muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7412, Karar No: 2025/3019, Tarih: 19.03.2025

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun olmayan şekilde az ceza verildiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; indirim sebeplerinin sanık lehine uygulanmamasına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanması isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 17.07.2017 günü saat 18:10 sıralarında meskun mahalde, gündüz vakti sanık sürücü Kazım idaresindeki kamyonet ile bölünmüş tek yönlü İnönü Caddesi üzerinde çarşı merkezi istikametinden Akşehir istikametine doğru sol şeritte seyir halindeyken 153.Sokak kesişimi civarına geldiğinde aracının sağ ön far kısımları ile, kendisi ile aynı istikamette sağ önünde seyir halindeyken yayalara yol vermek üzere duraklayan tanık ... idaresindeki kamyonetin önünden seyir istikametine göre sağ taraftan kaplamaya girmek suretiyle karşıdan karşıya geçmekte olan yayalar ... ile yaşı küçük ...'e çarpması sonucu ...'in öldüğü, ...'in hayat fonksiyonlarını ağır 6. Derece etkili kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporunda belirtildiği şekilde sanığın otomobil ile meskun mahaldeki yolda seyir halindeyken hızını olay mahalli şartlarına göre ayarlamadığı ve süratli biçimde seyirle olay yerine yaklaştığında, sağ ilerisinde seyir halindeyken duraklamaya geçmiş kamyonet önünden yola girmek suretiyle karşıdan karşıya geçmekte olan yayalara karşı hızının da etkisiyle tedbirde geç-yetersiz kalarak çarptığı olayda tali derecede kusurlu olduğu kabul edilmiş, sanığın ehliyetsiz oluşu, yüksek alkol oranı ve seyir halinde olduğu yolda uyması gereken hız sınırının çok üzerinde hızlı bir şekilde araç kullanması nedeniyle eyleminde bilinçli taksir koşulları oluştuğu kabul edilerek TCK'nın 85/2 maddesi uyarınca belirlenen temel ceza miktarında TCK'nın 22/3 maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemişse de, temel cezanın tayini sırasında alt sınır çok aşılarak sanığa fazla ceza tayin edilmesi ve bilinçli taksir uygulamasında alt sınır çok aşılmak suretiyle sanığa orantısız ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş, duruşma açılarak yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A.Katılan Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde;

Katılanlar vekilinin SEGBİS ile yüzüne karşı 30.05.2019 tarihinde verilen hükmü 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük süre geçtikten sonra 17.06.2019 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteğinin Tebliğnameye uygun olarak oybirliğiyle REDDİNE;

B.Sanık Müdafinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde;

IV. GEREKÇE ve KARAR

A.Katılan Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde;

Katılanlar vekilinin SEGBİS ile yüzüne karşı 30.05.2019 tarihinde verilen hükmü 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük süre geçtikten sonra 17.06.2019 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteğinin Tebliğnameye uygun olarak oybirliğiyle REDDİNE;

B.Sanık Müdafinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/161, Karar No: 2014/3325, Tarih: 13.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/161 E.  ,  2014/3325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25064, Karar No: 2017/9357, Tarih: 28.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/25064 E.  ,  2017/9357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 07.07.2010 tarihli trafik kazasında vefat eden sigortalı hak sahiplerine bağlanan pesin sermaye değerli gelir ve cenaze masraflarının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun “Uzun Vadeli Sigorta Hükümleri” başlığını taşıyan 4. bölümünde 25 – 42. maddeler yer almakta olup 32. maddede, ölüm sigortasından sağlanan haklardan birisinin, hak sahiplerine ölüm aylığı bağlanması olduğu açıklanmış, “Uzun vadeli sigorta kolları bakımından üçüncü kişinin sorumluluğu” başlıklı 39. maddenin 1. fıkrasında da, üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü durumunda hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edileceği belirtilmiştir.

Sigortalının iş kazasına bağlı olmaksızın ölümü durumunda hak sahiplerine, diğer koşulların da varlığı durumunda uzun vadeli nitelikteki ölüm sigortasından ölüm aylığı bağlanabilecektir. Aylık bakımından Kurum'un rücû hakkı 39/1. maddede düzenlenmiş olup 21/4. maddeden en belirgin farkı, 21/4. maddede rücû alacağından sorumluluk kusura dayalı iken 39/1. maddede kasıt koşulu söz konusudur.

Diğer taraftan, 04.06.1958 gün 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da vurgulandığı üzere, bir davada dayanılan maddi vakıaları açıklamak tarafların, bu olguları hukuki olarak nitelendirmek, uygulanacak yasa maddelerini belirlemek ve doğru olarak yorumlayıp uygulamak da hakimin görevidir. Diğer bir deyişle; bir davada maddi olayı anlatmak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak hakime aittir (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu "HUMK." madde 76, Hukuk Muhakemeleri Kanunu "HMK." madde 33). Somut olayda, davaya konu trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının haksahiplerine, 5510 sayılı Kanunun 32. maddesi kapsamında uzun vadeli sigorta kollarından olan ölüm sigortasından ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmakta olup, bu yönde davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Kanunun 39. maddesinin birinci fıkrası olduğu belirgindir.

Bu yönde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Kast" başlıklı 21. maddesi; "Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir." düzenlemesini içermektedir. Buna göre, Kanunun suç saydığı bir eylem dolayısıyla kişinin cezalandırılabilmesi için, kural olarak eylemin kasten işlenmiş olması gerekir. Kastın unsurları ise:

Bu yönde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Kast" başlıklı 21. maddesi; "Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir." düzenlemesini içermektedir. Buna göre, Kanunun suç saydığı bir eylem dolayısıyla kişinin cezalandırılabilmesi için, kural olarak eylemin kasten işlenmiş olması gerekir. Kastın unsurları ise:

1)Öngörme Unsuru; Failin kasten hareket etmiş sayılabilmesi için, sonuç alt unsuru da dahil olmak üzere yasal tanımda yer alan tüm unsurları öngörmüş, yani onları bilmiş olması gerekir.

2)İsteme (irade) Unsuru; Bir şeyin bilinmiş olması, o şeyin aynı zamanda istenmiş olduğunu göstermez. Yani, öngörme, aynı zamanda isteme anlamına gelmez. Bu nedenle, failin kasten hareket ettiğini söyleyebilmek için, başta kanunda tanımlanan sonuç alt unsuru olmak üzere, öngördüğü tüm hususları aynı zamanda istemiş olması gerekir.

Failin öngördüğü ile istediği arasında uygunluk varsa, yani öngördüğü sonuca ulaşmak için iradesini harekete geçirmişse, kastı oluşmuş sayılır ve bundan sorumlu tutulur. (Kayıhan İçel, ... Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Yıl:6 Sayı:12 s.61-70)

5510 sayılı Kanunun 39. maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre; Kurumun rücu hakkı, üçüncü kişinin sadece kasıtlı fiili haline özgülenmiştir. Yasanın açık ve buyurucu hükmüne göre; üçüncü kişi, kasta dayanmayan fiili sonucunda sigortalının malül kalmasına veya ölümüne neden olmuş ise, sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan aylıkların ilk peşin değerinin yarısından sorumlu tutulması mümkün değildir.

Yukarıda bahsedilen ilkeler çerçevesinde 5510 sayılı Yasanın 39. madde kapsamında sorumluluk için olayda kast unsurunun bulunmasının gerektiği ancak dava konusu olayın trafik kazası olduğu ve kast unsurunun olmadığı dikkate alınmadan hüküm kurulması isabetsiz ise de; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibari ile doğru olan hükmün ONANMASINA, 28.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20010, Karar No: 2017/24731, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20010 E.  ,  2017/24731 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9042, Karar No: 2024/3321, Tarih: 19.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9042 E.  ,  2024/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1770 Esas, 2023/1026 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/929 Esas, 2021/362 Karar

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davalı ..., ..., ... ve ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davalı ..., ..., ... ve ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu İstanbul ili, Arnavutköy ilçesi, ... Mahallesi 1375 parsel sayılı taşınmazın usulüne uygun olarak kamulaştırıldığını, taşınmaz maliki tarafından kamulaştırma bedelinin artırılması davası açıldığını, kamulaştırmanın kesinleştiğini, ancak tapuda ferağ verilmediğini, dava konusu taşınmazın davalı taraf adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; kendisinin davayı kabul ettiğini, devir için idarenin herhangi bir talebinin olmadığını, kendisinin dava açılmasında bir kusuru olmadığını, uzun yıllar geçtiğini, aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini talep ettiği anlaşılmıştır.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; kendisinin davayı kabul ettiğini, devir için idarenin herhangi bir talebinin olmadığını, kendisinin dava açılmasında bir kusuru olmadığını, uzun yıllar geçtiğini, aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini talep ettiği anlaşılmıştır.

3. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; kendisinin davayı kabul ettiğini, devir için idarenin herhangi bir talebinin olmadığını, kendisinin dava açılmasında bir kusuru olmadığını, uzun yıllar geçtiğini, aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini talep ettiği anlaşılmıştır.

4. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; kendisinin davayı kabul ettiğini, devir için idarenin herhangi bir talebinin olmadığını, kendisinin dava açılmasında bir kusuru olmadığını, uzun yıllar geçtiğini, aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini talep ettiği anlaşılmıştır.

4. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; kendisinin davayı kabul ettiğini, devir için idarenin herhangi bir talebinin olmadığını, kendisinin dava açılmasında bir kusuru olmadığını, uzun yıllar geçtiğini, aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini talep ettiği anlaşılmıştır.

5. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; kendisinin davayı kabul ettiğini, devir için idarenin herhangi bir talebinin olmadığını, kendisinin dava açılmasında bir kusuru olmadığını, uzun yıllar geçtiğini, aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini talep ettiği anlaşılmıştır.

6. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; kendisinin davayı kabul ettiğini, devir için idarenin herhangi bir talebinin olmadığını, kendisinin dava açılmasında bir kusuru olmadığını, uzun yıllar geçtiğini, aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini talep ettiği anlaşılmıştır.

7. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; kendisinin davayı kabul ettiğini, devir için idarenin herhangi bir talebinin olmadığını, kendisinin dava açılmasında bir kusuru olmadığını, uzun yıllar geçtiğini, aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini talep ettiği anlaşılmıştır.

8. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; kendisinin davayı kabul ettiğini, devir için idarenin herhangi bir talebinin olmadığını, kendisinin dava açılmasında bir kusuru olmadığını, uzun yıllar geçtiğini, aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini talep ettiği anlaşılmıştır.

9. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; kendisinin davayı kabul ettiğini, devir için idarenin herhangi bir talebinin olmadığını, kendisinin dava açılmasında bir kusuru olmadığını, uzun yıllar geçtiğini, aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini talep ettiği anlaşılmıştır.

10. Davalı ... Güney cevap dilekçesinde özetle; kendisinin davayı kabul ettiğini, devir için idarenin herhangi bir talebinin olmadığını, kendisinin dava açılmasında bir kusuru olmadığını, uzun yıllar geçtiğini, aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini talep ettiği anlaşılmıştır.

11. Davalılardan ... vekili Avukat ... cevap dilekçesinde özetle; 1996 yılında yapılan kamulaştırma işlemine ilişkin bir dava olduğunu, aradan 25 yıl geçtiğini, usulüne uygun bir kamulaştırma yapılmış olması halinde müvekkilinin tescil işlemi talebine kabul iradesi göstereceğini, müvekkilinin bu davanın açılmasında bir kusuru olmadığını, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar ... mirasçılarına, ...'e, ...'e, ... , muris ... mirasçılarına, ... mirasçılarına, ... mirasçılarına ve davalı ...'a karşı olan davanın kabulüne, muris ... mirasçılarından ..., ..., ..., ...' hakkında açılan davanın kabulüne, kabul kararı verilen davalılar ve muris paylarının iptali ile davacı idare adına kayıt ve tesciline, ...'ın diğer mirasçıları ..., ..., ..., ... aleyhine açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; usulüne uygun kamulaştırma yapıldığını, bedelinin ödendiğini, tam kabul kararı verilmesi gerektiğini, taşınmazın takyidatlardan ari olarak tesciline karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içindeki belgelerden; tapu kaydı malikleri davalıların ve dahili davalılar murislerinin davadan önce tapuda ferağ için davet edilmedikleri, ancak davalılardan ..., ..., ... ile dahili davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın ilk duruşmadan önce dilekçe ibraz ederek ve duruşmada davayı kabul ettiklerini bildirdikleri, bu davalılar yönünden davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğu sonucuna varılmakla, davalılardan ... ile dahili davalılardan ..., ..., ..., ... ve ...'a usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edilmiş olup, davayı kabul ettiklerine dair beyanda bulunmadıkları gibi tapuda tescil için ferağ da vermedikleri anlaşıldığından, bu hususta davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davayı kabul etmeyen davalı ve dahili davalı aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davacı idare lehine vekâlet ücreti takdir edilmemiş olması ve kendisini vekille temsil ettiren davalı ... lehine vekâlet ücreti verilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru olmadığından ve taşınmazın takyidatlardan ari olarak tesciline karar verilmesi gerektiğinden İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 2942 sayılı Kanun'un mülga 17 nci maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun’un 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.