muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3523, Karar No: 2021/1721, Tarih: 17.02.2021

bağlı (2.) Özel Hareket Timinin, teröristlerin olay günü olay yeri olan Şiran İlçesi, ... Köyü mevkii de dahil olmak üzere barınabilecekleri yerlerin bildirildiği ve operasyon emri verildiği, operasyona giden timin Kelkit Belediyesine ait çelik kasa damperli sivil araçla saat 20.00 sıralarında Kelkit İlçesinden ... Köyü istikametine hareket ettikleri, 2 tim askerin kamyonun kasasında bulunduğu, aracı Kelkit Belediyesinde şoför olarak çalışan tanık ...’ın kullandığı, şoför mahallinde kılavuz olarak tanık Uzman Çavuş ...’un sağ kapı tarafında ise TİM komutanı olarak sanık ...’ın oturduğu, aynı saatlerde mağdur ...’nın babaannesinin sebze ve meyve ekili bahçesini domuz zararlısına karşı korumak amacıyla maktuller ..., ..., mağdurlar ... ve ... olmak üzere dördünün yola çıktıkları, mağdurlardan ... ile maktul ...'nun üzerinde tek kırma diye tabir edilen tek namlulu av tüfeği, mağdur ...’nın üzerinde pompalı olarak tarif edilen otomatik av tüfeğinin bulunduğu, maktul ...’ın ise elinde el feneri olup yanık vaziyette bahçeye doğru ilerlerken Elmaçukuru Köyünün dışında saat 20.30 sıralarında sanıkların içerisinde bulunan kamyonla karşılaştıkları, maktul ve mağdurlardan ikisinin o aşamada görülmediği, sadece ikisinin araç şoför mahalline yaklaştıkları ve ellerinde silah olmadığı, araç şoförüne nereye gittiklerini sordukları ve şoförün Torul yolunu sorması üzerine maktul ...’nun yanlış geldiklerini, geldikleri yöne doğru geri dönmeleri gerektiğini, yolun tek şerit olması sebebiyle kamyonun rahat manevra yapabilmesi için 100 metre kadar ileride bulunan mezarlık mevkiinden dönebileceklerini söyleyerek yolu tarif ettikleri, konuşma sırasında mağdur ve maktullerin herhangi bir şüpheli hareketlerinin gözlemlenmediği, araçta bulunan kılavuz Jandarma Uzman Çavuş ...’un yeminli beyanından, gördükleri mağdur ve maktullerin köylü olduklarının her hallerinden belli olduğunu fark ettiği ancak bu şahısların köylü olduğu yönünde yanında bulunan sanık Jandarma Üsteğmen ...’a bir beyanda bulunmadığı, sanık ...'ın ise üzerinde askeri kamuflaj olması ve operasyonun gizli icra edilmesi nedeniyle maktullere bakmadığı, aracın söylenen istikamete doğru hareket ettiği, bu sırada sanık ...’ın kamyonun kasasında bulunan Jandarma Astsubay Başçavuş ... ile telsizle irtibat kurup arkadaki iki kişinin Şiran istikametine doğru yürüdüğünü söyleyip kim olduklarına bakmasını istediği, tanık ... ’in şüpheli bir durum olmadığını sanık ...’a telsiz ile bildirdiği, ilk buluşma yerinden ayrılıp 100 metre ilerledikten ve mezarlık mevkiindeki virajı döndükten sonra kamyonun durduğu, aradan takriben 10-15 dakikalık bir sürenin geçtiği, araç içerisinde bulunan sanık ...’ın askerleri burada indirmeyi düşündüğü, bu nedenle sanığın araçtan indiği, kamyondan inen sanık ..

... ’in şüpheli bir durum olmadığını sanık ...’a telsiz ile bildirdiği, ilk buluşma yerinden ayrılıp 100 metre ilerledikten ve mezarlık mevkiindeki virajı döndükten sonra kamyonun durduğu, aradan takriben 10-15 dakikalık bir sürenin geçtiği, araç içerisinde bulunan sanık ...’ın askerleri burada indirmeyi düşündüğü, bu nedenle sanığın araçtan indiği, kamyondan inen sanık ...’ın kamyonun arkasına geçerek askerleri indirmeye çalıştığı sırada kendisine doğru gelen ve 4 kişiden oluşan mağdur ve maktulleri gördüğü, gece karanlığında ilk önce karartılarından 4 kişi olduğunu fark ettiği, kamyona doğru arkadan yaklaştıklarında

sanığın köylülerin terörist olduğunu değerlendirdiği, sanığın "Dur" diye bağırdığı, sanığın ve yanında bulunan diğer askerler ile kamyon şoförünün hazırlık ifadelerinde anlatıldığı şekliyle köylülerden birinin bir el ateş ettiği, bu hususun mağdurlar tarafından kabul edilmediği, sonrasında sanığın kendi üzerinde bulunan silah ile hedef gözetmeksizin dağınık ateş etmeye başladığı, sanığın beyanlarında bunun sebebini onları durdurup sivil aracın üzerindeki kamyonun içindeki 30 tane askeri onların yakın mesafesinden dışarı çıkarmak olduğunu ifade ettiği, daha sonra sanık ...’in kamyona binerek aracın uzaklaşması için hareket emri verdiği, kamyon şoförünün olayın şoku ile aracı stop ettirmesi üzerine kamyonun kasasına çıkarak el bombası saldırısına karşı atış emri verdiği, askerlerin de tarama şeklinde atış yaptıkları, karşıdan karşılık gelmemesi üzerine sanığın bir kez daha "Kimsiniz" diye sorduğu, karşıdan "Köylüyüz" sesinin duyulması üzerine atışa devam etmedikleri ve sanık ile sıhhiye erlerinin hemen yaralılara ilk yardımda bulundukları, olay neticesinde önde bulunan maktuller ... ve ...’ın öldüğü, mağdur ...’in kendisine yönelik atıştan kurtulmak amacıyla geri dönüp kaçmaya başladığı, kaçış esnasında sırtından, kolundan ve ayağından vurulup ayak kemiğinin kırılması nedeniyle yere düştüğü, diğer mağdur ...’in önünde yer alan maktul ...’ın vurulup yere düşmesi üzerine kendisinin de geri dönerek kaçmaya başladığı, bu esnada ayağından yaralandığı olayda,

Sanığın, yeterli araştırma yapması durumunda karşı taraftaki maktul ve mağdurların terörist değil sivil vatandaş olduklarını anlayabileceği, ancak kendisini ve yanında bulunan askerleri terör saldırısından korumak amacıyla hareket edip ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerde sınırı kast olmaksızın aştığı, sanığın eyleminin taksirle birden fazla kişinin ölümüne ve yaralanmasına neden olma suçunu oluşturduğu, bu bağlamda 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi uyarınca sanık hakkındaki lehe kanunun belirlenmesi için 5237 sayılı TCK’nin 27/1, 24/2 ve 85/2. maddesi ile 765 sayılı TCK'nin 455 ve 50. maddesinin karşılaştırılması ve zamanaşımı hükümlerinin de dikkate alınması suretiyle hüküm kurulması yerine yazılı biçimde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, maktul ...’dan katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, CMUK'un 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/02/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5931, Karar No: 2016/1682, Tarih: 24.02.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5931 E.  ,  2016/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-5237 sayılı TCK'nun 205. maddesindeki "resmi belgeyi bozmak, yok etmek ya da gizlemek” suçunun oluşabilmesi için belgenin içeriğindeki bilgilerin anlaşılmaz, kullanılamaz hale getirilmekle birlikte belgenin maddi varlığına dokunulmaksızın ondan faydalanma olanaklarının ortadan kaldırılması ya da belgenin tamamen yok edilmesi gerekeceği, somut olayda sanığın ... isimli kişiye ait nüfus cüzdanındaki kimlik bilgileri üzerinde herhangi bir kazıntı ya da silinti yapmadan belgedeki orjinal fotoğrafı söküp yerine kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle tahrifat yaptığı belgeyi kullanmaktan ibaret eyleminde; 5237 sayılı TCK'nun 205. maddesinde düzenlenen suçun değil, unsurlarının oluşması halinde aynı Yasanın 204/1. maddesindeki suçun oluşacağı, suça konu belge üzerinde mahkemece yapılan inceleme ile ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 17.10.2011 tarihli ekspertiz raporu içeriğinden nüfus cüzdanındaki fotoğraf değişikliğinin ilk bakışta ve kolaylıkla dikkat çekecek nitelikte olması nedeni ile, aldatma kabiliyetinin olmadığının anlaşılması karşısında, resmi belgede sahtecilik suçunun da unsurlarının oluşmadığı gözetilerek, sanığın üzerine atılı 'resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek' suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

İddianamede, şüphelinin, ...’a ait olan kimliğin üzerindeki fotoğrafı sökerek kendi fotoğrafını yapıştırıp kullanmaya başladığı, resmi belge üzerinde gerçekleştirdiği tahrifatın iğfal kabiliyetini taşımadığı belirtilmesi nedeniyle eyleminin resmi belgeyi bozmak suçunu oluşturduğu belirtilerek açılan davada; mahkemece sevke uygun olarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

Daire çoğunluğu ise, atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesindedir. Sayın daire çoğunluğunun kararına aşağıdaki sebeplerle katılmak mümkün değildir (Gbi. Bkz.: UĞUR, Hüsamettin, Gerçek Bir Resmi Belgeyi Değiştirme ve Bozma Eylemlerinin TCK’nun 204/1 ve 205. maddeleri Açısından Değerlendirilmesi, Terazi Dergisi, Cilt:8, Sayı:86, Ekim 2013, s. 40-48):

Daire çoğunluğu ise, atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesindedir. Sayın daire çoğunluğunun kararına aşağıdaki sebeplerle katılmak mümkün değildir (Gbi. Bkz.: UĞUR, Hüsamettin, Gerçek Bir Resmi Belgeyi Değiştirme ve Bozma Eylemlerinin TCK’nun 204/1 ve 205. maddeleri Açısından Değerlendirilmesi, Terazi Dergisi, Cilt:8, Sayı:86, Ekim 2013, s. 40-48):

204. madde gibi 205. maddedeki suç da bir çeşit sahtecilik suçudur. Her iki suçta korunan hukuki yarar, ispat araçlarının dokunulmazlığına olan “kamu güveni”dir. Suçun oluşması için, genel kast yeterli olup, fail, eyleminin haksız, hukuka aykırı olduğunu bilmesi gerekli ve yeterlidir. Suç, seçimlik hareketli olarak düzenlendiğinden, maddede sayılan hareketlerden birinin gerçekleştirilmesi yeterli olup, ayrıca bir zarar veya tehlikenin doğması gerekmez (Yaşar/Gökcan/Artuç, Cilt V, s. 5842).

205. maddenin gerekçesinde belirtildiği gibi “suçun konusu, hukuken geçerli, yani gerçek bir resmi belgedir. Söz konusu suçu oluşturan seçimlik hareketler, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemektir.” 205. maddedeki “bozma” ile 204. maddedeki “değiştirme” fiilleri, birbirine yakın, hatta aynı olabilir. Aradaki fark, “aldatıcılık” vasfıdır. Nitekim bu hususa, hem 204, hem de 205. maddenin gerekçesinde yer verilmiştir. 205. maddenin gerekçesine göre “Sahtecilik suçu, düzenlenen belgenin veya belgede yapılan değişikliğin başkasını aldatıcı nitelikte olmasını gerektirir. Bu maddede tanımlanan suçun işlenmesi, başkasını aldatma özelliği taşımayabilir.” 204. madde gerekçesine göre de “mevcut olan resmi belge üzerinde sahtecilikten söz edebilmek için, yapılan değişikliğin aldatıcı nitelikte olması gerekir. Aksi takdirde, resmi belgeyi bozmak suçu oluşur.” Öğretide de bu farka dikkat çekilmiştir.

Özel kast da denilen “belli bir amaç veya saik” ile hareket edilmesinin arandığı suç tiplerinde veya suçun nitelikli hallerinde, bu husus Kanunda açıkça ve aynca gösterilir. Yargıtay CGK’nun bir çok kararında belirtildiği gibi “Doğrudan kast, failin hareketinin yasal tipi gerçekleştireceğini bilmesi ve istemesini gerektirir. Ancak, failin hareketiyle hedeflediği doğrudan sonuçların yanısıra, hareketinin zorunlu sonuçları ya da kaçınılmaz yan sonuçları da, açık bir isteme olmasa dahi doğrudan kast kapsamında değerlendirilmelidir.” (CGK., 23.11.2010, 171/232). TCK’nun 204. maddesinde olduğu gibi 205. maddede de kişilerin amacı değil, fiili cezalandırılmaktadır (Gökçen, Ahmet, Belgede Sahtecilik Suçları, 3. Baskı, Mayıs 2013, s. 369).

Maddenin 765 sayılı TCK’ndaki karşılığı olan 348. maddede, suçun oluşması için belgenin ortadan kaldırılması veya bozulması yeterli görülmeyip, ayrıca bu eylemler sonucunda umumi veya hususi bir zararın doğması da aranmışken, 205. maddede suç için herhangi bir zararın meydana gelmesi aranmamıştır. Suçun işlenmesiyle genellikle bir zararın oluşması veya hak sahibinin o belgeden yararlanma imkânının kalmaması mümkün olsa da bu hususlar zorunlu unsurlar değildir. Kaldı ki Yargıtay Ceza Genel Kurulu, zararın suçun unsuru olduğu dönemde bile “Devlet, bir olgunun kanıtlanma yeteneğini tanıdığı belgelerin öz ve biçimleri ile gerçekliklerine ve doğruluklarına beslenen ortak toplum inancını kamu güveni içinde korumak ve o yüzden de soyut varlık ya da yararın veya değerin somutlaştırdığı belgeleri erişilmez ve dokunulmaz kılmak istemiştir. Zarar doğma olasılığı yeterlidir. Kanıt değeri olan belgenin yok edilmesiyle zarar kendiliğinden doğmuştur” şeklindeki kararıyla, suçla korunan yarara dikkat çekmiş ve somut zararın oluşmasını aramamıştır (CGK, 7.3.1988, 596/73).

Ne 204, ne de 205. maddede suçun unsuru olarak özel bir kast, saik, amaç öngörülmemiştir. Bu nedenle, “Failin kastı sahte resmi belge oluşturmaktır. Bu suç aldatıcılık unsurunun yokluğu nedeniyle gerçekleşmemiştir. Olayda resmi belgeyi bozmak gibi bir kasıt, niyet yoktur” denilemez. Aksinin kabulü, madde gerekçesine hiç değer vermemek, gerçek bir resmi belgeyi değiştirmek suçu için genel kast yeterli görülmesine rağmen, aynı resmi belgeyi bozmak suçu için özel kast, amaç veya saik aramak demektir. Aynı şekilde “suçun, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemek amacıyla işlenmesi ve belgenin bozulmasıyla bu hususun gerçekleşmesi” demek, bir “tehlike suçu”nu “ancak özel amaçla işlenebilen zarar suçu”na dönüştürmek demektir.

Keza, “belge üzerinde tasarruf yetkisi bulunan bir kimsenin belgeyi bozması, yok etmesi veya gizlemesi halinde, hak sahibinin suça konu belgeden yararlanmasının engellenmesinin söz konusu olamayacağı” düşüncesi de suçun kapsamını daraltmak, suç için öngörülmeyen unsurlar ilave etmek, bir başka ifadeyle ancak bir alacak-borç ilişkisi içeren çek, senet gibi belgelerin bu suçun konusu olabileceği anlamına gelir. Bu düşünce karşısında bir kimsenin kendisine veya başkasına ait sürücü belgesini, diplomayı, sertifikayı, nüfus cüzdanını, pasaportu aldatıcılık unsuru gerçekleşmeyecek, açıkça belli olacak şekilde tahrif ederek kullanması halinde, 205. maddedeki suç oluşmayacaktır. Oysa sayılan bu belgelerin hepsi de sahiplerine çeşitli yetkiler tanıyan, haklar sağlayan, statü veren ve kamu nezdinde “itibar edilen” resmi belgelerdir. Resmi belge olan evrak, bu şekilde değiştirilip bozulduğunda, yukarıdaki CGK Kararında belirtildiği gibi “bir olgunun kanıtlanma yeteneğini içeren belgelerin öz ve biçimleri ile gerçeklikleri ve doğruluklarına beslenen ortak toplum inancı” yıkılmış olmuyor mu? “Kamu güveni içinde korumak ve o yüzden de soyut varlık ya da yararın veya değerin somutlaştırdığı belgelerin erişilmez ve dokunulmazlığı” zarar görmüyor mu? Kaldı ki genel veya özel zararın suçun unsuru olduğu eski dönemde bile CGK, “Zarar doğma olasılığı yeterlidir. Kanıt değeri olan belgenin yok edilmesi (bozulmasıyla) zarar kendiliğinden doğmuştur” sonucuna vararak somut zararın oluşmasını aramamıştır.

