muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/58, Karar No: 2024/624, Tarih: 04.12.2024

6100 sayılı Kanun’un 341 inci maddesinde ilk derece mahkemenin maddede belirtilen kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulabileceği öngörülmüştür. Aynı maddenin ikinci fıkrasında miktar veya değeri üç bin Türk lirasını (2023 yılı için 17.830,00 TL) geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu, ancak manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabileceği düzenlenmiştir.

HMK. md. 341’de kesinlik sınırı bu şekilde belirlendikten sonra miktar veya değeri bakımından kesinlik sınırını aşan kararlara karşı hangi kanun yoluna başvurulabileceğini yine kanun belirleyecektir. Zira yukarıda belirtildiği üzere Anayasanın 13 üncü maddesi temel haklar ancak kanunla sınırlanabilir. HMK. md. 47, Yargıtay ilgili hukuk dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararlara karşı kanun yolu olarak temyizi öngörmüştür. Diğer yandan, 6100 sayılı Kanun’un 341 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca manevi tazminat bakımından temyiz yolu için kesinlik sınırına bakılmaması gerekir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında, yargısal faaliyet nedeniyle devlet aleyhine açılan tazminat davalarında Yargıtay ilgili hukuk dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde belirtilen kesinlik sınırına (2024 yılı için 238.730,00 TL) tâbi tutulamaz. Zira anılan maddenin birinci fıkrası “Bölge adliye mahkemelerinin aşağıdaki kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamaz:” şeklinde başlamaktadır. Buna göre HMK. md. 362’de öngörülen kesinlik sınırının söz konusu olabilmesi için öncelikle bir bölge adliye mahkemesi kararı bulunmalıdır. İnceleme konusu karar ise, Yargıtay ilgili hukuk dairesi tarafından bölge adliye mahkemesi sıfatıyla değil, ilk derece mahkemesi sıfatıyla verilmiştir.

6100 sayılı Kanun’un 47 ve 341 inci maddelerinin açık hükümlerine rağmen, bölge adliye mahkemesinin kararlarına yönelik kesinlik sınırını düzenleyen 362 nci maddesi hükmünden hareketle kararın kesin olduğunun kabul edilemez. Miktar itibariyle sınırlamaya ilişkin iki hükümden birinin tercih edilmesi noktasında bir tereddüt varsa, hak arama özgürlüğü lehine yorum yapılması gerekir. Zira asıl olan temel hakkın varlığıdır. Kanun yolunu sınırlandıran hükümler, istisnai düzenlemelerdir. İstisnaların dar yorumlanması esastır. Aksi hâlde, temel hakların sınırlandırılmasında “kanunilik ilkesi” ihlâl edilmiş olur.

Yukarıda belirtilen nedenlerle Yargıtay hukuk dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın HMK. md. 341’de öngörülen kesinlik sınırı çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği kanaatinde olduğumuzdan, inceleme konusu davada uygulanma yeri bulunmayan HMK. md. 362 uyarınca kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacının temyiz isteğinin reddine yönelik Sayın Çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2008/6836, Karar No: 2008/8953, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6836 E.  ,  2008/8953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 104 ada 2 parsel sayılı 13347,42 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre verilen yetkiye dayanılarak 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8617, Karar No: 2015/8397, Tarih: 23.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/8617 E.  ,  2015/8397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkiline ait aracın mülkiyeti muhafaza kaydı ile borçlu ... devrinin yapıldığını, aracın .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/8391 esas sayılı dosyasından satıldığını, icra müdürlüğünce satış bedelinin müvekkili ile ... Vergi Dairesi arasında garamaten paylaştırılmasına karar verilerek sıra cetvelinin yapıldığını, aracın mülkiyetinin mülkiyeti muhafaza sözleşmesi gereği müvekkilinde olduğunu, bu sözleşmenin müvekkiline rehin ile sağlanan rüchanlı hakların üstünde hak sağladığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, vergi borçlarının 6183 sayılı Yasa gereği garamaten paylaştırılmaya dahil edilmesinin usulüne uygun olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ilk haczin dayandığı alacak hangi sebepten doğmuş olursa olsun kamu alacağının ilk hacze iştirak edebileceği gözetildiğinde, icra müdürlüğünün satış masrafları ayrıldıktan sonra garameten paylaştırma yapılmak üzere sıra cetveli hazırlanması kararında bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Sıra cetvelinin şikayetçiye 22.07.2014 tarihinde tebliğ edildiği şikayetin ise 31.07.2014 tarihinde yapıldığı, mahkemece şikayetin 7 günlük süreden sonra yapıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek şikayetin reddine karar verilmesi doğru olmamış ise de hükmün sonucu itibariyle doğru olduğu gözetilerek, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca kararın gerekçesi değiştirilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme kararının gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/715, Karar No: 2016/2083, Tarih: 30.06.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/715 E.  ,  2016/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 26.02.2015

