muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/533, Karar No: 2023/364, Tarih: 01.02.2023

Davacı yüklenici işbu davada bedel karşılığı yapım işini üstlendiğini ve işi teslim ettiğini ancak işbedeli alacağının ödenmediğini iddia etmiş olup, davalı ise taraflar arasında akit yapma iradesi bulunmadığını, resmi prosedürün tamamlanması için 100.000,00 TL bedelli sözleşmenin yapıldığını, esas sözleşmenin bedelsiz olarak düzenlendiğini, işin yüklenici tarafından yapılmadığını savunmuş ve aynı nitelikte davacının kaşesininde bulunduğu sözleşmeyi ibraz etmiş olup, ilk derece mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde her iki sözleşmedeki yüklenici adına atfen atılı imzaların davacı yüklenici temsilcisine ait olmadığı tespit edildiğinden, davacının ileri sürdüğü bedelli eser sözleşmenin varlığına ilişkin taraflar arasında ihtilaf oluştuğu, bu durumda taraflar arasında takibe dayanak iş bedeline ilişkin tarafların gerçek bir sözleşme yapma iradesinin bulunduğuna, sözleşmenin varlığına ve eserin davacı tarafça meydana getirildiğine ilişkin ispat yükünün davacı yüklenici üzerinde olduğu ancak davacı tarafça gerçek sözleşme ilişkisi ve dolayısıyla eserin kendisi tarafından meydana getirildiği geçerli bir delille ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilin tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01/02/2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı dava dilekçesinde iddiasının dayanağı olan vakıaları (HMK 119/1-e), davalı da cevap dilekçesinde savunmasının dayanağı olan vakıaları (HMK129/1-e) gösterir. Taraflar dilekçeler aşamasında iddia ve savunmalarını serbestçe değiştirebileceklerinden (HMK 141/1) ikinci dilekçelerinde yeni vakıalara dayanabilirler. İddia ve savunmanın genişletilmesi yasağı (HMK 141/1) başladıktan sonra taraflar karşı tarafın açık muvafakatı olmadıkça yeni vakıalara dayanamazlar. Çünkü yeni vakıalara dayanmak iddia veya savunmanın değiştirilmesi anlamına geleceğinden bu yasak başladıktan sonra yeni vakıalara da dayanılması mümkün değildir.

Ön inceleme duruşmasında hakim tarafların anlaştıkları veya anlaşmadıkları hususları tek tek tespit edip (HMK 140/1), bunlar üzerinden sulhe teşvik eder (HMK 140/2) ve sulh faaliyetinden sonuç alınamazsa anlaşmadıkları hususların neler olduğunu tutanağa geçirir (HMK 140/3). Hakimin uyuşmazlığın yol haritası olarak tespit ettiği bu hususlar dayanılan vakıalardan hangilerinde tarafların uyuşmadığının belirlenmesi olup bununla uyuşmazlıkta ispatı gereken vakıaların neler olduğu da tespit edilmiş olmaktadır.

İddia ve savunmaların birlikte incelendiği aşama olan tahkikat aşamasında (HMK 143) tarafların varlığında uyuşamadığı vakıalar incelenecek ve bunların ispatı için gösterilen deliller değerlendirilecektir.

Bu kurallardan da anlaşıldığı üzere, hukuk davası vakıalar üzerinden incelemeyi gerektirir. Tarafların iddia ve savunmalarında ne derece haklı oldukları dayandıkları vakıalara göre belirlenecek ise de bu vakıaların ispatlanması gerekir. Vakıaların ispatında dayanılan delillerin de ispata elverişli olması gerekir. Bu nedenle ispat yüküne ilişkin kurallar ile somut uyuşmazlıktaki önemi nedeniyle senet (yazılı delil) ve ikrar deliline ilişkin kurallara da bakmak gerekir.

İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir. (HMK 187/1) Herkesçe bilinen vakıalarla, ikrar edilmiş vakıalar çekişmeli sayılmaz. (HMK 187/2) İspatı gereken vakıalar, somut uyuşmazlığın çözümü bakımından kendisine hukuki sonuç bağlanan olaylardır.

İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. (HMK 190/1) Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. (TMK 6/1)

Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle ikibinbeşyüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz. (HMK 200/1) Senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler ikibinbeşyüz Türk Lirasından az bir miktara ait olsa bile tanıkla ispat olunamaz. (HMK 201/1)

Tarafların veya vekillerinin mahkeme önünde ikrar ettikleri vakıalar, çekişmeli olmaktan çıkar ve ispatı gerekmez. (HMK 188/1) Herkesçe bilinen vakıalarla, ikrar edilmiş vakıalar çekişmeli sayılmaz. (HMK 187/2) Bu hükümlerin sonucu olarak ikrar kesin delillerden olup ikrar olunan vakıanın başkaca delillerle ispatı gerekmez.

Tarafların veya vekillerinin mahkeme önünde ikrar ettikleri vakıalar, çekişmeli olmaktan çıkar ve ispatı gerekmez. (HMK 188/1) Herkesçe bilinen vakıalarla, ikrar edilmiş vakıalar çekişmeli sayılmaz. (HMK 187/2) Bu hükümlerin sonucu olarak ikrar kesin delillerden olup ikrar olunan vakıanın başkaca delillerle ispatı gerekmez.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde mahkemece; davacı tarafın sunduğu faturada sarf malzemeli işçilik bedeli olarak alacak nedenini göstermiş ise de inşaatta hangi malzemeleri kullandığı, bunları nereden temin ettiğine dair bir açıklamada bulunmadığı, davalı tarafın hizmeti nereden aldığına dair faturaları dosyaya sunduğu, davacı tarafça takibe dayanak sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığı, faturaya davacı tarafından itiraz edilmesi, faturanın iade edilmesi, davacı tarafça malzemeye ilişkin bir belgenin sunulmaması, işin davalı tarafından yapıldığı yönündeki tanık beyanları dikkate alındığında, işin davacı tarafından yapıldığının ispatlanamadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ise de hükmün gerekçeleri ispat kurallarına uygun olmamıştır.

Şöyle ki; davacının dayandığı sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığı kabul edilerek sonuca gidilmiş ise de bu sözleşmenin varlığına ve bu sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığına dair davacının bir itirazı bulunmamaktadır. Kaldı ki davacı bizzat bu sözleşmeye dayanmış ve davalı tarafça da bu sözleşme resmi işlemlerde kullanılmış olup imzanın davacıya ait olup olmadığı uyuşmazlık konusu olmadığından imzanın aidiyeti konusunda bir inceleme yapılmasına gerek olmadığı gibi buna rağmen araştırma yapılmış olmasıyla imzanın davacıya ait çıkmaması nedeniyle sözleşme bulunmadığı sonucuna varılması da mümkün değildir.

Davalının gerçek sözleşmenin bedelsiz olduğu yönündeki savunmasına davacı karşı çıkmış ve imzanın da davacıya ait olmadığı belirlenmiş olduğundan bedelsiz sözleşmeye değer verilerek sonuca gidilemez. Varlığı uyuşmalık konusu olmayan ve davalı tarafından da varlığına itiraz edilmeyen sözleşme ile davacı akdi ilişkinin varlığını ispatlamıştır. Sözleşmeye konu yerde bina da yapılmış olduğundan binanın bu sözleşmeye dayalı olarak davacı tarafından yapıldığının kabulü gerekir. Artık davacının ispatladığı bu hususların aksini davalı taraf ispatlamalıdır. Tanık beyanları bu sözleşmenin aksini ispatlamaya yeterli değildir .

Bu durumda varlığı ispatlanan sözleşme hükmüne göre uyuşmazlığın değerlendirilip bir karar verilmesi gerekirken sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığı kabul edilerek tanık beyanlarına üstünlük tanınarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı halde bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan hükmün onanması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/5211, Karar No: 2016/3621, Tarih: 12.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5211 E.  ,  2016/3621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 26.06.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1512, Karar No: 2022/17450, Tarih: 23.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/1512 E.  ,  2022/17450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin yüzüne karşı 08.02.2022 tarihinde verilen hükmün CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 16.02.2022 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE, 23.11.2022 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3936, Karar No: 2014/11577, Tarih: 12.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3936 E.  ,  2014/11577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/174839

