muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2128, Karar No: 2016/1580, Tarih: 14.03.2016

Tebligat Kanunu'nun 20. maddesinde ise, tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için "13, 14, 16, 17 ve 18. maddelerinde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimse, beyanını imzadan imtina ederse, tebliğ eden bu beyanı şerh ve imza eder. Bu durumda ve tebliğ evrakının kabulden çekinme halinde tebligat, 21. maddeye göre yapılır. Bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının 13, 14, 16, 17 ve 18. maddelerinde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılmışsa bu tarihten itibaren 15 gün sonra yapılmış sayılır. "hükmüne; Yönetmeliğin 29. maddesinde," 11, 21, 22, 23, 25, 26 ve 27. maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları veya tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve teslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır." hükmüne yer verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz dilekçesi davacı vekili adına tebliğ edilmiş olup, tebliğ belgesinde, muhatabın tevziat saatinde işyerinde bulunmadığına ve aynı gün döneceğine ilişkin bir tespite yer verilmeksizin daimi çalışan Süleyman Tokmak imzasına tebligat yapıldığı anlaşılmıştır. Tebligat Kanunu'nun tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için düzenleme içeren 20. ve Yönetmeliğin 29. maddesinde aranan, anılan belirlemeye ilişkin bir açıklama da tebliğ belgesinde bulunmamaktadır. Bu tebligat, Tebligat Kanunu'nun 17 ve 20; tebliğ tarihinde yürürlükte olan Yönetmeliğin 26 ve 29. madde hükümlerine uygun yapılmış değildir.

Bu nedenle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacı vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, temyize cevap süresinin beklenmesi ve temyize cevap verilmesi halinde bu dilekçenin eklenmesi,

İçin dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21399, Karar No: 2014/20102, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/21399 E.  ,  2014/20102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2014/87-2014/299

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22132, Karar No: 2012/2432, Tarih: 09.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/22132 E.  ,  2012/2432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık tarafından 04.04.2006 tarihli oturumda, mahkemeye ibraz edilen aynı havale tarihli not kağıdı içeriği de dikkate alınarak, altında yazılı imza sahipleri müşteki Kadriye Duman . Durmuş Kara ile aynı zamanda olayın tek tanığı olan Bayram Duman dinlenilmeden, eksik inceleme sonucu beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8209, Karar No: 2017/5440, Tarih: 16.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8209 E.  ,  2017/5440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen kararın davacı tarafça harç yatırılmaksızın temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan incelemede dosya temyiz yoluna başvurma harcı ve maktu temyiz harcının tamamlanması hususundaki usuli eksikliğin giderilmesi için geri çevrilmiştir. Mahkemece davacıya muhtıra tebliğ edilmiş ve davacı vekili adli yardım talebinde bulunmuştur.

...-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay'ca yapılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/.... maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; “talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığından, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davacı bakımından yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

...-İncelenmesine ihtiyaç duyulduğundan, davacının davalı asıl işveren ... Belediyesine ait işyerinde 2011-2015 yılları arası geçtiğini iddia ettiği çalışma dönemi boyunca, davalı asıl işveren ile davalı ve dava dışı alt işverenler arasında yapılan tüm hizmet alım sözleşmelerinin eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25336, Karar No: 2014/8490, Tarih: 30.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25336 E.  ,  2014/8490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/181931

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3.(Pendik 1.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2009

NUMARASI : 2007/667 (E) ve 2009/1221 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin suça konu senedin icra takibine konulduğu 15.08.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

NUMARASI : 2007/667 (E) ve 2009/1221 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin suça konu senedin icra takibine konulduğu 15.08.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, H.. A.. isimli şahsın borçlu olarak gözüktüğü 03.12.2004 düzenleme 12.01.2005 vade tarihli 130000.00 YTL bedelli senedi borçlu yerine imzalattırıp icra takibine koymak suretiyle sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek babası İ.. K.. ile senet borçlusu H.. A.. ve bu şahsın yurtdışında bulunan ağabeyi H.. A.. arasında üç adet dairenin alım satımına ilişkin ticari ilişki bulunduğunu, babasının alım satım sonucu bakiye borç için senet verilmesi konusunda bu şahıslarla anlaştığını ve suça konu senedin bu anlaşmadan kaynaklandığını, senedin kendisinin bulunmadığı bir zamanda babasına ait işyerine bırakıldığını ancak babasının rahatsızlığı nedeniyle işlerini kendisi takip ettiği için senedi icra takibine koyduğunu savunduğu, sanığın babası İ.. K..'un yargılamada tanık sıfatı ile alınan beyanında sanığın beyanlarını doğrulayarak H.. A..'nun kardeşi Hüseyin'e daire satıp karşılığında bir miktar para aldığını, Hüseyin'in kalan parayı göndereceğini söyleyerek yurtdışına döndüğünü, rahatsızlığı nedeniyle işyerinde bulunmadığı bir sırada işyerinde telefonlara bakan H.. K..'nın kendisini arayarak bir zarf içinde senet getirildiğini söylemesi üzerine senedi kasaya koydurduğunu, daha sonra işleri devralan oğlu sanığın senedi icra takibine koyduğunu beyan ettiği, senet borçlusu H.. A..'nun ise ağabeyi Hüseyin'in sanıktan bir daire satın aldığını ve parasını peşin ödediğini, bir süre sonra borçlu olarak gözüktüğü suça konu senedin düzenlendiğini ve itiraz üzerine senet üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığının tespit edildiğini, bu durumu ağabeyine ilettiğinde ağabeyinin toprak sahibi ile mahkemelik olduklarını ve davayı kazanarak tapusunu aldığını beyan ettiği ve İstanbul 1.Tüketici Mahkemesinin 2006/385 esas sayılı dosyasında davacı H.. A.. tarafından İ.. K.. ve N.. B.. aleyhine tapu iptal ve tescil davası açılıp 24.03.2009 tarihli karar ile İ.. K... hakkındaki davanın kabulüne karar verildiği ve dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 13.Hukuk Dairesine gönderildiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, senet borçlusu H.. A..'nun ağabeyi H.. A..'nun duruşmaya çağrılıp tanık sıfatı ile olay hakkında ayrıntılı beyanının alınması, yine İstanbul 1.Tüketici Mahkemesinin 2006/385 esas sayılı dosyasının akıbeti araştırılıp mümkün olduğu taktirde getirtilip incelenmesi, ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması ve suça konu senet üzerindeki yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu alınarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8064, Karar No: 2006/9313, Tarih: 16.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8064 E.  ,  2006/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda “taşınmazın sulu tarım arazi olduğu” belirtilmekle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmaz sulu tarla kabul edilip sulu tarım arazilerinde münavebeye alınabilecek şeker pancarı, turşuluk hıyari, buğday ve haşhaş ürünlerine göre değerlendirme yapan rapora göre hüküm kurulması,

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasayla değişik 15.

maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2005 yılı) mevki ve şartlarına (kuru ya da sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2005 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Buna göre, şeker pancarında İlçe Tarım Müdürlüğünün 2005 yılı verilerinde üretim gideri 345.670.000 TL. iken hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2004 yılına ait üretim gideri olan 297.500.000 TL. alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

3-Taşınmaz üzerindeki ağaçların rayiç değerleri İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup bilirkişi raporlarında yapılan değerlendirmelerin denetlenmemiş olması,

3-Taşınmaz üzerindeki ağaçların rayiç değerleri İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup bilirkişi raporlarında yapılan değerlendirmelerin denetlenmemiş olması,

4-Kamulaştırma Yasasının 29.maddesine göre yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılması gerekir. Buna göre yargılama giderlerinden olan karar ve ilam harcının davacıya yükletilmesine karar verilmesi gerekirken bakiye l YTL. harcın davalıya yükletilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda (1) numaralı bentte belirtildiği üzere taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmalı, kuru tarım arazisi olduğunun anlaşılması durumunda kuru arazilerde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin İl Tarım Müdürlüğünün bildireceği 2005 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatları esas alınarak değerlendirme yapılıp diğer bentlerdeki bozma gerekleri de yerine getirilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporların bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek ve kazanılmış haklar da gözetilerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3067, Karar No: 2012/7755, Tarih: 15.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3067 E.  ,  2012/7755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.08.2010 tarih ve 2010/341-2010/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili derneğin 01.12.2009 tarihinde taşındığını, taşınma sırasında derneğe ait tüm defter ve belgelerin çuvallar içinde yeni adrese taşındığını, Sağlık Bakanlığı'na bağlı müfettişlerin 16.06.2010 tarihli yazıyla 2004-2010 arası yasal defter ve kayıtların ibrazını istediklerini, bunun üzerine 2004,2005, 2006,2007 ve 2008 yıllarına ait Dernek İşletme Defterlerine ve bir kısım fatura ve makbuzlara ulaşılamadığını, personel arasında yapılan araştırmada defterlerin ve belgelerin taşınma sırasında kaybolmuş veya çalınmış olabileceği sonucuna varıldığını belirterek sözkonusu defter ve belgelere ilişkin zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, davacının tacir olmadığı gibi zayi olduğu bildirilen defterlerin de ticari defter olmadığından TTK'nun 68. maddesi uygulanamayacağı, ayrıca davacının taşınma işlemi sırasında gerekli özeni göstermeyerek defterlerin kaybına kendi kusuru ile yol açtığı, kusurlu olan kişinin ise TTK'nun 68. maddesi uyarınca zayi belgesi verilmesini talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacının dernek olması nedeniyle tacir olmadığı ve zayi iddia edilen defterlerin de bu nedenle ticari defter sayılamayacağı davanın reddi gerekçelerinden biri olarak belirtilmiş olmakla birlikte TTK'nun 18. maddesi uyarınca, gayesine varmak için ticari bir işletme işleten derneklerin tacir sayılacağı hükmü karşısında bu gerekçe yerinde görülmemiş ise de, mahkemenin davacının taşınma işlemleri sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle defterlerin kaybına yol açtığı gerekçesiyle davanın reddine, dair hüküm tesisi usul ve yasaya uygun olduğundan kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçeyle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4649, Karar No: 2019/4017, Tarih: 02.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4649 E.  ,  2019/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müflis ... İnşaat Harfiyat Maden ve Petrol San. ve Tic. A.Ş'nin kullandığı krediler nedeni ile müvekkili bankaya borçlu bulunduğunu, şirketin iflasına mahkemece karar verildiğini, ayrıca ... 34. İcra Md. 2012/27130 Esas sayılı dosyası ile menkul rehninin paraya çevrilmesi yolu ile ... 34. İcra Md. 2012/27129 Esas sayılı dosyası ile de haciz yolu ile ilamsız icra takibi yürütüldüğünü, belirtilen icra takiplerine göre şirketten 901.157,81 TL. alacaklı bulunduklarını, iflas idaresine müracaat edip alacaklarının sıraya kaydedilmesinin istendiğini iflas dairesince alacaklarının kabul edildiğini ancak 194.000,00 TL. alacağın rüçhanlı alacak olmasına rağmen 4. sıraya kaydedildiğini 194.000,00 TL. alacağın rüçhanlı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacı alacaklı bankanın alacak kaydı talebinde bulunduğu 901.157,81 TL.den 194.000,00 TL.lik kısmının İİK 206/1 fıkrasına göre rüçhanlı olarak ve rehinli vasıtanın satış bedeli ile sınırlı olarak kayıt ve kabul edilebileceği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar evrilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetvelinde sıraya şikayet istemine ilişkindir.

HMK’nın 26. maddesinin 1. fıkrasında “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez" hükmü dikkate alındığında şikayetçi vekilinin talebinde 194.000,00 TL.lik alacağın rehin ve şarta bağlı alacak olduğundan 4. sıraya kaydedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek şikayet ettiği, mahkemenin ise talebi aşarak HMK’nın 26. maddesinin 1. fıkrasına aykırı hüküm verdiği ve kararın bu nedenle şikayetçi yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde "İbraz edilmemiş çek yaprağı için iflas tarihi itibariyle bankanın sorumlu olduğu miktarın 88.800,00 TL. olduğu ve 59.699,00 TL. harç olarak değerlendirildiğinden icra müdürlüğünce işlem yapılırken bu miktarın düşülmek kaydıyle kalan miktarın davacı bankanın alacak olarak kaydına"' ibaresinin çıkarılarak ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.