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : 1- Sanıklar ve müdafileri

2- Resen de temyize tabi

Temyiz incelemesi sanıkların müdafileri ile sanıklar M.. ve B..'in isteği üzerine tüm sanıklar hakkında duruşmalı olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların ve müdafilerinin temyiz itirazları ile müdafilerin duruşmadaki savunmaları bu nedenle yerinde olduğundan, resen de temyize tabi olan hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerlerine ayrı ayrı “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, resen de temyize tabi olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre sanıklar hakkındaki salıverilme isteklerinin reddine, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

30.06.2016 tarihinde saat: 14.30'da verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı O.. V..'nun katılımıyla ve duruşmada savunmalarını yapmış bulunan sanık F.. D.. müdafii Avukat K.. S.., sanık B.. D.. müdafii Avukat N.. S.., sanık S.. Ö.. müdafii Avukat G..A.. ve sanık M.. E.. müdafii Avukat M.. S.. A..nın yokluklarında 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/144, Karar No: 2016/2650, Tarih: 25.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/144 E.  ,  2016/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatife üye olduğunu, kooperatifin 1984 tarihinde kurulduğunu, 70 ortağının bulunduğunu, kooperatif arsasının üç parçaya ayrıldığını, ilk iki parçada 28'er daire olduğunu, müvekkillerinin oturduğu 3. parçada sadece 14 daireli E bloğun bulunduğunu, diğer iki parçada ferdileşmeye gidildiğini ve ferdileşme nedeniyle iki parçada oturan üyelere 56 m² arsa payı düştüğünü, müvekkillerinin oturduğu 3. parçada üyelerin arsa payının 41 m² olduğunu, bu nedenle diğer üyelerden 15 m² eksik arsa payına sahip olduklarını, davalı kooperatife ait arsalar üzerinde bulunan konutların çürük ve yıkılmak zorunda olduğundan bahisle ferdileşmeye gidildiğini, bu sebeple E blokta oturan üyelerin haklarının zarara uğrayacağını ileri sürerek, ferdileşme kararının iptali ile eski hale iadesini, taşınmazların eski sahibi olan davalı kooperatif adına kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiş, 07.07.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile 263 ve 264 numaralı parsellerin kentsel dönüşüme tâbi tutulmaya çalışıldığını, ileride çözüm noktasında imkânsızlık oluşacağını belirterek, bu tapular üzerine tedbir konulmasını, dava sonucunda müvekkillerine ait 147 m²'nin tespiti ile adlarına tescilini istemiştir.

Davalılar ve davalı kooperatif vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, öncelikle zamanaşımı yönünden davanın usulden reddini, mahkemenin görevli olmadığını davaya... Asliye Hukuk Mahkemeleri'nin bakmakla görevli ve yetkili olduğunu, davalı kooperatifin husumet-dava ehliyeti bulunmadığını, bu nedenle huzurdaki davanın esasa girmeden müvekkili yönünden husumetten reddi gerektiğini, davacıların beyanlarının aksine söz konusu parseller üzerinde vaki bir yıkım kararının olmadığını, bu konuda tebligat dahi yapılmadığını, kooperatifin elinden gelen bütün öneri ve çözümlere ve vaki değişikliklere ait bilgilendirme toplantıları da yaparak üyeleri bilgi sahibi yaptığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tapu iptal ve tescil

davalarının tapu maliklerine karşı açılması gerektiği, her ne kadar davacı vekili tapu kayıt maliklerini davaya dahil edeceğini beyan etmiş ise de, dahili davayla davaya devam edilemeyeceği gerekçesiyle, davacı ... Yurtçu tarafından açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davacıların tapu maliklerine karşı dava açma hakkı saklı tutularak davalı kooperatife karşı açtıkları tapu iptal davasının husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

davalarının tapu maliklerine karşı açılması gerektiği, her ne kadar davacı vekili tapu kayıt maliklerini davaya dahil edeceğini beyan etmiş ise de, dahili davayla davaya devam edilemeyeceği gerekçesiyle, davacı ... Yurtçu tarafından açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davacıların tapu maliklerine karşı dava açma hakkı saklı tutularak davalı kooperatife karşı açtıkları tapu iptal davasının husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı ... Yurtçu vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Diğer davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar vekilince 07.07.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile davalı kooperatif yönetiminin haksız işlemi sebebiyle 263 ve 264 parsel sayılı taşınmazlarda toplam 147 m²'lik tapu kaydının iptali ile adlarına tescili istenmiştir. İddianın ileri sürülüş biçimine göre, davacılarca kooperatif ortaklığına dayalı olarak davalı kooperatifçe yapılan ferdileştirme işlemlerindeki hata sebebiyle tapu iptali ve tescili istendiği anlaşılmış olup, davanın kabulü halinde dava dışı kooperatif üyelerinin kooperatife karşı tazminat isteme hakkı doğacağından, davanın sonucundan davalı kooperatif etkilenmektedir. Mahkemenin, tapu maliklerine dahili dava yoluyla dava açılamayacağı gerekçesi doğru olmakla birlikte, kooperatife karşı husumet yöneltilemeyeceği gerekçesinde bir isabet bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece, davacılar vekiline 263 ve 264 parsel sayılı taşınmazların maliklerine karşı dava açması için süre verilmesi, dava açıldığında işbu dava ile birleştirilmesinin sağlanması, taraf delilleri toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan, dava dilekçesinde davalı kooperatifi temsilen isimlerinin yazılı olduğu anlaşılan ve mahkemece de bu şekilde kabul edilen...in davalı olarak isimlerinin yazılmış olması, HMK'nın 297/1-b maddesi hükmüne aykırı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... Yurtçu vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacı ... Yurtçu'dan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/228, Karar No: 2020/467, Tarih: 17.11.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/228 E.  ,  2020/467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 18. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 778-908

Hakaret suçundan yapılan yargılama sonucu sanık ...'ın CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatına ilişkin İzmir (Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 16.05.2013 tarihli ve 1039-655 sayılı hükmün, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 18. Ceza Dairesince 07.09.2015 tarih ve 4083-4588 sayı ile;

“Mahkemece, 'katılan sanık ...'nin kendisine hakaret eden diğer sanık ...'ten kaynaklanan haksız tahrikin etkisi altında kalarak...'i kasten yaraladığı' kabul edilerek hüküm kurulduğu hâlde gerekçede çelişkiye düşülerek sanığın hakaret suçundan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

6545 sayılı Kanun'un 84. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 6. maddenin 1. fıkrası uyarınca sulh ceza mahkemelerinin kaldırılması nedeniyle dosyanın devredildiği İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesince 23.12.2015 tarih ve 778-908 sayı ile;

"...Dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, müşteki sanıkların savunmaları, tanıkların beyanları ve olayın seyri nazara alındığında, müşteki sanık ...'in müşteki sanık ...'ye hakaret ettiğine dair husumetli olduğu müşteki sanık ...'nin soyut iddiası dışında dosyada müşteki sanık ...'in mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil yoktur. Her ne kadar kasten yaralama suçundan yapılan değerlendirmede mahkememizin kabulü olmamakla birlikte sırf haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için kasten yaralama suçundan katılan sanık hakkında savunmaya itibar edilerek hakarete uğradığından bahisle haksız tahrik hükümleri uygulanmış ise de bu yönde mahkememizin kesin bir kabulü olmayıp savunmanın aksi yönde kanıt olmadığından bu şekilde bir değerlendirme yapılmıştır. Kaldı ki katılan sanık ... hakkında haksız tahrik uygulanan hüküm açıklanmış bir hüküm olmadığından bu yönde mahkemenin kesin bir kabulü olduğundanda bahsedilemez. Tüm bu hususlar, en önemlisi hakkında hiçbir somut delil olmayan kişinin cezalandırılmasına karar verilemeyeceğinden..." gerekçesiyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın beraatına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2016 tarihli ve 89556 sayılı “Bozma” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gelen dosya 14.12.2016 tarih ve 453-1701 sayı ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 18. Ceza Dairesince 20.03.2019 tarih ve 556-5634 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı katılan sanık ... hakkında eşe karşı kasten yaralama ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itiraz üzerine kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmü yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Yerel Mahkemece inceleme dışı katılan sanık ...’nin aksi ispatlanamayan savunmasına göre sanık ...’in hakareti üzerine haksız tahrik altında kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında direnme kararına konu hakaret suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmesinin hükümler arasında çelişki oluşturup oluşturmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

UYAP sisteminden alınan nüfus kayıt örneklerin göre; sanık ... ile inceleme dışı katılan sanık ...’ın 15.09.2012 tarihinde evlenmiş oldukları,

Nevvar Salih İşgören Alsancak Devlet Hastanesinin 16.09.2012 tarihli ve 65397 sayılı raporuna göre; sanık ...’in sağ kaşının üzerinde ekimoz ve ödem, her iki ön kol el bileğine yakın ekimoz, sağ ön kol dorsalde ekimoz, sol tibia ön yüzde iki adet ekimozdan ibaret yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği,

Nevvar Salih İşgören Alsancak Devlet Hastanesinin 16.09.2012 tarihli ve 65420 sayılı raporuna göre; inceleme dışı katılan sanık ...’nin sağ kaşının üzerinde çizik ve sağ koltuk altında ekimozdan ibaret yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği,

Anlaşılmıştır.

İnceleme dışı katılan sanık ... aşamalarda; sanık ...'le düğünden bir gün önce masa düzeni konusunda tartıştıklarını, tartışma sonunda araçla giderken sanığın kendisini darp ettiğini, bu nedenle küstüklerini, o gün şikâyetçi olmadığını, düğün günü arkadaşlarının kendilerini barıştırdıklarını, düğünden sonra otele gittiklerini, odaya arkadaşlarının da geldiğini, bir süre orada alkol aldıklarını ve sohbet ettiklerini, herkes gittikten sonra ... isimli arkadaşına yakınlık gösterdiği iddiasıyla sanıkta oluşan kıskançlık nedeniyle sanıkla aralarında yeniden tartışma çıktığını, önce sanığın kendisine vurup “Adam değilsin, erkek değilsin, o..çocuğu!” şeklinde küfür ettiğini, kendisinin de odadan ayrılmak istediğini söyleyip sanığın vurmasını engellemek için ellerinden tuttuğunu, sanık vurmaya çalışınca kendisinin de ona vurduğunu, bilahare odadan dışarı çıktığını, sanığın, peşinden gelerek geri dönmesini istediğini, kendisinin ise sanığa tokat atıp oradan ayrıldığını,

