muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21755, Karar No: 2023/10735, Tarih: 14.12.2023

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.1940 ... ve 1940/828-477 ... kararıyla, “Malumatın tesadüfi olmaksızın casusluk kast ve niyetiyle gayret ve mesai sarf edilerek istihsalinin lüzumlu olduğuna” işaret edilmiştir.

Suçun manevi unsuru; genel kasttır. Ancak bazı hallerde, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının fail tarafından bilinerek ve istenerek gerçekleştirilmesi, suçun oluşumu için yeterli görülmeyebilir. Bu gibi hallerde, suç tipinde kişinin kastı dışında ayrıca belli bir saikle hareket etmesi aranmıştır. Saik; amaç ya da gaye, kasttan önce gelen, kastı hazırlayan bir duygu ve düşüncedir. Suçun işlenmesine neden olan gerekçedir. Saik, her ne kadar suçun unsuru değil ise de, manevi unsurun gerçekleşmesi bakımından aranan husus haline gelebilir. Bu bağlamda, siyasi ve askeri casusluk suçlarında özel saik aranmaktadır. Esasen Ceza Kanununun 327. maddesinde tanımlanan suç ile 328. maddede tanımlanan suçu ayıran en temel kriter “casusluk maksadı”dır.

Askeri Yargıtayın bir kısım kararlarında (Askeri Yargıtay Dava Daireleri Kurulu 02.10.1997 ... ve 1997/98-114 ... kararı gibi) “casus ile casusluğu talep eden arasında bir anlaşmanın varlığı” suçun oluşumu için aranmakta ise de bu düşünce doktrinde yerinde görülmemiştir. “Fail, herhangi bir ülke ya da organizasyon ile anlaşma olmadan bilgi ve belgeleri temin edip, sonradan belirleyebileceği bir devlete servis edebilir.” (Dr. ... Yayla, a.g.e.s.201-202) Aynı doğrultuda, "Kanaatimizce, maddede olmayan bir şartın, suç tipinin oluşumu için aranması yerinde değildir. Madde metninde ve gerekçesinde açıkça belirtildiği gibi siyasal ve askeri casusluk maksadı manevi unsur içinde değerlendirilmesi gereken bir konudur." (Dr. ... .... F.S.M. Ünv. a. g. makale).

Bilindiği üzere kast, kişinin iç dünyasıyla ilgili kavram olup, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi gerekir. Bu itibarla kastın belirlenmesinde; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılmalıdır. Özel olarak istihbaratta görevlendirilmiş kişilerin (MİT. Emniyet ve Jandarma istihbaratı) izinsiz bilgi paylaşımı halinde casusluk maksadının bulunduğu kabul edilmelidir. Zaman ve yer açısından ise, ülkeler arası ikili ilişkilerin gergin olduğu zamanlarda ya da terör olaylarının yoğun yaşandığı dönemde sır niteliğindeki bilgilerin temin edilmesi halinde casusluk kastının varlığı kabul edilebilir.

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulu’nda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. ... ..., a.g.makale).

"Cumhurbaşkanı, Başbakan, Genel Kurmay Başkanı, Milli Güvenlik Kurulu’nda görevli bulunan Bakanlar ve Kuvvet Komutanlarının milli güvenlikle ilgili gerçekleştirdikleri faaliyetler dolayısıyla dinlenilmeleri devlet sırrı kabul edilebilecek bilgiler bakımından siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmelidir"(Doç.Dr. ... ..., a.g.makale).

