muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/960, Karar No: 2023/4927, Tarih: 08.05.2023

2-Aynı şekilde katılım payı alınması kenar başlıklı 68 inci maddesinde, 63 üncü maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınacak olanlar şunlardır: Ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi, Vücut dışı protez ve ortezler, ayakta tedavide sağlanan ilaçlar, kurumca belirlenecek hastalık gruplarına göre yatarak tedavide finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri olduğu, katılım paylarının hesaplanmasında 72 inci maddeye göre tespit edilen sağlık hizmeti tutarları esas alınacağı, katılım paylarının ödenme usûlleri ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği, 69 uncu maddesinde ise, 68 inci maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınmayacak haller, sağlık hizmetleri ve kişilerinin Sağlık raporu ile belgelendirilmek şartıyla; Kurumca belirlenen kronik hastalıklar ve hayati önemi haiz 68 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sağlık hizmetleri ile organ, doku ve kök hücre; nakli şeklinde belirtilmiştir.

3. Değerlendirme

1-Davacıların murisinin 4/1-b kapsamında yaşlılık aylığı aldığı ve sağlık yardımına müstehak olduğu, akciğer kanseri tanısı konulduğu, akciğer kanseri nedeniyle hastanın Atezolizumab etken maddeli (Tecenteriq) kullanması uygundur şeklinde rapor tanzim edildiği, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tedavide Atezolizumab etken maddeli (Tecenteriq) etkin maddeli ilaç/ilaçların kullanımına uygun görüldüğü, ilaç bedelinin karşılanması amacıyla Kuruma yapılan başvurunun Kurum tarafından sağlık uygulama tebliğinin EK-4/A bedeli ödenecek ilaç listesinde yer almadığının belirtilerek bedelinin karşılanmayacağı yönünde yazısı üzerine eldeki davanın açıldığı Mahkemece, soyut ifadelerin yer aldığı bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür.

2-Somut olayda, öncelikle davacıya ait tüm tedavi evrakları celp edilerek ve yukarıda açıklanan mevzuat kapsamında irdeleme yapılmak suretiyle; davaya konu ilacın söz konusu kanser hastalığının tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağının, ilacın hangi tür kanser hastalarında hangi evrede ve hangi dozda kullanılacağının ve bu hususların nasıl belirleneceğinin, davaya konu ilaçla yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemlerine göre daha etkin ve daha yararlı olup olmadığının üniversitelerin tıbbi onkoloji bilim dalından alınacak sağlık kurulu raporu ile saptanmalı, bu saptama yapılırken dosya içinde mevcut görüş, karar ve raporlarda irdelenip varsa çelişkiler giderilmeli, ayrıca bu belirleme yapılırken iyileştirme kavramından anlaşılması gerekenin sigortalı hastanın sağlığına kavuşması ve hastalığın iyileşmesi hususu olduğu göz önünde tutulmalıdır.

3-Bu kapsamda yapılacak araştırmalar sonucunda; davaya konu ilacın anılan hastalığın iyileşmesi için tedavisinde kullanılmasının hayati öneme haiz ve zorunlu olduğu sonucuna varıldığı taktirde ise ilaç bedelinin uygunluğu yönünden ve katkı payını da irdeleyecek biçimde denetime elverişli hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4400, Karar No: 2012/13628, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4400 E.  ,  2012/13628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... İlçesi, ... Mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile 12.10.2009 tarihli ... bilirkişi raporunda gösterilen 8440 m²’lik taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1969 yılında orman kadastrosu, 1992 yılında aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu 1962 yılında yapılmış, çekişmeli yer tespit dışı bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosuna, eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek, ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 29/11/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/627, Karar No: 2008/293, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/627 E.  ,  2008/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İCRA MAHKEMESİ

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...’in 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337/1.maddesi uyarınca 10 gün disiplin hapsi ile cezalandırılmasına dair, ... İcra Mahkemesinin 10.05.2007 tarihli ve 2006/6726-2007/2015 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1-Yapılan icra takibinde ödeme emrinin 20.04.2005 tarihinde tebliğ edilip, 28.04.2005 gününde suçun oluştuğu alacaklı vekilinin suçun oluşmasından sonra, 26.08.2005 tarihinde haciz talebinde bulunarak suçu öğrendiği, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 5358 sayılı Kanun’la değişik 347.maddesinde şikayet hakkının fiili öğrendiği tarihten itibaren üç ay ve herhalde fiilin işlendiği tarihten itibaren 1 yıl geçmekle düşeceği düzenlenmiş olması karşısında, somut olayımızda müşteki vekili tarafından suçun öğrenildiği tarih ile şikayette bulunulduğu tarih olan 11.12.2006 tarihi arasında üç aylık şikayet süresinin geçmiş olduğu gözetilmeden sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337.maddesindeki yaptırım, disiplin hapsi olarak belirlenmiş ise de, aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Kanun'la değişik 7.maddesi 1.fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür." şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7.maddesi nazara alındığında 5252 sayılı Kanun'un 7.maddesi 1.fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 23.11.2007 gün ve 59678 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 25.12.2007 gün ve K.Y.B.2007/273160 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, ....İcra Müdürlüğünün 2005/2173 esas sayılı takip dosyasında ödeme emrinin 20.4.2005 tarihinde borçluya tebliğ edilip süresinde mal beyanında bulunmaması nedeniyle eylemin 28.4.2005 tarihinde oluştuğu, alacaklı vekilinin en son icra işlemini 26.08.2005 tarihinde yapmak suretiyle fiili öğrenmiş olmasına rağmen sanık hakkında İİK’nun 347.maddesinde belirtilen üç aylık ve her halde bir yıllık süreler geçtikten sonra 11.12.2006 tarihinde şikayet dilekçesi verdiği gözetilmeden şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Bozmanın niteliği doğrultusunda tebliğnamenin 2.paragrafında talep edilen hususu tartışmakta hukuki yarar görülmemiştir.

Bozmanın niteliği doğrultusunda tebliğnamenin 2.paragrafında talep edilen hususu tartışmakta hukuki yarar görülmemiştir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname kısmen yerinde görülmekle Tekirdağ İcra Mahkemesinin 10.05.2007 tarihli ve 2006/6726-2007/2015 sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ... hakkında mal beyanında bulunmamak eyleminden dolayı açılan davada şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, hükümlü hakkındaki cezanın ÇEKTİRİLMEMESİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.1.2008 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/5191, Karar No: 2014/5798, Tarih: 15.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/5191 E.  ,  2014/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı baba ve anne için 500'er TL maddi, 40.000'er TL manevi, kardeşler için 10.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte

tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah ile maddi tazminat talebi miktarı toplamını bilirkişi raporu doğrultusunda davacı baba için 49.270,05 TL, anne için 63.716,47 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, davacı baba .... için 49.270,05 TL destek, 20.000 TL manevi, anne ... için 63.716,47 TL destek, 20.000 TL manevi, davacı ... ve.... için 5.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı

vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 15.4.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15456, Karar No: 2012/24432, Tarih: 12.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/15456 E.  ,  2012/24432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.10.2012 günü temyiz eden davalı Nadıra Binte ile vekili Av. .. ve karşı taraf davacı ... vekili Av. Hilal Sakaoğlu geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kocanın da yargılama aşamasında sadakat yükümlülüğüne aykırı hareket edip, bir başka kadından evlilik dışı bir çocuğunun doğmuş olması nedeniyle boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına Türk hukukunun da bir parçası olan Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12, Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri uyarınca kendilerini ilgilendiren konularda idrak çağındaki çocukların görüşünün alınıp, görüşlerine gereken önemin verilmesinin gerekmesine; velayet düzenlemesinin çocukları ilgilendiren en önemli konulardan biri olarak, mahkemece de yaşları nedeniyle idrak çağında olan tarafların ortak çocukların görüşleri alınmak suretiyle istekleri doğrultusunda velayetlerinin davacı babaya verilmiş olmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 12.10.2012 (...)

Davacı eş zina hukuksal sebebine dayalı olarak Türk Medeni Kanunu madde 161 hükmüne göre boşanma isteminde bulunmuştur.

Yerel mahkeme Türk Medeni Kanununun 161. madde hükmüne göre tarafların boşanmalarına karar vermiştir. Hüküm TAM KUSURLU davalı eş tarafından temyiz edilmiştir.

Değerli çoğunluk TAM KUSURLU davalı eşi EŞİT KUSURLU duruma getirmiştir. Değerli çoğunluk "DAVADAN SONRA" oluşan davacı eşin başka kadınla ilişkisini hükme esas alarak ZİNA TAKASI yaparcasına ikiniz de zina yaptınız, o halde eşit kusurlusunuz demiştir.

Bu anlayışa göre davacı eş bir de zina yapan eşine fiziksel şiddet uygulasaydı AĞIR KUSURLU olup zina yapan eşine MADDİ ve MANEVİ TAZMİNAT vermek zorunda kalacaktı.

