muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13098, Karar No: 2010/1299, Tarih: 04.02.2010

.nun 109/2-3-a maddesinde yer alan kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan ceza alt sınırdan tayin edildiğinde hapis yanında adli para cezası bulunmaması, hak yoksunIuğu bakımından 765 sayılı TCK'nun 31. maddesine nazaran, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin sanık lehine olduğu, keza iddianameye konu edilmeyen 5237 sayılı TCK.nun 109/5. maddesinin karşılaştırmada nazara alınmayacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin sanık aleyhine olması itibariyle uygulanamaz oluşu dikkate alınıp lehe yasa uygulanırken somut

uygulama yapılıp denetime imkan verecek şekilde bir karşılaştırma yapılarak ve mağdurlar ... ve ...'ın bulundukları otobüsün kapılarını kapatarak tek bir fiille birden çok kişiye karşı hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği gözetilip, eyleminin 765 sayılı TCK.nun 80. ve 5237 sayılı TCK.nun 43/2. maddesi kapsamında bulunduğu

da tartışılmadan, uygulanması gerekiyorsa 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenmesine dahil edilerek bir karar verilmesi yerine, iki ayrı hürriye-

ti kısıtlama suçu işlediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 6/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır hapis cezasının hapis cezasına dönüştürülmesi ile 27.4.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada "bir" Türk Lirası küsurunun atılması gerekliliği,

3- Suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanık aleyhine sonuç doğuran 5237 sayılı Yasanın 58. maddesine göre cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

B) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre suçundan yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunlar uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında; 5237 sayılı TCK'nda tekerrürden dolayı cezada artırım öngörülmediği gözönüne alınıp 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin uygulanması sırasında 1. fıkrasının c bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini koşullu salıverilmeye kadar kullanamayacağının hükümde belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 4.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13385, Karar No: 2022/11456, Tarih: 15.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/13385 E.  ,  2022/11456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 27.07.2022 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16957, Karar No: 2015/30932, Tarih: 05.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/16957 E.  ,  2015/30932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 15 - 2011/406979

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Antalya 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2011

NUMARASI : 2011/266 (E) ve 2011/726 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : G.. G..

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Suça sürüklenen çocuğun yaşı büyük olduğu için dosyası ayrılan Mehmet Gümüş ile birlikte şikayetçinin kullandığı minibüse bindikleri, Mehmet Gümüş'ün suça sürüklenen çocuğu göstererek “60,00 TL'ye ne dersin ağabey” dediği, şikayetçinin de suça sürüklenen çocukla cinsel ilişkiye girme düşüncesi ile 55,00 TL para verdiği, Mehmet Gümüş'ün minibüsten inmesinin ardından suça sürüklenen çocuğun da sigarasını ve telefonunu alma bahanesi ile olay yerine geldikleri araca binip kaçtıklarının iddia edildiği somut olayda; şikayetçinin anlatımı ve suça sürüklenen çocuğun ikrarı da gözetildiğinde konusu suç olan eylem nedeni ile dolandırıcılık suçunun hile unsurunun oluşmayacağı gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiş, bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5395 sayılı Kanun'un 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken Bedri Uluhatun hakkında sanık ifadesinin kullanılması ile suça sürüklenen çocukların 18 yaşından küçük olması karşısında yargılamanın kapalı

oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken bazı oturumların açık yapılarak CMK'nın 185. maddesine muhalefet edilmesinin telafisinin mümkün olmaması nedeni ile bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı oy:

Karşıoyun konusu, isnad edilen dolandırıcılık suçunun sübuta erip ermediğine dairdir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı oy:

Karşıoyun konusu, isnad edilen dolandırıcılık suçunun sübuta erip ermediğine dairdir.

Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk Gülbahar ile yanında Mehmet Gümüş isimli şahısın müştekiyi dolandırmaya karar verdikleri ve planları doğrultusunda müştekinin minibüsüne bindikleri, başka yolcu olmadığı, Mehmet'in suça sürüklenen çocuk Gülbahar'ı işaret ederek “abi 60 TL ne dersin?” diyerek fuhuş teklifinde bulunduğu, müşteki ile 55 TL'ye anlaşmış gibi yapıp parayı aldıkları, minibüsten eşyalarını alma bahanesiyle ayrılıp olay yerinden uzaklaştıkları eylemde, olayın oluş şekli ve fuhuş hareketinin müştekinin iradesini fesada uğratan nitelikli yalana dayalı hile vasfında olduğu, dolandırıcılık suçunda hilenin meşru olup olmamasının suçun oluşumunu etkilemediği, TCK'nın 157. maddesindeki suçun unsurlarının gerçekleştiği ve sübuta erdiği halde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine dair kararın onanması yönündeki Sayın Çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/1188, Karar No: 2012/3051, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/1188 E.  ,  2012/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından verilen mallara karşılık davalı şirkete toplam 7 adet fatura kesildiğini, davalının fatura bedelini ödememesi üzerine icra takibi başlattıklarını, ancak davalının sözleşmedeki tahkim şartı nedeniyle uyuşmazlığın hakem kurulunca çözülmesi gerektiğinden bahisle itirazda bulunduğunu, takibe konu faturalardan doğan alacağın tahkim şartını içeren sözleşme kapsamında olmayıp daha sonradan satılan mallara ilişkin olduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ihtilafın taraflar arasındaki 10.05.2010 tarihli İş Devir Sözleşmesinden kaynaklandığını, anılan sözleşmede anlaşmazlıkların tahkim yoluyla çözümleneceğinin karalaştırıldığını belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; öncelikle mahkemenin görevli olup olmadığının değerlendirilmesinin gerektiği belirtilerek, uyuşmazlığın dava ve takip konusu fatura alacağının sözkonusu İş Devir Sözleşmesi kapsamında olup olmadığında toplandığını, her ne kadar faturaların düzenleniş tarihleri işbu sözleşme tarihinden sonra olsa da, her zaman ileri tarihli fatura düzenlenmesinin mümkün olduğunu, dava ve takip konusu fatura alacağının taraflar arasında imzalanan İş Devir Sözleşmesi kapsamında kaldığını belirterek, tahkim itirazının kabulü ile mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına 28.02.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18720, Karar No: 2018/6623, Tarih: 24.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18720 E.  ,  2018/6623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile ortak çocuk ...’nin velayeti ile kişisel ilişki kurulmaması yönünden, davalı -davacı erkek tarafından ise, kadının davasının kabulü, ortak çocuk ...’nın velayeti, velayeti kendisinde bırakılan ... yararına verilen tedbir nafakasının devamı kararı ile kadın yararına verilen tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle değişen koşullara göre kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin talep edilmesinin mümkün bulunmasına göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece yapılan yargılama neticesinde tarafların ortak çocuklarından 16.12.2004 doğumlu ...’nin velayeti davalı-davacı babaya, 25.10.2008 doğumlu ... velayeti ise davacı-davalı anneye, verilmiştir. 11.09.2015 tarihli sosyal inceleme raporuna göre velayeti davacı -davalı anneye verilen ...’nın anne yanında, velayeti babaya verilen ...’nin de baba yanında kaldığı, baba yanında kalan ...’nin anneye karşı tepkili olduğu, anne ile görüşmek istemediği, ...’nın ise her iki ebeveyn ile ilişkisinin iyi olduğu her iki ebeveyninde velayet görevini üstlenmeye istekli olduğu anlaşılmaktadır. Velayetin düzenlemesinde, çocukların kardeşlik ve paylaşım duygusunun gelişimi için çocuğun üstün yararı gerektirmediği taktirde "kardeşlerin birbirinden ayrılmaması ilkesi" esastır. Kardeşlerin birbirinden ayrılmasının onların bedeni ve ruhi gelişimlerine olumsuz etki yapacağı kuşkusuzdur. Açıklanan nedenlerle ortak çocuk ...’nın velayetinin davalı-davacı baba yerine davacı-davalı anneye verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece tarafların ortak çocukları 2004 doğumlu ... davacı-davalı anne yanında bulunduğu gerekçesi ile 15.06.2015 tarihli celse ile anne yararına ayrı ayrı 500 Türk lirası tedbir nafakasına ve tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiş ise de, dosya kapsamına göre ortak çocuk ...’nin davanın devamı sırasında 20015 yılı temmuz ayında annenin yanından ayrılarak fiilen baba ile yaşamaya başladığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece, ortak çocuk ...’nin dava sırasında davacı anne yanında fiilen kaldığı süre belirlenerek bu süreye sınırlı olmak üzere anne yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar kesinleşinceye kadar tedbir nafakası takdiri doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran...'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/17737, Karar No: 2014/12999, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17737 E.  ,  2014/12999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2013

NUMARASI : 2010/620-2013/290

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra ve

2-Temyiz eden davalı Kurum ve davalı işveren vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5285, Karar No: 2015/1311, Tarih: 10.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5285 E.  ,  2015/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık .. müdafiinin yasal süresinden sonra bulunduğu duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. maktül .. kasten öldürme ve mağdur .. kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde, bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık .. müdafiinin meşru savunmada sınırın aşılmasına, tahrikin derecesine ve takdire yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ..'nin maktül .. kasten öldürme ve mağdur ..’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan, kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanıklar .., .. ve ..’in maktülü kasten öldürmeye yardım, mağduru kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar .., .., .. ve .. olaydan bir gün önce inşaatta çalışmak için Kocaeli'ne geldikleri, olay günü akşam iş bitiminden sonra çalıştıkları iş yerinden kaldıkları pansiyona gittikleri, pansiyonda üstlerini değiştirdikten sonra bazı ihtiyaçlarını giderebilmek amacıyla dışarı çıktıkları, cadde üzerinde sanıklar .. ve .. birkaç metre geriden ise sanıklar .. ve .. yürüdükleri, sanıklar .. ile sanık .. yürürken bir konudan dolayı kendi aralarında tartışıp küfürleştikleri, bu sırada yolun kenarında oturan maktul .. ve mağdur .. küfürlü bir şekilde tartışan ve önlerinden geçen sanıklar .. ve .. dikkatli bir şekilde baktıkları, ancak herhangi bir kavga ve tartışma olmadan sanıkların yollarına devam ettikleri, bir süre sonra gittikleri yoldan tekrar dönen sanıkların yeniden maktül .. ve mağdur .. ile aynı yerde karşılaştıkları sırada, maktul .. küfürlü konuşan sanık ..’ye neden küfür ettiği sorması üzerine çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, maktul .. kavga sırasında sanık ..'ye kafa, mağdur .. de yine sanık ..'ye yumruk attığı, bunun üzerine sanık .. de mağdur .. yumrukla vurduğu, bu sırada sanık ..'nin üzerinde taşıdığı bıçak ile maktul ..'i ve mağdur .. yaraladığı, daha sonra aldığı bıçak darbelerinden dolayı maktül ..’in hayatını kaybettiği, mağdur .. ise sağ sırt ve lomber bölgelerden aldığı darbeler sonucu karaciğer ve kalın bağırsakta kesiye neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda,

a) Sanık ..'nin maktulü öldürmesinde sanıklar .., .. ve ..'in; sanık ..'nin mağduru öldürmeye teşebbüs etmesinde ise sanıklar .. ve .., ani gelişen olayda sanık .. ile fikir ve irade birliği içinde hareket ettiklerini gösterir kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanıkların beraatleri yerine kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b) Sanık .. mağdura yönelik eylemi yönünden ise;

Sanık ..’in, sanık .. ile fikir birliği içerisinde hareket ettiğini kabule yetecek kesin deliller bulunmadığı ve sanığın ani gelişen olayda mağdur ..’e yumruk ile vurma şeklindeki eyleminin suça doğrudan katılma ya da suça yardım olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, sanık .. mağdura yönelik yaralama eylemi ile ilgili olarak hukuki durumunun TCK'nun 86. maddesi kapsamında alınacak raporun sonucuna göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar .., .. ve .. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma sebebi ve tutuklulukta geçirdikleri süreler gözetilerek sanıklar .., .. ve ..'ın kasten öldürmeye ve kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından tahliyelerine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değillerse salıverilmeleri için müzekkere yazılmasına, 10/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/40072, Karar No: 2012/13839, Tarih: 04.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/40072 E.  ,  2012/13839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair ek kararlar

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından sonra sanıkların denetimli serbestlik tedbirine uymamaları üzerine duruşma açılarak hükmün açıklanması ve açıklanan bu hükmün de temyiz yasa yoluna tabi olduğu düşünülmeden itiraz yasa yoluna tabi olduğu şeklinde hatalı değerlendirmede bulunulmuş ise de duruşma açılmadan dosya üzerinden ek karar verilen hükümler aşağıda açıklanan gerekçeyle incelenmemiştir.

Sanık ... hakkında temyiz isteminin süreden sonra olduğundan bahisle redde dair 07.10.2009 tarihli ek karar ile sanık ... hakkındaki hükmolunan adli para cezasının miktar itibariyle kesin olduğundan bahisle reddine dair 07.10.2009 tarihli ek karara yönelik olarak temyiz itirazında bulunulmadığı, dosyanın açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklandığı 20.04.2009 tarihli ve 20.05.2009 tarihli ek kararlara yönelik sanıkların dilekçelerinin değerlendirilmek üzere mahkemesince kendiliğinden Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla, resen temyize tabi olmayan ve temyiz de edilmeyen ek hükümler hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.