muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/37546, Karar No: 2015/332, Tarih: 13.01.2015

HMK'nun 107 nci maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100 TL için tahsil, kalan miktar için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira davacı, işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır.

Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmının sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Uyuşmazlığın çözümü açısından değinilmesi gereken son yasal düzenleme 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun sendika özgürlüğünün güvencesi başlıklı 25 inci maddesinin dördüncü fıkrasıdır. Bahsi geçen fıkrada "İşverenin fesih dışında yukarıdaki fıkralara aykırı hareket etmesi halinde işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere sendikal tazminata hükmedilir." denmiştir.

Somut olayda, davacı işverenin sendikal ayrımcılık yaptığını ileri sürerek, sendikal tazminat talebinde bulunmuştur. Dava dilekçesinde dava değeri olarak 10.000 TL gösterilmiştir. Yine dava dilekçesinde davacının davalı işyerindeki hizmet süresi ve mesleği (yaptığı iş) açıkça belirtilmiştir. Dava dilekçesinde ayrıca, davacının fesih tarihindeki ve işe başlatılmama tarihindeki ücret ve ekleri ile bu ücrete yapılacak zamların toplu iş sözleşmesinde açıkça düzenlendiği belirtilmiştir.

Dosyada mevcut toplu iş sözleşmelerinde davacının ücret miktarının açıkça belirtildiği görülmüştür.

Sendikal tazminat hesabında çıplak (giydirilmemiş) brüt ücret esas alınır.

Dosyada mevcut toplu iş sözleşmelerinde davacının ücret miktarının açıkça belirtildiği görülmüştür.

Sendikal tazminat hesabında çıplak (giydirilmemiş) brüt ücret esas alınır.

Yukarıda yazılı ilkeler ve yapılan tespitler birlikte değerlendirildiğinde, davacının davasını açtığı aşamada talep ettiği alacağın miktarının tamamını ve tam olarak belirleyebileceği anlaşılmıştır. Talep edilen alacak belirsiz değildir. Talep edilen alacak belirli (belirlenebilir) bir alacaktır. Davacının alacağını belirsiz alacak davası yoluyla talep etmesinde hukuki yararı yoktur. Mahkemece bu yöndeki tespit isabetli ise de yukarıda da belirtildiği üzere bu durumda hakim hemen davayı reddetmemeli, HMK'nun 115 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca eksikliği tamamlaması, başka bir deyişle alacağını belirleyerek buna göre talepte bulunması için davacıya kesin süre verilmeli, gereğinin yerine getirilmemesi halinde açılan dava, "dava şartı eksikliğinden" reddedilmelidir.

Mahkemece, davacıya eksikliği tamamlaması, başka bir deyişle alacağını belirleyerek buna göre talepte bulunması için kesin süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17800, Karar No: 2018/11567, Tarih: 13.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/17800 E.  ,  2018/11567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının mala zarar verme suçu bakımından temyiz isteminin bulunmadığının anlaşılması karşısında, yanlızca hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından yapılan incelemede;

UYAP kayıtlarına göre 15.03.2016 olan karar tarihinde Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın SEGBİS sistemi ile 10.12.2015 tarihinde savunmasının alınması sırasında duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmaksızın, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25130, Karar No: 2015/5937, Tarih: 30.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/25130 E.  ,  2015/5937 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava, yaşlılık aylıklarının hesaplanarak eksik ödenen aylıkların ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde Mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o Kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak gerekli görülen yerlerde iş mahkemelerinin kurulacağı, bu mahkemelerin İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakacağı belirtilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 101. maddesinde de, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği öngörülmüştür.

Ayrıca 6100 sayılı Kanunun 1. maddesinde, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği, göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu hüküm altına alınmış olmakla görev değerlendirmesinin mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden yapılması gerekmektedir.

506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesinin (b) bendi "Bu personelin, iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malûllük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda belirtilen yardımları sağlayacak," hükmünü içermekte olup davalı vakıf, mensupları yönünden zorunlu

sosyal güvenlik kurumu niteliğindedir. Geçici 20. madde, 506 sayılı Yasa'nın tüm sistemi içinde değerlendirildiğinde görüleceği üzere, bu madde de sayılan sandıklar bağlı bulundukları kuruluşların personeli hakkında yasal düzenleme alanı içinde Sosyal Sigortalar Kurumu'nun yüklendiği görevleri, sağladığı hakları o düzeyin altına düşmemek üzere yüklenmiş sandıklar olup, görevleri ve en az yükümlülükleri yasa ile belirlenmiştir.

