muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14264, Karar No: 2018/8010, Tarih: 20.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14264 E.  ,  2018/8010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 27.12.2008 tarihinde davalı ...’ya ait diğer davalı ...’nın sevk ve idaresindeki aracın müvekkili davacı ...’un kullandığı araca çarpması ile meydana gelen trafik kazasında araçta bulunan davacıların oğlu ...’ın %53 malul kalacak şekilde ağır yaralandığını ileri sürerek davacı anne için 50.000,00 TL, davacı baba için 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile davacı anne ... yönünden 25.000,00 TL, davacı baba ... yönünden 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 27/12/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Davalı ... vekilinin davacı anne ... için hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün bu yönden onanması gerekmiştir.

2-) Davalı ... vekilinin davacı baba ... için hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının

incelenmesinde; dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar sebebiyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, temyize konu ettiği davadaki davacı Baba ... için talep edilen manevi tazminat istemi hakkında, aynı davalılara karşı, daha önce ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/537 Esas sayılı dosyasında dava açmış; anılan dosyada, anılan davacının çocuğu ... Olgun’un yaralanmasından dolayı da hak kazanacağı tazminat miktarı saptanıp hüküm altına alınmış; tarafların kararı temyiz etmemesi üzerine hüküm 15/10/2014 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı ...’un davaya konu ettiği manevi tazminat yönünden aynı taraflar arasında görülen davada, davacı ...’in tüm iddia ve itirazları incelenmiş; mahkemece verilen hüküm, kesinleşmiştir. Ancak davacı taraf, aynı gerekçelerle eldeki davayı açmıştır. Davaya konu davacı ... için talep edilen manevi tazminat yönünden, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/537 Esas -2014/210 Karar sayılı ilamı, kesin hüküm teşkil etmektedir.

Davacı ...’un davaya konu ettiği manevi tazminat yönünden aynı taraflar arasında görülen davada, davacı ...’in tüm iddia ve itirazları incelenmiş; mahkemece verilen hüküm, kesinleşmiştir. Ancak davacı taraf, aynı gerekçelerle eldeki davayı açmıştır. Davaya konu davacı ... için talep edilen manevi tazminat yönünden, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/537 Esas -2014/210 Karar sayılı ilamı, kesin hüküm teşkil etmektedir.

Manevi tazminatın bölünmezliğinin yanında 6100 sayılı HMK'nın 114/1-i maddesine göre, aynı davanın daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması dava şartlarından olup, bu durumda mahkemece, HMK'nın 115/2. maddesi gereği dava şartı yokluğundan davacı ...’in açmış olduğu manevi tazminat istemli davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği halde, işin esası incelenerek karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin davacı anne ... için hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle buna dair hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin davacı baba ... için hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile davacı ... hakkında verilen manevi tazminata dair hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 966,97 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 20.9.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18864, Karar No: 2010/20165, Tarih: 02.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/18864 E.  ,  2010/20165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkeme kararının davacı vekiline tebliğ edildiğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise buna dair belgenin eklenmesi yapılmadı ise usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanması için mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 02.12.2010 (prş)
Yargıtay — Esas No: 2011/14407, Karar No: 2013/4779, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14407 E.  ,  2013/4779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1986-1993 yılları arasında SSK sigortalılığı dışında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1986-1993 tarihleri arasındaki kısa süreli SSK'lı çalışmaları dışlanmak sureti ile tarım ... sigortalısı olduğunun ve tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 1.1.1986-5.10.2010 tarihleri arasında kısa süreli SSK'lı çalışmaları dışlanmak sureti ile tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile aylık talebinin şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Gerçekten tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasa'lar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 ve 1479 sayılı Yasa'lar kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 ve 1479 sayılı Yasa'lar kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden prim kesintisi yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Bunun yanında 2926 sayılı Yasa'nın 5 ve 6.maddelerine göre tarım ... sigortalılığının 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların başlamasından bir gün önce sona ereceğinin ve bu çalışmaların sona ermesinden bir gün sonra başlayacağının gözönünde bulundurulması gerekir.

Bunun yanında 2926 sayılı Yasa'nın 5 ve 6.maddelerine göre tarım ... sigortalılığının 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların başlamasından bir gün önce sona ereceğinin ve bu çalışmaların sona ermesinden bir gün sonra başlayacağının gözönünde bulundurulması gerekir.

