muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21504, Karar No: 2015/22903, Tarih: 17.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/21504 E.  ,  2015/22903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Viranşehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2014

NUMARASI : 2014/150-2014/761

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

./..

./..

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9925, Karar No: 2014/12917, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9925 E.  ,  2014/12917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2014

NUMARASI : 2013/1245-2014/321

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10047, Karar No: 2018/3197, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/10047 E.  ,  2018/3197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.07.2017 gün ve 2017/279 Esas, 2017/251 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Politikalar Bakanlığı vekili

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçlardan dolayı Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamada verilen görevsizlik kararına ilişkin hüküm duruşması ve aynı tarihli gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı saptanmakla, söz konusu imza eksikliğinin tamamlanmasının ardından Ağır Ceza Mahkemesinde yaşı küçük mağdurun velayet hakkına sahip babası Engin’in, sanıktan şikayetçi olup davaya katılmasına rağmen yokluğunda verilen karar ile anılan hükümlere ilişkin istinaf incelemesi neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün adı geçen katılana tebliğ edilmemesi karşısında, öncelikle Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılan ...’e tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde buna ilişkin ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmün sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine düzenlenen 13.12.2017 günlü, 2017/67862 sayılı tebliğnamede çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyizle ilgili görüş bildirilmesine rağmen kişiyi hürriyetinden yoksun

kılma suçundan kurulan hükme ilişkin temyizle ilgili görüş belirtilmediği anlaşıldığından anılan temyizle ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8237, Karar No: 2013/11707, Tarih: 29.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/8237 E.  ,  2013/11707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21/12/2011 tarih ve 28149 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2 nci Kısım 1 nci Bölümünün 6 ncı sırasında belirtildiği üzere 29/12/2011 olan hüküm tarihinde Sulh Ceza Mahkemelerinde takip edilen işlerde maktu vekalet ücretinin 600 TL olduğu, bu nedenle maddi hatanın düzeltilmesi istemi yerinde görüldüğünden Dairemizce verilen 27/03/2013 gün 2012/18306 esas ve 2013/7112 karar sayılı ilamı ile düzelterek onama kararı verilen "karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2. kısım 2. bölümü uyarınca 1.100 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık müdafiine verilmesine" kısmının çıkartılarak yerine "karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2. Kısım 1.bölümünün 6.sırasında belirtildiği üzere 600 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık müdafiine verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE, 29/05/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/962, Karar No: 2018/2026, Tarih: 20.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/962 E.  ,  2018/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki "itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 27.11.2013 tarihli ve 2013/85 E., 2013/260 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 20.11.2014 tarihli ve 2014/6991 E., 2014/15346 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtayın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 05.04.2017 tarihli ve 1610-668 sayılı; 24.05.2017 tarihli ve 1265-1005 sayılı kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "…Mahkememizin 2013/85 Esas ve 2013/260 Karar sayılı hükmü usul ve yasaya uygun olduğundan bu kararda direnilmesine, " denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 20.12.2018 tarihinde, oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1780, Karar No: 2009/12001, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1780 E.  ,  2009/12001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :18.09.2009

No :445-419

Taraflar arasındaki menfi tespit-ipoteğin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... İnş.Tic.Ltd.Şti.’nin davalı bankadan çektiği krediye karşılık bir taşınmazını teminat olarak gösterdiğini ve ipotek tesis ettirdiğini, oysa bu tarihte davacının fiil ehliyetinin bulunmadığını belirterek bu ipoteğin kaldırılmasını, Karabük 1.İcra Müdürlüğünün 2007/98 Esas sayılı takip dosyasından dolayı borçlu bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, ipotek tarihi olan 10.06.2006 tarihinde davacının fiil ehliyetinden kısıtlı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı şirket vekili, takibe konu borçla davacının ilgisinin olmadığını belirterek, açılan davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, alınan Adli Tıp Kurumu raporu doğrultusunda davacının ipotek tarihi olan 10.06.2006 tarihinde ve dava tarihinde fiil ehliyetine haiz olmadığı,dolayısıyla yapılan işlemin mutlak butlanla geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/5556, Karar No: 2012/7455, Tarih: 18.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5556 E.  ,  2012/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 11.07.2012 gün ve 2012/2961 Esas, 2012/4836 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçiler vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçiler vekili asıl ve birleşen şikayette, şikayet olunanların alacaklı olduğu ilamlı takip dosyasında kendi hacizleri dikkate alınmadan ödeme yapıldığını, sonrasında şikayet olunanlar vekilinin 87.000,00 TL’sinin iade edildiği ancak bakiye miktarların iade edilmediğini, müvekkillerinin alacaklı olduğu ilamlı takibe konu dava tarihinin daha önceki tarihli olduğunu, buna rağmen sıra cetvelinde müvekkillerinin alacaklı olduğu dosyadaki haczin sonraki tarihli olduğundan bahisle alacağa ikinci sırada yer verildiğini ileri sürerek, asıl şikayet kapsamında şikayet edilenlerin iade etmedikleri miktarın iadesine ve birleşen şikayet kapsamında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili asıl ve birleşen şikayette, müvekkillerinin alacaklı olduğu takip dosyasındaki haczin kesinleşme tarihinin daha önce olduğu, sıra cetveline konu paranın icra veznesine girdiği tarih itibariyle şikayetçilerin ihtiyati hacizlerinin kesinleşmediğinden hacze iştirak edemeyeceğini, yapılan işlemlerin doğru olduğunu savunarak, şikayetlerin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, şikayetçilerin alacaklı olduğu dosyadaki haciz tarihinin şikayet olunanların alacaklı olduğu dosyadaki haciz tarihinden sonra olmasına rağmen, şikayetçilerin alacağının dayanağı olan ilama ilişkin dava tarihinin daha önce olduğundan garame kurallarının uygulanması gerektiği, şikayet olunanların iade etmesi gereken miktarın kendilerine yapılacak ödemeden mahsup edileceği, bu hususun birleşen şikayet kapsamında değerlendirildiği gerekçesiyle, asıl şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına, birleşen şikayet kapsamında sıra cetvelinin iptaline, mevcut paranın garameten paylaştırılmasına, 64.126,00 TL’nin şikayetçilere, 22.874,00 TL’nin de şikayet olunanlara ödenmesine dair verilen karar şikayet olunanlar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.07.2012 tarih 2012/2961 Esas 2012/4836 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, şikayetçiler vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 43,90TL harç ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8933, Karar No: 2016/1815, Tarih: 02.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/8933 E.  ,  2016/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin, 03/02/2015 günü yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, yasal süresinden sonra 11/02/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3227, Karar No: 2015/20426, Tarih: 15.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/3227 E.  ,  2015/20426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/252951

MAHKEMESİ : Elmadağ(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/175 (E) ve 2014/88 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/2 ve 86/3-a maddelerinin tatbiki ile tayin olunan 210 gün adli para cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi uyarınca altıda bir oranında indirim yapıldığında 175 gün adli para cezasına hükmolunması gerekirken hesap hatası yapılarak 180 gün adli para cezasına hükmolunması ve sonuç cezanın 3.500 TL. adli para cezası yerine 3.600 TL. adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2) Sanığın sarfına sebebiyet verdiği yargılama gideri miktarının, 6183 sayılı Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken sınırlar içinde kalması nedeniyle, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken sanığa yükletilmesine karar verilmek suretiyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin tatbikine ilişkin kısmındaki "180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "175 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, sanık hakkındaki gün karşılığı adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin kısmındaki "3.600 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "3.500 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, yine hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin kısmının karar metninden çıkarılarak yerine "Sanığın yargılanması için yapılan 2 adet davetiye giderinden ibaret toplam 16,00 TL. yargılama giderinin, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesi uyarınca hazine üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16335, Karar No: 2012/15202, Tarih: 31.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/16335 E.  ,  2012/15202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Diğer taraftan, yine TMK'nun 22. Maddesine göre, bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Dosyanın incelenmesine göre; hükümlünün nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olarak belirtilen “... Köyü No:48 Merkez/...” adresinin, cezaevi adresi olduğu anlaşılmaktadır. Nüfusa kayıtlı olunan yerin yerleşim yerine karine olduğuna ilişkin hüküm yürürlükten kaldırılmış ise de, hükümlünün son yerleşim yeri adresinin “... Köyü .../...” olduğunun 27.09.2011 tarihli ihbar yazısı ile hükümlünün aynı tarihli beyanından anlaşılmasına göre, davanın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nin 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nin 25. ve 26.) maddeleri gereğince Bismil Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.