Bozulan veya değiştirilen belgeler artık suçun konusu olup, hükümle birlikte delil olarak dosyada saklanmalarına karar verilmektedir. Gerçek sahiplerinin, üç ayrı kurum tarafından verilebilen bu belgeleri yeniden çıkarmalarının, göz ardı edilemeyecek bir emek, mesai ve masraf gerektirdiği açıktır. Durum bu iken, olayda bir hakkın kullanımının engellenmediğini ileri sürmek ne derece doğrudur?

“Suçun konusunu oluşturan ve fotoğraf değişikliği yoluyla sahteleştirilen belgelerin hak sahiplerince talep halinde her zaman yenisinin düzenlenebileceği” gerekçesi de suçun oluşmasına engel bir unsur değildir. Bu gerekçeyle suçun oluşmadığı kabul edildiğinde (ki suça konu belgeler çoğunlukla yeşil kart, nüfus cüzdanı, sürücü belgesi, pasaport gibi belgeler olup yeniden çıkarılamayan, düzenlenemeyen belge neredeyse yoktur) bu suç, işlenemez suç haline getirilmiş olur. Kanun koyucunun 205. maddedeki suçu düzenlerken 765 sayılı TCK’nun 348. maddesinden habersiz olduğu söylenemez. O halde bu maddenin karşılığı olan 205. maddede suçun oluşması için herhangi bir zararın meydana gelmesinin aranmaması, zarar unsuruna yer verilmemesi göz ardı edilemez.

Bu gerekçelerle, sanık hakkında resmi belgeyi bozmak suçundan, TCK’nun 205/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine dair kararın onanmasına karar verilmesi düşüncesiyle, sayın çoğunluğun sanığın beraati gerektiğine ilişkin kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/8734, Karar No: 2014/12843, Tarih: 18.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8734 E.  ,  2014/12843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/165, Karar No: 2010/2101, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/165 E.  ,  2010/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, borçluya ait malların satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını, birinci sırada yeri olan davalı alacağının muvazaalı olduğunu iddia ederek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının itirazının alacağın aslına yönelik olduğu bu nedenle davanın genel mahkemelerde görülmesi gerektiği gerekçesiyle davada görevsizliğe karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle alacağın aslına itiraz edilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4824, Karar No: 2012/11556, Tarih: -

**2. Hukuk Dairesi         2012/4824 E.  ,  2012/11556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında re'sen gözönünde bulundurulması zorunludur. Toplanan delillerden davacı kadının Konya/Ereğli Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.02.2001 tarih ve 2000/827 esas-2001/159 karar sayılı kararıyla, akıl hastalığı sebebiyle kısıtlandığı ve kendisine Hilmi Köse'nin vasi olarak atandığı ve vesayet kararının kaldırılmadığı anlaşılmaktadır. Yargılamaya konu bu dava davacı kadın tarafından 28.11.2007 tarihinde açılmış ve davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı kadın dava tarihinden önce akıl hastalığı sebebiyle kısıtlandığına göre dava ehliyeti yoktur. Bizzat kendisinin dava açması mümkün değildir. Davanın kısıtlı adına kanuni temsilcisi (vasi) tarafından açılması gerekir (TMK.md.462/8). Vasiye vesayet makamından izin alması için mehil verilmesi ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.05.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/12527, Karar No: 2018/11441, Tarih: 21.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12527 E.  ,  2018/11441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... olan baba adının ... ada ... sayılı parselin tapu kaydında sehven "..." olarak yazıldığını, halk arasında babasına "..." olarak hitap edildiğini ileri sürerek baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

07/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15775, Karar No: 2022/2352, Tarih: 15.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/15775 E.  ,  2022/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmazın Tescili

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin hükmün davalı - davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ... (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 12.11.2014 tarih ve 2014/5082 Esas, 2014/9396 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiş olup, davacı ..., asli müdahiller ..., ..., ... vekili ve ... tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... ilçesi ... Beldesi sınırları içinde bulunan ve kadastro tespiti sırasında tapulama dışı bırakılmış olan yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla; davacı ..., sınırlarını bildirdiği aynı beldede bulunan taşınmazın Medeni Kanun'un 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle ayrı ayrı dava açmış; yargılama sırasında asli müdahiller ..., ..., ..., ..., ..., ... ve Teslime Sinem Kılınç davaya katılmışlardır.