muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11363, Karar No: 2012/15783, Tarih: 05.07.2012

Devlete ait her derecedeki okul binalarının inşaatı ile bakım ve onarımını yapabilir veya yaptırabilir, her türlü araç, gereç ve malzeme ihtiyaçlarını karşılayabilir; sağlıkla ilgili her türlü tesisi açabilir ve işletebilir; kültür ve tabiat varlıkları ile tarihî dokunun ve kent tarihi bakımından önem taşıyan mekânların ve işlevlerinin korunmasını sağlayabilir; bu amaçla bakım ve onarımını yapabilir, korunması mümkün olmayanları aslına uygun olarak

yeniden inşa edebilir. Gerektiğinde, öğrencilere, amatör spor kulüplerine malzeme verir ve gerekli desteği sağlar, her türlü amatör spor karşılaşmaları düzenler, yurt içi ve yurt dışı müsabakalarda üstün başarı gösteren veya derece alan sporculara belediye meclisi kararıyla ödül verebilir. Gıda bankacılığı yapabilir…” düzenlemesi yer almıştır.

Aynı Kanun'un “Belediyenin Yetki ve İmtiyazları” başlıklı 15. maddesinin 1. fıkrasının “f” bendinde ise, “…Toplu taşıma yapmak; bu amaçla otobüs, ... ve su ulaşım araçları, tünel, raylı sistem dâhil her türlü toplu taşıma sistemlerini kurmak, kurdurmak, işletmek ve işlettirmek…” hükmüne yer verilirken anılan maddenin 2. fıkrasında “Belediye, (e), (f) ve (g) bentlerinde belirtilen hizmetleri Danıştay’ın görüşü ve İçişleri Bakanlığının kararıyla süresi kırkdokuz yılı geçmemek üzere imtiyaz yoluyla devredebilir; toplu taşıma hizmetlerini imtiyaz veya tekel oluşturmayacak şekilde ruhsat vermek suretiyle yerine getirebileceği gibi toplu taşıma hatlarını kiraya verme veya 67. maddedeki esaslara göre hizmet satın alma yoluyla yerine getirebilir.” düzenlemesi yer almıştır.

Yine Belediye Kanunu’nun 70’inci maddesine göre, belediyeler kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre şirket kurabilirler.

Başka bir yönden, 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu’nun 7. maddesinin “p” fıkrasında “Büyükşehir içindeki toplu taşıma hizmetlerini yürütmek ve bu amaçla gerekli tesisleri kurmak, kurdurmak, işletmek veya işlettirmek, büyükşehir sınırları içindeki kara ve denizde taksi ve servis araçları dahil toplu taşıma araçlarına ruhsat vermek” Büyükşehir Belediyesi’nin görev ve sorumlulukları arasında sayılmıştır.

Aynı Kanun'un 26. maddesine göre, “Büyükşehir belediyesi kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilir. Genel sekreter ile belediye ve bağlı kuruluşlarında yöneticilik sıfatını haiz personel bu şirketlerin yönetim ve denetim kurullarında görev alabilirler. Büyükşehir belediyesi, kendine ait büfe, otopark ve çay bahçelerini işletebilir; ya da bu yerlerin belediye veya bağlı kuruluşlarının % 50’sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50’sinden fazlasına ortak olduğu şirketlere, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın belediye meclisince belirlenecek süre ve bedelle işletilmesini devredebilir.”

Yine Büyükşehir Belediye Kanunu’nun 28. maddesinde, “Belediye Kanunu ve diğer ilgili Kanunların bu kanuna aykırı olmayan hükümleri ilgisine göre büyükşehir, büyükşehir ilçe ve ilk kademe belediyeleri hakkında da uygulanır.” hükmü getirilerek söz konusu kanunda kural bulunmayan hallerde uygulanacak kanunlara ilişkin atıf kuralına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davalı şirketin dava dışı Antalya Büyükşehir Belediyesinden 1. aşama hafif raylı sistem işletimi işini aralarındaki sözleşme gereği üç yıl süreyle devraldığı anlaşılmıştır. Davalı şirkete dava dışı Büyükşehir Belediyesi’nin iştiraki olan bir kısım şirketlerin ortak olduğu ise Bölge Çalışma Müdürlüğü raporu ile Ticaret Sicili Gazetesi nüshalarıyla belirlenmiştir. Bunun dışında davalı şirketin ana sözleşmesinde amaç ve mevzu olarak ilk sırada “Yurtiçi ve yurtdışı ..., kara, ... ve demiryolu nakil vasıtaları ile yolcu ve yük taşımacılığı yapabilir ve yaptırabilir” hükmünün yer aldığı görülmüştür.

Öte taraftan davalı şirketin hafif raylı sistemle belediye sınırlarında belirli güzergahlar içinde yolcu taşımacılığı işini yaptığı Antray işyeri dışında Antobüs işyeri ve terminal işyeri olup, bu işyerlerinde otobüsle yolcu taşıma işi ve temizlik işleri yapılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, belediyelerin “24” sıra numaralı sağlık işkoluna giren işleri dışındaki belediye hizmetlerine ilişkin işlerinin

genel işkoluna girdiği anlaşılmaktadır. Diğer bir deyişle sağlık işkoluna giren işler istisna olmak üzere ancak belediye hizmetlerinden sayılmayan işler diğer iş kollarına girmektedir. Bu noktada İşkolları Tüzüğü ile genel işler iş kolu bağlamında belediye hizmetleri kavramına özel bir değer atfedilmiş olup yegane istisna olarak da sağlık iş koluna giren işler belirlenmiştir. Belediye hizmetlerinin neler olduğu ise Belediye Kanunu’nun 14. ve 15. maddesine göre belirlenmelidir. Ayrıca Belediye Kanunu’nun 14. maddesi ile 15. maddesi birbirinden bağımsız düşünülmemelidir. Çünkü anılan kanunun 14. maddesinde sayılan belediyenin görev ve sorumlulukları, ancak 15’inci maddesinde belirtilen yetki ve imtiyazlarla yerine getirilebilir. Buna göre, Belediye Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca mahalli müşterek olmak kaydıyla belediye ulaşım gibi kentsel altyapı işini kendi yapabileceği gibi aynı Kanun'un 70. maddesine göre kurduğu ya da doğrudan veya dolaylı olarak ortağı olduğu bir şirkete de yaptırabilir. Yine Belediye Kanunu’nun 15. maddesi de bu açıklamayı destekler niteliktedir.

Demiryolu taşımacılığı işi demiryolları ve bağlı işyerlerinde görülen her türlü işler olarak tanımlanmıştır. Banliyö trenleri ya da şehirler arası trenler ile yapılan taşımacılık işleri demiryolu taşımacılığı işlerindendir. Ancak söz konusu işler belediye dışında ayrı bir örgütlenme kapsamında yer alan niteliği itibariyle de belediye hizmetleri dışında kalan işlerdir. Bu bakımdan yapılan işte raylı sistem bulunması işin demiryolu taşımacılığı işkoluna girdiği sonucunu doğurmaz. Burada belirleyici olan yapılan işin niteliği olup belediye hizmetlerine ilişkin işler sağlık işkoluna giren işler hariç genel işler işkoluna girmektedir.

Bu sebeplerle davalı şirketin tespite konu olan işyerinde yapılan hafif raylı sistemle belediye sınırları içinde belirli güzergahlar arasında toplu yolcu taşımacılığı işinin niteliği itibariyle belediye hizmetlerinden olması nedeniyle “28 numaralı genel işler” iş koluna girdiği kabul edilmelidir. Nitekim Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin benzer davalarda verdiği kararlarda aynı doğrultudadır(Y9HD., 2009/43696-35488, yine aynı yönde 2009/43694-36825 sayılı karar). Mahkemece açıklanan esaslar doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.

1-Antalya 4. İş Mahkemesi’nin 15/03/2012 tarih, 2011/348 esas, 2012/227 sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Asıl dava ve birleştirilen davaların KABULÜ ile, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 21/05/2011 tarihli 27940 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 2011/81 sayılı iş kolu tespit kararının İPTALİNE,

3-Antalya Ulaşım Hizmetleri Petrol San. ve Tic. A.Ş. Antray Antalya Ulaşım Hizmetleri işyerinde yapılan işin 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 60. maddesi ile İşkolları Tüzüğü’nün “28 numaralı sırasında kayıtlı genel işler” işkoluna girdiğinin TESPİTİNE,

4-a)Antalya 4. İş Mahkemesi’nin 2011/348 esas sayılı asıl dava dosyasında, peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye 2,75 TL harcın davalılardan alınarak hazineye irat kaydına,

b)Antalya 4. İş Mahkemesi’nin 2011/349 esas sayılı birleştirilen dava dosyasında, peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye 2,75 TL harcın davalılardan alınarak hazineye irat kaydına,

c)Antalya 3. İş Mahkemesi’nin 2011/350 esas sayılı birleştirilen dava dosyasında, peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye 2,75 TL harcın davalılardan alınarak hazineye irat kaydına,

5-a)Antalya 4. İş Mahkemesi’nin 2011/348 esas sayılı asıl dava dosyasında, davacının yaptığı 600,00 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davalıların yaptıkları yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına

b)Antalya 4. İş Mahkemesi’nin 2011/349 esas sayılı birleştirilen dava dosyasında, davacının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davalıların yaptıkları yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına

5-a)Antalya 4. İş Mahkemesi’nin 2011/348 esas sayılı asıl dava dosyasında, davacının yaptığı 600,00 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davalıların yaptıkları yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına

b)Antalya 4. İş Mahkemesi’nin 2011/349 esas sayılı birleştirilen dava dosyasında, davacının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davalıların yaptıkları yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına

c)Antalya 3. İş Mahkemesi’nin 2011/350 esas sayılı birleştirilen dava dosyasında, davacının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davalıların yaptıkları yargılama giderinin üzerlerinde bırakılmasına

6-a)Antalya 4. İş Mahkemesi’nin 2011/348 esas sayılı asıl dava dosyasında, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.200,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine,

b)Antalya 4. İş Mahkemesi’nin 2011/349 esas sayılı birleştirilen dava dosyasında, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.200,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine,

c)Antalya 3. İş Mahkemesi’nin 2011/350 esas sayılı birleştirilen dava dosyasında, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.200,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesine,

Peşin alınana temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine 05.07.2012 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/12696, Karar No: 2005/4406, Tarih: 28.04.2005

21. Hukuk Dairesi 2004/12696 E., 2005/4406 K.

**21. Hukuk Dairesi 2004/12696 E., 2005/4406 K.**

**- ADLİ TIP RAPORU

- MALULEN EMEKLİLİĞİN TESPİTİ**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 109 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 28 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 29 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 56 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, malulen emekli olması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, çalışma gücünü en az 2/3'ünü kaybettiğinin tesbiti ile, Bağ-Kur'dan malûllük aylığı bağlanması gerektiğine, aksi kurum işleminin iptalini İstemiştir.

Mahkemece Ankara N........Hastanesi ve Adli Tıp 3. ihtisas kurulundan alınan raporlarla yasal prosedüre uyulmadan davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın 28. ve 56. maddeleri olup, anılan maddelere göre sigortalının hangi hallerde çalışma gücünü 2/3 oranında yitirmiş sayılacağı 506 sayılı SSK'na dayanılarak çıkarılan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğünde belirtilen esaslara göre tesbit olunur.

