muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6116, Karar No: 2023/9422, Tarih: 06.11.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; gereğinin yapılması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanık ...nin suç tarihi olan 22.11.2014 tarihinde ... sayılı adreste şüpheli hareketlerde bulunması üzerine durdurulduğu ... plaka sayılı araç içerisinde bulunan sanığın dışarıya çıkartıldığı, UYAP kimlik sorgulamasının yapıldığı ve nafaka ödememek suçundan arandığı, sol elinin avucunda şüpheli maddenin görüldüğü, sanığın kendi rızasıyla suça konu maddeyi polislere verdiği, sanığın uyuşturucu madde bulundurmak suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2014 tarihli ve 2014/109833 Soruşturma, 2014/3149 Karar sayılı kararla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın sanığa 14.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği bu tebligattan sonra sanığın yeniden 03.03.2015 tarihinde uyuşturucu madde bulundurduğu ve bu eylem nedeniyle 04.03.2015 tarihinde uyuşturucu madde bulundurmaktan yeniden 2015/1511 Soruşturma, 2015/58 Karar sayılı kararla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, 29.05.2015 tarihinde sanık ... yönünden 2015/1511 Soruşturma, 2015/58 Karar sayılı savcılık kararıyla ayırma

kararı verildiği ve dosyanın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında daha önce verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 17.12.2014 tarihli ve 2014/109833 Soruşturma, 2014/3149 Karar sayılı kararla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olduğu ve sanığın 03.03.2015 tarihinde Kuşadasında yeniden uyuşturucu madde bulundurduğu anlaşıldığından sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılmasına karar verildiği ve denetime uymadığından uyuşturucu madde bulundurmak suçuncan cezalandırılması ile açılan kamu davasında; sanığın polis ekiplerince durumundan şüphelenilmesi üzerine arama kararı olmaksızın durdurularak üzerinde suç unsuru olup olmadığının sorulduğu esnada avucunda bir maddenin olduğu görülmesi üzerine sanığın kendi rızasıyla bu maddeyi polis memurlarına çıkarıp vermesi nedeniyle etkin pişmanlıkta bulunduğu değerlendirilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 17.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/955 Esas, 2016/150 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden

hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.

#######
Yargıtay — Esas No: 2011/20082, Karar No: 2012/31777, Tarih: 27.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/20082 E.  ,  2012/31777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK' de nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nisbi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunun 91/1-2 maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç para cezanın 1 TL altında kalıp, 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin para birimi hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 TL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından, adli para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hüküm bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin ibarelerin ve 9. bendin çıkarılarak temel cezanın 3 ay 10 ... hapis olarak belirlenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14340, Karar No: 2012/17822, Tarih: 04.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/14340 E.  ,  2012/17822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddelerince mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan vekilinin hükümden sonra 06/06/2012 tarihinde temyiz talebinden feragat etmiş olması nedeniyle bu yönden temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına,

2- Sanık müdafinin temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede;

CMK'nın 331/4. maddesi hükmü karşısında temyizin süresinde olduğu belirlenerek tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Olaydan kısa süre önce aşçı yamağı olarak işe alınan ölenin gece çalışma yapılmayan yemek fabrikasında mesai sonrası tek başına bulunurken; duvarda ve kabinde "yük asansörüdür, kesinlikle binilmez" uyarıları yazılı olan yük asansörüne binip ayaklarını aşağı sarkıtıp duvardaki butona dokunmak suretiyle asansörü çalıştırması sonucu asansörle 1. kat tabliye betonu arasında sıkışıp ölmesi biçiminde gerçekleşen olayda sanığa atfı kabil kusur bulunmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA 04/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18226, Karar No: 2012/21907, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/18226 E.  ,  2012/21907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın mahkumiyetine ilişkin ... 21. Asliye Mahkemesince verilen 12.04.2007 tarih, 2006/698-2007/263 E-K. sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 08.02.2012 tarih ve 2011/687-2012/2379 E-K. sayılı ilamı ile sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19.04.2012 tarih ve 2007/130499 sayılı yazısı ile, Dairemizce verilen onama kararının kaldırılarak sanığın 13.11.2009 tarihinde ölmesi nedeniyle açılmış kamu davasının TCK'nın 64. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi gerektiği yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunca da 10.07.2012 tarih 2012/0738-2012/1334 E-K. sayılı karar ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101.maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2012 tarih ve 2007/130499 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 08.02.2012 tarih ve 2011/687-2012/2379 E-K. sayılı kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosyada mevcut 29.03.2012 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 13.11.2009 tarihinde öldüğünün anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle itiraz gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5237 sayılı TCK’nın 64/1 maddesi gereği sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5773, Karar No: 2015/12791, Tarih: 01.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5773 E.  ,  2015/12791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UŞAK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2013/403-2014/367

