muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16845, Karar No: 2015/16359, Tarih: 08.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/16845 E.  ,  2015/16359 K.**

**"İçtihat Metni"**

N.. K.. adına Av. A.. K.. ile S.. B.. adına Av. M.. S.. arasındaki dava hakkında Ankara 13. İş Mahkemesinden verilen 04.06.2015 günlü ve 2014/2551-2015/618 sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya içeriğinden davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin bulunmadığı anlaşıldığından, yeniden geri çevirmeye mahal verilmeksizin, temyiz dilekçesi dosyaya eklendikten sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 08.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/17760, Karar No: 2014/18156, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/17760 E.  ,  2014/18156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/719-2014/104

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup

olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20411, Karar No: 2017/7345, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20411 E.  ,  2017/7345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/514, Karar No: 2018/3251, Tarih: 05.04.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/514 E.  ,  2018/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 27/02/2018 tarihli yazısı ile ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2016 tarihli ve 2015/298 esas, 2016/215 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 07/03/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmış ise de,

Dosya kapsamına göre ... 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2016 tarihli ve 2015/298 esas, 2016/215 sayılı kararında sanığın adının “...” olduğu halde Adalet Bakanlığı'nın ihbar yazısında ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın talepnamesinde sanık adının “Burak Mak” olarak yazıldığı anlaşıldığından, yazım hatasının düzeltilerek sanık “...” hakkında kanun yararına bozma talebinde bulunulmasının takdiri için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4271, Karar No: 2017/12904, Tarih: 20.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/4271 E.  ,  2017/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Arkasından ateş edilen sanık ... ve arkadaşlarına ait aracın, mermi isabet alarak camlarının kırılması ve çeşitli yerlerinden zarar görmesi karşısında, mala zarar verme suçundan mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Katılan sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz talebi bulunmadığı ve katılan sanıklar ..., ..., ..., ... müdafiilerinin, sadece sanık sıfatıyla aleyhlerinde verilen kararları temyiz ettiği anlaşılmakla bu suçlarla sınırlı yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve silahla tehdit suçlarından, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve silahla tehdit suçlarından, sanıklar ... ve ... hakkında silahla tehdit suçundan, sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında geceleyin birden fazla kişi ile işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan sanıkların, sanıklar ..., ... ve sanık ... vasisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümlerde haksız tahrik hükümleri uygulanırken uygulama maddesi olan TCK.nun 29. maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6.maddesine aykırı hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yerinden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde 4. kısım 3. fıkrada, 5. kısım 3. fıkrada, 6. kısım 3. fıkrada ve 8. kısım 3. fıkrada yer alan "anlaşıldığından" ibaresinden sonra gelmek üzere TCK.nun 29. maddesi uyarınca" ibaresi yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21616, Karar No: 2016/179, Tarih: 12.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/21616 E.  ,  2016/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/38636

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/1018 (E) ve 2013/998 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdurun adli raporundaki "sol ön kol anteriorda bileğe yakın bölgede önceden oluşmuş 6 (altı) adet sütür görüldüğü, sağ el arka yüzde 3 adet minik boyutta kabuklanmış deri lezyonu, sakral bölgede hafif belirli ekimoz, sağ sipina illiaka anterior superiorda hafif belirli ekimoz, subpra pubik bölgede hafif belirli ekimoz, sağ meme üzerinde hiperemik cilt abrazyonu, sol bacak lateralde hafif ekimoz, sağ diz yanında 2x2cm'lik ekimotik alan" bulgularına ve mağdurun değişmeyen beyanlarına göre sanığın mahkumiyeti gerekirken, yazılı şekilde beraat karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/43, Karar No: 2012/1702, Tarih: 06.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/43 E.  ,  2012/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçivekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin dava dışı borçludan alacaklı olması nedeniyle yaptığı icra takibinin kesinleştiğini, borçluya ait aracın satılması sonucu düzenlenen sıra cetvelinde 1. sıraya alınan çeke dayalı alacağın zamanaşımına uğradığı, bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğunu, bunun icra müdürlüğünce re'sen göz önüne alınması gerekirken alınmayarak sıra cetvelinin hatalı şekilde yapıldığını, ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, alacağın zamanaşımına uğramadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımı def'ini ileri sürme hakkının yalnızca borçluya ait olduğu, icra müdürlüğünün re'sen nazara alamayacağı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4572, Karar No: 2010/14798, Tarih: 05.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/4572 E.  ,  2010/14798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 27.12.2007 tarihinde kurulan hükmü, 1412 Sayılı CMUK.nun 310.maddesinde belirtilen yasal bir haftalık süreden sonra 04.01.2008 tarihinde temyiz eden müşteki vekilinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 05.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/173, Karar No: 2018/556, Tarih: 22.11.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/173 E.  ,  2018/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 688-58

Sanık ...'in çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/1, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Çeşme Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.12.2012 tarihli ve 688-58 sayılı hükümlerin sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yüksek 14. Ceza Dairesince 14.10.2015 tarih ve 8386-9323 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 30.12.2016 tarih ve 241894 sayı ile;

“...23.04.1993 doğumlu olup suç tarihi olan 10.08.2009 günü itibariyle 17 yaşının içinde olan mağdurun çalıştığı Ilıca Canan Eczanesinden saat 22.00 sıralarında evine gitmek için ayrıldığı ve her zaman yaptığı gibi eczanenin önünden dolmuşa bindiği, yolculuğun sonuna doğru oturduğu Çınar sitesinde inmek istediğini adını İbrahim olarak bildiği dolmuş şoförüne söylediği, şoförün kendisine dönüşte inersin şeklinde cevap verdiği, mağdurun tekrar inecek var demesine rağmen sanığın mağduru indirmeden yoluna devam ettiği, Ildırı Köyüne kadar bu şekilde yolculuğun devam ettiği, burada tüm yolcuların araçtan inmesinin ardından sanığın tekrar, araçta yolcu bulunmaksızın Çeşme istikametine dönmek için harekete geçtiği, yolda İmbat Sitesi yakınlarına kadar geldikleri, burada sanığın aracını yolun kenarına çektiği ve aracın ışıklarını söndürdüğü, araçta en arka koltukta oturan mağdurun yanına geldiği ve mağdurun ismini sorduğu, yanındaki koltuğu oturduğu, bir eli ile mağdurun sağ yanağını okşadığı, sonrasında elleri ile mağdurun elbisesinin üzerinden göğüslerine dokunduğu, bu esnada mağdurun evine geç kaldığını anlayan babası müştekinin yanındaki tanık ... ile bir araçla kendisini aramaya çıktığı, yolda dolmuşun hizasına geldiklerinde aracı durdurup baktığında araçta kızı ile sanığı gördüğü, mağdurun 'babamlar' demesi üzerine sanığın hemen aracı çalıştırıp hareket ettiği bu sırada müştekinin dolmuşun kapısını açmaya çalıştığı, bir süre bu şekilde dolmuşun ilerlediği, ardından müştekinin yere atladığı, sanığın mağdur ile birlikte bir süre daha gittikten sonra mağduru yolda Burcu Sitesinin önünde indirdiği kabulü ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı öğretim üyesi iki hekim tarafından düzenlenen 27/10/2009 tarihli 'Medikolegal Değerlendirme Raporunda' mağdurun beden ve genital bölge muayenesi kabul etmediği için yapılmadığı, ancak olayın öyküsü ve alınan anamnezinden de anlaşılacağı gibi iddia edilen eylemin beden sağlığını bozucu nitelikte bir sonuç doğurmayacağı,

Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı öğretim üyesi iki hekim tarafından düzenlenen 27/10/2009 tarihli 'Medikolegal Değerlendirme Raporunda' mağdurun beden ve genital bölge muayenesi kabul etmediği için yapılmadığı, ancak olayın öyküsü ve alınan anamnezinden de anlaşılacağı gibi iddia edilen eylemin beden sağlığını bozucu nitelikte bir sonuç doğurmayacağı,

Ruh sağlığının değerlendirilmesi sonucu.....ın maruz kaldığı cinsel istismar sonucu uluslararası tanı ölçütlerini karşılayacak ruhsal bir hastalığı bulunmadığı, ancak belirti düzeyinde ruhsal etkilenmesinin olduğu, olayın kısa süre önce yaşanmış olmasının da etkisiyle henüz psikiyatrik bozukluk gelişmeyebileceği, söz konusu olayın travmatik etkisi nedeniyle süreç içersinde hastanın ruh sağlığı açısından risk alanda olabileceği,

Bu nedenle olgunun çocuk psikiyatrisi polikliniğinde izleminin yapılması gerektiği, izlem sonucunda ilgili anabilim dalı tarafından değerlendirme raporunun gönderileceği,

Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'nın raporuna göre hastanın işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin de yaşının gerisinde olduğu, tıbbi kanaatine varıldığı' bildirilmiştir. Aynı raporda ayrıca mağdureye yapılan WISC-R zeka testi sonucunda 'hafif derecede mental retardasyon' tespit edildiği bildirilmiştir.

