muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1206, Karar No: 2017/747, Tarih: 12.04.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1206 E.  ,  2017/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "tapu kaydında düzeltim" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesince görevsizliğe dair verilen 16.03.2015 gün ve 2014/58 E- 2015/142 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 19.10.2015 gün ve 2015/11486 E.- 2015/12072 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece " Mahkememizin 16/03/2015 tarih ve 2014/58 Esas 2015/142 Karar sayılı verilen hükmünde DİRENİLMESİNE," denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 12.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6694, Karar No: 2019/4069, Tarih: 26.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6694 E.  ,  2019/4069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her iki sanık hakkında TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin kusur durumuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1 ile numaralandırılan bölümünün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 705 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 40 TL olarak hesabıyla 28.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle ve yine hükmün 2 ile numaralandırılan bölümünün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 26/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15529, Karar No: 2010/209, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15529 E.  ,  2010/209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15608, Karar No: 2015/2467, Tarih: 10.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15608 E.  ,  2015/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu, davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu ticari taksinin kusuruyla sebebiyet verdiği tek taraflı kazada yaralandığını, yaralanmasının yüzünde sabit iz bırakacak nitelikte olduğunu, kaza nedeniyle iş gücü kaybına uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla geçici iş göremezlik tazminatı olarak 500,00 TL ile tedavi nedeniyle ödediği ve ileride ödeyeceği masraflar ile estetik ameliyatı bedeli olarak 500,00 TL toplamı 1.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen; 30.000,00 TL manevi tazminatın ise kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalı sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş; 24.04.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle iş göremezlik tazminatına ilişkin talebini 1.965,83 TL'ye, tedavi giderlerine ilişkin talebini 2.175,00 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, davacı ile müvekkili ...'in daha önceden tanışmakta olup olayda hatır taşımasının söz konusu olduğunu, kazanın davacı ve beraberindeki yolcuların müvekkilinin dikkatini dağıtması nedeniyle meydana geldiğini, bu sebeple davacının müterafik kusurunun bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, 6111 sayılı yasa uyarınca tedavi giderlerinden sorumlu olmadıklarını, davadan önce temerrütlerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile, 1.965,83 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 2.175,00 TL tedavi giderleri ve estetik ameliyatı bedelinin davalı gerçek kişiler yönünden 07.11.2010 tarihinden, davalı sigorta şirketi yönünden 17.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen, 5.000,00 TL manevi tazminatın ise 07.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'dan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 311,31 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına 10/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18401, Karar No: 2013/25227, Tarih: 04.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/18401 E.  ,  2013/25227 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/18401

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 12.03.2013 tarih, 2012/33568 E., 2013/9024 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklıların sair karar düzeltme itirazları yerinde değil ise de;

30.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 Sayılı Yasanın 1.maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen geçici 6.maddesinin 1.fıkrasında 9.10.1956 tarihi ile 4.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara fiili olarak el konulması sebebiyle, idareden tazminat talebinde bulunulması halinde, öncelikle uzlaşma yoluna gidilmesi esası getirilmiş olup, 8.fıkrasında da evvelce açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış veya süre dışındaki sebeplerden dolayı davaları reddedilmiş olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmayacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiştir.

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenleme, 9.10.1956 tarihi ile 4.11.1983 tarihi arasında gerçekleşen el atma nedenine dayalı olarak, anılan maddenin yürürlük tarihinden sonra ve bu maddeye göre uzlaşma prosedürü uygulanması sonucunda uzlaşma tutanağı ile ya da mahkeme ilamı ile tazminat ödenmesine karar verilmesi durumunda, anılan tazminatın tahsili için yapılacak icra takiplerine ilişkindir. Maddenin yürürlük tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce hüküm altına alınmış kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacakları ise anılan madde kapsamında bulunmadığından, böyle bir alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takipleri nedeniyle bu maddenin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin hükmün uygulanması mümkün değildir. Ayrıca bu maddedeki haczedilmezlik düzenlenmesinin uygulanabilmesinin ön koşulu ise kamulaştırmasız el atmanın 4.11.1983 tarihinden öncesine ilişkin olması zorunludur (HGK. nun 29.05.2013 tarih, 2012/12-1842 esas sayılı kararı).

Öte yandan 6111 Sayılı Kanunun Geçici 2.maddesinde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren onbeş yıl süreyle geçerli olmak üzere; 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6.maddesi hükmünün, 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı kabul edilmiş olup, bu madde ise 25.02.2011 tarihinde

Öte yandan 6111 Sayılı Kanunun Geçici 2.maddesinde bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren onbeş yıl süreyle geçerli olmak üzere; 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6.maddesi hükmünün, 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı kabul edilmiş olup, bu madde ise 25.02.2011 tarihinde

yürürlüğe girmiştir. Kamulaştırmasız el atmanın 04.11.1983 tarihinden sonra olması halinde 6111 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesi hükmünün uygulanabilmesi için tazminat ilamının karar tarihinin anılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği 25.02.2011 tarihinden sonra olması zorunludur.

Özetlemek gerekir ise kamulaştırmasız el atma fiilinin 04.11.1983 tarihinden önce ve tazminat ilamının karar tarihinin 30.06.2010 tarihinden sonra olması halinde bu tarihte yürürlüğe giren 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesi, 04.11.1983  tarihinden ve tazminat ilamının karar tarihinin 25.02.2011 tarihinden sonra olması durumunda ise bu tarihte yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanunun geçici 2.maddesi hükmünün uygulanması gerekecektir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı Kartal 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin ilamının karar tarihi 6.7.2010 olup, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden sonrasına,  6111 sayılı Kanunun geçici 2 .maddesinin yürürlüğe girdiği 25.02.2011 tarihinden öncesine ilişkindir.

Bu durumda olayda 6111 Sayılı Kanunun geçici 2.maddesinin uygulama imkanı bulunmayıp, 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun geçici 6.maddesinin uygulaması gerekeceğinden, mahkemece kamulaştırmasız el atmanın 4.11.1983 tarihinden öncesine ilişkin olup olmadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken farklı gerekçelerle bozulması doğru olmadığından alacaklıların karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklıların karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 12.03.2013 tarih ve 2012/33568 Esas, 2013/9024 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 31.10.2012 tarih ve 2012/230 Esas, 2012/1066 Karar sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3271, Karar No: 2007/4026, Tarih: 12.04.2007

14. Hukuk Dairesi 2007/3271 E., 2007/4026 K.

**14. Hukuk Dairesi 2007/3271 E., 2007/4026 K.**

**- AKTİF DAVA EHLİYETİ

- TAPU KAYDININ DÜZELTİLMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 702 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 1000 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 39 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 40 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 11.08.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.11.2006 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla, mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Böyle bir davayı tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren yeni Türk Medeni Kanunu'nun 702. maddesinin son fıkrası ile ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden, elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan herhangi biri de, tek başına tapuda miras bırakanla ilgili düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu tür davanın, bîr başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde, yetkiye dayanılarak dava açan kişinin, aktif dava ehliyeti vardır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Dava konusu 954 parselde davacılar paydaş bulunmakta iseler de, isminde düzeltme yapılması istenen diğer paydaş Hasan oğlu Tahsin sunulan veraset belgesine göre ölü olup, davacıların adı geçenle mirasçılık bağlarının bulunmadığı veraset belgesi ile sabittir. Davacının davayı yetki belgesi ile açtığına dair herhangi bir belgeye de dosya içerisinde rastlanmamıştır. Bu durumda, davacının davacılık sıfatı kanıtlanmadan işin esasına girilmesi doğru değildir. Mahkemece davanın reddî yerine yazılı olduğu gerekçeyle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü île hükmün (BOZULMASINA), 12.04.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1567, Karar No: 2010/8755, Tarih: 13.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1567 E.  ,  2010/8755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama bağ niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1888, Karar No: 2024/2186, Tarih: 15.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1888 E.  ,  2024/2186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2014/750 E., 2023/410 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında görülen yetki tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Deri-... Sendikasının davalılardan ... Yarma San. ve Tic. Ltd. Şti. (... Ltd. Şti.) işyerinde 10.04.2013 tarihinde çoğunluk tespiti talebinde bulunduğunu, ... Deri-... Sendikasının bu talebi üzerine Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 19.04.2013 tarihli ve 7182 ... yazısı ile 2013 Ocak ayı istatistiğinde kanunun aradığı %1 barajını aşamadığı belirtilerek yapılacak bir işlem bulunmadığını tespit ettiğini, Bakanlığın bu tespitinin hukuka aykırı olduğu, bu nedenle ... 12. ... Mahkemesinin 2013/213 Esas ... dosyasında açtıkları davada 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 ... Kanun) gereğince 26.01.2013 tarihli Resmî Gazete'nin 28540 sayı ile yayımlanan işkollarındaki işçi sayıları ve Sendikanın üye sayılarına ilişkin 2013 Ocak Ayı İstatistikleri Hakkındaki Tebliğ'in, müvekkili Sendikanın kurulu bulunduğu 5 No.lu işkolunda çalışan toplam işçi sayısı ve Deri-... Sendikasının üye sayısına ilişkin tebliğin iptaline karar verilmesini talep ettiklerini, ... 12. ... Mahkemesinde devam eden bu davanın bekletici mesele yapılmasını talep ettiklerini, Bakanlığın tespitinin yerinde olmadığını, başvuru tarihi olan 10.04.2013 tarihi itibarıyla "... Deri Organize Sanayi Bölgesi K-1/A Parsel Tuzla/..." adresinde faaliyet gösteren ... Ltd. Şti. işyerinde çoğunluğun bulunduğunu, işyerinde çalışan işçilerin tamamına yakınının müvekkili Sendika üyesi olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 19.04.2013 tarihli ve 7182 ... tespitin iptaline, adı geçen işyerinde başvuru tarihi olan 10.04.2013 tarihi itibarıyla Sendikanın yetki şartlarına ve çoğunluğa sahip olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP