muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9434, Karar No: 2024/1226, Tarih: 06.02.2024

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; ... sitesinin birden fazla parsel üzerinde kurulu olduğunu, 5711 sayılı Kanun ile değişik 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu (634 sayılı Kanun) hükümleri gereğince gerekli işlemlerin tamamlanıp tapu kütüğüne toplu yapı olarak tescil edilmediğini, ayrı parseller üzerindeki bağımsız bölümlerin yönetimi için toplu yapı yönetimi oluşturulmadığını, kat maliklerinin olağanüstü genel kurulunun 15 Kasım 2015 tarihinde toplandığını, bir takım kararlar alındığını, kat maliklerinin olağanüstü genel kurul toplantısı ve bu toplantıda alınan kararların usul ve yasaya aykırı olduğunu, hazirun cetvelinde ve genel kurul tutanağında kaç kişinin asil ve kaç kişinin vekâleten oy kullandığının belirtilmediğini, vekâleten oy kullananların temsil belgesi bulunmadığını, kimin adına oy kullandıklarının hazirun cetveli ve tutanaklarda belirtilmediğini, genel kurul tutanaklarının usulüne uygun olarak tutulmadığını, kat maliklerinin olağanüstü genel kurulda alınan kararların katılan kat maliklerince imza altına alınmadığını, ... sitesinin birden fazla parsel üzerinde kurulu yapılardan meydana geldiğini, tüm bağımsız bölüm maliklerinin bir araya gelerek yönetim ve denetim kurulu seçimi yapılmasının yasal olarak mümkün olmadığını, olağanüstü genel kurul toplantısında alınan yönetim ve denetim kurulu seçimine ilişkin kararların kanuna aykırı olduğunu, yok hükmünde olduğunu, yönetim ve denetim kurulu seçimi dair kararların kanunda aranan toplantı ve karar yeter sayısı sağlanmadan alındığını, kat malikleri olağanüstü genel kurul toplantısında deniz gibi temizliği sahilde yapılan diğer imalatlar ve polietilen yüzer iskelenin siteye düşen toplam maliyetinin 97.000 TL olduğundan hane başına 1.645,00 TL düştüğünü, önceki site bütçesinden ödenenler düşüdükten sonra hane başına düşen 870,00 TL'nin kat maliklerinden toplanmasına karar verildiğini, bu işlerin kat malikleri genel kurul kararı veya kat maliklerine tebliğ edilmek suretiyle kesinleşmiş işletme projesinin mevcut olmaksızın yapıldığını, söz konusu bu işlerin site ortak alanlarının ve tesislerinin bakımı korunması ve işletme giderlerinden oluşan ortak gider niteliği taşımadığını, bu nedenle olağanüstü genel kurulda site bütçesinden yapılan ödemeler dışında kalan miktarların da kat malilkerinden toplanmasına dair alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, kat malikleri genel kurulunda tek denetçi tarafından hazırlanan ve imzalanan denetim kurulu raporu sunulduğunu, kat malikleri kurulunca denetim işi için site kurulu raporuna göre site yönetiminin ibrasının yasal olarak mümkün olmadığını, site yönetimi tarafından yapılan usulsüz işler ve harcamalar nedeniyle bu denetim kurulu raporuna dayanarak site yönetiminin faaliyet raporunun ve hesap özetinin ibra edilmesinin kanuna aykırı olduğunu, usul ve kanuna aykırı kat malikleri olağanüstü genel kurulunda alınan kararların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; Yönetim planının hem 137 ada 1 parselde yer alan bağımsız bölüm maliklerinin onayı ile hem 137 ada 5237 parselde yer alan bağımsız bölüm maliklerinin onayı ile ayrı ayrı tapuda tescil ettirildiğini, bundan dolayı komşu iki parsel üzerinde kurulu olan ... sitesinin yönetim planı, bağımsız bölüm malikleri arasında bir sözleşme olup 60 adet bağımsız bölüm malikinin tümünü bağladığını, 2008 yılında yapılan genel kurulda iki komşu parsel ve ortak kullanım alanlarından oluşan ... sitesinin toplu yapıya geçiş yapması kararı alındığını, yönetim planındaki tapulu yapıya geçiş için yapılan değişikliğin tapuda tescil ettirildiği 05.05.2008 tarihi itibarıyla ... sitesi, site yönetim kurulları tarafından fiilen toplu yapı kapsamında yönetildiğini, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, 15 Kasım 2015 tarihli kat malikleri olağanüstü genel kurulunda alınan kararların tümü toplantıya katılan 31 bağımsız bölümün maliklerinin ve malik temsilcilerinin oy birliği sağlanarak karara bağlandığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacı tarafın pay ve paydaş olarak çoğunluk tarafından bu toplantıda alınan yükümlülüklerini yerine getirmemek için iyi niyet ilkeleri ile bağdaşmayacak şekilde davayı açmış olduğu için davanın esastan reddi gerektiğini, 60 bağımsız bölümden oluşan ... sitesinde pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanabildiği toplam yeter sayısının 31 olduğunu, 02.08.2014 tarihli bağımsız bölüm malikleri olağan genel kurul toplantısı gündeminin 14 üncü maddesinin (d) fıkrasında ele alınan sahildeki platformun, iskelenin ve duvar bakımı tartışma konusu içerisinde değerlendirildiğini, konuşmalar sonucunda sahildeki duvarın derzlerinin yenilenmesine, iskelenin olduğu gibi korunup bakımının yapılmasına ve iskelenin etrafında bulunan varillerin künklerin deşarz borularının taş ve kayaların temizlenmesine genel kurul tarafından karar verildiğini, davacı tarafın site yönetimi tarafından işletme projesi tebliğ edilip kesinleşmeden kat maliklerinden gider avansı talep edilmesinin yasal olarak mümkün değilken ... Sitesi yönetimince kat malikleri genel kurulunca verilen yetki olmaksızın ve işletme projesi olmaksızın yapılmış bu işlere ilişkin site bütçesinden ödeme yapıldığını, bu nedenle olağanüstü genel kurulda site bütçesinden ödeme yapıldığını, bu nedenle olağanüstü genel kurulda site bütçesinden yapılan ödemeler dışında kalan miktarlarda kat maliklerinden toplanmasına dair alınan karar usul ve kanuna aykırıdır şeklindeki iddialarda bulunarak gerçekleri saptırdıklarını, 15 Kasım 2015 tarihinde yapılan kat malikleri olağanüstü genel kurul toplantısında ..

... tarafından okunan 4 adet denetim raporundan sonra yönetimin faaliyetleri ve harcamalarının oy birliği ile ibra edildiğini, toplantıda pay ve paydaş bakımında çoğunluk mevcut olduğundan her türlü karar yeter sayısı sağlandığını, toplantıda alınan hiç bir kararda ve yapılan hiçbir işlemde bir usulsüzlük ve kanuna aykırılık bulunmadığını, davanın husumet yönünden reddine, davanın şekil yönünden reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, dosyaya sundukları mütalaa ile bilirkişi raporunun çeliştiğini, mahkemece bu hususların değerlendirilmediğini, toplantı çağrısının usul ve kanuna aykırı olduğunu, toplantı ve karar yeter sayılarının mevcut olmadığını, deniz dibi temizliğine ilişkin işlerin ortak alana yönelik olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılamadaki hukuka aykırılıkların niteliğine göre eksikliklerin dosya üzerinden tamamlanması mümkün olup davada yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın esası hakkında yeniden hüküm kurmak sureti ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... vd. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar ... vd. vekili temyiz dilekçesinde özetle; sitenin deniz kenarında bulunup, deniz kıyısı kullanımının siteye ait olduğunu, bunun için ilgili belediyeye ecrimisil bedeli ödendiğini, taraflar arasında sözleşme niteliğinde bulunan yönetim planının davacı tarafı da bağlamakta olduğunu, bu yönetim planında açıkça site mülkiyet alanı dışında kalsa da bu alanların ortak alan olarak zikredildiğini bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesince iptaline karar verilen kararın 634 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi değil, 42 nci maddesi kapsamında değerlendirilerek yeterli nisapla alındığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık kat malikleri kurulu karanının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacı tarafça iptali istenilen 15.11.2015 tarihli toplantıda usulüne uygun alınmadığı anlaşılan 9 uncu maddenin Bölge Adliye Mahkemesince iptaline karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacı tarafça iptali istenilen 15.11.2015 tarihli toplantıda usulüne uygun alınmadığı anlaşılan 9 uncu maddenin Bölge Adliye Mahkemesince iptaline karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar ... vd. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20552, Karar No: 2015/35216, Tarih: 08.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/20552 E.  ,  2015/35216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/206570

MAHKEMESİ : Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2015

NUMARASI : 2014/240 (E) ve 2015/330 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık M.. S..'nun 10.04.2015 havale tarihli temyiz dilekçesiyle yaptığı itiraz üzerine mahkemesince verilen 15.04.2015 tarihli temyizin miktar itibariyle reddine dair ek kararın sanığa 04.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak bu karara karşı bir temyiz talebinde bulunulmadığı anlaşıldığından, sanık M.. S.. hakkında verilen mahkumiyet kararı temyiz inceleme kapsamına dahil edilmeyerek temyiz incelemesi sanık A.. S.. hakkında verilen mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık A.. S.. hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2012 tarih ve 2012/10 E, 2012/342 K, sayılı ilamında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından, temyize konu suç ile ilgili hüküm kurulurken sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmının karar metninden çıkarılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında bulunan

./..

-2-

Esas No : 2015/20552

Karar No : 2015/35216

Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2012 tarihinde kesinleşmiş, 29.03.2012 tarih ve 2012/10 esas-2012/342 karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25900, Karar No: 2013/17525, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25900 E.  ,  2013/17525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Üniversite, husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket, davaya cevap vememiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Üniversite temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacının hizmet süresi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı 10.10.1998-14.04.2011 tarihleri arasında değişen alt işverenler nezdinde aynı işyerinde aynı işi yaptığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece talep edilen döneme ilişkin alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak davacının sigortalı hizmet cetvelinin incelenmesinde, bazı dönemlerde hizmetinde kesintiler bulunduğu anlaşılmaktadır. (15.10.2001 çıkış, 07.04.2004 giriş; 31.05.2004 çıkış, 04.02.3005 giriş gibi.) Davacının çalışma süresi boyunca işyerinde uygulanan tüm hizmet alım sözleşmeleri ve teknik şartnameler celp edilmeli, davacının hizmetinde kesinti olan dönemlerde ihale boşluğu olup olmadığı tespit edilmeli, ihale boşluğu varsa kamu hizmeti veren hastanenin bu dönemde sekreterya hizmetini nasıl gördürdüğü, davacının çalışmasını sürdürüp sürdürmediği araştırılarak tespit edilmeli, ihale boşluğu yoksa da davacının bu dönemde çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise hizmetinin neden bildirilmediği gerekirse tanıklar yeniden dinlenerek ve hastaneden tüm dönem kayıtları celp edilerek belirlenmelidir. Oluşacak sonuca göre, davacının gerçek çalışma süresi tespit edildikten sonra bu süre üzerinden dava konusu alacakları hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8838, Karar No: 2021/8530, Tarih: 14.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8838 E.  ,  2021/8530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 10/05/2013 tarih ve 2013/10676 Esas numaralı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2012; sanık ... hakkında 2010 ve 2012; sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından dava şartı olan mütalaa alınmadan kamu davası açıldığı halde, Mahkemece bu suçlardan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, Mahkemesince her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-)Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafilerinin temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ...’in, sanık ...’ın ve sanık ... müdafilerinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davalarında; sanık ...’ın savunmasında; suça konu şirketin yetkilisinin Murat Asoğlu olduğunu, bu kişinin yanında 4 ay çalıştığını, sigorta yapacağını söyleyerek birkaç belge imzalattığını, daha sonra üzerine şirket açıldığını öğrenince tekrar bu kişinin üzerine devrettiğini beyan etmesi, Sanık ...’in savunmasında; suça konu şirkete çaycı olarak girdiğini, sigorta yapacağız diyerek kendisinden kimlik fotokopisi aldıklarını, bazı belgeler imzalattıklarını, şirketin yetkilisinin ... olduğunu beyan etmesi, sanık ...’in ise 2010 yılında şirket müdürlüğünün son bulduğu, 2011 yılının 3. ayında ise şirket hissesini devrettiği, şirket müdürünün sanık ...’den sonra ... olduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Faturaların ilgili vergi dairesinden temin edildikten sonra sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve ismini bildirdikleri kişilere ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişilerin ve şirket müdürü ...’nın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2)İsmi bildirilen kişilerin ve ...’nın da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıklar ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da bildirdikleri kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkililerinin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in, sanık ...’ın ve sanık ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 14.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7665, Karar No: 2020/8622, Tarih: 22.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/7665 E.  ,  2020/8622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma, hakaret, tehdit

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan; beraat

2-Sanık ... hakkında bedelsiz senedi kullanma, hakaret ve tehdit suçlarından; beraat

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanık ...’in beraatine ilişkin hüküm ile bedelsiz senedi kullanma, hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...’ın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile katılanın aralarındaki anlaşma neticesinde sanık ...’in bankadan kredi çekip parayı katılana vermesi karşılığında 4500 TL bedelli 17 adet senedi katılanın sanık ...’e verdiğini ancak sanık ...'in krediyi çekemediği ve senetleri de diğer sanık ...’a verdiğini, ....’ın katılandan senet bedellerini istediği ödememesi nedeniyle kendisine sinkaflı sözler kullanarak hakaret ettiğini ve çalıştığı iş yerine gelerek sorduğunu iş yerinde çalışan bir ustaya "Onu bulursak ayağına sıkacağım" diye tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda;

Katılan beyanı, sanıkların savunmaları ile dosya kapsamından mahkemece sanıkların atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin delil bulunmaması gerekçesine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 22/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.