muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1351, Karar No: 2018/4879, Tarih: 27.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/1351 E.  ,  2018/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Batı Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/06/2016 tarih ve 2015/549-2016/374 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Nakliyat Sigorta Poliçesi ile ... firmasından alınan 533 aracın Güney Kore'den Türkiye’ye gemi ile Türkiye’den Azerbaycan’a kamyonet ile taşınmasında gelebilecek risklere karşı sigortalandığını, 533 aracın 19/11/2014 tarihinde Güney Kore’den gemiye yüklendiğini ve Türkiye/Derince Limanına gelen araçların treylere yüklenerek Azerbaycan/Bakü’ye gönderildiğini ancak Derince’den Bakü’ye yapılan kara nakliyatı sırasında 7 aracın hasarlandığını, 533 adet araçtan 7 adedinin davalı ... ve Tic. Ltd. Şti. tarafindan temin edilen ... plakalı treylere Derince Limanında 19/12/2014 tarihinde yüklendiğini, sürücü ... ... ve idaresindeki aracın 25/12/2014 günü Bakü'ye doğru seyrederken kaza yaptığını, hasarlı 7 araçtan 3 aracın onarımlı ve 4 aracın ise pert kabul edildiğini, pert araçların satışından sonra fatura değeri ile satış değeri arasında kalan farkın zarar olarak kabul edilmesiyle pert araçların toplam zararının 73.924,30 USD, onarımlı araçların toplam onarım bedelinin ise 11.231 USD olmak genel zarar toplamının 85.155,30 USD olduğunu, müvekkili şirket tarafından tazminat bedeli olan bu miktarın sigortalıya ödendiğini ve müvekkili şirketin sigortalısının haklarına halef olarak rücu hakkını kazandığını, müvekkili şirket sigortalısı tarafından davalı ... Firmasına ve müvekkili şirket tarafından da davalı ...ye rücu ihtarında bulunulduğunu ve davalı ... şirketi tarafından 66.168,53 Euro’nun müvekkili şirkete ödendiğini ancak bu miktarın parite üzerinden 73.486,77 USD’ye denk geldiğini ve bakiye 11.668,53 USD'nın ödenmediğini ileri sürerek 11.668,53 USD rücu tazminatının ödeme tarihinden itibaren Devlet Bankalarının 1 yıl vadeli Amerikan Doları hesabına uyguladıkları en yüksek faiz oranındaki faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili şirket tarafından görevlendirilen Aktif Ekspertiz Hizmetlerinin raporunda hasar bedelinin 81.027,00 USD olarak hesaplandığını ve söz konusu hasar bedelinin kaza tarihi olan 25/12/2014 tarihindeki çapraz kur üzerinden EURO'ya çevrildiğini, müvekkili şirket tarafından tanzim edilen sigorta poliçesinin taşıyıcının sorumluluğunu teminat altına alan CMR poliçesi olduğunu ve bu poliçenin 1.maddesinde teminat başlığı altında "teminat malın taşınmak üzere kabul edildiği yer ve zamanki kıymetine göre hesaplanacaktır" ifadesinin yer aldığını, müvekkili şirketin eksper tarafından 81.072,00 USD olarak hesaplanan ve taşımanın yapıldığı tarih olan 25/12/2014 tarihindeki Merkez Bankası döviz kuruna göre 66.168,53 Euro

olarak tespit edilen hasar bedelini yine Euro olarak davacının hesabına 05/05/2015 tarihinde ödendiğini, müvekkili şirketin sigorta poliçesinde belirtilen yükümlülüğünü zamanında ve eksiksiz bir şekilde yerine getirmekle sorumluluğunu tamamlamış bulunduğunu, sözkonusu olayın sigortalı işleten açısından haksız fiilden kaynaklanan bir olay olduğu ve müvekkili şirketin de yasal olarak işletene düşen hukuki sorumluluğu üstlendiği gözönüne alındığında haksız fiilden kaynaklanan olaylarda ancak yasal faizin talep edilebileceğini, davacının aracın işleteninden talep edemeyeceği faiz oranını işleten gibi sorumlu olan müvekkili şirketten talep etmesinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... ve Tic. Ltd. Şti. vekili, ...ye sunulmak üzere Aktif Ekspertiz Hizmetleri tarafından 17/02/2015 tarihinde yapılan ekspertiz çalışması sırasında net hasar tutarı olarak toplamda 81.027,00 USD karşılığı 66.168,53 EURO bedel belirlendiğini ve bu bedelin hasar tarihindeki (25/12/2014) TCMB çapraz döviz kuruna göre (1EURO=1.2240USD) üzerinden hesaplama yapılarak diğer davalı ...tarafından 05/05/2015 tarihinde ödendiğini, müvekkili şirketin sigortacı ... Sigorta A.Ş. aracılığıyla bu yükümlülüğünü yerine getirdiğini ve davacının eksik ödemeye ilişkin talebinin haksız olduğunu, Aktif Eksperlik ve Mete Eksperliğin raporlarında tespit edilen hasar bedeli farklarının her iki firmanın da farklı tarihlerdeki USD kuru üzerinden hesaplama yapmasından kaynaklandığını, olayın trafik kazası olması nedeniyle hukuki niteliğinin haksız fiil olduğunu ve ancak yasal faiz talep edilebileceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlığa CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiği, Karayolu ve Milletlerarası Mal Nakliyatı Mukavelesi ile ilgili Konvansiyonun (CMR)'nin 17/1.maddesi uyarınca kural olarak taşıyıcının malları teslim aldığı andan teslim edilinceye kadar, bunların tamamen veya kısmen kaybından ve vuku bulacak hasarından sorumlu olduğu, davalılara ait ve sigortalı araç sürücüsünün sevk ve idaresindeki aracı ile seyri sırasında hızını kullandığı aracın yük, teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmaması nedeniyle olayda %100 oranında kusurlu olduğu, hasarlanan araçların faturaya esas FOB değerlerine göre hasar tarihi olan 25/12/2014 tarihindeki kura göre hesaplanması gerektiği, buna göre hasar bedelinin 81.027,00 USD olduğu ve bu miktarın hasar tarihindeki kur karşılığı olan 66.168,53 EURO'nun davacıya ödendiği, davacının bakiye alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12097, Karar No: 2021/3100, Tarih: 22.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12097 E.  ,  2021/3100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07/06/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 15/11/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun ulaşım vasıtası içinden hırsızlık suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, kararın verildiği 21/01/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6592, Karar No: 2013/2915, Tarih: 05.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/6592 E.  ,  2013/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK nun 61/8. maddesi uyarınca sanık hakkında öncelikle gün adli para cezasının belirlenmesi ile artırım ve indirimler gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının bir gün için tayin olunan miktar ile çarpımı sonucu belirlenmesi gerekirken sonuç adli para cezası olarak belirlenen 6750 TL üzerinden indirim yapılması sonucu, adli para cezasının 5610 TL yerine, 5625 TL olarak fazla tayini ile yine sanık hakkında verilen hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümden "Sanığa verilen adli para cezaları toplanarak toplam 11.235 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılmasına ve "sanığa verilen 225 gün karşılığı adli para cezasından TCK 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının günlüğü TCK'nın 52/2. maddesi gereği 30 TL karşılığı 5610 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" yazılmasına, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yabancı menşeyli eşyanın sahipsiz olarak jandarma tarafından 9.12.2007 tarihinde zaptedildiği ve sanığın olaydan sonra eşyayı sahiplenmek saikiyle Cumhuriyet Savcılığına başvuruda bulunup kendisine ait olduğunu ileri sürüp tarafına iadesini talep etmesi üzerine sanık hakkında dava açıldığına göre, suça konu eşyayı yurda kaçak olarak getirenlerin sanık olduğuna dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile çoğunluğun kararına katılmıyorum.

