muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9255, Karar No: 2014/1412, Tarih: 23.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9255 E.  ,  2014/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanıkların beraatına ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkındaki beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan mahalli Cumhuriyet savcısının suçun sübuta erdiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... Tuğrul hakkındaki beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farkılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olaydan 75 dakika sonra yapılan ölçümde 0, 74 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15620, Karar No: 2011/11493, Tarih: 14.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15620 E.  ,  2011/11493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki devre tatil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile yaptıkları 30.3.1989 tarihli sözleşmeye göre, ... İlçesi, ... mevkiinde bulunan ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki petrokent tatil sitesinde ... bölgesi ... kapı nolu evin 30.4/29.5 dönemini kapsayan devre tatil hakkına sahip olduğunu, 14.2.2005 tarihli yazı ile davalının yenileştirme ve iyileştirme kapsamında siteye 11.557.000.000 TL. harcama yaptığını ve bundan devre tatil hakkı sahiplerinin paylarına düşen kısmın ödenmesini istediğini, sözleşmeye göre devre tatil hakkı sahiplerinden devre tatil servis bedeli istenebileceğini, davalının belirlediği devre servis bedelini de ödediklerini, kapasite artırma ve ek gelir sağlamayı amaçlayan otel, havuz gibi harcamaların kendilerinden istenemeyeceğini, bunun 4077 sayılı yasa ve yönetmelik hükümlerine, hakkaniyet ilkelerine aykırı olduğunu bildirip, davalıya yenileme katkı payı adı altında ödeme yapılmaması gerektiğinin tespitiyle yaratılan muarazanın menine ve borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yenileme katkı payını istemenin sözleşme, yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğu gibi, yapılan bu imalatlar nedeniyle davacının devre tatil hakkının rayiç değerinin arttığını bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının yenileme katkı payından dolayı 197,76 TL. Borçlu olduğunun, fazla istenen 1.145 TL. Tutardan sorumlu olmadığının tesbitine , muarazanın men'ine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı şirket temyiz dilekçesine ekli olarak davacı imzasını taşıyan 10.6.2010 tarihli " ibraname ve feragatname " başlıklı belgeleri ibraz etmiştir. Karar tarihinden sonraki tarihi içeren bu belgeler üzerinde durularak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA,

12.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12546, Karar No: 2014/15743, Tarih: 15.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/12546 E.  ,  2014/15743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasındaki davadan dolayı Serik 1. Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 04.04.2014 gün ve 240-359 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-Miras bırakan ... T.C. kimlik nolu "... oğlu ..."'nun ana,baba ve kardeşlerini gösterir vukuatlı aile nüfus kayıt örneklerinin,

2-Miras bırakan ... T.C. kimlik nolu "... oğlu ..."'nun nüfus kaydında ana adı olarak gözüken "..."'nin ana,baba,eş,çocuk,kardeş ve kardeşlerinin çocuklarını gösterir vukuatlı aile nüfus kayıt örneklerinin ilgili Nüfus Müdürlüğünden temini ile evraka eklenmesi istenilen hususun eksiksiz dosya arasına alınıp alınmadığı denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4044, Karar No: 2018/2419, Tarih: 12.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/4044 E.  ,  2018/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi temyiz harcının süresinde yatırılmaması nedeni ile ek karar ile reddedilmiş, bu ek karar da süresinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece temyizin reddine yönelik olarak verilen ek karar, ikinci bir ek karar ile kaldırılmıştır.

Temyizin reddi ek kararı temyize (istinafa) tabi bir karar olup, mahkemece verilen ek kararın tekrar mahkemece kaldırılması kararı usul ve yasaya aykırı olup, hükümsüzdür.

Davalının temyiz harçlarını süresinde yatırdığı anlaşıldığından, davalının süresinde temyiz harcı yatırmaması nedenine dayanan temyizin reddine ilişkin 30/01/2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6650, Karar No: 2012/5339, Tarih: 29.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/6650 E.  ,  2012/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılığa konu eşyayı bu özelliğini bilerek ticari araçla taşımak

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının infaz rejimlerinin farklı olması sebebiyle içtima ettirilemeyecekleri gözetilmeden her iki cezanın içtimaına karar verilmesi,

2-5607 sayılı yasanın 3/5. maddesinde öngörülen para cezası miktarının 5237 sayılı TCK'nın 52.maddesi uyarınca gün para cezası olarak belirlenmesi, artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerekirken, yazılı şekilde para cezası olarak belirlenmek ve artırım ile indirimlerin para cezası üzerinden yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322/1.madde ve fıkrası uyarınca hükmün 2.fıkrasında belirlenen adli para cezasının 5610 YTL'ye indirilmesi, hükümde adli para cezalarının toplanmasına ilişkin 4.fıkranın çıkarılması yerine "sanığa verilen adli para cezalarının ayrı ayrı infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8304, Karar No: 2014/19711, Tarih: 15.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/8304 E.  ,  2014/19711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/380136

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2012

NUMARASI : 2012/152 (E) ve 2012/1130 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bursa Kriminal Polis Labaratuvarınca düzenlenen 14.11.2011 tarihli ra- pora göre; davaya konu tabancanın ses ve gaz fişeği atmak üzere imal edilmiş olduğu, ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan katı cisimlerin geçebileceği kadar bir boşluk bulunduğunun belirtilmesi ve olayda özel nitelikte fişek ele geçmemiş olması karşısında; dava konusu tabancanın marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip, ayrıca suça konu silahın gaz ayırıcı parçasını da gösteren fo- toğraflar, ekspertiz raporu eklenerek suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçasında üretim sonrası tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orijinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde gereğince (BOZULMASINA), 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32184, Karar No: 2013/6823, Tarih: 04.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/32184 E.  ,  2013/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz ... " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmış ve onaylayan yasada; "...Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir ..." ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Somut olayda haciz konulan borçlu belediyenin posta çeki  hesaplarında vergi, resim ve harç gelirleri olduğu gibi haczi kabil paraların da bulunduğu görülmektedir. Haczedilen hesap bu hali ile havuz hesabı niteliğindedir. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi, yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediye, iddiasını ispat imkanını kendisi kaldırmıştır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaplardaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

O halde mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11537, Karar No: 2015/8319, Tarih: 20.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/11537 E.  ,  2015/8319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/391497

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/96 (E) ve 2013/47 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b madde ve fıkrası uyarınca basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenen suçlar bakımından "kovuşturmanın ertelenmesi" kurumunun getirilmesi karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan M.. T.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/958, Karar No: 2019/962, Tarih: 12.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/958 E.  ,  2019/962 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı .....yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, .... ... 27. İcra Müdürlüğünün 2008/627 sayılı takip dosyasından 18.12.2012 tarihli sıra cetveli ve derece kararı düzenlendiğini, bu sıra cetvelinde kendisine 1. sırada pay ayrılan ipotek alacaklısı .......sıra cetveli ve derece kararında kabul edilen miktar kadar bir alacağı bulunmadığını, 3. sırada pay ayrılan haciz alacaklısı ...'ın ise borçlu........ hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; müvekkili ile borçlu arasında alacak borç ilişkisi söz konusu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 14.06.2016 tarihli, ........ sayılı ilamıyla görev yönünden bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak ihale tarihi itibariyle toplam davacı alacağının 819.389,94 TL olarak hesaplandığı, bu miktarın birinci sıra alacaklısına ödenmesine karar verilen 800.000,00 TL'lik miktardan fazla olduğu, birinci sıra alacaklısına ödenen miktarın haklı olduğu gerekçesiyle ...... aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... yönünden ise alacağın varlığı ve miktarının ispata elverişli delille ispat etmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmiş ise de davalının alacağının varlığını ve miktarını ispata etme yükümlülüğünü ortadan kaldırmadığı gibi tek başına bononun alacağın varlığı için yeterli delil sayılamayacağı gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.....

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.