muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25171, Karar No: 2022/5391, Tarih: 11.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/25171 E.  ,  2022/5391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen 22.01.2013 tarihinden yeniden mahkumiyet kararı verildiği 07.10.2021 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3008, Karar No: 2014/11093, Tarih: 05.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3008 E.  ,  2014/11093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığının anlaşılması karşısında, sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu...Vergi Dairesi Müdürlüğüne müzekkere yazılarak şirket hakkında re'sen terk işleminin hangi tarihte yapıldığının sorulması ve en son beyanname örneğinin istenilmesinden sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16489, Karar No: 2012/1672, Tarih: 01.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16489 E.  ,  2012/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, Davacı ... , aort yetersizliği ve mitral yetersizlik tanısı ile davalı Hastanede yatışı yapılarak 4.04.2002 tarihinde aort mitral kapak ameliyatı yapıldığını,davacı Fevzinin ameliyat tarihinde henüz 16 yaşında olduğunu ,ameliyattan sonra ameliyat ile ilgisi olmayan anormalliklerin ortaya çıktığını,beyin sakatlığına uğradığının söylendiğini,davalı Hastane doktorlarının düzenlediği epikriz raporunda ,övirütük nedenli herpatik ensafalit oluştuğunun belirtildiğini,ameliyat öncesi davacı ... de bu tür bulguların olmadığını,ameliyattaki mesleki kusur ve davalının kusuru sonucunda hipoksi denilen beynin oksijensiz bırakılması sonucunda hipoksik ensefaloti neticesinde sağlığını kaybettiğini,davacının sakat kalıp ömür boyu bakım ve tedaviye muhtaç olduğunu,davalı hastanenin olay nedeni ile kusurlu olduğunu ileri sürerek davacı ... için 20.000 TL,Davacı anne Perihan ve baba ... için 10.000 TL şer ,davacı A.kadir için 5000 TL olmak üzere toplam 45.000 TL manevi tazminat ile 5000 TL maddi tazminatın faizi ile tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı,ameliyat esnasında herhangi bir anormallik yaşanmadığını,ameliyat sonrasında da hastada hiç bir nörolojik eksikliğin gözlenmediğini,ameliyat sonrası 3. günde hastanını servise alınıp ağızdan beslenmeye başlandığını,hastada ara sıra iletişim eksikliği gözlendiğini,5.günde iletişimde gerileme gözlenmesi üzerine 10.04.2003 tarihinde nörolojik konsiltasyon istendiğini,sinir uzmanları hekimlerinice viral beyin enfeksiyonu teşhisi konulduğunu ,hastane olarak üzerlerine düşen tüm sorumluluklarını yerine getirdiklerini olay nedeni ile kusurlarının olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen rapor doğrultusunda ,davalı Hastanenin davacı Fevzinin teşhis ve tedavisinde tıp kurallarına aykırı bir husus tespit edilmediğinin 2011/16489 2012/1672

açıklanmış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,davacılardan Fevzi nin davalı hastaneye başvurup ,ameliyat ve sonrasında uygulanan yanlış tedaviler sonucunda sakat kalması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Uyuşmazlık,ameliyatın yapıldığı davalı hastanede ,davacının sakat kalmasında davalının sözleşmeye aykırı bir eyleminin, kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı ile davalı arasında ... hizmeti verilmesi yonünden akdi bir hukuki ilişkinin kurulduğunda uyusmazlık bulunmamaktadır.

Dava,davacılardan Fevzi nin davalı hastaneye başvurup ,ameliyat ve sonrasında uygulanan yanlış tedaviler sonucunda sakat kalması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Uyuşmazlık,ameliyatın yapıldığı davalı hastanede ,davacının sakat kalmasında davalının sözleşmeye aykırı bir eyleminin, kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı ile davalı arasında ... hizmeti verilmesi yonünden akdi bir hukuki ilişkinin kurulduğunda uyusmazlık bulunmamaktadır.

Hükme esas alınan Adli tıp Kurumunun 27.10.2004 tarihli raporunda “ 1984 doğumlu İ.Fevzinin mitral yetersizliği ,aort yetersizliği tanısı ile 4.04.2002 de operasyon olduğu,post operatig 2.günden itibaren konfizyon meydana geldiği,takiplerinde “hepetik ensefalit “düşünülerek tedavisinin düzenlendiği dosyada mevcut evrak ve MR ların incelenmesinde hipeksik ensefalotiye ilişkin bulgular tespit edilmesine rağmen tıbbi evrak içinde bu durumun nedenini açıklayacak kayıt bulunamadığı ,nöroloji tablo oluşuna kadar kalp kapak hasarının endikasyon ve teşhisinde tıp kurallarına aykırı bir husus tespit edilmediği ,hastanın % 100 meslekte kazanma gücünü kaybettiği “mütalaa edilmiştir.Davacılar ,ameliyat ve sonrasında davacı Fevzinin beynin oksijensiz kalması nedeni ile hipoksik ensefalotiye yakalandığını bunun sonucunda sakat kaldığını olay nedeni ile davalı Hastanenin kusurlu olduğu iddiası ile eldeki davayı açmış olmalarına rağmen hükme esas alınan Adli tıp raporunda bu hususlar üzerinde hiç durulmamıştır.Bu haliyle rapor inandırıcı ve tatminkar olmaktan uzaktır. Öyle olunca Adli Tıp 3.ihtisas kurulu raporuna itibar edilip, hüküm kurulamaz. O halde mahkemece yapılacak iş; üniversitelerin ilgili anabilim dallarından ve seçilecek konusunda uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile dosyadaki hastahane de tutulmuş dosya ve kayıtlar taraf savunmaları tüm deliller birlikte değerlendirilerek, yapılması gerekenle yapılan müdahale ve tedavinin ne olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar vermektir.

Eksik inceleme ve mevcut delileri değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3968, Karar No: 2019/10074, Tarih: 18.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/3968 E.  ,  2019/10074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 20.06.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13625, Karar No: 2017/6874, Tarih: 24.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/13625 E.  ,  2017/6874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu taşınmazın 2005 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında köy boşluğu olarak tescil harici bırakıldığı, böyle bir yerin TMK'nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddesi hükümlerine göre tapuya tesciline karar verilebilmesi için haritasında köy boşluğu olarak gösterildiği tarihten itibaren 20 yıldan fazla süre ile koşullarına uygun olarak tasarruf edilmiş olması gerektiği, ancak tespit dışı bırakılma tarihi olan 2005'ten, dava tarihi olan 03.03.2010 tarihine kadar kazanma süresi ve koşulları geçmediğinden davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve kesin bozma ilamıyla oluşan usuli müktesep hak ihlal edilemeyeceğine göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 24.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8336, Karar No: 2007/7261, Tarih: 30.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/8336 E.  ,  2007/7261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Andırın Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2006
Yargıtay — Esas No: 2019/5022, Karar No: 2020/299, Tarih: 13.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/5022 E.  ,  2020/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14/07/2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/10/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, beş adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın mümkünse aynen taksim değil ise satış suretiyle giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nin 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; mahkemece dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, satış bedelinden taşınmaz üzerindeki binalara isabet eden miktarın ilgililere ödenmesine şeklinde hüküm kurulmuş ise de binalara isabet eden oran kurulmadan ve hangi paydaşa ait olduğu belirtilmeden infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31255, Karar No: 2014/28346, Tarih: 29.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/31255 E.  ,  2014/28346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/04/2012

NUMARASI : 2011/774-2012/187

DAVA :Davacının seyyar görev tazminatı alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait Kocaeli il sınırları içerindeki işyerlerinde arazide çalıştığını, Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre ödenmesi gereken seyyar görev tazminatının ödenmediğini belirterek bu tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, anılan alacağın yasal koşullarının oluşmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının davalı iş yerinde sendika üyesi işçi olarak çalıştığı, işveren ile üyesi olduğu sendika arasında yapılan TİS hükümleri gereği görev ünvanları ve pozisyonları Maliye Bakanlığına seyyar görevli olarak vize ettirilen işçilere uygulamanın yapıldığı her yıla ait Bütçe Kanunun hükümleri uyarınca seyyar görev tazminatı ödenir harcırah ve seyyar görev tazminatları mutat ödemelerle birlikte ödenir hükmünün yer aldığı, davacı işçinin seyyar görevli olarak vize edilen kadroda çalıştığı ve çalıştırıldığı döneme ilişkin hizmet çizelgelerinin, dönem yevmiyelerinin iş yeri kayıtları ile sabit olduğu ancak çalışma dönemlerine ilişkin ödemelerin yapılmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlığa konu olan seyyar görev tazminatının normatif dayanakları, davacının üyesi bulunduğu sendika ile davalının imzaladığı Toplu İş Sözleşmesi ve Toplu İş Sözleşmesinin yollama yaptığı 6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 3 ve 49 ile 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun geçici 2. Maddeleridir. Emsal Dairemiz incelemesinde geçen uyuşmazlıklarda temle dayanak Toplu İş Sözleşmesinin 35. Maddesidir(Dairemizin 2011/21243 E, 2012/16732 K. Sayılı kararı)

E) Gerekçe:

Uyuşmazlığa konu olan seyyar görev tazminatının normatif dayanakları, davacının üyesi bulunduğu sendika ile davalının imzaladığı Toplu İş Sözleşmesi ve Toplu İş Sözleşmesinin yollama yaptığı 6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 3 ve 49 ile 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun geçici 2. Maddeleridir. Emsal Dairemiz incelemesinde geçen uyuşmazlıklarda temle dayanak Toplu İş Sözleşmesinin 35. Maddesidir(Dairemizin 2011/21243 E, 2012/16732 K. Sayılı kararı)

Yürürlük Toplu İş Sözleşmesinin 35. Maddesinde “İşçilerin yurt içi ve yurt dışı harcırahları konusunda Harcırah kanunun uygulanacağı, görev unvanları Maliye Bakanlığı’na seyyar görevli olarak vize ettirilen işçilere uygulamanın yapıldığı her yıla ait Bütçe Kanunu hükümleri uyarınca seyyar görev tazminatı ödeneceği” belirtilmiştir. Seyyar görev tazminatının miktarı ve kapsamı ise 6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 49. Maddesinde açıklanmıştır. Buna göre “Asli görevleri gereği memuriyet mahalli dışında ve belirli bir görev bölgesi (Merkez veya il kuruluşuna dahil birimlerde il sınırı, bölge şeklinde çalışan birimlerde bölge sınırı) içinde fiilen gezici olarak görev yapan memur ve hizmetlilere gündelik ve (Aşağıda unvanları sayılanlar hariç) yol masrafı ödenmez. Bunlardan, Maliye ve Gümrük Bakanlığınca görev unvanları ile iş ve çalışma özellikleri uygun görülenlere; bu Bakanlıkça vize edilen cetvellere dayanılarak fiilen gezici görev yaptıkları günler için almakta oldukları aylık/kadro derecelerine göre müstahak oldukları yurtiçi gündeliklerinin üçte biri günlük tazminat olarak verilir. Takip memuru, gezici sağlık memuru, ebe, orman muhafaza memuru, koruyucu, koruma memuru, posta dağıtıcısı, hat bakıcısı, tahsildar, gezici başöğretmen ve görev niteliklerinin bunlara benzerliği Maliye Bakanlığınca onaylanacak diğer memur ve hizmetlilerin yol masrafları mutat taşıt araçlarına fiilen ödedikleri miktarlar üzerinden karşılanır”. Görüldüğü gibi seyyar görev tazminatının ödenmesi için kanuna göre öncelikle çalışanın görevinin memuriyet mahalli dışında geçmesi ve sayılan görevliler dışında fiilen görev yaptıkları günler için cetvelin vize edilmesi ve Maliye Bakanlığı tarafından onaylanması gerekir. Toplu İş Sözleşmesinde de açıkça seyyar görev tazminatı ödenmesi için işçilere yapılan uygulamanın Bütçe Kanunu uyarınca vize ettirilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Memuriyet mahalli kavramına ise Harcırah Kanunu’nun 3. Maddesinde değinilmiştir. Buna göre “Memuriyet mahalli, Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller ile bu mahallerin dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu şehir ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü veya kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler” olarak tanımlanmıştır.

Diğer taraftan 5216 sayılı kanunun geçici 2. Maddesinde “İstanbul ve Kocaeli dışında büyükşehir belediyelerinde, mevcut valilik binası merkez kabul edilmek ve il mülkî sınırları içinde kalmak şartıyla, nüfusu birmilyona kadar olan büyükşehirlerde yarıçapı yirmi kilometre, nüfusu birmilyondan ikimilyona kadar olan büyükşehirlerde yarıçapı otuz kilometre, nüfusu ikimilyondan fazla olan büyükşehirlerde yarıçapı elli kilometre olan dairenin sınırı büyükşehir belediyesinin sınırını oluşturacağı” açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta davacının talep ettiği seyyar görev tazminatına hak kazanıp kazanmadığının belirlenmesi için Toplu İş Sözleşme hükmünün, atıf yaptığı harcırah kanununun ilgili hükümlerinin değerlendirilmesi, memuriyet mahalli koşulu aranıp aranmadığı, davacının görevlendirildiği yerlerin memuriyet mahalli olup olmadığının belirlenmesi ve koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerekir. Eksik inceleme ile anılan alacağın kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2026, Karar No: 2022/6800, Tarih: 07.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/2026 E.  ,  2022/6800 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Tekirdağ Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davacı ...'ün davasının reddine, diğer davacıların kısmen kabul kısmen reddine dair kararın davacı Hazine ve davacı Orman Genel Müdürlüğü vekilleri ile bir kısım davacılar ... ve diğerleri vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 11.11.2021 tarihli ve 2021/11766 Esas, 2021/11178 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı Hazine vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 07.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.