muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10836, Karar No: 2011/6509, Tarih: 01.12.2011

Yukarıdaki fıkra kapsamında yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilir." hükmü ve 2005/8928 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında yer alan esaslar çerçevesinde, Kurumca icra kanalı ile tahsil edilmeyen ve tüm işçileri kapsayan tasarrufu teşvik kesintilerini de kapsayan belediyelerin Sosyal Sigortalar Kurumu'na ve diğer kurumlara olan borçlarının ödenmesi ile ilgili olarak Belediyeler ile  Hazine Müsteşarlığı arasında  uzlaşmaya varılmış ise ilgili  belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle borçların tasfiyesi işlemleri başlatılmaktadır.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Güvenlik Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde,  belediyelerin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş   olacaktır.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun S.G.K. ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir.

Böylece belediyelerin sorumluluğunda bulunan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarının uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluğu ortadan kalkacağından husumetin de Hazineye yöneltilmesi gerekecektir.

Hazinenin ise, belediyelere ait tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarına ilişkin borçlarını yapılan uzlaşma kapsamında davalı belediyenin genel bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylarından her ay taksitler halinde kesilmek suretiyle S.G.K.'na ödemesi halinde, ödediği miktar kadar sorumluluğun S.G.K.'na ait olacağı her türlü duraksamadan uzaktır.

Yukarıda belirtilen yasal ve hukuksal gerekçeler özellikle Dairenin son uygulamaları ve HGK.nun 23.12.2009 T ve 2009/480-596 sayılı kararı  uyarınca dava konusu tasarrufu teşvik ve nema alacaklarından 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi anlamında uzlaşma yoluna giden Belediye işverenleri açısından sorumluluğun Hazine Müsteşarlığında olduğu kabul edilmelidir. Anılan yasa uyarınca uzlaşma yoluna gitmeyen Belediye işyerleri ile diğer kamu ve özel sektör işyerleri için işverenin sorumluluğu devam etmektedir.

Somut uyuşmazlıkta davalı işveren belediye ya da bağlı kuruluş değildir. Buna göre davalı Hazinenin değil işverenin sorumluluğu kabul edilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9916, Karar No: 2010/1573, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/9916 E.  ,  2010/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalılardan ...'e hükmün tebliği, adı geçenin nerede olduğunun araştırılmaması nedeniyle usulüne uygun yapılmadığından yeniden usulüne uygun şekilde hükmün tebliğ edilmesi, tebliğ belgelerinin evraka eklenmesi,

2-Dosyada mevcut fotokopi tapu kaydının beyanlar hanesinde, taşınmaz üzerinde A ve B harfli gösterilen binaların paydaş ... oğlu ...'ya ait olduğu gözükmekte ise de dosyadaki dava konusu taşınmaza ait tapu kaydında bu bilgi ve beyan yer almamıştır. Bu nedenle ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden taşınmaz üzerindeki muhtesatlardan da bahsedilerek, tapu kayıtlarının beyanlar hanesini de içine alacak şekilde tapu kayıt örneklerinin yeniden istenilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3673, Karar No: 2017/10019, Tarih: 05.07.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3673 E.  ,  2017/10019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı İcra Mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuş, Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, davanın kısmen kabulü ile davalının ... Anadolu 5. İcra Müdürlüğü’nün 2014/5194 Esas sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın, kira alacağı yönünden davanın kısmen kabulü ile 65.500,00 TL kira alacağı ve işlemiş faiz yönünden itirazın kaldırılmasına, bakiye alacak yönünden itirazın kaldırılması talebinin reddine, takipten sonra 11.03.2014 tarihinde ödenen 80.000,00 TL'nin toplam borç miktarından İcra Müdürlüğü tarafından mahsubuna dair karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda; itirazın kira alacağı yönünden davanın kısmen kabulü ile 65.500,00 TL kira alacağı ve işlemiş faiz yönünden itirazın kaldırılmasına, bakiye alacak yönünden itirazın kaldırılması talebinin reddine, takipten sonra 11.03.2014 tarihinde ödenen 80.000,00 TL'nin toplam borç miktarından İcra Müdürlüğü tarafından mahsubuna, inkar tazminatı koşulları doğduğundan asıl alacak 65,000,00 TL'in % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmekle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur.

TC. Anayasası, yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK’nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Ceııel Kurulu’nuıı 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre Mahkemece, yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten İbarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. Maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8031, Karar No: 2008/642, Tarih: 31.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8031 E.  ,  2008/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ...İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet işçi alacağının imtiyazlı olduğunun gözönünde tutulmadığı iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince işçi alacaklarının iflas halinde imtiyazlı olduğu, ancak haciz yolu ile düzenlenen sıra cetvellerinde bu imtiyazın ancak aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara karşı ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.01 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1666, Karar No: 2020/5819, Tarih: 10.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1666 E.  ,  2020/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c.maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-06/12/2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına 12/12/2013 olarak yazılması,

2-Katılanın bel ağrısı şikayetiyle Bismil Devlet Hastanesi acil servisine başvurduğu, yapılan muayene sonrası doktor tarafından kas gevşetici enjeksiyon önerildiği, acil serviste sağlık memuru olarak görev yapan sanık tarafından katılanın sol kalçasına enjeksiyon yapıldıktan sonra, katılanın ayağında uyuşma ve yürüme güçlüğü meydana geldiği olayda, ilgili hastanelerden katılana ait tüm tedavi evrakı temin edildikten sonra dosya Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, sanığın eyleminin tıp kurallarına uygun olup olmadığı, eylemi ile meydana gelen netice arasında illiyet bağı olup olmadığı, gerçekleşen yaralanma neticesinin yapılan işlem açısından komplikasyon olarak nitelendirilip nitelendirilemeyeceği, meydana gelen yaralanma açısından sanığın kusurunun bulunup bulunmadığına ilişkin rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak, BOZULMASINA, 10/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15010, Karar No: 2010/22183, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15010 E.  ,  2010/22183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4987, Karar No: 2015/22033, Tarih: 23.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4987 E.  ,  2015/22033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2011/964-2014/888

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat istekleri yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar ve reddedilen tazminat istekleri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.11.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı M.. S.. vekili Av. S. ve karşı taraf davalı-karşı davacı V.. S.. vekili Av. M.. S.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davaı kadının yoksulluk nafakası isteğinin kabul edilebilmesi için boşanma yüzünden yoksulluğa düştüğünün belirlenmesi gerekir. Davacı-karşı davalı kadının V. t. tekstil Sanayi ve Limited Şirketinin %30 ortağı olduğu, bu şirketten aylık 6.000 TL. gelir elde ettiği, aynı zamanda emekli olduğu, Sarıyer'de bir dairesinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Mevcut gelir ve malvarlığına göre, davacı-karşı davalı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. O halde yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin M. alınıp V.'a verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden M.'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Varujan'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.11.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8820, Karar No: 2016/180, Tarih: 12.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8820 E.  ,  2016/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyünde bulunan iki adet taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne; 20307.40 m² ve 3165.24 m²'lik taşınmazların davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; ...nin temyizi üzerine karar Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 20/10/2005 tarih ve 2005/5667 E. - 7040 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Paftasına göre çekişmeli taşınmazların çevresinin fundalık ve orman niteliği ile tapulama dışı bırakılan yerlerle çevrili olduğu görüldüğünden davada ... Yönetiminin de yer almasının sağlanması, yöntemince orman araştırması yapılması, orman sayılan yerlerden değil de köy boşluğu niteliğinde bir yer olduğunun anlaşılması halinde ise mülkiyeti ...ye ait bir boşluk mu, yoksa hizmet malı niteliğinde bir boşluk mu olduğu üzerinde durularak mülkiyeti ...ye ait boşlukların kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılabileceği; hizmet malı niteliğindeki boşlukların ise bu yolla kazanılamayacağının düşünülmesi “ gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyulmuş; davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen 2425.15 m² yüzölçümündeki ev ve bahçesi niteliğinde taşınmazın davacı adına tapuya tesciline; kalan bölüme yönelik davanın reddine karar verilmiş, hükmün bu kez ... ve ... Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07/10/2008 gün ve 2008/ 9593 - 12268 sayılı ilâmıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan ikinci bozma ilâmında: “Çekişmeli taşınmazın yer aldığı ... Köyünde dava sırasında yapılıp, ilân edilen orman kadastrosu bulunduğu, bu nedenle eldeki tescil davasının orman kadastrosuna itiraz davasına dönüştüğü, bu tür davaların kadastro mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği, bu nedenle mahkemece; orman kadastrosuna itiraz davası, tescil davasından ayrılıp, orman kadastrosuna itiraz davası yönünden görevsizliğe karar verilerek tescil davası elde tutulup orman kadastrosuna itiraz davasının sonucunun beklenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilâmına uyularak orman kadastrosuna itiraz davası, tescil davasından ayrılmış; orman kadastrosuna itiraz yönünden görevsizlik kararı verilerek bu davanın kadastro mahkemesinde sonuçlanması beklenmiştir.

Kadastro mahkemesinin 2012/ 14 E- 2012/13 karar sayılı dosyasında görülen dava sonucunda çekişmeli taşınmazlardan bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 740.14 m²'lik taşınmaz orman sayılan yerlerden olduğundan bu yere yönelik davanın reddine; (B) harfi ile gösterilen 2425.15 m²'lik taşınmaza yönelik davanın ise yargılama sırasında yörede yapılan orman kadastrosunda orman kadastro sınırları dışında bırakılmış olmasından dolayı davacı gerçek kişinin sıfat yokluğu nedeniyle davasının reddine karar verilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesince tescil davasına devam edilmiş; davanın kısmen kabulüne, bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen 2425.15 m²'lik taşınmazın ev ve bahçe niteliğinde davacı adına tapuya tesciline; kalan bölüm hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm ... tarafından (B) harfli bölüm yönünden temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmamaktadır.

Taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1966 yılında yapılmış, ve 04/12/1967 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 12/01/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11328, Karar No: 2015/22755, Tarih: 02.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11328 E.  ,  2015/22755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/391-2014/364

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Tekirdağ İdare Mahkemesinin 2014/1145 esas sayılı dava dosyasında yürütmenin durdurulması kararı verilip verilmediğinin, ilgili İdare Mahkemesinden,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, karpuz ve ayçiçeğinin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan,

Sorulduktan sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10525, Karar No: 2013/710, Tarih: 24.01.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/10525 E.  ,  2013/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 28.05.2004-24.02.2010 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini, işe başladığı tarihten Mayıs 2009 tarihine kadar halk otobüsü şoförlüğü yaptığını, Mayıs 2009 ayı başından itibaren yerel seçimlerde eski başkanı desteklediği gerekçesiyle şoförlükten alınıp çöp işçiliği, temizlik işine verildiğini, istifaya zorlandığını, gece bekçisi olarak çalıştırıldığını, en son yapılan görevlendirmede davacının haftanın yedi günü 19.00-07.00 arası gece nöbetini belediye binasında tutacağının söylendiğini, işçinin belinden rahatsız olması ve doktor raporu bulunması nedeniyle uzun süre ayakta bekleyemeyeceğini söylemesi üzerine belediye encümen üyeleri ... ve ...’nın “beğenmiyorsan başka çalışacak insanlar var, it dışarı çık, senin çıkışını verip kovuyoruz” diyerek işten çıkardığını, davacının ... için emlak borcundan dolayı maaşından kesilen parayı yediğini söylemesinin söz konusu olmadığını belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı yanında diğer işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 19.02.2010 tarihli toplantıda ödevli bulunduğu görevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi, akabinde agresif hareketler sergileyerek bir anda işverene ağır küfürler, şeref ve namusuna dokunacak sözler sarfetmesi, davranışına son vermesi istendiğinde bir anda ayağa kalkarak makama doğru kötüniyetli bir şekilde yürümesi, araya giren personel tarafından makam odasından çıkarılması sebepleriyle haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, sözleşmenin feshi hususundaki ispat külfetinin davalı işverene ait olduğu, daha önce işverenden görevlerini yapmaktan imtina etmesi ile ilgili herhangi bir uyarı almayan davacının nöbet tutmayacağını belirtmesinin yapmakla ödevli olduğu görevlerin kendisine hatırlatıldığı halde yapmaktan imtina etmesi şeklinde anlaşılmaması gerektiği ve yine tanık anlatımları karşısında davacının ve yıllarca şoför olarak vasıflı işçi şeklinde çalıştırılan davacının son dönemde raporu olmasına rağmen işiyle ilgili olmayan temizlik işlerinde çalıştırılmak istenilmesinin bezdirmeye yönelik bir çaba olduğu gerekçesiyle taraflar arasındaki iş ilişkisinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği sonucuna varılmış, ihbar ve kıdem tazminatları hüküm altına alınmıştır.