muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18443, Karar No: 2015/3517, Tarih: 13.07.2015

Devir işleminden ve Birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki süreler sona erdikten sonra 15. Ceza Dairesine gerek tebliğname tanzim edilerek, gerekse başka dairelerden görevsizlikle gönderilen dosyaların 23. Ceza Dairesine aktarılacağına dair iş bölümü kararında hiç bir düzenleyici hüküm bulunmadığı gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yeni kurulan dairelerin arşivlerinin olmaması nedeniyle 23. Ceza Dairesine tebliğname düzenlemeyerek, düzenlediği tebliğnamelerde 15. Ceza Dairesini muhatap alması ve bu durumun anılan daire tarafından da kabullenilmesi karşısında;

Yüksek 15. Ceza Dairesince birinci Başkanlık Kurulunun kararlarındaki devir işlemi için belirlenen süre ( 13.02.2015) den sonra başka dairelerden görevsizlikle gönderilip 26/03/2015 tarihinde bu dairenin esasına kaydedilip arşivine alındığı UYAP kayıtlarından anlaşılan işbu dava dosyasının dairemize devredilmesi iş bölümüne dair düzenlemelere aykırı bulunmuştur.

Bu nedenlerle:

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı ile 03.02.2015 tarih ve 19 sayılı kararları uyarınca temyiz davasını inceleme görevi yüksek 15. Ceza dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dava dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.07.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9063, Karar No: 2019/6741, Tarih: 27.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9063 E.  ,  2019/6741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem AM sınıfı hem de BE sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle AM sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 9. fıkrasına, “B sınıfı” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1369, Karar No: 2011/2230, Tarih: 26.04.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/1369 E.  ,  2011/2230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırı Davranmak

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCk.nun 80, 59.maddeleri gereğince 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması, 647 sayılı Yasanın 6.maddesi gereğince erteleme

Sanığın mahkumiyetine dair 18.03.2008 tarihli kararın daha önce tebligat yapılmış adres yerine sonradan saptanan adrese ve Tebligat Yasasının 35. maddesi uyarınca yapılan tebliğ işlemi, Tebligat Yasasının gösterdiği usullere göre önceden bu adreste yapılmış geçerli bir tebligatın bulunmaması sebebiyle usulsüz Olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin asıl karara yönelik ve süresinde olduğu kabul edilip, temyizin reddine ilişkin 10.10.2008 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 2004 yılı olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, dosya içindeki adli sicil kaydındaki sabıkasının ertelenmiş olduğu ve bu haliyle tekerrüre esas bulunmadığı anlaşılmakla, 01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5252 Yasanın 9/3. maddesi uyarınca olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun hükümlerininkarşılaştırılmasında teselsül hükmü yönünden 765 sayılı Yasanın sanık lehine olduğunu kabul eden mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususa yönelik düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen “sahte faturalar düzenlemek” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, beraat etmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 26.04.2011gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2873, Karar No: 2021/22415, Tarih: 09.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/2873 E.  ,  2021/22415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 30.06.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 11.07.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/72, Karar No: 2007/2778, Tarih: 06.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/72 E.  ,  2007/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Davacı gerçek kişi ile murisleri hakkında 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde düzenlenen kısıtlamalar yönünden yerel Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden araştırma yapılarak alınacak resmi yazıların dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 06/03/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21401, Karar No: 2014/20027, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/21401 E.  ,  2014/20027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2014/81-2014/294

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11138, Karar No: 2023/12774, Tarih: 13.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11138 E.  ,  2023/12774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/90 E., 2023/965 K.

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karabük İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/159 E., 2021/277 K.

.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davacı müvekkilinin davalıya ait ilk önce Yenimahalle sonrasında Esentepe Mahallesinde bulunan işyerinde 19909237 sicil numarası ile 10.02.1986 tarihinden itibaren fiilen çalışmaya başladığını, çalışmalarının 15.06.1990 tarihine kadar SGK bildirilmediğini, 15.06.1990 tarihinde SGK işe giriş bildirgesi verildiğini, ancak sonrası çalışmalarına ait bildirimde bulunulmadığını ve prim de ödenmediğini, oysaki davalı işyerinde 10.02.1986-15.08.1991 tarihleri arasında aralıksız olarak halı dokuma faaliyetinde bulunarak çalıştığını belirterek davacının, dava konusu dönemde davalı işverenlikte çalıştığının tespitine, ödenmeyen sigorta primlerinin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; SGK'nın da davalı olması gerektiğini, yine davacının 506 sayılı Kanun'un 3/II-D maddesine 20.06.1987 tarih ve 3395 sayılı Kanun ile eklenen hükme göre, el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalığı, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanacağını, ancak bunlardan istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı olarak sigortalı olabilecekleri düzenlendiğinden davacının yaptığı işte elle halı dokuma işi olup, davacının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmadığını, yine davacının Kurum kayıtlarının aksine yazılı olarak ispatlayabileceğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

2.Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Feri müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının dosya kapsamında dinlenen gerek tanık anlatımları gerekse de davalı işyerine ait görülen ve kesinleşen Mahkememizin emsal dosyalarındaki maddi ve fiili tespit durumlarına göre 10.02.1986 tarihinden 15.08.1991 tarihine kadar kesintisiz ve tam süreli olarak davalı şirket işyerinde halı dokuma işinde çalıştığını ispatladığı ancak, davacının 08.10.1972 doğum tarihli olarak meri mevzuat dahilinde çıraklık dönemi sonu olarak kabul edilen 18 yaşına girdiği 08.10.1990 tarihine kadar olan dönemde (10.02.1986-07.10.1990) ancak iş kazaları ve meslek hastalıkları ile hastalık sigorta hükümlerinden yararlanabileceği, dosya kapsamında da davacıya 15.06.1990 tarihli işe girişinin 506 sayılı Kanun'un 3-d maddesinde belirtilen iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık kollarına tabi sigorta olarak kayıt edildiği anlaşılmış olup, buna göre davacının ancak 18 yaşına girdiği 08.10.1990 tarihinden sonra malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi sigortalıktan yararlanabileceği nazara alındığında, davacının davalı işyerinde 08.10.1990-15.08.1991 arasında yasal zorunluluk gereğince en az asgari ücret düzeyinde çalıştığı kanaatine varılmıştır gerekçesi" ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işveren nezdinde 08.10.1990-15.08.1991 tarihleri arasında asgari ücret sigorta primine esas kazanç üzerinden çalışması bulunduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece davanın kısmen kabul kararının hatalı olduğunu, söz konusu kararın müvekkil lehine ortadan kaldırılması gerektiğini, müvekillin yaklaşık 4 yıl 8 aylık çalışmasının 18 yaşını tamamlamamış olması sebebi ile yok sayıldığını belirterek, kararın davacı lehine ortadan kaldırılmasını, davanın kabulünü istemiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece davanın kısmen kabul kararının hatalı olduğunu, söz konusu kararın müvekkil lehine ortadan kaldırılması gerektiğini, müvekillin yaklaşık 4 yıl 8 aylık çalışmasının 18 yaşını tamamlamamış olması sebebi ile yok sayıldığını belirterek, kararın davacı lehine ortadan kaldırılmasını, davanın kabulünü istemiştir.

2.Davalı ...Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı ...Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının 08.10.1972 doğum tarihli olup, 14 yaşına bile gelmeden çalışmaya başlamasının kabul edilmesi, yasal olarak uygun görülmemiş olup, 18 yaşına geldiği 08.10.1990 tarihinden 15.08.1991 tarihleri arasındaki 10 ay 7 gün süre ile çalıştığının tespitine karar verildiğini ancak ... Halı A.Ş. ile bu şirkete ait Hereke Halı fabrikasına bağlı Karabük Halıcılık Bölge Müdürlüğü, 03.06.1994 tarihli 94/17 sayılı özelleştirme kararı ile TBMM Milli Saraylar Dairesine devri, Yüksek Planlama Kurulunca; Kamu Ortaklığı İdaresi Başkanlığının 22.04.1994 tarih ve 2217 sayılı yazısı dikkate alınarak, 1 ay içinde devrinin yapılmasının öngörüldüğünü, davacının 08.10.1990- 15.08.1991 tarihleri arasındaki dönem tespitinde sorumlusunun şirket olamayacağını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3.Feri müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece yapılan yargılamada bir takım deliller toplanmış ise de elde edilen delillerin çalışmayı ispata yeter mahiyette olmadığını belirterek, kararın aleyhe olan yönler bakımından ortadan kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının işyerinde yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” olduğunun anlaşılması karşısında uyuşmazlık döneminde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanun’un 3/II-(D) bendine göre el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanların hakkında iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanacağından malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları kollarına tabi olamayacağından davanın reddine karar verilmesi gerekirken Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğundan, davalı ve feri müdahilin istinaf talebinin kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve dosyada mevcut delillerin hüküm kurmak için yeterli olduğundan delil toplanmasına ve duruşma açılmasına gerek olmaksızın davanın reddine karar vermek gerekmiştir." gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bir dönem yürürlülükte kalan ve dava açıldığı tarih itibariyle yürürlülükten kaldırılan Kanun nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, çalışmanın yok sayılmasının hakkaniyete aykırı bulunduğunu, aynı tarihlerde çalışan ve sigortalı sayılan kişiler arasında Anayasa’ya aykırı eşitsizlik oluşturulduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2-506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendi şu şekildedir.

“ Mülga 506 sayılı Kanun'un 3/II-D maddesinde, (Ek alt bent: 20/06/1987 - 3395/1 md.) “ El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” hükmü yer alırken, söz konusu maddede yer alan el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında kısa vadeli sigorta kollarının uygulanacağına ilişkin düzenleme, 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57 inci maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurulları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.