muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21035, Karar No: 2015/1212, Tarih: 17.02.2015

Mahkemece, davacı yararına 3402 sayılı Kanun'un 14 ve TMK'nın 713. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Stereoskopik hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülmesi, taşınmazın çekim tarihindeki sınırlarının ve niteliğinin belirlenebilmesi, bu yolla ekilemeyen alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkündür. Ne varki, mahkeme, uyuşmazlığın çözüme kavuşabilmesi için gerekli olan hava fotoğraflarından yararlanmamıştır. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, öncelikle karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi uyarınca ... İlinin Büyükşehir olması nedeniyle ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı da davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırılmalıdır. Dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait 3 ayrı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ...'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmak suretiyle taşınmazların başında, o yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu ile jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, kimden intikal ettiği ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmazların imar-ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise imar-ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalıdır. Jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazların incelenen 3 adet fotoğrafa göre sınırlarını niteliğini ve zilyetlik durumunu belirlemesi, taşınmazlar üzerinde imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı ile tamamlanmış ise tarihini tespit etmesi istenilmeli, ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan taşınmazların tamamı üzerinde ekonomik amaca uygun şekilde zilyetlik bulunup bulunmadığını, çekişmeli taşınmazların toprak yapısı, eğimi, niteliğini açıklar nitelikte, ayrıntılı rapor alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... Belediyesi Tüzel Kişiliğinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, pesin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davalıya iadesine, 17.02

. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... Belediyesi Tüzel Kişiliğinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, pesin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davalıya iadesine, 17.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20990, Karar No: 2025/809, Tarih: 13.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2021/20990 E.  ,  2025/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1171 E., 2019/1398 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2019 tarihli ve 2017/331

Esas, 2019/217 Karar

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK'nın 314/2, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen (Kapatılan) Yargıtay 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 sayılı Kararı ve Dairemizin müstekar kararlarında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören, fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında,

Örgütün sözde meşruiyet vitrini olarak kullanılan katlarla irtibatlı olduğu anlaşılan ve fakat örgütün nihai amacını bildiği yönünde hakkında yeterli delil bulunmayan, oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemleri ve soyut tanık beyanları nazara alındığında; suç tarihi itibariyle örgütsel bağını ortaya koyan herhangi bir kod adı kullandığı veya örgütsel iletişim ağına dahil olduğu saptanamayan, soruşturmanın en başından itibaren aksi kanıtlanamayan savunmalarında da görüleceği üzere Sarıveliler Eğitim Kültür ve Kalkındırma Derneği'nin kurucuları arasında bulunması ve derneğin yönetim kurulu başkanlığını yapan sanığın, derneğe yeni üye kazandırmak için faaliyette bulunmak, bu derneğe bağlı olarak faaliyet gösteren Çağlayan okuma salonunun kurucuları arasında olmak örgütün yayın organı olan gazetenin dağıtımı konusunda rol almak ve örgüte müzahir Sabah Dershanesine ait arsayı, soruşturmalar kapsamında arsaya el konulmasını engellemek amacıyla satın almak şeklindeki eylemlerinin silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına ve organik bağına dahil olduğunu göstermeyeceği, ancak sanığın dosya kapsamına yansıyan sanığın eylemlerinin TCK'nın 314/3 üncü ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2 nci, 220/7 nci maddeleri ve 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi kapsamında silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebepten dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21405, Karar No: 2021/22067, Tarih: 21.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/21405 E.  ,  2021/22067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.06.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 13.10.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, gündüz vakti erkek öğrenci yurdunda kalan müştekinin odasından dizüstü bilgisayarını çalması şeklinde eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 116/1. maddelerinde tanımlanan suçları oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 02.02.2008 tarihinden karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20136, Karar No: 2017/7320, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20136 E.  ,  2017/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6935, Karar No: 2018/4600, Tarih: 26.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6935 E.  ,  2018/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece kurulan ilk hükümlerin temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 03.03.2016, 26.05.2016 tarihli duruşma tutanakları ve sanık ...’in istinabe yoluyla alınan 13.01.2017 günlü ifadesini içeren duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/944, Karar No: 2015/2143, Tarih: 25.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/944 E.  ,  2015/2143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ilgaz Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/202-2014/37

Davacı N.. Ç.. vasisi Y.. Ç.. tarafından, davalı M.. S.. aleyhine 28/10/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; 2011/189 esas, 2012/32 karar sayılı ek kararın ortadan kaldırılmasına ve 2011/189 esas, 2012/32 karar sayılı hükmün davacı vasisine tebliğine dair verilen 08/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece 08/05/2014 tarihli karar ile 18/04/2012 tarihli davanın açılmamış sayılmasına ilişkin ek kararının kaldırılmasına ve 29/02/2012 tarihli kararın davacının vasisine tebliğine hükmedilmiş, karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından: Mahkemece 29/12/2012 tarihinde yetkisizlik kararı verildiği, bu kararın davacı asil ve davalı vekiline tebliğ edildiği, hükmün taraflarca temyiz edilmemesi üzerine kesinleştirildiği, kesinleşme tarihinden itibaren iki haftalık süre içerisinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi için başvurulmaması nedeniyle verilen ek kararla, HMK'nun 20/1. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına hükmedildiği anlaşılmıştır. Daha sonra, davacının kesinleşmiş mahkumiyet kararı olduğu ve kendisine vasi atandığı bu sebeple davacı asile yapılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması üzerine mahkemece yetkisizlik kararı davacının vasisine de tebliğ edilmiştir. Anılan tebligat üzerine davacı vasisinin süresinde başvurarak dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini istediği anlaşılmaktadır. Bu talep üzerine, mahkemece verilen ikinci ek kararla, davanın açılmamış sayılmasına yönelik ilk ek kararın kaldırılarak; dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmiş, ikinci ek karar davalı tarafından temyiz edilmiş; Dairemiz tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucu, Dairemizin 10/09/2013 tarih 2013/11067 esas, 2013/13894 sayılı kararı ile: Davanın açılmamış sayılmasına yönelik ek karar ile hakimin dosyadan el çektiği, bu sebeple anılan ilk ek kararı kaldırmaya yönelik ikinci ek kararı veremeyeceği gerekçesiyle hükmün bozulduğu ve davanın açılmamış sayılmasına yönelik ek kararın Dairemizin bu bozma kararıyla kaldırıldığı anlaşılmıştır.

Şu durumda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik ek karar, Dairemizin bozma kararıyla ortadan kaldırıldığına ve davacı vasisi de süresinde mahkemeye başvurarak dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini istediğine göre; mahkemece, dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi gerekirken anılan şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün, bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik ek karar, Dairemizin bozma kararıyla ortadan kaldırıldığına ve davacı vasisi de süresinde mahkemeye başvurarak dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini istediğine göre; mahkemece, dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi gerekirken anılan şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün, bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş, taraflarca temyiz edilmediğinden kesinleştirilmiş, daha sonra da 18/04/2012 günlü ek karar ile yasal sürede dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi için başvuru bulunmadığından açılmamış sayma kararı verilmiştir.

Davacının kararın tebliği aşamasında cezaevinde hükümlü olup, kendisine vasi tayin edildiği anlaşılınca bu kez tebligatın usulsüzlüğünden bahisle 18/04/2012 günlü ek kararın kaldırılmasına karar verilmiş, bu kararın davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 10/09/2003 günlü kararı ile özetle "Mahkemenin 18/04/2012 günlü davanın açılmamış sayılmasına ilişkin ek kararını, kendiliğinden 05/03/2013 tarihli ek karar ile kaldırmanın yanlış olduğu belirtilerek bozulmuş ve ikinci bent olarak da mahkemenin yapması gereken işlemin 29/02/2012 tarihli gerekçeli (asıl) kararın davacı vasisine tebliğinden sonra sonucuna göre işlem yapılması gerektiği de" belirtilmiştir.

Mahkemece; 08/05/2014 günlü kararla bu bozma ilamına uyularak 18/04/2012 günlü ek karar kaldırılmış ve 29/02/2012 tarihli asıl (yetkisizlik) kararının davacı vasisine tabliğine karar verilmiştir.

Bu son karara karşı davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairemiz çoğunluğu tarafından dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi gerekirken anılan şekilde karar verilmesi yerinde görülmeyerek karar bozulmuştur.

Yerel mahkemece varilen 18/04/2012 günlü ek karar Dairemizce bozulmakla, kendiliğinden ortadan kalkmaz. Mahkemece usul hükümlerine uygun şekilde duruşma açılmış ve bozma ilamına uyularak 18/04/2012 günlü ek kararın kaldırılmasına ve asıl kararın davacı vasisine tebliğine karar verilmiştir.

Mahkemece, bu karar ve ilk karar davacı vasisine tebliğ edilip, yasal temyiz süresi geçtikten sonra talep halinde dosya yetkili mahkemeye gönderilecektir. Bu işlemler yapılmadan mahkemenin vasinin verdiği dilekçeyle dosyayı yetkili mahkemeye göndermesi halinde, Yargıtayca bozulmuş olmakla birlikte uyulup uyulmadığı belli olmayan ve askıda kalan bir ortadan kaldırma kararı varken, yetkili mahkemenin dosyayı görmesi de yine usulen mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle kararın onanması gerektiği düşüncesiyle Dairemiz çoğunluğunun bozma kararına katılmıyorum. 25/02/2015