muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/365, Karar No: 2020/3096, Tarih: 30.09.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/365 E.  ,  2020/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/03/2015 gününde verilen dilekçe ile 6183 sayılı Kanun'dan kaynaklanan menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/12/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, 6183 sayılı Kanun’dan kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne ve davalı adına düzenlenen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dışı.... Ltd. Şti’nin vergi borcu nedeniyle, davalı ... tarafından anılan şirket aleyhine 6183 sayılı Kanun gereğince takip başlatıldığını ve şirketin ortağı olduğu iddiası ile de müvekkiline 38 adet ödeme emri tebliğ edildiğini, müvekkilinin şirketin ortağı olmadığını, ödeme emirlerinin usul ve yasaya tamamen aykırı olduğunu belirterek müvekkilinin 38 adet ödeme emri nedeniyle borçlu olmadığının tespitini ve ödeme emirlerinin iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava dışı şirketin ortağı olan ...’e ait olan (1) payın, aktif ve pasifi ile birlikte 19/04/2011 tarihli ve 23 sayılı ortaklar kurulu kararı ile davacıya devrine karar verildiği, davacı ile dava dışı ... arasında Samsun 3. Noterliğinin 09/05/2011 tarihli ve 09813 yevmiye sayılı Limited Şirket Hisse Devir Sözleşmesinin imzalandığı, limited şirketlerde her bir ortağın üstlendiği esas sermaye payı ve bilgilerin ticaret sicilinde tescil ve ilan zorunluluğunun bulunduğu, tescil ve ilan edilmeyen hususların 3. şahıslar nezdinde hukuki sonuç doğurmayacağı, davacı tarafından dosyaya sunulan ... Ticaret ve Sanayi Odasının 18/09/2013 tarihli yazısına göre de davacının şirket ortağı olmadığı, 3. Şahıs konumundaki davalı idarenin yapılan devir ilan edilinceye kadar davacıya şirket ortağı sıfatıyla ödeme emri tanzim etmesinin hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının 38 adet ödeme emri nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, dava dışı.... ve San. Ltd. Şti’nin ortağı olan ...’e ait (1) payın, aktif ve pasifi ile birlikte 19/04/2011 tarihli ve 23 sayılı ortaklar kurulu kararı ile davacıya devrine oy birliği ile karar verildiği, ardından dava dışı ... ile davacı arasında Samsun 3. Noterliğinin 09/05/2011 tarihli ve 09813 yevmiye sayılı Limited Şirket Hisse Devir Sözleşmesinin imzalandığı, ancak bu devrin ticaret sicil müdürlüğünde tescil ve ticaret sicil gazetesinde ilan edilmediği anlaşılmaktadır.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un “Limited şirketlerin amme borçları” başlıklı 35. maddesi “Limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar. (Ek fıkra: 4/6/2008-5766/3 md.) Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur. (Ek fıkra: 4/6/2008-5766/3 md.) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur” şeklinde düzenlenmiştir.

Limited şirketlerde pay devri usulü ise 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 595. maddesinde düzenlenmiş olup anılan hüküm “(1) Esas sermaye payının devri ve devir borcunu doğuran işlemler yazılı şekilde yapılır ve tarafların imzaları noterce onanır. Ayrıca devir sözleşmesinde, ek ödeme ve yan edim yükümlülükleri; rekabet yasağı ağırlaştırılmış veya tüm ortakları kapsayacak biçimde genişletilmiş ise, bu husus, önerilmeye muhatap olma, önalım, geri alım ve alım hakları ile sözleşme cezasına ilişkin koşullara da belirtilir. (2) Şirket sözleşmesinde aksi öngörülmemişse, esas sermaye payının devri için, ortaklar genel kurulunun onayı şarttır. Devir bu onayla geçerli olur” şeklindedir. Madde metninden de anlaşılacağı üzere limited şirketlerde esas sermaye payının devri ve devir borcunu doğuran işlemlerin yazılı şekilde yapılması ve tarafların imzalarının noterce onanması ile ortaklar genel kurulunun devre onay vermesi şart olup devir bu onayla geçerli olur. Dolayısıyla şirket ortaklığının devri için tescil ve ilan zorunlu mahiyette olmayıp yalnızca açıklayıcı niteliktedir. Nitekim aynı kanunun 598. maddesinin (3) numaralı fıkrasında “Sicil kaydına güvenen iyiniyetli kişinin güveni korunur” şeklinde düzenleme yapılarak pay devrine ilişkin tescil işleminin iyiniyetli kişilerin güvenini korumaya yönelik olduğu vurgulanmış ve tescile kurucu bir nitelik yüklenmemiştir.

Somut olayda davacının, dava dışı ... Ltd. Şti’nin ortağı olan ...’e ait (1) payı devralmasına ortaklar kurulu tarafından onay verilmiş ve davacı tarafından da noter huzurunda limited şirket pay devri sözleşmesi imzalanmıştır. Davacı aleyhine takibin yapıldığı tarihte yürürlükte olan 6102 sayılı TTK’nın 595. maddesine göre geçerli bir pay devri sözleşmesi mevcuttur. Pay devrinin tescili ve ilanı devrin kurucu unsuru niteliğinde olmayıp açıklayıcı mahiyettedir.

Şu halde mahkemenin, pay devrinin ticaret siciline tescili ve ticaret sicil gazetesinde ilanı yapılıncaya kadar davacının şirket ortağı olmayacağına ve adına ödeme emri düzenlenemeyeceğine yönelik tespiti yukarıda anılan kanun maddelerine aykırıdır. Davacı aleyhine başlatılan takip tarihi itibarıyla geçerli olan hisse devrinin vergi dairesi tarafından öğrenilmesi üzerine şirketin amme borçlarından dolayı davacı aleyhine takip yapılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Bununla birlikte, 6183 sayılı Kanun’un 35. maddesine göre limited şirket ortağının, şirketin amme borçlarından dolayı sorumlu olabilmesi için borcun şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilememesi veya tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması gerekir. Dosya kapsamında şirket aleyhine başlatılan takibe ilişkin yalnızca ödeme emirleri, haciz varakaları ve şirkete ait araçların sorgusuna ilişkin belgeler bulunmakta olup anılan belgeler şirketin amme borcunu ödeme kabiliyeti olup olmadığının tespiti bakımından yeterli değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece, davacı aleyhine takibin başlatıldığı tarih itibarıyla geçerli bir limited şirket pay devri mevcut olduğundan, davacının, dava dışı şirketin amme borçları nedeniyle sorumlu olduğunun kabulü ile 6183 sayılı Kanun’un 35. maddesi gereğince dava dışı şirket aleyhine başlatılan takibin akıbeti araştırılarak şirketin amme borcunu kısmen veya tamamen ödeme gücünün bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne ve ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesi doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine 30/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/262, Karar No: 2012/1371, Tarih: 24.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/262 E.  ,  2012/1371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen 2010/624 Esas sayılı şikayetlerin reddine, birleşen 2010/639 Esas sayılı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosya şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosya (2010/619 E.) şikayetçi.... vekili, borçlunun, üçüncü kişi ... Vergi Dairesindeki vergi iadesi alacağının haczi için18.3.2010, 27.3.2009 ve 8.5.2009 tarihlerinde birinci haciz ihbarnameleri gönderdiklerini, Vergi Dairesinin ilk iki seferde itiraz ettiğini, 12.5.2009 tarihinde verdiği cevapta ise, 146.500,-TL üzerine haciz konulduğunu bildirdiğini, şikâyet olunan şirketin alacaklı bulunduğu takip dosyasından gönderilen 17.2.2010 tarihli birinci haciz ihbarnamesinin ise itiraza uğradığını, ne var ki bu paranın dağıtılması için düzenlenen sıra cetvelinde, doğacak alacakların haczedildiği gerekçesiyle şikâyet olunanın birinci sıraya alındığını, şikâyet olunanın takip dosyasından gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin itiraza uğraması nedeniyle, adı geçenin geçerli bir haczinin bulunmadığını, öte yandan sadece doğmuş bir alacağın haczedilebileceğini, doğacak alacakların haczinin mümkün olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesine ve müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasının birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya (2010/624 E.) şikayetçisi HSBC Bank AŞ vekili, ... 1. İcra Müdürlüğünün 2009/1674 sayılı takip dosyasında, ilk haczin tesbit edilmesi ve paranın ilk haczi koyan İcra Müdürlüğüne gönderilmesi gerekirken, bunun yapılmadığını, bu usulsüz işlemin ... 2. İcra Mahkemesi'nin 25.3.2010 gün ve 2010/36 E., 2010/314 K. sayılı kararı ile iptal edildiğini, kararda ilk haczi koyan İcra Müdürlüğünün sıra cetveli yapması gerektiğinin belirtildiğini, buna rağmen ilk haczi koyan İcra Müdürlüğünün yanlış belirlendiğini ve sıra cetvelinin hatalı olduğunu, İİK’nun 106/2. maddesi uyarınca, borçlunun

