muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5681, Karar No: 2016/6263, Tarih: 19.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5681 E.  ,  2016/6263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanık hakkında 2004 yıllına ilişkin olarak vergi usul kanununa muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığa yüklenen 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesine muhalefet suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık hakkında 2005, 2006 yıllarına ilişkin olarak vergi usul kanununa muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlere yönelik incelemede;

2) Sanık hakkında 2005, 2006 yıllarına ilişkin olarak vergi usul kanununa muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlere yönelik incelemede;

Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği tespit olunan .... Metal Hurda İnş. Oto. Nak. Ltd. Şti., ... Metal İnş. Orman Ltd. Şti., .... Hurda Metal Ltd. Şti., ... Metal Ltd. Şti., ... Metal Ltd. Şti., ... Deri Ltd. Şti., Sadık ...., ... Ltd. Şti., ... Ltd. Şti. nden, Gelişim Ltd. Şti. tarafından düzenlenen sahte faturaları kullanması nedeniyle kamu davası açıldığı, .... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2008 tarih ve ..... sayılı iddianamesi ile de .... deri Ltd. Şti. Nden, .... Metal Hurda İnş. Oto. Nak. Ltd. Şti. nden aldığı sahte faturaları kullanması nedeniyle kamu davası açıldığı, ...... Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2009 tarih ve ..... Esas - ... Karar sayılı beraat kararı verildiği, kararın Yargıtay ... Ceza Dairesinin 18.03.2014 tarih ve ..... Esas - ..... Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde .... Asliye Ceza Mahkemesinin ..... Esas, ..... Esas,...... Asliye Ceza Mahkemesinin .... Esas, ...... Esas sayılı dava dosyalarında da aynı suçtan yargılandığını beyan etmesi karşısında; sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin tartışılması ile mükerrer dava olup olmadığının tespiti açısından, açılan kamu davalarının akıbeti araştırılıp bu dava ile ilgili olup olmadıkları, ilgili olup derdest olduklarının tespiti halinde bu dava ile birleştirilmesi, birleştirilme imkanı olmaması halinde ayrıntılı özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, toplanan tüm belgeler birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20033, Karar No: 2015/8346, Tarih: 04.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/20033 E.  ,  2015/8346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av. ... ile davalılar 1- ... 2- ... vek.Av. ... 3- ... 4- ... 5-... 6- ... aralarındaki alacak davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.11.2013 gün ve 2013/292 E. 2013/531 K. sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davalılar vekili 13.06.2014 havale tarihli temyiz dilekçesinde, adli yardım talebinde bulunmuş ise de,

1-Dairemizce yapılan inceleme sonucunda HMK'nun 336. maddesinde düzenlenen adli yardım talebinde bulunabilme koşullarının dilekçe ekinde sunulan belgeler değerlendirilerek somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından davalılar vekilinin adli yardım talebinin reddine,

2- Hükmü temyiz eden davalılar vekili tarafından Harçlar Kanunu'na göre yatırılması gereken maktu temyiz harcının tamamlatılması için muhtıra çıkarılarak 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7010, Karar No: 2024/9825, Tarih: 19.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/7010 E.  ,  2024/9825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1252 E., 2024/1212 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle sanık hakkında takdiri indirimin uygulanmadığına, mağdurun kendi telefonu ile çektiği ve dosyada delil olarak bulunan video kaydının duruşmada izlenip sanık ... müdafiine diyeceklerinin sorulmaması nedeniyle savunma hakkının ihlal edildiğine, Mahkemenin eksik inceleme ve araştırma ile karar verdiğine, eylemin rıza ile gerçekleştiğine ve sanığın, mağdurun yaşı konusunda hataya düştüğüne, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, kararın usul ve kanuna aykırı olup bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın aynı zamanda mağdurun ustası olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/3.d maddesi uyarınca da cezalandırılması gerektiğine, kararın bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair mağdurun aşamalardaki kısmen çelişki içeren beyanları, Marmara Üniversitesi İstanbul Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 20.06.2023 tarihli ''anal yoldan cinsel istismara maruz kaldığı konusunda fiziksel herhangi bir travmatik lezyon saptanmadığı'' na dair rapor ile savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü mağdura yönelik istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii, katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10446, Karar No: 2014/13796, Tarih: 16.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10446 E.  ,  2014/13796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muğla 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2014

NUMARASI : 2013/762-2014/119

Davacı, prim borçlarının yeniden yapılandırabilmesi için 6111 sayılı yasadan faydalanabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 6111 sayılı Kanun'dan yararlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına ve 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalı Kurum'dan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

6111 sayılı Kanun 25.2.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine ilişkin önceki dava ise 15.03.2011 tarihinde açılmıştır.

Davacının, 6111 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Kanun'dan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ettiği anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde kararın avukatlık ücretine ilişkin 3. bendinin tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29321, Karar No: 2013/26633, Tarih: 25.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29321 E.  ,  2013/26633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olay günü 18:00 sıraları sanığın, idaresindeki araçla akaryakıt istasyonuna girip gaz pompasına çarpması sonrası araçtan indiğinde pompa görevlisi tanık ... ve akaryakıt istasyonu sahibi ...'ın sanığın ayakta duramayacak şekilde alkollü olduğunu beyan ettikleri, yine sanığa ait doktor raporunda da sanığın yüksek derecede alkollü olduğunun tespit edilmesi karşısında sanığa atılı suçun unsurlarının oluştuğu ve atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4248, Karar No: 2021/6118, Tarih: 16.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4248 E.  ,  2021/6118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, aleyhe hükmedilen nafaka, maddi-manevi tazminat, reddedilen manevi tazminat, velâyet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velâyeti davalı-davacı anneye verilen ortak çocuk ile davacı-davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkide, ortak çocuğun yaşı nedeni ile yatılı kişisel ilişki kurulmamış ve “Aynı şehirde oturmaları hali" ve “Farklı şehirde oturmaları hali" için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Taraflar farklı şehirlerde yaşıyor olsalar bile, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse "ayrı şehir-aynı şehir ayrımına" gidilmesinin önemi bulunmamaktadır. Ayrıca ortak çocuğun yaşı dikkate alındığında, baba ile kurulan kişisel ilişkinin artık yetersiz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle, ayrı şehir-aynı şehir ayrımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocukların da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasının 3. bendinin kişisel ilişkiyi düzenleyen kısmının hükümden çıkarılmasına, yerine “Velayeti davalı-davacı anneye verilen 26.02.2018 doğumlu ortak çocuk Miray Öz ile davalı baba arasında, her ayın l. ve 3. haftasonu Cumartesi günü 10:00 ile takip eden Pazar günü 17:00 saatleri arasında, dini bayramların 2. günü 10.00 ile 3. günü 17.00 saatleri arasında, her yıl babalar günü 10.00 ile 17.00 saatleri arasında, yarıyıl tatilinin ilk günü saat 10.00’dan takip eden 7. günü saat 17.00 arasında, her yıl 1 Temmuz saat 10:00 ile 31 Temmuz saat 17:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına” cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.16.09.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/9158, Karar No: 2015/79, Tarih: 13.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9158 E.  ,  2015/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6162, Karar No: 2010/11463, Tarih: 23.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6162 E.  ,  2010/11463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı vekilinin yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda bulunmayan, gerekçeli kararda yer verilen hususlara ilişkin, gıyabi hükmün,davacı üçüncü kişi vekiline yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtiğinde ve gerektiğinde HUMK’nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/586, Karar No: 2017/1614, Tarih: 13.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/586 E.  ,  2017/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile davalının 3.400,00 TL asıl alacağa yönelik itirazının kaldırılmasına, davacı tarafın 30,61 TL işlemiş faize yönelik itirazın kaldırılması talebinden feragat ettiğinden bu kısma ilişkin davanın feragat nedeniyle reddine, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK'nun 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Mahkemece gerekli uyarıyı taşıyan çağrı kâğıdının usulüne uygun şekilde davalılara tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun taraf teşkilinin gerçekleşmesinden sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekir. Nitekim taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

7201 sayılı Tebliğat Kanunu'nun "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21/1. maddesinde; "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıda ki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnemeyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşulardan birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır. Madde burada, iki hali birlikte düzenlenmiştir. Bunlardan ilki "adreste bulunmama", diğeri ise "tebellüğden imtina" dır. Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebliğat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesinin birinci fıkrasında; "Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebliğatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir" hükmü öngörülmüştür.

Burada Yönetmeliğin 30. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını "tahkik etme" görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru tahkik etmekle kalmayıp, bunu tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu Tebliğat Kanunu'nun 23/7 ve Tebliğat Yönetmeliğinin 35/f bendi gereğince tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde, yapılan işlemin usulüne uygun olup olmadığı hakim tarafından denetlenebilir. Muhatabın, tebliğ adresinde ikamet etmekle birlikte, kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmadığının, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin beyan ve bunun tevsik edilmesi halinde ancak, maddede sayılanlardan, örneğin muhtara imza karşılığı tebliğ edilip, 2 numaralı fişin kapıya yapıştırılması ve komşunun durumdan haberdar edilmesi işlemlerine geçilebilecektir.