muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29751, Karar No: 2016/227, Tarih: 12.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/29751 E.  ,  2016/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/58621

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 21. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/1246 (E) ve 2013/1689 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Oluşa ve dosya içeriğine göre, tarafların aralarında işyerindeki konumları nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, olay öncesinde katılanın, sanığın odasına girerek odada bulunan kızı Ege'ye "annesinin kendisiyle uğraşmamasını, annesinin babasını aldattığını ve bunu babasına söyleyeceğini" beyan ettiği, akabinde sanığın katılanın yanından geçerken duyacağı şekilde "insanın babası boşuna terk etmez" dediği, bunun üzerine katılanın bölüm başkanı H.. T..'nin yanına gittiği, sonrasında sinirli bir şekilde sanığın odasına girerek tartışmaya başladıkları, bu sırada bölüm başkanı tanık H.. T..'nin de odaya tarafları ayırmak için girdiği, sanığın tartışma sırasında eline geçirdiği bir vazo ile katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığının adli rapor içerikleri, katılanın beyanı ve tanıklar hasta S.. Ö.., dekan S.. H.. M.. ve S.. Ç..'ın beyanları ile sabit olmasına rağmen, tanık H.. T..'nin dosya ve rapor kapsamına uymayan beyanları esas alınarak sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 12/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4723, Karar No: 2014/6964, Tarih: 14.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/4723 E.  ,  2014/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2010

NUMARASI : 2008/740-2010/101

Dava dilekçesinde, 20.07.2008 tarihli olağanüstü toplantıda alınan kararların iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, 20.07.2008 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptalini ve karar alınmadan site giriş kapısı için uzaktan kumanda bedeli toplanması nedeniyle hakim müdahalesi istemiş, mahkemece davaya konu edilen toplantıda alınan kararların onaylı karar defterine işlenmediği, genel kurul toplantı tutanağı başlıklı belgenin sadece divan heyeti tarafından imzalandığı, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca alınan kararların toplantıya katılan tüm kat maliklerince imzalanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve 20.07.2008 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptaline ve davacının hakim müdahalesine ilişkin talebi hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, iptali istenen kat malikleri kurulu toplantısına davacının katıldığı ve hazırun cetvelini imzaladığı toplantı tutanağına göre katılanların oy birliği ile divan heyetinin oluşturulduğu, divan heyetine toplantı tutanaklarına imza atma yetkisinin oyçokluğu ile verildiği, bu toplantıda alınan kararların ayrı bir kağıda yazılarak altının divan heyetince imzalandığı ve toplantı tutanağının içeriğinin karar defterine yazıldığı anlaşıldığına göre, 634 Sayılı Yasanın 32/4 maddesinde belirtilen şekil şartlarına uyulmadığından söz edilerek kat malikleri kurul toplantısı ve alınan kararların iptali istenemez. Buna göre mahkemece iptali istenen kat malikleri kurulu kararının Kat Mülkiyeti Yasası hükümleri çerçevesinde değerlendirilip toplantı ve alınan kararların incelenerek tarafların tüm delilleri toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle iptale karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9903, Karar No: 2018/5275, Tarih: 04.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9903 E.  ,  2018/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 28/08/2008 tarihli ekspertiz raporunda, suça konu sürücü belgesinin tümüyle sahte olduğunun belirtilmesi; 08/10/2009 tarihli oturumda, adli emanette kayıtlı suça konu sürücü belgesi getirtilerek yapılan mahkeme gözleminde, sürücü belgesindeki resim üzerinde soğuk mühür izinin olduğu ve bu hali ile aldatma niteliği bulunduğunun tespit edilmesi; dosya içerisinde mevcut belge aslı üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde de, sürücü belgesi üzerinde soğuk damganın bulunduğu, sahteliğin ilk bakışta dikkat çekmediği ve belgenin aldatma niteliği bulunduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanması gerekirken TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

2)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı uyarınca uygulanmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 54. maddesiyle ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "Adli emanetin 2008/3073 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin delil olarak dosyada saklanmasına" ibaresinin yazılması; TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine ''Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına'' ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26235, Karar No: 2013/11636, Tarih: 06.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26235 E.  ,  2013/11636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/219661

MAHKEMESİ : Iğdır 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2008

NUMARASI : 2006/485 (E) ve 2008/152 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasını alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-) Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

3-)TCK.nun 125/3-a maddesine göre belirlenen hapis cezasının, aynı yasanın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca bir günü 20 TL karşılığı para cezasına dönüştürülürken 7300 TL yerine 7200 TL adli para cezası şeklinde eksik ceza belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. S..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17991, Karar No: 2014/15946, Tarih: 23.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/17991 E.  ,  2014/15946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2014

NUMARASI : 2014/91-2014/75

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı TCDD, davalı idarenin sorumluluğunda bulunan yollarda yer alan hemzemin geçitlerde bakım, koruma işlemlerini yaptıklarını, bunların bedelinin davalı idarece ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 13603,60 TL.nın faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın 3533 sayılı kanun hükümlerine göre zorunlu tahkime tabi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davalının 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur.

Davacı TCDD ise, 28.10.1984 tarihli 18559 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ana statüsü gereğince, ve 233 sayılı kanun hükmünde kararnamenin 2. maddesinin 3. bendi ile 2014/17991-15946

kararnamenin ekindeki listeye göre, T.. M.., Ulaştırma Bakanlığı'na bağlı bir kamu iktisadi teşebbüsüdür. 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4.maddesinde de, Kamu İktisadi Teşebbüslerinin, bu Kanun Hükmünde Kararname ile saklı tutulan hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tâbi, ancak genel muhasebe kanunu ile devlet ihale kanunu hükümlerine ve sayıştayın denetimine tabi değildir. Ana statüsünün 3. maddesinin 2. ve 3. bentlerinde, kuruluşun kanun hükmünde kararnamenin ana statü hükümleri saklı kalmak üzere, özel hukuk hükümlerine tâbi olduğu, genel muhasebe kanunu, devlet ihale kanunu hükümlerine ve sayıştayın denetimine tâbi olmadığı belirtilmiştir. 5018 sayılı kanuna ekli genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerini gösteren (1) sayılı cetvelde de TCDD Genel Müdürlüğü gösterilmemiştir. O halde, davacı TCDD'nin, 3533 sayılı Yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığı sonucuna varılmaktadır. Öyle olunca, T.. M.. mecburi hakem yargılamasına da tâbi değildir.

Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, 23.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22484, Karar No: 2014/21565, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22484 E.  ,  2014/21565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyal)

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/569-2014/13

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim,

önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25.20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20894, Karar No: 2021/4963, Tarih: 10.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20894 E.  ,  2021/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01/04/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08/12/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK'nun 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1 ve 31/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık uzamış dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 19/02/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/813, Karar No: 2007/821, Tarih: 07.11.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-813 E.  ,  2007/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1.İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2007

Taraflar arasındaki “itirazın iptali“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 1.İş  Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 11.05.2005 gün ve 2001/383 E- 2005/236 K.           sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 06.12.2005 gün ve 2005/26100-39354 sayılı ilamı ile; (...1-Davacı işçi davalıya ait tıp merkezinde 1.10.1999 tarihinde işe girmiş ve fizik tedavi uzmanı doktor olarak çalışmıştır. Davacı işçi ile davalı derneğin Pendik Şube müdürü arasında tarihsiz bir iş sözleşmesi imzalanmış ve 1.2.2001-31.12.2001 tarihleri arasında aynı yerde görev yapacağı sözleşmede öngörülmüştür. Anılan sözleşmede aylık ücret 1.500.000.000 TL. olarak belirlenmiş ve bunun dışında bazı ünitelerdeki çalışmaları sebebiyle davacıya muayene ve tedavi gelirleri üzerinden belli bir yüzdenin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davalı işveren anılan iş sözleşmesinin davalı derneği temsile yetkisi olmayan kişi tarafından imzalandığı gerekçesiyle yüzde ödemeye karşı çıkmış ve sözleşmenin geçerli olmadığını savunmuştur. Davacının çalıştığı süre içinde muayene ve tedavi gelirleri üzerinden yüzde usulü ücret ödemesi yapılmamış ise de yazılı sözleşmenin diğer hükümlerinin taraflar arasında yürürlüğe konulup konulmadığının araştırılması gerekir. Gerçekten davacı anılan yazılı iş sözleşmesi öncesinde de çalışmakta olduğuna göre, taraflar arasında yazılı bir iş sözleşmesi yapılmasını gerektiren bir durumun olup olmadığı, işçiye bu sözleşme kapsamında ilave bazı görevler verilip verilmediği, şayet verilmişse davacının bu görevleri fiilen ifa edip etmediği, yazılı iş sözleşmesinin imzalandığı tarih öncesinde aylık sabit ücretin ne miktar olduğu ve anılan sözleşme öncesinde de davacıya yüzde usulü ücret ödemesini yapılıp yapılmadığı hususları açıklığa kavuşturulmalıdır. Yapılacak olan bu araştırma ile davacının dayandığı tarihsiz sözleşmenin işyerinde fiilen uygulanıp uygulanmadığının tespitine gidilmelidir. Bu konuda eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olmuştur.

2-Birleşen dosyalardan 2002/209 Esas sayılı davaya dayanak olan icra takibinde, davacının iş sözleşmesinin feshedildiği 2001 yılı Temmuz ayında çalıştığı süre için sabit ücretin de tahsili talep edilmiştir. Davalı işveren bu konuda ödemeye dair imzasız bir belge sunmuş, mahkemece söz konusu savunma üzerinde durulmamıştır. Davacı işçiye anılan belgeye karşı diyecekleri sorulmalı ve sorucuna sabit ücrete dair bu istekle ilgili bir karar verilmelidir.

2-Birleşen dosyalardan 2002/209 Esas sayılı davaya dayanak olan icra takibinde, davacının iş sözleşmesinin feshedildiği 2001 yılı Temmuz ayında çalıştığı süre için sabit ücretin de tahsili talep edilmiştir. Davalı işveren bu konuda ödemeye dair imzasız bir belge sunmuş, mahkemece söz konusu savunma üzerinde durulmamıştır. Davacı işçiye anılan belgeye karşı diyecekleri sorulmalı ve sorucuna sabit ücrete dair bu istekle ilgili bir karar verilmelidir.

3-Kabule göre ise; İcra takibinde borçlu borcun tümüne itiraz etmiştir. Bu itiraz şekline göre faize de itiraz edildiğinin kabulü gerekir. Mahkemece, faiz yönünden icra takibinin kesinleştiğinden söz edilerek hüküm kurulması doğru değildir. Davalı işveren icra takibinden önce temerrüde düşürülmemiştir. Bu nedenle işlemiş faiz isteği yersizdir. Öte yandan yasal faiz yerine, %70 oranındaki reeskont faizi üzerinden hüküm kurulması da hatalı olmuştur...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.