muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13695, Karar No: 2014/12455, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13695 E.  ,  2014/12455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2012/1061-2013/316

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ile MKEK. Genel Müdürlüğü vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24537, Karar No: 2013/31853, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/24537 E.  ,  2013/31853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16.04.2013 tarih, 2013/8876-14445 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12056, Karar No: 2008/17029, Tarih: 01.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12056 E.  ,  2008/17029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 152 ada 15 parsel sayılı 2265.86 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık.niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, dava konusu taşınmazın tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş,ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı,daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya, 1744 sayılı yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/02/2008 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/5827, Karar No: 2010/6985, Tarih: 15.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5827 E.  ,  2010/6985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, kadastro çalışmasında tescil harici bırakılan yerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek hazine adına tesciline karar verilmesini istemiş, müdahil davacılar ...ve ..., zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğundan adlarına tescilini, diğer müdahil davacı ... ise, dava konusu yerin mera ve çayırlık vasfında olduğunu ileri sürerek köy adına mera olarak bırakılmasını istemiştir.

Dahili davalı, davanın reddine savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın aktif dere yatağı özelliği taşıdığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine ve müdahil davacı ... vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazine ve müdahil davacı ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13979, Karar No: 2013/13840, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13979 E.  ,  2013/13840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Soyadı değiştirilmesine ilişkin talep hakkında Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Talep, davacının nüfus kayıtlarında Çürük olarak kayıtlı soyadının Seçkin biçiminde değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesi davanın çekişmesiz yargı işi olduğundan dolayı sulh hukuk mahkemelerinde görülmesi gerektiğini bildirerek görevsizlik kararı vermiştir.

Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, soyadı değiştirilmesi davalarında görevli mahkemenin 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 36/1-a maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.nın 382. maddesinde, "çekişmesiz yargı işleri" düzenlenmiş aynı maddenin 2. fıkrasının (a) bendinde, "Kişiler hukukundaki çekişmesiz yargı işleri” başlığı altında 2. madde olarak "Ad ve soyadın değiştirilmesi" hususuna ilişkin taleplerin çekişmesiz yargı "işi" olduğu belirtilmiş aynı yasanın 383. maddesinde de çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesi olacağı hükmüne yer verilmiştir.

HMK.nın 383. maddesine göre çekişmesiz yargıda sulh hukuk mahkemesinin görevi asıl olup asliye hukuk mahkemesinin görevi istisna olduğundan yalnız "mahkeme" veya "hakim" terimlerinin kullanıldığı bütün çekişmesiz yargı işleri için sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu sonucuna varılmaktadır.

(Prof Dr. B.Kuru/Prof Dr. A.C.Budak İstanbul Barosu Dergisi, Cilt:85, Sayı:5, Yıl: 2011,sh:33-36)

Somut olayda uyuşmazlık 25.04.2013 tarihinde yani 6100 sayılı HMK.nın yürürlüğe girmesinden sonra mahkemeye getirilmiştir.

Bu durumda, soyadı değiştirilmesine ilişkin uyuşmazlık 6100 sayılı HMK.nın 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra açılan çekişmesiz yargı işi niteliğinde olup Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nin 21. ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3200, Karar No: 2006/5575, Tarih: 25.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3200 E.  ,  2006/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu ...’ya ait taşınırların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde paylaşım konusu paranın davalı yanın vekalet ücreti alacağının rüçhanlı olduğu gerekçesiyle davalıya verildiğini, oysa davalı yanın vekalet ücreti alacağının rüçhanlı olmadığını, öte yandan kendi ihtiyati hacizlerinin davalı yanın ihtiyati hacizlerinden daha önce kesin hacze dönüştüğünü ileri sürerek satış bedelinin garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili vekalet ücretinin rüçhanlı olduğunu ve kendi hacizlerinin önceki tarihli olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce sıra cetvelinin birinci sırasında yer alan davalı dosyasından 26.11.2004 tarihinde konulan ihtiyati haczin, 01.12.2004 tarihinde kesin hacze dönüştüğü; davalı yanın dosyasından 24.11.2004 tarihinde konulan ihtiyati haczin ise 02.12.2004 tarihinde kesin hacze dönüştüğü; davalı alacaklının ihtiyati haczi, davacının ihtiyati haczinin kesin hacze dönüşme tarihinden önce olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerek davalının birinci sıradaki ve gerek davacının üçüncü sıradaki takip dosyalarının borçluları ... ve ... Çelik Ürünleri İth. İhr. Tic. Ltd. Şti.dir. ... takiplere dayanak kılınan çeklerde lehdar ya da ciranta konumunda olup, aralarında müteselsil borçluluk ilişkisi olduğunda tereddüt bulunmamaktadır. Bedeli paylaşıma konu taşınırların ...’ya ait olduğu da ihtiyati haciz tutanaklarından anlaşılmaktadır. Bu durumda ihtiyati haczin kesin hacze dönüşmesi hususu değerlendirilirken, ...’ya yapılan tebligat üzerine yasal beş günlük şikayet süresinin eklenmesi ile bulunacak tarihler dikkate alınmalıdır. Davalıya ait 2004/8937 sayılı takip dosyasında adı geçen borçluya ödeme emri 11.03.2005 günü tebliğ edilmiş ve ihtiyati haciz 16.03.2005 mesai saati bitiminde kesin hacze dönüşmüştür. Davacıya ait takip dosyasında ise ödeme emri 17.02.2005 günü tebliğ edilmiş olup, kesin hacze dönüşme tarihi 22.02.2005 günü mesai saati bitimidir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 4949 sayılı yasa ile değişik 268 nci maddesine göre, ihtiyati haciz sahibi alacaklının kesin hacze iştiraki için anılan yasanın 100 ncü maddesinde sayılı belgelerden birine sahip olması gerekir. Somut olayda davacı yanın ihtiyati haczi daha önce kesin hacze dönüştüğü ve davalının da belirtilen maddede sayılan belgelerden birine sahip olmadığı düşünülürse, muhafaza ve satış giderinden arta kalan meblağın davacıya verilmesi gerekir. Ne var ki, davacı yan dava dilekçesinde davalı ile garameye tabi tutulmak istediğini beyan ettiğine göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 74 ncü maddesi de göz önünde tutulmak suretiyle bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/849, Karar No: 2015/30300, Tarih: 03.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/849 E.  ,  2015/30300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/379577

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2011/401 (E) ve 2013/417 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık S.. D.. ve suça sürüklenen çocuk H.. D..'ye yükletilen hakaret, tehdit ve mala zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Tehdit ve mala zarar verme suçlarına ilişkin cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

a)Sanık S.. D.., suça sürüklenen çocuk H.. D.. ve müdafilerinin tehdit ve mala zarar verme eylemlerine ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b)Sanık S.. D.. hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken, sonuç cezanın 7 ay 8 gün yerine 8 ay 28 gün olarak fazla belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık S.. D.. ve müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, sonuç cezanın 7 ay 8 güne indirilmesi biçimde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7019, Karar No: 2015/8397, Tarih: 22.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/7019 E.  ,  2015/8397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İştirak Nafakasının Artırılması-Velayetin Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı babanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı baba, karşı dava dilekçesi ile; 30.01.2011 doğumlu müşterek çocuk Boramir Ege’nin velayetinin davacı-karşı davalı anneden alınıp kendisine verilmesini, bu talebinin kabul edilmemesi halinde ise, küçükle arasında kişisel ilişki kurulmasını talep etmiştir. Mahkemece velayetin değiştirilmesi talebi reddedilmiş, kişisel ilişki kurulmasına ilişkin talep ise " her ne kadar sosyal inceleme raporunda müşterek çocukla şahsi ilişki kurulması yönünde görüş bildirilmişse de, davalı-karşı davacının yargılama aşamasında gelirine ilişkin bilgileri gizlediği, tanık ayarlayarak davacı-karşı davalının fotoğraflarını çektirdiği, müşterek çocukla uzun süre ilgilenmediği ve babalık sorumluluğu taşımadığı, nafaka ödememek için kötüniyetli hareket ettiği" gerekçesi ile reddedilmiştir.

Ana ve babadan her biri, velayeti altında bulunmayan veya kendisine bırakılmayan çocuk ile uygun kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkına sahiptir (TMK.md. 323). Türk Medeni Kanununun 324/2 maddeleri uyarınca kişisel ilişki düzenlenmesinde çocuğun sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Çocuğun huzurunun tehlikeye girmesi, ana ve babanın yükümlülüklerine aykırı davranmaları, çocuk ile ciddi olarak ilgilenmemeleri ya da önemli sebeplerin varlığı halinde kişisel ilişki kurma hakkının reddedilmesi veya kendilerinden alınması mümkündür. Dosya kapsamından davalı-karşı davacı baba ile küçük arasında kişisel ilişki kurulmasına engel böyle bir durumun varlığı tespit edilemediği gibi, 02.06.2014 tarihli uzman raporunda da davalı-karşı davacı baba ile küçük arasında kişisel ilişki kurulması yönünde rapor tanzim edilmiştir. O halde, velayeti annede bulunan müşterek çocuk Boramir Ege ile baba arasında kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde davalı-karşı davacı babanın bu talebinin de reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.04.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/6252, Karar No: 2012/1531, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6252 E.  ,  2012/1531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacıların iş kazası nedeniyle uğramış oldukları maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece 32.996,29 TL maddi,10.000TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,sigortalı davacının maluliyetinin %34,20 olduğu, 9.10.2008 tarihli kusur raporunda %30 oranında işverenin %70 oranında ise davacı sigortalının kusurlu olduklarının belirtildiği,25.5.2009 tarihli kusur raporunda ise %50 oranında işverenin %50 oranında ise kazalının kusurunun bulunduğunun belirtildiği,davaya konu olayla ilgili olan ve Pendik 2.Asliye Ceza mahkemesinin 2007/519 esas 2009/1049 karar sayılı ceza davasının yargılaması neticesinde davalı ...'nun davacı ...'ı yaralaması eyleminden ötürü beraat kararı verilirken davacı ...'ın üzerine atılı hırsızlık eyleminden dolayı cezalandırılmasına karar verildiği,bu kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Borçlar Yasası’nın 53. maddesine göre hukuk hakimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumluluğa dair hükümleri ile bağlı değildir. Ancak ceza mahkemesinin mahkumiyet kararındaki fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi olaya ilişkin kabul, hukuk hakimini de bağlar. Buna göre ... 2.Asliye Ceza mahkemesinin 2007/519 esas 2009/1049 karar sayılı ceza davasında davalı ...'nun kasten yaralama eylemenden ötürü beraat kararı verilirken davacı ...

hakkında hırsızlık eyleminden ötürü mahkumiyet kararı verilmesi karşısında maddi vakıanın belirlenmesi için artık ceza davasının sonucunun beklenmesi gerekmektedir.

Yapılacak iş; ... 2.Asliye Ceza mahkemesinin 2007/519 esas 2009/1049 karar sayılı ceza dosyasının neticesinin bekletici (ön) mesele yapmak,ceza davasının bu hali ile kesinleşmesi halinde davalılara sorumluluk atfedilmeyeceği hususunu da göz önünde tutularak bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.