muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/48039, Karar No: 2013/7340, Tarih: 28.02.2013

İflas kararı verildikten sonra işçi işçilik haklarından doğan alacağının dayanağını ve miktarını iflas idaresine bildirir. Alacaklıların alacaklarını kaydettirmeleri için İİK'nun 219/2 maddesinde öngörülen 1 aylık sürenin bitiminden sonra, iflas idaresi alacakların doğru olup olmadığını incelemeye başlar. Maddi yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da red sebebleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi İİK'nun 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas idaresine verir ve alacaklıları aynı Kanunun 166/2 maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebliğatı gösterir adres ve tebliğat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki İİK'nun 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlıyacağı belirtildikten sonra, ayrıca İİK'nun 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilmiştir. Saklı tutulan hükme göre, iflas masasına müracaat eden alacaklılar tebliğatı kabule elverişli adres gösterir, yazı ve tebliğat masrafları için avans yatırmışlarsa sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın 15 gün içinde açılması gerekmektedir.Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. İcra ve İflas Kanunu'nun 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren Ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki her hangi bir Ticaret Mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkiside kamu düzenine ilişkindir.

Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, İİK'nun 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edileceği, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce İflası halinde ise, yukarıda belirtilen şekilde hareket ile, alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, Asliye Ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası olarak açılması gerekir.

Somut olayda davalı şirketin 28/05/2009 tarihinde iflasına karar verilmesi nedeni ile davanın “kayıt kabul davası” niteliğinde olup, iflasa karar verilen yerdeki Ticaret Mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, işin esasına girilerek karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14554, Karar No: 2015/28335, Tarih: 06.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14554 E.  ,  2015/28335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/183253

MAHKEMESİ : Gürün Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2011

NUMARASI : 2010/87 (E) ve 2011/14 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

Olay günü sanığın, sabah saat 07.00 sıralarında, müştereken malik olduğu bahçeyi suladığı sırada, bahçe içerisindeki kulübenin kapı kilidinin kırılıp, arkadan bir şeyler dayanmak suretiyle kapının kapatıldığını farketmesi üzerine, evinden av tüfeğini alıp kapıyı güç kullanmak suretiyle ayağıyla ittirerek açıp içeri girdiğinde, müştekiyi içerde yatarken gördüğü ve elindeki tüfeği onun boğazına bastırıp ölümle tehdit ederek dışarı çıkardığının kabul edildiği somut olayda, sanık hakkında, TCK'nın 25/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık B.. D..'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5347, Karar No: 2017/13059, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5347 E.  ,  2017/13059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4035, Karar No: 2021/10558, Tarih: 13.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4035 E.  ,  2021/10558 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak, suç veya suçluyu övme

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde ... Ana Jet Üst Komutanlığında askerlik vazifesini yaparken koğuşta arkadaşları ..., ...,... ve ... ile birlikte terör ve şiddet olaylarının artması, şehit haberlerinin çoğalmasıyla ilgili konuştukları sırada "biz teröriste terörist demeyiz, gerilla deriz, teröristlere gerilla deyin, onların giyimleri kuşamları ve şartları askerden daha iyi, sıkacak olsam askere veya uzman çavuşa sıkardım" dediğinin iddia olunduğu somut olayda, sanığın savunmasında tanıkla...ve ... ile olaydan önce tartıştığını belirtmesi nedeniyle bu şahısların duruşmada beyanları alınarak olayla ilgili bildiklerinin dinlenilmesi ve tüm bu delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucu sanık hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19581, Karar No: 2011/5493, Tarih: 28.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19581 E.  ,  2011/5493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin, binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazla bedele hükmedilmesi,

2-Davacılar, dava konusu parselde 85470/218400 paya sahip olduğu halde tam pay sahibi olduğu kabul edilerek sonuçta fazla bedel tesbit edilmesi,

3-Bedeline hükmedilen ve elektrik bilirkişisince hesaplanan irtifak hakkına konu alanın izdüşümünün fenni bilirkişi tarafından düzenlenen kroki üzerinde işaretlenmeyerek, infazı mümkün olmayacak şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16654, Karar No: 2016/1147, Tarih: 03.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/16654 E.  ,  2016/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : KD - 2015/376759

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/05/2011

Numarası : 2009/711- 2011/285

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce verilen 11.03.2013 gün ve 2012/32423 esas, 2013/5848 sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, “sanığın, İnegöl Devlet Hastanesinde doktor olarak görev yaptığı, F... Ö... isimli şeker hastası ölenin bulantı, kusma ve ishal şikayetiyle 20.04.2006 günü sabah saatlerinde İnegöl Devlet Hastanesi acil polikliniğine getirildiği, burada nöbetçi doktor V.. C.. tarafından muayenesinin yapıldığı, akut gastroenterit teşhisi konulduğu ve tedavisi yapılarak taburcu edilip evine gönderildiği, evde hastanın hiç bir şey yemediği ve sürekli uyuduğu, akşam saatlerinde nefes almadığının ailesi tarafından fark edilmesi üzerine acil servisin arandığı ve gelen ekibin hastanın öldüğünü tespit ettikleri, Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı'nın 31.08.2006 tarihli otopsi raporu ile Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 21.11.2007 tarihli rapor sonucuna göre, kişinin ölümünün akciğer ödeminden ileri geldiği, hastaneden çıkışından ölümüne kadar geçen sürede herhangi bir tıbbi belge olmaması nedeniyle eldeki bulgulara göre akciğer ödemine neden olan sebebin belirlenemediği olayda; Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 27.02.2008 tarihli raporunda, Tip 1 DM hastası ölenin şikayeti dikkate alınarak mutlaka dahiliye konsültasyonu istenmesi, kan şekeri takibi ile idrar tetkiklerinin yapılması gerektiği belirtilerek, doktor V.. C..'ın hastanın takip ve tedavisinde eksiklik olduğu; ancak akciğer ödemine yol açan mekanizma bilinmediği için kişinin ölümünde doktorun tetkik yaptırmamasının katkısının bilinemeyeceğine dair görüş bildirildiği; Yüksek Sağlık Şurası'nın 13-14.05.2010 tarihli raporunda da. Tip 1 DM hastası ölenin acil servise getirildiğinde ilgili uzman doktorla görüşüp tetkik ve tedaviyi sağlamayan doktor V.. C..'ın kusurlu olduğuna karar verildiği anlaşıldığı, bu hale göre kişinin ölümünün takip ve tedavi eksikliğinden kaynaklandığının kesin olarak saptanamaması, ölüm olayı ile doktor V.. C..'ın eylemi arasında illiyet bağının bulunmaması karşısında, doktor V.. C..'ın bulantı, kusma ve ishal şikayetiyle acil servise getirilen Furkan Özdemir isimli hastanın takip ve tedavisinde eksiklik olması nedeniyle kusurunun bulunduğu ve ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin TCK'nın 257/2. maddesiyle cezalandırılması gerekirken, taksirle öldürme suçunun düzenleyen TCK'nın 85/1 maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle itiraz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca itiraz konusu değerlendirildi;

İncelenen dosyada, şeker hastası olduğu belirtilen, bulantı, kusma ve ishal şikayetleriyle acil servise getirilen öleni, muayene edip tedavisini düzenleyip, takılan serumun bitiminde taburcu edilmesinden sonra evde, akciğer ödemi neticesi ölümünde, acil serviste pratisyen hekim olarak görev yapan sanık doktor V.. C..'ın dahiliye konsültasyonu isteyip şeker takibi ve idrar tetkiklerini yaptırmamasının tıbbi eksiklik olup hastalığının ilerlemesinde kolaylaştırıcı olduğu ve dolayısıyla sanığın bu taksirli davranışı neticesi ölüme neden olarak TCK'nın 85/1. maddesinde tanımlanan Taksirle öldürme suçunu işlediği kabul edilip, mahkumiyetine ilişkin hükmün onanması yönünde karar tesis edildiği anlaşılmakla;

Gereği düşünüldü:

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- 11.03.2013 tarih ve 2012/32423 esas 2013/5848 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Gereği düşünüldü:

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- 11.03.2013 tarih ve 2012/32423 esas 2013/5848 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Olay tarihinde sanığın İnegöl Devlet Hastanesinde pratisyen hekim olarak görev yaptığı, olay günü acil serviste görevli olduğu, ölenin ise 5 yıldır şeker hastası olup insülin iğnesi kullandığı ve iğnelerini kendisinin yaptığı, ölümünden önceki gece kusma ve ishal şikayetlerinin başladığı ve sabah saat 06.00-07.00 sıralarında babasının kusma ve ishal şikayetleriyle acil servise getirdiği, görevli doktor sanık V.. C.. tarafından muayenesinin yapılıp iğne ve serum tedavisine başlandığı babasının şeker hastası olduğunu söylemesi üzerine şeker ölçümü yapıldığı, bağırsak enfeksiyonu tanısıyla reçetesinin düzenlenip babası tarafından ilaçlarının alındığı, başkaca bir tetkik ve tahlil yapılmadığı, serumu bitince yaklaşık 2 saat kadar sonra eve götürülmesini söylediği ve akabinde saat 09.00 da nöbeti biten sanık doktor V.. C..'ın hastayı nöbeti devralan Dr. A... B....'a devrettiği Dr. A...'nin de başka bir hasta ile ilgilenmesi nedeniyle Dr. A... B.... tarafından müşahade de görülen hastanın serum bitimi saat 10.30 sıralarında taburcu edildiği, hastaneden çıkışta hastanın evde yattığı, akşama kadar uyuduğu, yemek yemediği, rahatsızlığı nedeniylede insülin iğnelerinin bazılarını yapamadığı akşam yaklaşık saat 19.00 sıralarında öldüğü, otopsi sonucuna göre kişinin akciğer ödeminden ileri geldiği, eldeki bulgulara göre de akciğer ödemine neden olan sebebin belirlenemediği olayda, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporuna göre Tip 1 DM hastalığı olan kişinin bir gece önce başlayan bulantı, kusma, ishal yakınmaları ile acile başvurduğu, böyle hastalarda mutlaka dahiliye konsültasyonu istenmesi, kan şekeri takibi yapılması, idrar tetkiklerinin yapılması gerektiği, hekimin takip ve tedavisinde eksiklik olduğu ancak, akciğer ödemine yol açan mekanizma bilinmediği için ölümünde hekimin tetkik yaptırmamasının katkısının bilinemeyeceği, Yüksek Sağlık Şurasının kararına göre ölenin rahatsızlığı nedeniyle günde 5 doz insülün kullanırken 2 doz insülünü almamış olmasının hastalığının ilerlemesinde kolaylaştırıcı olduğu, ketoasidoza giren hastanın acil servise getirildiğinde ilgili uzman doktorla görüşüp tetkik ve tedavileri sağlamayan sanık Dr . V.. C.. ile Dr. Akın Bulut'un kusurlu oldukları anlaşılmış ise de, ölümün takip ve tedavi eksikliğinden kaynaklandığının kesin olarak saptanamaması karşısında ölüm ile sanığın eylemi arasında uygun illiyet bağı bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın hukuki durumunun TCK'nın 257/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14543, Karar No: 2020/750, Tarih: 14.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14543 E.  ,  2020/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.02.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26.06.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1 ve 31/3 maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları için öngörülen cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suçun işlendiği 29.04.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10595, Karar No: 2013/18076, Tarih: 07.10.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/10595 E.  ,  2013/18076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,7931 350 467 sicil numarası ile Tarım Bağ-Kur kayıtlarında "..." olarak yazılı bulunan baba isminin tashihine yönelik olarak baba isminin "..." olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 07/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1799, Karar No: 2016/665, Tarih: 27.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/1799 E.  ,  2016/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/271596

MAHKEMESİ : Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2012

NUMARASI : 2008/307 (E) ve 2012/196 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 tarih ve 6-80/98 sayılı kararında da açıklandığı üzere, belgede sahtecilik suçlarında kast, zarar vermek bilinci ve iradesi olarak kabul edilmektedir. Mağdurun önceden verdiği rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde mağdura zarar vermek bilinci bulunmayacağından sahtecilik kastının varlığı ileri sürülemez. Ancak doğal olarak rıza üzerine başkasının imzasını taklit eden failin, mağdura herhangi bir zarar vermeyeceği kanısı ile hareket ettiği sabit olmalıdır. Mağdurun rızasının kastı ortadan kaldırabilmesi için fiilin işlenmesinden önce açıklanması zorunludur. Mağdurun rızası açık olabileceği gibi zımni de olabilir. Özellikle iki kişi arasındaki ilişkiler, böyle bir rızanın varlığını ciddi olarak kabule elverişli olduğu takdirde, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede sahtecilik kastının varlığı kabul olunamaz. Bu açıklamalar karşısında somut olay değerlendirildiğinde; İ.. T.T.Ltd. Şti'nin müdürü olan sanığın, yetkili kişi tarafından keşide edilmediğini bildiği çeki ciro ederek kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında; çekin sahibi B.. Y..'ın babası olan ve çeki keşide ederek şirkete veren İ.. Y..'ın alınan savunmasında; sanığa daha önce de benzer şekilde birden fazla kez hatır çeki verdiğini ve bunların ödendiğini beyan etmesi karşısında, İ.. Y.. tarafından daha önce de oğluna ait olan çeklerin keşide edilip şirkete verilip verilmediği ve bu çeklerin ödenip ödenmediği, ödenmemesi halinde icra takibi yapılıp yapılmadığı ve icra takibi sırasında keşideci olarak görünen B.. Y..'ın herhangi bir itirazda bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması ve sanığın suç kastının olup olmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.