muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6792, Karar No: 2014/5546, Tarih: 01.04.2014

Mahkemece, davacı idarenin dava dışı personeline ödediği tazminat kalemlerinden fazla mesai ücreti, genel tatil alacağı ücretini davalıya rücu edemeyeceği, kıdem tazminatının ise işçiye haklı fesih nedeni ile ödendiği, fesih nedeninin de davalının işçiye hakareti olması nedeni ile davalıya rücu edilebileceği gerekçesi ile istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalının, davacı idareye ait kurumda işveren vekili olarak görevli olduğu, iş kanunu kapsamında çalışan işçiye hakaret etmesi nedeni ile işçinin iş akdini fesih ettiği, davacı işverene açtığı alacak davasında işverenin fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve kıdem tazminatı ödemeye mahkum edildiği anlaşılmaktadır. Davalının hakaret eylemi bir haksız fiil olmakla birlikte, haksız fiil nedeni ile tazminat sorumluluğunun doğması için, hukuka aykırı fiil nedeni ile bir zarar doğması, bir başka anlatımla, zarar ile hukuka aykırı fiil arasında illiyet bağı bulunması gereklidir.

Kıdem tazminatı, 1475 sayılı mülga İş Kanununun halen yürürlükte bulunan tek maddesi olan 14. maddesinde düzenlenmiştir. Kıdem tazminatı, sosyal devlet ilkesinin bir gereği olarak işverene karşı zayıf durumda olan işçinin korunması amacı ile düzenlemiştir. Adı tazminat olmakla birlikte daha çok sosyal güvenlik hakkı kapsamında düşünülebilecek bir tazminat türüdür. 1475 sayılı yasanın 14/1. maddesinde “Bu Kanuna tabi işçilerin hizmet akitlerinin: 1-İşveren tarafından bu Kanunun 17. maddesinin II numaralı bendinde gösterilen sebepler dışında, 2-İşçi tarafından bu Kanunun 16 ncı maddesi uyarınca, 3-Muvazzaf askerlik hizmeti dolayısıyle, 4-Bağlı bulundukları kanunla kurulu kurum veya sandıklardan yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı yahut toptan ödeme almak amacıyla; Feshedilmesi veya kadının evlendiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde kendi arzusu ile sona erdirmesi veya işçinin ölümü sebebiyle son bulması hallerinde işçinin işe başladığı tarihten itibaren hizmet aktinin devamı süresince her geçen tam yıl için işverence işçiye 30 günlük ücreti tutarında kıdem tazminatı ödenir. Bir yıldan artan süreler için de aynı oran üzerinden ödeme yapılır” hükmü bulunmaktadır. Yasanın açık hükmünden anlaşılacağı üzere kıdem tazminatının yükümlüsü işverendir. İşçinin, işveren nezdinde çalıştığı her tam yıl karşılığı 30 günlük ücreti tutarında ödetilmesi de kıdem tazminatın işçinin işveren yanındaki çalışması karşılığında ödendiğini göstermektedir. Yine 1475 sayılı yasanın 14/1. maddesi 4. bendi uyarınca iş akdinin yaşlılık aylığı almak amacı ile sona erdirilmesi halinde işveren, işçinin yanında çalıştığı her tam yıl için hesaplanacak kıdem tazminatını ödemek zorunda bulunduğuna göre kıdem tazminatın nihai yükümlüsünün işveren olduğu sonucuna varılmak gerekmiştir.

Şu durumda, davacının işçisine ödediği kıdem tazminatının, davalının haksız fiili sonucu ortaya çıkan gerçek zarar niteliğinde davalı tarafından tazmin edilmesi gerekli bir tazminat türü olmadığı, yükümlüsü işveren olan ve kanundan dolayı ödetilmesi gerekli bir tazminat olduğu sonucuna varılarak davanın tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına bozulmasına, davacının temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12698, Karar No: 2008/15683, Tarih: 23.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/12698 E.  ,  2008/15683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve pay tescili istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.12.2008 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 8146 ada 28 parsel sayılı taşınmazı (eski 1117 ada 25 parsel) satın aldığını, davalı ile yaptıkları 27.09.1989 tarihli inanç sözleşmesi uyarınca davalı adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile 1/2 payının adına tescilini istemiştir.

Davalı, 27.09.1989 tarihli belgedeki imzanın kendisine ait olmadığını, imza kendisine ait olsa bile açığa imza olduğunu ve davacı tarafından sonradan doldurulduğunu, belge içeriğinin de inşaat sözleşmesi niteliğinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında adi ortaklık bulunduğu ve bu ortaklığın bozulduğu, Borçlar Kanununun 583 maddesi uyarınca taşınmazın 1/2 payının davacı adına tescilinin gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

İnanç sözleşmesi, inananla inanılan arasında yapılan onların hak ve borçlarını belirleyen, inançlı işlemin sona erme sebeplerini ve devredilen

hakkın inanılan tarafından kullanılma, yönetilme ve inanana iade şartlarını içeren borçlandırıcı bir işlemdir.

05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi; inanç sözleşmesi, inanılana bir hakkın kullanılmasında davranışlarını inananın tespit ettiği amaca uydurmak borcunu yükler. Diğer bir anlatımla; inanan inanılan namına yapılacak bir işlemden sonra taşınmazın mülkiyetini ona (inanana) geçirme yükümlülüğü altına girmiştir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi anılan içtihadı birleştirme kararı uyarınca ancak, yazılı delil ile kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

İnanç sözleşmesi anılan içtihadı birleştirme kararı uyarınca ancak, yazılı delil ile kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, yanlar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belge varsa HUMK’nun 292.maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delil ile ... edilebilir.

Yazılı delille veya yazılı delil başlangıcı yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HUMK.m.236) yemin (HUMK.m.344) gibi kesin delillerle de ... edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde mahkemenin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir.

İnanç sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanununun 125. maddesi hükmü gereğince inanç sözleşmesinden kaynaklanan davalarda zamanaşımı süresi on yıl olarak kabul edilmektedir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davacının dayanağı 27.09.1989 tarihli belge az yukarıda açıklandığı üzere inanç sözleşmesini gösterir yazılı belge niteliğindedir. Grafoloji–sahtecilik uzmanı Dr. ... raporda belge altındaki imzanın davalının eli ürünü olduğunu bildirmiş, davalı vekili de 03.10.2007 tarihli oturumda belge altındaki imzayı inkar etmediklerini, açığa imza atıldığını ve belgenin sonradan davacı tarafından doldurulduğunu savunmuştur.

Her ne kadar açığa imza nedeniyle 27.09.1989 tarihli belgenin geçersiz olduğu savunulmuş ise de; Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre açığa senet verilmesinin geçersizliği ileri sürülemez. Borçlu böyle bir senet vermekle o senedin alacaklı tarafından doldurulmasına peşinen rıza göstermiş sayılır ve senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiası tanıkla kanıtlanamaz.

Davanın taraflar arasındaki inançlı işlem nedeniyle kabulüne karar vermek gerekirken, adi ortaklığın tasfiye edildiği gerekçesi ile kabul kararı verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibarıyla doğru olan karar gerekçesi değiştirilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle reddi ile hükmün GEREKÇESİ DEĞİŞTİRİLMİŞ bu hali ile ONANMASINA, 625.00 YTL. Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının davalıdan tahsiline, 23.12.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2465, Karar No: 2014/2023, Tarih: 04.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2465 E.  ,  2014/2023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, özellikle taşınmazın dere yatağı veya etkisi altında olup olmadığının araştırılması, dıştan komşu taşınmazların dayanağı kayıtlar getirtilerek sözü edilen kayıt ve belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiğinin belirlenmesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanması ve zilyetlik koşullarının oluşmaması halinde taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 219 ada 12 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahil Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26136, Karar No: 2012/40023, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2011/26136 E.  ,  2012/40023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Hükümde kısa süreli hapis cezası TCK'nin 50/1-f maddesindeki seçenek yaptırıma çevrilirken infazı kısıtlayıcı şekilde “ağaç dikimi ve bakım işleri hizmeti sınıfında” şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesi,

2) Hapis cezasının, seçenek yaptırıma çevrilmesi sebebiyle hükmedilen seçenek yaptırımda 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3) Hapis cezasının, seçenek yaptırıma çevrilmesi sebebiyle 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince hükmün 5. bendindeki “ağaç dikimi ve bakım işleri hizmeti sınıfında” ibaresi çıkartılarak yerine “kamuya yararlı bir işte çalışma” ibaresinin eklenmek suretiyle ve hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 53 ve 58. maddelerinin uygulanmasına dair kısımların çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15474, Karar No: 2006/10074, Tarih: 16.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/15474 E.  ,  2006/10074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Ankara 2.İş Mahkemesi

Tarih               : 12.10.2005
Yargıtay — Esas No: 2021/21684, Karar No: 2022/7375, Tarih: 12.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/21684 E.  ,  2022/7375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyizinin münhasıran sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde önleme arama kararına istinaden uygulama noktasında ... Turizm yolcu otobüsünde kolluk görevlilerince yapılan kontroller sırasında sanıklar ... ile ...’nin bulunduğu 35-36 numaralı yolcu koltukları altında dava konusu gümrük kaçağı içki ve sigaraların ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların soruşturma aşamasında alınan savunmalarında suçu kabul ederek kovuşturma aşamasında inkara yönelik savunmalarda bulundukları, otobüs muavinin alınan beyanında yine 35-36 numarada seyahat eden yolcuların ellerindeki poşetleri bagaja vermeyerek ayaklarının altına koyduklarını beyan ettiği, olayın oluş şekli ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanık ...’ın diğer sanık ile iştirak halinde atılı suçu işlediğinin kabulü ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5761, Karar No: 2010/11416, Tarih: 08.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5761 E.  ,  2010/11416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.11.2008 tarih ve 2006/248-2008/336 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin... Ofset Limited Şirketini 26.08.1998 tarihinde devir sözleşmesi ile tüm aktif ve pasifi ile birlikte devraldığı halde 2002 yılında eski hissedarın oğlu davalı tarafından “...+şekil” ibareli markanın tescil ettirilmesinin 556 sayılı KHK ve haksız rekabete ilişkin hükümlerine aykırı olduğunu, kullanılan logonun da aynı olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli bulunan marka ve logonun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, markanın Ali İhsan... adına 24.05.2002 tarih ve 2002/12846 no ile 10 yıl müddetle tescilli olduğunu, marka tescil işleminden itibaren 2 ay içerisinde yapılması gereken itirazın yapılmadığını, tüm aktifi ve pasifi ile gerçekleşen bir devir işleminin söz konusu olmadığını, devir işleminin logodan bağımsız bir şekilde yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı şirketin... Ofset Ltd. Şti.yi tüm aktif ve pasifiyle devraldığı, bir süre sonra başka adrese taşındığı, devreden ...’in oğlu davalı ...’in devirden 3-4 yıl sonra şirketin eski adresinde matbaacılık faaliyetine başlayarak “... +şekil” ibareli markayı 2002/12846 no ile adına tescil ettirdiği , “... Ofset Limited Şirketi Tasarım ve Matbaacılık Hizmetleri+şekil” ibareli markanın ise 2003/27452 no ile davacı şirket adına tescilli bulunduğu, her iki markada kullanılan logonun aynı nitelikte olduğu ve “...” kelimesinin 556 sayılı KHK 8/1-b anlamında benzer olduğu, davalı tarafın şirketi tüm aktif ve pasifi ile devrettikten sonra şirketin logosunu aynen kullanmak ve şirket unvanında yer alan “...” ibaresini de sahiplenmek suretiyle gerçekleştirdiği tescil işleminin objektif iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı, davacının anılan KHK’nın 42/1-b maddesi gereğince hükümsüzlük talep etme hakkının bulunduğu, davanın beş yıllık hak düşürücü süre içinde açıldığı gerekçesiyle davalı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6076, Karar No: 2022/15599, Tarih: 27.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6076 E.  ,  2022/15599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemenin 25/12/2015 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında 4.000,00 TL adli para cezası ve 1.320,00 TL adli para cezası verildiği, kararı sadece suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz ettiği ve aleyhe temyiz bulunmadığının anlaşılması karşısında, ceza miktarı yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 6 ay 20 gün hapis cezası ve 66 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın 4.000,00 TL adli para cezası ve 1.320,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezası ve 1.320,00 TL adli para cezasının 4.000,00 TL adli para cezası ve 1.320,00 TL adli para cezası üzerinden infazına ve TCK'nın 52. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında verilen adli para cezasının takdiren birer ay ara ile 10 eşit taksitle ödenmesine,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4355, Karar No: 2018/12430, Tarih: 19.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/4355 E.  ,  2018/12430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 05.05.2014 tarihinde davacının görevi nedeniyle içinde yolcu olarak bulunduğu askeri aracın devrilip takla atması suretiyle meydana gelen kazada davacının yaralanarak daimi sakat kaldığını beyanla fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ferdi kaza sigortası kapsamında davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 12.02.2016 havale tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 15.750,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davacı yanın belirttiği Mehmetçik Yaşam Sigortası teminatının zarardan bağımsız kendi genel şartlarına göre değerlendirilmesi gerektiğini, meblağ sigortası olsa da teminatın kendiliğinden ve tamamen ödenmeyeceğini, Genel Şartlarda yer alan hususlar dikkate alınarak oransal olarak ödeme yükümlülüğü doğurduğunu, maluliyet cetvelinde yer alan tanımlara uyup uymadığının tespiti ve temerrüdünün gerçekleşmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 15.750,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, ferdi kaza sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... şirketi ile davacı arasında kaza tarihini kapsayan ferdi kaza sigorta poliçesi akdedilmiştir.

Ferdi kaza Sigortaları, can sigortası türlerinden olup, meblağ sigortası olması itibariyle de, ölüm halinde limit kadar olmak üzere maktu; yaralanma halinde ise, yapılan tedavi giderleri bakımından buna ilişkin limiti geçmemek üzere ve yapılan harcama kadar nispi; sürekli sakatlık halinde ise, sakat kalma oranı ve sakatlığın derecesine göre limitin belli oranı olmak üzere, sigorta bedelinin ödenmesini gerektirir. Uyuşmazlık halinde bu yönlerin ispatlanması yeterli olup, gerçek zararın hesaplatılmasına girişilmeksizin, tespit edilecek bu miktarların aynen ödenmesi gerekmektedir.