muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1080, Karar No: 2013/1068, Tarih: 17.03.2013

Görüleceği üzere, gönderilen para, Maliye Bakanlığının Belediyelere Yardım tertibinden gönderilmiştir. Gönderilen bu paranın devlet malı olduğu ve haczedilemeyeceğine ilişkin kararın isabetle olmadığını düşünüyorum. Şöyle ki,

5215 sayılı Belediye Kanununun 59. maddesi Belediyelerin gelirlerini düzenlemiştir. Buna göre, Belediye gelirleri:

1-Kanunlarla gösterilen Belediye vergi, resim, harç ve katılma payları,

2- Genel Bütçe Vergi gelirlerinden ayrılan pay,

3-Genel ve Özel Bütçeli İdarelerden yapılacak ödemeler,

4- Belediyelerin taşınır ve taşınmaz mallarının kiraya verilmesi, satışı ve başka suretle değerlendirilmesinden elde edilecek gelirleri,

5- Belediye Meclisi tarafından belirlenecek tarifelere göre tahsil edilecek hizmet karşılığı ücretler,

6- Faiz ve ceza gelirleri,

7-Bağışlar,

8- Her türlü girişim, iştirak ve faaliyetler karşılığı sağlanacak gelirleri,

9- Diğer gelirler, olarak tadadi olarak belirlenmiştir.

Belediye Kanununun 15. maddesinde ise, Belediyenin yetkileri ve imtiyazları belirlenmiştir. Bunlar, 16 adet başlık olarak kapsamlıca yazılıdır.  Belediye'nin yetkileri ve imtiyazlarını düzenleyen 15. maddesinin son paragrafı ise: Belediye'nin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile Belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez, biçiminde düzenlenmiştir.

6107 sayılı İller Bankası A.Ş. Hakkındaki kanunun 3. maddesinde ise: Bankanın amacı ve faaliyet konuları düzenlenmiştir. Bankanın amacı; İl Özel İdareleri, Belediyeler ve Bağlı kuruluşları ile münhasıran bunların üye oldukları mahalli idare birliklerinin finansman ihtiyacını karşılamak .... biçiminde düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, gerek 5215 sayılı Belediye Kanununun 59. maddesi ve gerekse 6107 sayılı İ. Bankası A.Ş. 'nin kuruluşu hakkındaki Kanunun 3. maddesinde yazılı olduğu üzere Belediyelerin gelir kaynakları açıklanmıştır.

5215 sayılı Belediye Kanununun 59/7. maddesindeki bağışlar bölümünde ise, Belediyelere özel kişiler, özel hukuk tüzel kişileri veya herhangi bir kamu kurum ve kuruluşundan yapılacak koşullu ya da  koşulsuz bağışlarla ilgilidir.

Kişilerin veya özel hukuk tüzel kişilerinin Belediyelere yapacağı nakdi veya ayni yardımların koşulsuz olması durumunda doğrudan doğruya bunlar üzerinde Belediye'nin istediği gibi tasarruf hakkı mevcuttur. Ancak, şahısların veya özel hukuk tüzel kişilerinin koşullu nakdi veya ayni yardımlarında ileri sürülen ve kabul edilen koşulun gerçekleşmemesi halinde ilgilisinin koşul gerçekleşmediği için yaptığı nakdi veya ayni yardımını geri talep etmesi mümkündür.

Kişilerin veya özel hukuk tüzel kişilerinin Belediyelere yapacağı nakdi veya ayni yardımların koşulsuz olması durumunda doğrudan doğruya bunlar üzerinde Belediye'nin istediği gibi tasarruf hakkı mevcuttur. Ancak, şahısların veya özel hukuk tüzel kişilerinin koşullu nakdi veya ayni yardımlarında ileri sürülen ve kabul edilen koşulun gerçekleşmemesi halinde ilgilisinin koşul gerçekleşmediği için yaptığı nakdi veya ayni yardımını geri talep etmesi mümkündür.

Somut olaya gelince;  5215 sayılı Belediye Kanununun 59. maddesinde düzenlenen Belediye gelirleriyle ilgili düzenlemeye göre,  Belediyelerin asıl gelir kaynağı genel bütçeden (Hazine'den)  aldığı veya 6107 sayılı İller Bankasından almış olduğu kısa, orta ve uzun vadeli her türlü nakdi ve gayri nakdi kredilerdir. Öte yandan, Belediye'nin talebi nedeniyle Maliye Bakanlığının ilgili Belediye'ye yazmış olduğu cevabi yazı kapsamından anlaşıldığı üzere: gönderilen bedel Maliye Bakanlığının Belediyelere Yardım tertibindeki ödenekten olduğu açık ve nettir. Bu nedenle, söz konusu paranın Devlet malı olduğundan haczedilemeyeceğine ilişkin 12. Hukuk Dairesinin karar düzeltme yoluyla yapmış olduğu bozmanın isabetsiz olduğunu, buna karşılık, mahalli Mahkemenin direnme kararının değinilen yasa maddelerine ve ek gündem ekinde gönderilen Avrupa insan Hakları Mahkemesi Kararına ve Maliye Bakanlığının konuyla ilgili cevabi yazısı kapsamına uygun olduğundan direnme kararının onanması gerektiği düşüncesindeyim. Açıkladığım bu nedenlerle Genel Kurul 'a katılan sayın üyelerin çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/7622, Karar No: 2021/1862, Tarih: 31.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/7622 E.  ,  2021/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapmak

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanıklar hakkında 5 gün olarak tayin olunan temel gün adli para cezasının, Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırılarak 7 gün adli para cezası olarak karar verildiği, hükmedilen 7 gün karşılığı adli para cezasından, TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, gün karşılığı para cezasının 5 gün yerine hesap hatası sonucu 6 gün olarak, buna bağlı olarak da adli para cezasının 100 TL yerine 120 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin hükmün II. 3- nolu fıkrasındaki “AYRI AYRI 2 YIL 6 AY HAPİS VE 6 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin çıkartılarak "AYRI AYRI 2 YIL 6 AY HAPİS VE 5 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA”, ibaresinin eklenmesine, hükmün II. 5- nolu fıkrasındaki "Türk Ceza Kanunu’nun 52/1-2. fıkralarına göre, hükmedilen 6 tam gün sayısı adlî para cezasının, sanıkların dosya kapsamından anlaşılan ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdiren bir gün karşılığı olarak belirlenen 20,00 TL ile çarpılması suretiyle hesaplanan "AYRI AYRI 120 TL ADLÎ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkartılarak "Türk Ceza Kanunu’nun 52/1-2. fıkralarına göre, hükmedilen 5 tam gün sayısı adlî para cezasının, sanıkların dosya kapsamından anlaşılan ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdiren bir gün karşılığı olarak belirlenen 20,00 TL ile çarpılması suretiyle hesaplanan "AYRI AYRI 100 TL ADLÎ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2648, Karar No: 2021/275, Tarih: 28.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2018/2648 E.  ,  2021/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı borçlu ...'den olan bonoya dayalı alacağının tahsili için başlattığı icra takibi kapsamında borçlunun maaşı üzerine haciz konulması için yazılan müzekkereye, ilk sırada nafaka alacaklısı haczinin bulunduğundan bahisle, olumsuz yanıt verildiğini, davalı ile eski eşi arasında oluşturulan alacağın muvazaalı olduğunu, halen aynı evde birlikte yaşadıklarını, davacının alacağının tahsiline engel olmak amacıyla muvazaalı nafaka alacağı oluşturulduğu ileri sürerek, dava konusu takip dosyasından yapılan maaş haczi kesintilerinin davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ve eski eşinin nüfus aile kayıt tablosunda mernis (yerleşim) adreslerinin farklı olduğu, yaptırılan kolluk araştırmasında da davalının ... Şeker Fabrikası misafirhanesinde yalnız kaldığının tespit edildiği yani davacı tarafından davalının eski eşi ile muvazaalı olarak boşandığının ve halen aynı adreste yaşadıklarının ispat olunamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, muvazaa nedenine dayalı iptal istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre; borçlunun maaşının 1/4'ü üzerine konulan muhtelif hacizler, borçlunun görev yaptığı kurumca sıraya konulmuş olup, davacının yapılan bu sıralamada 1. sırada yer verilen davalı borçlunun eski eşi dava dışı nafaka alacaklısı ...’in alacağının muvazaalı olduğu iddiasıyla işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, muvazaa nedenine dayalı iptal istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre; borçlunun maaşının 1/4'ü üzerine konulan muhtelif hacizler, borçlunun görev yaptığı kurumca sıraya konulmuş olup, davacının yapılan bu sıralamada 1. sırada yer verilen davalı borçlunun eski eşi dava dışı nafaka alacaklısı ...’in alacağının muvazaalı olduğu iddiasıyla işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

İİK'nın 140/1. maddesinde İcra Müdürlüğünce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. Maddeye göre haciz sıra cetvelinin düzenlenebilmesi için satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmemesi gerekir. Bu madde uyarınca düzenlenen bir sıra cetvelinde, hacizlere ilişkin takip dosyası (takip tarihi, haciz tarihi, alacak miktarı gibi) bilgilerine, ipotek veya hapis hakları varsa bu hakların tesis edildiği tarihlere ve dayanak bilgilerine yer verilmesi gerekir. Somut olayda, icra dosyasına intikal etmiş bir para bulunmamaktadır. İİK'nın 83/2. madde hükmüne göre, maaş üzerinde birden fazla haciz varsa bunlar İcra Müdürlüğünce sıraya konur ve sırada önde olan haczin kesintisi bitmedikçe sonraki haciz için kesintiye geçilemez. Açıklanan bu durum karşısında, İcra Müdürlüğünce yapılan maaş hacizlerinin ve yapılması gereken kesintilerin İİK'nın 355. madde hükmü uyarınca bildirilmesi üzerine borçlunun görev yaptığı kurumca bu madde hükmüne uygun düzenlendiği anlaşılan ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemez.

04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı İBK'da da belirlendiği gibi, HMK'nın 24/1, 25, 26, 31 ve 33. (HUMK'nın 74, 75 ve 76.) maddeleri gereğince hakim, tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve bunlara bağlı netice-i taleplerle bağlı ve fakat hukuki tavsiflerle bağlı olmayıp, kanunları re'sen uygulamakla ve neticeye vardırmakla yükümlüdür. Bu durumda mahkemece, davanın dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TBK'nın 19. (818 sayılı BK'nın m. 18 ) maddesinde düzenlenmiş genel muvazaa iddiasına dayalı iptal istemine ilişkin olduğunun ve husumetin borçlu ile birlikte, mecburi dava arkadaşı olan, alacağının muvazaalı olduğu ileri sürülen alacaklıya karşı yöneltilmesi gerektiğinin kabulü ile ispat yükü yönünden genel ilkelere uygun olarak uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekir.

Somut olayda mahkemece, aleyhine muvazaa iddiasında bulunulan eski eş ...’e husumet yöneltilmemiş olmasının, HMK’nın 124/4 maddesi uyarıca, kabul edilebilir yanılgı olduğunun kabulü ile eksik taraf teşkilinin giderilmesi için davacı vekiline makul süre verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmaksızın esasa ilişkin inceleme yapılması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Somut olayda mahkemece, aleyhine muvazaa iddiasında bulunulan eski eş ...’e husumet yöneltilmemiş olmasının, HMK’nın 124/4 maddesi uyarıca, kabul edilebilir yanılgı olduğunun kabulü ile eksik taraf teşkilinin giderilmesi için davacı vekiline makul süre verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmaksızın esasa ilişkin inceleme yapılması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16935, Karar No: 2019/10218, Tarih: 10.09.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/16935 E.  ,  2019/10218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

26.02.2014 tarihli duruşmada yüze karşı verilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 06.03.2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Cumhuriyet Savcısının temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçunun kasten veya olası kast ile işlenebileceği, taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı, olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerektiği, taksirde ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olması, ancak neticenin istenmemesine rağmen sonucun meydana gelmesi gerektiği, somut olayda, apartmanın üst katında oturan sanığa ait dairenin tuvaletinden alt katta oturan katılana ait dairenin tuvalet ve banyosuna 2 yıla yakın süreyle su sızıntısı meydana geldiği, arızanın giderilmesi hususunda yapılan tüm uyarılara rağmen sanığın arızayı gidermediği, sızıntı nedeniyle katılana ait dairenin tuvalet ve banyosunda zarar meydana geldiği anlaşılmakla, su sızıntısı nedeniyle meydana gelen zararın sanığın ihmali davranışından kaynaklandığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında, sorunun binanın genel yapısı ile ilgili olduğunu, inşaat firması ile sorunu çözmeye çalıştığını, zarar verme kastının bulunmadığını beyan etmesi ve aksine delil bulunmaması karşısında, kasten işlenebilen mala zarar verme suçuna ilişkin eylemin taksir düzeyinde olduğu ve mala

zarar verme suçunun taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, sanığın yasal unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1819, Karar No: 2007/2112, Tarih: 04.04.2007

15. Hukuk Dairesi 2006/1819 E., 2007/2112 K.

**15. Hukuk Dairesi 2006/1819 E., 2007/2112 K.**

**- FERAGAT

- KAT KARŞILIĞI İNŞAAT SÖZLEŞMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 158 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 282 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 496 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yapımı yüklenilen inşaatın gecikmesi nedeniyle cezai şart ve kira kaybı zararının tahsili istemiyle açılmıştır.

