muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/22354, Karar No: 2007/8898, Tarih: 12.07.2007

6. Ceza Dairesi 2006/22354 E., 2007/8898 K.

**6. Ceza Dairesi 2006/22354 E., 2007/8898 K.**

**- HAK YOKSUNLUĞU

- KOŞULLU SALIVERİLME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 145 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 168 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 226 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 305 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından sanık ve tutuklu Alper hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin SİNCAN 2.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26/07/2006 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından onama isteyen 16/11/2006 tarihli tebliğname ile 06/12/2006 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

I-Sanığın yakınanlar İsa ve Şükrü 'a karşı mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

5237 sayılı TCK.nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına nazaran 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı olmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca sanık Alper Şimşek savunmanının, anılan suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

II-Sanığın yakınanlar İsa , Şükrü ve Ruhi 'e karşı konut dokunulmazlığı bozma suçları yönünde kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki haklardan aynı maddenin 3. bendi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılması yerine, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Ancak;

Sanığın, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki haklardan aynı maddenin 3. bendi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılması yerine, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık Alper savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin tümden çıkarılarak yerine ayrı ayrı "Hırsızlık suçundan mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın; 5237 sayılı TCY.nın 53/1-(a)-(b)-(d)-(e) bentlerinde sayılan haklardan aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya; 5237 sayılı TCY.nın 53/1-(c) maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından da aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanığın yakınanlar İsa , Şükrü ve Ruhi 'e karşı hırsızlık suçları yönünde kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İddianame ve esas hakkında mütaalada 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinin uygulanması istenildiği halde, ek savunma hakkı tanınmadan anılan maddenin uygulanmaması suretiyle CMK.nun 226/1. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın yakınanlar Ruhi ve İsa 'nın henüz başvuruları olmadan başka suç nedeniyle yakalandığında, suçları kabul ederek yakınan İsa'ya ait eşyanın tamamını, yakınan Ruhi'ye ait motosikletin ise bir kısım parçaları eksik olarak iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı Yasanın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,

3- Sanığın, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki haklardan aynı maddenin 3. bendi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılması yerine, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

3- Sanığın, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki haklardan aynı maddenin 3. bendi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılması yerine, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık Alper savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/07/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2108, Karar No: 2012/4512, Tarih: 01.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2108 E.  ,  2012/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/29327

MAHKEMESİ : Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 16/12/2011, 2010/461 (E) ve 2011/432 (K)

SUÇ : Resmi nikahlı eşini yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık müdafiinin, sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararına ilişkin gerekçeye yönelik olmayan temyizinde hukuki menfaat bulunmadığından bu suçtan kurulan beraat hükmünün temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eşi olan mağdureye yönelik suçunun sübutu kabul, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a-Mağdureye ait geçici ve kesin raporlar, hastane müşahade evrakları ve soruşturma dosyasının Adli Tıp Kurumu'nun ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek mağdurda kaç adet yaralanma meydana geldiği, her bir yaranın ayrı ayrı vücut boşluğuna nafiz olup olmadığı, iç organlarda yaralanma meydana getirip getirmediği, hayati tehlike oluşturup oluşturmadığı, duyulardan veya organlardan bir veya birkaçının işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi sonucunu doğurup doğurmadığı, basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte olup olmadığı hususlarında yeterli rapor aldırılmadan, Adli Tıp Kurumu Bursa Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen yetersiz adli raporla yetinilerek eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

b-Kabule göre de; gerekçeli kararda Adli Tıp Kurumu Bursa Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen raporda mağdurenin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı gösterilmesine rağmen, hüküm kurulurken temel cezanın TCK.nun 86/1 maddesine göre belirlenmek suretiyle hüküm fıkrasıyla gerekçe arasında çelişki yaratılması,

Usule aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sair cihetleri incelenmeksizin, tebliğnamedeki düşünce hilafına CMUK 321 maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 01/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2464, Karar No: 2009/2869, Tarih: 08.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2464 E.  ,  2009/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davacı alacağının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesi uyarınca ilk hacze iştirak ettirilmesi gerektiğine dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre anılan yasanın 69 ncu maddesi uyarınca satış bedelinin öncelikle davalı ...’na ödenmesine, artanın davacı ile ikinci sıradaki alacaklı arasında garameten paylaştırılmasına imkân sağlayacak şekilde sıra cetveli düzenlenmesi için mevcut sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca konulan hacizlere kural olarak iştirak edilemez. Birden çok kamu alacaklısının aynı mala haciz koyması halinde de anılan yasanın 69 ncu maddesi uyarınca bu hacizler tarih sırasına göre dikkate alınırlar. Bu nedenle ...’nın hacizlerinin ilk sıraya alınması ve artan paranın davacı vergi dairesi ile diğer alacaklı arasında paylaştırılmasına karar verilmesi yasanın 21/I nci maddesine uygun ise de davacı Battalgazi Vergi Dairesi’nin ikinci sıradaki alacaklı ile garameye girmesine dair hüküm kurulması hatalıdır. Zira iptal edilen sıra cetvelinde ikinci sıradaki alacaklı da ... olup, hükümde davalılardan ...’ın haczinin kasdedildiği anlaşılmaktadır. İnfazda sorun yaratabilecek nitelikteki bu durum nedeniyle, hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VII nci maddesi çerçevesinde düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle yerel İcra Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 sayılı bendinin beşinci satırında bulunan “ikinci sıradaki alacaklı” ibarelerinin hükümden çıkartılmasına ve bunun yerine “Eskişehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2001/11804 sayılı takip dosyası” sözcük dizisinin yazılmasına ve sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 08.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9991, Karar No: 2021/10212, Tarih: 18.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/9991 E.  ,  2021/10212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : ANKARA 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tespit ve alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; tapu tahsis belgesi ile sahibi olduğu taşınmaza ilişkin olarak Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında davalı ... ile 25/10/2005 tarihli sözleşme imzaladığını, borcunu ödediğini ancak davalının 13/11/2012 tarihinde sözleşmeyi tek taraflı feshettiğini, 1399 parselde 1977 iktisaplı taşınmazının bulunduğu ve 2981 sayılı Kanun'un 13/a maddesine göre hak sahibi olamayacağının tespit edildiği gerekçesi ile sözleşmenin feshinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu ileri sürerek; sözleşmenin feshinin haksız olduğunun tespiti ile 25/10/2005 tarihli sözleşmenin uygulanmasına devam edilmesini, noter kurasıyla kendisine çıkan dairenin teslimini ve geç teslimden doğan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL kira tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; imzaladıkları sözleşmeye göre hak sahibi olmadıkları sonradan anlaşılan kişilerin sözleşmelerinin idarece tek taraflı fesih edilebileceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında yapılan 25/03/2005 tarih ve 3407 analiz nolu sözleşmenin haksız olarak feshedildiğinin tespiti ile sözleşmenin uygulanmasına devam edilerek muarazanın bu şekilde önlenmesine, kura çekimi sonucu davacıya isabet eden T8-I4-D31 nolu dairenin davacıya teslimine, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

2981 sayılı İmar Ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler Ve 6785 sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun'un "Tapu Verme" başlıklı 10. maddesinin ilgili bölümünde; "Hak sahibi olmadığı halde tapu verilen kişilerin tapuları resen iptal edilir." düzenlemesi ile “Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular” başlıklı 13. maddesinin ilgili bölümünde; “Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır. a) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Bu Kanun gereğince arsa tahsis edilecek kimselerin; kendisinin veya eşinin veya reşit olmayan çocuğunun oturduğu belediye ve mücavir alan sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya bir eve veya apartmanın bağımsız bir bölümüne veya bir bölümü iş yeri olarak kullanılan bir yapıya sahip bulunmaması gerekir.” düzenlemeleri öngörülmüştür.

Somut olayda; taraflar arasında 25/10/2005 tarihli Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesi imzalandığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. İşbu sözleşme ile davacıya ait tapu tahsisli gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda anlaşılmış olup, sözleşmenin 1/d fıkrasında; sözleşmenin imza tarihinden sonra yapılan araştırmalar sonucunda hak sahibi olmadığı belirlenen şahısların sözleşmelerinin belediyece tek taraflı iptal edileceği kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan, taraflar açısından bağlayıcıdır.

Davacı tarafça, imzalanan 2005 tarihli Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesinin, 2013 yılında davalı tarafça tek taraflı olarak feshedilmesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu iddia edilmiş, davalı ise; dava konusu parselde davacının eşi adına kayıtlı 1977 iktisap tarihli taşınmazın bulunduğu, bu durumda davacının hak sahibi olmasının ilgili kanun ve sözleşme maddesi gereğince mümkün olmadığı belirtilmiştir.

Davacı tarafça, imzalanan 2005 tarihli Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesinin, 2013 yılında davalı tarafça tek taraflı olarak feshedilmesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu iddia edilmiş, davalı ise; dava konusu parselde davacının eşi adına kayıtlı 1977 iktisap tarihli taşınmazın bulunduğu, bu durumda davacının hak sahibi olmasının ilgili kanun ve sözleşme maddesi gereğince mümkün olmadığı belirtilmiştir.

Her ne kadar ilk derece mahkemesince; davacıya ait gecekondu hakkına tapu tahsis belgesi verilerek imar affından yararlandırıldığı, davacının taşınmazını sözleşme tarihinden evvel iktisap ettiği, yani sözleşme tarihinde bu taşınmazın üzerine kayıtlı olduğu bilinerek davacıya hak sahipliği sıfatı kazandırıldığı, sözleşmenin feshinin TMK’nın ikinci maddesine uygun düşmediği, davacının herhangi bir kastı ve kusuru bulunmadığı, dolayısıyla sözleşmenin fesih bildiriminin haksız olduğu gerekçesiyle feshin haksız olduğunun tespitine karar verilmiş ise de; gerek 2981 sayılı Kanun'un yukarıda yer verilen hükümleri, gerekse tarafların serbest iradeleri ile imzaladıkları ve kendileri yönünden bağlayıcı sözleşme hükümleri uyarınca; ilgili sözleşmenin imza tarihinden önce davacı adına kayıtlı 1977 iktisap tarihli taşınmazın bulunduğu sabit olduğundan, ilgili belediyenin sözleşmeyi feshetmesinde, hakkın kötüye kullanıldığından söz edilemeyeceği, hak sahibi olmadığı halde sözleşme imzalayan davacının sözleşmesinin tek taraflı iptal edilebileceği hususları gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 2.262,50 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9944, Karar No: 2007/12226, Tarih: 15.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9944 E.  ,  2007/12226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

01.01.2005-30.04.2005 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddesindeki oran esas alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, bu dönem için de %35 faiz oranı üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23387, Karar No: 2022/3537, Tarih: 02.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/23387 E.  ,  2022/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27/05/2014 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 27/03/2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 22/03/2008 gününden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26466, Karar No: 2013/30672, Tarih: 27.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26466 E.  ,  2013/30672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, 2003 yılının Nisan ayından iş sözleşmesinin fesih tarihine kadar davalı işyerinde aşçı başı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai ve ulusal ... genel tatil ücretlerinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini 01.12.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle artırmıştır.

Davalı vekili; davacının ibraname imzaladığını, alacaklarını aldığını, otelde personellerin üç vardiya halinde çalıştığını, personelin kendi vardiya çalışma saatleri dışında mesaiye kalındığında fazla yapılan çalışmanın ücretlerinin ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde 20.04.2003-02.12.2009 tarihleri arasında çalıştığı, fazla çalışma yaptığı ve ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir ... belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir ... tespiti olanaklıdır.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir ... belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir ... tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

Somut olayda, ücret bordrosu sunulan dönemlerle ilgili hesaplamanın ücret bordrolarında belirtilen ücrete göre yapılması, ücret bordrosu sunulmayan dönemlerle ilgili ise bilinen ücretin asgari ücrete oranı dikkate alınarak hesap yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.