye sonradan yapıştırıldığı açıkça belli olup belgede yapılan sahteciliğin iğfal kabiliyetini haiz olmadığının anlaşılması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.06.2010 gün ve 98/143 sayılı kararı ve Dairemizin benzer bir çok kararında açıklandığı üzere; 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinde 765 sayılı Yasanın 80. maddesinden farklı olarak “değişik zamanlarda” denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığı, suça konu pasaport ve nüfus cüzdanının aynı anda ele geçirilmiş olması ve belgelerin farklı tarihlerde yapıldığına dair kesin delil bulunmayıp, fiilin aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, suça konu nüfus cüzdanının iğfal kabiliyetini haiz olduğu ve pasaport ile birlikte zincirleme suçu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19090, Karar No: 2017/24775, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19090 E.  ,  2017/24775 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36253, Karar No: 2014/27628, Tarih: 24.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/36253 E.  ,  2014/27628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/292085

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

NUMARASI : 2012/229 (E) ve 2012/486 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılırken, indirim oranının etkin pişmanlığın kovuşturma aşamasında gerçekleşmesini düzenleyen aynı Kanun'un 168/2. maddesinde belirtilen 1/2 oranından fazla olması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle hırsızlık suçundan fazla ceza belirlenmesi,

2- Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasında aynı Kanun'un 143. maddesine göre 1/4 oranında artırım yapılması suretiyle 3 yıl 9 ay yerine, 3 yıl 9 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9912, Karar No: 2013/17722, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9912 E.  ,  2013/17722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

... Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş. ünvanlı firmada çalışan ve hizmet sözleşmesi gereği firmadan siparişi yapılan ürünleri ilgili yerlere taşımakla görevli olan sanık ...'ın, Katılanın yetkilisi olduğu ... Hizmetleri Tekstil İnşaat ve Ticaret Ltd Şirketinin Yeşilköyde bulunan mağazasında sorumlu müdür yardımcısı olarak görev yapan ve dosya kapsamında yargılanan sanık ... ile anlaşarak, katılana ait mağaza tarafından tavuk alımına ilişkin verilen siparişi, irsaliye faturalarında belirtilen sayıdan eksik olarak mağazaya teslim ettikten sonra, teslim edilmeyen tavukları piyasada başkalarına satarak haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda; dinlenen tanık anlatımları, bilirkişi raporu ile dosya kapsamındaki delillere göre; sanık ...'ın hizmet ilişkisinin gereği olarak kendisine tevdi edilmiş eşya hakkında güveni kötüye kullanma suçunu, 2007-2008 yılı içerisinde birden çok kez aynı katılana yönelik olarak gerçekleştirmiş olduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16142, Karar No: 2022/7269, Tarih: 07.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/16142 E.  ,  2022/7269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ye muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve dolayısıyla davaya katılma hakkı bulunmayan ...’nın, davaya katılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34619, Karar No: 2013/11182, Tarih: 09.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34619 E.  ,  2013/11182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının red- dine, ancak:

TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden artırma ve indirme hükümleri uygulanarak belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının bulunması ve 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme olmadığından, bulunan adli para cezasının, hapisten çevrilen adli para cezasından ayrı gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün oldu- ğundan, hükmün hürriyetti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine yönelik hüküm fıkrası sonuna "sanığın 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibresinin eklenmesi; hükümden adli para cezasının 6.500 TL olarak gösterilmesine yönelik bölüm çıkarılarak, yerine “25 gün birim sayısının 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den çarpılarak 500 Türk Lirası adli para cezasına çevrilmesine; sanığın neticeten 6.000 TL ve 500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7607, Karar No: 2010/11389, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7607 E.  ,  2010/11389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Kadıköy 5.İcra Müdürlüğünün 2008/1191 Esas sayılı dosyasından, davacıya ait işyerinde bulunan malların 09.07.2008 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK.”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı ve davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, toplanan delil durumu, sunulan faturalar, dinlenen tanık anlatımları ve alınan bilirkişi raporundan, dava konusu malların davacıya ait olduğunun anlaşıldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu makineler 09.07.2008 tarihinde, takip konusu bonoda yer alan ve borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste haczedilmiştir.Bu durumda mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile davalı alacaklı yararınadır. Bu yasal karine aksinin davacı 3.kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle kanıtlanması gerekmektedir.

2010/7607

2010/11389

Davacı şirket borcun doğumundan sonra, borçlunun reşit olmayan oğlunun da bulunduğu kişilerce kurulmuştur. Kurulduğu adres yine borcun doğumndan sonra borçlunun kardeşi ve yine aynı soyisimli şahıs tarafından kurulmuş ...Ltd şirketi adresi iken bu şirket tasfiyesi sırasında, 3.kişi şirket şube adresi olan haciz adresine gemiştir. Mevcut Ticaret Sicil kayıtlarına göre, borcun doğumndan sonra aynı adreslerde borçlu ile yakın organik bağ bulunan kişiler adına aynı adreslerde ve aynı faaliyet konularında farklı firmalar kurulduğu ancak bu süreçte borçlunun bu firmelar üzerinden faaliyetine devam ettiği anlaşılmaktadır. Nitekim, aynı adrese 06.08.2008 tarihinde muhafaza için gidildiğinde borçlu haciz mahallinde hazır görülmüş ve 3.kişi şirketin yetkilisinin uyarısı ile mahalden uzaklaştırılmıştır.

Yapılan bu işlemler alacaklılardan mal kaçırma amacına yönelik danışıklı işyeri devri niteliğindedir.Bir an için devrin danışıklı olamadığı düşünülse dahi, bu devir İİK’nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi, BK’nun 179.maddesi gereğince işyerini devir alan davacının devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından, bu devir alacaklının haklarını etkilemeyecektir.

Bu maddi ve hukuki olgular karşısında mahkemece, davacı 3.kişinin davasının reddine karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular karşısında mahkemece, davacı 3.kişinin davasının reddine karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/62, Karar No: 2020/324, Tarih: 10.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/62 E.  ,  2020/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında ve tapuda davalı Hazine adına kayıtlı bulunan 141 parsel sayılı 35.492,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 108 ada 13 parsel numarasıyla ve 37.090,13 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı ... adına kayıtlı bulunan 721 parsel sayılı 7.900,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 108 ada 14 parsel numarasıyla ve 6.773,02 metrekare yüzölçümlü olarak; davacının murisi ... adına kayıtlı bulunan 140 parsel sayılı 10.798,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 108 ada 22 parsel numarasıyla ve 11.870,56 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında babası adına kayıtlı bulunan eski 140 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını, eksikliğin komşu 108 ada 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazda kaldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, teknik bilirkişinin 29.02.2016 düzenleme tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile işaretli 1.107,27 metrekarelik taşınmaz bölümünün 109 ada 13 parselden çıkartılarak 108 ada 22 parsele eklenmesine, aynı krokide (B) harfi ile işaretli 539,851 metrekarelik taşınmaz bölümünün 109 ada 14 parselden çıkartılarak 108 ada 22 parsele eklenmesine karar verilmiş; hüküm, davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/2-a maddesinden kaynaklanan kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında babası adına kayıtlı bulunan yeni 108 ada 22 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını, eksikliğin komşu 108 ada 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazda kaldığını ileri sürerek dava açmış ise de, yararına düzeltme istenilen taşınmazda davacının tek başına malik olmadığı, taşınmazın davacının murisi adına kayıtlı olduğu ve davanın açılış şekli itibarı ile de tüm malikler yönünden istemde bulunulduğu anlaşılmaktadır. Dava açma bir tasarruf işlemi olup, TMK'nın 702/2. maddesi gereğince eldeki davanın, malik olan ortakların tümü tarafından birlikte açılması zorunludur. Eldeki dava, sadece davacı tarafından açılmış olup diğer paydaşların yöntemince davaya katılımları sağlanmadığından aktif dava ehliyetinin tamamlandığından söz edilemez. Oysaki, aktif dava ehliyetinin mevcudiyeti dava şartlarından olup, bu koşul yerine getirilmeden davanın esası hakkında hüküm kurulması hukuken mümkün değildir.

Diğer yandan mahkemece esasa ilişkin olarak, dava konusu taşınmazların müşterek sınırlarının kadastro paftası ve teknik belgelere uygun oluşturulmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm verilmiş ise de; dava konusu taşınmazlara ait ada raporu, tesis kadastrosu sırasında düzenlenen pafta haritası, hesap cetveli, ölçü cetveli, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilerek dosya arasına alınmamış, teknik bilirkişiden tesis kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerlerini çakıştırmak suretiyle birbirleriyle ve zeminle uyumlu olup olmadığını belirten ayrıntılı ve gerekçeli rapor aldırılmadan karar verilmiş olması nedeniyle araştırma ve inceleme de hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır