muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/133, Karar No: 2011/168, Tarih: 12.07.2011

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kapsamına göre inceleme, sanık G…

….. M…

…. hakkında yaralama suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmamasına karar verilen sanık G…

….. M…

….'ın, kasten yaralama suçundan 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlülük kararının temyiz mi, yoksa itiraz yasa yoluna mı tabi olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Yerel mahkeme tarafından, sanık G…

…. M…

…..'ın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCY'nın 86/1, 87/3 ve 29. maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve koşulları bulunmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, inceleme dışı bırakılan sanıklar S…

… A…

…. ve A…

…. U…

…..'nun ise hakaret ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilen sanık G…

….. M…

….'ın, kasten yaralama suçundan 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm, 1412 sayılı CYUY'nın 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olmayıp, temyiz yasa yoluna tabidir. Özel Daire tarafından sanık G…

…. M…

….. hakkında sehven 5271 sayılı CYY'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden bahisle, hükmün itiraza tabi olduğu kabul edilerek, itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulü ile Özel Daire iade kararının kaldırılarak, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ

:

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 22.12.2010 gün ve 11751-21570 sayılı iade kararının KALDIRILMASINA,

3-Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.07.2011 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3021, Karar No: 2012/2492, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3021 E.  ,  2012/2492 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit isteminin reddine işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen

farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yerolmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23235, Karar No: 2017/2397, Tarih: 07.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23235 E.  ,  2017/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, maddi-manevi tazminat ve tedbir nafakası yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, maddi tazminat ve tedbir nafakası miktarı, reddedilen manevi tazminat, karar verilmeyen yoksulluk nafakası, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı erkeğin kadına ağır şekilde fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği ailesiyle görüştürmediği, annesinin eşine müdahalesine sessiz kaldığı, davalı-karşı davacı kadının ise, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşinin annesini istemediği, ailesinin etkisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre; boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı-karşı davalı erkeğin ağır kusurlu olup, bu vakıalar aynı zamanda davalı-karşı davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m.4. TBK m. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

.../....

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4- Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-karşı davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın İskender'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.03.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/7505, Karar No: 2018/193, Tarih: 10.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7505 E.  ,  2018/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda kurulan hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından mahkemece gerçekleştirilen yargılamaya ilişkin düzenlenen 18.01.2017 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7957, Karar No: 2006/9681, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/7957 E.  ,  2006/9681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, 27.04.2005 tarih 2005/10222 nolu ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, T.C.D.D.Y. Genel Müdürlüğü üst düzey yöneticisi olan davacıya davalı ...Başkanlığı tarafından çıkarılan ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, mahkemece dava konusuz kaldığından bir karar verilmesine yer olmadığına; dava açılmasına davalı Kurum sebebiyet verdiğinden nisbi avukatlık ücreti ile yargılama giderlerinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine hükmedilmiştir.

Somut olayda T.C.D.D. İşletmesi Genel Müdürlüğü davalı Kurumun prim borcundan dolayı 14.04.2005 yazısı ile Sosyal Sigortalar Kurumuna ödemesi gereken prim borçlarının idarenin finansman sıkıntısı nedeniyle ödenemeyeceğinin bildirildiği, davalı Kurumca da 27.04.2005 düzenleme tarihli 29.04.2005 günlü ödeme emirleri çıkartıldığı, üst düzey yönetici sıfatı nedeniyle davacıya aynı gün tebliğ edildiği, ancak 27.04.2005 tarih ve 25798 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5335 sayılı Kanun gereğince, " Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle, T.C. Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün ve bağlı ortaklıklarının S.S.K.'na olan prim, işsizlik sigortası, gecikme zammı, faiz, sosyal yardım zammı ve benzeri borçların tamamının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 2005 yılı bütçesinde yer alan ödenekten mahsup edileceği" hükmüne göre anılan primin bütçeden mahsup ile terkin edildiği, ...nun 22.02.2006 tarihli S.S.K.'nun ilgili yazısından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca dava açılmasına Sosyal Sigortalar Kurumunun sebebiyet verdiğinden söz edilemeyeceğinden avukatlık ücreti ve yargılama gideri ile sorumluluğu cihetine gidilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.U.M.K.'nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 3. ve 4. bendlerinin silinerek yerine "Dava açılmasına davalı kurum sebebiyet vermediğinden davacı yararına yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davanın mahiyeti gereği davalı yararına avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 09.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1861, Karar No: 2009/2859, Tarih: 08.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1861 E.  ,  2009/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. vs. Vek. Av. ... ile davalı ...Ş. vek. Av. ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında İzmir 9. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 16/10/2008 gün ve 2007/996-2008/965 sayılı hükmün davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen dava konusu edilen İzmir 14. İcra Müdürlüğü'nün 2005/3487 sayılı takip dosyası içindeki (dava dışı borçlu ...’a ait ... ili, ... ilçesi,... Mahallesi, 1189 ada, 6 parselde bulunan 16 no.lu bağımsız bölümün satış tutarının paylaştırılmasına ilişkin) 12.12.2007 günlü sıra cetveli ile bu cetvelin taraflara tebliğine ilişkin tebligat mazbatalarının okunaklı ve onaylı birer suretlerinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22306, Karar No: 2017/26034, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22306 E.  ,  2017/26034 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11105, Karar No: 2019/13899, Tarih: 21.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11105 E.  ,  2019/13899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Mahkemenin kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş, davacının temyiz karar harcı (nispi) masrafını yatırmaması nedeniyle, söz konusu masrafın tebliğ tarihinden itibaren (7) gün içerisinde yatırması hususunda davacı vekili adına meşruatlı tebligat çıkartılmış, davacının eksik nisbi harcı yatırmaması nedeniyle davacının temyiz talebinin reddine dair ek karar verilmiş ve bu ek karar davacı tarafından temyiz edilmişse de, fiziki dosyada ve UYAP kayıtlarında ek karar temyiz harçlarının yatırıldığına ilişkin makbuzlara rastlanılmamıştır.

Bu nedenle, ek karar temyiz harçları yatırılmış ise makbuzların dosyaya eklenilmesi ek karar temyiz harçları yatırılmamış ise, harçların tamamlanması için muhtıra işlemlerinin ikmalinden sonra dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1001, Karar No: 2017/396, Tarih: 10.10.2017

**Ceza Genel Kurulu         2017/1001 E.  ,  2017/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Günü : 09.06.2017 - 25.07.2017

Sayısı : 123/92 - 20/20

.... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2017 gün ve 14085-2117 sayılı iddianamesi ile sanık ...'ın, silahlı terör örgütüne üye olma, Anayasayı ihlal, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Büyük Millet Meclisini ve Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs etme suçlarından TCK'nun 314/2, 37/1. maddesi delaletiyle 309/1, 311/1, 312/1, 53, 63/1, 58/9 ve 54. maddeleri ile 3713 sayılı Kanunun 3. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 5. maddesi gereğince cezalandırılması isteğiyle açılan kamu davasında .... 14. Ağır Ceza Mahkemesince 09.06.2017 gün ve 123-92 sayı ile mahkemenin görevsizliğine ve sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılması için dosyanın Yargıtay 16. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiş;

Yargıtay 16. Ceza Dairesince de 25.07.2017 gün ve 20-20 sayı ile; yargılamaya .... 14. Ağır Ceza Mahkemesince devam edilmek üzere dairenin görevsizliğine ve oluşan görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının uyuşmazlığın giderilmesi istekli 08.09.2017 gün ve 50317 sayılı görüş yazısı ile Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken konu, .... 14. Ağır Ceza Mahkemesi ile Yargıtay 16. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesine ilişkindir.

Sanık ...'ın, .... Cumhuriyet savcısı olarak görev yapmakta iken, Fetullahçı Terör Örgütü/Paralel Devlet Yapılanması (FETÖ/PDY) silahlı terör örgütüne üye olduğu gerekçesiyle Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu 2. Dairesinin 16.07.2016 gün ve 4-345 sayılı kararı ile görevden uzaklaştırılmasından sonra, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Genel Kurulunca 24.08.2016 gün ve 426 sayılı karar ile meslekten çıkarıldığı ve yeniden inceleme talebinin 29.11.2016 gün ve 434 sayılı kararla reddedildiği,

Sanık hakkında .... Cumhuriyet Başsavcılığınca 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanununun 93 ve 94. maddeleri gereğince genel hükümlere göre yürütülen soruşturma sonucunda düzenlenen iddianame ile; ağır ceza mahkemesinin görevine giren ve suçüstü halinde işlendiği değerlendirilen silahlı terör örgütüne üye olma, Anayasayı ihlal, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Büyük Millet Meclisini ve Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs etme suçlarından TCK'nun 314/2, 37/1. maddesi delaletiyle 309/1, 311/1, 312/1, 53, 63/1, 58/9 ve 54. maddeleri ile 3713 sayılı Kanunun 3. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 5. maddesi gereğince cezalandırılması isteğiyle kamu davası açıldığı,