muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/37541, Karar No: 2015/327, Tarih: 13.01.2015

Yıllık izin ücreti hesabının unsurları, işçinin çalışma süresi ve ücretin miktarıdır. İşverence yasal düzenlemelere rağmen bu yönlerden belge düzenleme ve işçiye verme yükümlülüklerinin yerine getirilmemiş olması halinde işçinin yıllık izin ücretini dava öncesinde tam olarak belirlemesi mümkün olmayabilir. Bu açıdan çalışma süresi ve ücretin tartışmalı olması durumunda yıllık izin ücreti belirsiz alacak davasına konu edilebilir. Ancak çalışma süresi ve ücretin işçiye verilmiş veya ulaşabileceği belge ve kayıtlarla kesin olarak saptanabildiği hallerde yıllık izin ücretinin belirli olduğu ve belirsiz alacak davasına konu olamayacağı söylenebilecektir.

Fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücretler için ise çalışmalarının tamamının puantaj kayıtlarına dayandırıldığı istisnai durumlar dışında hakimin takdiri indirimi söz konusu olduğundan, alacakların davanın açıldığı aşamada tam olarak belirlenmesi mümkün değildir. Bu itibarla bahsi geçen alacakların belirsiz alacak davasına konu edilebileceği ilke olarak kabul edilmektedir.

Aynı dava dilekçesinde birden fazla işçilik alacağının talep edildiği durumlarda davaların yığılmasından (objektif dava birleşmesinden) söz edilir ki, alacağın belirli olup olmadığı her bir alacak kalemi bakımından somut olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17/10/2012 tarih ve 2012/9-838 E. – 2012/715 K. sayılı kararı da bu yöndedir.

Davaya konu işçilik alacaklarının bir kısmının ya da bazılarının belirsiz alacak davasına konu olamayacağı belirlendiği takdirde, hakim hemen davayı reddetmemeli, HMK'nun 115 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca eksikliği tamamlaması, başka bir deyişle alacağını belirleyerek buna göre talepte bulunması için davacıya kesin süre verilmeli, gereğinin yerine getirilmemesi halinde açılan dava, "dava şartı eksikliğinden" reddedilmelidir. Dairemiz kararları ile Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin kararları bu yöndedir (Yargıtay 9. HD. 26/01/2014 tarih ve 2014/1962 E.-2014/6034 K., Yargıtay 19. HD. 16/01/2014 tarih ve 2013/17491 E.-2014/1332 K. sayılı kararları).

Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava açarak da alacağın tahsilini talep edebilir. Ancak alacak belirli ise belirsiz alacak davası açılamayacağı gibi, HMK'nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kısmi dava açılabilmesi de mümkün değildir. Bir yandan işçilik alacaklarının belirli olması sebebiyle belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği savunulurken, aynı alacakların kısmi davaya konu edilebileceklerini kabul etmek çelişkili bir durumdur.

Dava dilekçesinde alacağın belirsiz olduğundan söz edilmiş olsa da, kısmi dava açıldığının ifade edilmesi halinde davanın türünün kısmi dava olarak kabulü gerekir. Zira alacak belirsiz ise alacağın kısmi dava yoluyla istenmesine engel bir durum yoktur. Bu ihtimalde kısmi dava ancak talep edilen kısım itibariyle zamanaşımını keser. Yargılama ile alacağın belirlenen kalan kısmı ıslah veya ek dava ile talep edildiğinde arttırılan miktarlar bakımından faiz başlangıcı -kural olarak- talep tarihidir. Bu nedenle davanın türünün belirsiz alacak davası veya kısmi dava oluşunun sonuçları farklı olup, tereddüt halinde hakim tarafından bu husus davacıya açıklattırılmalı ve davanın türü ön inceleme tutanağına yazılarak tahkikat aşamasına geçilmelidir.

Belirsiz alacak davası ise mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK'nun 107 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğindeki belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin üçüncü fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, alacaklı belirleyebildiği miktarı davaya konu etmelidir. Bu konuda rastgele bir miktarı talep etmesi doğru olmaz. Örneğin, işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında 10 yıl ve asgari ücretten hizmeti görünen bir işçi, çalışma süresini 12 yıl ve ücretini net 2.000 TL olarak açıklamak suretiyle kıdem tazminatı ile ilgili belirsiz alacak tahsil davası açabilir. Bu davada, kayıtlarda geçen süre ve asgari ücrete göre belirlenebilen miktar talep edilmelidir. Başka bir anlatımla tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında alacaklı belirleyebildiği kadarıyla bir hesaplama yapmalı ve bu miktarı talep etmelidir. Dava dilekçesinde şimdilik kaydıyla farazi bir miktar (100 TL gibi) gösterilmesi halinde, davanın tahsil amaçlı belirsiz alacak davası olarak kabulü doğru olmaz.

Tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında, işverenin vereceği cevap, ön inceleme aşamasında bu yönde uzlaşı veya tahkikat aşamasında belirsizlik ortadan kalktığında, davacı 107 nci maddenin ikinci fıkrasına göre miktarı arttırabilir ve alacağın tümünün tahsilini talep edebilir. Bu aşamada iddianın genişletilmesi yasağı devreye girmez.

HMK'nun 107 nci maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde arttırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez arttırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

HMK'nun 107 nci maddesinin gerekçesine göre, alacak belirli hale geldiğinde arttırım, sadece bir kez yapılabilir. İkinci kez arttırım yapılmak istenirse, iddianın genişletilmesi yasağı ile karşı karşıya kalınır.

Tahsil talepli belirsiz alacak davasında, dava tarihinde alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Faiz başlangıcı, kıdem tazminatı dışındaki alacaklar açısından davadan önce temerrüt söz konusu değilse dava tarihi olmalıdır. Alacak belirlendikten sonra arttırılan kısım için faiz başlangıcı temerrüt ya da dava tarihidir. Belirtmek gerekir ki, belirsiz alacak davasının alacaklıya sağladığı bütün imkanlar bir tek tahsil amaçlı belirsiz alacak davasında ortaya çıkar.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabileceği HMK'nun 107 nci maddesinin üçüncü fıkrasında kabul edilmiş olmakla, davanın miktar belirtmeden açılması da imkan dahilindedir. Bu halde hukuki yarar yokluğu ile ilgili tartışmalara mahal vermemek için, 107 nci maddenin son cümlesinde, belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasında hukuki yararın bulunduğu ifade edilmiştir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılabilmesinin en önemli sonucu, belirsiz alacak tespit davasının da alacak için zamanaşımını kesmesidir. Bu husus, 107 nci maddenin gerekçesinde açıklanmıştır.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılmasının ardından, alacağın yargılama sırasında belirlenmesi üzerine HMK'nun 107 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre miktarın arttırılması mümkün değildir. Zira sözü edilen hüküm, belirsiz alacak davasının miktar belirtilmesi yoluyla eda davası biçiminde açılması halinde uygulama alanı bulabilir. Ancak belirsiz alacak tespit davasında yapılan yargılama ile alacak belirlendikten sonra, davanın tamamen ıslahı suretiyle alacağın tahsili talep edilebilir.

Belirsiz alacak davasının tespit davası olarak açılması ve ardından ıslahla eda davasına dönüştürülmesinin, davanın belirli bir miktar üzerinden açılmasından farkı, faiz başlangıcı noktasında kendisini gösterir. Belirsiz alacak davası tespit davası olarak açıldığında faiz başlangıcı, alacakların rakam olarak talep edildiği ıslah tarihi olmalıdır.

HMK'nun 107 nci maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

HMK'nun 107 nci maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100 TL için tahsil, kalan miktar için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira davacı, işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır.

Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmının sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Uyuşmazlığın çözümü açısından değinilmesi gereken son yasal düzenleme 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun sendika özgürlüğünün güvencesi başlıklı 25 inci maddesinin dördüncü fıkrasıdır. Bahsi geçen fıkrada "İşverenin fesih dışında yukarıdaki fıkralara aykırı hareket etmesi halinde işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere sendikal tazminata hükmedilir." denmiştir.

Somut olayda, davacı işverenin sendikal ayrımcılık yaptığını ileri sürerek, sendikal tazminat talebinde bulunmuştur. Dava dilekçesinde dava değeri olarak 10.000 TL gösterilmiştir. Yine dava dilekçesinde davacının davalı işyerindeki hizmet süresi ve mesleği (yaptığı iş) açıkça belirtilmiştir. Dava dilekçesinde ayrıca, davacının fesih tarihindeki ve işe başlatılmama tarihindeki ücret ve ekleri ile bu ücrete yapılacak zamların toplu iş sözleşmesinde açıkça düzenlendiği belirtilmiştir.

