muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23101, Karar No: 2016/14405, Tarih: 20.09.2016

Davacı ile aynı işi yapan ve aynı kıdeme sahip olan ve baştan beri davalı kurumda çalışan işçi arasında oluşacak ücret farkının; işverenin eşit işe eşit ücret ödeme yükümlülüğüne aykırı olup olmadığı yönünden ise aynı işyerinde çalışıp aynı kıdemde olan işçi kavramından ne anlaşılması gerektiği irdelenmelidir. Bu anlamda bir işçinin işyerindeki kıdemi, sadece onun işyerindeki çalışma süresini içermeyip, işyerinde çalıştığı sürede elde ettiği bilgi, birikim, çalıştığı pozisyonlar, aldığı ödüller ve cezalar olmak üzere bir çok unsuru içinde barındırır. Somut olayda davacı, davalı kuruma nakledilmeden önce başka bir kurumda çalıştığından, baştan beri davalı kurumda çalışan bir işçi ile önceki kurumda çalışılan süreler gözönüne alındığında aynı sürede çalışmış gibi görünse de; kurumsal geçmiş ve tecrübe yönünden aynı bilgi ve birikime sahip olamayacak, sadece çalışma süreleri eşit olacak, yani geniş anlamda aynı kıdemde olmayacaklardır. Olayımızda davacı, davalı kuruma nakledilmeden önce çalıştığı kurumda aldığı ücret seviyesinde azalma olmayacak şekilde intibak işlemi yapıldığından, ücret seviyesi yönünden davacının önceki kurumdaki kıdeminin o kurumda belirlenen şartlar çerçevesinde karşılığını yeni kurumda da aldığı ve bu hususta bir kaybının olmadığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan devredilmeden önceki ücret seviyesi yüksek fakat çalışma süresi düşük olan bir işçinin, nakledildiği kurumdaki ücret yönünden intibakının ücret seviyesi yerine kıdemine göre yapılması durumunda daha düşük ücret alması sonucu da ortaya çıkabilecektir. Hal böyle iken davacının baştan beri davalı kurumda çalışıyormuş gibi ücret seviyesinin belirlenmesini talep etmesi hakkaniyetli olmayacaktır. Bu nedenle işverenin bu işçiler arasında eşit işe eşit ücret ödeme yükümlülüğüne aykırı davrandığından söz edilemez. Mahkemece tüm bu hususlar gözetilmeksizin davanın reddine karar vermek gerekirken, kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir“ gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına, yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun Geçici Ek 2 inci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 20/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/23002, Karar No: 2014/21585, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/23002 E.  ,  2014/21585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2014/66-2014/356

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri

de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar üzerine mahkemece verilen karar kesin olacak veya hakem heyetince verilen karar Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18101, Karar No: 2015/4485, Tarih: 30.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18101 E.  ,  2015/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, hakaret, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekilerden ...'ın suç tarihi olan 05/09/2007 tarihinde Bahçelievler polis merkezinde telefonlara bakan nöbetçi memur olarak görev yaptığı esnada, sanığın polis merkezini aradığı, kendisinin bir bayan tarafından bıçakla yaralandığını, komiser ... ile görüşeceğini bildirdiği, müşteki ...'in de, Komiser ...'un olmadığını, telefon numarasını bıraktığı takdirde geldiğinde arattıracağını söylediği, bunun üzerine sanığın birkaç dakika sonra tekrar aynı numarayı aradığında bu sefer ... isimli görevlinin telefona baktığını ve sanığın ...'a şikayetçi ...'in kendisini ... Komiser ile görüştürmediğini ifade ederek "O bayan polis memuruna söyle, terbiyesizlik etmesin, onun kafasını kopartırım" şeklinde sözler söylediği, bir süre sonra müşteki ...'in karakola gelmesi üzerine olayın kendisine intikal ettirildiği ve müşteki ...'un ekip görevlendirerek sanığı karakola celp ettiği, yaralı olması nedeni ile gerekli adli işlemlerin yaptırıldığı ve acil servise götürüldüğü sırada sanığın müştekilerden ...'i kast ederek “Bahçelide bir komiser var, şerefsiz, aynı zamanda dostu var” şeklinde hakaretlerde bulunduğu, nezarete alıdığında da, nezarethanenin kapısına ve duvarlara ayakları ile vurarak kapıyı sallayıp duvar kenarlarını kırdığı anlaşıldığından tehdit, hakaret, kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1- Tehdit, hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olmakla mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5457, Karar No: 2024/167, Tarih: 10.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/5457 E.  ,  2024/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/43 Esas, 2015/194 Karar

