muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17193, Karar No: 2013/3483, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17193 E.  ,  2013/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirket ile dava dışı ... Otomotiv Emlak İnş. Petrol Gıda Giy. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında 25.05.2010 tarihli ''Hazır Beton Yapımı-Teslimi Sözleşmesi'' imzalandığını, davalının da garantör olarak sözkonusu sözleşmeyi imzaladığını, sözleşme gereğince dava dışı şirkete hazır beton satışının yapıldığını, satışa ilişkin kesilen faturalar toplamı 35.891,60 TL'nin ödenmediğini, davalı hakkında faturaya dayalı alacağının tahsili amacıyla Ankara 18. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3775 esas sayılı dosyasında yapılan takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., dava dilekçesi ekli meşruhatlı duruşma gün ve saatini bildiren davetiye kendisine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen davaya cevap vermemiş, 03.11.2011 tarihli duruşmaya katılarak; borcun kendisine ait olmadığını, kendisinin arsa sahiplerinden birisi olduğunu, sözleşmeye müteahhitle birlikte imza atmasının gerektiği söylendiği için imzaladığını, müteahhidin borcu olduğunu, müteahhidin kendisine borcun yarısını ödediğini söylediğini beyan etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; davacı ile dava dışı ... Otomotiv Emlak İnş. Petrol Gıda Giyim İht. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan 25.05.2010 tarihli hazır beton yapım ve teslimine ilişkin sözleşmede davalının garantör sıfatı ile imzasının bulunduğu, davalının bu sözleşme ve imzaya itirazı bulunmadığı, faturaların ve faturaya konu mal teslimatlarının davacı tarafından usulünce delillendirildiği, ödenmeyen fatura bedellerinin tahsil talebinde haklı bulunduğu sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile Ankara 18. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3775 sayılı dosyası ile yapılan ilamsız takibe vaki davalı itirazının iptali ile takibin devamına, alacak likit ve belirlenebilir olmakla İcra ve İflas Kanunu'nun 67. maddesine göre hesaplanan 14.356,00-TL icra inkar tazminatının tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna ygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/958, Karar No: 2023/9325, Tarih: 01.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/958 E.  ,  2023/9325 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/536 E., 2015/954 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 27.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2015 tarihli ve 2015/936 Esas, 2015/954 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 18.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 18.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

" 15.12.2014 günü saat 17:00 sıralarında Adana İl Emniyet Müdürlüğüne bağlı güven timi olarak görev yapan polis memurlarının Çakmak Plaza içerisinde durumundan şüphelendikleri sanığın yanına doğru gittikleri sırada sanığın üzerinde bulunan bir maddeyi alt kata doğru attığı, bunun üzerine polis memurlarının sanığı da yanlarına alarak sanığın attığı maddenin ne olduğunu anlamak için alt kata indikleri yaptıkları incelemede sanığın eroin maddesi olduğunun tespit edildiği, sanığın savunmasında suça konu uyuşturucu maddeyi tanımadığı bir şahıstan 10,00 TL karşılığında içmek için satın aldığını ikrar ettiği, Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 10220 numaralı uzmanlık raporu ile sanıkta ele geçirilen maddenin eroin içerdiğinin tespit edildiği, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan yapılan soruşturma neticesinde Adana Cumhuriyet

Başsavcılığının 27.02.2015 tarih ve 2015/12466 Soruşturma, 2015/476 Karar sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine, sanığın tedavi ve denetimli serbestliğe tabi tutulmasına karar verildiği, söz konusu kararın 04.03.2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, daha sonra dosyanın Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 27.02.2015 tarihli çağrı yazısının 12.04.2015 tarihinde sanığa bizzat tebliğ edildiği, sanığa tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazına uyması gereken kuralların 20.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından tedavi edildiği ve takip altına alındığı, ancak sanığın süreç içerisinde tedavi programının gereklerine uygun davranmadığının tespit edildiği, bunun üzerine Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından sanığa tedavi programının gereklerine uygun davranması gerektiği hususundaki uyarı tebliğinin 30.05.2015 tarihli sanığa tebliğ edildiği, ancak sanığın yapılan tebligata rağmen belirlenen sürede Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği, sanığın kendisine yüklenen hükümlülüklere ve uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle hakkındaki denetimli serbestlik dosyasınnı kapatılmasına karar verildiği, sanığın kendisine uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin tespit edildiği, sanığın savunmasında uyuşturucu kullandığı ve kullanmak için bulundurduğunu ikrar ettiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanmak suçunu işlediği" gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 27.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin

tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2015 tarihli ve 2015/936 Esas, 2015/954 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13957, Karar No: 2015/2326, Tarih: 03.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13957 E.  ,  2015/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.07.2007 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi ve davacıya teslimi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine davalı ... hakkındaki men'i müdahale talebinin kabulüne dair verilen 28.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili gelmedi. Karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...' den alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3060, Karar No: 2016/1955, Tarih: 01.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3060 E.  ,  2016/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra temyiz aşamasında sanığın 31.10.2012 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yaptırıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1448, Karar No: 2013/4547, Tarih: 20.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1448 E.  ,  2013/4547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye azmettirme, kasten yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme

HÜKÜM : 1- Sanık ...: Maktul ...'u kasten öldürmeye azmettirme suçundan CMK 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine.

2- Sanık ...: Maktul ...'a yönelik; TCK 86/1, 86/3-e, 87/4 2.cümle, 62/1 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında öldürmeye azmettirme suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde, bozma nedeni dışında, isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin teşdiden ceza tayinine, eksik incelemeye, katılan vekilinin sanık ...'in suç niteliğine sanık ...'ın suçunun sabit olduğuna Cumhuriyet savcısının haksız tahrik bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ;

A)- Sanık ... İhsanın öldürmeye azmettirmeden beraatine ilişkin hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B)- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

A)- Sanık ... İhsanın öldürmeye azmettirmeden beraatine ilişkin hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B)- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, aralarında husumet bulunan ve suç tarihi itibarıyla 81 yaşındaki maktulü samanlıkta tek başına görüp, yanında getirdiği tek kırma av tüfeği ile bacaklarına doğru iki el ateş ettiği, bu atışlardan birinin sol bacağa isabet edip, sol tibia üst uç lateralde 2,3 x 3 cm lik toplu giriş, sol tibia üst uç medialinde 2x2,5 cm toplu çıkış yarası oluşturup, fibula ve tibiada parçalı kırığa ve popluteal arterde kopmaya neden olduğu, ayrıca Sağ kruris iç yüzde 12x8 cm'lik alanda 22 adet 0,5 cm çaplı saçma giriş yaraları bulunduğu, maktulün aynı gün hastaneye götürülmeye çalışılırken öldüğü olayda; Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle; somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafelerden toplu saçma girişi meydana getirecek şekilde atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim maktulün büyük damar yaralanmasından ileri gelen kanama ve ekstremite kırığı nedeni ile olaydan kısa bir süre sonra öldüğü anlaşılmakla; kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi ve meydana gelen yaraların nitelikleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürme yerine, suçun hukuki nitelemesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

2-a) Sanık hakkında hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nun 53/1-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soy ayırımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında kastın aşılması suretiyle ölüme neden olma suçundan hüküm kurulurken TCK'nun 87/4. maddesi uyarınca doğrudan temel cezanın tayini yerine, TCK'nun 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca ceza tayin edilip daha sonra 87/4. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi, BOZULMASINA, 20/06/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22982, Karar No: 2011/1752, Tarih: 07.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/22982 E.  ,  2011/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.5.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacıdan kaynaklanan ve davalının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir eylemin varlığı ispat edilememiştir. Türk Medeni Kanununun 174/2.maddesi koşulları gerçekleşmediği halde bu yön nazara alınmadan davalı yararına manevi tazminata hükmolunması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.02.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/4542, Karar No: 2019/8503, Tarih: 11.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4542 E.  ,  2019/8503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, fer'ileri, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayeti annede olan 2014 doğumlu ortak çocuk...ile baba arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygusunun tatminini sağlamaktan uzak olup, ortak çocuğun baba yanında yatılı ve daha uzun kalmasına olanak sağlayacak şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi uygun görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkarılmasına; yerine 3. bent olarak "Müşterek çocuk...'ın her ayın ilk ve üçüncü Cumartesi günleri saat 10:00’dan Pazar günü 17:00' ye, dini bayramların 2. günü saat 10:00' dan 3. günü 17:00’ye; her yıl yarı yıl tatillerinin ilk günü saat 10.00’dan yedinci günü saat 17.00' ye ve her yıl Temmuz ayının ilk günü saat 10.00' dan 31. günü saat 17.00' ye kadar davalı baba yanına verilmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer yönlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.09.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/22375, Karar No: 2017/6749, Tarih: 31.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/22375 E.  ,  2017/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların kendisine 09.09.2009 tarihli sözleşme gereği borçlu olduklarını, borç ödenmediğinden icra takibi yapıldığını, icra takibine itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, usulüne uygun yapılan tebligata rağmen yargılamaya katılmamışlardır.

Mahkemece,avanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 297. maddenin 2. fıkrası ile "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek Mahkemece, kısa kararda icra inkar tazminatına hükmedilmediği halde gerekçeli kararın hüküm kısmında davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedildiği ayrıca kısa kararda icra dosyasının esas numarası 2011/2899 olarak yazılı olduğu halde hükümde 2011/5129 olarak yazıldığı, böylece kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.