muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4330, Karar No: 2013/9506, Tarih: 04.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4330 E.  ,  2013/9506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... Mevkiindeki taşınmazın hükmen adına tescil kararı verilen 304 ada 2 sayılı parselle bütün halinde iken yol geçmesi nedeniyle tespit harici bırakıldığını, bu yer üzerinde kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle dava açmaştır. Mahkemece, yol boşluğu olarak bırakılan fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 838.39 m² yüzölçümündeki taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.06.2010 tarih ve 2010/6346 E. - 9131 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece, eski tarihli 1948 - 1950' li yıllara ve 1980'li yıllara ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile kadastro çalışmalarına esas olmak üzere fotoğrametri yöntemiyle hazırlana harita ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun saptanması halinde 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerindeki zilyetlikle kazanma koşullarının davacı yarına oluşup oluşmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine,.... Köyü, ...Mevkiinde bulunan bilirkişiler 04/09/2012 havale tarihli raporlarında (A) ile gösterilen 838,39 m² yüzölçümlü yerin yol ve yol boşluğu olarak tesciline, üzerindeki yedi adet zeytin ağacının davacı ...'e ait olduğunun şerh verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1966 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 2000 yılında 3402 sayılı Kanun uygulamalarına esas olmak üzere aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 28.08.2007 - 26.09.2007 tarihleri arasında ilânı yapılmış ve kesinleşmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1966 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 2000 yılında 3402 sayılı Kanun uygulamalarına esas olmak üzere aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 28.08.2007 - 26.09.2007 tarihleri arasında ilânı yapılmış ve kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın yol boşluğu niteliğinde olduğu ve bu gibi yerler tescile tabi olmadığı gibi, Hazine tarafından da tescil talebi olmadığı halde, mahkemece, Hazine adına tapuya tescile karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün birinci bendinin ikinci paragrafında yer alan “.... Mevkiinde bulunan bilirkişiler 04/09/2012 havale tarihli raporlarında (A) ile gösterilen 838,39 m² yüzölçümlü yerin yol ve yol boşluğu olarak tesciline, üzerindeki yedi adet zeytin ağacının davacı ...'e ait olduğunun şerh verilmesine” cümlesinin hükümden çıkartılması suretiyle düzeltilmesine ve ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1855, Karar No: 2022/1679, Tarih: 07.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/1855 E.  ,  2022/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı ...Ş. vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 05/01/2022 tarihli dilekçe ile taraflar arasında yapılan anlaşma gereğince davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine işlemsiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE; 07/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6401, Karar No: 2012/31849, Tarih: 30.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/6401 E.  ,  2012/31849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığın İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin (293-52) esas-karar sayılı dosyasından aldığı cezadan şartla tahliye olduktan sonra bihakkın tahliye tarihinden önce yeniden suç işlemesi üzerine, ilgili mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5. bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1533, Karar No: 2018/5335, Tarih: 15.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/1533 E.  ,  2018/5335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/388 E.- 2009/236 K. sayılı kesinleşmiş ilamına göre, ... Liman mah. 6848 ada, 4 parsel, 13 no'lu bağımsız bölümün dava dışı borçlu Görkem Taah. Ltd. Şti. adına tesciline, müvekkili tarafından dava dışı borçlu şirket aleyhine açılan karşı itirazın iptali davalarının ise kısmen kabullerine karar verildiğini, mahkeme hükmünün 7. maddesi uyarınca BK'nın 81. maddesine göre, edimlerin birlikte ifa kuralı uyarınca yerine getirilmesine hükmedildiğini, iş bu mahkeme ilamı gereğince dava dışı borçlu Görkem Ltd. Şti'nin tapuya hak kazanabilmesinin ön şartının müvekkili icra takibine konu yaptığı alacakların ödenmesi olduğunu, davalı ... Dairesinin müvekkilinin takip alacaklarına göre, önceliğinin bulunmadığını, çünkü davalı ... dairesinin haciz tarihi olan 18.02.2010 tarihinde dava dışı borçlu şirketin henüz söz konusu taşınmazın tesciline hak kazanmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline ve müvekkilinin alacaklı bulunduğu icra dosyalarının 1. sırada olduklarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin kamu kurumu olup, vergi alacaklarının öncelikli alacak olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, bedeli paylaşıma konu olan taşınmaza ... Vergi Dairesi Başkanlığı tarafından 19.02.2010 tarihinde haciz konulduğu, 6183 Sayılı Kanun'un 21. maddesi gereğince kamu alacağından dolayı konulan haczin ilk hacze iştirak edebileceği diğer alacaklıların kamu alacağı nedeniyle konulan hacze iştirak edemeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 01.06.2015 tarih ve 2014/7339 E.- 2015/4132 K. sayılı ilamıyla, sıra cetveline konu şikayetçi adına kayıtlı ... Konyaaltı 6848 ada, 4 parsel, 13 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydı üzerine 19.02.2010 tarihinde dava dışı ... Taahhüt Ltd. Şti'nin borcundan dolayı kurumlar Vergi Dairesince haciz konulduğu, haciz tarihinde taşınmaz malikinin Vergi Dairesine borcu bulunmadığı, ilgili taşınmazın tapu kaydında dava dışı şirket lehine satış vaadi sözleşmesi şerhi bulunduğu, anılan haczin de bu şerhe dayalı olarak konulduğu, satış vaadi şerhi üzerine haciz uygulanmasının hukuken mümkün olmadığı, bu haczin sıra cetvelnin düzenlendiği tarihe kadar iptali mümkün ise de, bu hususun süresiz şikayete tabi olduğu, sıra cetveline yönelik şikayet aşamasında da ileri sürülebileceği ve İcra Hukuk Mahkemesinin de bu hususu re'sen dikkate alarak şikayete kanu sıra cetvelinin usulüne

