muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19455, Karar No: 2015/3244, Tarih: 04.03.2015

Dosya kapsamında yer alan ve karara esas alınan bilirkişi raporu irdelendiğinde; işveren tarafından dosyaya sunulan işe giriş-çıkış kayıtlarına göre davacının günlük çalışma sürelerinin belirlendiği, günlük 9 saat çalışma ve 1 saat ara dinlenme dikkate alındığında 10 saati aşan sürelerin fazla çalışma olarak kabul edildiği, girişlerde 15-20 dakikaya kadar erken girişlerin, çıkışlarda ise 25 dakikaya kadar geç çıkışların nazara alınmayacağının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Öncelikle İş Kanununun açık düzenlemesi karşısında fazla çalışma ücreti haftalık hesaplanmalıdır. Bu durumun istisnası ise gece çalışmalarıdır. Bilirkişi raporunda "...Haftalık hesaplama yapılması halinde hafta ortası maaş değişikliklerinin hesaba yansıtılmasında hatalar olabileceğinden..." şeklinde yasal karşılığı bulunmayan gerekçelerle fazla çalışma saatlerinin (süresinin) günlük bazda değerlendirme yapılarak hesaplanması hatalıdır. Bilirkişi raporundaki giriş çıkış kayıtları incelendiğinde, bazı haftalarda çalışılan gün sayısının 3 güne kadar inebildiği görülmüştür ki; bu tarihlerde haftalık çalışma 45 saatin altında kaldığı halde fazla mesai hesabı yapılarak hataya düşülmüştür. Mahkemece hatalı bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazla çalışma alacağı yönünden hüküm kurulmuş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde dava1ıya iadesine, 04.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16675, Karar No: 2024/5847, Tarih: 06.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/16675 E.  ,  2024/5847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2022/341 E., 2022/272 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında görülen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan )17. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ...'ın dava dışı Bankadan kredi kullandığını, kredi ödemeleri devam ederken nefes yetmezliğinden ötürü 20.09.2011 tarihinde vefat ettiğini, murisin kredi kullanırken aynı zamanda hayat sigorta poliçesi imzaladığını, murisin hiçbir sağlık problemi yokken vefat etmiş olmasına karşın ölümünden aylar sonra dava dışı Vakıfbank'ın ek hesaptan kredi taksitlerinin murisin hesabından haksız bir şekilde çekerek kalan taksitleri hayat sigortasından almak yerine muris aleyhine Sakarya 6. İcra Müdürlüğünün 2013/5225 sayılı dosyası ile takip başlattığını, davalı şirkete yapılan başvurunun murisin 14.05.2010 poliçe başlangıcından önce kanser hastası olması sebebiyle reddedildiğini, murisin kanser hastası olmadığını ve kanser tedavisi görmediğini, fakat Vakıfbank'ın Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2013/412 Esas sayılı dosyası ile itirazın iptali davası açtığını belirterek muris ...'ın Vakıfbank'a ait olan borcundan hayat sigorta poliçesi gereğince davalının sorumlu olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekil cevap dilekçesinde; sağlık beyanında gerçeğe aykırı beyanda bulunulduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.09.2015 tarihli ve 2014/183 Esas, 2015/926 Karar sayılı kararı ile; muris ...'ın Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O.'ya olan borcunun hayat sigortası poliçesi kapsamında olduğu ve davalı sigorta şirketinin sorumlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.09.2015 tarihli ve 2014/183 Esas, 2015/926 Karar sayılı kararı ile; muris ...'ın Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O.'ya olan borcunun hayat sigortası poliçesi kapsamında olduğu ve davalı sigorta şirketinin sorumlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 20.10.2020 tarihli ve 2020/1891 E. Esas, 2020/5877 Karar sayılı kararı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, "Somut olayda mahkemece alınan 29.04.2015 tarihli bilirkişi raporunun davalı vekiline tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmadığı, bu durumda davalı tarafa bilirkişi raporlarının usulünce tebliğ edilmeden davalı tarafın rapora itiraz etme veya beyanda bulunma süresi dolmadan Anayasa ve HMK ile koruma altına alınan hukuki dinlenilme ve savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; poliçenin düzenlendiği 22.05.2010 tarihinde murisin kanser hastalığı bulunmadığı, kanser hastalığının sözleşme tarihinden yaklaşık 1 yıl sonra 26.07.2011 tarihinde ortaya çıktığı gerekçesiyle davanın kabulü ile muris ...'