muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23075, Karar No: 2022/5901, Tarih: 25.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23075 E.  ,  2022/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.”, 314/3. maddesi ise “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; davalı vekili tarafından UYAP üzerinden gönderilen 09.12.2021 tarihli dilekçe ile davacı tarafla sulh anlaşması yaptıklarını bu anlaşma gereği davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat ve sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat ve sulh hususlarında ek karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 25/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14519, Karar No: 2020/3323, Tarih: 02.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/14519 E.  ,  2020/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde 2005 yılı ortalarında asistan şefi olarak göreve başlayıp 6 ay sonra "satış şefi" olduğunu ve 09.01.2013 tarihine kadar yaklaşık 8 yıl sigortalı işçi statüsünde çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, prim ve işe iade sonrası eksik ödenen alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava ve taleplerinin zamanaşımına uğradığını bu nedenle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının müvekkili şirkette "perakende satış şefi" olarak çalıştığını, çalışma saatlerinin hafta içi 08.00-17.30, hafta sonu ise 08.00-13.30 arası olduğunu, davacının haftalık çalışma saati toplamının 45 saat olduğunu, satış şeflerinin sabit bir maaş ve ikramiye yanında, yaptıkları satışın durumuna göre "Satış Hedef Primi" olarak adlandırılan bir prim aldıklarını, dolayısıyla davacının da belirlenen kurallar dahilinde yaptığı satışlar için bu prime hak kazandığı aylarda değişen oranlarda "Satış Hedef Primi" aldığını, davacının çalıştığı süre boyunca ne kadar çok satış yaparsa ona göre prime hak kazandığını, kendi çalışma saatlerini kendisinin belirlediğini ve bunun sonucunda da gelirini artırdığını, yani davacının gelirinin yaptığı satışlar ile doğru orantılı olduğunu, bu nedenle davacının fazla mesai talebinin reddi gerektiğini, yine davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadığı yıllık izinlerinin iş sözleşmesinin feshi sırasında ücrete dönüştüğünü ve davacıya 5.867,55 TL'nin izin karşılığı olarak ödendiğini, davacının iş sözleşmesi müvekkili şirket tarafından 09.01.2013 tarihinde feshedildiğinden kendisine 21.208,17 TL. kıdem tazminatı ile 8.213,84 TL. ihbar tazminatı ödendiğini, ancak davacının işe iade davası açtığını ve Mahkemenin verdiği işe iade kararının kesinleşmesi ve davacının müvekkili şirkete başvurması üzerine yasal süresi içinde davacıya 16.01.2014 tarihinde 4 aylık boşta geçen süre ücreti vesair haklar olarak 15.243,12 TL., 5 aylık işe başlatmama tazminatı olarak 15.692,53 TL., kıdem tazminatı farkı olarak 3.211,60 TL., ihbar tazminatı farkı olarak 337,87 TL., asgari geçim indirimi ücreti olarak 293,60 TL. ve faiz olarak 38,05 TL. olmak üzere toplam 34.816,76 TL.'nin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağının hesabı noktasında toplanmaktadır.

Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece ödenen primler mahsup edilmek suretiyle istekle ilgili hüküm kurulmuştur.

Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Genel olarak pazarlamacılık sureti ile satışlarda çalışanların ücret yanında satış bedelinden belirli oranda prim(komisyon) aldıkları bilinen bir olgudur.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Bu nedenle de ödenen prim alacağının fazla mesai ücretinden mahsubuna gidilemez.

Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın satış temsilcisi mesaisi artıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması sözkonusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi işyerinde satışa bağlı prim almak suretiyle çalışmış olmakla ödenen primler mahsup edilerek fazla çalışma ücreti ile ilgili hüküm kurulması hatalıdır. Fazla çalışma ücretinin zamsız kısmının primlerle karşılandığı kabul edilmeli, hesaplama fazla çalışma alacağının sadece %50 zamlı kısmına göre yapılarak istekle ilgili hüküm kurulmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 02/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1165, Karar No: 2017/8, Tarih: 17.01.2017

**Ceza Genel Kurulu         2016/1165 E.  ,  2017/8 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 20. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 29.06.2015

Sayısı : 93 - 275

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'ın, TCK'nun 188/3, 62/1, 52/2, 53 ve 63. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis ve 500 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.06.2015 gün ve 93-275 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 07.04.2016 gün ve 16338-1944 sayı ile;

"1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512-2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu 'hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş' olacağından, ikrar bulunsa bile Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Suç tarihinde, CMK’nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde, arama yapılmadan önce usulüne göre alınmış bir adli ya da önleme araması kararı ya da yazılı arama emri temin edilip edilmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetenin yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması " nedenlerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.05.2016 gün ve 344076 sayı ile;

"...Anayasanın 38/6. maddesi ile 'Kanuna aykırı elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilmez' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

CMK'nın 116,117, 118, 119, 120, 121 ve devamı maddelerinde de arama ve elkoyma ile ilgili esaslar belirlenmiştir. Buna göre, 'Hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama hakim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabilir. Kolluk amirinin yazılı emri ile yapılan arama sonuçları Cumhuriyet Başsavcılığına derhal bildirilir' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

CMK'nun 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin reddolunacağı ve yüklenen suçun hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş delille ispat edilebileceği hükümlerini amirdir.

CMK'nun 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin reddolunacağı ve yüklenen suçun hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş delille ispat edilebileceği hükümlerini amirdir.

2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunun 4/A maddesi 6. fıkrasında ise 'Polis durdurduğu kişi üzerinde veya aracında silah veya tehlike oluşturan diğer bir eşyanın bulunduğu hususunda yeterli şüphenin varlığı halinde kendisine ve başkalarına zarar verilmesini önlemek amacına yönelik gerekli tedbirleri alabilir.

Bu amaçla kişinin üzerindeki elbisenin çıkarılması veya aracın dışarıdan bakıldığında içerisi görünmeyen bölümlerinin açılması istenemez. Ancak el ile dıştan kontrol hariç, kişinin üstü ve eşyası ile aracının dışarıdan bakıldığında içerisinin görünmeyen bölümlerinin aranması İçişleri Bakanlığı tarafından belirlenecek esaslar dahilinde mülki amirin görevlendireceği kolluk amirinin yazılı, acele hallerde sonradan yazıyla teyit edilmek üzere sözlü emriyle yapılabilir. Kolluk amirinin kararı yirmidört saat içinde görevli hakimin onayına sunulur. Bu fıkra kapsamında yapılan araç aramalarına ilişkin olarak kişiye, arama gerekçesini de içeren bir belge verilir' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 'karar alınmadan yapılacak arama' başlıklı 8. maddesinde,

'Aşağıdaki hallerde ayrıca bir arama emri ya da kararı aranmaz' denilmesinden sonra sınırlı şekilde bunlar sayılırken f bendinde;

'5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 24.maddesindeki kanunun hükmü ve amirin emrini yerine getirme 25. maddesindeki meşru savunma ve zorunluluk hali ve 26. maddesindeki hakkın kullanılması ile diğer kanunların öngördüğü hukuka uygunluk sebepleri ve suçüstü halinde yapılan aramalarda toplum için veya kişiler bakımından hayati tehlikeyi ortadan kaldırmak amacıyla veya kapalı yerlerden gelen yardım çağrıları üzerine, konut, işyeri ve yerleşim yeri ile eklentilerine girmek için' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 'durdurma, durdurma sonrası kontrol ve arama işlemleri' başlıklı 27. maddesinde;

'a) Durdurulan kişi üzerinde giysilerinden herhangi birisi çıkarılmaksızın yoklama biçiminde bir kontrol yapılır. Bu işlem sonucunda kişide silah bulunduğu sonucunu çıkarmaya yeterli şüphe meydana gelirse memur kendiliğinden silah ve diğer suç eşyası araması yapabilir.

b) Yoklama suretiyle kontrol kişininnin cinsiyetinde bulunan görevli tarafından yapılır.

c) Yapılan kontrolün konusu ve sebeleri ilgiliye açıklanır.

d) Yoklama suretiyle kontrol kişiye en az sıkıntı verici şekilde yapılır.

e) Yapılan kontrolün neticesinde suça konu iz, eser, emare ve delil elde edilirse kişi yakalanır.

f) Uyuşturucu gibi belirli bir şeyin kişinini herhangi bir yerinde gizlendiği düşünülüyorsa daha geniş çaplı kontrol yapılabilir.

b) Yoklama suretiyle kontrol kişininnin cinsiyetinde bulunan görevli tarafından yapılır.

c) Yapılan kontrolün konusu ve sebeleri ilgiliye açıklanır.

d) Yoklama suretiyle kontrol kişiye en az sıkıntı verici şekilde yapılır.

e) Yapılan kontrolün neticesinde suça konu iz, eser, emare ve delil elde edilirse kişi yakalanır.

f) Uyuşturucu gibi belirli bir şeyin kişinini herhangi bir yerinde gizlendiği düşünülüyorsa daha geniş çaplı kontrol yapılabilir.

g) Yoklama suretiyle kontrol kişinin veya aracın ilk durdurulduğu yerde veya o yerin yakınında mümkün olduğu kadar başkalarının görmeyeceği tarzda yapılır. Başka yere götürülerek kontrol yapılmaz.

h) Makul sebebi oluştuğu takdirde daha geniş kapsamlı kontrol yapılması için, kolluk aracından veya yakındaki kapalı bir yerden yararlanılabilir.

i) Kontrolden sonra talep üzerine olay yerinde derhal bir tutanak düzenlenir. Bu maddede yazılı işlemler gece de yapılabilir.' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliğinin 'yakalama' başlıklı 6. maddesinin 3. fıkrasında 'Yakalama sırasında suçun iz emare ve delillerinin yok edilmesini veya bozulmasını önleyek tedbirler alınır.' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

CMK'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (j) bendine göre; suçtan zarar gören veya başkaları tarafından takip edilerek yakalanan kişinin işlediği suçu çerçevesinde, arama ve elkoyma işlemi Anayasanın 20. maddesi ve CMK'nun 116 ve devamı maddeleri uyarınca istisnasız Hakim kararı, gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı ve Cumhuriyet savcısına ulaşılmaması durumunda ise kolluk amirinin yazılı emri ile yapılabileceği kuşkusuzdur. Emrin dahi alınamayacağı bir durum söz konusu olursa, kolluk görevlisinin doğrudan arama ve elkoyma işlemi yapması sonucu elde edilen delillerin hukuka uygun sayılıp sayılmayacağı konusu tartışılmalıdır. 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunun 4/A maddesinin 6. fıkrasında ise, bu konuda bir düzenleme getirilerek, kişinin üzerinde veya aracında silah veya tehlike oluşturan diğer bir eşyanın bulunduğu hususunda yeterli şüphenin varlığı halinde, kendisine ve başkasına zarar verilmesini önlemek amacına yönelik olarak polisin gerekli tedbirleri alabileceği, el ile dıştan konrol yapabileceği başka bir deyişle; kaba üst araması yapabileceği esası getirilmiştir. Aksine, üzerinde tehlikeli bir silah, bomba ya da patlayıcı tehlikeli bir madde taşıdığından şüphe edilerek yakalanan kişinin, en azından üstünün kontrol edilmesi için kolluk amirinin yazılı emrinin alınması beklenemez.

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 27. maddesinin (f) bendinde, 'yapılan kontrol neticesinde suça ilişkin iz, eser, emare ve delil elde edilirse, kişinin yakalanabileceği' ve (g) bendinde de 'uyuşturucu gibi belirli bir şeyin, kişinin herhangi bir yerinde gizlendiği düşünülüyorsa, daha geniş çaplı kontrol yapılabileceği' düzenlenmiştir.

CMK'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (j) bendinde;

'Suçüstü:

1.İşlenmekte olan suçu,

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 27. maddesinin (f) bendinde, 'yapılan kontrol neticesinde suça ilişkin iz, eser, emare ve delil elde edilirse, kişinin yakalanabileceği' ve (g) bendinde de 'uyuşturucu gibi belirli bir şeyin, kişinin herhangi bir yerinde gizlendiği düşünülüyorsa, daha geniş çaplı kontrol yapılabileceği' düzenlenmiştir.

CMK'nun 2. maddesinin 1. fıkrasının (j) bendinde;

'Suçüstü:

1.İşlenmekte olan suçu,

2.Henüz işlenmiş olan fiil ile fiilin işlenmesinden sonra kolluk, suçtan zarar gören veya başkaları tarafından takip edilerek yakalanan kişinin işlediği suçu

3.Fiilin pek az önce işlendiğini gösteren eşya ve delille yakalanan kimsenin işlediği suçu ' biçiminde tanımlanmıştır.

Bunlardan bizi ilgilendiren kısım (f) bendinde, suçüstü halinde kolluk görevlisinin yakaladığı veya durdurduğu şüphelinin üzerinde suç delillerinin kaybolmaması amacıyla, üst araması yapıp yapamayacağı ve bu şekilde bir üst araması yapılarak delil elde edilmişse, işlemin hukuka uygun olup olmadığıdır.

Somut olayda sanığın yapılan kaba üst aramasında uyuşturucu madde ele geçirilmiştir.

Devriye görevi yapan emniyet görevlileri tarafından sanığın şüpheli hareketler yapması üzerine göz teması ile takip edilmesi, markete giren sanığın dışarıdan ne yaptığına bakılması, sonra yanına gidilerek arkasında bir şey saklamaya çalıştığının görülmesi üzerine, kaba üst aramasında suça konu 13 fişek gazete kağıdına sarılı uyuşturucuların bulunması, yukarıda açıklanan şekliyle hukuka uygundur.

Bu nedenlerle, Yüksek Dairenin itiraza konu ilamında yer alan bir numaralı bozma nedeninin hükümden çıkarılarak, ikinci bozma nedeninin ise; infaz aşamasında dikkate alınarak, mahkûmiyet hükmünün onanması gerektiği..." düşüncesiyle itiraz kanun yoluna müracaat etmiştir.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 16.06.2016 gün ve 2077-3871 sayı ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığı, bu bağlamda eksik araştırma sonucu hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığı, bu bağlamda eksik araştırma sonucu hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay ve yakalama tutanağına göre; 15.01.2015 tarihinde saat 21.30 sıralarında devriye görevini gerçekleştiren polis memurlarının, ....Mahallesi ....Sokak No....adresinde bulunan.....Market adlı iş yerine giren sanığın hareketlerinden şüphelenmeleri üzerine, markette bulunan sanığın davranışlarını bir süre gözlemleyip daha sonra yanına gittiklerinde, arkasına bir şeyler saklamaya çalıştığını görmeleri nedeniyle, üst yoklamasının yapılabilmesi için iş yerinden dışarı çıkarılan sanığın; pantolonunun sağ arka cebinde, gazete kâğıdına sarılı 13 paket uyuşturucu madde, sağ ön cebi ile cüzdanında toplam 65 Lira ve yine üzerinde bir adet cep telefonu ele geçirildiği, sanığın Asayiş Büro Amirliğine götürülmesinden sonra muhafaza altına alınan cep telefonunun, tanık .... tarafından arandığı ve tanığın, sanık ile görüştüğünü düşünerek, telefona bakan görevliden uyuşturucu madde istediği, buna ilişkin olarak buluşma yeri kararlaştırıldığı, konu hakkında Cumhuriyet savcısına telefon ile bilgi verildiğinde, tanığın buluşma yerinde yakalanması yönünde talimat alındığı, görevlilerce buluşma yerine gidildiğinde, tanık ....'un burada olmadığının ve telefon ile arandığında başka bir adreste olduğunun öğrenilmesi üzerine, söz konusu yere gidilerek adı geçen tanığın yakalandığı, tanık ile yapılan şifayi görüşmede; sanığı, uyuşturucu madde satın almak için aradığını söylediği,

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen uzmanlık raporuna göre; ele geçirilen 13 paket halindeki toplam net 1 gram, açık yeşil renkli bitki parçalarının, uyuşturucu maddelerden “AB-FUBINACA” etken maddesini içerdiği,

Anlaşılmaktadır.

Tanık .... mahkemede; sanıktan iki sefer uyuşturucu madde aldığını ancak bunun için para vermediğini, ilk aldığı uyuşturucuyu sanıkla birlikte içtiklerini, ikincisinde ise tek başına içtiğini, uyuşturucu almak için sanığı telefon ile aradığını beyan etmiştir.

Anlaşılmaktadır.

Tanık .... mahkemede; sanıktan iki sefer uyuşturucu madde aldığını ancak bunun için para vermediğini, ilk aldığı uyuşturucuyu sanıkla birlikte içtiklerini, ikincisinde ise tek başına içtiğini, uyuşturucu almak için sanığı telefon ile aradığını beyan etmiştir.

Sanık kollukta; 15.01.2015 tarihinde saat 21.30 sıralarında .... parkından geçerken, yüzünü görmediği üç kişinin ağaçların arasına bir şeyler sakladığını gördüğünü, şahıslar gittikten sonra ne sakladıklarına bakmak için ağaçların bulunduğu yere gittiğini ve yakalama sonrası üzerinden çıkan 13 paket uyuşturucuyu bulduğunu, paketleri alarak parktan ayrıldığını, az ilerideki bakkala meyve suyu almak için girdiğini, bu sırada bakkala gelen polislerin elinde ne olduğunu sorduklarını, korktuğu için uyuşturucuları sağ arka cebine koyduğunu, bunun üzerine kendisini dışarı çıkardıklarını ve üzerinin aranması sonucunda uyuşturucuların bulunduğunu, uyuşturucu madde satmadığını, tanık ....'u tanımadığını, bu şahsın neden kendisini arayıp uyuşturucu istediğini bilmediğini,

Sorguda; 13 paket uyuşturucuyu kullanmak için Tarlabaşı'ndan satın aldığını, kullanmak için arkadaş ortamına girip çıktıktan sonra polislerce yakalandığını,

Mahkemede; üzerinde ele geçirilen uyuşturucuları kullanmak için satın aldığını, karakolda korktuğu için yerde bulduğunu söylediğini, tanık....un arkadaşı olduğunu, tanığa iki defa uyuşturucu verdiğini ancak para almadığını, ilk seferinde birlikte içtiklerini, uyuşturucu satmadığını savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunun isabetli bir biçimde çözümlenmesi için "arama" tedbirinin hukuki niteliği ile bu tedbire hakim olan genel ilkelere değindikten sonra konuya ilişkin anayasal ve kanuni düzenlemelerin incelenmesinde fayda bulunmaktadır.

A- Genel Olarak Koruma Tedbiri:

Ceza muhakemesinin yapılmasını veya yapılan muhakemenin sonunda verilecek kararın kağıt üzerinde kalmamasını ve muhakeme masraflarının karşılanmasını sağlamak amacıyla, kural olarak ceza muhakemesinde karar verme yetkisini haiz olan yetkililer tarafından, gecikmede sakınca bulunan durumlarda geçici olarak başvurulan ve hükümden önce bazı temel hak ve hürriyetlere müdahaleyi gerektiren kanuni çarelere "koruma tedbiri" denir. (Bahri Öztürk, Behiye Eker Kazancı, Sesim Soyer Güleç, Ceza Muhakemesi Hukukunda Koruma Tedbirleri, Seçkin, 2013, 1. Bası, s.1)

Koruma tedbirleri genel itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda düzenlenmiştir. Ceza Muhakemesi Kanununun Birinci Kitabının Dördüncü Kısmı “Koruma Tedbirleri” başlığını taşımakta olup arama ve yakalama tedbirine de bu kısımda yer verilmiştir. Kanunun bu açık düzenlemesine göre arama ve yakalama birer koruma tedbiridir.