muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10531, Karar No: 2018/19260, Tarih: 20.09.2018

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin .... Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 Sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 Sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere .... Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 Sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır.Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, ... Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı,buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere... Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7905, Karar No: 2016/6615, Tarih: 27.09.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7905 E.  ,  2016/6615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 03.04.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6911, Karar No: 2014/711, Tarih: 04.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6911 E.  ,  2014/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ünye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

NUMARASI : 2010/252-2011/630

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 20.06.2013 gün ve 2013/1731 Esas, 2013/4266 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı Ö.T.. ile davalılar E.. A.., T.. S.. ve R.. G.. vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile yüklenici arasındaki arsa payı karşı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, sözleşmenin müvekkili tarafından feshedildiğini ileri sürerek, sözleşmenin feshinin haklı olduğunun tespiti ile yüklenici dışındaki davalılar adına kayıtlı tapuların iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekilleri, müvekkillerinin dava konusu bağımsız bölümleri tapuya güvenerek iyiniyetle iktisap ettiklerini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin süresinde ifa edilmeyerek inşaatın %25 oranında bırakıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı tarafından 04.08.2009 tarihli ihtarname ile yapılan feshin yasal ve haklı olduğunun tespitine, 546 ada 4 parselde bulunan 1-2-3-4-5-7 ve 13 numaralı bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline dair verilen karar davalılar Ö. T.., E. A.., R. G.., T.. S.., M.. B.. vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 20.06.2013 tarih ve 2013/1731 Esas 2013/4266 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı Ö. T.. ile davalılar E.. A.., T.. S.. ve R.. G.. vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Ömür Tiymaç ile davalılar E.. A.., T.. S.. ve R.. G.. vekillerince karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95'er TL harç ve takdiren 226,00'şar TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/589, Karar No: 2009/1531, Tarih: 26.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/589 E.  ,  2009/1531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sinanpaşa İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince sıra cetvelinin davacı kuruma 02.03.2007 günü tebliğ edildiği, İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesinde öngörülen yasal yedi günlük süreden sonra 15.03.2007 günü açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 26.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11639, Karar No: 2015/316, Tarih: 19.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11639 E.  ,  2015/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5293, Karar No: 2024/5324, Tarih: 04.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5293 E.  ,  2024/5324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1522 E., 2023/1893 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/880 E., 2022/649 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;tarafların boşandığını, kararın kesinleştiğini, boşanma ilamı ile ortak çocuğun velâyetinin davalıya verildiğini,davacı açısından çocuk ile kişisel ilişki kurulması kararı verildiğini, davalının davacının çocukla kişisel ilişki kurmasını kaldırmak için mahkemeye başvurduğunu, İstanbul Anadolu 13. Aile Mahkemesinin ilamı ile çocukla kişisel ilişki kurma hakkının kaldırıldığını, kişisel ilişkinin yeniden düzenlendiğini, düzenlenen yeni kişisel ilişki davacının çalışma saatleri nedeni ile gerçekleşemediğini belirterek yeniden çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarını kabul etmediklerini, davacının beş yıldır kızını görmek için bir girişimde bulunmadığını, çocuğuna karşı sorumluluklarını hiçbir zaman yerine getirmediğini, ilk hazırlanan kişisel ilişki kurulmasına yönelik kararı neticesinde davacı babanın tutumu nedeniyle ortak çocuğun olumsuz yönde etkilendiğini, düzenli olarak çocuğu görmek için almadığını, çocuğun babası ile görüşmek istemediğini, bu sebeple İstanbul Anadolu 13. Aile Mahkemesinin kararı ile çocuğun menfaatine olacak şekilde yeniden düzenleme yapıldığını, beş yıldır kızını aramadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise kişisel ilişkinin yatılı şekilde kurulmaksızın psikolog eşliğinde tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya arasındaki sosyal inceleme raporu içeriği, küçüğün psikolojik olarak babası ile görüşmeye hazır olmadığına ilişkin beyanı, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki sınırlandırıldıktan sonra babanın çocukla uzun zaman düzenli ve sağlıklı bir ilişki kurmamış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde baba ile dava dilekçesinde talep edildiği şekilde kişisel ilişki kurmaya hazır olmadığı anlaşılan çocuğun üstün yararı gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; velâyet tarafına verilmeyen ebeveyn ile çocuk arasında kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yaşı, ana ve babalık duygusunun tatmini, çocuğun yüksek yararı birlikte değerlendirilmeli; çocukların kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmeli, anne ile baba arasında ihtilaf olması baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına engel olamayacağı, ayrıca kişisel ilişki tesisine dair kararlar kesin hüküm oluşturmadığı gibi değişen koşullara göre her zaman yeniden düzenlenmesi mümkün görülmekle yazılı şekilde hüküm kurulması çocuğun üstün yararına uygun görülmediği gerekçesi ile davacının istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına velâyeti annesine verilen ortak çocuk Zeynep Betül Başkurt ile babası ... arasında, her ayın 2. ve 4. hafta sonu cumartesi günü saat 10.00 ile saat 17.00 arasında; dini bayramlarının 2. günü saat 10.00 ile saat 17.00 arasında her yıl babalar gününde saat 10.00 ile 17.00 arasında; görüşmek sureti ile davacı baba tarafından alınarak davalı anneye teslim edilecek şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar veilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın kabulü ve vekillikten çekilen davacı vekili lehine ücreti vekâlete hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişki süresinin uygun olup olmadığı ve vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15459, Karar No: 2010/206, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15459 E.  ,  2010/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13001, Karar No: 2014/17921, Tarih: 11.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/13001 E.  ,  2014/17921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı HMK'nun 114/1-ı maddesi uyarınca davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ...'nun müvekkili aleyhinde yaptığı icra takibinde dayandığı 11.11.2010 tanzim, 24.12.2013 vade tarihli 10.000,00 TL bedelli senette müvekkilinin borçlu diğer davalı ...'ın alacaklı olarak gözüktüğünü, davalı ...'ın müvekkili şirketin ortaklığından ayrıldıktan sonra sahte olarak düzenlediği senedi boşandığı eski eşi olan ...'na muvazaalı olarak verdiğini ileri sürerek mutlak butlan nedeniyle senedin geçersizliğine, takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, davacının davalılara karşı aynı konuda Bakırköy 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/107 Esas sayılı dosyasında aynı dava sebebine dayalı olarak menfi tespit davası açtığı, yargılamanın devam ettiği, HMK madde 114'de dava şartlarının her aşamada kendiliğinden araştırılması gerektiğinin belirtildiği, anılan dava ile işbu davanın aynı hukuki sebebe bağlı olarak açıldığı gerekçesiyle, dava şartı noksanlığından dolayı davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3840, Karar No: 2006/6170, Tarih: 01.11.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/3840 E.  ,  2006/6170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... .... ile davalı ... Genel Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı Ankara 10. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 28.06.2005 ... ve 2005/114-320 sayılı hükmü bozan Dairemizin 06.03.2006 ... ve 2005/7100-2006/1234 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle devirle ilgili savunmanın işin esası sırasında incelendiğinin tabii bulunmasına göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK.nun 442. maddesi hükmünce 150,00 YTL para cezasının davalı’ya yükletilmesine, 22.12.2005 ... ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.