muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14604, Karar No: 2017/10493, Tarih: 14.11.2017

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre,davanın kabulü ile, 95.342,40 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, hayat ... poliçesine dayalı olarak tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davalı ile arasındaki ... Gelecek Sigortası poliçesiyle hastalık sonucu maluliyet teminatı verildiğini, davacının maluliyete uğraması nedeniyle bu teminat bedelinin davacıya ödenmesi gerektiği iddiasında bulunarak dava açmış; davalı taraf,tanının poliçe öncesi konulduğunu, tedavisinin mümkün olup olmadığının ve tedavisi yapılabiliyor ise maluliyet oranının ne olacağının değerlendirilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece dosya, bilirkişi heyetine tevdi edilmiş, 20.06.2014 tarihli bilirkişi raporunda, davacı sigortalının beyan yükümünü ihlal ettiği ve maluliyete ilişkin olarak ... dan rapor alınabileceği, hususları değerlendirilmiş, ... hakemi bilirkişi ... tarafından verilen ve ayrık görüş içeren 23.06.2014 tarihli raporda ise davacının beyan yükümünü kasten ihlal etmemiş olduğu, davacının talebinin poliçe teminatında bulunduğu değerlendirilmiş, mahkemece söz konusu ayrık rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Poliçe teminatının geçerli olup olmaması bakımından davacının yaşadığı hastalık nedeni ile maluliyeti oluşup oluşmadığı ve oluşmuş ise maluliyet oranının tespiti önem arzetmektedir.

Davacının yaşadığı hastalık nedeniyle maluliyete uğrayıp uğramadığının tespiti bakımından alınan, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu'nun 11.04.2016 tarihli raporunda, davacıda saptanan yaygın anksiyete ve agorafobi rahatsızlıkları nedeniyle oluşan maluliyetin % 60'ın altında olduğu belirtilmiştir.

Davacının maluliyetinin tesbiti ile ilgili tedavi ve takibinin yapıldığı ... Üniversitesi ... Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin 08.01.2013 tarihli raporunda, davacıda saptanan yaygın anksiyete bozukluğu rahatsızlığı nedeniyle, davacının işgücü kaybı oranının % 50 olduğu, yine ... Üniversitesi ... Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin 18.02.2013 tarihli raporunda ise davacıda saptanan yaygın anksiyete bozukluğu ve agorafobi rahatsızlıkları nedeniyle işgücü kaybı oranının %50 olduğu yönünde görüş bildirildiği görülmektedir. ... Üniversitesi ... Araştırma ve Uygulama Hastanesi raporları irdelenmeyen ve net bir maluliyet oranı da belirlemeyen ... 3. İhtisas Kurulu'nun 11.04.2016 tarihli raporunun davacının maluliyet durumunu belirlemek açısından yeterli olduğunun kabulü mümkün değildir. Eksik inceleme ile hüküm verilemez.

Bu durumda mahkemece, yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 15/a madde- sinde verilen görev gereği, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan, ... Üniversitesi ... Araştırma ve Uygulama Hastanesi raporları ile ... 3. İhtisas Kurulu raporu arasındaki çelişkileri gideren, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; 1.480,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1587, Karar No: 2024/8732, Tarih: 18.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/1587 E.  ,  2024/8732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1634 E., 2022/2344 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ilgın 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2018/318 E., 2019/371 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti ve prime esas kazancın tespiti istemli davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalı ... Fabrikaları bünyesinde 20.07.2007-15.12.2010 tarihleri arasında sürekli işçi olarak çalıştırılması gerekirken geçici işçi statüsünde çalıştırıldığını, bu nedenle Ilgın Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/246 Esas 2013/567 Karar sayılı maddi ve manevi tazminat davasının ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2014/7876 Esas 2014/14286 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiğini, davacının bu sürelerde çalışmış sayılmasının tespiti ve sigorta günlerine ilişkin pirimlerinin yatırılması gerektiğini belirterek davacının bu tarihler arasında çalıştığının ve bu sürelerde yatırılmayan pirime esas kazançların tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının kampanya dönemlerinde çalışarak kampanya dönemi sona erdiği halde sağlık sigortasından yararlanmak amacıyla kampanya döneminde kullanmadıkları dinlenme tatili izni talep ettiklerini, bu işçilere kampanya izin ücretlerinin ödenmesine karar verildiğini, 5510 sayılı Kanun'un 80. maddesi gereği 2004/2007 yılları arasında kullanmadıkları 5'er günlük izin tutarlarının 2008 yılında kendilerine ödendiğini, SGK'ya bildirildiğini, davacının 2006 yılında 176 gün çalıştığını ve kullanmadığı 5 günlük kampanya tatili ile birlikte 181 gün çalıştığı kanati ile sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi için Ankara 14. İdare Mahkemesinin 2009/11094 Esas 2010/176 Karar sayılı dosya üzerinden açılan davanın davacı lehine sonuçlandığını, Mahkemece çalışmadıkları süreler için prim ve gün sayısı için herhangi bir karar bulunmadığından SGK'ya bildirim yapılmadığını beyan ederek açılan davanın reddini savunmuştur.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 31.05.2019 tarihli ve 2018/318 E. 2019/371 K. sayılı kararı ile “davanın kabulü ile davacının 20.07.2007 tarihi ile 31.03.2010 tarihleri arasında 646 gün eksik süre ile hizmet akdi ile çalışmış olduğunun ve bu tarihler arasında prime esas kazanç tutarların dönemsel olarak toplam 53.438,71 TL olduğunun tespitine,

-2007/07 dönem ve 1.301,30 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2007/08 dönem ve 2.766,26 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2007/09 dönem ve 2.158,96 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2007/10 dönem ve 1.728,42 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2008/01 dönem ve 3.606,00 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2008/02 dönem ve 1.684,92 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2008/03 dönem ve 1.845,88 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2008/04 dönem ve 1.788,56 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2008/05 dönem ve 1.845,88 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2008/06 dönem ve 1.788,56 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2008/07 dönem ve 4.151,70 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2008/08 dönem ve 2.821,78 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2008/12 dönem ve 972,33 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2009/01 dönem ve 2.453,10 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2009/02 dönem ve 2.064,81 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2009/03 dönem ve 1.974,86 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2009/04 dönem ve 2.036,20 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2009/05 dönem ve 1.974,86 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2009/07 dönem ve 2.084,32 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2009/08 dönem ve 4.186,83 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2009/09 dönem ve 2.955,96 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2009/12 dönem ve 2.295,95 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2010/02 dönem ve 1.744,35 TL eksik bildirim brüt tutar,

-2010/03 dönem ve 1.206,92 TL eksik bildirim brüt tutar olarak olduğunun tespitine,” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının kabulü ile "...Dairemizce, yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında eksik bildirilen hizmet süresinin ve prime esas kazancın tespiti yönünden bilirkişi raporu alınmış, bilirkişi raporunun usul ve yasaya uygun bulunduğu anlaşılmakla , alınan rapor gereğince hüküm kurulmak üzere 6100 sayılı HMK.'nın 356 ve 359. maddeleri uyarınca davalı Şeker Fabrikaları A.Ş. ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf isteminin kabulü...” gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulü ile

Davanın kabulüne

A)Davacının;

Temmuz 2007 ayında 11 gün

Ağustos 2007 ayında 30 gün

Eylül 2007 ayında 30 gün

Ekim 2007 ayında 25 gün

Ocak 2008 ayında 30 gün

Şubat 2008 ayında 30 gün

Mart 2008 ayında 30 gün

Nisan 2008 ayında 30 gün

Mayıs 2008 ayında 11 gün

Temmuz 2008 ayında 14 gün

Ağustos 2008 ayında 23 gün

Aralık 2008 ayında 20 gün

Davanın kabulüne

A)Davacının;

Temmuz 2007 ayında 11 gün

Ağustos 2007 ayında 30 gün

Eylül 2007 ayında 30 gün

Ekim 2007 ayında 25 gün

Ocak 2008 ayında 30 gün

Şubat 2008 ayında 30 gün

Mart 2008 ayında 30 gün

Nisan 2008 ayında 30 gün

Mayıs 2008 ayında 11 gün

Temmuz 2008 ayında 14 gün

Ağustos 2008 ayında 23 gün

Aralık 2008 ayında 20 gün

Ocak 2009 ayında 17 gün

Şubat 2009 ayında 30 gün

Mart 2009 ayında 30 gün

Nisan 2009 ayında 30 gün

Mayıs 2009 ayında 30 gün

Temmuz 2009 ayında 30 gün

Ağustos 2009 ayında 30 gün

Eylül 2009 ayında 8 gün

Şubat 2010 ayında 23 gün

olmak üzere toplam 512 gün daha süre ile davalıya ait iş yerinde hizmet aktine tabi olarak çalıştığının tespitine,

