muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12247, Karar No: 2023/1638, Tarih: 14.02.2023

Aksinin düşünülmesi halinde, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Dördüncü Kısım “Koruma Tedbirleri” Dördüncü Bölüm “Arama ve Elkoyma” başlıkları altında 116 ila 134. maddeleri, Adlî ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 5 ila 17. maddelerinde düzenlenmiş olan adli aramada uyulacak kaidelere dair düzenlemeler anlamını kaybedecek, kişilerin hak ve hukuklarının korunmasında zafiyet oluşacak, hukuk devleti kurallarından ziyade polis devleti kuralları uygulamaya esas olacak, kolluğun keyfi uygulamalarının denetlenmesi imkânı ortadan kalkacaktır. Hukuk sistemimiz, kolluğun gayrı kanuni uygulamalarını yargılama faaliyeti içerisinde meşru zemine oturtmaya çalışmakla meşgul olacaktır. Evrensel hukuk kaideleri ve iç hukukumuzda bulunan kişilerin hak ve hukuklarını korumak üzere oluşturulmuş bütün düzenlemelerin muradının bu olmayacağı bir hakikattir.

Sanık hakkında hukuka aykırı elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle, yukarıda açıkladığımız sebeplerle sanığın beraatına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/16511, Karar No: 2018/5258, Tarih: 19.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16511 E.  ,  2018/5258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafaka yönünden, davalı kadın tarafından ise; vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı kadının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Tarafların temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta yatırılmayan aşağıda yazılı onama harcının ve temyiz başvuru harcının davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

19.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2017/3473, Karar No: 2018/16488, Tarih: 18.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/3473 E.  ,  2018/16488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın UYAP'tan alınan güncel adli sicil kaydına göre, Adana Kapatılan 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/880 Esas, 2011/93 Karar numaralı, 20.01.2014 tarihinde infaz edilen ilamının tekerrüre esas olmasına rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'ın temyiz dışı diğer sanık ... ile birlikte hareket ederek suça konu 3 çuval halindeki patatesleri müştekinin satış yaptığı ve olay anında üzeri bez ile kapalı bulunan tezgahtan çaldıkları olayda; adetlerin zamana, yere ve bölgelere göre değişebilmesi hususları göz önüne alındığında, suçun işlendiği yörede pazarcılık yapan kişilerin satışa sunduğu ürünleri geceleyin pazar yerinde tezgah üzerinde açıkta bırakmaları şeklinde süreklilik kazanmış genel bir alışkanlığın bulunup bulunmadığının, başka bir anlatımla müştekinin pazar yerinde açıkta bıraktığı patateslerin adet gereği açıkta bırakılan eşyalardan olup olmadığının tespiti açısından mahalli bilirkişi raporu aldırılarak gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak suç vasfı belirlendikten sonra, sonucuna göre sanık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 ya da 142/1-e maddelerinden hangisine uyduğunun tartışılıp değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde TCK'nın 141/1. maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 18/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3460, Karar No: 2012/9262, Tarih: 30.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3460 E.  ,  2012/9262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2010 tarih ve 2010/178-2010/610 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Erzurum Ticaret Sicil Memurluğuna kayıtlı Palandöken Dayanıklı Tüketim Malları Petrol Ürünleri Tekstil ve İnşaat Malzemeleri İthalat İhracat ve Sanayi Limited Şirketindeki hissesini Erzurum 3.Noterliğinin 22 Mart 2002 tarihli işlemi ile ...'a usulüne uygun bir şekilde sattığını, fakat gerçekleştirilen bu devir işleminin Ticaret Sicil Memurluğuna bildirilerek bu hususun tescilinin sağlanamadığını, pay defteri ve ortaklar kurulu karar defterine ulaşılamadığını ileri sürerek, davacının şirketteki hisselerinin ...'a devri işleminin Ticaret Siciline tescil ve ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, duruşmalara katılmamış, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; davacının şirketteki hissesini TTK'nın 520/son maddesinde düzenlenen şekil şartına uygun olarak davalılardan ...'a devrettiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının Palandöken Dayanıklı Tüketim Malları Petrol Ürünleri Tekstil ve İnşaat Malzemeleri İthalat-İhracat ve Sanayi Limited Şirketindeki hisselerini davalı ...'a devrettiğinin ticaret siciline tescil ve ilanına karar verilmiştir.

