muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3243, Karar No: 2015/2622, Tarih: 11.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3243 E.  ,  2015/2622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin 4. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 06.03.2014 gün ve 2012/150 E-2014/76 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 01.12.2014 gün ve 2014/9185 E.-2014/25291 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır. .

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 11.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1699, Karar No: 2022/5180, Tarih: 21.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/1699 E.  ,  2022/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli iflas

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

06/12/2021 tarihli 2021/13933 Esas, 2021/20692 Karar sayılı ilamımızla, İcra İflas Kanunu'nun 226. maddesine göre iflas masasının kanuni temsilcisi olup menfaatlerini gözetmek ve tasfiyeyi yapmakla mükellef olan iflas idaresinin, CMK'nın 260. maddesine göre, davaya katılma, kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunması karşısında; iflas idaresi oluşturulup oluşturulmadığı dosya içeriğinden anlaşılmadığından bu husus araştırılıp iflas idaresi oluşturulmuşsa yasa yollarına başvurma hakkı bulunan, duruşma günü bildirilmeyen ve yokluğunda hüküm kurulan suçtan zarar gören iflas idaresine, gerekçeli kararın da tebliğ edilmesi gerektiğine karar verilmesine rağmen mahkeme tarafından iflas müdürlüğüne tebligat yapıldığı anlaşıldığından, iflas idaresine gerekçeli karar tebliğ edilerek, temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmesi, İflas kararı objektif bir cezalandırılabilme şartı olup, sanığın hileli iflas suçundan cezalandırılabilmesi için mutlaka kesinleşmiş iflas kararının bulunması ve denetime imkan verecek şekilde kesinleşme şerhi içeren onaylı suretinin dosya içerisine alınması gerekmekte olup kesinleşme şerhli iflas kararının denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması ve dosya içerisindeki evrakların aslı veya onaylı suretlerinin getirtilip, denetime olanak sağlayacak şekilde dosyaya eklendikten sonra incelenmek üzere ek tebliğname düzenlenmesi sağlanarak iadesi, sonra temyizlere hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/12447, Karar No: 2021/14932, Tarih: 13.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/12447 E.  ,  2021/14932 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Eşe karşı basit yaralama suçundan sanık ...’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli ve 2020/58 Esas, 2020/226 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 12.07.2021 tarihli ve 2021/11633 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2021 tarihli ve 2021/94458 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Eşe karşı basit yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenen 150 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 86/3-a maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken hesap hatası yapılarak 225 gün adli para cezası yerine 180 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 187 gün adli para cezası yerine 150 gün adli para cezasına hükmedilmesine ve anılan Kanun’un 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı 20,00 Türk lirası hesabı ile paraya çevirme işlemi sonucunda da 3.740,00 Türk lirası yerine, 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen 150 gün adli para cezasından TCK’nin 86/3-a maddesine göre (1/2) oranında artırım yapılırken 225 gün yerine 180 gün, TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken 187 gün yerine 150 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve sonuç olarak hükmedilen gün para cezasının günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilirken 3.740,00 TL adli para cezası yerine, hesaplama hatası sonucu 3.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza verilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli ve 2020/58 Esas, 2020/226 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (c) bendi gereğince aleyhte sonuç doğurmayacak ve yeniden yargılama yapılmayacak şekilde KANUN YARARINA BOZULMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2250, Karar No: 2017/4345, Tarih: 08.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2250 E.  ,  2017/4345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 24.07.2004 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.07.2008 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde 17.02.2012 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilip 03.06.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.07.2008'den itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 17.02.2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "Hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen (durma süresi hariç) dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2702, Karar No: 2015/2621, Tarih: 11.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2702 E.  ,  2015/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/02/2012 gün ve 2005/215 E- 2012/33 K. sayılı kararın incelenmesi davacı ve davalılar ... ve ... vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 24/09/2013 gün ve 2013/15014 E.- 2013/22565 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine" denilerek dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır. .

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 11/11/2015 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7011, Karar No: 2024/2426, Tarih: 04.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7011 E.  ,  2024/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3616 E., 2023/1519 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2021/123 Esas, 2022/162 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba, tekerrüre ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2022/3616 Esas, 2023/1519 Karar sayılı kararı ile; sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak yapılan duruşmalı incelemede; sanık hakkında kasten öldürme teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri, öldürme kastının bulunmadığına, haksız tahrikin dercesine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, fazla ceza tayinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri, öldürme kastının bulunmadığına, haksız tahrikin dercesine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, fazla ceza tayinine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde; temyiz dışı sanık ... ve sanık ...'nin konutlarının önünde uyuşturucu alış verişi yapıp uyarıya rağmen küfürlü konuşmaya devam eden katılan ... ile tartışma yaşadığı, katılanın küfürlü konuşmaları ve uyuşturucu almayı alenen sürdürmesinden rahatsız olan sanıkların birlikte katılana saldırıp darp ettikleri, daha sonra sanık ...'in evden aldığı av tüfeğiyle katılana ateş ederek katılanın, adli rapor bulgularına göre sol kolunda üç adet giriş-çıkış deliği meydana gelecek ve bir saçmanın göğüs boşluğuna girip hayati tehlike meydana getirerek 3. derece kırık oluşturarak ve duyularından veya organlarından birinin işlevini yitirecek şekilde yaralanmasına neden olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, adli tıp raporları, kolluk tutanakları, güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eyleminin hukuki niteliği, verilen ceza miktarları ve haksız tahrik ve derecesi hususlarının değerlendirilmesi bakımından İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan duruşmalı incelemede sanık hakkında öldürücü etkisi bulunan av tüfeği ile etkili mesafeden ateş etmiş olması, katılanın hayati önem taşıyan göğüs bölgesinden isabet alması ve diğer isabet bölgelerinin de sol göğse yakın sol kolda olması; böylece isabetlerin katılanın sol üst bölgesinde toplanmış olması ve

uzmanlık raporu'nda da belirtildiği üzere olayda kullanılan av tüfeğinin öldürmeye elverişli nitelikte olması hususları nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçu kapsamında kaldığı belirlenmekle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın, incelenen adli sicil kayıtlarına göre Balıkesir 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/862 Esas, 2010/1061 Karar sayılı ilamı ile tehdit suçundan verilen 4 ay 15 günlük hapis cezasının ertelendiği ve 3 yıllık denetim süresi belirlendiği, cezanın 15.04.2014 tarihinde infaz edilmiş sayıldığı ve suç tarihi itibariyle tekerrüre esas teşkil etmesine karşın Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı ise de sanık aleyhine temyiz başvurusu bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, lehe hükümlerin somut olaya tatbik edildiği netice ceza miktarı itibarıyla uygulanma olanağı bulunan başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2022/3616 Esas, 2023/1519 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7785, Karar No: 2012/8749, Tarih: 20.06.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/7785 E.  ,  2012/8749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görülen;

1-Davanın yetki belgesine istinaden açıldığı anlaşılmış ise de dosya içerisinde ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/406 Esas sayılı dosyasına istinaden verilen yetki belgesine rastlanamadığından yetki belgesinin temini ile,

2-Dava konusu taşınmazın tapulama tutanağı edinme sütunundaki bilgilerle kontrol edilebilmesi açısından ...olma, 01.07.1901 doğumlu, 04.07.1937 tarihinde vefat eden...e ait anne, baba ve tüm kardeşleri gösterir nüfus aile kayıt tablosu ile...olma, 01.07.1918 doğumlu, 08.04.1943 tarihinde vefat eden ... ait anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıt tablosu nüfus müdürlüğünden temin edilerek evrak arasına eklendikten sonra incelenmesi için dosyanın yeniden Dairemize gönderilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE, 20.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4664, Karar No: 2014/9057, Tarih: 05.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4664 E.  ,  2014/9057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davad Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince; uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve ticari dava sayılmayacağı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda,işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğincmesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.