muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10190, Karar No: 2017/4246, Tarih: 19.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/10190 E.  ,  2017/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait ... plaka sayılı aracın 17.08.2014 tarihinde seyir halinde iken üzerinde telefon ibaresi bulunan 70cm çapındaki yerinden çıkmış olan rögar kapağına çarptığını ve daha sonra devrilerek durduğunu, davalılar kusurlu olup davacının herhangi bir kusurunun bulunmadığını, rögar kapağının davalı ... şirketine ait olup özensiz olarak monte edildiğinden dolayı yerinden çıktığını, o sırada ... Belediyesinin çevre düzenlemesi yaptığını ve gerekli dikkat ve özenin gösterilmediğini davacıya ait aracın serbest piyasada kazadan önce 25.800,00-26.000,00 TL değerinde iken 20.500,00 TL değer kaybettiğini ve hurdaya döndüğünü, ayrıca davacının market işletmekte olup nakliye işi için günlüğü 80.00 TL'den başka bir araç kiraladığı için de zarara uğradığını belirterek, araçta meydana gelen değer kaybından dolayı 20.500,00 TL tazminat ile bir başka aracı kiralamasından dolayı şimdilik 3.000,00 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, belediyenin kusurunun bulunmadığını, kazaya sebep olduğu iddia edilen rögar kapağının da Türk Telekom Şirketine ait olup bu şirketin teknik elemanlarınca ayar yapılarak takıldığını, kapakların bakım ve onarım sorumluluğunun ilgili kuruma ait olduğunu, davalı belediyenin çevre düzenlemesi yapıyor olmasının meydana gelen kaza ile ilişkisinin bulunmadığını, araç için bilirkişilerce belirlenen fiyatın piyasa fiyatlarından çok ... olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, davalı belediyenin kaza tarihinden önce kazanın meydana geldiği yerde çevre düzenlemesi çalışması başlattığını, 24.07.2014 tarihinde davalı şirket tarafından rögar kapağı montelenip sabitlenerek bütün çalışmaların tamamlandığını, davalı belediyenin ise bu tarihten itibaren de çalışmalarına devam ettiğini, davalı ... tarafından rögar kapağının yerinden oynatılıp böyle bir hasara sebebiyet verildiğini, davalı şirket tarafından kapakların denetiminin düzenli olarak yapıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;

yoldaki trafik güvenliğini sağlama görevinin ... sorumluluğunda olduğu, bilezikli menhol kapağının daha sağlam bir kapakla değiştirilmesi görevinin ise ... A.Ş sorumluluğunda bulunduğu, davalı ... ve ... A.Ş.'nin birlikte ve %100 oranında kusurlu oldukları, davacının aracında meydana gelen hasar miktarının 20.500,00 TL, kazanç kaybının 1.200,00 TL olduğu belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile, 20.500,00 TL hasar bedeli ve 1.200,00 TL kazanç kaybı olmak üzere toplam 21.700,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 17.08.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile davalı ... A.Ş. yönünden hükmün onanması gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ve hizmet kusuruna dayanılarak, davalı ... aleyhinde açılan tazminat istemine ilişkindir.

Davaya konu olayda, yerinden çıkmış rögar kapağına çarpılması nedeniyle kazanın meydana geldiği iddiası ile o sırada çevre düzenlemesi yapan belediyenin gerekli dikkat ve özeni göstermediği belirtilerek, davalı ... aleyhine husumet yöneltilmiştir.

Görev konusu, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden (re'sen) dikkate alınması zorunludur.

Belediyelerin de içerisinde bulunduğu kamu tüzel kişileri, kamu hizmeti görmekle yükümlü bulunmaları nedeniyle kamu hizmetleri sırasında verdikleri iddia olunan zararlardan dolayı oluşan sorumlulukları özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Kamu tüzel kişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkileri kullanması sırasında oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla anılan idarelere karşı hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece, dosyanın davalı ... yönünden tefrik edilmek suretiyle davalı ... yönünden davanın HMK 114/1-b maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/2.maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, dosyanın davalı ... yönünden tefrik edilmek suretiyle davalı ... yönünden davanın HMK 114/1-b maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/2.maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün davalı ... A.Ş. yönünden ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün davalı ... yönünden re'sen BOZULMASINA, 3 numaralı bentte belirtilen nedenle bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 1.111,82 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... A.Ş.'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'na geri verilmesine 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9708, Karar No: 2018/3134, Tarih: 18.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/9708 E.  ,  2018/3134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Hakem sıfatıyla)

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Kurumu Başkanlığı aleyhine 10/04/2014 gününde verilen dilekçe ile tapu harcının iadesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, tapu intikal harcının iadesi istemine ilişkindir. Hakem sıfatıyla yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacı idarenin de hissedarı olduğu ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 254 ada 124 parsel sayılı taşınmazın, diğer hissedar dava dışı ...'nun davalı kuruma olan borcu nedeniyle, davalı kurum tarafından satışa çıkarıldığını, taşınmazın davacı idare tarafından satın alındığını, satıcıya düşen tapu harcının ödenmemesi nedeniyle taşınmazın davacı adına tescilinin yapılmadığını, bunun üzerine davacının davalı kuruma başvurarak satıcıya düşen tapu harcının satış bedelinden mahsubunu talep ettiğini ancak davalının satıcıya düşen harcın ödenmesi gerektiğini belirttiğini, bu cevap üzerine davacının satıcıya düşen tapu harcını ihtirazi kayıtla ödediğini, hukuken satıcıya düşen tapu harcının davacı tarafından ödenmesinin mümkün olmadığını, davalı kurumun sebepsiz zenginleştiğini belirterek davacı tarafından ödenen satıcıya düşen tapu harcının iadesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; 3533 sayılı Kanun gereğince hakem sıfatyla yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

3533 sayılı Kanun’un 1. maddesi "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere aid olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilirler" hükmünü içermektedir. Bir uyuşmazlığa 3533 sayılı Kanun hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Kanunun birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi anılan Kanunda belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz.

Somut uyuşmazlıkta davanın tarafları ... ve Sosyal Güvenlik Kurumudur. Davacı ... Başkanlığının 3533 sayılı Kanun'un 1. maddesinde sayılan kuruluşlardan olduğu hususunda kuşku bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davanın tarafları ... ve Sosyal Güvenlik Kurumudur. Davacı ... Başkanlığının 3533 sayılı Kanun'un 1. maddesinde sayılan kuruluşlardan olduğu hususunda kuşku bulunmamaktadır.

Davalı ... yönünden ise; 01/01/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 2. maddesinde, bu Kanunun, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin mali yönetim ve kontrolünü kapsadığı açıklanmış, 3/d maddesinde, münhasıran bu Kanunun uygulanmasında sosyal güvenlik kurumlarının, bu Kanuna ekli (IV) sayılı cetvelde yer alan kamu kurumlarını ifade ettiği belirtilmiş, Kanuna ekli (I) Sayılı Cetvelde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri, (II) Sayılı Cetvelde Özel Bütçeli İdareler, (III) Sayılı Cetvelde Düzenleyici Ve Denetleyici Kurumlar sıralandıktan sonra (IV) Sayılı Cetvelde Sosyal Güvenlik Kurumları olarak 5502 sayılı Kanunla kurulan Sosyal Güvenlik Kurumuna yer verilmiştir.

Söz konusu yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ile Özel Bütçeli İdareler arasında yer almayan davalı Kurumun, 3533 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığı belirgin olup uyuşmazlığa mecburi hakem sıfatıyla bakılması doğru değildir. Şu durumda; mahkemece davaya bakma görevinin genel mahkemelerde olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken hakem sıfatıyla yargılama yapılıp işin esası hakkında karar verilmiş olması doğru görülmemiş; kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37541, Karar No: 2015/327, Tarih: 13.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/37541 E.  ,  2015/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, sendikal tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine

karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin işveren tarafından 29/05/2012 tarihinde, hiç bir haklı neden ve geçerli neden yokken, davacının yasa dışı eylem yaptığı gerekçesiyle, yazılı bildirim yapılmaksızın feshedildiğini, davacının sendika üyesi olduğunu, bu nedenle işverenin davacı ile ilgili gerçekleştirdiği eylemlerde sendikal ayrımcılık yaptığını, fesih tarihinde 23. dönem toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğunu, bahsi geçen toplu iş sözleşmesinde ücret miktarı ve ücret zamlarının ne şekilde yapılacağının açıkça düzenlendiğini, davacının işe başlatılmaması tarihinde ise 24. dönem toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğunu, davacının alacaklarının ancak bilirkişi marifetiyle hesaplanabilecek olması nedeniyle fazlaya dair tüm hakları saklı kalmak şartıyla HMK'nun 107 nci maddesi uyarınca davayı belirsiz alacak davası olarak açtığını belirterek, davacının üç yıllık ücreti tutarında sendikal tazminat olarak 10.000 TL'nın davalıdan alınarak, davacıya verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Dosyanın incelenmesinde, davalının yazılı ya da sözlü bir beyanının olmadığı görülmüştür.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, HMK'nun 320 nci maddesine dayanılarak, taraflar duruşmaya davet edilmeksizin, dava şartlarının bulunup bulunmadığının dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda incelendiği belirtilerek;

"Davacı vekili dava dilekçesinde 3 yıllık ücreti tutarında sendikal tazminat talep etmiş, ve bunun hesabının 23.Dönem ve 24.Dönem Toplu İş Sözleşmesine göre yapılması gerektiğini, 23.dönem TİS in 32.maddesine göre ve sunulan kıdem ücreti, iş tazminatı, ve uçuş tazminatlarının toplamından oluşan ücrete göre hesap yapılmasının gerektiğini belirtmiştir.

Davacı vekili davacının ücretinin belirlenmesine ilişkin tüm verilerin TİS ve ekinde olduğunu belirtmekle davacının yıllık ücretinin basit bir hesaplama ile belirleyebileceği, kaldı ki bilirkişi incelemesi talep edilmesinin alacağın belirsiz alacak olduğunu göstermediği, bu nedenle davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, belirsiz alacak davası için kanunun aradığı şartların bulunmadığı, dava konusu alacağın gerçekte belirli bir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği, bu nedenle belirsiz alacak davası açmakta davacının hukuki yararının bulunmadığı..." gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş bu dava ile talep ettiği sendikal tazminat alacağının, belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre "Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir" . Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar ve değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davasını düzenleyen HMK'nun 107 nci maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen "alacağın tamamını tam olarak" tespit edemeyecek durumda olması da belirsiz alacak davasının nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinin tam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği,işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda,işçinin bir çok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hakimin takdirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.

İşçilik alacaklarının hesabı genelde iki kritere tabidir. İşçinin işyerinde geçen çalışma süresi ve ücreti ile ekleri bilindiğinde işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Bu yüzden özellikle kamu kurumlarında işçinin çalışmalarının tam olarak Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmesi ve işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden yararlanan işçinin ücreti ile eklerinin toplu iş sözleşmesinde yer alması sebebiyle işçilik alacakları belirlenebilir durumdadır. Yine de hakimin takdir alanına giren manevi tazminat, takdiri indirime tabi fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, cezai şart, sözleşmenin kalan süresine ait ücret gibi alacakların başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün değildir. Nitekim 107 nci maddenin Adalet Komisyonu gerekçesinde de, alacaklının "talep edebileceği miktarı asgari olarak bilmesine ve tespit edebilmesine rağmen, alacağın tamamını tam olarak tespit" edememesi halinde belirsiz alacak davası açılabileceği ifade edilmiştir.

Gerekçede örnek olarak "keşif ve bilirkişi raporu" ile alacağın miktarının tespit olunmasından söz edilmiştir ki, iş yargısında bilirkişi hesap raporu alınması çok yaygın bir uygulamadır. Yine 107 nci maddenin ikinci fıkrasında "karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu" alacak miktarının belirlenmesinden söz edilmiştir ki, yukarıda sözü edilen yasal yükümlülükler sebebiyle işçiye çalışırken belge vermekle yükümlü olan işveren bunu yerine getirmediğinde, işçinin alacağın miktarını tam olarak belirlemesini beklemek doğru olmaz.

Belirsiz alacak davasını öngören hükümde biri sübjektif, diğeri objektif iki unsur karşımıza çıkmaktadır. Alacağın veya dava değerinin belirlenmesinin objektif olarak imkansız olması halinde belirsiz alacak davası açılabilecektir. Örneğin iş kazası geçiren işçinin açacağı davada işveren ve işçinin karşılıklı kusur oranları, kusursuz sorumluluk olup olmadığı ve varsa kaçınılmazlık durumu ile maluliyet oranlarının dava açma aşamasında belirlenmesi imkansızdır.

Sübjektif unsur ise alacaklının talep konusu miktarı belirlemesinin alacaklıdan beklenememesidir. İşçinin yasal hakları ödenmeksizin işten çıkarıldığı bir durumda yukarıda belirtilen masraflara ek olarak uzman hesap raporu aldırarak olası işçilik alacaklarını belirlemesi de hak arama özgürlüğü önünde engel olarak değerlendirilebilir.

İşyerinde sendikasız çalışan ve yasal işçilik alacakları konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olması beklenmeyen bir işçinin, alacakları doğru şekilde adlandırması dahi mümkün olmazken doğru hesap yöntemiyle birlikte ve tam olarak belirlemesi mümkün görülmemelidir. Ancak işyerinde hukuk müşaviri, personel uzmanı, muhasebe müdürü gibi bir konumda çalışan işçi bakımından aynı sonuca varmak mümkün olmayacaktır.

Genel mahiyette bu açıklamalardan sonra işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olmayacağı noktasında Dairemizce belirlenen kriterler aşağıdaki gibidir;

Genel mahiyette bu açıklamalardan sonra işçilik alacaklarının belirsiz alacak davasına konu olup olmayacağı noktasında Dairemizce belirlenen kriterler aşağıdaki gibidir;

Kıdem tazminatı hesabı için, işçinin çalıştığı süre, fasılalı çalışma olup olmadığı, bu süre içinde ihbar önelini altı hafta aşan istirahat raporu alınıp alınmadığı, ücretsiz izin uygulaması olup olmadığı, grevde geçen sürenin varlığı, işçinin son ücreti, ücretin eki niteliğindeki ödemelerin son bir yıllık toplamı, işçiye sağlanan ayni hakların parasal değeri ve son bir yıllık ortalaması, ücretin eki mahiyetindeki ödemelerin devamlılık arz edip etmediği gibi konuların net olarak bilinebilmesi gerekir. Bu yüzden hesabın unsurlarına dair sözü edilen bir veya birkaç konuda belirsizlik halinde kıdem tazminatının başlangıçta tam olarak ve tamamen belirlenmesi mümkün olmaz. HMK'nun 107 nci maddesinin gerekçesinde belirtildiği üzere alacaklının "alacağının tamamını tam olarak" tespiti mümkün değildir. Bu nedenle hesabın unsurlarındaki tartışma ve belirsizlik, alacağın da belirsiz olması sonucunu doğurur. Ancak ücret ve eklerine dair tartışma kıdem tazminatı tavan sınırlaması sebebiyle sonuca etkili değilse, kıdem tazminatının belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği düşünülmelidir.

İhbar tazminatı hesabı noktasında kıdem tazminatı için sözü edilen tavan sınırlaması hariç, benzer verilere ihtiyaç vardır. İşçinin çalışma süresindeki tartışmanın ihbar süresine dair dilimi etkilemesi veya işçinin ücreti ve eklerindeki herhangi bir tartışma halinde ihbar tazminatı hesabı da belirsizdir.

İşçinin ücretini ve çalışma süresini bilmesi gerektiği varsayımı ile ihbar ve kıdem tazminatının her durumda belirli olduğunu söylemek isabetli bir yaklaşım olmaz. Çalışma süresine ve ücreti ile eklerine dair yasal yükümlülüğe rağmen işverence belge verilmemiş bir işçinin, işverende mevcut işyeri şahsi sicil dosyasına ulaşmadan ve işverence bilgi ve belge sunulmadan önce henüz dava açma aşamasında bu tür tazminatların tamamını ve tam olarak hesaplamasını beklemek ve bunu bir dava şartı olarak kabul etmek, hak arama özgürlüğünü zedeler. Bu konuda alınacak olan uzman raporu da hesap noktasında aynı belge eksiklikleri sebebiyle yeterli olmayacağı gibi, iş sözleşmesi yasal hakları ödenmeksizin feshedilen işçiden dava öncesinde alacaklarını belirleyebilmek için hesap raporu almak yönünde bir masraf yapmasını beklemek de doğru olmaz.