Yapılacak iş, davacı, Bağ-Kur'un sağlık kuruluşunun vermiş olduğu rapora itirazı gözönüne alınarak 1479 sayılı Yasanın 56. maddesinde (506 sayılı Yasanın 109. maddesinde) öngörülen prosedür uyarınca Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık kurulundan rapor almak, alınan rapora davacının itiraz etmesi halinde konunun Adli Tıp Kurumu veya Tıp Fakülteleri Konseylerinden alınacak raporlara göre değerlendirme yapılarak maluliyet aylığından yararlanılabilmesi için 1479 sayılı Yasanın 29. maddesindeki yasal koşulların varlığının da irdelenerek sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.4.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5432, Karar No: 2008/6576, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5432 E.  ,  2008/6576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.11.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba adı ve doğum tarihi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 298 Ada 1 parsel sayılı taşınmaz kaydında, “...” yazılan baba adının “...”, “25.10.1933” yazılan doğum tarihinin “28.03.1965” olarak düzeltilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı Tapu Sicil Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Dava tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkin olup, taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Eldeki davada, zabıta aracılığı ile taşınmazın bulunduğu Karagöz köyü ve civar köylerde yaptırılan araştırma neticesinde “... kızı 1933 doğumlu ...” isimli bir kişinin bulunduğu ve davacının halası olduğu bildirildiği görülmüştür. Tapu kaydındaki kimlik bilgileri ile sadece soyadı farklılığı olan bu kişinin de malik olma ihtimali bulunduğundan mahkemece bu konunun araştırılması gerekirken, mülkiyet nakline yol açar şekilde istem gibi hüküm kurulması doğru değildir. Mahkemece, zabıta araştırması sonucu tespit edilen ...’in nüfus kayıtları getirtilmeli,

sağ ise kendisi, ölü ise mirasçıları çağırılmak suretiyle taşınmaz üzerinde hak iddia edep etmedikleri sorulmalı, mülkiyet iddiasında bulundukları takdirde dava tapu iptal ve tescil davası ile çözülebileceğinden reddine karar verilmelidir.

Düzeltilen doğum tarihine yönelik olarak ise; “Mülkiyet Hakkının Tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hatanın tüzüğün 87. maddesi uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmesi gerektiğinden davacının doğum tarihi düzeltilmesine yönelik isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yolunda kurulan hüküm yanlıştır.

Karar yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

Karar yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.05.2008 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5370, Karar No: 2024/10274, Tarih: 05.12.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/5370 E.  ,  2024/10274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde, mirasçı borçlular icra mahkemesine başvurularında, takibe konulan senetteki imzanın murislerine ait olmadığını, bononun 17.12.2019 tarihli satış sözleşmesine ilişkin olduğunu, bono arka yüzündeki açıklamanın bu sözleşme dolayısı ile sözleşmenin teminatı olarak düzenlendiğini gösterdiğini borcun zamanaşımına uğradığını, takibe konu senedin bono niteliğinde olmadığını ileri sürerek borca ve imzaya itiraz ettiklerini, öncelikle takibin geçici olarak durdurulmasını haksız olan alacaklı aleyhine asıl alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmişlerdir. İcra mahkemesince borçluların imzaya ve borca yönelik itirazlarının reddine takibin durdurulmasına karar verildiğinden davacı aleyhine İİK'nun 170/3. maddesi uyarınca tazminata ve para cezasına hükmedildiği, borçluların istinaf yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yerine davacıların tüm itiraz ve şikayetlerinin reddine, koşulları oluşmadığından inkar tazminatı ve para cezasına hükmolunmasına yer olmadığına karar verildiği, alacaklı tarafından, davacıların imzaya ve borca ayrı ayrı haksız olarak itiraz ettiği ve takip durdurulduğu halde icra inkar tazminatının kaldırarak karar verilmesinin hukuka uygun olmadığı gerekçesi ile temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

“İmzaya itiraz dışındaki diğer bütün itirazlara borca itiraz denir. Anılan itiraz, ödeme, borçlunun borcu olmadığı, takip konusu senedin karşılıksız olduğu (veya kaldığı), hatır senedi olduğu, teminat senedi olduğu, anlaşmaya aykırı doldurulduğu, kambiyo senedinde tahrifat yapıldığı, borçlunun senedin düzenlendiği tarihte temyiz kudretine sahip olmadığı, mirası reddetmiş olduğu veya mirasın hükmen reddedilmiş olduğu gibi sebeplere dayanır” (Prof. Dr. Kuru, ... İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, İstanbul 2004, s. 107)

Borçlu imzaya itirazla birlikte imza itirazı ile çelişme halinde olmayan itiraz sebeplerini ileri sürülebilir. Örneğin zamanaşımı, derdestlik, yetki gibi itirazlarda bulunabilir. Bu halde icra ESAS NO : 2024/5370

mahkemesi borçlunun alacağının esasa ilişkin olmayan borca itirazlarını imzaya itirazdan önce inceler. Bu itirazları doğru bulmaz ise bu itirazları reddedip imzaya itirazı incelemeye başlar.

Borçlu imzaya itirazla birlikte imza itirazı ile çelişme halinde olmayan itiraz sebeplerini ileri sürülebilir. Örneğin zamanaşımı, derdestlik, yetki gibi itirazlarda bulunabilir. Bu halde icra ESAS NO : 2024/5370

mahkemesi borçlunun alacağının esasa ilişkin olmayan borca itirazlarını imzaya itirazdan önce inceler. Bu itirazları doğru bulmaz ise bu itirazları reddedip imzaya itirazı incelemeye başlar.

Buna karşılık borçlu imzaya itirazla birlikte borcu ödediğini veya takibe konu senedin teminat olarak verildiğini ileri süremez. Çünkü imzaya itiraz bu tür itirazlarla çelişme halindedir. Bu halde borçlunun imzayı inkar etmediği sonucuna varmak da mümkündür. (Kuru ..., İcra ve İflas Hukuk El Kitabı, Ankara, 2013, s. 807)

17.12.2019 tarihli satış sözleşmesine bağlı olarak verildiği böylece karşılıklı edimlerin teminatı niteliğinde olduğu için takip konusu yapılamayacağı, itirazı, borca itiraz niteliğindedir.

Borçlu, takibe konu bononun teminat bonosu olduğu İİK'nın 169/a maddesinin birinci fıkrasındaki belgelerle ispatlayabileceği gibi bono üzerine yazılı kayıtlar ile de ispatlayabilir. Senet üzerindeki yazılar ile teminat bonosu olduğu ispatlanır ise bu takdirde icra mahkemesi İİK'nın 169/a maddesine göre değil öncelikli olarak uygulanması gereken İİK'nın 170/a maddesini uygulayarak takibi iptal eder. Ancak bono üzerindeki kayıtların bono niteliğini etkilemediği sonucuna varılması halinde borçlunun teminat bonosu olduğu itirazı borca itiraz olduğundan takibin geçici durdurulması olması halinde talep de var ise, alacaklı lehine teminata hükmedilmesi gerekir.

İİK'nın 170/c maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre "icra mahkemesi müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısı ile usuli dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfa haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen nazara alarak bu şerhe göre yapılan takibi iptal edebilir." Söz konusu hüküm hakimin talebe dahi gerek olmadan bu hükmü kendiliğinden uygulanmasını emretmektedir. İcra mahkemesi bono üzerindeki yazılardan bononun teminat bonosu olduğu sonucuna varır ise bu takdirde bononun unsurlarından biri olan kayıtsız şartsız ödeme vaadi unsuru bulunmadığı dolayısı ile bono niteliğinde olmadığından öncelikle uygulanması gereken İİK 170/a-2 maddesine göre takibi iptal eder.

Somut olayda icra mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu verilen raporda takip konusu bonoda atılı bulunan imzanın borçluların murise ait olduğu kanaatine varıldığı şeklinde görüş bildirildiği, bu raporun hükme esas alındığı ayrıca bono arkasındaki ibarelerin senedin teminat senedi olduğunun kabulünü gerektirerek bir ibare olmadığı gibi senedin kambiyo vasfına da etkisinin olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine itiraz ve talep üzerine takibin durdurulmasına karar verildiğinden davacı borçlular aleyhine İİK'nın 170/3 maddesi uyarınca tazminata ve para cezasına hükmedildiği görülmektedir.