muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20659, Karar No: 2014/19973, Tarih: 23.06.2014

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/582, Karar No: 2008/1813, Tarih: 28.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/582 E.  ,  2008/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleşen davalar iflas sıra cetvelindeki kayıt terkinine (davalı alacaklıların sırasının düzeltilmesine) ilişkindir.

Mahkemece İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21 nci maddesinin sıra cetvelinin ilan edildiği 21.10.2005 tarihindeki şekline göre davalıların hiç birinin iflas sıra cetvelinde imtiyazlı sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, sıra cetvelinin iptaline ve davalıların üçüncü sıradan dördüncü sıraya alınmalarına karar verilmiş; hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Mahkeme kararı davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Av. ...’a 27.11.2007 günü tebliğ edilmiş olup, davalı vekilince İcra ve İflas Kanunu’nun 164/I nci maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra, 10.12.2007 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Varlık Yönetimi AŞ ve Hazine vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- İcra ve İflas Kanunu’nun 235 nci maddesinin üçüncü fıkrasında terkin davasının kazanılması halinde, bu alacağa tahsis edilen hissenin dava masrafları da dahil olduğu halde sıraya bakılmaksızın alacağı nisbetinde itiraz edene verileceği hükme bağlanmıştır. Somut olay bakımından davalıların üçüncü sırada olsalardı, tasfiye sonunda alacakları tutar ile dördüncü sırada olmaları halinde almaları gereken tutar arasındaki fark bakımından (karş., Oskay/Koçak/Deynekli/Demir: İİK. Şerhi, C.IV, ... 2007, m.235, s.5129-5130) bu şekilde hüküm kurulmak gerekirken, yasada bulunmayan biçimde sıra cetvelinin iptaline karar verilmesinde isabet görülmemiştir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle davalılar ... Varlık Yönetimi AŞ ve Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 3 sayılı bentte açıklanan nedenle yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının (A), (B) ve (C) bentlerinin (1) sayılı alt bentlerindeki “…sıra cetvelinin” ibaresinden sonra gelen kısımların hükümden çıkartılarak bunlar yerine “…üçüncü sırasında yer alan davalıların bu sıradan çıkartılarak dördüncü sıraya kayıtlarına; davalıların üçüncü sırada olsalardı tasfiye sonunda almaları gereken tutar ile dördüncü sırada olmaları halinde alacakları tutar arasındaki farkın, dava masrafları da dahil olmak üzere sıraya bakılmaksızın davacıya verilmesine,” sözcük dizisinin eklenmesine ve hükmün HUMK.nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2015/5541, Karar No: 2016/5340, Tarih: 16.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5541 E.  ,  2016/5340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için, o belgenin hukuki sonuç doğurabilecek ve ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenerek çok sayıda kişiyi aldatabilecek yetenekte olması ve bu konunun objektif olarak saptanması gerektiği cihetle, suça konu çeklerin boş olarak ele geçirildiklerinin belirtilmesi ve sanık ...'dan ele geçirilmiş olan ... kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş suça konu sahte sürücü belgesi ile çekler üzerinde mahkemece duruşmada gözlem yapılmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve suç unsurlarının tespiti bakımından; öncelikle belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınıp, suça konu sürücü belgesi ile çek asıllarının duruşmaya getirtilip herbirinin ayrı ayrı incelenmeleri suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduktan sonra, (çeklerin Türk Ticaret Kanununda öngörülen bütün unsurları taşıyıp taşımadıkları, hukuki sonuç doğurmaya elverişli belge niteliğini kazanıp kazanmadıkları ve bu halleri ile iğfal kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılıp) iğfal kabiliyetlerinin bulunduğunun anlaşılması halinde, hükmün gerekçesinde herbir sanık yönünden (özellikle sanıklar ... ile ... bakımından) atılı suçun delillerinin neler olduğu ve suça ne şekilde katıldıklarının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

a- Dosya arasında bulunan adli sicil kaydından tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması yasaya aykırı,

b- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafileri ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanık ... yönünden tekerrür uygulaması itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 16.06.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3070, Karar No: 2016/8553, Tarih: 20.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/3070 E.  ,  2016/8553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.11.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıtlarının iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 18.10.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18734, Karar No: 2020/15425, Tarih: 09.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18734 E.  ,  2020/15425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının giyim sektörününde faaliyet gösteren davalı şirketin Isparta Iyaşpark Avm'de bulunan şubesinde 11/08/2011 tarihinde satış danışmanı olarak göreve başladığı, daha sonra uzman satış danışmanı, kasa sorumlusu ve son alarak müdür yardımcısı pozisyonunda çalışmaya devam ettiğini, sigortada kasiyer olarak gösterildiğini, asgari ücretin üstünde maaş aldığını, çalışmış olduğu dönemde her gün en az 4 saatlik fazla mesai yapmasına rağmen bu çalışma karşılığı ücretlerinin ödenmediğini, davacının çalıştığı süre içerisinde işyerinde küçümseme, aşağılanma ve hor görülmelere maruz kalması nedeniyle psikoljisinin olumsuz ettiklendiğini, iş motivasyonunu azaldığını, bu yaşanan olumsuz olayların artık işi katlanılmaz hale getirdiğini, tedavi için 22/07/2015 tarihinde sağlık raporu alarak izin almak zorunda kaldığını, şu an psikiyatride anksiyete tedavisi görmekte olduğunu, bu nedenlerle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24. maddesi gereği Isparta 4. Noteri'nin 06/07/2015 tarih ve 5890 yevmiye nolu ihtarı ile haklı nedenlerle iş akdini feshettiğini, davacının alacaklarını talep ettiğinde işveren tarafından hakarete uğradığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının mobbinge maruz kalmasının mümkün olmayacağını, iş yerindeki pozisyonunu satış danışmanlığından başlayıp, sırayla uzman satış danışmanı, kasiyer ve şube müdür yardımcılığı kadar yükseltildiğini, ilgili şube müdürü ile davacı arasında iş ilişkisi çerçevesinde ast-üst pozisyonunda çalışan kişiler arasında makul ve rutin şekilde olması gereken bir diyalog olduğunu, davacının dilekçelerinde ve ihtarnamesinde de işverene bu durumdan bahsettiğini ifade etmediğini, bu nedenle müvekkil şirkete herhangi bir kusur yüklenemeyeceğini, işçinin iş akdini ahlak ve iyiniyet kurallarına dayanarak feshetmesi için öngörülen 6 günlük sürenin geçtiğini, davacının iş akdini sağlık sebebi ile feshetmesininde hukuka aykırı olduğunu, işçinin fesih için sebep göstermiş olduğu psikolojik travmanın sebebinin belli olmadığını, işle alakasız bir hastalık olduğunu, davacının fesih bildiriminin müvekkili şirkete tebliğ edilmeden evvel devamsızlık tutanaklarının tutularak, Bakırköy 29. Noterliği'nin 10/07/2015 tarih ve 21828 yevmiye nolu ihtarnamesi ile işçiden savunması ve mazereti var ise belgelendirilemisinin istenildiğini, işçinin iş akdini haksız bir şekide feshettiğini, davacının işyeri bünyesinde çalışmış oduğu pozisyonlara göre maaş verildiğini, tüm sigorta prim borçlarının ödeme tarihinden güncel maaşa göre ödendiğini, davacının fazla mesai alacağının bulunmadığını, davacının genel olarak fazla çalışma yapmadığını davacının yıllık ücretli izinden bakiye 815,62 TL alacağının iş akdinin sona ermesiyle birlikte davacının banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı 06/07/2015 tarihli fesih ihtarında çalıştığı süre zarfında fazladan mesai yaptığının çok olduğunu belirterek fazla mesai ücretinin de ödenmesini talep etmiştir. Yani davacının fesih sebeplerinden birtanesi de yaptığı fazla mesai karşılığının ödenmemesidir. Mahkemece davacının fazla mesai yaptığının ve karşılığının ödenmediğinin kabul edilmesine göre davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği gözetilerek kıdem tazminatının da hüküm altına alınması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6324, Karar No: 2012/4175, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/6324 E.  ,  2012/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi bu aşamada yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılardan Köksallar Seyahat İşletmelerine iadesine, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29659, Karar No: 2016/26067, Tarih: 29.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/29659 E.  ,  2016/26067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatıncada duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.11.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat Abdullah Açıkgöz geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 07.04.2015 tarihli ilamıyla bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek, yapılan yargılama sonucunda, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu da nazara alınarak, dosya kapsamındaki delillerin ve özellikle tanık beyanlarının birlikte değerlendirilmesinden, davacının haftanın beş günü 08:30-19:00 saatleri arasında, günlük bir saat ara dinlenmeyle çalıştığının kabul edilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Bu halde, davacının belirtilen çalışma düzeninde, haftalık toplam kırkyedibuçuk saat çalışma süresi vardır. İşyerinde haftalık çalışma süresinin kırk saat kararlaştırılmış olması da nazara alındığında, haftalık beş saatin fazla sürelerle çalışma olduğu kabul edilerek yüzde yirmibeş zamlı ücret üzerinden; haftalık ikibuçuk saatin ise fazla çalışma olduğu kabul edilerek yüzde elli zamlı ücret üzerinden hesaplanması gereklidir. Dairemizin 07.04.2015 tarihli bozma ilamında, bu doğrultuda bir bozma sebebi mevcut değil ise de, temyiz incelemesinde bir kısım tanık beyanlarının değerlendirilmesinde maddi hata yapıldığı anlaşılmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 04.02.1959 tarih ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ile 09.05.1960 tarih ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Diğer taraftan, fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma ücretinin hesaplanmasında, temel alınacak bir saatlik ücretin belirlenmesi meselesi üzerinde de durulmalıdır. İşyerinde, haftanın beş günü ve haftalık toplam kırk saat çalışmanın kararlaştırılmış olmasına göre, bir aylık ücretin yirmialtıya bölünmesi, çıkan miktarın da sekiz (40 saat/5 gün=8) rakamına bölünmesi sonucu elde edilecek tutarın, bir saatlik temel ücret kabul edilmesi ve fazla süreli çalışmanın, bu bir saatlik ücretin yüzde yirmibeş zamlı hali üzerinden, fazla çalışmanın ise bir saatlik ücretin yüzde elli zamlı hali üzerinden hesaplanması gereklidir. Mahkemece, bu yöne dikkat edilmemesi hatalı olmuştur. Dairemizin 07.04.2015 tarihli bozma ilamında, belirtilen hususa ilişkin bozma sebebinin bulunmamasının, maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda da belirtildiği üzere, Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Anılan sebeplerle, belirtilen maddi ve hukuki olgular nazara alınarak, fazla sürelerle çalışma ve fazla çalışma ücreti yeniden hesaplanmalı, şimdiki gibi indirim de uygulanarak sonuca gidilmelidir.

3-Dava dilekçesinde, davalı taraf, “... Bankası A.Ş’ne izafeten ... Bölge Müdürlüğü” şeklinde gösterilmiş ise de, bölge müdürlüğü işyerinin bankadan ayrı bir tüzel kişiliği olmadığı gibi, eldeki davada bankanın temsilcisi de sayılamaz. Ne var ki, davalı tarafın yanlış gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmakta olup, dava dilekçesinin tebliği üzerine de Türkiye ... Bankası A.Ş. vekilinin davaya cevap vererek, yargılamayı takip ettiği ve böylece taraf teşkilinin sağlanmış olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, mahkemece, gerekçeli karar başlığında, davalının “Türkiye ... Bankası A.Ş.” şeklinde yazılması gerekirken, “... Bankası A.Ş.’ne izafeten Ankara Bölge Müdürlüğü” şeklinde yazılmış olması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıya, davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.