Öğretide de kabul edildiği gibi, casusluk amacı ile bilginin temin edilmesi suçun oluşumu için yeterlidır. Başka bir ülkeye veya yapıya vermek zorunlu değildir. Aksine kabul, yasa koyucunun madde metni ve gerekçesinde yer vermediği bir unsurun içtihat yoluyla yasaya eklenerek kanun koyucunun iradesinden farklı bir yasa yapmak anlamına gelecektir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Devlet güvenliği, devletin iç veya dış siyasal yararları ve milli savunmaya ilişkin gizli bilgileri siyasal ve askeri casusluk maksadıyla temin etmek suçunda; failin kişilik özellikleri, bilgilerin temin edilme zaman ve yeri, bilgilerin temin edilme yöntemi, bir örgüt mensubu ise örgütün amaç ve faaliyetleri gibi, kriterlere bakılması gerektiği hususu gözetildiğinde; FETÖ/PDY'nin casusluk faaliyetlerini de kapsayan silahlı bir terör örgütü olması, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün amaçlarını gerçekleştirmek amacıyla üyelerini Polis ve Jandarma teşkilatı, Milli İstihbarat Teşkilatı ve Genel Kurmay Başkanlığı gibi kuvvet kullanma yetkisine haiz kurumlara sızdırdığının bilinmesi, bu kapsamda sanık ...'in milli güvenlik istihbaratının en üst düzeyde yürütüldüğü ve milli güvenliğin sağlanması konusunda çok önemli bir konumda bulunan MİT'e katıldıktan sonra eğitim dönemini müteakiben 2014-2016 yılları arasında İstanbul ünitesinde görev yaptığı, mezkur dönemlerde örgütün MİT mahrem yapılanması içerisinde "mahrem öğrenci" konumunda faaliyete bulunarak, örgüt hiyerarşisinde üstü konumunda olan mahrem abileri ile gerçekleştirdiği düzenli buluşma ve görüşmelerde kendilerine vermek amacıyla Teşkilata ilişkin gizli bilgileri temin ettiği ve mahrem abisinin talimatları doğrultusunda faaliyetlerde bulunduğu, bu durumun tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından açıkca anlaşıldığı, milli güvenlikle ilgili gerçekleştirilen faaliyetlerin dinleme yoluyla elde edilmesi ya da ilgili kuruma elaman yerleştirilerek bilgilerin temin edilmesi arasında bir fark bulunmadığı sanığın eyleminin zincirleme şekilde siyasi casusluk kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirlenerek sanığın mahkumiyetine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

V. KARAR

A. Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünün ''A'' başlığında açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2021/909 Esas, 2021/1399 ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği, hükmün (A) fıkrasının sekizinci bendinden sonra gelmek üzere “sanık hakkında TCK’nın 221/5 inci maddesi uyarınca 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasına,” ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık hakkında devletin gizli kalması gereken bilgileri siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde ''B'' bendinde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2021/909 Esas, 2021/1399 ... kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16048, Karar No: 2014/23461, Tarih: 10.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/16048 E.  ,  2014/23461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/99-2013/266

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin şirket bünyesinde 14.01.2010-20.10.2010 tarihleri arası Pendik Şube Müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin 20.10.2010 tarihinde haksız şekilde feshedilmesi üzerine açılan işe iade davası sonucu müvekkilinin işe iadesine karar verildiğini, kesinleşen karar doğrultusunda işverenliğe işe iade başvurusu yapıldığını, işçinin işe başlatılacağına dair işveren şirketin irade açıklamasının samimi olmadığını, işe iadenin aynı şartlarda gerçekleşmesinin kanuni bir zorunluluk olduğunu belirterek kıdem tazminatı, dört aylık boşta geçen süre ücreti dört aylık işe başlatmama tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işe başlama niyetinin ciddi olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan Deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin işe başlama talebinde samimi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı işverenin işe davette ve davacı işçinin de işe başlama talebinde samimi olup olmadığı taraflar arasındaki uyuşmazlık konusudur.

İşe iade davası neticesinde işe iade edilen işçinin işe başlamak için başvurusunun samimi olması gerektiği gibi işverenin de işe davetinin samimi olması gereklidir. Sırf iş güvencesi tazminatı ile boşta geçen süre ücretini elde etmek amacıyla yapılan bir başvuru samimi olmadığı gibi işçiye iş güvencesi tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ödememek için görünüşte yapılan bir davet de samimi değildir.

İşe iade davası neticesinde işe iade edilen işçinin işe başlamak için başvurusunun samimi olması gerektiği gibi işverenin de işe davetinin samimi olması gereklidir. Sırf iş güvencesi tazminatı ile boşta geçen süre ücretini elde etmek amacıyla yapılan bir başvuru samimi olmadığı gibi işçiye iş güvencesi tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ödememek için görünüşte yapılan bir davet de samimi değildir.

Somut olayda davacı tarafından işe başlamak üzere başvurulduğunda işveren tarafından 2.000,00 TL ücretle eski pozisyonunda çalıştırılacağı, önce geçen süreçte uygulamalardaki değişikliklerle ilgili eğitim verileceği, işe giriş için bazı evrakları getirmesi gerektiği ve ödenen ihbar tazminatı ile işlemiş faizinin boşta geçen süre ücretinden mahsup edileceği bildirilmiştir. Davacı tarafından daha fazla ücret aldığı iddiası ispat edilememekle birlikte işverence işe davet yazısında şart koştuğu çok sayıda belgenin yeni iş sözleşmesi yapılması için aranan belgeler olduğu görülmektedir. Oysa davacı işe iade kararına istinaden süresi içinde işe başlamak için başvurmakla iş sözleşmesi devam ettiğinden yeni işe alınacak bir işçi niteliğinde değildir. Dairemizce işverenin bu davranışı işçinin işe başlamasını zorlaştırmaya yönelik bir davranış olarak değerlendirilmiş ve işverenin işe başlatma davetinde samimi olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu itibarla davacının taleplerinin hüküm altına alınması gerekirken davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1919, Karar No: 2015/1476, Tarih: 25.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/1919 E.  ,  2015/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı tarafından temlik alınan 150.000,00 TL alacağın davalı idare tarafından icra dosyasına yatırıldığı anlaşılan 116.000,00 TL'lik kısmının davacı tarafından dava dışı ...'a temlik edildiğinin ve bu kısımla ilgili davacının talep hakkının kalmamış olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında, dava ....'nin davalı iş sahibinden olan 150.000,00 TL alacağını 08.01.2008 tarihli temlikname ile devraldığını, ancak bu alacağa vergi dairesi ve ... tarafından hacizler konulduğunu, bu nedenle düzenlenen sıra cetvelinde temliknamenin dikkate alınmadığını, açtıkları sıra cetveline itiraz davasının kabul edilip sıra cetvelinin iptâl edildiğini, buna rağmen davalı tarafından alacağın 116.700,00 TL'sinin düzenlenen sıra cetvelinin iptâl edildiği İcra Müdürlüğü 2008/1809 Esas sayılı dosyasına ödendiğini, bu ödemeyi icra dosyasından yapılan kesintilerle 94.000,00 TL olarak tahsil edebildiklerini, ödenmesi gereken 33.299,00 TL'nin halen ödenmediğini, eksik ödemelere faiz uygulanmadığını zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı savunmasında dava dışı yüklenicinin imalâtı eksik ve kusurlu yaptığını, hakediş bedelinden başka firmaya yaptırılan imalât bedellerinin mahsup edildiğini, yüklenici ile sözleşme düzenlenmesinden sonra hak edişler üzerine farklı tarihlerde onlarca haciz ihbarnameleri geldiğini, bunların tümünün karşılanmasına hakedişlerin yetmediğini, bu nedenle icra dairesince sıra cetveli düzenlendiğini, ... alacakların rüçhan hakkı bulunduğunu, yüklenicinin temlikine 21.01.2008 tarihinde “sıradaki icralar ödendikten sonra ödenmek kaydıyla” onay verildiğini, birçok temlikin izinsiz yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece dava dışı yüklenici tarafından yapılan temlikin doğru olduğu ancak davalı kurum açısından geçerli olabilmesi için ihaleyi alan şirketin edimini yerine getirmesi gerektiği, dava dışı yüklenicinin edimini yerine getirmediği, eksiklerin nam ve hesabına yaptırılarak bedellerinin teminatlar ve hakedişlerden kesildiği, kesintiden kaldığı iddia edilen hakediş bedelleri üzerinde de birden fazla haciz olması nedeniyle icra dosyasına yatırılmasının doğru olduğu gerekçesi ile dava reddedilmiştir.

Dava ve temliknamenin düzenlendiği tarih itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 162 ve devamı maddeleri gereğince; Kanun veya sözleşme ile veya işin mahiyeti icabı olarak menedilmiş olmadıkça, borçlunun rızasını aramaksızın alacaklı, alacağını üçüncü bir şahsa temlik edebilir. Taraflar arasındaki temlikname geçerli bir temlikname olduğundan davacı temlik alan, dava dışı yüklenicinin davalı iş sahibinden olan alacağının tahsilini talep edebilir. Davalı iş sahibi ise 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 167. maddesi gereği temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı sahip olduğu def'ileri temellük edene yani davacıya karşı ileri sürebilir. Bu durumda mahkemece tarafların delilleri toplanarak ilgili dairelerden dava dışı yüklenicinin davalı iş sahibinin sorumluluğunda olabilecek vergi, ... vb. borçları ve temlikten önceki tarihlerde temlik eden aleyhine gerçekleştirilip iş sahibine ihbar edilmek suretiyle iş sahibinin sorumlu olacağı alacak miktarları ile icra dairelerine yapılan ödemeler dikkate alınarak tüm hakedişler ve dayanağı belgeler getirilmeli, yaptırılacak bilirkişi incelemesi ile eksik ve kusurlar dikkate alınarak dava tarihi itibarıyla davacının isteyebileceği alacak olup olmadığının saptanması gerekir. Açıklanan bu gerekçe ile eksik incelemeye dayalı olarak verilen kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20906, Karar No: 2014/4535, Tarih: 04.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20906 E.  ,  2014/4535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle küçükle baba arasında tedbiren kişisel ilişki düzenlendiğinin anlaşılmasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyizi tirazları yersizdir.

2-Davacı baba ile müşterek çocuk arasında; dini bayramların 2 ve 3. günleri, yarıyıl ve yaz tatilleri için kurulan kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş saatlerinin karar yerinde gösterilmemiş olması bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMK.438.m.)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentle gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1/A ve B bentlerinin hükümden çıkartılmasına ve yerine “Davacı baba ile müşterek çocuk arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonları pazar günü sabah 08:00 den, aynı gün akşam 18:00'e kadar, dini bayramların ikinci günü sabah 09:00'dan, 3. günü 09:00’a kadar, yarıyıl tatilinin ilk pazartesi 09:00'dan ikinci haftası pazartesi günü 09:00'a kadar ve her yıl 1 Temmuz sabah 09:00’dan, 15 Temmuz 09:00' a kadar kişisel ilişki kurulmasına” yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.04.03.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/9728, Karar No: 2023/3321, Tarih: 05.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9728 E.  ,  2023/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/446 E., 2016/695 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.06.2016 tarihli ve 2016/1955 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte şikâyetçiye ait araçtan hoparlör çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/446 Esas, 2016/695 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçu işlemediği, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, haksız bir şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiği ve lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikayetçinin, 15.06.2016 günü gece saat 03:00 civarında evine geldiği, ... plakalı aracını evin önüne park edip, kapılarını kilitleyerek evine çıktığı, kısa bir süre sonra, aracın iç lambasının yandığını gördüğü, durumdan şüphelenerek aşağı aracın yanına indiği esnada aracın kapılarının açık olduğunu ve 3 şahsın kaçtığını gördüğü, aracın bagajındaki hoparlörün çalındığını fark ettiği ve hemen kaçan şahısların peşinden koştuğu, şahısların ellerindeki hoparlörü bırakarak kaçmaya devam ettikleri, kaçan şüphelilerden birinin sanık ... olduğunu teşhis ettiği ve polise ihbarda bulunduğu, sanığın kolluk ifadesinde yanında temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ...ve ...olduğu esnada olay yerinden sadece geçtiklerini beyan etmesine rağmen, mahkemede alınan savunmasında temyiz dışı suça sürüklenen çocukların suça konu hoparlörü arabadan aldıklarını, kendisinin ise olaya hiç karışmadığını ifade ettiği, şikâyetçinin görgüye dayalı beyanları dikkate alınarak sanığın atılı hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde temel ceza tayin edilmiş, verilen cezanın miktarı dikkate alındığında, sanık hakkında hapis cezasının ertelenmesi, seçenek yaptırıma çevrilmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine imkan olmadığı anlaşılmış, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Şikâyetçinin soruşturma aşamasında, 3 şahsı arabanın arkasından suça konu hoparlörü çıkarıldığı esnada görmesi üzerine şahıslara bağırdığı ve yaşanan kovalamaca neticesinde, şahısların ellerindeki hoparlörü yaklaşık 50 metre ileride bırakarak kaçtıklarını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise aracın iç lambasının yanmasından şüphe ederek aşağı indiği esnada hoparlörün çalındığını fark ettiği ve 3 şahsın kaçtıklarını görmesi üzerine kovaladığını ifade ettiğinin anlaşılması karşısınında; şikâyetçi duruşmada hazır edilerek beyanı tekrar alınarak, kesintisiz bir takip olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Suça konu hoparlörün suç tarihi itibarıyla değer tespiti yaptırılmak suretiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 1 ve 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/446 Esas, 2016/695 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.