muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12324, Karar No: 2017/22170, Tarih: 16.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12324 E.  ,  2017/22170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davalarıdan dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl Davanın kabulüne birleştirilen davanın ise reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ve davalılardan... Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleşen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... aleyhine açılan davanın kabulüne, ... aleyhine açılan birleştirilen davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza ... tarafından el atılmış olup, her ne kadar dava devam ederken sorumluluk Tekirdağ Belediyesine devredilmiş ise de, dava tarihi itibariyle ... Müdürlüğünün sorumlu olduğu gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ve davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan sair hususlar incelenmeksizin hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17096, Karar No: 2017/25476, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17096 E.  ,  2017/25476 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1323, Karar No: 2022/2796, Tarih: 24.05.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1323 E.  ,  2022/2796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm davacı ... mirasçıları vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar ... ve ... vekili Avukat ..., davalı asıl ... ve vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı muris ... vekili, davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 06.04.1990 tarihinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, davacının adına kayıtlı taşınmazlardaki hisselerini davalı yükleniciye devrettiğini, hisse bedeli olarak para almayıp yapılacak inşaattan %40'ı arsa sahiplerine ait olacak şekilde bağımsız bölüm verilmesi konusunda anlaştıklarını, davalı yüklenicinin sözleşmeye uygun olarak davacı hissesine düşen bağımsız bölümleri vermediğini ileri sürerek, 6683 parselde yapılan inşaatlarda davacının hissesi oranında %40 payına denk gelecek şekilde bağımsız bölümlerin sayısının tespiti ile davalı adına olan tapu kaydının iptali ve davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 6683 parselde davacı hissesinin 87,43 m² olduğunu, bu durumda davacının hissesinin tam olarak bir daireye isabet etmemesine rağmen, müvekkili kooperatifçe tam bir daire verilmiş olduğunu, daha fazla alacağı ya da hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Kapatılan Yüksek 23. Hukuk Dairesinin 27.05.2016 tarih, 2015/5229 Esas, 2016/3286 Karar sayılı ilamıyla, sözleşmeden sonra davalı yükleniciye devredilen payın satış gibi değerlendirilmesinin doğru olmadığı, davacının 3. kişiye yaptığı satış sonrası kalan hissesinin %60'ını yükleniciye sözleşme gereği avans olarak devretmesi gerektiğinden devredilen %60 sonrası uhdesinde kalması gereken %40'a toplam kaç bağımsız bölüm isabet edeceğinin hesaplanması gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının 2036/179200 hissesine 87,43 m² alanın tekabül ettiği, bu nedenle sadece 1 bağımsız bölüm hakettiği onu da almış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Taraflar arasında düzenleme şeklinde imzalanan 06.04.1990 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre; İstanbul Pendik Tuzla Ayazma mevkii tapunun 40 pafta 232-242 parsellerin tevhidi ile oluşan 6683 no'lu parselin üzerinde yapılacak olan bağımsız bölümlerin sözleşmenin 2. maddesi uyarınca %40'nın hissedarların kendi üzerinde kalması, %60'nın ise yüklenici kooperatife devredilmesinin kararlaştırıldığı, sözleşme imzalandıktan sonra 29.09.1995 tarihli hisse devir senetleri ile davacının kendi hissesi olan 36320/179200 hisseden 4976 hissesini dava dışı Abdulkadir Öge'ye tapuda bedeli karşılığında satıp devrettiği, geriye kalan hissenin ise %60'ını yükleniciye sözleşme gereği avans olarak devredilmesi gerektiği, ancak %60'dan fazlaca devir yapılmış olduğu hususunun dosya kapsamı ile sabit olduğu, mahkemece, devredilmesi kararlaştırılan %60 hisse sonrası davacı uhdesinde kalması gereken %40'lık paya toplam kaç bağımsız bölüm isabet edeceğinin hesaplanması gerektiği halde bu hususlara riayet edilmeden eksik inceleme ve yanılgılı gerekçelere dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamış, mahkemece verilen ilk kararın da, Kapatılan Yüksek 23. Hukuk Dairesinin 27.05.2016 tarih, 2015/5229 Esas, 2016/3286 Karar sayılı ilamıyla, aynı gerekçelerle bozulmuş olduğu ve bozma ilamına uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmeden karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, az yukarıda açıklanan hususlara uygun inceleme neticesinde belirlenecek bağımsız bölümlerin, davalı yüklenici adına kayıtlı olduklarının tespiti halinde talep gibi tapu iptali ve tescile yönelik hüküm kurulması, dava dışı üçüncü kişiler adına tescilli olduklarının tespit edilmesi durumunda ise, bu kişiler aleyhine dava açmak üzere süre verilmesi dava açıldığı takdirde bu dosya ile birleştirilerek, deliller hep birlikte takdir ve değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelere riayet edilmeksizin hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 24.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25, Karar No: 2023/615, Tarih: 22.11.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/25 E.  ,  2023/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

