muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11560, Karar No: 2023/6996, Tarih: 09.10.2023

“Siyasi casusluk yabancı devlet yararına Türkiye Devletinin veya vatandaşlarının veya Türkiye’de oturmakta, ikamet etmekte olanların zararına olacak bilgilerin toplanması demektir”. (Doç. Dr. ... ..., FSM. Ünv. Hukuk Fak Ceza ve Muhakeme Hukuku Öğr. Üyesi, yayınlanmamış makale) şeklinde tanımlanmaktadır.

Casusluk suçları ile ilgili düzenlemelere bakıldığında, tanımlama; “devletin güvenliği, iç veya dış siyasi yararları bakımından niteliği itibariyle gizli kalması gereken bilgilerin veya yetkili makamların kanun ve düzenleyici işlemleri ile açıklanmasını yasakladığı ve niteliği bakımından gizli kalması gereken bilgileri siyasal ve askeri casusluk maksadıyla temin etmek veya açıklamak” şeklinde yapılabilir.

Bu suç soyut tehlike suçudur. Suçla korunan hukuksal menfaat; “devlet güvenliği, devletin iç veya dış siyasal yararları ve milli savunmaya” ilişkin menfaatlerdir. Suçun faili herkes olabilir. Suçun maddi konusu; devletin güvenliğine, iç veya dış siyasal yararları bakımından, niteliği itibariyle, gizli kalması gereken bilgiler yani özünde devlet sırrı olan bilgiler olarak tayin edilmiştir (Erem, a.g.e. cilt 1s. 48; Gözübüyük. Alman, Fransız, İsviçre ve İtalyan Ceza Kanunlarıyla Mukayeseli TCK. Açıklaması, cilt 1. S.510; Ögel,s 1034; Öztürk, s.384; Çağlayan, s.28).

Maddelerde geçen belge ve vesikadan kasıt; “bir gerçeğe tanıklık eden yazı, resim, film vb. vesika, dökümandır. Evrak; “kağıt yaprakları, kitap sayfaları, resmi kurumlarda işlem gören belgeler, yazılmış kitaplar, mektuplar ve yazılar” anlamında kullanılan Arapça'dan gelen bir isimdir.

Suçun maddi unsuru; suça konu bilgileri, siyasal veya askeri casusluk maksadıyla “temin etmek” tir. (Erem, a.g.e. cilt 1,s.50; Gözübüyük, a.g.e. Cilt 1. S.510; Ögel,s 1034; Öztürk, s.384) Bilginin temini için kullanılan vasıtanın önemi olmadığı gibi bilgiyi içeren belgenin de elde edilmiş olması ve temin edilen bu bilginin başkasına verilmesi şart değildir. “Suç, sır olan bilginin temin edilmesiyle tamamlanmış olur.” (Dr. ... Yayla a.g.e. S. 197) “Suçun tamamlanması için bilginin başkasına aktarılması şart değildir." (Erem, a.g.e. Cilt . S.50)

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.1940 ... ve 1940/828-477 ... kararıyla, “Malumatın tesadüfi olmaksızın casusluk kast ve niyetiyle gayret ve mesai sarf edilerek istihsalinin lüzumlu olduğuna” işaret edilmiştir.

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.1940 ... ve 1940/828-477 ... kararıyla, “Malumatın tesadüfi olmaksızın casusluk kast ve niyetiyle gayret ve mesai sarf edilerek istihsalinin lüzumlu olduğuna” işaret edilmiştir.

Suçun manevi unsuru; genel kasttır. Ancak bazı hallerde, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının fail tarafından bilinerek ve istenerek gerçekleştirilmesi, suçun oluşumu için yeterli görülmeyebilir. Bu gibi hallerde, suç tipinde kişinin kastı dışında ayrıca belli bir saikle hareket etmesi aranmıştır. Saik; amaç ya da gaye, kasttan önce gelen, kastı hazırlayan bir duygu ve düşüncedir. Suçun işlenmesine neden olan gerekçedir. Saik, her ne kadar suçun unsuru değil ise de, manevi unsurun gerçekleşmesi bakımından aranan husus haline gelebilir. Bu bağlamda, siyasi ve askeri casusluk suçlarında özel saik aranmaktadır. Esasen Ceza Kanunu'nun 327 nci maddesinde tanımlanan suç ile 328 inci maddede tanımlanan suçu ayıran en temel kriter “casusluk maksadı”dır.

Askeri Yargıtayın bir kısım kararlarında (Askeri Yargıtay Dava Daireleri Kurulu 02.10.1997 ... ve 1997/98-114 ... kararı gibi) “casus ile casusluğu talep eden arasında bir anlaşmanın varlığı” suçun oluşumu için aranmakta ise de bu düşünce doktrinde yerinde görülmemiştir. “Fail, herhangi bir ülke ya da organizasyon ile anlaşma olmadan bilgi ve belgeleri temin edip, sonradan belirleyebileceği bir devlete servis edebilir.” (Dr. ... Yayla, a.g.e.s.201-202) Aynı doğrultuda, "Kanaatimizce, maddede olmayan bir şartın, suç tipinin oluşumu için aranması yerinde değildir. Madde metninde ve gerekçesinde açıkça belirtildiği gibi siyasal ve askeri casusluk maksadı manevi unsur içinde değerlendirilmesi gereken bir konudur." (Dr. ... .... F.S.M. Ünv. a. g. makale).

Bilindiği üzere kast, kişinin iç dünyasıyla ilgili kavram olup, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi gerekir. Bu itibarla kastın belirlenmesinde; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılmalıdır. Özel olarak istihbaratta görevlendirilmiş kişilerin (MİT. Emniyet ve Jandarma istihbaratı) izinsiz bilgi paylaşımı halinde casusluk maksadının bulunduğu kabul edilmelidir. Zaman ve yer açısından ise, ülkeler arası ikili ilişkilerin gergin olduğu zamanlarda ya da terör olaylarının yoğun yaşandığı dönemde sır niteliğindeki bilgilerin temin edilmesi halinde casusluk kastının varlığı kabul edilebilir.

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulu’nda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. ... ..., a.g.makale).

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulu’nda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. ... ..., a.g.makale).

Öğretide de kabul edildiği gibi, casusluk amacı ile bilginin temin edilmesi suçun oluşumu için yeterlidir. Başka bir ülkeye veya yapıya vermek zorunlu değildir. Aksine kabul, yasa koyucunun madde metni ve gerekçesinde yer vermediği bir unsurun içtihat yoluyla yasaya eklenerek kanun koyucunun iradesinden farklı bir yasa yapmak anlamına gelecektir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Devlet güvenliği, devletin iç veya dış siyasal yararları ve milli savunmaya ilişkin gizli bilgileri siyasal ve askeri casusluk maksadıyla temin etmek suçunda; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılması gerektiği hususu gözetildiğinde; FETÖ/PDY'nin casusluk faaliyetlerini de kapsayan silahlı bir terör örgütü olması, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün amaçlarını gerçekleştirmek amacıyla üyelerini Polis ve Jandarma Teşkilatı, Milli İstihbarat Teşkilatı ve Genel Kurmay Başkanlığı gibi kuvvet kullanma yetkisine haiz kurumlara sızdırdığının bilinmesi, bu kapsamda sanık ...'ün milli güvenlik istihbaratının en üst düzeyde yürütüldüğü ve milli güvenliğin sağlanması konusunda çok önemli bir konumda bulunan MİT'e giriş sürecinde .... isimli mahrem imamı ile irtibat halinde olduğu, daha sonra MİT'e girdiği ve örgütsel anlamda da ... kod ....'ye devrinin yapıldığı, bilahare bünyesine katıldığı Teşkilatın kurs dönemi ve sonrasında atandığı ünitelerde geçen evrede de örgütsel bağını sürdürdüğü, mezkur dönemde örgütün MİT mahrem yapılanması içerisinde "öğrenci" konumunda faaliyete bulunarak, örgüt hiyerarşisinde üstü konumunda olan mahrem abileri ile belirli periyotlar içerisinde paylaşımda bulunmak amacıyla teşkilata ilişkin gizli bilgileri temin ettiği ve mahrem abisinin talimatları doğrultusunda faaliyetlerde bulunduğu, bu durumun tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından açıkca anlaşıldığı, milli güvenlikle ilgili gerçekleştirilen faaliyetlerin dinleme yoluyla elde edilmesi ya da ilgili kuruma elaman yerleştirilerek bilgilerin temin edilmesi arasında bir fark bulunmadığı sanığın eyleminin zincirleme şekilde siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirlenerek mahkumiyetine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen hüküm yönünden;

V. KARAR

A. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde ''A'' bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/584 Esas, 2021/850 ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Sanık hakkında devletin gizli kalması gereken bilgileri siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçundan verilen hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde ''B'' bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/584 Esas, 2021/850 ... kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4332, Karar No: 2019/8429, Tarih: 10.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4332 E.  ,  2019/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kararın tümü ve 05.09.2016 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2016/24349 Esas ve 2018/10446 Karar sayılı iade kararında, davalı asılın 11.06.2015 havale tarihli temyiz istemi üzerine, mahkemece gerçek tarihi belirlenemeyip karar üzerinde 26.02.2015 tarihli olduğu yazılan ek kararın taraflara tebliğine ilişkin belgelere dosya arasında rastlanmadığı, varsa dosyaya eklenmesi, yoksa temyiz talebinin reddine ilişkin bu ek kararın taraflara tebliğ edilerek yasal süreler beklenildikten sonra dosyanın gönderilmesi istenmiş ise de, mahkemece iade kararı tam olarak yerine getirilmemiş, taraflara belirtilen ek karar yerine 05.09.2016 tarihli ek kararın tebliğ edildiği görülmüştür. Davalı kadının 11.06.2015 tarihli temyiz istemi üzerine, gerekçeli kararın tarafa tebliğinin usulüne uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesi ile verilen ret ek kararının; taraflara tebliği sağlanmış ise tebliğe ilişkin mazbata asıllarının ya da mazbata asılları bulunamaz ise ilgili kurumdan resmi şekilde tebliğine ilişkin bilgileri içerir evrakın dosya içerisine alınması, tebliğe çıkarılmamışsa ek kararın taraflara tebliği sağlanarak, yasal süreler beklenildikten sonra, davalı vekilinin 26.09.2016 tarihli talebi incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine İKİNCİ KEZ İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/10718, Karar No: 2018/10322, Tarih: 06.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/10718 E.  ,  2018/10322 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, itirazın  iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı kurum ve davalı vekilinin aşağıdaki bend kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı kurum, 5510 sayılı Yasanın 96/a maddesi kapsamında yersiz ödenen aylıklar ve işlemiş faizi için  başlattığı icra takibine, davalının itirazı ile takibin durması üzerine, itirazın iptali ve %40 icra inkar tazminatı ödenmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece  davanın asıl alacak yönünden reddine faiz alacağı yönünden kabulüne ve faiz alacağına takip tarihinden itibaren faiz yürütülmesine ve itiraz konusu alacak yargılamayı gerektirdiğinden  icra inkar tazminatının reddine karar verilmiştir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse, alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup,  Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, yersiz ödenen aylıkların dava tarihi itibariyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, davacı kurum tarafından %40 olarak talep edilen icra inkar tazminatının, davacı alacaklı kurum yararına alacak tutarının %40'ı oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken,  mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece davanın faiz yönünden kabulü ile takip tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmiş olduğu görülmekle, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 121. maddesinde öngörülen “...Temerrüt faizine, ayrıca temerrüt faizi yürütülemez.” (818 sayılı Borçlar Kanununun 104. maddesi “...Geçmiş günler faizinin tediyesinde temerrüt sebebi ile faiz yürütülemez.”) hükmüne aykırı olarak yazılı şekilde hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Davalı takibe itirazda davacı kurumun aylıklardan yapmış olduğu kesinti ile alacağının tamamını tahsil ettiğini ileri sürmüş olması karşısında mahkeceme bu konuda araştırma yapılmamış, davalının yaşlılık aylığından kesinti yapılıp yapılmadığını yapılmış ise denme ve miktarını davacı kurumdan sormamıştır.

