muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8614, Karar No: 2016/9292, Tarih: 22.11.2016

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen ve yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri, taraf tanıkları ve harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir

. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri, taraf tanıkları ve harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir

. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, tesis kadastrosu sırasında çekişmeli parsel sınırlarında bulunan kırıkların ölçülmeyerek düz geçirilmiş olduğu, 22/a uygulaması ile bu yanlışlığın giderildiği ve mevcut kırıklar üzerinden ölçülmek suretiyle yapılan sınırlandırma ve tespitin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve uygulama hüküm vermeye elverişli bulunmamaktadır. Davaya konu taşınmazın uygulama kadastrosu tutanağı ve ada raporunda komşu parseller ile olan sınırlarının, sabit sınır tipinde olup değişmediği belirlenen çekişmesiz sınır olduğu belirtilmiştir. Geri çevirme ile dosyamız arasına gelen 2013/95 Esas, 2014/142 Karar sayılı ve 28.1.2015 kesinleşme tarihli dava dosyasında; iş bu davaya konu olan 162 ada 109 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak alınan beyanlarda bu taşınmazın tüm hudutlarını çevreleyen taş duvarların tesis kadastrosundan evvel yapıldığı ve kadastro tespiti tarihi itibariyle de mevcut olduğu belirtildiği ve temyize konu iş bu dava dosyasında yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler beyanlarında da parsel sınırlarını çevreleyen taş duvarların yangın sırasında tahrip olduğu ve dağıldığı belirtilmiştir. Eldeki davada davacılar; uygulama kadastrosu sırasında sabit sınır olarak nitelendirilen taş duvarların, tesis kadastrosu sırasında sabit sınır kabul edilen taş duvarlarla ilgisi bulunmadığı; tesis kadastrosundan sonra yörede çıkan yangın sonucu bu duvarların yıkıldığını; hali hazırda mevcut olan taş duvarların ise hayvan girişini engellemek için gelişi güzel konulduğu iddiasına dayandıkları halde; var olduğu belirtilen taş duvarların ne zaman yapıldığı, tesis kadastrosunun yapıldığı 1956 tarihinde var olup olmadığı, bahsi geçen yangından önce nerede olduğu, yangından sonra da tesis

kadastrosunda var olan duruma uygun olarak taş duvarın yerini koruyup korumadığı; bahsedilen yangından sonra dağıldığı belirtildiği halde dağılmadan önce nerede bulunduğu mahalli bilirkişilerden sorulmamış ve fen bilirkişi raporunda işaretlenmemiştir. Fen bilirkişi tarafından düzenlenen 22.6.2014 tarihli ek raporda tesis kadastrosu sırasında var olan kırık noktaların paftasına tersim edilirken düz geçirilmesinden kaynaklı olarak tesis kadastrosunda hata yapıldığı, 22/a uygulaması sırasında ise bu kırıklar üzerinden ölçüm yapılmak suretiyle yapılan uygulama kadastrosunun doğru olduğu bildirilmiş ise de anılan rapora ekli tesis kadastrosu ile uygulama kadastro paftalarının çakıştırılmasına ait uydu görüntülerinde parsellerin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrosu sınırlarının belirgin şekilde farklı olduğu görülmektedir. Mahkemece teknik bilirkişinin ek rapordaki bu tespitine rağmen dosya arasına orijinal ölçü krokisi ve ölçü cetveli getirtilmemiş; teknik bilirkişi raporu bu suretle denetlenmeye çalışılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eşliğinde çekişmeli taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, mahalli bilirkişi ve tanıklardan taşınmazlar arasında sabit nitelikte sınırlar olup olmadığı, belirtilen taş duvarların ne zaman yapıldığı ve nerede olduğu, tesis kadastrosu tarihinden önce yapılmış ise tespitten önceki şekliyle durumunu koruyup korumadığı; iddia edilen ve yerel bilirkişilerce de yangın sırasında dağıldığı beyan edilen taş duvarların; bu yangından sonra yerinin değişip değişmediği hususlarında ayrı ayrı dinlenerek ayrıntılı beyan alınmalı; teknik bilirkişi kurulundan yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdikleri sınırların raporda işaretlenmesi; tesis paftasına esas alınan orijinal ölçü krokisi ve ölçü cetvelindeki açılar ve ölçüler esas alınmak suretiyle düzenlenmesi gereken tesis kadastro paftasının; bu ölçülere ve noktalara uygun olarak düzenlenmiş olup olmadığı hususunun açıkça belirtilmesi ve raporda gösterilmesi istenmeli; uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalı; bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 22.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19009, Karar No: 2021/5260, Tarih: 22.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/19009 E.  ,  2021/5260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili ve davalı vekili dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair ayrı ayrı 23.06.2021 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ve davacının vekaletnamesinde yetkisi de kontrol edilip ek karar verilmesi için davacının davadan sulh iradesi ile ilgili ek karar verilebilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yerel mahkemesine işlemsiz olarak İADESİNE, 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5882, Karar No: 2009/1743, Tarih: 19.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5882 E.  ,  2009/1743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 164, 166, 167, 168 ve 171 parsel sayılı 4.810.750, 501.750, 1.085500, 329750 ve 18000 metrekare yüzölçümlerindeki taşınmazlardan 164, 166, 167 ve 168 parsel sayılı taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle davalı ... mirasçıları ve arkadaşları adına tesbit edilmiş, 171 nolu parsel ise harman yeri olması nedeniyle köy orta malı olarak sınırlandırılmıştır. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı ... İdaresi tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 164, 166, 167 ve 168 nolu parsellerin komisyon kararı gibi davalı ... ve arkadaşları adına tesciline, 171 nolu parselin harman yeri vasfı ile köy orta malı olarak özel siciline tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı ... İdaresinin dayandığı tapu kayıtlarının Elbeğendi Köyünde toplam 20.825.226 m2 yüzölçümündeki taşınmazlara uygulandığı, Ekim 1945 tarih 16 sıra nolu tesis tapu kaydının ise 17000000 m2 olduğu, Mayıs 1972 tarih 10 sıra nolu tapu kaydının miktarının ise 774000 m2 olduğu dikkate alındığında 6000000 m2 fazla yere revizyon gördüğü, tesis tapu kaydındaki “... ve ... istikametinden çaya kadar olan” sınır ibaresi düşünüldüğünde “...” elle yapılmış yığma taşlar olduğu, çayın hangi çay olduğu belirtilmediğinden davacı tapusunun gayri sabit sınırlı olduğu ve miktarlarına itibar etmek gerektiği davacı ... İdaresinin tapu kaydının dava konusu parselleri kapsamadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı ... İdaresi dava dilekçesinde Ekim 1945 tarih 15 ve 16 sıra nolu ve 29.5.1972 tarih 10 sıra nolu tapu kayıtlarına dayandığını belirttiği halde Ekim 1945 tarih 15 sıra nolu tapu kaydı getirtilmemiş, Ekim 1945 tarih 16 sıra nolu tesis tapu kaydının miktarı 17 km2 olduğu 1951 yılında yörede yapılan 4753 ve 5618 sayılı Yasalara göre yapılan toprak tevzii çalışmaları sonucu bir kısmı kamulaştırılarak 6.6.1952 tarih 83 ila 163 ve 28.6.1952 tarih 224 ve 229 sıra sayılı tapulara gittiği, geri kalan Vakıflar İdaresi uhdesindeki kısmın Mayıs 1972 taih 10 sıra numarası ile 774000 metrekare yüzölçümü ile kayıt edildiği, daha sonra Nisan 1974 tarih 8 sıra sayılı Viranşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.6.1973 tarih 1972/161 esas ve 1973/105 karar sayılı ilamına dayanılarak miktarı 584 Hektar olarak tashihen tescil edilmiş olduğu halde 1972/161 esas, 1973/105 sayılı ilamın dosyası da getirtilmemiştir. O halde, davacı ... İdaresinin dava dilekçesinde belirtildiği Ekim 945 tarih 15 sıra nolu tapu kaydı tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa harita ve krokisi ile birlikte getirtilerek Vakıflar İdaresi adına kayıtlı olup olmadığı ve davacı ... İdaresinin bu tapu kaydına da dayanıp dayanmadığı sorulup açıklattırılmalıdır. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen ilamına ait dava dosyası getirtilmeli, davalıların burada taraf olup olmadığı araştırılmalıdır. Davacı ... İdaresinin dayandığı Ekim 1945 tarih 16 sıra sayılı tapu kaydı ve tedavüllerinin harita ve krokisi bulunduğuna göre 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın ve 743 sayılı Medeni Kanun'un 645 ve 4721 sayılı Medeni Kanun'un 719.maddeleri gereği harita ve krokisi bulunan kayıt ve belgelerin kapsamının harita ve krokiye göre belirlenmesi gerekir. Öte yandan davalı şahısların tutunduğu tesbite dayanak teşkil eden tesis tarihi T

