muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/27844, Karar No: 2023/731, Tarih: 26.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/27844 E.  ,  2023/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii süre tutum dilekçesiyle temyiz etmiştir. Temyizinde gerekçe bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... adresinden posta yoluyla göndermiş olduğu ''...'in ya ölüsü ya dirisi teslim olacak. '' şeklinde başlayan bir dilekçe gönderdiği ve su tarihi itibariyle ... Genel Başkanı Başbakan ... ve bakanlar ile üst düzey bürokratlarından şikayetçi olduğu, dilekçe içeriği incelendiğinde ilgili kişilere hakaret ve tehdit içeren ifadelerin bulunması nedeniyle açılan davada Yerel Mahkemece sanığın atılı suçu işlediği kabul edilmiş ancak ... ili ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 25.06.2015 tarihli raporda sanığın şizofreni hastalığı nedeniyle TCK 32/1 maddesi uyarınca " İşlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili davranışlarının yönlendirme yeteneğinin tamamen ortadan kaldıracak nitelikte hasta olduğunun ve suç tarihinde cezai sorumluluğunun olmadığının. " tespit edilmesi nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığı ve akıl hastalarına özgü tedavi ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A- Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık tarafından yazılan dilekçe içeriğinde atılı hakaret ve tehdit suçlarını işlediği, 15.06.2015 tarihli 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrasından istifade edebileceğine dair sağlık kurulu raporu ve sanık müdafiinin gerekçeye dayanmayan temyizine göre de, akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa, 5271 sayılı Kanun'un 325 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama gideri kamu üzerinde bırakılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmıştır.

B- Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında adı geçen Kanun'un 57 nci maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği halde, aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince "Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece serbest bırakılmasına." karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin gerekçeye dayanmayan temyizine göre hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına "5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenecek raporda sanığın toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi durumunda serbest bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1677, Karar No: 2022/8692, Tarih: 13.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/1677 E.  ,  2022/8692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacılar vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 06/04/2022 tarihli dilekçe ile davalılarla müvekkilleri arasında alacakları konusunda anlaşma sağlandığından davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine işlemsiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili davadan feragat ettiğini bildirdiğinden feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE; 13/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1257, Karar No: 2018/1003, Tarih: 13.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/1257 E.  ,  2018/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.07.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 21.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından duruşmasız olarak katılma yolu ile temyizi ise davalı ... vekili ve müdahil ... gayrimenku A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.02.2018 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ... karşı taraftan davalı ... vekili Av. ... ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1630 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Belediyeye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/377, Karar No: 2013/4841, Tarih: 19.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/377 E.  ,  2013/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa 5177 sayılı Kanunla eklenen 19/son maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa 5177 sayılı Kanunla eklenen 19/son maddesi uyarınca köy boşluğu niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek asgari levazım değerinin biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8902, Karar No: 2021/2110, Tarih: 11.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8902 E.  ,  2021/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı ile ilgili tebliğ işleminin, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinindeki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak sanığın bilinen en son adresi olan "Sütlüce Mahallesi, .... Eskişehir" yerine; farklı bir adres olan "Şirintepe Mahallesi,...., Eskişehir" adresine tebliğ çıkarıldığı, tebliğin tebliğ imkansızlığı nedeniyle İADE" edildiği, bunun üzerine MERNİS adresine tebliğ çıkarıldığı ve Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği tebliğ yapıldığı, ancak 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinindeki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olmasının yanında; tebliğ edilen kararda, sanığa erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığından, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüzdür. Bu durumda karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden öncelikle bilinen son adresine tebliğe çıkarılması, tebliğin iade gelmesi durumunda MERNİS adresine usulüne uygun tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, 08.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği için, kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre;

Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4634, Karar No: 2006/5852, Tarih: 05.06.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/4634 E.  ,  2006/5852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ As.Huk.(İş) Mahkemesi

Davacı, 30.06.1994- 01.02.2001 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının satmış olduğu şekerpancarı nedeniyle ilk ... pirim kesintisinin 30.06 1994 tarihinde yapılmış olması nedeniyle Tarım Bağ kur Sigortalılık başlangıç tarihinin ... primi kesintinin yapıldığı tarihi takip eden ay başı olan 01.07.1994 olarak kabul edilmesi gerekirken; Tarım ... sigortalılık başlangıç tarihinin 30.06.1994 olarak tesbitine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan ’30.06.1994’ tarihinin silinerek, yerine ‘01.07.1994’ tarihinin yazılmasına ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA,05.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6743, Karar No: 2017/1289, Tarih: 20.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6743 E.  ,  2017/1289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket yetkilisinin park halindeki aracının camı kırılarak araçta bulunan çantasının ve içerisinde bulunan bir takım çek ve paranın çalındığını, müvekkilinin şikayeti üzerine olayla ilgili cezai soruşturma başlatıldığını, çekleri eline geçiren 3.kişilerce doldurularak piyasaya sürüldüğünü, bu çeklerden birinin de davaya konu çek olduğunu, çekin sahte olduğunu ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, çekteki davacı keşideci şirket adına atfen atılan imzanın şirketin münferiden yetkili müdürleri ... ile ...'nin eli ürünü olmadığının tespit edildiği, sahtelik definin mutlak defilerden olup herkese karşı ileri sürülebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18410, Karar No: 2020/7497, Tarih: 06.07.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/18410 E.  ,  2020/7497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1)TCK.'nın 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2)TCK.'nın 158/1.f, son, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar ve müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

...Ltd Şti yetkilileri olan sanıkların Ziraat Bankasından kullandıkları krediye teminat olarak borçlusu ... Tekstil ve lehdarı sanıkların şirketi olan 26.600, 22.400, 26.000 TL olan 3 adet bono verdikleri, ancak bonoların bedellerinin ödenmediği, bono borçlusunun adresinde bulunmadığı, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ... Tekstil yetkilisi ...'in tarafları tanımadığını, senetleri hatırlamadığını, senet üzerindeki borçlu imzalarının kendisine ait olmadığını, kaşelerinin kendi kaşelerine benzediğini, ancak kendilerine ait kaşe olmadığını beyan ettiği, alınan bilirkişi raporuna göre borçlu imzalarının ...'e ait olmadığı, arka yüzündeki 1. ciranta imzalarının sanıklara ait olduğunun belirlendiği, bu şekilde sanıkların bankadan aldıkları krediye teminat olarak sahte borçlu bonoları düzenleyip, sahte keşideci imzası attırarak üzerilerine atılı tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket edenlerin ticari faaliyetleri sırasında bankayı aracı olarak kullanarak ve banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilen olayda; sanıklar savunması, tanık beyanı, tutanaklar, banka yazıları, kredi belgeleri, bilirkişi raporları ile dosya kapsamından sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerine yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, şirket sahibi olan sanıkların ticari kredi alabilmek için suça konu bonoları sunup kredi aldıkları anlaşılan olayda, sanıkların TCK'nın 158/1-h-j. maddesine göre cezalandırılması gerekirken 158/1-f. maddesi gereğince cezalandırılmaları sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ve müdafiinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sübuta, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.