muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4474, Karar No: 2010/9894, Tarih: 22.11.2010

Bu maddi ve hukuksal olgular karşısında, tanık olarak beyanları bulunan Acil Sağlık Hizmetleri görevlilerinin ifadesinde geçen ve olaya ilk müdahaleyi yapan "istinye acil sağlık hizmetleri" görevlileri ile "CD" görüntülerinde izlenen elinde yangın söndürme tüpü bulunan şahsın kimliklerinin tesbiti yapılmalı bu kişiler ile dosyada tanık olarak ifadeleri alınan ...,...,...,...,ve olay yerine gelen polis ekibinde görevli polis memurları, aracın sürücüsü olduğunu beyan eden ... ile yüzleştirilmeli, araçtan çıkan şahısların kimler olduğu tesbit edilmelidir. Bu araştırmalar sonucunda, araç..., sürücüsünün..., dışında birinin olduğuna dair delil bulunamaması durumunda, trafik kaza tesbit tutanaklarının aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olduğu, sürücünün olay yerinden ayrılmasının (firar etmesi) tek başına ispat külfetinde yer değiştirmiyeceği, mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde davacı sigortalının rizikonun gerçekleşme şeklinin kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak bildirildiğinin sabit olmadığı bu durumda ise rizikonun ihbar edilemeden farklı şekilde gerçekleştiğinin

somut delillerle ispat külfetinin sigortacıdan olduğu (HGK. 10.12.1997 gün 1997/11-772-1997/1043, YHGK'nun 16.12.1998 gün 1998/11-872-1998/905) düşünülmeli ve dava ele alınıp sonuçlandırılmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19050, Karar No: 2013/21515, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/19050 E.  ,  2013/21515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin, davalı Kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalı ...'e iadesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8082, Karar No: 2020/8029, Tarih: 05.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8082 E.  ,  2020/8029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kamulaştırma Kanunun 17.maddesine dayalı tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, Kamulaştırma Kanunun 17.maddesine dayalı tescil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 5 Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, dava konusu taşınmazlar hakkındaki kamulaştırma işleminin adli ve idari yönden kesinleştiği gözetilerek ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabul ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7345, Karar No: 2012/13388, Tarih: 20.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7345 E.  ,  2012/13388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1102, Karar No: 2017/241, Tarih: 18.04.2017

**Ceza Genel Kurulu         2015/1102 E.  ,  2017/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 23.06.2009

Sayısı : 65-153

Nitelikli yağma suçundan sanık ...'in TCK'nun 149/1-a-b-c-d-h, 62, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.06.2009 gün ve 65-153 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 30.11.2010 gün ve 1379-18704 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.10.2015 gün ve 268751 sayı ile;

"...Yakınan ... 04.01.2009 tarihinde saat 00.20'de iş yerinde bulunduğu sırada, yüzlerinde kar maskesi takılı iki şahsın iş yerine girdiği, birinin elinde tabanca, diğerinin elinde tornavida bulunduğu, tehditle yakınanın 1.000 Lira para, cüzdan ve cep telefonunu aldıkları,

Yakınanın aynı gün saat 03:58'de kollukta alınan beyanında olayı ayrıntılı olarak anlattığı, ancak suç faillerinin kimlikleri konusunda bir açıklamada bulunmadığı, aynı gün yakınanın sanık ... ...'i suçlular albümünden teşhis etmesi üzerine sanık ...'un gözaltına alındığı, 06.01.2009 tarihinde yapılan canlı teşhiste yakınanın dört kişi arasından sanık ...'u kesin olarak teşhis ettiği, yakınan 06.01.2009 tarihli Cumhuriyet savcılığındaki ifadesinde, 'işyerine gelen iki kişinin yüzünde maske olduğunu, ancak maskenin yüzlerini tamamen kapatmadığını, burunlarını, gözlerini ve alınlarının bir kısmını açıkta bırakacak şekilde maske taktıklarını, şüphelilerden elinde tabanca olanı görür görmez özellikle gözlerinin açıkta kalması sebebiyle daha önceden bu kişiyi gördüğünü düşündüğünü, bu nedenle bu kişiye daha bir dikkatlice baktığını, ilk aşamada kendisini daha önce nerede gördüğünü çıkaramadığını, ancak sonradan bu kişinin daha önceden 7-8 ay kadar önce iş yerinin yan tarafındaki fırında bulunduğu sırada gece 03.00 sularında iş yerinin önüne gelip şüpheli davranışlar sergilemesi üzerine hırsızlık yapacaklarını düşünüp kendilerini yakalayıp polise teslim ettiği ve haklarında işlem yapılan şahıslardan biri olduğunu hatırladığını, bu sebeple polis merkezinde şüpheli ...'u fotoğraftan teşhis ettiğini, daha sonra yapılan canlı teşhiste de ...'u kesin olarak teşhis ettiğini, şüphelinin göz simasının insan hafızasında yer bırakacak tarzda olduğunu, olay gecesi elinde tabanca olan şüphelinin yüzüne dikkatlice baktığını, bu nedenle kesinlikle doğru teşhis yaptığını' beyan ettiği,

Sanığın ikametinde 05.01.2009 tarihinde yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı nitelikli yağma suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir

İncelenen dosya kapsamından;

Şikâyetçi ...'nın sahibi olduğu markete 04.01.2009 tarihinde saat 00.20 sıralarında yüzlerinde kar maskesi bulunan iki şahsın geldiği, şahıslardan birinin elinde tabanca, diğerinin elinde ise tornavida bulunduğu, elinde tabanca bulunan 18 ila 21 yaşlarında, 170 cm. boylarında, zayıf yapılı, koyu esmer tenli olan şahsın tabancayı şikâyetçiye doğrultup kasadaki paraları istediği, kasada para olmadığını söyleyen şikâyetçiye “cebindeki parayı ver” dediği, bunun üzerine şikâyetçinin cebinden çıkardığı 1.000 Lira ile cüzdanını elinde tabanca bulunan şahsa verdiği, ardından bu şahsın masa üzerinde bulunan Motorola marka cep telefonunu aldığı, şahısların iş yerinde bulunan sigaraları da istedikleri, ancak şikâyetçinin kabul etmemesi üzerine şahısların iş yerinden dışarı çıkıp kapı önünde bekleyen siyah renkli Peugeot marka modeli ve plakası tespit edilemeyen araç ile olay yerinden ayrıldıkları, sonrasında ... ....'nın polis merkezine giderek şikâyetçi olması üzerine soruşturmaya başlandığı,

04.01.2009 tarihinde saat 01.40'ta düzenlenen olay yeri görgü tespit tutanağına göre; şikâyetçiye ait dükkanın giriş kapısının sağlam, açık olan yazar kasanın üstünde bulunan telsiz telefonun ahize kısmının boşta olduğu,

Şikâyetçi ...'nın, Polnet eşkâl tespit projesinden sanık ...'u olayı gerçekleştiren kişilerden biri olarak teşhis ettiği, diğer kişiye yönelik teşhis yapamadığı,

Şikâyetçi ...'nın 06.01.2009 günü saat 01.30'da yaptırılan canlı teşhiste, kendisine gösterilen dört kişi arasından sanık ...'u, olay günü kendisine elindeki siyah renkli tabancayı doğrultup parasını ve cep telefonunu alan şahıs olarak teşhis ettiği,

Sanık ...'un evinde yapılan aramada suç unsuruna rastlanılmadığı, kullandığı bilgisayar ve bilgisayar programları üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesine göre; sohbet kaydı kapalı olan Msn Messenger isimli programın en son 07.01.2009 saat 12.15 sıralarında kullanıldığı, 04.01.2009 ila 05.01.2009 tarihleri arasındaki bilgisayar dosyaları analizinde 04.01.2009 tarihinde saat 00.00'dan saat 08.00'a kadar bilgisayarın kullanılmadığı,

Şikâyetçinin 05.05.2007 tarihinde de iş yerinden hırsızlığa teşebbüs ettiği iddiasıyla sanık ...'dan şikâyetçi olduğu,

Sanık ...'un kullandığını beyan ettiği 0 532 464.... nolu GSM hattının 03.01.2009 tarihinde en son saat 22.32'de mesaj aldığı, son baz bilgisinin saat 22.13'te... Sokak no:....... Kadıköy olduğu, 04.01.2009 tarihinde ise ilk olarak saat 12.42'de görüşme yapıldığı,

Anlaşılmaktadır.

Şikâyetçinin 05.05.2007 tarihinde de iş yerinden hırsızlığa teşebbüs ettiği iddiasıyla sanık ...'dan şikâyetçi olduğu,

Sanık ...'un kullandığını beyan ettiği 0 532 464.... nolu GSM hattının 03.01.2009 tarihinde en son saat 22.32'de mesaj aldığı, son baz bilgisinin saat 22.13'te... Sokak no:....... Kadıköy olduğu, 04.01.2009 tarihinde ise ilk olarak saat 12.42'de görüşme yapıldığı,

Anlaşılmaktadır.

Şikâyetçi ... kollukta; 04.01.2009 günü saat 00.20 sularında iş yerinde bulunduğu esnada yüzlerinde kar maskesi bulunan iki şahsın geldiğini, şahıslardan birinin elinde tabanca, diğerinin elinde ise tornavida bulunduğunu, elinde tabanca olan kişinin kasadaki paraları istediğini, kasada para olmadığını söylediğinde ise "bana cebindeki parayı ver" dediğini, bunun üzerine cebinden çıkardığı 1.000 Lira ile cüzdanını elinde tabanca bulunan şahsa verdiğini, elinde tornavida bulunan şahsın ise üzerine tornavidayı doğrulttuğunu, tabancalı şahsın masanın üzerinde bulunan cep telefonunu da aldığını, ardından iki şahsın birden arkasında bulunan sigaraları vermesini istediğini, şahısların dükkanı yağmalamak istediklerini anlayıp tabancalı şahsa "vur hadi beni" deyince şahısların iş yeri önünde bekleyen siyah renkli Peugeot 307 veya 407 model, plakasının harf grubunun ortasında H harfi olan ve içinde iki şahıs bulunan araca binerek E-5 istikametine doğru kaçtıklarını, iki şahsın eldivenli olduğunu, cüzdanının içerisinde kredi kartlarının, sürücü belgesinin ve nüfus cüzdanının bulunduğunu, tornavidalı şahsın 25-35 yaşlarında, beyaz tenli, zayıf, 1.60-1.65 cm. boylarında olduğunu, şahısları görürse tanıyıp teşhis edebileceğini,

Savcılıkta farklı olarak; şahısların kullandığı maskelerin yüzlerini tamamen kapatmadığını, gözlerinin ve alınlarının bir kısmının açıkta olduğunu, bu nedenle tabancalı şahsı daha önceden gördüğünü düşündüğünden bu kişiye daha dikkatli baktığını, ilk aşamada nerede gördüğünü çıkaramadığını, sonrasında 7-8 ay kadar önce gece 03.00 sıralarında iş yerinin yan tarafındaki fırındayken iş yeri önüne gelip şüpheli davranışlar sergilemeleri sebebiyle hırsızlık yapacaklarını düşündüğü için yakalayarak polise teslim ettiği şahıslardan biri olduğunu hatırladığını, bu sebeple sanık ...'u fotoğrafından teşhis ettiğini, daha sonra yapılan canlı teşhiste de olay gecesi iş yerine gelenlerden birisinin sanık ... olduğunu kesin olarak teşhis ettiğini, olay gecesi özellikle tabancalı kişinin yüzüne çok dikkatli baktığını, bu nedenle kesinlikle doğru teşhis yaptığını,

Mahkemede farklı olarak; sigaraları vermesi istendiği sırada silah doğrultan ve yüzü kısmen açık olduğundan kendisini başka bir olay nedeni ile tanıdığı huzurdaki sanığa “çek vur” dediğini, yanında bulunan tornavidalı kişinin de “vur” diye bağırdığını ancak sanığın tereddüt edip paniğe kapıldığını ve aldığı eşya ile dükkanın önündeki arabaya binip olay yerinden hızla uzaklaştığını, olay yerine gelen polislere faillerin kısa sürede yakalanmaları halinde birini teşhis edebileceğini belirttiğini, bu şahsı gözleri, yüzünün görülen kısmı, konuşması ve fiziksel yapısı itibarıyla teşhis ettiğini, tabanca ile tehdit ederek parasını alan şahsın huzurdaki sanık ... olduğunu, para ve cüzdanının iade edilmediğini,

Tanık ... savcılıkta; oğlu olan sanık ...'un olay günü saat 17.00 sıralarında eve geldiğini, geç saatlere kadar küçük oğlunun bakımı ile ilgilenen Metin ile birlikte televizyon izlediklerini, saat 00.50 sıralarında eşi ile uyumaya gittiğini, Metin'in de aynı saatlerde uyuduğunu, bu saatten sonra yalnızca oğlu sanık ...'un bilgisayar başında uyanık kaldığını, olay saatinde sanık ...'un evde olduğunu, olay gecesi başka kimsenin evde olmadığını; mahkemede farklı olarak; olay gecesi evde sanık ...’un arkadaşlarının da olduğunu,

Tanık ... aşamalarda; sanık ...'un 7 yaşındaki kardeşi ile ilgilendiğini, 03.01.2009 tarihinde sanığın evine gittiğini, bir süre sonra sanığın da geldiğini, saat 19.00 sıralarında sanık ...'un üç arkadaşının daha geldiğini, sanığın arkadaşları ile alkol aldığını, gelenlerin saat 22.00 sıralarında gittiklerini, annesinin verdiği uyku ilacını içen sanık ...'un saat 23.30 sıralarında odasına gidip yattığını, bir süre sonra sanık ...'un odasına girip bilgisayarını saat 05.00'a kadar kullandığını, bu süre içerisinde sanık ...'un evden hiç ayrılmadığını,

Tanık ... aşamalarda; olay günü saat 19.00 sıralarında sanık ...'un arkadaşları olan...., ....ve ....'ün geldiğini, birlikte içki içtiklerini, sanık ...'un olay gecesi dışarı çıkmadığını,

Tanık ... aşamalarda; sanık ...'un çocukluk arkadaşı olduğunu, olay günü arkadaşı ....ile saat 20.00 sıralarında sanık ...'un evine gittiklerini, bir süre sonra soy isimlerini bilmediği ....ve .... isimli kişilerin de geldiğini, sanık ...'un teyzesinden getirdiğini söylediği içkiden içtiklerini,.... ile ....'ın saat 22.00 sıralarında, kendisi ve ....'in ise saat 23.50 sıralarında evden ayrıldıklarını, sanık ...'un evdeyken annesinden uyku ilacı alıp içtiğini, ne zaman uyuduğunu görmediğini,

Tanık ... savcılıkta; sanık ...'u çocukluğundan beri tanıdığını, 03.01.2009 tarihinde saat 21.00 sıralarında arkadaşı .... ile birlikte sanık ...'un evine gidip saat 22.30'a kadar kaldıklarını, evden ayrıldıktan sonra aradığı sanık ...'un annesinin sanık ...'un oturduğunu, biraz sonra yanına .... ve ....isimli arkadaşlarının da geleceğini söylediğini, sanık ...'un evinden saat 22.30 sıralarında ayrıldığı için o saatten sonra sanık ...'un dışarı çıkıp çıkmadığını bilmediğini,

İfade etmişlerdir.

İfade etmişlerdir.

Sanık ... müdafii huzurunda kollukta alınan beyanında; şikâyetçi ...'yı tanımadığını, ...’nın gasp edilmesi olayı ile alakasının olmadığını, o gece kesinlikle evden dışarı çıkmadığını, savcılıkta; olay gecesi sürekli olarak bilgisayar başında Msn'de ve Netlog isimli programlar aracılığıyla görüşme yaptığını, sorguda; şikâyetçinin beş altı ay önce kendisini iş yerinin yakınında gördüğü iddiasını ve teşhisini kabul etmediğini, mahkemede; olay gün ve saatinde evinde ailesi ile birlikte bulunduğunu, şikâyetçinin iki yıl kadar öncede kendisi ve arkadaşı hakkında haksız ithamlarda bulunarak şikâyette bulunduğunu, buna ilişkin davada beraat ettiğini, bu olaydan sonra şikâyetçi ile hiç karşılaşmadığını savunmuştur.

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;
Yargıtay — Esas No: 2009/15582, Karar No: 2010/2750, Tarih: 08.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15582 E.  ,  2010/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 5.Asliye Hukuk Mahkemesi

301-437

KARAR

Davalı tarafından, davacıya verilmiş bir vekaletname bulunmamaktadır. Taraflar arasında görülen benzer dosyalardan verilen kararlar 4.Hukuk Dairesinin 2009/13971 esas ve 2009/13937 esas numaralarına kaydedilerek inceleme yapılmıştır. Davadan görevli daire 4.Hukuk Dairesidir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 8.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.