Mağdure hakkında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh SağlığıAnabilim Dalı öğretim üyesi iki hekim tarafından düzenlenen bila tarihli raporda ise mağdure ...'ın 'hafif düzeyde zeka geriliği' izlenimi verdiği, olay nedniyle beden ve ruh bakımından kendsini savunmayacak durumda olduğunun bildirildiği görülmüştür.

CMK 236/3 maddesi gereğince mağdurun ifadesinin alınması sırasında duruşmada hazır bulundurulan psikolojik danışman .... Esen'in 19.02.2010 günlü oturumda 'benim gördüğüm kadarıyla mağdurun tepkileri ve ifadeleri normaldir mental detardasyon ancak zeka testi yapılarak saptanmış olabilir, bu sözel ve performans olarak iki bileşenden saptanır ben şuan sözel olarak ifadelerini iyi buldum performansı zayıfsa ikisinin ortalaması olarak bu sonuç çıkabilir,ben mağdurun işlenen bu suça karşı kendisini savunabilcek durumda olduğunu düşünüyorum, fiziksel olarakta karşı koyabilecek durumdadır ancak orta veya ağır durumlarında karşı koyamama söz konusu olabilir' şeklinde beyanda bulunmuştur.

Sanık hakkında uygulanan TCK.nun 103/1-a maddesi, mağdure gibi 15 yaşını ikmal edip 18 yaşının bitirmemiş olanlar yönünden 'fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış'ın çocuğun cinsel istismarı niteliğinde olduğunu, 15 yaşından küçükler ve 15 yaşının tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklar dışında kalan çocuklara karşı 'sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar' çocuğun cinsel istismarı suçuna vücut vereceğini hüküm altına almıştır.

Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı öğretim üyesi iki hekim tarafından düzenlenen 27.10.2009 tarihli 'Medikolegal Değerlendirme Raporu'nda mağdureye yapılan WISC-R zeka testi sonucunda 'hafif derecede mental retardasyon' tespit edildiği bildirilmiş, mağdurenin işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin de yaşının gerisinde olduğu belirtilmiş olmakla birlikte işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin olup olmadığının açık bir şekilde ifade edilmediği, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Anabilim Dalı öğretim üyesi iki hekim tarafından düzenlenen bila tarihli raporda belirtilen mağdurenin beden ve ruh bakımından kendini savunmayacak durumda olduğuna dair tespit ile de duruşamda dinlenen uzman beyanın çeliştiği görülmüşütr. Yerel mahkeme mağdurede tespit edildiği bildirilen haifi düzeyde mental retardasyonun fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldırıp kaldırmadığını hiçbir tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit ettirip böyle bir durum var ise bu durumun hekim olmayanlarca da anlaşılıp anlaşılamayacağına dair raporunu aldırdıktan sonra bir hüküm kurmak yerine,mağdurenin işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin de yaşının gerisinde olduğu şeklindeki muğlak ifadeye ve hafif derecede mental retardasyon tanısı ile pek de uyuşmayan beden ve ruh sağlığı bakımından kendinin savunamayacak durumda olduğuna ilişkin rapora itibar ederek sanık hakkında hüküm kurmuştur. Mağdurenin evinin bulunduğu yerde inmek istediği halde sanığın indirmediğine dair beyanının tanık ...'ın anlatımları ile doğrulanmaması,bu sırada minbüste birden fazla kişinin bulunduğunun sanık, mağdure ve tanık anlatımları ile sabit olması karşısında, sanığın her iki suçtan da mahkumiyetinin ancak mağduredeki hafif düzeydeki zeka geriliğinin maruz kaldığı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldırmış ve bu durumun da hekim olmayanlarca anlaşılabilir olmasına bağlıdır. Bu nedenle hükümlerin bozulması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Kabule göre ise; dosyadaki delillerin sanığın mahkumiyetine yere derecede olmaması nedeniyle de mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.