muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5343, Karar No: 2011/13007, Tarih: 22.09.2011

Davayı açmakta hak ve menfaati bulunmadığı belirtilerek, davanın aktif husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacağın temliki sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Genel olarak borç ilişkisi kimler arasında meydana gelmişse, alacaklılık ve borçluluk sıfatları da bu kişilere ait olup, bunun doğal sonucu olarak, borçlu kime karşı ifa yükümü altına girmişse, alacak hakkı da o kişiye aittir. Bununla beraber, alacaklının alacağının üçüncü bir kişiye devretmesi mümkün olup, alacağın temliki, alacağı devreden alacaklı ile devralan kişi (yeni alacaklı) arasında yapılacak yazılı bir sözleşme ile meydana gelir. Alacağın temlikinde alacaklı, halen sahip olduğu bir hakkını devredebileceği gibi, henüz mevcut olmayan, müstakbel bir alacağını da devredebilir. Temlik edenin, temlik anında sahip olduğu bir hakkını devrettiği durumlarda yapılan bu tasarruf işlemi ile alacaklı, malvarlığının aktifindeki mevcut haklarda başkası lehine bir azalmayı kabul etmektedir. Böylece, temlik akdi yapılır yapılmaz alacak, alacağa bağlı olan bütün imtiyazlar ve fer’i haklarla beraber devralana geçmektedir. (Borçlar Kanununun 168. maddesi) Bu nedenle gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar yeni alacaklıya ait olmaktadır. Nitekim, temlik eden kişinin temlikle birlikte borçlu ile hukuki ilişkisi kesildiğinden, alacağın tahsilinin dava ve talep hakkının da onun maliki durumuna geçmiş olan temellük edene geçmesi alacağın temlikinin doğal bir sonucudur. Kural olarak, alacağın temlikinde borçlunun hukuki durumunda herhangi bir değişiklik olmamakta sadece, muhatap olacağı kişi (alacaklı) değişmektedir. Borçlar Kanununun 167/1. maddesinde de, borçlunun temlik edene karşı haiz olduğu def’ileri, temellük edene karşı da ileri sürebileceği belirtilmekle, alacağın temlik sırasındaki durumu ile yeni alacaklıya geçeceği ifade edilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa; Davacı ile dava dışı ... arasında imzalanmış olan, davalının vekili olarak hareket eden dava dışı ... Bankasının da onay verdiği 27.1.2010 tarihli “Devir Protokolü” başlıklı sözleşmenin ilk paragrafında, “... Hatun’un, TOKİ idaresiyle akdeylediği 29.5.2006 tarihli Gayrimenkul Satış Sözleşmesinden doğan her türlü haklarını ve bu sözleşmeye göre bu protokol tarihine kadar yaptığı ödemeler tutarını devir alan ... Hatun’a temlik etmiştir.” hükmü mevcut olup alacağın temliki, borcun nakli niteliğinde olan böyle bir sözleşme ile dava dışı önceki malik, temlik tarihi itibariyle her türlü hak ve alacaklarını davacıya devretmiş olduğundan, devredilen hak ve alacaklar içinde 2011/5343-13007

temlik tarihi itibariyle devredenin borçluya karşı sahip olduğu geç teslim nedeniyle kira kaybından doğan alacaklarının da bulunduğu tartışmasızdır. Temlik edenin, daha önce borçluya karşı kira kaybına ilişkin herhangi bir tazminat talebinde bulunmamış olması da bu konuda açık bir feragat söz konusu olmadığından sonuca etkili değildir. Zira kira kaybından doğan tazminat talebi, temlik tarihi itibariyle sona ermeyip hukuken varlığını devam ettirmektedir. Davacı, önceki malikin bu konudaki alacağını, alacağın temliki hükümlerine göre temellük etmiş olduğundan, devir işleminin satılanın önceki malike teslim edilmesinden sonra yapılmış olması dolayısıyla yeni malik davacının devirden itibaren satılanı zilyetliğinde bulundurmuş olması da mahkemenin kabulünün aksine sonucu değiştirmeyecektir. Az yukarda da açıklandığı üzere, söz konusu “alacağın temliki” sözleşmesi ile, gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar, alacağı temellük eden davacıya geçmektedir.

