muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10776, Karar No: 2011/1803, Tarih: 17.02.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/10776 E.  ,  2011/1803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka hakkına tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelernde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi geerğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA oybirliğiyle, atılı eylem 01.01.2009 tarihinde 5252 sayılı kanunun geçici 1.maddesi ile TCK.unun 5 ve 2.maddeleri uyarınca suç olmaktan çıkarılmış ve bu nedenle el konulan eşya da suç konusu olmaktan çıktığından inceleme tarihinde söz konusu eşyanın bulundurulmasının da bizatihi suç olduğuna dair yasal bir düzenleme bulunmadığından İADESİNE oyçokluğuyla, 17.02.2011 günü karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Ceza Hukukunun amacının; kişi hak ve özgürlüklerini, kamu düzen ve güvenliğini, hukuk devletini, kamunun sağlığını ve çevreyi, toplum barışını korumak, suç işlenmesini önlemek olduğu, hiçbir ceza yasasının, bu hedefe aykırı olarak düzenlendiğinin kabul edilemeyeceği ve yorumlanamayacağı açıktır.

Bu amacın gerçekleştirilmesi için kullanılan araçlar, ceza ve güvenlik tedbirleri olup, 5237 sayılı TCK. Müsadereyi güvenlik tedbirleri bölümünde düzenlemiştir.

Güvenlik tedbirinin, meydana gelen hukuka aykırılık nedeniyle kişinin kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, kişi hakkında ya da hukuka aykırılığın konusu veya bunun için hazırlanmış eşya hakkında uygulanabileceği,

Güvenlik tedbiri ile fiil veya failden meydana gelebilecek muhtemel tehlikeleri önlemek, kişiyi yeniden topluma kazandırmak ve özellikle yeni bir suç işlenmesine karşı toplumu korumanın amaçlandığı, geleceğin hedeflendiği,

Bir Güvenlik tedbiri olan müsadere ile eşyanın kişinin elinde bulunmasının yaratacağı tehlikeliliği bertaraf etmek, onda yaratacağı suç işleme potansiyelini yok etmek, yeni hukuka aykırılıkların önüne geçmek olduğu kabul edilmiştir.

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde “suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan, eşya kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir” hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Ceza Hukuku araçlarından olan cezanın uygulanabilmesi için mutlak surette kanun ile tanımlanan bir suçun işlenmesi gerektiği halde, güvenlik tedbiri için bir hukuka aykırılığın yeterli olduğu,

TCK.nun 54.maddesinde “suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan, eşya kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlak açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir” hükmüyle açıklığa kavuşturulduğu,

Uzun çalışma, araştırma ve emek ile meydana getirilen markanın, hiçbir hak ve yetkisi bulunmayan kişilerce kullanılmasının haksız maddi, manevi menfaat elde etmeye yönelik olduğu, marka sahibinin ise bu eylemler sebebiyle müşteri, itibar, maddi kazanç gibi zarara uğradığı veya bu tehlikelerle karşı karşıya olduğu, tam bir hukuka aykırılığın oluştuğu,

Taklit ürünlerin sınıfına göre toplumun mutlak tehlike ile karşı karşıya bırakıldığı, örneğin taklit ilaç nedeniyle kamu sağlığının, yedek parçalar sebebiyle trafik güvenliğinin tehlikeye düşürüldüğü, bireylerin aldatıldığı, kalitesiz malların yüksek fiyatla satılmasıyla maddi kayba uğratıldığı,

Fail yönünden ise; taklit malın kendisine iadesiyle güvenlik tedbirinin esas amacı olan ileride suç işlenmesini önlemek gayesinin gözardı edilerek adeta yeniden suç işlemeye teşvik edileceği, keza 28.2.2009 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5833 sayılı Yasa ile iadeye konu eşyanın üretimi, satışı, satışa arzının suç olarak kabul edildiği, dolayısıyla kamu güvenliği, kamu sağlığı ve genel ahlak açısından tehlike yaratan bu tür eşyanın müsaderesinin gerektiği,

Tüm bu açıklamalar ile davanın ortadan kaldırılmasına dair karara katılmakla beraber, el konulan ve tescilli markanın taklidi olduğu sabit olan eşyanın müsaderesi yerine iadesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/10647, Karar No: 2016/9961, Tarih: 14.12.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/10647 E.  ,  2016/9961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılan;

1- Dava konusu 421 parsel sayılı taşınmazın imar planı içerisinde bulunup bulunmadığı, imar planı içerisinde bulunuyorsa hangi tarihte imar uygulamasına alındığının ilgili kurumdan sorulması,

2- Davacı ... adına, 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesi gereğince belgesizden tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü'nden sorulması, gelen yazı cevapları dosya içerisine alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12155, Karar No: 2015/916, Tarih: 22.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12155 E.  ,  2015/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...13244 ada 53 parselin Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması, aksi halde aynı fıkra hükmü gereğince kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan domates, hıyar, 2.ürün taze fasülye ve 2. ürün marul için 2013 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına azami ve asgari verimi, ayrıntılı üretim giderleri ile kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesin için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi. 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38618, Karar No: 2017/18742, Tarih: 21.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38618 E.  ,  2017/18742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 20. İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Dosya kapsamından; Dairemizin 09.02.2017 tarihli geri çevirme kararı gereği mahkemece yapılan yazışma neticesince, ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü’nün 08.06.2017 tarihli yazısının ekler kısmında Ek-2 olarak 02.09.2014/E.G.D-12/E.G.-10 sayılı, Ek-3 olarak ise 02.09.2014/E.G.D-13/E.G.-11 sayılı iş müfettişi raporları, ekleri ve tebliğ belgeleri dosyaya sunulduğu belirtilmişse de yazı ekinde sadece 17.12.2014 tarih ve E.G.D-28-E.G.-26 sayılı rapor ve eklerinin gönderildiği anlaşılmaktadır.

Buna göre, ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü’ne yeniden müzekkere yazılarak, mahkemece istenilen evrakların eksik olarak gönderilmesi sebebi ile yargılmanın uzamasına sebebiyet vermelerinin yasal sonuçları konusunda gerekli ihtarda bulunulması ve kurum müfettişleri tarafından düzenlenmiş olan 02.09.2014 tarih E.G.D-12/E.G.-10 sayılı ile 02.09.2014 tarih E.G.D-13/E.G.-11 sayılı muvazaa tespit raporlarının ekleri ile beraber getirtilmesi ve bu müfettiş raporlarının düzenlenmesinin ardından (02.09.2014 tarihi ve devamındaki günlerde) davacı işverene tebliğ edilip edilmediği, bu bağlamda raporun kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak şayet tebliğ yapılmış ise tebligatın hangi tarihte yapıldığını gösterir belgelerin temin edilmesi ve dosyaya eklenmek suretiyle tekrar Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.09.2017 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21958, Karar No: 2015/13835, Tarih: 18.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21958 E.  ,  2015/13835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/325386

Mahkemesi : Kaş Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 15/05/2014

Numarası : 2013/459 - 2014/299

Suç : Taksirle Yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu,meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan ceza tayini;

2-5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında mağdurlar vekillerinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olmaları nedeniyle, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Mağdurlar U.. T.. 'ın dosyada mevcut raporunda mağdurun sol el 2. parmakta uyuşma tariflemesine göre, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi yönünden 12 ay sonra rapor tanzim edilebileceğinin, yine mağdur D.. A..'nun adli raporunda, aktif nörolojik yakınması bulunmayan mağdurun, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi yönünden 12 ay sonra rapor tanzim edilebileceğinin belirtilmesi karşısında, mağdurların yaralanmalarının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesine neden olup olmayacağının kesin olarak tespiti bakımından yeniden rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28796, Karar No: 2013/31144, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/28796 E.  ,  2013/31144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin 18.01.2013 günü yüzüne karşı verilen hükmü, 28.01.2013 günlü dilekçesiyle temyiz ettiği anlaşıldığından, yasal süresinden sonraki temyizi nedeniyle, hükümlü müdafiinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8907, Karar No: 2021/13594, Tarih: 05.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8907 E.  ,  2021/13594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık kısa çalışma prim alacağına uygulacak faizin başlangıç tarihi noktasındadır.Dava konusu kısa çalışma prim alacağı bakımından Toplu İş Sözleşmesinde bir ödeme günü belirlenmiş değildir.Bozma öncesi mahkeme kararında bu alacağa bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesine rağmen Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin bozma ilamında bu hususun bozma konusu yapılmaması maddi hataya dayalı olup maddi hata nedeniyle taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşmaz.Hal böyle olunca dava konusu kısa çalışma primi alacağına dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekli iken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple, temyiz olunan mahkeme kararının hüküm fıkrasıının 4. bendi tamamen çıkartılarak yerine “Brüt 3.129,84 TL kısa çalışma primi alacağının kabulü ile; brüt 200,00 TL’ye dava tarihi olan 20.11.2014, bakiyesine ıslah tarihi olan 08.10.2015’den itibaren işleyecek en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11987, Karar No: 2017/24143, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11987 E.  ,  2017/24143 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11478, Karar No: 2024/2162, Tarih: 26.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11478 E.  ,  2024/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/6 Esas, 2023/6 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 1. Çocuk Mahkemesinin 20.04.2017 Tarihli ve 2017/204 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında danışmanlık tedbirinin uygulanmasına, 23.01.2019 tarihli ek kararla danışmanlık tedbirinin kaldırılmasına, 04.01.2022 tarihli ek kararla korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında sağlık tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 10.02.2022 tarihli ek karar ile de, yapılan kolluk araştırması sonucunda korunmaya ihtiyacı olan küçüğün ... Süleymanpaşa/Tekirdağ adresinde babası ile yaşadığının belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 22.05.2023 Tarihli ve 2023/6 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan çocuğun kendisinin ve ailesinin Ankara ilinde olduğundan, Ankara ili Mamak ilçesinde bulunan çocuk hakkında tedbir kararı vermeye Ankara 1. Çocuk Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının d alt bendi uyarınca hakkında sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, hakkında uygulanan koruyucu ve destekleyici tedbirlerinin uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

C. Değerlendirme

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Ankara 1. Çocuk Mahkemesinin 2017/204 Esas sayılı dosyasında 04.01.2022 tarihli karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 10.02.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Ankara 1. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.