muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5766, Karar No: 2022/10781, Tarih: 14.06.2022

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; evveliyatında 3573 sayılı Zeytinliklerin Islahı ve Yabanilerinin Aşılanması Hakkında Kanun'a dayanılarak belgesizden oluşturulan ve parselasyon haritasına göre bir bütün halinde olmak üzere 84.500 metrekare yüzölçümlü 31/01/1978 tarih 6 sıra numaralı ve 100.900 metrekare yüzölçümündeki 06/07/1970 tarih, 22 sıra numaraları tapu kayıtlarının 47, 5058, 54, 55 nolu zeytincilik parsellerini kapsadığı, zaman içinde tedavül gördüğü, davacının ... sıra nolu tapu kayıtlarıyla 24.02.1992 tarihinde Milas İcra Müdürlüğü'nün cebri satışı ve 1992 yılında dava dışı ...'dan satın aldığı 15000/84500 payla birlikte 10 sıra nolu 84500 metrekare yüzölçümlü taşınmazda tam, 11 sıra nolu taşınmazda 65900/100900 payı olduğu, gerek cebri icra sırasında gerek tapudaki satış sırasında tapu kaydında herhangi bir serh olmadığı, sonrasında davacının 2004 tarihinde taşınmazların orman tahdidi içinde kaldığını öğrenmesi üzerine Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/486 E.- 2006/298 K. sayılı dosyasında Orman İdaresi'ne karşı 10 sıra nosu ile adına kayıtlı taşınmaz yönünden açtığı orman tahdidine itiraz ve tapu iptali davasının reddedildiği, iş bu dosyadaki fen bilirkişisi raporunda davacının dayandığı tapuların, 1981 ve 2000-2001 yıllarında yapılan tapulama ve kadastro çalışmalarında revizyon görmediği, orman tahdit çalışmaları sonrası 2002 tarihinde Hazine adına tescil edilen 39.782,80 metrekare yüzölçümlü 115 ada, 612 parsel ile genel kadastro sırasında kadastroya itiraz sonrası 1036, tesis kadastrosu ile 1033 parsel olarak dava dışı şahıslar adına tescil edildiğinin belirlendiği, kararın Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nce 11.03.2008 tarihinde onandığı, karar düzeltme yoluna başvurulmadan kesinleştiği, 11 sıra numarası ile paydaş olduğu taşınmaz için Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/399 E.-2006/297 K. sayılı dosyasında açtığı orman tespitine itiraz ve tapu kaydının iptali davasının reddine dair verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nce 11.03.2008 tarihinde onandığı, karar düzeltme yoluna başvurulmayarak kararın kesinleştiği, iş bu dosyadaki fen bilirkişi raporunda davacı tapusunun orman niteliğiyle Hazine adına tescil edilen ... parsel içinde kaldığının belirtildiği, davacının Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/163 E.- 2010/469 K. sayılı dosyasında fazlaya dair hakkını saklı tutarak geldisi 06/07/1970 tarih, cilt no:145, sayfa no:65 ve 22 sıra nolu tapu kaydı ile 31/01/1978 tarih, cilt:174, sayfa:79 ve 6 sıra numaraları tapu kayıtları olan cilt no:85, sayfa no:58'de kayıtlı 10 ve 11 sıra numaraları tapu kayıtlarının uygulanmaması nedeniyle Hazine, Orman idaresi ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü aleyhine TMK'nın 1007. maddesine dayanarak açtığı davada 750.000-TL'nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalı Hazine'den tahsiline, diğer davalılar yönünden pasif husumetten davanın reddine karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13

