muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15591, Karar No: 2017/2528, Tarih: 02.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/15591 E.  ,  2017/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/10/2012 tarih ve 2011/19-2012/210 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin 99/18511 no'lu, " ..." ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının otelini ...'dan Özelleştirme İdaresi aracılığıyla yapılan satış sonucu varlık satış sözleşmesi ile satın aldığını, davalının bu satış sözleşmesi ile taşınmazı satın almış olmasına karşın marka, şekil ve ticari işaretlerin satış kapsamı dışında bırakıldığını, davalının markayı müvekkili ile aralarında herhangi bir izin, devir ya da satış sözleşmesi olmadan tamamen müvekkilinin irade ve tasarrufu dışında haksız olarak kullandığını ve müvekkilinin zararına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, tecavüzün tespiti, durudurulması, men'i, şimdilik 1.000,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminat ile 1.000,00 TL yoksun kalınan kazancın faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davanın ise, reddini istemiştir.

Asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekili, asıl davanın reddini, birleşen davada ise, davalının adına tescilli 99/18511 no'lu, "..." ibareli markayı kullanmadığını ileri sürerek, markanın kullanmama nedeni ile iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada diğer davacı vekili, davalının adına tescilli 99/18511 no'lu, " ..." ibareli markayı kullanmadığını ileri sürerek, markanın kullanmama nedeni ile iptalini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekili, asıl davanın reddini, birleşen davada ise, davalının adına tescilli 99/18511 no'lu, "..." ibareli markayı kullanmadığını ileri sürerek, markanın kullanmama nedeni ile iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada diğer davacı vekili, davalının adına tescilli 99/18511 no'lu, " ..." ibareli markayı kullanmadığını ileri sürerek, markanın kullanmama nedeni ile iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının marka kullanımı ' ...'' şeklinde olup, "..." kelimesinin daha büyük ve dikkat çekici şekilde ön planda yazıldığı, nisbeten daha küçük yazılan ''...'' ibaresinin hizmetin yerini gösterdiği, ''...'' ibaresinin ise, "otelcilik" hizmetlerinde düşük nitelikte ayırt ediciliğe sahip olduğu, davalı kullanımında "..." ibaresinin yüksek ayırt ediciliğe sahip asıl unsuru oluşturduğu, tüketici algı ve dikkatini üzerine çektiği dolayısıyla, davalı markası ile karşılaşan ortalama tüketicinin marka olarak algılayacağı kelimenin ''...'' olacağı, bu durumda karşılaştırma konusu markalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davalının kullanımında yer alan ''...'' ibaresinin asıl unsuru oluşturduğu, davacı markasında kullanılan şekil unsurunun da davalının kullanımında bulunmadığı, ortalama tüketicinin taraf markaları veya hizmet sunan firmalar arasında bağlantı kurmayacağı, bir şekilde davacı markasını hatırlasa dahi idari, ekonomik veya ticari bir bağlantı olduğu yanılgısına düşmeyeceği, dolayısıyla davalının marka kullanımının, davacının marka hakkına tecavüz oluşturmadığı, birleşen dava yönünden ise, davalının, dava tarihinden önceki 5 yıllık sürede tescilli markasını ciddi olarak kullandığını ispat etmesi gerektiği oysa davalının ciddi kullanımı gösteren bir delil sunmadığı, diğer taraftan marka sahibinin özelleştirme çerçevesinde değişmesi, bir başka ifade ile markanın el değiştirmesinin kullanmamayı haklı gösterecek marka sahibinin elinde olmayan bir neden olarak kabul edilemeyeceği, bunun için marka sahibi dışında bir nedenden kaynaklanan haklı ve kaçınılmaz bir sebebin ortaya çıkması gerektiği, özelleştirme sürecinin haklı neden sayılamayacağı gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın ise, kabulü ile 1999/018511 sayılı, “...+şekil” ibareli markanın kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmitir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacı vekilinin asıl davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmitir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davacı vekilinin asıl davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Birleşen davada davalı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, birleşen dava, davalı adına tescilli markanın kullanmama nedenine dayalı iptali istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, 06/01/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 14/12/2016 tarih, 2016/148 E- 2016/189 K. sayılı kararı ile 556 sayılı KHK’nın 14. maddesinin iptaline karar verilmiştir. Bu itibarla, mahkemece anılan hususta değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3- Yukarıda (2) numaralı bentte belirtilen bozma sebep ve şekline göre, birleşen davada davalı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin asıl davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen dava yönünden kararın re'sen BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacıdan alınmasına, 02.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13182, Karar No: 2023/1567, Tarih: 03.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13182 E.  ,  2023/1567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/791 Esas, 2016/419 Karar sayılı kararı ile,

Sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2015/791 Esas, 2016/419 Karar sayılı kararının, katılan vekilince temyizi üzerine

Yargıtay (kapatılan) 3. Ceza Dairesinin, 05.01.2021 tarihli ve 2020/14125 Esas, 2021/300 Karar sayılı ilâmıyla; ''5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir arttırım yapılması gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesindeki cezada orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/2) oranında arttırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edildiği''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli, 2021/90 Esas, 2022/193 Karar Sayılı kararı ile,

Sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 9 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in Temyiz İstemleri;

Koşulları oluşan takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine ve cezanın üst hadden tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in Temyiz İstemleri;

Koşulları oluşan takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine ve cezanın üst hadden tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın, sanığın üst katında ikamet edip olay tarihinden bir gün evvel sanığın eşini yolda görüp rahatsız edici konuşmalar yaptığı, sanığın eşinin bu durumu sanığa anlatması üzerine olay tarihinde sanığın, katılanın eyleminden doğan hiddet ve öfkenin etkisi ile katılanın ziline basarak garaj önünden aracı çektirme bahanesiyle apartmandan çıkışını sağlayarak kimliği tespit edilemeyen 4 kişiyle beraber sopa ile darp ederek adli rapor bulgularına göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve nazal kemikte hayati fonksiyonlarına orta (2) derece etkili kırık meydana gelecek şekilde yaralanmasına sebep olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın ikrar içeren savunmaları, tanık beyanları, Bolu Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 13.10.2015 tarihli ve Abant ... Baysal Üniversitesi ... Baysal Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim olunan 16.10.2015 tarihli adli tıp raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'in Takdiri İndirim Nedenlerine ve Ceza Miktarına Yönelen Temyiz İstemleri Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, verilen ceza miktarı yönünden Mahkemenin takdir ve uygulamasında isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen bozma ilamı doğrultusunda verilen hükme yönelik anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/90 Esas, 2022/193 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'in temyiz isteminin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5916, Karar No: 2012/835, Tarih: 15.02.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/5916 E.  ,  2012/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi ve tazminat istemine ilişkindir. Davacı tarafça yargılama devam ederken fesih talebinden vazgeçilmiş, alacak ve tazminat istemi de ıslah suretiyle artırılmıştır. Mahkemece alacak isteminin kabulüne dair verilen karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 85. maddesinde ıslahın, muayyen celsede diğer taraf hazır olduğu halde yapılabileceği gibi öncelikle o tarafa tebliğ edilmek şartıyla dilekçeyle yapılabileceği düzenlemesi yapılmıştır. Davacının 16.01.2006 tarihli ıslah ve 25.10.2005 tarihli yenileme dilekçesi davalıya tebliğe çıkarılmış ise de 06.02.2006 tarihli tebliğ mazbatasında “Geçici olarak ... olduğundan köy muhtarı Mehmet Yılmaz imzasına” meşruhatı ile muhtara tebligat yapılmıştır. Davalı temyiz dilekçesinde ıslah dilekçesinin kendisine tebliğ edilmediğini savunmuştur. Davalı adreste bulunmamasına rağmen 7201 Sayılı Tebliğat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince işlem yapılmadığından ıslah ve yenileme dilekçesinin tebliği geçersizdir.

Bu durumda mahkemece ıslah ve yenileme dilekçesinin HUMK'nın 85. maddesi hükmünce davalıya usulüne uygun olarak tebliğ ettirildikten sonra davanın sonuçlandırılması gerekirken usulsüz tebliğ ile davalının savunma hakkı kısıtlanarak kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10946, Karar No: 2023/1553, Tarih: 04.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10946 E.  ,  2023/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Serik Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddi ile kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, erkeğin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı- davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının yükümlülükleri yerine getirmemek maksadıyla kendisini 07.09.2017 tarihinde terk ettiğini, ortak konuta dönmesi için Serik 3. Asliye Hukuk mahkemesinin 2017/94 D.İş sayılı dosyasından davalıya müşterek eve dönmesini içeren terk sebepli ihtar talebini gönderdiğini, belirtilen süre olan 2 ayın geçmesine rağmen davalının müşterek eve dönmediğini, feragat etmesi gibi nedenlerde dikkate alındığından terk ihtarının evlilik birliğinin devamını sağlamak maksatlı olduğunu, davalının evlilik birliği içindeki uyumsuz tavırları, ruh yapısındaki ciddi bozuklukları, müşterek çocuklarına bakamayacak durumda olması, davalının kendisini terk etmesi gibi nedenlerle iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 164 üncü maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı- davalı erkek vekili karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, kadının asabi ve geçimsiz bir kişiliğinin olduğunu, aile kavramını tam olarak kavrayamadığını, küçük sorunları büyüttüğünü, kavga ve tartışma ortamı yaratmaya başladığını, ruh yapısındaki ciddi bozukluklardan kaynaklı hastalığının doğumdan sonra daha da arttığını, ruh yapısındaki ciddi bozukluklar nedeniyle defalarca doktora götürdüğünü, kendisine doktor tarafından verilen ilaçları kullandığı sürece uyumlu tavırlar sergilemekteyken, daha sonra ısrarlarına rağmen ilaçları kullanmayı bıraktığını, bu nedenle sorunların arttığını, çocuklarına annelik yapmadığını, emzirmediğini ileri sürerek karşı davanın reddine, asıl davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, kadını ve çocuğunu polislerin yanında bırakarak kaçması sonucu kadının ailesinin köydeki evine gitmek zorunda kaldığını kendisini döveceğinden ve baskı yapılarak çocuğunun elinden alınacağından korktuğu için dönmediğini,dövmeye başladığını ve sürekli baskı altında tuttuğunu,ölümle tehdit etmesi ve döverek korkutması sonucu hasta olduğunu ve korkmaya başladığını,sürekli baskı yaparak çocuğu alacaklarını söyleyerek korkuttuklarını, annesinin evinde dahi tokatladığını dövüp sonrasında annesine götürüp bıraktığını, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince erkeğin davasının reddine, karşı davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkek tarafından, kadına müşterek konuta dönmesi hususunda 21.11.2017 tarihinde terk ihtarı gönderildiği, davacı erkek 03.10.2017 tarihinde Serik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde boşanma davası açmış olduğu, bu davadan 06.11.2017 tarihinde feragat ettiği ve kesinleştiği, boşanma davasının açılması ile taraflar ayrı yaşamaya hak kazandığı bu nedenle kadının kendisine boşanma davası açıldığında müşterek konutu dönmesi beklenemeyeceği, dinlenen tanık beyanlarına göre tarafların 2017 yılı Eylül Ekim aylarında kavga ettikleri, bu kavga sonucunda kadının yaralanması ve kadının ailesinin evine dönmek durumunda kalması nedeniyle, erkeğin kusurlu davranışlarına maruz kalan kadının, ayrı yaşamakta ve ortak konuta dönmemekte haklı olduğu, terk ihtarı hukuki sonuç doğurmadığı; kadının davası açısından ise, eşini darp etmesi, çocuğuna annesi yerine kardeşinin bakmasını istemesi, en son kavga olayından sonra Kaymakamlık'tan eşini ve çocuğunu almaya gelmeyerek kadının ailesinin evine dönmek zorunda bırakması sebebiyle erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 164 üncü maddesi gereğince erkeğin davasının reddine, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince kadının davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, kadın yararına 10.000,00 TL manevî ve 10.000,00 TL maddî tazminata, kadın yararına aylık 200,00 TL tedbir ve 350,00 TL yoksulluk nafakasına, çocuk yararına aylık 200,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle 350,00 TL'ye yükseltilmesine sonrasında iştirak nafakası olarak devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; asıl davanın reddinin hatalı olduğu, kadının davasının kabulünün hatalı olduğunu ileri sürerek karar kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakası ile tazminat miktarlarının talepleri doğrultusunda arttırılması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, dinlenilen tanıklara göre belirlenen kusurlar ve erkeğin davasının reddi ile kadının davasının kabulü, kadın yararına tazminat ve nafakaya hükmedilmesinin doğru olduğu gerekçesi ile erkeğin tüm istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Tarafların sosyal ve ekonomik durumu, kusuru niteliği ve ağırlığı, kadının kişilik haklarının ihlali, kadının ve çocuğun ihtiyaçları, paranın alım gücü birlikte değerlendirildiğinde kadın yararına hükmedilen tazminat, nafaka ile çocuk yararına hükmedilen nafaka miktarlarının az olduğu gerekçesi ile kadının istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın yararına işleyecek yasal faizi ile birlikte 20.000,00 TL manevî ve 20.000,00 TL maddî tazminata, kadın ve çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı-davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde belirttiği açıklamalarla birlikte kadını darp ettiği, korkuttuğu ve baskı altında tuttuğu iddialarının davalı karşı davacının kafasında kurduğu ve hastalığı sebebiyle geçirdiği sinir krizleri sırasında gördüğü hayallerinden ibaret olduğunu, alınan sosyal incelem raporunda anne N. K 'nın, kızının sinir krizi geçirerek eline meyve bıçağı alıp "senide kendimi de öldüreceğim" dediğini, H. Ö'nin polis çağırdığını, asılsız, çirkin ve iftira niteliği taşıyan iddialarla vekil edenin sürekli kendisine fiziksel ve duygusal şiddet uyguladığını söylediğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının her iki dava yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; belirlenen ve gerçekleşen kusurlara, erkeğin kazancı ve ekonomik şartlarına göre kadın ve müşterek çocuk için hükmedilen tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakaları ile kadın yararına hükmedilen tazminat miktarlarının çok düşük olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.