muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22949, Karar No: 2014/21582, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22949 E.  ,  2014/21582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2014/54-2014/348

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim,önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir.

Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar üzerine mahkemece verilen karar kesin olacak veya hakem heyetince verilen karar Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL. harcın istek halinde iadesine,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5290, Karar No: 2013/27819, Tarih: 26.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/5290 E.  ,  2013/27819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet (2)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın, katılan ...'e yönelik, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazların incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesine göre, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezalarının "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "kamuda temizlik işlerinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Hüküm fıkralarından "altı ay süre ile kamuda temizlik işlerinde çalıştırılmasına" ibarelerinin çıkarılmak suretiyle “altı ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilmelerine" karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

I-Sanığın, yakınan ...'e yönelik, Kamu Görevlisine Karşı Görevinden Dolayı Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazların incelenmesinde;

1-Sanığın yakınan ...'e yönelik hakaret suçunda, yakınan ...'in soyut iddiasından başka mahkumiyetine yeter nitelikteki kanıtların neler olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, yakınanın soyut beyanına dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule ve uygulamaya göre de; kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesine göre, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "kamuda temizlik işlerinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11723, Karar No: 2012/742, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11723 E.  ,  2012/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın kamulaştırılmasına karar verilen kısmının davacı lehine tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava dosyasında davacının davasının dayanağı niteliğindeki kamulaştırma kararının davacı ... Kurulu’ndan getirtilmesinden,

2-Davacı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Sözkonusu dilekçenin süresinde Düziçi Asliye Hukuk Mahkemesi'nin temyiz veya (muhabere) defterine kaydedilip edilmediği araştırılarak kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

3-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan buğday samanı için 2010 yılına ilişkin kuru ve sulu arazide dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin ilçe tarım müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazıların dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22763, Karar No: 2014/21577, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22763 E.  ,  2014/21577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/599-2014/60

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda,taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4222, Karar No: 2021/13790, Tarih: 29.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/4222 E.  ,  2021/13790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacıların istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davacılardan Yeşim’in 35 hafta 4 günlük gebeliği sırasında bebeğin hareketlerinde azalma olduğunu fark ederek davalı hastaneye 30/05/2014 tarihinde müracaat ettiğini, gebeliğin başından bu yana kendisini takip eden diğer davalı doktorun özensiz muayene ve davranışları ile sorun olmadığı belirtilerek eve gönderildiğini, 31/05/2014 tarihinde yeniden hastaneye başvurduğunu, sekiz saat bekletildikten sonra akşam saatlerinde sezeryan ile doğumun gerçekleştiğini, zamanında müdahale edilmemesi nedeniyle bebeğin refleksleri olmayan şekilde dünyaya geldiğini, 119 gün boyunca kuvezde kaldığını, bebeğin %100 malul olduğunu, davalı doktorun kusurlu olup sorumluluğu bulunduğunu, davalı hastanenin de adam çalıştıran sıfatı ile sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bebek için yapılan/yapılacak tüm masraflar, iş göremezlik tazminatı, bakıcı/bakım harcamaları, hastane giderleri, sağlık ve kontrolleri için yapılacak masraflar, gider kaybı vb. zararlar karşılığı şimdilik 50.000 TL maddi tazminatın, davacılardan anne için 150.000 TL, baba ./..

için 150.000 TL, bebek için 200.000 TL olmak üzere toplam 500.000 TL manevi tazminatın 31/05/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; adli tıp kurumu ve bilirkişi heyeti raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; karar davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davalıların kusurlu oldukları kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davacıların istinaf başvurusunun oy çokluğu ile esastan reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hastanede çalışan doktor hatasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir (TBK md. 502,506).

Bölge adliye mahkemesince; davalıların kusurlu oldukları kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davacıların istinaf başvurusunun oy çokluğu ile esastan reddine karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hastanede çalışan doktor hatasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir (TBK md. 502,506).

Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (TBK md. 400). Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini göz önünde tutmalı, onu gereksiz risk altına sokmamalı, en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekten de mesleki bir iş gören, doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz davranmayıp özen göstermeyen bir vekil, TBK 510 maddesi uyarınca vekâleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; dosya arasında bulunan 23/12/2016 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, 31/05/2014 tarihinde yapılan NST tetkikinde fetal taşikardi tespit edildiği, fetal taşikardi nedeniyle sezeryan kararının tıbben doğru olduğu, çocukta mevcut serebral palsi hastalığı ile hekimin eylemi arasında illiyet bağı kurulamadığı belirtilmiştir. Bundan ayrı, davacı tarafın itirazı üzerine alınan 07/02/2018 tarihli üç kişilik bilirkişi heyeti raporunda da, doğum hipoksisi düşündürecek veri bulunmadığından, davalı doktorun kusur ve ihmalinin bulunmadığı bildirilmiştir.

