muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15531, Karar No: 2010/211, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15531 E.  ,  2010/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; köy boşluğu niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın baraj göl alanında kalacağı gerekçesiyle kamulaştırılmasına karar verildiği, idarece tespit edilen zilyet davalı gösterilmek suretiyle Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca bedel tesbiti için dava açıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın zilyedinin mahkeme kararı ile belirleneceği, zilyet ile idarenin anlaşmaya varmasının ileride başka ihtilaflara yol açabileceği gözönünde bulundurularak, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddesindeki prosedürün uygulama olanağı bulunmadığından, işin esasına girilerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22880, Karar No: 2016/14534, Tarih: 08.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/22880 E.  ,  2016/14534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerine hükmeder (HMK m. 331/1). 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Türk Medeni Kanununun 194. maddesi hükmü ile eşlerin fiil ehliyetine getirilen sınırlama aile konutuna şerhin konulması ya da konulmaması koşuluna bağlanmadığı gibi işlem tarafı olan üçüncü kişinin iyiniyetli olup olmamasının da herhangi bir önemi bulunmamaktadır (HGK’nun 15.04.2015 tarih E.2013/2-2056-K.2015/1201 sayılı karan). Yapılan yargılama ve toplanan delillerle, aile konutu olan dava konusu taşınmazın, davalı eş tarafından, diğer davalı şirket lehine davacı eşin açık rızası olmadan ipotek verildiği, ancak yargılama sırasında dava konusu taşınmazın cebri icra ile satılması sonucu davanın konusuz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı eş, dava tarihinde dava açmakta haklıdır. O halde, davacı yararına vekalet ücreti takdiri ve yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı yararına vekalet ücretine ve yargılama giderine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.11.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/51636, Karar No: 2010/12801, Tarih: 20.04.2010

2. Ceza Dairesi 2009/51636 E., 2010/12801 K.

**2. Ceza Dairesi 2009/51636 E., 2010/12801 K.**

**- ESKİ HALE GETİRME

- KARARDA BULUNMASI GEREKEN HUSUSLAR

- YASA YOLU**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 40 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 232 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 40 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2. fıkrasında; "Devlet işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve merciilerine başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır" hükmüne yer verilmiş,

Bu düzenlemeye paralel olarak 5271 sayılı CYY'nin 34/2. maddesinde; "Kararda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli belirtilir,"

232/6. maddesinde ise; "Hüküm fıkrasında 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir" şeklinde emredici düzenleme yapılmış,

Aynı Yasa'nın 40. maddesinin 1. fıkrasında kusuru olmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin, eski hale getirme isteminde bulunabileceği, 2. fıkrasında ise, yasa yoluna başvuru hakkının kendisine bildirilmemesi halinde kişinin kusursuz sayılacağı belirtilmiştir.

Açıklanan tüm bu düzenlemeler karşısında;

Hak sahibi olanlar bakımından gerek yüze karşı, gerekse yoklukta verilen hüküm ve kararlarda yasa yolu bildiriminin; başvurulacak yasa yolu, başvuru yapılacak mercii, başvurunun şekli, süresi ve bu sürenin ne şekilde başlayacağını kapsayacak ve hiçbir duraksamaya, yanıltıcı ifadeye yer vermeyecek biçimde yapılması zorunludur.

Katılanın yüzüne karşı verilen hükümde, kararın tebliğden itibaren 7 gün içinde temyiz edebileceğinin belirtildiği ve kararın da katılana tebliğ edilmediği ve böylece katılanın yanıltıldığı, dolayısıyla yasa yolu bildiriminin yöntemince yapılmadığı, bu durumun ön sorun olarak ele alınması gerektiği gözetilerek, gerekçeli kararın "hükmün tebliğinden itibaren bir hafta içinde hükmü veren mahkemeye veya bulunan yer mahkemesine bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine bir beyanda bulunulması, bu beyanın tutanağa geçirilmesi ve tutanağın hakime onaylattırılması suretiyle, Yargıtay nezdinde temyiz yasa yoluna başvurulabileceğine" dair açıklamalı olarak katılana tebliği ile tebligat ilmühaberi (alındı belgesi) ile birlikte verilmesi halinde, temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23005, Karar No: 2010/9437, Tarih: 05.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/23005 E.  ,  2010/9437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, genel tatil, hafta tatili, ücret, yıllık

izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, 8 yıl boyunca davalılara ait işyerinde ustabaşı olarak çalışan müvekkilinin 22/01/2007 tarihinde artık işçi olarak çalışmasının istendiğini, müvekkilinin bunu kabul etmemesi üzerine, davalı işverenliğin müvekkiline içeriğini bilmediği bir takım belgeler imzalattığını ve tazminatlarının ödeneceğini söylediğini ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ...A.Ş. vekili, davacının işten kendi rızası ile ve 22/01/2007 tarihli istifa dilekçesi ile ayrıldığını, istifa edilmesi için zorlandığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “22/01/2007 tarihli yazının "çalışmakta olduğum fabrikadan kendi isteğim ile ayrılıyorum" ibaresini içerdiği, Pendik SSK müdürlüğünün 30/03/2007 tarihli yazısı ekinde davacıya ait sigorta hizmet cetveli ve davalı işyeri dosyasının gönderilmiş olduğu anlaşılmıştır .

Davacı vekili davasını 14/12/2007 tarihli dilekçesi ile ıslah etmiştir.

Yapılan yargılamada Davacı yanın haksız fesih iddiasına karşı davalı yan istifa olgusuna tutunduğu anlaşılmıştır. Dinlenen davacı tanıklarından Hatice Aytemur davacının ustabaşı olarak çalışmakta iken görevinin değiştirilmesinin istendiğini, davacının bunu kabul etmeyince zorlandığını ,daha sonra davacının işten ayrıldığını, diğer davacı tanığı ise davacının işten çıkartıldığını beyan etmiştir. Davalı işverenlikçe sunulan ve davacının imzasının bulunduğu yazının " çalışmakta olduğum fabrikadan kendi isteğim ile ayrılıyorum " ibaresini içerdiği , ve bu yazıya davacı vekili müvekkilinin yıllardır çalıştığı işyerine güveni sonucu yasal haklarının ödenmesi amacı ile işverenin talimatı doğrultusunda dilekçeyi imzaladığını , amacının istifa etmek olmadığını, müvekkilinin eğitim düzeyinin dikkate alındığında istifa dilekçesinin hukuki sonuçlarını bilebilecek ve anlayacak derecede yeterliliğe sahip olmadığını beyan ettiği, Ayıraca imzaya ilişkin herhangi bir itirazının mevcut olmadığı anlaşılmıştır.

Bu durum karşısında istifa dilekçesi göz önüne alındığında haklı fesih koşullarının oluştuğu kanaatine varılmıştır.

Bu durum karşısında istifa dilekçesi göz önüne alındığında haklı fesih koşullarının oluştuğu kanaatine varılmıştır.

Böylelikle toplanan deliller, bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesi de göz önüne alınarak : davacı tarafından davalılar aleyhine açılan işçilik alacaklarına ilişkin davanın kıdem ve ihbar tazminatı, hafta ve genel tatil alacakları yönünden taleplerinin reddine, ücret alacağı ve yıllık izin alacağı taleplerinin kabulüne karar vermek gerekmiştir” gerekçesiyle, ücret ve yıllık izin ücreti taleplerinin kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

İşverence çalışma koşullarının uygulanmaması nedenine dayalı olarak iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 24. maddesinin 2. bendinde işçinin haklı fesih halleri düzenlenirken (f) bendinde son cümle olarak, “yahut çalışma şartları uygulanmazsa” şeklinde ifadeye yer verilerek çalışma koşullarının uygulanmaması, işçinin haklı fesih nedenleri arasında yerini almıştır.

Anayasa, yasa, tüzük ve yönetmelikler, bireysel ya da toplu iş sözleşmeleri, işyeri personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklarla, işyeri uygulamalarının çalışma yaşamına etkileri sonucu her bir iş ilişkisinde çalışma koşulları meydana gelir. Çalışma koşullarını belirleyen kaynaklarda bu koşullar bazen emredici olarak düzenlenmiş olup, işçi aleyhine olarak değişikliğe gidilmesi işçinin rızası ile dahi mümkün değildir. Diğer hallerde çalışma koşullarında değişiklik yapılması 4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesinde özel biçimde ele alınmıştır. Anılan hükme göre, işçi aleyhine yapılması düşünülen değişikliğin işçiye yazılı olarak bildirilmesi ve 6 iş günü içinde işçinin yazılı kabulü ile uygulamaya konulması gerekir. Aksi halde değişiklik işçiyi bağlamaz (Yargıtay 9.HD. 26.5.2008 gün 2007/ 20517 E, 2008/ 12483 K.).

Mahkemece, yazılı gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminatı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin reddine karar verilmişse de, dava dilekçesinde, istifa belgesinin istifa sonucunu doğuracak nitelikte olmadığı, gerçek amacın iş şartlarında esaslı değişiklik sonucu haklı nedenle fesih olduğu ifade edildiğinden, istifa dilekçesine değer verilemeyecektir.

Mahkemece, istifanın haklı nedene dayanıp dayanmadığının tespiti ile sonuca gitmek gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2151, Karar No: 2023/1409, Tarih: 12.04.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2151 E.  ,  2023/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/593 E., 2022/107 K.

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-... 2-... vekili Avukat ... 3-... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 23.06.2014

HÜKÜM/KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen sıra cetveline itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece; İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; şikayetin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; nafaka alacağının tahsili için ilamlı takip yaptıklarını, borçlunun SGK’dan olan hak edişleri ile ilgili olarak sıra cetveli düzenlendiğini, müvekkilinin alacağının nafaka alacağı olmasına rağmen sıra cetvelinde yer verilmediğini, İİK nın 101. maddesine göre müvekkilinin hacze iştirak etmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan ... vekili cevap dilekçesinde; İİK.nın 101. maddesinin hacze takipsiz iştirak müessesesini düzenlediğini, şikayetçinin bu madde çerçevesinde hacze iştirak talebinin mevcut olmadığını, İİK.nın 100. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Şikayet olunan Yüreğir ve Ziyapaşa Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; yokluklarında yapılan işlemlere muvafakatlerinin bulunmadığını, şikayetçinin hacze iştirakinin de kanuna aykırı olduğunu, 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi ile kamu alacaklarına öncelik hakkı tanındığını, dava dışı borçlunun vergi borcunun bulunduğunun sabit olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin: 26/11/2015 tarihli ve2014/407 Esas, 2015/874 Karar sayılı kararıyla; şikayetçinin nafaka alacağının İİK'nın 206. maddesindeki imtiyazlı alacak durumunun bulunmadığı ancak İİK'nın 101. maddesi gereğince ilk hacze iştirak edebileceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 18.12.20218 tarihli ve 2016/1741 Esas, 2018/5921Karar sayılı kararıyla; şikayete konu sıra cetvelinde yer alan ve hakkı etkilenebilecek olan Yüregir Vergi Dairesi ve Ziyapaşa Vergi Dairesine usulüne uygun olarak tebligat çıkarılarak taraf teşkilinin sağlaması ve yargılamaya bu şekilde devam edilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin10.10.2019 tarih ve 2019/151 Esas 2019/702 Karar sayılı kararı ile; İİK.nun 100., 101. ve 206 maddelerinin birlikte değerlendirilmesi sonucunda nafaka gibi aile hukukundan doğan alacakların sıra cetvelinde imtiyazlı olduğu, İİK.nın 101/son maddesinin nafaka ilamına müstenit alacaklının takip merasimine lüzum olmadan takibe iştirak edebileceğinin öngörüldüğü, nafaka alacağının dayanağı ilamın tarihi ve dava tarihi gözönüne alındığında işbu alacağın İİK.nın 206. maddesindeki imtiyazlı alacak durumunun olamayacağı ancak İİK.nın 101. maddesi gereğince ilk hacze iştirak edebileceği, gerekçesiyle şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunanlar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz 13.10.2021 tarihli 2021/782 Esas, 2021/839 Karar sayılı ilamı ile; sıra cetvelinin düzenlendiği şikayet edilenin takip dosyasının takip tarihinin 16.03.2012 olduğu, ilk haczin ilamsız icra takibi sonucu konulmuş olduğu, bu takipte konulan ilk hacze iştirak edecek alacaklının İİK’nın 100/2 bendi uyarınca “takipten önce açılmış bir dava üzerine alınan ilama” istinat etmesi gerektiği, şikayetçinin nafaka alacağının 05.09.2012 tarihinde açmış olduğu dava sonrası aldığı ilama dayalı olduğu, bu durumda nafaka alacağının ilk hacze iştirak etmesi şartlarının mevcut olmadığı bu gerekçelerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken İİK’nın 101/son fıkrasına yanlış mana verilerek şikayetin kabulü doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, ilk haciz ilamsız takibe dayalı olup bu takipte konulan ilk hacze iştirak edecek alacaklının İİK’nın 100/2 bendi uyarınca “takipten önce açılmış bir dava üzerine alınan ilama” istinat etmesinin gerektiği, şikayetçinin nafaka alacağının 05.09.2012 tarihli açmış olduğu dava sonrası aldığı ilama dayalı olduğu, sıra cetvelinin düzenlendiği şikayet edilenin takip dosyasının takip tarihi ise 16.03.2012 olduğu, bu durumda nafaka alacağının ilk hacze iştirak etmesi şartlarının mevcut olmadığı, düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçeside; müvekkili dosya alacağının ilama dayalı nafaka alacağı olduğunu, İİK madde 101 ve 206 ve diğer maddeleri gereğince dava konusu hacze iştirakinin mümkün olduğu, mahkemece Yargıtay ilamına karşı direnme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğunu temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, İİK 100, 101 ve 206. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10683, Karar No: 2010/18734, Tarih: 01.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10683 E.  ,  2010/18734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, bir kısım davalılardan ... vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18007, Karar No: 2011/4703, Tarih: 16.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18007 E.  ,  2011/4703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harçtan artan onama harcının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.