muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8590, Karar No: 2014/7506, Tarih: 17.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/8590 E.  ,  2014/7506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/649-2013/372

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı idare, davalı şirket ile hizmet alım sözleşmesi imzaladıklarını, davalı şirket nezdinde çalışan dava dışı işçilerin iş mahkemesinde açtıkları dava sonunda işçilere ödeme yaptığını ileri sürerek, ödediği 118.189,45 TL.nın tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki ilişkinin ticari hizmet alımından kaynaklanması nedeniyle Ticaret Mahkemesi görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı S.. B.. ile davalı şirket adasında hizmet alım sözleşmesi imzalandığı ihtilafsız olup, davacı idare eldeki davada dava dışı işçilere ödediği miktarın davalıdan tahsilini istemektedir. Özel hukuk hükümlerine tabi olan ihtilafta, davacı idare tacir olmadığı gibi, yargılamaya konu olan davada Ticaret Kanununda belirtilen mutlak ticari dava niteliğinde değildir. Bu itibarla davanın görüm ve çözüm yerinin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü zorunludur. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 17.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11055, Karar No: 2016/5940, Tarih: 30.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11055 E.  ,  2016/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/02/2015 tarih ve 2014/109-2015/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının 31/08/2007 tarihinde yaptıkları kurum devir sözleşmesi ile davalının kurucusu olduğu kreşin devri konusunda anlaştıklarını, müvekkili tarafından davalı tarafa devir bedeli olarak 15.500,00 TL'lik vadeli bir çek verildiğini, müvekkilinin kreşin faaliyetlerini sürdürebilmesi için zorunlu ve faydalı masraflar yaparak devraldığı kreşin eksikliklerini giderdiğini, davalı tarafın sözleşmenin feshini haklı bir sebebe dayanmadan ihtarda bulunmadan hukuk dışı bir yolla müvekkiline ait kreşin kapısını kırıp içeri girerek kreşe el koyduğunu, devir sözleşmesi için verilen 15.500,00 TL değerindeki çekin iade edilmediğini, haksız olarak feshedilen sözleşmenin doğurduğu maddi zararlardan 1.000,00 TL'lik kısmının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle haksız fesih tarihi olan 22/09/2007 'den itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 13/05/2011 tarihli ıslah dilekçesi ile alacağı 35.192,22 TL olarak ıslah etmiştir .

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin hiç yürürlüğe girmediğini, davacının sözleşme koşullarına aykırı davranarak müvekkilinin binasına ağır zararlar verdiğini, bu zararlarda ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/50 D.İş sayılı dosyasında tespit ettirildiğini, zararın 725,00 TL olduğunu, halen davacının birkısım eşyalarının binada olduğunu ve alması için ihtar çektiklerini ancak olumsuz yanıt aldıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin hiç yürürlüğe girmediğini, davacının sözleşme koşullarına aykırı davranarak müvekkilinin binasına ağır zararlar verdiğini, bu zararlarda ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2007/50 D.İş sayılı dosyasında tespit ettirildiğini, zararın 725,00 TL olduğunu, halen davacının birkısım eşyalarının binada olduğunu ve alması için ihtar çektiklerini ancak olumsuz yanıt aldıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı ile davalı arasında imzalanan 31/08/2007 tarihli adi yazılı "kurum devir sözleşmesi" başlıklı sözleşmenin feshedildiği ve kreşin, devir eden davalı elinde bulunduğu, sözleşmeden sonra Maliye Bakanlığı'nca yapılan yoklamada da kreşin devrinden sonra faaliyete hiç geçmediği ve kira ödemesi yapılmadığı, her ne kadar davacı özellikle ıslah dilekçesi ile yıllık kazanç kaybınında tazminini istemiş ise de; henüz bir kira ödemesi yapılmayan ve taraflar arasındaki adi sözleşme ile süreside belirlenmemiş olan kreşin bir yıllık kazanç kaybının davalıdan tahsiline karar verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğu, davacı tarafından ispatlanan, dava konusu yere davacı tarafından yapılan masrafın ise davalının sebepsiz zenginleşmesine sebep olduğundan davalıdan tahsiline, miktar belirtilerek ve ödeme talebi ile davalıya bir ihtar söz konusu olmadığından, alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş; davacının yoksun kalınan kar konusunda dosyada hesaplama yapabilmek ve hak edilen yoksun kalınan karın varlığını tespit edecek yeterli delil olmadığından davacının yoksun kalınan kar taleplerinin de reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, sözleşmenin haksız feshi nedeniyle davacının uğradığı zararın tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasında, 31.08.2007 tarihli “Kurum Devir Sözleşmesi” yapıldığı, bu sözleşmeye göre, davalının malik ve işleteni olduğu iş yerini davacıya devrettiği ve ayrıca malik sıfatıyla davacı ile kira kontratı da akdetmeyi üstlendiği, bundan sonra davacının devredilen iş yerine girerek bir takım masraflar yaptığı, ancak kira kontratının yapılmadığı, iş yerinin halen davalının elinde bulunduğu hususlarında ihtilaf bulunmamaktadır. Bozma sonrası mahkemece uyulan Dairemizin 05.06.2013 tarih, 2012/17737 E., 2013/11760 K. sayılı ilamında, toplanan delillere göre, sözleşmeyi davalı taraf feshetmiş olup, davalının bu fesihte haklı olup olmadığı, davacının talep edebileceği tazminat tutarı taraflar arasında ihtilaflı olduğu, bu durumda mahkemece, evvela, taraflar arasındaki iş yeri devir sözleşmesinin feshinde, davalının haklı olup olmadığı üzerinde durulup taraflardan bu yöndeki delilleri, taraflardan sorulup toplanarak, davalının fesihte haklı olup olmadığının belirlenmesi, fesihte haksız olduğunun tespiti durumunda, davacının BK. 106 vd. maddeleri gereğince müspet veya menfi zararını isteyebileceği göz önüne alınarak, oluşturulacak bilirkişi kurulundan haksız fesih nedeniyle, davacının talep edebileceği tazminat miktarı konusunda rapor alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği ifade edilmiştir. Ancak mahkemece, bozma ilamına uyulduktan sonra, alınan bilirkişi raporunda sözleşmenin davalı tarafça haksız feshedildiği ve yoksun kalınan kazanç hususunda da 22.04.2011 tarihli bilirkişi raporuna atıfla bedelin 39.600 TL olarak belirlendiği halde; bozma ilamında belirtilen hususlar ve alınan bilirkişi raporu tartışılıp değerlendirilmeksizin bozma öncesi verilen karardaki aynı gerekçelerle ve yoksun kalınan kazanç için yeterli delil olmadığından bahisle aynı karara hükmedilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Ayrıca yine uyulan bozma ilamında, davalının, bedeline hükmedilen imalatların içinde, elektrik süpürgesi, muhtelif sayıda tabak, fırça v.b gibi götürülmesi mümkün eşyaların olduğunu, gerek davadan önce davacıya çektiği ihtarda, gerekse davadaki savunmalarında belirttiği bu kalem eşyaların tespiti yapılmaksızın, tamamının bedeline hükmedilmesi de kabule göre doğru bulunmamıştır. Ancak mahkemece, bozma ilamına uyulduktan sonra, alınan bilirkişi raporunda, götürülebilir eşyaların da toplam eşya bedelinden düşüldüğü, bu şekilde davacı zararının 3.319,22 TL olarak belirlendiği halde; bozma ilamında belirtilen hususlar ve alınan bilirkişi raporu tartışılıp değerlendirilmeksizin bozma öncesi verilen karardaki aynı gerekçelerle aynı karara hükmedilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5970, Karar No: 2018/4468, Tarih: 10.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/5970 E.  ,  2018/4468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında ... plaka sayılı aracın muayene işlemini sahte yaptığı gerekçesiyle resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması talebiyle açılan davada, sanığın suça konu aracın sahibi olduğu şirkete ait birçok aracın muayene işlemini yaptığını, ancak söz konusu aracın muayene işlemini kendisinin yapmadığını beyan ederek yüklenen suçu kabul etmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla sanığın mukayeseye esas imza ve yazı örnekleri temin edilerek muayene işlemindeki yazı-rakam ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

2-5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca 2 yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçu neticesinde meydana gelen somut bir zarar bulunmadığı gözetilip, “bir daha suç işlemeyeceği kanaati ile” hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanığın arşiv kaydında yer alan ilamlar getirtilerek hukuksal durumunun belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5411, Karar No: 2008/6151, Tarih: 05.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5411 E.  ,  2008/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın niteliğine, davalının tacir olmamasına, emsal nitelikteki kararların temyiz incelemelerinin Yüksek 3. Hukuk Dairesince yapılmış olmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 05.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10197, Karar No: 2012/9376, Tarih: 03.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/10197 E.  ,  2012/9376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanık ... ,'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Tekirdağ Çocuk Mahkemesinden verilen 26.01.2011 gün ve 2008/69 Esas, 2011/16 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargılama aşamasında, davaya konu yaralama eyleminin mağdure ...,'dan zorla senet almak maksadıyla işlendiği iddia edilmiş olmasına göre, fiilin sübutu halinde eylemin senet yağması suçunu oluşturabileceği gözetilerek bu ve buna bağlı olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına ait davaya bakma, delilleri tayin ve takdiri ile suç vasfını belirleme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu düşünülerek 5235 sayılı Kanunun 11, 12 ve CMK.nın 4. maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10920, Karar No: 2014/12915, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10920 E.  ,  2014/12915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2013/1244-2014/334

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6272, Karar No: 2012/12429, Tarih: 11.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6272 E.  ,  2012/12429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kısmen baraj mutlak koruma alanında kalan 1158 parsel sayılı taşınmazın bedelinin emsal karşılaştırması suretiyle tespiti yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydı üzerinde ... lehine konulan irtifak hakkının taşınmazın değerine olumsuz etkisi yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Dava, 1156, 1157, 1159, 1160 ve 1161 sayılı parseller hakkında da açıldığı halde, olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi ve bu parseller yönünden davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1478, Karar No: 2018/4845, Tarih: 12.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/1478 E.  ,  2018/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı, yıpranma prim farkı alacağı, yasal ilave tediye farkı alacağı, akdi tediye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin geçici işçi statüsünde çalışmakta iken, 2001 yılında daimi kadroya alındığını ve bu surette çalışmasını emekli olana kadar sürdürdüğünü ancak daimi kadroya alındığı tarihe kadar çalışmış olduğu sürelerin dikkate alınmaması sebebiyle intibakının yanlış yapıldığını belirterek geçici işçi statüsünde çalıştığı sürelerinde dikkate alınması suretiyle derece ve kademesinin tespit edilmesini ve söz konusu yanlış intibak sebebiyle oluşan bir kısım fark işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını ayrıca ilgili dönem Toplu İş Sözleşmesi ve Ek Protokollere göre davacının intibakının yapılarak işe başlatıldığını, davacının emekli olmasından sonraki Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinden faydalanmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kadroya geçmesiyle birlikte yeni çalışma şartlarını suskun kalarak zımni olarak kabul ettiğini ve uzun yıllar boyu anılan şartlara tabi olarak çalıştıktan sonra geçmiş dönemin ücret intibakını talep etmesinin iş hukuku ilkeleri ile bağdaşmadığını, 2013 yılında Toplu İş Sözleşmesinde yapılan düzenlemeden önce davacının emekli olması sebebiyle söz konusu düzenlemeden faydalanamayacağını, işveren ile Türk İş Sendikası arasında imzalanan 26.10.2000 tarihli protokol uyarınca davacının konumunda bulunan geçici işçilerin mevcut ücretleri üzerinden sürekli işçi kadrosuna geçirilecekleri açık ve özel olarak belirtildiğinden davacının geçmişe yönelik taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle; davacının kadroya geçirilmeden evvelki çalışmalarının çalışma süresine dahil edilmesi suretiyle derece ve kademesinin belirlenerek eğer var ise fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozma sonrası kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozma sonrası kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkânsız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davasını düzenleyen HMK’nun 107. maddesinin gerekçesinde, birçok kez hak arama özgürlüğüne vurgu yapılmıştır. Yine alacaklının hukuki ilişkiyi, muhatabını ve talep edebileceği asgari tutarı bilmesine rağmen “alacağın tamamını tam olarak” tespit edemeyecek durumda olması da davanın nedenleri arasında sayılmıştır. Bu itibarla belirsiz alacak davasıyla ilgili yoruma gidildiğinde, alacaklının hak arama özgürlüğünün değerlendirilmesi gerekir. Bunun aksine ilgili hükmün, alacaklının hakkına ulaşmasını kısıtlayan şekilde ele alınması doğru olmaz.

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir.

Konuyu iş mevzuatı açısından ele aldığımızda, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 3, 8, 22, 28, 32, 37, 67. maddelerinde işverene çalışan her bir işçi yönünden kayıt tutma ve işçiye belge verme yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Bütün yasal yükümlülüklere uyan işveren bakımından kural olarak işçi alacaklarının belirsiz olduğundan söz edilemeyecektir. Zira işçinin çalışma süresinin tam olarak kayda geçirildiği, iş sözleşmesi ile ücreti, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlendiği, işçiye her ay ücret hesap pusulası verildiği, günlük ve haftalık iş sürelerinin işçiye önceden bildirildiği, işçinin yaptığı olağanüstü çalışmalar için kendisine belge verildiği durumlarda, işçinin birçok alacağı belirli ya da belirlenebilir durumdadır. Sadece hakimin taktirine kalan bazı alacaklar bakımından yine de başlangıçta bir belirsizlikten söz edilebilecektir.