muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/27451, Karar No: 2022/8410, Tarih: 17.11.2022

FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutat hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilmeyeceği, örgüt talimatı doğrultusunda, örgüte yarar sağlamak amacıyla hesap açma işlemlerinin yapıldığının ortaya konulması gerekmektedir.

Örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devletin her kurumuna sızar, mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükümet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda “paralel yapı” veya “terör örgütü” olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı, Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aynı değerlendirmelerin paylaşıldığı süreçten önce icra edilen faaliyetlerin, nitelik, içerik ve mahiyeti itibariyle silahlı terör örgütünün amacına hizmet ettiğinin somut delil ve olgularla ortaya konulmadıkça örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği, bu tarihten sonra gerçekleşen ve örgütsel faaliyet olarak kabul edilen hareketlerin örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermesi gerektiği değerlendirilerek;

Bu kapsamda somut olay incelendiğinde;

Oluş ve dosya kapsamına göre; örgütle iltisaklı kurumlarda çalışan sanığın, örgütle iltisaklı Bank ...'da örgüt liderinin talimatı üzerine örgüte yarar sağlamak amacıyla hesap açıp para yatırma şeklindeki eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğu gözetilip; ayrıca,

UYAP sorgulaması neticesinde temyiz aşamasında dosya içerisine eklendiği tespit edilen Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2020 tarihli, 2020/2473 ihbar dosya ve 2020/2291 karar numaralı soruşturmaya yer olmadığına dair kararı ile ekinde bulunan 02 Eylül 2016 tarihli, 2514205 numaralı ihbar tutanağının, ihbara ilişkin evrak ve eklerinin sanık ve müdafiine okunup diyeceklerinin sorulması ile UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankası üzerinde araştırma yapılıp sanıkla ilgili bilgi veya beyan bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa söz konusu kişilerin aşama beyanlarının aslının veya onaylı suretlerinin getirtilip 5271 sayılı CMK’nın 217. maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunarak diyeceklerinin sorulması, gerek görüldüğü takdirde mahkemede tanık olarak dinlenmeleri ile tüm dosya kapsamının bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesi zorunluluğu,

2-Sanığın Zaman gazetesine olan aboneliğinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın Zaman gazetesine olan aboneliğinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1134, Karar No: 2012/3293, Tarih: 03.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1134 E.  ,  2012/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, borçluya ait taşınmaz hisselerinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan alacaklının 26.12.2001 günlü başvurusu ile ihtiyati hacizden feragat ederek teminatı geri aldığını, böylelikle 13.11.2001 günü konulan ihtiyati haczin ortadan kalktığını ve kendisinin alacaklı olduğu ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2002/5418 sayılı dosyasından konulan 27.05.2002 günlü haczin öncelikli olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan konulan ihtiyati haczin kesin (icrai) hacze dönüştüğünü, taminatın iadesi için talep açtıklarını ve kesin haczin düşmediğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir. Karşı şikayetinde ise şikayetçinin 27.05.2002 günlü haczinin, yasal süresi içinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğünü, 08.06.2004 günlü haczin ise yeni bir haciz olduğunu ileri sürmüştür.

Borçlu..., cevap vermemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin alacaklı olduğu ... 3. İcra Müdürlüğü’nün 2002/5418 sayılı dosyasında 13.03.2002 tarihinde yaptığı takip sonrası haciz kararı aldığı, 13.04.2004 tarihinde satış talep ettiği, ancak satış avansını yatırmadığı, bu nedenle haczin düştüğü, yeniden 04.06.2004 tarihinde haciz konulduğu, 02.02.2006 tarihinde satış talep edildiği ancak icra müdürlüğünce talebin reddedildiği, daha sonra 19.03.2007 tarihinde tekrar satış talep edildiği eksiklik bulunduğundan satış talebinin icra müdürlüğünce yine reddedildiği, en son haczin 04.06.2004 tarihi olduğu ve iki yıl içerisinde satış istenmediğinden bu haczin de 04.06.2006 tarihinde düştüğü, bu nedenle şikayetçi lehine geçerli bir haciz bulunmadığından şikâyete yetkisi ve menfaati bulunmadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi temyiz etmiştir.

Şikayetçi hacizden sonra yasal süre içinde satış talep ederek masraf avansını yatırdığından, haczinin düştüğü söylenemez. Yasal olmayan gerekçe ile icra müdürünün avans alıp, sonrasında satış istemini reddetmesi, bu sonucu değiştirmez. Bu durumda şikayetçinin iddialarının değerlendirilmesi suretiyle bir karar verilmek gerekirken, hukuki yarar yokluğundan bahisle şikayetin reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27327, Karar No: 2013/4459, Tarih: 14.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27327 E.  ,  2013/4459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz yapılan orman kadastrosu nedeniyle orman sınırları içine alınmış ise de; taşınmazların daha önce arazi kadastrosu ile oluşan tapu kayıtları halen ayakta olup, taşınmaza davalı idare tarafından ağaçlandırma yapılmak suretiyle el atılmıştır.

Bu nedenle, mahkemece işin esasına girilerek el atılan taşınmazın bedeline hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2172, Karar No: 2014/14979, Tarih: 16.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2172 E.  ,  2014/14979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/33265

MAHKEMESİ : Çekerek Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2007

NUMARASI : 2007/74 (E) ve 2007/70 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanık hakkında mühür bozma ve elektrik hırsızlığı suçundan verilen 18.07.2007 tarih ve 2007/74 Esas, 2007/70 Karar sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği, ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.12.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2 maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden hüküm kurulmadığından Cumhuriyet savcısının 18.07.2007 tarihli ilk hükme yönelik yaptığı temyize hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nun 203/1. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun gerçekleşmesi için önceden yapılmış usulüne uygun mühürleme bulunması gerektiği cihetle, Ç.. Elektrik A.Ş.’nin 14.02.2007 tarihli yazısında ilk mühürleme tutanağının bulunmadığını açıklaması, dosya kapsamından kaçak elektrik kullanımını engellemeye ilişkin yöntemince mühürleme yapıldığına dair herhangi bir bilgiye rastlanılmaması karşısında sanığa yüklenen mühür bozma suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde fikri içtima gereğince ceza takdirine yer olmadığına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK.nun 322. maddesinin 1. fıkrası uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3554, Karar No: 2019/11226, Tarih: 26.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/3554 E.  ,  2019/11226 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4 ve 62. maddeleri gereğince 2 ay 27 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2018 tarihli ve 2016/806 esas, 2018/220 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesi gereğince 3 ay adlî para cezası ile cezalandırılmasını müteakip, anılan Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılarak hesaplanan 3 ay 15 gün adlî para cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince yapılan indirim sonucunda 2 ay 27 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair karar verilmiş ise de;

5237 sayılı Kanun’un 52/1. maddesindeki “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” ile aynı maddenin 3. fıkrasında yer alan "Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterileceği, ekonomik ve şahsî haller göz önünde bulundurularak hükmedilen adlî para cezasının taksitlendirme süresi iki yılı geçmemek kaydı ile belirli taksitler halinde ödenmesine karar verilebileceği, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve adlî para cezasının ödenmemesi halinde karşılaşabileceği muhtemel durumun sanığa ihtar edilmesi gerektiği hususları nazara alınmadan sanık hakkında tayin olunan adlî para cezasının tam gün sayısı olarak belirlenmediği gibi, adlî para cezası için bir gün karşılığı takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle sonuç cezanın belirlenmemesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin 8. fıkrasında, “ Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu düzenlemeye göre adli para cezasının belirlenmesinde öncelikle gün üzerinden tespit yapılması, bu miktar üzerinden TCK'nın 61. maddesindeki sıralamaya göre artırım ve indirimlerin yapılması ve son olarak TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı belirlenen miktarın, gün üzerinden belirlenen rakamla çarpılması sonucu para cezasının hesaplanması gerekmektedir.

Bu düzenlemeye göre adli para cezasının belirlenmesinde öncelikle gün üzerinden tespit yapılması, bu miktar üzerinden TCK'nın 61. maddesindeki sıralamaya göre artırım ve indirimlerin yapılması ve son olarak TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı belirlenen miktarın, gün üzerinden belirlenen rakamla çarpılması sonucu para cezasının hesaplanması gerekmektedir.

İncelenen dosyada; mahkemece TCK'nın 61/8. ve 52/2. maddelerindeki usule riayet edilmeksizin para cezasının belirlenmesi ve belirlenen para cezasının bir gün karşılığı takdir edilen miktar ile çarpılmaması suretiyle sonuç cezanın belirlenmemesi hukuka aykırıdır.

5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinde, “(1) Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre;

a) Adlî para cezasına,............ çevrilebilir.

(5) Uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbirdir.” hükümlerine yer verilmiş,

Aynı Kanun'un 52/4. maddesinde ise, “Hâkim, ekonomik ve şahsî hâllerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler hâlinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” hükmü düzenlenmiştir.

5739 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde doğrudan verilen adli para cezalarının infazı ile kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım olarak hükmedilen adli para cezalarının infazı farklı düzenlenmişken, 5739 sayılı Kanunun 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK’nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılmasıyla, adli para cezalarının infaz rejimlerindeki farklılıklar ortadan kaldırılmıştır. Yapılan bu değişiklikle kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım olarak hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, TCK'nın 50/6. maddesi uygulanamayacaktır.

Bu itibarla, yukarıda yer verilen yasal düzenlemeler ve açıklamalara göre, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde karşılaşabileceği muhtemel durumun sanığa ihtar edilmemesi hukuka aykırı görülmemiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2018 tarihli ve 2016/806 esas, 2018/220 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2018 tarihli ve 2016/806 esas, 2018/220 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Karardaki hukuka aykırılıklar aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrasına göre, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca, mahkemece cezanın alt sınırdan takdir edilmiş olması da değerlendirilerek, sanığın 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3- TCK'nın 125/4. maddesi gereğince 1/6 artırılarak, sanığın 105 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4- TCK’nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek, sanığın 87 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

5- TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 1.740 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA,

6- İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12858, Karar No: 2013/10890, Tarih: 27.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12858 E.  ,  2013/10890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(KADIKÖY 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ)

SAN. TİC. LTD. ŞTİ.

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret (Kadıköy 3. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 20.03.2012 tarih ve 2009/1223-2012/310 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket hissedarı olup kendisinin haberi olmadan yapılan toplantıda alınan kararla şirket müdürlüğü görevinin sona erdirildiğini, daha sonra şirketteki %10 hissesini devrederek şirketten ayrıldığını, şirket müdürlüğü görevindeyken müvekkilinin, bu unvanına dayanarak taşıma ruhsatlı silah sahibi olduğunu ve halen kullandığını, silah ruhsat yönetmeliğine göre görevi sona erdiği tarihten itibaren 6 ay içerisinde bu durumun ilgili Emniyet Müdürlüğüne bildirilmesi, aksi halde ömür boyu silah ruhsatı alamama durumu ile karşı karşıya kalacağı gerçeğine rağmen müvekkilinin görevinden alındığını bilmediği için durumu hisse devrinden sonra Emniyet Müdürlüğüne bildirdiğini ve Emniyet Müdürlüğünden gelen yazı cevabı ile 30.04.2008 tarihinde şirket müdürlüğü görevinden alındığını öğrendiğini, davaya konu karar altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, alınan ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi duruşmada, davaya konu ortaklar kurulu kararını diğer şirket ortağı ile birlikte düzenlediklerini, davacının imzasının da açıldığını, davacının toplantı sırasında hazır olmadığını ancak sonradan imzalayıp imzalamadığını bilmediğini belirtmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının iptali talep edilen 29.04.2008 tarihli karar ile şirketin diğer ortakları tarafından yetkisine son verildiği, bu karar altındaki imzanın davacıya ait olmadığı, ancak TTK’nın 162. maddesi uyarınca ortakların ekseriyetle alacakları karar ile şirket müdürünü azledebilecekleri şirket ana sözleşmesi 9 ve 10. maddelerinde de bu hususun düzenlenmiş olup 10. maddede müdürün şirketin ödenmiş sermayesinin yarısından fazlasını temsil eden ortaklarının kararı ile değiştirilebileceğinin kabul edildiği, buna göre iptali istenen kararda davacının imzasının sahte olduğu kabul edildiğinde dahi alınan kararın ana sözleşmedeki nisap sağlanmak sureti ile alındığı ve kararın kanun ve ana sözleşmeye uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/535, Karar No: 2019/2946, Tarih: 28.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/535 E.  ,  2019/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

S. S. ÇOCUK : ...

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuğun iştirak iradesiyle suç işleme amacının bulunmadığı ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.