Taraflar arasında görülen davada Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/06/2014 gün ve 2013/403-2014/367 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/01/2015 gün ve 2014/14935-2015/516 sayılı kararı aleyhinde davalılar şirket ve M.. K.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 1040 hisseye sahip ortağı olduğunu, müvekkilinin şirketteki payının üçüncü kişilere devredildiğini öğrendiğini, davacı müvekkilinin payını üçüncü kişilere veya şirket ortaklarına devretmesinin söz konusu olmadığını, hisselerin davalı A.. K..'e devredildiğini gösteren sözleşmedeki imzanın müvekkiline ait olmadığını, bunun yanında yine 2007/1 sayılı yönetim kurulu kararında müvekkiline atfen atılmış imzanın dahi müvekkiline ait olmadığını, müvekkiline ait olduğu iddia edilen imzaların müvekkiliyle bir ilgisi bulunmadığını ileri sürerek davalı A.. K.. adına tescil edilen 1040 hissenin, A.. K.. adına olan kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline, müvekkilinin imzasını taşımayan 26.12.2007 tarihli geçersiz pay devrinden sonra yapılan davalı şirket genel kurullarının ve bu genel kurullarda alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket ve M.. K.. vekili, davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, davalı şirkette davalılardan A.. K.. adına tescil edilen 1040 hissenin iptali ile bu hisselerin davacı adına tesciline, genel kurul kararlarının iptaline ilişkin talebinin reddine dair verilen karar davalı şirket ve davalı M.. K.. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalılar Şirket ve M.. K.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar şirket ve M.. K.. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar şirket ve M.. K.. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılar şirket ve M.. K..'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4060, Karar No: 2012/3044, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/4060 E.  ,  2012/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit isteminin kabulüne, işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır. Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgiliye iadesine, 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5224, Karar No: 2022/1146, Tarih: 27.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5224 E.  ,  2022/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 2018/16 E. - 2019/8 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 17.03.2021 tarih ve 2019/859 Esas ve 2021/409 Karar sayılı esastan ret kararının kaldırılarak, İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.01.2019 tarih ve 2018/16 Esas ve 2019/8 Karar sayılı ilamının incelenmesinde;

Arsa niteliğindeki Pendik İlçesi, Kurna Köyü, 162 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, tespit edilen bedelden acele el koyma dosyasında belirlenen bedel mahsup edildikten sonra bakiye 3.049.005,89 TL’ye 11.05.2018 tarihinden karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerekirken, bedelin tamamına faiz işletilmesi ve faizin bitiş tarihinin gösterilmemesi

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm 1 numaralı bendinde geçen (dava tarihi olan 10/01/2018 tarihinden itibaren 4 aylık sürenin bitim tarihi olan 11/05/2018 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına,) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (tespit edilen 5.701.405 TL bedelden acele el koyma dosyasında belirlenen bedel mahsup edildikten sonra bakiye 3.049.005,89 TL’ye 11.05.2018 tarihinden karar tarihi olan 17.01.2019 tarihine kadar faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm 1 numaralı bendinde geçen (dava tarihi olan 10/01/2018 tarihinden itibaren 4 aylık sürenin bitim tarihi olan 11/05/2018 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına,) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (tespit edilen 5.701.405 TL bedelden acele el koyma dosyasında belirlenen bedel mahsup edildikten sonra bakiye 3.049.005,89 TL’ye 11.05.2018 tarihinden karar tarihi olan 17.01.2019 tarihine kadar faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 27/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2164, Karar No: 2023/10459, Tarih: 11.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/2164 E.  ,  2023/10459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/768 E., 2021/999 K.

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2018/152 Esas, 2020/156 ... Kararı ile sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 ... Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/768 Esas, 2021/999 ... Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.12.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Kararın usule, hukuka ve vicdana aykırı olduğuna,

2.Sanıklara son savunma ... verilmediğine, SEGBİS taleplerinin kabul edildiğine ancak sanıklara son savunma ... verilmeden duruşma tutanağına matbu ifadeler yazdırıldığına,

3.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemediklerinin sanıklara sorulmadığına,

4.Sanıkların yapının silahlı terör örgütü olduğunu o süreçte bilmediklerine, silahlı terör örgütü olduğu bilinmeyen örgüte yardım da yapılamayacağından sanıkların hata hükümlerinden faydalandırılması gerektiğine,

5.Sanıkların Bank Asyaya para yatırmak şeklinde yasal bir eylemi terör örgütüne yardım gibi görmesinin beklenemeyeceğine,

6.Sanık ...'in soruşturmaya nasıl dahil olduğunun anlaşılamadığına, suçların şahsiliği ve masumiyet karinesinin sanık ... yönünden başlangıçta ihlal edildiğine,