muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10881, Karar No: 2014/21734, Tarih: 05.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10881 E.  ,  2014/21734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Seydişehir Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.03.2014

NUMARASI :Esas:2012/252 Karar:2014/107

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından (6100 s. HMK. m.114/1-d) olup, bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. (6100 s. HMK. m.115/1) Davada, davacı-karşı davalı (kadın)'ın ruhsal rahatsızlığı ileri sürülmüş ve bu iddia dosya arasındaki bir kısım delille de doğrulanmıştır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; Türk Medeni Kanununun 405. ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 56. maddesi uyarınca davacı-davalı (kadın)'ın vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılarak sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir. Bu yön göz önünde tutulmadan yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırı bulunmuştur.

2-Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re’sen göz önünde bulundurulması zorunludur. Toplanan delillerden, davalı-karşı davacı (koca)'nın yargılamanın devamı sırasında Seydişehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.11.2013 tarih ve 2013/599 esas, 2013/672 karar sayılı kararıyla, akıl hastalığı sebebiyle kısıtlandığı ve kendisine M.. Ö...'ın vasi olarak atandığı anlaşılmaktadır. Karşı davanın açıldığı tarihte davalı-karşı davacı (koca) ile ilgili kısıtlılık kararı bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; vasiye vesayet makamından izin alması (TMK md. 462/8) için mehil verilmesi ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden yargılamaya devamla karşı davanın esası hakkında karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Kabule göre de; akıl hastalığı nedeniyle boşanma kararı verilebilmesi için hastalığın geçmesine olanak bulunmadığının resmi sağlık kurulu raporu ile belgelenmesi gerekir (TMK md.165). Dosya içerisinde bulunan ve hükme dayanak yapılan Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesine ait raporda davalı-davacı (koca)'nın akıl hastalığının geçmesine olanak bulunmadığı yönünde herhangi bir açıklama bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında mahkemece davalı-davacı (koca)'nın Türk Medeni Kanununun 165. maddesinde öngörülen derecede akıl hastası olup olmadığı yönünde yeniden rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeple her iki boşanma davası yönünden de BOZULMASINA, bozma sebebine göre boşanmanın fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.11.2014 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2017/15172, Karar No: 2018/21713, Tarih: 10.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15172 E.  ,  2018/21713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ile ücret farkı ve ek ders ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında uyuşmazlık davacının ek ders ücreti alacağının olup olmadığı noktasındadır.

Davacı taraf dava dilekçesinde, davalı şirkete ait Özel ........ Kolejinde ingilizce öğretmeni olarak 25.11.2009-16.07.2013 tarihleri arasında çalıştığını, kanunen ödenmesi gereken ek ders ücretinin ödenmediğini iddia etmiştir. Davacı tanıkları işyerinde öğretmelere ek ders ödemesi yapılmadığını beyan etmişlerdir. Davalı tanıkları ise, ilkokul bölümünde görevli branş öğretmenlerinin normalde ek ders yapmadıklarını, sınıf öğretmenlerinin yaptıklarını, davacının ek ders yapıp yapmadıklarını bilmediklerini beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftada kaç saat derse girdiğine ilişkin dosyada herhangi bir yazılı belge bulunmadığı gibi, davacı tarafın tanık beyanlarında da bu yönde bir açıklama bulunmadığı, İlçe.... Müdürlüğünden bildirilen haftada 18 saat ek ders ücreti esas alınarak haftada 15 saat ek ders ücreti hesaplanacağı belirtilmiştir. Davacı işçinin dosyaya sunulan 01.12.2009, 25.10.2010 ve 25.08.2011 tanzim tarihli ... sözleşmesi formlarında haftalık ders saatinin 18+12, 20.09.2012 tanzim tarihli ... sözleşmesi formunda ie haftalık ders saatinin 15+15 olarak belirlendiği görülmektedir.

Dosya içerisinde ders dağıtım çizelgesi, haftalık ders programı, haftalık ders saati veya ek dersleri gösterir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Bu nedenle, Mahkemece öncelikle davalı ... yerinden,.... Müdürlüğünden ve diğer ilgili yerlerden ders programı, haftalık ders saatlerini ve ek dersleri gösterir çizelgeler, öğretim yıllarına ilişkin ders dağıtım çizelgeleri ve davacının haftalık ders saatleri ile ek ders saatlerini gösterir tüm bilgi ve belgeler temin edilerek değerlendirme yapılmalıdır. Davacının ders saatleri belirlenmeden ek ders ücreti alacağının hesaplanması hatalıdır.

2-Taraflar arasında bir diğer uyuşmazlık ise ücret farkı ve ek ders ücret alacağına uygulanması gereken faiz noktasındadır.

2-Taraflar arasında bir diğer uyuşmazlık ise ücret farkı ve ek ders ücret alacağına uygulanması gereken faiz noktasındadır.

Dava dilekçesinden davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, davacı tarafın değer artırımına yönelik dilekçe verdiği, mahkemece ücret farkı ve ek ders ücreti alacaklarına dava ve ıslah tarihleri gözetilerek faize hükmedildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki, davacının açmış olduğu dava türü dikkate alındığında ücret farkı ve ek ders ücreti alacaklarına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2945, Karar No: 2012/6817, Tarih: 07.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2945 E.  ,  2012/6817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/10/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptali ve eski kadastral mülkiyet durumunun ihyası isteğine ilişkin olup, mahkemece, hükmüne uyulan bozma kararında belirtildiği şekilde yargılama devam ederken imar şuyulandırma işleminin kesinleşmesi nedeniyle dinlenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda ikinci defa yapılan imar işlemi ayakta bulunduğuna göre davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, imar şuyulandırma işleminin kamu düzeni ile ilgili yasal hükümlere dayanarak gerçekleştirildiği ve kamusal tasarruf olduğu, kişilerin iradesinin bu tasarrufta bir etkisinin olamayacağı gözetildiğinde davanın açılmasına sebebiyet vermediği kabul edilerek yargılama gideri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davacının sorumlu tutulmaması gerekeceği tartışmasızdır.

O halde, davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18249, Karar No: 2015/24340, Tarih: 13.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/18249 E.  ,  2015/24340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2011/252-2013/357

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16/03/2015 tarih, 2015/4195-5844 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 250,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 57,60 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2202, Karar No: 2022/2963, Tarih: 09.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2202 E.  ,  2022/2963 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 24. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk gideri bakımından hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında, arabuluculuk masrafının yazılı şekilde hazine üzerinde bırakılması hatalıdır.

Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının 5 numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; “5- Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin, davanın red/kabul oranına göre, hesaplanan 79,65 TL'sinin davacıdan, bakiye 600.35 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye gelir kaydedilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7638, Karar No: 2014/14883, Tarih: 24.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7638 E.  ,  2014/14883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2014

NUMARASI : 2011/342-2014/52

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 11.06.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %0,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının %100 oranındaki kusurlu eylemi ile kazaya neden olduğundan bahisle maddi ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçinin davalı işyerinde elektrik tesisat işletme bakım baş teknisyeni olarak çalıştığı, olay günü sokak lambalarının arızalı fotosellerinin değişimi sonrası bıçaklı sigortayı yerine takıp oturması için elindeki pense ile ittirirken pensenin kayarak faza teması ile sitemin enerjili olması nedeniyle meydana gelen patlamada sağ elinin üstünün yandığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

Olayla ilgili olarak, yargılama sırasında düzenlenen 27.05.2013 günlü raporda zararlandırıcı olayda kazalının % 100 oranında kusurlu bulunduğu belirtilmiştir. Davacı vekilince bu rapora yapılan itiraz üzerine düzenlenen 05.09.2013 tarihli kusur bilirkişi raporunda ise kazada %60 oranında işverenin % 40 oranında ise kazalının kusurlu bulundukları belirtilerek kusur dağılımına gidilmiş ve bu rapora da davalı vekilince itiraz edilmiştir.

Olayla ilgili olarak, yargılama sırasında düzenlenen 27.05.2013 günlü raporda zararlandırıcı olayda kazalının % 100 oranında kusurlu bulunduğu belirtilmiştir. Davacı vekilince bu rapora yapılan itiraz üzerine düzenlenen 05.09.2013 tarihli kusur bilirkişi raporunda ise kazada %60 oranında işverenin % 40 oranında ise kazalının kusurlu bulundukları belirtilerek kusur dağılımına gidilmiş ve bu rapora da davalı vekilince itiraz edilmiştir.

Mahkemece kazalıya %100 oranında kusur veren 27.05.2013 günlü kusur bilirkişi raporu hükme esas alınmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur. Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, bilirkişiler olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle olayın oluş biçimine göre, işverenin alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere uyulup uyulmadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenerek kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmadığı görülmektedir. Hal böyle olunca 27.05.2013 günlü kusur raporunun olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Mahkemece somut olaya uygun düşen ve çelişki giderici nitelikteki ve işverene %60, işçiye %40 oranında kusur veren 05.09.2013 günlü kusur bilirkişi raporunun hükme esas alınması gerekirken, inandırıcı güç ve nitelikte bulunmayan ve somut olaya uygun düşmeyen kusur bilirkişi raporunun hükme dayanak alınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacının vücut bütünlüğünün zarara uğramış olduğu, zararlandırıcı sigorta olayı sonucunda sürekli iş göremezliğe yol açar boyutta olmasa da sağlam insana göre, üzüntü ve elem duyacağı, ruh bütünlüğünün ihlali, sinir bozukluğunun da cismani zarar kavramına dahil bulunduğu ve 05.09.2013 günlü kusur bilirkişi raporundaki kusur dağılımı dikkate alınarak uygun manevi tazminat tayin edilmekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9760, Karar No: 2016/8916, Tarih: 11.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/9760 E.  ,  2016/8916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla measi ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ücret, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davaya konu işçilik alacalarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkânsız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak” tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.