muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2934, Karar No: 2019/748, Tarih: 23.01.2019

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalılardan ... vekilinin kal’e yönelik temyiz itirazlarına gelince, tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 1249 parsel sayılı taşınmazın dava tarihi itibariyle davacı adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Söyle ki; davalı savunmasında uyuşmazlık konusu binanın davacı tarafın rıza ve bilgisi dahilinde yapıldığını belirterek bina değerinin tespiti ile belirlenen bedelin davacı tarafından mahkeme veznesine depo edilmesine ve taraflarına ödenmesine kadar hapis hakkı kullandırılmasına karar verilmesini talep etmiş olmasına rağmen mahkemece, binanın rıza ve/veya anlaşma doğrultusunda yapılıp yapılmadığı hususu yeterince araştırılmadığı gibi davalılar vekilinin bina değerinin depo edilmesi ve hapis hakkı konusundaki taleplerine yönelik olumlu olumsuz bir değerlendirme de yapılmamıştır.

Hâl böyle olunca, Mahkemece taraflar arasında görülen ceza dosyaları ile 19.11.2013 tarihli yazılı evrak aslı da temin edilerek nizalı yapının davacının rızası ile yapılıp yapılmadığının yöntemince araştırılarak belirlenmesi, bu doğrultuda davacı tarafın yıkım istemi ile davalılar vekilinin bina değerinin depo edilmesi ve hapis hakkı kullandırılması talepleri hakkında varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde yıkım kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30951, Karar No: 2020/14617, Tarih: 08.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/30951 E.  ,  2020/14617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.03.2008 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26.02.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gece vakti müştekinin evine gireceği esnada yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/3. maddelerinde belirtilen konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 14.05.2006 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11901, Karar No: 2010/18417, Tarih: 07.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/11901 E.  ,  2010/18417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 07/07/2008 tarihinde verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK.nun 310.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 15/07/2008 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE 07/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18083, Karar No: 2017/9646, Tarih: 25.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/18083 E.  ,  2017/9646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 17/06/2015 tarihinde meydana gelen olay sebebiyle maliki... olan ... plakalı aracın yanarak hasar gördüğü, kolluk birimlerince yapılan araştırma ve şahsın vermiş olduğu ifade sonucundan söz konusu aracın... isimli şahıs tarafından yakılmış olduğunun tespit edildiği, şahsın 17/06/2015 tarihinde vermiş olduğu kolluk ifadesinde aracı kendisinin yaktığını açık bir şekilde ikrar ettiği, aracın yanması nedeniyle davacı şirketin zarara uğrayan sigortalıya 13/08/2015 ve 28/08/2015 tarihlerinde... nolu hasar dosyasında toplam 31.680,00 TL'yi ödemek zorunda kaldığı, bu nedenle sigortalıya ödenen tazminatın davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili 01.04.2016 tarihli dilekçesinde davayı kabul etmediklerini beyan etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 30.500,00 TL’nin 28/09/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı üzerinden davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dair karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olay kasko rücu davasıdır. Davacı ... şirketi, sigortalısına ödemiş olduğu hasar bedelinin davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

... İçtihadı Birleştirme Kararının 22.03.1944 Tarih E. 37, K. 9, RG. 3.7.1944 sayılı kararında bu husus "Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dâva, ... poliçesinden doğan bir dâva değildir. Bu nedenle, halefiyet dâvası bir ticarî dâva sayılamaz. Bu dâva, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dâva gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dâva açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu dâvası için de söz konusudur" şeklinde vurgulanmaktadır.

Davacı ... şirketi olup, uyuşmazlık haksız fiilden kaynaklanmaktadır. Ticaret Mahkemelerinin görev alanı 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5/1. maddesinde "Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir." ifadesi ile ticari davalar ile sınırlandırılmıştır. Ticari davalar ise TTK'nın 4. maddesinde sayılmıştır. Buna göre 4/1. maddesinde nispi ticari davalar 4/1-a fıkrasından f fıkrasına kadar sayılan hususlar ise mutlak ticari davalar olarak sayılmıştır.

Bir davanın nispi ticari dava sayılması için TTK'nın 4/1. maddesi birinci fıkrasında belirtildiği gibi her iki tarafında tacir olduğu ve her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili bir dava olması gerekmektedir.

Bir davanın nispi ticari dava sayılması için TTK'nın 4/1. maddesi birinci fıkrasında belirtildiği gibi her iki tarafında tacir olduğu ve her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili bir dava olması gerekmektedir.

Mutlak ticari davalar ise TTK'nın 4/1-a maddesinde her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olup olmadığına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanununda düzenlenen hususlar ile yine TTK'nın 4/1 f fıkrasına kadar sayılan yasalarda belirtilen davalar olarak sayılmıştır.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girmesi ile birlikte 5/3. maddesi gereği artık asliye hukuk mahkemeleri ile ticaret mahkemeleri arasında ki ilişki iş bölümü ilişkisinden çıkarak görev ilişkisi haline gelmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1. maddesi gereği göreve ilişkin kurallar kamu düzeni ile ilgili olup hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir.

Dava niteliği itibarı ile haksız fiilden kaynaklanmış olup davalı gerçek kişi olması ve TTK'nın 4/1. maddesinde belirtilen her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili nispi dava kapsamında bulunmayan davada asliye hukuk mahkemesinin görevli bulunması karşısında mahkemece, görevsizlik nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş olup bu husus bozma sebebi yapılmıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle, Mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya geri verilmesine, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5339, Karar No: 2023/3271, Tarih: 12.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/5339 E.  ,  2023/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1410 E., 2022/1376 K.

DAVA TARİHİ : 22.04.2022

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/235 E., 2022/356 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; Samsun İcra Müdürlüğünün 2019/15 E. sayılı takip dosyasında 11.04.2022 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin alacaklı olduğu Çarşamba İcra Müdürlüğünün 2018/4383 E. sayılı takip dosyasından konulan ihtiyati haczin öncelikli olduğunu, müvekkilinin takip dosyasındaki kesin haciz tarihinin sıra cetvelinde yer verilmemesinin hatalı olduğunu, birden fazla ihtiyati haczin bulunması halinde kesin hacze dönüşme tarihlerine göre sıra cetveli düzenlenmesi gerektiğini, müvekkilinin takip dosyasının ihtiyati haciz ve kesin haciz tarihlerinin açıklanmadan oluşturulan sıra cetveline itiraz ettiklerini, şikayet olunanın takip dosyasından konulan haciz için en geç 21.07.2019 tarihine kadar satış avansının yatırılması gerektiğini, şayet bu durum tespit edilmediği takdirde şikayet olunanın haczinin düştüğünü, bu hususun araştırılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunanlardan ... vekili cevap dilekçesinde; sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu araç üzerine konulan haczin düşmediğini, süresi içerisinde satış talebinde bulunup satış avansını yatırdıklarını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlardan ... şikayete cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Şikayet olunanlardan ... vekili cevap dilekçesinde; sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu araç üzerine konulan haczin düşmediğini, süresi içerisinde satış talebinde bulunup satış avansını yatırdıklarını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlardan ... şikayete cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçinin takip dosyasında bedeli paylaşıma konu araç üzerine 28.12.2018 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, ödeme emrinin borçluya 08.01.2019 tarihinde tebliğ edildiği, ihtiyati haczin 18.01.2019 tarihinde kesin hacze dönüştüğü ancak 18.01.2019 tarihli haczin, İİK'nın 106. maddesi uyarınca 6 aylık yasal süre içinde satış talebinde bulunup satış avansı yatırılmadığından düştüğü, şikayetçinin 22.04.2019 tarihli haczinin ise şikayet olunanın süresinde satış talep edip satış avansını yatırdığı 20.01.2019 tarihli kesin haczinden sonraki tarihli olduğu, sıra cetvelinin haciz tarihlerine göre usulüne uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; ihtiyati hacizlerin kesin hacze dönüşme tarihlerinin tespitinin doğru olmasına rağmen kararın hatalı olduğunu, hacze iştirak edebilecek alacaklıların İİK'nın 100, 101 ve 268. maddelerine göre belirlendiği, hacizlerinin ilk sırada olması gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasında sıra cetveline konu 55 AVB 67 plaka sayılı araç üzerine konulan haciz 18.01.2019 tarihi itibariyle kesin hacze dönüşmüş ise de, şikayetçi alacaklının İİK'nın 106. maddesi uyarınca 6 aylık yasal süre içinde usulüne uygun satış talebi olmadığından satış tarihi itibari ile bu haczinin düşmüş olduğu, şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasında 02.01.2019 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, ödeme emrinin 10.01.2019 tarihinde borçluya tebliğ edildiği, 20.01.2019 tarihinde ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü, kesin haciz tarihinden itibaren şikayet olunan alacaklı vekilinin İİK'nın 106. maddesi uyarınca 6 aylık yasal süre içinde 26.06.2019 tarihinde satış talebinde bulunarak satış avansını yatırdığı, şikayete konu sıra cetvelinin usulüne uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; ilk ihtiyati haczin müvekkilinin takip dosyasında konulduğunu, -hacze iştirak edebilecek alacaklıların İİK'nın 100, 101 ve 268. maddelerine göre belirleneceğini, müvekkilinin ihtiyati haciz ve kesin haciz tarihleri açıklanmadan oluşturulan sıra cetvelinin hatalı olduğunu belirterek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 100, 106 ve 142 nci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden şikayetçiye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1069, Karar No: 2006/900, Tarih: 28.03.2006

7. Hukuk Dairesi 2006/1069 E., 2006/900 K.

**7. Hukuk Dairesi 2006/1069 E., 2006/900 K.**

**- DAVA HARCI**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 5 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 28 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 30 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi. Dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 106 ada 1 parsel sayılı taşınmaz tutanağında belirtilen hukuksal nedenlere dayanılarak davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı taraf vekili, dava ve temyize konu taşınmazın, müvekkili davacı idare tarafından "köprü yeri" olarak kullanılmak amacıyla kamulaştırıldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanununun 28. maddesi hükmü uyarınca, davanın açılmamış sayılmasına, taşınmazın tesbit gibi davalı taraf adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Duraksamasız, hemen vurgulamak gerekirse, öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre yargılama giderinden sayılan dava harcının hiç yatırılmamış yada eksik yatırılmış olması hali davanın reddedilmesi sonucunu doğurmaz. Harcın hiç yatırılmamış yada eksik yatırılmış olması, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 28. maddesi hükmünde sözü edilen nedenlerden değildir. Kural olarak dava açan, gerçek yada tüzel kişinin, dava harcını hiç yatırmamış yada eksik yatırmış olması halinde, mahkemece izlenecek yöntem, ilgiliye gerekli harcı, mahkeme veznesine yöntemine uygun şekilde, depo etmesi için makul bir önel verilmesi, verilen makul önel içerisinde harcı yatırmadığı yada eksik harcı ikmal etmediği takdirde kendiliğinden kesin olacak şekilde ikinci kez makul bir önel daha verilmesi, kendisine verilen ikinci kendiliğinden kesin önel içerisinde harç yatırılmadığı veya eksik harç tamamlanmadığı takdirde dava açan gerçek yada tüzel kişi yönünden usuli işlemlerin durdurulmasına karar verileceği tartışmasızdır. Kaldıki, somut olayda davacı Karayolları İdaresinin 5018 sayılı yasaya ek (1) sayılı cetvel dikkate alındığında 01.01.2006 tarihinden itibaren harçtan bağışık olduğu kuşkusuzdur. Hal böyle olunca yerel mahkemenin bu gerekçesinde bir isabet bulunmadığı gibi; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 30/2 maddesi hükmünün de gerekçe gösterilmesinde bir isabet bulunmamaktadır. Sözü edilen madde hükmü bir taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesi hükmü uyarınca malikhanesinin açık bırakılarak tesbit edilmesi halinde mahkemenin gerçek hak sahibini belirlemesi için uygulaması gereken yasa hükmüdür. Somut olayda, dava ve temyize konu taşınmazın, olağan yönteme göre kadastrosunun tamamlandığı dosya içeriği ile belirlendiğine göre sözü edilen yasa hükmünün de mahkeme kararına gerekçe yapılamayacağı kuşkusuzdur. Öte yandan;

İddianın öne sürülüş biçimi, davalı tarafın savunması ve dosya içeriği dikkate alındığında davacının delillerini bildirdiğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca yerel mahkemenin bu doğrultudaki gerekçesinde de bir isabet bulunmamaktadır.

O halde sağlıklı bir sonucuna varılabilmesi için dava konusu taşınmazın gerçekten, kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının, kamulaştırılmış ise kamulaştırma ile ilgili yönetimsel işlemlerin dayanağı belgeler ve eki harita kamulaştıran idareden getirtilmeli, bundan sonra dava konusu taşınmaz ve geniş sınırları ile çevresini bir başka deyişle sınırındaki komşu taşınmazların tümünü gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden istenilmeli, öncelikle kamulaştırma evrakı incelenerek kamulaştırmaya ilişkin yönetimsel işlemlerin 2942 sayılı Yasa uyarınca yöntemine uygun şekilde tekemmül edip etmediği, ilgilisine tebliğ edilip edilmediği araştırılmalı, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi hazır olduğu halde taşınmaz başında keşif yapılmalı, geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı ve uzman bilirkişi eliyle her iki harita çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bu yolla duraksamaya meydan vermeyecek biçimde dava ve temyize konu taşınmazın gerçekten davacı idare tarafından kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı belirlenmeli, dava ve temyize konu taşınmazın tümünün yada bir bölümünün gerçekten kamulaştırıldığının saptanması halinde kamulaştırma işleminin ikmali ile mülkiyetin kendiliğinden hükme hacet kalmaksızın kamulaştıran idareye geçeceği, tapu sicili oluşturulmasının merasimden ibaret olduğu, bu nedenle açılan davanın davalı taraf yönünden "mülkiyetin tesbiti" davası niteliğine bürüneceği düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek işin esası hakkında bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu hukuksal olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı idarenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.