muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/230, Karar No: 2019/129, Tarih: 26.02.2019

AİHM ayrıca, derece mahkemelerinin, kararların yapısı ve içeriği ile ilgili olarak özellikle delillerin kabulü ve değerlendirilmesinde geniş bir takdir yetkisine sahip olduğunu pek çok kararında yinelemiştir (Van Mechelen ve diğerleri/Hollanda, B. No: 21363/93, 21364/93, 21427/93 ve 22056/93, 23/4/1997, § 50; Barbera Messegue ve Jabardo/İspanya, B. No: 10590/83, 6/12/1988, § 68). Bu bağlamda, temel hak ve özgürlüklerin ihlali sonucunu doğuracak derecede ve keyfi olmadıkça belirli bir kanıt türünün (tanık beyanı, bilirkişi raporu veya uzman mütalaası) kabul edilebilir olup olmadığına, değerlendirme şekline veya aslında başvurucunun suçlu olup olmadığına karar vermenin ilk derece mahkemelerinin görevi olduğunu vurgulamaktadır (Garcia Ruiz/İspanya, B. No: 30544/96, 21/1/1996, § 28; S.N./İsveç, B. No: 34209/96, 2/7/2002, § 44).

Bunun yanı sıra AİHM; derece mahkemelerinin kendilerine sunulan tüm iddialara yanıt vermek zorunda olmamakla birlikte somut davanın özelliğine göre esas sorunları incelemiş olduğunun, açık ya da zımni anlaşılabilir bir şekilde gerekçeli kararında yer almasına önem vermektedir (Boldea/Romanya, B. No: 19997/02, 15/2/2007, § 30; Hiro Balani/İspanya, B. No: 18064/91, 9/12/1994, § 27). Zira mahkemelerin, tarafların temyiz hakkını kullanabilmeleri için gerekli olan “kararlarını hukuken geçerli hangi temele dayandırdıklarını yeterince açıklama” yükümlülüğü altında bulunduklarını belirtmektedir (Hadjianastassiou/Yunanistan, B. No: 12945/87, 16/12/1992, § 33).

Gerekçeli karar hakkı, kişilerin adil bir şekilde yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlamakta; tarafların muhakeme sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip incelenmediğini bilmeleri ve ayrıca demokratik bir toplumda, kendi adlarına verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması için de gerekli olmaktadır (Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014, §§ 31, 34).

Bir kararda tam olarak hangi unsurların bulunması gerektiği davanın niteliğine ve koşullarına bağlıdır. Muhakeme sırasında açık ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili olması, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte bulunması hâlinde, davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir gerekçe ile yanıt verilmesi gerekir (Sencer Başat ve diğerleri, § 35).

Aksi bir tutumla mahkemenin, davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında “ilgili ve yeterli bir yanıt” vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlaline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, § 39).

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 25.05.2017 gün ve 11798 sayılı kararında da aynı hususlar vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Aksi bir tutumla mahkemenin, davanın sonucuna etkili olduğunu kabul ettiği bir husus hakkında “ilgili ve yeterli bir yanıt” vermemesi veya yanıt verilmesini gerektiren usul veya esasa dair iddiaların cevapsız bırakılmış olması hak ihlaline neden olabilecektir (Sencer Başat ve diğerleri, § 39).

Nitekim Anayasa Mahkemesinin 25.05.2017 gün ve 11798 sayılı kararında da aynı hususlar vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda işlem yapılmamış, direnme kararına konu hükmün gerekçe bölümünde, iddiaya, savunmaya, tanık beyanlarına ve Yargıtay 3. Ceza Dairesinin bozma ilamına yer verildikten sonra; mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak; “...Yukarıda sayılan deliller, daha önceki kararımızdaki gerekçe ve nedenler yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamındaki delillerin birlikte değerlendirilmesiyle hüküm fıkrasında kabul edildiği şekilde suçlamaya konu eylemlerin sabit olduğuna dair kesin sonuç ve vicdani kanaate ulaşılmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiş, gerekçeye dair bazı ayrıntılar nedenleri ile birlikte hüküm fıkrasında gösterildiğinden tekrardan kaçınmak için burada ayrıca belirtilmemiştir.” ibaresinin kullanıldığı, bozulmakla tamamen ortadan kalkan ve infaz yeteneğini yitiren önceki hükmün gerekçesine atıf yapılmasıyla yetinildiğinin anlaşılması karşısında; Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 232. maddeleri uyarınca usul ve kanuna uygun gerekçe gösterilmeden hüküm kurulması isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2013 tarihli ve 816-542 sayılı direnme kararına konu hükmünün, Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddelerinde öngörülen şekilde kanuni ve yeterli gerekçeyi içermemesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 26.02.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/39381, Karar No: 2016/4693, Tarih: 29.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/39381 E.  ,  2016/4693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı, davalı işyerinde elektrikçi olarak çalıştığını, 21.02.2012 tarihli protokol ile ilk işe giriş tarihinde ... meslek lisesi mezunu olan ve işe girmeden evvel 4 yıl mesleki hizmeti olanların süresi içinde başvurmaları durumunda ilk işe giriş tarihinden itibaren derece intibakların yapılacağı hükmünün getirildiğini, süresi içinde yaptığı başvurusunun kabul edilmediğini bu nedenle ilk işe girişinin “9” dereceden değil “13”dereceden olması gerektiğinin tespiti ile, yürürlükte bulunan TİS’lere göre hak ettiği halde derece farkı nedeniyle eksik ödenen ücret ve sosyal yardım alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının başvurusunun hizmetinin intibakı gerektirecek şekilde olduğunun tam olarak tespit edilemediğinden kabul edilmediğini, tüm haklarını aldığını, hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının derece intibakının toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının ilk işe girdiği dönemde işyerinde uygulanan TİS’in 38. maddesinin düzenlemesine göre; işe girerken ... Meslek Lisesi mezunu olan ve mesleğinde en az 4 yıl çalışmış olanlar “13.” dereceden işe alınacaktır. Davacının sunmuş olduğu belgelerin incelenmesinde ... Meslek Lisesi mezunu olduğu ve işe giriş tarihinden önce 4 yılı aşkın mesleki çalışmasının olduğu anlaşılmaktadır. Başka bir anlatımla davacı gerekli şartları taşımasına rağmen ilk işe girişi “9.”dereceden yapılmıştır. Bu nedenle davacının ilk işe girişinde “13.” derece olduğunun tespitine dair mahkeme kabulü yerindedir. Davacının ilk işe girdiği tarihte işyerinde yürürlükte bulunan TİS’de de aynı hükümlerin bulunması nedeniyle alacağın geçmişe dönük olarak hesaplanmış olması da doğrudur.

Ne var ki Dairemizde aynı gün incelenen bazı dosyalarda zaten kurum tarafından başvurusu kabul edilerek intibakları yapılan işçilerin de, ilk işe giriş derecesinin “13” derece olduğunun tespitine karar verilerek alacak hesabı yapılmıştır. Ancak kurum tarafından intibakın yapılması nedeniyle taraflar arasında uyuşmazlık konusu bulunmayan hususların mahkemece yeniden hüküm altına alınmasında hukuki yarar olmadığından davacının bu konudaki talebinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir. Ayrıca intibak tarihinden sonra gerekli ödemelerin yapılmış olması nedeniyle, alacak hesabının intibakın yapıldığı tarihe kadar geçen dönem yerine dava tarihine kadar yapılmış olması da hatalıdır.

Davacının hesaplamalara temel alınan ücrete yaptığı itiraz yerinde değildir. Ancak derecelerin ilerlemesine dair hesaplamalara yönelik itirazları doğrudur.

Yürürlükteki TİS’in 21. Maddesine göre; işe alınan işçinin deneme süresi sonunda işe alınması durumunda kesin kabul yapılırken, işe alındıkları ücret derecesinin bir üst derecesinden hesaplamalar yapılır. Ayrıca kesin kabul sırasında lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına bir üst derece ayrıca verilir. Bu nedenle davacının kesin kabul sonunda, derecesinin “15.” derece olması gerekmektedir. Zaten başvuruları kabul edilen işçilerin intibakları sırasında davalı kurum da, kesin kabul sonrası “15.” dereceden işlem yapmıştır. Yine 21. Madde/4. bent hükmüne göre deneme süresi hizmet ve terfi için bekleme süresinden sayılır bu nedenle derece terfii tarihinin belirlenmesinde deneme süresi dahil hesaplama yapılması zorunludur. Bilirkişinin buna aykırı hesaplamaları hatalı olup hükme esas alınamaz.

Ancak TİS’in 58. maddesine göre terfi bekleme sürelerini doldurmuş işçilerin yılda iki kez, Nisan ve Ekim aylarında terfilerinin yapılacağı hükme bağlanmıştır. Bilirkişinin hesaplamaları yaparken derece terfilerini bu aylarda yapması ve hesaplamaların da buna uygun olarak yapılması gerekmektedir.

Ayrıca davacının intibakı sırasında şahsi siciline göre çalışırken almış olduğu ödül terfilerine de dikkat edilerek işçinin hakkına tam olarak kavuşması sağlanmalıdır. Burada dikkat edilmesi gereken bir husus da, davalı kurum tarafından 15.09.2013 tarihinde tüm işçilere verilen ilave dereceler, “22.” derece baz alınarak belirlenmiş olup, yapılan intibak sonucu davacının “22.” derecenin üstüne çıkması durumunda ilave edilmesi gereken derecenin değişeceği hususu da gözden uzak tutulmamalıdır.

Ayrıca davacının intibakı sırasında şahsi siciline göre çalışırken almış olduğu ödül terfilerine de dikkat edilerek işçinin hakkına tam olarak kavuşması sağlanmalıdır. Burada dikkat edilmesi gereken bir husus da, davalı kurum tarafından 15.09.2013 tarihinde tüm işçilere verilen ilave dereceler, “22.” derece baz alınarak belirlenmiş olup, yapılan intibak sonucu davacının “22.” derecenin üstüne çıkması durumunda ilave edilmesi gereken derecenin değişeceği hususu da gözden uzak tutulmamalıdır.

Yine davacının işe girmeden önceki hizmetinin 4 yıldan fazla olması durumunda bunların kurumda geçen hizmet süresinden kabulü ile derece terfiine esas alınmış olması da hatalıdır. Önceki hizmetinin süresi, sadece “13.” dereceden başlayıp başlamayacağın tespitinde önem arz etmekte olup bu sürenin 4 yılın ne kadar üstünde olduğunun bir önemi yoktur. Davacı, “4” yıl ve daha fazla hizmeti olduğu için “13.” dereceyi hak etmektedir. Bu nedenle bilirkişinin bazı hesaplamalarda 4 yılı aşan hizmeti de sanki kurumda geçmiş gibi kabul ederek derece terfiine esas almış olması hatalıdır.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9236, Karar No: 2018/2095, Tarih: 07.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9236 E.  ,  2018/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı ... arasında kredi kartı sözleşmesi imzalandığını, davalı borçlunun borçlarını vadesinde ödememesi üzerine... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2014/11206 Esas sayılı dosyası ile takibe başlanıldığını, davalı borçlunun, maaşına haciz konduğunu, davalının çalıştığı kurumun verdiği cevapta davalı ...'nın alacaklı olduğu 2014/105 Esas sayılı dosyanın l. sırada, müvekkili bankanın alacaklı olduğu dosyanın 4. sırada kayda alındığının öğrenildiğini, davalı borçlunun davalı ... ile muvazaalı bir borçlanma oluşturup maaşının tamamına haciz koydurarak müvekkili bankayı zarara uğrattığını ileri sürerek... 20. İcra Müdürlüğü'nün 2014/105E sayılı dosyasının sırasının iptali ile müvekkili bankaya ait dosyanın 1. sıraya alınmasını,... 20. İcra Müdürlüğü'nün 2014/105 Esas sayılı muvazaalı takipten dolayı ödenen 25.285,00 TL'nin müvekkili bankaya iadesini, talep ve dava etmiştir.Davalı borçlu ...davalı ...’dan borç aldığını davanın reddini istemiştir.Davalı ... vekili, davacının yasal süresi içinde sıra cetveline itiraz etmediğini, davalı borçlu ...’in bir takım kötü alışkanlıkları nedeniyle müvekkilinden borç aldığını borçlarını ödemediğini, taraflar arasında muvazaa bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma ve dosya kapsamına göre, maaş haczi ile ilgili yazının davacı dosyasına 02.10.2014 tarihinde gönderildiği, davacı tarafça da bu tarihten sonra dosyada işlem yapılmasına rağmen 7 günlük süresi içerisinde dava açılmadığı, bu sürenin hak düşürücü süre olup re'sen dikkate alınması gerektiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia savunma ve dosya kapsamına göre, maaş haczi ile ilgili yazının davacı dosyasına 02.10.2014 tarihinde gönderildiği, davacı tarafça da bu tarihten sonra dosyada işlem yapılmasına rağmen 7 günlük süresi içerisinde dava açılmadığı, bu sürenin hak düşürücü süre olup re'sen dikkate alınması gerektiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.İİK'nın 140/1. maddesinde İcra Müdürlüğünce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. İİK 355. maddesi uyarınca düzenlenen ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemez. Somut olayda davacının alacaklı bulunduğu... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2014/11206 Esas sayılı dosyasından borçlunun çalıştığı işyerine maaş haczi için yazılan yazıya ... Ulaşım Hizmetleri ve Makine Sanayii A.Ş tarafından verilen cevapta; icra borcunun sıraya konduğu,... 20. İcra Müdürlüğü'nün 2013/105 Esas sayılı dosyasındaki borcun bitiminden sonra kesinti işlemine başlanacağı bildirilmiştir. Bu yazı davacı tarafa tebliğ edilmemiştir. Bu durumda Mahkemece, davanın süresinde açıldığının kabulü ile uyuşmazlığın TBK'nın 19. (818 sayılı BK'nın m. 18) maddesinde düzenlenmiş genel muvazaa ilkelerine uygun olarak çözümlenmesi gerekirken hangi tarih olduğu somut olarak belirtilmeksizin ve yasal dayanağı bulunmadığı halde öğrenme tarihinden itibaren davanın yasal süresinde açılmadığının kabulü ile davanın reddi doğru görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3949, Karar No: 2019/4583, Tarih: 04.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3949 E.  ,  2019/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

