muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16770, Karar No: 2017/25140, Tarih: 06.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27722, Karar No: 2013/12985, Tarih: 15.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27722 E.  ,  2013/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/270532

MAHKEMESİ : Göle Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2009

NUMARASI : 2008/229 (E) ve 2009/122 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez(Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 2 aylık hapis cezasının 5237 sayılı TCY.nın 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü 20.00 TL esas alınarak adli para cezasına çevrilmesi sırasında 8.500 TL yerine, hesap hatası sonucu 8400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 15/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1262, Karar No: 2018/6768, Tarih: 05.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1262 E.  ,  2018/6768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.04.2016 tarih ve 2016/369-2016/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı bankanın ... Şubesinde 21 Nisan 2014 tarihinde 10.000,00 TL kasa açığı verilmesi üzerine, banka müfettişleri tarafından gerçekleştirilen tüm ödeme tahsilat işlemleri, kamera kayıtları, fişler, üzerinde yapılan incelemeler sonucunda davalı ...'a şahsi hesabından 22.000,00 TL ile yetkilisi olduğu şirketin hesabından 7.500,00 TL olmak üzere toplam 29.500,00 TL ödenmesi gerekirken yanlışlıkla 39.500,00 TL ödeme yapıldığının tespit edildiği, ...'a fiziki ödeme işleminin 3 numaralı gişede görev yapan ana kasa görevlisi ... tarafından gerçekleştirilmiş olduğunu iddia ederek sehven ödenen 10.000,00 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, fazla ödemenin yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; gişe memurlarının ifadelerinin varsayımlara dayalı olduğu, kasa görevlisi ... başlangıçta çıkarttığı iki destenin mutlak olarak 200,00 TL'lik 100 adet banknottan oluştuğunun bir varsayımdan ibaret olduğunu, kasa noksanına yol açan işlemlerin tazeliğini koruduğu tarihlerde şube tarafından kasa noksanının nedeninin tespit edilemediği, 10.000,00 TL’lik fazla ödemenin davalı şahsa yapıldığına dair kesin bulgularla ortaya konulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, bankacılık işlemi nedeniyle haksız ödenen mevduatın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Dava tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK’nın 1/1. maddesi uyarınca mahkemelerin görevi, kanunla düzenlenir ve göreve ilişkin kurallar, kamu düzenine ilişkindir. Yine, dava tarihinde yürürlükte olan 6102 sayılı ...'nın 4/1-f. maddesi uyarınca bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. ...’nın 5/1 maddesi uyarınca, ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işleri dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesinde görülür. ...'nın 5/3. maddesi "Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır." hükmünü haizdir.

Somut olayda, uyuşmazlık ticari dava sayılan bankacılık işleminden kaynaklanmakta olup, talep ticari dava niteliğinde olduğundan, davaya bakmakla ticaret mahkemeleri görevlidir. Dava şartı olan görev hususunun kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen göz önünde bulundurulması gerektiğinden mahkemece işbu davanın mutlak ticari dava olması nedeniyle ticaret mahkemelerine görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın resen bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33146, Karar No: 2021/4471, Tarih: 04.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/33146 E.  ,  2021/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.07.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17.03.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti müştekinin sorumlusu olduğu mağazadan kazak çalacağı esnada yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibarıyla eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2, maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, 16.11.2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11943, Karar No: 2011/6475, Tarih: 01.12.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/11943 E.  ,  2011/6475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

Davacı vekili, yetersizliği sebep gösterilerek İş Kanununa aykırı biçimde feshedildiğini, yine aynı şekilde bütçe yetersizliği ile davacılarla birlikte şoför işçilerin de işine son verilmesine rağmen yeni şoförlerin işe alındığını dolayısıyla müvekkilinin iş aktinin haksız olarak feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş aktinin 4857 sayılı iş kanunu, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanunu ile Personel Yönetmeliğine uygun olarak feshedildiğini, davacının iş kanunundan doğan tüm alacaklarının ödendiğini  savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işyerinde işçi azaltma yoluna gidilirken hangi objektif kriterlere uyularak neden davacının tercih edilerek işten çıkartıldığı hususunun ortaya konmadığı, davacı işçinin iş yerinde başka bir işte veya başka koşullarla çalıştırılma olanağının yani feshin son çare olması ilkesinin de gözetilmediği, bu nedenle davalı işverence yapılan fesih işleminin hukuki dayanağının bulunmadığı gibi fesih sebebinin ve işçi çıkarma yoluyla tasarrufun gerekçe ve dayanaklarının ispatlanamadığı gerekçesiyle, işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılama sırasında, mahkemece tensip zaptı ile taraflara delillerini sunmaları için süre tanınmış, davalı vekili tarafından delil listesi sunulmamış, sonraki ilk oturumda da karar verilmiştir. Oysa taraflara delillerini sunmaları için iddia ve savunmayı kısıtlamayacak ve delillerin toplanmasını engellemeyecek şekilde uygun bir süre daha verilmelidir. Bu durumda kesin mehile uyulmaması halinde doğacak sonuçlar kararda açıkça belirtmelidir. Bu usule uyulmadan, savunma hakkını kısıtlayıcı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Nitekim davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi ekinde, feshe dayanak olan, genel kurulda yeniden yapılanmaya ilişkin alınan ve kadro cetvelinin görevin niteliği ve hacmi dikkate alınarak değiştirilmesi, mevcut kadro ünvanlarının iptal edilmesi, yeni ünvanların ihdas edilmesi, görev ünvanlarına göre kadro sayısının belirlenmesi ve sözleşmeyle uzman personel istihdam edilmesi konularını düzenleyen işletmesel karar, yeniden yapılandırma planı çalışması, personelin emekliliğe hak kazanma tarihlerine dair liste ve diğer belgeler sunulmuştur.

Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesi davalı konfederasyonun bütçe imkanlarının yetersizliği dikkate alınarak, tasarruf sağlanması amacıyla yönetim kurulu kararı gereği feshedilmiştir.

Dosya içeriğine göre, iş sözleşmesi davalı konfederasyonun bütçe imkanlarının yetersizliği dikkate alınarak, tasarruf sağlanması amacıyla yönetim kurulu kararı gereği feshedilmiştir.

Mahkemece, davalı tarafa delillerini sunması için imkan tanınarak, dosya arasına alınan deliller üzerinde, gerek duyulursa işyerinde keşif gerçekleştirilerek ve uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak, feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde net olarak ortaya konulmalıdır. Yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1425, Karar No: 2012/5638, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1425 E.  ,  2012/5638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Cengilli Köyü 111 ada 216 parsel sayılı 10302,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Hazine adına tapu kaydının oluştuğu tarihe Kadar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının lehine gerçekleştiği gerekçesi ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden veya mera olabileceği iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşımazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kısmen vergi kaydı kapsamında kaldığı, mera haritası dışında kalan bölümünde ise davalı taraf yararına edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Toprak tevzi komisyonunca yapılan çalışma sonunda düzenlenen belirtmelik tutanağı ve eki belgelere göre 508 tevzi parselinden ifraz sureti ile oluşan 1771 sayılı tevzi parseli vergi kaydı kapsamı, 1770 sayılı tevzi parseli ise onaylı dağıtım cetveli ile davalının babası ... Orak’a tevzi edilen yer kapsamında kalmaktadır. Ancak vergi kaydı mera sınırı itibari ile değişir nitelikte olup bu nedenle 1770 ve 1771 sayılı parsellerin miktar fazlası meradan kazanıldığı kabul edilmek sureti ile zilyetlik ile edinilemez. Bu nedenle tevzi haritası ve kadastro paftasının çakıştırılması yapılarak mera kapsamında kalan taşınmaz bölümünün belirlenmesi gerekir. Ancak dosyada mevcut olan ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen harita, taşınmazın hali hazırdaki fiili zemin durumu ile tevzi haritasının çakıştırılması sureti ile oluşturulması nedeni ile yetersiz olup hüküm vermeye elverişli değildir. Hal böyle olunca mahkemece teknik bilirkişilerden toprak tevzi haritası ve kadastro paftasının ölçekleri eşitlenerek çakıştırılması sureti ile taşınmazın toprak tevzi haritasındaki konumunu açıkça gösterecek şekilde yeniden rapor alınmalı, tevzi 1770 ve 1771 sayılı tevzi parsellerinin davacı adına tesciline, bu parsellerin haritaları dışında kalan bölümün ise mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10003, Karar No: 2022/15183, Tarih: 30.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10003 E.  ,  2022/15183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen karara karşı davacı ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine, fer-i müdahil Kurum'un istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derce mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve fer-i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/804, Karar No: 2014/11848, Tarih: 29.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/804 E.  ,  2014/11848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silifke 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :03.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/484 Karar no:2013/846