MAHKEMESİ : Trabzon İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2012/85 (E) ve 2012/343 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Şikayet dilekçesinde sanığın İİK.nun 333/a maddesindeki suç yönünden de cezalandırılması talebi hakkında her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, şikayet tarihinde şirketin ticaret siciline kayıtlı olup olmadığı, sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olup olmadığının Ticaret Sicil Memurluğundan sorulması, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılması ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14461, Karar No: 2017/4817, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14461 E.  ,  2017/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11036, Karar No: 2024/12310, Tarih: 23.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11036 E.  ,  2024/12310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/464 E., 2023/278 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen işe iade davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 09.02.2004 - 07.03.2017 tarihleri arasında çalıştığını, işyerinde çalıştığı esnada iki kez baygınlık geçirdiğini, bunun üzerine muayene olduğunda davalı işyeri hekiminin 02.03.2017 tarihli raporunda müvekkilinin ağır ve tehlikeli işlerde çalışmasında sakınca olduğunu bildirildiğini, davalı işyeri hekimin raporu esas alınarak müvekkilinin iş sözleşmesine son verildiğini, yapılan iş sözleşmesinin feshinin haksız olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine, dava süresine ilişkin 4 aylık ücret ve diğer haklarla, işe başlatılmaması durumunda 8 aya kadar ücret tutarında tazminatın davalıdan tahsili gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı işyerine ait torba üretim tesislerinde 09.02.2004 tarihinde işçi olarak çalışmaya başladığını, davacının davalı Şirkette iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin tehlike sınıfları listesinde yer alan 22.22.43 kodlu tehlikeli işler sınıfında yer aldığını, sağlık durumu göz önünde bulundurularak feshin son çare olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.06.2017 tarihli ve 2017/412 Esas, 2017/527 Karar sayılı kararıyla; hastalık sebebiyle işverenin iş sözleşmesini haklı nedenle feshetmesinin bazı şartlara bağlı olduğu, somut olayda bu şartların sabit olmadığı, bu sebeple işveren tarafından yapılan feshin haklı bir nedene dayanmadığı, hastalığın geçerli bir fesih sebebi de oluşturmadığı, davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmeden önce işçiyi sağlık durumuna uygun bir işte çalıştırma olanağı olmadığını da ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 25.10.2017 tarihli ve 2017/2234 Esas, 2017/1613 Karar sayılı kararıyla; davacının sağlık durumunun işin mahiyeti gereği iş güvenliği için tehlike oluşturduğunu bir an için kabul görse de davacının başkaca bir pozisyon veya yerde tasarruf imkânı bulunmadığı yönündeki savunmanın soyut mahiyette kaldığı, feshin son çare ilkesine uygun davranıldığının ispat yükü kendisine düşen davalı tarafça gerçekleştirilemediği, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, İlk Derece Mahkemesince dava dosyasındaki delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22.Hukuk Dairesinin 28.02.2018 tarihli ve 2018/2341 Esas, 2018/5199 Karar sayılı kararıyla; davacının tespit edilen hastalığının derecesi tedavi edilip edilemeyeceği, hastalığının işini yapmasına engel teşkil edip etmeyeceği, başka bir birimde çalışma imkânı olup olmadığı ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunup bulunmadığı yönünde sağlık kurulu raporu aldırılıp, davacının sağlık probleminin işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyip etkilemediği ve hastalığının iş sözleşmesinin devamını engelleyecek nitelikte olup olmadığı değerlendirildikten sonra karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı işyeri doktorunun davacının tedavi kağıdı üzerine ağır ve tehlikeli işlerde çalışamayacağına dair rapor verdiği, davacının torba üretim tesislerinde yaptığı işin ağır ve tehlikeli işler sınıfından olduğu, davacının işyerinde bayıldığı, Adana Dr. ... Noyan Uygulama ve Araştırma Merkezi Nöroloji Polikliğince 23.02.2017 tarihinde düzenlenmiş raporda davacıya bayılma-epileptik nöbet hastalığı teşhisi konulduğu, işyeri hekimi tarafından düzenlenen raporda davacının ağır ve tehlikeli işlerde çalışmasında sakınca olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu (ATK) raporunda davacının hastalığının epilepsi olması nedeni ile ağır tehlikeli ve vardiyalı işlerde çalışmasının sakıncalı olduğu belirtildiği, davalı işyerinin tehlikeli işler sınıfında olduğu, fesih tarihi itibarıyla feshin davacıda bulunan hastalık nedeni ile sağlık sebebine dayalı olarak yapıldığı, sağlık sebebi ile fesih koşullarının oluştuğu ve haklı nedenle fesih halinde feshin son çare olması gerektiği ilkesinin uygulama olanağının bulunmadığı, işverence yapılan feshin haklı fesih olarak değerlendirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 05.06.2024 tarihli ek kararıyla; 02.11.2023 tarihli karar ile davanın reddine karar verildiği ve bu nedenle kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği, hükmün (6) numaralı bendinde de davalı lehine vekâlet ücretine hükmedildiği ancak "davalıya verilmesine" yazılması gerekirken sehven harf hatası yapılarak "davacıya verilmesine" yazıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin tashih talebinin kabulü ile 02.11.2023 tarihli gerekçeli kararın (6) numaralı hükmünün "Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hesaplanan 17.900,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" şeklinde tashihine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin tespit edilen hastalığının derecesi, tedavi edilip edilemeyeceği, başka bir birimde çalışma imkânı olup olmadığı hususu değerlendirilmeden karar verildiğini, müvekkilinin sağlık durumunun işin mahiyeti gereği iş güvenliği için tehlike oluşturduğu ATK raporu ile tespit edilmiş olsa dahi müvekkilinin başkaca bir pozisyon veya yerde tasarruf imkânı bulunmadığı yönündeki davalı Şirket savunmasının soyut mahiyette kaldığını, feshin son çare ilkesine uygun davranıldığının ispat yükü üzerinde olan davalı tarafından yerine getirilmediğini, müvekkilinin davalı Şirketten haksız olarak çıkartıldıktan sonra çalışmaya devam ettiğini, davalı Şirket bünyesinde müvekkili için uygun bir pozisyon olduğunu düşündüklerini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe