muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14837, Karar No: 2017/3241, Tarih: 16.03.2017

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların baba oğul oldukları, davacının .. Anadolu Lisesi öğrencisi olduğu, davacının eğitim süresinde çalışma zorunluluğu olmadığı, bu sürede davacı babanın davalı oğluna bakmakla yükümlü olduğu, davacı babanın emekli olduğu,1.900 TL maaşı bulunduğu, kendi evinde ikamet ettiği, 3 dönüm arazisinin olduğu, 1 aracının bulunduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; davalının eğitim durumunun devam etmesi ve geçinmesi için mevcut nafakanın gerekli olduğu gözetilerek, nafaka yükümlüsü olan davacı babanın tespit edilen gelir durumu da dikkate alındığında, davanın reddi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile nafakanın kaldırılmasının kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13865, Karar No: 2013/13775, Tarih: 24.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/13865 E.  ,  2013/13775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, tapu kaydına ve mülkiyet hakkına dayalı olarak tapuda yapılan masrafların ve ecrimisilin tahsiline ilişkin olup, karara dayanak alınan mahkeme kararının temyiz incelemesinin de 1. Hukuk Dairesince yapılmış bulunmasına göre kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 1.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 1.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3885, Karar No: 2015/856, Tarih: 12.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3885 E.  ,  2015/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

1)Şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiği, .... İcra Müdürlüğü'nün 2013/3006 Esas sayılı dosyası temyize konu dosya içerisinde bulunmakta ise de, dosya içerisinde iptali istenen 28.11.2013 tarihli sıra cetvelinin şikayetçiye tebliğ edildiğine dair tebliğ belgesine rastlanmadığından, anılan İcra Müdürlüğü'nden, sıra cetvelinin şikayetçiye tebliğe çıkarılıp çıkarılmadığı da sorularak, çıkarılmış ise tebliğ belgesinin istenmesi, temin edilemez ise İcra Müdürlüğü ve posta idaresi kayıtlarından tebliğ tarihinin araştırılarak mahkemeye bildirilmesinin, tebliğe çıkarılmamış ise bu durumun tutulacak tutanak ile tespit edilip cevabi yazının mahkemeye gönderilmesinin istenmesi,

2)Şikayetçinin alacaklı olduğu .... İcra Müdürlüğü'nün 2013/3522 Esas sayılı takip dosyasının aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış bir suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14170, Karar No: 2014/12335, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14170 E.  ,  2014/12335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2011/624-2013/193

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraf vekillerine ayrı ayrı yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10635, Karar No: 2014/15091, Tarih: 18.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/10635 E.  ,  2014/15091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/205-2013/106

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin tenfizi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vekili Av. Özgür Algül geldi. Aleyhine temyiz olunan davalı ve vekili gelmedi. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı(D.. C..) vekili dilekçesinde; müteveffa M.. S..'in, Noterde düzenlediği 18.02.2011 tarihli vasiyetname ile davacı lehine muayyen mal vasiyetinde bulunduğunu ve Üsküdar,.. Mh, 483/24 parselde kayıtlı taşınmazdaki 2.kat 8 nolu meskeni müvekkiline vasiyet ettiğini, her ne kadar vasiyetnamede vasiyet edilen kurum "Darüşşafaka Eğitim Kurumları" olarak belirtilmişse de; ayrı bir tüzel kişiliği bulunmayan Eğitim Kurumlarının D.. C.. bünyesinde yer aldığını belirterek, vasiyetnamenin aynen tenfizi ile taşınmazın davacı kurum adına tapuya kayıt ve tescilini talep etmiştir.

Davalılar, yargılamaya katılmamış, cevap dilekçesi sunmamışlardır.

Mahkemece; Başbakanlık ve Milli Eğitim Bakanlığına yazılan müzekkere cevaplarından, Darüşşafaka Eğitim Kurumlarının D.. C.. eklentisi olduğu, ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunmadığı, D.. C.. kuruculuğunda okulların bulunduğunun anlaşıldığı, davacının vasiyetnamenin aynen tenfizi talebi de gözetildiğinde, taşınmazın D.. C.. adına kayıt ve tescil istemi yerinde görülmediği gerekçe gösterilerek; "davanın kabulüne, vasiyetnamenin aynen tenfizine ve 8 no'lu meskenin müteveffa adına kayıtlı olan tapusunun iptaline, Darüşşafaka Eğitim Kurumları adına tesciline" karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmektedir.

Somut olayda; müteveffa M.. S.. 18.02.2011 tarihli vasiyetnamesi ile, dava konusu 8 no'lu taşınmazının tamamını "Darüşşafaka Eğitim Kurumlarına" vasiyet etmiştir. Dosyada mevcut İçişleri Bakanlığı Dernekler Dairesi Başkanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları Genel Müdürlüğünün cevabı yazılarına göre; bu eğitim kurumlarının D.. C..nin eklentisi olduğu, ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunmadığı, Cemiyet bünyesinde yer aldığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin de kabulü bu yöndedir.

Kural olarak; vasiyetnamenin tenfizi davalarında öncelikle murisin iradesine göre uyuşmazlık çözümlenmelidir.

Kural olarak; vasiyetnamenin tenfizi davalarında öncelikle murisin iradesine göre uyuşmazlık çözümlenmelidir.

Hakim, murisin iradesini ayakta tutacak bir yol izlemeli azami biçimde murisin iradesi yerine getirilmeli ve vasiyetnamenin tenfizine imkan sağlanmalıdır. Vasiyetnamenin yerine getirilmesi ve yorumlanmasındaki amaç murisin iradesini geçersiz kılmak değil onun geçerliliğini sağlamak ve vasiyetçinin gerçek iradesinin yerine getirilmesini temin etmektir.

Her ne kadar vasiyetnamede taşınmazın vasiyet edildiği kurum olarak " Darüşşafaka Eğitim Kurumları" belirtilmiş olmakla birlikte Eğitim Kurumlarının D.. C..nden ayrı bir tüzel kişiliği bulunmadığına göre; mahkemece vasiyetnamenin aynen tenfizinin istendiği gerekçe gösterilmiş ise de; dava dilekçesinde davacı adına tescili yönünden de talep mevcut olduğu ve yukarıdaki açıklamalar ışığında vasiyetçinin iradesini ayakta tutacak ve infazı kabil olacak şekilde taşınmazın davacı "D.. C.." adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3892, Karar No: 2012/6312, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3892 E.  ,  2012/6312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın hasarlandığını, ihbara rağmen davalının hasar bedelini ödemediğini belirterek şimdilik 13.206,98 TL hasar bedeline KDV ilavesi ile olay tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ... Nehri yatağından aracını geçirirken suların yükseldiğini, araca su dolduğunu ve çamura batması nedeniyle hasarlandığını, bu durumun teminat kapsamında bulunmadığını, irade dışında gelişmiş bir hal olmadığını, sigortalının bilerek ve isteyerek aracını nehirden geçirdiğini, olay mahallinin yol olmadığını, hasarın fahiş olduğunu, olay tarihinden faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

27.11.2008 gün 2008/119-391 sayılı davanın reddine dair önceki hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairenin 3.6.2010 gün 2010/2124-5127 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasından sonra davanın kısmen kabulü ile 8.000 TL tazminatın 26.3.2008 temerrüt tarihinden işleyecek ticari işlerde uygulanan reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Kasko sigortasında aslolan amaç gerçek zarar bedelinin tamamen karşılanmasıdır. Davacı sigortalının gerçek zararının giderilmesi için öncelikle aracını tamir ettirmesi veya aracının tamirine ilişkin fatura ibraz etmesi zorunlu değildir. 2918 sayılı KTK’nun "Sorumluluğuna İlişkin Anlaşmalar" başlıklı 111.maddesine göre, kanunda öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan sözleşmeler geçersizdir ve tazminat miktarına ilişkin olup da yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten başlayarak 2 yıl içinde iptal edilebilir. Bu madde hükmünden yararlanmak için belgenin iptalinin açıkça ve ayrıca istenmesine gerek olmayıp, bir dava sırasında bu husus ileri sürülebileceği gibi yapıldığı tarihten itibaren 2 yıl içinde hükümlerinin kabul edilmediğine ilişkin bir irade açıklaması da yeterli olacaktır.

Somut olayda davaya konu riziko, 10.3.2008 tarihinde gerçekleşmiş; 11.3.2008 tarihinde hasar davalı sigortacıya ihbar edilmiş; davacı 1.4.2008 tarihli dilekçe ile davalıya müracaat ederek 8.000 TL hasar bedeli kendisine ödendiği takdirde adli ve idare merciilere müracaat etmeyeceğine dair kabul ve taahhütte bulunmuştur. Ancak davalı ... şirketi rizikonun ve hasar bedelinin teminat kapsamında kalmadığını ileri sürerek o tarihte ve şartlarda davacının kabulünde olan bu meblağı da sigortalısına ödememiştir. Bu nedenle davacı tarafından verilen dilekçe ibra olmadığı gibi taraflar arasında ibra ile ilgili anlaşma bulunmamasına, davalının 8.000 TL ödememesine, 17.4.2008 tarihinde iş bu davayı açıp 13.206 TL talep etmesine göre davacının zaten 1.4.2008 tarihli dilekçeyi kabul etmediğini ortaya koyması nedeniyle davacının 8.000 TL ile bağlı olduğu düşünülemez. Kaldı ki o belgenin ibra vasfında olup taraflar 8.000 TL hasar bedelinde anlaşsalar ve davalı tarafından 8.000 TL davacıya ödenmiş olsaydı dahi yapılan ödemenin tesbit edilecek gerçek zarar

miktarı yanında yetersiz veya fahiş olması halinde belge ibra değil makbuz hükmünde olacaktır. Davacı aracında ekspertiz raporuna göre 13.206,98 TL tutarında hasar meydana geldiği, bunun içinde sigortalı aracın nehir suyunun yükselmesi nedeniyle dereden traktörle çekilirken arka tamponuna verilen 200 TL zararın da bulunduğu, bazı parçaların onarıma başladıktan sonra değişip değişmeyeceği belli olacağından bu parçaların isimlerinin yanına (?) işaretinin konulduğu belirtilmiştir. Davacının dere yatağından içinde ailesi de olduğu halde tarlasına gitmek için aracı ile karşıya geçmek istediği sırada çamura saplanması ve stop etmesi, bu sırada aniden nehir sularının seviyesinin yükselmesi nedeniyle sular içinde kalan araç hasarlanmış, o anda olay mahallinde bulunan bir başkasına ait traktör ile davacı aracı dere yatağından çekilerek çıkartılmıştır. Olayın özelliğine göre aracın hemen dere yatağından çıkarılması gerektiğinden, bu durumda çekici gelmesi beklenemeyeceğinden davalı şirket çekme sırasında meydana gelen zarardan da sorumludur. 30.10.2008 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; ekspertiz raporunda açıklanan hasar ve masraf durumunun gerçeği yansıttığı kanaatine ulaşıldığı belirtilerek hasar yönünden ekspertiz raporu benimsenmiş ancak ekspertiz raporunda aracın onarımına başlanması haline değişip değişmeyeceği belirlenecek olan yanına soru işareti (?) konulan parçalar yönünden değerlendirme yapılmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davacı tarafa ekspertiz raporunda değişip değişmeyeceği kesin olarak belirtilmeyen, (?) işareti ile gösterilen şüpheli parça kalemleriyle ilgili zararının oluştuğu hususunda ispat hakkı verilip gerçek zarar miktarını kanıtlamak davacının yükümlülüğünde bulunduğundan, masrafı davacı tarafça karşılamak suretiyle gerektiğinde araç üzerinde de inceleme yaptırılarak tüm dosya kapsamına göre araçta oluşan gerçek hasar miktarı yönünden önceki bilirkişi kurulunda görev yapan hasar konusunda uzman bilirkişiden (makine mühendisi) ek rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken taraflar için bağlayıcı olmayan belgenin ibra olduğunun kabulü ile yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin tem-

yiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6063, Karar No: 2011/12277, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6063 E.  ,  2011/12277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29011, Karar No: 2014/26776, Tarih: 30.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29011 E.  ,  2014/26776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : a) Sanık ... hakkında: TCK'nın 85/1, 62, 53/6 ve CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

b) Diğer sanıklar için: Beraat

Taksirle öldürme suçundan, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, ilişkin karar ile diğer sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkındaki hükme ilişkin olarak sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanık müdafinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanıklar ..., ... ve ... haklarındaki hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık Coşkun Karakadılar'ın asıl işveren şirketin Yönetim Kurulu Başkanı, ... bu şirketin proje müdürü, sanık ...'ın taşeron şirketin sahibi oldukları; kaba inşaatı devam eden binanın asansör boşluğunda hiç bir koruma önlemi bulunmaması nedeniyle işçinin 6. kattan asansör boşluğuna düşüp ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda; atılı suç nedeniyle kusurlarının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış bulunduğundan katılan vekilinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA;

3- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyize gelince;

Asansör boşluğunda, asansörlerin montaj işlemlerini yapan alt işveren konumundaki sanığın asansörlerin boşluklarını bir korkulukla kapatmaması ve kendi çalışma alanına ilişkin güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle kusurlu bulunduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1837, Karar No: 2021/10766, Tarih: 21.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/1837 E.  ,  2021/10766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek duyulan, dava dayanağı ... 4. İcra Müdürlüğünün 2013/9157 sayılı takip dosyasındaki borcun ödenip ödenmediği sorularak alınan cevabın, borçlu adresinde haciz yapılıp yapılmadığı sorularak yapılmış ise haciz tutanağının ilgili icra müdürlüğünden istenilerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2374, Karar No: 2015/2506, Tarih: 09.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/2374 E.  ,  2015/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 03.09.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, bu hususun mahallinde araştırılıp kesin olarak belirlenmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20945, Karar No: 2014/13610, Tarih: 08.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/20945 E.  ,  2014/13610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/174973

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2012

NUMARASI : 2010/111 (E) ve 2012/245 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Elektrik borcundan dolayı mühürlenen sayaçtaki mührü bozduğu iddia olunan sanığın suçlamayı kabul etmeyerek ikamette 1-2 ay oturduğunu savunması, tutanaklarda imzasının bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için ev sahibinin dinlenerek sanığın mühürleme ve mühür bozma tarihlerinde sayacın bulunduğu adreste oturup oturmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.