muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/347, Karar No: 2023/429, Tarih: 14.09.2023

Suç tarihi itibarıyla FETÖ/PDY'nin silahlı terör örgütü olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmaması, neticeyi bilerek ve isteyerek tipik hareketi gerçekleştiren sanığın kanuni yönden sorumlu tutulmasına engel teşkil etmeyecektir. Ayrıca örgüt piramidi içindeki konumu itibarıyla mahrem alan yapılanmasında yer alması, sanığın eğitim düzeyi, yaptığı görev nedeniyle edindiği bilgi ve tecrübeleri ile örgütteki konumu itibarıyla bu oluşumun bir silahlı terör örgütü olduğunu ve amaçlarını bilebilecek durumda olduğu anlaşıldığından ve ayrıca bu yönde bir savunması da bulunmadığından sanık hakkında TCK'nın 30. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hata hükmünün uygulanmamasına ilişkin kabul kanuna aykırı görülmemiştir.

Bu itibarla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâlleri ile sanığın temyiz itirazları doğrultusunda incelenmesi sonucunda, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın örgütte kaldığı süre ve bu süre içerisindeki örgütsel eylemlerinin çeşitliliği itibarıyla suç kastının yoğun olması, örgütün mahrem yapılanmasında ve bu yapılanmanın da Yargıtay gibi örgüt tarafından büyük önem taşıyan Anayasal bir kurum içerisindeki örgütlenmesinde yer alması, bu örgütlenme içerisinde tanık beyanları ve diğer delillerle ispatlandığı şekilde örgütsel saikle hareket ettiği, gerçekleştirdiği eylemlerin vahameti karşısında işlediği suçla meydana gelen tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi dosya kapsamına uygun olup TCK'nın 3. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen orantılılık ilkesine aykırılık oluşturmadığı, TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezanın indirilmesi esnasında belirlenen takdiri indirim oranının yerinde olduğu anlaşılan Özel Daire kararı isabetli bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle;

1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.03.2019 tarihli ve 18-26 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

2)Dosyanın, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla baktığı terör suçlarından kaynaklanan davalara ilişkin dosyaların devredildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5101, Karar No: 2024/1346, Tarih: 04.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/5101 E.  ,  2024/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/217 E., 2020/232 K.

KARAR : Davacı Hazinenin istinaf başvurusunun kabulüne, davalı ... ve arkadaşları ile davalı ... İdaresinin istinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Urla Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2015/56 E., 2018/27 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı Hazine vekili, davalı gerçek kişiler vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalı gerçek kişiler vekili ile davalı ... İdaresi vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı Hazine vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

İzmir ili Urla ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca 2015 yılında yapılan uygulama kadastrosu sırasında, tapuda davalılar adına kayıtlı bulunan 161 ada 2 parsel sayılı 7.139 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, aynı parsel numarasıyla 8.821,84 m2 yüzölçümlü olarak; 161 ada 3 parsel sayılı 3.393 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise 3.661,39 m2 yüzölçümlü olarak tespit edildikten sonra, tespite yapılan itiraz üzerine Komisyonca, 161 ada 2 ve 3 nolu parsellerin bilgilendirme ilanındaki sınırlandırma ve yüzölçümünün iptaline, komisyonca düzenlenen ek sınırlandırmasının esas alınarak kadastro paftasına işlenmesine, 161 ada 2 parselin 10.103,75 m2, 161 ada 3 parselin ise 3.396,37 m2 olarak tapu malikleri adına tespitine karar verilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili Urla ilçesi ... Mahallesi 161 ada 3 parselin yüzölçüm yönüyle herhangi bir artışı olmamasına rağmen sınırlarının değişmiş olduğunu, ekli krokide de görüleceği üzere taşınmazın batı sınırındaki mevcut derenin taşınmaz sınırları dışında bırakıldığını (1171 m2), ancak doğu kısmındaki tescil harici kısma taşarak sınırlandırıldığını, taşınmazın doğu sınırında yenileme mevzuatının belirttiği gibi sabit sayılan sınır bulunmaması nedeniyle pafta sınırına uyulması gerektiğini, taşınmazın yeni sınırlarına göre tescil harici kısma taşan yaklaşık 1.236 m2' lik alanın bulunduğunu, 161 ada 2 parselde yüzölçümü yönüyle 2.964,45 m2 artış olduğunu, ekli krokide görüleceği üzere taşınmazın batı sınırındaki mevcut derenin taşınmaz sınırları dışında bırakıldığını (1695 m2), ancak doğu kısmındaki tescil harici kısma taşarak sınırlandırıldığını, taşınmazın yeni sınırlarına göre tescil harici kısma taşan yaklaşık 2.393 m2 lik alanın bulunduğunu ileri sürerek, 161 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki 1.236 m2 alan ve 161 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 2.393 m2 olarak davalılar lehine oluşan miktar fazlası alanın tapu kaydının iptali ile yüzölçümünün düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş ve yargılama sırasında, taşınmazların sınırında orman bulunduğu gerekçesiyle Orman İdaresi davaya dahil edilmiştir.

Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; " Tüm dosya kapsamı, tapu kayıtları, yapılan keşif, mahkeme gözlemi, dinlenen tespit ve mahalli bilirkişi beyanları ve teknik bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde, davanın 161 ada 2 ve 3 parselin kuzey sınırındaki dere ile yine 161 ada 2 ve 3 parselin güney sınırındaki cebel (orman sınırı) sınırına ilişkin olduğu, 161 ada 2 ve 3 parselin kuzey sınırındaki dere ve yol ile olan sınırının uygulama kadastrosunda geçilen sınır gibi olduğu, bunun zemin durumu, mahkeme gözlemi, mahalli ve tespit bilirkişi beyanları ve 1979 tarihli hava fotoğraflarıyla da sabit olduğundan uygulama kadastrosundan geçirilen sınırın esas alınması gerektiği, 161 ada 2 ve 3 parselin güney sınırı cebel olduğundan sabit bir sınır olmaması mahalli ve tespit bilirkişilerin de bu sınırın tam olarak neresi olduğunu bilmemeleri, teknik bilirkişilerce sayısal ortofoto görüntüsü ve 1979 yılında bütünlemesi yapılan 1/25000 ölçekli memleket haritasına göre geçirilen sınırın mahkemece de doğru bulunduğu" gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, 161 ada 2 parselin uygulama kadastro tespitinin iptali ile teknik bilirkişilerin 14.5.2018 tarihli raporları eki krokideki sınırları esas alınmak suretiyle 8.371,24 m2 yüzölçümü ve tarla vasfı ile tapuya kayıt ve tesciline, 161 ada 3 parselin uygulama kadastro tespitinin iptali ile teknik bilirkişilerin 14.5.2018 tarihli raporları eki krokideki sınırları esas alınmak suretiyle 3.405,97 m2 yüzölçümü ve tarla vasfı ile tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hükmün, davacı Hazine vekili, davalı gerçek kişiler vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; " İlk Derece Mahkemesince dosya içine getirtilen hava fotoğrafları, ortofotolar, orman tahdit haritası ve tesis paftasının uygulanması ile düzenlenen bilimsel ve teknik verilere uygun, denetlemeye elverişli 14.05.2018 tarihli hükme esas alının ek raporda, 1979 yılı uçuş tarihli hava fotoğrafında dava konusu 161 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar arasında sınır olmadığı, bir bütünlük arz ettiği, aynı parsellerin, dere olarak geçirilen sınırının zeminle uyumlu olduğu; 1979 yılında bütünlemesi yapılan memleket haritasına göre, dava konusu 161 ada 2 ve 3 parsellerin birbiri ile ve dere sınırı ile uyumlu olduğu, ancak Ulaştıran Devlet ormanı ile olan sınırının yeniden düzenlenmesinin gerektiği, buna göre 161 ada 2 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün 8.371,24 m², 161 ada 3 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün 3.405,97 m² olarak hesaplandığı, dosya kapsamına göre, uygulama kadastrosu tespit günü olan 04.06.2015 tarihi itibariyle, dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde kesinleşen orman kadastrosunun bulunmadığı, orman kadastrosunun, uygulama kadastrosu çalışma sonuçlarının 26.11

.371,24 m², 161 ada 3 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün 3.405,97 m² olarak hesaplandığı, dosya kapsamına göre, uygulama kadastrosu tespit günü olan 04.06.2015 tarihi itibariyle, dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde kesinleşen orman kadastrosunun bulunmadığı, orman kadastrosunun, uygulama kadastrosu çalışma sonuçlarının 26.11.2015 tarihli askı ilanından indirilmesinden sonra, 20/02/2018 tarihinde kesinleştiği; orman kadastro komisyonunun, dava konusu taşınmazlara sınır olan orman tahdit hattını belirlerken, uygulama kadastrosu komisyonu tarafından belirlenen sınırlara itibar ettiğinin anlaşıldığı, bu kapsamda hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda, uygulama kadastrosu tespit gününün esas alınması ile uygulama ve inceleme yapılmasında ve düzeltmeye konu sınırda Devlet ormanı bulunması nedeniyle, davaya orman idaresinin dahil edilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacı Hazine vekili tarafından, davalılar ..., ... ve ... ve yargılama aşamasında dava konusu taşınmazların ormana sınır olması nedeniyle davaya dahil edilen Orman İdaresi aleyhine açılan uygulama kadastrosuna itiraz talepli davada yapılan yargılama sonucuna, gerekçeli ve denetime elverişli ek bilirkişi raporu ile toplanan delillere göre, davalılara ait 161 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde yapılan uygulama kadastrosu sırasında, anılan taşınmazların, dere ve yol ile olan sınırlarında bir hata yapılmadığı, her iki parselin ortak sınırının da teknik belgelerine göre uyumlu olduğu, ancak uygulanan 1979 uçuş tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasına göre, her iki taşınmazın orman ile olan sınırının, yeniden düzenlenmesinin gerektiği, hükme esas alınan 14.05.2018 tarihli ek bilirkişi raporuna itibar edilerek, 161 ada 2 parsel yönünden orman lehine olacak şekilde, 161 ada 3 parsel yönünden kısmın orman lehine, kısmen orman aleyhine olacak şekilde davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, buna karşılık, somut olayda davacı Hazine ile davalı ... İdaresi arasında husumet bulunmaması, Orman İdaresinin davada yasal hasım olması nedeniyle davaya dahil edilmesine rağmen, davanın kısmen reddi nedeniyle, davacı Hazine aleyhine, davalı ... İdaresi lehine olacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmesinde; ayrıca ret sebebi ortak olan ve davada tek vekille temsil edilen davalı şahıslar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinde isabet bulunmadığı " gerekçeleriyle, davalılar ..., ... ve ... vekili ile davalı ... idaresi vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, davacı Hazine vekilinin istinaf itirazlarının açıklanan yönlerden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, 161 ada 2 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu komisyonu tutanağının iptali ile teknik bilirkişilerin 14.05

..., ... ve ... vekili ile davalı ... idaresi vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, davacı Hazine vekilinin istinaf itirazlarının açıklanan yönlerden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, 161 ada 2 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu komisyonu tutanağının iptali ile teknik bilirkişilerin 14.05.2018 tarihli raporları eki krokideki sınırları esas alınmak suretiyle 8.371,24 m² yüzölçümü ile tapuya kayıt ve tesciline, 161 ada 3 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu komisyonu tutanağının iptali ile teknik bilirkişilerin 14.05.2018 tarihli raporları eki krokideki sınırları esas alınmak suretiyle 3.405,97 m² yüzölçümü ile tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; uygulama kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1989 yılında 3402 sayılı Kanuna esas olmak üzere yapılan orman sınırlarının tespiti, yine aynı yıl yapılan arazi kadastrosu, 2015 yılında yapılan uygulama kadastrosu, 2018 yılında 6831 sayılı Kanun uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 2/B maddesi çalışmaları mevcut olup, 2018 yılında yapılan orman kadastrosunda dava konusu taşınmazlara sınır olan orman tahdit hattı belirlenirken, uygulama kadastrosu komisyonu tarafından belirlenen sınırlara itibar edilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu 161 ada 2 ve 3 parsellerin uygulama kadastrosunda belirlenen sınırlarının, tesis kadastrosunda belirlenen, birbiri ile olan ve kuzeyindeki yol ve dere sınırı ile uyumlu olduğu, ancak güneyinde yer alan Ulaştıran Devlet Ormanı ile olan sınırının yeniden düzenlenmesinin gerektiği, bu doğrultuda bilirkişilerce belirlenen güney sınırına göre 161 ada 2 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün 8.371,24 m², 161 ada 3 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün 3.405,97 m² olarak hesaplandığı gerekçesiyle, yazılı şekilde karar verilmiş ise de; varılan sonuç, dosya kapsamına ve ayrıca usûl ve kanuna uygun bulunmamaktadır.