506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesi kapsamında olan davalı vakıftan yaşlılık aylığı alan davacı; 6283 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen geçici 39. maddesinde yer alan hükmün yaşlılık aylığına uygulanarak aylığının yeniden hesaplanması ile eksik ödenen aylıkların tahsilini talep etmiş olup, 5510 sayılı Kanun'da yer alan kuralın uygulanması isteminden kaynaklanan uyuşmazlığın esasına girilerek, yapılacak incelemeyle sonuca varılması gereği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13786, Karar No: 2019/16923, Tarih: 04.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13786 E.  ,  2019/16923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 16/09/2019 tarihli ve 2019/11228 Esas 2019/13343 Karar sayılı ilamında, mahkemenin temyizin reddine dair verdiği 12/02/2015 tarihli ilk ek karara yönelik sanık tarafından...Cumhuriyet Başsavcılığına sunulan 18/02/2015 tarihli talep dilekçesi aslı veya onaylı sureti temin edilerek dosya içerisine konulmasının mahallince sağlanması, ayrıca 12/02/2015 tarihli ek karara yönelik sanık tarafından yapılan temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname de düzenlendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi gerektiği belirtildiği halde, sadece eksik evrak onaylı suretinin temin edilerek dosya arasına alındığı, 12/02/2015 tarihli ek karara yönelik sanık tarafından yapılan temyiz talebi ile ilgili ise ek tebliğname düzenlenmeden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla; 12/02/2015 tarihli ek karara yönelik sanık tarafından yapılan temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 04/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3712, Karar No: 2022/10648, Tarih: 19.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/3712 E.  ,  2022/10648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalılardan ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dava ihale bedelinden yapılacak kesintilere ilişkin icra müdürlüğü kararına karşı şikayete ilişkindir.

Şikayet dilekçesinde davalı olarak sadece borçlular gösterilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sırasında şikayet edilen müdürlük kararının içeriğine göre doğrudan ilgili durumundaki Vergi Dairesine ve ilgili OSB Müdürlüğüne bir tebligat yapılmamış, şikayet dosya üzerinden değerlendirilerek reddedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi şikayet eden vekilinin istinaf talebi üzerine konuyu sadece vergi borcu açısından değerlendirmiş ve dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, istinaf başvurusunu kabul ederek ilk derece mahkemesinin kararını kaldırıp, şikayetin kabulü ile ihale bedelinden vergi borcu nedeni ile para ayrılmasına ilişkin müdürlük kararının kaldırılmasına karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi şikayet eden vekilinin OSB alacağı açısından değerlendirme yapılmadığına ilişkin talebi üzerine talebi HMK. ya 7251 sayılı Kanun ile eklenen 305/A maddesi kapsamında değerlendirerek bu eksikliği önceki hükme "...Sair yöndeki şikayetin REDDİNE, " hükmü eklenerek, hükmün tamamlanmasına karar verilmiştir.

Yapılan yargılama sırasında verilecek karar, her hangi bir gerçek kişi/ tüzel kişi ve/veya bir Kurum' un haklarını etkileyecek ise doğrudan hakları etkilenecek olanlara işin niteliğine göre YARGILAMANIN BAŞINDA ya tebligat yapılır, yada dahili dava işlemi ile taraf teşkili tamamlanarak yargılama yapılmalı, hakları etkilenecek olanlara hukuki dinlenilme hakkı tanınmalıdır.

İlk Derece Mahkemesince şikayetin doğrudan ilgilisi olan Gelir İdaresi Başkanlığı ve OSB' ne tebligat yapmadan karar verilmiş ise de Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırıldığından ilk derece mahkemesinin bu eksikliği sonuca etkili görülmemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince de dosya üzerinden yapılan istinaf değerlendirmesinden önce Gelir İdaresi Başkanlığı ve OSB' ne tebligat yapılmamış, gerekçeli karar başlığında Gelir İdaresi Başkanlığı " davalı " olarak gösterilmiş, gerekçeli kararın tebliği üzerine kararı temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, verilecek karar sonucunda hakkı doğrudan etkilenecek olan diğer kuruluş OSB' dir.

Yargılama boyunca OSB' ye hiç bir tebligat yapılmamıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince de dosya üzerinden yapılan istinaf değerlendirmesinden önce Gelir İdaresi Başkanlığı ve OSB' ne tebligat yapılmamış, gerekçeli karar başlığında Gelir İdaresi Başkanlığı " davalı " olarak gösterilmiş, gerekçeli kararın tebliği üzerine kararı temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, verilecek karar sonucunda hakkı doğrudan etkilenecek olan diğer kuruluş OSB' dir.

Yargılama boyunca OSB' ye hiç bir tebligat yapılmamıştır.

Bu usulü işlemlerin yapılmasında sonuç kararın ilgilinin lehine yada aleyhine olmasının hukuki değeri yoktur. Önemli olan tarafların ve hakkı doğrudan etkileneceklerin yargılamanın başında haberdar edilerek hukuki dinlenilme hakkının tanınmasıdır. Bu görev doğrudan doğruya ilgili Mahkemeye aittir.

Bölge Adliye Mahkemesince davanın, verilecek karar ile hakkı doğrudan etkilenecek olan OSB' ye de yöneltilmesini sağlamadan karar vermesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda yazılı nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 02/12/2021 tarih ve 2020/1701 E.- 2021/2333 K. sayılı kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11545, Karar No: 2007/14494, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11545 E.  ,  2007/14494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mülkiyetin tespiti davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Köyü 277 ve 279 parsel sayılı sırasıyla 4600 m2 ve 8000 m2 yüzölçümündeki davada taraf olarak yer almayan ... ... ve ... ... adlarına tapuda kayıtlı olan taşınmazların, Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/323 E.- 2002/583 K. (Bozmadan sonra 2003/340 E.) sayılı kararı ile orman sayılan yerlerden olduğu hususunun saptandığını ve orman olarak tescili için hakemden mülkiyet tesbitinin istenmesi gerektiğinin belirtilmesi nedeniyle söz konusu taşınmazların orman olduklarının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir. Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 31/10/2006 tarih 2003/98-206 sayılı kararı ile "tesbit talebinin hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceğinden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin gönderilmesine" karar verilerek dosya 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19/03/2007 gün 2007/5-173 sayılı kararı ile "dosyanın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/340 Esas sayılı dosyası ile birleştirilerek yargılamanın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/340 Esas sayılı dosyası üzerinden devamına" karar verilmiş, bu defa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ilam ile 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/5-173 sayılı ilamının mülkiyet tesbitine ilişkin olduğu ve taşınmazın vasıf ve niteliğinin belirlenmesine ilişkin talebinin yüksek dereceli hakimin hakem sıfatıyla çözümlemesi gerekeceğinden mahkemenin görevsizliğine, davanın bu dosyadan tefriki ile dosyanın Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine" karar verildiği ve hükmün davacı tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Dava, çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğunun tespitine ilişkindir.

Dava, çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğunun tespitine ilişkindir.

Davacı ... Yönetimi, Yönetim ve kişiler arasında görülen dava sonucu orman olduğu belirlenen çekişmeli 277 ve 279 parsel sayılı taşınmazların mülkiyetinin orman niteliğinde olduğunun tesbiti talebi ile hakemde bu davayı açmıştır. 533 Sayılı Mecburi Tahkim Yasasının 4. maddesinde katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan ve sermayesinin tamamı devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerden biriyle, genel bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıkların o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından çözümleneceği hükme bağlanmıştır. Somut olayda, taraf olan kurumlar yasada sözü edilen kurumlardan ise de 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve bu davada da uygulanması gereken 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile değiştirilen 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince “...taşınmazların aynına yönelik olan...” uyuşmazlıkların hakemde görülemeyeceği hükümleri getirilmiş olduğu anlaşılmakla, bu davanın hakemde görülme olanağı bulunmamaktadır.

Somut olayda; davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazların orman olduğunun tesbitini istemektedir. Aynı taşınmazlara ilişkin olarak Tokat 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/340 E. sayılı dosyasında tapu maliki gerçek kişiler tarafından Orman Yönetimi ile Hazine aleyhine dava açıldığı ve temyize konu dosyanın sözkonusu dosyadan ayrılarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Ancak aynı taşınmazlara ilişkin olarak mülkiyet ihtilafı hususunda dava bulunduğuna göre, davacı ... Yönetiminin taşınmazların orman niteliğinde bulundukları hususundaki tesbit talebinin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/340 E.sayılı dosyasında incelenerek Orman Yönetiminin iddiası ile ilgili olarak hüküm kurulması gerekirken, Orman Yönetimi ile Hazine arasındaki mülkiyet çekişmesinin hakemde görülmesi gerektiğinden söz edilerek görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenler ile davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 15/11/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31061, Karar No: 2012/15198, Tarih: 04.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/31061 E.  ,  2012/15198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı İ.A.Ç., küçük S. Ç.'ye velayeten, boşanma kararı ile birlikte hükmedilen iştirak nafakasına dayalı olarak 06.06.2002 tarihinde ilamlı icra takibi başlatmıştır. MK'nun 182. maddesinde düzenlenen iştirak nafakası, velayetin devam ettiği süre ile sınırlı olup, küçüğün 18 yaşını tamamlayıp reşit olması ile birlikte kendiliğinden kalkar. 20.05.1992 doğumlu olan küçük S. Ç.20.05.2010 tarihinde reşit olmuştur. S.Ç.nin reşit olduktan sonra 24.01.2011 tarihinde Ankara 2. Aile Mahkemesi'ne başvurması üzerine, mahkemece, MK'nun 364. maddesi uyarınca aylık 1750 TL yardım nafakasına hükmedilmiştir. Bu ilam ile aynı icra dosyası üzerinden takibe devam edilemez. Alacaklı S.Ç., bu ilamı ancak ayrı bir icra takibine konu yapabilir.

Somut olayda borçlu 20.07.2011 tarihinde icraya yaptığı başvuruda, lehine istirak nafakasına hükmedilen S. Ç.'nin reşit olmasından sonra emekli maaşından kesilen bazı kesintilerin iade edilmesi için alacaklıya muhtıra çıkarılmasını ve dosyanın infazen işlemden kaldırılmasını talep etmiştir. İcra müdürlüğünce, reşit olan S.Ç.'nin açtığı davada hükmedilen yardım nafakası nedeniyle, adı geçenin bu nafaka yönünden takibi asaleten alacaklı sıfatı ile yürütmesine ve borçlunun isteminin reddine karar verilmiştir. Borçlu vekilince icra müdürlüğünün 20.07.2011 tarihli red kararı şikayet konusu yapılmış, küçük S.'in reşit olduğu 20.05.2010 tarihinden sonra emekli maaşından yapılan kesintilerin iadesi talep edilmiştir.

Mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, icra müdürlüğünce yapılan işlemin doğru olduğu gerekçesi ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12818, Karar No: 2014/17484, Tarih: 12.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12818 E.  ,  2014/17484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2009/435-2013/150

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/03/2013 tarih ve 2009/435-2013/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin imzasının taklit edilerek 2006 yılı Nisan, Haziran ve Ekim ayları içerisinde sahte imza ve faks yoluyla müvekkilinin sahibi bulunduğu ... Lojistik Dağıtım Nak. Tic. Ltd. Şti. adına ve yine müvekkilinin talimatı varmış gibi imzasının taklit edilerek çek karnesi talebinde bulunulduğunu, bankanın herhangi bir araştırma yapmaksızın yapılan başvuruya olumlu cevap vererek çek karnelerini verdiğini, müvekkilinin bilgisi dışında ve imzası taklit edilerek alınan çeklerden dolayı aile düzeninin bozulduğunu, sağlığını önemli ölçüde etkilediğini, bu olay nedeniyle müvekkilinin karşılıksız çek keşide etmek suçu nedeniyle cezaevinde yatmak zorunda kaldığını ileri sürerek davalının sebebiyet verdiği zararlar nedeniyle dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte 1.000,00 TL maddi tazminat ile 40.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, sonrasında maddi tazminat talebini ıslah ederek 31.000,00 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili; görev ve zaman aşımı def'inde bulunarak, davacı şirket yetkilisinin davayı kendi adına açtığını, dava konusu çeklerin davacının şahsına değil, temsilcisi bulunduğu şirkete verildiğini, bu nedenle de davanın reddinin gerektiğini, müvekkilinin dava konusu olayda hiç bir sorumluluğunun bulunmadığını, çek karnesi talebi sonrası karşı taraftan teyit alındığını, davacı bir zarara uğramış ise sorumluluğunun kendisine ait olduğunu, bu nedenle müvekkili bankadan tazminat talebinde bulunamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.