Dosyada mevcut toplu iş sözleşmelerinde davacının ücret miktarının açıkça belirtildiği görülmüştür.

Sendikal tazminat hesabında çıplak (giydirilmemiş) brüt ücret esas alınır.

Dosyada mevcut toplu iş sözleşmelerinde davacının ücret miktarının açıkça belirtildiği görülmüştür.

Sendikal tazminat hesabında çıplak (giydirilmemiş) brüt ücret esas alınır.

Yukarıda yazılı ilkeler ve yapılan tespitler birlikte değerlendirildiğinde, davacının davasını açtığı aşamada talep ettiği alacağın miktarının tamamını ve tam olarak belirleyebileceği anlaşılmıştır. Talep edilen alacak belirsiz değildir. Talep edilen alacak belirli (belirlenebilir) bir alacaktır. Davacının alacağını belirsiz alacak davası yoluyla talep etmesinde hukuki yararı yoktur. Mahkemece bu yöndeki tespit isabetli ise de yukarıda da belirtildiği üzere bu durumda hakim hemen davayı reddetmemeli, HMK'nun 115 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca eksikliği tamamlaması, başka bir deyişle alacağını belirleyerek buna göre talepte bulunması için davacıya kesin süre verilmeli, gereğinin yerine getirilmemesi halinde açılan dava, "dava şartı eksikliğinden" reddedilmelidir.

Mahkemece, davacıya eksikliği tamamlaması, başka bir deyişle alacağını belirleyerek buna göre talepte bulunması için kesin süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9851, Karar No: 2024/375, Tarih: 18.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9851 E.  ,  2024/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/803 E., 2023/1152 K.

DAVA TARİHİ : 03.04.2018

KARAR:Başvurunun kısmen kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

EK KARAR: Temyiz talebinin süre yönünden reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 15. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/422 E., 2022/179 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, tarafların sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.10.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.10.2023 tarihli ek karar ile ek karara yönelik temyiz dilekçesinin de süreden reddine karar verilmiştir.

23.10.2023 tarihli ek karar davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı-davacı erkek vekilinin ek karara karşı temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 23.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 6100 sayılı Kanun`un 366 ncı maddesi atfıyla yine aynı Kanun`un 346 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre ise bu ret kararına karşı tebliği tarihinden bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.10.2023 tarihli ek karar, davalı-davacı erkek vekiline 10.10.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; ek karara yönelik temyiz dilekçesi ise bir haftalık yasal süre geçirildikten sonra 19.10.2023 tarihinde verilmiştir.

Ek karara karşı temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.10.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Ek karara karşı temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.10.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliyesi Mahkemesince verilen 23.10.2023 tarihli ek karara karşı temyiz talebinin süre yönünden reddine yönelik ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16341, Karar No: 2017/6586, Tarih: 06.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/16341 E.  ,  2017/6586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında sayaca film şeridi sokup diski durdurmak sureti ile ölçüm dışı enerji kullanıldığından bahisle düzenlenen tutanağa istinaden açılan davada; soruşturma aşamasında katılan kurum ile 24/12/2012 tarihinde borcun taksitlendirilmesi hususunda anlaşma yapan sanığın, katılan kurumun 04/04/2013 tarihli yazı cevabında, 440,45 TL tahakkuk edilen fatura bedelinin ilk taksiti olarak 97,14 TL'yi ödediğinin ancak diğer taksitleri ödemediğinin, yine 27/06/2013 tarihli yazı cevabında da, 440,45 TL tahakkuk edilen fatura bedelinin peşinatı olarak 91,18 TL'yi ödediğinin ancak geri kalan taksitlerin tamamını ödemediğinin ve yine 18/12/2013 tarihli yazı cevabında ise, 440,45 TL tahakkuk edilen fatura bedeliyle ilgili taksitlendirme yapıldığı ancak taksitlerin tamamının ödemediğinin bildirilmesi nedeniyle sanığın hangi tarihte tam olarak ne kadar ödeme yaptığının veya ödeme yapmadığının (sadece peşinat mı yoksa peşinat ve taksit ikisini birlikte mi) anlaşılamaması karşısında, öncelikle katılan kurumun vergisiz ve cezasız gerçek zararına ilişkin bilirkişiden rapor aldırılarak ödenen tüm miktarın gerçek zararı karşılayıp karşılamadığı ve eğer karşılıyorsa bu ödemelerin 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesi ile değişik TCK'nın 168/5. maddesinin ilk cümlesi uyarınca soruşturma tamamlanmadan önce (iddianamenin kabul tarihi olan 20/06/2013 tarihinden önce) olduğunun anlaşılması durumunda düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25481, Karar No: 2013/32, Tarih: 07.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25481 E.  ,  2013/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 66/1-e ve CMK'nun 223/8. maddelerine göre kamu davasının düşürülmesi