Davacıların temel iddiası, davacı ...’in 30/05/2014 - 31/05/2014 tarihleri arasında çekilen NST’ler üzerinde davalı doktor tarafından gerekli incelemelerin yapılmadığı, söz konusu tarihler arasında davacının takipsiz bırakıldığı, doğum kararının zamanının doğruluğu ve bebekteki serebral palsi ile eylemler arasında illiyet bağı bulunduğu noktasındadır. Bahsi geçen hususlar yönünden, dosya arasında bulunan raporlar hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Davacıların temel iddiası, davacı ...’in 30/05/2014 - 31/05/2014 tarihleri arasında çekilen NST’ler üzerinde davalı doktor tarafından gerekli incelemelerin yapılmadığı, söz konusu tarihler arasında davacının takipsiz bırakıldığı, doğum kararının zamanının doğruluğu ve bebekteki serebral palsi ile eylemler arasında illiyet bağı bulunduğu noktasındadır. Bahsi geçen hususlar yönünden, dosya arasında bulunan raporlar hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.

Hal böyle olunca ilk derece mahkemesince; üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak, kadın doğum ile çocuk sağlığı ve hastalıkları konusunda uzman, akademik kariyere sahip bilirkişi kurulundan, davacıların itirazları da karşılanmak suretiyle, davalı hastanede çalışan doktora atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığı, doktorun bahsi geçen tarihler arasında davacı ...’in şikayetlerine göre NST takiplerindeki rolü ve telefonla

bilgilendirilmesinin yerindeliği, hukuki konum ve sorumluluğu da tartışılarak, sezeryanın daha erken saatte yapılması halinde dahi bebekteki mevcut rahatsızlığın gelişip gelişmeyeceği, oranı ve bebekteki belirtilerin hipoksik bulgular olup olmadığına ilişkin anne ve bebeğe ait hastane kayıtları üzerinde inceleme yapılarak nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ve diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine 29/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/957, Karar No: 2022/3800, Tarih: 11.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/957 E.  ,  2022/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 5.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2021 gün ve 2018/339- Esas 2019/150 Karar sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 13.05.2019 tarihli ve 2018/339 - 2019/150 sayılı kararın davalı vekili tarafından süresinde temyizi üzerine Dairece “Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ve hüküm davalı tarafından temyiz edilmişse de; taraflar temyiz aşamasında ibraz ettikleri dilekçe ile "sulh" olduklarını bildirmişler ve sulh anlaşması ibraz etmişlerdir. Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 315/1. maddesinde, sulhun kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğuracağı; 314. maddesinde ise, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman sulh yapılabileceği hükümleri düzenlenmiştir.Hâl böyle olunca, 6100 sayılı HMK’nın 314/3 (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) maddesinde yer alan “Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” hükmü gözetilmek suretiyle sulh yönünden bir karar verilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği, geri çevrilmeden sonra Mahkemece 30.12.2021 tarihli ek karar ile tarafların sulh olduğundan davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, anılan ek kararın davacı tarafça temyizi üzerine mahkemece 19.01.2022 tarihli ek karar ile davalı tarafça temyiz aşamasında sunulan sulh protokolünün davacı tarafça kabul edilmeyerek, protokoldeki imzaya itiraz edildiği gerekçesiyle 30.12.2021 tarihli ek karardan dönülerek, taraflar arasında yapılmış geçerli bir sulh sözleşmesi bulunmadığından sulh konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve dosyanın temyiz incelenmesi için Daireye gönderildiği; ne var ki, 19.01.2022 tarihli ikinci ek kararın, taraflara tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca; “30.12.2021 tarihli ek karardan vazgeçilmesine” ilişkin olarak verilen 19.01.2022 tarihli ikinci ek kararın taraflara usulüne uygun şekilde tebliği ile yasal temyiz sürelerinin beklenilmesi, tebliğ mazbatalarının evrakına eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6505, Karar No: 2012/8211, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6505 E.  ,  2012/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... Sofyalıoğlu'nun beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda ... tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasa'nın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: