muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2032, Karar No: 2015/5886, Tarih: 15.09.2015

Şikayet olunan, cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetçilerin itirazının alacağın esas, miktar ve niteliğine yönelik olduğu, bu sebeple mahkemenin görevsiz olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetvelinin itirazına ilişkindir.

İİK'nın 142/1. maddesinde "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmü düzenlenmiştir. Bu hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve dava sonucunda etkilenecek olan alacaklıları ifade eder. Bu hükümde belirtilen mahal mahkemesinin hangi mahkeme olduğu konusunda bir açıklık bulunmamakla birlikte İİK'nın 235/1. maddesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolundaki açık bir düzenleme bulunmadığından bu mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, İcra Mahkemesi ile genel mahkeme arasında görev ilişkisi bulunduğu gözetilerek HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca şikayetin mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddine karar verilmesi doğru olmamış, gerekçede yer olması gereken hususlara hüküm fıkrasında yer verilmesi, HMK'nın 297/2. maddesi hükmüne aykırı olmuş ise de karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, şikayetçiler vekilinin esasa ilişkin tüm temyiz nedenlerinin incelenmesine gerek görülmeksizin HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7 maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin esasa ilişkin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmeksizin kararın gerekçesi değiştirilerek ve "HÜKÜM" fıkrasındaki "Dosya muhteviyatı, yapılan yargılama ve toplanan deliller ve icra dosyasının incelenmesi ve vekilinin bu celseki beyanınca İİK'nın 142/2. maddesince şikayetçilerin alacağın niteliğine itiraz etmesi nedeniyle şikayetin reddine,

Başlangıçta alınan 25,20 TL harcın karar ve ilam harcı sayılmasına,

Şikayetçiler tarafından yapılan yargılama giderlerinin şikayetçiler üzerinde bırakılmasına," ibarelerinin çıkartılarak yerine, "Şikayetin HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri hükmü uyarınca usulden reddine,

Karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın görevli nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Başlangıçta alınan 25,20 TL harcın karar ve ilam harcı sayılmasına,

Şikayetçiler tarafından yapılan yargılama giderlerinin şikayetçiler üzerinde bırakılmasına," ibarelerinin çıkartılarak yerine, "Şikayetin HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri hükmü uyarınca usulden reddine,

Karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın görevli nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine,

HMK'nın 331/2. maddesi gözetilerek davaya görevli mahkemede devam edilmesi halinde harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin görevli mahkemede karara bağlanmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2408, Karar No: 2011/3798, Tarih: 24.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2408 E.  ,  2011/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.02.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı geçit irtifakı tesisi istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi krokisinde 8.alternatif olarak belirtilen ve mavi renkle gösterilen 11 sayılı parsel üzerinden davacının 103 ada 13 parseli yararına geçit tesis edilmiştir.

Hükmü, 11 sayılı parsel maliklerinden ... temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Geçit kurulurken de komşu taşınmaza en az zarar verilmelidir.

Somut olaya gelince;

Davacının maliki olduğu 13 sayılı parsel ile üzerinden geçit kurulan 11 sayılı parsel komşudur. Gerçekten, yola ulaşılacak en uygun güzergah bilirkişilerin 8.alternatif olarak belirledikleri yerdir. Ancak, bilirkişiler gerekmediği halde 11 sayılı parselden daha fazla bir yer üzerinden geçit güzergahı belirlemiştir. Başka bir deyişle, 13 sayılı parseli ile 11 sayılı parselin güneyde kesiştiği nokta geçit çıkışı olarak belirlenmeli, bunun kuzeye uzantısıyla ilgili istek reddolunmalıdır. Komşu taşınmaza daha fazla zarar verilmek suretiyle geçit kurulması uygun değildir.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 24.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36192, Karar No: 2021/5496, Tarih: 20.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36192 E.  ,  2021/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Baba oğul olan sanıkların...Restoran isimli işyerini birlikte çalıştırdıkları ve restoran için katılanın sahibi olduğu ...tekstil isimli şirketten mefruşat malzemesi satın alıp, karşılığında sanık ...'nin, oğlu olan sanık ...'in bilgisi dahilinde,...'e ait suça konu çeki yetkisi olmadan imzalayarak katılana verdiği, çekin ibrazında keşideci imzasının çek sahibine ait olmadığının tespit edildiği ve ödemenin yapılmadığı, bu suretle sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıklar savunması, katılan beyanı, vekaletname, tutanaklar ile dosya kapsamından, sanıkların fiiliyatta birlikte işlettikleri restoran için katılanın şirketinden alınan malzemelere karşılık sanık ...'in bilgisi dahilinde ve ona ait olan çeki sanık ...'nin keşide ederek katılana verdiği ve sanık ...'nin yetkisi olduğuna dair de noter vekaletnamesi de sunduğu, sanıkların borçlarını kabul ettikleri ve ödeyeceklerini söyledikleri gerekçesiyle sanıkların üzerine atılı eylemde suç kastının olmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen eylemde suç kastının olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5297, Karar No: 2011/14520, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5297 E.  ,  2011/14520 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... Bilgisayar Otomasyon Sis İnş. Tur. Gıda San ve Tic. A.Ş aralarındaki alacak davası hakkında Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 19.10.2010 gün ve 317-416 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

31.05.2010 günlü ilam temyiz eden davalı asile 03.12.2011 tarihinde tebliğ edilmiş ve temyiz dilekçesi, süreli vekaletname gereğince vekalet görevi 14.10.2010 tarihinde biten davalı vekili tarafından 18.02.2011 tarihinde verilmiştir.

3156 sayılı Yasanın 20.maddesiyle değiştirilen HUMK.nun 432/1 maddesi uyarınca yasanın yürürlüğe girdiği 6.4.1985 tarihinden itibaren verilen kararlarda temyiz süresi 15.gündür. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.6.1990 gün ve esas 1989/3. karar 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25677, Karar No: 2016/3823, Tarih: 29.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25677 E.  ,  2016/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece verilen ilk kararın bozma ile ortadan kalktığı gözetilmeden kararın tescil yönünden kesinleştiğinden bahisle tescile ilişkin yeniden bir karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2. bendindeki cümlenin hükümden çıkarılmasına, yerine (Dava konusu ................ 1146 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan TAPU KAYDININ İPTALİ İLE davacı ... İşletmesi adına TESCİLİNE, kararın infazı için Tapu Müdürlüğüne yazı yazılmasına)cümlesinin yazılmasına,

b) 5. bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına ve hüküm fıkrasının yeniden teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13145, Karar No: 2021/16215, Tarih: 01.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/13145 E.  ,  2021/16215 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 235,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Çanakkale Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü'nün 19/01/2019 tarihli ve ... sayılı trafik idarî para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine, dilekçe yazım ücreti olan 606,00 Türk lirasının itiraz edenden alınarak kararına itiraz edilen kuruma verilmesine ilişkin GELİBOLU Sulh Ceza Hakimliği'nin bila tarihli ve 2019/110 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 07/10/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.10.2020 tarihli ve KYB. 2020-89087 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Gelibolu Sulh Ceza Hakimliği'nin bila tarihli ve 2019/110 değişik iş sayılı kesin nitelikteki kararını müteakip, kabahatlinin itirazı üzerine, itirazın kabulüne dair verilen Çanakkale 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 21/06/2019 tarihli ve 2019/1358 değişik iş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu düşünülerek yapılan incelemede;

Her ne kadar Gelibolu Sulh Ceza Hakimliği'nin bila tarihli ve 2019/110 değişik iş sayılı kararında kendisini vekil ile temsil eden kurum lehine duruşma yapılmadığından bahisle 606,00 Türk lirası dilekçe yazım ücretine hükmedilmiş ise de; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin “Ceza davalarında ücret” başlıklı 14. maddesinin 2. fıkrasında yer alan, “Ceza hükmü taşıyan özel yasa, tüzük ve kararnamelere göre yalnız para cezasına hükmolunan davalarda tarifeye göre belirlenecek avukatlık ücreti hükmolunan para cezası tutarını geçemez.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, kendisini vekille temsil eden kurum lehine vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesinde ve söz konusu ücretin itiraza konu para cezasının miktarı olan 235,00 Türk lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, GELİBOLU Sulh Ceza Hakimliği'nin 08.05.2019 tarih, 2020/110 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, hüküm fıkrasındaki “dilekçe yazım ücreti olan 606,00 TL’nin” ibaresi çıkartılıp yerine “235,00 TL’nın” ibaresi yazılmasına, karardaki diğer hususların aynen muhafazasına, 01.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13705, Karar No: 2014/19321, Tarih: 09.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13705 E.  ,  2014/19321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/83-2014/302

Taraflar arasında görülen davada İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.06.2014 tarih ve 2014/83-2014/302 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı idarenin açtığı "PTT Posta Ayırım, Dağıtım ve Taşıttırılması İşi"ne ilişkin ihaleye 04.06.2002-31.12.2002 tarihleri arasında kendi firması adına, 01.01.2003-31.12.2003 tarihleri arasında ise ortak girişim grubu olarak katıldığını, davalı idarenin ihale şartnamesine işçi asgari ücretlerinde meydana gelecek artışlar dolayısıyla doğacak SSK prim farkının idarece müteahhide ödeneceğine ilişkin hüküm koyduğunu, ancak bu hükmü hukuka aykırı olarak uygulamadığını ileri sürerek, davalı tarafından ödenmesi gerektiği halde müvekkili tarafından ödenen toplam 12.376,56 TL'nin ödeme tarihlerinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu alacağın olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 24.01.2013 tarih, 2013/1053 Esas, 2013/18727 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının 2003 yılına ilişkin ihaleye ortak girişim grubu olarak katıldığı, ortak girişim grubunu oluşturan davacı dışındaki diğer ortak Makintur Makine İnşaat Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisinin davaya muvafakat ettiği, 2002 yılına ilişkin istekle ilgili olarak verilen ilk kararın kesinleştiği, 2003 yılı için daha önce verilen kararda belirtilen tutar yönünden kararı davacının temyiz etmemesi nedeni ile davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu, ancak kısa kararda maddi hata sonucunda bu miktarın 7.937,01 TL olarak yazıldığı, bu miktara ödeme tarihinden itibaren yasal faizi uygulanacağı gerekçesiyle 2002 yılına ilişkin istekle ilgili olarak verilen ilk karar kesinleşmiş olmakla bu kısımla ilgili olarak yeniden karar verilmesine yer olmadığına, 2003 yılı için 3.968,50 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

- Dava, hizmet alımına ilişkin ihale kapsamında SSK prim farkının idarece ödenmemesi sebebiyle alacak istemine ilişkindir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'un 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın, kısa karara uygun olması gerekmektedir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

Somut olayda mahkemece kısa kararda ''2003 yılı için 7.937,01 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' karar verilmiştir. Ancak, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, ''2003 yılı için 3.968,50 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' şeklinde hüküm kurulmuştur. Buna göre, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılmadığı, kabul edilen tutar yönünden kısa karar ile gerekçe karar arasında çelişki yaratılmış olduğu anlaşılmakla, bu yönden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bozma sebep ve şekline göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16758, Karar No: 2017/24677, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16758 E.  ,  2017/24677 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.