Tanık ... aşamalarda; düğün sırasında inceleme dışı katılan sanık ...’nin aşırı miktarda alkol aldığını, hatta bu yüzden kendisini uyarmak durumunda kaldığını, ayrıca damadı ...’nin ...isimli bir kızla çok yakın dans ettiğini fark ettiğini, aralarındaki dansın "seksi" diye tabir edebilecek cinsten olduğunu, bu nedenle düğündeki tüm misafirlerin bundan rahatsız olduklarını, sabaha karşı oğlu ...'in telefonu ile uyandığını, oğlunun kendilerine ...'nin sanık ...’i darp ettiğini, sanığın çok kötü olduğunu, hemen otele gelmeleri gerektiğini söylediğini, bunun üzerine otele gittiklerini, içeriye girdiklerinde sanığın baygın vaziyette odada yattığını ve yüzünde yara bere izleri olduğunu gördüğünü, damadının ise damatlıklarla odada oturduğunu, damadına ne olduğunu sorduğunda kendisine kıskançlık yüzünden...'i dövdüğünü söylediğini,

Tanık ... kovuşturmada; düğün günü otele gittiğinde otel odasında sanık ...’in saçının yapılmakta olduğunu, odada kuaför ile sanığın arkadaşlarının bulunduğunu, sanığın şarap içtiğini, hatta bir ara orada bulunan sakinleştiriciyi kafasına diktiğini gördüğünü, sanığa sorduğunda kendisine canının sıkkın olduğunu söylediğini, ardından inceleme dışı katılan sanık ... ile buluştuklarında ...’nin, sanıkla bir gün önce masa düzeni konusunda tartıştıklarını, hatta sanığın kendisine vurduğunu söyleyip omuzundaki morluğu gösterdiğini, taraflar arasında başka bir olaya tanık olmadığını,

Tanık ... kovuşturmada; düğün gecesine kadar taraflar arasında herhangi bir olaya tanık olmadığını, yaşadıkları pek çok tartışmayı büyümeden sonlandırdıklarını, düğün günü gece geç saatlere kadar arkadaşlarıyla birlikte balayı odasında bulunduğunu, orada içki içip eğlendiklerini, geç saatlerde balayı odasından ayrıldığını, sanık ...'in arkadaşı ... ile birlikte...’ta dolaşırken sanığın telefonla aradığını ve inceleme dışı katılan sanık ...'ye ulaşamadığını söylediğini, ne olduğunu sorduğunda ... ile çok kötü kavga ettiklerini söylediğini,

Tanık ...kovuşturmada; tarafların düğünden önce pek çok kez tartıştıklarını duyduğunu, hatta bir keresinde sanık ...’in sol kaşında morluk görüp sorduğunda inceleme dışı katılan sanık ...'nin kendisini itmesi nedeniyle yaralandığını anlattığını, düğün sırasında da ...'nin kızıl saçlı bir bayanla uygunsuz şekilde dans ettiğine tanık olduğunu, hatta aynı masada oturduğu kişilerin ...'nin bu davranışını yadırgadıklarını, düğünden sonraki sabah kavga olduğunu duyduğunu, oraya gittiğinde yüzünde ve kollarında morluklar olduğunu gördüğü sanığın ... ile kavga ettiklerini ve ...'nin kendisini darp ettiğini söylediğini,

Tanık... kovuşturmada; düğünden bir kaç ay önce sanık ...’in inceleme dışı katılan sanık ...’nin kendisini iterek yaraladığını söylediğini, kendisinin de sanığın kaşının üzerinde yara izi gördüğünü, dava konusu olaylarla ilgili görgüye dayalı bir bilgisinin olmadığını, ertesi gün sanığın ruhsal olarak çökmüş vaziyette olduğunu, kollarında ve yüzünde darp izleri gördüğünü,