B) Davacının;

Temmuz 2007 ayında 1.301,30 TL daha ek

Ağustos 2007 ayında 1.611,68 TL daha ek

Eylül 2007 ayında 1.928,93 TL daha ek

Ekim 2007 ayında 1.658,97 TL daha ek

Ocak 2008 ayında 1.610,66 TL daha ek

Şubat 2008 ayında 1.684,92 TL daha ek

Mart 2008 ayında 1.845,88 TL daha ek

Nisan 2008 ayında 1.788,56 TL daha ek

Mayıs 2008 ayında 1.845,88 TL daha ek

Haziran 2008 ayında 1.696,90 TL daha ek

Temmuz 2008 ayında 1.972,60 TL daha ek

Ağustos 2008 ayında 1.223,52 TL daha ek

Aralık 2008 ayında 972,33 TL daha ek

Ocak 2009 ayında 885,72 TL daha ek

Şubat 2009 ayında 1.914,04 TL daha ek

Mart 2009 ayında 1.974,86 TL daha ek

Nisan 2009 ayında 1.925,61 TL daha ek

Mayıs 2009 ayında 1.974,86 TL daha ek

Temmuz 2009 ayında 2.084,32 TL daha ek

Ağustos 2009 ayında 1.809,11 TL daha ek

Eylül 2009 ayında 284,47 TL daha ek

Şubat 2010 ayında 1.309,47 TL daha ek sigorta primine esas kazançla çalıştığının tespitine” karar verilmiştir.

V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 30.03.2022 tarihli ve 2022/1413 E.-2022/4703 K. sayılı bozma ilamında,"...Bölge Adliye Mahkemesince hizmet tespiti talebine ilişkin kabul kararı yerinde ise de prime esas kazanç yönünden yöntemince araştırma yapılarak infaza elverişli hüküm tesis edilmemesi isabetli değildir..." denilmek suretiyle karar bozulmuştur.

B.Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2.Dairemizin 30.03.2022 tarihli ve 2022/1413 E.-2022/4703 K. sayılı bozma ilamında,"...Bölge Adliye Mahkemesince hizmet tespiti talebine ilişkin kabul kararı yerinde ise de prime esas kazanç yönünden yöntemince araştırma yapılarak infaza elverişli hüküm tesis edilmemesi isabetli değildir..." denilmek suretiyle karar bozulmuştur.

B.Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında eksik bildirilen hizmet süresinin tespitine ilişkin Dairemiz kararının Yargıtay bozma ilamı dışında kalarak kesinleştiği, prime esas kazanç tespit yönünden ise bozma ilamı doğrultusunda ek bilirkişi raporu alınarak, bilirkişi raporunun usul ve yasaya uygun bulunduğu anlaşılmakla, alınan rapor gereğince hüküm kurulmak üzere 6100 sayılı HMK 356 ve 359. maddeleri uyarınca fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 356 ve 359. maddeleri uyarınca kabulü ile Mahkeme kararı kaldırılarak yerine aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir..." gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak,

Davanın kısmen kabulü ile

-Ilgın Asliye (İş) Mahkemesine ait 31.05.2019 gün 2018/318 E.-2019/371 K. sayılı kararının kaldırılmasına, yerine,

3-Davanın kabulüne

A)Davacının;

Temmuz 2007 ayında 11 gün

Ağustos 2007 ayında 30 gün

Eylül 2007 ayında 30 gün

Ekim 2007 ayında 25 gün

Ocak 2008 ayında 30 gün

Şubat 2008 ayında 30 gün

Mart 2008 ayında 30 gün

Nisan 2008 ayında 30 gün

Mayıs 2008 ayında 11 gün

Temmuz 2008 ayında 14 gün

Ağustos 2008 ayında 23 gün

Aralık 2008 ayında 20 gün

Ocak 2009 ayında 17 gün

Şubat 2009 ayında 30 gün

Mart 2009 ayında 30 gün

Nisan 2009 ayında 30 gün

Mayıs 2009 ayında 30 gün

Temmuz 2009 ayında 30 gün

Ağustos 2009 ayında 30 gün

Eylül 2009 ayında 8 gün

Şubat 2010 ayında 23 gün olmak üzere toplam 512 gün daha süre ile davalıya ait iş yerinde hizmet aktine tabii olarak çalıştığının tespitine,

B) Davacının;

Temmuz 2007 ayında 1.301,30 TL daha ek

Ağustos 2007 ayında 1.611,68 TL daha ek

Eylül 2007 ayında 1.928,93 TL daha ek

Ekim 2007 ayında 1.658,97 TL daha ek

Ocak 2008 ayında 1.610,66 TL daha ek

Şubat 2008 ayında 1.684,92 TL daha ek

Mart 2008 ayında 1.845,88 TL daha ek

Nisan 2008 ayında 1.788,56 TL daha ek

Mayıs 2008 ayında 1.845,88 TL daha ek

Haziran 2008 ayında 1.696,90 TL daha ek

Temmuz 2008 ayında 1.972,60 TL daha ek

Ağustos 2008 ayında 1.223,52 TL daha ek

Aralık 2008 ayında 972,33 TL daha ek

Ocak 2009 ayında 885,72 TL daha ek

Şubat 2009 ayında 1.914,04 TL daha ek

Mart 2009 ayında 1.974,86 TL daha ek

Nisan 2009 ayında 1.925,61 TL daha ek

Mayıs 2009 ayında 1.974,86 TL daha ek

Temmuz 2009 ayında 2.084,32 TL daha ek

Ağustos 2009 ayında 1.809,11 TL daha ek

Eylül 2009 ayında 284,47 TL daha ek

Şubat 2010 ayında 1.309,47 TL daha ek sigorta primine esas kazançla çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Aralık 2008 ayında 972,33 TL daha ek

Ocak 2009 ayında 885,72 TL daha ek

Şubat 2009 ayında 1.914,04 TL daha ek

Mart 2009 ayında 1.974,86 TL daha ek

Nisan 2009 ayında 1.925,61 TL daha ek

Mayıs 2009 ayında 1.974,86 TL daha ek

Temmuz 2009 ayında 2.084,32 TL daha ek

Ağustos 2009 ayında 1.809,11 TL daha ek

Eylül 2009 ayında 284,47 TL daha ek

Şubat 2010 ayında 1.309,47 TL daha ek sigorta primine esas kazançla çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili davanın kabulünün gerektiği, davalı vekili ile fer'i müdahil vekili ise davanın reddinin gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri,

2.506 sayılı Kanun'un 77., 79. maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına,

Aşağıda yazılı fazladan alınan temyiz harcının davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/8437, Karar No: 2022/17839, Tarih: 31.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8437 E.  ,  2022/17839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen ve 10.12.2020 tarihinde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 22.03.2021 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 31.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1061, Karar No: 2014/11962, Tarih: 31.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1061 E.  ,  2014/11962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, ceza davalarında temyiz harcı alınmasına ilişkin kanuni düzenlemenin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi karşısında, temyiz yolunun “40,00 TL temyiz harcı yatırmak şartıyla” açık olduğu yazılması nedeniyle aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde sanığın kusurunun bulunmadığı ve eski hale getirme nedeninin oluştuğu, bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından, sanığın 17.06.2010 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulüne; sanık ... hakkında, kasten yaralama suçundan dolayı CMK.nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itirazı kâbil nitelikte olduğu, dolayısıyla merciince bu hususta karar verilmesi mümkün görüldüğünden, incelemenin tüm sanıkların kişiyi hürriyetin yoksun kılma ve sanıklar ... ve ...’nin kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16915, Karar No: 2014/27924, Tarih: 22.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16915 E.  ,  2014/27924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H.M.K.'nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün H.M.K.’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı H.M.K.'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.’nın 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Dosya kapsamından,davalı şirket temyiz dilekçesinin davacıya tebliğ edilmediği, ayrıca işbu dava ile birleşen 2013/98 Esas sayılı manevi tazminat davası dosyasının Dairemize gönderilmediği anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda ;1)Davalı şirkete ait temyiz dilekçesinin davacı yana H.U.M.K.'nın 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek yasada öngörülen süre geçtikten ve gerektiğinde H.U.M.K.'nın 432. maddesindeki prosedür işletilmek üzere, 2)İşbu dosya ile birleşen 2013/98 Esas sayılı dava dosyasının gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/12/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.