muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6146, Karar No: 2021/7301, Tarih: 21.12.2021

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince Dairemiz bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre, birleşen davada davalıya ait 2000/00596-2 sayılı masa ayağı tasarımının dört ayrı görselden oluştuğu, herbir görselin aynı ürünün farklı kısımlarını ihtiva etmesi nedeniyle başvurudan tasarımın hangi görsel anlatım için tescil ettirilmek istendiğinin anlaşılmadığı, bu nedenle tasarım bütünlüğünden bahsedilmeyeceği, oysa 554 sayılı KHK'nın 26 ve Tasarım Yönetmeliğinin 9. maddesi uyarınca bir tasarım başvurusunda hangi görsel için tasarım koruması elde edilmek isteniyorsa o görsel unsurun açık, net ve tasarımın tüm belirgin özelliklerini kuşkuya yer bırakmayacak ölçüde içermesinin gerektiği, dava konusu (3) ve (4) numaralı resimlerde yer alan görünümlerin ürünün nihai kullanımı sırasında görünmeyen kısımlara ilişkin oldukları, bu şekilde görünmeyen kısımları içeren tasarımların korunması hukuken mümkün olmadığı gibi masa ve sandalye ayaklarında çapraz bağlama çubuklarının çok uzun yıllardır bilinen, harcı alem tasarımlar olduğu ve daha çok işlevselliğin ön planda bulunduğu, işlevsel unsurların tasarım koruması dışında bulunduğu, bu itibarla birleşen davaya konu tasarımın hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu gerekçesiyle birleşen davanın kabulüne, davacı birleşen davada davalı şirket adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğüne, asıl davada, endüstriyel tasarımdan doğan haklara tecavüzün tespiti ile bu nedenle manevi tazminat talep edilmiş ise de asıl davaya dayanak olan ve birleşen davada hükümsüzlüğü istenilen endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu kanaatine varıldığı ve hükümsüzlük kararının sonuçlarının geçmişe etkili olarak doğduğu gerekçesiyle asıl davadaki tescilli tasarıma dayalı taleplerin reddine; haksız rekabetin olup olmadığının değerlendirilmesi açısından Türkiye'de herhangi bir tescilli sınai hak ile korunmayan tasarımın uygulandığı ürünün, Türkiye'de ilk kez piyasaya sunulup, büyük emek ve para harcanarak tanınmış olması dışında bir başkasının bu emek ve tanınmışlıktan haksız surette yararlanması ve iltibası önleyecek tedbirleri almaması gerektiği, somut uyuşmazlıkta davacı ürünü ile davalı ürünü arasındaki benzerliğin, masa ayaklarında çapraz bağlama çubuklarının kullanılmasından kaynaklandığı, benzer olan unsurların çok uzun yıllardır bilinen, harcı alem yöntemler olduğu, bunun dışında davacının söz konusu çapraz bağlama sistemine bir ayırt

edicilik kattığının, davacının büyük emek ve para harcayarak bu tasarımı Türkiye'de tanıttığının ve harcı alem tasarıma ayırt edicilik kattığının ve davalı tarafça da bu ayırt edicilikten istifade edildiğinin dosya kapsamı ile ispat edilemediği gerekçesiyle haksız rekabete dayalı talepler yönünden de asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

edicilik kattığının, davacının büyük emek ve para harcayarak bu tasarımı Türkiye'de tanıttığının ve harcı alem tasarıma ayırt edicilik kattığının ve davalı tarafça da bu ayırt edicilikten istifade edildiğinin dosya kapsamı ile ispat edilemediği gerekçesiyle haksız rekabete dayalı talepler yönünden de asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı birleşen davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 64,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacı-birleşen davada davalıdan alınmasına, 21/12/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13745, Karar No: 2018/6224, Tarih: 11.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13745 E.  ,  2018/6224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/01/2015 gün ve 2014/1109-2015/83 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.06.2016 gün ve sayılı 2015/13029- 2016/6596 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sayaç okuma işini 14.11.1998 tarihli sözleşme ile dava dışı şirkete verdiğini, ... . Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın kabul edildiğini, müvekkilinin ödemede bulunduğunu, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesine göre davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 67.509 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 60.251 TL'nin davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/10/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme ... Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 29/12/2010 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Elektrik Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 29/12/2010 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir. Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 29/12/2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 17/05/2007 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 29/12/2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 29/12/2010 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 29/12/2010 tarihi öncesi,17/05/2007 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.04.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 29/12/2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 29/12/2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 29/12/2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 17/05/2007 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 29/12/2010 günlü sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar düzeltme isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2012/15847, Karar No: 2014/10030, Tarih: 17.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15847 E.  ,  2014/10030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dilencilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1956, Karar No: 2013/12040, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1956 E.  ,  2013/12040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve Mehmet Işık'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2005 gün ve 2003/156 Esas, 2005/465 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada bulunan Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastanesinin 03.06.2005 günlü raporuna göre kendisinde mental retardasyon ve debilite rahatsızlığı bulunan mağdurenin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevki sağlanarak kendisine karşı işlenen eylemin ahlâki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği, fiile karşı mukavemete muktedir olup olmadığı ve akıl hastalığı var ise, bu hastalığının ruh ve beden bakımından kendisini savunmasına mani olacak mahiyet ve derecede bulunup bulunmadığı, beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hususlarında rapor alınmasından sonra sonucuna göre, mağdureye CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca zorunlu vekil atanmasından sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22292, Karar No: 2013/22085, Tarih: 10.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22292 E.  ,  2013/22085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy yoluna ve boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen köy halkından şikayetçi ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığından ve katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinden şikayetçinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Cumhuriyet Savcısının temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Oluşa, soruşturmada yapılan keşif, fen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların köy yoluna ve köy boşluğuna tel çekerek tecavüz ettiklerinin anlaşılması karşısında, üzerlerine atılı suçtan mahkumiyetlerine yerine yazılı gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7079, Karar No: 2006/7567, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7079 E.  ,  2006/7567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Pazaryeri Belediye Başkanlığının 11.4.2006 günlü yazısından dava konusu taşınmazın belediye ya da mücavir alan sınırları içinde bulunmadığı, belediye alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmakta olduğundan tarım arazisi niteliğinde kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerinin saptanmasında dava konusu taşınmazın da içinde yer aldığı ilçenin genelinde geçerli olan dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bunlara göre hesaplama yapılması gerekirken salt dava konusu taşınmazın bulunduğu köye özgü lokal verileri esas alarak kamulaştırma bedelini saptayan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendine göre yapılarda dava tarihindeki Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca yayımlanan resmi birim ve yapı yaklaşık birim fiyatları listesi esas alınarak niteliklerine göre belirlenecek sınıfı itibariyle değerinin belirlenip yaşına göre yıpranma payı da düşüldükten sonra ulaşılacak değere hükmedilmesi gerekirken dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların sınıflarına göre saptanan değerlerinden (bakımsız oluşu, yapım tarzı ve tekniği, malzemenin türü ve kalitesi gibi nedenlerle) belli oranlarda indirim yapılması,

3-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, İlçe Tarım Müdürlüğünden münavebeye alınan ürünlere ait ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış kg fiyatını gösterir veri listesi (2006 yılına ait) getirtildikten sonra 2 nolu bozma nedenini de gözetir biçimde ek rapor alınmalı, oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3943, Karar No: 2014/23520, Tarih: 21.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3943 E.  ,  2014/23520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/372768

Mahkemesi : Samsun(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 24/09/2013

Numarası : 2012/398-2013/386

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; alkolmetre ölçüm cihazında 192 promil, kolluk görevlileri tarafından tutulan tutanakta 110 promil, olaydan 47 dakika sonra hastanede yapılan ölçümde 0,95 promil alkollü olarak, farklı promil seviyesinde araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, en düşük seviyede tespit edilen 0,95 promil alkol esas alınsa bile, yapılan bu ölçümün olay anından 47 dakika sonra tespit edildiği, 1 saatte alkol miktarının 0,12-0,20 promil arasında düştüğü dikkate alındığında, olay anında 100 promilden fazla alkollü olduğu tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3825, Karar No: 2017/2565, Tarih: 05.07.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3825 E.  ,  2017/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, Eşe karşı kasten öldürme, Kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan beraat.

Sanık ... hakkında; eşe karşı kasten öldürme suçundan beraat.

Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye yardım suçundan beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanlar vekilinin hak ve yetkisi bulunmadığından duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan beraat hükümlerini temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından bu hükme yönelik temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-Sanık ... hakkında eşi olan maktul ...'yı kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2 maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nun 233. ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMUK'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ile suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında eşi olan maktul ...'yı kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün bu nedenle, sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan beraat hükümlerinin ise bağlantı nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 05/07/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.