muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/28482, Karar No: 2020/4832, Tarih: 11.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28482 E.  ,  2020/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, bekçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini beyan ederek ödenmeyen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili günlerinde çalışıp çalışmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Çalışma düzenin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışma alacaklarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Yukarıda yapılan açıklamalar ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili çalışması için de geçerlidir.

Somut olayda, davacı bekçi olarak çalıştığını, fazla çalışma yaptığını, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini beyan etmiştir. Mahkemece, davacı tanıklarının davalı işyerinde çalışmadıkları gerekçesiyle ispatlanamayan fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücret alacaklarının reddine karar verilmiştir. Ancak davacının bildirdiği tanıkların tamamının duruşmada dinlenmeden karar verildiği anlaşılmıştır. O halde, Mahkemece dinlenmeyen tanıkların yasal prosedüre uygun olarak davetiye ile çağrılması, celbe rağmen gelmezlerse zorla getirtilerek beyanlarının alınması, beyanları alındıktan sonra davacı iddiası, davacı tanık beyanları, davacının yaptığı işin niteliği ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirilerek davacının alacak talepleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

Somut olayda, davalı Ilgın İnşaat İç ve Dış Tic. A.Ş ile davalı ...arasında işyeri devri bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. O halde, kıdem tazminatı bakımından devralan ...tüm süreden ve işçinin son ücretinden, devreden işveren davalı Ilgın İnşaat İç ve Dış Tic. A.Ş ise kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mahkemece, davalılar arasında fiili bir ilişki tespit edilemediği gerekçesiyle davalı şirketlerin sorumluluğunun kendi dönemi ve çalıştırdıkları süre ile sınırlı olarak kabul edilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 11/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6908, Karar No: 2011/209, Tarih: 17.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6908 E.  ,  2011/209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bozmaya uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Bozma ilamında dava konusu taşınmazın tarım arazisi olduğu belirtildikten sonra Tarım İlçe Müdürlüğünden münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatını gösterir resmi verilerin temini ile buna göre rapor düzenlenmesi istenilmiş, mahkemece dosyaya 2007 yılına ait Sivrihisar İlçesi Aşağıkepen köyüne ait lokal veriler getirtilerek rapor düzenlenmiştir.

Yargıtay uygulamalarında kamulaştırılan taşınmazın değerin belirlenmesinde il/ilçenin tamamında geçerli olan verilerin alınması esastır. Buna göre dava konusu taşınmazın bulunduğu ilçenin tamamında geçerli olan veriler yerine Aşağıkepen köyüne ait lokal verilerin alınması suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmiş olması,

2-Kamulaştırma Kanunu'nun 12. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince bir kısmı kamulaştırılan taşınmaz malın artan kısmı yararlanmaya elverişli bir durumda değilse, kamulaştırma işlemine karşı idari yargıda dava açılmayan hallerde mal sahibinin en geç kamulaştırma kararının tebliğinden itibaren otuz gün içinde yazılı başvurusu üzerine bu kısmında kamulaştırılması zorunludur. Somut olayda artan kesim için taşınmaz maliklerinin bu doğrultuda kamulaştırmayı yapan idareye bir başvuruları olup olmadığı araştırılmadan, artan kesimin tamamının değerine hükmedilmiş olması,

3-Dairenin bozma kararından önce hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kamulaştırılan taşınmaz üzerindeki müştemilatın değeri 41.032,01 TL olarak tespit edilmiş olmasına rağmen, bu kere 62.882,00 TL olarak belirlenmiş olması,

4-Dairenin bozma kararından önce kamulaştırılan taşınmaz için ecrimisile hükmedilmediği halde bu kere ecrimisile hükmedilmiş olması,

5-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı hüküm altına alınmıştır. 13 Temmuz 2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı Yasada bu konuda herhangi bir değişiklik yapılmadığı da dikkate alınarak dava konusu taşınmazın doğrudan ... adına tesciline karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19040, Karar No: 2017/1215, Tarih: 09.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/19040 E.  ,  2017/1215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Heyeti tarafından kararda yazılı nedenlerden dolayı başvuru ve talebin reddine dair verilen itiraz hakem heyeti kararının süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekillerinin murisinin 09.02.2014 tarihinde kalp krizi geçirerek vefat ettiğini, davalıya başvurduklarını, davalının poliçe düzenlenmeden önce varolan hipertansiyon rahatsızlığı nedeniyle ölümün gerçekleştiğini, murisin poliçe düzenlenirken doğru beyan yükümlülüğünü yerine getirmediğini belirterek ödeme yapmadığını, murisin hipertansiyon hastası olmadığını, murisin dava dışı ... A.Ş'den çektiği kredi uyarınca davalı tarafından hayat sigortası ile sigortalandığını belirterek, poliçede yazılı vefat tazminatı olan 131.250,00 TL'nin muacceliyet tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, başvurunun reddini savunmuştuır.

Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, murisin ölümünden iki yıl öncesinden beri hipertansiyon tedavisi gördüğü, hipertansiyon hastalığı tedavisinde kullanılan ilacı kullandığı, hipertansiyonun kalp krizinden ölümün en temel nedenlerinden biri olduğu, murisin başvuru formunda sigorta şirketine yüksek tansiyon da dahil hastalık var mı sorunlarına hayır cevabı verdiği, poliçe hükümlerine göre doğru beyan yükümlülüğünü ihlal ettiği, teminat dışı olduğu gerekçesiyle başvuru ve talebin reddine karar verilmiş; karara, davacılar vekili tarafından itiraz edilmiş; İtiraz Hakem Heyetinin 30.10.2014 tarih, 2014/İHK 684 sayılı kararı ile itiraz başvurusunun reddine karar verilmiş, itirazın reddine dair karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kredili hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan vefat tazminatı istemine ilişkindir. Somut olayda, davacıların murisi... dava dışı dain mütrehin ... .... şubesinden 120 ay vadeli 125.000,00 TL kredi kullanmış; 35 taksit ödemesi yapıldıktan sonra 09.02.2014 tarihinde kalp krizi nedeniyle evde vefat etmiştir. Dosya kapsamına göre; davacıların dosyaya sunduğu ve murisin aile hekimi tarafından imzalanan 13.03.2014 tarihli yazıya göre muris ...'un 23.05.2013 tarihinden itibaren hipertansiyon tedavisi gördüğü belirtilmiştir. Dosyada mevcut ... kayıtları ve reçetelere göre murisin 2011-2013 yılarında yüksek tansiyon hastalığının tedavisinde kulllanılan... hapı kullandığı anlşılmaktadır. Davacıların murisi ..., kullandığı krediye ilişkin olarak davalı sigorta şirketi nezdinde 11.11.2013-2014 tarihleri arasında geçerli 1 yıl süreli kredili hayat sigortası poliçesi imzalamış, poliçede vefat tazminatı 131.250,00 TL olarak belirlenmiştir.

Hakem heyetince her ne kadar murisin doğru beyan yükümlüğüne aykırı davrandığı, hipertansiyon vs gibi hastalıkların kendisinde bulunup bulunmadığı sorularına hayır cevabı verdiği ve hipertansiyon hastalığının kalp krizinden ölümün en temel nedeni olduğu gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de eksik inceleme ile karar verilemez. Şöyle ki sigorta tahkim heyetince, muriste ölümünden önce var olduğu anlaşılan hipertansiyon hastalığının kalp krizine neden olup olmayacağı, murisin kalp krizine bağlı olarak gerçekleşen ölümünün muriste var olan hiperstansiyon hastalığından kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda Dr bilirkişiden rapor alınması, ondan sonra tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile verilen karar doğru görülmemiş ve bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 09/02/2017 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY-

Talep, kredili hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan vefat tazminatı istemine ilişkindir.

Hakem heyetine başvuruda bulunanların murisinin ... ... Şubesi'nden kredi kullandığı ve tazminat talebinin dayanağını oluşturan sigorta poliçesinde . ... Şubesi'nin dain ve mürtehin olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda anılan banka şubesinin rehin hakkı bulunduğundan sigortadan tazminat talep etme hakkı da öncelikle ona ait olup ancak lehine rehin verilen alacaklının açık muvafakaı alınmak şartıyla başvuruda bulunanların tazminat isteme hakkı doğacaktır.

Somut olayda, murisin eşi tarafından murisin bankadan çektiği 125.000,00 TL kredinin faiziyle birlikte 197.893,77 TL olduğu 62.831,83 TL'sinin zorlukla ödendiği kalan kredi borcunun 135.061,95 TL olduğu beyan edilmiş, .. ... Şubesi tarafından da dairemizce sorulması üzerine 16.11.2016 tarihi itibariyle kalan borcun 103.290,00 TL bulunduğu, alacaklıların devam etmekte olup dain mürtehin hakkı saklı kalmak kaydıyla davaya muvafakat edildiği, davanın kabulü durumunda öncelikli alacak haklarının bulunduğunu belirtilmesi istenilmiştir. Bu muvafakat şartlı olup geçersizdir.

Medeni Kanunu'nun 944.maddesinde belirtilen rehnin bölünmezliği ilkesi gereğince alacaklı alacağının tamamını almadıkça rehin hakkı devam eder. Borcun ödenen kısmı kadar rehnin kalkması mümkün olmayıp bu durum yasaya aykırı bulunduğu gibi kısmi ödemeden sonra kalan borç özellikle temerrüt durumunda işleyen kredi faizleri nedeniyle sürekli değişen bir miktar olup kalan alacak miktarının da hüküm tarihi ve sonrası itibariyle belirlenmesi mümkün değildir. Ödenen miktara göre aktif taraf ehliyetinin de bölünmesi hem hukuken hemde madden imkansızdır.

Bu durumda dain ve mürtehin banka şubesinin şartlı muvafakatı geçersiz olup başvuranların talebinin HMK 114/1-d maddesi gereğince aktif taraf ehliyeti bulunmadığından HMK 115/2.maddesi gereğince usulden reddine karar verilmesi görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/24399, Karar No: 2019/5383, Tarih: 12.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/24399 E.  ,  2019/5383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/03/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 15.02.2002-15.05.2012 tarihleri arasında davalıya ait Pendik Kadıköy hattında ... plaka sayılı araçta dolmuş şöforü olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 09.12.2010-15.05.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin karşılıklı anlaşma yoluyla sona erdiğini, davacıya tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı nezdinde 15.02.2002-15.05.2012 tarihleri arasında çalıştığı, davalı tarafça haklı neden olmadan fesh edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının davalı nezdinde geçen hizmet süresi ile ilgili taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Davacı, davalı nezdinde 15/02/2002 tarihinde işe başladığını iddia ederken davalı 09/12/2010 tarihini savunmuştur.

Mahkemece, tanık beyanları ile "davalı tarafça iddia olunan tarihlerde dolmuşun kendilerine ait olmadığı veya davacı dışında başka şöfor çalıştırıldığı savunmasında da bulunulmadığı" gerekçesiyle davacı iddiasına itibar edilmiştir. Ancak bu sonuca ulaşmada dosya kapsamı yeterli değildir.

Dinlenen davacı tanıklarından biri davacının akrabası olup, beyanına itibar açısından, davalı işyeri ile ilgisinin ne olduğu belirgin değildir. Diğer tanık ise 2005-2006 yıllarındaki sadece 5-6 aylık çalışmaya tanıklık etmiştir. Bu beyanlar ispatta yetersizdir.

Dinlenen davacı tanıklarından biri davacının akrabası olup, beyanına itibar açısından, davalı işyeri ile ilgisinin ne olduğu belirgin değildir. Diğer tanık ise 2005-2006 yıllarındaki sadece 5-6 aylık çalışmaya tanıklık etmiştir. Bu beyanlar ispatta yetersizdir.

Öte yandan dosyada mevcut SGK hizmet döküm cetveline göre en son 1995 yılı çalışma kaydından sonra 24/03/2010-30/09/2010 tarihleri arasında hangi işverene ait olduğu dosyadan tespit edilemeyen bir sicil numarasından çalışma bildirildiği, bundan sonra da 09/12/2010 tarihinden itibaren davalı tarafça çalışma gösterildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, 24/03/2010-30/09/2010 tarihleri arasındaki işveren kim olduğu, davalıdan farklı bir işveren olduğunun tespiti halinde, buradaki çalışmadan davalının sorumlu tutulmasını gerektiren bir durum olup olmadığı belirlenmeli, uyuşmazlık konusu 15/02/2002-09/12/2010 tarihleri arasındaki döneme ilişkin trafik ceza kayıtları, çalışılan araca ilişkin bilgiler temin edilerek ve tüm deliller birlikte değelerlendirilerek hizmet süresi belirlenmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile hizmet süresinin yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kök raporunda haftalık 3,75 saat fazla çalışma hesabı yapılmış ise de itirazlar üzerine alınan ek raporda davacının haftalık 45 saati aşan fazla çalıması olmadığı, kök rapordaki fazla çalışma hesabının hafta tatilindeki çalışmadan kaynaklandığı ve hafta tatili alacağının da ayrı bir kalem olarak hesaplandığı belirtilmiştir. Buna göre Mahkemece fazla çalışma alacağına yönelik talebin reddi gerekirken ayrı bir kalem olarak hüküm altına alınan hafta tatili alacağı ile mükerrer tahsile yol açar şekilde fazla çalışma alacağının kabulü hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11651, Karar No: 2011/17965, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11651 E.  ,  2011/17965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31226, Karar No: 2013/23894, Tarih: 11.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/31226 E.  ,  2013/23894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen gün adli para cezasının TCK 52/2.maddesi uyarınca takdir olunan birim gün para cezası üzerinden adli para cezasına çevrilmesi yerine kanun maddesi gösterilmeden ve sonuç adli para cezası belirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ".. 2 YIL HAPİS VE GÜNLÜĞÜ 20 TL DEN 5 GÜN ÜZERİNDEN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ifadesinin çıkarılması ve yerine "2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2.maddesi gereğince gün adli para cezasının günlüğü takdiren 20 TL'den hesaplanmak suretiyle sanığın 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/12/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.