muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/382, Karar No: 2020/4189, Tarih: 10.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/382 E.  ,  2020/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı birleşen davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin icra dosyalarından haczedilen dava dışı borçluya ait taşınır malların davalının icra dosyasından satışa çıkarıldığını, İcra Dairesi'nin davalı alacaklının alacağına mahsuben satışa katılmasına karar verdiğini ve menkullerin alacağa mahsuben davalıya satıldığını, böylelikle İcra Dairesi'nin bu işlemi ile sıra cetveli düzenlenmesine gerek görmeksizin alacaklının alacağının birinci sırada olduğu yönünde bir neticeye ulaştığını, bu işlemin zımni bir sıra cetveli olduğunu oysa davalının borçludan gerçekte herhangi bir alacağının bulunmadığını, alacağın muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalının alacağının bulunmadığının tespit ile davalıya ödenen payın müvekkilinin icra dosyalarına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, İcra Müdürlüğü'nce satış parasının alacaklılar arasında paylaştırılması için 16.03.2011 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, satış parasının birinci sırada davalıya ödendiğini, oysa davalının alacağının gerçekte mevcut olmayıp muvazaalı olduğunu ileri sürerek, 16.03.2011 tarihli sıra cetvelinin iptali ile davalıya ayrılan payın müvekkilinin icra dosyalarına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, müvekkili şirket ile dava dışı borçlu şirket arasında 2006 yılından 2009 yılına kadar süre gelen bir ticari ilişki olduğunu, müvekkili şirketin imalatçı firma olup, dokuma ve kumaş üretimi yaptığını, dava dışı borçlu şirketin ise, imalatçı firma olmayıp, siparişle ürettirdiği ve satın aldığı tekstil mamullerini pazarladığını ve ihracat yaptığını, bu sebeple de müvekkilinden kumaş ve tekstil malları aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; İcra Müdürlüğü'nün sıra cetveli düzenlemeksizin yapmış olduğu işlemin İcra Hukuk Mahkemesi'nce iptal edilmiş olduğu gerekçesiyle, konusu kalmayan asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına; birleşen dava yönünden ise, ispat yükü kendisine düşen davalı alacaklı tarafça alacağın gerçek bir alacak olduğu ve bu alacağın doğumuna ilişkin dosyaya delil sunulmadığı gibi incelenen ticari defterlerden faturalaşmanın gerçekleri yansıtmadığı,

faturaların tek başına alacağın varlığını ispat etmeye yeterli olmadığı, gerekçesiyle, birleşen davanın kabulü ile 16.03.2011 tarihli sıra cetvelinin birinci sırasında davalıya ayrılan payın davacının alacaklı olduğu icra dosyalarına ödenmesine dair verilen kararın birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmeis üzerine Dairemiz’in 2014/3798 E., 2014/3874 K., sayılı ilamı ile davalının başlattığı takibinin dayanağı olan faturaların, bilirkişinin fiktif olduğunu tespit ettiği döneme ilişkin olmadığı gibi, davacının taleplerinin dayanağı olan çeklerin keşide ve ibraz tarihleri ile ihtiyati haciz ve takip tarihleri, davalının takip tarihinden sonra olduğu, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davalı alacağının daha önce doğduğu ve buna göre de sonraki alacak bakımından muvazaa yaratılamayacağı gözardı edilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığı belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5037, Karar No: 2019/6589, Tarih: 22.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5037 E.  ,  2019/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 2.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17/05/2018 gün ve 2015/766-2018/566 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili, davalılar ... ve ... vekili ve davalı ... ...vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'nın genel müdür ve yönetim kurulu başkanı, ..., ..., ..., ... ve ...'ın yönetim kurulu üyeleri, ...'ün proje kredileri ve istihbarat dairesi başkanı, ...'ın proje kredileri daire başkanlığında müdür, ...'ın bankanın Şişli şubesi müdürü, ...'nın şube müdür yardımcısı ve ...'nin şef olarak görev yaptıkları dönemde, mali durumu kötü olan ve kredi yeterliliği bulunmayan Facto Finans A.Ş.'ye kredi kullandırmak suretiyle bankayı zarara uğrattıklarını, 10.08.2007 tarihi itibariyle bankanın denetim kurulu tarafından hazırlanan mali sorumluluk ve tespit raporu ile durumun tespit edildiğini, kredilendirmede en temel nokta olan mali analiz raporu için şirket mizanı temin edilmeden kredi tahsisinin yapıldığını, gruba dahil firmaların şirket performanslarının olumsuz olduğu ve bu firmalara ait kredilerin sürekli temdit edildiğinin bilinmesi gerekmesine rağmen teminat olarak kefaletle yetinilerek kredi kullandırıldığı, tahsis edilen kredinin vadesinde 2.000.000 Amerikan Doları ödenmesine rağmen kalan 3.000.000 Amerikan Dolarının ödenmeyerek harici

garanti mektubu olarak vadesinin uzatıldığını, ancak vade sonunda kredinin ödenmediğini, 27.09.2001 tarihi itibariyle faizi ile birlikte 3.006.272 Amerikan Doları olarak takip hesaplarına intikal ettirildiğini, herhangi bir tahsilat yapılamadığından banka zararının oluştuğunu, davalıların tümünün bu kredinin kullandırılmasında gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, 3.006.272 Amerikan Doları ana para alacağının 19.07.2001 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca işletilecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ..., ... ve ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, TTK'nın 341.maddesindeki dava koşullarının yerine getirilmediğini, kredi tahsis işleminin o tarihdeki yasa ve mevzuat hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiğini, yeterli teminatın alındığını, bankanın ödenmeyen kısma ilişkin olarak yasal işlemlere başlamak yerine firmaya 14 ay süre tanıdığını, ispatlanmış bir zarar bulunmamakla birlikte, eğer ortada bir zarar varsa bundan firmaya ilave süre veren banka görevlilerinin sorumlu olduğunu, kredi borçluları yönünden aciz belgesi alınmadığını, henüz tüm teminatların nakde çevrilmediğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, genel kurul kararı alınmadan dava açıldığını, sözü edilen zararın ne şekilde oluştuğuna ilişkin açıklama sunulmadığını, banka ile sözü edilen firma arasında daha eski tarihten itibaren kredi ilişkisi bulunduğunu, bankanın kredinin tahsil edilmesi ile ilgili hukuki yolları tüketmeden bu davayı açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalılar... ve ..., davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; yönetim kurulu üyesi olmayan davalılar hakkında verilen karar yönünden bozma yapılmadığından ve kusurlu oldukları kanıtlanamadığından bu davalılar yönünden davanın reddine, davalılardan ... ve ... tarafından zamanaşımı def'inde bulunulduğu, uyuşmazlık konusu olayda zamanaşımı süresinin 2 yıl olduğu, davacı bankanın zararı ve faili öğrendiği tarihin 19.07.2001 tarihi olduğu ve 2 yıllık sürenin geçmesiyle 19.07.2003 tarihinde zamanaşımı süresinin dolduğu, davanın ise 19.11.2007 tarihinde açıldığı anlaşıldığından davanın, davalılar ... ve ... yönünden zamanaşımı nedeni ile reddine, davalı ... ölmüş ve mirasçıları mirası reddettiğinden terekenin ve ... ölmüş olduklarından mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesi gerektiğinden bu davalılar yönünden dosyanın tefrik edilerek ve ayrı bir esasa kaydı yapılarak yargılamaya devam olunmasına, davalı ...'ın da ölmüş ve mirasçılarının mirası reddettiği, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesine başlandığı ve yapılan yargılama sonucunda davalının hiçbir malvarlığının bulunmadığının tespit edildiği ve terekenin tasfiyesinin borçlu olarak kapatılmasına karar verildiğinden davalı ... yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı yönetim kurulu üyeleri ... ve ... yönünden ise, Türk Ticaret Kanununun yönetim kurulu üyeleri için kusur esasına dayanan bir sorumluluk öngördüğü, bu anlamda olumsuz ifadeler içeren istibarat raporlarına rağmen yeterli teminat da almaksızın kredi tahsisine karar vermiş olmaları nedeniyle sorumlu oldukları, zararın oluşmasında kusurlu ve sorumlu olmadıklarını da ispat edemedikleri gerekçesiyle, davalılar ... ve ... bakımında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili, davalılar ... ve ... vekili ve davalı ... ...tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalılar ... ve ... vekili, temyiz harç ve giderleri yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü nazara alındığında, davalılar vekilinin adli yardım talebi bakımından öncelikle yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2.maddesi hükmünün hilafına, adli yardım talebine ilişkin olarak talebini haklı gösterecek hiçbir dayanak bilgi

1- Davalılar ... ve ... vekili, temyiz harç ve giderleri yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü nazara alındığında, davalılar vekilinin adli yardım talebi bakımından öncelikle yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2.maddesi hükmünün hilafına, adli yardım talebine ilişkin olarak talebini haklı gösterecek hiçbir dayanak bilgi

ve belge bulunmadığı anlaşıldığından adı geçen davalılar vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2.maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dairemizce davalılar ... ve ... vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece adı geçen davalılar vekiline adli yardım talebinin reddedildiğinin bildirilmesi, davalılar vekilince itiraz edilmediği taktirde, 1086 sayılı HUMK'un 5236 sayılı Kanun ile değişik 432.maddesi yollaması ile 426/D maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay'a sevki giderinin ikmali için HUMK'un anılan hükümleri uyarınca gerekli meşruhatı taşıyan davetiyenin usulüne uygun bir şekilde adı geçen davalılar vekiline tebliği ve sonucuna göre işlem yapılması, adı geçen davalılar vekili tarafından Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği taktirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Yasa'nın 23.maddesi ile değişik HMK'nın 337/2.maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesi gerekmiştir.

3-Ayrıca davalılar ... ve ... vekilinin adli yardım taleplerinin reddine karar verildiğinden ve adı geçen davalılar ile davacı vekili ile davalı ... ...’ın temyiz itirazlarının birlikte incelenmesi gerektiğinden davalı ... ...ve davacı vekilinin temyiz isteminin bu aşamada incelenmesi mümkün olmayıp yukarıdaki (1) ve (2) nolu bentte açıklanan işlemler tamamlandıktan sonra davacı vekili ile davalı ... ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesi bakımından dosyanın her halukarda Dairemize gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkemece Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararının adı geçen davalılar vekiline tebliği ve sonucuna göre işlem yapmak üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer davacı vekili ile davalı ... ...temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1331, Karar No: 2022/1930, Tarih: 11.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1331 E.  ,  2022/1930 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

...2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 03/01/2017 tarihli ve 2016/863 değişik iş sayılı içtima kararı ile 7 yıl 9 ay 3 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, iş bu cezanın infazı sırasında, 31/05/2017 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere şartla tahliyesine dair... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2017 tarihli ve 2017/507 değişik iş sayılı kararını müteakip, denetim süresi içerisinde 02/04/2018 tarihinde işlemiş olduğu kasten yaralama suçundan ...6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2019 tarihli ve 2019/47 Esas, 2019/701 sayılı kararıyla 5 ay hapis, 29/12/2018 tarihinde işlemiş olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2019 tarihli ve 2019/201 Esas, 2019/1584 sayılı kararıyla 5 ay hapis ve 14/05/2019 tarihinde işlemiş olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2019 tarihli ve 2019/894 Esas, 2019/1416 sayılı kararıyla 10 ay hapis cezalarının mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, şartla tahliye kararının 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 48. maddesi ile değiştirilen 5275 sayılı Kanun'un 107/13 maddesi gereğince, hükümlünün 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına konu 14/05/2019 tarihinde işlemiş olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun denetim süresinden sonra işlendiğinden bahisle bu suç yönünden aynen çektirmeye yer olmadığına, denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu diğer suçlardan almış olduğu 5 ay hapis cezasının 2 katı olan 10 ay sürenin ve 5 ay hapis cezasının 2 katı olan 10 ay sürenin (toplam 20 ay) aynen çektirilmesine dair ...İnfaz Hakimliğinin 01/06/2021 tarihli ve 2021/8772 Esas, 2021/9092 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/06/2021 tarihli ve 2021/634 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede,

Hükümlüye ait infaz dosyası incelendiğinde, hükümlünün şartla tahliye edilmesine ve ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 31/05/2017 tarihli ve 2015/7-10853 sayılı müddetnameye konu cezalarının;

1-... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 01/04/2010 tarihli ve 2008/257 Esas, 2010/67 sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği, anılan kararın 04/05/2015 tarihinde kesinleştiği, dosyaya konu suç tarihinin 12/09/2002 olduğu (647 sayılı Kanun'un 19 ve ek 2. maddeleri uyarınca infaz edildiği),

1-... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 01/04/2010 tarihli ve 2008/257 Esas, 2010/67 sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği, anılan kararın 04/05/2015 tarihinde kesinleştiği, dosyaya konu suç tarihinin 12/09/2002 olduğu (647 sayılı Kanun'un 19 ve ek 2. maddeleri uyarınca infaz edildiği),

2- ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2015 tarihli ve 2015/125 Esas, 2015/502 sayılı kararı ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezasına hükmedildiği, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedildiği, anılan kararın 10/07/2015 tarihinde kesinleştiği, dosyaya konu suç tarihinin 10/01/2015 olduğu,

3- ... .... Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2013 tarihli ve 2013/34 Esas, 2013/222 sayılı kararı ile nitelikli hırsızlık suçundan 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezasına hükmedildiği, anılan kararın 02/03/2016 tarihinde kesinleştiği, dosyaya konu suç tarihinin 01/09/2012 olduğu,

Koşullu salıverilme ile ilgili mevzuat incelendiğinde;

Mülga 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un "Şartla Salıverilme" başlıklı 19. maddesinin 1. fıkrasında "(Değişik fıkra: 11/03/1986 - 3267/1 md.) ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezasına hükümlüler 25 yıllarını; müebbet ağır hapis cezasına hükümlüler 20 yıllarını; diğer şahsi hürriyeti bağlayıcı cezalara mahkum edilmiş olanlar hükümlülük süresinin ½'ni; çekmiş olup da tüzüğe göre iyi halli hükümlü niteliğinde bulundukları takdirde, talepleri olmasa dahi şahsi şartla salıverilirler." ,

Aynı Kanun'un Ek 2. maddesinde "Hükümlülerin yarı açık veya açık cezaevlerine seçilmelerine karar verme işlemi, Adalet Bakanlığınca her yılın Ocak ayı içerisinde tespit edilerek Cumhuriyet Savcılıklarına bildirilen şartla salıverilme tarihine göre yapılır. Bakanlıkça bildirilen bu tarih aşılmamak ve kapalı kurumlarda çalışanlara öncelik tanınmak kaydıyla; 9, 10 ve 11'inci maddeler gereğince tabi tutulacakları müşahadeleri sonucu yarı açık veya açık müesseselere naklolunan hükümlülerin; anılan müesseselerde kaldıkları her ay için 6 gün, 19'uncu maddenin 1, 2 ve 3 üncü fıkralarına göre tespit edilecek şartla salıverilme tarihlerinden indirilmek suretiyle şartla salıverilme işlemi yapılır." ,

765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 17. maddesinin 1. fıkrasında "(Değişik fıkra: 07/12/1988 - 3506/1 md.) şartla salıverilmiş olan hükümlü, geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir cürümden dolayı şahsi hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkum olur veya mecbur olduğu şartları yerine getirmez ise, şartla salıverilme kararı geri alınır. Bu takdirde suçun işlendiği tarihten sonraki kısım hükümlünün ceza süresine mahsup edilmeyerek aynen çektirilir ve şartla salıverilmeye esas teşkil eden hükmün infazı ile ilgili olarak bir daha şartla salıverilmeden yararlanamaz." şeklinde,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Koşullu Salıverme" başlıklı 107. maddesinin 2. fıkrasında "Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar yirmidört yılını, diğer süreli hapis cezalarına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının yarısını infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler." şeklinde,

14/04/2020 tarihli ve 7242 sayılı Kanun'un 48. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun'un 107/6. maddesindeki "Koşullu salıverilen hükümlünün tâbi tutulacağı denetim süresi, yukarıdaki fıkralara göre infaz kurumunda geçirilmesi gereken süre kadardır. Ancak süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemez." şeklindeki düzenlemelere yer verildiği,

Dosya kapsamına göre, her ne kadar ...İnfaz Hakimliğinin 01/06/2021 tarihli kararı ile "...Hükümlünün koşullu salıverilme için yatması gereken sürenin 3 yıl 5 ay 11 gün, koşullu salıverilme tarihinin 17/05/2017, denetim süresinin 1 yıl 8 ay 20 gün ve denetim süresi sonunun 12/01/2019 olduğu, talepteki 1. ve 2. suçların bu tarihten önce 3. suçun ise bu tarihten sonra işlendiği ..." gerekçesiyle hükümlünün 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına konu 14/05/2019 tarihinde işlemiş olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun denetim süresinden sonra işlendiğinden bahisle bu suç yönünden aynen çektirmeye yer olmadığına, denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu diğer suçlardan almış olduğu 5 ay hapis cezasının 2 katı olan 10 ay sürenin ve 5 ay hapis cezasının 2 katı olan 10 ay sürenin (toplam 20 ay) aynen çektirilmesine karar verilmiş ise de;

5275 sayılı Kanun'un 107/6. maddesindeki düzenleme ile toplam ceza miktarını aşabilecek şekilde mahrumiyetlerin önüne geçmenin amaçlandığı, 14/04/2020 tarihli ve 7242 sayılı Kanun'un 48. maddesiyle değişiklik öncesi denetim süresinin cezaevinde geçirilecek sürenin yarısı kadar belirlendiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 31/05/2017 tarihli ve 2015/7-10853 ilamat sayılı müddetnamesinde hükümlünün ...2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 01/04/2010 tarihli ve 2008/257 Esas, 2010/67 sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan hükmedilen 5 yıl hapis cezasının 647 sayılı Kanun'un 19 ve ek 2. maddeleri uyarınca 1/2 ve ayda 6 gün indirimli olarak infaz olacak şekilde tanzim olunduğu, müddetnameye göre hükümlünün 17/05/2015 tarihinde cezaevine girdiği, şartla tahliye tarihinin 31/05/2017, bihakkın tahliye tarihinin 06/09/2021 olarak belirlendiği, hükümlünün cezaevinde geçirmesi gereken sürenin hesabında ise 5 yıllık cezası nazara alındığında, 647 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca (... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 01/04/2010 tarihli ve 2008/257 Esas, 2010/67 sayılı kararı yönünden) 1/2 oranında indirim yapıldığında 2 yıl 6 ay yaptığı, 2 yıl 6 ay üzerinden ayda 6 ay indirimin de toplamda 180 gün olduğu, 2 yıl 6 aydan da toplamda 180 günün düşürülmesi sonucunda hükümlünün cezaevinde geçirmesi gereken sürenin toplamda 730 gün olacağı, denetim süresin ise infaz hukukunda karma bir uygulama yapılamaması ve 647 sayılı Kanun’un hükümlünün ceza evinde geçirmesi gereken süre bakımından da lehe olduğu, çapraz ve karma bir uygulama yapılmasının mümkün olmadığından, denetim süresinin 647 sayılı Kanun'a göre belirlenmesi gerektiği, bu sürenin ise bihakkın tahliye tarihi olan 06/09/2021 olacağı, bu haliyle hükümlünün 14/05/2019 tarihinde işlemiş olduğu kasıtlı suçun deneme süresi içerisinde işlenmiş olacağı ve infaz hakimliğince hükümlünün denetim süresi içerisinde 02/04/2018 tarihinde işlediği suçtan almış olduğu 5 ay hapis cezasının 2 katı olan 10 ay sürenin bihakkın tahliye tarihi olan 06/09/2021 tarihini geçmeyecek şekilde; 29/12/2018 tarihinde işlediği suçtan almış olduğu 5 ay hapis cezasının 2 katı olan 10 ay sürenin bihakkın tahliye tarihi olan 06/09/2021 tarihini geçmeyecek şekilde ve 14/05/2019 tarihinde işlediği suçtan almış olduğu 10 ay hapis cezasının 2 katı olan 20 ay sürenin bihakkın tahliye tarihi olan 06/09/2021 tarihini geçmeyecek şekilde aynen infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12/01/2022 gün ve 94660652-105-34-16366-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/06/2021 tarihli ve 2021/634 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.