muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21803, Karar No: 2013/7326, Tarih: 11.04.2013

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetildiğinde; Emekli Sandığı iştirakçileri açısından görevli mahkemenin belirlenmesinde, tedavinin başladığı tarih esas alınarak; pasif sigortalılar için tedavisi 01/10/2008 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların hak sahipleri yönünden idari yargının, tedavisi anılan tarihten sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu; aktif olarak çalışmasına devam edenler yönünden ise, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devir tarihlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan asker ve sivil personel ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişilerden tedavisi 15/10/2010 tarihinden, diğer kamu görevlileri ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden tedavisi 15/01/2010 tarihinden önce başlayan sigortalılar ile bunların bakmakla yükümlü oldukları kişiler yönünden idari yargının, tedavisi anılan devir tarihlerinden sonra başlayanlar yönünden adli yargının (iş mahkemelerinin) görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

Somut olayda; 5434 sayılı Yasa kapsamında iştirakçi iken emekli olan davacının, davaya konu tedavisinin, sağlık sigortası açısından Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredildiği 01/10/2008 tarihinden önce 30.5.2007 tarihinde başladığı ve böylece sağlık giderinin Kurumdan tahsiline dair uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23057, Karar No: 2018/16901, Tarih: 10.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/23057 E.  ,  2018/16901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Çayır niteliğindeki ... köyü, 107 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ot geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12274, Karar No: 2016/9873, Tarih: 20.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12274 E.  ,  2016/9873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 9716 TL'nin davalılardan tahsiline ve siteye ait tüm evrakın müvekkiline teslimine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu sitede 2011-2012 yılları arasında yönetici olarak görev yapan davalıların haksız olarak ödemek durumunda bırakmış olduğu 9716 TL'nin davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 35. maddesine göre, yönetim dolayısiyle doğan borçların ödenmesi, anagayrimenkulü ilgilendiren bir sürenin geçmesinden veya bir hakkın kaybına meydan vermeyecek gerekli tedbirlerin alınması, anagayrimenkulün korunması ve bakımı için kat maliklerinin yararına olan hususlarda gerekli tedbirlerin onlar adına alınması, yöneticinin görevleri olup aynı Yasanın 38. maddesinde ise yöneticinin kat maliklerine karşı bir vekil gibi sorumlu olduğu hükmü yer almaktadır. Yönetici yönetim görevlerini kat malikleri adına gerekli dikkat ve özeni göstererek yapması gerekip kendi kusur ve ihmaliyle oluşacak zarardan da şahsen sorumludur. Yönetim görevi kat malikleri kurulunca yöneticiye verilmiş olup, somut olayda yönetim işlerinin görülmesi sırasında yönetimin müdürü yetkilendirmiş olması kendisini sorumluluktan kurtarmaz. Buna göre mahkemece yöneticinin yöneticilik yaptığı dönemde sigortasız işçi çalıştırılması nedeniyle ödenmek zorunda kalınan idari para cezalarından şahsen sorumlu olduğu gibi 119 TL ve 579 TL lik cezaların da neye ilişkin olduğu belirlenerek bu cezalar yönünden de gerekli inceleme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yönetimin müdür atadığı, istenilen para cezalarına müdürün sebebiyet verdiği gerekçesiyle yönetim aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2714, Karar No: 2014/9133, Tarih: 05.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2714 E.  ,  2014/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...un kayden maliki olduğu 140 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında adının '...' olan baba adının yazılmadığını ileri sürerek adının ve baba adının nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 05.05

.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/492, Karar No: 2018/3656, Tarih: 28.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/492 E.  ,  2018/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık hakkında kurulan hükümde, 6831 sayılı Kanunun 91/4. maddesi uyarınca yapılan arttırım sırasındaki hesap hatası nedeniyle 3 ay hapis ve 4 gün adli para cezası yerine 2 ay 7 gün hapis cezası ve 3 gün adli para cezası belirlenmesi suretiyle netice cezanın 2 ay 15 gün hapis ve 3 gün adli para cezası yerine 1 ay 25 gün hapis ve 2 gün adli para cezası şeklinde eksik tayin edilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasındaki 2 ay 7 gün hapis ve 3 gün adli para cezası yerine 3 ay hapis ve 4 gün adli para cezası; TCK’nın 62. maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasındaki 1 ay 25 gün hapis ve 2 gün adli para cezası yerine 2 ay 15 gün hapis ve 3 gün adli para cezası; netice cezanın belirlendiği hüküm fıkrasında 1.100 TL ve 40 TL adli para cezası yerine 1.500 TL ve 60 TL adli para cezası” ibarelerinin yazılması, TCK'nın 52/4 maddesinin uygulanmasına ilişkin 11. bölüm çıkarılarak yerine ''Sanığa verilen hapisten çevrili adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi gereğince birer aylık taksitler halinde 10 eşit taksitle tahsiline, doğrudan verilen adli para cezasının TCK'nın 52. Maddesi uyarınca taksitlendirilmesine yer olmadığına, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edilip, ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında C.Başsavcılığı'nca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13637, Karar No: 2013/14398, Tarih: 25.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13637 E.  ,  2013/14398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Küçükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacı ... ile davalı arasında düzenlenen park ve ek hizmet binası ikmal inşaat işi sözleşmesi uyarınca imalat ve işçilikten kaynaklanan sözleşmeye aykırılık nedeniyle 16.032,30 TL'nin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Davanın temelinde taraflar arasında düzenlenen park ve ek hizmet binası ikmal inşaat işi sözleşmesi bulunmakta olup, davanın mutlak ticari nitelikteki davalardan olmadığı, davacının tacir niteliği bulunmadığı gibi uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Küçükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14056, Karar No: 2006/16301, Tarih: 27.12.2006

14. Hukuk Dairesi 2006/14056 E., 2006/16301 K.

**14. Hukuk Dairesi 2006/14056 E., 2006/16301 K.**

**- MÜDAHALENİN MEN'İ

- ZİLYEDİN HAKLARI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 33 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.12.2004 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı Tevfik, T…

… Köyü muhtarı sıfatıyla açtığı dava ile köy yerleşim alanı içerisinde bulunan köy yoluna davalı İbrahim tarafından hayvan ahırı yapmak suretiyle elattığını bildirerek, bu elatmanın önlenmesini istemiş, davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabul edilmesi üzerine hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davalı tarafça yapılan ahırların köy yerleşim yeri içerisinde 800 parsel ile 824 parsel arasında kalan boşlukta olduğu anlaşılmaktadır. Bu yerin köy boşluğu olduğu fen bilirkişiler M.... ile A.... tarafından düzenlenen raporda işaret edildiği gibi 5.10.2005 günlü oturumda dinlenen tanıklar M.... ile O..... da bu yerlerin niteliğini köy boşluğu olarak ifade etmişlerdir. Köy ortamalı niteliğini taşımayan köy boşlukları kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği kuralları gereği özel mülkiyete konu teşkil ederler.

Davalı tanıkları uyuşmazlık konusu yere yapılan ahırların 30 yıldan beri yerlerinde bulunduklarını ve dava tarihine kadar da uyuşmazlık çıkarılmadan davalı tarafça kullandığını, 3402 sayılı Yasanın 14 ve Türk Medeni Kanununun 713.maddelerinde yazılı koşulların gerçekleşmesi durumunda 20 yılı aşkın zilyedin, elinde tuttuğu taşınmazın adına tescilini isteyebileceği kabul edilmiş olup 3402 sayılı Yasanın 33/2 ve 3. fıkraları gereği zilyede tanınan hakların itiraz yoluyla da korunacağı kabul edildiğinden davalının ileriye sürdüğü itirazların bu maddeler çerçevesinde tahlil ve değerlendirmeye tabi tutulması gerekir.

Çevre parsellerin kadastro parselleri olmayıp köy yerleşim yeri olarak iskanen oluşturdukları anlaşılmakta olup, bu yöreden kadastro geçip geçmediği anlaşılmadığından bu konuda İlçe Kadastro Müdürlüğünden bilgi sorulup, kadastronun geçtiğinin anlaşılması halinde kadastronun geçtiği tarihten itibaren davalının korunmaya değer bir zilyetliğinin mevcut bulunup bulunmadığı da bu çerçevede tahlil ve müşahade edilmelidir. Bütün bu yönler üzerinde durulmadan uyuşmazlık konusu yerin hazine adına tapusu olmadığı halde, idare adına tapu varmış kanaatiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26307, Karar No: 2015/1031, Tarih: 14.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/26307 E.  ,  2015/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/57887

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2012/261 (E) ve 2012/446 (K)

SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların, kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk S.. K.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 14/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19978, Karar No: 2012/292, Tarih: 18.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19978 E.  ,  2012/292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bozma kararı ile eski hüküm tamamen ortadan kalktığından yeniden hüküm kurulması gerekirken;

...)Terkin yönünden eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

...)Kamulaştırma bedeli yerine sadece eski hükümde belirlenen bedel ile oluşan farkın (ek kamulaştırma bedelinin) hüküm altına alınması,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

A) .... nolu bendinin çıkartılarak, yerine (Davanın Kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 133 parsel sayılı taşınmazın ....395,80 m2 kısmının tapu kaydının iptali ile YOL OLARAK TERKİNİNE,)

B) .... nolu bendinin çıkartılarak, yerine (Kamulaştırma bedelinin 89.139,75-TL olarak tespiti ile daha önce davalıya ödenen miktar dikkate alınarak ....209,67-TL’nin davalıya ödenmesine,)

Cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ....01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/885, Karar No: 2015/4646, Tarih: 17.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/885 E.  ,  2015/4646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet (Asıl Karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar)

Mahalli mahkemece verilen Ek Karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5655, Karar No: 2014/4452, Tarih: 09.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/5655 E.  ,  2014/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2011/191-2013/121

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı kooperatif vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu taşınmazlarda inşaat yapılması için yüklenici olan davalıyla arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre müvekkiline 33 daire verilmesi gerektiğini, dairelerin yapı ruhsatının alınmasını takip eden 9 yıl içerisinde yapılıp teslim edilmesinin kararlaştırıldığını, inşaat ruhsatının 28.12.2001 tarihinde alındığını, 9 yıllık süre 28.12.2010 tarihinde dolduğu halde, inşaatın %25 seviyesinde bulunduğunu, davalının ihtarname göndererek sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini, ancak müvekkilinin feshi kabul etmediğinden ihtarnameye cevap vermediğini, sözleşmenin 16. maddesine göre aylık 100 DM kira bedeli verilmesinin kararlaştırıldığını, belirlenen bu kira miktarının ifaya ekli cezai şart niteliğinde olduğunu, alacaklının cezai şarttan daha fazla zarara uğradığını ispat ettiği takdirde tüm zararlarını talep etme hakkına sahip olduğunu, müvekkilinin sözleşmedeki cezai şarttan fazla olan zararını talep ettiğini, çevredeki kira miktarının halen 350,00-400,00 TL olduğunu, müvekkiline 7 daire teslim edildiğini, teslimi gereken 26 daire olduğunu, 4 aylık gecikme nedeniyle 36.400,00 TL kira alacağı bulunduğunu ileri sürerek, 36.400,00 TL kira tazminatının ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, aralarında davacının da bulunduğu dört kişi ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre 10 adet taşınmazın %50 hissesinin davalı kooperatife devrinin kararlaştırıldığını, bu taşınmazlardan 18619 ada 3, 18619 ada 1 ve 18638 ada 1 parselin davacı adına kayıtlı iken, davacının sadece 18638 ada 1 parseldeki hissesini kooperatife devrettiğini, davacının devrettiği taşınmaz ile dava dışı arsa sahibi Mehmet Küçükçuldur'un devrettiği 18638 ada 2 parselin birleştirilerek üzerine 2 blok halinde 40 dairelik bina yapıldığını, bunlardan 7 adedinin fiilen davacıya teslim edildiğini, taşınmaz üzerine 3 blok daha yapılacakken, davacının sözlü olarak sözleşmeyi feshettiğini beyan ederek yapılaşma yapılmayan alandaki hissesini istediğini, davalı tarafından yapılaşma bulunmayan alanın ifraz edildiğini, durum bu iken, davacının hem fiilen teslim edilen 7 daireyi hem de ifraz ile oluşan 18638 ada 4 parseldeki taşınmazı devralmadığını, diğer sözleşme taraflarının da sözleşmeyi feshederek taşınmazlarını başka yüklenicilere verdiğini, davacının sözleşmede yazılı diğer taşınmazları devretmediği için kira tazminatı isteyemeyeceğini, sözleşmenin 16. maddesinde

belirlenen aylık 100 DM kira bedelinin ifaya eklenen bir cezai şart olmadığını, davacının feshettiği bir sözleşmeye dayanarak, kooperatife hiç devretmediği taşınmazlar için kira bedeli altında zararı olduğu iddiasında bulunduğunu, talebin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, asıl davadaki iddialarını tekrarla 11 aylık kira bedeli olarak 103.950,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.