ın Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O.'ya olan borcunun hayat sigortası poliçesi kapsamında olduğu ve davalı sigorta şirketinin sorumlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sigortalının sigorta öncesi talep edilen sağlık formunda gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu, kendisinde var olan teşhis ve tedavi gördüğü ölümüne neden olan kanser hastalığını beyan etmediğini, sigortalının kendisinde mevcut ve sigorta yapılmasına etki edecek bütün hususları bildirme mükellefiyetine aykırı kötüniyetli bir davranışta bulunduğunu ve yapılmaması gereken bir sigortanın da yapılmasını sağlayarak sigorta örtüsü altına girdiğini, hükme esas bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olarak hazırlandığını ve muayene raporları ile çelişik olduğunu, bu nedenle hükme esas alınmasının mümkün olmadığını, taraflarına tebliğ edilmeksizin hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sigortalının 2011 tarihinden önce astım hastalığı dışında başka bir nedenle hastanelere başvurmadığı, kanser tedavisinin 26.07.2011 tarihinde başladığı, sözleşme anında adı geçen hastalığın bulunmadığı yönünde görüş ve kanaate varılmış ise de, sigortalıya ait ölüm belgesinde, "karındaki kitle (sarkom) hastalığının 7 yıldır var olduğu, yine bazı hastalıklarının 3 ve 4 yıldır var olduğunun" açıklandığını, yine Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesinde sigorta öncesinde de defalarca ilgili hastalık ile ilgili tedavi olduğunun hastane kayıtları ile sabit olduğunu, bilirkişinin tespitlerinin ölüm belgesi ile sigortalıya ait tedavi belgeleri ile çelişik olduğunu, bilirkişi raporunun taraflarına tebliğ edilmeksizin karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, davanın kabulü anlamına gelmemekle birlikte müvekkili şirketin teminat altına aldığı meblağ ile sınırlı bir sorumluluğu bulunduğunu, davacılar tarafından bankanın borcunun geç ödenmesi veya haciz yolu ile ödenmesi nedeniyle ödemek zorunda bulundukları faiz ve benzeri bedellerden sorumlu olmadıklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; banka kredisi nedeniyle düzenlenen hayat sigortası poliçesine dayalı tazminat sorumluluğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu'nun 1290 uncu maddesi, Hayat Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24229, Karar No: 2017/25769, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24229 E.  ,  2017/25769 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6047, Karar No: 2020/2352, Tarih: 04.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6047 E.  ,  2020/2352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b-d, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 16:40 sıralarında katılan sürücü ... sevk ve idaresindeki motosikleti ile Çeşme istikametinden Ilıca istikametine seyir halinde iken kaza mahalli olan Total istasyonu önlerine geldiği esnada seyir istikametine göre sağ tarafından Total istasyonundan çıkarak yola katılan sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobilin istikamet şeridine girmesi ile motosiklet sürücüsünün kontrolünü kaybederek sürüklenmesi ile katılanın vücudunda kemik kırığı ve yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı olay sebebi ile alınan bilirkişi raporlarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile bölünmüş görüşün açık olduğu yol bölümüne çıkmadan önce düz seyir halinde olan araçların hız ve mesafesini gözeterek kontrollü ve tedbirli bir şekilde anayola katılması gerekirken bu hususlara riayet etmeyerek kontrolsüz bir şekilde anayola katılarak motosikletin istikamet şeridine girip bu aracın seyir durumunu bozduğu, ilk geçiş hakkını düz seyir halinde olan araca vermeyerek motosiklet sürücüsünün yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile gerçekleşen kazada asli kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nun 89/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken; kısa karar ve gerekçeli kararda takdiren asgari hadden hüküm kurulduğu belirtilmesine rağmen en üst hadden ceza verilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15252, Karar No: 2015/24169, Tarih: 03.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15252 E.  ,  2015/24169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin işyerinde çalışırken neden olduğu iş kazası nedeni ile iş kanununa uygun olarak haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından işçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden iş güvenliği tehdit ettiği için işine son verdiği belirtmiş ise de; kusur raporunda işverenin %60 kusurlu olması nedeniyle davacının kendi isteği ve savsaması nedeniyle değil davalının kusuru nedeniyle iş güvenliğinin tehlikeye düştüğünü, bu nedenle feshin haklı yada geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle davacı işçinin işe iadesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İş Kanununun 18.maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II.maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi süresince herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının iş akdine 15/08/2012 tarihli fesih bildirimiyle, "15.09.1995 tarihinden bu tarafa şirketimizin ... Hazir Beton Tesisinde ... operatörü olarak çalışmaktasınız. Tarafınıza verilen İş Güvenliği eğitimlerine ve tebliğ edilen ... Operatörleri Calışma talimatının 13. maddesinin " şalteri kapatmadan hiçbir arizaya kesinlikle müdahale etmeyin, panmikser içine temizlik için girildiğinde panmikser elektrik şalterini kapatarak anahtarı yanınıza alarak içeri girin" talimatına rağmen 09.08.2012 tarihinde anahtarı içeri almadan panmikser içine girmeniz; bu hususta yetkili ve görevli olmayan bir transmikser operatörüne açma-kapama butonunu göstererek ondan yardim istemeniz ve transmikser operatörünün de yanlışlıkla karıştırıcıyı devreye sokması üzerine panmikserin içinde yaralanmanızla neticelenen iş kazasında işi savsamanız nedeniyle iş güvenliğini tehlikeye düşürdüğünüz ve iş kazasına sebebiyet verdiğiniz anlaşılmıştır. Belirtilen davranışlarınız nedeniyle iş akdinizin Kanunu'nun 25/II-(i) maddesine göre tazminatsız olarak derhal feshedildiğini bildiririz." denilerek son verilmiştir.

Polis merkezinde verilen ifadeler incelendiğinde; davacının, ... şantiyesinde bakım sorumlusu bulunmadığı için yetkililerin sözlü talimatı nedeni ile arızayı kendisinin çözmeye çalıştığını, yağının bittiğini düşünerek önce yağ koyduğunu makine yine çalışmayınca iş arkadaşı ... isimli kişiden yardım istediğini, arkadaşına kapak düğmesini göstererek talimat verdiğinde basmasını istediğini arkadaşının yanlış düğmeye basması nedeniyle kazanın meydana geldiğini beyan ettiği, mikser şoförü olan diğer işçi ...'in çimento yüklenmesi için mikser aracını ...in altına çektiğini, ...de çalışan davacının arıza nedeniyle makinenin içerisine girerek çekiçle kuruyan betonu kıracağını söyleyerek gösterdiği düğmeye basmasını istediğini, kendisinin bu işin tehlikeli olduğunu belirtmesine karşın davacının bir şey olmayacağını, korkmamasını söylediğini, düğmelerin benzer olması nedeniyle karıştırarak yanlış düğmeye bastığını ve kazanın meydana geldiğini belirttiği, işveren yetkilisi ...'ın ise, davacının makinenin sorumlusu olduğunu, kendisine makinenin eğitiminin verildiğini, davacının ufak arızaları yapmaya ve makineyi temizlemek için makinenin içine girmeye yetkili olduğunu ancak davacının makinenin güvenlik butonuna basması gerektiği halde bu butona basmadığını, ayrıca diğer ... operatörünü beklemek yerine makine ile ilgili hiç bir bilgisi olmayan mikser şoförü ...'den yardım alarak tamiratı yapmaya çalıştığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde bulunan ... operatörleri çalışma talimatları davacı tarafından imzalanmış olup, talimatın 13. maddesinde açıkça '' şalteri kapatmadan hiçbir arızaya kesinlikle müdahale etmeyin, panmikser içine temizlik için girildiğinde panmikser elektrik şalterini kapatarak anahtarı yanınıza alarak içine girin '' yazmaktadır.

Duruşmada dinlenilen davacı tanıklarının beyanlarına göre de, panmikserin içine girilmeden önce güvenlik kilidinin kapatılması gerekmektedir.

Belirtilen hususlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde hükme esas alınan bilirkişi raporu denetime elverişli olmaması nedeniyle yetersiz ise de, olayın oluşuna göre güvenlik kilidini kapatmayan ve yetkili olmayan bir işçi ile panmikserdeki arızayı gidermeye çalışan işçinin bu eylemleri nedeniyle fesih tarihinde en azından geçerli bir nedenin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, mahkemece iş akdinin geçerli nedene dayalı olarak sonlandırılmış olduğunun kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihinde alınması gerekli 27,70 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,55 TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı dosyanın yargıtaya gidiş dönüş masrafı ve tebligat gideri dahil toplam 285,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan ... göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan delil ve gider avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.