DİRENME

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 841-858

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında kasten öldürme suçuna yardım etmeden açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1 delaletiyle 81/1, 29/1, 62, 53 ve 54. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.12.2018 tarihli ve 74-145 sayılı hükme yönelik olarak sanık müdafii, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunda bulunmaları üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, 02.12.2019 tarih ve 387-1630 sayı ile; İlk Derece Mahkemesi hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırarak sanığın kasten öldürme suçuna yardım etmeden aynı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmedilmiştir.

Bu hükmün de katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 20.04.2021 tarih ve 2115-7271 sayı ile;

"...Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'ın eşi ...'nın maktulle aynı işyerinde çalıştıkları ve tanık ...'nın beyanı ile onu destekleyen mesajlaşma içeriklerine göre maktul ile aralarında gönül ilişkisi olduğu, olay günü ...'nın eve gece geç vakitte maktul tarafından bırakılması üzerine sanık ...’ın, eşine kendisini bırakanın kim olduğunu sorduğu, eşinin kaçamaklı cevaplar vermesi üzerine ona ait telefonu alıp baktığı ve maktulle eşinin aralarında geçen mesaj içeriklerini gördüğü, tüm bu olanlar üzerine eşi ile maktul arasında duygusal yakınlaşma olduğunu anlayıp sinirlenen sanığın, maktulün telefonuna mesaj atıp evlerinin önüne çağırdığı ve ardından dışarı çıkarak kuzeni olan diğer sanık ...’i arayıp evlerinin yakınlarındaki Mado Sağlık Ocağı’nın oraya gelmesini istediği ve sağlık ocağının orada buluştukları, iki sanığın birlikte sanık ...’e ait araç ile olay yeri olan sanık ...’a ait evin önüne doğru geldikleri, bu esnada maktul ...’ın da arabası ile olay yerine geldiği, sanık ...’in arabası ile maktul ...’ın arabasının çaprazına durduğu, sanık ...’ın da araçtan inerek maktule ait araca doğru gittiği ve kaçmaya çalışan maktulü bıçaklayarak öldürdüğü, sanık ...’in ise arabası ile olay yerinden uzaklaştığı olayda;

1- Sanık ...’in, sanık ...’ın öldürme eylemine yardım eden olarak katıldığı anlaşılmakla, sanık ...’in TCK'nin 81/1, 39 maddeleri uyarınca kasten öldürmeye yardım eden suçundan mahkumiyeti yerine yazılı biçimde beraatine kararı verilmesi, " isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

1- Sanık ...’in, sanık ...’ın öldürme eylemine yardım eden olarak katıldığı anlaşılmakla, sanık ...’in TCK'nin 81/1, 39 maddeleri uyarınca kasten öldürmeye yardım eden suçundan mahkumiyeti yerine yazılı biçimde beraatine kararı verilmesi, " isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 15.12.2021 tarih ve 841-858 sayı ile; "...Sanık ...'ın diğer sanık ...'in olaya iştirak etmediğine ilişkin beyanları, sanık ...'in aracını maktulün aracının önüne maktulün aracının bayır aşağıya gitmemesi için maktulün araç içerisinden çıkmasından daha sonra çektiğine dair anlatımları, tanık ...'nun olay yeri ile ilgili tasvire dayalı anlatımları ve dosya içerisinde mevcut 01/07/2018 tarihli polis memurları ... ve ...'ın tuttuğu tutanak içeriği de dikkate alınarak, sanık ...'nın maktulü öldüreceğini eylemden önce bildiği veya bilmesi gerektiği ispatlanamayan sanık ...'in üzerine atılı maktulün aracının önünü maktulün olay yerinden kaçmasını engelleyecek şekilde ve bu kast ve iradeyle keserek eylemlerini gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden arındırılmış, kesin nitelikli ve mahkumiyetine yeter ölçüde delilin dosya içerisinde bulunmaması, bu konuda oluşan yoğun şüphenin aşılamaması nedenleri ile mevcut şüphe sanık lehine yorumlanarak sanık hakkında aşağıda yazıldığı gibi delil yetersizliğinden beraatine karar verilmiş ve bu sanık hakkındaki Yargıtay bozma ilamına uyulmayarak yukarıda anlatılan gerekçeler ile," direnerek önceki hüküm gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Bu kararın da katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2022 tarihli ve 39482 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile dosya CMK’nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.12.2022 tarih ve 5742-10120 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

İnceleme dışı sanık ... hakkındaki kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyet hükmü Özel Dairece temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmiş olup temyizin ve direnmenin kapsamına göre inceleme sanık hakkında kasten öldürme suçuna yardım etme suçuyla sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın, inceleme dışı sanık ...’nın kasten öldürme eylemine TCK’nın 39. maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla katılıp katılmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın, inceleme dışı sanık ...’nın kasten öldürme eylemine TCK’nın 39. maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla katılıp katılmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Maktulün Piazza isimli alışveriş merkezinde güvenlik amiri olarak, inceleme dışı sanığın eşi tanık ...’nın ise aynı yerde stand görevlisi olarak çalıştıkları, 29.03.2018 tarihinde tanık ...’nın işten eve gece geç vakitte döndüğü, inceleme dışı sanığın telefonla aramasına karşın, tanık ...’nın eşine cevap vermediği, bir süre sonra tanık ...’nın maktul tarafından eve araçla bırakıldığını gören inceleme dışı sanığın tanık ...’ya kendisini eve bırakanın kim olduğunu sorduğu, tanık ...’nın kaçamaklı cevaplar vermesi üzerine inceleme dışı sanığın, tanık ...'nın cep telefonunu elinden alıp incelediği ve maktul ile tanık ... arasındaki mesaj içeriklerine vâkıf olduğu, böylelikle tanık ... ve maktul arasında duygusal yakınlaşma olduğunu anlayan inceleme dışı sanığın maktule tanık ...'ymış gibi WhatsApp’tan, evin önüne gelmesini istediğine dair mesaj gönderdiği, akabinde kuzeni olan sanığı arayıp aracıyla evlerinin arka tarafındaki Moda Sağlık Ocağının bulunduğu yere gelmesini söylediği, bir süre sonra sağlık ocağının bulunduğu yerde buluşan sanık ve inceleme dışı sanığın, sanığa ait ...… plaka sayılı araçla olay yeri olan inceleme dışı sanığın evinin önüne doğru geldikleri, bu esnada maktulün de ...… plaka sayılı aracıyla olay yerine geldiği, bunun üzerine sanığın aracıyla maktulün aracının çaprazında durduğu, inceleme dışı sanığın, araçtan inerek kendisini görüp kaçmaya çalışan maktulü kesici kısmı 10 cm olan ekmek bıçağı ile birçok kez bıçakladığı, daha sonra sanığın aracı ile olay yerinden uzaklaştığı, maktulün kaldırıldığı hastanede yapılan müdahalelere rağmen 30.03.2018 tarihinde saat 10.16’da, kesici-delici alet yaralanmasına bağlı kot kesileri ile birlikte iç organ yaralanmasıyla gelişen iç kanama sonucu öldüğü, sanığın aşamalarda inceleme dışı sanığın maktulü bıçaklayacağından haberdar olmadığını savunduğu hususunda Bölge Adliye Mahkemesi ile Özel Daire arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

TCK’da suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayrımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Kanun’un 37. maddesindeki;

"(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanun’un 37. maddesindeki;

"(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanun’da suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı fail konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

Yardım etme ise TCK'nın 39. maddesinde;

"(1) Suçun işlenmesine yardım eden kişiye, işlenen suçun ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla; müebbet hapis cezasını gerektirmesi hâlinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde cezanın yarısı indirilir. Ancak, bu durumda verilecek ceza sekiz yılı geçemez.

(2) Aşağıdaki hâllerde kişi işlenen suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla sorumlu olur:

a) Suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek.

b) Suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak.

c) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde,

Bağlılık kuralı da aynı Kanun'un 40. maddesinde;

"(1) Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her kişi, diğerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

(2) Özgü suçlarda, ancak özel faillik niteliğini taşıyan kişi fail olabilir. Bu suçların işlenişine iştirak eden diğer kişiler ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulur.

(3) Suça iştirakten dolayı sorumlu tutulabilmek için ilgili suçun en azından teşebbüs aşamasına varmış olması gerekir." biçiminde düzenlenmiştir.