muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11256, Karar No: 2022/10626, Tarih: 24.10.2022

2) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8381, Karar No: 2016/5652, Tarih: 21.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/8381 E.  ,  2016/5652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Cep telefonu bayii işleten sanığın, katılan adına sahte abonelik sözleşmesi ile GSM hattı çıkarttığının iddia olunduğu olayda, bireysel abonelik başvuru formunda yer alan alt bayii kodunun sanığın yetkilisi olduğu ... Plaza isimli işyerine ait olduğu, üst bayii olan ... Şirketinin Cumhuriyet Savcılığına gönderilmiş olduğu yazı cevabında suça konu 05396058322 numaralı hattın 28.02.2007 tarihinde...Plaza'ya satışının yapıldığının bildirildiği ve buna dair faturanın yazı ekinde sunulmuş olduğu, her ne kadar sözleşmedeki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığı bilirkişi raporu ile sabit görülse de sözleşmenin şirket çalışanlarınca tanzim edilmiş olma ihtimali bulunduğundan; suça konu abonelik sözleşmesinin sanığa ait işyerinde düzenlenmesi ve bundan doğan menfaatin sanığa ait olması karşısında abonelik sözleşmelerinin düzenlenmesinin de sanık tarafından sağlandığının kabulü gerekeceği cihetle, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanun'un 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki düzenleme gözetilip, usul ve yasaya uygun bulunarak bozma ilamına uyma kararı vermiş olan mahkemece sanığa ön ödeme teklif edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, ön ödeme teklifi yapılmaksızın sanık hakkında önceki kararda eylemli olarak direnilerek beraat kararı verilmiş olması;

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Yasanın 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12980, Karar No: 2017/5908, Tarih: 08.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/12980 E.  ,  2017/5908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 5 gün hapis cezasının TCK’nin 49/2. maddesi gereği kısa süreli olmadığı ve ertelendiği, sanık hakkında TCK'nin 53/3. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından “sanığa verilen kısa süreli hapis cezası ertelendiğinden TCK'nin 53/4. maddesi dikkate alınarak sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına yer olmadığına” cümlesinin çıkartılarak yerine “sanık hakkında mahkum olunan uzun süreli erteli hapis cezası için TCK’nin 53/3. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesine” cümlesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5100, Karar No: 2018/3964, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5100 E.  ,  2018/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sağlık için tehlikeli madde temini

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 27.11.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4714, Karar No: 2022/13832, Tarih: 30.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4714 E.  ,  2022/13832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüze karşı 27/11/2019 tarihinde verilen hükmü, 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra 13/12/2019 ve 16/12/2019 tarihlerinde temyiz eden sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin aynı Kanun’un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 30/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20742, Karar No: 2017/27232, Tarih: 05.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20742 E.  ,  2017/27232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ile dere yatağı olarak tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülememiştir. Ancak;

Davalı harçtan muaf olmadığı halde aleyhine harca hükmedilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkarılmasına yerine (Alınması gerekli 1.815,00 TL karar ve ilam harcından peşin ve ıslah harcının toplamı olan 308,20 TL'nin mahsubu ile bakiye 1.506,80 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına davacı tarafça yatırılan toplam 308,20 TL harcın istek halinde davacıya iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5133, Karar No: 2016/185, Tarih: 25.01.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5133 E.  ,  2016/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2015/272330

MAHKEMESİ : Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 09/06/2015, 2011/232 (E) ve 2015/108 (K)

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım etme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Suça sürüklenen çocuk F.. S..'ın kasten öldürmeye yardım suçu ile ilgili olarak CMK'nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK'nun 231/12 maddesine göre itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, mahallinde itiraz mercii tarafından gereği yapılmak üzere dosyanın bu suç yönünden inceleme yapılmaksızın itiraz merciine gönderilmek üzere CMK'nun 264 maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-)Maktülden kaynaklanan sanıklara yönelen haksız fiil niteliğinde herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı halde, sanıklar lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. S..'ın kasten öldürme, sanıklar O.. S.. ve C.. S..'ın kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı

Tebliğname No : 1 - 2015/272330

gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık Arif ve müdafiinin sübuta vesaireye, sanık Cemali müdafiinin sübuta vesaireye, sanık Osman müdafiinin sübuta, delillerin takdirinde hata edildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, ceza miktarı itibariyle kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3746, Karar No: 2009/9242, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3746 E.  ,  2009/9242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2/B şerhinin iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.10.2006 gün ve 2006/10369-13322 sayılı bozma kararında özetle “Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde şerh bulunmadığı, orman kadastrosuna itiraz davası için hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, çekişmeli parselin tapu kaydının beyanlar hanesinde“orman tahdit uygulaması” şeklinde şerh bulunduğunun temyiz incelemesi sırasında getirtilen tapu kaydı örneğinden de anlaşıldığı, bu şerhin taşınmazdaki mülkiyet hakkının kullanılması için sınırlama getiren taşınmaz mülkiyetine ilişkin bir şerh olduğu, yasaya aykırı olarak konulduğu iddia edilen şerhin silinmesinin, tapu maliki yada dava hakkına sahip gerçek kişiler tarafından her zaman istenebileceği, çekişmeli taşınmazda pay sahibi olan davacının, taşınmazı bu payı oranında tasarruf etme hakkına sahip olduğundan tapu kaydının beyanlar hanesinde bulunan ve mülkiyet hakkını kısıtlayan şerhin silinmesini de tek başına dava edebileceği, yörede 1953 yılında yapılan arazi kadastro çalışmasında, çekişmeli müfrez parselin geldiği 17 sayılı kadastro parselinin Şubat 1947 tarih ve 145 sıra numaralı tapu kaydı ile gerçek kişiler adına tesbitine, Orman Yönetiminin taşınmazın orman sınırları içinde kaldığı iddiası ile, bir kısım gerçek kişilerinde tapuya dayanarak açtıkları dava sonunda, Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 06.06.1964 gün ve 1954/3188-83 sayılı, taşınmazın kesinleşen orman tahdidi dışında bırakıldığı ve davalı gerçek kişilere ait tapu kaydı kapsamında kaldığının belirlendiği gerekçesiyle tesbit gibi geçek kişiler adına tapuya tesciline ilişkin kararı kesinleştiğine, sözü edilen hükmün H.Y.U.Y.’nın 237. maddesi gereğince Orman Yönetimini bağlayacak kesin hüküm, hazine yönünden ise kuvvetli delil olduğu gibi, Kesinleşmiş orman kadastrosunun uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli parselin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı belirlendiğine göre, yasaya aykırı olarak 17.06.1992 tarihinde tapu kaydının beyanlar hanesine konulan şerhin silinmesine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın KABULÜNE, çekişmeli ... Beldesi 758 sayılı parselin tapu kaydında beyanlar hanesindeki “2/B orman tahdit uygulaması” şeklindeki şerhin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapunun beyanlar hanesindeki 2/B şerhinin iptali ve sataşmanın önlenmesine ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapunun beyanlar hanesindeki 2/B şerhinin iptali ve sataşmanın önlenmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... köyünde 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre

1940 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 1978-1980 tarihleri arasında yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1987 yılında yapılıp, 1.12.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 04.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1010, Karar No: 2021/1639, Tarih: 17.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/1010 E.  ,  2021/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen asıl ve birleşen alacak davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekilince istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 4,90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 17/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17467, Karar No: 2021/10600, Tarih: 19.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/17467 E.  ,  2021/10600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ‘‘çalıştırmak’’ veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ‘‘çalıştırmak’’ suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktar yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 19.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15379, Karar No: 2007/3863, Tarih: 19.03.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15379 E.  ,  2007/3863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, pancar ürününün üretiminin devlet tarafından kota ile sınırlandırılması ve aynı tarlaya her yıl pancar ekilememesi nedeniyle davalıyla aralarında kota devrine dair sözleşme yaptıklarını, kendisine ait kota hakkını 2003 yılında kullanan davalının 2004 yılı için kendisine 136 ton pancar kotası borçlandığını, ancak davalının 2004 yılında borçlandığı bu kotayı kendisine kullandırtmadığını belirterek 136 ton kotanın aynen iadesine, bunun mümkün olmaması halinde fazlası saklı kalmak üzere 8.000.000.000 Tl.nın faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davacıya ait 136 ton pancar kotasını kullandığını,davacıya 136 ton pancar kotasını ertesi yıl kullandırtmak istemesine rağmen davacının kendi isteğiyle kullanmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davaya konu hukuki sebebin pancarın mülkiyetinin devri olmayıp, yıllar itibariyle şahıslara tanınan kotanın kullandırılmasından doğduğu 136 ton kotanın yıllar itibariyle her iki taraf içinde mümkün bulunmadığı kota devrinin Şeker kanunu ve yönetmeliğe uygun olarak yapılmadığı davacının kotanın kullandırılmamış olması nedeniyle uğradığını iddia ettiği zararını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2006/15379 2007/3863

Mahkemece,davaya konu hukuki sebebin pancarın mülkiyetinin devri olmayıp, yıllar itibariyle şahıslara tanınan kotanın kullandırılmasından doğduğu 136 ton kotanın yıllar itibariyle her iki taraf içinde mümkün bulunmadığı kota devrinin Şeker kanunu ve yönetmeliğe uygun olarak yapılmadığı davacının kotanın kullandırılmamış olması nedeniyle uğradığını iddia ettiği zararını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2006/15379 2007/3863

14.3.2003 tarihli belge ile davalının davacıya 136 ton kota borçlandığı ... olduğu gibi, davalının davacıya ait 136 ton kotayı daha önceki yıllarda kullandığı davalının duruşmadaki beyanı ile de sabittir. Hemen belirtmek gerekir ki 19.4.2001 tarihli Resmi Gazete de yayınlanarak yürürlüğe giren 4634 sayılı şeker kanunu ile bu kanuna dayanılarak çıkarılan ve 1.4.2002 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Şeker kotalarının düzenlenmesine ilişkin yönetmelikte üreticilerin kotalarıyla ilgili bir hüküm bulunmadğı gibi üreticilerin kotalarını birbirlerine devirlerini yasaklayan bir hükmünde bulunmamaktadır. Aksine ... Şeker fabrikalarının yazısında üreticilerin kotalarını kendileri kullanabilecekleri gibi kota devir belgesi ile başkalarına da devir edebilecekleri belirtilmiştir. Üreticilerin kotalarını başkasına devir ederken de uyulması zorunlu bir şekil şartı bulunduğu da iddia ve ispat edilmemiştir. Hal böyle olunca taraflar arasında düzenlenen kota devrine dair sözleşmenin geçerli olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır. Esasen davalıda davacıya ait 136 ton miktarlı kotayı daha önceki yıllarda alarak kullandığını kabul etmektedir. Bu itibarla davalının davacıya karşı verdiği taahhütle bağlı olduğunun kabulü gerekir. Davalı davacıya karşı üstlendiği kota devrini yapmadığı ve kullandırtmadığı için de taahhüt ettiği kota bedelinden sorumludur. Mahkemece davalının taahhüdünde bulunan kota miktarı için davacının yapması gereken tüm üretim nakliye vs. masrafların tespiti için bilirkişiden rapor alınarak belirlenecek bu bedelin davalının taahhüdünde bulunan kota bedelinden mahsubu sonucu bakiye bedele hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 19.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3214, Karar No: 2011/11888, Tarih: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3214 E.  ,  2011/11888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.