muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7662, Karar No: 2017/358, Tarih: 18.01.2017

Öte yandan anılan web sitesine ilişkin alan adının “... Bilgisayar Ltd. Şti. ...” adına kayıtlı olduğu 07/11/2007 tarihli bilirkişi raporuyla belirlenmiş ve sanık 2006 yılı Aralık ayında sitenin kaydının “...Görme Engelliler Derneği” adına geçtiğini savunmuş ise de bu husus anılan bilirkişi raporuyla doğrulanamamıştır. Dolayısıyla dava konusu fiil, sanığın fiilen sorumlusu olduğu web sitesi aracılığıyla ve gerçek kişi adına gerçekleştirilmiştir. Bu itibarla anılan kullanımın sadece engellilere mahsus tutulduğu kabul edilse dahi bu içeriği (eserleri) erişime sunmak suretiyle gerçekleştirilen içerik sağlayıcılık faaliyeti 5846 sayılı Kanun'un şart koştuğu anlamda “engellilere yönelik hizmet veren eğitim kurumu, vakıf veya dernek gibi kuruluş” tarafından yürütülen bir faaliyet olmaması nedeniyle istisna kapsamında kabul edilemeyecektir.

Diğer taraftan kanun koyucu söz edilen istisnayı sadece “çoğaltma veya ödünç verme” kullanım biçimleriyle ve “ihtiyaç kadar olmak kaydıyla” sınırlı tutmuştur. Bu anlamda bir eserin izinsiz olarak bilişim ağları ortamında erişime sunulması Kanun'un 25/2. maddesi anlamında eser sahibinin umuma iletim hakkının ihlal edilmesi anlamına gelecek olup, kanun koyucu engelliler yönünden belirtilen istisna kapsamında eserlerin umuma iletimine imkan tanımamıştır. Bir diğer anlatımla bir eseri bilişim ağları ortamında kişilerin diledikleri yer ve zamanda erişimine sunmanın Kanun'un imkan tanıdığı “ihtiyaç kadar” sınırlaması kapsamında da olamayacağı ve adil (dürüst) kullanım ilkesini ihlal edeceği kuşkusuzdur.

Bu itibarla katılanların hak sahibi olduğu eserleri Internet ağı ortamında izinsiz olarak erişime sunmak şeklinde gerçekleştirilen eylemin 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu Ek madde 11'de yer verilen engelli istisnası kapsamında değerlendirilemeyeceği ve fiilin suç oluşturduğu gözetilmeksizin sanığın atılı mali haklara tecavüz suçundan mahkumiyeti gerekli iken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10657, Karar No: 2019/1274, Tarih: 04.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/10657 E.  ,  2019/1274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 28.05.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK'un 310. Maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 05.06.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17736, Karar No: 2024/7501, Tarih: 13.05.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/17736 E.  ,  2024/7501 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1772 E., 2020/1047 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2019 tarihli ve 2019/188 Esas, 2019/389 sayılı Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2019/1772 Esas, 2020/1047 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğuna,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2019/1772 Esas, 2020/1047 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7199, Karar No: 2011/3714, Tarih: 27.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/7199 E.  ,  2011/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.09.2010 gün ve 366/338 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ..., kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan, dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı bulunan bir parça taşınmazı 35 yılı aşkın devam eden zilyetlikten bahisle adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi, dava konusu taşınmazın davacının zilyetliğinde bulunduğunu bildirmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, teknik bilirkişiler ... ve ...tarafından düzenlenen 11.09.2009 tarihli rapor ve ölçekli krokide A harfiyle gösterilen 4838,38 m2 yerin davacı adına “çayır” niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın, 09.04.1980 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında fotogrametrik yöntem ile klasik yöntem arasındaki ölçüm farklılığından meydana geldiği ve sehven boşluk olarak kadastro harici bırakıldığı, Kadastro Müdürlüğü'nün karşılık yazısından anlaşılmaktadır.

Yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarına göre dava konusu yerin boşluk olmadığı, babası Mirzo'dan intikal ve mirasçılarından taksim yoluyla 30 yılı aşkın süredir koşullarına uygun olarak davacının zilyet ve tasarrufunda bulunduğu ve uzun yıllardan beri çayır niteliğinde kullanılan, özel mülkiyete konu olabilecek verimli tarım arazisi niteliğinde olduğu uzman ziraatçı bilirkişinin bilimsel ve ayrıntılı raporundan anlaşıldığına, göre, davalı Hazine vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, yerel mahkeme kararının ONANMASINA,

Ancak Hazine vekilinin yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; paftasında boşluk olarak bırakılan taşınmazın TMK.nun 713/1. maddesi uyarınca tescili talep edildiğine göre, Hazine ve köy tüzel kişiliği yasal hasım olup yargılama giderlerinden sorumlu tutulamazlar. Hal böyle olunca, bakiye harcın davacıdan tahsiline, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken 417,12 TL harcın köy tüzel kişiliğinden alınması, dökümü yazılı toplam 1161,80 TL yargılama giderlerinin ise davalılar Hazine ve köyden tahsiline karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları, açıklanan sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün yargılama giderlerine ilişkin bölümünün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12689, Karar No: 2014/12620, Tarih: 16.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/12689 E.  ,  2014/12620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2014/84-2014/95

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili şikayetinde; Belediye aleyhine başlatılan icra takibi nedeniyle haczi kabil olup olmadığına bakılmaksızın tüm banka hesaplarına haciz konulduğunu,10.03.2014 tarihinde İ.. Bankası'ndan gönderilen 369.643,62 TL hisse payının haciz blokesi nedeniyle bekletildiğini, S.. Z.. Bankası'nın nolu hesabında bloke edilen 369.643,62 TL tutarındaki İ.. Bankası hissesi üzerine konulan hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece hesap ekstreleri getirtilmeden dosya üzerinden borçlu Belediyenin Z.. Bankası S.. Şubesi nezdindeki hesabında bulunan paranın, İ.. Bankası'ndan gönderilen Mart ayı katkı payı ödemesi olduğu ve niteliği gereği kendiliğinden kamuya tahsisli olup haczedilemeyeceğinden şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

5393 sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre, belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirler, şartlı bağışlar, kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczolunamaz. Ayrıca 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesine göre, bu Kanun'da il özel idareleri ve belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda bu idarelere verilmesi öngörülen paylar vergi hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır. Öte yandan borçlu Belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılmasının tespiti halinde bu durum haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

O halde Mahkemece hesap ekstreleri getirtilerek şikayete konu hesapta İ.. Bankası payı dışında, hesaba yatan paraların nitelikleri, mahiyeti ve kaynağı araştırılarak yukarıda açıklanan Yasa maddeleri kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli, gerektiğinde bilirkişiden rapor alınarak yatan paraların mahiyetleri itibarıyle havuz hesabı teşkil edip etmediği veya kamu hizmetinde fiilen kullanılıyor olmaları halinde (bu olgu belirlendiği taktirde) haczedilemeyeceği düşünülmeli, bu şekilde yapılacak inceleme sonucu oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK b. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10031, Karar No: 2012/210, Tarih: 17.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10031 E.  ,  2012/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Hukuk Dairelerinin görevlerini düzenleyen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde "Nüfus kütüğü ve yaş kayıtlarının düzeltilmesi, öz ve soyadının değiştirilmesi" davalarının Yargıtay 18. Hukuk Dairesi görevi kapsamında bulunduğu hüküm altına alınmış, 12.05.2011 tarih ve 1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına göre de nüfus kayıt düzeltilmesine ilişkin davaların 01.07.2011 tarihinden itibaren sadece 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ile sınırlı olmak üzere temyiz incelemesinin 18. Hukuk Dairesince yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Davada, nüfus kaydında babası ile soybağı kurulmamış olan davacıların babasının ... olduğu bildirilerek baba adlarının düzeltilmesi istenilmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca baba ile soybağının kurulması istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5242, Karar No: 2011/3300, Tarih: 19.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5242 E.  ,  2011/3300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında belirtildiği üzere; davaların gereksiz yere uzamasını engellemek amacıyla ihdas edilen ve toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gereken hallerde, sorgu yapılmadan davanın bitirilmesine imkân sağlayan, 5271 sayılı CMK’nın 193/2. maddesinin “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir” hükmünün aynı Kanunun 223. maddesinin 9. fıkrasındaki, “derhal beraat kararı verilebilecek hallerde, durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez” hükmü ile bir bağlantısı bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe itibar edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 154 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6560, Karar No: 2024/3644, Tarih: 24.04.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/6560 E.  ,  2024/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.04.2022

SAYISI : 2020/1742 E., 2020/1479 K.

HÜKÜM/KARAR : Reddine/Yeni Hüküm Tesisine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kozan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/185 E., 2019/69 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Bölge Adliye Mahkemesince 14.04.2022 tarihli ek karar ile davalıların temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 27 nci maddesinde hukuki dinlenilme hakkına göre; tarafların öncelikle yargılama ile ilgili bilgi sahibi olmasını, bilgi sahibi olduğu konuda açıklama ve ispat hakkını kullanmasını, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Dosya kapsamında; temyiz dilekçelerinin reddine dair verilen 14.04.2022 tarihli ek kararın davalılara tebliğ edilmediği anlaşılmış olup, ek kararın davalılara usule uygun olarak tebliğ edilerek temyize başvurulup başvurulmayacağının beklenmesine, davalılar tarafından ek kararın temyiz edilmesi halinde ek kararın temyizine ilişkin davalılara yapılan tebligat parçalarının da dosya arasına alınarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18916, Karar No: 2015/4964, Tarih: 28.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18916 E.  ,  2015/4964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu 109 ada 16 parsel sayılı taşınmazın, tespite esas alınan ve davalı Hazinenin dayandığı tapu kaydının kapsamında kalmadığı ve köy halkı tarafından yıllarca açık pazar yeri olarak kullanıldığının belirlendiği, bu nedenle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın hizmet malı olarak davacı köy tüzel kişiliği adına tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğuna" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli taşınmazın hizmet malı niteliğindeki açık pazar yeri olarak davacı ... Tüzel Kişiliği adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5866, Karar No: 2017/8197, Tarih: 27.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/5866 E.  ,  2017/8197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın ortağı ve yönetim kurulu başkanı olduğu şirkette bulunan, şirket ortağı ve kardeşi ...‘ya ait hisselerin annesi olan ...‘a devrine ilişkin kararda, şirket karar defterine şirketin diğer ortaklarından olan yönetim kurulu üyesi katılanın yerine sahte imza atarak özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında, kardeşinin devlet memuru olması nedeniyle şirketteki hisselerini annelerine devrettiğini, karar defterini imzalaması için bir şirket çalışanı ile katılana gönderdiklerini, imzalı şekilde geri geldiğini, katılanın yerine imza atmadığını, çünkü yönetim kurulu üyelerinden biri ile birlikte katılan olmaksızın dahi bu şekilde karar alma hak ve yetkisine sahip olduğunu beyan ettiği, suça konu kararda hisse devri yapan ...‘nın mahkemece dinlenilmediği ve katılanın yerine sahte imza atılarak alınan kararın ne suretle kullanıldığına dair dosyada herhangi bir belirleme bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, ...‘nın usulüne uygun olarak mahkemeye celbi ile söz konusu pay devrinin rızasıyla gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda tanık olarak beyanına başvurulması, mümkün olması halinde devre ilişkin belgeleri mahkemeye sunmasının istenilmesi, suça konu şirket karar defteri özel belge niteliğinde olup, noter tarafından sonradan onaylanmasının resmi belge vasfı kazandırmayacağı ve özel belgede sahtecilik suçunun belgenin kullanılması ile oluşacağı cihetle; 19.07.2011 tarihli hisse devrine ilişkin kararın Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilmek üzere Ticaret Sicil Memurluğu’na ibraz edilip edilmediği ya da sair suretle kullanılıp kullanılmadığının araştırılması, şirket ana sözleşmesi getirtilerek yönetim kurulu başkanı olan sanığın temsil yetkisinin kapsamı ve hisse devrine ilişkin esaslar tespit edilerek, sanığın savunmasında belirttiği şekilde katılanın iştiraki olmaksızın dahi söz konusu pay devrine ilişkin kararın alınmasının mümkün olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre eylemin, "faydasız sahtecilik" veya TCK.nın 211. maddesinde öngörülen ve cezada indirimi gerektiren gerçekbir durumu belgelendirmek amacıyla sahtecilik kapsamında kalıp kalmadığı da kararda açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; Adli Emanetin 2012/2326 sırasında kayıtlı şirket karar defterinin suça konu bölümünün dosyada delil olarak saklanması yerine, sanığa iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektimiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‘nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.