muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4093, Karar No: 2012/7463, Tarih: 11.10.2012

b)Oluş ve kabule göre, mahkemenin delilleri takdirinde ve suçların nitelendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki eksik soruşturmaya ve suç niteliğine yönelen,

Bozma isteyen düşünceler benimsenmemiştir.

5)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları ile sanık ...’ın cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... yönünden tahrike ve takdire, sanık ... yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata yapıldığına, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunda sübuta vesaireye, sanık ... ve müdafiinin usule, eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta vesaireye ilişen, müdahil ... vekilinin cezalarda teşdit uygulanması gerektiğine, delillerin takdirinde hata yapıldığına, müdahil yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında, TCK.nun 58.maddesi uyarınca tekerrür hükmünün uygulanmaması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sabıka kaydında yer alan “Pendik Sulh Ceza Mahkemesi’nin 05.03.2003 tarih ve 2001/1478-244 karar sayılı ilamı ile verilip, 16.04.2003 tarihinde kesinleşen cezası nedeniyle TCK.nun 58/7.maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik .../...

s-3-

tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin hüküm fıkrasında mahsus yerine eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA), 11/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/3629, Karar No: 2012/5299, Tarih: 20.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3629 E.  ,  2012/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin olarak Dairemizin 04.04.2012 gün ve 2012/591 Esas 2012/2599 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi İl Özel İdaresi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçlunun kömür ocağının satışı sonrasında şikayet olunanların hazine payı ve katkı payı gibi alacaklarının sıra cetveline dahil edilmeden öncelikle ödendiğini, şikayet olunan vergi dairesinin vergi alacağının da kendi alacaklarıyla birlikte garameten ödendiğini, diğer alacakların borçlusunun ihale alıcısı olduğunu veya en azından o alacakların da garameten ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan özel idare vekili, kendilerine ödenen özel idare payı borcunun geçmiş dönemlere ilişkin olup takip borçlusu tarafından ödenmesi gerektiğini, Maden Kanunu’nun 40. ve 43. Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği’nin 80. maddesi gereğince takip alacaklarından önce söz konusu borçların ödenmesinden sonra icra müdürünün ihale alıcısına gerekli devir işlemlerini yapabileceğini savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlara şikayet dilekçesi tebliğ edilmiş, şikayete karşı cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, maden işletilmesi nedeniyle doğan şikayet olunanların alacaklarını ödemekle yükümlü kişinin takip borçlusu olduğu, o alacakların sıra cetvelindeki takip alacaklarından önce ödenmesi gerektiğinden sıra cetvelinin doğru olarak hazırlandığından bahisle şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 04.04.2012 tarih, 2012/591 E. 2599 K. sayılı ilamıyla, “Şikayete konu sıra cetvelinin düzenlenmiş olduğu ... İcra Müdürlüğü’nün 2006/3509 sayılı dosyasının incelenmesinden; şikayetçi tarafından borçlu ... aleyhine başlatılan icra takibinde borçlunun ruhsat sahibi olduğu maden ocağına haciz konulduğu,maden işletme ruhsatının satışı ile elde edilen satış bedelinden satışa konu saha ile ilgili Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Müdürlüğü’nce bildirilen ve 05.04.2004 tarihinden itibaren yatırılmayan Özel İdare payı, Köylere Hizmet Götürme Birliği payı ve Hazine payı ayrıldıktan sonra kalan kısmın şikayetçi ve ... Vergi Dairesi Müdürlüğü arasında garameten paylaştırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3213 sayılı Maden Kanunu’nun “ Devlet Hakkı ve Özel İdare Payı ”başlıklı 14. maddesinde devlet hakkının ne şekilde tahakkuk ettirileceği düzenlenmiş, ruhsat sahibi tarafından yatırılan devlet hakkının % 25’inin il özel idare payı olarak ruhsatın bulunduğu ilin özel idaresine, % 25’inin ruhsatın bulunduğu bölge ile sınırlı olarak altyapı yatırımlarında kullanılmak üzere doğrudan ilgili ilçe veya ilçelerin Köylere Hizmet Götürme

3213 sayılı Maden Kanunu’nun “ Devlet Hakkı ve Özel İdare Payı ”başlıklı 14. maddesinde devlet hakkının ne şekilde tahakkuk ettirileceği düzenlenmiş, ruhsat sahibi tarafından yatırılan devlet hakkının % 25’inin il özel idare payı olarak ruhsatın bulunduğu ilin özel idaresine, % 25’inin ruhsatın bulunduğu bölge ile sınırlı olarak altyapı yatırımlarında kullanılmak üzere doğrudan ilgili ilçe veya ilçelerin Köylere Hizmet Götürme

Birlikleri hesabına, % 50’sinin de Hazine hesabına yatırılacağı, süresinde tahakkuk ettirilmeyen devlet hakkına 6183 sayılı Kanun’un 51. maddesine göre hesaplanacak gecikme zammı oranında faiz uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

İlgili idare tarafından maden devlet hakkının ödenmesine ilişkin bir işlem tesis edilmeden, bu işlemin borçluya usulüne uygun olarak tebligatı yapılarak kesinleştirilmeden ve bu suretle vadesinde ödeme veya yasal yollara başvurma hakkı tanınmadan borçludan devlet maden hakkının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunduğundan söz edilemez (Danıştay Yüksek 8. Dairesi’nin 2008/2900 esas, 2011/1054 karar sayılı ilamı). Ayrıca, şikayete konu maden payı tahakkuku tahsile bağlı bir vergi olup, bu tür vergiler vadesinde ödenmez veya tahsil edilmez ise bu niteliklerini kaybedeceklerinden payın öncelikle ihbarname ile istenilmesi, bunun sağlanamaması durumunda ödeme emri düzenlenmesi gerekli olup, usulüne uygun tarh ve tahakkuka ilişkin işlem yapılmadan doğrudan ödeme emri ile istenilmesi durumunda kesinleşmiş bir kamu alacağı bulunmayacağından düzenlenmiş ödeme emri de mevzuata uygun olmayacaktır (Danıştay Yüksek 9. Dairesi’nin 1999/4531 esas, 2000/3644 karar sayılı ilamı ).

Takipsiz iştirak hallerinin düzenlenmiş olduğu İİK’nun 101. maddesinde belirtilen durumlarda, alacaklılara takip yapmadan ilk haciz üzerine satılan malın bedeli vezneye girinceye kadar başka alacaklıların koydurduğu hacze iştirak etme imkanı öngörülmüştür. İlgili idareler tarafından ruhsat sahibi borçlunun devlet hakkı ve özel idare payı borcu ile ilgili yukarıda ortaya konulan tespitler kapsamında 6183 sayılı kanuna uygun olarak yapılmış bir tarh ve tahakkuk işlemi, düzenlenmiş ödeme emri bulunmadığı görülmüştür. Gerek Maden Kanunu’nun 40. ve 43., gerekse Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliği’nin 80. ve 81. maddelerinde devlet hakkı ve özel idare payı borcunun önceliği ya da imtiyazı konusunda herhangi bir yasal düzenleme mevcut değildir. Bu durumda mahkemece, satış bedelinden borçlunun şikayete konu devlet hakkı, özel idare payı ve Hazine payı borçlarının mahsubu suretiyle düzenlenen sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi” gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bu kez, şikayet olunanlardan ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, şikayet olunanlardan ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlardan İl Özel İdaresi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27260, Karar No: 2018/7289, Tarih: 02.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/27260 E.  ,  2018/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatları tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ....’de üretilen ekmekleri bayilere dağıtma işinde şoför olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 1.297,20 TL olduğunu, müvekkilinin sabah 04.30 da işyerine geldiğini ve saat 17.00 ye kadar sürekli dağıtım işinde olduğunu, çalışma sırasında yemek ve çay molası verilmediğini, müvekkilinin yemeğini araç üzerinde dağıtım yaptığı sırada yediğini, haftada 6 gün bu şekilde çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmesi amacıyla davalı işverenlere ... 40. Noterliğinin 08.10.2014 tarih ve 26080 nolu İhtarnamesiyle ihtar gönderdiğini, ihtarnamenin 10.10.2014 tarihinde tebliğ edildiğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını, üstelik davalılardan ....’nin işten çıkarma tehdidi içeren cevap gönderdiğini iddia ederek, fazla mesai ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, davacının vardiyalı olarak çalıştığını, diğer davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. ile aralarında akdedilen sözleşme ile müvekkil şirketlerince üretilen ekmeklerin dağıtım işinin günde 3 vardiya şekline gerçekleştirileceği ve işin bu şekilde yürütüleceğinin sabit olduğunu, T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığınca 15.07.2014 ve 16.07.2014 tarihlerinde yapılan denetim sonucunda düzenlenen raporda; idari personel olarak çalışanların haftanın 6 günü 09.00-17.00 arası yarım saat ara dinlenmesi vererek çalıştığı, gece döneminde çalışan şoför ve muavinlerin haftanın 6 günü 22.00-06.00 arası yarım saat ara dinlenme vererek çalıştığı, gündüz döneminde çalışan şoför ve muavinlerin ortalama 05.00-17.00 arası çalıştıkları, bu süre içinde 3-4 servis yaptıkları ve servisler arasında ortalama 2 saat dinlendikleri, tüm çalışanların haftanın 1 günü izin kullandıklarının tespit edildiğini, hal böyle olunca davacının iddia ettiği fazla mesainin olmadığını, ortalama servisler arası 2 saat dinlenme bulunduğunu, davacının aldığı ücretin ihale şartnamesinde belirtilen ücret olup bunun haricinde bir ücret ödenmediğini, ücretin bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, bordroların ihtirazı kayıt olmaksızın imzalandığını, yapılan işin niteliği gereği fazla çalışma olmadığını, davacıya istisnai hallerde yaptığı bütün fazla mesai ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Turizm Seyahat İnş. Tic. A.Ş. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak, davacının diğer davalı .... ile aralarında imzalanan “... Fabrikası Normal Ekmek ve Çeşit Ekmek Dağıtım Hizmeti Alımına İlişkin İhale Sözleşmesi” çerçevesinde şoför olarak çalıştığını, müvekkil şirketleri ile diğer davalı .... arasında 4857 sayılı Yasanın 2/6. maddesi uyarınca asıl-alt işveren ilişkisi kurulduğunu, davacının asıl işvereninin .... olduğunu, asıl işverenin alt işverenle birlikte işçinin kanundan ve sözleşmeden doğan haklarından sorumlu olduğunu, işin niteliği ile ihale şartnamesi ve sözleşmesi gereği her türlü kontrol, gözetim ve yaptırım yetkisinin asıl işveren olan diğer davalıya ait olduğunu, davacının aldığı aylık ücretin iş sözleşmesi, bordro ve banka kayıtları ile sabit olduğunu, işin nasıl yapılacağının, işçi ücretlerinin ve çalışma saatlerinin ihale sözleşmesi ve şartnamede belirlendiğini, ihale sözleşmesi ve eklerinde fazla mesai öngörülmediğini, fazla mesaiye gerek kalmayacak şekilde ihale sözleşmesi oluşturulduğunu, işçilerin günlük iş süreleri içinde ara vermeksizin çalışmalarının mümkün olmadığını, davacının uzun ara dinlenmeli çalıştığını, ara dinlenmeler için ücret ödenmesinin söz konusu olmadığını, davacının ilk servisi yaptığı saatin 05.30-08.00 arası olduğunu, 09.30-11.00 arası ikinci servisi yaptığını, 13.30-15.30 saatleri arasında üçüncü servisi yaptığını, 15.30 itibariyle çalışmasının sona erdiğini, 08.00-09.30 arası 1. ara dinlenme verildiğini ve burada 1 saat kahvaltı molası verildiğini, 11.30-13.30 arası ikinci ara dinlenme verildiğini ve burada da 1 saat öğle yemeği molası verildiğini, bu şekilde günde toplam 3,5 saat ara dinlenme olduğunu, Halk Ekmek büfelerinde 07.00 de ekmek satışına başlandığını, en geç 19.00 a kadar ekmek satıldığını, yapılan işin niteliği gereği fazla mesai yapılmadığını, davacının fazla mesai ücreti ödemesi aldığını, aylık ücretlerini ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin tahsil ettiğini, bordro ile tahakkuk ettirilen fazla mesai ücretinin ödendiğinin banka kaydı ile doğrulanması halinde bu ayların dışlanmasının Yargıtay kararları gereği olduğunu, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde 270 saatlik fazla çalışmanın mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 04.30 ile 17.00 saatleri arasında haftada 6 gün toplam 66 saat çalıştığını, fazla mesaisinin haftalık 21 saat olduğunu tanık beyanlarıyla ispatlamıştır. Dairemizin fazla çalışmanın günlük 3 saatten fazla olamayacağına ilişkin bir içtihadı yoktur. Olmayan içtihada atıfla 21 saat olarak ispatlanan fazla mesainin 18 saate çekilmesi hatalıdır.

3-Davacı vekili davalı işverenlere gönderdiği 08.10.2014 tarihli ihtarname ile davacının ödenmeyen fazla mesailerinin 7 gün içinde ödenmesini talep etmiş, bu ihtarname davalılara 10.10.2014 tarihinde tebliğ olmuştur. Buna göre davalı işverenler fazla mesai alacağı bakımından 18.10.2014 tarihi itibariyle temerrüde düşürülmüş olup, faiz başlangıcının temerrüt tarihi olması gerekirken dava-ıslah ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi ayrıca hatalıdır.

4-6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanun’un 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde taraflarca ne tür ve toplamda ne kadar yargılama gideri yapıldığının denetime elverişli şekilde açıklanmaması ve dökümünün yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Davacının çalışma saatleri içerisinde ne kadar ara dinlenmesi kullandığı uyuşmazlık konusudur.

Davalı taraf, işyerinde Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişi tarafından yapılan denetim sonucunda bilirkişi ve mahkemenin kabul ettiği 1,5 saatten daha fazla ara dinlenmesi tespiti yapıldığını ve buna ilişkin olarak rapor düzenlendiğini savunmaktadır. Öncelikle hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında sözü edilen Bölge Çalışma Müdürlüğü raporu getirtilerek, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olup olmadığı hususu bu rapordaki verilerle birlikte yeniden değerlendirilmeli, ara dinlenmesinin 1,5 saatten fazla olduğu sonucuna ulaşılırsa buna göre, böyle bir sonuca ulaşılamaz ise şimdiki gibi ara dinlenmesi 1,5 saat kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4184, Karar No: 2014/11671, Tarih: 27.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4184 E.  ,  2014/11671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16306, Karar No: 2017/10641, Tarih: 21.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16306 E.  ,  2017/10641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıkların, Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 22/04/2011 tarih ve 7101 sayılı kararı ile tescilli Kastabala Antik Kenti 1. derece arkeolojik sit alanında, Adana Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun, modern tarım aletleriyle toprağın derin sürülmesine dayanan tarımsal faaliyetlerin durdurulmasının istenmesine ilişkin 24/11/2011 tarih ve 367 sayılı kararına aykırı olarak, belirtilen şekilde tarımsal faaliyette bulunmak suretiyle alandaki arkeolojik eserlere zarar verdiklerinin iddia olunduğu, bölge tesciline dair 22/04/2011 tarih ve 7101 sayılı kurul kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediği veya gereği için köy muhtarlıklarına gönderilen 24/11/2011 tarih ve 367 sayılı kurul kararının muhtarlıklar tarafından halka duyurulup duyurulmadığı araştırılmamış ise de, sanıklar ..., ... ve ...'un kovuşturma aşamasında yaptıkları savunmalarda, bölgenin sit alanı olduğunu bildiklerini beyan etmeleri karşısında, söz konusu eksikliğin sonuca etki etmeyeceği, olay yeri keşfinden sonra arkeolog bilirkişinin düzenlediği raporda, parsellerin kullanıcıları tarafından modern tarım aletleri ile toprak derin sürülerek tarım yapıldığının ve sit alanında bulunan kültür dokusuna zarar verildiğinin, toprağın tarım aletleriyle işlenmesi sonucu tarlaların yüzeyinde yoğun şekilde çatı kiremidi ve seramik parçaları ile parsellerin sınırlarında kümelenmiş olarak mimari blokların göze çarptığının belirtildiği anlaşılmakla; “tescil edilen sit alanının zarar görmesine kasten sebebiyet verme” suçundan sanıklar ..., ... ve ...'un, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, “sanıkların kültür varlıklarına zarar verme kastı ile hareket etmedikleri” şeklindeki gerekçe ile beraatlerine hükmedilmesi,

2- Sanık ...'ın soruşturma aşamasında kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, Kastabala Kalesi yolu üzerinde bulunan 32 dönümlük tarlasını yaklaşık 38 yıldır ekip biçtiğini beyan etmesine karşılık, kovuşturma aşamasındaki savunmasında, dava konusu yeri kullanmadığını, kullanması için yeğeni ...'ye verdiğini söylediği anlaşılmakla; tapuda sanık ... adına kayıtlı olan 161 ada, 34 parselin fiilen kimin kullanımında olduğu, kim tarafından ekilip biçildiği konusunda adı geçen sanığın aşamalardaki beyanları arasında mevcut çelişkinin giderilmesi, sanık ...'in kovuşturma aşamasında yaptığı savunmaya karşı diyeceklerinin sanık ...'den sorulması, böylece suç oluşturan fiilin sanık ... tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “31/01/2013” şeklinde gösterilmesi isabetsiz,

4- 20/12/2017 günü Uyap'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanık ... Heletili'nin hükümden sonra, 02/11/2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14924, Karar No: 2007/16391, Tarih: 26.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/14924 E.  ,  2007/16391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 30.5.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 1.2.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi krokisinde kırmızı ile taralı 2458 parselin 26.25 m2. yüzölçümündeki yerinden davacının paydaşı olduğu 2122 parsel lehine geçit tesis edilmiştir.

Hükmü 2458 parsel maliki olan davalı Hazine temyiz etmiştir.

Geçit davalarında amaç, genel yola bağlantısı olmayan taşınmazları kesintisiz genel yola ulaşmasını sağlamak veya genel yola bağlantısı olsa bile mevcut yolun geçit ihtiyacını karşılamaması halinde bu ihtiyacı gidermektir. Uygulamada sözü edilen ilk geçit ihtiyacına “mutlak geçit ihtiyacı” ikinci haldeki geçit ihtiyacına ise “nisbi geçit ihtiyacı” denilmektedir.

Somut olayda ise; davacının paydaşı olduğu, 2122 parsel köy boşluğu ile çevrilidir. Şayet köy boşluğu herhangi bir kamu hizmetine özgülenmemiş ise yöre halkı köy boşluğunu yol olarak da kullanabilir. Görülüyor ki, davacı parselinin hudutları köy boşluğu ile çevrili olduğundan geçit ihtiyacında değildir. Yola cepheli olan taşınmazların malikleri kendi kusurundan kaynaklanan herhangi bir nedenle taşınmaz ile yol arasındaki bağlantıyı kesmişse kusurlarının sonucuna katlanmalıdır. Diğer yandan, geçit davalarında

dava konusu üzerinde davacının tam bir tasarruf yetkisi bulunmadığından onun subjektif arzusuna değer tanınarak geçit ihtiyacı da karşılanamaz.

Mahkemece tüm bu yönler göz ardı edilerek davanın reddi yerine istem hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.