Değerli çoğunluğun bu düşüncesine katılabilmeme gerek maddi gerekse usul hukuku kurulları izin vermemektedir.

Bu anlayışa göre davacı eş bir de zina yapan eşine fiziksel şiddet uygulasaydı AĞIR KUSURLU olup zina yapan eşine MADDİ ve MANEVİ TAZMİNAT vermek zorunda kalacaktı.

Değerli çoğunluğun bu düşüncesine katılabilmeme gerek maddi gerekse usul hukuku kurulları izin vermemektedir.

1-Zina MUTLAK ve ÖZEL bir boşanma sebebidir. Bu tür davalarda KUSUR KIYASLAMASI yapılamaz. Eğer karşı tarafın da ZİNA eylemi varsa yapacağı ... o eş tarafından ZİNA SEBEBİYLE BOŞANMA DAVASI açmaktır. Davalı eş dava açmamıştır.

Değerli çoğunluk davalı eşin bile açmadığı ve hatta hak düşürücü süre ile hukuksal ömrünü tamamlamış bir zina olgusunu RE'SEN dikkate alabilmiştir.

2-Boşanma davalarında hükme esas alınacak VAKIALAR, dava açılmadan ÖNCE GERÇEKLEŞEN vakıalardır.

Yargıtay'ın davadan sonra oluşan YENİ VAKIALARA karşı açılmış bir dava olmadan RE'SEN dikkate almasına cevaz veren bir usul hukuku normu yoktur. Nitekim böyle bir atıf yapamamaktadırlar. Çünkü yoktur.

3-Boşanma davalarında davadan sonra oluşan YENİ VAKIALARI, kendiliğinden dikkate alma olgusu bütün boşanma davalarını sonlanamaz duruma getirir.

Çünkü bu anlayışı yerleştirirseniz temyiz aşamasında, karar düzeltme aşamasında hatta kesin bozmaya uyulmuş olsa bile YENİ DELİLİ her aşamada sunabilirsiniz.

SONUÇ: Zina boşanma sebebini MUTLAK boşanma sebebinden çıkarıp NİSBİ boşanma sebebine dönüştürerek maddi hukukla bağdaşmayan, yargılamanın her aşamasında oluşan YENİ VAKIALARI dava bile olmadan RE'SEN dikkate alarak usul hukuku ile bağdaşmayan bir düşünceye katılabilme olanağım bulunmamaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2014/9612, Karar No: 2017/4954, Tarih: 22.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/9612 E.  ,  2017/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı itiraz yolu açık olup, suça sürüklenen çocuk savunmanının bu konudaki istemi üzerine, Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.08.2013 tarih 2013/1537 Değişik İş sayılı kararı ile “itirazın reddine” karar verildiği ve itiraz üzerine verilen kararların 5271 sayılı CMK’nın 271/4. maddesi gereğince kesin olduğu anlaşıldığından; suça sürüklenen çocuk savunmanının bu konudaki talepleri inceleme dışı bırakılarak yapılan temyiz incelemesinde;

1-) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma ve nitelikli kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24421, Karar No: 2017/1875, Tarih: 02.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24421 E.  ,  2017/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Düşme, Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-2004 sayılı Kanun'un 331. maddesine ilişkin olarak sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Düşürülme kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-2004 sayılı Kanun'un 331.maddesine ilişkin olarak diğer sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Müşteki tarafın şikayet dilekçesinde şikayete dayanak olarak gösterilen İzmir 1.İcra Müdürlüğünün 2010/17376 Esas sayılı icra takip dosyasına, borçlu ... tarafından 26/11/2010 tarihinde kısmi olarak itiraz edilmiş olup itiraz edilen kısım için icra takibinin durdurulmasına karar verilmiş, itiraz edilmeyen kısım açısından icra takibinin devamına karar verilmiştir. İtiraz edilen kısım yönünden alacaklı /müşteki vekili tarafından İzmir 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/42 Esas sayılı dosyasıyla itirazın iptali davası açılmış olup itiraz edilmeyen kısım yönünden icra takibi kesinleşmiştir. Bu nedenle müşteki vekili tarafından şikayet dilekçesinde sanık ...’in toplam 22 adet taşınmazını diğer sanıklara muvazaalı olarak devrettiğinin iddia edilmesi karşısında, yargılamaya devamla bu devirlerin alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla yapılıp yapılmadığı tartışılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.