. maddesine dayanarak açtığı davada 750.000-TL'nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalı Hazine'den tahsiline, diğer davalılar yönünden pasif husumetten davanın reddine karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi'nce tazminat talepli davada davalı Hazine yönünden verilen kabul kararı yönünden davalı Hazine vekilini temyiz itirazının reddedildiği diğer davalılar yönünden idari yargının görevli olduğundan bahisle kararın bozulduğu, mahkemece bozma sonrası aynı kararın verildiği, bu karar karşı davalı Hazine tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine kararın Dairece yargılama giderinden 14.05.2015 tarihinde düzeltilerek onandığı, taraflar karar düzeltme yoluna başvurmadığından 09.09.2015 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararda 20.01.2004 değerlendirme tarihine göre belirlenen bedele ilişkin hüküm kurulduğu, davacının iş bu ek davasını 23.11.2015 tarihinde açtığı, kesinleşen yetkisizlik kararı sonrası taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi olan Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davacının kesinleşmiş Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce hükme esas alınan ve 20.01.2004 tarihinin değerlendirme tarihi olarak belirlenen bedel yönünden değil dava tarihi itibarıyla hesaplanan değer üzerinden davasını açtığı ve 10 yıllık zamanaşımı süresinin 20.01.2004 tarihinde öğrenme yoluyla başladığının kabulü ile zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusu sonrası İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce 2004/399 E. sayılı dosyasında kabul kararı doğrultusunda davanın 10 yıllık zaman aşımı süresi dolduğundan bahisle esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

1) TMK'nın 1007. maddesinden kaynaklanan tazminat davalarında, mülkiyet kaybının kesinleştiği tarihten itibaren TBK 125. md. (eski 146.md.) göre 10 yıllık genel zaman aşımı süresi içinde dava açılması gerekmektedir.

Davacının tedavül gören 10 ve 11 sıra nolu tapularının orman tahdidi içinde kaldığını öğrenmesi üzerine Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/ 486 E. - 2006/298 K. dosyası ile 2004/399 E.-2006/297 K. sayılı dosyalarında Orman İdaresi aleyhine açtığı orman kadastro tespitine itiraz davalarının ret kararı 2008 yılında kesinleştiğinden zamanaşımı süresinin bu tarihten itibaren başlayacağinın kabulü gerekir. Bu nedenle iş bu ek davada 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğinden söz edilemez.

Bu nedenle, asıl dava olan Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen 2009/163 E.- 2010/469 K. sayılı dosyasında mahkemece hükme esas alınan raporda 20.01.2004 tarihinin değerlendirme tarihi olarak kabulü ile karar verildiğinden davacının fazlaya dair saklı tuttuğu tazminat miktarının bu değerlendirme tarihine göre belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2) Dosya içindeki bilgi ve belgelerden davacının dayandığı 10 sıra nolu tapu kaydının 3034,92 ile 5479,06 metrekarelik kısmının 1033 parselde, 265,34 metrekarelik kısmının ise 1036 parsel sayılı taşınmazlar içinde kaldığı, 1033 ve 1036 parsel sayılı taşınmazların dava dışı gerçek kişiler adına tespit ve tescil edildiği, davacının dayandığı tapuların kesinleşen orman tahdidi içinde kalan kısımlarının tazminata konu olabileceği hususu nazara alınarak bu bölümler kesin olarak tespit edildikten sonra davacının ek dava ile isteyebileceği bedelin belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı vekilini temyiz itirazları doğrultusunda HMK’nın 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 14/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/398, Karar No: 2025/695, Tarih: 24.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/398 E.  ,  2025/695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/979 E., 2024/2126 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahk. Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/94 E., 2023/357 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; 31.05.2015 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan kararlara şerh koyduğunu, zira toplantı gündeminin üyeleri aldatmak ve oyalamak amacıyla düzenlendiğini, yönetim kurulunun faaliyet raporunun gerçekleri yansıtmadığını, gelir gider tablosunda giderlerin açıkça anlaşılır şekilde düzenlenmediğini, tahmini bütçede müteahhit tarafından ödenmesi gereken SSK prim borçlarının kooperatifin borcuymuş gibi üyelerden tahsil edildiğini, yönetimin kendi hatasından doğan borçları üyelerden talep edemeyeceğini, yönetim kurulunun kooperatifin alacaklarını zamanında tahsil etmediği ve müteahhit firma üzerinde bulunan alacaklarını tahsil etmek için bir faaliyeti olmadığından kooperatife zarar verdiğini, yönetim kurulu üyelerinin zararı karşılamak durumunda olduklarını, müteahhit firmanın SGK borçlarına karşılık kooperatif tarafından ödenen paralar ile 2015 bütçesinde ödeneceği söylenen borçların kooperatif üyelerinden istenemeyeceğini, bu borçların görevini kötüye kullanan yönetime ait olduğunu, tahmini bütçenin yıllardır art niyetle hazırlandığını, gereğinden fazla aidat istenerek üyelerin borçlandırıldığını, denetim kurulunun dosyalar üzerinde bir inceleme yapmadığının rapor içeriğinden anlaşıldığını, raporun yanlış bilgilerle ve yönetimi destekleyici şekilde düzenlendiğini, yönetime ve denetime seçilmiş kişiler hakkında derdest ceza davaları ve soruşturmanın bulunduğunu, bu durumun üyelere bildirilmediğini, özetle toplantıda üyelerin aldatılmaya devam edilerek kooperatif yararına hiçbir karar alınmadığını, Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan ve görülen 2006/395 E, 2007/74 E, 2008/308 E, 2010/270 E, 2012/498 E, ve 2013/538 E, sayılı davalarda yöneticilerin kötü niyetli olduklarının ispatlandığını ileri sürerek iş bu olağan genel kurulda alınan tüm kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kooperatif davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kaldırma kararının bilirkişi heyet raporu alınması gerektiği, kaldırma kararının aksine yalnızca Mahkeme Hakimi tarafından hukuki değerlendirme yapılarak karar verilmesinin mümkün olmadığı, bu hali ile davacı tarafından masrafın yatırılmaması nedeni ile bilirkişi raporu alınamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kooperatif davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kaldırma kararının bilirkişi heyet raporu alınması gerektiği, kaldırma kararının aksine yalnızca Mahkeme Hakimi tarafından hukuki değerlendirme yapılarak karar verilmesinin mümkün olmadığı, bu hali ile davacı tarafından masrafın yatırılmaması nedeni ile bilirkişi raporu alınamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde;

Bölge Adliye Mahkemesinin dava boyunca alınmış bilirkişi raporlarını incelediğini, yeni bir bilirkişi raporu alınması gerekliliğini gördüğünü fakat daha önce alınmış bilirkişi raporlarının eksikliği nedeniyle raporları yazan bilirkişilere tevdi edip ek bilirkişi raporu istemesi gerekirken dava açıldıktan 2 sene 9 ay sonra tekrar bilirkişi ücreti talep edildiğini, bu durumun davacıya yük bindirdiğini, hakim ve bilirkişilerin ihmali olduğunu, genel kurul kararının iptalini istediğini, davalı yöneticilerin art niyetle ortakları kandırmak için hareket ettiklerini, iyi niyet kurallarının incelemesi gerektiğini, üç sene sonra davacının maddi durumunun tekrar bu davayı devam ettirebilecek güçte olmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Kooperatif'in 31.05.2015 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan tüm kararların iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcı temyiz eden tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31020, Karar No: 2015/19695, Tarih: 10.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/31020 E.  ,  2015/19695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/384525

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2013

NUMARASI : 2012/33 (E) ve 2013/386 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık S.. K.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık S.. K..'nün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53/1-b. bendinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin” ayrı ayrı çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık E.. B.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde;

1-Müştekinin evine girilerek bir kısım eşya ile birlikte oto anahtarı da alınarak ikametinin önündeki Citroen C4 marka aracının çalındığı, Pendik Cumhuriyet Savcılığı'nın örgütlü hırsızlık suçları kapsamında, sanıkların kendi aralarındaki telefon görüşmelerinin dinlemeye alındığı, telefon görüşme tape kayıtlarında, suç tarihinde ve fakat suç saatinden sonra sanık S..'ın, sanık E..'a kendisine senin mahalleden Citroen C4 marka araç ile ilgili bir iş gelebileceğini söylediği, sanık E..l'ın alınan ifadesinde, aracın sahibine iadesi için aracılık yaptığını ikrar ettiği, UYAP kayıtlarından yapılan incelemede de sanık E..'ın suç örgütüne üye olmak suçundan beraat ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın suç eşyasını kabul etmek suçundan hükümlülüğü yerine yerinde olmayan eksik gerekçeyle sanığın hırsızlık suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