uygun tanzim edilip edilmediğini incelemesi gerektiği, bu itibarla, şikayet olunan ... Vergi Dairesi Başkanlığı Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünün 19.02.2010 tarihli haczinin geçersiz olduğu gözününde bulundurularak, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, şikayetçi yararına bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, bozma ilamında açıklanan gerekçelerle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptalini karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince temyiz edenden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3056, Karar No: 2024/6480, Tarih: 07.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3056 E.  ,  2024/6480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/394 E., 2023/242 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/206 E., 2021/363 K.

Taraflar arasında Gaziantep 9. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...'na velayeten açılan davada, davacının Gaziantep'de kurulu Mülhak Kamalakzade ... Ağa Bin Mehmed Efendi Vakfının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davacı ...'nun babasının ... olduğu, ...'nun annesinin ise ...'nun olduğu, ...'nun Kamalakzade ... Ağa Bin Mehmet Efendi Vakfının vakıf evladı olduğu, bu hususun Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/426 Esas, 1997/729 Karar sayılı kesinleşmiş dosyası itibariyle sabit olduğu gibi alınan 03.02.2021 havale tarihli bilirkişi raporu ve nüfus kayıtlarından ... ile vakıf kurucusu arasında soy bağının bulunduğunun ispatlandığı, ...'nun Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından dosyaya sunulan vakıf evladı listesinde yer aldığı, vakıf senedinde batın şartının aranmadığı gerekçesi ile açılan davanın kabulü ile davacının Kamalakzade ... Ağa Bin Mehmet Efendi Vakfının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden ve toplanan delillerden, Gaziantep 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.05.1998 tarihinde kesinleşen 27.11.1997 tarihli ve 1997/426-729 Esas, Karar sayılı kararı ile davacının babası ...’nun davalı vakfın galle fazlasına müstehak evladı olduğuna karar verildiği, bu şekilde davacı ile vakıf kurucusu arasında ilamlı evlatlık bağının kurulduğu; vakıf senedinin 3. sayfasında galleden yararlanma şartlarının anlatıldığı kısımdaki “zükur (erkek evlat) ve inas (kız evlat)” ile “batnı evvel ve sani itibar etmeyin” tabirleri kız–erkek ayrımı yapılmadığı ve batın tertibi olmadığı anlamına geldiği, bu itibarla bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş olmasında her hangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalı tarafın yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek iddianın gerçekliği çok iyi araştırılma gerektiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, raporun davacıların vakfeden ile olan soybağını ve vakfiye şartlarına göre galle fazlasından faydalanmaya ehil olduklarına dair şartlara sahip olup olmadıklarını açıklamaktan uzak olduğunu, sunulan ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16728, Karar No: 2013/17615, Tarih: 12.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/16728 E.  ,  2013/17615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Denetime olanak sağlamak bakımından;

