muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2184, Karar No: 2019/6751, Tarih: 29.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/2184 E.  ,  2019/6751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nin kararı süresi içinde taraflarca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Hattı, 78+015, 110+358 km,... 22+403, 2+842 km, ... 38+347, 28+344, 26,915,46-270 Kmlerde bulunan, meydana gelen kazaların önlenmesi ile can ve mal güvenliğinin sağlanması, karayolu araçlarının hemzemin geçitlerden geçiş konforunun artırılması amacıyla bekçili bariyerli hemzemin geçitte Kasım-Aralık 2014 ve Eylül 2014 dönemi için bekçilik hizmetlerinin sorumlu belediye başkanlığı tarafından yerine getirilmemesi üzerine bu hizmetin kendileri tarafından ihale yöntemi ile hizmet alınarak Borçlar Kanunu'nun vekaletsiz iş görme hükümlerine istinaden yerine getirildiğini, Eylül 2014 dönemi bekçilik hizmetleri için harcanın KDV dahil 65.677,22 TL alacağın 10.11.2014 tarih ve 109441 sayılı yazı ile davalıdan talep edildiği, 25.11.2014 tarihli yazı ile itiraz edilerek ödenmediği, yine Aralık 2014 dönemi bekçilik hizmetleri için harcanan KDV dahil 68.546,90 TL alacağın 27.01.2015 tarih ve 100951 sayılı yazı ile davalıdan talep edildiği, 10.02.2015 tarihli yazı ile itiraz edilerek ödenmediğini, hemzemin geçitlerin ... Büyükşehir Belediyesi mülki sınırları içerisine dahil olarak yetki alanında kaldığından fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 134.224,12 TL'nin vekaletsiz iş görme hükümleri gereğince temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile 84.508,38 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 42.349.02 TL'si için 14.11.2014 tarihinden 42.159,36 TL'si için 04.02.2015 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine ilişkin karara karşı, taraflarca istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, taraflarca istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nin kararı süresi içinde taraflarca süresinde tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4.329,54 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27754, Karar No: 2013/14888, Tarih: 10.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/27754 E.  ,  2013/14888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM: 213 sayılı Yasa'nın 359/b-2 ve TCK.nun 43, 62 , 53, 58. maddeleri gereğince neticeten iki kez 18 ay 22 şer gün hapis, hak yoksunluğu, mükerrirlere özgü infaz rejimi.

Tekerrüre esas alınan ilam ile tekerrür hükümlerinin uygulandığı suçun 01/06/2005 tarihinden öncesine ait olması halinde TCK’nun 58. maddesi uygulanamayacağı oysa bu dosyada sanığa yüklenen suçun 01/06/2005 tarihinden sonraya ait olduğu ve mahkemenin tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yönelik kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki iki numaradaki görüşe itibar edilmemiştir.

Sanığın yönetim kurulu üyesi olduğu şirket adına 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması, sanığın farklı tarihlerde verdiği diğer savunmalarına paralel nitelikteki 14.07.2010 tarihli savunmasında diğer sanığı tanımam, ben hiçbir şekilde şirket sahibi olmadım, 1990 yılının Aralık ayı ile 2001 yılının Ocak ayı arasında Isparta'nın Ağlasun ilçesi, Palet fabrikasında işçi olarak çalıştım. Bu yerin sahipleri..., ağabeyi ...ve babaları...Taşan idi. Beni işe alan..., işe aldıklarında beni ve çocuğumu sigortalı yapacaklarını söyleyerek bana evrak imzalattılar, birden ona kadar rakam yazdırdılar, adımı yazdırdılar, bol miktarda imzamı aldılar ve imza sirkülerimi aldılar, bir sene sonra da ...sahte çekten ceza evine girdi Babaları...de seni sigortalı yapmayacağız diyerek beni işten çıkardı. daha sonra benim hakımda Türkiye'nin değişik yerlerinde mahkemelerde bu şekilde dava açılmıştır. Hakkımda şirket kurup vergi kaçakçılığı yaptığım iddiasıyla bir çok soruşturma ve davalar bulunmaktadır şeklinde beyanda bulunması, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında vergi inceleme raporları tanzim edilmiş olması, şirket kuruluşunda ortak olarak bulunan ...05.07.2008 tarihli dilekçesinde şirketteki hissesini 2003 yılında sanığa devrettiğini açıklaması karşısında; gerceğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından sanığın isimlerini verdiği..., ...ve...Taşan (açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek,) ile sanığa hisse devrini yaptığını belirten ...'ın tanık olarak dinlenilmesi sanığın ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına iş ve işlemlerde bulunup bulunmadığının belirlenmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının, şirketin bastırdığı faturalarla ilgili siparişi kimin verdiğinin, ödemeyi kimin yaptığının ve kimin faturaları teslim aldığının araştırılması, suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları, bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, suça konu faturaları kullanan şirket veya kişiler haklarında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması, faturalar ile KDV beyannameleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak imzanın sanığın el ürünü olup olmadığının tespit edilmesi, Ticaret sicil memurluğunun 22.04.2008 tarihli yazısına göre şirketi temsil ve ilzama yetkili kılınan kişinin ... (26.08

.04.2008 tarihli yazısına göre şirketi temsil ve ilzama yetkili kılınan kişinin ... (26.08.2006 tarihinde ölmesi nedeniyle hakkında takipsizlik kararı verildi) olmasına, sanığın ise yönetim kurulu üyeliği dışında şirketi temsil yetkisi bulunmamasına rağmen müsnet suçlardan ne şekilde sorumlu tutulduğunun karar yerinde tartışılmaması ve toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6571, Karar No: 2012/8978, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6571 E.  ,  2012/8978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...’ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 25.11.2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/543 Esas, 2012/362 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2011/2765 Esas, 2011/6001 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve mükellefiyetinin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden sorularak re'sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığının tespit edilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9423, Karar No: 2013/11891, Tarih: 06.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9423 E.  ,  2013/11891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2012

NUMARASI : 2012/26-2012/649

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15445, Karar No: 2023/6249, Tarih: 19.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/15445 E.  ,  2023/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/366 E., 2015/623 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İstanbul 55.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2015/366 Esas, 2015/623 Karar sayılı asıl karar ve 17.02.2016 tarihli ek kararına yönelik sanıklar, sanık ... müdafii ve katılan ... İdaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

İstanbul 55.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/366 Esas, 2015/623 Karar sayılı yapıların müsaderesine ilişkin ek kararının sanıklar ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edildiği, her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan tebliğnamede incelenen karar tarihi olarak Mahkemenin 17.02.2016 tarihli ek kararı gösterilmiş ise de; tebliğname içeriğinde 17.09.2015 tarihli asıl karar olan mahkûmiyet hükmüne ilişkin basit yargılama usulü nedeniyle bozma yönünde görüş bildirildiği, müsadereye ilişkin 17.02.2016 tarihli ek karara yönelik herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, Mahkemenin 17.02.2016 tarihli ek kararına yönelik ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 19.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/151, Karar No: 2017/10122, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/151 E.  ,  2017/10122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1811, Karar No: 2024/2033, Tarih: 25.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1811 E.  ,  2024/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2571 E., 2023/3549 K.

DAVA TARİHİ : 19.12.2017

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2017/1146 E., 2023/154 K.

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi ve kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince velâyetin değiştirilmesi talebinin reddine, kişisel ilişki kurulması talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların davalının davacının çalışanının arkadaşı olması nedeni ile tanıştıklarını, davacının o dönem öğrenci olduğunu, birlikte yaşadıkları dönemde davalının hamile kaldığını ve bu durumu ailesine anlatırken davacıyı kötülediğini, davalının ailesinin de davalıyı yanlarına aldıklarını, davacının davalının arkadaşlarından çocuğun yasal olmayan yollardan aldırılacağını duyduğunu, bu nedenle şikayetçi olduğunu, açılan soruşturma dosyasının çocuğun doğumuna kadar açık tutulduğunu ve doğum ile birlikte takipsizlik kararı verildiğini, davalının ailesinin yanına döndükten sonra cinsel olarak kullanıldığı iddiası ile şikayette bulunduğunu, çocuk doğduğunda hastane odasına görrmeye gittiğinde davalının annesinin odaya girdirmediğini, aleyhine uzaklaştırma kararı alındığını, doğumun üzerinden 7 aydan fazla zaman geçmesine rağmen davacının bir kere bile oğlunu göremediğini, haricen öğrenilen bilgiye göre davacının öğrencilik kaydını güncellediğini, okulunun Antalya'da olduğunu ve çocuğun ise Ankara'da annesinden uzak davalının akrabalarının yanında olduğunu belirterek davanın kabulü ile ortak çocuğun velayenin babaya verilmesine, davacının çocuğu hiç görememiş olması göz önüne alınarak dava devam ederken kişisel ilişki tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının hemşirelik fakültesinde okurken davacının iş yerinde yar zamanlı olarak çalıştığını, davacının sevgili olma konusunda ısrarcı olduğunu, aynı iş yerinde çalışanların da davacının davalı ile evlenmek istediğini belirttiklerini ve duygusal baskı oluşturduklarını, en sonunda davacının teklifini kabul ettiğini, davacı alkollü iken cinsel birliktelik yaşadıklarını, bu nedenle depresyona girerek ikinci dönemde okula gitmeyip davacının iş yerinde tam zamanlı çalıştığını, davacının iş yerindeki çalışanlara tavırlarından dolayı şiddete eğilimli olduğunu fark ettiğini, davacının davalının ailesinin yanına gitmesini engellemek için baskı kurduğunu, bu sırada hamile kaldığını öğrendiğini, evlenmeyi kabul etmek zorunda kaldığını, evlenmek için işlemler başlatıldığında davacının savcılık tarafından verilen boşanamama kararını gördüğünü, reşit olmayan mağdureyi kaçırmak ve ırzına geçmek suçlarından eskiden böyle işlemin yapıldığını, geçerli mazeret olmadan boşanma davası açılamayacağını, bu kaydı gördükten sonra evlilikten vazgeçtiğini, bunun üzerine davacının davalının annesine, kardeşine ve dayısına tehdit mesajları atmaya başladığını, davacının tehditleri nedeniyle uzaklaştırma kararı alındığını, şu an davalının Ankara'da misafir öğrenci statüsünde eğitimine devam ettiğini, davalının annesi ve dayısı ile birlikte kaldığını, okulda olduğu zamanlarda çocuğa annesinin baktığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI