muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16224, Karar No: 2014/19865, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16224 E.  ,  2014/19865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/671-2014/160

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14573, Karar No: 2023/6271, Tarih: 17.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14573 E.  ,  2023/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1222 E., 2022/1343 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red - Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2022 tarihli ve 2022/83 Esas, 2022/241 Karar sayılı ilamı ile;

1. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'ye karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanunun üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 2240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/1222 Esas, 2022/1343 Karar sayılı kararı ile katılan sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye ve suç vasfının yaralama olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye ve suç vasfının yaralama olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... ile katılan ...'un arkadaş olduğu, olay tarihi olan 05.12.2021 tarihinde gece 02.00 sıralarında tanık ... da bulunduğu halde katılan ve sanığın birlikte İstinye Tersanesi civarında alkol aldıkları, katılan ...'un kız arkadaşı...'yi aradığı, kız arkadaşının bir sıkıntı yaşadığını duyması üzerine yanında bulunan sanık ... ve tanık ... ile birlikte giderek...'yi ikametinden alarak aynı yere tekrar geldikleri, tanık ... ve katılan ...'un araç dışında alkol alarak sohbet ettikleri sırada sanık ... ile tanık...'nin araçta kaldıkları, daha sonra sanık ... ile tanık ...'nin araçla oradan ayrılarak başka bir yere gittikleri ve araç içerisinde sanık ... ile...'nin rıza ile birbiriyle yakınlaştıkları, bu esnada ortamdan ayrılmalarına sinirlenen katılan ...'un sürekli olarak sanık ...'yi telefon vasıtasıyla arayarak arkadaşları tanık ... ...in çalıştığı otelin önüne çağırdığı ve sanık ...'nin araçla geldiği sırada katılan ...'un kendi aracıyla .....,'nin kullandığı aracın önüne çarparak onu durdurduğu, katılan ...'un 6136 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilmeyen bıçakla ...'yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, tanık ......'in araya girerek tarafları ayırdığı, sanık ...'nin araç ile olay yerinden uzaklaştığı, sonrasında sanık ...'nin sürekli olarak katılan ...'u cep telefonu ile aradığı, katılan ve sanığın yanlarında tanıklar ... ve ... ....., bulunduğu halde Körfez Otel yakınlarında bulunan parkta buluştukları, katılan ...'un sanık ...'ye hitaben kız arkadaşı... ile alkol aldıkları ortamdan birlikte ayrılmalarından dolayı "yaptığın ayıp, senin yaptığın adamlık mı, bu delikanlılığa yakışmaz" şeklinde sözler söylemesi üzerine sanık ...'nin olay anında üzerinde bulunan tabancayı katılan ...'a doğrultarak önce üç el ateş ettiği, ....., yere düşünce bu defa 2 el daha ateş ettiği, tanık ...'ın sanığın üçüncü kez ateş edeceği sırada koluna vurarak ateş etmesini engellediği; katılanın yaralanması ile ilgili olarak düzenlenen raporda, göğüs sternum solunda 1adet, sol pelvis lateralinde 2 adet, sol falanksta 1 adet, sol göğüs alt lateralinde 1 adet kurşun yarası olduğu, ameliyata alındığı, ince bağırsağa tamir, rezeksiyon anastomos kalın bağırsağa rezeksiyon ve anastomos

yapıldığı, sol iliak arter, sağ obturatuvar arter tamiri mesane tamiri, apentoktomi yapıldığı, böbrek rüptürü saptandığı, sol ayakta siyatik sinir yaralanması görüldüğü, tüm bu yaraların kişinin yaşamını tehlikeye soktuğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

yapıldığı, sol iliak arter, sağ obturatuvar arter tamiri mesane tamiri, apentoktomi yapıldığı, böbrek rüptürü saptandığı, sol ayakta siyatik sinir yaralanması görüldüğü, tüm bu yaraların kişinin yaşamını tehlikeye soktuğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ... müdafii temyiz istemini, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 07.08.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz hakkından feragat ettiğini belirttiği anlaşılmış olup, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir.

B. Katılan Sanık ... Hakkında ...'ye Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık tarafından açılan ateş sonucu beş adet isabet alan katılan ... hakkında düzenlenen adli raporda uzuvlardan birinin işlev zayıflaması açısından bir yıl sonra tekrar muayenesi gerektiğinin belirtildiği; beyanlarda da katılanın bacağını kullanamadığının ifade edilmiş olması karşısında kasten öldürmeye teşebbüs suçunda teşebbüs indirimini etkileyecek olması nedeniyle bu hususta kati rapor alınmadan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Katılanın yaralanması ile ilgili olarak düzenlenen raporda, göğüs sternum solunda 1adet, sol pelvis lateralinde 2 adet, sol falanksta 1 adet, sol göğüs alt lateralinde 1 adet kurşun yarası olduğu, ameliyata alındığı, ince bağırsağa tamir, rezeksiyon anastomos kalın bağırsağa rezeksiyon ve anastomos yapıldığı, sol iliak arter, sağ obturatuvar arter tamiri mesane tamiri, apentoktomi yapıldığı, böbrek rüptürü saptandığı, sol ayakta siyatik sinir yaralanması görüldüğü, tüm bu yaraların kişinin yaşamını tehlikeye soktuğunun belirtildiği olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası gerektiren 5237 sayılı Kanun’un 35 ... maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak makul düzey ile azami sınır arasında bir ceza tayini yerine sanık hakkında yazılı şekilde 12 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe başlığı altında (A) bendinde açıklanan nedenlerle, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılan Sanık ... Hakkında sanık ...'ye Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (C-1-2) bentlerinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi eksik araştırma ve teşebbüs derecesi nedeniyle yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/1222 Esas, 2022/1343 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/205, Karar No: 2024/5711, Tarih: 23.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/205 E.  ,  2024/5711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/595 Esas, 2016/439 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 14.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin kusurunun bulunmadığı, maktulün kazada tam kusurlu olduğu, müvekkiline fazla ceza verildiği, müvekkilinin müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delilin bulunmadığı, beraatine karar verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiği, müvekkilinin tutuklu kaldığı sürelerin cezadan indirilmesine karar verilmesinin gerektiği, müvekkili lehine olan erteleme veya HAGB kararı verilmesinin gerektiği, müvekkili lehine takdiri indirim uygulanmamasınında doğru olmadığı, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 18.07.2015 günü saat 17:30 sıralarında gündüz vakti, iki yönlü iki şeritli, asfalt ve kuru zemin kapmala, düz, eğimsiz, meskun mahal sınırları içerisindeki yolda, sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobili ile Basınköy istikametinden E-5 istikametine seyir halinde iken kaza mahalli olan yol bölümüne geldiği esnada aracının sol ön kısmıyla; seyir istikametine göre sol tarafından gelerek karşıdan karşıya geçiş yapan 2007 doğumlu ölen yaya ...' a çarpması neticesi ölümlü trafik kazasının meydana gelmesinde; kaza tespit tutanağında; ... plaka sayılı otomobile ait 19,6 metre fren izinin tespit edildiği ve aracın hızının 55 km/s olduğunun tespit edildiği, kaza tespit tutanağı ile bu kazanın oluşumunda sürücü ...’in 2918 sayılı KTK’nın 51/2-a maddesi uyarınca hız kurallarını ihlal ettiğinden kusurlu olduğu belirlenmiş, Mahkemece keşfe binaen trafik bilirkişisinden alınan 08.03.2016 tarihli raporda; sanık sürücü ...'in 2918 sayılı KTK 'nın 47, 51, 52/b.maddelerini ihlal ederek ölen yaya ile eşit derecede kusurlu olduğu belirtilmiş, 31.05.2016 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinden alınan adli raporda; sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobili ile iki yönlü yolda mahal şartlarını ve mevcut hız levhasını dikkate alıp hızını yeterince azaltarak kontrollü ve tedbirli bir şekilde seyretmeyip mahal şartlarına göre süratli seyredip almış olduğu tedbirde geç kaldığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışları ile gerçekleşen kazada tali kusurlu olduğu mütalaaa edilmiş, Yerel Mahkemece sanığın olay tarihinde idaresindeki araçla hız limitleri belirlenmiş yola gereken dikkat ve özeni göstermeyerek kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52/3.maddesine aykırı davranılması,

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52/3.maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Bakırköy (Kapatılan) 49. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 3 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 730 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 14.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3009, Karar No: 2014/6332, Tarih: 15.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3009 E.  ,  2014/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2012/590-2013/566

Dava dosyası, davalı vekilinin istemi üzerine temyiz incelemesi için Daire'mize gönderilmiş ise de, davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle davalıdan temyiz harcı alınmamıştır. 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu'nun 19/B-a maddesi uyarınca bu kooperatifler davacı oldukları davalarda harçtan muaftır. Somut uyuşmazlıkta ise 1097 Sayılı A.. K..eratifi davalı konumundadır. Dolayısıyla harçtan muafiyeti söz konusu değildir.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından verilen 22.11.2013 tarihli temyiz dilekçesinin temyiz kaydı yapılmış ise de, temyiz harcının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığından, temyiz harcı yatırılmışsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa yatırılması için HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi veya HUMK'nın 432/4. maddesi uyarınca mahkemece bir karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3032, Karar No: 2018/1916, Tarih: 14.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/3032 E.  ,  2018/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 24.11.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.