. Davacı ... İdaresinin dayandığı Ekim 1945 tarih 16 sıra sayılı tapu kaydı ve tedavüllerinin harita ve krokisi bulunduğuna göre 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın ve 743 sayılı Medeni Kanun'un 645 ve 4721 sayılı Medeni Kanun'un 719.maddeleri gereği harita ve krokisi bulunan kayıt ve belgelerin kapsamının harita ve krokiye göre belirlenmesi gerekir. Öte yandan davalı şahısların tutunduğu tesbite dayanak teşkil eden tesis tarihi T.evvel 309 tarih 38 sıra sayılı tapu kaydı ve tedavüllerinin 157 ila 161, 163 ila 168 sayılı parsellerin tamamına revizyon gördüğü anlaşıldığından tapu kaydının revizyon gördüğü tüm parselleri birlikte gösterir birleşik kroki ve dava dışı parsellerin tesbit tutanak örnekleri ile kesinleşmiş iseler tescil kayıtlarının ve bunlara komşu parsellerin onaylı kadastro tesbit tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıt ve belgeleri tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmeli, bu komşu parsellerin kadastro tesbit tutanaklarının kesinleşip kesinleşmedikleri de araştırılıp kesinleşmiş ise tescil kayıtları, hükmen tescil edilmiş iseler tescile esas alınan ilamlar getirtilmeli, bundan sonra mahallinde davanın sonucunda yararı bulunmayan elverdiğince yaşlı, tarafsız, komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişiler ve tarafların gösterdiği aynı yöntemle seçilen tanıklar marifetiyle refakate harita ve fen bilirkişiler de alınarak yeniden keşif yapılıp davacı ... İdaresinin dayandığı tapu kayıtlarının tesis sınırları ile kamulaştırma sonucu geri kalan tapunun kapsadığı kısımlar ve davalı şahısların dayandığı tesbite esas alınan tapu kayıtlarının kapsam ve sınırları, tapu kayıtlarının harita ve krokileri de uygulanarak kesin olarak saptanmalı, harita ve fen bilirkişilerine keşfi izleme olanağı veren rapor ve kroki düzenlettirilmeli, taraf tapularının aynı yerleri kapsaması halinde doğru temele dayanan eski tarihli tapu kaydına değer verilmesi gerektiği kuralıda göz önüne alınarak toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9029, Karar No: 2010/10948, Tarih: 25.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9029 E.  ,  2010/10948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜSKÜDAR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/05/2010

Taraflar arasında  görülen davada;

Davacı, (eski) 719 ada 7 parsel (yeni) 719 ada 31 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu, özel parselasyon krokisine göre kendisine ait taşınmaza ve kadastral yola davalıların yapılanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteminde bulunmuş, yargılama sırasında davalı Ş.hakkındaki davasından vazgeçmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı Ş.hakkındaki davanın vazgeçme nedeniyle reddine; diğer davalı hakkındaki davanın müdahale olgusunun sabit olduğu  gerekçesiyle kısmen  kabulüne  karar verilmiştir.

Karar,  davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik  Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi,  gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek; gerekçeli kararda el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisile karar verildiği halde, kısa kararda yıkım yönünden hüküm  tesis  edilmeyerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.10.2010  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.