Davalı gecikme olmadığını, kaldı ki davacının gecikme zararından feragati bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerçekten dosyaya giren 16.09.2002 tarihli Ş... Genel Müdürlüğüme hitaben yazılan belgede, mal sahibinin iyiniyetli olarak kira hakkından feragat ettiği, kooperatiften ileride herhangi bir tazminat talebinde bulunmayacağı belirtilmiş ve taraflarca imzalanmıştır. Davacı arsa sahibi imzasını ve belge içeriğini inkar etmiş değildir. Ancak inşaat bu tarihten sonra da tamamlanıp teslim gerçekleşmediğinden davacının gecikme zararının bulunduğu ortadadır. Feragat tarihinden sonra oluşan gecikme zararı için henüz doğmamış bir haktan peşinen feragat edilemeyeceğine göre, davacı zararı hesaplanıp talep gözetilerek hüküm altına alınmalıdır. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksikinceleme ve hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 04.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19710, Karar No: 2015/23805, Tarih: 23.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19710 E.  ,  2015/23805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/235459

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

NUMARASI : 2013/105 (E) ve 2013/186 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL’den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25795, Karar No: 2016/3674, Tarih: 29.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25795 E.  ,  2016/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece verilen ilk kararın bozma ile ortadan kalktığı gözetilmeden kararın tescil yönünden kesinleştiğinden bahisle tescile ilişkin yeniden bir karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2. bendindeki cümlenin hükümden çıkarılmasına, yerine (Dava konusu ................ 1146 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan TAPU KAYDININ İPTALİ İLE davacı ... İşletmesi adına TESCİLİNE, kararın infazı için Tapu Müdürlüğüne yazı yazılmasına)cümlesinin yazılmasına,

b) 5. bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına ve hüküm fıkrasının yeniden teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8061, Karar No: 2020/12149, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/8061 E.  ,  2020/12149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden; TCK’nın158/1-f-son, 62, 52, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden; TCK’nın 204/1, 62, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ün ... Tuhafiye konfeksiyona ait çalıntı olan Tekstilbank ... şubesine ait çek yaprağını ele geçirdiği, daha sonra suça konu çeki ... Tuhafiye tarafından keşide edilmiş gibi düzenlemek suretiyle ... şirketi adına sanık ...’ün söz konusu çeki ... Mermer şirketine ciro ettiği, ... Mermer tarafından suça konu çekin katılan .... Şirketine ciro edildiği, katılan ... tarafından bankaya ibrazında suça konu çekin çalıntı olduğunun anlaşıldığı, böylece sanık ...’ün resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ediliği olayda;

Sanığın atılı suçlamayı reddederek çeki kendisinin vermediğini, şirketinin faaliyetlerinin 2008 yılında son bulduğunu, çekte kendisine ait yazı ve imza bulunmadığını beyan etmesi ve alınan kriminal raporda da çek üzerindeki ciranta şirket kaşesi üzerinde sanığa ait yazı ve imza bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya mahal vermeksizin tespiti için; çek keşidecisi şirket yetkilisinin beyanı alınıp suça konu çekin ne şekilde ve ne zaman rızası dışında elinden çıktığı, bu hususa dair bir şikayetleri bulunup bulunmadığı sorulup, çekin elden çıkması ile ilgili bir soruşturma varsa akıbetinin araştırılması, çeki sanıktan aldığını söyleyen ... Mermer Ltd Şti yetkilisi ...'ye bu hususa ilişkin delilleri sorulup, varsa fatura vb belgeleri ibraz etmesinin istenmesi, bir belge sunulursa gerçeği yansıtıp yansıtmadığı, gerçek bir alım-satım karşılığı olup olmadığı hakkında, her iki şirketin defter ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapılması, sanığın çeki yetkilisi sıfatıyla ciro ettiği iddia edilen ... Ltd Şti'nin ticari faaliyetlerinin ne zaman sonlandırıldığının araştırılması ayrıca ... ile ...’ün çekin önyüzündeki yazı ve imzalar bakımından da yazı ve imza incelemesinin yaptırılması gerektiği gözetilmeden, ... Mermer Ltd Şti yetkilisi ...'nin soyut beyanı esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

Sanığın tekerrüre esas başka sabıkası bulunmasına rağmen, sabıka kaydında yer almayan bir mahkeme kararı esas alınmak suretiyle sanık hakkında TCK 58. maddenin tatbiki,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.