muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1205, Karar No: 2018/496, Tarih: 01.11.2018

“(1) Adlî para cezası, Türk Ceza Kanununun 52 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen usule göre tayin olunacak bir miktar paranın Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.

(2) Adlî para cezasını içeren ilâm Cumhuriyet Başsavcılığına verilir. Cumhuriyet savcısı otuz gün içinde adlî para cezasının ödenmesi için hükümlüye 20 nci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir ödeme emri tebliğ eder.

(3) Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedilir.” şeklinde iken hükümden sonra 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile maddenin üçüncü fıkrası, “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklinde değiştirilmiştir. Maddeyle getirilen düzenlemelere göre, TCK'nın 52. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen usul uyarınca tayin olunan adli para cezası hükmünü içeren ilâm kesinleştiğinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilecek ve Cumhuriyet savcısı tarafından hükümlüye bir ay içerisinde adli para cezasının ödenmesi için ödeme emri tebliğ edilecektir. Hükümlüye tebliğ olunan ödeme emri üzerine adli para cezası belli bir süre içinde ödenmediği takdirde, Cumhuriyet savcısı tarafından verilecek karar ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca adli para cezası hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilecektir. Hükmedilen adli para cezasının, birim gün sayısı belirlenmeden doğrudan verilmesi ve bu cezanın ödenmemesi hâlinde ise, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezasının süresi belli olmadığından infazda tereddüt ortaya çıkacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkemece öncelikle haksız menfaat miktarı tespit edildikten sonra, TCK'nın 52. maddesi gözetilerek haksız menfaat miktarının iki katından az olmayacak bir miktara denk gelecek şekilde aynı Kanun'un 61. maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca temel adli para cezasının ilk etapta gün olarak belirlenmesi ve tespit edilen gün birim sayısının TCK'nın 52. maddesinin ikinci fıkrası gereğince sanığın ekonomik ve şahsi hâlleri de göz önünde bulundurularak günlüğü 20 ilâ 100 TL arasında takdir olunacak miktar ile çarpılması suretiyle belirlenmesi ve bu şekilde aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca temel adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken, bu düzenlemelere aykırı olacak ve adli para cezasının infazında tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde edilen menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının belirlenmesi isabetsizdir.

Söz konusu bu hukuka aykırılığın, suç ve hüküm tarihi itibarıyla uygulanması gereken CMUK'un 322. maddesinde sınırlı olarak sayılan hâller arasında bulunmaması, bu hâller dışında düzeltilerek onama yoluna gidilememesi ve Yerel Mahkemece temel gün para cezasının belirlenmesi sırasında TCK'nın 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 ilâ 100 TL arasında olması gereken miktarın takdir edilmemesi hususları göz önüne alındığında anılan hukuka aykırılığın düzeltilerek onanması yoluyla giderilmesi mümkün olmayıp bozma nedeni yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu uyuşmazlık bakımından kabulüne, Özel Daire kararındaki eleştiri bölümünün çıkarılmasına, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken adli para cezasının, TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca, adli para cezasının suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katı olan 7.000 TL'den az olamayacağı dikkate alınarak, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak 20 ilâ 100 TL arasında belirlenecek miktara bölünmesi suretiyle TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel gün para cezasının belirlenmesi, bu miktar üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak bulunacak gün para cezasının 52. madde uyarınca sanığın ekonomik ve şahsi hâllerini de göz önünde bulundurarak günlüğü 20 ilâ 100 TL arasında takdir olunacak bir miktar ile çarpılması neticesinde bulunması gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde edilen menfaatin iki katı olarak 7.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi ve koşulları bulunmadığı hâlde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi isabetsizliklerinden bozulmasına, aleyhe yönelen temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının;

a) 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesindeki adli para cezasının miktarının suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katından az olamayacağına ilişkin düzenlemenin, temel ceza belirlenirken mi yoksa sonuç cezanın belirlenmesi aşamasında mı göz önünde bulundurulmasına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından REDDİNE,

b) Yerel Mahkemece gün belirlenmeden doğrudan adli para cezasına hükmedilmesinin isabetli olup olmadığı, isabetli olmadığının kabulü hâlinde ise bu aykırılığın düzeltilerek onama suretiyle giderilip giderilmeyeceğine ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 08.07.2015 tarihli ve 1801-3373 sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

b) Yerel Mahkemece gün belirlenmeden doğrudan adli para cezasına hükmedilmesinin isabetli olup olmadığı, isabetli olmadığının kabulü hâlinde ise bu aykırılığın düzeltilerek onama suretiyle giderilip giderilmeyeceğine ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından KABULÜNE,

2- Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 08.07.2015 tarihli ve 1801-3373 sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2011 tarihli ve 154-297 sayılı hükmünün, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken adli para cezasının, TCK'nın 158. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca, adli para cezasının suçtan elde edilen haksız menfaatin iki katı olan 7.000 TL'den az olamayacağı dikkate alınarak, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak 20 ilâ 100 TL arasında belirlenecek miktara bölünmesi suretiyle TCK'nın 61. maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca temel gün para cezasının belirlenmesi, bu miktar üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak bulunacak gün para cezasının 52. madde uyarınca sanığın ekonomik ve şahsi hâllerini de göz önünde bulundurarak günlüğü 20 ilâ 100 TL arasında takdir olunacak miktar ile çarpılması neticesinde bulunması gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde edilen menfaatin iki katı olarak 7.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi ve sanık hakkında koşulları bulunmadığı hâlde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA, aleyhe yönelen temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'un 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, her iki uyuşmazlık yönünden 01.11.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26522, Karar No: 2013/15685, Tarih: 31.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26522 E.  ,  2013/15685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK.nun 333/a ve 337/a maddelerine muhalefet etmek

HÜKÜM : Beraat

I- İİK'nun 333/a maddesindeki suçtan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- İİK'nun 337/a maddesindeki suçtan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden son beyanname örnekleri istenilerek mükellefiyetinin devam edip etmediğinin tespitinden sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6308, Karar No: 2013/9086, Tarih: 14.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6308 E.  ,  2013/9086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tapu kaydında düzeltme istemine ilişkin davada Ceyhan 1. Asliye Hukuk ve Ceyhan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydında baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, tapu kaydında düzeltim davasının çekişmesiz yargı işi olduğu belirterek görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, HMK. Geçici 1/1 maddesi uyarınca görev hususunun dava konusunun değerine göre belirleneceği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davalarında Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde belirtilen ve kütükte bulunması zorunlu olan kimlik bilgilerinden tapu malikinin adı ile soyadı, baba adındaki yanlışlıkların düzeltilmesi istenebilir.

Diğer taraftan, 6100 Sayılı HMK.'nın geçici 1. maddesinde “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz.” hükmüne yer verilmiştir. Dava tarihinin 12.04.2011 olması dikkate alındığında, görev hususu taşınmazın dava tarihindeki değerine göre belirleneceğinden, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik gerekçesi yerinde değildir.

Somut olayda, davacının 24 adet bağımsız bölümde hissedar olduğu ve bu taşınmazlardaki baba adının düzeltilmesini istediği anlaşılmaktadır. Asliye ve Sulh Hukuk Mahkemelerince taşınmazların dava tarihindeki değerine ilişkin herhangi bir tespit yapılmamış ise de, günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü ve taşınmazların niteliğine göre dava konusu taşınmazın değerinin dava tarihi

itibariyle görev sınırı olan 7.780,00 TL'den bariz bir şekilde fazla olduğu anlaşıldığından, yargılama usûl ekonomisi bakımından uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Ceyhan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8222, Karar No: 2011/13984, Tarih: 14.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8222 E.  ,  2011/13984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1, Karar No: 2021/5387, Tarih: 16.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2021/1 E.  ,  2021/5387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 220, 246, 477, 619 ve 575 parsel sayılı sırasıyla 147.750, 31.250, 18.250, 132.750 ve 187250 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, ayrı ayrı tapu, vergi kaydı, irsen intikal nedeniyle ... ve müşterekleri adına; 500 parsel sayılı 26.250 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve müşterekleri adına tespit edilmiş; Kadastro Komisyonunca 545 parsel sayılı taşınmazın 27.579 metrekare yüzölçümündeki bölümünün aynı parsel sayısı ile tespit malikleri ... ve paydaşları adlarına, taşınmazın krokide (C) harfi ile gösterilen 56.448 metrekare yüzölçümündeki bölümünün Hazine adına, (A) harfi ile gösterilen 101.123 metrekare yüzölçümündeki bölümünün Hazine ile ... ve paydaşları adına ve (B) harfi ile gösterilen 137.850 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ... ve paydaşları adına tespitine karar verilmiştir. Davacı ..., 220, 246 ve 545 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak tapu kaydına dayanarak, 500 ve 575 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak, çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve davalılar lehine zilyetlikle ikitsap koşullarının oluşmadığı iddiasına dayanarak; davacı ... ve arkadaşları, miras payı satın alma iddiasına dayanarak 575 parsel sayılı taşınmaza yönelik; davacı...ve arkadaşları, miras yoluyla gelen hakka dayanarak, davacı ... ve arkadaşları pay satın almaya dayanarak 220, 246, 477 ve 619 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak; davacı ... ve arkadaşları ise tespit maliklerinin hisselerinin hatalı düzenlendiğini ileri sürerek, hisselerin düzeltilmesi istemiyle 545 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece, dava dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda; davacı Hazinenin 220, 246, 575 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davasının reddine, 500 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının kabulüne; davacı ... ve arkadaşları ve davacı ... ve arkadaşları ile davacı ... ve arkadaşlarının davalarının ayrı ayrı reddine; davacı Haşim Karataş ve arkadaşlarının davasının kabulüne, çekişmeli 545 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Komisyonunun 10.04.1989 tarihli kararı gibi, 575 parsel sayılı taşınmazın ise tespit gibi tapuya tesciline, 500 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline, 220, 246, 477 ve 619 parsel sayılı taşınmazların ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1960/73 Esas 1961/90 Karar sayılı veraset ilamı gereğince ... oğlu ... mirasçıları adına miras payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle, dava konusu 477, 500 ve 619 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... temsilcisinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle, dava konusu 545 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

3- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin dava konusu 220 ve 246 parsel sayılı taşınmazlara yönelik hükme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı ... temsilcisinin çekişmeli bu parsellere ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece, dava konusu 220 ve 246 parsel sayılı taşınmazların tespitine esas alınan T. Evvel 1321 tarih 527, 528, 538 ve Mayıs 1949 tarih ve 42 sıra numaralı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazları kapsadığı, davacı Hazinenin dayandığı Eylül 1329 tarih ve 24 sıra numaralı tapu kaydının uygulama kabiliyetinin bulunmadığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı ..., dava konusu taşınmazların Eylül 1329 tarih ve 24 sıra numaralı ... ... ... Askeri adına kayıtlı tapu kaydı kapsamında kaldığını ileri sürerek dava açmıştır. Dosya kapsamından, davacı Hazinenin dayandığı tapu kaydının, dava konusu taşınmazlarla birlikte geniş bir alanı kapsamına aldığı anlaşılmaktadır. Taşınmazların tespitine esas alınan 150 dönüm miktarındaki Mayıs 297 tarih ve 33 sıra numaralı sicilden gelen T. Evvel 1321 tarih 527, 528, 538 ve Mayıs 1949 tarih ve 42 sıra numaralı tapu kayıtları “kum” hududu itibariyle gayri sabit hudutlu olup, tapu kaydının miktar fazlasının Hazine tapusu kapsamında kaldığı anlaşıldığına göre; Mahkemece, dava konusu 220 ve 246 parsel sayılı taşınmazların tespitine esas tapu kayıtlarına usulünce kapsam tayin edilerek, kayıt miktarı kadar yerin tespit gibi davalılar adına, miktar fazlasının ise Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

4- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin dava konusu 575 parsel sayılı taşınmaza yönelik hükme yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay — Esas No: 2009/9032, Karar No: 2010/339, Tarih: 29.01.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9032 E.  ,  2010/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 156 ada 1 parsel sayılı 46,69 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalı ... Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın yol boşluğu niteliğinde, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve zilyedlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşmediği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile yol boşluğu niteliği ile davalı Hazine adına tesciline, Bartın İl Telekom Müdürlüğü ile ... Köyü Tüzel Muhtarlığı arasında yapılan 04.05.2005 tarihli sözleşme uyarınca 49 yıllığına Bartın İl Telekom Müdürlüğüne ait baraka bulunduğunun beyanlar hanesine şerhine karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9113, Karar No: 2014/27361, Tarih: 15.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9113 E.  ,  2014/27361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2010/355-2014/76

Davacı, 26/12/1988 tarihinden itibaren zorunlu SSK sigortalısı olduğu dönemleri dışlanarak tarımsal faaliyeti nedeni ile sigortalı sayılmasına, bu talep yerinde görülmezse davacıdan ilk tevkifatın yapıldığı aybaşını takip eden aybaşı olan 01/05/1995 tarihinden itibaren zorunlu SSK sigortalısı olduğu dönemler dışlanarak sigortalılığının tespitine, davacının prim borçlarını 5510 sayılı Yasa'nın geçici 24. maddesinin a bendi kapsamında yapılandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının ise, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 26/12/1988 tarihinden itibaren eğer bu kabul edilmezse 01/05/1995 tarihinden itibaren kısa süreli SSK hizmetleri haricinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti, ile 5510 sayılı Yasanın geçici 24. maddesinden faydalanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 01/05/1995-31/12/2001 tarihleri arası kısa süreli SSK kapsamındaki hizmetleri haricinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 5510 sayılı Yasanın geçici 24. maddesinden faydalanmasına karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde sigortalıların kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının,kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifleri ve birliklerinin,tarım kredi kooperatifleri ve birliklerinin, Pancar Ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği ve Türkiye Ş. Fabrikaları Anonim Şirketi kayıtları esas alınacağı düzenlenmiştir.