MAĞDURLAR : Fati Yaman, Yeter yaman

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Türkeli Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2015 tarihli iddianamesi ile temyizin kapsamına göre sanıklar hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Türkeli Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli kararıyla sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'un temyiz istemi, hafif seviyede zeka geriliği olduğuna dair rapor sunarak mahkemece 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesi kapsamında olup olmadığına dair değerlendirilme yapılmadığına ve sübuta ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, mağdure Fati'nin yanında olay günü ablası olan Yeter'in de bulunduğuna, Ayancık' a işlerini halletmek amacıyla gittiklerine, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafii temyizinde, müvekkilinin mağdure çocuklarla gezip eğlenme kastı ile dolaştığını ve bu esnada günlük işlerini yaptığını, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakılma kastı ile hareket etmediğini belirtmiştir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, mağdure Fati'nin yanında olay günü ablası olan Yeter'in de bulunduğuna, Ayancık' a işlerini halletmek amacıyla gittiklerine, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafii temyizinde, müvekkilinin mağdure çocuklarla gezip eğlenme kastı ile dolaştığını ve bu esnada günlük işlerini yaptığını, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakılma kastı ile hareket etmediğini belirtmiştir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, yaşı küçük ve kardeş olan mağdureler Fati ile Yeter'in sanık ... ile olay öncesinde tanıştıkları, sanık ...'un çocuk mağdurelerle bir takım arkadaşlıklar yaparak güvenlerini kazandığı ve 24.10.2014 tarihinde çocuk mağdure Yeter'i evine çay içme bahanesiyle getiren sanığın, bir süre sonra mağdureyle birlikte evden dışarı çıkarak, sanıklar Hamdi ve Ekrem'in talimatları doğrultusunda mağdure ile evin önünden yokuş yukarı yürüdükten sonra sanıkları beklemeye başladığı, sanıkların araçla gelmesi üzerine mağdureye korkacak bir şey olmadığından bahisle araca binmesi için ısrarda bulundukları, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde sergiledikleri hileli hareketlerin etkisi altında ve ikametine başka suretle dönüş imkanı bulunmayan mağdureyi araca bindirdikleri ve sanık ...'nin araç içerisinde arkasını dönerek mağdurenin elini tuttuğu, araç içerisinde cinsel çağrışımlarda bulundukları, sonrasında mağdurenin inmek istemesi üzerine indirdikleri; 30.10.2014 tarihli olay gününde ise, sanık ...'un mağdurelerle kütüphane önünde kaşılaşıp parkta beklemelerini tembihleyip, 0 543 ... .. .. numaralı hattan sanık ... ile yaptığı görüşmede çocuk mağdurelerin kendisini parkta beklemekte olduklarını söylediği, sanıkların da araçla gelerek yine hile ile mağdurelerin araca binmesini sağlayarak 40 km uzaklıktaki Ayancık ilçesine götürdükleri, oradan da Sinop' a götürdükleri ve bu suretle sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. 24.10.2014 ve 30.10.2014 tarihli iletişimin tespitine dair tutanak içeriklerinin mağdurelerin kollukta sıcağı sıcağına alınan beyanları ile uyumlu olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) sekseninci maddesinde tanımlanan insan ticareti suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanıkların çocuk mağdurelere yönelik eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirmiş olmalarına rağmen haklarında 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması suretiyle aksik ceza tayini; ayrıca sanıklar hakkında mağdure Yeter'e yönelik 24.10.2014 ve 30.10.2014 tarihli eylemleri nedeniyle haklarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların çocuk mağdurelere yönelik eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirmiş olmalarına rağmen haklarında 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması suretiyle aksik ceza tayini; ayrıca sanıklar hakkında mağdure Yeter'e yönelik 24.10.2014 ve 30.10.2014 tarihli eylemleri nedeniyle haklarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'un yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerde, uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesi olarak yazılmas yerine sehven 119 uncu maddesi olarak yazıldığı bu haliyle kurulan hükümlerde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş ise de, bu hususlar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Türkeli Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli kararına yönelik sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'un temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükümlerin (B.1, B2) (C1,C2) (E1,E2), (F1, F2),(I1,I2),(İ1,İ2) numaralı bentlerinde yer alan ''TCK 119'' ibarelerinin çıkarılarak yerlerine ''TCK 109'' ibaresinin yazılması suretiyle aynı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2262, Karar No: 2018/6189, Tarih: 04.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2262 E.  ,  2018/6189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan kurum vekilinin 02.06.2014 tarihli temyiz dilekçesinin sanık ... hakkında hüküm kurulmamasına yönelik olduğu, ancak sonradan ayrı bir esasa kaydedilerek hüküm kurulduğu anlaşıldığından; sanık ...’in hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizi ile sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılmıştır.

