muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/20746, Karar No: 2009/622, Tarih: 19.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/20746 E.  ,  2009/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun madde 134/2'de ihalenin feshi davasını açacak ilgilinin yurtiçinde bir adres göstermesi koşulu yer almakla birlikte, davada vekil ile temsil edilen davacının dosyada bulunan vekaletnamede açık adresi bulunmakta ise yasada anılan koşulun gerçekleştiği kabul edilmektedir. Ayrıca ihalenin feshi istemine ilişkin dilekçede adres bildirme koşulu takipte taraf olanlar için olmayıp ihalede pey sürenler için getirilmiştir.

Somut olayda vekille temsil edilen davacının dava dilekçesine ekli 02.03.1998 tarihli vekaletnamede açık adresininde yer aldığı gibi takibin tarafı olduğu görülmektedir. Dolayısıyla anılan gerekçe ile davanın reddi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19483, Karar No: 2015/39302, Tarih: 07.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/19483 E.  ,  2015/39302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/176688

MAHKEMESİ : Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2010

NUMARASI : 2010/25 (E) ve 2010/165 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar M.. B.. ve S.. S.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8483, Karar No: 2014/11977, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8483 E.  ,  2014/11977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2011

NUMARASI : 2010/993-2011/625

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra,

2-Temyiz eden davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3553, Karar No: 2015/6731, Tarih: 01.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3553 E.  ,  2015/6731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 06.03.2015 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, bu hususun mahallinde araştırılmasının ardından 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20350, Karar No: 2017/7339, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/20350 E.  ,  2017/7339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11862, Karar No: 2020/9651, Tarih: 30.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11862 E.  ,  2020/9651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01/10/2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 03/10/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun sokak üzerinde park halinde olan müştekiye ait motosikleti gündüz vakti çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 18/12/2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 30/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10083, Karar No: 2014/13276, Tarih: 06.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/10083 E.  ,  2014/13276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/364-2014/14

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Erzurum 3. İcra Müdürlüğü'nün 2013/7955 esas sayılı takip dosyasında alacaklı olan şikayetçinin icra mahkemesine başvurarak, aynı borçlu hakkında Erzurum 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/10065 esas sayılı dosyasından uygulanan iştirak haczi işleminin iptalini istediği, mahkemece, şikayetin kabulü ile Erzurum 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/10065 sayılı icra dosyasında yapılan hacze iştirak işleminin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Şikayetçi, tarafı olmadığı Erzurum 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/10065 esas sayılı takip dosyasında uygulanan iştirak haczi işleminin iptali şikayetini, ancak İİK.nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılmasından sonra aynı Kanunun 142. maddesine göre şikayet yolu ile ileri sürebilir. Şikayetçinin, tarafı olmadığı takip dosyasından uygulanan iştirak haczi işleminin iptali ile ilgili sıra cetveli yapılmadan şikayette bulunmasında hukuki yararı yoktur.

O halde mahkemece, belirtilen nedenlerle şikayetçinin isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8531, Karar No: 2020/1496, Tarih: 04.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8531 E.  ,  2020/1496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Zonguldak 1. İcra Müdürlüğünün 2012/1853 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 21.11.2015 tarihli sıra cetvelinde dağıtım dışı tutulan ve nereye ayrıldığı belli olmayan 14.463,00 TL'nin cetvele dahil edilip şikayetçiye ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, icra memur muamelesinin ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre, dağıtılmayan paranın sıra cetveline dahil edilmesine ilişkin şikayetin mahkemeden doğrudan istenemeyeceği, öncelikle icra müdürlüğünden talep edilmesi gerektiği, icra müdürlüğünce talebin reddi halinde mahkemeye bu kararın iptali için şikayet yoluna başvurulabileceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2791, Karar No: 2015/109, Tarih: 12.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/2791 E.  ,  2015/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum ya da kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak

kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Nakliyeci olan şikayetçilerin ...'e ait çam tomruklarını .. ilçesinden ... ilçesinde faaliyet yürüten... Ürünleri Ticaret şirketine teslim etmek üzere 02.01.2009 tarihinde kamyonlarına yükledikleri, ...'in şikayetçilerden, tonaj fazlası olması halinde kendisine yazılacak cezanın teminatı olmak üzere senet düzenlemelerini istediği, şikayetçilerin de suça konu senedi, rakamla değer gösteren hanesine 6.400,00 TL yazıp, isim ve adres kısımlarını da yazdıktan sonra imzalayıp ...'e diğer bölümleri boş olacak şekilde verdikleri, şikayetçilerin sorunsuz bir şekilde çam tomruklarını ilgili adrese teslim etmeleri üzerine ...'in, aldığı bu senedi şikayetçilere ulaştırmak üzere ...'a teslim etmesi için ...'a verdiği, ...'ın ise senedi şikayetçilere iade etmeyerek rakamla değer gösteren bölümden farklı olarak yazıyla değer gösteren bölüme “...” yazmak ya da yazdırmak suretiyle tahrif ettikten sonra ...'a verdiği,...’in de her iki şikayetçi aleyhine icra takibi başlattığının iddia olunduğu olayda;

Sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında, suça konu senedi tanık Bülent’ten tamamen doldurulmuş vaziyette aldığını belirterek suçlamaları kabul etmemesi, şikâyetçilerin de soruşturma aşamasındaki beyanlarında, Hikmet Keskin’in senedi 64.000,00 TL olarak doldurduktan sonra sanığa verdiğini belirtmeleri, adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, suça konu senetteki yazı, rakam ve çizgilerin, kalem ucu kalibresi ve mürekkebin tonu bakımından aynı olan bir kalemle yazılıp imzalandığı, senetteki miktarın rakam olan kısmında mevcut 6.400,00 rakamları ile metin kısmındaki altmış dört bin yazılarında istiflenme, baskı özelliği gibi tanı unsurları yönünden sonradan yazıldığına dair ekleme bulgusunun bulunmadığı, rakam ve yazıların her birinin ayrı ayrı bir defada yazıldıkları, inceleme konusu senetteki miktar ve rakam kısmının yazılıp aynı kalemle mevcut hale getirilmiş olabileceği gibi, senetteki miktarların her birinin diğerine göre sehven farklı yazılmış olabileceği, mevcut bulgularla hangisinin önce yazılıp diğerinin sonra yazıldığı yönündeki tefrikin mevcut koşullarda mümkün olmadığının belirtilmiş

olması ve suça konu senetteki yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olup olmadığı ya da kimin eli ürünü olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan karar verildiğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin ortaya çıkarılması bakımından suça konu senetteki yazı ve rakamların sanık ile temyiz dışı ... ve şikâyetçiler ile beyanlarda isimleri geçen tanıklar... ve ...’ın eli ürünü olup olmadığına dair bilirkişi incelemesi yaptırılması ile tanık... ile sanık arasında senet verilmesini gerektirecek nitelikte ticari ilişkinin bulunup bulunmadığının tespiti amacıyla ... ile sanığa ait ticari defter, belge, muhasebe ve bilgisayar kayıtları ile faturaların getirtilerek sanığın savunmaları doğrultusunda dosyanın bilirkişiye tevdi edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, yazılı şekilde eksik inceleme sonucunda karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3577, Karar No: 2011/6410, Tarih: 16.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3577 E.  ,  2011/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manavgat İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklılar tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece tahliye isteminin reddine, itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmiş, karar davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının tahliye isteminin reddine yönelik temyiz itirazlarına gelince;davalı şirketin 13.2.2009 tarihli ek sözleşme ile icra takibinde dayanılan 10.2.2009 tanzim ve 1.4.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin kefili olduğu anlaşılmış olup, mahkemece kefil hakkında tahliye davası açılamayacağından bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, taraflar arasındaki kira ilişkisinin hasılat kirası niteliğinde olduğu ve ödeme emrinde altmış günlük ödeme süresi verilmesi gerekirken otuz günlük ödeme süresi verilmesi doğru olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi için kararın bozulup yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden kararın değiştirilmiş bu gerekçe ile HUMK.nun 438/son maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına;

2-Davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 10.2.2009 düzenleme ve 1.4.2009 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesini ... kiracı sıfatıyla imzalamış olup, kira sözleşmesinin özel şartlar 2.maddesinde kiralanan otelin kiraya verenin yazılı oluru alındıktan sonra kiracı tarafından üçüncü şahıslara kiraya verilebileceği kararlaştırılmıştır. Taraflar anlaşarak kiralananın alt kiracıya devrine razı olmuşlar ve oteli 13.2.2009 tarihinde düzenledikleri ek sözleşme ile alt kiracı olan davalı şirkete devretmişlerdir. Ancak davalı şirket ek sözleşmeyi 1.4.2009 başlangıç tarihli sözleşmenin adi kefili sıfatıyla imzalamış ve ek sözleşmede 1.4.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin tüm hükümlerinden ve kira bedelinin ödenmesinden de davalı şirketin sorumlu olduğu belirtilmiştir. Adi kefil olan davalı şirket hakkında takip yapılabilmesi için Borçlar Kanununun 486.maddesi hükmü uyarınca kefalet akdinden sonra borçlunun iflas etmesi veya hakkında takip yapılıp da alacaklının hatası olmaksızın semeresiz kalması veya borçlu aleyhine Türkiye'de takip yapılmasının imkansız hale gelmesi gerekir. Davada bu koşullar gerçekleşmediğine göre sözü edilen madde hükmü gereğince kefil olan davalı ... Hotels Turizm Kuyumculuk Gıda Tekstil Sanayi Tic.Ltd.Şti. hakkında doğrudan kiracı ile birlikte icra takibi yapılması ve buna dayanarak dava açılması olanaksızdır. Bu sebeple davalı kefil hakkındaki alacak isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacağa hasren BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.