muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/79, Karar No: 2023/88, Tarih: 15.02.2023

Mahkemede; sanık yüzünden bir yıl fakültede psikiyatri bölümünde tedavi gördüğünü, şizofren hastalarının kullanmış olduğu hapları kullandığını, iki çocuğunun da kendisinin yanında olduğunu, boşandıktan sonra eşinin gelerek kendisini kandırdığını ve tekrar sanığın tacizde bulunduğu eve götürerek kilit altında tuttuğunu, bunun üzerine karakolu aradığını ve çarşı karakolunun gelerek kendisini evden kurtardığını, babasına teslim ettiklerini,

Bozma sonrası Mahkemede; sanık yüzünden çocuklarının babasız kaldığını, bir yıl şizofren hapı kullandığını, hâlen kendine gelemediğini, sanığın cezalandırılmasını istediğini,

Tanık ..... 11.03.2012 tarihinde Kollukta; sanığın oğlu olduğunu, aynı ikamette yaşadıklarını, olayın gerçekleştiğinin iddia edildiği tarihte sanığın rahatsız olduğunu ve evden hiç ayrılmadığını, ona yardımcı olabilmek için tüm gün evde kaldığını,

Tanık.....Mahkemede; Van Erciş'te sanıkla beraber deprem sonrası 2009 yılında cami ve yas evi inşaatıyla uğraştıklarını, oğlu...'den telefon geldikten sonra sanığın ağladığını gördüğünü, durumunu sorduğunda sanığın, yatalak eşine bakan oğlu... ve mağdurenin sıkıntı çıkarttığını, yatalak eşinin alınmasını kendisine bildirdiklerini ifade etmesinin ardından Diyarbakır'a birlikte gittiklerini, ... ve mağdureyle konuştuklarında onların 2.000 TL tutarında para isteyip yatalak hastaya bakmayacaklarını söylediklerini, ...'in 5.000 TL istediğini ancak 2.000 TL verdiğini, ardından sanığın İstanbul'daki kızı ...'yı telefonla aradığını, ...’nın İstanbul'dan gelip annesini İstanbul'a götürdüğünü, ardından sanıkla birlikte Tunceli'ye iş yapmaya gittiklerini, mağdurenin sanığı telefonla arayıp...'den boşanacağını söylemesi üzerine tekrar Diyarbakır'a döndüklerini, sanığın mağdureyle görüşmek istemediğini, kendisinden konuşmasını istediğini, sanığın kız kardeşiyle birlikte mağdurenin evine gittiklerini, mağdurenin eşi...'den boşanacağını söylediğini, ...'in de sanıktan kendisini bu dünyaya getirdiği için para isteyip durduğunu, ...’e 700 TL verdiğini, ardından sanıkla tekrar Tunceli'ye gittiklerini, o arada mağdure ve... arasında boşanma davası olduğunu, sanığın mağdurenin evine gittiğini görmediğini,

Tanık ... ... Mahkemede; sanığın kardeşi olduğunu, mağdurenin sürekli darılıp evden gittiğini, akraba, eş dost ile birlikte gidip mağdurenin ailesiyle görüşüp mağdureyi evine götürdüklerini, ...’in çalışmaması nedeniyle mağdureyle evde sürekli tartıştıklarını, ... ve mağdurenin yanında sanığın yatalak eşinin kaldığını, yatalak olduğu için alınan maaşla... ve mağdurenin geçindiğini, en son mağdure evden ayrıldığı vakit barıştırmak maksadıyla mağdurenin babası tanık Halim’le görüştüğünde Halim’in, mağdurenin boşanma davası açtığını söylediğini, sanığın mağdurenin evine gittiğini görmediğini, mağdurenin iddiasının boşanma davasına delil olması için yapılan bir iftira olduğunu,

Tanık ... Mahkemede; mağdurenin babası olduğunu, olay zamanı saat 12.00 civarı çarşı karakolundan aradıklarını, mağdure ve sanığın ifade verdikten sonra dışarı çıktıklarını, onlara ne olduğunu sorduğunu, sanığın ses çıkarmadığını ancak mağdurenin, sanığın kendisine iki defa tacizde bulunduğunu, kendisini gece rahatsız etmesi nedeniyle fırça sapıyla sanığa vurduğunu ve çıkan kargaşa üzerine şikâyetçi olduğunu söylediğini, olaydan sonra mağdureyi o evden alıp kendi evine götürdüğünü, olaydan bir veya iki ay sonra mağdurenin boşanma davası açtığını,

Beyan etmişlerdir.

Sanık Kollukta; oğlu ve mağdurenin 6 yıldır evli olduklarını, onlardan farklı bir evde yaşadığını, eşinin yatalak olduğunu ve akli dengesinin yerinde olmadığını, ihtiyaçlarını karşılayamadığı için yaklaşık 10 gün önce oğlu ve mağdurenin rızasıyla onların evine bıraktığını, bıraktıktan sonra sadece bir kez 08.03.2012 tarihinde öğleden sonra eşinin durumunu sormak ve ona biraz para bırakmak için evlerinin kapısına gittiğini, o sırada oğluyla binanın dışında karşılaştıklarını, ona bir miktar para verip ayrıldığını, bu konu haricinde evlerine girip oturmadığını, oğlu ve mağdurenin sürekli münakaşa hâlinde olduklarını, aralarında boşanma davasının olduğunu, mağdurenin kendisini kullanarak boşanma davasını kesinleştirmek ve hızlandırmak istediğini düşündüğünü ya da yatalak eşine devletin verdiği 600 TL tutarındaki parayı kendisini devre dışı bırakıp almak için iftira atmış olabileceğini, olayın olduğu iddia edilen 07.03.2012 tarihinde belirtilen saatte rahatsız olması nedeniyle evde istirahat ettiğini, evde kendisi dışında oğlu tanık İbrahim’in de bulunduğunu, o saatlerde evde olduğuna İbrahim'inde şahit olduğunu,

Mahkemede; kesinlikle mağdurenin evine gitmediğini, mağdurenin anlattığı olayların doğru olmadığını, oğluyla mağdurenin geçinemediğini, bu nedenle mağdurenin boşanma davası açtığını, oğlunun mağdureden boşanmaması nedeniyle mağdurenin iftira attığını,

Savunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Mahkemede; kesinlikle mağdurenin evine gitmediğini, mağdurenin anlattığı olayların doğru olmadığını, oğluyla mağdurenin geçinemediğini, bu nedenle mağdurenin boşanma davası açtığını, oğlunun mağdureden boşanmaması nedeniyle mağdurenin iftira attığını,

Savunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Açıklamalar

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi şeklinde, Latincede ise in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Mağdurenin aşamalarda; kayınvalidesinin yatalak olduğunu, akli dengesinin yerinde olmadığını, kayınvalidesine kendisinin baktığını, son altı aydır eşinin olmadığı zamanlarda kayınbabası olan sanığın eve gelerek kendisine hitaben "Seni dün gece rüyamda gördüm. Rüyamda seni altıma almış sinkaf ediyordum. Hadi gel rüyayı gerçek yapalım. Gel seninle otuz bir çekelim. Eğer bunları birisine söylersen sen zarar görürsün, seni öldürürüm. Seni bu mahallenin orospusu yaparım." dediğini, sanıktan korkup çekindiği için konuyu kimseyle paylaşamadığını ancak 07.03.2012 tarihinde eşini bahane ederek eve gelen sanığın, kendisinin elinden tutup mutfağa doğru çekerek "Seni rüyamda gördüm. Daha önce bir şey yapamadık ama bugün benim olacaksın." şeklinde sözler söyleyip elinden tutup sürükleyerek kendisini yatak odasına götürmesinin ardından üzerine çullanarak, alt tarafında bulunan eşofmanı dizlerine kadar indirip karşı koymasına rağmen penisini çıkararak kalçalarının arasına sürtmeye başladığını, cinsel organını sokmadığını, belli bir süre sürtündükten sonra boşalarak üzerinden kalktığını, kıyafetlerini çöpe attığını ve duşa girerek temizlendiğini, duştan çıktığında sanığın evden çıkmış olduğunu gördüğünü, akşam saat 19.00 sıralarında eşi eve geldiğinde yaşananları ona anlattığını, eşinin karakola gidip şikâyetçi olmalarını önerdiğini, birlikte polis merkezine gidip şikâyetçi olduklarını iddia ettiği, sanığın ise aşamalarda; oğlu ve mağdurenin 6 yıldır evli olduklarını, onlardan farklı bir evde yaşadığını, eşinin yatalak olduğunu ve akli dengesinin yerinde olmadığını, ihtiyaçlarını karşılayamadığı için yaklaşık 10 gün önce oğlu ve mağdurenin rızasıyla onların evine bıraktığını, bıraktıktan sonra sadece bir kez 08.03.2012 tarihinde öğleden sonra eşinin durumunu sormak ve ona biraz para bırakmak için evlerinin kapısına gittiğini, o sırada oğluyla binanın dışında karşılaştıklarını, ona bir miktar para verip ayrıldığını, bu konu haricinde evlerine girip oturmadığını, oğlu ve mağdurenin sürekli münakaşa hâlinde olduklarını, aralarında boşanma davasının olduğunu, mağdurenin kendisini kullanarak boşanma davasını kesinleştirmek ve hızlandırmak istediğini düşündüğünü ya da yatalak eşine devletin verdiği 600 TL tutarındaki parayı kendisini devre dışı bırakıp almak için iftira atmış olabileceğini savunduğu olayda;

Mağdurenin kollukta sanığın son 6 aydır cinsel taciz içerikli sözlerine maruz kaldığını belirtmesine karşın savcılıkta yaklaşık 6 ay önce bir kez sanığın taciz içerikli eylemine maruz kaldığını, olay tarihine kadar ise sanığın öyle bir davranış içine girmediğini ifade ederek olay öncesine ilişkin çelişkili beyanlarda bulunması, mağdurenin yine kollukta, sanığın elinden tutup sürükleyerek kendisini yatak odasına götürdüğünü, yatağın üzerine itip bir anda üzerine çullandığını, alt tarafında bulunan eşofmanı dizlerine kadar indirdiğini, belli bir süre sürtündükten sonra boşalarak üzerinden kalktığını, kendisinin hemen lavaboya gittiğini, giydiklerini çöpe attığını, duşa girerek temizlendiğini dile getirmesine karşın savcılıkta kahve yapmak için mutfağa gittiğinde peşinden sanığın da geldiğini, tüpü yakmak için eğildiği sırada eliyle kalçasından tuttuğunu, sanığa bağırdığını, sanığın cinsel taciz içerikli sözler sarfettiğini, mutfağın hemen yanında bulunan evin giriş kapısını açıp sanığa "Çık dışarı!" dediğini, sanığın kapıyı kapatıp sağ kolundan kendisini tutup hemen bitişikteki yatak odasına fırlattığını, yere düştüğünü, sanığın ensesinden tutup kaldırdığını, yatağın üzerine fırlattığını, altındaki eşofmanı dizine kadar indirdiğini, bir süre sürtündükten sonra boşaldığını, bunun üzerine midesinin bulandığını, hemen tuvalete giderek kovadaki suyu başına döktüğünü, eşofmanını çöpe attığını belirtmek suretiyle olayın oluş şekline ilişkin olarak önemli ölçüde farklılıklar içeren ve söz konusu farklılıklara ilişkin makul bir açıklama içermeyen beyanlarda bulunması, ayrıca 23.02.2015 tarihli heyet raporunun düzenlenmesi sırasında mağdureyle yapılan görüşmede sanığın, kendisini zorla yatak odasına götürüp eşofmanının üzerinden kalçalarına boşaldığını dile getirerek önceki anlatımlarıyla tutarsızlık oluşturması, mağdurenin savcılıkta akşam eşi geldiğinde karakola gidip olayı intikal ettirdiklerini dile getirmesine rağmen ifade tarihinin 10.03.2012 tarihinde saat 00.09 olduğunun anlaşılması, sanığın aşamalarda istikrarlı bir şekilde suçlamayı kabul etmemesi, iddia edilen eyleme ilişkin DNA raporu gibi somut bir delil bulunmaması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanık tarafından atılı eylemin işlendiği noktasında şüphe oluşması, söz konusu şüphenin sanık lehine değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle sanığa atılı eylemin sabit olmadığı kabulü edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanığa atılı cinsel saldırı suçunun sabit olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1-Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 70-73 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanığa atılı eylemin sabit olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.02.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14411, Karar No: 2014/12548, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14411 E.  ,  2014/12548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2010/266-2013/184

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı SGK vekili tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/949, Karar No: 2008/650, Tarih: 14.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/949 E.  ,  2008/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ.

Kadastro sırasında 201 ada 84 parsel sayılı 2117,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1967 doğumlu ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içerisinde “...” olan baba adının tutanağın ilgili sütununa sehven “...” olarak yazıldığını bildirerek, baba adının “...” olarak düzeltilmesi istemiyle ve Tapu Sicil Müdürlüğünü davalı göstererek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı 1938 doğumlu ... oğlu ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Müdürlüğünü temsilen Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2066, Karar No: 2007/21800, Tarih: 04.12.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/2066 E.  ,  2007/21800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2006

Davacı, ek olarak düzenlenen Ek 2003/3. dönem dört aylık sigorta primleri bordrosunun ve Ek 2003/Ekim, Kasım, Aralık aylarına ait sigorta prim bildirgelerinin iptaline  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı  işveren, 30 günden az çalışan işçiler için eksik günlerin belgelendiği gerkçeyisye kurumun istegi üzerine düzenleyip verdiği Ek 2003/3 dönem dört aylık sigorta bildirm bordrosu  ve Ek 2003/ Ekim-Kasım-Aralık aylarına ait sigorta prim bildirğelerinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece bu ayların eksik bildirilen günlerinin  sonradan ibraz edilen belgelere dayandırılması  işlemini  geçerli sayarak davanın kabulüne karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesini  4447 sayılı Yasa ile eklenen 2. ve 3.  fıkrasında "ay içinde bazı çalışma günlerinde çalıştırılmadığı ve ücret ödenmediği beyan edilen sigortalıların 30 günden az çalıştıklarını açıklayan bilgi ve belgelerin  işverece prim bildirgelerine eklenmesi şarttır.

Sigortalının 30 günden az çalıştığını gösteren bilgi ve belgelerin kuruma verilmemesi veya verilen bilgi ve belgelerin kurumca geçerli sayılmaması halinde 30 günden az bildirilen sürelere ait primlerin kurumca re'sen tahakkuk ettirilerek 80. madde hükümlerine göre tahsil olunur" hükmü getirilmiştir.

Somut olayda davacı işveren 2003/Eylül-Ekim-Kasım-Aralık ayına ait 30 günden az çalışmalar içeren 2003/3 dönem bordrosunu 506 sayılı Yasa'nın 79/2. maddede eksikliğin sebebini belirleyen belgeleri eklemeden  yasal süresi içerisinde kuruma ibraz ettiği, daha sonra 5.3.2004 tarihinde eksik çalışmalarla ilgili Ek 10 bilgi formu puantaj cetvelini 30 günden az bildirim belgeleri olarak ibraz etmişse de kurum bu tür  belgelerin sonradan her zaman düzenlenebileceği gerekçesiyle kabul etmemiş ve davacı işverene 10.3.2004 tarihli yazı ile eksik günlerle ilgili prim bildirgelerinin 30 gün içinde kuruma bildirilmesi istenmiş işveren bu belgeleri düzenleyerek ilgili belgelere şerh düşülüp taahkuk eden sigorta primlerini dava neticesinde geri alınmak  kaydıyla ödemiştir. Davacı açılan dava ile kurum  yazısı üzerine zorunlu olarak düzenleyip verdiği  Ek 2003/3 dönem dört aylık prim bordrosunun ve Ek 2003/Ekim-Kasım-Aralık aylarına ait prim bildirgelerinin iptalini istemiştir.

Davacı her ne kadar 30 günden az bildirimleri belgelediğini iddia etmekle ise de dosya içeriğine göre belgeleri süresi içinde kuruma ibraz ettiği dönem bordrosuna ekleyerek vermemiş ve eklenmesini  engelleyen yasaca kabul edilebilecek bir mazeretinide belgelememiştir. Her zaman düzenlebilecek belge niteliğinde olan puantaj cetvellerinin kuruma ibraz edilmesi söz konusu maddedeki 30 günden az çalışmaları belgelediği anlamına gelmez. Bu durumda davacı davasını, ispat edemediğinden davanın reddi yerine usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 4.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25567, Karar No: 2014/2753, Tarih: 18.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25567 E.  ,  2014/2753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/29154

MAHKEMESİ : Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2012

NUMARASI : 2007/734 (E) ve 2012/811 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanıklar hakkında; noter katibi A. T. Ö. ile iştirak halinde sahte resmi evrak düzenleyerek resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan davada; dosya kapsamından; sanıkların muhasebe müdür yardımcısı olarak çalıştıkları T. Petrol A.Ş. ile T. Petrolcülük A.Ş.nin birleşmesi sonucunda, T. Petrolcülük A.Ş.ne ait hisse senetlerinin hissedarlardan toplanarak yeni hisse senetleri ile değiştirildiği, eski hisse senetlerinin ise noter huzurunda 26.09.2002 tarihinde imha edildiği ve buna ilişkin “düzenleme şeklinde tespit tutanağı” tanzim edildiği, ancak anılan tutanak içeriğinde imha edildiği belirtilen hisse senetlerinden 232 adedinin katılanlarda bulunup bir kısmının 2005 yılında katılanlarca anılan şirkete ibraz edildiği, yapılan soruşturmada ibraz edilen hisse senetlerinin sahte olmadığının belirlenmesine göre sanıkların da imha tutanağı altında imzaları bulunduğu da gözetilerek, katılanlar hakkında anılan hisse senetlerinden dolayı bedelsiz senedin kullanma suçundan İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesinde görülen 2006/907 esas sayılı dava dosyasının getirtilerek incelenmesi ve toplanan delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.