Mahkemece; davalının yaşlılık aylığından kesinti yapıldığı iddiası kurumdan araştırılarak varsa dönem ve miktarı belirlenmek suretiyle ve buna göre faiz alacağı yönünden alacak miktarı tespit edilerek, faize fazi yürütülmez ilkesi çerçevesinde karar verilmesi ve kabul edilen miktar üzerinde kurum lehine % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin  eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06.12.2018 gününde  oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2017/9208, Karar No: 2019/448, Tarih: 28.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/9208 E.  ,  2019/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sırasında sanıklar..,....'ın istinabe yoluyla savunmalarının alınmasına ilişkin Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesince düzenlenen 04.11.2016 günlü, 2016/47 Talimat sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35734, Karar No: 2016/6004, Tarih: 01.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/35734 E.  ,  2016/6004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, başarı primi ile ikramiye alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.03.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında çalıştığını, işyerinde uygulanan “... Ücret ve Diğer Ödemeleri Tespit Esasları” isimli düzenleme uyarınca müvekkiline ödenmesi gerekli başarı primi ve ikramiye alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, başarı primi ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu alacak taleplerinin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, “... Ücret ve Diğer Ödemeleri Tespit Esasları” isimli işyeri uygulamasının 10.maddesinde, “Hiç bir personelin aylık temel ücreti ve tüm diğer yan ödemeleri toplamı Genel Müdür aylık toplam ücretini geçemez. Geçtiği takdirde Genel Müdürün toplam ücretini aşan kısım Genel Müdür ücretinde bir artış olmadığı sürece ödenmez. Ödenmeyen tutarların daha sonra ödenmesini sağlayacak geriye dönük bir uygulama mümkün değildir.” şeklinde kurala yer verilmiştir. Mahkemece, söz konusu maddede düzenlenen tavan sınırlamasının gözardı edilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, tavan sınırlaması nazara alınarak, dava konusu alacaklar yeniden değerlendirilmelidir.

Islaha karşı zamanaşımı savunmasının değerlendirilmeden karar verilmiş olması bir diğer hatalı yöndür.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya kapsamına göre, davacı davalı ...'de iş yeri hekimi olarak yarı zamanlı çalışmıştır.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya kapsamına göre, davacı davalı ...'de iş yeri hekimi olarak yarı zamanlı çalışmıştır.

Davalı ...'nin ihracatın geliştirilmesi, ihraç edilen mal ve hizmetlerin çeşitlendirilmesi, yeni pazarlar bulunması, ihracatçılar ve yurt dışında faaliyet gösteren müteahhitler ve yatırımcılara uluslararası piyasalarda destek ve güvence sağlanması amacı ile kurulduğu, bankanın bu amaç çerçevesinde yönetim yapısı ve personel istihdamı oluşturduğu anlaşılmaktadır.

Davacı ile de mevzuattan kaynaklanan zorunluluk sebebiyle iş yeri hekimi olarak sözleşme yapıldığı, sözleşme sürelerinin birer yıllık olarak imzalandığı, davacının davalı bankada 26.10.1976-30.07.1979, 09.01.1986-10.01.1990, 11.12.1992-10.03.2011 tarihleri arasında iş yeri hekimi olarak görev yaptığı, davalı bankada iş yeri hekimi olarak yarı zamanlı çalıştığı, banka ile yapılan iş sözleşmeleri gereği ücretinin ... Birliği iş yeri hekimliği sözleşmelerine göre belirlendiği, ilave başka ne adla olursa olsun ödeme yapılmayacağının sözleşme hükmü olarak düzenlendiği görülmektedir.

... Ücret Ve Diğer Ödemeleri Tespit Esaslarının genel kapsamını düzenleyen 1. maddesinde bankanın asli ve sürekli hizmetlerini yürüten ve süresiz hizmet akdi ile çalışanlara uygulanacağı belirtilmektedir.

Davacının gördüğü işin niteliği, çalışma biçimi ve bankanın kuruluş ve faaliyetleri nazara alındığında diğer banka çalışanları ile aynı nitelikte olmadığı bu sebeple sözleşme ile kararlaştırılan dışında bankanın diğer personeline yaptığı ödemelerden faydalanmasının mümkün olmadığı, davanın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olduğu düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 01.03.2016