muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16258, Karar No: 2010/5985, Tarih: 13.04.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/16258 E.  ,  2010/5985 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 36/3, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a maddeleri gereğince 600 Yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Ula Sulh Ceza Mahkemesinin 17/06/2005 tarihli ve 2005/132-175 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 23.10.2007 gün ve 53306 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2007 gün ve KYB. 2007/235042 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 2918 sayılı Kanun'un 36/3.maddesindeki yaptırımın hafif hapis ve hafif para cezası olması ve 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Kanun'la değişik 7.maddesi 1.fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür." şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş bulunması karşısında, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Ula Sulh Ceza Mahkemesinin 17.06.2005 gün ve 2005/132 Esas,2005/175 Karar sayılı kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak sanığın 2918 sayılı yasanın 36/3.maddesi uyarınca 1 ay hafif hapis ve 165 YTL. hafif para cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan hafif hapis cezasının günlüğü 647 sayılı Yasanın 4.maddesi uyarınca 1 YTL.den hesaplanmak suretiyle 30 YTL. hafif para cezasına çevrilmesine, cezaların 765 sayılı TCK.nun 72.maddesi uyarınca toplanarak sanığın sonuç olarak 195 YTL. hafif para cezası ile cezalandırılmasına, 5252 sayılı yasanın 7.maddesi uyarınca tayin olunan sonuç cezanın 195 YTL. idari para cezasına çevrilmesine ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükümden "Yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" ibaresinin çıkarılmasına ve diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.04.2010 günü oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

MUHALEFET ŞERHİ:

Her ne kadar bozma yerinde ise de, 2918 sayılı yasanın 36/3.maddesinde hafif hapis cezası ile birlikte hafif para cezasının da öngörüldüğü bu durumda yeniden hüküm kurulurken 5252 sayılı yasanın 7.maddesinin 1 ve 2.fıkraları uyarınca idari para cezasının belirlenmesinde "hafif hapis cezasının" esas alınacağı açıkça belirtildiğinden; 1 ay hafif hapis cezasının günlüğü 5237 sayılı TCK.nın 52.maddesi uyarınca 20 YTL.den hesaplanarak sonuçta 600 YTL. idari para cezasına çevrilmesi ve sanığın bu miktar idari para cezası ile cezalandırılmasına kazanılmış hakkı nedeniyle 436 YTL. idari para cezası olarak yerine getirilmesine, hükmolunması gerekirken hafif hapis cezasının günlüğü 1 YTL.den 30 YTL. olarak hesaplanması ve buna doğrudan özel kanunda belirtilen hafif para cezasının eklenerek sonuçta 195 YTL idari para cezasına hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğu düşüncesiyle çoğunluk kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/3538, Karar No: 2013/20536, Tarih: 14.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3538 E.  ,  2013/20536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.10.2012 tarih ve 2007/195-2012/222 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların, şirket müdürü olarak görev yaptıkları dönem içinde; 17/04/1999 ile 26/09/1999 tarihleri arasında, altı kez her defasında 9.500 YTL, olmak üzere toplam 57.000 YTL’nin "un fabrikası tesisi avansı" adı altında, davacı şirket kasasından para aktarması yapıldığını, niçin para aktarıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığını, davacı şirket hesabından aktarılan bu paranın şirket mal varlığının azalmasına, şirketi fiilen ve hukuken yönetim yetkisine sahip davalıların mal varlığının artmasına neden olduğunu, yukarıda belirtilen tarihlerde her üç davalının da imzaya yetkili müdür sıfatına haiz olduğunu, davacı şirket için harcanmayan bu paradan davalıların, müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, bu nedenlerle; davanın kabulü ile fazlaya ait haklar saklı kalmak üzere 57.000 YTL'nin davacı şirket kasasından çıkış tarihlerinden itibaren değişen oranlarda ticari temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar M. ... ve ... vekili, müvekkillerinin 17/04/1999 ile 26/09/1999 tarihleri arasında şirketten avans çektiklerini, dolayısıyla davanın 5 yıllık zaman aşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili Av. ..., öncelikle olayda zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin göz önüne alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, TTK'nın 611. (TTK'nın 661) mülga TTK 535. maddeleri gereğince zaman aşımından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Mülga 6762 sayılı TTK'nın 556. maddesi hükmünde şirket yöneticilerinin sorumlulukları hakkında anonim şirketin bu hususlara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüş olup, bu yollama ile uyuşmazlığa aynı Yasa'nın 341. maddesi hükümleri uygulama olanağı bulacaktır.

6762 sayılı TTK'nın 341. maddesi hükmünde, sorumluluk davasının açılabilmesi için bu yönde alınmış bir genel kurul kararı olması ve davanın denetçiler tarafından açılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.

1- Mülga 6762 sayılı TTK'nın 556. maddesi hükmünde şirket yöneticilerinin sorumlulukları hakkında anonim şirketin bu hususlara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüş olup, bu yollama ile uyuşmazlığa aynı Yasa'nın 341. maddesi hükümleri uygulama olanağı bulacaktır.

6762 sayılı TTK'nın 341. maddesi hükmünde, sorumluluk davasının açılabilmesi için bu yönde alınmış bir genel kurul kararı olması ve davanın denetçiler tarafından açılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.

Bununla birlikte limitet şirketlerde genel kurulun yetkilerini düzenleyen mülga 6762 sayılı TTK'nın 539/7. maddesi hükmünde de, şirketin kendi organlarına karşı haiz olduğu tazminat taleplerinin genel kurulun yetkisinde olduğu öngörülmüş, 548. maddesinde ise, ortak sayısı yirmiyi aşan limited şirketlerde bir veya birden fazla denetçi bulunacağı, ortak sayısı yirmi veya yirmiden az olan şirketlerde idare hak ve görevi tüm ortaklara ait değilse müdür sıfatını haiz olmayan diğer ortakların mülga 818 s. BK'nın 531. maddesi uyarınca denetim hakkına sahip oldukları düzenlenmiştir.

Somut olayda, limitet şirketin ortak sayısı 20’den azdır. Buna göre davanın yönetici olmayan diğer ortaklarca açılması gerekmektedir. Dava, şirket müdürleri tarafından açılmış bulunduğundan, dava koşulları oluşmamıştır.

Bu durumda mahkemece, HMK’nın 54. maddesi uyarınca, bu davanın açılmasına izin veya icazet verilmesi hakkında yönetici olmayan diğer ortakların muvafakatlerinin alınması veya vekaletnamelerinin ibrazı ve ortaklar kurulu kararının sunulması amacıyla davacı vekiline önel verilmesi, dava koşulları oluşturulduktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11399, Karar No: 2007/1126, Tarih: 05.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/11399 E.  ,  2007/1126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

\* Anne ve babanın, deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi; ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklamaları halinde hakim velayet hakkını kaldırabilir. (TMK.md.348) Toplanan deliller yukarıda açıklanan şekilde bir durumun varlığına yeterli olmayıp, velayetin değiştirilmesine yol açar. (TMK. md. 183, 349) Öyle ise kanun hükmünün uygulanmasında hata yapılması bozmayı gerektirir.Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden duruşma yapılmasını gerektirmez. O halde kararın düzeltilerek onanması Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesine uygun düşer.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasından velayetin kaldırılmasına (nez'ine) ilişkin bölümlerin çıkartılmasına ve yerine " Türk Medeni Kanununun 183, 349 maddesi gereğince \* küçük Esra ve Barış'ın velayetinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine" sözlerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının temyiz edene geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 05.02.2007 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

- dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

- temsil kayyımı davaya katılmalı,

- temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/4228, Karar No: 2014/13694, Tarih: 17.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/4228 E.  ,  2014/13694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vek.Av.... ile davalı ...aralarındaki alacak davası hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) verilen 19.04.2013 gün ve 2009/386-2013/173 sayılı hükmün davalı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1) Davalı 27.05.2013 tarihli dilekçesinde mali durumuna ilişkin herhangi bir kayıt örneği ve belge sunmaksızın adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli Yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340 maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesine mali duruma ilişkin belgeleri eklemediği anlaşıldığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davalı hükmü temyiz sırasında temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz harcını yatırmış, dairemizin 08.11.2013 tarihli geri çevirme kararı üzerine mahkemece çıkarılan eksik nisbi temyiz harcının yatırılmasına ilişkin muhtıra sehven davacı vekiline tebliğ edilmiş, davalı yana muhtıra tebliğ edilmeden davalının muhtırada belirtilen 340 TL. nisbi temyiz harcını 26.02.2014 tarihinde yatırdığı anlaşılmış ise de, mahkemece çıkarılan ve sehven davacı vekiline tebliğ edildiği anlaşılan muhtırada eksik nisbi temyiz harcı 5.298,55 TL. olarak gösterilmesi gerekirken sehven 340 TL. gösterildiği ve davalının bu miktarı yatırdığı anlaşıldığından, bu kez, karar ilam harcı üzerinden yapılan hesaplama sonucu, davalının yatırdığı temyiz harcı mahsup edilmek suretiyle davalının eksik 4.958,55 TL. nisbi temyiz harcını yatırması konusunda 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalının adli yardım talebinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8664, Karar No: 2012/18647, Tarih: 31.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/8664 E.  ,  2012/18647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Suç örgütü kurmak ve yönetmek, Suç örgütüne üye olmak ve yardım etmek, Yağma, kasten yaralama, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Tehdit, Mala zarar verme, Fuhuşa aracılık etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

6 nolu olayda yakınan ...’ın beyan ve teşhisine göre, sanık ... hakkında yağma ve özgürlüğü kısıtlama eylemleri ile ilgili zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması, 9 nolu olayda ise sanık ... hakkında katılan ...’a karşı tehdit suçundan açılan dava hakkında hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; zamanaşımı içerisinde Mahkemesince karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I-)1.olayda, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yakınan ...’a karşı yağma ve özgürlüğü kısıtlama; 2. olayda, sanık ... hakkında yakınan ...’ye karşı yağma; 3.olayda, sanık ... hakkında yakınan ...’e karşı yağma; 4.olayda, sanık ... hakkında yakınan ...’a karşı kasten yaralama; 6. olayda, sanıklar ....

hakkında yakınan ...’a karşı yağma ve özgürlüğü kısıtlama; 7.olayda, sanık ... hakkında yakınan ...’a karşı yağma; 9.olayda, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...’a karşı tehdit; 11.olayda, sanık ... hakkında yakınan ...’a karşı tehdit; 14.olayda; sanıklar ..., ... ve ...’ın yakınan ...’a karşı yağma ve mala zarar verme; yakınan ....’a karşı yağmaya kalkışma suçundan kurulan hükümler ile sanık ... hakkında suç örgütü kurmak ve yönetmek; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç örgütüne üye olmak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanıklar ..., ... ve ... yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

1.olayda, yakınan ...’a karşı ilk yağma eylemi işyerinde işlenmiş olmasına karşın temel ceza belirlenirken TCK’nın 149/1. maddesinin “d” bendinin; aynı yakınana karşı ikinci yağma suçunun gece vakti işlenmesine karşın anılan Yasa ve maddenin “h” bendinin değerlendirilmeye esas alınmaması; 9.olayda, sanıklar hakkında TCK’nın 106/2-a-c-d,43/1. maddeleri ile belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasının aynı Yasanın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirimi sonucu cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi, karşı temyiz olmadığından;

14.olayda, yakınanlar ... ve Esra Kostak’a karşı yağma suçunda, 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin “d” bendinin uygulanabilmesi için, önceden hazırlık yapılarak, yakınanın yoldan geçmesini beklemek suretiyle tasarlanıp işlenmesi ve geçiş özgürlüğü kısıtlanıp, önünün kesilmesi gerektiği gözetilmeyerek, anılan bent ile uygulama yapılması; aynı olayda yağma suçunun gece vakti işlenmesine karşın anılan Yasa ve maddenin “h” bendinin değerlendirilmeye esas alınmaması; sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklara yükletilen dava konusu eylemlerin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara, toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçların sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca eleştiri dışında cezanın doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanıklar ...,... ve ... savunmanları Av. ... ve Av....’nın duruşmada ileri sürdükleri tüm itiraz ve savunmaları reddiyle, sanıklar ..., ... ve ... yönüyle tamamlanmış yağma suçlarından duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-)13.olayda, sanık ... hakkında fuhuşa aracılık etmek; 14.olayda, sanıklar ..., ... ve ...’ın yakınan ...’a karşı özgürlüğü kısıtlama suçu ile sanık ... Akirpikler hakkında suç örgütüne yardım etmek suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-14. olayda, olay günü rızası dışında yakınanı sanık ...'e ait işyerine götüren sanıkların orada tehdit ile para istedikten sonra yakınanın şahsına bir zarar vermeksizin serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 110. maddesinin değerlendirilmemesi,

2-5237 sayılı TCK’nın 220/7. maddesi 02/07/2012 tarihli 6352 sayılı Kanunun 85.maddesi ile değiştirildiğinden, sanık ... hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-Fuhuşa aracılık etmek suçunun cebir ve tehdit ile işlenmediği, Mahkemece de sanık ...’ın anılan suçu örgüt faaliyeti kapsamında değil bireysel olarak işlediğinin kabul edilmiş olması nedeniyle, hukuk birliği ilkesi gereği, aynı suç için iki farklı usulün uygulanamaması, doğal yargıç ilkesi, savunma hakkı, özel görevli Mahkemenin görev alanının sınırlı oluşu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilerek, dosyanın genel görevli ve yetkili Mahkemeye gönderilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Kabule göre de; fuhuşa aracılık etmek suçunun örgüt faaliyeti kapsamında olmayıp bireysel olarak işlendiği kabul edildiği halde, sanık ... hakkında TCK’nın 58/9. maddesinin uygulanması,

4-Kabule göre de; fuhuşa aracılık etmek suçunun örgüt faaliyeti kapsamında olmayıp bireysel olarak işlendiği kabul edildiği halde, sanık ... hakkında TCK’nın 58/9. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA ilişkin oybirliğiyle alınan karar 31/10/2012 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Esat Penpe'nin katıldığı oturumda sanıklar savunmanlarının yokluğunda, açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.