... Enerji İnş….Ltd Şti . ortağı olan sanık ...’in 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği yönündeki tespit ve mütalaa doğrultusunda açılan kamu davalarında;

1- Sanık ... 'in sorgusunda; ".. şirketin %1.25 hissedarıyım, büyük ortak ... ... işleri o yürütmektedir...” dediği, soruşturma işlemleri sırasında ise; “... ... ... ile ... ... devraldım. ... bu işlerle ilgisi yoktur. Benim iflasım nedeniyle bu yola başvurdum. ... benim ile birlikte ....... ... isimli şahsa da şirketin yönetimi konusunda vekalet vermişti. ... .......firmanın banka ve fatura işlerini yapmaktaydı....” şeklinde savunma yaparak neticede suçlamayı kabul etmemesi; bu dosyada hakkında karar verilmesi unutulan sanık ... .... ise, "...... Enerji İnş. Nak. İş. Mak. San. Tic. Ltd Şti. aslında ... .... aittir, bende sanık ... ile burada işçi olarak çalışıyorduk, ben çaycıydım ancak ... ne iş yaptığını hatırlamıyorum, şirkete ortak olarak ikimiz vardık ancak ben göstermelik ortaktım, şirketin sahibi ... ...." şeklindeki savunması karşısında, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkudan uzak şekilde ortaya çıkarılabilmesi için;

a)Diğer sanık ... ... hakkında açılan kamu davası nedeniyle öncesinde hüküm kurulması unutulmuş ise de; durumun farkedilmesi üzerine davanın yeni 2014/383 E. numarasına kayıt edilerek hüküm kurulduğu ve temyiz incelemesi için Dairemizin 2018/1237 E. kayıtlı olduğununun anlaşılması karşısında; öncelikle sanıklar ... ve ... ... hakkındaki mahkemenin 2012/1191 E. ve 2014/383 E. sayılı dava dosyalarının birleştirilmek sureti ile yargılamaya devam olunması,

a)Diğer sanık ... ... hakkında açılan kamu davası nedeniyle öncesinde hüküm kurulması unutulmuş ise de; durumun farkedilmesi üzerine davanın yeni 2014/383 E. numarasına kayıt edilerek hüküm kurulduğu ve temyiz incelemesi için Dairemizin 2018/1237 E. kayıtlı olduğununun anlaşılması karşısında; öncelikle sanıklar ... ve ... ... hakkındaki mahkemenin 2012/1191 E. ve 2014/383 E. sayılı dava dosyalarının birleştirilmek sureti ile yargılamaya devam olunması,

b) Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

c) Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda; aa) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ... ... veya ... ... ait olduğunu söylemesi halinde; ...' in CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar ... ... ve ... ... gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

bb) ...ve ...' de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanık, ...ve ...' e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

cc) Faturalardaki yazı ve imzaların, ...' e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

dd) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ...ve ...' e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aaa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bbb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

aaa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bbb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

ccc) Faturaları kullanan mükelleflerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi ticari ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.