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket hissesinin mümeyyiz davalı ...'a devredildiğinin tespiti ile hisse devir işleminin Ticaret Siciline tescil ve ilanı istemine ilişkindir.

Limited şirketlerde pay devri usulü TTK.nın 520 nci maddesinde emredici mahiyette düzenlenmiş olup, anılan hükümde “Bir payın devri, şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartıyla hüküm ifade eder. Devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi için, ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayenin en az dörtte üçüne sahip olması şarttır” denilmektedir. Madde metninden de anlaşılacağı üzere devrin hüküm ifade edebilmesi için sözleşmenin noterde

tasdiki, ortaklar kurulunun devre muvafakat etmesi ve bu devrin şirketin pay defterine işlenmiş olması gerekir. Bu şartlardan birinin bulunmaması halinde, limited şirket pay devirlerinde bölünme kuralı geçerli olmadığından pay devri ortaklar arasında dahi geçersizdir. Bu itibarla mahkemece yasada düzenlenen bu unsurların dava konusu olayda gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davalı ... yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30343, Karar No: 2014/39977, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/30343 E.  ,  2014/39977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dörtyol 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2012/900-2013/775

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, her bir davacı için fazla tahsilat miktarı olan 1.000,00'er TL nin davalıdan tahsili istemiş; ıslah ile talebini davacı M.. B.. Yönünden 1.229,76 TL ne yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; davacı M.. B.. yönünden 1.229,69 TL nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,davacı O.. K.. tarafından açılan davanın talep edilen alacak miktarı yönünden mahkemenin görevsiz olması ve bu konuda Tüketici Hakem Heyetinin görevli olması ve zorunlu başvuru koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı M.. B.. arasında düzenlenen 28.03.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı T.. T.. taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı T.. T..'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3702, Karar No: 2014/21583, Tarih: 27.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3702 E.  ,  2014/21583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2013

NUMARASI : 2012/634-2013/506

Davacı, kurum işleminin iptaline, davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, eski eşi ile yeniden evlenen davacının aldığı ölüm aylıklarının, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca yersiz ödeme olarak kabul edilerek, faizi ile iadesine ilişkin kurum işleminin iptali ile davacının davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, 29/05/2006 tarihinde temyizden feregat ile kesinleşen ilam ile eski eşinden boşandığı, yaptığı başvuru sonucunda davalı kurum tarafından davacıya, 2006 yılında ölen babasından dolayı 15/06/2006 tarihinde ölüm aylığı bağlandığı, 08/07/2011 tarihinde ise davacının, eski eşi ile yeniden evlendiği anlaşılmış, davalı Kurum tarafından davacının eski eşi ile evlenmesi üzerine re'sen başlatılan tahkikat sonucu düzenlenen 31/01/2012 tarihli kontrol memuru raporunda, davacının sisteme kayıtlı olan "Y. Mah. ... Sok. No:..A." adresi çevresinde yapılan araştırmada, davacının, eski eşi ve çocukları ile belirtilen adreste birlikte yaşadığı tespit edilmiş, apartman sakinleri ile 23/11/2011 tarihinde yapılan görüşmelerde, 10 numaralı dairede oturan 60 yaşlarındaki erkek şahıs; 8 numaralı dairede oturan ve ismini vermek istemeyen yaşlı kadın ile binanın altındaki kahvehaneyi işleten ve 8 numaralı dairenin mülk sahibi olan kişinin, davacı ve eşi Murat'ın 2 yıldır apartmanda birlikte yaşadıklarını beyan ettikleri anlaşılmıştır. Davacı ve eski eşine ait adres hareketleri incelendiğinde, yeniden evlendikleri tarihe kadar farklı adreslerde kayıtlı göründükleri belirlenmiş, Mahkemesince dinlenen davacı tanıkları, davacı ve boşandığı eşinin, yeniden evlenene kadar ayrı yaşadıklarını beyan ettikleri; raporu düzenleyen kontrol memurlarının ise tutanağın içeriğini doğrulayarak, apartman sakinlerinin imzadan imtina etmesi üzerine, sözlü beyanlarını tutanağa geçirerek Kuruma bildirdiklerini ifade ettikleri görülmüştür. Kontrol memuru raporunda beyanı alınan 8 nolu dairenin ve binanın altındaki kahvehanenin sahibi A.K. ve eşi tanık Ü. K. önceki beyanlarını haklı nedene dayanmaksızın değiştirerek, davacının eşini son 1 yıldır gördüklerini, öncesinde davacının tek başına yaşadığını, denetmenler geldiği tarihte davacının eşini tanımadıklarını, denetmenlere de bunları söylediklerini beyan etmişlerdir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, kontrol memuru tarafından yapılan çevre araştırmasında sonucu beyanı alınan apartman sakinlerinin davacı ve eşinin boşandığından ve yeniden evlendiğinden haberdar olmamaları, tutanağın düzenlendiği 23/11/2011 tarihi itibari ile 2 yıldır belirtilen adreste birlikte yaşadıklarını beyan etmeleri, kontrol memurlarının tutanağın içeriğni doğrulamaları, davacının eski eşi ile yeniden evlenmesinin, eylemli birlikte yaşamın varlığı yönünde kuvvetli delil teşkil etmesi, bilgisi alınan apartman sakinleri arasında olan A. K. ve Ü.K.'ın önceki beyanlarını haklı nedene dayanmaksızın değiştirdikleri anlaşıldığından, mahkeme huzurunda alınan tanıklık beyanlarının hükme esas alınamayacağı hususları birlikte göz önüne alındığında; davacı ve eski eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18832, Karar No: 2023/10300, Tarih: 30.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/18832 E.  ,  2023/10300 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2306 E., 2021/2366 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme

HÜKÜM : Esastan ret

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2019/554 Esas, 2021/235 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 17 yıl 11 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/2306 Esas, 2021/2366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Arama ve el koymanın hukuka aykırı olduğuna, 2. Eksik araştırma sonucu etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, 3. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, 4. Temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasının "ölçülülük" ilkesine aykırı olduğuna, 5. Aracın müsaderesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Arama ve el koymanın hukuka aykırı olduğuna, 2. Eksik araştırma sonucu etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, 3. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, 4. Temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasının "ölçülülük" ilkesine aykırı olduğuna, 5. Aracın müsaderesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosya kapsamında yer alan olay tutanağının, uzmanlık raporlarının, olay yeri inceleme raporunun, dijital materyal inceleme tutanağının içerikleri ile sanığın aşamalardaki savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, 16.10.2019 günü Bulgaristan vatandaşı olan sanığın, sürücülüğünü yaptığı, adına kayıtlı araçla Kapıkule Gümrük Sahasına giriş yapmasının ardından, yapılan fiziki kontrollerde sağ ön koltuk döşemesinde şişkinlik fark edilerek, arkasındaki fermuar açıldığında döşeme içinde şeffaf poşetlerin görülmesi üzerine yapılan detaylı aramada, aracın sürücü ve ön yolcu koltuğu arka döşemeleri içindeki boşluklarda, arka yolcu koltuğunun sağ ve sol arka kısmındaki süngerler kesilmek suretiyle oluşturulan boşluklar içinde, arka yolcu koltuğu altındaki boşlukta, stepne boşluğu ve arka yolcu koltuğunun alt kısmı arasındaki boşlukta, torpido bölmesi üzerindeki hava yastığı boşluğunda ve ön

konsol boşluğunda zulalanmış halde vakumlu poşetler içinde net 7.597,5 gram toz esrarın ele geçtiği olayda; uyuşturucu maddelerin sanığın kullandığı ve üzerine kayıtlı araçta zulalanmış halde ele geçmesi, uyuşturucu maddelerin miktarı, telefon inceleme raporunun içeriği, sanığın ikrar içeren savunmaları dikkate alındığında, "uyuşturucu madde ithal etme" suçunun sabit olduğu, sanığın savunmaları üzerine suç duyurusunda bulunulan Boris, Dımıtar Naçev, Boris Borisov Georgiev hakkında yürütülen soruşturmalar sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu haliyle sanığın beyanıyla üçüncü kişinin suçunu ortaya çıkardığından söz edilemeyeceğinden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı, temel cezanın suçun işleniş şekline ve uyuşturucu madde miktarına göre alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği, verilen cezanın geleceği üzerindeki etkisi göz önüne alınarak takdiri indirim uygulandığı, suçta kullanılan ve uyuşturucu maddenin zulalandığı sanığa ait aracın müsaderesine karar verildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE