muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6104, Karar No: 2025/2188, Tarih: 20.02.2025

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarım arazisi niteliğindeki Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi Yağcı Mahallesi 2144 ve 2490 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazların hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında fark kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması yerindedir.

5. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. İlk Derece Mahkemesince ilk kararda tespit edilmiş kamulaştırma bedeli olan 1.253.608,42 TL yönünden dava tarihi olan 13.07.2021 tarihinden itibaren 4 aylık sürenin dolduğu 14.11.2021 tarihinden Mahkemenin ilk karar tarihi olan 13.01.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken bu bedel için faiz konusunda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi yerinde değildir.

6. İlk Derece Mahkemesince ilk kararda tespit edilmiş kamulaştırma bedeli olan 1.253.608,42 TL yönünden dava tarihi olan 13.07.2021 tarihinden itibaren 4 aylık sürenin dolduğu 14.11.2021 tarihinden Mahkemenin ilk karar tarihi olan 13.01.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken bu bedel için faiz konusunda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi yerinde değildir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. Davalılar vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1/a) numaralı 2. bendinin çıkartılması, yerine “İlk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli olan 1.253.608,42 TL'ye dava tarihi olan 13.07.2021 tarihinden itibaren 4 aylık sürenin dolduğu 14.11.2021 tarihinden Mahkemenin ilk karar tarihi olan 13.01.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine"cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6042, Karar No: 2010/11832, Tarih: 05.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6042 E.  ,  2010/11832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

3116 Sayılı Yasaya göre yapılan tahdide ilişkin 4239'dan 4245'e kadar olan orman kadastro tutanak asıllarının yazı makinası ile yazılmış olarak, görevlendirme ve işe başlama tutanağı ile daha sonra aplikasyon yapılmış ise buna ilişkin tutanak ve haritaların istenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 05/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8088, Karar No: 2020/19093, Tarih: 07.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/8088 E.  ,  2020/19093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması, baba ...'e hükmün usulüne uygun tefhim edilmesine rağmen hükmü temyiz etmemesi, anne ...'in duruşmada alınan ifadesinde sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan etmesi ve 15 yaşını dolduran mağdurun sanık hakkında şikayetçi olmaması karşısında, çocuğa yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3642, Karar No: 2021/1883, Tarih: 19.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/3642 E.  ,  2021/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Yaralama ve uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçlarından Elmalı Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in, eğitim yerini terk etmek eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 40/2-c maddesi uyarınca 1 ay bazı etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 27/03/2019 tarihli ve 2019/16 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına dair Elmalı İnfaz Hakimliğinin 11/04/2019 tarihli ve 2019/397 esas, 2019/432 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, Elmalı İnfaz Hakimliğinin 11/04/2019 tarihli kararının kaldırılmasına ilişkin Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2019 tarihli ve 2019/401 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Elmalı Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in olay günü Akdeniz Üniversitesi Elmalı Meslek Yüksek Okuluna eğitimine devam etmek amacıyla gittiği, öğleden sonraki derslerinin boş olduğunu öğrenmesi üzerine ders notlarının fotokopisinin çektirilmesi hususunda yaşadıkları sorun nedeniyle yine aynı üniversitede kendisi gibi okuyan hükümlü ... Acet ile birlikte üniversitede öğretim görevlisi olarak çalışan ... Tercan'ın yanına gititkleri, kırtasiye ve fotokopi ihtiyaçlarının cezaevi tarafından karşılandığından bahisle öğretim görevlisinden 3 ders kitabı ile ders notlarının kendilerine verilmesi halinde ilgili Cezaevi tarafından fotokopi işlemlerinin tamamlanmasını müteakip, öğretmenlerine iade edeceklerini bildirdikleri, ancak öğretim görevlisi tarafından bunun mümkün olmadığının, ancak kendi nezareti ve sorumluluğunda anılan kitaplar ile ders notlarının boş ders süresince gidip gelecek şekilde birlikte okul dışarısında bir yerde çektirebileceklerini söylemesini takiben, hükümlüler ..., ... ile öğretim görevlisi ... 'nın sadece fotokopi çektirmek amacıyla okuldan dışarı çıktıkları, fotokopiyi çektirdikten sonra boş ders süresinin saatini geçmeyecek şekilde hemen okula geri döndükleri, ancak okuldan ayrıldıkları süre içerisinde görevlilerce yapılan kontrolde hükümlülerin okulda bulunmadıklarının tespit edildiği ve haklarında disiplin cezası verilmei amacıyla Elmalı Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce 27/03/2019 tarihli ceza verme kararı tanzim edilmesini takiben Elmalı İnfaz Hakimliğince hükümlünün geçerli mazereti olduğu gerekçesiyle şikayetinin kabul edildiği, ancak anılan karara karşı Elmalı Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın mercii Elmalı Ağır Ceza Mahkemesince, Ceza İnfaz Kurumu görevlileri tarafından tanzim edilen tutanaktan da anlaşıldığı üzere hükümlülerin ders saatleri içerisinde eğitim kampüsünü mazeretsiz ve izinsiz bir şekilde kısa süreli olarak terk ettikleri, bu hali ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 40/2-c maddesinin yasal şartlarının oluştuğundan bahisle kabulüne ve Elmalı İnfaz Hakimliğinin 11/04/2019 tarihli kararının kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 27/03/2019 tarihli ceza verme kararını müteakip hükümlünün savunmasında ve şikayet dilekçesinde yer alan iddialarını doğrulayacak şekilde öğretim görevlisi ..

... 'ın 08/04/2019 tarihli bir dilekçe sunduğu, anılan dilekçede hükümlülerin bir art niyetinin bulunmadığı, dışarıya çıkıp fotokopi çektirme teklifini kendisinin yaptığı, öğrencilerin sadece ilgili derslerden geçmelerine yardımcı olmak amacıyla ders notlarının fotokopilerini çektirmek için birlikte dışarıya çıktıklarını beyan ettiği, bu halde somut olay kapsamında hükümlünün bir kastının bulunmadığı, iyi niyetli olarak sadece ilgili derslerden geçmek amaçlı okul dışına çıktığı, kaldı ki boş ders saatinin bitiminde okula geri geldikleri, hükümlünün savunmalarıyla öğretim görevlisinin beyanlarının tutarlı olduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/10/2019 gün ve 94660652-105-07-8744-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2019 tarihli ve 2019/401 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18647, Karar No: 2017/9711, Tarih: 26.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18647 E.  ,  2017/9711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.11.2010 gününde verilen dilekçe ile TMK'nın 725. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nın 725. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 2/3 oranında pay sahibi olduğu 49 ada 12 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın yaklaşık 5 m2'lik kısmının davalılara ait komşu 49 ada 26 (eski 13) parsel sayılı taşınmaza taşkın olduğunu, müvekkilinin iyiniyetli olup taşkın kısmın yıkılması halinde aşırı zarara uğrayacağını ileri sürerek uygun bir bedel karşılığında taşkın kısmın bulunduğu yere ilişkin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep etmiş; yargılama sırasında davacının paydaşı olduğu 12 parsel sayılı taşınmazın diğer paydaşı ... da harcını yatırmak suretiyle davacının yanında müdahale talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekili, temliken tescil şartlarının oluşmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşkın inşaatın yıkılması halinde davacının aşırı zarara uğrayacağı, zemin değerinin inşaat değerinden az olduğu, davalıların taşkın inşaat yapılırken davacıyı uyarmadıkları ve davacının iyiniyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 49 ada 26 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda...harfleriyle gösterilen toplam 2,61 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Yasal ayrıcalıklar dışında, TMK’nın 684/1 ve 718/2 maddeleri hükümlerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar TMK’nın 725. maddesinde bu kuralın istisnalarından birisi düzenlenmiş, böylece muhdesatla arasındaki bağlantı kesilmiş bina sahibine bazı koşulların oluşması halinde ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Bunun için, tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerinde, temelli kalması amacıyla yapılan binanın ayrılmaz parçası yine tapuda kayıtlı üçüncü kişiye ait taşınmaza taşkın yapılmış olmalıdır.

Bunun için, tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerinde, temelli kalması amacıyla yapılan binanın ayrılmaz parçası yine tapuda kayıtlı üçüncü kişiye ait taşınmaza taşkın yapılmış olmalıdır.

Taşkın inşaat, taşkın yapı ile iki komşu taşınmazı fiilen birleştirmekte, ekonomik bir bütünlük oluşturmaktadır. Bu özelliğinden dolayı taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Taşılan arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını taşılan arazinin her malikine karşı kullanabilir. Yeni malikler de Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde belirtilen haklardan yararlanabilecekleri gibi borçlardan da sorumlu olur.

Bu tür davalarda taşkın yapıyı yapan kişinin taşınmazı lehine, taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkı yoksa durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde taşkın yapıyı yapan kimse, taşan kısım için uygun bir bedel karşılığında irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

TMK’nın 725. maddesine dayanılarak tescil talebinde bulunulabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır:

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 725. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşkın yapının bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan ... iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur.

Bu kural, taşkın inşaatı yapan kimsenin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da taşkın inşaat yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

İyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan taşkın inşaat sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır. (... koşul)

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşılan arazi parçasının değerinden açıkça fazla olmasıdır. (... koşul)

c) Üçüncü koşul ise taşkın inşaat yapanın, taşınmaz malikine bu bedeli ödemesidir.

d)Bu üç koşulun yanısıra, mahkemece iptal ve tescile karar verilebilmesi için taşkın yapının zeminindeki arazi parçasının ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşılan arazi parçasının değerinden açıkça fazla olmasıdır. (... koşul)

c) Üçüncü koşul ise taşkın inşaat yapanın, taşınmaz malikine bu bedeli ödemesidir.

d)Bu üç koşulun yanısıra, mahkemece iptal ve tescile karar verilebilmesi için taşkın yapının zeminindeki arazi parçasının ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; temliken tescil isteyen davacı kendi kadastral parseline bina yaparken davalının kadastral parseline tecavüz ettiğinden iyiniyetli değildir. Çapa bağlı taşınmaza inşaat yaparken gerekli özeni göstermeyen davacının iyiniyetli olduğundan söz edilemez. ... koşul gerçekleşmediğinde diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına da gerek bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece, somut olayda temliken tescil koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

26.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3583, Karar No: 2019/3535, Tarih: 13.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/3583 E.  ,  2019/3535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hükümler : ... hakkında; TCK’nın 85/2, 22/3, 62/1, 63/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

... hakkında; TCK’nın 85/2, 22/3, 62/1, 63/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından, sanık ...’nın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan zorunlu vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca hükmolunan 3 yıl 6 ay hapis cezasının TCK’nın 22/3. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırıldığı aşamada, cezanın 4 yıl 15 ay hapis yerine 5 yıl 3 ay hapis olarak tespiti söz konusu ise de; sonradan TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranında indirim ile bulunan ceza sonuç itibarı ile doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan yolcu minibüsü ile istiap haddi 15 kişi olan araç içerisinde toplamda 29 kişi olduğu halde meskun mahalde, gündüz vakti tehlikeli virajlı ve eğimli il yolunda seyir halindeyken Esenyurt Köyüne geldiği esnada, şöför koltuğunun sol tarafında kapı ile sanık ... arasında yolcu olarak oturan diğer sanık ...’nın sanık ...'ın biraz daha yanaşmasını istediği, sanık ...' ın şöför koltuğundan sağ tarafa yanaşarak aracın sürücülüğünü sanık ...’ya verdiği, aracın ön tarafının sıkışık olması sebebiyle vitesin sanık ...'ın bacaklarının arasında kaldığı, direksiyonun ise sanık ...'ün idaresinde bulunduğu bu şekilde yola devam ettikleri, yaklaşık 200 metre sonra sanıklar arasında vites atma ve gaza basma konularında kargaşa yaşandığı, bu kargaşa neticesinde aracın hızlandığı her iki sanığında direksiyona müdahale etmeye çalıştıkları, bu şekilde savrulan aracın yoldan çıktığı ve yolun sağında bulunan ağaça çarpmaları şeklinde meydana gelen ve iki kişinin ölmesi, katılan ...’nın basit şekilde, mağdur sanık ... ve mağdur ...’nin kemik kırığı oluşacak şekilde, müşteki İlyas’ın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde ve şikayetinden vazgeçen ...’ın sinir lezyonu dışındaki arızalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda,

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin tüm kusurun diğer sanıkta olduğuna, sanığın tek kusurunun fazla sayıda yolcu almak olduğuna, bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, ceza miktarına yönelik, katılan zorunlu vekilinin sanık ... hakkında verilen cezanın miktarına yönelik, sanık ... müdafiinin bilinçli taksir şartlarının oluşmadığına, bilinçli taksir artırım miktarına, temel ceza miktarına, yeni bilirkişi raporu alınması gerektiğine, savunma hakkının ihlal edildiğine, asıl kusurlunun diğer sanık olduğuna, mevcut raporların denetime elverişli olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, hukuka aykırı biçimde bilinçli taksir hükümleri uygulanarak hapis cezasının paraya çevrilme imkanının ortadan kaldırıldığına yönelik temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiilerinin ve katılan zorunlu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (1) ve (2) nolu fıkralarından “failin güttüğü amaç ve saik” ibarelerinin çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.