Sonuç olarak davacının, dava dışı ... ile imzalamış olduğu 27.1.2010 tarihli “Devir Protokolü” ve bu protokolün ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilen, davalı ile dava dışı ... arasında imzalanmış olan 29.5.2006 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesi gereğince, alacağın temliki hükümlerine göre taşınmazın geç tesliminden kaynaklanan kira bedeli alacağı yönünden davalı-satıcıya karşı dava ve talep hakkı mevcut olup, mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksinin kabulü ile davanın aktif husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 22.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12048, Karar No: 2022/8604, Tarih: 07.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/12048 E.  ,  2022/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ruhsatlı da olsa silahın sanık tarafından ruhsatsız şekilde taşındığı, sanık hakkında zamanaşımı süresi içinde 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

1-) Sanığın talimat yolu ile alınan savunmasında, suça konu tabancayı açık adresini verdiği ve arkadaşı olduğunu beyan ettiği ... isimli şahsın tuvalette bulduğunu beyan etmesi karşısında, ... isimli kişinin açık adresinden celbi ile ifadesine başvurulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Kabule göre de;

Müştekinin dinlenme tesisinin tuvaletinde kapının arkasına astığı, çıkarken unuttuğu ruhsatlı silahının çalındığı olayda; eyleminin uyduğu 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında TCK 141/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8920, Karar No: 2018/13296, Tarih: 26.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/8920 E.  ,  2018/13296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 25.03.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 01.06.2015 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 26.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8006, Karar No: 2015/21435, Tarih: 18.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/8006 E.  ,  2015/21435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/319526

MAHKEMESİ : Osmaniye(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2014/238 (E) ve 2014/696 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Açıklanmasına karar verilen Osmaniye 2.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 02.11.2011 tarih 2010/530 Esas 2011/1274 Karar sayılı kararında sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca mağdurlar H.. S.., C.. S.., İ.. S..'e karşı eylemlerinden dolayı üç kez 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen hükümde hangi mağdura karşı eyleminden dolayı hüküm kurulduğu açıklanmadan sadece bir kez 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2)Anayasanın 141/3, CMK'nin 34. ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının denetime olanak verecek biçimde olması, kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ya ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması suçun öğeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gözetilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11286, Karar No: 2022/5879, Tarih: 15.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11286 E.  ,  2022/5879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; "çekişmeli 223 ve 225 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gören Temmuz 1955 tarihli ve 25 sıra numaralı tapu kaydı ile 228 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören Mart 949 tarihli ve 15 sıra numaralı tapu kayıtların 99 dönüm miktarındaki Ocak 1932 tarihli ve 30 sıra numaralı tapu kaydından tedavül ettikleri, kök tapu kaydından ifrazen oluşan tapu kayıtlarının ifraz krokileri bulunmayıp, yerel bilirkişi beyanları ve bu beyanlara göre oluşturulan fen bilirkişi raporuna göre de kök ya da ifraz tapu kayıtlarının sınırlarından hiç birisinin çekişmeli taşınmazların sınırlarında ya da yakınlarında bulunmadığı, aksine çok uzak mesafede ve başka köyler sınırı içinde gösterildiği, diğer taraftan tarif edilen sınır yerleri birleştirildiğinde geometrik şekil de oluşturmadığı, öte yandan komşu 227 parsel sayılı taşınmazın dayanağı olan tapu kaydının çekişmeli taşınmazlar yönünü "cebel eteği ve ormanlık" olarak gösterdiği, dolayısı ile taşınmazların yüzölçümleri toplamının 2.218.250,00 m2 olduğu da gözetildiğinde tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uymadığı, taşınmazlar üzerinde tespit günü itibari ile dosyanın tarafları yararına zilyetlikle kazanım koşullarının da gerçekleşmediği açıklanarak davacı Hazinenin davasının kabulü ile taşınmazların Hazine adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı Hazinenin davasının kabulüne, çekişmeli 223, 225 ve 228 parsel sayılı taşınmazların Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; iş bu karar bir kısım tarafların temyizi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 23.12.2003 tarihli ve 2003/10225 Esas, 2003/11227 Karar sayılı kararı ile onanarak, bir kısım tarafın tashihi karar isteklerinin de Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 10.05.2004 tarihli ve 2004/5196 Esas, 2004/7053 Karar sayılı kararı ile reddedilmesi üzerine 10.05.2004 tarihinde kesinleştirilmiştir.

Bilahare, davalı ... vekili tarafından, kararın kendisine tebliğ edilmediği, bu nedenle öğrenme tarihinin esas alınması gerektiği ileri sürülerek 07.11.2018 tarihinde karar temyiz edilmiştir.

Bilahare, davalı ... vekili tarafından, kararın kendisine tebliğ edilmediği, bu nedenle öğrenme tarihinin esas alınması gerektiği ileri sürülerek 07.11.2018 tarihinde karar temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 44,80 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16540, Karar No: 2024/143, Tarih: 09.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/16540 E.  ,  2024/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1021 E., 2022/954 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hakaret

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.180,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 02.03.2021 tarihli ve 2020/226 Esas, 2021/124 Karar sayılı kararının 19.03.2021 tarihinde kesinleşmesini takiben, sanığın denetim süresi içerisinde 02.08.2021 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanması ile adı geçen sanığın 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1.180,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ve 2022/1021 Esas, 2022/954 Karar sayılı sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2023 gün ve 2023/109826 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 125/1 ve 125/4 ncü maddeleri gereğince belirlenen 105 gün adlî para cezası üzerinden, aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 70 gün adlî para cezası yerine, 71 gün adlî para cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun’un 62/1 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak 58 gün adlî para cezası yerine, 59 gün adlî para cezasına ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL üzerinden paraya çevrilmesi sonucu 1.160,00 TL adlî para cezası yerine, 1.180,00 TL adlî para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu somut olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları gereğince hükmolunan 105 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu 70 gün yerine 71 gün adli para cezası belirlenmesine müteakip bu cezadan aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca yapılan indirim neticesinde 58 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 59 gün adli para cezası tayin edilerek bu cezanın 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi gereğince paraya çevrilmesi suretiyle 1.160,00 TL yerine 1.180,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ve 2022/1021 Esas, 2022/954 Karar sayılı ilamının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3-Karardaki hukuka aykırılık 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendine göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, mahkeme uygulaması da gözetilerek;

"Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince belirlenen 90 gün adli para cezasından sanığın eylemini aleni olarak işlemesi nedeniyle aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği (1/6) oranında artırım uygulanarak 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 70 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak 58 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak sanığın neticeten 1.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,"

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10474, Karar No: 2015/169, Tarih: 14.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10474 E.  ,  2015/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılanmanın yenilenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, 05.04.2009 tarihli genel kurulun 10. maddesinde, 30.06.2009 tarihine kadar ödediği şerefiye ve gecikme bedelleri için katılım payları hariç bir dairenin maliyeti olan 42.000,00 TL'yi 2009 yılı Aralık ayı sonuna kadar tamamlayan üyelerin tapularının verilmesi, tapularını alan üyelerin kooperatifçe alınan krediden dolayı uğrayabilecekleri zararın kooperatif tasfiye kurulunca ve tapularını almayan üyelerce karşılanması kararı alındığını, müvekkilleri ve dava dışı pek çok üyenin 2009 yılı Aralık ayı sonuna kadar bir dairenin maliyeti olan 42.000,00 TL'yi ödeyerek tapularını aldıklarını, son yapılan 26.02.2011 tarihli genel kurulda herbir ortak için 7.120,00 TL'nin 17.03.2011 tarihine kadar bankaya ödenmesi yönünde alınan ve 05.04.2009 tarihli genel kurulun 10. maddesini hiçe sayan bu kararın mutlak butlanla batıl olduğundan bahisle açtıkları davanın yargılaması devam ederken davalı kooperatif vekilinin 19.02.2013 tarihli celsede 05.04.2009 tarihli genel kurul kararının 10. maddesinin ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/443 Esas sayılı dosyası ile mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine karar verildiğini beyan ettiğini, bu şekilde davayı öğrendiklerini, HMK'nın 376. maddesi uyarınca yargılamanın iadesini isteme hakları olduğunu, söz konusu davanın müvekkillerini zararlandırmak amacıyla hileli ve muvazaalı olarak ve 26.02.2011 tarihli genel kurulun iptali için açılan davanın derdest olduğunu bilerek kooperatifle diğer davalıların anlaşması ile açıldığını, mahkemenin de derdest olan bu dava dosyasını incelediğini belirtmesine rağmen birleştirme kararı vermeden veya bekletici mesele yapmadan karar verdiğini, 200 kişilik bir kooperatifte dosyaya gerekli bilgi ve belgeler gelmeden, kooperatif üyelerinin 05.04.2009 tarihli genel kurul kararının 10. maddesine göre yükümlülüklerini yerine getirip getirmedikleri tespit edilmeden ve yine gerekirse bilirkişi incelemesi yapılmadan muvazaalı olarak hareket ettiklerini, iptali istenen gerekçesinde belirtilen maddelerin açılan dava ile de ilgisi olmadığını ileri sürerek, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/443 Esas ve 2013/87 Karar sayılı hükmünün iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, yargılamanın iadesi sebeplerinin sınırlı sayıda olup davacının dava dilekçesinde belirttiği hususların kanunda sayılan sebeplere dayanmadığını, yargılamanın iadesi için öngörülen üç aylık sürenin hilenin öğrenildiği tarihten itibaren başladığını, davanın açıldığına dair bilginin tüm üyelere 28.01.2012 tarihli genel kurul toplantısında verilmiş olup genel kurul toplantısı yapılacağının gazetede ilan edildiğini ve üyelere taahhütlü mektupla bildirildiğini, davanın üç aylık süre içerisinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların iade talebine konu olan davadan üç ayı çok aşkın süre önce haberdar olduklarının anlaşıldığı, davacıların da üyesi bulunduğu kooperatifin 28.01.2012 tarihli genel kurulunun gündeminde tasfiye kurulunun yıllık çalışma raporunun bulunduğu ve bu raporun hukuki faaliyetler bölümünde de ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/443 Esas sayılı dava dosyasının yargılamasının devam etmekte olduğunun bildirildiği, bahse konu genel kurula ilişkin olarak davacıların tamamına 26.12.2011 tarihli tebligat gönderme listesi doğrultusunda taahhütlü mektupla bildirimin yapıldığı, ...'nin 10.10.2011 tarihli sayısında "bazı üyelerin kooperatifin 05.04.2009 tarihli genel kurulunda 10. gündem maddesi ile alınan kararın iptali için mahkemeye başvurulduğu, duruşmasının 25.10.2011 tarihinde yapılacağı" hususlarının ilan edildiği, 26.12.2011 tarihli gazete ilanında 28.01.2012 tarihli kongrenin gündem maddeleri ile beraber tüm üyelere bildirildiği, bu haliyle davacıların 28.01.2012 tarihli genel kurulundan dolayısıyla işbu iadesi istenen davadan haberdar olmadıklarını iddia etmelerinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle, davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 376. maddesi “Davanın taraflarından birisinin alacaklıları veya aleyhine hüküm verilen tarafın yerine geçenler, borçluları veya yerine geçmiş oldukları kimselerin aralarında anlaşarak, kendilerine karşı hile yapmaları nedeniyle hükmün iptalini isteyebilirler.” hükmünü; 377/c maddesi ise "Yargılamanın iadesi süresi; yeni belgenin elde edildiği veya hilenin farkına varıldığı tarihten itibaren üç ay ve her halde iade talebine konu olan hükmün kesinleşmesinden itibaren on yıldır." hükmünü içermektedir. Mahkemece, davacıların ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/443 Esas sayılı dosyasının mevcudiyetini öğrendikleri tarihten itibaren 3 aylık hak düşürücü sürenin geçtiği kabul edilmiştir. Davacılarca 2011/443 Esas sayılı davanın mevcudiyetinin öğrenildiği varsayılsa bile, davacıların tarafı olmadıkları bu davanın içeriğini, safahatini, dolayısıyla bu davanın açılması ve sonuçlanmasının hileye dayalı olduğunu öğrenmeleri mümkün olmayacaktır.

Bir kısım davacılarca 26.02.2011 tarihli genel kurul kararının iptali istemi ile .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/488 Esasına açılan davada, Dairemizin bozma ilamından sonra 23.10.2012 ve 25.12.2012 tarihlerinde duruşma yapılmış olup, 14.09.2011 tarihinde 05.04.2009 tarihli genel kurulun 10. maddesinin iptali istemiyle açılan 2011/443 Esas sayılı davayı yine kooperatif vekili sıfatıyla temsil eden davalı kooperatif vekilince bozma kararından sonra yapılan bu duruşmalarda diğer 2011/443 Esas sayılı davadan hiç söz edilmemiş, anılan diğer davanın karara çıktığı 15.02.2013 tarihinden sonra 2012/448 Esas sayılı davada yapılan 19.02.2013 tarihli duruşmada 05.04.2009 tarihli genel kurulun 10. maddesinin mahkemenin 2011/443 Esas sayılı davası ile mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine karar verildiği beyan edilmiştir. Mahkemece, davacıların hileyi ilk defa 19.02.2013 tarihinde öğrendikleri, buna göre işbu davanın süresinde açıldığının kabulü ile uyuşmazlığın esasının incelenip HMK'nın 376. maddesi uyarınca işbu davanın davacılarının aktif davacı sıfatını mahkemenin 2012/488 Esas sayılı davası sonucunun belirleyeceği gözetilerek bu dosyanın sonuçlanmasının beklenmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.