muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18535, Karar No: 2018/16310, Tarih: 19.11.2018

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, suça sürüklenen çocuk ve sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİ,

Ancak;

1-)Suça sürüklenen çocuk... ve sanık... yönünden 10.06.2011 tarihli mağdur Türk Telekom’a yönelik mala zarar verme eylemine yönelik yapılan değerlendirme de, soruşturma ve kovuşturma aşamasında gerek suça sürüklenen çocuk gerekse sanığın oluş ve suça yönelik ifadelerinde hırsızlık eylemini “pense ile kabloları kesmek” şeklinde icra ettikleri, Mala zarar verme suçunun konusunun aynı zamanda hırsızlık suçunun konusu olan eşyanın kendisini oluşturması durumunda, eylemin eşyanın mülkiyetine yönelik olması nedeni ile malın çalınması sırasında ve sonrasında eşyaya verilen zararlardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği, suça sürüklenen çocuğuk ve sanığın eyleminin hırsızlık suçunun konusu olan kabloların mülkiyetine yönelik olması nedeni ile ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden atılı suçtan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-)Suça sürüklenen çocuk...’in

a-)Mağdur Türk Telekom’a yönelik hırsızlık suçu yönünden;

Suça sürüklenen çocuğun aynı mevkide içerisinde yakın zaman aralıkları olan 22.05.2011, 10.06.2011(iki kez) tarihlerinde diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuklarla birlikte gerçekleştirdiği hırsızlık suçunun aynı kast altında aynı mağdura yönelik olduğu dolayısıyla eylemlerinin tek suç olarak kabul edilip TCK 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği, tamamlanan eylemlerden ağır olanından TCK 142/1-a, 143, 43/1 maddeleri uyarınca hüküm kurulup çalınan malın değeri de göz önünde tutularak TCK'nın 61. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-)Mağdur Türk Telekoma yönelik mala zarar verme suçu yönünden;

Suça sürüklenen çocuğun aynı mevkide içerisinde yakın zaman aralıkları olan 22.05.2011, 10.06.2011 tarihlerinde hırsızlığa konu olmayan Türk Telekomun’un direklerini keserek mala zarar verme eylemlerini icra ettiği, suça sürüklenen çocğun aynı kast altında aynı mağdura yönelik suç işleme kastının olduğu mala zarar verme eylemlerinin tek suç olarak kabul edilip TCK 43/1 maddesinin uygulanması gerektiği, tamamlanan eylemlerden ağır olanından 152/1-a, 43/1 maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemek suretiyle her bir eylem için bir birinden bağımsız değerlendirme sonucu ayrı ayrı cezalandırma yoluna gidilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk... hakkında 22.05.2011 ve 10.06.2011 tarihlerinde hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden;

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk... hakkında 22.05.2011 ve 10.06.2011 tarihlerinde hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden;

5237 sayılı TCK’nun 51/3. maddesi uyarınca; cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresinin belirleneceği ve belirlenecek sürenin alt sınırının mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden denetim sürelerinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk... ve sanık... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2732, Karar No: 2021/350, Tarih: 21.01.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/2732 E.  ,  2021/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-BEDEL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.10.2018 tarih 2016/299 Esas 2018/339 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davanın kabulü yönünde yeniden hüküm tesisine ilişkin olarak verilen 19.04.2019 tarih 2019/310 Esas 2019/314 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Davacılardan ...’in eldeki davada Avukat ... tarafından temsil edildiğini gösterir vekaletnamesine dosya içerisinde rastlanılmadığı, zira dava dilekçesi ekinde yer alan Derince Noterliğinin 09.08.2016 tarih 12224 yevmiye no’lu vekaletnamesinde avukata yetki verilmesi ve tevkil gibi hususlarda davacı ... tarafından dava dışı ...’ın vekil tayin edildiğinin anlaşıldığı; hal böyle olunca, davacı ...’in eldeki davada Avukat ... tarafından temsil edildiğini gösterir usulünce düzenlenmiş vekaletnamenin temini ile evrakına eklenmesi, aksi halde temyize konu bölge adliye mahkemesi kararının davacı ...’e usulüne uygun şekilde tebliği ile yasal temyiz süresinin beklenilmesi ve tebliğ mazbatasının evrakına eklenmesi için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2574, Karar No: 2019/9297, Tarih: 21.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2574 E.  ,  2019/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden verilen 15/05/2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın suça sürüklenen çocuklar müdafiilerine tebliği gerektiği halde, kendilerine ek kararın tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bilgi ve belgeye rastlanılmadığından, ek kararın suça sürüklenen çocuklar müdafiilerine usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte temyiz dilekçesi de verilmesi halinde bu ek karar ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenerek ve ayrıca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin şikayetçi ...’a yönelik Ocak 2011 tarihli hırsızlık suçu ve katılan Türk Telekom A.Ş’ye yönelik kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini de kapsadığı halde bu suçlar yönünden kurulan hükme ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikayetçi ...’a yönelik Ocak 2011 tarihli hırsızlık suçu ve katılan Türk Telekom A.Ş’ye yönelik kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 21.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10625, Karar No: 2015/18278, Tarih: 18.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10625 E.  ,  2015/18278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/03/2015

NUMARASI : 2014/774-2015/157

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dilekçesi ile; müvekkili ile davalının Tekirdağ Aile Mahkemesi'nin 2011/817 E.- 2012/387 K. sayılı kararı ile boşandıklarını, boşanma ile müşterek çocuklar Yaren ve Yağmur'un velayetinin müvekkiline verildiğini, çocuklar için aylık 150,00'şer TL iştirak nafakasına hükmedildiğini; mahkeme ilamında %10 artırım olduğu halde, davalının, sadece 2013 yılında artırım yaptığını, artırım ile nafakanın aylık 165,00 TL olduğunu; 2012 yılında hükmedilen nafakanın günün ekonomik koşulları, çocukların büyümesi ve ihtiyaçlarının artması sonucu yetersiz kaldığını iddia ederek; müşterek çocuklardan Yaren için bağlanan nafakanın aylık 450,00 TL'ye, Yağmur için aylık 250,00 TL'ye arttırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; 2012 yılında hükmedilen aylık 150,00 TL iştirak nafakasını, 2013 ve 2014 yıllarında %10 arttırdığını; davacının, mahkemeyi yanıltmaya çalıştığını, müvekkilinin 2. evliliğinden de bir çocuk beklediğini; ayrıca, müvekkilinin kredi kullandığı ve aylık yüklü miktarda ödemelerinin olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; tarafların 15.08.2012 tarihinde boşandıkları, müşterek çocuklar Yaren ile Yağmur'a 150,00' şer TL nafaka bağlandığı ve bu nafakanın her yıl %10 oranında arttırılacağı şeklinde tarafların mutabık kalmaları nedeniyle bu şekilde karar verildiği; 2013 yılında 330,00 TL yatırıldığı, 2014 yılında nafaka bedeli olarak 365,00 TL yatırıldığı ve makbuzların davalı vekili tarafından dosyaya ibraz edildiği; yani, her bir çocuk için 182,50 TL nafaka bedelinin halen ödenmekte olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

TMK'nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK'nun 330. maddesindeki düzenleme ise, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.

TMK'nun 331.maddesi uyarınca da durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

TMK'nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK'nun 330. maddesindeki düzenleme ise, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.

TMK'nun 331.maddesi uyarınca da durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

Somut olayda; her ne kadar taraflar anlaşmalı olarak boşanmış ve iştirak nafakasının her yıl %10 oranında arttırılmasına karar verilmiş olsa da, önceki nafakanın takdir edildiği tarih (24.05.2012) ile bu dava (30.10.2014) arasındaki geçen süre içerisinde, müşterek çocukların yaşça büyüdükleri, ihtiyaçlarında artış olduğu ve paranın da satın alma gücünün nispi de olsa azaldığı bir gerçektir.

O halde mahkemece; müşterek çocukların ihtiyaçları, davacı annenin de katkısı dikkate alınarak, davalı babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde, TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir miktarda arttırıma karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5178, Karar No: 2011/2867, Tarih: 12.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5178 E.  ,  2011/2867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında belirtildiği üzere; davaların gereksiz yere uzamasını engellemek amacıyla ihdas edilen ve toplanan delillere göre mahkümiyet dışında bir karar verilmesi gereken hallerde, sorgu yapılmadan davanın bitirilmesine imkân sağlayan, 5271 sayılı CMK’nın 193/2 maddesinin “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir” hükmünün aynı Kanunun 223. maddesinin 9. fıkrasındaki, “derhal beraat kararı verilebilecek hallerde, durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez” hükmü ile bir bağlantısı bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu yöne ilişkin görüşe itibar edilmemiştir, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 203 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5857, Karar No: 2018/250, Tarih: 25.01.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/5857 E.  ,  2018/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 27/03/2013 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 28/06/2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 25/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15486, Karar No: 2015/13487, Tarih: 23.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/15486 E.  ,  2015/13487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/02/2015

NUMARASI : 2013/938-2015/68

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,miras bırakanı olan Y. kızı A.. K..'nün kayden maliki olduğu 307 ada 46 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında Soyadının Kömür baba adının Karafaki olarak yazıldığını ileri sürerek miras bırakanının nüfus kaydına uygun olarak baba adı ve soyadının düzeltilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın ispatlandığı gerekçesiyle kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ................ 'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 23.11.2015

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20733, Karar No: 2012/24794, Tarih: 03.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20733 E.  ,  2012/24794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6.000 TL'nin olay tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, dava dilekçesinde olay günü ineklerini meraya götürürken yol kenarında bulunan direğin yanına giden ineğinin elektrik akımına kapılarak telef olduğunu belirterek 6.000 TL'nin olay tarihinden yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili beyanında; davalı kurumun bir sorumluluğunun bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Yasasının 58/1.maddesi gereğince imal olunan bir şeyin sahibi o şeyin korunmasındaki kusurundan dolayı oluşan zararlardan kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumludur. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.Mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; demir direğin yanında, demir direkle arasında yaklaşık 1 metre mesafede demir bir çitin bulunduğu, tarlanın ekili olduğu, çit olarak kullanılan malzemenin izolesiz (çıplak) olduğu, arıza sonucu direğin elektriklenmesi halinde çitin de elektrikleneceği, demir çite dokunan bir canlının elektrik akımına kapılacağı belirtilmiştir.Olayın oluşu ile ilgili dinlenen tanık anlatımı, bizzat görgüye dayalı olup beyanında; elektrik direğine gelen akımın elektrik direğinin hemen yanından başlayan bahçeyi çevreleyen tellere geldiğini, burada otlayan ineğin tellere değerek akıma kapıldığını anlatmıştır.Somut olayda davacı da demir direk ile demir çitin yakınlığını, oluşturabileceği tehlikeleri bilecek durumda olduğundan, hayvanın uzaklaşmasını sağlamadığından, yeterli önlemi almadığından, riskleri öngördüğünden, göze almış olduğundan olaydan kaynaklanan tazminat alacağının tayininde BK.43.maddesinin uygulanma olasılığının, anılan hükme göre tazminat miktarından uygun bir hakkaniyet indiriminin yapılıp yapılmayacağının tüm deliller değerlendirilerek takdir edilmesi gerekmektedir.Mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28128, Karar No: 2017/8416, Tarih: 22.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/28128 E.  ,  2017/8416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'un suç tarihinde ikametinde yapılan kontrollerde elektrik sayaç camını kanırtarak aralık içerisinden şerit parçaları sokmak ve sayacın Bakanlık mühürlerini kopartarak mühürleri normal pense ile sıkıştırarak kaçak elektrik kullandığı sanığın elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçunu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açıldığı, mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, sanığın TCK'nın 142/1-f ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edildiği, sanığın temyiz talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 6352 sayılı Yasa ile getirilen değişiklikler doğrultusunda dosyanın lehe yasa hükmünün uygulanması hususunda mahkemesine iade edildiği, sanığa katılan kurum zararının ödenmesi hususunda 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesi uyarınca ödeme ihtarını içeren tebligat çıkarıldığı ve tebligatın usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, ayrıca sanık hakkında çıkan yakalama emrine istinaden talimat mahkemesinde savunması alınırken, katılan kurumun belirlediği zarar miktarının sanığa okunduğu ve sanığın ödeme gücü olmadığını beyan ettiği, bilirkişi raporunda hesaplanan vergisiz ve cezasız 75,79 TL'nin ödenmesi hususunda sanığa herhangi bir ödeme ihtarı yapılamadan, yapılan yargılama neticesinde sanığın TCK'nın 163/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, sanığın temyiz talebi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11.12.2014 tarih, 2014/21215 Esas ve 2014/31037 Karar sayılı bozma ilamı ile “ …. daha önce aynı suç tutanağına ilişkin olarak İbrahim Halil Tatlı hakkında yapılan yargılama sırasında keşif yapılarak bilirkişi raporu alınmış olduğunun anlaşılması karşısında söz konusu dosyada bulunan keşif tutanağı ve bilirkişi raporunun onaylı örneklerinin dosya kapsamına alınması ve sanığa normal tarifeye göre hesaplanan, vergisiz ve cezasız kaçak kullanım bedelini içeren bilirkişi raporu okunarak anılan Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince; sanığa makul bir süre verilip süresi içinde bilirkişi tarafından hesaplanan normal tarifeye göre vergisiz ve cezasız kaçak kullanım bedelinden doğan zararı giderdiği taktirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği hususunda tebligat yapılarak ödeme yapılmaması halinde işin esasına girilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi..” hususunda bozma kararı veridiği, anlaşılmıştır.