2-Sanık hakkında 23.05.2008 kesinleşme tarihli Ümraniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/1876-2008/299 sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan verilen 4 yıl hapis cezası yerine suç tarihinde kesinleşmeyen ve bu nedenle tekerrüre esas olmayan Şişli 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/221-2009/1273 sayılı ilamının tekerrür uygulamasına esas alınması,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanık E.. B..'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, tekerüre esas alınan Şişli 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 221-1273 sayılı ilamındaki ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesine, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3647, Karar No: 2013/3733, Tarih: 03.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3647 E.  ,  2013/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu ...'ın henüz emeklilik başvurusu söz konusu değil iken, alacaklı ... tarafından emekli ikramiyesi üzerine haciz konulmasının ve Isparta .... ... Müdürlüğü'nün 2011/2715 Esas sayılı dosyasında sıra cetvelinin hazırlanması sırasında doğmamış bir alacak için yazılan müzekkerenin dikkate alınarak, 2011/2715 sayılı dosya alacağının paylaşımda .... sırada alacak olarak gösterilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, borçlunun şikayet olunan lehine sürelerden feragat etmesinin nedeninin anlaşılamadığını, şikayet olunanın haczinin ....07.2011 kabul edildiğini ve ....08.2012 tarihine kadar hiçbir işlem yapılmadığından haczin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ..., şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... duruşmada alınan beyanında, iki tarafa da borcunun olduğunu, bir diyeceği olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; borçlunun emekli ikramiyesinin ancak emeklilik hakkı kazandıktan sonra haczedilebileceği, Isparta .... ... Müdürlüğü'nün 2011/2715 Esas sayılı takip dosyasında ....07.2011 tarihli yazı ile ....07.2011 tarihinde ileride doğacak olan emekli ikramiyesine haciz konulduğu, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2011/2844 Esas sayılı takip dosyasında ise 08.06.2012 tarihli yazı ile ....06.2012 tarihinde ileride doğacak olan emekli ikramiyesine haciz konulduğu, alacaklı tarafından talep edilerek yapılan haciz işlemlerine karşı ileride doğacak olan emekli ikramiyesinin haczedilemeyeceği hususunda şikayet yolu ile herhangi bir dava açılmadığı gibi, haciz talebinin iletildiği kurumun da bu işlemlere karşı herhangi bir itirazda bulunulmadığı, her iki dosyada doğmamış emekli ikramiyesinin haczine ilişkin işlem yapıldığı, emekli ikramiyesinin haczedilmesi için borçlunun emeklilik hakkının elde etmiş olması ve tüm şartların gerçekleşmiş olması gerektiği, bu şartların gerçekleştiği tarihin, ... yazısından anlaşıldığı üzere Ağustos 2012 olduğu, her iki dosyada borçlu emeklilik hakkını kazanmadan önce haciz talebi kabul edilerek bu hacizler gerçekleştirildiği, ........2011 tarihli ... yazısında belirtildiği üzere bu hacizlerden ... .... ... Müdürlüğü'nün 2011/2715

Esas sayılı takip dosyasında yapılan haciz tarihinin daha önce olduğu, eş deyişle, emeklilik hakkı doğmadan önce yapılan haciz işlemlerinin, şikayet hakkına başvurulmadığı için geçerli kabul edilmesi ve önceki tarihte konulan haczin ilk haciz sayılması gerektiği, alacak ve para hacizlerinde menkul hükümlerine göre haciz işlemi yapılacak olup, bu paranın satılarak paraya çevrilmesi söz konusu olamayacağından İİK 106 ve 110. maddelerinin uygulanması düşünülemeyeceği, Yasada para alacağı üzerine konulan haczin varlığını ne kadar süre ile koruyabileceği yönünde herhangi bir açıklık bulunmadığı, ancak ... içtihatları ile bu süre menkul mallar için öngörülen ... yıllık sürenin para alacakları yönünden de geçerli olacağı şeklinde kabul edildiği, her iki ... dosyasında henüz doğmamış olan emekli ikramiyesi üzerine haciz konulmuş olup, paranın istenebilirlik şartı olan emeklilik olgusu gerçekleşmediğinden haciz tarihinden itibaren ... yıllık paraya çevirme süresinin burada uygulanmasının düşünülemeyecceği, emekli ikramiyesinin istenilebilirliği ancak borçlunun bu şartları taşıyarak emekli ikramiyesine hak kazandığı tarihte oluşacağı, bu durumda Isparta .... ... Müdürlüğü'nün 2011/2715 Esas sayılı takip dosyasında konulan haciz üzerinden ... yıllık süre geçtiği için haczin düştüğünün kabul edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Borçlunun üçüncü kişilerdeki mal, alacak ve diğer haklarının haczi İİK’nun 89. maddesi çerçevesinde mümkün kılınmıştır. Bu hükümle, üçüncü kişiye haciz ihbarnamesi tebliğ edilmek suretiyle söz konusu mal, alacak ve hakların haczine imkân tanınmış, tebliğ edilen haciz ihbarnamelerine üçüncü kişinin itiraz yolu açık tutulmuştur. Kendisine birinci haciz ihbarnamesi gönderilen kimsenin, bu haciz ihbarnamesine itiraz etmemesi halinde, mal yedinde ve borç zimmetinde sayılır. Üçüncü kişinin ihbarnameye süresi içinde itiraz etmesi halinde, usulüne uygun bir haczin varlığından bahsedilemez. Elinde borçluya verilmesi gereken bir mal ya da para bulunan üçüncü kişinin, gerçeğe aykırı itirazı halinde dahi hacizden söz edilemez ve alacaklının hakları ancak aynı yasanın 89/... ve 120/.... maddeleri çerçevesinde korunabilir. İİK’nun 89 uncu maddesi, kural olarak, borçlu ile üçüncü kişi arasındaki bir hukuki ilişkiden kaynaklanacak (müstakbel) alacaklar için de uygulanabilir. Haciz ihbarnameleri ile borçlunun borçlusu konumundaki üçüncü kişinin elinde o anda bulunan mal, alacak ve diğer hakların haczedilmesi mümkün olduğu gibi, borcun tamamen ödenmesine kadar geçecek sürede (aylık kira bedeli, yüklenici lehine tahakkuk eden hakedişler ve somut olaydaki gibi emekli ikramiyesi alacağı vb. gibi) üçüncü kişi nezdinde oluşacak alacakların da haczine olanak tanınmıştır. Anılan yasa hükümlerinin uygulanmasından vazgeçilerek, bir diğer ifade ile haciz ihbarnamesi göndermek yerine müzekkere ile alacak üzerine haciz konulması aynı yasanın 88. maddesinde düzenlenen menkul haczi hükümlerine tabidir. Haciz müzekkeresi ile ancak mevcut bir mal, hak ya da alacak üzerine haciz konulabilir; öte yandan bu yöntemde üçüncü kişinin itirazına ilişkin bir düzenleme de bulunmamaktadır. Borçluya ait nakit parayla karşılaşan ... memuru, ... ve İflâs Kanunu'nun 88. maddesi hükmü çerçevesinde bu parayı haczedebilir. Üçüncü kişinin elindeki bir paranın İİK’nun 89. maddesine göre değil de, taşınır hacizlerine ilişkin 88. maddesine göre haczedilmesinde, tıpkı taşınırlarda olduğu gibi, paranın somut olarak üçüncü kişi elinde mevcut olması gerekir. Henüz mevcut olmayan bir paranın taşınır hükümlerine göre haczine yasal olanak bulunmamaktadır.