muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3435, Karar No: 2017/1162, Tarih: 18.04.2017

Mahkemece, davaya konu genel kurul toplantısının 6. maddesi içerisinde kabul edilen 2013 yılı tahmini bütçesinde davacı şartlı ortakların, sorumlu olmaları gereken altyapı giderleri, çevre düzenleme giderleri gibi gider kalemlerinin açıkça gösterilmediği, bu nedenle alınan kararın davacı peşin ödemeli ortaklar yönünden uygulanmasının mümkün olmadığı, aidat miktarının belirlenmesi yetkisininde genel kurula ait bir husus olması nedeniyle raporda belirlenen aidat miktarı nazara alınmaksızın gündemin 6. maddesinde ortaklardan aidat .alınması yönündeki kararın davacılar yönünden iptali gerektiği, aynı maddede yönetim ve denetim kurulu üyeleri hakkında huzur hakkı bedeli belirlenmiş ise de, belirlenen huzur hakkı bedelinin fahiş veya usulsüz olduğunun davacılar vekilince ispat edilememiş olması karşısında huzur haklarına yönelik alınan kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, gündemin 7. maddesinde, 05.07.2007 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında alınan bütçe ile ilgili 3 no'lu kararın yeniden görüşülmesi yapılarak bu yönde karar alınmış olduğu, anılan kararın... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 10.11.2010 gün ve 2009/573 E., 2010/642 K. sayılı ilamı ile iptal edildiğini ve kararın kesinleştiğini, iptal edilen kararla davaya konu 31.03.2013 tarihli genel kurulun 7. maddesinin aynı mahiyette olduğu, buna göre kesinleşmiş mahkeme kararı ile iptal edilen genel kurul kararının tekrar genel kurul gündemine alınarak aynı kararın yeniden alınması suretiyle iptal kararının etkisiz kılınmak istendiği, gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 23.02.2015 tarih ve 548 E., 1108 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19962, Karar No: 2015/32010, Tarih: 24.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/19962 E.  ,  2015/32010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/46003

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2010/146 (E) ve 2011/846 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suç tarihinde saat 18:44'te göndermiş olduğu mesajın tehdit içermemesi ve eylemin, aynı gün saat 19:34'de çekilen tehdit mesajından ibaret olması karşısında, TCK'nın 43/1. maddesiyle artırım yapılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık M.. İ.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9485, Karar No: 2023/17744, Tarih: 02.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9485 E.  ,  2023/17744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyizi sanığın suç işlediğine, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, mahkemece verilen beraat kararının usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Taraflar aralarında geçmişe dayalı anlaşmazlık bulunduğu, katılan ve eşi tanık ...'nın ceviz hasadından döndükleri sırada sanık ile karşılaştıkları, sanığın "Or...pu bu cevizleri nereden getirdin, senin a...nın ortasını sinkaf ederim, senin ağzına gözüne sı..arım, ka...pe," demek suretiyle katılana hakarette bulunduğu iddia olunmasına rağmen mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılanın temyizinin incelenmesinde, sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları, taraflar arasında geçmişe dayalı anlaşmazlık bulunması, olayın tek tanığı olan ...'nın tarafsız olmayıp beyanları arasında çelişki bulunması ve sanığın savunmasının aksini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin olmaması sebebiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/660, Karar No: 2015/20811, Tarih: 18.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/660 E.  ,  2015/20811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra müdafiinin yaptığı 28.01.2013 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 17. maddesi uyarınca REDDİNE, 18.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18581, Karar No: 2016/10783, Tarih: 01.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18581 E.  ,  2016/10783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava dilekçesinde davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK m. 119/1). İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir (HMK m. 187/1). Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m. 25). Davacı, ön inceleme aşaması tamamlanana kadar, davalının şiddet uyguladığı ve eşinin ailesinin müdahale ettiği vakıasını ileri sürmemiştir. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bir vakıa esas alınarak davalıya kusur yüklenemez. Açıklanan nedenlerle davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiş ise de boşanma hususu temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacı dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmamış, bu talebini 19.12.2014 tarihli dilekçesinde ileri sürmüştür. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davacının, dava dilekçesinde yer almayan ve tahkikat duruşmasına geçilmesine karar verildikten sonra ileri sürülen maddi ve manevi tazminat isteği, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davacının maddi ve manevi tazminat talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm tesisi gerekirken, kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

.../...

