muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3118, Karar No: 2018/4440, Tarih: 02.07.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/3118 E.  ,  2018/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... İlçesi .... ve .../.... Mahallesi çalışma alanında bulunan 275 ada 11, 14, 282 ada 2, 8 ve 894 ada 2 parsel sayılı 1.232,64, 452.97, 18.113.55, 867,23 ve 5.956,67 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... adına; 253 ada 7, 277 ada 1, 278 ada 1, 282 ada 3, 283 ada 1, 300 ada 5, 301 ada 5 ve 8 parsel sayılı 3.988.34, 3.827.94, 8.767.63, 5.116.50, 3.386.37, 2.399.90, 788,11 ve 467,77 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... adına; 275 ada 11 parsel sayılı, 2.465,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise davalı ... adına tespit ve tescil edildikten sonra 04.07.2013 tarihinde satış suretiyle taşınmazın 1/2 payı dava dışı ... adına tapuda kayden intikal ettirilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak miras payı oranında tapu iptali ve adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda HMK’nın 115/2. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalılar vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının adli yardım istemli dava açtığı, buna karşın adli yardım talebinde haklı olduğu yönünde kanaat oluşmadığı gibi davacının bu yönde herhangi bir delil de sunmadığı, diğer taraftan HMK’nın 114/1-g maddesi gereğince yatırılması gereken gider avansının da yatırılmadığı ve gider avansının yatırılması için davacıya tebligat yapılması gerektiği halde tebligat gideri de bulunmadığı gerekçe gösterilmek suretiyle HMK’nın 115/2. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de; verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Davacı ..., dava dilekçesinde yargılama harç ve giderlerini karşılayacak maddi durumu bulunmadığını bildirerek dava açmıştır. Davacı bu şekilde dava açtığına göre öncelikle davacının adli yardım talebi hakkında bir karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Ne var ki; mahkemece davacının adli yardım talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmediği gibi adli yardım talebinin reddine karar verilmesi halinde 6100 sayılı HMK’nın 120/2. maddesi gereğince 2 haftalık kesin süre verilerek gider avansı eksikliğinin tamamlanması için imkan tanınması gerektiği dahi düşünülmemiştir. Hal böyle olunca mahkemece öncelikle davacının adli yardım talebi hakkında bir karar verilmeli, talebin reddedilmesi halinde davacıya HMK’nın 120/2. maddesi gereğince gider avansını tamamlaması için imkan tanınmalı, bundan sonra hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine,

02.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38, Karar No: 2015/2753, Tarih: 09.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/38 E.  ,  2015/2753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 1996/126-2014/423

Davacılar N.. U.. ve diğerleri vekili Avukat Süleyman tarafından, davalılar M.. B.. ve diğerleri aleyhine 09/02/1996 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu nedeniyle davanın reddine dair verilen 13/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacıların,

davalı M.. B..’na yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların, F.. S.. ve Oğuz yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten adam öldürülme eylemi nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, muris Nizamettin 20/06/1995 tarihinde davalılar F.. S.. ve Oğuz tarafından öldürüldüğünü, bu nedenle uğradıkları maddi ve manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, askeri hizmet ve asker kişiler ile bağlantılı zararların hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince tazmin edilip edilemeyeceği hususunun Askeri Yüksek İdare Mahkemesi tarafından değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle tüm davalılar yönünden yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılar F.. S.. ve Oğuz gerçek kişi olup, davaya konu haksız eylemin müşterek failleridir. Dava konusu eylem kamu hizmetinden değil, davalıların kişisel kusurlarından kaynaklanmaktadır. Kamu görevlilerinin kişisel kusuruna dayanan davalar ise adli yargı yerinde ve özel hukuk hükümlerine göre çözümlenir.

Şu halde mahkemece işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalılardan F.. S.. ve Oğuz Kaya yönünden BOZULMASINA; davacının, davalılardan M.. B..'na yönelik temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16579, Karar No: 2011/22116, Tarih: 21.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/16579 E.  ,  2011/22116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7251, Karar No: 2011/44850, Tarih: 02.11.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/7251 E.  ,  2011/44850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...’nin kimliği belirlenemeyen diğer faille, katılanın ellerini ve ayaklarını bağlayarak hürriyetinden yoksun bıraktığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 109/2-3.a.b maddeleri uyarınca zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... hakkında duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

Sanıklara yükletilen dava konusu yağma eyleminin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

./..

-2-

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca cezaların doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve savunmanlarının temyiz dilekçesinde ve sanık ... savunmanı Avukat ...’nin duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmalarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan ve sanık ... için duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 02.11.2011 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'nın katıldığı oturumda sanık savunmanının yokluğunda açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2019/8571, Karar No: 2020/6746, Tarih: 07.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8571 E.  ,  2020/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler: Sanık müdafii ve katılan vekili

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre; sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinde, iki yönlü, asfalt kaplama, düz, eğimsiz yolda seyir halindeyken; dört yönlü kavşağa geldiğinde, seyir istikametine göre solundan gelmekte olan ve kendisine hitaben DUR levhası bulunan katılanın kavşağa kontrolsüzce giriş yapması ile iki aracın çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın tali kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin de hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem B sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 10. fıkrasına “B sınıfı” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 07/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/454, Karar No: 2019/196, Tarih: 12.03.2019

**Ceza Genel Kurulu         2018/454 E.  ,  2019/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 15. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 212-234

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'in, TCK'nın 155/2, 62, 52 ve 50/1-a maddeleri uyarınca hapisten çevrili 6.000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.05.2013 tarihli ve 212-234 sayılı hükmün sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 23.05.2018 tarih ve 5428-3794 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 06.06.2018 tarih ve 315665 sayı ile;

"...1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun;

1/1. maddesi; 'Avukatlık, kamu hizmeti ve serbest bir meslektir.'

57. maddesi; 'Görev sırasında veya yaptığı görevden dolayı avukata karşı işlenen suçlar hakkında, bu suçların hakimlere karşı işlenmesine ilişkin hükümler uygulanır.'

58. maddesi; 'Avukatların avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı haklarında soruşturma, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine, suçun işlendiği yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılır. Avukat yazıhaneleri ve konutları ancak mahkeme kararı ile ve kararda belirtilen olayla ilgili olarak Cumhuriyet savcısı denetiminde ve baro temsilcisinin katılımı ile aranabilir. Ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren bir suçtan dolayı suçüstü hali dışında avukatın üzeri aranamaz.'

62. maddesi; 'Bu Kanun ve diğer kanunlar gereğince avukat sıfatı ile veya Türkiye Barolar Birliğinin yahut baroların organlarında görevli olarak kendisine verilmiş bulunan görev ve yetkiyi kötüye kullanan avukat Türk Ceza Kanununun 257 nci maddesi hükümlerine göre cezalandırılır.'

76/1. maddesi; 'Barolar; avukatlık mesleğini geliştirmek, meslek mensuplarının birbirleri ve iş sahipleri ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni sağlamak; meslek düzenini, ahlakını, saygınlığını, hukukun üstünlüğünü, insan haklarını savunmak ve korumak, avukatların ortak ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla tüm çalışmaları yürüten, tüzel kişiliği bulunan, çalışmalarını demokratik ilkelere göre sürdüren kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşlarıdır.'

109. maddesi; 'Türkiye Barolar Birliği bütün baroların katılmasıyla oluşan bir kuruluştur. Birlik, tüzel kişiliğe sahip kamu kurumu niteliğinde bir meslek kuruluşudur.'

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun;

6/1-c. maddesi; 'Kamu görevlisi deyiminden; kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi... anlaşılır.'

6/1-d. maddesi; 'Yargı görevi yapan deyiminden; yüksek mahkemeler ve adlî, idarî ve askerî mahkemeler üye ve hâkimleri ile Cumhuriyet savcısı ve avukatlar... anlaşılır.'

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun;

6/1-c. maddesi; 'Kamu görevlisi deyiminden; kamusal faaliyetin yürütülmesine atama veya seçilme yoluyla ya da herhangi bir surette sürekli, süreli veya geçici olarak katılan kişi... anlaşılır.'

6/1-d. maddesi; 'Yargı görevi yapan deyiminden; yüksek mahkemeler ve adlî, idarî ve askerî mahkemeler üye ve hâkimleri ile Cumhuriyet savcısı ve avukatlar... anlaşılır.'

265. maddesi; '(1) Kamu görevlisine karşı görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanan kişi, altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Suçun yargı görevi yapan kişilere karşı işlenmesi hâlinde, iki yıldan dört yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.' şeklinde düzenlenmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yukarıdaki maddeleri incelendiğinde, Türkiye Barolar Birliğinin kamu kurumu niteliğinde bir meslek kuruluşu olduğu, avukatların da yargının kurucu unsurları içerinde yer alan, soruşturulmaları özel usule tâbi, kendilerine karşı işlenen suçlar hakkında hakimlere karşı işlenmiş gibi uygulama yapılan ve kamu hizmeti gören kişiler olduğu anlaşılmaktadır. Uygulamada kabul edilen görüş de bu yöndedir.

Yine TCK'nın 5. maddesinde; 'Bu Kanunun genel hükümleri, özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanır.' şeklindeki düzenlemenin gerekçesinde, 'Özel ceza kanunlarında ve ceza içeren kanunlarda suç tanımlarına yer verilmesinin yanı sıra, çoğu zaman örneğin teşebbüs, iştirak ve içtima gibi konularda da bu Kanunda benimsenen ilkelerle çelişen hükümlere yer verilmektedir. Böylece, ceza kanununda benimsenen genel kurallara aykırı uygulamaların yolu açılmakta ve temel ilkeler dolanılmaktadır. Tüm bu sakıncaların önüne geçebilmek bakımından, ayrıca hukuk uygulamasında birliği sağlamak ve hukuk güvenliğini sağlamak için; diğer kanunlarda sadece özel suç tanımlarına yer verilmesi ve bu suçlarla ilgili yaptırımların belirlenmesi ile yetinilmelidir. Buna karşılık, suç ve yaptırımlarla ilgili olarak bu kanunda belirlenen genel ilkelerin, özel kanunlarda tanımlanan suçlar açısından da uygulanmasının temin edilmesi gerekmektedir.' denilmek suretiyle yasa koyucunun amacının ortaya konulduğu, bu maddenin 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girmiş olması nedeniyle anılan Kanun'un genel hükümlerine aykırı olan sınırlayıcı nitelikteki Avukatlık Kanunu'nun 62. maddesinin de özel nitelikteki görevi kötüye kullanma suçları açısından zımnen ilga edilmiş sayılmasının gerektiği ve TCK'nın 247. maddesine göre zimmete geçirilen malın Devlete veya özel kişilere ait olmasının suçun oluşması bakımından öneminin bulunmadığı nazara alınmalıdır.

Zimmet suçu TCK'nın 247. maddesinde;

'(1) Görevi nedeniyle zilyedliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçiren kamu görevlisi, beş yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Zimmet suçu TCK'nın 247. maddesinde;

'(1) Görevi nedeniyle zilyedliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının zimmetine geçiren kamu görevlisi, beş yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(3) Zimmet suçunun, malın geçici bir süre kullanıldıktan sonra iade edilmek üzere işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranına kadar indirilebilir.' şeklinde düzenlenmiştir.

Zimmet suçunun özgü suçlardan olup, ancak kamu görevlisi tarafından işlenebilen bir suç olduğu, bu suça iştirak eden kamu görevlisi olmayan diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri açıktır. Madde metninden ve gerekçesinden de anlaşılacağı üzere zimmet suçunun oluşabilmesi için suça konu para, mal ve değerlerin devlete ait olması şart değildir. Kişilere ait mallar da bu suçun maddi konusu olabilir.

Açıklanan nedenlerle, kamu hizmeti gördüğü, kamusal faaliyette bulunduğu, böylelikle kamu görevlisi oldukları kabul edilen avukatların, görevleri gereği kendisine tevdi edilen veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu para, mal veya diğer eşyaları kendisinin ya da başkasının üzerine geçirmesi, görevinin gereklerine aykırı olarak tasarrufta bulunması halinde TCK'nın 247. maddesinde düzenlenen 'Zimmet' suçundan cezalandırılması gerektiği düşünülmektedir.

Ayrıca; avukatların aynı nitelikteki eylemleri nedeniyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 'Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma' suçunun, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin ise 'Zimmet' suçunun oluştuğu yönündeki kararları Türk Ceza Kanunu'nun adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi aykırılık teşkil etmektedir. Bu nedenle ceza daireleri arasındaki farklı uygulamaların da giderilmesi gerekmektedir.

Bununla birlikte;

Sanığın, TCK'nın 43/1. maddesinde belirtildiği gibi müvekkil şirketin vekili sıfatıyla farklı borçlulara karşı farklı zamanlarda icra takibi yapması ve bu takiplerden tahsil ettiği paraları müvekkiline vermeyerek uhdesinde tutması, böylelikle aynı kişiye karşı değişik değişik zamanlarda aynı suçu birden fazla kez işlemesi karşısında hakkında TCK'nın 43. maddesinin de uygulanması gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 15. Ceza Dairesince 19.09.2018 tarih ve 3691-5731 sayı ile; itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1-Sanığın eyleminin hukuki niteliğinin,

2-Sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının,

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1-Sanığın eyleminin hukuki niteliğinin,

2-Sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının,

Belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; sanığın sözleşme, vekaletname ve suç tarihleri itibarıyla avukatlık unvanı ile yetkilerini kullanma ve hapis hakkı hususlarında eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesince; sanık ...'in 2249 sicil numarasıyla Konya Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yaptığı ve alacaklı katılan ... Kooperatifinin vekili sıfatıyla, Konya 4. İcra Müdürlüğünün 2009/805 ile 2009/954 sayılı icra dosyalarından başlattığı icra takiplerinde tahsil ettiği toplam 21.065,95 TL'yi katılan kooperatife vermeyerek uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında son soruşturmanın açılmasına karar verilmiştir.

Konya Baro Başkanlığının 07.04.2011 tarihli ve 992 sayılı yazısında; sanığın Konya Barosunda 2249 sicil numarası ile kayıtlı avukat iken Baro Yönetim Kurulunun 21.09.2007 tarihli ve 2007/614 sayılı kararı ile baro levhasından kaydının silinerek stajının geçersiz sayılmasına, avukatlık ruhsat ve kimliğinin iptaline karar verildiği, Baro Yönetim Kurulunun 30.06.2008 tarihli ve 2008/413 sayılı kararı ile yeniden stajına başladığı, 20.07.2009 tarihinde stajını bitirdiği, Baro Yönetim Kurulunun 22.12.2009 tarihli ve 2009/988 sayılı kararı ile 2988 sicil numarası ile yeniden baro levhasına kaydının yapıldığı,

Tarım Kredi Kooperatiflerinin 25.08.2008 tarihli Avukatlık Ücret Sözleşmesinde; sözleşme taraflarının katılan ... ile Konya Barosu avukatlarından 2635 sicil numaralı Önder Özer ve 2249 sicil numaralı sanık olduğu, vekilin kooperatif lehine ve aleyhine açılmış ve açılacak tüm icra takiplerini, davaları ve diğer hukuksal işleri takip ve sonuçlandırmakla yükümlü olduğu, avukatlık ücreti olarak avukatlık asgari ücret tarifesi hükümleri uyarınca icra veya yargı mercilerince kooperatif lehine hükmedilip karşı taraftan tahsil edilen avukatlık ücretlerinin ödeneceği, ayrıca vekalet ücreti ödemesi yapılmayacağı, tahsilatların ve ilgili evrakın kooperatif hesabına veya kayıtlarına intikalinden sonra gerekli inceleme ve araştırma yapılarak 15 gün içerisinde ödemenin yapılacağı,

Altınekin Noterliğinin 22.01.2009 tarihli ve 118 yevmiye nolu ahzu kabz veya para tahsil yetkisi verildiğine dair açık bir ifade içermeyen vekaletnamesinde; Konya Barosu avukatlarından Önder Özer ve sanığın Altınekin Tarım Kredi Kooperatifinin vekili olarak tayin edildikleri,

Bilgilerine yer verilmiştir.