muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4804, Karar No: 2013/5200, Tarih: 10.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4804 E.  ,  2013/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Tepebaşı Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 190,93m2 yüzölçümündeki taşınmaz tespit harici bırakılmıştır. Davacılar ... ve ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın adlarına tapuya tescile karar verilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yörede yapılan kadastro tespit tarihi olan 2006 yılı ile dava tarihi arasında 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı, tespit öncesi nedenlere dayanabilmek için davanın makul süre içerisinde de açılmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ise de tespit öncesi nedenlere dayanma imkanı yönünden yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun değildir. Ayni haklar mutlak nitelikte ve yasal kısıtlamalar dışında her zaman ve herkese karşı ileri sürülebilir. Yasalarımızda, tespit öncesi hakka dayanarak dava açılmasını süreyle sınırlandıran bir hüküm yer almamaktadır. Hal böyle olunca, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın talep halinde temyiz edenlere iadesine, 10.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19109, Karar No: 2012/22713, Tarih: 06.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/19109 E.  ,  2012/22713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:Kısa kararda "dava tarihinden aylık 2100 TL arttırılmasına..." karar verilmişken gerekçeli kararda "dava tarihinden aylık 2100 TL'ye arttırılmasına..." karar verilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4455, Karar No: 2020/7243, Tarih: 01.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4455 E.  ,  2020/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat ve tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ..., davalı şirket ile arasında 09/03/2010 tarihinde İngilizce kursu için sözleşme yapıldığını, sözleşmeye göre davalının 480 saat İngilizce kursu vereceğini, karşılığında ise 3.120,00TL alacağını, sözleşme tarihinde 100,00TL peşin verdiğini, 1 ay sonra da 300,00TL ödediğini, kalan taksitler için 1 adet 3.020,00TL tutarında vadesiz ve emre muharrer bono düzenlediğini, ilk hafta kursa gittiğini daha sonra gidemediğini, 2011 yılı Ocak ayına kadar kursun dondurulmasını istediğini ve davalı şirketin bunu kabul ettiğini, ancak 4-5 ay sonra davalı şirket yetkililerinin arayarak sözleşmenin feshedildiğini, senedin tamamını ödemesi gerektiği aksi halde icra yoluna gideceklerini belirttiğini, davalı şirketin senedin vade tarihini, düzenleme tarihini ve alacaklı hanesini sonradan doldurarak takip başlattığını, iş yerine hacze gelinmesi üzerine 1.250,00TL ödediğini, davalının daha sonra eve hacze gelerek 3.759,00TL değerindeki eşyaları haczettiğini, haciz sırasında 1.000,00 TL’nin de tahsil edildiğini, eşi diğer davacının sinir krizi geçirdiğini ve hastaneye kaldırıldığını, davalının satış sözleşmesi ve sözleşme sebebiyle aldığı bononun geçersiz olduğunu, haksız icraya maruz kaldıklarından derin bir öfke ve acıya kapıldıklarını, ileri sürerek; haksız olarak tahsil edilen 6.389,00TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak kendisine ... 'e verilmesine, davalının haksız fiili sonucu meydana gelen manevi zararın tazmini için kendisine 5.000,00TL ve eşi ...'e 5.000,00TL olmak üzere toplam 10.000,00TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 4.516,00TL'nin davalıdan tahsili ile davacı ...'e dava tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faiziyle ödenmesine, davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Davacıların temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Davacıların temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı İngilizce kursu sözleşmesi gereği fazladan tahsil edilen paranın tahsili ile manevi tazminat istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacı ile 4 kur alımı için sözleşme yapıldığını davacının 100 TL. peşin ve 3.020 TL senet verdiğini, birinci taksit tutarı 300 TL dışında ödeme yapmadığını bu nedenle yapılan icra takibi sonucu haciz sırasında davacı ile anlaşma yapıldığını ve 1000 TL ödeme ile birlikte toplam 1400 TL ödeme alındığını, haczedilen ve yediemine bırakılan malların paraya çevrilmediğini ve mahcuz malların üzerindeki haczinde 31/07/2013 tarihinde fark edildiğini bu nedenle başkaca ödeme yapılmadığını savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle sonuca gidilmiştir. Ancak bilirkişi dosya arasında bulunan haciz tutanağına göre değerlendirmelerde bulunmuş ise de, bu tutanak okunaksız olup, hacze ilişkin dosya da incelenmemiştir. Hal böyle olunca alınan rapor yetersiz olup hükme esas alınamaz. O halde mahkemece haciz dosyası getirtilerek hacizli malların akıbeti, satılıp satılmadığı hususları da araştırılarak konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak davalı şirkete ne miktar ödeme yapıldığı tespit edilip davalının bu yöndeki savunması üzerinde durularak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22418, Karar No: 2017/25559, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22418 E.  ,  2017/25559 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16147, Karar No: 2024/4486, Tarih: 04.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/16147 E.  ,  2024/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2007/78 E., 2007/637 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın 28.02.2023 tarihli dilekçesinin, tefhimin usulüne uygun olmadığı iddiasını içermesi nedeniyle, bu başvurusunun temyiz isteği, Yerel Mahkemenin 13.03.2023 tarihli ek kararının da temyiz isteminin reddi niteliğinde oldukları, anılan ek karara yönelik 20.03.2023 tarihli başvurunun 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği süresinde yapıldığı ve incelenmesinin ise Yargıtayın yetkisinde olması nedeniyle mercii Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli kararının hukuki değerinin bulunmadığı belirlenerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 19.07.2007 tarihli kararıyla sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 13.03.2023 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın ek karara yönelik 20.03.2023 tarihli temyiz isteği, karara itiraz ettiğine ve dosyasının incelenmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile baro tarafından görevlendirilen müdafiinin yüzlerinde 19.07.2007 tarihinde usûlüne uygun şekilde açıklanan asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.02.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, sanığın 24.03.2023 tarihli dilekçesinin ekinde gönderdiği sağlık kurulu ve ilaç kullanım raporlarının asıl hükmün temyiz süresi dönemiyle ilgisinin bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10818, Karar No: 2017/4897, Tarih: 19.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10818 E.  ,  2017/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 06.09.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12518, Karar No: 2015/20570, Tarih: 17.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/12518 E.  ,  2015/20570 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2015/12518

KARAR NO : 2015/20570

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı Ş.. T..(Mehmet Derin'e velayeten) ile davalı M.. G.. aralarındaki iştirak nafakası davasına dair Bursa 3. Aile Mahkemesinden verilen 06.06.2014 günlü ve 2013/883 E.-2014/469 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 25.03.2015 günlü ve 2014/18481 E.-2015/4901 K.sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK.nun 440.maddesinde öngörülen karar düzeltme sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 12.690 TL'ye çıkarılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.04.2005 tarih ve 2005/3–169 E-235 K. sayılı kararı ile nafaka davalarında temyiz ve karar düzeltmede yıllık nafaka miktarının dikkate alınacağı açıklanmıştır.

Yıllık nafaka (farkı) miktarı, karar düzeltme sınırının altındadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22569, Karar No: 2021/10064, Tarih: 16.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22569 E.  ,  2021/10064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı, cinsel taciz

HÜKÜM : Eylemler bütün halinde cinsel saldırı kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince kısmen bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure ile tanıkların cinsel taciz suçundan açılan dava sırasında beyanları alınmasına karşılık sanık hakkında bozma ilamı sonrası ayrıca cinsel saldırı suçundan da kamu davası açıldığı ve 5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında "Hakim kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu delilller hakimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir" ile aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verildiği nazara alındığında mahkemece aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdure ile beyanları hükme esas alınan tanıkların duruşmaya getirilerek cinsel saldırı iddiasına konu hususlarla ilgili dinlenilmelerinden sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1344, Karar No: 2022/3345, Tarih: 06.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1344 E.  ,  2022/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosu

MAHKEMESİ : Urla Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Urla Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalılar ... vd vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalılar ... vd vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında Urla İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı adına kayıtlı bulunan eski 1685 parsel sayılı 12.343 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 103 ada 85 parsel numarasıyla ve komisyon kararıyla 12.068,69 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ve arkadaşları adına tapuda kayıtlı bulunan eski 1112 parsel sayılı 9.020,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 103 ada 86 parsel numarasıyla ve komisyon kararıyla 10.556,01 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında eski 1112 parsel, yeni 103 ada 86 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı davalı hale getirilmiştir. İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı hazine tarafından istinaf edilmekle ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. HD “taraf teşkili sağlanmaksızın hüküm kurulmasının isabetsizliğine..” belirtilmek suretiyle kaldırılarak dava dosyası, İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; fen bilirkişisinin 12.12.2016 havale tarihli raporunda A harfi ile gösterilen 1292.05 m2 lik alanın davalıların maliki bulunduğu ... İli Urla İlçesi ... Köyü 103 ada 86 parselden ifrazı ile, davacının maliki bulunduğu ... İli Urla İlçesi ... Köyü Mendalanı mevkii 103 ada 85 parsele eklenmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hükmün davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nin 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.