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı (koca) Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan "evlilik birliğinin temelinden sarsılması” sebebine, davalı-davacı (kadın) ise aynı Kanunun 162'nci maddesinde yer alan "pek kötü muamele” ve "onur kırıcı davranış" sebebine dayanarak boşanma davası açmış, mahkemece davacı- davalı kocanın davası kabul edilip, davalı- davacı kadının davası reddedilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı- davalı kocanın, eşine 25.07.2012 tarihinde fiziki şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği, davalı- davacı kadının da 27.07.2012 tarihinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Davacı-davalı koca hakkında fiziki şiddet uygulamaktan ceza davası ikame edilmiş ve mahkum olmuştur. Davacı- davalı kocanın eşine yönelik ağır hakaret ve fiziksel şiddete ilişkin eylemleri onur kırıcı davranış oluşturur. Bu sebeple Türk Medeni Kanununun 162. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmiştir. Davalı- davacı kadının eşini affettiğine dair dosya kapsamında delil de bulunmamaktadır. Bu bakımdan, mahkemenin ret gerekçesi yasal değildir. O halde, yasanın 162’nci maddesinde yer alan boşanma sebebinin oluştuğu dikkate alınarak davacı-davalı kadının davasının kabulü gerekirken reddi doğru bulunmamıştır.

2-Davalı-karşı davacı kadının, usulüne uygun harcı yatırılarak açılmış bir aile konutu şerhi konulması davasının olmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu talep konusunda "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, aleyhinde kesin hüküm oluşturacak şekilde bu talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 1. bentte gösterilen bozma sebebine göre mahkemece kocanın boşanma davası hakkında da yeniden hüküm kurulması gerektiğinden davacı- davalı kocanın tüm, davalı- davacı kadının ise kocanın davasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.29.05.2014 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Dosya kapsamına göre; davalı-davacı kadının davasından önce 25.07.2012 tarihinde tarafların birbirlerine basit fiziksel şiddet uyguladıkları ve davalı-davacı kadının boşanma davasının 27.07.2012 günü açıldığı sabittir.

KARŞI OY YAZISI

Dosya kapsamına göre; davalı-davacı kadının davasından önce 25.07.2012 tarihinde tarafların birbirlerine basit fiziksel şiddet uyguladıkları ve davalı-davacı kadının boşanma davasının 27.07.2012 günü açıldığı sabittir.

Değerli çoğunlukla aramızdaki uyuşmazlık davalı-davacı kadına uygulanan şiddetin pek kötü davranış nedeniyle boşanma sebebini oluşturup oluşturmayacağı noktasındadır.

Pek kötü davranış nedeniyle boşanma özel ve mutlak boşanma sebebidir. Bu nedene dayalı boşanma davalarında evliliğin davalı için çekilmez bir hal alıp almadığı araştırılmaz. Boşanma nedeni olay gerçekleşmişse boşanma kararı verilir.

Özel ve mutlak boşanma sebebi oluşturacak eylemlerin genel boşanma nedeni oluşturabilecek düzeyde basit bir şiddet eylemi olmaması, nitelikli bir şiddet eylemi olması gerekir. Bir eylemin pek kötü davranış nedeniyle boşanma sebebi oluşturabilmesi için işkence, zulüm gibi ağır bir şiddet içermesi ya da basit bir şiddet ise bu şiddetin tekrarlanmış olması gerekir.

Dosya kapsamına göre, davalı-davacı kadın basit bir şiddet eylemine maruz kalmıştır. Davacı-davalı kadının maruz kaldığı şiddet, nitelikli bir şiddet olmadığı gibi tekrarlandığı da kanıtlanmamıştır.

Açıkladığım nedenlerden dolayı davalı-davacı kadının Türk Medeni Kanunun 162. maddesinden açtığı boşanma davasının yukarıda belirttiğim sebeple reddi gerektiği düşüncesindeyim.

Bu nedenlerle değerli çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/8710, Karar No: 2009/10983, Tarih: 08.06.2009

2. Hukuk Dairesi 2008/8710 E., 2009/10983 K.

**2. Hukuk Dairesi 2008/8710 E., 2009/10983 K.**

**- BOŞANMA DAVASI

- TERK**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 164 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 166 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 95 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı koca terk hukuki sebebine dayanarak boşanma davası açmış, mahkemece ilk celse davalının davayı kabul beyanına dayanılarak Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi gereğince tarafların boşanmalarına karar veril-miştir. Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi, ancak aynı yasanın 166. maddesine dayanılarak açılmış davalarda gerçekleşebilir. Türk Medeni Ka-nunu'nun 166. maddesine dayalı açılmış bir dava olmadığı ve usulüne uygun ıslah da bulunmadığı halde, Türk Medeni Kanunu'nun 184/3, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 95/2. maddelerince davalının davayı kabulünün hukuki sonuç doğurmayacağı gözetilmeden boşanmaya karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece taraflara delilleri için süre verilip, bildirdiklerinde toplanarak davanın Türk Medeni Kanunu'nun 164. maddesi çerçevesinde değerlendirilerek sonucu uyarınca karar vermek gerekirken, yazılı şekilde Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi uyarınca hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün ( BOZULMASINA ), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.