muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2450, Karar No: 2014/9025, Tarih: 12.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2450 E.  ,  2014/9025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/12/2013 tarih ve 2012/154-2013/323 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Bank A.Ş. ve fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Bank A.Ş. Pendik Şubesi'ne 21.9.1999 tarihinde %84 faiz oranıyla 5.490,00 TL para yatırdığını, buna dair belge ve hesap cüzdanının tarafına verildiğini, 22.12.1999 tarihinde ... tarafından ... Bank A.Ş'ye el konulup yönetiminin ...'ye devredildiğini, sonrasında bankanın önce Sümerbank A.Ş. daha sonra ... Bank A.Ş. ile birleştirildiğini, müvekkil tarafından yatırılan paranın ... Bank A.Ş. yönetimi tarafından KKTC'de kurulan dava dışı ... Security Off Shore Bank Ltd. adlı paravan bankanın ... Bank A.Ş. merkez şubesinde yer alan hesabına aktarıldığnın tespit edildiğini, müvekkilin iradesi sakatlanmak suretiyle havale talimatı imzalatıldığını, bu şekilde toplanan paraların usulsüz şekilde Balkaner Grubuna aktarıldığını, paravan off shore bankasının hiç bir mal varlığının bulunmadığını, KKTC tarafından bankacılık lisansının iptal edildiğini, yatırılan paranın müvekkiline iade edilmediğini, davalı bankanın ... Bank A.Ş'yi devralması nedeniyle onun külli halefi konumunda olduğunu ileri sürerek 5.490,00 TL'nin yatırıldığı 26.10.1999 tarihinden fiili ödeme tarihine kadar 3095 sayılı Yasa'nın 2. maddesi gereğince % 84 akdi faizden az olmamak kaydıyla işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Bank A.Ş. vekili, davacının para yatırdığı bankanın farklı tüzel kişiliğe sahip olması nedeniyle davada tarafına husumet yöneltilemeyeceğini, davada zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin dolduğunu, davacının iddia ettiği alacağın yasal dayanağının bulunmadığını, davacının kendi iradesiyle fazla faiz getirisi elde etmek amacıyla hareket ettiğini, olayda kendi kusurunun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, davada zamanaşımı süresinin dolduğunu, davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, davacının kendi kusuruyla parasını off shore bankasına yatırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, davada taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

.../...

-2-

Fer'i müdahil ... vekili, davada zamanaşımı süresinin dolduğunu, davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, davacının kendi kusuruyla parasını off shore bankasına yatırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, davada taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

.../...

-2-

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; Off Shore Ltd'ye havale edilen paraların aslında fiilen aktarılmadığı, ... ve Kredi Bankası A.Ş'nin hakim ortaklarına ait bir kısım şirketlere kredi olarak verilmek suretiyle kullanıldığı, dava konusu mevduattan en hafif kusurundan dahi sorumlu olan bankanın Bankacılık Yasası ve ...'nın 321/5. maddesi gereğince sorumlu olduğu, taraflar arasında akti ilişki bulunmadığından, davalının sorumluluğunun (Borçlar Kanunu 41-45) TBK 49-66 ve 6102 sayılı ...'nın 553. maddelerinden kaynaklanması ve davacının zararının off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı anından itibaren zamanaşımı süresinin başlaması sebebiyle davada zamanaşımı süresinin dolmadığı, 17/08/1999 tarihinde davacı hesabına 5.080,76 TL'nin yatırıldığı, dava dilekçesinde 5.490,00 TL'nin 26/10/1999 tarihinden itibaren akdi faizi ile tahsilinin talep edildiği, hesabın açıldığı 17/08/1999 tarihi itibariyle avans faiz oranı % 70 olup, bu tarih ile davacı talebi olan 26/10/1999 tarihi arası 39 gün üzerinden yapılan hesaplamada 380,01 TL işlemiş faizin bulunduğu, bu suretle 26/10/1999 tarihi itibariyle davacı alacağının 5.460,77 TL olduğu gerekçesiyle bu miktarın 26/10/1999 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte külli halef davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Bank A.Ş. ve fer'i müdahil ... vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ve fer'i müdahil vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, davacı davalı tarafından kandırılarak parasının ... bankasına gönderildiğini iddia etmek suretiyle davalının haksız fiiline dayanmasına ve davalının davacıya kaşı sorumluluğunun akdi ilişkiden kaynaklanmamasına göre, davacı tarafından paranın hesaba ilk yatırıldığı 17.8.1999 tarihindeki tutarı olan 5.080,76 TL üzerinden HMK'nın 26. maddesi gereğince taleple bağlı kalınarak avans faizine hükmedilmesi gerekirken faize faiz yürütülmesine sebep olunarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün anılan yönlerden davalı ... Bank A.Ş. ve fer'i müdahil ... yararına HMK'nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. ve fer'i müdahil ... vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. ve fer'i müdahil ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “5.460,77 TL'nin” ibaresinin karardan çıkartılarak yerine “5.080,70 TL'nin faizin başlangıç tarihine yönelik taleple bağlı kalınarak" ibaresinin karara yazılmak suretiyle kararın düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA,12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4755, Karar No: 2014/14637, Tarih: 11.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4755 E.  ,  2014/14637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmaması nedeniyle fiilin faili olmadığının anlaşılması karşısında sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, en son beyanname örnekleri getirtilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25720, Karar No: 2015/6875, Tarih: 09.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25720 E.  ,  2015/6875 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava, ölümünden sonra muris haksahibinin banka hesabından çekilen aylıklarının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Görev konusu, kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemelerce, yargılamanın her aşamasında re'sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 s. Kanunla kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 s. Kanunun 101 inci maddesi, bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır.

Somut olayda, mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

Uyuşmazlık, murisin vefatından sonra banka kartı vasıtasıyla çekilen aylığının tahsilinden kaynaklanmaktadır. Söz konusu fiil, ceza hukukunda Türk Ceza Kanununun “Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması” başlıklı 245. maddesinde müeyyideye bağlanmış olup, anılan maddede başkasına ait bir banka veya kredi kartını kullanarak yarar sağlamak hususu cezalandırılmıştır. Özel hukuk alanında ise; davanın, somut olayın özelliğine göre, sebepsiz zenginleşme ya da haksız fiilden kaynaklandığı kabul edilebilir. Bu hukuki sebeplerden herhangi birine dayanılması imkan dahilinde olup, bu durumda hakların yarışmasından (telahukundan) bahsedilir. ( Andreas von Tuhr, Borçlar Hukukunun Umumi Kısmı,

C. Edege Çevirisi 1983, Sahife 452 ve 453;, Dr. S.Reisoğlu Sebepsiz İktisap Davasının Genel Şartlan 1961 sahife 42 ve sonrası, Fikret Eren.; Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C. III, 4. B., İstanbul,1994, sayfa 14)

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, somut olayda, uyuşmazlığın, haksız fiilden kaynaklandığı, sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanmadığı belirgin olup, bu yönde, davada 5510 s. Kanunun uygulama yeri bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın 5510 s. Kanunun uygulanmasından kaynaklandığını ortaya koyacak başka bir hüküm de mevcut değildir. Bu nedenle, davanın İş Mahkemesinde değil, genel mahkemede görülmesi gerekir.

O hâlde, davacı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5166, Karar No: 2014/18892, Tarih: 15.10.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5166 E.  ,  2014/18892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü :Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... Şirketi, ... Ltd. Şirketi ve...Ltd. Şirketi vekilleri tarafından istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... İnş.Ltd.Şti'nin ve... Ltd. Şti 'nin tüm, davalı .... Şti'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde 01.08.2007-05.01.2010 tarihleri arasında elektrik ustası olarak çalıştığını, iş akdinin davalılar tarafından haksız ve gerekçesiz olarak feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı yararına ve aleyhine hükmedilen avukatlık ücretinin hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda mahkemece dava konusu alacaklardan davalıların sorumluluk miktarları ayrı ayrı belirlenmiştir. Buna göre davalı .... Şti'nin sorumlu olduğu alacak miktarı toplam 6.048,50 TL. olup, karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre davalı .... Şti. aleyhine hükmedilecek avukatlık ücreti 725,82 TL.'dir. Yine davalı .... Şti. yönünden reddedilen alacak miktarı toplam 19.673,82 TL. olup karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre davalı .... Şti. yararına hükmedilecek avukatlık ücreti 2.360,82 TL.'dir. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeksizin hatalı şekilde avukatlık ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının “4-” numaralı bendinin silinerek yerine ;

“ 4- Davacı için takdir edilen ve karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 3079,45 TL. nispi avukatlık ücretinin davalı ....Şirketinin sorumluluğu 725,92 TL. ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, davanın reddedilen kısmı yönünden aynı tarife hükümleri uyarınca hesaplanan 2.360,82 TL. nispi avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ....Şirketine ödenmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılar ... İnş. San.Tic.Ltd.Şti ve...Yapı Tur Tic.ve San.Tic.Ltd.Şti'ne yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalı ....Şirketine iadesine, 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3994, Karar No: 2019/13999, Tarih: 24.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3994 E.  ,  2019/13999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

....Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

....Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 12.09.2012-16.10.2015 tarihleri arasında davalı işverenlikte çalıştığını ve en son satış temsilciliği görevi yürüttüğünü, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir neden olmadan işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve yasal sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; satış temsilcisi olarak çalışan davacının mono distribütörler ile işyeri kurallarına aykırı şekilde ve kendi ya da 3. şahıs lehine menfaat sağlayacak şekilde sağlam-iade ürün değişimi yapması sebebiyle iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, kampanya dönemlerindeki iskonto oranları nedeniyle oluşan satış ve faturalama farkından dolayı hesap açıklarının oluştuğu, bu durumun davalı şirketin sisteminden kaynaklandığı, davacının eylemini sistemdeki eksiklik nedeniyle gerçekleştirmek zorunda kaldığı eylem ile eyleme bağlanan sonucun ölçüsüz olduğu, davacının daha önce benzer şekilde davranışının bulunmadığı, feshin son çare ilkesine uygun davranılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç) İstinaf başvurusu :

Davalı vekili davanın reddine karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge adliye mahkemesince, eylemin şirket işleyiş ve disiplinine aykırı olduğu açık olmakla birlikte şirket zararına olarak mono distribütörün menfaat elde ettiğine dair delil bulunmadığı, çalıştığı dönem içinde davacı hakkında olumsuz öngörüye sebep olacak benzer şekilde bir davranışı, herhangi bir disiplinsiz hareketi veya olumsuzluğu, buna ilişkin herhangi bir tutanak, savunma, uyarı vs. belgeye rastlanmadığı, kampanya dönemlerindeki iskonto oranları nedeniyle oluşan satış ve faturalama farkından dolayı ortaya çıkan hesap açığı için yaptığı hatalı hareketi nedeniyle iş akdinin feshi yoluna gidilmesi ağır bir sonuç oluşturduğu ve hesap açığına konu miktar da gözetildiğinde fesihte ölçülülük ilkesinin aşıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

E)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekilli tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

F) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir. Buna karşılık, işçinin kusuruna dayanmayan davranışları, kural olarak işverene işçinin davranışlarına dayanarak sözleşmeyi feshetme hakkı vermez. Kusurun derecesi, iş sözleşmesinin feshinden sonra iş ilişkisinin arzedebileceği olumsuzluklara ilişkin yapılan tahminî teşhislerde ve menfaatlerin tartılıp dengelenmesinde rol oynayacaktır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından 16.10.2015 tarihli fesih yazısıyla “..08.10.2015 tarihinde Satış Operasyon Destek Elemanı görevini yürüttüğünüz dönemde grubunuzdaki mono distribütörler ile sağlam ve iade ürün değişimi yapılması konusunda hakkınızda tutanak düzenlenmiş ve yazılı savunmanız alınmıştır. Vermiş olduğunuz savunmanızda birkaç kez sağlam ve iade ürün değişimi yaptığınızı kabul ettiniz. Bu durum şirket prosedürlerimize ve iş süreçlerimize aykırı olup şirketimiz tarafından kabul edilemez niteliktedir....” gerekçesi ile feshedilmiştir.

Dosyaya sunulan davacının 08.10.2015 tarihli savunmasında aynen, "pasif araca ilk çıktığımda mal faturaları ile iade faturaları sadece iadelerde çıktığı için üç gün boyunca bir hesap açığı oluştu. Bu açığı kapatmak için Md ....'dan bir sefere mahsus satılamaz iade alıp depoya teslim ettim bu şekilde açığı kapadım. Bu sebepten kazanç sağlamadım. Başka bir olay yaşanmamış." şeklinde açıklama yapmıştır.

Dosyaya sunulan davacının 08.10.2015 tarihli savunmasında aynen, "pasif araca ilk çıktığımda mal faturaları ile iade faturaları sadece iadelerde çıktığı için üç gün boyunca bir hesap açığı oluştu. Bu açığı kapatmak için Md ....'dan bir sefere mahsus satılamaz iade alıp depoya teslim ettim bu şekilde açığı kapadım. Bu sebepten kazanç sağlamadım. Başka bir olay yaşanmamış." şeklinde açıklama yapmıştır.

Yerel mahkeme kararında ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında meydana gelen açığın kampanya dönemlerindeki iskonto oranları nedeniyle oluşan satış ve faturalama farkından oluştuğu belirtilmiştir. Bu durumun her zaman karşılaşılabilecek bir durum olduğu kabul edilse dahi, davacının mono distribütör ....'dan satılamaz iade ürün alarak açığı kapatması ve bu durumu işverene bildirmemesi taraflar arasındaki güven ilişkisini sarsacak nitelikte olduğundan davacının iş akdinin feshinin geçerli nedene dayandığı anlaşılmakla davanın reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 ve 6100 sayılı HMK.’un 373. maddeleri uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

G) Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçe ile

1-) İlk derece mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-) Feshin geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından DAVANIN REDDİNE,

3-) Alınması gereken 44,40 TL karar-ilam harcından davacının yatırdığı 27,70 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 16,70 TL karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4-) Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 925,00 TL.lik yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-) Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6-) Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine,

7-) Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 24.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.