muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1388, Karar No: 2024/5098, Tarih: 09.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1388 E.  ,  2024/5098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/520 E., 2021/1324 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında görülen rücuan tazminat istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Dava dilekçesinde özetle; davalı işverene ait işyeri sigortalılarından ... ...’ın 16.01.2005 tarihinde geçirdiği trafik-iş kazası nedeni ile vefat ettiğini, Kurumun müteveffanın eşi ...’ye 13.875,75 TL , oğlu ...’a 5.846,62 TL, kızı ...’a 5.086,80 TL, kızı ...’ya 5.016,49 TL, kızı ...’ya 3.838,50 TL peşin değerli gelir bağladığını ve ayrıca 200,05 TL tutarında cenaze yardımı ödediğini, bu nedenle Kurum zararının toplam 33.864,31 TL olduğunu, kazanın meydana gelmesinde iş yerinde gerekli işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemlerini almayan davalı asıl işverenler ile taşeron işveren ... Güvenlik Ltd. Şti. kusurlu olduğundan Kurum zararından sorumlu olduklarını, kaza nedeni ile Pendik 1. Asliye Ceza Mahk. 2005/95 E. 2006/292 K. sayılı dosyasında açılan kamu davasında diğer davalı ... ...’in kusurlu bulunduğunu, ayrıca ... hak sahipleri tarafından Kartal 3. İş Mahkemesinin 2006/524 E. sayılı dosyasıyla davalı işverenler aleyhinde tazminat davası açılmış olup halen derdest olduğunu beyanla; 14.259,95 TL Kurum alacağının gelirlerin onay tediyelerin ödeme, masrafların sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ve yargılama giderleri ile birlikte vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı M.İ.B Mağazacılık vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazası nedeni ile hayatını kaybeden ... ...’ın ... Güvenlik A.Ş.’nin personeli olduğunu, müvekkil şirket ile arasında herhangi iş ilişkisinin bulunmadığını, 16.01.2005 tarihinde gerçekleşen iş kazası ... İş Merkezi güvenlik sahasında gerçekleştiğini, söz konusu iş merkezinde müvekkil şirketin mağazasının bulunduğunu, ancak müteveffanın kendi çalışanı olmadığını, bu iş merkezinde mağazasının bulunması söz konusu kazada sorumlu olduğunu göstermeyeceğini beyanla; haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Yeni Marmara Tekstil vekili dilekçesinde özetle; müvekkil şirketin ... iş merkezinde mağazasının bulunduğunu, ... Güvenlik Şirketinin iş Merkezinde çalıştırdığı işçilerden ... ...’ın 16.01.2006 tarihinde meydana gelen kaza sonucu yaşamını yitirdiğini, bu olayda müvekkil şirketin kusurunun bulunmadığını, kazanın meydana geldiği alanın karayollarının sorumluluk alanında olduğunu, E-5 karayolu üzerinde seyir halinde bulunan bir aracın olay tarihinde kayarak yoldan çıkması sonucu ... ...’a çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, bunun bir iş kazası olduğunun bile tartışmalı olduğunu, ayrıca müvekkil şirketin faaliyet gösterdiği iş merkezinde kiracı olduğunu, mal sahibinin alacağı ve almayı ihmal ettiği önlemlerden müvekkil şirketin sorumlu bulunmadığını beyanla; haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı Tema Mağazacılık vekili dilekçesinde özetle; Kurum tarafından eşi ve çocuklarına gelir bağlanan sigortalı ... ...’ın müvekkil şirket çalışanı olmadığını, herhangi bir iş ilişkisinin bulunmadığını, kazanın meydana geldiği ... İş Merkezinde müvekkil şirketin mağazasının bulunduğunu ve burada kiracı olduğunu, müvekkil şirkete kusur ve sorumluluk yüklenemeyeceğini, müvekkil şirket ölen işçinin ve 3. kişilerin kusuru sonucu meydana gelen zararların tazmininden sorumlu tutulamayacağını, meydana gelen zarar ile müvekkil şirket arasında illiyet bağı bulunmadığını beyanla; haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

4.Davalı ... vekili dilekçesinde özetle; ... ... ...’ın ölümüne yol açan trafik kazasında müvekkil şirketin bir kusurunun bulunmadığını, Trafik kazasına yol açan aracın şoförü 3. şahıs konumundadır, kazanın meydana gelmesine yol açan şoförün müvekkil şirketin çalıştırdığı bir kimse olmadığını, şöför ... ...’in olay sırasında sarhoş ve tam kusurlu olduğunu, olayda zararın 3. kişinin kusurlu davranışı ve kaçınılmazlık sonucu oluştuğu beyanla; haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Özetle; davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Dairece özetle; “... mahkemece 26.11.2008 tarihinde alınan bilirkişi raporunda, araç sürücüsü ... ...’in %65, davalı alt işveren ... Güvenlik Ltd. Şti.'nin %10, asıl işveren diğer davalıların toplam %20 ve sigortalının %5 oranında kusurlu olduğunun belirtilmesi, ceza dava dosyasında alınan bilirkişi raporu ve Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporlarında ... ...’in 8/8 oranında kusurlu olduğunun belirtilmesi sonucu iş bu dava dosyasında Mahkemece çelişki üzerine yeniden bilirkişi raporu aldırıldığı ve davalı işverenliklerin toplamda %30, araç sürücüsü ... ...’in %65 ve sigortalının %5 oranında kusurlu olduğunun belirtilmesi üzerine bu kusur oranları üzerinden hüküm verilmiş ise de, Pendik 1. Asliye ceza mahkemesinin 2005/95 E. sayılı dosyasında eldeki davaya konu iş kazası nedeni ile sanık ... şen hakkında mahkumiyet kararı verildiği, ne var ki; ilgili ceza dava dosyasının iş bu dava dosyası içerisine ikmal edilmediği anlaşılmış olup öncelikle söz konusu ceza dava dosyası ikmal edilmeli, ceza davasında kusurun varlığına ilişkin maddi olgu hukuk hakimini bağlayacağından, buna göre gerekirse işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.” gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla özetle; davanın reddine şeklinde karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili dilekçesinde özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili dilekçesinde özetle; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Usuli kazanılmış hak kavramı, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir. Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.( HGK.nun 12.07.2006 T., 2006/4-519 E, 2006/527 K, 03.12.2008 T., 2008/10-730 E., 2008/732 K.) Usuli kazanılmış hak ilkesi kamu düzeniyle ilgilidir. (09.05.1960 T., 21/9; 04.02.1959 gün 13/5 sayılı içtihadı birleştirme kararı) bu açıklamalar doğrultusunda 16.07.2009 tarihli Mahkeme kararını temyiz etmeyen davalılar için bu kararda belirtilen miktarların kesinleşmesi nedeniyle davacı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğundan, usuli kazanılmış hakka aykırı olacak şekilde önceki kararı temyiz etmeyen davalılar hakkında da davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. Bunun yanında davalılardan “Boray Reklam Ltd. Şti.’nin” ticaret sicilinden terkin olduğu anlaşılmakla, Mahkemece bozma sonrası verilecek kararda, anılan hususunda gözetilip gereğinin ifası sonrasında yapılacak değerlendirme çerçevesinde hüküm tesis edilmesi gerekmektedir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4751, Karar No: 2014/31807, Tarih: 05.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/4751 E.  ,  2014/31807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/59005

MAHKEMESİ : Bolu(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2011

NUMARASI : 2011/288 (E) ve 2011/105 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kovuşturma evresinde duruşmadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki S.. Y..'ın CMK’nın 260/1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek ve yapılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 18. maddesine aykırı şekilde yapılması nedeniyle, aynı Kanunun 32. maddesi gereğince öğrenme tarihi tebliğ tarihi kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan zarar gören müşteki S.. Y..'ın “kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme” ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunduğu gözetilerek, duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle, CMK'nın 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve müşteki S.. Y..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18929, Karar No: 2017/3567, Tarih: 02.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/18929 E.  ,  2017/3567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.06.2014 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin fekki talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 30.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 01.11.2016 günü için yapılan tebligat üzerine davacılar vekili Av. ... ... ile Av...ve karşı taraf davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1443, Karar No: 2017/203, Tarih: 28.03.2017

**Ceza Genel Kurulu         2016/1443 E.  ,  2017/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 26.03.2013

Sayısı : 592-212

Sanık ...'in köy boşluğuna ve köy merasına tecavüz suçlarından beraatine ilişkin Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.03.2013 gün ve 592-212 sayılı hükümlerin, katılan Maliye Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 04.06.2015 gün ve 8218-18319 sayı ile;

"1- Köy boşluğuna ve ... adına kayıtlı meraya tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi ...'ın ve köy boşluğuna tecavüz suçundan Hazinenin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, ... ve şikâyetçi vekillerinin temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle reddine,

2- Katılan ... vekilinin ... adına kayıtlı köy merasına tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın köylünün ortak kullanımında bulunan hazineye ait merayı çitle çevirip depo, kümes yapmak ve tarım aletleri koymak suretiyle tecavüz ettiğinin anlaşılması karşısında, atılı suçun oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince bozulmasına" karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 02.07.2015 gün ve 18571 sayı ile;

"1- Kamu davasına katılma 5271 sayılı CMK.nun 237 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Kimlerin kamu davasına katılabileceği 5271 sayılı CMK.nun 237/1. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; 'Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek' kamu davasına katılabilirler.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 'Kamu Malları' başlıklı 16. maddesinde 'Kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlerden:

A) Kamu hizmetinde kullanılan, bütçelerinden ayrılan ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler, (Hükümet, belediye, karakol, okul binaları, köy odası, hastane veya diğer sağlık tesisleri, kütüphane, kitaplık, namazgah, cami genel mezarlık, çeşme, kuyular, yunak ile kapanmış olan yollar, meydanlar, pazar yerleri, parklar ve bahçeler ve boşluklar ve benzeri hizmet malları) kayıt, belge veya özel kanunlarına göre ..., kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye köy veya mahalli idare birlikleri tüzelkişiliği, adlarına tespit olunur.

B) Mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edildiği veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanı ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılır, parsel numarası verilerek yüzölçümü hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır.

Bu sınırlandırma tescil mahiyetinde olmadığı gibi bu suretle belirlenen taşınmaz mallar, özel kanunlarında yazılı hükümler saklı kalmak kaydıyla özel mülkiyete konu teşkil etmezler.

Yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir.

C) Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır.

D) Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ormanlar, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde, özel kanunları hükümlerine tabidir.' hükmünü getirmiş ve yolların kamu orta malı olduğunu açık bir şekilde ortaya koymuştur.

Ayrıca 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 715. maddesinde de yararı kamuya ait malların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, bu malların kazanılması, bakımı, korunması, işletilmesi ve kullanılmasının özel kanun hükümlerine tâbi olduğu belirtilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 713/3. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımına dayalı tescil davalarının mecburi yasal hasımlarından birinin Maliye Hazinesi olduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.01.2014 gün ve 222-6 ve 18.02.2014 gün ve 130-71 sayılı kararları ile Hukuk Genel Kurulunun 21.03.2001 gün ve 231-271 sayılı, 05.05.2010 gün ve 234-248 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kamu mallarına yönelik tecavüzlerde, bu gibi yerlerin kuru mülkiyetini elinde bulunduran 'Devlet' tüzel kişiliğini temsilen Hazinenin zarar gördüğünün ve bu eylemlerle ilgili açılan kamu ve hukuk davalarında Hazinenin temsil yetkisinin ve dolayısı ile davaya katılma hakkının bulunduğunun kabulünde zorunluluk olduğu kanaatine varılmıştır.

Somut olayda Konya ili, Selçuklu ilçesi, Güvenç köyü, köy içinde yol olarak tespit harici bırakılan köy boşluğuna tecavüz ettiği iddiası ile sanık hakkında açılan kamu davasına katılan sıfatı ile kabul edildiği halde sanık hakkında verilen hükme dair temyiz istemi kamu davasına katılma hakkının bulunmadığından bahisle reddedilen Hazinenin kamu davasına katılma ve bu dava ile ilgili verilen hükümleri temyiz hakkı bulunduğundan aksi görüşle verilen Yüksek Daire ret kararına itiraz etmek gerekmiştir.

2- Suça konu Konya ili, Selçuklu ilçesi, Güvenç köyü 2159 parsel sayılı 'mera' vasıflı taşınmaza tecavüzünün olduğu gerekçesi ile sanık hakkında kamu davası açılmış, açılan dava sonucunda beraat hükmü kurulmuştur.

2- Suça konu Konya ili, Selçuklu ilçesi, Güvenç köyü 2159 parsel sayılı 'mera' vasıflı taşınmaza tecavüzünün olduğu gerekçesi ile sanık hakkında kamu davası açılmış, açılan dava sonucunda beraat hükmü kurulmuştur.

Konu ile ilgili yasal düzenlemelere bakıldığında TCK.nun 154. maddesinin '(1) (Değişik fıkra: 25/02/2009-5841 S.K./1.mad) Bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, suçtan zarar görenin şikâyeti üzerine altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası verilir.

(2) Köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapt eden, bunlar üzerinde tasarrufta bulunan veya sürüp eken kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezalar uygulanır.

(3) Kamuya veya özel kişilere ait suların mecrasını değiştiren kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezalar uygulanır.' hükmünü içerdiği, 5841 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik öncesinde ise aynı maddenin 1. fıkrasının 'Bir hakka dayanmaksızın kamuya veya özel kişilere ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası verilir.' şeklinde düzenlemeye yer verdiği görülmektedir.

TCK.nun 2. maddesi; '(1) Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz.

(2) İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.

3) Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz.' hükmü ile suç ve cezanın yasallığı ilkesini getirmiştir.

TCK.nun 7. maddesi; '(1) İşlendiği zaman yürürlükte bulunan kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. İşlendikten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı da kimse cezalandırılamaz ve hakkında güvenlik tedbiri uygulanamaz. Böyle bir ceza veya güvenlik tedbiri hükmolunmuşsa infazı ve kanunî neticeleri kendiliğinden kalkar.

(2) Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.

(3) (Değişik fıkra: 29/06/2005-5377 S.K./2.mad) Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır.

(2) Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.

(3) (Değişik fıkra: 29/06/2005-5377 S.K./2.mad) Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır.

(4) Geçici veya süreli kanunların, yürürlükte bulundukları süre içinde işlenmiş olan suçlar hakkında uygulanmasına devam edilir.' hükmünü haizdir.

Suç tarihi itibarıyla somut olayın TCK.nun 154/2. maddesinde yer alan suç tipine uyduğu anlaşılmaktadır. Ancak sanık hakkında kurulan bu hükümden sonra 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 1. maddesi '(1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

(2) Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

(3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

(4) İstanbul ve Kocaeli il mülki sınırları içerisinde bulunan köylerin tüzel kişiliği kaldırılarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine mahalle olarak katılmıştır.

(5) Birinci, ikinci ve dördüncü fıkrada sayılan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliği kaldırılmıştır.