muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2326, Karar No: 2024/5117, Tarih: 22.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/2326 E.  ,  2024/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3092 E., 2024/254 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nusaybin Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2012 tarih, 2012/30 Esas, 2012/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 16 gün hapis adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Bu karar 29.05.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde 19.10.2015 tarihinde 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2019 tarih, 2018/844 Esas, 2019/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

3. Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2021 tarih, 2019/1915 Esas, 2021/592 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2022 tarih, 2021/296 Esas, 2022/238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında aynı cezaya hükmolunmuştur.

5. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın polis memurlarına hakaret etmediğine, suç tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımının dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın polis memurlarına hakaret etmediğine, suç tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımının dolduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde katılan ve şikâyetçilerin emniyet görevlilerince ilçe dahilinde 81/45 kod numaralı ekip olarak ring görevinin yürütülmekte olduğu esnada, ... Sokak üzerinde yanında 4-5 arkadaşı ile beklemekte olan sanığın yolun ortasında durarak çekilmediği,bu nedenle polis memurları ile arasında çıkan tartışmada polis memurlarına hitaben "A... koyduğum, o... çocukları'.' şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede:

Tüm dosya kapsamı, katılan ve şikâyetçi polis memurlarının aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı anlatımları ve 31.01.2009 tarihli olay tutanağı karşısında, sanığın polis memurlarına hakarette bulunduğu ve temyiz sebebi olarak ileri sürülen zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle ... süre de gözetildiğinde inceleme tarihi itibariyle dolmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiş ve sanığın mahkumiyetine dair İlk derece Mahkemesinin ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçelerinde hukuka aykırılık bulunmadığı görülmüştür.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11057, Karar No: 2016/99, Tarih: 12.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/11057 E.  ,  2016/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM :Uyarlama yargılaması sonunda kesinleşen ilamın ortadan kaldırılması ile hükümlülerin cezalarının yeniden belirlenmesine ve ... dışındakiler hakkında mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hükümlüler hakkındaki ihaleye fesat karıştırma suçundan mahkumiyetlerine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03/02/2010 tarih ve 2008/65 Esas, 2010/7 Karar sayılı hükmün, Dairemizin 24/12/2012 gün ve 2012/3308 Esas, 2012/13499 sayılı kararıyla düzeltilerek onanması suretiyle kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanun gereğince hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi için yapılan uyarlama sonucunda ... ve ... haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı ... ve... müdafiilerin itirazlarının ... Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2013 gün, 2013/577 değişik iş sayılı kararıyla değerlendirilerek reddedildiği anlaşıldığından, hükümlü ...'ın cezasının yeniden belirlenmesine dair hükümle sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/05/2011 gün ve 2011/3-66-2011/96 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, 01/06/2005 tarihinden sonra kesinleşen hükümlerin, gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasına konu edilmeleri durumunda, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolu 5275 sayılı Kanunun 101/3. madde-fıkrası uyarınca itiraz olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi gereğince bu karara yönelik temyiz talepleri itiraz mahiyetinde görülerek mahallinde merciince bir karar verilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1780, Karar No: 2010/6332, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1780 E.  ,  2010/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 206 ada 39 parsel sayılı 387,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın köy boşluğu olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 206 ada 39 sayılı parselin köy boşluğu niteliği ile Hazine adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmaz üzerinde davalı tarafa ait ahşap ambar bulunduğu; ancak, taşınmazın etrafının çevrilmediği, herkesin kullanımına açık olması ve köy halkı tarafından fiilen köy boşluğu olarak kullanılması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Keşifte dinlenen 1963 doğumlu yerel bilirkişi ile 1957, 1943, 1948, 1952 doğumlu davacı tanıkları ağırlıklı bayanlarında taşınmaz üzerinden herkesin rahatlıkla gelip geçtiğini, üzerindeki çok eski olan ambarın davalı tarafa ait olduğunu belirtirlerken, 1922, 1936, 1945, 1951, 1959 doğumlu davalı tanıkları ağırlıklı beyanlarında ambarın çok eski olduğunu, davalı tarafa ait olup onlar tarafından kullanıldığını, etrafının ise davalılar ve murislerince harmanyeri olarak kullanıldığını, köy halkının kullanmasına ve gelip geçmesine müdahale etmediklerini ifade etmişlerdir. Beyanlar arasında çelişki giderilmemiş, taşınmazın öncesinin özel harmanyeri mi, yoksa köy boşluğu mu olduğu yönünde yeterli araştırma yapılmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları hazır olduğu halde keşif icra edilmelidir. Taşınmazın başında icra edilecek keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, taşınmazın öncesinin özel harmanyeri mi, yoksa köy boşluğu mu olduğu kesin olarak belirlenmelidir. Yerel bilirkişi ve taraf tanıkları beyanları arasındaki çelişki giderilmelidir. Yargılama sırasında toplanan delillerin tutanağın edinme sebebi sütunundaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişilerinin tamamı tanık sıfatıyla dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalıdır. Bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Kabule göre de davalı tarafa ait olduğu belirlenen "ambarın" muhdesat olarak gösterilmemesi isabetsiz olup, davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11760, Karar No: 2018/15638, Tarih: 13.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11760 E.  ,  2018/15638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kaydının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün nüfus müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde, babası ...'ın ölümü üzerine annesinin amcası ... ile evlendiğinden onun çocugu gibi nüfusuna kaydedildiğini ileri sürerek amcası üzerinde olan kaydının iptali ile babası ... nüfusuna tesciline karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Öncelikle çözümlenmesi gereken husus; davanın soybağının reddi-babalık veya nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davası olup olmadığıdır. Bilindiği üzere, soybağı birbirinin soyundan gelen kişiler arasındaki ilişkiyi ifade ettiğinden bu kavram içerisinde kan bağının yanında hukuki münasebetin de bulunması, diğer bir ifadeyle kan bağının hukuk düzeninin aradığı koşullar içerisinde oluşması zorunludur. Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesi uyarınca, çocuk ile ana arasında soybağı doğumla, baba ile arasındaki soybağı ise ana ile evlilik, tanıma veya hakim hükmüyle kurulur. Soybağı ayrıca evlat edinme yoluyla da kurulur, ayrıca, kısaca af kanunları olarak nitelendirilen bir evlenme aktine dayanmayan birleşmelerden doğan çocukların neseplerinin düzeltilmesine ilişkin kanunlara göre de soybağı kurulabilir. (HGK 30.01.2008 gün 2008/2-36-47 sayılı kararı) Çocuk ile ana arasında soybağı doğumla kendiliğinden kurulur ve tesisi için herhangi bir hükme gerek bulunmadığından, çocuğun annesi ile soybağı ilişkisinin kurulması değil, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti dava konusu edilebilir.

Öte yandan Türk Medeni Kanunu'nun 36/1. maddesine göre, kişisel durum, bu amaçla tutulan resmi sicille belirlenir. Aynı Kanunun 39. ve Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 35/1. maddeleri uyarınca, kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinin hiç bir kaydı düzeltilemez ve kayıtların anlamını ve taşıdığı bilgileri değiştirecek şerhler konulamaz, ancak olayların aile kütüklerine tescili esnasında yapılan maddî hatalar nüfus müdürlüğünce dayanak belgesine uygun olarak düzeltilir.

Öte yandan Türk Medeni Kanunu'nun 36/1. maddesine göre, kişisel durum, bu amaçla tutulan resmi sicille belirlenir. Aynı Kanunun 39. ve Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 35/1. maddeleri uyarınca, kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinin hiç bir kaydı düzeltilemez ve kayıtların anlamını ve taşıdığı bilgileri değiştirecek şerhler konulamaz, ancak olayların aile kütüklerine tescili esnasında yapılan maddî hatalar nüfus müdürlüğünce dayanak belgesine uygun olarak düzeltilir.

Kayıt düzeltilmesi, aile kütüğüne işlenmiş kaydın bir kısmının düzeltilmesi veya değiştirilmesidir. Nüfus kütüklerindeki doğru olmayan kayıtların düzeltilmesi için mahkemeden karar alınması zorunludur. İşte bu noktada, nüfus kütüğünde yer alan doğru olmayan kayıtlar, ilgilileri veya Cumhuriyet savcısı tarafından açılacak olan kayıt düzeltme davası ile gerçek durumuna uygun hale getirilebilir ki, bu dava uygulamada nüfus kaydının düzeltilmesi davası olarak adlandırılmakta olup zamanaşımı ve hak düşürücü süreye bağlı olmayan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davalarda, her türlü kanıta başvurulabilir (YHGK, 11.02.1998, 2-87/77 sayılı kararı) Soybağının reddi davası ile kayıt düzeltme davası, sonuçları (hane dışına çıkarmak) bakımından benzerlik göstermekte ise de, içerik ve yargılama kuralları açısından kendi özel hükümlerine bağlıdır. Soybağının reddinde, kişisel duruma ilişkin nüfus kaydında yer alan bilgi doğru olarak meydana gelmiş ve kütüğe tescil edilmiştir. Ancak bu doğru daha sonra soybağının reddi davası ile teknik anlamda bir yanlışlığa dönüştürülmüştür. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında ise, nüfus kaydının gerçek durumu yansıtmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirildiği söz konusudur. (HGK 30.01.2008 gün 2008/2-36-47 sayılı kararı)

Somut olayda; davacı ... 01.01.1972 doğumlu olarak amcası ... ile davacının gerçek annesi ...'ın evlilik hanesine baba beyanı üzerine 16/07/1976 tarihinde nüfusa tescil edilmiş, gerçek annesi İkramiye ile baba olduğu iddia edilen ... 26/04/1956 tarihinde evlenmişlerdir. Davacı iddiasının kabulü halinde çocuk, anne ve babasının evlilik birliğine tescil edilecek, dolayısı ile anne ve baba arasındaki soybağı TMK.nin 282. maddesi gereği kurulacaktır.

Davacı vekili, ...'ın kaydının baba yönünden düzeltilmesini istemiştir. Davacı iddialarının kabulü halinde, yukarıda da açıklandığı gibi; ...'ın kayden baba görünen ... yönünden nüfus kaydının gerçek durumu yansıtmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe kaydedildiğinden ve tarafların bundan haberdar olduklarından söz edilmesi gereklidir. Bu yönden davanın soybağı ile bir ilgisi bulunmamaktadır. Baba olduğu iddia edilen ... yönünden anne İkramiye ile evli olduğundan adı geçenler yönünden soybağı hakim hükmüyle değil Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesi uyarınca evlilik ile kurulmuş olacaktır. Soybağı ilişkisi davacının annesi İkramiye anne olduğunun tespiti halinde yasa gereği kendiliğinden gerçekleştiğinden bu halde de soybağı davasından sözedilemez.

Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alındığında soybağı davaları ile nüfus düzeltim davaları arasında davanın tarafları dava açması süresi ve ispat kuralları bakımından ciddi ayrımlar bulunduğu açıktır. Bir davada olayları açıklamak taraflara, hukuki niteleme hakime aittir. Dava, gerçeğe aykırı olarak gerçek babası yerine, amcasının nüfusuna onun çocuğu gibi hatalı şekilde tescil edilen ...'ın, bu hatalı kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmi dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlandığından; davacı tarafından açılan davanın, nüfus kayıt düzeltim davası olarak kabulü ile asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi yerine aile mahkemesi tarafından bakılarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nin 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 13.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12828, Karar No: 2016/8948, Tarih: 21.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/12828 E.  ,  2016/8948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş akdinin hiçbir neden olmadan davalı tarafça haksız olarak feshedildiğini iddia ederek işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatını talep etmiştir.

Davalı, taraflar arasında yapılan iş sözleşmesinin belirli süreli iş sözleşmesi olduğundan işe iade davasının şartlarının oluşmadığını, ayrıca iş akdinin feshinde haklı olduklarını, davacının işeverene karşı yükümlülüğü olan sır saklama borcunu yerine getirmediğini ve işini de gerektiği gibi yapmadığını, taraflar arasında yapılan belirli süreli iş sözleşmesinin 1 yıl olarak yapılmak istendiğini, yanlışlıkla 10 yıl yazıldığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işverenin fesih gerekçesini ispatlamakla yükümlü olduğu, fakat fesih gerekçesini ispatlayamadığı, davacının işini düzgün yapmaması, sır saklama borcuna uymaması, performans düşüklüğü ve disiplinsizliği gibi iddiaların tanık anlatımları karşısında inandırıcı görülmediği, davacının işine son verildiği tarih itibariyle, davalı kulüp tarafından yerine başka birinin alındığının tanık beyanları ile de sabit olduğu, feshin işletmesel gereklilikten kaynaklanmadığı kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının işgüvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesidir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut olayda, davacı; iş akdinin hiçbir neden olmadan davalı tarafça haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı taraf ise; taraflar arasında yapılan iş sözleşmesinin belirli süreli iş sözleşmesi olduğunu, işe iade davası açma şartlarının oluşmadığını, davacının işeverene karşı yükümlülüğü olan sır saklama borcunu yerine getirmediği ve işini de gerektiği gibi yapmadığı için iş akdinin feshinde haklı olduklarını savunmuştur. Mahkemece, davalı işverenin fesih gerekçesini ispatlamakla yükümlü olduğu, fakat fesih gerekçesini ispatlayamadığı kanaati ile davacının işe iadesine karar verilmiş ise de SGK kayıtlarına göre iş akdinin feshi tarihi itibariyle davalı işyerinde 21 kişinin çalışmakta olduğu anlaşıldığından, davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığı, bu durumda davacının işe iade davası açamayacağı, davanın reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken, 29,20 TL harçtan peşin yatırılan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 40,65 TL posta masrafının davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 21/04/2016 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.