muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6295, Karar No: 2015/395, Tarih: 03.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2013/6295 E.  ,  2015/395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, olası kastla yaralama

1-Sanık .. hakkında mağdur İrfan'a yönelik kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 1.500 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 305/1 maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık . hakkında mağdurlar.r ve .'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Mağdurlar. ve.'ın kardeş olduğu, sanık n ile aynı evde yaşadıkları, mağdur .in ise diğer mağdurların arkadaşı olup zaman zaman sanığın da yaşadığı eve gelip gittiği, sanığın dayısının mağdur ..in kiracısı olduğu,r'in sanığın dayısını evden çıkardığı, bu nedenle sanığın mağdur .'in eve gelmesini istemediği, olay günü mağdur .'in evde olduğu sırada sanık ile .arasında bu nedenle tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü,

sanığın bıçakla mağdur'i sağ meme altından toraksa nafiz olacak ve hayati tehlikeye neden olacak, sol gluteusta sinir kesisine neden olacak ve sol ayakta fonksiyonel kısıtlılığa neden olacak şekilde yaraladığı, araya girmeye çalışan mağdur Hüseyin'i de sol elvolar yüzeyde yüzeysel kesi, sol uylukta kesi, sol femur posteriorda kesi oluşacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda,

A-Olayın oluş şekli, kullanılan aletin etki derecesi ile birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında mağdur ..e karşı TCK'nın 86/1 maddesi uyarınca, TCK'nın 61. maddesindeki ilkeler doğrultusunda, 1 ile 3 yıl arası makul bir temel ceza belirlenmesi gerekirken, temel cezanın yazılı şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi, suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından,

B-Sanık hakkında TCK'nın 86/1, 3-e maddelerinin uygulanmasıyla belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, önce aynı yasanın 87/1-d maddesi gereğince verilen ceza bir kat artırılarak 2 yıl 12 ay hapis ve 87/1-son maddesi uygulanmak suretiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde, 87/1-d maddesi ile artırım yapılmadan doğrudan doğruya TCK'nun 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası verilmesi sonuca etkili olmadığından,

C-Sanık hakkında mağdur ..r'e kaşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, mağdurun yaralanmaya bağlı olarak hayati tehlike geçirdiği ayrıca sol ayağında fonksiyonel kısıtlılık oluşup bu marazın organlardan birinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 87/1-a-d maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, sadece 87/1-d uyarıca hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından,

bozma nedeni yapılmamıştır.

C-Sanık hakkında mağdur ..r'e kaşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, mağdurun yaralanmaya bağlı olarak hayati tehlike geçirdiği ayrıca sol ayağında fonksiyonel kısıtlılık oluşup bu marazın organlardan birinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 87/1-a-d maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, sadece 87/1-d uyarıca hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından,

bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .'ın mağdurlar.r ve .'i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık hakkında mağdur Hüseyin'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümde TCK'nın 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden, TCK.nun 62/1.maddesinin tatbiki ile 1/6 oranında indirim yapılarak cezanın "1 yıl 5 ay 15 gün hapis" yerine "1yıl 7 ay 15 gün hapis" olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak,

Sanık hakkında mağdur Hüseyin'e yönelik TCK.nun 62.maddesi ile belirlenen cezanın "1 yıl 5 ay 15 gün hapis" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle,

DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 03/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22624, Karar No: 2013/20275, Tarih: 09.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22624 E.  ,  2013/20275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, eksik araştırmaya, erteleme kararı verilmemesine, lehe hükümlerin uygulan- madığına; Cumhuriyet Savcısının erteleme ve müsadere kararı verilmemesine, yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 200,00-TL”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 160,00-TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahke- menin takdiri doğrultusunda “Sanığa verilen 8 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7028, Karar No: 2014/10133, Tarih: 08.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7028 E.  ,  2014/10133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen yaşlılık aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespitiyle, Kuruma borçlu olmadığına ve aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4714, Karar No: 2021/9644, Tarih: 02.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/4714 E.  ,  2021/9644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

A) Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında; suça konu faturaları düzenleyen şirketin ortağı ve temsilcisi olduğunu, 2009 yılı Nisan ayında şirketi kapatmak için vergi dairesine dilekçe verdiğini, bu nedenle kapandığını, re’sen kapatılmadığını, defter ve belgeleri incelenmeden raporların hazırlandığını, sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi; şirket ortağı olan tanık ...’un; sürekli şirketin başında durduğunu, 2009 yılının Mart ayına kadar şirketlerinin açık kaldığını, tanık muhasebeci ...’ın ise; söz konusu şirketin 2008 ve 2009 yıllarında mali müşavirliğini yaptığını, şirketin 2009 yılının Nisan ayında faaliyetini durdurduğunu evrak üzerinde yaptığı incelemelerde giriş ve çıkışları olan mallar hakkında faturaların düzenlendiğini, kesilen fatura miktarları kadar şirketin iş hacmine sahip olduğunu düşündüğünü çünkü 4-5 tane çalışanının olduğunu beyan etmeleri, karşısında, maddi gerçeğin ve suç tarihinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) ... Yapı İnş. .... Ltd. Şti. tarafından 2009 takvim yılında düzenlenen faturaların, bu faturaları kullanan mükelleflerin bağlı olduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle temin edilmesi bu mümkün olmadığı takdirde faturaları kullanan ve Ba formları ile bildiren mükelleflerin Ba bildirim formlarının istenerek faturaların hangi tarihte düzenlendiğinin ve bu suretle suç tarihinin tespit edilmesi,

1) ... Yapı İnş. .... Ltd. Şti. tarafından 2009 takvim yılında düzenlenen faturaların, bu faturaları kullanan mükelleflerin bağlı olduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle temin edilmesi bu mümkün olmadığı takdirde faturaları kullanan ve Ba formları ile bildiren mükelleflerin Ba bildirim formlarının istenerek faturaların hangi tarihte düzenlendiğinin ve bu suretle suç tarihinin tespit edilmesi,

2) Fatura asıllarının temin edilmesi halinde; sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ortağı ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; adı geçenin tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

3) ...’un da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

5) Kabule göre de;

a) Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından tekerrür hükümlerinin uygulanması bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11565, Karar No: 2015/12581, Tarih: 27.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/11565 E.  ,  2015/12581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2013/217-2015/43

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan tescil harici yerlerin kadastrosu sırasında Ç. Köyü çalışma alanında bulunan 110 ada 3 parsel sayılı 1970,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, S.. G..'ın itirazı üzerine Kadastro Komisyonunca taşınmazın tarla vasfıyla S.. G.. kullanımında olduğu belirtmesinin yapılarak Hazine adına tespitine karar verilmiştir. Davacı A.. G.., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 110 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı A.. G.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı A.. G.. vekilinin hükme yönelik diğer temyiz itirazları yerinde bulunmamaktadır. Ancak; kadastro hakimi açık ve infazı sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde infaz hükmü kurmakla yükümlüdür. Kadastro tespiti sonrasında tespit tutanağına karşı davacının babası S.. G..'ın itirazı üzerine Kadastro Komisyonunca taşınmazın vasfının tarla olarak değiştirildiği ve kullanıcısının da S.. G.. olarak belirlenerek askıya çıkarıldığı, daha sonra davacı A.. G..'ın taşınmaz üzerinde babası kullanımı ile kendi kullanımı olduğuna yönelik dava açtığı, Hazine tarafından ise açılan herhangi bir davanın mevcut olmadığı dikkate alındığında mahkemece davanın reddi ile komisyon kararı gibi tesciline karar verilmesi gerektiği halde davada taraf olmayan kişi aleyhine "tespit gibi tescil" hükmü verilmesinde isabet bulunmamaktadır. Bu isabetsizlik bozma nedeni ise de giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın hüküm bölümünün 2. fıkrasının 2. satırındaki “tespit gibi” sözcüklerinin çıkarılarak yerine “26.02.2013 tarihli komisyon tutanağındaki gibi” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın hüküm fıkrasının DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15937, Karar No: 2025/1, Tarih: 06.01.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/15937 E.  ,  2025/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/168 E., 2017/259 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 18.05.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.07.2023 tarihli ve 2022/10165 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/88583 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/88583 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10.Ceza Dairesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında davaya devam olunacağı nazara alındığında, somut olayda, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine başlanabilmesi için 10 gün içinde müracaat etmesine dair Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının 18.01.2016 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edildiği, takiben sanığın vaka sorumlusu ile görüşmeye katılmak için 10 gün içinde Müdürlüğe müracaat etmemesi nedeniyle 01.02.2016 tarihli komisyon kararı ile kaydın kapatılmasına karar verildiği ve kapatma kararının bizzat sanığa 05.02.2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; tek başına bu durumun ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, esasen denetimli serbestlik tedbirine kaldığı yerden devam edilmesi gerektiği, kamu davası hakkında durma kararı verilerek yükümlü hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği cihetle, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 03.08.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2015 tarihli ve 2015/29051 Soruşturma, 2015/577 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ve denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın şüpheliye 07.12.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek infazı için Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 14.01.2016 tarihli ve 2016/22 DS sayılı çağrı yazısının 18.01.2016 tarihinde şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, Müdürlüğe başvurmaması nedeniyle 01.02.2016 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verilerek kapatma kararının 05.02.2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği,

C. Erteleme kararının kaldırılarak Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2016 tarihli ve 2015/29051 Soruşturma, 2016/2951 Esas, 2016/2461 sayılı iddianamesi ile Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

D. Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 24.03.2017 tarihli ve 2016/168 Esas, 2017/259 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre;

D. Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 24.03.2017 tarihli ve 2016/168 Esas, 2017/259 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre;

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında davaya devam olunacağı dikkate alındığında, somut olayda, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine başlanabilmesi için 10 gün içinde başvurmasına dair Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 2016/22 DS sayılı çağrı yazısının 18.01.2016 tarihinde şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, Müdürlüğe başvurmaması nedeniyle 01.02.2016 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verilerek Cumhuriyet Başsavcılığına iade edilmiş ise de; tek başına bu durumun ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, kovuşturma şartı olan "ısrar" şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, Mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kayseri 16.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2017 tarihli ve 2016/168 Esas, 2017/259 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.