muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4652, Karar No: 2014/11708, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4652 E.  ,  2014/11708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Davalı ... Güv. Ltd. Şti.'nin adresinin ilgili Ticaret Sicili Memurluğundan sorularak tespit edilecek gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davacılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. Maddesi gereğince davalılara/vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/40, Karar No: 2011/2001, Tarih: 16.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/40 E.  ,  2011/2001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 5.İcra Mahkemesi

Tarih : 7.10.2010

No : 712-1109

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce sıra cetvelinin şikâyetçiye 1.6.2010 günü tebliğ edildiği ve başvurunun, yasal 7 günlük süreden sonra yapıldığı (İİK.m.142) gerekçesiyle şikâyetin süreden reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılarla tebligat mazbatalarına ve başvuruya ilişkin havaleye göre şikâyetin süresinde olmadığının anlaşılmış bulunması karşısında şikâyetçi kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflâs Kanunu'nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 16.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/802, Karar No: 2014/12575, Tarih: 12.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/802 E.  ,  2014/12575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurun nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden ve bu kayıt içeriğinin dosyadaki bilgilere uygun olduğu anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1283, Karar No: 2007/1156, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1283 E.  ,  2007/1156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 181 ada 24 parsel sayılı 523.49 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kadimden bu yana meydan olarak kullanıldığı belirtilerek 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/A maddesi uyarınca arsa vasfı ile davalılardan ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin tespitinin iptaline ve yol boşluğu olarak haritasında gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın vasfının iddia edildiği gibi tarla olmadığının belirlendiğine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, kadastro hakimi doğru, gerçeğe uygun, tescil sırasında tereddüt uyandırmayacak şekilde sicil oluşturmakla yükümlüdür. Buna göre gerekçeli kararın hüküm fıkrasında çekişmeli parselin keşifte belirlenen ve fen bilirkişisi krokisinden de anlaşılan durumuna göre meydan olarak haritasında gösterilmesine karar verilmesi gerekirken yol boşluğu olarak haritasında gösterilmesine karar verilmesi isabetsiz olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmekte ise de; bu eksikliklerin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının ikinci bendinin ikinci satırındaki "yol boşluğu olarak haritasında gösterilmesine" ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "meydan olarak haritasında gösterilmesine" sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 9.4.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/4564, Karar No: 2015/29435, Tarih: 06.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4564 E.  ,  2015/29435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, (değişen suç vasfı nedeniyle mala zarar verme)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, Maliye Hazinesi'ne ait dere yatağında bulunan yaklaşık 300 kg ağırlığındaki meşe ve çam ağaçlarını motorlu testere ile kesip götürmek için yol kenarına yığdığı sırada orman muhafaza memurlarınca yakalandığı şeklindeki eyleminin hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06/10/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALİF OY:

Tahsis gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçu iken değişen suç vasfı ile dikili ağaç, fidan ve bağ çubuğuna zarar vermek suçundan sanık ... hakkında, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2013 tarih ve 2012/110 esas- 2013/120 karar sayılı ilamı ile 5237 Sayılı TCK.nun 152/1-c, 62, 50, 52.maddeleri gereğince 6.000 TL apc ile cezalandırılmasına ilişkin kararın sanık tarafından temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay Yüksek 15.Ceza Dairesinin 06/10/2015 gün ve 2015/4564 esas, 2015/29435 karar sayılı ilamı ile;

“Sanığın Maliye Hazine'sine ait dere yatağında bulunan ağaçları kesip odun haline getirdikten sonra götürmek maksadıyla yol kenarına yığdığı, ertesi gün bu odunları götüreceği sırada yakalanması şeklindeki eyleminin hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek mala zarar vermek suçundan mahkumiyetine karar verilmesi” sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yüksek daire çoğunluğu ile şahsım arasındaki uyuşmazlık; eylemin nitelikli hırsızlığa teşebbüs mü yoksa nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturup oluşturmadığıdır.

Uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması açısından hırsızlık ve mala zarar vermek suçları üzerinde kısaca durulmasında fayda bulunmaktadır.

Yüksek daire çoğunluğu ile şahsım arasındaki uyuşmazlık; eylemin nitelikli hırsızlığa teşebbüs mü yoksa nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturup oluşturmadığıdır.

Uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması açısından hırsızlık ve mala zarar vermek suçları üzerinde kısaca durulmasında fayda bulunmaktadır.

Hırsızlık suçu, 5237 Sayılı TCK.nun 141.maddesinden; “ zilyedin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alma” olarak tanımlanmıştır. Nitelikli hallerinden olan 142/1-e maddesinde “adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında” işlenmesi halinde cezanın artırılacağı belirtilmiştir. Hırsızlık suçuyla korunan hukuki yarar zilyetlik ve buna bağlı haklardır.

5237 sayılı TCK'nun “mala zarar verme” başlıklı 151 ve 152.maddelerinde “ başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden kişi hakkında.....cezalandırılır” hükmüne yer verilmiştir. Mala zarar verme suçu genel kastla işlenen bir suçtur. Mala zarar verme suçunun manevi unsuru ile ilgili olarak öğretide ““Bu suçun oluşması için, failde özel kast daha doğru bir ifade ile zarar verme amacı aranmaz” (..., Ceza Hukuku Özel Kısım, 2005, S.157-158), “Mala zarar verme suçu kasten işlenebilen bir suçtur. Failin suçun maddi unsurundaki hareketleri bilmesi ve neticeyi gerçekleştirmek istemesi yeterlidir.”(İsmail Gürocak, TCK'da mala zarar verme ve ibadethane ve mezarlıklara zarar verme” suçları TBB Dergisi 2011) şeklinde görüşlere yer verilmiştir.

Hırsızlık ve mala zarar verme suçları, 5237 sayılı TCK'nın onuncu bölümünde “mal varlığına karşı suçlar” başlığı altında düzenlenmiş olup her iki suçunda koruduğu hukuki değer kişinin mal varlığıdır. Her iki suç tipinde de mağdur malvarlığı itibariyle zarar görmektedir. İki suçu birbirinden ayıran önemli özellik ise; hırsızlıkta fail faydalanma amacı ile eylemi gerçekleştirdiği halde, mala zarar verme suçunda mağdura zarar verme düşüncesiyle hareket etmektedir.

Hırsızlık ve mala zarar verme suçları, 5237 sayılı TCK'nın onuncu bölümünde “mal varlığına karşı suçlar” başlığı altında düzenlenmiş olup her iki suçunda koruduğu hukuki değer kişinin mal varlığıdır. Her iki suç tipinde de mağdur malvarlığı itibariyle zarar görmektedir. İki suçu birbirinden ayıran önemli özellik ise; hırsızlıkta fail faydalanma amacı ile eylemi gerçekleştirdiği halde, mala zarar verme suçunda mağdura zarar verme düşüncesiyle hareket etmektedir.

Her iki suçun konusu, aynı taşınır mal olması halinde, iki türlü hukuki durum ortaya çıkmaktadır. Fail malı çalarken hırsızlık yaptığını ve mala zarar verdiğini bilmektedir. Dolayısıyla sanık, fiili ile iki suç ortaya çıkarmaktadır. Mala zarar vermek ve hırsızlık. Bu durumda fiilin işlenişiyle kastedilen neticenin yanında, başka bir netice daha gerçekleşmektedir. Çift neticenin gerçekleştiği hallerde de, failin ceza hukuku bakımından sorumluluğunu, TCK'nın 44. maddesinin farklı neviden suçlara ilişkin hükümlerine göre belirlemek gerekecektir. Çünkü icra edilen fiil ile hedeflenen neticenin dışında ayrıca başka bir netice doğması durumunda, eğer fiil ile netice arasında illiyet bulunuyorsa fail neticeden mesul tutulacaktır. Bu durumda eğer iki suçtan dava açılmışsa en ağır cezayı gerektiren suçtan TCK'nın 44 ve 61. maddeleri gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini cihetine gidilecek, tek suçtan dava açılmışsa; mevcut hal değerlendirilerek 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilerek eyleme uyan suça yönelik olarak hüküm kurulacaktır.

Yukardaki izahat ışığında; sanık, devletin, hüküm ve tasarrufu altında bulunan dere yatağındaki ağaçları keserek odun haline getirdikten sonra; ertesi gün götürmek için istiflemiş, daha sonra götüreceği esnada yakalanmıştır. Eylem bu aşamada zarar verme suçunu oluşturmaktadır. Aksi durumda fazla cezası olan suç TCK.nun 44.maddesine aykırı olarak az cezayı gerektiren suç içinde eriyecektir. Çünkü hırsızlık suçu ağaca zarar verme suçundan daha az cezayı gerektiren bir suç tipidir.

Bu itibarla değişen suç tipine uygun olan mahalli mahkemenin kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan hükmün ONANMASI gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2022/3674, Karar No: 2022/5916, Tarih: 20.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/3674 E.  ,  2022/5916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/2973 Esas, 2022/2874 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 20.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10656, Karar No: 2012/17132, Tarih: 11.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10656 E.  ,  2012/17132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticaret usulüne aykırı olarak terk etmek

HÜKÜM : Sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına dair

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, sanığın borçlu ticaret şirketinin yetkili temsilcisi olup olmadığı ilgili ticaret sicil memurluğundan sorulup, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, şikayetçi vekilinin 11/08/2011 tarihli şikayet dilekçesi ile "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçundan şikayette bulunmasına rağmen mal beyanında bulunmama suçuna ilişkin aynı Yasanın 337/1. fıkrasının Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiği gerekçesiyle yazılı şekilde ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11/10/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32893, Karar No: 2013/25394, Tarih: 24.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32893 E.  ,  2013/25394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemini kullanmak suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. madde- sinde “Ceza Dairesinde, Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınalıdır.

Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.01.2007 havale tarihli ve 2007/5418 esas sayılı iddianamesi ile Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2008 tarihli ve 2008/234 sayılı kararıyla, sanığın, şikâyetçinin interaktif banka hesabına internet aracılığıyla girerek başka bir hesaba para transfer edip çektiğinin iddia olunması karşı- sında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açık- landığı üzere 5237 sayılı TCK.nun 142/2-e maddesinde öngörülen “bilişim suretiyle hırsızlık” suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme

S/2

görevi Yargıtay Yüksek (2.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1697, Karar No: 2025/5746, Tarih: 14.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1697 E.  ,  2025/5746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/892 E., 2024/900 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/256 E., 2024/37 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurumun, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı, değişik 2. fıkrasında, Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Ancak Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüşünün alınması (f) bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileştirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını, standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; geleneksel, tamamlayıcı, alternatif tıp uygulamaları ve Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri, yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir. Aynı şekilde 72. maddesinde 65. madde gereği ödenecek gündelik, yol, yatak ve yemek giderlerinin Kurumca ödenecek bedellerini belirlemeye Sağlık Hizmetleri Fiyatlandırma Komisyonu yetkilidir