muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2408, Karar No: 2023/5666, Tarih: 13.04.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçiye kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli ... sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesi gereken ücretin tespiti ile talep edilen fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığına ve arabuluculuk ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 22 ve 32 ... maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde ve 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesinin on üç ve on dördüncü fıkraları şu şekildedir:

"(13) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz. İşe iade talebiyle yapılan görüşmelerde tarafların anlaşmaları durumunda, arabulucuya ödenecek ücretin belirlenmesinde işçiye işe başlatılmaması hâlinde ödenecek tazminat miktarı ile çalıştırılmadığı süre için ödenecek ücret ve diğer haklarının toplamı, Tarifenin İkinci Kısmı uyarınca üzerinde anlaşılan miktar olarak kabul edilir.

(14) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır."

4. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun (6325 sayılı Kanun) "Dava şartı olarak arabuluculuk" kenar başlıklı 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları şöyledir:

4. 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun (6325 sayılı Kanun) "Dava şartı olarak arabuluculuk" kenar başlıklı 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları şöyledir:

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona ... arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.”

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki (2) nolu paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki (2) nolu paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararında arabuluculuk gideri bakımından hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı olan arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın sürece katıldığı ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda arabuluculuk giderinin davalı harçtan muaf olduğundan Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de ilâmın İlgili Hukuk kısmında yer verilen 7036 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası ile 6325 sayılı Kanun'un 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları uyarınca, arabuluculuk gideri yargılama gideri olup anlaşmaya varılamaması hâlinde ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanmaktadır. 6100 sayılı Kanun’un "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafının yazılı şekilde Hazine üzerinde bırakılması hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer ... "Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan suçüstü ödeneğinden karşılanan arabuluculuk ücretinin tahsiline yer olmadığına, " ibaresinin çıkartılarak yerine, " 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası uyarınca Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanan 680,00 TL arabuluculuk ücretinin davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydedilmesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8311, Karar No: 2010/9706, Tarih: 04.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8311 E.  ,  2010/9706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 4642 ada, 16, 4643 ada, 1,2,3 ve 4645 ada, 1 sayılı parsellerin, sahte nüfus cüzdanı kullanılarak düzenlenen vekâletname ile davalılar H. ve S.½ payla satış yoluyla temlik edildiğini, anılan kişilerinde  4246 ada, 16 sayılı parseli birleşen davanın  davalısına devrettiklerini, sahte vekâlete dayalı olarak yapılan temliklerin hukuken geçersiz olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı H.Ö.çekişmeli taşınmazlardaki paylarını diğer davalı S. I. devrettiğini, kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, davalı S. I., 4643 ada, 1,2 ve 3 sayılı parsellerin şuyuulandırma sonucu 4643 ada, 4,5,6,7,8 ve 9 sayılı parsellere dönüştüğünü, pay temliki yoluyla bağımsız malik olduğunu, ilk el konumunda olduğundan sözedilemeyeceğini, sicile güvenerek tesciller yapıldığını, şuyuulandırma işlemleri ile yeni imar parselleri oluştuğundan geri dönüşüm yapılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Birleşen davanın davalısı; çekişmeli 4642 ada, 16 (21 imar) sayılı parseli tapu kaydına güvenerek emlakçı aracılığıyla satın aldığını, davacı ve diğer davalıları tanımadığını, iyiniyetli olmadığının davacı tarafından kanıtlanması gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece; sahte vekâlete dayalı olarak yapılan temlikler geçersiz ise de davalıların 3. kişi konumunda oldukları, kötü niyetli olduklarına dair delil ibraz edilemediği, sicile güven ilkesi uyarınca iktisaplarının korunması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; sahtecilik hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; sahtecilik hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; davacının kayden maliki olduğu çekişme konusu 4642 ada, 16, 4643 ada, 1,2,3 ve 4645 ada, 1 sayılı parsellerin 09/09/2005 tarihinde vekil aracılığıyla davalılar H. ve S. ½ payla temlik edildiği, vekaletin alımı sırasında kullanılan nüfus cüzdanının sahte olduğu hususunun Adli Tıp Kurumu raporu ile saptandığı, 27/09/2005 tarihinde 4645 ada, 1 sayılı parselin dava dışı N.Ç. 16 parselin ise 05/06/2006 tarihinde birleşen davanın davalısı İ.A.temlik edildiği, 26/10/2006 tarihli imar uygulaması ile 21 parsele dönüştüğü,  4643 ada, 1,2,3 sayılı parseller ile belediyeye ait 3123 ada, 12 parsel, 4644 ada, 1 parsel, 4647 ada, 2 sayılı parsellerin ise 27/01/2006 tarihinde, 3194 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca şuyuulandırmaya tabi tutulduğu ve 4643 ada, 4,5,6,7,8,9 imar parsellerinin Belediye, H.ve S.adına paylı olarak tescil edildiği, Belediyenin 22/11/2006 tarihinde, H. Ö.ise 22/05/2006 tarihinde paylarını davalı S.satış yoluyla aktardıkları, halen 6 adet imar parselinin bağımsız olarak davalı S. Ö.adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar 16 sayılı parsel hakkında dava açılıp, birleştirilerek görülmüş ise de taşınmazı H. ve S.den edinen davalı İ. A. kötüniyetli olduğu, TMK’nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı kanıtlanmış değildir. Bu nedenle anılan parsel bakımından davanın reddedilmiş olması doğrudur. Davacının bu parsele yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,

Davacının diğer parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacıya ait 4643 ada. 1,2,3 sayılı parsellerin sahtecilik yolu  ile  davalıya temlik edildiği sabittir. Sahtecilik yoluyla yapılan temlikin mutlak butlanla malul olduğu da kuşkusuzdur. Davalı S.1,2,3 sayılı parsellerin ilk el olarak satın aldıktan sonra anılan parsellerin idari işlemler sonucu 4643 ada, 4,5,6,7,8 ve 9 sayılı parsellere dönüştüğü açıktır. Bu durumda davalı S. iyiniyetli dolayısıyla TMK’nun 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanabileceğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca;  davacının 4643 ada, 1,2,3 parsellerdeki hakkının 4643 ada, 4,5,6,7,8, ve 9 sayılı imar parsellerine yansıtılması suretiyle davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru  değildir. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün HUMK’nun 428 maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın  temyiz  edene geri verilmesine,alınan  peşin  harcın temyiz  edene  geri  verilmesine, 4.10.2010 tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31283, Karar No: 2016/10134, Tarih: 05.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/31283 E.  ,  2016/10134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçluların temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçluların temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Alacaklı tarafından adi kira ve hasılat kiralarına ait örnek 13 takip başlatıldığı, borçlunun takibe karşı itirazda bulunduğu, alacaklının da, itirazın kaldırılması istemiyle Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi'ne başvurduğu, anılan mahkemece yapılan yargılama sonucunda 21.04.2015 tarihinde "davanın kısmen kabulü ile davalı ..........'nin itirazının 170.733,48 TL kira alacağı ve bu miktarın işlemiş faizi için kaldırılmasına,davalı ...'ın itirazının 24.288,48 TL kira alacağı ve bu miktarın işlemiş faizi için kaldırılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verildiği görülmüştür. Borçlular, 18.05.2015 tarihli icra müdürlüğü kararının kaldırılması ve dosya hesabı yapılması talebiyle icra mahkemesine başvurmuşlar, mahkemece, bilirkişiden rapor alınarak; "şikayetin kabulü ile ...... İcra Müdürlüğünün 2014/2158 Esas sayılı dosyasından 170.733,48-TL kira bedeli, 23.467,21 TL takibe kadar faiz, 402,90-TL mahkeme masrafı olmak üzere toplam 194.603,59 TL takip çıkışı, 8.854,00-TL tahsil harcı, 25,20TL başvurma harcı, 17.076,00TL icra vekalet ücreti, 18.607,61TL takip sonrası işlemiş faiz olmak üzere 239.166,40TL toplam borç miktarı olarak düzeltilmesine, teminat mektubunun paraya çevrilmesi ile dosyaya 7.046,00TL fazla ödeme yapıldığının tespitine '' karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda; mahkemece 12.08.2015 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak hüküm kurulmuştur. Takibe konu kira kontratında, kiranın yıllık ödeneceği kararlaştırılmış olup, takip talebinde, yıllık kira farkları, 15.11.2011 ayı kirası, 15.12.2011-14.12.2012 tarihleri arası döneme ait kira alacağı ve faizleri istenmiştir. Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda, kiranın takip tarihine kadar yıl itibariyle hesaplanması gerekirken, ay ay hesap yapılması doğru olmadığı gibi, raporda 15.11.2011 tarihli kira bedelinin, takibe kadarki işlemiş faizi ile borç hesabı yapılan 05.05.2015 tarihine kadarki işlemiş faizinin hesaplanmadığı görülmüştür.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/386, Karar No: 2017/10064, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/386 E.  ,  2017/10064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6099, Karar No: 2012/4089, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6099 E.  ,  2012/4089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi ve davalılardan .... vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'ye iadesine 19/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.