muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/917, Karar No: 2016/3714, Tarih: 27.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/917 E.  ,  2016/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

I) Sanık ... hakkında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliğine iştirak” suçundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/190-191 E.K. sayılı birleşen dosyası açısından, davadan ve duruşma gününden usulüne uygun biçimde 21.09.2012 tarihinde yapılan tebliğ işlemi ile haberdar edilmesine rağmen, duruşmaya katılmayan ve CMK'nun 237. maddesine uygun biçimde talepte bulunup katılan sıfatını almayan şikayetçi kurum adına vekilinin vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ... hakkındaki “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, nitelikli dolandırıcılık” suçlarından kurulan mahkumiyetine yönelik, sanık ... hakkında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliğine iştirak” suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı müdafiinin ve katılan vekilinin yargılama giderleriyle sınırlı temyiz itirazlarına gelince;

II) Sanık ... hakkındaki “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, nitelikli dolandırıcılık” suçlarından kurulan mahkumiyetine yönelik, sanık ... hakkında “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliğine iştirak” suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı müdafiinin ve katılan vekilinin yargılama giderleriyle sınırlı temyiz itirazlarına gelince;

1) Sanık ...'in, gerçekte ev ve arsa vasfında bulunan 988,27 m² yüzölçümlü ... Mahallesinde kain 141 nolu parselin vasfının tarla, alanının ise 98.000,00 m², ... Köyünde kain olarak gösterir şekilde sanık ...'a tanzim ettirerek sahte tapu kaydını doğrudan gelir desteğinden yararlanmak için kullandığının iddia olunması, sanık ...'in tarla vasıflı taşınmazlarının tapu kaydı için talepte bulunduğunu, verilen belgenin gerçeğe aykırı düzenlenmiş olduğunu, bu yanlışlığı fark edemediğini, DGD için gerekli olan tapu kayıtlarını kendisine tapu müdürünün vermediğini, sanık ...'ın... Tapu Sicil Müdürlüğünde veri hazırlama kontrol işletmeni olarak çalıştığı sırada, 2005 yılı Temmuz ayında 1 aylığına ... Tapu Sicil Müdürlüğüne vekaleten görevlendirilmesi sonucu baktığını, görevli memurlar tarafından hazırlanan belgenin iş yoğunluğu sebebiyle tapu kütüklerine uygunluğunu denetlenmeden imzalandığını, suç işleme kastıyla hareket etmediğini savunması, Tapu Sicil Müdürlüğünün 16.07.2008 günlü yazısında sanık ...'ın 07.06.2005-19.07.2005 tarihleri arasında toplam 21 gün müdür vekili olarak çalıştığının belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, tapu dairesinde suç tarihlerinde yazılı bir iş bölümü bulunup bulunmadığı, suça konu belge üzerinde görevli memur paraf veya imzasının yer alıp almadığı, matbu belge üzerindeki el yazısı ile yazılan 15.7 şeklindeki tarih ibaresinin sanık ...'a aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak, olayda menfaati bulunan sanık ...'in sanık müdür vekili...'ı sahte resmi belge düzenlemeye ne şekilde azmettirdiği ve sanık ...'ın suça konu belgeyi imzalamak dışında sanık ...'in nitelikli dolandırıcılık suçuna ne şekilde iştirak ettiğine dair sübut delillerinin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan, sanık ...'ın eyleminin savunmasının aksine delil elde edilememesi durumunda görevi ihmal suçunu oluşturacağı ve sanık ...'in fiilinin de 5237 sayılı TCK'nun 40/2. maddesi kapsamında yeniden değerlendirilmesi gerekeceği dikkate alınarak elde edilen tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin hükümde açıkça belirtilmesi gerekmesine rağmen, bozma öncesi kararda gerekli işlemler yapıldığından bahisle bu hususta bir karar verilmemesi, yasaya aykırı,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin hükümde açıkça belirtilmesi gerekmesine rağmen, bozma öncesi kararda gerekli işlemler yapıldığından bahisle bu hususta bir karar verilmemesi, yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27986, Karar No: 2014/25066, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/27986 E.  ,  2014/25066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2014/68-2014/353

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 04.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16388, Karar No: 2015/1887, Tarih: 10.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16388 E.  ,  2015/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1954 tarihinde yapılan kadastro sırasında ..... Mahallesi çalışma alanında bulunan 10 ada 3, 4, 5, 6, 7, 11 ada 2, 21 ada 2, 4 ada 3, 4, 5, 7 ada 2, 8 ada 2 ve 4 parsel sayılı sırasıyla 3680, 4800, 4800, 3040, 1760, 4640, 2893, 8320, 1920, 3680, 4480, 7253 ve 5760 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde davacı ... tarafından ... Aleyhine, davacı ... tarafından da yine aynı davalı aleyhine açılan 1951/435 ve 1951/525 sayılı elatmanın önlenmesi davasının konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. 2008 yılında, davacı .. vekili özelleştirme işlemleri sırasında taşınmazlarının malik hanelerinin halen açık olduğunu öğrendiklerini ilere sürerek ve tapu kaydına dayanarak malik hanelerinin kendi adlarına doldurulması istemiyle dava açmıştır. Kadastro Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda davanın dava şartı yokluğundan reddine, çekişmeli taşınmazlara ait dava dosyalarının mahkemeye aktarılması hususunda Asliye Hukuk Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmiş; hüküm, davacı .. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazların kadastro tespitinden önce davalı olduğu ....... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1951/435 Esas ve 13.10.1953 tarih 1951/515 Esas-553 Karar sayılı dava dosyalarının Kadastro Mahkemesine devri hususunun Kadastro Kanunu ve HMK 114/2. maddesi anlamında bir dava şartı olup, bu şartın somut olayda gerçekleşmediği, mahalli genel mahkeme olan ....... Asliye Hukuk Mahkemesindeki asıl dosyalar devredilmeden, öncesi davalı olan tapulama tutanaklarına karşı davacı .....'nin Kadastro Mahkemesinde yeni bir dava daha açamayacağı, bu durumda, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı, tarafların aktif dava ehliyetine sahip olmalarının HMK 114/1-d maddesi gereğince bir dava şartı olup ve re'sen mahkemece göz önünde bulundurulması gerektiği, bu suretle, davada, zikredilen her iki dava şartının birden gerçekleşmediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmazların malik haneleri açık olup mülkiyet durumları belirlenip, kesinleşmemiştir. Malik hanesi açık bulunan taşınmazların maliklerine göre 3402 sayılı Yasa'nın 30/2. maddesi uyarınca, Kadastro Mahkemesince re'sen araştırma ilkeleri çerçevesinde yargılama yapılarak belirlenmesi zorunludur. Hal böyle olunca, mahkemece, çekişmeli taşınmazların tutanaklarında belirtilen ....... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1951/435 Esas ve 13.10.1953 tarih 1951/515 Esas-553 Karar sayılı dava dosyalarının Kadastro Mahkemesine aktarılmasının sağlanması ve taraf teşkili sağlandıktan sonra davanın esasına girilmesi gerekirken yazlı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı görülen hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

10.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17134, Karar No: 2007/5728, Tarih: 05.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/17134 E.  ,  2007/5728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                 :Pendik 3.Aile Mahkemesi

TARİHİ                           :13.6.2006

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 3. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının 2. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.05.04.2007 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/29879, Karar No: 2020/13551, Tarih: 02.11.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/29879 E.  ,  2020/13551 K.**

**"İçtihat Metni"**

http://www.....com.tr/egzos-operasyonunda-da-22-kisi-tutuklandi-3739260 adlı internet sitesinde yayınlanan içerik nedeniyle başvuran ...'ın kişilik hakkına saldırı yapıldığından bahisle 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun uyarınca erişimin engellenmesi isteminin reddine dair Konya 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/03/2017 tarihli ve 2017/1537 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Konya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/03/2017 tarihli ve 2017/1968 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 02.05.2019 gün ve 3083 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.05.2019 gün ve KYB. 2019/48469 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunu’nun 9/1. maddesinde “İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşlar, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması hâlinde yer sağlayıcısına başvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini de isteyebilir.” ve anılan maddenin 3. fıkrasında “İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik hakları ihlal edilenlerin talepleri doğrultusunda hâkim bu maddede belirtilen kapsamda erişimin engellenmesine karar verebilir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, itiraz merciince erişimin engellenmesi talep edilen videoda talepte bulunanın kişilik haklarını ihlâl edici mahiyette olmadığı ve eleştiri mahiyetinde bulunduğundan bahisle itirazın reddine ilişkin karar verilmiş ise de;

Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 10/12/2018 tarihli ve 2018/7735 esas, 2018/13080 karar sayılı ilâmında; "...Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17/6/2015 tarihli ve E.2014/4-56, K.2015/1679 sayılı kararının ilgili kısmı şöyledir : "...Unutulma hakkına gelince; unutulma hakkı ve bununla ilişkili olan gerektiği ölçüde ve en kısa süreliğine kişisel verilerin depolanması veya tutulması konuları, aslında kişisel verilerin korunması hakkının çatısını oluşturmaktadır. Her iki hakkın temelinde bireyin kişisel verileri üzerinde serbestçe tasarruf edebilmesini, geçmişin engeline takılmaksızın geleceğe yönelik plan yapabilmesini, kişisel verilerin kişi aleyhine kullanılmasının engellenmesini sağlamak yatmaktadır. Unutulma hakkı ile geçmişinde kendi iradesi ile veya üçüncü kişinin neden olduğu bir olay nedeni ile kişinin geleceğinin olumsuz bir şekilde etkilenmesinin engellenmesi sağlanmaktadır. Bireyin geçmişinde yaşadığı olumsuz etkilerden kurtularak geleceğini şekillendirebilmesi bireyin yararına olduğu gibi toplumun kalitesinin gelişmişlik seviyesinin yükselmesine etkisi de tartışılmazdır. Unutulma hakkı; üstün bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı olarak ifade edilebilir..." ..

. Bireyin geçmişinde yaşadığı olumsuz etkilerden kurtularak geleceğini şekillendirebilmesi bireyin yararına olduğu gibi toplumun kalitesinin gelişmişlik seviyesinin yükselmesine etkisi de tartışılmazdır. Unutulma hakkı; üstün bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı olarak ifade edilebilir..." ... Yukarıda yapılan açıklamalar ve genel ilkeler bağlamında somut olay değerlendirildiğinde; başvuruya konu haberlerin ilk kez yayınlandıkları tarihte, her hangi bir eleştiri veya yorum yapılmaksızın internet üzerinde yorumsuz biçimde yayınlanmalarının, olay tarihinde kişilik haklarına karşı bir saldırı veya ihlal içermediği, bu hâliyle ifade ve basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilebileceği, başvuranların beraat etmeleri sonucu, aradan geçen dokuz yıl sonra, haberin "güncellik" değerini yitirdiği, dolayısıyla haberin o tarihte "gerçeklik ve doğruluk" kriterlerini karşılamasının artık bir önemi kalmadığı, habere konu olan yargılama sürecinin tüm aşamalarıyla sona ermesiyle birlikte, habere konu olan kişiler için haksızlık içeren durumun, toplum tarafından öğrenilmesinin, geçmişte gerçeklik ve doğruluk payı varmış gibi ifşa edilmesi anlamına gelebileceği, dolayısıyla adı geçen habere istenildiği zaman ulaşılmasının, toplum açısından yanlış algılamaya yol açabileceği, başvuranların beraatle sonuçlanan bir yargı sürecinde gözaltına alınması ve tutuklanması süreçlerine dair haberin basının arşivinde bulunmasının, haberin kamu yararı için gelecekte hatırlanması veya istatistiki açıdan değerlendirilmeye alınması gibi işlevi de taşımadığı, dolayısıyla haberin yayında kalmasının, toplumun ilerlemesi, gelişmesi için bir katkı sağlamayacağı gibi, kamu yararına toplum hafızasında yer etmesi gibi bir etkisi de olmadığı, haberin içeriğini oluşturan kişilerin; toplumu temsil ve topluma hizmet etme gayesiyle seçilmiş veya atanmış siyasilerden olmadığı gibi, topluma kendini anlatma ve toplumu aydınlatma gayesiyle eser veren sanatçılardan veya aydınlardan da olmaması nedeniyle, suç geçmişlerine dair bilgilerin kamuyu ilgilendirmediği, ayrıca bu bilgilerin sadece devletin belirli organlarınca kayıt altında tutulabileceğinin, başvuranların isimlerinin ad ve soyadı şeklinde açıkça yazılması suretiyle "örgüt, fuhuş ve insan ticareti" gibi kelimelerin yanında anılmaya devam etmesinin, şeref ve haysiyetlerine karşı bir eylem olduğu gibi, bu nedenle gözaltına alındıkları bilgisinin arşivlenmesinin kişisel verilerin izinsiz olarak işlenmesi ve yayınlanması anlamına geleceği, yukarıda yer alan değerlendirmeler karşısında, başvuranların istememesine rağmen, geçmişlerinde yer eden olumsuz tecrübelere dair haberlere, toplum tarafından istenen her anda kolaylıkla ulaşılmasının başvuranların kişilik haklarını zedelediği, sonuç ve kanaatine varıldığından ..

Dosya kapsamına göre, başvuru sahibinin talep konusu yazıya ilişkin olayla ilgili olarak yargılandığı Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2012 tarihli ve 2006/382 esas, 2012/251 sayılı kararı ile zamanaşımının dolması nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, anılan yazının yayınlanmasından itibaren 13 yılı aşkın bir süre geçmesine rağmen halen ulaşılabilir olmasının, başvuru sahibinin şeref ve haysiyetine karşı bir eylem olduğu ve başvuranın istememesine rağmen, geçmişinde yer eden olumsuz tecrübelere dair habere, toplum tarafından istenen her anda kolaylıkla ulaşılmasının başvuranın kişilik hakkını zedelediği anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5651 sayılı "İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun"un "içeriğin yayından çıkarılması ve erişimin engellenmesi" başlıklı 9. maddesinin uygulanma şartları;

- İnternet ortamında yapılan bir yayın olması,

- Yapılan yayın içeriği nedeniyle, gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşların "kişilik haklarının" ihlal edilmesidir. Madde metninde, kişilik hakkı ihlal edilenlerin "erişimin engellenmesi" taleplerini içerik veya yer sağlayıcısından yada bu hususta karar almaya görevli ve yetkili Sulh Ceza Hakimliğinden doğrudan isteyebileceği, bu hususta verilecek kararların mahkemece erişim sağlayıcıları birliğine gönderilerek derhal yerine getirilmesi, erişimin engellenmesine konu içeriğin yayından kaldırılması halinde hakim kararlarının da kendiliğinden ortadan kalkacağı ve kararların yerine getirilmemesi halinde uygulanacak ceza yaptırımları düzenlenmektedir.

İnternet içeriğine erişimin engellenmesi tedbiri, başvuranın kişilik haklarını ihlal ettiği mahkeme kararıyla tespit edilen bir internet yayınına toplumun erişiminin derhal engellenmesi amacıyla düzenlenmiş bir tedbirdir. Erişimin engellenmesi tedbirinin uygulanması için yayının içeriğinde kişilik hakkına yönelen bir suç unsuru bulunması şartı aranmadığı gibi yayın içeriğinde bir suç işlenmişse dahi yürütülecek ceza muhakemesinin sonucu beklenmeksizin erişimin engellenmesi tedbirine bir koruma tedbiri olarak hükmedilebilecektir. Erişimin engellenmesine konu edilen ve başvuranın kişilik hakkını ihlal ettiği tespit edilen internet yayınının "bir an önce" internet ortamından kaldırılması, gerek kişilik haklarının gerekse kamu düzeninin korunması açısından elzemdir. Ancak verilecek kararlarda ifade ve basın özgürlüğünün zedelenmemesi de gözetilmesi gereken bir diğer husustur.

Dairemizin, başta Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17/6/2015 tarihli ve E.2014/4-56, K.2015/1679 sayılı kararına atıfta bulunduğu 05/06/2017 tarihli ve 2016/15510 E. 2017/5325 K. sayılı kararında ve pek çok emsal kararında belirtildiği üzere;