Somut olayda, davacının 1.1.1986 tarihinde re'sen tarım ... sigortalısı olarak tescil edildiği, 1986 yılı 160 gün, 1990 yılı 187 gün, 1991 gün 120 gün, 1993 yılı 210 gün 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu, davacının kısa süreli sigortalı çalışması nedeniyle tarım ... sigortalılığının 20.4.1986 tarihinde durdurulduğu, talebine istinaden 1.12.1999 tarihinden itibaren yeniden tescil edildiği ve halen sigortalılığının devam ettiği, mahkemece uyuşmazlığa konu 1986-1993 tarihleri arasında davacının tarımsal faaliyetinin kısa süreli SSK'lı çalışmalar dışlanmak sureti ile sigortalı çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden prim kesintisi yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulmasına gerek olmadığı, tarımsal faaliyetini devam ettirdiği yönünde kuvvetli dellilerin bulunmasının yeterli olduğu, ancak mahkemece bu yönde bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalığına ilişkin sigortalı sicil dosyası ve yaşlılık aylığı tahsis dosyasının eksiksiz ve onaylı birer örneğini getirtmek, davacının dava konusu dönemde hangi zirai ürünü ürettiği kendisinden sorularak bu ürünleri teslim etmesi muhtemel kuruluşlardan ürün teslimi ve prim kesintisi olup olmadığını sormak, 2926 sayılı Yasa'nın 10.maddesinde belirtilen biçimde davacının zirai faaliyetini kanıtlayan kaydı olup olmadığını araştırmak, uyuşmazlığa konu dönemde nerede ikamet ettiği belirlenerek tarımsal faaliyette bulunmadığı takdirde geçimini ne şekilde sağladığını ve başkaca geliri olup olmadığını belirlemek, dönemin köy muhtarı ve ihtiyar meclisi üyelerini dinlemek ve böylece davacının uyuşmazlığa konu 1986-1993 tarihleri arasında tarımsal faaliyette bulunup bulunmadığını belirlemekten ibarettir.

Kabule göre de, davacının talebinin 1986-1993 yılları araısndaki sigortalılığının tespiti istemine ilişkin olmasına göre, talebi aşar şekilde 1.1.1986-5.10.2010 tarihleri arasındaki sigortalılığının tespiti şeklinde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda ... şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12406, Karar No: 2016/8406, Tarih: 08.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/12406 E.  ,  2016/8406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 08.11.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16716, Karar No: 2014/12858, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16716 E.  ,  2014/12858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2011/593-2013/378

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı Kurum, davalı D.İ. Turizm San. Tic. Ltd. Şti ve davalı C.. D.. vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4690, Karar No: 2010/6597, Tarih: 05.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/4690 E.  ,  2010/6597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.12.2008
Yargıtay — Esas No: 2018/8846, Karar No: 2019/1004, Tarih: 24.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/8846 E.  ,  2019/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında her ne kadar meşru savunma hükümleri gereğince 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de, suçun işlendiği gün olan 12.02.2013 tarihinde düzenlenen Osmancık Devlet Hastanesi adli rapor içeriğinde, alın saçlı deri bölgesinde nokta şeklinde nedbeleşmiş künt travma izinin mevcut olduğunun bildirildiği, yarada nedbeleşmeden bahsedildiğinden yaranın eski tarihli olduğunun anlaşıldığı, yine aşamalarda dinlenen tanık beyanlarında, sanığın katılana vurduğunu görmediklerini belirttikleri, sanığın da aşamalarda suçu inkar ettiği anlaşılmakla, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde meşru savunma kapsamında kaldığının kabulü ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 24.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/171, Karar No: 2019/5761, Tarih: 03.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/171 E.  ,  2019/5761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ...Ş. (Eski unvanı ... İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti.) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/07/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine, davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine dair verilen 02/03/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 03/12/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın ve davalının kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkili şirkete 21/07/2006 tarihinde ortak olan davalının 08/08/2006 tarihli ortaklar kurulu kararıyla da müdür olarak şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığını, davalının % 30 oranındaki hissesini 18/08/2011 tarihinde ... 17. Noterliğinde düzenlenen Hisse Devir Sözeşmesi ile şirket ortaklarından ...’ya devrederek ortaklıktan ayrıldığını, özel olarak yeminli mali müşavire hazırlattıkları 14/08/2012 tarihli raporda davalının imza yetkisi kapsamında 2007, 2008, 2009 yıllarında şirket banka hesaplarından kendi hesaplarına para transferi gerçekleştirdiğinin anlaşılması üzerine şirket zararının tazminine yönelik davalıya karşı icra takibi başlattıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 2006-2011 yılları arasında davacı şirketin % 30 payla üç ortağından biri olan müvekkilinin aynı zamanda sorumlu müdür sıfatıyla şirketin tam zamanlı çalışanı olarak yöneticiliğini yaptığını, müvekkiline aylık ücret ödendiğini, müvekkilinin hesabının davacı şirketin maaş, iş ve personel giderlerinin ödenmesinde kullanıldığını, personel ücretlerinin prime esas tutarlarının asgari ücretten kayıtlara yansıtıldığını, ayrıca talebin zamanaşımına uğradığını ve her hesap dönemi sonu kapatılan defter kayıtları ve genel kurul kararları ile ibra edildiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu uyarınca davanın reddine karar verilmiş, koşulları oluşmayan davalının kötüniyet tazminatı istemi de reddedilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu uyarınca davanın reddine karar verilmiş, koşulları oluşmayan davalının kötüniyet tazminatı istemi de reddedilmiştir.

Dava, davacı şirketin eski ortağı ve şirket müdürü olan davalının şirket hesaplarından kendi hesabına para transferi gerçekleştirerek şirketi zarara uğrattığı iddiasına dayalı icra takibine itirazın iptali istemiyle açılmış bulunan sorumluluk davası niteliğinde olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, 6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 2/1-a maddesi uyarınca uygulanması gereken mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 556. maddesinde şirket yöneticilerinin sorumlulukları hakkında anonim şirketin bu hususlara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüş olup, bu yollama ile uyuşmazlığa aynı Kanunun 341. maddesi uygulama alanı bulmaktadır. Bu maddeye göre sorumluluk davası açılabilmesi için, bu yönde alınmış bir ortaklar kurulu kararı bulunması gerekmekte olup, bu husus dava şartıdır. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu uygulaması da aynı yöndedir (m. 618/son). Dava konusu olayda sorumluluk davası açılması için alınmış bir ortaklar kurulu kararı bulunmadığından dava açma koşulu oluşmamış ise de, bu husus yargılama sırasında tamamlanabilir. Bu durumda mahkemece ortaklar kurulu tarafından bu yönde bir karar alınması için davacı tarafa mehil ve gerektiğinde kesin mehil verildikten sonra sonucuna göre bir hüküm tesisi gerekirken, bu eksiklik giderilmeden davanın esası hakkında karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu yönüyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle taraflar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 03/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31, Karar No: 2011/219, Tarih: 01.11.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/7-31 E.  ,  2011/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2008/276673

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Sanıklar T...A.ve C..K.'nın karapara aklama suçundan eylemlerine uyan ve lehe olan 5237 sayılı TCY'nın 282/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 2.000.000 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, haklarında aynı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına, üzerine tedbir konulan 362.393,60 YTL, 26.327.626,11 USD ve 333,03 Euro ile malvarlığı değerlerinin anılan Yasanın 55/2. maddesi uyarınca .....Limited Şirketi'ne karar kesinleştiğinde nemaları ile birlikte iadesine ilişkin, Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07.07.2008 gün ve 1303-482 sayılı hükmün katılanlar vekilleri, sanık T. A.ve müdafii ile sanık C.K.tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 29.12.2010 gün ve 15629-17189 sayı ile;

“…III- Sanık C.K., sanık T.A.ve müdafiinin temyizleri ile, katılanlar vekillerinin bu sanıklara yönelen temyizleri, Y.B. S.Ç., E. A., T.A., T. A., S. A., C. A., Y.A., R. A., K. A., Z.A., M.A., Z.., .. Ltd. Şti. ve Arman A.Ş. vekillerinin de malen sorumlu sıfatıyla temyizlerine göre ve hükmolunan cezanın niteliği ve miktarına göre sanık T.A. müdafiinin duruşma isteğinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1- Tüm dosya kapsamına göre, sanıklardan T.A. tarafından temsil edilen ...Ltd. Şti’nin sanık C.K.'nın da katılımıyla Hindistan Devletine ait .. firmasının açtığı ihaleye katılarak, Hindistan .... yazısına göre dolandırıcılık, rüşvet verme ve evrakta sahtecilik suçlarının işlenmesi suretiyle ihaleyi kazanması sonucu sözleşme bedelinin 29.11.1995 tarihinde İsviçre'deki sanıklara ait banka hesaplarına transfer edildiği, bu hesaplardan da 30.11.1995-01.08.1997 tarihleri arasında muhtelif ülkeler ve Türkiye'deki banka hesaplarına transferler yapıldığı ve bu tarihler ile sonrasında paranın çeşitli işlemlere tabi tutulduğu anlaşılmış olup, öncelikle bu eylemlerin 4208 sayılı Yasa kapsamında karapara aklama suçunu oluşturup oluşturmayacağının irdelenmesi gerekmektedir.

4208 sayılı Yasa uyarınca karapara aklama suçunun oluşabilmesi için, anılan Yasanın 2/a madde fıkrasında sayılan ve öncül suç olarak nitelendirilen fiillerin işlenmesi suretiyle elde edilen paranın, elde edenlerce meşruiyet kazandırılması amacıyla değerlendirilmesi, bu yolla elde edildiği bilinen karaparanın başkalarınca iktisap edilmesi, bulundurulması, elde edenlerce veya başkaları tarafından kullanılması, kaynak veya niteliğinin veya zilyet ya da malikinin değiştirilmesi, gizlenmesi veya sınır ötesi harekete tabi tutulması veya bu hareketin gizlenmesi, yukarıda belirtilen suçların hukuki sonuçlarından failin kaçmasına yardım etmek amacıyla kaynağının veya yerinin değiştirilmesi veya transfer yoluyla aklanması gerekmektedir.

Bu durumda öncül suçların işlenmesi, sonucu elde edilen karapara, suçun unsurunu oluşturmaktadır.