üçüncü kişilerdeki alacağının menkul hükmünde olduğunu, birinci haciz ihbarnamesinin düzenlenmesi ile haczin konulacağını, tebliğin muhafaza tedbiri niteliğinde olduğunu, henüz mevcut olmayan, muhtemel hak ve alacakların haczinin mümkün bulunmadığını, Müvekkilinin alacaklı olduğu ... 9. İcra Müdürlüğünün 2009/14372 sayılı dosyadan, mevcut KDV iadesi alacağına 16.4.2009 tarihinde haciz konulduğunu, para üzerindeki ilk geçerli haczin bu olduğunu, paranın kendi dosyalarına gönderilmemesinin usule uymadığını, Vergi Dairesinin şikâyet olunanların dosyalarından gönderilen birinci haciz ihbarnamelerine itiraz ettiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen (2010/369 E.) dosya şikayetçileri vekili, ... 1. İcra Müdürlüğünün 1009/1672 ve 2009/1673 sayılı dosyalarından da ilk hacizle aynı gün haciz konulduğunu, bu iki dosyanın da ilk sıraya eklenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan banka vekili, iddiaların yerinde olmadığını savunarak, şikâyetin reddini ve birleşen 2010/624 E. sayılı şikâyetin kabulünü istemiştir.

Şikâyet olunan şirket vekili, ilk haczin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan konulduğunu, ihbarnamenin tebliğ edildiği tarihte, KDV iade alacaklarının tahakkuk ettiğini, müstakbel bir alacağın haczi niteliğinde bulunmadığını, borçlu ile üçüncü kişi arasında bir temel ilişkinin var olduğunu savunarak, asıl şikâyetin reddini, birleşen 2010/639 E. sayılı şikâyetin kabulünü istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, borçlu ile üçüncü şahıs arasında bir hukuki ilişkinin mevcudiyeti ve müstakbel alacağın doğumunun ihtimal dahilinde bulunması halinde bu alacağın haczedilebileceği, ... 1. İcra Müdürlüğünün 2009/ 1672, 2009/ 1673 ve 2009/ 1674 sayılı takip dosyalarının hacizlerinin aynı gün konulduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen (2010/624 E.) şikayetlerin reddine, birleşen (2010/639 E.) şikâyetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosya şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

İİK’nun 89 uncu maddesi borçlunun üçüncü kişilerdeki mal ve haklarının ne şekilde haczedileceğini düzenlemektedir. Hükme göre kendisine birinci haciz ihbarnamesi gönderilen kimsenin, bu haciz ihbarnamesine itiraz etmemesi halinde, mal yedinde ve borç zimmetinde sayılır. Üçüncü kişinin ihbarnameye süresi içinde itiraz etmesi halinde, usulüne uygun bir haczin varlığından bahsedilemez. Elinde borçluya verilmesi gereken bir mal ya da para bulunan üçüncü kişinin, gerçeğe aykırı itirazı halinde dahi hacizden söz edilemez ve alacaklının hakları ancak aynı yasanın 89/4 ve 120/2. maddeleri çerçevesinde korunabilir. İİK’nun 89 uncu maddesi, kural olarak, borçlu ile üçüncü kişi arasındaki bir hukuki ilişkiden kaynaklanacak (müstakbel) alacaklar için de uygulanabilir.

Somut olayda, birleşen 2010/639 E. sayılı dosya şikâyetçisi ... CNC Dış Ticaret Ltd. Şti. ile ... Mak. San. Tic. Ltd. Şti.nin alacaklısı bulundukları takip dosyalarından gönderilen birinci haciz ihbarnamelerine, üçüncü kişi ... Vergi Dairesi’nce itiraz edildiği dosya içindeki belgelerden anlaşılmaktadır. Bu durumda belirtilen takip dosyalarından, Vergi Dairesi nezdinde tahakkuk edecek paraya konulmuş bir hacizden söz edilemez. Asıl dosya şikâyetçisi ...’ın alacaklısı bulunduğu ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2009/123 sayılı takip dosyasından gönderilen haciz ihbarnamesine, Vergi Dairesi’nce itiraz edilmediği gibi verilen 12.5.2009 tarihli cevapta haczin işlendiği belirtildiğinden, ilk haczin bu ihbarnamenin tebliği tarihinde konulduğunun kabulü gerekir. Açıklanan durum karşısında asıl şikâyetin kabulü ile birleşen şikayetin reddine karar verilmek gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikâyetçi ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçen yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2965, Karar No: 2014/7068, Tarih: 28.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2965 E.  ,  2014/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.....1997 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen ....05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, TMK'nın 724. maddesine dayalı ... iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalı davayı kabul etmiş, bir kısmı ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

TMK'nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK'nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK'nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK'nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

TMK'nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK'nın .... maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

TMK'nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK'nın .... maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, ....02.1951 tarihli ve .../... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale

konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; Davacı, davalılardan ... ve ...'nin 180 ada ... parsel sayılı taşınmazda 1000 m2 yeri bir kısım ... malikinden 06.08.1985 tarihli haricen düzenlenen sözleşme ile satın alıp üzerine dubleks ev yaptıklarını ve bu yeri evle birlikte ....05.1997 tarihli sözleşme ile kendisine sattıklarını belirterek TMK'nın 724. maddesi uyarınca adına tescilini istemiştir. Mahkemece, tapulu yerin harici satışının geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davanın hukuki sebebi tapulu yerin harici satışına dayalı ... iptali ve tescil istemine ilişkin olmayıp TMK'nın 724. maddesine dayalı iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Ancak, temliken tescil davasında yukarıda detaylı olarak açıklandığı üzere, bu hak kendi malzemesi ile başkasının taşınmazına yapı yapan kişiye tanınmıştır. Davacı ise taşınmazı ev ile birlikte satın aldığını belirttiğinden temliken tescil şartları oluşmamıştır. Mahkemenin ret gerekçesi doğru değil ise de davanın reddi yerinde olduğundan HUMK’nın 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu gerekçe ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/155, Karar No: 2022/905, Tarih: 14.06.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/155 E.  ,  2022/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “Tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Kırklareli İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının dava dışı ... Halıcılık Ticaret A.Ş. bünyesinde 14.06.1990 tarihinde çalışmaya başladığını, işveren tarafından davalı Kuruma işe giriş bildirgesi verilerek kendisine sigorta numarası da verildiğini ileri sürerek 14.06.1990 tarihinde en az 1 gün sigortalı çalıştığı ile tüm sigorta kollarında sigortalılık başlangıç tarihinin bu tarih olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... (SGK/Kurum) vekili cevap dilekçesinde; hak düşürücü sürenin geçtiğini, 506 sayılı Kanun’un 3. maddesinin II. fıkrasının D bendi gereğince, el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazası ve meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanmasının mümkün olduğunu ancak istekleri hâlinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından Kanun’un 85. maddesine göre isteğe bağlı sigortalı olabileceklerini, bu itibarla davacının iddia ettiği tarihte çalışması bulunduğu kabul edilse bile uzun vadeli sigorta kollarına ilişkin prim yatırılmadığından sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin Birinci Kararı:

6. Kırklareli İş Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2015/121 E., 2015/119 K. sayılı kararı ile; işe giriş bildirgesinin verilmiş olmasının en az bir günlük çalışmaya karine teşkil ettiği, benzer bir davanın kabulüne ilişkin verilen mahkemenin 30.04.2015 tarihli 2014/89 E., 2015/55 K. sayılı kararının Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 28.09.2015 tarihli ve 2015/13008 E., 2015/17057 K. sayılı ilâmı ile onanmak sureti ile kesinleştiği, tanık anlatımları ve sigorta belgelerinde davacının belirtilen tarihte dava dışı işyerinde çalıştığı gerekçesiyle davanın kabulüne davacının dava dışı işveren ait işyerinde 14.06.1990 tarihinde en az bir gün sigortalı olarak çalıştığının, ayrıca tüm sigorta kollarında sigorta hizmet başlangıç tarihinin 14.06.1990 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

7. Kırklareli İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.