muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5649, Karar No: 2013/61, Tarih: 15.01.2013

4-..., a-Mağdur ...'ı kasten öldürmeye kalkışmaya azmettirme suçundan TCK.nun 38. maddesi yollamasıyla 81/1, 35, 62, 53/1-2. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

b)Mağdur ...'ı kasten silahla yaralamaya azmettirmek suçundan TCK.nun 38. maddesi yollamasıyla 86/1, 86/3-e, 62, 53/1-2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası.

5-... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye kalkışmak suçundan beraat.

6-..., Mağdur ...'ı kasten öldürmeye kalkışmak suçundan beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz edenlerin sıfatı ve istemlerinin kapsamına göre; sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Mevlüt'ü kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'ı kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'ı kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüse ve mağdur ...'ı kasten yaralamaya azmettirme, sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten öldürmeye yardım, mağdur ...'ı kasten yaralamaya yardım, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ... kasten yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ... kasten yaralamaya azmettirme, sanıklar ... ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ... kasten yaralamaya teşebbüse yardım ile mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

1-Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama, mağdur ...'ü kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarında adli sicil sabıka kaydına göre, tekerrüre esas sabıkası nedeniyle TCK.nun 58. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama, mağdur ...'ü kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarında adli sicil sabıka kaydına göre, tekerrüre esas sabıkası nedeniyle TCK.nun 58. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Mevlüt'ü kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'ı kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'ı kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüse ve mağdur ...'ı kasten yaralamaya azmettirme, sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten öldürmeye yardım, mağdur ...'ı kasten yaralamaya yardım, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliğini tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ... kasten yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ... kasten yaralamaya azmettirme, sanıklar ... ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ... kasten yaralamaya teşebbüse yardım ile mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçları yönünden elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar ..., Murat ve Vedat vekilinin suçların niteliğine, beraat eden

.../...

sanıklar yönünden mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine vesaireye sanık ... müdafiinin sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin sübuta vesaireye, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama ile 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ... hakkında mağdur ...'ü kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya azmettirme, sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralamaya yardım ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ... kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ... kasten yaralamaya yardım, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ... kasten yaralamaya azmettirme, sanıklar ... ve ... ... hakkında mağdurlar ... ve ... kasten yaralamaya, mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan beraat hükümleri ile tebliğnamadeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden;

B)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden;

a)Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'ın "vurun şunları" demesi üzerine sanıklar ... ve ...'in tabancayla birden fazla ateşi sonucu mağdur ...'un göğüs sağ ön yüz, batın sağ kostalar altı, sağ dirsek ön ve arka bölüm ile sol femur bölgesine isabetle, göğüs sağda hemopnömotoraks, sağ akciğer alt bölümde kontüzyon ve sağ dirsekte hayati fonksiyonlarındaki etkisi ağır (6.derece) olan şekilde birden fazla kemik kırığı ile batın ve göğüs bölgelerinde yaşamını ayrı ayrı tehlikeye sokacak nitelikte yaralanma meydana getirdikleri olayda;

Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9-15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, yazılı şekilde 9 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini;

b)Sanık ...'un adli sicil sabıka kaydına göre, ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/7 Esas ve 2005/207 Karar sayılı ilamıyla 6136 sayılı Kanunun 12/1. maddesi uyarınca verilen 4 yıl 2 ay hapis ve adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün 05.07.2005 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; söz konusu ilamın kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı bir sureti dosya arasına alınarak, sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması;

.../...

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 15/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15330, Karar No: 2010/16579, Tarih: 24.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15330 E.  ,  2010/16579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 169a/6.maddesine göre "Borçlunun itirazının icra mahkemesince esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde kötüniyeti veya ağır kusuru bulunan alacaklı, takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere ...tazminata mahkum edilir."

Somut olayda, takibe dayanak bonolarda, Bala Belediye Başkanlığı kaşesi altında davacının, müdür sıfatıyla takip dayanağı bonolarda tek imzasının bulunduğu, şahsi sorumluluğu doğuracak ikinci bir imzanın bulunmadığından bahisle mahkemece husumet nedeni ile itirazın kabulüne karar verildiğinden ve esasa girilmediğinden alacaklının inkar tazminatı ve para cezası ile sorumlu tutulması isabetsiz olup kararın bu nedenlerle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesinin 24.9.2009 tarih ve 2009/292 E, 2009/1122 K sayılı kararın hüküm bölümünün tazminat ve para cezasına ilişkin (2). ve (3). bentlerinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20544, Karar No: 2018/14083, Tarih: 01.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/20544 E.  ,  2018/14083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : a) Basit yaralama suçundan mahkumiyet; Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2017 gün ve 2016/437 Esas, 2017/137 Karar sayılı kararı

b) İstinaf başvusunun reddine dair ek karar; Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2017 gün ve 2016/437 Esas, 2017/137 Karar sayılı ek kararı

c) İstinaf başvurusunn esastan reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 gün 2017/2278 Esas, 2017/1524 Karar sayılı kararı

d)Temyiz isteminin reddi; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 günlü ek kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 gün ve 2017/2278 Esas, 2017/1524 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından aynı Kanun’un 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında basit yaralama suçundan Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2017 gün ve 2016/437 Esas, 2017/137 Karar sayılı kararı ile hükmolunan adli para cezasına dair mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2017 günlü ek kararı ile kesinlikten reddine karar verildiği, sanık tarafından redde dair ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 gün ve 2017/2278 Esas, 2017/1524 Karar sayılı kararı esastan reddine karar verildiği, sanığın bu karara karşı yaptığı temyiz isteminin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 günlü ek kararı ile reddedildiği, sanığın redde dair ek karara yönelik temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; temyizin kapsamının temyiz talebinin reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 günlü ek kararına yönelik temyiz isteminden ibaret olduğu, itiraz mercii olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince hakaret suçundan verilen itirazın reddine dair 15/09/2017 gün, 2017/47 değişik iş sayılı karara yönelik temyiz isteminde bulunulmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Basit yaralama suçundan verilen kararın türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/09/2017 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/365, Karar No: 2024/1282, Tarih: 04.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/365 E.  ,  2024/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2893 E., 2023/2189 K.

KARAR : İstinaf dilekçesinin miktar yönünden reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 35. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf dilekçesinin miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın haksız kullanımına karşılık olarak müvekkilinin payına isabet eden geriye dönük 5 yıllık ecrimisilin ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar, paylı mülkiyete tabi olan taşınmaz üzerinde tarafların hukuki ilişkisi olmadığını, herkesin bağımsız olarak kullanımı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli ve 2022/231 Esas, 2023/146 Karar sayılı kararıyla; davalıların paylarını aşan kullanımlarına karşılık olarak hesaplanan ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda; davacı ...'ın mirasçıların davaya dahil edilmediğini, intifadan men koşulunun 14. Sulh Hukuk dosyası ile oluştuğu kabul edildiğinden ancak bu aşamadan sonra ecrimisil istenebileceğini, davalıların da paydaş malik olduklarını, mülkiyet hakkına dayanarak taşınmazı kullandıklarını, raporda ecrimisil talep edilecek alanın hatalı ve fazla tespit edildiğini, hükmün hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda; davacı ...'ın mirasçıların davaya dahil edilmediğini, intifadan men koşulunun 14. Sulh Hukuk dosyası ile oluştuğu kabul edildiğinden ancak bu aşamadan sonra ecrimisil istenebileceğini, davalıların da paydaş malik olduklarını, mülkiyet hakkına dayanarak taşınmazı kullandıklarını, raporda ecrimisil talep edilecek alanın hatalı ve fazla tespit edildiğini, hükmün hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı ve davalıların taşınmazda paydaş oldukları her bir davacının her bir davalıya karşı ayrı ayrı dava açma hakkı bulunmasına karşın davayı birlikte açtıkları ve bu hali ile tarafların ihtiyari dava arkadaşları olduğu anlaşılmakla kesinlik sınırının da her bir davacının payı oranında değerlendirilmesi gerektiği; davacılardan ...’in yargılama sırasında vefatı nedeni ile onun mirasçılarının elbirliği ile bu davacı yönünden zorunlu dava arkadaşı oldukları, ancak ...’in hükme konu edilen alacağının da tek başına kesinlik sınırın altında kaldığı, dava değerinin dava dilekçesinde 5.000,00 TL olarak gösterildiği, mahkemenin keşif yapıp bilirkişiden rapor aldığı, buna göre 01.01.2007 ile 31.12.2016 tarihleri arası ecrimisil alacağının her bir davacı yönünden ayrı ayrı davalılardan (mirasen intikallerde birlikte değerlendirilmiş hali ile de) istinaf kanun yoluna başvurulan İlk Derece Mahkemesine ait karar tarihi olan 2023 itibariyle kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL'nin altında kaldığı, dava değerine göre HMK'nun 341/2. maddesi gereğince davalıların ecrimisil yönünden istinaf kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığı belirtilerek, istinaf kanun yoluna başvuru dilekçesinin miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği esasa yönelik gerekçeleri tekrar ederek temyiz başvurusunda bulunmuş, miktar yönünden herhangi bir gerekçe ileri sürmemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, paydaşlar arasında ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci Maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 inci Maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16521, Karar No: 2017/4793, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16521 E.  ,  2017/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4657, Karar No: 2019/10616, Tarih: 04.07.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/4657 E.  ,  2019/10616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 23.05.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10756, Karar No: 2010/3922, Tarih: 06.04.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/10756 E.  ,  2010/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri gereğince hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve sonuç cezanın ertelenmesi nedeniyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tayin olunan temel cezadan kusur oranında indirim yapılması sırasında hapis cezasının "2 ay 7 gün" yerine " 2 ay 10 gün" olarak fazla, adli para cezasının ise "257 TL" yerine "250 TL" olarak eksik tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa tayin olunan temel cezadan 765 sayılı TCK'nın 459/son maddesi gereğince kusuru oranında indirim yapılarak 2 ay 7 gün hapis ve 257 TL adli para cezası ile cezalandırılması; 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince hapis cezasının günlüğü 9 TL üzerinden para cezasına çevrilerek, 603 TL adli para cezası ile cezalandırılması, doğrudan hükmolunan para cezası ile hapis cezasından çevrilen para cezaları 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi gereğince toplanarak sanığın sonuç olarak 860 TL adli para cezası ile cezalandırılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.