muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1900, Karar No: 2023/4172, Tarih: 21.03.2023

HMK.'nın 176. (HUMK 83.) ve devam maddelerinde düzenlenmiş olan ıslah müessesesi, mahkemeye yöneltilmesi gereken tek taraflı ve açık bir irade beyanı ile tarafların dilekçelerinde belirttikleri vakıaları, dava konusunu veya istem sonucunun değiştirebilmesi imkanı sağlamaktadır. Usule ilişkin işlemlerin tamamen ya da kısmen ıslahı mümkündür. Ancak, her iki durumda da usulüne uygun açılmış bir davanın bulunması şarttır. Bu ... göre yargılaması devam eden bir dava içinde ıslah ile ikinci bir talepte bulunma olanağı bulunmamaktadır. Davacı isterse dava dilekçesini tamamen ıslah ederek dava konusunu değiştirebilirse de, yeni dava konusu önceki dava konusunun yerine geçer ve yine tek bir dava söz konusu olur. Islahta dava konusu olmayan bir istemin dava kapsamına alınması mümkün değildir.

Dava dilekçesinde, davacı vekili tarafından sürekli iş göremezlik tazminatı talep edilmemiş olması ve buna göre sürekli iş göremezlik tazminatı konusunda usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince verilen usul ve yasaya uygun hükmün onanması görüş ve düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun bozma yönündeki kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/6037, Karar No: 2014/8077, Tarih: 02.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/6037 E.  ,  2014/8077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu Aile Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/350-2013/976

Dava dilekçesinde, evlat edinmede ana baba rızasının aranmamasına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, evlilik dışı doğan çocuğun annesi tarafından kuruma bırakılarak evlatlık verilmesinin istendiği belirtilerek, evlat edinmede ana ve baba rızasının aranmamasını istemiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 27.12.2011 doğumlu Eyüp hakkında 14.06.2012 tarihinde koruma kararı alındığı ve bu karardan sonra temyize konu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 312. maddesinde “Küçük, gelecekte evlat edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilir ve ana ve babadan birinin rızası eksik olursa, evlat edinenin veya evlat edinmede aracılık yapan kurumun istemi üzerine ve kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce, onun oturduğu yer mahkemesi bu rızanın aranıp aranmamasına karar verir. Diğer hallerde, bu konudaki karar evlat edinme işlemleri sırasında verilir.” hükmü düzenlenmiştir. Çocuk hakkında koruma kararı alınıp kuruma yerleştirildiğine göre ana ve baba rızasının aranmamasının evlat edinme davası içinde değerlendirilmesi gerektiğinden açılan bu davanın reddi yerine kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17854, Karar No: 2014/24010, Tarih: 16.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/17854 E.  ,  2014/24010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2010/360-2014/253

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan B.. Hidrolektrik Üretim San. Tic. Ltd. Şti.'nin E.. Hidro Elektrik Santrali baraj inşaatı kapsamında yapılan iletkenli enerji nakil hattı işinde davalılardan O.. Enerji İnş. Turz. Taah. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve bu şirkete işi veren B.. Enerji Nak. İnş. Ltd.Şti.'de çalıştığını, işçilik alacaklarının eksik ödendiğini ileri sürerek, eksik ödenen ücret ile fazla mesai, hafta tatili ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, B.. Enerji Nakliyat İnşaat Ltd. Şti. yönünden eksik ödenen ücret alacağının kabulüne, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacağının ispatlanamadığından reddine, diğer davalılar yönünden ise husumet yokluğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

Dosya içeriğine göre TEİAŞ Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanun Hükmündeki Kararname ve tüm mevzuat ile yurtiçi enerji elektrik sistemlerinin oluşturulması, iletim - yüksek gerilim hatlarının kurulup bakım ve onarımının sağlanması, yerleşim merkezlerine yüksek gerilimli enerjinin indirilmesi ve buna ilişkin yüksek gerilimli trafolarının bakım - onarım ve işletim işleri ile iştigal eden kamu hissesi %50 den fazla kamu ortaklığıdır. Kurum işleri kendi personeli ile yürütebileceği gibi 4734 ve 4735 sayılı Kanunlar ile ilgili mevzuat uyarınca ihale açmak suretiyle üçüncü şahıslar eli ile de yürütebilme hak ve yetkisine sahiptir. Bu bağlamda E.. Hidro Elektrik Santrali baraj inşaatı ve enerji nakil hattı işi TEİAŞ tarafından davalı B.. A.Ş.'ye anahtar teslimi olarak ihale edildiği, anılan şirketin de işin bir bölümünü diğer davalılara ihale ettiği anlaşılmaktadır. Buna göre TEİAŞ'nin ihale makamı, B.. A.Ş.'nin asıl işveren, diğer davalıların ise alt işveren konumundadır.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi mevcuttur. Buna göre asıl işveren olan davalı B.. A. Ş.'nin ve diğer alt işverenlerin mahiyeti itibarıyla iş sözleşmesinden kaynaklanan işçilik alacaklarından sorumlu olmasına rağmen yazılı gerekçelerle sorumlu tutulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin fazla mesai ve hafta tatili çalışması yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Hafta tatili çalışması bakımından da aynı esaslar geçerlidir.

Dosya kapsamına göre davanın taraflarının anlatımına, yapılan işin niteliğine, rasathane bilgilerine, emsal dosya içeriklerine ve şahit beyanlarına göre davacının haftanın yedi günü 07:00-17:00 saatleri arasında çalıştığı, haftalık onbuçuk saat fazla mesai yaptığı kabul edilmesi gerekmektedir. Belirtilen hususlar dikkate alınmadan fazla mesai ve hafta tatili ücretinin reddine karar verilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5723, Karar No: 2019/12903, Tarih: 19.12.2019

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2018/5723 E.  ,  2019/12903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliyesi Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının davacı vekilince murafaa talepli olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Murafaa için belirlenen günde duruşmalı temyiz eden davacı ... ... Eğt. A.Ş. vekili avukat ... ile davalı ... Başkanlığı vekili avukat ... geldi. Hazır olan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra kararın açıklanması başka güne bırakıldı. Yapılan incelemede temyiz dilekçesinin süresinde verildiğinin anlaşılması üzerine, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; kimlik kontrolü yapılmadan kurum mensubu kişilerin kimlik bilgilerinin kullanılarak başka hastalara ... hizmeti sunulduğu sebebi ile hizmet bedelinin beş katı tutarında ceza verilmesi ancak verilecek cezanın 10.000,00 TL'den az olamayacağı hükmü gereği her bir hasta yönünden 10.000,00 TL cezai şart uygulandığının belirtildiği, toplam 12 adet işlem için 120.000,00 TL tahsil edildiğini, bu hastalar için kuruma fatura edilen bedelin 434,89 TL olup alacaklarından bu bedelin de mahsup edildiğini, bu nedenlerle tahsil edilen 120.434,89 TL’nin davalıdan tahsili ile tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kendisine ödenmesine, davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; taraflar arasındaki sözleşmenin 5.1.4. maddesinin uygulanmasının yerinde olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı; taraflar arasındaki sözleşmenin 5.1.4. maddesinin uygulanmasının yerinde olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece; Özel ... Hastanesinin dava konusu hastalardan, başvuru esnasında Kimlik kontrolü yaptıktan sonra mezkur hastalar tarafından imzalanmış Hasta Onay Formu aldığı, dosyada isimleri yazılı olan dava konusu hastalar ile hastaneye başvuran hastaların yerine muayene ve tedavi olan kişilerin kasıt, kusur ve kanuna aykırı davranışlarından bahsedilebileceği, davacı hastane çalışanlarına bu nedenle kusur yüklenemeyeceği, davalı Kurum tarafından davacı Özel ... Hastanesine kesilen cezaların dayanağı olan sözleşmeye göre; hastanenin kesintilere neden olan suç veya kusurlu davranış halinin, kuşkuya yer verilmeyecek şekilde açık delil ile ortaya konması gerektiği halde, davacı hastanenin uygulamalarına bakıldığında sunulmayan bir ... hizmetinin Kuruma fatura edilmesi veya haksız kazanç gibi eylemlerle ...’yı zarara uğratma teşebbüsünün olduğuna dair dosya ve eklerine bakıldığında hiçbir hukuki belge ve bulgunun olmadığı anlaşılmış ve davacının dava açmada haklı olduğu sonucuna varılarak davanın kabulüne 36,84 TL'nin 09/11/2010 tarihinden, 10.103,71 TL'nin 10/12/2010 tarihinden, 30.115,49 TL'nin 11/02/2011 tarihinden, 10.056,05 TL'nin 11/02/2011 tarihinden, 10.035,63 TL'nin 11/02/2011 tarihinden, 10.058,56 TL'nin 10/03/2011 tarihinden, 10.048,53 TL'nin 09/06/2011 tarihinden, 10.111,23 TL'nin 12/07/2011 tarihinden, 10.070,34 TL'nin 12/07/2011 tarihinden, 10.066,08 TL'nin 12/07/2011 tarihinden, 9.731,53 TL'nin 10/01/2012 tarihinden itibaren toplam 120.434,00 TL nin işleyen yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davalının istinaf talebi üzerine BAM ilgili dairesince "Davacı hastane ve davalı kurum arasındaki, yukarıda zikredildiği üzere, sözleşme hükümleri,... hükümleri 5510 sayılı kanunun ilgili hükümleri, hukuk mantığı, ve tüm yasal mevzuat davacı hastanenin muayene ve tedavi olan hastaların kimliklerini dikkatli bir şekilde kontrol edip hizmet sunulan hastaların ... sigortasından yararlanan (...'lı) hastalar olduğunu denetlemekle yükümlülüğü getirmiştir. Dolayısıyla yok muayene esnasında ...lı şahıs yerine başka biri geçti yok hamilelik nedeniyle fiziki değişikliğe uğrayan hastaların kimliği tespit edilemedi gibi savunmalara itibar edilip faturanın kuruma kesilmesi yasal mevzuata aykırıdır. Hükme esas alınan ek rapora itibar edilmesine olanak yoktur." gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalının istinaf talebinin kabulü ile davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tedavi ettiği hastaların ibraz ettikleri kimlikleri kontrol ederek hizmet sunduğunu, buna rağmen davalı kurumca hakkında cezai işlem uygulandığını, kimlik tespiti sırasında kusurlu olmadığını, hastalardaki fiziki değişiklikler nedeniyle kimlik fotoğraflarıyla doğrulama yapmanın güçleştiğini ileri sürerek, kendisinden tahsil edilen cezai şart bedeli ve tedavi bedelinin davalıdan tahsili ile davalıya borçlu olmadığının tespiti için eldeki davayı açmış, davalı ise uygulanan cezai işlemin taraflar arasındaki sözleşmenin 5.1.4. maddesine uygun olduğunu savunmuştur. Bu durumda, davada öncelikle çözümlenmesi gereken husus, davacının aralarındaki sözleşmeye uygun davranıp davranmadığına ilişkindir. Dosya kapsamındaki oniki hastanın beyanına göre hastaneye kimlik ibraz etmişler ve davacı kimlik tespiti görevini yerine getirmiştir. Ancak, hastaların da belirttiği üzere ibraz ettikleri kimliklerdeki kişilere yakın akrabalıkları nedeniyle çok benzedikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda davacıdan, gelen hastaların başka kişilerin kimliklerini sunduğunu tespit etmesini beklemek hakkaniyete uygun düşmeyecektir. Dava konusu uyuşmazlıkta, dava dışı hastalar, davacı hastaneyi yanıltmaya yönelik kasıtlı eylemlerde bulunmuşlardır. Zira hastalar, kendilerine çok benzeyen kişilerin kimlikleri ile tedavi hizmeti almaya çalışarak davacı kurum çalışanlarının iradelerini sakatlamışlardır. Başka bir şekilde de kimlik tespiti yapması mümkün olmayan hastanenin sözleşmeye uygun davrandığı kabul edilmelidir. Ayrıca hastaların hamilelik nedeniyle tedavi oldukları da dikkate alındığında 5510 sayılı Kanun gereğince doğum, hamilelik halinde ... hizmeti verilmesi için kurum tarafından ... yardımının karşılanması şartı olmadığı, her halükarda ... hizmeti verileceği, bu anlamda da idarenin bir zararının bulunmadığı ortadadır. Tüm bu nedenlerle davacının sözleşmeye uygun davrandığı, hakkında uygulanan cezai işlemin haksız olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda BAM ilgili dairesince davalının istinaf başvurusunun kabulü ile, davacının tedavi olan hastaların kimliklerini dikkatli bir şekilde kontrol etmediği için yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle, cezai işlemin haksız olduğu kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi için Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1585, Karar No: 2013/2263, Tarih: 09.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1585 E.  ,  2013/2263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip,harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve ... Esas,1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü temyiz eden davacılar vekili tarafından verilen 11.02.2013 tarihli temyiz dilekçesinin temyiz kaydı yapılmış ise de, temyiz harcının sadece bir davacı adına yatırılmış olduğu, 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi hükümleri uyarınca diğer davacılar adına yatırılmış temyiz harcına dair bilgi ve belgenin dosya içinde bulunmadığı anlaşılmıştır. Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunup her davacı için ayrı ayrı temyiz harcı yatırılması gereklidir. Bu itibarla, her bir davacı için ayrı ayrı temyiz harcı yatırılmışsa buna ilişkin belgenin dosya içerisine konulması, yatırılmamışsa hangi davacı için temyiz harcının yatırıldığı hususunda davacılar vekilinden yazılı açıklama alındıktan sonra, harcı yatırılmadığı belirlenen davacılar bakımından temyiz harcının yatırılması için HUMK`un 434/3. maddesi uyarınca davacılar vekiline muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde HUMK’un 432/4. maddesi uyarınca mahkemece bir karar verilmesi veya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1894, Karar No: 2024/5463, Tarih: 18.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/1894 E.  ,  2024/5463 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1140E., 2022/900K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme

devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçu için; 5271 sayılı Kanunun

232/2-c maddesi gereğince verilen kararın niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır.

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 27. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2019/131 Esas, 2021/155 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 ncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme suçundan; 5271 sayılı CMK'nun 223 ncü maddesinin ikinci fıkrasının ''e'' bendi uyarınca beraatine dair karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2021/1140 Esas, 2022/900 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.01.2024 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçelerinde özetle;

1.Örgüt üyeliği suçundan verilen kararın bozulması gerektiğine,

2.Tanık beyanlarının incelenmesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut beyan olmadığına,

3.Suçun kasten işlenmesi gerektiğine,

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.01.2024 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçelerinde özetle;

1.Örgüt üyeliği suçundan verilen kararın bozulması gerektiğine,

2.Tanık beyanlarının incelenmesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut beyan olmadığına,

3.Suçun kasten işlenmesi gerektiğine,

4.Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5.Kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı dilekçesinde özetle;

1.Sanığın teşkilatta çalıştığı süre boyunca takibinin yapıldığına,

2.Devletin gizli kalması gereken bilgileri siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etle suçundan cezalandırılması gerektiğine,

3.Kararın sanık aleyhine bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden;