muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2157, Karar No: 2023/1657, Tarih: 23.02.2023

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; mevcut davada, dava şartları gerçekleşmediğinden itiraz ettiklerini, yapılan müracaata altmış gün içinde Kurumca cevap verilmezse talebin reddedilmiş sayılacağının, kuruma karşı dava açılabilmesi için taleplerin reddedilmesi veya reddedilmiş sayılmasının şart olduğunu, kuruma başvuruda geçirilecek sürenin zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin hesaplanmasında dikkate alınmadığını, davacının 30.07.2019 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri'nde geçen çalışma sürelerini gösterir hizmet belgesini kuruma gönderdiğini, dava konusu ile ilgili olarak davacının kuruma hizmet belgesi dışında herhangi bir dilekçesi, beyanı, başvurusu bulunmadığından 08.01.2020 tarih ve 354348 sayılı yazı ile sigortalıya yurtdışı borçlanma talebi olmadığından dolayı hizmet belgesine göre işlem yapılamayacağı yönünde yazılı bilgi verildiğini, davacının sadece hizmet belgesini kuruma ibraz edip borçlanmak istediği gün ve süreleri belirtir dilekçesini sunmadan 3201 sayılı Kanuna göre borçlandırılması için işlem yapılmasına olanak olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, davacının yurt dışında geçen hizmet sürelerine ilişkin borçlanma talebi yönündeki gerçek iradesini, ilgili Genelgede belirtildiği usulde yazılı bir istek haline getirmediği, yalnızca kimlik fotokopisi ile 2001-2018 yılları arasında ABD de çalışmalarının olduğuna dair hizmet belgesinin Kuruma ulaştırıldığı, davacının yurt dışı borçlanmasına dair kurucu unsur olan "yazılı irade beyanı"nı Kuruma iletmemiş olduğu ve bu sebeple, davacının borçlanmak istediği varsayımında dahi yurt dışında geçen 17 yıllık sürenin hangi döneminin borçlanılmak istendiğinin bile yazılı talep olmaksızın anlaşılamadığı bir durumda, Kurumca davacıya borçlanma tahakkuk cetveli düzenlemesinin de mümkün olamayacağı ve açıklanan nedenlerle hukuka uygun olduğu anlaşılan Kurum işlemine istinaden, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; ret kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, toplanan deliller incelendiğinde 19.07.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7186 sayılı Kanun ile 3201 sayılı Kanunun bazı maddelerinde 01.08.2019 tarihinde yürürlüğe girmek üzere değişikliğe gidildiğini, bu değişiklik sonucu borçlanma miktarının arttırıldığını, borçlanmaların SSK statüsünde değil, Bağ-kur statüsünden yapılacağını, ayrıca borçlanmanın başlangıç tarihleri değiştirerek vatandaşın yüksek aylık almanın önüne geçildiğinin görüldüğünü, ancak vatandaşlar mağdur olmamaları için 19.07.2019-31.07.2019 tarihleri arası 12 gün içinde borçlanma yapmak için belgelerini iadeli taahhüt ile kuruma gönderme imkanı tanındığını, postaya verilen tarihin geçerli olması nedeni ile 19.07.2019-31.07.2019 tarihleri arası iadeli taahhütlü olarak gönderilen tüm belgelerin işleme alındığını ancak belgeler kuruma geldiğinde, eksiklikler için vatandaşlara 3 ay içinde eksikliklerin tamamlanması için yazılar gönderilmiş ise de, davacıya bu şekilde bir yazı gönderilmediğini, davacının 31.07.2019 tarihinde gönderdiği yazının nedeninin kurumca bilindiğini, çünkü yazının içinde borçlanma için yurtdışından aldığı hizmet belgesi ve hüviyetinin olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda davacı, New York Başkonsolosluğunca düzenlenen 23.07.2019 tarihli hizmet belgesini ve kimlik fotokopisini posta yoluyla Kuruma göndermiş, bu belgeler 30.07.2019 tarihinde Kurum kayıtlarına girmiştir. Gönderilen belgeler arasında davacının borçlanma talep ettiğine ilişkin iradesini gösteren yurtdışı borçlanma talep dilekçesi bulunmadığından başvurunun geçersiz sayılmasına yönelik Kurum işlemi yerinde olup Mahkemece davanın reddine karar verilmesinde hata bulunmadığı, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık olmadığı anlaşılmakla davacı tarafın istinaf itirazları yerinde görülmemiş ve istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 30.07.2019' da Kurum kayıtlarına giren belgelerinin bir borçlanma talep dilekçesi olarak geçerli olduğunun tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 3201 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 30.07.2019' da Kurum kayıtlarına giren belgelerinin bir borçlanma talep dilekçesi olarak geçerli olduğunun tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 3201 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/13963, Karar No: 2018/3422, Tarih: 26.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/13963 E.  ,  2018/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 16.09.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 595 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ev ve tavuk çiftliği yaptırmak istediğini, ancak ana yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek uygun bir bedel karşılığında davalı ... ait taşınmazlar üzerinde geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, geçit hakkı tesisi için daha uygun alternatifler bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya ait 595 parsel sayılı taşınmaz lehine 17.03.2015 tarihli fen bilirkişisi raporu ve ekli krokisine göre davalı ... adına kayıtlı 1618 parsel sayılı taşınmazdan 88 m2, 1622 parsel sayılı taşınmazdan 128 m2 olmak üzere 6 metre eninde geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş; reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "mutlak geçit ihtiyacı" veya "geçit yoksunluğu", ikincisine de "nispi geçit ihtiyacı" ya da "geçit yetersizliği" denilmektedir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda, davanın niteliği gereği, yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda, davanın niteliği gereği, yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut olaya gelince, davacıya ait 595 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı olduğu anlaşıldığından mahkemece, bilirkişi raporunda en uygun ve en masrafsız alternatif olarak belirlenen güzergahtan davalı ... ait 1618 ve 1622 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit tesisine karar verilmesi yerinde ise de, davanın niteliği gereği harç ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerekirken yargılama giderlerinin davalı Hazineden alınarak davacıya ödenmesine, davalı Hazinenin harçtan muaf olduğundan söz edilerek ayrıca harç alınmasına yer olmadığına ve davacı tarafından dava açılırken yatırılan peşin harcın karar kesinleştiğinde davacıya iadesine karar verilmesi doğru görülmemiş, ancak bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 5. 7. ve 8. bentlerinin hükümden çıkarılmasına, hüküm sonucunun 3. bendinde yer alan "davanın niteliği gereği" sözcüklerinden sonra gelmek üzere "harcın ve" sözcüklerinin eklenmesine, 5. bent olarak "Harçlar Kanunu gereği alınması gereken 88,55 TL harçtan peşin yatırılan 25,20 TL'nin mahsubu ile kalan 63,35 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına" cümlesinin eklenmesine, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

26.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1817, Karar No: 2020/10784, Tarih: 03.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/1817 E.  ,  2020/10784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın gayri resmi şekilde birlikte yaşadığı müşteki ... ile tartıştıkları, bu tartışmadan sonra müşteki ... evden ayrılarak babası ...'ın evine gittiği, evin önünde iken ...'ı telefonla arayarak "hanımımı gönderin, siz kimsiniz, bana ... derler, hepinizi öldürürüm, karını dağa çıkarırım, devlet bana birşey yapamaz, benim raporum var" diyerek tehdit içerici sözleri söyledikten sonra elinde bulundurduğu av tüfeği ile ...'ın bulunduğu eve doğru ateş etmekten ibaret eylemin belirli bir kişiye yönelik olması nedeniyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu oluşturmayıp, TCK.nın 106/2-a maddesi kapsamında silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince CMUK. 326/son maddesinden doğan kazanılmış hakları saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 03.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15398, Karar No: 2014/21650, Tarih: 28.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/15398 E.  ,  2014/21650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dosya içinde davacıya ait Alman hizmet cetvelinin bulunmaması nedeniyle SGK Yurtdışı İşçi Hizmetleri Daire Başkanlığı’ndan davacıya ait Alman hizmet cetvelinin gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5672, Karar No: 2021/421, Tarih: 02.02.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/5672 E.  ,  2021/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapmak, 5464 sayılı Kanuna aykırılık (teşebbüs)

Hüküm : 1-5464 sayılı Yasaya muhalefet suçuna ilişkin; sanığın 213 sayılı Yasaya muhalefet suçundan (diğer bir mahkemece) cezalandırılmış olması nedeniyle, TCK 44 uyarınca 5464 sayılı Yasaya muhelefet suçundan karar verilmesine yer olmadığına, 2-TCK 241/1, 43, 62, 52/2 ve 4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi ve TCK'nın 53/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanması hususlarının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarihli ve 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün B.1.fıkrasında yer alan "100 gün adli para cezası" yerine "5 gün karşılığı adli para cezası", hükmün 2. fıkrasında yer alan "125 gün adli para cezası" yerine "6 gün adli para cezası", hükmün 3. fıkrasında yer alan "104 gün adli para cezası" yerine "5 gün adli para cezası" hükmün 4. fıkrasında yer alan "2.080,00 TL adli para cezasına çevrilmesine" yerine "100,00 TL adli para cezasına çevrilmesine", hükmün 5. fıkrasında yer alan "2.080,00 TL adli para cezasının" yerine "100,00 TL adli para cezasının" şeklinde değiştirilmesi sureti ile sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5213, Karar No: 2019/11923, Tarih: 17.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/5213 E.  ,  2019/11923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm :TCK'nın 179/3, 62, 52/2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Yakalama emri üzerine çıkarıldığı Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesince sorgusu tespit edildiği sırada, duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi de bulunmayan sanığa, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 17.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9335, Karar No: 2014/12864, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9335 E.  ,  2014/12864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/412-2014/48

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22594, Karar No: 2020/16156, Tarih: 23.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/22594 E.  ,  2020/16156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal etme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece sanık ... hakkında verilen 17/05/2016 tarihli ek kararın cezaevinde bulunan sanığa 5271 sayılı CMK'nun 35/3. fıkrasına aykırı olarak 18/05/2016 tarihinde okunup anlatılmadan usule uygun olmayan şekilde tebliğ edildiği, dosya içerisinde mevcut söz konusu ek karara dair temyiz dilekçesinin de sanığın babası tarafından verilen vekaletname ile yetkili kılınan avukat vasıtasıyla dosyaya sunulduğu ancak kanun yoluna başvurma hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hak olduğu, bu nedenle sanığın babasının sanık hakkındaki ek kararı temyiz yetkisi olmadığından temyizin geçersiz sayılacağı, sanığa 17/05/2016 tarihli ek kararın yasa yol ve yöntemini gösterir biçimde, cezaevinde bulunması halinde ise ek kararın CMK'nun 35/3. maddesi düzenlemesine uygun olarak tebliğ edilmesi ve tebligat belgeleri ile vermesi halinde temyiz dilekçesi de dosyasına eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 23.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8272, Karar No: 2010/8527, Tarih: 13.07.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/8272 E.  ,  2010/8527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka ve kredi kurumlarını dolandırmak

HÜKÜM : 1-Akbank'a karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 504/1,522/1,59 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 6885 YTL adli para cezası, 2-Finansbank'a karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 504/1,522/1,59 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 4339 YTL adli para cezası, 3-Dışbank'a karşı eylemi nedeniyle: 765 s. TCK'nın 504/1,522/1,59 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 5068 YTL adli para cezası

Hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmayan vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü.

Sanık hakkında düzenlenen 04.06.2006 tarihli iddianame okunup, yüklenen suçlar anlatılarak 5271 sayılı Yasanın 147 ve 191. maddeleri uyarınca sorgusu yapılmadan savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.