muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1860, Karar No: 2007/3470, Tarih: 16.04.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1860 E.  ,  2007/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28 inci maddesi hükmü uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini anılan tüzük maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Tüzüğün 30. maddesine göre tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir yada memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi gösterilen adresteki kapıya yapıştıracak ve durumu muhatabına duyurmasını en yakın komşularından birine ismi ve imzasını alarak bildirecektir.

Somut olayda, davalılardan Ali Volkan'a tebliğe çıkartılan mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin tebliğ mazbatasında muhatabın tevziat saatlerinde adreste bulunmadığı tebliğ tutanağına yazılmış ancak bu bilgiyi veren kişi veya kişilerin isim ve imzaları alınmadığı gibi durumun haber verildiği komşunun da imzası alınmamıştır. Yasa ve Tüzüğün yukarıda açıklanan emredici kural ve koşullarına uyulmamış olması nedeniyle tebligatlar geçersizdir. Bu nedenle davalı Ali Volkan'a usulüne uygun bir şekilde mahkeme kararının ve davacı idarenin temyiz dilekçesinin tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... ilçe genelinde buğday ve samanı ile ayçiçeği ve çeltik ürünlerinin kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve kg başına ortalama satış fiyatının değerlendirme tarihi olan 2006 yılı itibariyle Gelibolu İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulması ve alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8013, Karar No: 2015/11724, Tarih: 15.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/8013 E.  ,  2015/11724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 11.11.2013 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12811, Karar No: 2017/7355, Tarih: 26.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12811 E.  ,  2017/7355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı...Ltd. Şti. yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin ...adlı iş yerine 2007 yılında çeşitli tarihlerde sıvı yağ sattığını, faturaların ... ismine kesildiği, 03/12/2007 tarihli 17.004,60 TL bedelli faturanın 2.664 TL’sinin peşin ödendiğini, 07/01/2008 tarihinde 3000.- TL, 19/01/2008 tarihinde 4000.- TL’nin ...'a ait kredi kartıyla ödendiğini, ancak bakiye alacak için 03/12/2009’da 7.340.- TL bedelli senet tanzim edildiğini, ancak bu senedin ödenmediğini,...İcra Müdürlüğü’nde icra takibi yapıldığını, senette borçlu olarak görülen ...'un borca ve imzaya itiraz ettiğini, mahkemece itirazın kabulü ile bonodaki imzanın imza sahibi ...'a ait olmadığına karar verildiği, aslında malı teslim alan ve ödemeleri yapan kişinin şirket temsilcisi ve ortağı ...'un öz yeğeni ve davalı şirketin sigortalı çalışanı ... olduğu senetteki imzanın ...'ya ait olduğunu, ...'un şirket temsilcisi olarak borcu ödememek amacıyla hakkını kötüye kullanarak borcuna itiraz ettiğini, olayı tevilli olarak ikrar ettiğini, emrindeki işçiye mal alma ve borçlanma yetkisi vermesi nedeniyle sorumlu olduklarını belirterek alacağın borçlulardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, dava konusu alacağa temel teşkil eden bononun davalı ... tarafından imzalandığını, bu kişi hakkında...Cumhuriyet Savcılığı’nda şikayetçi olduklarını, hakkında ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/465 sayılı dosyası ile dava açıldığını, şirket temsilcisi olmayan bu kişinin şahsi olarak yaptığı işlerden şirketin sorumlu olmadığını, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı şirketin davalılardan ...'nı fiilen çalıştırdığı,... adlı gıda toptan iş yerine değişik zamanlarda yağ satışı yaptığı, 03/12/2007 tarihinde 17.004,60 TL tutarında yağ satışı yaptığı, karşılığında bir miktar nakit para alındığı, ...'a ait kredi kartıyla kısa aralıklarla ödeme yapıldığı, bakiye borç nedeniyle 7.340 TL bedelli senedin düzenlendiği, senedin ...adına kaşelenerek imzalandığı, bu senedin davalı ... tarafından bizzat imzalandığı, bu hususu Kırıkhan İcra Hukuk Mmahkemesi’nde tanık olarak

alınan beyanında ikrar ettiği, davacı tarafından bu senedin... Ltd Şti adına imzalandığı, yağların ve faturanın şirkete teslim edildiği, bu nedenle şirketin bakiye borçlardan sorumlu olduğu iddia edilmiş, ancak limited şirketin gerçek kişilerden ayrı bir tüzel kişilik olduğu, yetkisiz kişiler tarafından imzalanan fatura ve senetlerin şirketin sorumluluğunu doğurmayacağı, dosya içerisinde suretler bulunan fatura ve senedin şirket adına imzalanmadığı, ... adına imzalandığı, bundan dolayı şirketin sorumlu olamayacağından ... Ltd. Şti. hakkında açılan davanın reddine, ancak söz konusu ürünlerin davalı... tarafından alındığı, fatura ve senedin bu davalı tarafından imzalandığı anlaşıldığından davalı... yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle T.T.K. madde 678 uyarınca temsile yetkili olmadığı halde temsilci sıfatıyla bir poliçeye imzasını koyan kişinin o poliçeden dolayı bizzat sorumlu olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10533, Karar No: 2008/11216, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10533 E.  ,  2008/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.05.2007 gününde verilen dilekçe ile dere yatağına elatmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 03.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 239 parsel maliki olduğunu, davalının da 168 parsel maliki bulunduğunu, davalının taşınmazına sınır dere yatağını toprak yığmak suretiyle doldurduğunu, bu doldurma işleminin su baskınına ve taşınmazının zararlanmasına sebebiyet verdiğini, oluşan elatmanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, haksız elatmasının olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Görüldüğü üzere, dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 683. maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının hukuksal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir. Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “Komşu hakkı” bölümünde “kullanım biçimi” başlığı altında yer alan 737. maddesi “Herkes, taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkilerini kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken, komşuların etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür. Özellikle; taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel adete göre komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartarak, gürültü ve sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır. Yerel adete uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan

doğan denkleştirmeye ilişkin haklar saklıdır” hükmü ile de malike, mülkün kullanılmasında komşuya zarar verecek taşkınlıklardan sakınma ödevi yükleyerek, yasal kısıtlamalardan birisini düzenlemiştir. Türk Medeni Kanununda düzenlemesi yapılan komşuluk hukukunu dar anlamamak, geniş anlamda değerlendirmek gerekir.

Yasada öngörülen taşkınlıktan amaç ise, komşuluğun olağan hoşgörü sınırlarını aşan ve komşunun kendisi ve ailesi ile taşınmazın zararına aşırı derecede etkili olabilecek ... ve eylemlerdir. Bu eylemlerin saptanmasında, taşınmazın bulunduğu yerin kullanma amacının, niteliğinin, konuya ilişkin düzenlemelerin ve yasal boşluk bulunması halinde mahalli örf ve adetlerin göz önünde tutulması gereklidir. Bu tür uyuşmazlıkların çözümünde hakim, gerek zararı saptama, gerekse zararı giderici önlemleri bulma yönünden her somut olayın özelliğini gözetmek, tarafların yarar zarar dengelerini değerlendirmek durumundadır.

Komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanım halinin saptanması halinde ise mahkemece, kurulacak hükümde zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Bütün bu açıklamaların sorucuna göre mahkemece yapılması gereken ..., taraflar arasındaki uyuşmazlığı yukarıda ortaya konan ilkeler çerçevesinde değerlendirmek, gerek duyulursa yeniden keşif yapmak, özellikle davalının taşkın kullanımı olup olmadığı, varsa bu taşkınlığın komşuluğun olağan hoşgörü sınırlarını aşan ve komşuya zarar veren kullanım olup olmadığını saptamak, bunun sonucuna uygun davacı taşınmazında meydana gelen zararı giderici önlemleri bilirkişiye sormak ve böylece tarafların yarar zarar dengeleri değerlendirilerek bir sonuca ulaşmak olmalıdır.

Mahkemece, önüne getirilen somut uyuşmazlığın yanılgılı değerlendirilmesi sonucu istem yazılı olduğu şekilde hükme bağlandığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11728, Karar No: 2006/17705, Tarih: 18.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/11728 E.  ,  2006/17705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Çocuk için takdir edilen tedbir nafakası ve davacıya takdir edilen maddi ve manevi tazminatlaryönünden kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki mevcuttur.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 18.12.2006 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* çocuk için takdir edilen tedbir nafakası ve tazminatlar konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 , II. Cilt, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/1804, Karar No: 2011/6945, Tarih: 18.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/1804 E.  ,  2011/6945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Üst C.Savcısının CMUK 310 maddede öngörülen sürede yapılmayan temyiz isteminin aynı Kanunun 317 maddesi uyarınca REDDİ ile sanığın temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Dosyada bulunan suça konu binaya ilişkin resimlerle mahallinde yapılan keşifler sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında, binanın tek katlı, kuru taş duvarlı, üstü açık, sıvasız, kapı ve pencere yerleri açık, çatısız bir ... olduğunun anlaşılmasına göre sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Sanık hakkında CMK 231 maddesinin tatbik edilmeyip hükmün temyizi kabil olduğu halde kısa ve gerekçeli kararlarda hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden kararın itiraza tabi olduğunun belirtilmek suretiyle CMK 232 maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36364, Karar No: 2020/11692, Tarih: 13.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/36364 E.  ,  2020/11692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 03.05.2012 tarihinde çalışmaya başladığını, ticari pazarlama temsilcisi olduğunu, çalışma saatini belirleme inisiyatifi olmadığını, haftanın 6 günü saat 07:00'da işe başlayıp, ortalama saat 20:30'a kadar çalıştığını, mesaiyi belirleme lüksü olmadığı gibi, şirket tarafından aylık olarak verilen programa göre kendisine bağlı işyerlerini ziyaret etmek zorunda olduğunu, ancak bu çalışmalarının karşılığı olarak hak ettiği yasal alacaklarının kendisine ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekil, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, iddia edilen çalışma saatlerinin gerçeği yansıtmadığını, şirketin gün içinde ziyaret edeceği müşteri listesini davacıya verdiğini, davacının bayileri ne zaman ve ne kadar süre ile ziyaret edeceğine kendisinin karar verdiğini ve işi bittiğinde şirkete dönmediğini, sözleşmede fazla mesai ücretlerinin ücrete dahil edildiğini, davacıya prim, satış primi, ikramiye, sosyal yardım ve hediye ödemeleri yapıldığını, yüksek ücret ödendiğini, bu nedenle yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödendiğini, davacının 01.06.2014 tarihinden önce satış temsilcisi olarak çalıştığını, bu tarihten sonra ticari pazarlama temsilcisi olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda “Davacının prim karşılığı çalıştığı, bu sebeple fazla çalışmayı hak kazanamayacağı, her ay prim ödemesi yapıldığı göz önüne alındığında, davacının fazla mesai ücret alacağı talebinde bulunamayacağı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz :

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Temyiz :

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (İş K. m.41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.