muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/370, Karar No: 2009/1523, Tarih: 26.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/370 E.  ,  2009/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Küçükçekmece 1. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince sıra cetvelinin davacı şirket vekiline 03.07.2008 günü tebliğ edildiği saptanarak, yasal yedi günlük süreden sonra 11.07.2008 günü açılan davanın süreden reddine karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı şirket vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14832, Karar No: 2014/12333, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14832 E.  ,  2014/12333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2013/581-2013/977

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2404, Karar No: 2014/12223, Tarih: 05.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2404 E.  ,  2014/12223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32844, Karar No: 2014/6888, Tarih: 10.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/32844 E.  ,  2014/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan 10.11.2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 18.11.2011 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35646, Karar No: 2013/18114, Tarih: 17.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35646 E.  ,  2013/18114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianamede, sanıkların köy boşluğuna tecavüz ettikleri belirtilerek dava açılması karşısında, köy boşluğuna tecavüz suçundan hüküm kurulduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Köy yoluna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğ- rudan zarar görmeyen köy halkından olan ...'nın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13159, Karar No: 2010/10109, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13159 E.  ,  2010/10109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 10.12.1998 tarihinden itibaren çalışmalarının 506 sayılı Kanunun Ek 5/2. maddesi kapsamına girdiğinin tesbitine, emeklilik esnasında nazara alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı 10.12.1998 tarihinden itibaren davalıya ait ambalaj fabrikasında matbaa bölümünde makine ustası olarak geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/2 maddesi kapsamında kaldığının tespitini istemiştir.

Mahkemece davacının dava konusu dönemde yaptığı işin 2098 sayılı Yasayla 506 sayılı Yasaya eklenen 5/II. maddesi ve alt bentlerinde sayılı işlerden olduğu kabul edilmekle birlikte, Ek-6 maddesinde belirtilen “malülük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi çalışmalarının en az 3.600 gününü Ek madde 5 de belirtilen işlerde geçiren sigortalılar Ek madde 5 de yer alan itibari hizmet süresine ilişkin hükümlerden yararlanır” hükmünün gereği oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, nitelikçe basım işyerinde çalışıldığından bahisle sigortalılık süresine işin niteliği nazara alınarak her tam yıl için Yasanın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesi istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5/II ve Ek 6. maddeleridir.

506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesine göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Yasanın öngördüğü birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında işyerinin dar anlamda sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söz değil öze üstünlük tanıyan bir yoruma gitmek gereklidir. İkinci koşul ise; II. bendin (a,b,c,d,e,f) alt bentlerinde belirtildiği biçimdeki fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır. Buna göre basım işyerinde geçen çalışmalar sırasında : a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici Maddelerle çalışılması veya b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışılması veya c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılması veya d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek çalışılması veya e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılması veya f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra olacak biçimde çalışılması halinde belirtilen çalışmanın itibari hizmete tabi olduğunun kabulü mümkündür.

506 sayılı Yasanın Ek-6 maddesine göre ise: “Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına tabi çalışmalarının en az 3600 gününü ek madde 1 de belirtilen işlerde geçiren sigortalılar, ek madde 1 de yer alan itibari hizmet süresine ilişkin hükümlerden yararlanırlar.”

Mahkemece bu maddedeki düzenlemeden yola çıkılarak davacının çalışmalarının 3.600 günü bulmadığından bahisle davanın reddine karar verilmişse de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek-5. Maddesi 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış, 5510 sayılı Yasanın itibari hizmeti düzenleyen 40. maddesindeki düzenlemeyle de davacının çalıştığı iş kolu kapsamdan çıkarılmıştır.

506 sayılı Yasanın Ek-5 maddesi kapsamında çalışmakla birlikte bu madde kapsamındaki çalışmaları 3.600 günü bulmayan ancak 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile çalıştıkları iş kolu kapsamdan çıkarılan sigortalıların durumu ile ilgili olarak 5510 sayılı Yasanın geçici 7/2.maddesi ile düzenleme yapılmıştır. Anılan düzenlemeye göre: “506 sayılı Kanunun ek 5 inci maddesinde sayılan itibari hizmet süresi kapsamında yer alıp bu Kanunun 40 ıncı maddesinde sayılmayan işlerde bu Kanunun yürürlük tarihinden önce geçen çalışma sürelerinin bu maddenin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesinde 3600 gün prim ödeme şartı aranmaz.” Hal böyle olunca da davacının çalıştığı iş kolu bakımından 506 sayılı Yasanın Ek-5. maddesine göre hak edilen itibari hizmet sürelerinin değerlendirilmesi için 3.600 gün prim ödeme şartının ortadan kalkmış olduğu, Ek-5 madde yazılı bulunan koşulara sahip olan sigortalının 3.600 gün şartı aranmaksızın itibari hizmetten yararlandırılması gerektiği açıktır.

Yapılacak iş 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi ile birlikte davacının işyeri ve yaptığı işe göre itibari hizmetten yararlanmak için Ek-5. maddede belirtilen işlerde 3.600 gün çalışmasının gerekli olmadığı göz önüne alınarak, çalışılan işyeri, yapılan iş ve çalışma koşullarına göre itibari hizmetten yararlanıp yararlanmayacağını ve itibari hizmetten yararlanacak ise bunun süresini belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, işin esasına girilmek gerekirken itibari hizmete tabi 3.600 gün çalışmanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6025, Karar No: 2011/12265, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6025 E.  ,  2011/12265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/585, Karar No: 2017/5741, Tarih: 26.09.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/585 E.  ,  2017/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 2.10.2014 tarihli geri çevirme ilamında Nisan 1288 tarih 309 sıra ve 22.07.1958 tarih ve 28 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte dosya arasına konulduktan sonra gönderilmesi için geri çevrilmiş ve 22.7.1958 tarih ve 28 sıra numaralı tapu kaydı Tapu Müdürlüğü'nce dosya arasına gönderilmiş ise de bu tapu kaydının geldisi olan ... 309 Yoklama ve 83 sıra numaralı tapu kaydının osmanlıca olduğundan bahisle dosya arasına gönderilmediği anlaşılmış olup bu nedenle geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir. Hal böyle olunca;

1- Tespite esas 5.9.1962 tarih 97 sıra numaralı tapu kaydının ve 22.7.1958 tarih ve 28 sıra numaralı tapu kaydının geldisi olan ... 309 Yoklama ve 83 sıra numaralı tapu kayıtlarının ( tercüme ettirilmek suretiyle ) ve tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte dosya arasına konulması,

2- Tespit ve tapu maliklerinden (... oğlu) ...'nun mirasçısı olup gerekçeli kararda taraf olarak gösterilen (... oğlu) ...'na tebliğine ilişkin bir belge veya bilgi bulunmaktadır. Gerekçeli karar adı geçene tebliğ edilmiş ise, tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemiş ise, kararın adı geçene 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3- Tapu maliki ... mirasçısı olduğu dosya arasına getirtilen nüfus kayıt örneğinden anlaşılan (TC kimlik numarası:...) ... ile (TC kimlik numarası: ...4 olan) ...'na gerekçeli kararın tebliğine ilişkin bir bilgi veya belge de bulunmamaktadır. Bu nedenle öncelikle kök muris ...'nun mirasçısı olarak adına gerekçeli karar tebliğ edilen ve kararda taraf olarak yer alan (... kızı) ... ile (TC kimlik numarası: ...4 olan) ...'nun aynı şahıs olup olmadığı; yine adına gerekçeli karar tebliğ edilen ve kararda taraf olarak yer alan ... ile (TC kimlik numarasr....) olan mirasçı ...'nun aynı şahıs olup olmadığı hususları kolluk marifetiyle araştırılmak suretiyle tutanağa bağlandıktan sonra; aynı kişi olmadıklarının anlaşılması durumunda; kararın adı geçene 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi; temyiz süresi geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23908, Karar No: 2015/18071, Tarih: 01.07.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/23908 E.  ,  2015/18071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ulusal Yargı Ağı (UYAP) sisteminden alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hükümden sonra 15.08.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64.maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3670, Karar No: 2006/6177, Tarih: 08.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3670 E.  ,  2006/6177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Nevşehir İcra Mahkemesi

Tarih : 9.12.2005

Nosu : 207-317

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Yıldızeli Mal Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilinen önceki iki hükmün Dairemizce bozulmasından sonra mahkemece davalı ... hakkındaki davanın reddine ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Mercii Hakimliğince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemiyeceğine göre, davalı hazine vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA, 8.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2009/12195, Karar No: 2010/1149, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12195 E.  ,  2010/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye HukukMahkemesi

Tarih : 16.4.2008

Nosu : 248-120

Taraflar arasındaki araç mülkiyetinin tespiti ve tescili davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... ile davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı ... plakalı özel halk otobüsünün % 25 hissesi kendi adına kayıtlı iken davalılar ve dava dışı olan ... ile anlaşarak ...’e, ...’in de davalılarla ortak olduğu ... plakalı halk otobüsünde % 25 hissesini kendisine devretmeyi kabul ettiğini, yapılan anlaşmayı resmiyete dökmek amacıyla davalılardan ...’ın vekaleten kendi adına olan hisseyi dava dışı ...’e devrettiği, ...’in de kendi hissesini ...’a devrettiğini, davalıların işlemlerin bu şekilde yapılması gerektiği hususunda telkinde bulunduklarını noterdeki devir işleminden sonra ... plakalı Etlik-Atakule hattındaki özel halk otobüsünde şifahi ortaklığının başladığını, (3) yıl boyunca davalıların düzenli olarak kar payını ödediklerini, ancak son zamanlarda davalıların kar payı ödemediklerini belirterek ... plakalı aracın ve araca ait hattın % 25 oranındaki hissesinin kendisine ait olduğunun tespiti ve tesciline, ödenmeyen kar payları hususunda ve diğer yasal haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, ortada usulüne uygun yapılmış bir devir işleminin bulunmadığını, davacıya şifahi bir devir de yapılmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının iddialarını yazılı delillerle kanıtlayamadığı ve teklif ettiği yeminin davalılarca yerine getirildiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 8.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10973, Karar No: 2021/1994, Tarih: 11.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10973 E.  ,  2021/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Sanık ... hakkında mahkûmiyet

Sanık ... hakkında beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, suç tarihi itibarıyla sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı bu kapsamdaki kararın suç tarihinden sonra 09/02/2015 tarihinde verildiği, suç tarihinde gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir hükmü karşısında anlatıldığı üzere suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmediğinden usulüne uygun şekilde alınmış CMK 139. madde kapsamında alınmış bir gizli soruşturmacı görevlendirilmesine dair karardan bahsedilemeyeceği ancak suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacı kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi olduklarının tespiti halinde, tanık olarak dinlenilip olay tutanağı içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmaması gerektiğine karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

2- Sanık ... hakkındaki beraat hükmünün incelenmesinde;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

2- Sanık ... hakkındaki beraat hükmünün incelenmesinde;

Mahkemenin suç tarihi itibarıyla CMK'nın 140. maddesi uyarınca alınmış bir karar olmadan yapılan teknik takip faaliyetleri sonucu elde edilen görüntülerin delil olarak kabul edilemeyeceğine dair kabulü yerinde ise de; 1 nolu bozma sebebinde belirtildiği üzere alışverişi yapan gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olduğunun tespit edilmesi durumunda görevliler, "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden görüntüler dışında ele geçirilen diğer deliller hukuka aykırı kabul edilemeyeceğinden, gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılmasından sonra adli kolluk görevlisi olduklarının tespiti halinde, tanık olarak dinlenilip olay tutanağı içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

11/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.