muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17284, Karar No: 2014/12099, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17284 E.  ,  2014/12099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2013/42-2013/162

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/928, Karar No: 2019/8042, Tarih: 07.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/928 E.  ,  2019/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 10.12.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30299, Karar No: 2014/30517, Tarih: 27.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/30299 E.  ,  2014/30517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/199963

MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/68 (E) ve 2013/298 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, suça konu binayı 10.05.2011 tarihinde S.. S.. ve E.. S..'ndan satın aldığını, bina üzerinde sadece sıva ve boya işlerini yaptığını savunması ve bilirkişi raporunda binanın yapım tarihi ile ilgili bir inceleme yapılmaması karşısında, bilirkişiden ruhsata aykırı imalatların yapım tarihinin tespiti hususunda ek rapor alınıp, varsa uydu fotoğraflarından da yararlanarak imalatın yapım tarihinin tespitine yönelik araştırma yapılması ve gerekirse komşu binalarda oturanlar tanık sıfatıyla dinlenilerek ruhsata aykırı imalatın kim tarafından yapıldığının kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tespit edilmesi ve sonucuna göre, sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık M.. T..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4494, Karar No: 2006/5943, Tarih: 25.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4494 E.  ,  2006/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 10.01.2005 gününde verilen dilekçe ile köy boşluğuna elatmanın önlenmesi ve eski hale iade istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapulama sırasında köy boşluğu olarak bırakılan taşımaz bölümüne davalıların kısmen çitle çevirerek kısmen de müştemilat olarak kullanmak suretiyle ortaya çıkan muarazanın ve davalılar müdahalesinin meni istemiyle gerçek kişi tarafından açılmıştır.

Mahkemece bu yerlere müdahalenin meni ancak Hazine tarafından açılacak davalarda istenebileceğinden sözedilerek dava reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Gerçekten, tapulama sırasında 06.06.2005 tarihli krokide A, B ve C harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerin köy boşluğu olarak tahdit dışı bırakılmıştır. Bir başka anlatımla bu bölümlerin köy boşluğu olduğu hususunda tarafların bir çekişmeleri yoktur. Kural olarak köy boşlukları bir kamu hizmetine tahsis edilmemişse ya da bulundukları köyün mensuplarınca ortaklaşa kullanılan yerlerden değilse kazanmaya konu teşkil eder. Ancak köy boşlukları o köy halkının örf ve adetine uygun biçimde ortaklaşa kullandıkları yerlerden ise bu gibi taşınmazların kazanılma olanağı yoktur.

Somut olaya gelince; yerinde yapılan keşifte dinlenen bilirkişi ve tanıklar kadastro sırasında köy boşluğu olarak tahdit dışı kalan dava konusu yerlerin köylü tarafından kısmen harman yeri, kısmen de hayvanların gelip geçmesi için bırakılan yerlerden olduğunu, açıkçası kamu hizmetine amacına yönelik kullanıldığını bildirmişlerdir. Bu gibi yerler kamunun ortaklaşa yararlandığı yerlerden olduğundan o köy halkından bulunan davacının da davalıların yersiz elatmalarını isteme ve bunu davalı yoluyla talep hakkı vardır.

