muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9780, Karar No: 2009/6851, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/9780 E.  ,  2009/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 3.10.1977 tarihinden bir gün çalıştığının tesbiti ile l.2.2007 tarihinden itibaren emekli olması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının hizmet akdine dayalı olarak 3.10.1977 tarihinde bir gün süre ile çalıştığının, 1.2.2007 tarihinden itibaren de yaşlılık aylığını hak kazandığının tespitiyle biriken aylıklarının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faizleriyle birlikte davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 3.10.1977 tarihinde çalıştığının tespitine, davacıya 1.2.2007 tarihinden geçerli olmak 506 sayılı Yasa’nın Geçici 81/B-a maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanmasına, aynı yasanın 116 maddesine göre de kurumun işlem süresi dikkate alınarak 10.4.2007 tarihine kadar olan aylıklara bu tarihten , bu tarihten sonraki aylıklara ise ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının 3.10.1977 tarihinde fiili olarak çalışıp çalışmadığı, tahsis talep tarihinde yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 60 ve devamı maddelerine göre sigortalının yaşlılık aylığına hak kazanması ve yaşlılık aylığı bağlanması için prim ödeme gün sayısı, yaşı, sigortalılık süresi, talep ve işten ayrılma koşullarının birlikte gerçekleşmesi gerekir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden 8.1.1963 doğumlu olan davcının SSK hizmet cetveline göre 1.5.1981-31.12.2006 tarihleri arasında aralıklı 6193 gün zorunlu SSK sigortalılığının bulunduğu, ve yaşlılık aylığına esas tahsis talep dilekçesini 10.1.2007 tarihinde Kuruma ulaştırdığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden 8.1.1963 doğumlu olan davcının SSK hizmet cetveline göre 1.5.1981-31.12.2006 tarihleri arasında aralıklı 6193 gün zorunlu SSK sigortalılığının bulunduğu, ve yaşlılık aylığına esas tahsis talep dilekçesini 10.1.2007 tarihinde Kuruma ulaştırdığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda , tahsis tarihi itibariyle 44 yaşında olan davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi 8348 gün çalışması üzerinden aynı Yasa’nın Geçici 81/B-a maddesine göre yaşlılık aylığını hak kazandığının belirlendiği, ancak davacının hizmet cetveli dışında 10899661 sicil nolu İsmail Duman adındaki başka bir sigortalının hizmet cetvelinde davacı adına 1983/2-1992/3. dönem aralarında aralıklı 2155 gün hizmetinin daha bulunduğu, bu hizmetlerin bilirkişinin temin edip raporuna eklediği İzmir Sigorta İl Müdürlüğünden alınan İsmail Duman’ın hizmet cetvelinden tespit edildiğinin anlaşılmasına göre mahkemece dava dışı İsmail Duman’ın hizmet cetvelindeki davacı adına görünen hizmetlerin Kurum’dan sorulmadan denetimi yapılmadan aylık hesabında pirim gün sayısına katarak davacının 8348 gün çalışması olduğunun kabulü ile aylık bağlanmasına karar vermesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, davacının hizmet cetvelinde yer alan 6193 gün çalışması dışında ayrıca 10899661 sicil nolu İsmail Duman adındaki başka bir sigortalının hizmet cetvelinde davacı adına görülen 1983/2. -1992/3. dönemeler arasında aralıklı 2155 gün hizmetin davacıya ait olup olmadığı Kurum dan sorulup belgeleri getirtildikten sonra aylık konusunda karar vermek gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm BOZULMASINA, 14.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19216, Karar No: 2014/20207, Tarih: 21.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19216 E.  ,  2014/20207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu gelir almakta iken ölen muris kocadan, ölüm geliri bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkeme, 5510 sayılı Yasanın .... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 01.....2008 tarihini takip eden aybaşından itibaren gelir bağlanması gerektiğinin tespitine, alacak talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına biçiminde hüküm tesis etmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 5510 sayılı Yasanın .... maddesinin üçüncü fıkrasının “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü %50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34. madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır” hükmünü içermesine, 29.08.1990 tarihinde yakalandığı meslek hastalığı nedeniyle %25,48 oranında iş göremezlik derecesine göre gelir almakta olan kocanın 28.09.2006 tarihinde vefat etmiş olmasına, gelir miktarı başlangıcının 01.....2008 tarihi olduğunun ve gelir miktarına etkisinin Kurumca infazda nazara alınmasının mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9447, Karar No: 2022/4238, Tarih: 08.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9447 E.  ,  2022/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair 21/01/2021 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ve davacının vekaletnamesinde yetkisi de kontrol edilip ek karar verilmesi için davacının davadan sulh iradesi ile ilgili ek karar verilebilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın saklayan mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, davalının temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 08/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5800, Karar No: 2013/5761, Tarih: 20.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/5800 E.  ,  2013/5761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı, 24.11.2011 tarihinde kurulan mahkumiyet kararını, 1412 Sayılı CMUK’nın 310.maddesinde belirtilen yasal bir haftalık süreden sonra 06.01.2012 tarihinde, gerekmediği halde gerekçeli kararın kendisine tebliği üzerine temyiz eden ve müdafiinden haberdar olan sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1228, Karar No: 2015/7303, Tarih: 06.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1228 E.  ,  2015/7303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının iptaline ilişkin kurum işleminin iptaline, borçlu olmadığının tespitine, yeniden yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3548, Karar No: 2012/3043, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3548 E.  ,  2012/3043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... Beton İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitiyle, bir kısım işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece tespit isteminin reddine, işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun’un 6. ve 79/10. (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan kanunun 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Kanun’dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK’nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır. Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nispî harca tabi olduğunu da göz ardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalılardan ... Beton İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılardan ... Beton İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10495, Karar No: 2018/23903, Tarih: 06.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/10495 E.  ,  2018/23903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu ... mahallesi 1514 parsel sayılı taşınmazın daha önce kamulaştırıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi, mal sahibi açısından, usulüne uygun olarak yapılan tebligatla başlar.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın davalı idare tarafından ... sulama kanalı nedeni ile 28.01.1986 tarihinde kamulaştırılmasına karar verildiği, buna ilişkin olarak, davacı ... adına çıkartılan kamulaştırma tebligatının 26.11.1981 de birlikte oturan eşi ... imzasına usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, anlaşılmış olup adı geçen davacı hakkında açılan davanın kamulaştırma kesinleştiğinden bahisle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davacı ... murisi...adına çıkartılan tebligatın 20.11.1981 tarihinde eşi ... imzasına tebliğ edildiği, tebliğ yapılacak kişinin adreste bulunmaması halinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca tebliğ mazbatasının üzerine, muhatabın adresinde bulunmadığı ve tebligatı alan kişinin muhatap ile aynı konutta oturduğunun şerh edilmesi zorunlu olduğundan, davacı ... murisi... adına çıkartılan noter tebligatının yasa hükümlerine uygun olmadığı anlaşıldığından, davacı ... yönünden işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile adı geçen yönünden davanın reddine karar verilmesi,

2-Davacı ... murisi ...adına çıkartılan kamulaştırma tebligatının birlikte sakin yengesi ... imzasına 20.11.1981 tarihinde, davacı ... adına çıkartılan tebligatın ise 20.11.1981 tarihinde birlikte oturan yengesi ... 'ye tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; Davacı ... murisi ... ile yengesi ...'nin ve davacı ... ile yengesi ...'nin tebellüğ tarihinde birlikte oturup oturmadıkları zabıta marifetiyle araştırılıp, gerekirse bu konuda tanık da dinlenip, birlikte oturdukları anlaşıldığı takdirde adı geçenler yönünden davanın reddine, birlikte oturmadıklarının belirlenmesi durumunda ise bu şahıslar yönünden işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı gerekçelerle tüm davacılar yönünden davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23963, Karar No: 2017/15501, Tarih: 15.06.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/23963 E.  ,  2017/15501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkındaTCK'nın 158/2, 62, 52/2-4, 53, 58. maddeleri gereğince 4 defa ayrı ayrı mahkumiyet

Sanık ... hakkında; TCK'nın 158/2, 62, 52/2-4, 53, 58. maddeleri gereğince 4 defa mahkumiyet

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanıkların intiko,com isimli internet sitesine anahtar teslimi çiftlik inşaatı yaptıkları, kredi ve diğer işlemleri takip ettiklerine dair ilan verdikleri, katılan ...'ın oğlunun sanıkları arayarak çiftlik yaptırmak istediklerini söyleyerek Ilgaz ilçesine davet ettikleri, sanıkların katılan ... ile görüştükleri, görüşme neticesinde yapılan anlaşmalar ile durumdan haberdar olan diğer katılanlar ile de anlaşmalar imzalandığı, sanıkların her bir katılana "Türkiye çapında bir firma olduklarını, birçok ilde modern hayvan çiftlikleri kurduklarını, şüpheli ...'un ... Bakanı ...'in yeğeni olduğunu, başbakan ... 'la sürekli birebir görüştüklerini, kendilerine başbakan tarafından 10.000.000,00 TL özel bütçe ayrıldığını, bu bütçeyi güvenilir bildik kişilere kullanacaklarını, hazırladıkları projelere bu kaynaktan para aktarılacağını, Ilgaz'da kuracakları çiftliğin açılışına ... Bakanı ...'i davet ettiklerini" söyleyerek güven oluşturdukları katılan ...'dan toplam birkaç seferde 162.000,00 TL, katılan ...'dan toplam bir kaç seferde 110.000,00 TL, katılan ...'den toplam 15.000,00 TL, katılan ...'dan toplam 38.000,00 TL menfaat temin ettikleri, sanıkların katılan ...'a ait inşaatı tamamlamadıkları gibi, diğer katılanlarla imzaladıkları sözleşmelere rağmen sözleşme konusu inşaatlara hiç başlamayarak katılanlardan menfaat temin ettikleri böylelikle sanıkların kamu görevlileriyle ilişkileri olduğundan, onlar nezdinde hatırları sayıldığından bahisle ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Aşamalarda değişmeyen birbirleri ile uyumlu tanık ve katılan beyanlarından anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 158/2. maddesinde düzenlenen “kamu görevlileriyle ilişkisinin olduğundan, onlar nezdinde hatırı sayıldığından bahisle ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiinin eylemlerin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiinin eylemlerin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanık ...'in diğer sanıkların yanında maaşlı inşaat mühendisi olarak çalıştığı, dinlenilen tanık ve katılanların beyanlarında sanık ...'nın kamu görevlilerini tanıdığına dair herhangi bir aldatıcı beyanda bulunmadığını belirttikleri, sanığında suçlamaları inkar etmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter delil bulunmaması nedeniyle sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat yönünde hüküm kurulması gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5531, Karar No: 2013/6395, Tarih: 19.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/5531 E.  ,  2013/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2010/340543

MAHKEMESİ : Gebze Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 01/06/2010, 2009/210 (E) ve 2010/198 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebebin nitelik ve derecesi, takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanığın reşit olmayan kız kardeşi ile uygunsuz şekilde gördüğü mağduru göğüs bölgesinden üç bıçak darbesi ile yaraladığı, darbelerden birinin göğüs boşluğundan batın boşluğuna geçerek; akciğer, diyafram ve karaciğer yaralanması ile hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; suçta kullanılan elverişli araç, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı ve şiddeti, meydana gelen yaralanmanın niteliği dikkate alındığında, sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 326. maddesi gözetilmek kaydıyla BOZULMASINA, 19/11/2013 günü oybirliği ile karar verildi.