muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2770, Karar No: 2014/24833, Tarih: 27.11.2014

Şu durumda, 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 105. maddesinde sayılan “uygulanmayacak maddeler” arasında, 5335 sayılı Kanunun 30. maddesinin yer almaması ve Anayasa’nın 153. maddesi gereğince iptal kararlarının geriye yürümemesi karşısında, anılan düzenlemelerin 01.01.2005 gününden itibaren yürürlükte olduğunun ve herhangi bir yasal boşluk dönemi bulunmadığının kabulü gerekmektedir. Buna göre, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan yaşlılık veya emeklilik aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin, 5335 sayılı Kanunun 30. maddesinde açıklanan nitelikte çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacakları belirgin olup emredici yasal düzenlemeye aykırı biçimde çalışanların, fiilen çalışılan

döneme ait yaşlılık veya emeklilik aylıklarının davalı Kurum tarafından kesilip yersiz ödenen aylıkların geri alınması zorunludur. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.05.2009 gün ve 2009/21-168 Esas - 2009/218 Karar sayılı ilâmında da aynı yaklaşım ve görüş benimsenmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, 01.06.2004 – 01.01.2005 dönemi aylıklarının yasal faiziyle birlikte tahsili ile 11.05.2009 günü itibarıyla emekli aylığı bağlanarak yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemleri hakkında idari yargının görevli olduğuna ilişkin mahkeme yaklaşımı yerinde olduğu gibi, Kuruma aylık tahsis başvurusunda bulunduğu 11.05.2009 tarihine kadar 506 sayılı Kanuna göre çalışan davacı adına işverence yatırılan sigorta primlerinden kendisinin payına düşen bölümünün yasal faiziyle birlikte alınması talebinin 10.05.2004 – 11.05.2009 dönemi yönünden reddedilmesi de isabetlidir. 11.05.2009 - 27.02.2012 dönemine ilişkin olarak, çalışmaların geçtiği İzmit Gaz Dağıtım Sanayi ve Ticaret A.Ş.’ne ait işyerinin özelleştirildiği yönündeki iddia kapsamında yöntemince araştırma yapılmalı, anılan işyerinin 5335 sayılı Kanunun 30. maddesi kapsamında yer alıp almadığı açıklıkla ortaya konulmalı, işyerinin kapsamdan çıkarıldığı belirlendiği takdirde sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılabileceği dikkate alınmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23821, Karar No: 2014/5970, Tarih: 17.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/23821 E.  ,  2014/5970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan Samsun Akın Pejenere Kauçuk Lastik Ayakkabı Ltd. Şti.'den alınmasına, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15093, Karar No: 2012/15821, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15093 E.  ,  2012/15821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden Tokat Seyahat A.Ş'ye iadesine 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22590, Karar No: 2014/22000, Tarih: 07.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/22590 E.  ,  2014/22000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :...

DAVALI-DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :...

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 17.06.2014 gün ve 13604-13645 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Karar düzeltme dilekçesinde davalı-karşı davacı vekili Avukat ...'ın imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye karar düzeltme dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde karar düzeltme dilekçesinin elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Karar düzeltme dilekçesinin üzerinde aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle karar düzeltme dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.

Dilekçe;

a) Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b) Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.07.11.2014(Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2023/6782, Karar No: 2024/988, Tarih: 07.02.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/6782 E.  ,  2024/988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen şikayet yargılaması sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşülüp, düşünüldü:

Taraflar arasındaki rehin açığı belgesinin iptali istemli şikayet yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince faiz miktarının 271.849,32 TL olarak düzeltilmesine, rehin açığı belgesinin iptali talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince alacaklının istinaf başvurunun esastan reddine, borçlunun istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, 20.09.2013 tarihli rehin açığı belgesinin ve 19.09.2013 tarihli dosya kapak hesabının fazla hesaplanan 231.758,13 TL faiz alacağı yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarca temyiz edilmiş ve Dairemizin 24.04.2023 tarihli ve 2022/9744 Esas, 2023/2717 Karar sayılı kararı ile tarafların istinaf başvurusu sürede olmadığından alacaklının istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz bulunarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına, bozma nedenine göre şikayetçinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince bozma kararına karşı direnilmiş olup, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Yargıtayın ilgili Dairesinin bozma kararına karşı İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince önceki kararda direnilmesi halinde izlenecek usul 6100 Sayılı HMK'nın 6763 Sayılı Yasa’nın 43. maddesi ile değişik 373/5. maddesinde;

“(5) İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.” şeklinde belirtilmiştir.

Maddenin düzenleniş amacı direnme kararı yerinde ise dosyanın gereksiz yere Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na gitmesini önlemektir.

Maddedeki düzenlemeye göre direnme kararını inceleyen Özel Daire’nin görevi sınırlı olup, direnme kararını ONAMAK, ya da dosyayı Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERMEKTİR.

Özel Daire bu iki karardan başka bir karar veremez. Bu iki karar dışındaki bir kararı vermek görevi Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na aittir.

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un

Özel Daire bu iki karardan başka bir karar veremez. Bu iki karar dışındaki bir kararı vermek görevi Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na aittir.

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un

4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile de 28.02.2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01.01.2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası'na, 01.01.2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası'na, 01.01.2022 tarihinden itibaren yüz yedi bin doksan Türk Lirası'na, 01.01.2023 tarihinden itibaren de iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirası’na çıkarılmıştır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 364. maddesi gereğince nihai kararlara ilişkin temyiz edilebilirlik sınırı, 2023 yılı için iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirası olup, 2004 sayılı Kanun’un Ek-1 maddesinde parasal sınırların uygulanmasında (temyizen denetlenecek) hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, incelenmesi istenilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 7.07.2023 gün, 2023/1567 E- 2023/1811 K. sayılı direnme kararında, 20.09.2013 tarihli rehin açığı belgesinin ve 19.09.2013 tarihli dosya kapak hesabının fazla hesaplanan 231.758,13 TL faiz alacağı yönünden iptaline karar verilmiş olup, alacaklının temyiz istemi yönüyle, rehin açığı belgesinde ve kapak hesabında iptal edilen miktar, kararın verildiği tarihte geçerli olan 238.730 TL tutarındaki temyiz edilebilirlik sınırının altında olduğu düşünülmüş ise de, Dairemizce " direnmeyi onama " ya da " dosyayı Hukuk Genel Kurulu' na " gönderme dışında bir karar verilemeyeceğinden dosyanın (direnme kararının esası incelenmeksizin) temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebeplerle;

Dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine, 07.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6230, Karar No: 2023/822, Tarih: 14.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6230 E.  ,  2023/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar Çelaş İnşaat Turz. Teks. Plastik Gıda ve San. Dış Tic. Ltd. Şti., ... Kargo Nakl. ve Lojistik Ltd. Şti. ve davalı Çalışkan Taşımacılık Otomotiv Tic. ve San. A.Ş. vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 71.280,50 TL bedelli çekin, davacının rızası dışında elinden çıktığını, akabinde her ne sebeple çeki elinde bulundurduğunu bilmedikleri ve ticari ilişkilerinin bulunmadığı davalılardan Çelaş İnşaat Turz.Teks.P lastik Gıda ve San. Dış Tic. Ltd. Şti. tarafından icra takibi başlatıldığını, davacı tarafından dava konusu çekin, ticari ilişkisi bulunan davalılardan Çalışkan Taşımacılık San. Tic. A.Ş.'ye Sürat Kargo vasıtası ile 09.09.2015 tarihinde gönderildiğini, çekin Çalışkan Taşımacılık San. Tic. A.Ş.'ye teslim edilecekken 11.09.2015 tarihinde kargo şirketine ait araçtan farklı firmalara ait evraklarla birlikte çalındığını, çekin hiçbir zaman Çalışkan Taşımacılık San.Tic.A.Ş.'nin eline geçmediğini ve bu firmadan çekin ciro edilmediğini, çekin üzerindeki imzanın Çalışkan Taşımacılık San. Tic. AŞ.'ye ait olmadığını, icra takibinin kötü niyetli olduğunu, çekteki ciro silsilesinin bozulduğunu ve üzerinde tahrifat yapılan çekin bu haliyle kambiyo senedi vasfını yitirdiğini ileri sürerek davacının davalılara borçlu olmadığının tespiti ile davacı lehine kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar Çelaş İnşaat Turz. Teks. Plastik Gıda ve San. Dış Tic. Ltd. Şti. ve ... Kargo Nakl. ve Lojistik Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; dava konusu çekin, kambiyo senedi kurallarına uygun bir şekilde davalılara devredilerek ciro ile teslim edildiğini, davalıların çekteki imzanın davacı borçluya ait olup olmadığını bilme yükümlülüğü bulunmadığını, davalı Çelaş İnş. Tur. Teks. Plastik Gıda San. Dış Tic. Ltd. Şti.'nin çekin meşru hamili, ... Kargo Nakl. ve Lojistik Ltd. Şti.'nin de son ciranta olduğunu, çekin sahte imzalar ile keşide edildiği iddiası şahsi defi niteliğinde olup davalı şirketlere karşı ileri sürülemeyeceğini savunarak davanın reddi ile davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

2. Davalılar Çalışkan Taşımacılık Otomotiv Tic. ve San. A.Ş. ve Kıncıoğlu Kollektif Şirketi davaya cevap vermemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul 18. İcra Hukuk Mahkemesinin 2016/169 E. sayılı dosyasında görülen davada kesinleşen mahkeme ilamına göre davalı Çalışkan Taşımacılık Otomotiv Tic. ve San. A.Ş. yetkilisinin çeki ciro etmediğinin sabit olduğu, davacı tarafın davasında haklı olduğu, çek lehtarı davalı Çalışkan Taşımacılık Otomotiv Tic. ve San. A.Ş.'den sonra ilk cirantanın davalı Kıncıoğlu Kollektif Şirketi olduğu, bu cirantanın çekin çalıntı olduğunu bilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2016/6695 E. sayılı dosyasındaki takibe konu çek sebebiyle davalılara borçlu olmadığının tespitine, 71.280,50 TL asıl alacağın %20'si oranındaki kötü niyet tazminatının davalı Kıncıoğlu Kollektif Şirketinden alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Çelaş İnşaat Turz. Teks. Plastik Gıda ve San. Dış Tic. Ltd. Şti. ve ... Kargo Nakl. ve Lojistik Ltd. Şti. vekili ile davalılardan Çalışkan Taşımacılık Otomotiv Tic. ve San. A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalılar Çelaş İnşaat Turz. Teks. Plastik Gıda ve San. Dış Tic. Ltd. Şti. ve ... Kargo Nakl. ve Lojistik Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; icra hukuk mahkemesi kararına dayanılarak hüküm kurulmuş ise de dar yetkili mahkeme kararının genel yetkili mahkemeleri bağlayıcı nitelikte olmadığını, ispat yükünün davacıda olduğunu, davacının kendi imzasını inkar etmediğini, kendi imzasını inkar etmeyen keşidecinin çekteki lehtar veya ciranta imzalarının sahteliğini ileri sürerek hamile karşı dava açma hakkı bulunmadığını, ticari senetteki geçersiz imzanın, sadece kendisi yönünden hükümsüzlük sonucu doğuracağını, senetteki her imzanın diğerlerinden bağımsız olarak sadece imza sahibini bağlayacağını, ciro zincirini koparmayacağını, dava konusu çeki hukuka uygun ve yetkili bir şekilde elinde bulunduran davalıların iyi niyetli ve meşru hamil olup, Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Çalışkan Taşımacılık Otomotiv Tic. ve San. A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu çekin, davalıya ulaşamadan kaybolduğunu ve çalındığını, davalının eline geçmediğini, ciro edilmediğini veya başka bir kuruma verilmediğini, davalının diğer davalı şirketler ile ticari veya başka surette hiçbir ilişkisi bulunmadığını, davalı aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabul kararı verilerek yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden diğer davalılarla birlikte sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek davalının diğer davalılarla birlikte sorumlu tutulması yönündeki kararının müvekkili bakımından kaldırılarak müvekkili yönünden davanın reddine karar verilmesini ve aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda ispat yükünün davacı tarafta olup keşideci davacının, ara cirantalar ve hamilin dava konusu çeki, lehtar imzasının geçersiz olduğunu bilerek devraldıkları ve davacıyı zarara uğratmak maksadıyla hareket ettiklerini ispatlayamadığı imzaların istiklali prensibi uyarınca lehtar imzasının geçersiz olmasının sadece sahibi yönünden sonuç doğuracağı, davacının lehtar imzasının geçersiz olduğunu ileri sürerek kambiyo sorumluluğundan kurtulamayacağı, lehtara ödeme yapıldığının da iddia ve ispat edilmediği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmadığı, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, davanın alacaklı lehine sonuçlanması halinde tazminata hükmedilmesi için verilen tedbirin uygulanması gerektiği, Mahkemece verilen ihtiyati tedbir kararının uygulandığı gerekçesiyle davalılar Çelaş İnşaat Turz.Teks. Plastik Gıda ve San. Dış Tic. Ltd. Şti., ... Kargo Nakl. ve Lojistik Ltd. Şti. ve Çalışkan Taşımacılık Otomotiv Tic. ve San. A.Ş.'nin istinaf başvurularının kabulü ile kararın istinafa başvuran davalılar yönünden kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalı Kıncıoğlu Kollektif Şirketi yönünden davanın kabulü ile davacı tarafın İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2016/6695 E. sayılı dosyasındaki takibe konu çek sebebiyle dava Kıncıoğlu Kollektif Şirketi'ne borçlu olmadığının tespitine, 71.280,50 TL asıl alacağın %20'si oranındaki kötü niyet tazminatının davalı Kıncıoğlu Kollektif Şirketinden alınarak davacı tarafa verilmesine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine, asıl alacağın %20'si olan 14.256,10 TL tazminatın davacıdan alınarak davalı Çelaş İnşaat Turz. Teks. Plastik Gıda ve San. Dış Tic. Ltd. Şti.'ne verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri