muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12956, Karar No: 2013/24350, Tarih: 04.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/12956 E.  ,  2013/24350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kartal 4.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'in adli sicil kayıtlarında yer alan, Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2005 gün 2003/925 Esas ve 2005/605 karar sayılı kararına konu ve sanık ...'in adli sicil kayıtlarında yer alan, Sultanbeyli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2007 gün 2007/69 Esas ve 2007/110 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak haklarında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; konut dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, anılan suçla ilgili olarak yapılan uygulamada sanıkların cezasında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 158. maddesi gereğince, 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, suç tarihi itibariyle anılan Yasa maddesindeki temel para cezasının 25 günden az olmamak üzere adli para cezası olarak öngörüldüğü ve bu cezanın 5237 sayılı TCK’nın 52/1-2. maddesi gereğince 500 Türk Lirasından az olmayacağı gözetilmeden sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan eksik adli para cezasına hükmedilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların birden fazla kimse ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçunu işlediklerinden haklarında 5237 sayılı TCK 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği ve anılan maddenin uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Sanık ...'in adli sicil kayıtlarında yer alan, Sultanbeyli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2007 gün 2007/69 Esas ve 2007/110 Karar sayılı erteli mahkumiyet hükmüne konu hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 51/7.maddesi gereğince ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesi hususunda mahkemesine yerinde ihbarda bulunulması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan şartla tahliyelerine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerlerine “Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7969, Karar No: 2021/1566, Tarih: 23.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/7969 E.  ,  2021/1566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28040, Karar No: 2016/8942, Tarih: 04.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28040 E.  ,  2016/8942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7437, Karar No: 2014/12245, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/7437 E.  ,  2014/12245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2010/596-2013/66

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar davacıya yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçaları eklenerek, temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6644, Karar No: 2009/9316, Tarih: 14.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6644 E.  ,  2009/9316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Tahsilât Daire Başkanlığı’nca düzenlenen sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince kamu tüzel kişiliğini haiz bulunan davalı TMSF tarafından yapılan sıra cetvelinin iptalinin idari yargı yerinden istenebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Tasfiye Halinde T. Emlak Bankası AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 14.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11253, Karar No: 2015/2575, Tarih: 15.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/11253 E.  ,  2015/2575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin 1993 yılında ortaklığa kabul edildiğini, müvekkiline tahsis edilen B blok 20 numaralı daire için 25.750,00 TL aidat ve ara ödemesi olmasına rağmen kooperatif tarafından 11.06.2004 tarihli yazıyla borç çıkartıldığını, cevabi ihtarnamelerle borcun olmadığının tespiti ve fazla ödemelerin mahsubunu istemesine rağmen bu isteminin yerine getirilmediğini, ikinci ihtarla borcunu bir ay içinde ödememesi halinde ihraç edileceğinin bildirildiğini, 21.09.2005 tarihinde davacının yapılan genel kurul sonrasında yönetim kurulu üyeliğine seçildiğini, 10.10.2005 ve 15.11.2005 tarihlerinde 500,00'er TL daha ödeme yaptığını, 23.09.2005 tarih ve 19 numaralı yönetim kurulu kararı ile ihraç kararının ortadan kaldırılarak davacının üyeliğinin devamına karar verildiğini ileri sürerek, müvekkilinin kooperatif ortağı olduğunun tespitine, B blok 20 numaralı dairenin davacı adına tahsisine, davacı adına tahsis kararı verilemediği takdirde aidatların eskalasyon değeriyle hesaplanarak ve yıllık %30 faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aidat borçlarını yerine getirmemesi sebebiyle ihraç edildiğini ve davanın beş yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açıldığını, ihraç kararının tebliğinden itibaren üç aylık hak düşürücü süre içerisinde hiçbir başvuru yapmadığından kararın kesinleştiğini, davacının da aralarında bulunduğu kişilerin eski kooperatif başkanı ... önderliğinde 02.08.2005 ve 21.09.2005 tarihli iki sahte genel kurul toplantısı yaptıklarını, anılan genel kurulların mutlak butlanla batıl olduğuna dair mahkeme kararları olduğunu, yok hükmündeki bir genel kurul kararına dayalı hak iddia edilemeyeceğini, seçilen yönetim kurulu üyelerinin yasal olmadığını,davacının ödemelerinin tespiti ve ihraç kararının kaldırılmasının sahte genel kurul kararıyla gerçekleşen bir mizansen olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının 25.750,00 TL ödeme yaptığına dair sunduğu belgelerin kooperatif kaşesini taşıdığı ancak hangi kooperatif yetkilisinin imzasını taşıdığının tespit edilemediği, davacı adının yer aldığı 02.08.2005 ve 21.09.2005 tarihli genel kurulların mahkeme kararıyla mutlak butlanla batıl olduğunun tespit edildiği, kooperatiflerde açık kapı ilkesinin geçerli olup, geçerlilik bakımından herhangi bir şekle bağlı değil ise de, dosya kapsamında yer alan kesin hüküm .../...

niteliğindeki yargı ilamları da dikkate alındığında pek çok yönetim kurulu kararının sahte olarak düzenlendiği, sahte ödeme makbuzlarının düzenlenmiş olduğu, davacının isminin mahkemece tespit edilen üye listesinde yer almaması ve mutlak butlanla batıl olan genel kurul kararlarının iptal edilmiş olduğu da gözönüne alındığında ortaklık payının usulüne ilişkin devralındığına ilişkin adi yazılı belge fotokopileri dışında bir belgenin sunulmadığı, bu belgenin de kooperatif kayıtları ile doğrulanmadığı, davacının hak iddia ettiği bağımsız bölümün başka bir kişi adına tahsisli olduğu, bu davada verilecek herhangi bir kararın bu kişinin haklarını etkileyeceği, ortaklık payının bölünmezliği ilkesi dışında mahkeme olarak değerlendirme yapmasının zorunlu olduğu, B blok 20 numaralı dairenin tahsis işlemi görülmekle birlikte davacının ihraç kararlarının yasaya uygun şekilde yapıldığı, aksi yönde delilin sunulmadığı, kooperatiflerde yönetim kurulu kararlarının noterden onaylı karar defterlerine yazılmasının zorunlu olduğu, karar defterlerine ulaşılamadığı, genel kurul tutanakları itibariyle de bir kısım usulsüzlüklerin varolduğu, dolayısıyla sunulan deliller kapsamında değerlendirme yapılması gerektiği, Yargıtay uygulamaları da dikkate alındığında davada kesin ve inandırıcı delillerle davacının üyeliğinin varlığının ispat edilemediği gerekçesiyle,kanıtlanamayan ve yasal koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava,genel olarak üyeliğin tespiti ile bu üyeliğe bağlı B blok 20 nolu dairenin tahsisi, tahsis mümkün olmazsa konut karşılığı tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Kooperatif ortaklığının, kooperatif yetkili organlarının açık bir kabulü ile gerçekleşebileceği gibi bu hususta açıkça alınmış bir karar olmasa da, kooperatifin kişi ile bu sıfatla yazışmalar yapması, onu genel kurullara çağırması, belirli miktarda ödeme kabul etmesi veya konut tahsisi ve teslim etmesi, tadilata izin vermesi şeklinde zımnen de gerçekleşebilir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 16/son maddesine göre, çıkarma kararı kesinleşinceye kadar ortakların, hak ve yükümlülükleri devam eder. İhraç kararı alınsa dahi kesinleşmesine kadar yapılan ödemeler, mevcut ortaklığın kapsamında yapılması gereken ödemeler olup, zımni yeni bir üyeliğe esas alınması gereken ödemeler değildir. İhraç kararın kesinleşmesinden sonra yapıldığı kooperatifçe bilinerek kabul edilen ödemeler bu şekilde benimsenmiş ise, zımni üyeliğe konu olabilir.

Davacı hakkında 22.11.2004 tarihinde ihraç kararı alındığı hususu taraflar arasında çekişmesizdir. Esasen davacı tarafın ihraç kararının kaldırıldığı tarihten sonra yeni bir üyelik oluşturulduğu yolunda iddiası mevcut olmamakla birlikte; mahkemece, davacının hakkında alınan ihraç kararının kaldırıldığını iddia ettiği 23.09.2005 tarihli yönetim kurulu kararından, dava tarihine kadar davalı kooperatifçe yeni bir üyelik oluşturulup zımnen kooperatif ortağı olarak benimsenip benimsenmediği yolunda bir inceleme ve araştırma yapılmamış ise de davacı tarafça temyiz dilekçesinde 21.02.2004 tarihinden sonra ödeme yaptığına ve 31.12.2005 tarihinden sonra genel kurullara katıldığına dair bir açıklamaya yer verilmemiş olduğu görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Öte yandan,...et Mahkemesi'nin 2004/1121 D.İş sayılı dosyasında davacının üye olarak tespit edildiği anlaşıldığından mahkemece, davacının isminin üye listesinde yer almadığı tespiti doğru olmamış ise de, hakkında alınan 22.11.2004 tarihli ihraç kararı henüz kesinleşmeyen davacının 25.11.2004 tarihli tespit raporunda yer alması tabiî olup, bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

Diğer yandan, mahkemece davacının genel üyelik tespiti isteminin reddine karar verilmesine göre; üyeliğine bağlı dairenin adına tahsis edildiği şahısla ilgili dava açması için süre verilip bu davayla birleştirilmesinin sağlanmasına gerek görülmemiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1342, Karar No: 2013/2857, Tarih: 27.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/1342 E.  ,  2013/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 20.09.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı köy temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, davalı adına kayıtlı olan dava konusu 223 ada 2 parsel sayılı taşınmazın köy halkının köy boşluğu olarak yararlandığı bir taşınmaz olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile köy boşluğu olarak köy adına tescilini, davalının bu taşınmaza elatmasının önlenmesini ve yapının kal'ini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ...'nin aktif dava ehliyeti bulunmadığından davasının reddine, diğer davacı ... Köyü Tüzel Kişiliğinin davasının kısmen kabulü ile dava konusu 223 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile 01.10.2012 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda “D” harfi ile gösterilen 100,31 m2 yüzölçümündeki bölümün davacı köy adına tesciline, “C” harfi ile gösterilen 87,97m2 yüzölçümündeki bölümün ise davalı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı köy tüzelkişiliği temyiz etmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A maddesinde "boşluklar" sözcüğüne yer verilmişse de, bu hükümdeki boşluklar sözcüğü ile kastedilen taşınmazlar genel olarak "hizmet malları"dır. Aynı yasanın 16/B maddesinde sözü edilen kamunun kadimden beri yararlandığı taşınmazlardan olan yollar ise "orta malı" niteliğindeki yerlerdir. Şayet bu gibi yerlerin öteden beri kamunun yol olarak yararlandığı yer olduğu ispat edilirse, taşınmazın tapu kaydının iptali ile haritasında yol olarak gösterilmekle yetinilmesine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; mahkemece yapılan keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ve dosyaya delil olarak sunulan dava konusu taşınmaza ait ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1991/120E -1993/191K sayılı dosyasında yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanına göre çekişme konusu yerin eskiden beri, köylülerin gelip geçtikleri köy içerisinde bir yol boşluğu olduğu anlaşıldığından 01.10.2012 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde “C” harfi ile gösterilen 87,97 m2 yüzölçümündeki bölümün yol olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, bu kısmın davalı adına tescili doğru olmamıştır.

Hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; 3402 sayılı Yasanın “Kamu Malları” başlıklı 16/B maddesinin son cümlesinde belirtildiği üzere orta malının haritasında gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken bilirkişi raporunda “D” harfi ile gösterilen ve yol olduğu anlaşılan 100,31 m2 yüzölçümündeki bölümün davacı köy adına tesciline kararı verilmesi de isabetli olmamıştır.

Hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; 3402 sayılı Yasanın “Kamu Malları” başlıklı 16/B maddesinin son cümlesinde belirtildiği üzere orta malının haritasında gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken bilirkişi raporunda “D” harfi ile gösterilen ve yol olduğu anlaşılan 100,31 m2 yüzölçümündeki bölümün davacı köy adına tesciline kararı verilmesi de isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 27.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9405, Karar No: 2021/1549, Tarih: 25.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/9405 E.  ,  2021/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 20.03.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8532, Karar No: 2008/12274, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8532 E.  ,  2008/12274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar dava dilekçesinde, kızları....1992 olan doğum yılının 1989 olarak düzeltilmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinde 22.5.2007 günlü ve aynı havale tarihli dilekçede gerek Nüfus Müdürlüğü ve gerekse davacı temyizden vazgeçtiklerini, kararın kesinleştirilmesini ve nüfus idaresine infaz için gönderilmesini istedikleri, ancak, dilekçeyi imzalayanlardan salt davacı ...'in kimlik bilgileri kontrol edilip dilekçenin altına meşruat yazıldığı anlaşılmıştır. Sözü edilen dilekçede Nüfus Müdürlüğünü temsilen imzası bulunan kişinin açık kimliği ile imza sahibinin nüfus idaresini temsil edip etmediğinin ilgili nüfus idaresinden sorulup alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.