muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5540, Karar No: 2015/5885, Tarih: 20.10.2015

Yukarıda kısaca yer verilen CGK'nun 2005/150, 2007/159 ve 2012/96 sayılı Kararları oyçokluğu ile alınmış olup, Kararlardaki muhalefet şerhlerinin uygulamada gelinen noktaya katkısı büyüktür. Anılan Kararlardaki muhalefet şerhlerinde (M. T., S. Ç., S. S., H.Y. A. ve atıfta bulunulan kaynaklarda) belirtildiği gibi (özetle);

Nasıl bir Ceza Muhakemesi istiyoruz? Ne pahasına olursa olsun suçluları cezalandırmayı amaçlayan, eski mutlakiyetçi rejimlere özgü olan ve günümüzde de daha az mutlakiyetçi olmayan baskıcı rejimlerde benimsenen ve sanığı peşinen suçlu kabul eden, ceza muhakemesinin amacını sadece mahkumiyeti haklı gösterecek delilleri elde etmek olarak anlayan, bunun için de her yolu meşru gören baskıcı bir ceza muhakemesi mi, yoksa hukuk içinde kalarak, kişi hak ve özgürlüklerini ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun, hakların özüne dokunmadan, ölçülü biçimde ve mutlaka yasayla sınırlayarak (Any. m.13) elde edilebilecek delillerin kullanılması şartına bağlı bir ceza yargılaması sistemi mi istiyoruz? Ceza usul kanunumuz karşısında "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının gözetilmesi mümkün değildir. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.

Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun bir dalına veya bir kanuna aykırı sayılan bir husus diğer bir kanuna veya hukuka uygun sayılamaz. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Örneğin, yasak yöntemlerle alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacaktır. Bu itibarla ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyet için geçerli ve yeterli değildir. Sanığın ifade, sorgu ve savunmasının alındığı aşamalarda hukuk kurallarına uyulmadan yapılan arama sonucu (suç eşyasının) bulunduğuna dair arama zabıtları önüne konulan ve böylece köşeye sıkıştırıldığını hisseden sanık bu baskı altında itirafta bulunmak zorunda kalabilir. Sanığın hissettiği bu baskı ve köşeye sıkışmışlık, CMUK'nun 135/a (CMK m. 148) maddesinde sayılan yasak yöntemler arasında bulunmamakla birlikte, hukuka aykırı arama ile elde edilen deliller bulunduğuna dair tutanağın kendisine her ifade alınışında gösterilmesinden kaynaklanmaktadır. Böylece sanıktan, hukuka aykırı elde edilmiş delil sayesinde itiraf-ikrar delili elde edilmiş, sanığın kendisini suçlaması sağlanmıştır. CMUK'nun 254/2. (CMK m. 148/3, 217/2) maddesi hükmüne göre bu itiraf hükme esas alınamaz.

CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararı yukarıda belirtilen Kararlardan farklı olup, düşüncemizi desteklemektedir. Anılan kararda hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varılmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır." Yargıtay CGK, 28.04.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararda da, arama işleminin, arama tanıkları (komşu veya ihtiyar heyetinden) kimseler hazır edilmeden yapılması sonucu elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez.

Somut olayda, işyeri adresinde bandrolsüz eser satıldığı gerekçesiyle Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Ayrıca, dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Gerekçeli kararda, sanığın savunması, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporunun mahkumiyete esas alındığı belirtilmiş ise de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Çoğunluk kararında belirtilen AİHM Kararları inceleme konusu dosyaya uygun örnek kararlar değildir. Çünkü kanuna açıkça aykırı arama işlemi sonucunda elde edilen suça konu eşya ve sanık savunması dışında delil mevcut değildir. Sanığın ikrar olarak kabul edilen savunmasına neden itibar edilemeyeceğinin gerekçeleri yukarıda açıklanmıştı. Pozitif hukukumuzda hukuka aykırı aramanın ilgilinin muvafakatı ile geçerlilik kazanacağına ilişkin bir düzenleme mevcut olmadığı gibi yerel mahkemece bu hususlar gerekçeli kararda hiç tartışılmamıştır. Yargılama makamı olan yerel mahkemenin hiç tartışmadığı, belki de farkında bile olmadığı bu hukuka kesin aykırılık oluşturan gerekçesizlik, temyiz mercii olan Yargıtay tarafından tamamlanamaz, giderilemez.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesinin kararının bozulmasını gerektirdiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/35264, Karar No: 2015/24922, Tarih: 19.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/35264 E.  ,  2015/24922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/25682

MAHKEMESİ : Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2012/441 (E) ve 2012/488 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmeyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümde prensip olarak mahkemece bir değişiklik yapma imkanı bulunmamasına rağmen, somut olayda, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki hükmün açıklanması ile yetinilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin olarak, sanığın aşamalarda “S. arkadan sessizce gelerek büyük bir sopa ile kafama ve sırtıma vurdu” şeklindeki savunması, sanık beyanı ile uyumlu katılan S. K.'un 17/12/2008 tarihli duruşmadaki beyanları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin olarak, sanığın aşamalarda “İş yerime giderken üvey amcam olan S. K.'tan para ile satın aldığımız yerin çevresine onların çit çektiğini gördüm. Bunun üzerine sinirlenerek S.'ya telefon açtım.” şeklindeki savunması, taraflar arasında arazi anlaşmazlığı yüzünden önceye dayalı husumet olduğunun anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık İ.. A..'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17805, Karar No: 2016/9657, Tarih: 09.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/17805 E.  ,  2016/9657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı ...’a ait bir kısım hizmetlerin aidiyeti ile yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, hizmetlerinin bir kısmının davalı ... adına kaydedildiğini ve onun hizmetinde göründüğünü belirtmek suretiyle, bu hizmetlerin aidiyetinin tespiti ile sonrasında yaşlılık aylığı bağlanmasını istemektedir. Mahkemece yapılan araştırma sonrasında, işe giriş bildirgeleri üzerindeki tutarsızlıklar ve tahribatlar olması, davalı ...’un, ... ve ... sicil nolu T... Müdürlüğüne bağlı işyerlerinde hiçbir zaman çalışmasının bulunmaması, davacı ile davalı ...’den 1991-1999 yılları arasında 3417 sayılı Kanun kapsamında yapılan kesintilerin dökümler ile uyumlu olması, davacıya yapılan kıdem ve ihbar tazminatı bordrosundaki çalışmaların, işyeri dosyası ve tasarruf kesintisi listesi ve belirli süreli iş sözleşmelerinin uyumlu olması, davalı ...’nin beyanları ve tanık beyanları nazarında davacının ilk sigorta başlangıcının 15.07.1991 olduğu, 15.07.1991-31.10.2001 arasında 2301 gün, 19.04.2002-15.10.2008 arasında 2200 gün, 16.10.2008-31.01.2010 tarihleri arasında 445 gün hizmetin davacıya aidiyetine ve sonrasında şartlar oluştuğundan bahisle 01.08.2012 tarihinde itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dava dosyası incelendiğinde, davacı ile davalının kimlik bilgilerinin birbiri ile benzerlik gösterdiği, sicil numaralarının karıştığı, bazı dönemlerde aynı işyerinde çalıştıkları, gerek davacı ve gerekse de davalı ... tarafından verilen dilekçelerle hizmetlerin aidiyetine ilişkin taleplerde bulunulduğu, 15.07.1991 ve 17.07.1991 tarihli işe giriş bildirgelerindeki bilgiler üzerinde sonradan yapılan düzeltmelerin bulunduğu, yine işyeri sicil dosyalarındaki kimlik bilgilerinin de üzerleri çizilmek suretiyle düzeltmelere maruz kaldığı, hali hazırda davacıya ait sigorta sicil numarasının ..., davalıya ait sicil numarasının ... olduğu, davalı Kurum tarafından davacıya 06.05.2004 tarihinde verilen cevapta, sicil numarasının ... ve sigorta başlangıcının 15.07.1991 olduğunun belirtildiği, ancak karışıklığın bu tarihten sonrada devam ettiği, en son davalı Kurum tarafından verilen cevapta, tarafların hizmetlerinin ayrıştırılamadığının belirtildiği, davacı ve davalının T...Müdürlüğüne bağlı işyerlerinde bir dönem çalıştıktan sonra, davalının 14.06.2006 -2.11.2006 arası Türkiye İş Kurumu, 3.11.2006 tarihinden itibaren de M... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Bu tür aidiyet ve tespit davalarında gerçeğin tam olarak saptanması için, işin kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde etraflıca araştırılması gereği ortadır. Vazgeçilemez ve devredilemez nitelikteki temel haklardan olan sosyal güvenlik hakkının yaşama geçirilmesine yönelik tespit ve aidiyet davalarının kamu düzenine ilişkin davalardan olduğu gözetilerek, davacının iddiasının gerçekliğinin resen araştırma ile saptanması gereklidir.

Dava konusu uyuşmazlıkta, davacı ... ile davalı ...’nin 2 gün arayla aynı işyerinde işe girdikleri ve isim benzerliği nedeniyle işe giriş bildirgelerinde bir çok tutarsızlık ve tahribat yapıldığı belirgindir. Her ne kadar mahkemece mevcut yazılı belgeler üzerinde araştırma yapılmış, taraf beyanları alınmış ve en son tanık dinlemek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan hüküm eksik araştırmaya dayalıdır. Zira dinlenen tanıkların hizmet döküm cetvelleri getirtilmemiş hangi dönemlerde davacı veya davalı ile birlikte çalıştıkları tespit edilmediği gibi davalı ... üzerinde gözüken hangi sürelerin davalıya ait olmayıpta davacıya ait olduğu belirtilmeyerek infazda karışıklığa sebebiyet verecek şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmış olup, mahkemece, özellikle aidiyetin istenildiği dönemler net olarak tespit edilip bu dönemlerde çalışması bulunan bordrolu tanıkların (hizmet cetvelleri getirtilip her bir dönem yönünden karşılaştırılmak suretiyle) beyanlarına başvurulmalı, infazda tereddüt oluşmaması açısından, davalı ...’ye ait gözüken hizmetlerden hangi kısmın davacıya ait olduğu ve davalı ...’de kalan hizmetlerin ayrı ayrı belirtilmek suretiyle tespiti yapılıp, yaşlılık aylığı şartlarıda irdelenmek suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemece, açıklanan bu yönler üzerinde durulmaksızın eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3531, Karar No: 2022/11751, Tarih: 14.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3531 E.  ,  2022/11751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 26/01/2022 tarihli ilamıyla sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ve dava konusu suç eşyalarının müsaderesine karar verilmiş, suçta kullanılan ... plakalı aracın sahibine iadesine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen hükmün temyizine ilişkin ise bir hüküm bulunmadığından bahisle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Yargıtay Başsavcılığı tarafından tebliğname düzenlenilerek yeniden incelenmek üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmış ise de;

Suçta kullanılan ... plaka sayılı aracın sanıklardan ...'in sevk ve idaresindeyken yakalandığı, sanık ... hakkında mahkemenin 20/11/2012 tarih 2011/255 Esas-2012/322 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18/06/2020 tarih 2016/12998 Esas-2020/9662 Karar sayılı ilamıyla temyizin yasal süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle red kararı verilmekle sanık hakkındaki mahkumiyet kararı ve nakil aracının iadesine ilişkin kararın kesinleştiği, dolayısıyla mahkemenin 2020/186 Esas-2020/360 Karar sayılı kararında nakil aracının iadesine ilişkin yeniden verilen kararın hukuken yok hükmünde olması nedeniyle Dairemizin 26/01/2022 tarihli ilamında nakil aracıyla ilgili herhangi bir karar verilmediği ve ortada yeniden inceleme yapılmasını gerektirecek bir konu bulunmadığı yeni bir karar bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenlenilemeyeceği, ancak itiraz yasa yoluna gidilebileceği mümkün görülmekle, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15829, Karar No: 2017/1659, Tarih: 22.02.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/15829 E.  ,  2017/1659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Hakkında abonesiz ve sayaçsız enerji tüketimi yaptığına dair tutanak düzenlenen sanığın kovuşturma aşamasında alınan beyanında, tarımsal sulama tesisinin ... Sulama Birliği' ne ait olduğunu ve tesisin abonesiz, sayaçsız olmadığını; tanık ... ...' ın alınan beyanında ise, ... ... Sulama Birliği' ne ait olan aboneli sayaçtan arazilere hat çekilerek aydınlatma için elektrik kullanıldığını ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; tutanak görevlilerinin bu konudaki beyanlarına başvurulup suça konu tarımsal sulama alanında kullanılan enerjinin sözkonusu birliğe ait sayaçtan geçirilip geçirilmediği hususunun sorularak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tespiti yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Sanığın kullandığı enerjinin sulama birliğinin süzme sayacından geçmediğinin anlaşılması halinde;

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanığı hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek, sanığa bilirkişi tarafından hesaplanan 19.138,00 TL değerindeki kaçak kullanım bedelini ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22/02/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30940, Karar No: 2015/35462, Tarih: 15.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/30940 E.  ,  2015/35462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, bakiye kıdem tazminatı, bakiye ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek bakiye kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın belirsiz alacak davası olarak açılabilmesi için davanın açıldığı tarihte davaya konu alacağın miktarının tam ve kesin olarak davacı tarafça belirlenememesi gerektiğini, işçilik alacaklarının ne şekilde hesaplanacağının 1475 sayılı ve 4857 sayılı Yasa'larda ayrıntılı ve açıkça yazılı olduğundan davacının çalışma süresi ve ücret seviyesi üzerinden hesaplanabileciğinden davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar olmadığını bunu nedenle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davaya konu işçilik alacalarının belirsiz alacak davasına konu olup olamayacağı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.