muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17755, Karar No: 2018/2076, Tarih: 26.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/17755 E.  ,  2018/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında... Köyü çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 163 parsel sayılı 1.900,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 102 ada 28 parsel numarasıyla ve 1.369,37 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin taşınmaza komşu taşınmazlardan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın güneyindeki yol içerisinde kalan ve 28.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli haritada (E) harfi ile gösterilen bölüm ile taşınmazın kuzeyindeki dere içerisinde yer alan ve aynı raporda (A) harfi ile gösterilen bölümün yol ve dere bölümünden ifrazıyla davacıya ait 102 ada 28 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir

. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir

. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; hükme esas alınan 29.5.2015 tarihli fen bilirkişi raporundan (A) harfi ile gösterilen 206,96 metrekarelik kısmın taşınmazın kuzeyinde bulunan derede ve (E) harfi ile gösterilen 49,07 metrekare kısmının ise taşınmazın güneyinde bulunan yolda kaldığı anlaşılmaktadır. Yollar ve dereler, kamunun kullanıma ait yerlerden olduğuna göre, bu taşınmazlar hakkında açılacak davaların Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişiliğine yöneltilmesi zorunludur. Ne var ki; somut olayda çekişmeli taşınmazların bulunduğu... Köyü Tüzel Kişiliği’ne husumet yöneltilerek taraf teşkili sağlanmamıştır. Taraf teşkili dava koşullarından olup mahkemece yargılamanın her aşamasında re'sen göz önünde bulundurulmalıdır. Diğer taraftan hükme esas alınan 29.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda çekişmeli 102 ada 28 parsel sayılı taşınmazın tesis kadastro paftası ile uygulama kadastro paftasının çakıştırılması sonucunda; uygulama kadastrosu sırasında; taşınmazın tesis kadastrosu sonucu oluşan sınırlarına göre; rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 206,96 metrekare yüzölçümündeki kısmının taşınmazın kuzeyinde bulunan ve temyize konu edilen dere içerisinde ve aynı rapor ve eki krokide (E) harfi ile gösterilen 49,07 metrekare yüzölçümündeki kısmının ise taşınmazın güneyinde bulunan ve temyize konu edilen yol içerinde tespit edildiği belirtilmiş, 09.01.2013 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda ise tesis kadastro paftası ile uygulama kadastro paftasının çakıştırılması sonucunda; uygulama kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmazın tesis kadastrosu sınırlarına göre 199,02 metrekare kısmının taşınmazın güneyinde bulunan yol içerisinde bırakıldığı belirtildiği gibi sözü edilen rapora ekli haritadan da çekişmeli taşınmazın kuzeyinde bulunan dere ile olan ara sınırı yönünden tesis kadastrosu sonucu oluşan sınır ile uygulama kadastrosu sonucu oluşan sınırın genel olarak uyumlu olduğu görünmektedir. Şu halde; mahkemece alınan her iki rapor tesis kadastro paftası ile uygulama kadastro paftasının çakıştırılması bakımından çelişkili olup, mahkemece bu çelişki üzerinde durulmaksızın çelişkili rapora dayalı olarak karar verilmiştir. Hal böyle olunca; öncelikle davacıya,... Köyü Tüzel Kişiliği’ne dava dilekçesi ve duruşma gününü tebliğ ettirerek taraf teşkilini sağlaması için süre ve imkan tanınmalı, bu şart yerine getirildikten sonra mahkemece harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, taraf teşkili sağlanmaksızın ve çelişkili bilirkişi raporlarına itibar edilerek hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22012, Karar No: 2012/26055, Tarih: 18.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/22012 E.  ,  2012/26055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :58-516

Dava, kesilen maluliyet aylığının 01.01.2005 tarihinden itibaren ödenmeye devam edilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamı üzerine, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yargılama sonunda, dairemizin 14.12.2010 gün ve 9354-16662 sayılı bozma ilamına uyulduktan sonra, bir tür akciğer rahatsızlığı sebebiyle, davacı hakkında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen 16.03.2012 tarihli Sağlık Kurulu raporuna dayanılarak, Kurum tarafından davacının çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiğine, kontrol muayenesi gerekmediğine ve başkasının bakımına muhtaç olmadığına karar verilmesi üzerine, davacıya 19.03.2012 tarihinden itibaren yeniden maluliyet aylığı bağlandığı, mahkemece, 5510 sayılı Kanun'un 25. maddesi ve yürürlük tarihi gerekçe kılınarak, 01.10.2008 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına karar verildiği anlaşılmakta ise de;

Yeniden malullük kararına dayanak oluşturan sağlık raporunda, Kurum tarafından çalışma gücünün en az %60'ının kaybına sebep olduğuna karar verilen anılan rahatsızlığın, 01.01.2005'den sonra hangi tarih itibariyle bu düzeyde gerçekleştiği yönünde bir tespite rastlanmamıştır. Bu yönde sağlık raporunu düzenleyen ilgili Tıp Fakültesi heyetinden ek rapor alınmak suretiyle sonuca gidilmelidir. Yapılacak değerlendirmede, aylığın yeniden başlangıç tarihi hususunda, kararı temyiz etmeyen davacı sebebiyle, Kurum yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmelidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4965, Karar No: 2021/9955, Tarih: 08.07.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/4965 E.  ,  2021/9955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır. Somut olayda yanılgılı değerlendirmeyle, davaya konu kazayla ilgili dava dosyasında alınan bilirkişi raporunda ki değerlendirmelere göre kusur oranlarının, mahkemece resen belirlendiği anlaşılmakla, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, dava dosyası içindeki bilirkişi raporunu hazırlayan heyetten ek kusur bilirkişi raporu alınarak, davalıların kusur oran ve aidiyetlerinin ayrıştırılması suretiyle uygun bir kusur raporu alınmadan ve mevcut çelişkiler giderilmeden karar verilmesi isabetsizdir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16467, Karar No: 2007/19670, Tarih: 26.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16467 E.  ,  2007/19670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu SSK Genel Müdürlüğü, Genel Bütçeli Daireler ile Katma Bütçeli İdarelerden olmadığından ilama dayalı borçlarından dolayı hakkında yapılan icra takiplerinde 3095 sayılı yasa hükümlerinde yer alan faiz oranlarının uygulanması gerekir. Mahkemenin aksine görüşünde isabet bulunmamaktadır. Mahkmece bilirkişi tarafından 3095 sayılı yasada öngörülen faiz oranlarına göre yapılan hesaplamaya dayalı rapora itibar edilerek ve taleple de bağlı kalınarak hüküm kurulması gerekirken, Bütçe Yasası hükümlerine göre yapılan hesaplamadaki raporun hükme esas alınması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6526, Karar No: 2019/2458, Tarih: 29.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6526 E.  ,  2019/2458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, derece kararı ve sıra cetvelinin şikayetçiye 15.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetin 7 günlük süreden sonra 26.04.2016 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle hak düşürücü süre yönünden şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/11118, Karar No: 2014/12684, Tarih: 09.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11118 E.  ,  2014/12684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.01.2014

NUMARASI :Esas no:2013/395 Karar no:2014/55

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) mirasçıları tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, müteveffa davacı (koca) evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda ağır kusurlu kabul edilmiş ise de, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı kocanın geçirdiği ağır hastalık sebebiyle üç defa ameliyat olduğu ve algılama yeteneğinin zayıfladığı, bu sebeple kocanın annesi ile davalı eş arasında gerçekleşen olaylardan dolayı müteveffa kocaya kusur atfedilemeyeceği, buna karşılık davalı kadının eşi, için “ben hastabakıcılık yapamam” demek suretiyle, hastalığının son evresinde yalnız bırakıp gittiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davalı kadının kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken müteveffa davacı (koca)'nın kusurlu olduğunun kabulü doğru olmadığı gibi, boşanma davası hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” hükmedilmesi gerekirken, “konusu kalmayan davanın reddine karar verilmesi de” doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.09.06.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/1971, Karar No: 2016/6490, Tarih: 11.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/1971 E.  ,  2016/6490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... talebi üzerine CMK.nun 150/1 maddesi gereğince görevlendirilen müdafi Av. ...'ın Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarih ve 2015/157 esas sayılı yazı ekindeki 18.01.2016 tarihli dilekçesinde "müvekkilden aldığım yazılı talimat gereği temyizden vazgeçtiğini" beyan etmesi karşısında sanık müdafi Av. ...'ın müvekilden aldığını iddia ettiği temyizden vazgeçmeye ilişkin yazılı talimatın yazı ekinde bulunmaması karşısında; varsa yazılı talimatın dosyaya ibrazının sağlanması ve sanık ...'ın temyizden vazgeçme konusunda rızasının olup olmadığına dair tutanak düzenlenerek eklenmesinden sonra dosyanın iadesinin temini amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 11.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9046, Karar No: 2022/3665, Tarih: 01.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9046 E.  ,  2022/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı ...’in Nusaybindeki evinin terör eylemleri nedeni ile açılan hendek ve çukurların kapatılması sırasında yıkımı yapıldığından, kendisine TOKİ’den ev tahsisi yapılıp yapmadığı, yapılmış ise davacıdan bir bedel alınıp alınmadığı Çevre ve Şehircilik Bakanlığından sorularak, alınan cevabın dosyaya eklenerek gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 01/03/2022 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/507, Karar No: 2021/665, Tarih: 23.12.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/507 E.  ,  2021/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Temyiz Edenler : Sanık ve müdafisi

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 03.04.2019 tarih ve 75-50 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istemli 02.10.2019 tarihli ve 94065 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılacaktır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.