.../...

c-Velayeti anneye verilen müşterek çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocuğun fikri ve sosyal gelişmesi için de yetersizdir. Mahkemece baba ile 2011 doğumlu çocuk arasında yatılı olacak şekilde ayın belli hafta sonları, yarıyıl ve yaz tatillerinde de daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2-b. ve 2-c. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan kısımlarının yukarıda 2-a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.06.2016(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/29154, Karar No: 2014/28109, Tarih: 22.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/29154 E.  ,  2014/28109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2014/80-2014/326

Taraflar arasındaki muarazanın gideilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2764, Karar No: 2006/5188, Tarih: 11.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2764 E.  ,  2006/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı yanın istemi, işçi alacağı niteliğinde bulunan alacaklarının İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesi uyarınca üst sıraya alınmasını teminen sıra cetvelinin düzeltilmesine ilişkindir.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İcra Mahkemesi'nce haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvellerinde İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesinde düzenlenen imtiyazların sadece aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara karşı ileri sürülebileceği, somut olayda dava dışı borçluya ait taşınmazların satışı sonrasında iki ayrı sıra cetveli düzenlendiği; bunlardan birinde ilk haciz sahibi alacaklının ... Vergi Dairesi olduğu ve yasa gereği davacıların bu hacze iştiraklerinin mümkün olmadığı, diğerinde ise ilk haciz sahibi alacaklının T. ... Bankası AŞ. olup, davacıların bu hacze iştiraki için İcra ve İflas Kanunu’nun 100 ncü maddesinde öngörülen şartları taşımadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 11.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3415, Karar No: 2010/4441, Tarih: 15.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/3415 E.  ,  2010/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 04/08/2003-06/04/2004 gününde verilen dilekçeler ile asıl ve birleşen davada yanlış tedavi nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların davalı doktorlara yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer davalı ... (devredilen SSK Başkanlığı)'na yönelik temyiz itirazına gelince; dava, yanlış tedavi nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, 506 Sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak çalışan davacılardan ...'nin, doğum sancıları başlayan eşi diğer davacı ...’nin SSK Konya Organize Sanayi Doğumevi ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'ne yatırıldığını, şeker oranı yüksek ölçülen hastanın diğer davalı doktorların görevli oldukları tıp fakültesi hastanesine sevk edildiğini, orada gerekli tahliller yapıldığı halde sezaryenle doğum yaptırılmasından vazgeçilen davacının karnına dirsekle bastırılarak normal doğum yaptırılması sonucu doğan ...’nin omur bölgesindeki sinirlerinin hasar gördüğünü ve kollarının hareket yeteneğini kaybettiğini, davalı doktorların tıp bilimine aykırı davranışları nedeniyle davacılardan ...’nin ömür boyu sakat kaldığını, davalı kurumun da 506 Sayılı Yasa'nın 43 ve izleyen maddeleri ile 35. maddesinde belirtilen eş ve çocuklara sağlık yardımı yapılmasına ilişkin düzenlemeler gereğince davalı doktorlar ile birlikte ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müşterek ve müteselsil) sorumluluğu bulunduğunu belirterek, uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

19/01/2005 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5283 sayılı Bazı Kamu Kurumu ve Kuruluşlarına ait Sağlık Birimlerinin Sağlık Bakanlığına Devredilmesine Dair Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı'na ait sağlık birimleri Sağlık Bakanlığı'na devredilmiştir. Aynı Yasa'nın 4/c maddesi gereğince de bu birimlerin sağlık hizmeti sunumundan kaynaklanan davaların Sağlık Bakanlığı'na husumet yöneltilerek yürütüleceği öngörülmüştür. Sağlık Bakanlığı, kamu tüzel kişiliği olup tüzel kişiliğe bağlı olarak kamusal kurallar çerçevesinde işlerini yürüten hastanelerin eylem ve işlemleri de kamusal nitelikteki kamu hizmeti kavramı içerisinde değerlendirilir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi ve ileri sürülüşü gözetildiğinde davacıların, kamu hizmetinin görülmesi sırasında, idarenin hizmet kusurundan doğan zararın ödetilmesini istedikleri anlaşılmaktadır. Eldeki davanın konusunu oluşturan tedavinin yapıldığı hastane Sağlık Bakanlığı'na devredilmiş olduğundan olayda hizmet kusuru bulunup bulunmadığının araştırılması idari yargı yerinde yapılacaktır. İdarenin hizmet kusurundan doğan tam yargı davası niteliğindeki davaların görüm ve çözüm yeri ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idari yargı yeridir.

Diğer yandan, Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 05.06.2006 gün ve 2006/27-76 sayılı kararı gereğince 5283 Sayılı Yasa uyarınca Sağlık Bakanlığı'na devredilen Sosyal Sigortalar Kurumu hastaneleri yönünden de idari yargı yeri görevlidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davalılardan Sağlık Bakanlığı yönünden, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalılardan Sağlık Bakanlığı yönünden BOZULMASINA; bozma nedenine göre bu davalıya yönelik öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, davacıların diğer gerçek kişi davalılara yönelik temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.