Şöyle ki; teknik bilirkişilerce düzenlenen 14.05.2018 tarihli ek rapor ve ekli krokilerinde yeşil renk ile gösterilen dava konusu 161 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların güney sınırının, tesis kadastrosunda belirlenen sınır olduğu ve bu sınırın aynı zamanda orman sınırını da teşkil ettiği konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Ancak; 161 ada 3 parselin bilirkişi raporuna ekli Ek 1 krokide yeşil hat ile gösterilen tesis kadastrosu sınırının üstünde ve aynı parselin kırmızı hat ile gösterilen 3402 sayılı Kanun' un 22/2-a maddesi uygulaması sınırının altında kalan bölümünün tesis kadastrosu sınırları içinde olduğu ve tescil harici alanda kalmadığı anlaşılmış olup, Hazinenin açmış olduğu eldeki davada, dava konusu olmadığından bu bölüm yönünden hüküm kurulmaması gerekirken, bu husus gözardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca; Takbis ve Parsel Sorgu sayfasından haricen yapılan araştırmada, dava konusu taşınmazların güneyinde 3402 sayılı Kanun' un 22/2-a maddesi uygulaması sınırları esas alınarak 273 ada 1 orman parselinin karar tarihinden sonra ihdasen tapuya tescil edildiği anlaşılmakla, 161 ada 2 ve 3 parsellerin 14.05.2018 tarihli, bilirkişiler ek raporuna ekli Ek 1 krokide yeşil hat ile belirlenen tesis kadastrosu sınırının altında ve aynı parsellerin kırmızı hat ile belirlenen 3402 sayılı Kanun' un 22/2-a maddesi uygulaması sınırının üstünde kalan bölümlerinin 273 ada 1 sayılı orman parseline eklenmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, dava dosyasının bilirkişilere tevdi ile yukarıda bahsedilen bölümlerin yüzölçümleri belirlenerek harf kodlaması yapılmalı ve 161 ada 2 ve 3 parsellerin yeşil hattın altında, kırmızı hattın üstündeki bölümlerinin 273 ada 1 orman parseline eklenmesine; 161 ada 3 parselin yeşil hattın üstündeki ve kırmızı hattın altında kalan bölümü yönünden ise yüzölçümünün, 161 ada 3 parselin hükme esas raporda belirlenen yüzölçümünden düşülerek karar verilmelidir.

Kabule göre de; 3402 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi uyarınca kadastro hakimi doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak ve taşınmaz hakkında sicil oluşturmaya elverişli şekilde karar vermek zorundadır. Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde çekişmeli taşınmazlara ilişkin olarak, komisyon kararının iptali yerine tutanağın iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davacı Hazine vekili ile davalı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 371 inci maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2135, Karar No: 2014/4991, Tarih: 30.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/2135 E.  ,  2014/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın eski hale getirme talebinin ve 18.11.2013 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmün, yasal süresi geçtikten sonra 18.12.2013 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE, 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1112, Karar No: 2015/2365, Tarih: 25.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1112 E.  ,  2015/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıkların müşteki adına sahte imza attıkları işe giriş bildirgesini iş mahkemesinde devam eden dava sırasında kullanarak özel belgede sahtecilik yaptıklarının iddia ve kabul edildiği olayda, sanıkların aşamalarda suçlamaları kabul etmedikleri, katılanın fiilen minübüste çalıştığını ve kendi rızası ile suça konu işe giriş bildirgesinin düzenlendiğini savunmaları, katılanın da beyanında sanıklardan ...'ın sahibi olduğu şehiriçi minibüste 2005 yılı haziran ayından 2007 yılı sonuna kadar işçi olarak çalıştığını, işe girerken sanığın kendisini sigortalı olarak göstermediğini, ancak 2006 yılı içinde sanık ...'nın kendisini arayarak maliyenin kendilerini sıkıştırdığını, sigorta işlemlerini yapmaları gerektiğini söyleyerek kendisinden kimlik bilgilerini istediğini, kendisinin de kimlik fotokopisini çalıştığı duraktaki durak başkanına bıraktığını beyan etmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80-98 sayılı ve 19.04.2005 gün ve 221-38 sayılı kararlarında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere, belgede sahtecilik suçlarında mağdurun rızası hukuka uygunluk nedeni sayılmaz ise de failde belgede sahtecilik kastına etki yapabileceği cihetle, sanık savunmaları, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde sanıkların katılanın rızası ile onun kendilerine sigorta işlemlerinin yaptırılması için bıraktığı nüfus cüzdanı fotokopisi ile katılanın sigorta işlemlerini yaptıkları, her ne kadar suça konu işe giriş bildirgesindeki adına atılı imza katılana ait olmasa da işlemin katılanın rızası ve bilgisi dahilinde yapıldığı anlaşılmakla müsned suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12407, Karar No: 2023/20302, Tarih: 04.07.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12407 E.  ,  2023/20302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/365 E., 2016/126 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan adlî cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı ise yalnızca itiraz yolu açık olup itiraz yasa yolunun da tüketilmiş olduğu, karara yönelik temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararıyla;

1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1500,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık müdafinin temyiz isteği, süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiğine yönelik olup, gerekçeli kararın tebliğine rağmen ayrıntılı temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR