muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10351, Karar No: 2018/1075, Tarih: 15.02.2018

Davacı ... Yönetimi; çekişmeli taşınmazın Gülnar Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararının kapsamı içinde kaldığını ve öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olduğunu iddia etmektedir. Bu durumda Gülnar Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı kararının neticesinin eldeki davanın sonucuna etkili olacağı kuşkusuzdur.

6100 sayılı HMK'nun 165. maddesinde "Bir davada hüküm verilebilmesi başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir" hükmü yer almaktadır. Gülnar Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı dava dosyasının sonucu görülmekte olan davanın esası yönünden önem arz etmektedir. Bu sebeple o davanın eldeki dava bakımından bekletici sorun olarak kabul edilmesi gereklidir.

O halde Gülnar Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.1993 gün ve 1983/177 E. - 1993/129 K. sayılı dava dosyasının sonucu bekletici mesele yapılmalı, anılan davanın çekişmeli yere ilişkin olduğunun belirlenmesi halinde ihya aşamasında bulunan davanın yörede yapılan arazi kadastrosunun ve orman kadastrosunun kesinleşmesini önleyeceği, bu durumda, davanın aynı zamanda kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraza dönüşeceği, 6831 sayılı Orman Kanununun 11. maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 25, 26 ve 27. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın çözümünde kadastro mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeli, delillerin tamamı birlikte değerlendirilip oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/02/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4320, Karar No: 2024/1562, Tarih: 11.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/4320 E.  ,  2024/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki uygulama kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; dava konusu Gaziantep ili Şehitkamil ilçesi Yalangöz Mahallesi 109 ada 155 parsele karşı açılan davanın kabulüne, kuru dereye karşı açılan davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İlk Derece Mahkemesinin vermiş olduğu önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle "dava konusu taşınmazlara ilişkin ilk tesis kadastrosunun 1992 yılında yapıldığı ve 02.01.2019 tarihli bilirkişi raporunda 1992 tarihli hava fotoğrafı üzerinde ilk tesis kadastrosunda belirlenen sınırlar ile uygulama kadastrosunda belirlenen sınırları gösterir şekilde çakıştırma yapıldığı, buna göre (E) harfi ile gösterilen 913,19 m2 bölümün, hava fotoğrafında, tesis paftasında ve ilk tesis kadastrosuna esas alınan ölçü krokisinde kuru dere ve iki parsel arasında boşluk olarak göründüğü anlaşılmakta olup, böyle olduğu halde, bu bölümün, davacıya ait 126 ada 1 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine karar verilmesi yerinde olmadığı" gereğine değinilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; İlk Derece Mahkemesince davacının davalı parselden talep etiği ve raporda (E) harfi ile gösterilen 913,19 m2 bölümün hava fotoğrafında, tesis paftasında ve ilk tesis kadastrosuna esas alınan ölçü krokisinde kuru dere ile iki parsel arasında boşluk olarak göründüğü, bu kısmın davacının taşınmazı ile bir bütün halinde kullanılmadığı ve ayrı bir kısım olarak zeminde bulunduğu, davacının bu kısımdaki talebinin yenileme kadastrosunun denetlenmesi kapsamında değerlendirilemeyeceğinden davacının bu kısma yönelik davasının reddine, önceki hükmün kalan kısımların ise değişiklik yapılmadan aynı şekilde kalmasına karar verilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Dava kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

269,85 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 157,75 TL'nin temyiz eden davalı ... Başkanlığından alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/314, Karar No: 2010/9445, Tarih: 05.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/314 E.  ,  2010/9445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Kooperatifin alacaklılar listesine kaydedilme istemine ilişkin davada Ankara 2. Asliye Ticaret ve Sincan Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, müflis kooperatifin sıra cetveline kaydedilme ve alacaklı olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.

Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesince,davalı kooperatifin adresinin anılan mahkemenin yargı alanında olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Sincan Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın iflas kararı verilen yerdeki ticaret mahkemesinde açılması gerektiğini belirterek, yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava, davacının müflis kooperatifden 6.737,00 YTL alacaklı olduğunun tespiti ile alacaklı olduğunun kaydedilmesi ve sıra cetveline kaydının yapılması istemine yöneliktir. İİK.’nun 235/1 maddesine göre,"Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223 üncü maddenin üçüncü fıkrası hükmü mahfuzdur. Bu davaya bakan mahkeme, davacının isteği halinde ikinci alacaklılar toplantısına katılıp katılmaması ve ne nisbette katılması gerektiği konusunda 297 nci maddenin son fıkrasına kıyasen onbeş gün zarfında karar verir." hükmü öngörülmüştür. Bu durumda uyuşmazlığın Kooperatifin iflasına karar verilen Ankara Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 5.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30697, Karar No: 2014/3572, Tarih: 27.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30697 E.  ,  2014/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığının anlaşılması karşısında, sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a. maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından ve en son beyanname örneklerinin istenilmesinden sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5745, Karar No: 2018/3771, Tarih: 15.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/5745 E.  ,  2018/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.11.2008 gününde verilen dilekçe ile terekeye iade tenkis ve tazminat talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın husumet yokluğundan reddine dair verilen 27.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve feri müdahil tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.01.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden gelmedi. Karşı taraftan davalı ... A.Ş vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2554, Karar No: 2007/16112, Tarih: 20.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/2554 E.  ,  2007/16112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.09.2006
Yargıtay — Esas No: 2008/13376, Karar No: 2010/5401, Tarih: 04.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/13376 E.  ,  2010/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece 02.07.2007 günlü yazıyla ... A/1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanık ...'ın rapor alınması için hazır edilmesinin istendiğinin ve sanığında 06.07.2007 günlü oturuma katıldığının, ancak sonraki oturumlara katılmadığı ve hazır edilmesi konusunda da yazı yazılmadığının anlaşılması karşısında, başka suçtan tutuklu bulunan sanık, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14549, Karar No: 2015/1879, Tarih: 24.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14549 E.  ,  2015/1879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.08.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 20.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 21.02.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili gelmedi. Karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9758, Karar No: 2016/9252, Tarih: 10.10.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/9758 E.  ,  2016/9252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... 5 parsel numaralı taşınmazda 2-b orman kadastro tespitleri esnasında baba adının İbrahim olarak yazılması gerekirken yanlışlıkla Hüseyin olarak yazıldığını ileri sürerek, düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının baba adının tapu kaydında "..." olarak yazıldığı, dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı, gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 10.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6671, Karar No: 2020/754, Tarih: 06.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6671 E.  ,  2020/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satıldığını, İzmir 26. İcra Müdürlüğünün 2015/9469 E sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinde ihale bedelinin tamamının birinci sırada haczi bulunan SGK İl Müdürlüğünün alacağına ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin alacağının işçi alacağı olduğunu, SGK alacağından önce doğduğunu bu nedenle 1. sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkili alacağının 1. sıraya alınmasını talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 6183 Sayılı Kanun'un hükümlerine göre konulan hacizlere iştirakin kural olarak mümkün olmadığı, İşçi alacaklarının iflas halinde birinci sırada imtiyazlı alacak olduğu, hacze iştirak halinde ise İİK'nun 100. maddesinde sayılan koşulların mevcut olması gerektiğinden, usul ve yasaya uygun düzenlenen 24.02.2016 tarihli sıra cetveline ilişkin şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12889, Karar No: 2016/3099, Tarih: 22.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12889 E.  ,  2016/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2015

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı yönünden, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece hüküm sonucunda Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi yerine Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinin yazılmasının açık yazım hatası olup, mahallinde düzeltilmesi mümkün (HMK m. 304/1) maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00'şar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.02.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/15420, Karar No: 2014/12252, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15420 E.  ,  2014/12252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/517-2013/812

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçası eklenerek temyiz süresi geçtikten sonra da gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletilerek gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesi, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçası da eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3152, Karar No: 2020/1667, Tarih: 18.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3152 E.  ,  2020/1667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinde, mahkemece, 27.05.2019 tarihli ek karar ile temyiz eden davalı ... yönünden gönderilen muhtıraya rağmen süresi içerisinde harç ikmali yapılmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup anılan ek kararın dosya içerisinde ve Uyap incelemesinde davalı ... vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece, öncelikle 27.05.2019 tarihli ek karar davalı ... vekiline tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının resmi kayıtlardan araştırılarak dosyaya eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise 27.05.2019 tarihli ek kararın davalı ... vekiline usule uygun tebliği ile (tebligat parçasının dosyaya eklenerek) ek karara yönelik temyiz süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için doyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.