Aleyhine hüküm kurulan davalı İz Tur Yat. Gıda Tem. Ürn. Deri Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye gerekçeli karar Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, 7201 sayılı TK'nın 12 ve 13.maddesinde hükmi şahıslara yapılacak tebligat usulü düzenlenmiş olup tüzel kişilerin adresi resmi gazetede ilan edilmiş ve tüzel kişinin ticaret sicil kaydında yer alan adresi olarak kabul edilir, bunun dışında TK m. 35/II. maddesi gereğince adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde Tebligat Tüzüğünün 55 ve 28. maddeleri dikkate alınarak tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır, buna göre davalıya bilinen adresine gerekçeli kararın tebliği ile adresinin değiştirilmiş olduğunun belirlenmesi halinde bağlı olduğu Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı adresinin belirlenmesi ile belirlenecek bu adrese Tebligat Kanunu'nun 6099 sayılı yasa ile değişik 35/IV. fıkrası da dikkate alınarak gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu'nun hükümlerine göre usulüne uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19066, Karar No: 2014/17812, Tarih: 18.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19066 E.  ,  2014/17812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

NUMARASI : 2010/969-2013/478

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarınını tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile davalı Kurum'un ve davalı işveren vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 3.8.2006 ile 16.8.2009 tarihleri arasında, ilk işe başladığı tarihte net 2.000 TL ücretle ve süreç içerisinde artarak en son 4.500 TL ücretle davalı işverene ait hukuk bürosunda avukat olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı şirkete ait işyerinde 3.8.2006 tarihinden itibaren çalıştığının tespiti yönündeki talebinin reddine, 5.9.2006 ile 16.8.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde net 2.000 TL ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 5.9.2006 ile 16.8.2009 tarihleri arasında davalı işverene ait 709276 s. sicil numaralı işyerinden asgari ücret üzerinden bildiriminin yapıldığı, dönem bordrolarının ve davacının bildirimi yapılan döneme ait bir kısım imzalı ücret bordrolarının bulunduğu, bordrolarda davacının ücretinin asgari ücret olarak belirtildiği, tanık beyanlarının alındığı, emsal ücret araştırmasının yapıldığı ve İstanbul Barosu'nun ücret konusunda belirleme yapılmasının mümkün olmadığını belirttiği, davalı işveren tarafından imzalı davacı adına 20.000 TL işçi alacağı ödendiğine dair makbuzun dosya arasında olduğu ve ilgili makama yazılı davacının 3.500 TL maaş aldığını belirten 16.6.2008 tarihli imzalı belgenin dosya arasında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hizmet tespti yönünden verilen karar yerinde ise de, davacının 5.9.2006 ile 16.8.2009 tarihleri arasında geçen çalışmaların, tanık beyanları ve emsal ücret araştırması esas alınmak sureti ile aylık net 2.000 TL ücretle geçtiğinin tespiti yerinde değildir.

Tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Kanunun 200. maddesinde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmak sureti ile sonuca gidilmelidir. Kaldı ki davacının 2006/9. ve 2007/12. ayları arasında ücret bordrolarında ücretlerinin asgari ücret üzerinden olduğuna dair imzalı ücret bordroları da bulunmaktadır.

Davacının talep ettiği ücret asgari ücret üzerinde kalmakla birlikte, yazılı delil dosyada bulunmadığı gibi, bilirkişi raporu ve beyanlarla sonuca gidilmiş olup, varılan sonucun dosya kapsamında kuvvetli delil olarak değerlendirilmesi ve hükme esas alınması doğru olmamıştır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davacının 5.9.2006 ile 16.8.2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının asgari ücretin üzerinde bir ücretle geçtiği ispatlanamadığından bu dönemdeki çalışmalarının da prime esas asgari kazanç üzerinden geçtiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile, davalı Kurum vekili ile davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davalı K.. K..'a iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine, 18/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.