muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15775, Karar No: 2022/2352, Tarih: 15.03.2022

Mahkemece davaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda, fen bilirkişilerin 01.04.2013 tarihli raporlarında, (B) harfi ile gösterilen 6.252,88 m2'lik tescil harici boşluğa ilişkin davacı ... Hazinesinin davasının reddi ile müdahil davacı ...'ın davasının kabulüne, (B) harfi ile gösterilen 6.252,88 m2'lik tescil harici kısmın müdahil davacı ... adına ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline; (C) harfi ile gösterilen 7.658,51 m2'lik tescil harici boşluğa ilişkin davacı ... Hazinesinin davasının reddi ile müdahil davacı ...'ün davasının kabulüne, (C) harfi ile gösterilen 7.658,51 m2'lik tescil harici kısmın müdahil davacı ... adına ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline; (D) harfi ile gösterilen 3.252,18 m2'lik tescil harici boşluğa ilişkin davacı ... Hazinesinin davasının reddi ile müdahil davacı ...'ın davasının kabulüne, (D) harfi ile gösterilen 3.252,18 m2'lik tescil harici kısmın müdahil davacı ... adına ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline; (E) harfi ile gösterilen 1.224,26 m2'lik tescil harici boşluğa ilişkin davacı ... Hazinesinin davasının reddi ile müdahil davacı...'nun temliki ile Halil Uslu yönünden davanın kabulüne, (E) harfi ile gösterilen 1.224,26 m2'lik tescil harici kısmın müdahil davacı...'nun temliki ile Halil Uslu adına ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline; (F) harfi ile gösterilen 1.158,27 m2'lik tescil harici boşluğa ilişkin davacı ... Hazinesinin davasının reddi ile müdahil davacı ...'ın davasının kabulüne, (F) harfi ile gösterilen 1.158.27 m2'lik tescil harici kısmın müdahil davacı ... adına ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline; (H) harfi ile gösterilen 2.539,93 m2'lik tescil harici boşluğa ilişkin davacı ... Hazinesinin davasının reddi ile müdahil davacı ... ve Teslime Sinem Kılınç'ın davasının kabulüne, (H) harfi ile gösterilen 2.539,93 m2'lik tescil harici kısmın müdahil davacı ... ve Teslime Sinem Kılınç adına ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline; (G) harfi ile gösterilen 1.586,92 m2'lik tescil harici boşluğa ilişkin davacı ... Hâzinesinin davasının reddi ile birleşen dosya davacısı Haşan ... Yıldırım'ın davasının kabulüne, (G) harfi ile gösterilen 1.586,92 m2'lik tescil harici kısmın birleşen dosya davacısı ... adına ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, ... (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 12.11.2014 tarih ve 2014/5082 Esas, 2014/9396 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş ve bu kez davacı ..., asli müdahiller ... ve..., ..., ... vekilleri tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir. Kadastroca tescil harici bırakılan yerler için açılan tescil davalarında husumetin, 4721 sayılı TMK'nin 713/3. maddesi uyarınca yasal hasım konumunda olan Hazine ve ilgili Kamu Tüzel Kişiliğine birlikte yöneltilmesi zorunludur. Yasal hasım konumundaki tüzel kişiler davaya dahil edilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması hukuken mümkün değildir. Somut olayda dava, Hazine ve ... Belediye Başkanlığı hasım gösterilerek açılmış olup, hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yasal hasım konumunda bulunan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ...' nın da davada taraf olarak yer almaları gerektiği Mahkemece gözden kaçırılmıştır. Bu nedenle davada taraf teşkilinin tamamlandığından söz edilemez. Oysa ki, taraf teşkilinin sağanması dava şartlarından olup, bu koşul yerine getirilmeden davanın esasına girilemez.

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle davacıya, davasını ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ...' na da yöneltmesi için süre ve imkan tanınmalı, bu şekilde taraf koşulunun sağlanması halinde anılan belediyelerden savunma ve delilleri sorulup saptanmalı, bildirdikleri takdirde delilleri toplanmalı ve bundan sonra tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin yöntemince taraf teşkili sağlanmadan davanın esası hakkında karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekirken değişik gerekçe ile bozulduğu anlaşılmakla, davacı ..., asli müdahiller ... ve..., ..., ... vekillerinin karar düzeltme taleplerinin kabulü ile kararın açıklanan değişik gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ..., asli müdahiller ... ve..., ..., ... vekillerinin karar düzeltme isteminin kabulü ile ... (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 12.11.2014 tarihli ve 2014/5082 Esas, 2014/9396 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarıda yazılı değişik gerekçe ile İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyannca BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davacı ..., asli müdahiller ... ve müştereklerine ve asli müdahil ...'a ayrı ayrı iadesine, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11780, Karar No: 2011/25072, Tarih: 07.12.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/11780 E.  ,  2011/25072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...'un, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203 ve 80. maddeleri gereğince 11 yıl 8 ay ağır hapis ve 4.305.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.1990 tarihli ve 1990/70 Esas, 1990/114 sayılı Kararını müteakip, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine yapılan inceleme sonucunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 247/1, 247/2 ve 43/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 13.06.2005 tarihli ve 1990/70 Esas, 1990/114 sayılı Ek Kararının infazı sırasında, hükümlü vekilince yapılan ceza zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle, cezanın ortadan kaldırılması talebinin reddine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 20.05.2011 tarihli ve 2011/215 müteferrik sayılı Kararına yönelik itirazın kabulüne, cezanın infazına yer olmadığına ilişkin Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2011 tarihli ve 2011/444 Değişik İş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, merci Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesince, ilk kararın kesinleştiği 06.12.1990 tarihinden itibaren 20 yıllık ceza zamanaşımı süresinin 06.12.2010 tarihi itibarıyla dolmuş olduğundan bahisle 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezasının infaz edilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, ilk kararın Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 06.12.1990 tarihli ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, Pendik Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 19.02.1991 tarihinde sanık hakkında yakalama müzekkeresi çıkarıldığı ve ceza zamanaşımı süresinin kesilerek yeniden işlemeye başladığı, firarda olan sanığın yakalama işlemlerinin sürdüğü sırada 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca yapılan uyarlama yargılaması sonucunda sanık hakkında verilen mahkümiyet hükmünün temyiz edilmeksizin 09.09.2005 tarihinde kesinleşerek yeniden infaz işlemlerine başlandığı ve sanığın halen firarda olup yakalanamadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hükmolunan cezanın süresi itibarıyla 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 112/3. maddesine göre 20 yıllık ceza zamanaşımı süresine tabi olduğu, aynı Kanunun 113. maddesi uyarınca ceza zamanaşımı süresinin hükmün kesinleştiği tarihten itibaren işlemeye başlayacağı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.05.2006 tarihli ve 2006/6-135 Esas, 2006/128 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, sonraki lehe kanun sebebiyle yapılan uyarlama yargılamasında verilen kararlar hüküm niteliğinde olduklarından, ceza zamanaşımı süresinin de uyarlama kararının kesinleşmesinden itibaren yeniden işlemeye başlayacağı nazara alındığında sürenin dolmamış olduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 26.07.2011 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-71-6034-2011/9576/40314 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.06.1990 gün ve 1990/70-114 sayılı mahkümiyet hükmünün Dairemizce 06.12.1990 tarihinde onanması üzerine kesinleştiği ve 765 sayılı TCK.nun 113. maddesine göre ceza zamanaşımının işlemeye başladığı, 5237 sayılı TCK.nun yürürlüğe girmesi nedeniyle mahkemece 5252 sayılı Yasanın 9. maddesi uyarınca mahkümiyet hükmünde değişiklik yargılaması yapılarak 13.06.2005 günlü ek kararla cezasının yeniden belirlendiği, uyarlama yargılamasının yeni yasanın uygulanması koşullarının belirlenmesi amacı ile sınırlı ve kendine özgü bir yargılama olduğu, bu yargılama sonunda verilen karar hüküm niteliğinde ve temyizi kabil olmakla birlikte, sonradan yürürlüğe giren lehe yasanın hükümlü lehine uygulanması ve infaz yeteneği bulunan ilk hükmü değiştirmekten ibaret ve infaza ilişkin bir karar olduğu, bu nedenle ceza zamanaşımını yeniden başlatıcı vasfı bulunmadığı gibi 765 sayılı TCK.nun 114 ve 5237 sayılı TCK.nun 71. maddelerinde ceza zamanaşımını kesen nedenler arasında da sayılmadığı, kanunda sınırlı olarak gösterilen zamanaşımını başlatan ve kesen nedenlerin yorum ve kıyas yoluyla hükümlü aleyhine genişletilemeyeceği, 19.02.1991 tarihli yakalama kararından itibaren yirmi yıllık ceza zamanaşımının dolduğu, kaldı ki 13.06.2005 günlü ek karar duruşma dışı verilse dahi davanın esasını çözmesinden dolayı temyizinin olanaklı bulunduğu ve kesinleşmediği anlaşıldığından CMK.nun 309. maddesi uyarınca yerinde görülmeyen istemin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8520, Karar No: 2020/36, Tarih: 13.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/8520 E.  ,  2020/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından iştirak nafakasının miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, tedbir ve iştirak nafakalarının mikarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre yersiz görülen temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

2-Bölge adliye mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda verilen kararda çocuk lehine hükmedilen tedbir nafakası kesinleştiği halde, bu konuda yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ne var ki bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HMK 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından A. bendinin tamamen çıkarılmasına, yerine A. bendi olarak "Davacı-karşı davalı kadının iştirak nafakası talebinin kabulü ile aylık 600 TL. iştirak nafakasının davalı-karşı davacı erkekten alınarak kadına verilmesine" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.01.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/1698, Karar No: 2020/4301, Tarih: 15.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1698 E.  ,  2020/4301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı müflis şirket iflas dairesi memurları ile müflis şirket vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 05.12.2005 tarihli "Finansal Kiralama Sözleşmesi" imzalandığını, kiracı şirketin iflasına karar verildiği, müvekkilinin sözleşme kapsamında müflis şirketten toplam 464.494,42 TL alacağının bulunduğunu, müvekkilinin iflas idaresine yaptığı müracaatının reddedildiğini ileri sürerek, toplam 464.494,42 TL alacağının kayıt-kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı müflis şirket iflas idaresi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının alacağının ipotekle temin edilmiş olduğu, dosya borcunun iflasın açıldığı 04.05.2011 tarihi itibariyle 748.757,72 TL olduğu ancak davacı vekilinin sıra cetveli düzenlenmeden önce iflas idaresine verdiği dilekçede ipotekli taşınmazın bir kısmının kamulaştırılması ve kamulaştırma bedelinin tahsilinden sonra bakiye 114.931,79 TL alacaklarının kaldığını bildirdiği, bu nedenle sıra cetveline 114.931,79 TL alacağın kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle, alacaklılar sırasının 4. sırasına kaydedilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı müflis şirket iflas dairesi memurları ile müflis şirket vekili temyiz etmiştir.

1-İflas kararı ile birlikte TBK 513/1 maddesi uyarınca vekalet sona erer ancak vekil 513/2 maddesi uyarınca acil işleri yapabilir. Karar iflas idaresi memurlarınca temyiz edilmiş olduğu ve iflas eden şirket vekili Av. ...'e bir vekaletname de verilmediğine göre şirket vekili Av. ...'in temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Kayıt kabul davaları İİK 235/2 maddesi uyarınca masaya karşı açılır kanunun amir hükmüne rağmen İflas dairesinin davalı gösterilerek aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle re’sen bozulması gerekmiştir.

3-İflas idare memurlarının temyiz itirazlarına gelince;

Davacının ipoteğin paraya çevrilmesine dair takibi, kamulaştırma dışında kalan kısım için devam ettiğine göre; kayıt kabul talebinin gerçek alacak miktarı belirlendikten sonra takip dosyasından tahsil edilecek miktar da dikkate alınarak, tahsilde tekerrür olmayacak şekilde kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

4-Kabule göre; kayıt kabul davalarında maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

Davacının ipoteğin paraya çevrilmesine dair takibi, kamulaştırma dışında kalan kısım için devam ettiğine göre; kayıt kabul talebinin gerçek alacak miktarı belirlendikten sonra takip dosyasından tahsil edilecek miktar da dikkate alınarak, tahsilde tekerrür olmayacak şekilde kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

4-Kabule göre; kayıt kabul davalarında maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı müflis şirket vekili Av. ...’in temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re’sen, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı müflis şirket iflas daire memurları yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8369, Karar No: 2016/14290, Tarih: 06.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/8369 E.  ,  2016/14290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacı küçük İsmail'in davalı hastanede sünnetinin yapıldığını, sünnet sonrası sağ ayağında uyuşma tespit edilmesi üzerine davalı hastaneye başvurduklarını, sonrasında çocuğu ... Üniversitesi hastanesine götürdüklerini, bu hastanenin yönlendirmesi ile davalı hastane yetkililerine hastaya yapılan işlemi sorduklarında ağrı kesici iğne uygulandığının söylendiğini, hatalı iğne uygulaması sonucu hastanın sakat kaldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000 TL maluliyet sebebiyle ortaya çıkan işgöremezlik tazminatı ve 1.000 TL tedavi masrafına ilişkin maddi tazminat ile 100.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davacı çocuğa uygulanan tıbbi tedaviye ilişkin bir kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar, davalı şirkete ait hastanede davacı İsmail’in gerçekleştirilen sünnet operasyonu sırasında diğer davalı doktor tarafından hatalı uygulanan ilaç enjesiyonu nedeniyle sakat kaldığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davacı çocuğa uygulanan tıbbi tedaviye ilişkin bir kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar, davalı şirkete ait hastanede davacı İsmail’in gerçekleştirilen sünnet operasyonu sırasında diğer davalı doktor tarafından hatalı uygulanan ilaç enjesiyonu nedeniyle sakat kaldığını ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Dava, davalı doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davrandığı iddiasına dayanmaktadır ( B.K. 386, 390 md ). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır ( B.K. 390/II ). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur ( B.K. 321/1 md ). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları ( hafif de olsa ) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, özen yükümlülüğü kapsamında en ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir ( Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören; doktor olan vekilden ona güvenen muvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Mahkemece davalı hakkında yürütülen ceza dosyasına konu yargılama kapsamında ... İhtisas kurulundan alınan bilirkişi raporundaki tespitlere itibar edilerek hüküm verilmiştir. Karara esas alınan bu bilirkişi raporunda; hastanın sağ ayağında meydana gelen güçsüzlüğün enjeksiyon nöropatisi ile uyumlu olduğu ve yapılan sünnet operasyonu ile doğrudan bir ilgisinin bulunmadığı, ağrı kesici iğne yapılması neticesinde meydana gelen bir komplikasyon olarak kabul edilebileceği, enjeksiyonun yanlış yere yapıldığına dair tıbbi bir belgenin olmadığı, işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu, rapor edilmiş olup, mahkemece eldeki davaya ilişkin yargılama safahatında davacıların iddia ve itirazları kapsamında gerekli değerlendirme yapılmak üzere ayrı bir bilirkişi incelemesi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı taraflarca, sünnet operasyonu yapılan küçük İsmail’in yaşı ve vücut yapısı itibariyle kalça bölgesinden ağrı kesici iğne uygulanmasının komplikasyon riskini artıran bir durum olduğu gibi, hastanın o sırada yatağında yatar vaziyette bulunması itibariyle uygun pozisyonda iğne yapılmadığını, ayrıca sünnet operasyonu sonrasında ağrı kesici iğne yapılmasına ilişkin bir tıbbi zorunluluk bulunmadığını, bu riskli durumun tercih edilmesi nedeniyle uygun tedavi yöntemini uygulamayan davalı doktorun kusurlu olduğunu ileri sürerek bu iddialarını desteklemeye yönelik olarak dosyaya ibraz ettiği ... Nöroşirürji ana bilim dalı doktoru ... tarafından yayınlanan tıbbi makalede de, çocuk ve kalça adalelerinin yapısal ve edinsel nedenlerle zayıf olması hali ile hastanın yan, yan uzanan, ayakta duran veya bükük vaziyette iken kalçaya enjeksiyon yapılmasının yaralanma ve komplikasyon riskini artırdığı tespitine yer verildiği görülmüştür.

Adli tıp raporunda küçük İsmail’in rahatsızlığının kalçaya uygulanan enjeksiyona bağlı komplikasyondan kaynaklandığı tespit edilmiş ise de, davacıların iddiaları kapsamında sünnet operasyonu sonrası uygulanan ağri kesici iğne uygulamasının doğru ve tercih edilmesi gereken bir tedavi yöntemi olup olmadığı, doğru ve uygulanabilir bir tedavi yöntemi olarak kabul edilmesi halinde dahi hastanın yaşı ve yaşına göre zayıf bir vücut yapısına sahip olduğu gözetildiğinde komplikasyon riski taşıyıp taşımadığı, risk faktörü ile tedavi zorunluluğu bakımından uygun tercih olup olmadığı ve uygulama yöntemlerine ilişkin iddia ve itirazlar kapsamında herhangi bir inceleme ve değerlendirmenin yapılmadığı, ... Kurumu raporunun bu haliyle hüküm kurmaya elverişli bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece yapılacak iş öncelikle davalı hastanede uygulanan tedaviye ilişkin tıbbi kayıtların dosya içerisine alınması sağlandıktan sonra Üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek aralarında anestezi ve Nöroşirürji uzmanının da bulunduğu, konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, davacı iddiaları ve dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bent uyarınca, davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 06/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.