muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2371, Karar No: 2009/8315, Tarih: 17.06.2009

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandıgı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına gore davalı ... ile davacılardan ... ve davacı çocuklar ..., ..., ..., ve ... ‘ün tüm temyiz itirazlarının reddi ile Davacı ... gerçek maddi zararının ek davada irdelenip belirleneceği tabi olduğundan davacı .... sair temyiz itirazlarının reddi gerekır.

2-Davacı, her iki gözündeki miyop rahatsızlığının giderilmesi için davalı doktorun yaptığı müdahalenin özensiz ve kusurlu olması nedeniyle her iki gözünü kaybettiğini bu durumun zararlara yol açtığı iddiası ile maddi ve manevi tazminat istemiştir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır (BK m. 386-390). Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK m. 321/1). O nedenle davacının tedavisini üstlenen doktorların meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri gözönünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir ... gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK'nun 394/1. maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise, doktor sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya bakıldığında, davacılardan ... gözündeki miyop rahatsızlığını gidermek için davalı doktorun her iki göze aynı seansta ameliyat yapılmaması gerektiği halde aynı gün her iki gözüne ameliyat yapması, ameliyat sonrası hastasını takibinde gerekli özeni göstermediğinden davalı doktorun 4/8 oranında kusurlu olduğu Adli tıp 3.İhtisas Kurulu tarafından belirlenmiştir. Tüm bu açıklamalar ışığında, taraflar arasındaki uyuşmazlığın vekalet aktinden kaynakladığı ve davalının özen gösterme borçlarını yerine getirmediği, en hafif kusurlardan bile sorumlu tutulacağı anlaşılmaktadır. Davalı bu durumda zararın tamamından sorumlu olup kusur oranında indirim yapılması kural olarak mümkün değildir.Ne var ki somut olayda davacıya atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Davacıya atfı kabil bir kusur bulunması halinde ancak B.K'nun 44. maddesi kapsamında şartları varsa tazminat miktarından indirim yapılabilir. Mahkemece bu konuda inceleme ve araştırma yapılmaksızın maddi zarar hesabından kusur oranında indirim yapılmış olması usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

3-Şahsi menfaatleri ihlal edilen kimseye duyduğu ağır manevi acıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi dengeyi onarmak, olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde edilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. Manevi tazminatın ve kapsamının taktiri hakime ait bir hak ve görevdir. Ancak hakim bu hak ve görevini yerine getirirken Medeni Kanun'un 4.maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir. Mahkemece, olayın oluş şekli ve özellikle davacının her iki gözünün de görme yeteneğini tamamen kaybetmesi gözetilerek, davacı tarafça talep edilen manevi tazminatın makul düzeyde olduğu kabul edilerek tamamının kabulü gerekirken somut olaya uygun düşmeyecek şekilde davacı ... için 5.000,00-YTL manevi tazminata karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

4-Davacılar dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak eldeki davayı açmışlardır. Mahkemece davacı ...'ın fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması gerekirken fazla istemin reddinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve davacılardan ..., ..., ..., .... ve ...’ün bütün davacı ... sair temyiz itirazlarının reddine (3,4,) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı ... yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 951.00 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, 17.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2573, Karar No: 2020/4650, Tarih: 12.06.2020

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2017/2573 E.  ,  2020/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Üniversitenin Hukuk Fakültesinde eğitim gördüğünü, 2010 yılında mezun olduğunu, eğitim süreci boyunca tüm öğrencilerden ve kendisinden kayıt yaptırdıkları dönemlerin eğitim yılları için Üniversitenin öngördüğü ücretlerin alındığını, bir üst sınıfa geçen ve bir önceki eğitim-öğretim dönemi için ücret ödemiş olan öğrencilerden daha önce alıp da başaramadığı ve yeniden alması gereken alt sınıf derslerinin yaz okulu vb. adlar altında ayrıca bir ücret alındığını belirterek, davalı Üniversite tarafından haksız tahsil edilen 14.468,00 TL’nin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 6.260,00 TL ücretin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı öğrencinin davalı Üniversitede öğrenim gördüğü yıllar arasında başarısız olduğu derslerin yazın açılan eğitim programlarında tekrar ücret alınması ile 2007-2008, 2008-2009 ve 2009-2010 dönemlerinde alınan ders ücretleri ile ilgili tahsil edilen bedellerin haklı olup olmadığına ilişkindir.

Mahkemece, davacı öğrenciden tahsil edilen davaya konu tutarın bir kısmının yaz okulu ücreti olarak, bir kısmının ise ek ders ücreti adıyla bir önceki yıl başarısız olup alttan aldığı dersler karşılığında alındığının görüldüğünü, ek ders ücretinin tahsil edilemeyeceğine dair Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı’nın 15.09.2008 tarihli kararı çerçevesinde başarısız olunan derslerin tekrar alınması karşılığında talep edilen ücretin iadesi gerektiğini, yaz okulu ücreti bakımından ise 2547 sayılı Kanunu’nun ilgili maddelerinde üniversitelerin yaz okulu açabilmeleri ve bunun karşılığında Yükseköğretim Kurulu tarafından belirlenecek ücret alınabilmesine dair düzenleme ile davacının bu ücreti talep etmekte haksız olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-... Ticaret Üniversitesi Yüksek Öğretim Kurumları Teşkilatı Kanunu gereğince kurulmuş Vakıf Üniversitesidir. 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun Ek 9. maddesine göre, Vakıf yüksek öğretim kurumlarının eğitim-öğretim esasları, öğretim süreleri ve öğrenci hakları ile ilgili hususlar bu Kanuna tabidir, öğrencilerden alınacak ücretler mütevelli heyeti tarafından tespit edilmektedir. Ek 10. madde gereğince vakıf üniversiteleri Yüksek Öğretim Kurumunun gözetimi ve denetimi altındadır.

Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Genel Kurulu’nun 15.09.2008 tarihli kararında; ''2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu'nun Ek 10. maddesine göre mali, idari ve ekonomik konularda kurulun gözetim ve denetimine tabi olan vakıf yükseköğretim kurumlarında okuyan öğrencilerden kayıt yaptırdıkları dönem ve eğitim-öğretim yılı için ücret alındığını, bir üst sınıfa geçen ve bir önceki eğitim-öğretim yılı dönemi için ücret ödemiş olan öğrencilerden daha önce alıp da başaramadığı ve yeniden alması gereken ücretleri daha önce alınmış/ödenmiş olan alt sınıf dersleri için bir ücret alınmasının uygun olmadığına karar verilmiştir.''

Yüksek Öğretim Kurulu 'nun 18.03.2015 tarih ve 12 nolu oturumunda uygulamada yaşanan tereddütlerin giderilmesi amacıyla ''Vakıf Yükseköğretim kurumlarında ders ücreti ödediği yılda/dönemde başarısız olan öğrenci, bir sonraki yılda/dönemde bu dersi dönem /eğitim-öğretim yılı dışında ek bir ücret ödemeden alma hakkına sahip iken, başarısız olunan dersi zorunlu olmayan yaz okulunda kendi talebi ile almak istediği taktirde ücret ödemesi gerektiği, ayrıca öğrencilerden dönem tekrarı veya normal eğitim süresine aşan eğitim- öğretim yılı/dönemi için ücret alınıp alınmayacağı hususunun yüksek öğretim kurumları tarafından kararlaştırılabileceğini '' şeklinde düzenlenmesine karar verildiği belirtilmiştir.

Bu durumda, vakıf üniversitelerince, öğrencilerin başarısız olduğu ya da hiç almadığı derse ilişkin bir sonraki dönem alacağı dersler için öğretim ücreti dışında her ne ad altında olursa olsun ayrı bir ücret alınması hukuka aykırıdır aksi bir uygulama halinde fazla tahsil edilen ücretler sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca geri alınabilecektir.Ancak, dönemin uzaması nedeniyle öğrenciden ücret alınmasına dair bir engel bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece başarısız olunan derslerle ilgili davacı öğrencinin ödediği ücretlerin ... Ticaret Üniversitesi'nin belirlediği dönem ücreti dışında ek ücret olup olmadığının tespit edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmiş hatalı olup bozmayı gerektirir.

Hal böyle olunca, mahkemece başarısız olunan derslerle ilgili davacı öğrencinin ödediği ücretlerin ... Ticaret Üniversitesi'nin belirlediği dönem ücreti dışında ek ücret olup olmadığının tespit edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmiş hatalı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL. harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nin 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/912, Karar No: 2018/2652, Tarih: 11.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/912 E.  ,  2018/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Mahkemece verilen direnme kararının 6763 Sayılı Yasanın 45. md. ile 6100 Sayılı HMK'ya eklenen geçici 4. madde çerçevesinde Dairemizce yeniden yapılan incelemesi sonucunda dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Dairemizin 01/12/2014 tarih 2014/13383 Esas 2014/17180 Karar sayılı bozma ilamına karşı mahkemece direnilmesi üzerine verilen direnme kararı davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’ya 6763 Sayılı Kanun’un 45. maddesi ile eklenen Geçici 4. madde hükmü gereğince Dairemizce yeniden yapılan inceleme sonucunda Dairemizin bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından direnme kararına ilişkin dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 10/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8147, Karar No: 2015/8815, Tarih: 27.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/8147 E.  ,  2015/8815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/287905

MAHKEMESİ : Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2012/69 (E) ve 2012/714 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık S.. F..'in aşamalardaki tüm beyanlarında atılı suçları birlikte işlediklerini belirtmesi, olay sırasında evine doğru gelen müştekinin de beyanlarında sanıkların iki kişi olduklarını belirtmesi karşısında sanık S.. I.. hakkında da mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c, maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 8 ay hapis yerine, 1 yıl 10 ay hapis cezasına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesi uygulanırken, sanıkların yalnızca kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek diğer kişileri kapsayacak şekilde uygulama yapılarak aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. I.. müdafii ve sanık S.. F..'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

1- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu bulunan sonuç cezaların 1 yıl 8 ay hapis cezasına indirilmesine,

2- Sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c ve 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu haktan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6627, Karar No: 2015/4037, Tarih: 28.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6627 E.  ,  2015/4037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

1-Şikayet olunan ... tarafından başlatılan ve sıra cetveli düzenlenen .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/11473 Esas sayılı dosyasının Dairemizin 2014/6626 esas sayılı dosya içinde ve uyap üzerinde elektronik olarak yer aldığı ancak elektronik dosya içersinde sıra cetvelinin tebliğine ilişkin tebligat parçalarının olmadığı ve Dairemizin 2014/6626 Esas sayılı dosyasının eksikliklerin tamamlanması için geri çevrildiği gözetilerek ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/11473 okunaklı, düzenli, dizi pusulasına bağlanmış onaylı bir suretinin eklenerek yada içerisinde bulunduğu ve dairemizce geri çevrilmesine karar verilen 2014/6626 esas sayılı dosyanın eksiklikleri tamamlandıktan sonra birlikte temyiz incelemesine gönderilmesi

2- Şikayet olunan ...tarafından başlatılan ve sıra cetveline konu olan .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/23346 Esas sayılı takip dosyasının aslının veya okunaklı, düzenli, dizi pusulasına bağlanmış onaylı bir suretinin eklenerek gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/4232, Karar No: 2023/8292, Tarih: 01.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4232 E.  ,  2023/8292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/236 E., 2016/159 K.

SUÇ : Eziyet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Karasu Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2014 tarihli iddianamesiyle, eziyet suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Karasu Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında, eziyet suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın ve müdafiinin temyiz isteği; eksik incelemeyle karar verildiğine, tayin olunan cezanın fazla olduğuna, üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, akıl sağlığı olduğundan ceza verilmemesi gerektiğine, mağdurun şikayetçi olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, kızı olan mağdur, eşi ve diğer çocukları ile birlikte aynı evde ikamet ettiği, olay günü, sanığın eşi ...'in polis imdat hattını arayarak sanık tarafından darp edildiklerini ihbar etmesi üzerine sanığın yakalandığı, mağdur ...' hakkında alınan adli muayene raporunda, mağdurun kollarında ve ellerinde çok sayıda eskiye dayalı yanık izlerinin bulunduğunun belirtildiği, mağdurun alınan beyanında yaklaşık 1 yıldır sanık tarafından dövülerek el ve kollarında sigara söndürüldüğünü ifade ettiği böylece üzerine atılı alt soya karşı eziyet suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 96. maddesinde "bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştiren kişi..." ibaresi yer almakta olup Kanunda eziyet kabul edilen eylemler tanımlanmamaktadır. Madde gerekçesinde ise "eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerekir. Aslında bu fiiller de kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedirler. Bir süreç içinde süreklilik arzeder bir tarzda işlenen eziyetin özelliği, işkence gibi, kişinin psikolojisi ve ruh sağlığı üzerindeki tahrip edici etkilerinin olmasıdır. Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi, eziyetin bu kapsamda işlenen fiillere nazaran daha ağır ceza yaptırımı altına alınmasını gerektirmiştir." denilmektedir.

2. Dosya kapsamında, mağdur ... hakkında alınan 01.05.2014 tarihli adli muayene raporu, 01.05.2014 tarihli olay tutanağı, tanık S.Ü'nün ve mağdur ...'in beyanları, sanık hakkında alınan 06.01.2016 tarihli Sağlık Kurulu Raporu mevcuttur. Sanık hakkında Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan 06.01.2016 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda, sanığın sınırda zihinsel işlevselliğe bağlı uyum ve davranış bozukluğu bulunduğunun ve işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam algılayamadığının belirtildiği, bu nedenle Mahkemece, sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca indirim yapıldığı tespit olunmuştur. Tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, altsoyu olan kızı ...'i 1 yıl süre ile hakaret ederek darp ettiğinin bu sırada el ve kollarına bastırarak yanmakta olan sigarasını söndürdüğünün alınan adli rapor, tanık ve mağdur beyanlarından anlaşılması karşısında, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/448, Karar No: 2023/436, Tarih: 14.09.2023

**Ceza Genel Kurulu         2019/448 E.  ,  2023/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 113-59

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 16.04.2019 tarih ve 113-59 sayı ile; sanığın 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama istemli 24.07.2019 tarihli ve 77059 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, bu suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılmıştır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.