muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9420, Karar No: 2014/12890, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9420 E.  ,  2014/12890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/318-2014/52

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı SGK vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5886, Karar No: 2021/9694, Tarih: 16.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5886 E.  ,  2021/9694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Soybağının Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava soybağının reddi istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince Adli Tıp kurumu raporu ile sabit olduğundan davanın kabulü ile soybağının reddine karar verilmiştir. Bu hükme karşı davalılar tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Geniş anlamda soybağı bir kimsenin üst soyu ile olan kan bağını; dar anlamda soybağı ise, bir kimsenin sadece ana-babasıyla arasındaki biyolojik bağını ifade etmektedir. Bir kişi (çocuk) ile kendilerinden biyolojik (genetik) olarak türemiş olduğu kişiler arasındaki bağa doğal soybağı (biyolojik nesep), hukuk düzeni tarafından aranan bazı koşulların gerçekleşmesiyle, bir çocuğun hukuki olarak bir ana-babaya bağlanması sonucunda, ana-baba ile çocuk arasında kurulan bu hukuki ilişkiye ise hukuki soybağı (hukuki nesep) denir. Buna göre soybağı, bir kimseyle ana-babası arasındaki doğal ve/veya hukuki bağ olarak tanımlanmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu’na göre, çocuk ile anne arasındaki hukuki soybağı doğumla; çocuk ile baba arasındaki hukuki soybağı ise anneyle evlilik, tanıma, babalık davasında verilen hüküm veya evlat edinmeyle kurulmaktadır. Baba ile çocuk arasında evlilik içinde doğmaya, babalık karinesine (TMK m. 285), dayalı olarak hukuken kurulmuş bulunan soybağı ilişkisinin ortadan kalkması ancak soybağının reddi ile söz konusu olabilmektedir. Soybağının reddi davasının başarıya ulaşarak çocuk ile babası arasındaki soybağının ortadan kalkması sonucunda çocuk, baba yönünden soybağı bulunmayan çocuk statüsüne girer. Anayasa Mahkemesi'nin 25.06.2009 tarihli ve 2008/30 Esas, 2009/96 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, kişinin genetik-biyolojik kökeni kendisine ait olmayan çocuğu reddetme hakkı en temel haklarından birisidir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 286 ıncı maddesinde, kocanın, çocuk ve anne aleyhine açacağı soybağının reddi davası ile babalık karinesini çürütebileceği; 289. maddesinde ise kocanın soybağının reddi davasını doğumu ve baba olmadığını veya ananın gebe kaldığı sırada başka bir erkek ile cinsel ilişkide bulunduğunu öğrendiği tarihten başlayarak bir yıllık süre içinde açması gerektiği, gecikmeyi haklı kılan sebepler varsa bir yıllık sürenin bu sebebin ortadan kalkmasından sonra başlayacağı hükme bağlanmıştır.

Soybağının reddi davasında, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılıp açılmadığı hususunda ve davanın temellendirilmesinde belirleyici olan “öğrenmenin”, ne zaman gerçekleştiği noktasında şüphenin veya söylentinin öğrenme açısından yeterli olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Yerleşik Yargıtay uygulamalarında, yargılama dışında elde edilmiş babalık raporlarına özellikle hak düşürücü süre niteliğindeki dava açma süresinin öğrenme tarihinden itibaren başlaması bakımından dikkate alındığı görülmekte, yani öğrenmenin yargılama dışı babalık testi ile gerçekleşmesi anında hak düşürücü sürenin başlayacağı kabul edilmektedir. Dolayısı ile bir çocuğun kendisinden olmadığı yönündeki şüphe veya söylenti öğrenme açısından yeterli kabul edilemeyecektir.

Somut olayda, davacının dava dilekçesinden, aşamalardaki beyanlarından ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/533 Esas sayılı dosyasında yer alan dava dilekçesi içeriğinden hak düşürücü sürenin geçtiğini kabule yeterli derecede açık bir beyan bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece işin esasının incelenmesine gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 16.12.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/46, Karar No: 2020/2831, Tarih: 16.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/46 E.  ,  2020/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti ve tescili davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde birleşen davada davalı kooperatif temsilcisi temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada, davacı vekili davalı S.S. ... Kenti Konut Yapı Koperatifine ait bir üyeliği ...'dan noter sözleşmesi ile devir aldığını, devir tarihinde kendisi de kooperatif yöneticisi olan ...'nın bu devri kooperatif defter ve kayıtlarına işlemediğini, müvekkilinin kooperatifte üye olmadığı ve üyeliğin halen ...'da bulunduğunu tespit ettiğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatife üye olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı kooperatif vekili, davacının müvekkili kooperatife ihtarname göndererek üyeliği ...'dan devir aldığını ihtar ettiğini, davacının üyeliği ile ilgili ihtilafın genel kurulda gündeme getirileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen 2006/582 Esas sayılı davada davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'dan kooperatif hissesi devraldığını ancak üyelik kaydının işlenmediğini, hisse devri karşılığında davalıya verilen 10.000.00 TL'lik senedin davalı yanca icra takibine konulduğunu ileri sürerek, müvekkilinin kooperatif üyesi olduğunun tespitini ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı ... vekili, müvekkilinin kooperatifle bağlantısı kalmadığını savunarak, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 26.06.2015 tarihli 2015/3949 Esas 2015/4978Karar sayılı ilamıyla davalı kooperatif tarafından davacının üyeliğinin kabulü için şart koşulan 10.000,00 TL tutarındaki senedin davacı tarafından icra kanalıyla ödenmiş olduğu anlaşıldığına göre mahkemece, davalı kooperatifin tüm defter, kayıt ve belgeleriyle, A blok 3 no.lu bağımsız bölüme ait üyeliğin tüm devirlerine ilişkin yönetim kurulu karar defteri ve devir sözleşmeleri

getirtilerek, uzman bilirkişi aracılığıyla önceki bozma ilamında göz önüne alınarak kooperatif yöneticisi olduğu anlaşılan ...'nın aynı hisseyi iki ayrı kişiye devretmesi şeklindeki mükerrer satıştan hangisinin davalı kooperatifi bağlayıcı olduğu, davacı ya da birleşen davada davalı ...'den hangisinin üstün hakka sahip olduğu yeterince tartışılıp değerlendirilerek, çelişkiler giderilip karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verildiği gerekçesiyle bozulmuş bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava konusu üyeliği devreden üye tarafından ...'e ve davacıya yapılmış mükererrer satış ve bu konuda alınmış mükerrer yönetim kurulu kararları bulunmadığı, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu m. 14/2 gereği ve davalı kooperatif ana sözleşmesi m. 17 gereği, davalı kooperatifin davacının üyelik şartlarını taşıması halinde davacının üyeliğini kabulden kaçınamayacağı, başkaca koşul ve şartı ileri sürerek üyeliği kabul etmeme yönünde karar alamayacağı, gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, birleşen dava da davalı kooperatif temsilcileri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre birleşen davada davalı kooperatif vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle birleşen davada davalı kooperatif temsilcisinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7998, Karar No: 2014/13793, Tarih: 04.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/7998 E.  ,  2014/13793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... müdafiin 25.11.2013 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği, sanık ...’in ise 09.01.2014 tarihli dilekçeyle temyiz talebinden vazgeçerek hakkında verilen kararın kesinleşmesini talep etmesi üzerine kararın kesinleştirilerek infaza verildiği, ancak sanığın daha sonra verdiği dilekçeler ile yeniden temyiz talebinde bulunması üzerine, mahkemece 22.04.2014 tarihli Ek Karar ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu kararın 28.04.2014 tarihinde sanığa tebliğ edilmesi üzerine sanığın 29.04.2014 tarihli dilekçe ile söz konusu ek kararı temyiz ettiği, ancak Mahkemece 05.05.2014 tarihinde yeniden temyiz talebinin reddine dair 2. bir ek karar verildiği anlaşılmakla, temyiz talebinin reddine dair verilen ek kararın 1412 sayılı CMUK.nın 315/2. maddesi gereğince temyiz yasa yoluna tabi olması nedeniyle, sanığın 29.04.2014 tarihli temyiz dilekçesine istinaden Mahkemece 05.05.2014 verilen 2. Ek Kararın hukuksal değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu nazara alınarak yapılan incelemede:

Sanık ... hakkında 22.04.2014 tarihli Ek Kararın yapılan incelemesinde:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın CMUK.nın 315. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde:

İddianamede TCK.nın 125/1-4. maddelerince hakaret suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı, ancak bu suçtan hüküm kurulmadığından açılan kamu davası ile ilgili zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6014, Karar No: 2011/12282, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6014 E.  ,  2011/12282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden zeytinlik niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21898, Karar No: 2023/4167, Tarih: 17.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/21898 E.  ,  2023/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2012/435 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a.)Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 236.670,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ... ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2019 tarihli ve 2015/291166 sayılı tebliğnamesi ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına; resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ise, suça konu çeklerin aldatma kabiliyeti hususunda gözlem yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesi talep edilerek, dosya Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik araştırma ile karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın, suç tarihinde şikayetçinin işyerine gelerek, cep telefonu toptancısı olduğunu söyleyip, almış olduğu 29.500,00 TL'lik ürün karşılığında, suça konu Türkiye İş Bankası Ostim Ticari Ankara Şubesine ait 06.08.2011 keşide tarihli, 67.000,00 TL bedelli ve 30.07.2011 keşide tarihli ve 75.000,00 TL bedelli iki adet çeki verdiği, bu surette sanığın resmi belgede sahtecilik ve bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık ... aşamalarda, üzerine atılı suçlamaları kabul etmeyerek, 2011 Yılının Nisan veya Mayıs ayı içerisinde ... Dokumacı adlı kişi yanında 7-8 kişi bulunduğu halde zorla ...'in iş yerinde tuttuklarını, kendisine bir adet senet ve iki adet başka keşidecilere ait çekleri imzalattırdıklarını, bu olayla ilgili olarak Çakırlar Jandarma Karakolunda şikayetçi olduğunu, müşteki ... ... ...' i tanımadığını, herhangi bir şekilde kendisi ile ticari bir ilişki, para alış-verişinin bulunmadığı şeklinde savunmada bulunduğu belirlenmiştir.

3. Şikayetçi ..., soruşturma aşamasındaki beyanında, suça konu çekleri alışveriş karşılığında sanığın kendisine verdiği şeklinde beyanda bulunduğu belirlenmiştir.

4. Suça konu çekler ile ilgili olarak;

a.)Soruşturma aşamasında, Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığından alınan 04.11.2011 tarihli ekspertiz raporuna göre; suça konu iki adet çekin sahte olarak oluşturulduğu ve aldatma niteliklerinin bulundukları,

b.)Soruşturma aşamasında, grafoloji ve sahtecilik uzmanından alınan 14.05.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre; suça konu iki adet çekin ön yüzündeki yazılar ile arka yüzündeki adına atılı ciranta imzasının ... elinden çıktığı, çekin ön yüzündeki keşideci imzasının ve arka yüzündeki diğer ciranta yazı ve imazlarının sanık elinden çıktığını beyanına imkan verecek nitelikte aralarında uygun ve yeterli kaligrafik bulgular tespit edilemediğinin bildirildiği,

c.)Kovuşturma aşamasında grafoloji ve sahtecilik uzmanından alınan 12.01.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; suça konu iki adet çekin ön yüzündeki yazılar ile arka yüzündeki adına atılı ciranta imzasının ... elinden çıktığı, diğer ciranta yazı ve imzalarının sanık elinden çıktığını gösterir nitelikte aralarında kaligrafik uyum tespit edilemediğinin bildirildiği tespit edilmiştir.

5.Sanığın savunmasında bahsettiği nitelikli yağma eyleminden dolayı, sanığın şikayetçi sıfatıyla 16.06.2011 tarihinde Konyaaltı İlçe Jandarma Komutanlığına şikayette bulunduğu ve yapılan soruşturma sonucunda Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2012 tarihli kararı ile takipsizlik kararı verildiği tespit edilmiştir.

5. Mahkemesince sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Nitelikli Dolandırıcılık Suçu Yönünden

1. Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2012/435 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararında, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmaları, şikayetçi beyanı, alınan bilirkişi ve uzmanlık raporları ile tüm dosya kapsamından bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

A.Nitelikli Dolandırıcılık Suçu Yönünden

1. Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2012/435 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararında, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmaları, şikayetçi beyanı, alınan bilirkişi ve uzmanlık raporları ile tüm dosya kapsamından bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

1. Belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin ... ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu çek aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özellikleri tutanağa geçirilip yasal unsurları taşıyıp taşımadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı yöntemince tartışılarak denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2. Kabule göre de;5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A.Nitelikli Dolandırıcılık Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2012/435 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2012/435 Esas, 2015/284 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.