muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14331, Karar No: 2015/14210, Tarih: 08.09.2015

Mahkemece, ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum olanlara, zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde az da olsa bir miktar kusur verilmesi gereği gözetilmeli, ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın mahkumiyet niteliğinde bulunmadığı gözönünde bulundurulmalıdır.

Bu nedenle, kusur tespitine yönelik tüm bu tespitlerde irdelenerek, olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 26. maddesine de uygun, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, mevcut çelişkiyi giderecek şekilde, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile, çelişkiyi gidermeyen kusur raporunun esas alınarak hüküm kurulması isabetsizdir.

2-Mahkemece, ilk peşin değerli gelirin 92. madde dikkate alınarak belirlenmediği anlaşılmıştır.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının yarısının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının kusur oranı uygulanmak suretiyle belirlenmesi, gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kuşkusuz, hükmü temyiz etmeyen davalı ... yönünden davacı Kurum lehine oluşabilecek usuli kazanılmış hak durumu korunmalıdır.

Mahkemece yukarıda belirtilen fiili ve hukuki durumlar dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kuşkusuz, hükmü temyiz etmeyen davalı ... yönünden davacı Kurum lehine oluşabilecek usuli kazanılmış hak durumu korunmalıdır.

Mahkemece yukarıda belirtilen fiili ve hukuki durumlar dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ....'ye iadesine, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1790, Karar No: 2020/7240, Tarih: 14.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/1790 E.  ,  2020/7240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketle hiçbir ilgisinin olmadığını, suç tarihlerinde işsiz olduğunu, iş aradığını, arkadaşı olan tanık ...'in kendisini işe sokacağını söyleyerek notere götürdüğünü ve kendisine birtakım belgelerin imzalatıldığını, iş için beklenmesinin istendiğini ancak aranmadığını belirtmiş olması, dosya içerisinde bulunan Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 19 Mart 2008 tarih ve 7023 sayısında ... Film Müzik Yapımı Reklam Organizasyon Hizmetleri Kağıt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin ortaklarından birinin de ... isimli şahıs olduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asıllarının, kullanan şirketlerden ve vergi dairesinden de sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması ile şirketin diğer ortağı olarak görünen ... isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, tanık ... ve ...'ya duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2-... ve ...'nun da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanık ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ... ve ...'ya ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Şirketi gerçekte idare eden kişinin kim olduğu, defter ve belgelerin kim tarafından muhafaza edildiği hususlarının gerektiğinde şirketin muhasebecisinin de araştırılıp çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve şirketin beyannamelerinin kim tarafından verildiğinin de belirlenmesi,

4-Şirketi gerçekte idare eden kişinin kim olduğu, defter ve belgelerin kim tarafından muhafaza edildiği hususlarının gerektiğinde şirketin muhasebecisinin de araştırılıp çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve şirketin beyannamelerinin kim tarafından verildiğinin de belirlenmesi,

5-Vergi Denetim Kurulu raporunda ekli bulunan 18/10/2008 tarihli yoklama fişinde beyanı bulunan ...'ın ve işyeri mülk sahibinin kiraları kimin ödediği ve iş yerine kimin geldiği hususlarında tanık sıfatıyla beyanlarının alınıp sanık, ... ve ...'yu tanıyıp tanımadığı sorularak yüzleştirme yapılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

6-Kabule göre de;

a) 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi denetim kurulu mütalaasının, ekindeki vergi suçu raporuna göre "2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verildiği, iddianame ile sanık hakkında aynı takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı,“sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, gerekçede ve hüküm fıkrasında da "sahte fatura düzenlediği kullandığı" kabul edilerek, sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu da gözetilmeden ve hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

b) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme fiillerinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

c) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2082, Karar No: 2015/3594, Tarih: 09.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2082 E.  ,  2015/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2014

NUMARASI : 2014/396-2014/757

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece kiracı şirket hakkında davanın kısmen kabulü ile itirazın 28.107-TL asıl alacak üzerinden kaldırılması, %20 davacı yararına tazminat ile kefiller aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından kiracı şirket aleyhine verilen karara yönelik temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı kiracı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı şirket vekilinin alacağa ilişkin temyizine gelince: Davacı tarafından 08.04.2014 tarihinde başlatılan haciz ve tahliye istemi icra takibinde; aylık 12.000,00 TL’den 2014 yılının Şubat,Mart ve Nisan ayları kirası faiziyle birlikte toplam 39.960,00 TL kira alacağının tahsili talep edilmiştir. Davalı borçlu süresinde verdiği borca itiraz dilekçesinde; kira ilişkisine karşı çıkmayarak aylık kira bedelinin 9.000,00 TL olduğunu ve bahse konu kira parasının ödendiğini bildirmiştir. Takibe dayanak yapılan 25.11.2005 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinde aylık kira bedelinin 4.500-TL olacağı kararlaştırılmış ve sözleşmenin hususi şartlar 10. Maddesinde kira bedelinin sözleşmenin yenilenmesi halinde yıllık olarak ekonomik koşullar, enflasyon vs. gözetilerek arttırılacağı ve bu artışın Yargıtay’ın ilan ettiği oran üzerinden ve yukarı verilere göre yapılacağa kararlaştırılmış ayrıca artış miktarının minimum %15 olacağı belirtilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda alınan bilirkişi raporunda; bir önceki dönem kira bedelinin 9.000-TL olarak ödendiğinin tespitiyle, bu miktar üzerinden ÜFE oranında artış uygulanarak istenen dönem kirasının aylık 9.369-TL olacağı belirtilmiş, Mahkemece aylık kira bedelinin 9.369-TL olduğunun kabulüyle 28.107-TL asıl alacak ve 457,41-TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmiştir. Bir önceki dönem kira bedelinin 9.000-TL olduğu tarafların kabulündedir. Sözleşmede belirgin ve muayyen bir artış şartı bulunmadığından bir önceki dönem kirasına ÜFE oranında artış uygulanarak sonuca gidilmesi doğru değildir. Mahkemece, bir önceki dönem aylık kira parası olan 9.000 TL üzerinden hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13297, Karar No: 2017/24237, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13297 E.  ,  2017/24237 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/166, Karar No: 2014/967, Tarih: 10.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/166 E.  ,  2014/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 48 parsel sayılı 5875 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, dere yatağından taşlı tarla haline getirildiği ancak kullanıcısının bilinemediği belirtilerek 3.11.1972 tarihinde davalı Hazine adına tespit ve 29.9.1973 tarihinde de tescil edilmiştir. Davacı ... vergi kaydına, irsen intikale ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 24.4.1986 tarihinde tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kadastro tutanağının kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde yazılı 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3951, Karar No: 2016/21346, Tarih: 27.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/3951 E.  ,  2016/21346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama ve tehdit, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, itiraz merciince incelenerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanığın eylemi ile katılanın hem yaşamını tehlikeye sokan bir duruma hem de yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralanması karşısında, birden fazla nitelikli halin ihlali nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın sonuca etkili olacak biçimde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen cezasından katılanın yüzünde sabit ize ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin hükümde gösterilmemesi,

c) Katılan ...'ın yaralanması hakkında düzenlenen rapor ücreti 100 TL'nin de sanıktan tahsili gerektiği gözetilmeden, sanığın sadece payına düşen posta ve tebligat gideri olan 39.166,6 TL'den sorumlu tutulması,

d) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

e) Sanığın katılanı yüzde sabit ize ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralaması eyleminde; 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddelerine göre belirlenen cezada 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c,d maddeleri uyarınca 1 kat artırım yapılarak 4 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenip TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca sonuç cezanın 5 yıldan az olamayacağı göz önüne alınarak 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

f) Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin belirlenmemesi suretiyle TCK'nin 51/3. maddesine muhalefet edilmesi,

f) Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin belirlenmemesi suretiyle TCK'nin 51/3. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13784, Karar No: 2012/18535, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/13784 E.  ,  2012/18535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 07.09.2006 tarihinden 03.07.2009 tarihine kadar bilgi işlem merkezinde sistem yöneticisi olarak çalıştığını, davacıya 03.07.2009 tarihinde iş sözleşmesinin fesh edildiğinin personel müdürü ... tarafından şifaen bildirildiğini, genel müdüre hakaret içeren e-postanın davacı tarafından yazıldığının sabit olmadığını, müvekkilin satın alma ile ilgili hiçbir yetkisinin olmadığını, dosyaya sunulan e-postalardan açıkça anlaşılacağı üzere müvekkilin antonio terzagodan gelen e-postası yetkili ... ve ...'e gönderdiğinin sabit olduğunu bu sebeple işe iade kararı verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacıya 2008 yılında internet ortamında bir mesaj gönderilerek yerel güvenlik duvarının müşterek kullanılan güvenlik duvarı ile entegre edilmesinin istenildiğini, davacının bunu uzun süre ihmal ettiğini yine aynı araştırmada davacı işverenin şirket sırlarını ve firmalardan almış olduğu malzeme tekliflerini sürekli belirli bir firmaya bildirerek şirket menfeatlerine aykırı doğruluğa ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunduğunu, yine aynı araştırmada ...Bilgisayar San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi...'a hitaben davacı tarafından yazılan e-postada davalı otel genel müdürünü aşağılayarak küçük düşürecek ve incitecek şekilde ifadelerin kullanıldığının tespit edildiği bu sebeple açılan davanın reddedilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkeme, iş sözleşmesinin fesih bildiriminin ilk önce sözlü olarak yapıldığını, daha sonra noterden ihtarname çekilerek feshin yazılı hale getirilmeye çalışıldığını, bunun yanı sıra dosyaya sunulun e-postaların incelenmesinde ihtarnamede gerekçe gösterilen otel müdürünü küçük düşürdüğü yönündeki e-postanın ise 28.08.2008 tarihinde olduğu görüldüğünden davanın kabulüne, işe iade ve boşta geçen sürelere ilişkin tazminatların hüküm altına alınmasına karar vermiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.