Böyle olunca, mahkemece davanın kabulü gerekirken davacının sıfat yokluğundan bahisle davanın reddedilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.5.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5233, Karar No: 2019/4184, Tarih: 10.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5233 E.  ,  2019/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra derece ve alacağa itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... 2.İcra Müdürlüğünün 2015/1632 E. sayılı dosyasından dava dışı borçlu adına kayıtlı aracın satışının yapıldığını, satış bedelinin muhafaza masraflarını dahi karşılamadığından diğer alacaklılara ödeme yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, yapılan işlemin hatalı olduğunu, motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olduğunu, yediemin ücretine Adalet Bakanlığı tarifesinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek müvekkili alacağının rüçhanlı alacak olduğunun tespiti ile yediemin ücretinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili yediemin ücretinin rüçhanlı alacak olduğunu, özel yediemin depolarında Adalet Bakanlığı tarifesinin uygulanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre İİK 142 ve 143 maddeleri gereği icra dosyasında yapılmış bir sıra cetvelinin olması halinde alacağın esas ve miktarı ile birlikte sıra cetveline itiraz edilebileceği, icra müdürlüğünce yapılmış bir sıra cetvelinin bulunmadığı, davacı icra takibinin tarafı da olmadığından genel mahkemede dava açamayacağı, icra müdürlüğünün kararına karşı İİK 16. maddesi gereği şikayet yoluna başvurabileceği, anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İcra Müdürlüğü tarafından düzenlenen satış bedelinden yediemin ücretinin ödendiği, başkaca para kalmadığından diğer alacaklılara ödeme yapılmasına yer olmadığına ilişkin müdürlük kararının teknik olarak sıra cetveli mahiyetinde olduğu kabul edilip yargılamanın da bu şekilde yapılarak sonuçlandırılması gerekir. İtiraz, alacağın esas ve miktarına yönelik ise dava yoluyla genel mahkemede (İİK m.142/1), yalnız sıraya ilişkin ise icra mahkemesinde (İİK m.142/son) ileri sürülmelidir. Somut olayda uyuşmazlık bedeli paylaşıma konu aracın muhafaza ücretinin MTV den önce ödenip ödenmeyeceği ve yediemin ücretinin miktarına ilişkindir. Motorlu Taşıtlar Vergisinin muhafaza masraflarından önce ödenip ödenmeyeceği hususu icra mahkemesinde şikayet yoluyla çözülebilir ise de yediemin ücretinin miktarı yani yediemine ödenen ücretin sıra cetveline ödenen kadar olup olmadığı iddiası genel mahkemelerde yapılacak yargılama sırasında çözümlenebilir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre de muhafaza masraflarının tespitinde yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığının yediemin depoları ile ilgili tarifesi uyarınca yediemin deposunun alacağı belirlenip İİK nın 138. maddesi uyarınca ödedikten sonra kalan miktar için alacaklılar arasında sıra cetveli yapılması gerekir. Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde bu bedel belirlendikten sonra sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17555, Karar No: 2017/776, Tarih: 07.02.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/17555 E.  ,  2017/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.10.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 07.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 07.02.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekilleri Av. ... ve Av.... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.02.2017
Yargıtay — Esas No: 2011/7498, Karar No: 2011/15425, Tarih: 03.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7498 E.  ,  2011/15425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6232, Karar No: 2019/7068, Tarih: 02.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6232 E.  ,  2019/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu...... parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağında çalılık vasfında tesbit edildiği halde tapu kaydında orman vasfında tescil edilmesine dayanak yazı, belge, kayıtların getirtilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15171, Karar No: 2010/288, Tarih: 14.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/15171 E.  ,  2010/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2007 tarih ve 2006/21-2007/338 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Mutlu Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı aleyhine açılan davada müvekkilinin davalıdan 4.532.574.552 TL alacaklı olduğuna karar verilmiş olmasına karşın faiz isteminde bulunulmadığı için bu konuda bir karar verilmediğini, yasal faiz alacağının tahsili için icra takibine geçildiğini, davalının takibe itiraz ettiğini, yapılan itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı ile müvekkilinin kooperatiften hak kazandığı konutu alamadığı için de ecrimisil bedeli olarak şimdilik 3.500,00 YTL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hükme bağlanan tazminat miktarı için başlattığı icra takibi sonucu alacağın tamamının ödenmiş olduğunu, davacının faiz alacağı hakkının doğmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre asıl borcun 14.12.2004 tarihinde ödenmiş olduğu, işbu davaya konu işlemiş faiz hakkının saklı tutulmadığı, Borçlar Kanunu’nun 113 ncü maddesi uyarınca işlemiş faizi talep hakkının düştüğü, icra takibine yapılan itirazın bu nedenle haklı olduğu, davacıya tahsis edilemeyen daire nedeniyle tazminat ödenmesine karar verildiği, bu nedenle ecrimisil talebinin de haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin işlemiş faiz istemine yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin ecrimisil isteminin reddine ilişkin olarak verilen karara yönelik temyiz itirazlarına gelince; davalı kooperatifin ortağı olan davacıya kooperatif tarafından konut tahsis edilemediği, davacının bu nedenle davalı kooperatife karşı açtığı davada kooperatifin daire bedelini tazminat olarak ödemesine karar verildiği anlaşılmıştır.

2-Davacı vekilinin ecrimisil isteminin reddine ilişkin olarak verilen karara yönelik temyiz itirazlarına gelince; davalı kooperatifin ortağı olan davacıya kooperatif tarafından konut tahsis edilemediği, davacının bu nedenle davalı kooperatife karşı açtığı davada kooperatifin daire bedelini tazminat olarak ödemesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı, işbu davada kendisine konut tahsis edilememesi nedeniyle ecrimisil isteminde bulunmuş ise de ecrimisil adı altında istenen tutar taraflar arasındaki hukuki ilişkinin niteliğine göre haksız işgal tazminatı niteliğinde olmayıp, davacıya konut tahsis edilememesi nedeniyle mahrum kalınan kira bedeline ilişkin bulunmaktadır.Davacının davalı kooperatifin ortağı olduğu ancak kooperatifin davacıya konut tahsis edemediği, konut yerine tazminat ödemek zorunda kaldığı anlaşılmıştır.Kooperatif ortaklarının Kooperatifler Kanunu’nun 23 ncü maddesi uyarınca hak ve vecibelerde eşit olmalarına göre davacının kendisine tahsis edilmeyen konuttan dolayı uğradığı kira bedeli kaybından doğan zararını da istemeye hakkı olduğunun kabulü gerekir.Bu durumda mahkemece davalı kooperatifin davacı dışındaki diğer ortaklara konutları tahsis ettiği tarih ile tahsis koşullarını araştırarak buna göre davacıya konut tahsis edilmesi gereken tarihin tespiti ile bu tarihten davacının konut yerine mahkeme kararı ile hüküm altına alınmış tazminat bedelini aldığı 14.12.2004 tarihine kadar olan döneme ilişkin olarak mahrum kaldığı kira bedelini isteyebilecek olması karşısında bu yöndeki delillerin toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının mahrum kaldığı kira bedeline yönelik istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin işlemiş faize yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19940, Karar No: 2009/2578, Tarih: 18.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/19940 E.  ,  2009/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Polatlı 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 21.06.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının isteği tedbir nafakasına ilişkindir. Açık bir yoksulluk nafakası isteği bulunmamaktadır. Bu yön gözetilmeden istek dışına çıkılarak (HUMK. md.74) yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.02.2009 (Çarş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/16675, Karar No: 2014/12097, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16675 E.  ,  2014/12097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2012

NUMARASI : 2004/996-2012/1627

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekili ile davalı A.. K..'ın mirasçıları vekili ve davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili ve davalı A.. K.. mirasçıları vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.