KARŞI OY

KARŞI OY

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun verdiği düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/7248, Karar No: 2006/9118, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7248 E.  ,  2006/9118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 11.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariy

değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3030, Karar No: 2024/8792, Tarih: 19.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/3030 E.  ,  2024/8792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4425 E., 2022/3609 K

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Polatlı 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2022/131 E., 2022/324 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 23.07.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde sağ ayak baş parmağı hariç diğer 4 parmağının tamamen kesildiğini henüz 21 yaşında kaza sonucu tüm hayatı değişen müvekkilin tek başına yürüyemediğini ve büyük psikolojik yıkım yaşadığını belirterek 149.255,55 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalının kusuru bulunmadığını, davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, davacının ayak parmaklarını kaza sonucu kaybetmediğini, buna ilişkin rapor bulunmadığını, davacının ayak parmaklarının yanlış tedaviler neticesi kesildiğini, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, iş kazasının oluşumunda davacı kazalının %5, davalı alt işveren ...'un %85, davalı asıl işveren Ilgaz İnşaat firmasının %10 kusurlu oranında kusurlu bulunduğu, davacının iş kazası nedeniyle %6,3 oranında sürekli iş göremezliğe girdiği kabulünden hareketle ;

"...Davanın kısmen kabulüne/kısmen reddine;

1-) Davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 134.776,81 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 23.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine,

2-) Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 23.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine,

2-) Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 23.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine,

3-) Dosyada daha önce yapılan ön ödemenin yukarıdaki tazminat miktarlarından mahsubuna,..." şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekilli dönem gelirlerinin yanlış hesaplandığı, BAM kararında ücretin 1.658,19 TL olarak esas alınması belirtilmesine rağmen ücrete Agi ilavesinin BAM kararına aykırı olduğu, aktif ve pasif dönemler belirlenirken hatalı belirleme yapıldığı, kusur değerlendirmesinin hatalı olduğu, davacıya atfedilen %5 kusur oranın düşük olduğu, manevi tazminat miktarının fahiş olduğu hususlarını ileri sürerek yasal süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"..Davacının maddi tazminat hesabı aktif ve pasif dönem Yargıtay uygulaması ile maddi tazminat hesaplamalarında esas alınması gerektiği belirtilen TRH2010 tablosuna göre hukuka uygun yapılmış olduğundan maddi tazminat hesaplamasına ilişkin davacı istinaf istemi isabetsizdir.

Dairemiz gönderme kararında davacının net ücretinin 1.658,19 TL olduğu belirtilmiş olup bu ücrete agi dahil olmadığından agi ilavesi ile maddi tazminat hesabı hukuka uygun olup davalı istinaf istemi isabetsizdir.

Somut olayda davacının iş kazası neticesinde sağ ayak parmaklarından %6,3 oranında sürekli iş göremez kalınacak biçimde yaralandığı, işverenin sorumlu olduğu kusur oranının %95 olduğunun belirlendiği, kazanın 23.07.2016 tarihinde olduğu ve davacının 1000.000,00 TL manevi tazminat talebi olduğu görülmektedir.

Kaza tarihi ve olayın oluş şekli ile iş kazasının oluşumundaki kusur durumları gözetilerek, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, özellikle 26.06.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi, hak ve nesafet kuralları dikkate alındığında davacıya verilen manevi tazminat tutarı fazla olup somut olayın özelliklerine göre 25.000 TL manevi tazminat takdiri gerekmiştir. . ...." gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak;

"...a- Davacının davasının kısmen kabulü ile

b- 134.776,81 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 23.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine,

"...a- Davacının davasının kısmen kabulü ile

b- 134.776,81 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 23.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine,

c- 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 23.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine,

d- Dosyada daha önce yapılan ön ödemenin yukarıdaki tazminat miktarlarından mahsubuna,..." şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi

3. Değerlendirme

A) Davalılar vekilinin manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekilince dava dilekçesinde davacı için 100.000,00 TL manevi tazminat istemi talebinde bulunulduğu, temyize konu İlk Derece Mahkemesi kararında davacı lehine hükmolunan manevi tazminat miktarlarının 60.000,00 TL olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda anılan kararı ile davalılar vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak bu kez davacı lehine 25.000,00 TL manevi tazminata hükmolunduğu bu suretle kabulüne karar verilen tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalılar vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

B) Davalılar vekilinin maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.