muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24625, Karar No: 2015/14100, Tarih: 07.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/24625 E.  ,  2015/14100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 14/11/2014

Numarası : 2014/976-2014/630

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacılar vekili, davacıların devlete ait kamu hastaneleri, il ve ilçe sağlık müdürlükleri, aile sağlık merkezleri, halk sağlığı merkezleri, KSÜ Tıp Fakültesi hastanelerinde çalışan, ... Sendikası'na üye kişiler olduklarını, sendikanın K.Maraş Şubesi'nin 5. Olağan Genel Kurulu'nu 20.09.2014 tarihinde yapma kararı aldığını, genel kurula katılacak delegeleri belirleyen delege seçimlerinin usulsüz olarak yapılması, üyelerin seçme ve seçilme haklarının adeta gaspedilmesi nedeni ile mahkemenin 2014/835,846,858,859 ve 872 esas sırasına kayden tedbir talepli iptal davaları açtıklarını, o davalarda ileri sürdükleri gibi seçim kararı alındığında ve seçime başlandığında yürürlükte olan Ana Tüzük ve Seçim Yönetmeliği'ne uygun olarak yapılan delege adaylık başvurularının kabul edilmediğini, delege seçimlerine ilişkin ilanların yapılmadığını, bazı yerlerde yönetmeliğe uygun yapılmadığını, delege seçimlerinin iptali ile toplu olarak açılan mahkemenin 2014/796 esas sırasına kayden görülen davada ilanlara ilişkin kamera görüntülerinin toplandığını ancak henüz izlenmediğini, yürürlükteki seçim yönetmeliğinin üyelerden ve sendika genelinden gizlenerek usulsüz olarak değiştirildiğini, değişikliğin üyelere bildirilmediğini, seçimin ortasında yeni çıkarılan yönetmeliğe göre işlem yapılması talimatı verilerek hukuka aykırı işlemler yapıldığını, sendika üyelerinin seçme ve seçilme hakkının gaspedilmesi nedeni ile seçime katılımın %20-30'da kaldığını, delege seçimlerinin iptalinin istendiğini, bu nedenle bu şartlar altında genel kurulun yapılmasının hukuken doğru olmayacağını iddia ederek , Sendikanın 20.09.2014 tarihinde K.Maraş 5. Olağan Genel Kurulu'nun yapılması yönündeki almış olduğu genel yönetim kurulu kararının delege seçimine yönelik açılan davalar dikkate alınarak ihtiyati tedbir yolu ile DURDURULMASINA, akabinde bu davanın kabulü ile, 20.09.2014 tarihinde K.Maraş 5.Olağan Genel Kurulu'nun yapılmasına yönelik alınan Genel Yönetim Kurulu Kararının (Genel Kurulun yapılması halinde GENEL KURULUN tüm sonuçları ile birlikte) İPTALİNE, gerekirse bu dava dosyasının delege seçimlerinin iptaline ilişkin açılan ve delil olarak dayanılan dava dosyaları ile BİRLEŞTİRİLMESİNE, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Sendika vekili, öncelikle davanın esasını çözecek nitelikte ihtiyati tedbir kararı verilemeyecek olması nedeni ile talebin reddi gerektiğini, usul açısından davanın Sendikanın genel merkezinin Ankara'da bulunması nedeni ile Ankara'da açılması gerektiğinden mahkemenin yetkisiz olduğunu; esas açısından ise davacıların amacının seçimleri şaibeli hale getirmek olduğunu, genel kurula ilişkin tüm ilan ve bilgilendirmelerin yapıldığını, genel kurulun da zamanın da yapıldığını, seçilen yönetimin mazbatalarını aldığını, seçime ilişkin tüm iş ve işlemlerin Tüzük ve Seçim Yönetmeliğine uygun olarak yürütülüp sonuçlandırıldığını, ilanların asılma ve indirme tutanaklarında 94 kişinin imzasının bulunduğunu, 230 kişinin bu ilanlara istinaden delege olmak için başvuruda bulunduğunu, ilan askı ve indirme tutanaklarının fotoğraflanarak kayıt altına alındığını, bu hususta ... TV'nin haber görüntülerinin de bulunduğunu, bu nedenle bu yöne ilişkin iddiaların asılsız ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bu konuda tanık dinletmek istemesinin ne kadar objektiflikten uzak olduğunu gösterdiğini, zaten ilan yolu ile bildirilen hususlarda istenen bilgi talebinin yerine getirilmemesinin seçimin gizlendiği anlamına gelmediğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bu davanın 11.09.2014 tarihinde açılmış olduğu, dava konusu olağan genel kurulu seçimlerinin 20.09.2014 günü yapıldığı ve bu halde yukarıda belirtildiği şekilde doğmuş bir hukuki yararın mevcut olmadığı ve 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanunun 43 ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunun 81. maddelerinin yollaması ile 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunun 15/2. maddesi uyarınca, iş bu dava tarihi itibarı ile henüz doğmamış bulunan hukuki yararın tamamlanmasının mümkün olmadığı ve diğer bir anlatım ile genel kurul tarihinden itibaren başlayacak bir aylık dava açma süresinin henüz başlamamış olduğu dikkate alınarak; davanın 6100 sayılı HMK.nun 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca usul yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dava açmakta davacıların hukuki menfaatlerinin bulunup bulunmadığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

6100 sayılı Kanunu’nun 111. maddesinde terditli dava düzenlenmiş olup anılan kanun maddesinde “Davacı, aynı davalıya karşı birden fazla talebini, aralarında aslilik-ferîlik ilişkisi kurmak suretiyle, aynı dava dilekçesinde ileri sürebilir. Bunun için, talepler arasında hukuki veya ekonomik bir bağlantının bulunması şarttır. Mahkeme, davacının asli talebinin esastan reddine karar vermedikçe, fer'î talebini inceleyemez ve hükme bağlayamaz” düzenlemesi getirilmiştir.

Öte yandan hukuki yarar davanın konusuna ilişkin dava şartlarındandır. Davacının bir davayı açmakta hukuki yararı bulunmalıdır. İdeal veya ekonomik yarar yalnız başına yeterli değildir. Davacının dava açmaktaki hukuki yararının korunmaya değer bir yarar olması da gerekir.

Öte yandan hukuki yarar davanın konusuna ilişkin dava şartlarındandır. Davacının bir davayı açmakta hukuki yararı bulunmalıdır. İdeal veya ekonomik yarar yalnız başına yeterli değildir. Davacının dava açmaktaki hukuki yararının korunmaya değer bir yarar olması da gerekir.

Somut olayda, davacılar 11.09.2014 tarihinde açtıkları davada, öncelikle şube genel kurulunun yapılmasına ilişkin olarak alınan yönetim kurulu kararının iptalini talep etmişler, bu karara istinaden şube genel kurulunun yapılmaması için de ihtiyati tedbir talep etmişlerdir. Tedbir kararı verilmemesi ihtimaline binaen iptali istenen yönetim kurulu kararı uyarınca genel kurulun yapılması halinde ise genel kurulun tüm sonuçları ile birlikte iptalini kademeli olarak istemişlerdir. Görüldüğü üzere ortada tipik bir kademeli (terditli) dava vardır ve davacılar usulüne uygun bir biçimde dava açmışlardır. Böyle bir dava açmakta hukuki yararları olduğu da kuşkusuzdur. Nitekim mahkemece tedbir kararı verilmemesi nedeni ile davanın devamı sırasında genel kurulu yapılmıştır. O halde davanın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacılar vekilinin esas numaralarını bildirdiği Kahramanmaraş 1. ve 2. İş Mahkemelerinde görülen kimisi karara çıkmış, kimisi derdest “Delege Seçimlerinin İptaline” ilişkin dava dosyalarını getirtip incelemek, kesinleşmemişlerse kesinleşmelerini beklemek; dosya içinde olmayan yönetim kurulu kararı ile şube genel kurulunun yapılmasına ilişkin (öncesindeki hazırlık işlemleri dahil) belgeleri celbetmek, tarafların gösterdiği delilleri toplayıp gerekirse konusunda uzman bilirkişiden rapor aldıktan sonra çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. O halde davacıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, davacıların yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine, 07.09.2015 gününde oybirliği ile KESİN olmak üzere karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1016, Karar No: 2015/1034, Tarih: 27.02.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1016 E.  ,  2015/1034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Nüfus kaydında düzeltim istemine ilişkin davada ... 2. Asliye Hukuk ve ... 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kayıt düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, davanın evlilik işleminin sahteliliğinin ve evlenmenin iptaline ilişkin olduğu, bu durumda yargılama görevinin aile mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile mahkemesi ise, TMK.'nun 145. maddesi kapsamında evliliğin iptaline ilişkin davası bu davadan tefrik edilerek, nüfus kaydı işlemlerinin Sahteliğinin tespiti ile ilgili olan davanında asliye hukuk mahkemelerinde bakılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, nüfus cüzdanının kaybolması nedeniyle hatalı işlenen nüfus kaydının düzeltilmesini istediği davada, dava bu niteliğiyle evliliğin iptali yahut butlanı davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 145. maddesinde düzenlenen mutlak butlan ve evlenmenin iptali ile ilgisi bulunmayan uyşmazlığın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26046, Karar No: 2020/333, Tarih: 07.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/26046 E.  ,  2020/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükmün tefhim edildiği tarihte cezaevinde bulunan ve duruşmada hazır edilen sanığa, cezaevi kanalıyla da temyiz dilekçesi verilebileceğinin yasa yolu bildiriminde açıklanmaması ve ayrıca temyiz süresinin başlangıcının “tebliğden itibaren” şeklinde yanıltıcı gösterilmesi nedeniyle sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianame içeriğindeki anlatıma ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın kendisini yaralayan katılan ...'ı, aracının arkasından aldığı tüfeği ile yaklaşık 8-10 metre mesafeden yere ve ayaklarına doğru ateş etmek sureti ile yaralamasının bütün olarak silahla yaralama suçunu oluşturduğu, aniden gelişen ve önceden aralarında sorun bulunmadığı halde sanığın yaralama eylemi sonrasında tehdit içeren bir söz ve davranış da göstermediği halde eyleminin ayrıca silahla tehdit suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, yaralama yanında silahla tehdit suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, sanık hakkında yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14918, Karar No: 2013/3584, Tarih: 28.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/14918 E.  ,  2013/3584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı şirket yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı yönünden hizmet tespiti ve alacak davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. HGK.'nun 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E.-2013/215 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davalılardan Kurum ve Merkez İlköğretim Okulu Okul
Yargıtay — Esas No: 2023/2911, Karar No: 2024/2870, Tarih: 23.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/2911 E.  ,  2024/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2113 E., 2023/394 K.

DAVA TARİHİ : 27.09.2016

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/369 E., 2019/68 K.

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; murisi ...'nın 05.12.1999 tarihinde evli ve çocuksuz olarak vefat ettiğini, vefatının ardından mirasçıları olarak kendilerinin ve davalıların kaldığını, 27.12.1999 tarihinde İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 1999/1245 E. 2000/135 K. sayılı mirasçılık belgesi ile murisin mirasının 4 pay kabul edildiğini, 2 payının eşi ..., 1 payının ana ve baba bir kardeşi ...'ya, 1 payının da yine ana ve baba bir kardeşi ...'ya ait olduğuna karar verildiğini, ancak kendilerinin de murisin ana bir baba ayrı kardeşleri ve onun çocukları olmaları nedeniyle yasal mirasçı olmalarına rağmen mirasçı olarak belirlenmediklerini belirterek İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen veraset ilamının iptali ile Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 04.01.2016 tarih 2015/768 E., 2016/1 K. sayılı mirasçılık belgesinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçesinde; davacının mirasçılığının söz konusu olmadığını, 27.12.1999 tarihinde alınan veraset ilamının doğru olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçesinde; davacının mirasçılığının söz konusu olmadığını, 27.12.1999 tarihinde alınan veraset ilamının doğru olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan inceleme sonucu İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1999/1245 E., 2000/135 K. sayılı mirasçılık belgesinde ana bir baba ayrı kardeş Talat Doğan'ın alt soyu mirasçı olarak gösterilmeyip pay verilmediğinden hatalı bulunduğu, Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/768 E., 2016/1 K. sayılı mirasçılık belgesinde ana bir baba ayrı kardeşi ...'ın alt soyu mirasçı olarak gösterilmesine rağmen dağılımının hatalı olması nedeniyle iptali gerektiği anlaşıldığından davanın kabulüne; dava konusu mirasçılık belgelerinin iptaline, murisin vefat tarihi itibariyle uygulanacak olan 3678 sayılı Kanunla değişikliğe uğramış 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümleri gereğince mirasının tamamı 24 (yirmidört) pay hesap edilerek; 12 payın ...'ya, 5 payın ...'ya, 5 payın ...'ya, 1 payın ... ve 1 payın ...a aidiyetine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; dosyada mevcut nüfus kayıtları tetkik olunduğunda ölüm tarihleri itibariyle de davacının ve kız kardeşinin mirasçı olmalarının mümkün olmadığını, bu sebeple davacının bu davayı açmakta korunmaya değer güncel bir hakkının bulunmadığını, İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin verdiği kararın, dosyadaki nüfus kayıtlarına ve diğer belgelere uygun ve geçerli olduğunu belirterek kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; davacı yanın huzurdaki davayı açmakta bir menfaati bulunmayıp, davasının reddi gerekmekle birlikte, hükmü ve hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, ... evli ve çocuksuz vefat etmiş olup, geriye mirasçısı olarak, kendisinden sonra vefat eden eşinin evlatlığı ..., kardeşleri ... ile müvekkili ... ... kalmış olduğunu, ayrıca yerel mahkemece talep aşılarak ıslah dilekçesi yahut ek bir dava da olmamasına rağmen Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/768 Esas sayılı dosyasındaki mirasçılık paylarının oranlarının da değiştirildiğini, verilen hükmün usule de aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyaya celbedilen nüfus kayıtları ile murisin evli ve çocuksuz olarak 1999 yılında vefat ettiği, geriye mirasçı olarak TMK. 499 (EMK 444) maddesi uyarınca sağ eşi ile anne ve babası kendisinden önce vefat ettiğinden, murisin ana baba bir kardeşleri ile vefat eden ana bir baba ayrı kardeşi ...'ın çocukları ... ve ...ın murise mirasçı oldukları, iptali istenen İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1999/1245 E. 2000/135 K. sayılı veraset ilamının murisin ana bir baba ayrı kardeşi ...'ın alt soyu mirasçı olarak gösterilmeyip pay verilmediğinden hatalı olduğunun tespit edildiği, Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/768 E. 2016/1 K. sayılı mirasçılık belgesinin geçerli olduğunun belirlenmesi talebi yönünden de; mirasçıların doğru olarak belirlendiği halde miras payları yanlış hesaplandığından aksi sabit oluncaya kadar geçerli veraset ilamının iptaline karar verilmesinin usule aykırı olmadığı, Mahkemece verilen kararın yerinde olduğu anlaşıldığından davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde bildirdiği sebeplerle hükmün bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, davacının bu davayı açmakta bir menfaati bulunmadığını, hükmü ve hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, ...'nın evli ve çocuksuz vefat etmiş olup, geriye mirasçısı olarak eşi, anne baba bir kardeşleri ... ile müvekkili ...'nın eşi ... ... kaldığını, murisin eşinin murisin vefatından sonra ...'yı evlat edinerek vefat ettiğini, dolayısıyla geriye muris mirasçısı olarak; eşinin evlatlığı ..., kardeşleri ... ile müvekkilin eşi ... ... kaldığını, davacı yan huzurdaki dava ile İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.02.2000 tarih, 1999/1245 Esas sayılı mirasçılık belgesinin iptali ile Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/768 Esas sayılı dosyasından verilen mirasçılık belgesinin geçerliliğinin tespitini talep etmiş olmasına rağmen, yerel mahkemece talep aşılarak ıslah dilekçesi yahut ek bir dava da olmamasına rağmen Safranbolu Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/768 Esas sayılı dosyasındaki mirasçılık paylarının oranlarını değiştirdiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 30, 497, 598 inci maddeleri.

3. Değerlendirme