Şikayetçi kurum vekilinin 25.09.2009 havale tarihli dilekçesiyle davaya katılma talebinde bulunmasına rağmen mahkemece katılma konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmemiş ise de; 5271 sayılı CMK’nun kanun yollarına başvurma başlıklı 260/1. madde ve fıkrasındaki “hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır” hükmü karşısında; şikayetçi kurumun temyize hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Şikayetçi kurum adına vekilinin 25.09.2009 havale tarihli dilekçesindeki katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına hükmolunması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 238. maddesine aykırı davranılması,

1-Şikayetçi kurum adına vekilinin 25.09.2009 havale tarihli dilekçesindeki katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına hükmolunması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 238. maddesine aykırı davranılması,

2-Dosyada bir kısmı mevcut SGK Müfettişi ... tarafından düzenlenen soruşturma raporunda sanık adına sahte sigortalılık belgeleri tanzim eden İstanbul Pendik Terziler Odası Başkanları Ercan Yurtcan ve Sabahattin Soyal haklarında suç duyurusunda bulunulması gerektiğinin bildirildiği ve soruşturma raporuna ekli çizelgede sahte belgeyi son kullanma tarihinin 09.10.2000 olarak belirtildiği anlaşılmakla, suç tarihinde yürürlükte bulunan 507 sayılı Kanunun 112 ve daha sonra 21.06.2005 gün ve 25852 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5362 sayılı Kanunun 59. maddesine göre “Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının yetkili organlarının üyeleri ve genel sekreterleri ile personelin görevlerini yerine getirirken görevleriyle ilgili suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve özellikle bu kuruluşların paraları ile para hükmündeki evrak, senet ve diğer malları aleyhine, bilanço, kesin hesap, rapor, diğer her çeşit evrak ve defterleri üzerinde suç işledikleri takdirde, bu suçlardan dolayı, adli olarak kamu görevlileri gibi ceza görürler.” hükmü uyarınca memur sayılan şahısların suçuna azmettirme suretiyle iştiraklerinin sübutu halinde fiilin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK’nun 339/1. maddesine (5237 sayılı TCK’nun 204/2. maddesi) uygun suçu oluşturacağı, dava ve hükümtarihi itibarıyla zamanaşımının da gerçekleşmediği cihetle, anılan şahıslar hakkında yapılan suç duyurusu akıbeti araştırılıp, haklarında soruşturma/kovuşturma bulunup bulunmadığının tespitiyle, varsa celbi ile özetinin duruşma tutanağına aktarılması, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı suretlerinin denetime olanak sağlanması bakımından bu dosya içerisine alınıp müfettiş raporu ile ilgili kısımları ve suça konu belge asıllarının da celbi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçi kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10737, Karar No: 2015/16637, Tarih: 15.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/10737 E.  ,  2015/16637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2015

NUMARASI : 2014/386-2015/251

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/02/2010-26/08/2010 tarihleri arasında geçen ve kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.02.2010 - 26.08.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacının 01.02.2010 - 26.08.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının hizmet tespiti davasını 01.09.2010 tarihinde davalı işveren aleyhine açtığı, ancak S.. B..nın da bu davalarda taraf olması gerektiğinden 02.03.2011 tarihinde S.. B.. aleyhine de dava açtığı, davaların 19.07.2011 tarihinde birleştirildiği ve birlikte görüldüğü, davalılar S.. B.. ile işveren arasında zorunlu dava arkadaşlığı olmasına rağmen, davacı lehine biri her iki davalıdan, birisi de sadece S.. B..ndan alınmak üzere iki defa vekalet ücretine hükmedildiği görülmüştür.

Davacı lehinde bu şekilde iki defa vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının “Birleşen dava nedeniyle karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince takdir edilen 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalı SGK'dan alınarak davacıya verilmesine.” şeklindeki 7. bendinin silinmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.