Görevi kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1984 doğumlu katılan ...'ın gebelik takiplerini düzenli olarak muayenehanesine gittiği sanık kadın doğum uzmanı Dr.....'a yaptırdığı, olay tarihinde saat 12.00 de suları gelen ve sancıları başlayan ....'ın sanığın çalıştığı Kadın Doğum ve Çocuk hastalıkları hastanesine başvurduğu, burada saat 18.00'e kadar katılanın takiplerini sanığın yaptığı, saat 22.10 da temyiz dışı sanık ebeler tarafından normal yolla ölü kız bebek doğurtulduğu, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu'nun 07 Nisan 2010 tarihli 1060 sayılı kararında zamanında otopsi yapılarak iç organ değişimleri araştırılmamış olmakla birlikte tıbbi belgelere göre saat 20.20'den sonraki NST'lerinde geç derin deselerasyonlar, doğum apgarının sıfır olduğu dikkate alındığında, ölüm nedeninin intrauterin hipoksiya bağlı olduğunun belirtildiği, Yüksek Sağlık Şurası'nın 22-23 mart 2012, 2011/162 sayılı kararına göre; doktorun ifadesinde kordonun uzun olduğunu söylediği halde aydınlatılmış onam formunda bunu yazıp hastaya imzalatmamış olduğu, ancak doğum eylemi başlayan hastanın takiplerini saat 18:30'a kadar düzenli ve uygun bir şekilde yaptığı, dolayısıyla doktorun kusursuz olduğu mütalaa edildiğinin anlaşılması karşısında; yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede eksik inceleme nedeniyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kusursuz olduğu gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın, kordon dolanmasından şüphelenmesine rağmen doğuma katılacağını söylediği halde katılmayarak görevini ihmal ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yukarıda açıklanan oluş çerçevesinde olayda kusuru bulunmayan sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı Kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "CMK'nun 223/2-e" ibaresinin çıkarılarak yerine, “CMK'nın 223/2-c maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34232, Karar No: 2013/39283, Tarih: 09.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/34232 E.  ,  2013/39283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.12.2013gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16469, Karar No: 2009/17833, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16469 E.  ,  2009/17833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen,

1) Çekişmeli parsellerin batısında bulunan Karagömlek Köyü 157 ila 164 sayılı parsellerin ve Misvak Köyü 269 ada 1 sayılı parselin kadastro tesbit tutanakları ile itirazsız kesinleşenlerin bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin ise dava dosyalarının,

2) Karagömlek Köyü 157 ila 164 sayılı parsellerin bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı sorularak, yapılmış ise orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile bu taşınmazları orman sınır noktaları ile birlikte gösteren Karagömlek orman kadastro haritasının renklendirilmiş onaylı fotokopisinin,

3) Davalı gerçek kişiler ve bayileri için 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde düzenlenen kısıtlamaların aşılıp aşılmadığının belirlenmesi için, davalılar ve bayilerinin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinip edinmedikleri Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüğünden, zilyetlikle adlarına tescil kararı verilip verilmediği ve dava açıp açmadıkları Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya arasına konulmasına; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 03/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5448, Karar No: 2018/8003, Tarih: 10.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5448 E.  ,  2018/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde Yayla köyü 271 ada 1 parselde kayıtlı M:E blok zemin 1. kat 20/840 arsa paylı 1 nolu dubleks meskeni davacının 25.04.2004 tarihinde satın aldığını, satın aldığı tarihte sitenin arıtma makinesinin davacının ev ve bahçesinin dışında olduğunu, bu tarihten sonra davacıya herhangi bir bildirim yapılmadan bahse konu arıtma makinesinin davacının bahçesine konulduğunu, davacının ve ailesinin bu makinenin sesli çalışması, koku yayması ve sinek yapması karşısında sinirlerinin bozulduğunu, eşi ile boşanma aşamasına geldiğini, alerjik astımı olan kızının sağlığını tehdit ettiğini belirterek dava konusu taşınmazın bahçesine konulan arıtma makinesinin buradaki haksız bulunuşuna son verilerek bu eylemin men'i ile makinenin buradan kaldırılmasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminat ile son 5 yıllık 1.000,00 TL ecrimisil bedelinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesi istenilmiştir.

Mahkemece davalı ... yönünden davanın reddine, men'i müdahale ve kal yönünden davanın kabulü ile dava konusu ...ili, ... ilçesi, Yayla köyü 271 ada, 1 parsel sayılı taşınmazda davacının bahçesine yapılan müdahalenin men'i ile dava konusu arıtma tankının davacının bahçesinden kaldırılmasına, maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile 1.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı site yönetiminden alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı site yönetiminden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava müdahalenin men'i, eski hale getirme, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelemesinden;