muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/24747, Karar No: 2007/3444, Tarih: 27.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/24747 E.  ,  2007/3444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2006

Şikayet konu İstanbul 3. İcra Müdürlüğünün 2005/18129 E. Sayılı dosyası ve takibe konu 25.12.2001 keşide tarihli 10.000 YTL miktarlı çekin aslı veya ön ve arka  yüzünün onaylı ve okunaklı fotokopisinin celbi ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 27.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1038, Karar No: 2018/4216, Tarih: 04.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1038 E.  ,  2018/4216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.03.2016 tarih ve 2014/492-2016/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirket ile birleşen ... A.Ş tarafından işletilen ... Tersanesi’nin 11.10.1999 tarihli devir protokolü ile müvekkiline devredildiğini, protokole göre devirden önce meydana gelen meslek hastalıklarından davalının sorumlu olacağının belirtildiğini, meslek hastalığı nedeniyle dava dışı işçi tarafından müvekkili aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verildiğini ve müvekkilinin icra dosyasına 06.11.2012 tarihinde 83.053,67 TL ödemek zorunda kaldığını, oysa dava dışı işçinin hastalığının devir tarihinden önce meydana geldiğini, taraflar arasındaki protokole göre bu miktardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 83.053,67 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin dava dışı işçi tarafından açılan ... 1. İş Mahkemesinin 2009/935 Esas sayılı dosyasında taraf sıfatlarının bulunmadığını, söz konusu işçinin devir tarihinden önce meslek hastalığına yakalandığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 818 sayılı BK’nun 179. maddesi gereğince bir ticari işletmenin devralınmasında devralan, devraldığı işletmenin tüm borçlarından sorumlu olduğu ve ayrıca devredenin de iki yıl süreyle devralanla birlikte müteselsil borçlu olarak sorumluluğu bulunduğu, devralanın işçinin durumu hakkında devredene yasal düzenlemelerde belirtilen iki yıllık süre içerisinde herhangi bir yazılı veya sözlü talepte bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, ticari işletmenin devrinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, işin esasına girilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, TTK'nin 4/(1)-c maddesi uyarınca, tarafların tacir olup olmadığına bakılmaksızın; 6098 sayılı TBK’nın malvarlığının veya işletmenin devralınması ile işletmelerin birleşmesi ve şekil değiştirmesi hakkında 202 ve 203 maddelerinde öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları mutlak ticari dava sayılır. Ayrıca, TTK'nin 5/(1) maddesi uyarınca, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesinin tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevli olduğu, TTK’nın 5/(3) maddesi uyarınca da, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu, bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir. Buna göre, görev hususu kamu düzenine ilişkin olduğundan, yargılamanın her safhasında re'sen gözetilmesi gerekmektedir. Bu itibarla, taraflar arasındaki uyuşmazlık 6098 sayılı TBK’nın 202. maddesinde düzenlenen, işletmenin devrinden kaynaklandığı için mutlak ticari dava olarak asliye ticaret mahkemelerinde görülmesi gerekmektedir. Bu durumda, mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın TTK’nın 4/(1)-c maddesi kapsamında ticari dava niteliğinde olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15884, Karar No: 2013/15612, Tarih: 13.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15884 E.  ,  2013/15612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.06.2011 tarih ve 2009/129-2011/216 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.09.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı şirket temsilcisi...ve davalı vekili Av....n dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada çek hesabının bulunduğunu, bu hesaptan müvekkilinin talebi olmaksının 50 adet çek yaprağının bastırıldığını, basılan bu çeklerin davalı banka nezdinde iken kaybolduğunu ya da çalındığını, söz konusu çeklerin tedavüle girmesi ile üçüncü kişilerin müvekkilinden talepte bulunduklarını, müvekkili aleyhine icra takiplerinin başlatılıp işyerinde hacizler yapıldığını, şirket ortağının ölümle tehdit edildiğini, sebze yüklü şirket aracının yolda iken yakalanarak trafikten men edildiğini, ticari itibari sarsılan müvekkili şirketin aynı zamanda müşteri kaybettiğini, ayrıca yasal yollara başvururken de masraf yaptığını ileri sürerek, 35.000 TL maddi, 600.000 TL manevi olmak üzere toplam 635.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket adına bastırılan çek yapraklarının banka şubesi nezdinde iken kaybedildiklerini, durumun öğrenilmesi üzerine davacının mağdur edilmemesi gerekli tüm önlemlerin alındığını, müvekkilinin gerekli özen ve dikkati gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı şirket adına bastırılan çek yapraklarının banka şubesi nezdinde iken kaybedildiklerini, durumun öğrenilmesi üzerine davacının mağdur edilmemesi gerekli tüm önlemlerin alındığını, müvekkilinin gerekli özen ve dikkati gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket adına bastırılan çek yapraklarının, davacı şirkete teslim edilmeden davalı banka elinde iken kaybolduğu-çalındığı, söz konusu çeklerin bir kısmının 3. kişiler tarafından doldurularak piyasaya sürüldüğü, bankaca gerekli önlemler alınarak ibraz edilen çek bedellerinin ödenmediği, çekleri ellerinde bulunduranların bir kısmının davacı hakkında icra takibinde bulundukları, davacının hakkında açılan icra takiplerine karşı takibin iptali için davalar açtığı, açtığı davaları kazandığı ve takiplerin iptal edildiği, gerekli özen ve dikkati göstermeyerek çek yapraklarının kaybına neden olan davalı bankanın kusurlu bulunduğu, davacının müşteri kaybına uğradığını kanıtlayamadığı, davacı tarafından yasal yollara başvurulurken yapılan masrafların ise söz konusu davalarda haksız çıkan taraftan tahsiline karar verildiği, dolayısıyla maddi bir zararın doğmadığı, bu olay nedeniyle icra takipleri ve hacizlere maruz kalan davacının manevi zarara uğradığı ve söz konusu zarardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle 6.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin manevi tazminat ve maddi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı banka vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacı şirket adına bastırılan çek yapraklarının davalı banka nezdinde iken kaybolması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların tahsili istemine ilişkindir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı banka vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacı şirket adına bastırılan çek yapraklarının davalı banka nezdinde iken kaybolması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların tahsili istemine ilişkindir.

Zaman itibariyle dava konusu olaya uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 49. maddesine göre, kişilik hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar paranın ödenmesini dava edebilir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, davalı banka nezdinde iken kaybolan çek yaprakları nedeniyle davacı aleyhine icra takipleri başlatılmış, davacının işyerinde haciz uygulanmış, davacıya ait üzerinde yük bulunan kamyon yakalanarak trafikten men edilmiştir. Tarafların sıfatı ve zarara yol açan olayın niteliği ile birlikte yukarıda açıklanan hususlar göz önüne alındığında davacı lehine hükmedilen manevi tazminat, somut olayın özelliklerine uygun düşmemektedir. Bu durumda mahkemece, davacı lehine adalete uygun, makul bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, aşağıda yazılı bakiye 320,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12265, Karar No: 2008/14423, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/12265 E.  ,  2008/14423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 25.02.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydının düzeltilmesinin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kayıt malikinin baba adı ve doğum tarihinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, baba adının düzeltilmesine, doğum tarihi ile ilgili istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi gerekmiştir.

2-Dava ile tapu malikinin baba adı ve doğum tarihinin düzeltilmesi için dava açılmış, doğum tarihi ile ilgili ret kararı verilmiştir. Dava, kısmen ret olunduğuna göre reddolunan miktar nazara alınarak vekille temsil edilen idare yararına vekalet ücretine hükmedilmek gerekir. Yasa ve ilkeye uygun bu uygulamaya rağmen davalı idare yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi bozma nedeni ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme hükmünün 5. bendinin tamamen kaldırılarak yerine "bu ret nedeniyle vekille temsil olunan davalı idare

yararına 275.00 YTL. avukatlık ücreti takdiri ile davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine" sözcüklerinin yazılmasına, davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1). bent uyarınca reddine ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu biçimiyle ONANMASINA, 20.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11259, Karar No: 2019/6873, Tarih: 04.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11259 E.  ,  2019/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 56 parsel sayılı 24.926,80 yüzölçümündeki taşınmaz (1973 yılında toprak tevzi komisyonu tarafından yapılan çalışma sonucunda 884 parsel sayısıyla devletin hüküm ve tasarrufunda altındaki yerlerden olduğu belirtmesi yapılmış ancak tapu kaydı oluşturulmamıştır), Kadastro Kanunu'nun 18. madddesi gereğince ham toprak vasfıyla Hazine adına; 105 ada 79, 80, 81, 83, 85, 88 ve 90 parsel sayılı ve sırasıyla 1.612.73, 8.830.42, 959.77, 4.977.79, 17.023.29, 2.817,49 ve 4.572,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar toprak tevzi komisyonunca oluşturulan tapu kayıtları nedeniyle Hazine adına ve 106 ada 37 parsel sayılı ve 24.926,80 yüzölçümündeki taşınmaz (1973 yılında toprak tevzi komisyonu tarafından yapılan çalışma sonucunda 471 parsel sayısıyla devletin hüküm ve tasarrufunda altındaki yerlerden olduğu belirtmesi yapılmış ancak tapu kaydı oluşturulmamıştır) ise, Kadastro Kanunu'nun 18. madddesi gereğince tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6495, Karar No: 2012/8209, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6495 E.  ,  2012/8209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ün beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin ... tarih ve... sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanığın yetkilisi bulunduğu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediğinin araştırılmasına yönelik vergi dairesi müdürlüğüne yazılan yazı cevabı alınarak, ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14266, Karar No: 2013/3245, Tarih: 22.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14266 E.  ,  2013/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/06/2012 tarih ve 2011/587-2012/568 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ... İht. Mad. Paz. ve Tic. A.Ş. dışındaki davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.02.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkillerinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkillerince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, ..., Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının mümkün bulunmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, ...'nın 336. maddesi uyarınca davalı ...'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 60.250 DM karşılığı 63.539,09 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı ...'un müvekkili ... Gıda San. ve Tic. A.Ş.'nin, diğer davacının ise müvekkili ... ... İht. Mad.Paz.Tic. A.Ş.'nin ortakları olduklarını, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketlerin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirketler olduklarını, ...'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.