muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/289, Karar No: 2021/124, Tarih: 18.03.2021

Tanık ... aşamalarda; olay tarihinde bahse konu ikamette kardeşi olan katılan, annesi ...ve iki çocuğuyla birlikte yaşamakta olduklarını, babasının akrabası olan ve yirmi yıldır görüşmedikleri sanığın, Facebook aracılığıyla kendilerine ulaştığını, beş-altı aydır annesi ile telefonda görüştüğünü, samimiyetin de biraz ilerlemesiyle 05.10.2012 tarihinde kendilerine misafirliğe geldiğini, iki gece evlerinde kaldığını, kardeşinin odasında uyuduğunu, 07.10.2012 tarihinde evlerinden ayrıldığını, aradan bir hafta geçince, kardeşinin, odasındaki masanın üzerinde bulunan kutunun içindeki takılarının yerinde olmadığını söylediğini, önce eve hırsız girmiş olabileceğini düşünerek polise haber verdiklerini, evde yapılan incelemede herhangi bir bulgu ele geçirilemediğini, daha sonra bir haftadır kardeşinin odasına başka kimse girmediğinden sanıktan şüphelendiklerini, kardeşinin sanığı telefonla aradığını, bazı takılarının kayıp olduğunu, yeğenlerinin oynarken yanlışlıkla çantasına koymuş olabileceğini, takıları görürse çekinmeden söylemesi gerektiğini belirttiğini, sanığın da tamam dediği hâlde birkaç gün kendilerine dönüş yapmadığını, 16.10.2012 tarihinde saat 01.30 sıralarında kendisini arayan sanığın, “Makyaj çantasını kontrol ettim. Nasıl oldu anlamadım. Kolye ve bileklik benim çantama girmiş. Yonca’nın odasında makyaj yaparken kutu devrilmişti. O esnada benim tel tokama takılmış ve bende yanlışlıkla çantama koymuş olabilirim.” dediğini, bunun üzerine kendisinin küpelerin nerede olduğunu sorduğunu, sanığın “Küpeler bende değil, haberim yok. Gerekirse onları da karşılarım.” şeklinde cevap verdiğini, bu konuşmayı kardeşine anlattığını, kardeşinin de telefonun sesini dışarıya vererek sanığı aradığını, sanığın telefon görüşmesinde, zincirlerin kendisinde bulunduğunu, ancak küpelerden haberinin olmadığını söylediğini, kardeşinin küpelerin kendisi için daha değerli olduğunu belirtmesi üzerine sanığın da yeniden bakacağını söylediğini, ertesi gün sanığın eşinin kardeşini aradığını, olayı kapatmak adına gereği neyse yapacaklarına ve küpeleri telafi edeceklerine dair aralarında konuşma geçtiğini, kardeşinin küpelerin değerinin 5.000 TL olduğunu söylemesi üzerine geri adım attıklarını, bilgisinin bundan ibaret olduğunu,

Tanık ... kovuşturma aşamasında; sanığın eşi olduğunu, eşinin katılan ile akraba olduklarını, hatırlayamadığı bir tarihte eşinin katılanın evine misafirliğe gittiğini, döndükten bir hafta kadar sonra katılanın eşini arayarak bazı takılarının kayıp olduğunu söylediğini, eşinin de herhangi bir takı görmediğini belirttiğini, daha sonra çantasının içindeki makyaj çantasını kontrol ettiğinde tokaya dolanmış şekilde zincir gördüklerini, hemen katılanı arayarak haber verdiklerini, katılanın pırlanta yüzüğünün de kayıp olduğunu söylediğini, ancak yüzüğün kendilerinde bulunmadığını, daha sonra katılanın devamlı kendilerini arayarak yüzüğün değeri olan 5.000 TL’yi talep ettiğini, tanımadığı erkek bir şahsın da telefonla arayıp katılanın tanıdığını olduğunu, 5.000 TL’yi göndermeleri hâlinde olayın kapanacağını söylediğini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... aşamalarda; katılanın babası ile akraba olduklarını, ancak uzun süre görüşmediklerini, katılanın babasının vefat ettiğini öğrendikten sonra başsağlığı dilemek amacıyla 05.10.2012 tarihinde evlerine gittiğini, burada iki gece kaldığını, katılanın odasında uyuduğunu, büyük boy çantası ile el çantasının odada yerde durduğunu, daha sonra buradan ayrıldığını, on gün kadar sonra gece saat 01.00 sıralarında katılanın kendisini arayarak “Takılarım kayboldu. Evde aradım, bulamadım. Belki çocuklar çantana koymuş olabilir. Çantana bakabilir misin?” dediğini, kendisinin de “Çantalarımı boşalttım. Bir şey görmedim. Sabah olunca yeniden bakarım.” şeklinde karşılık verdiğini, ertesi sabah çantalarını yeniden kontrol ettiğini, ancak bir şey bulamadığını, akşam eve döndüğünde aklına makyaj çantasının geldiğini, açtığında makyaj çantasının içinde kendisine ait olmayan bir tokaya dolanmış vaziyette zincir gördüğünü, hemen katılanı arayarak haber verdiğini, hırsızlık suçlamasını kabul etmediğini, katılan ve ailesinin kendisine komplo kurmuş olabileceğini, çünkü ısrarla “Çantanı kontrol et.” dediklerini, görüşmeleri kayıt altına alarak sonrasında da anlaşmak için teklifte bulunmalarının normal bir durum olmadığını, hırsızlık yapsaydı bulduğu takıları da söylemeyeceğini,

Bozma sonrası yargılamada ise; katılanın annesi ile dışarıya çıktıklarını, bu esnada başka akrabalarının da çocuklarıyla eve gelmiş olduğunu, dışarı çıkarken sadece el çantasını yanına aldığını, valizinin ve makyaj çantasının odada kaldığını, çocukların oyun oynarken takıları çantasına koymuş olabileceklerini,

Savunmuştur.

Bozma sonrası yargılamada ise; katılanın annesi ile dışarıya çıktıklarını, bu esnada başka akrabalarının da çocuklarıyla eve gelmiş olduğunu, dışarı çıkarken sadece el çantasını yanına aldığını, valizinin ve makyaj çantasının odada kaldığını, çocukların oyun oynarken takıları çantasına koymuş olabileceklerini,

Savunmuştur.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...’in, akrabası olan katılanın evinde misafirlikte bulunduğu sırada, kaldığı odadaki tuvalet masasının üzerinde bulunan kutudan ziynet eşyası çaldığının iddia edildiği olayda;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...’in, akrabası olan katılanın evinde misafirlikte bulunduğu sırada, kaldığı odadaki tuvalet masasının üzerinde bulunan kutudan ziynet eşyası çaldığının iddia edildiği olayda;

Katılanın, babasının akrabası olan ve uzunca bir süredir görüşmedikleri sanığın 05.10.2012 tarihinde evlerine misafirliğe gelip iki gece kendi odasında kaldığını, 07.10.2012 tarihinde de evlerinden ayrıldığını, bir hafta kadar sonra odasındaki makyaj masasının üzerinde bulunan kutunun içindeki takılarına baktığında 5.000 TL değerindeki bir çift pırlanta küpesini, 500 TL değerindeki bir adet altın bilekliğini ve 400 TL değerindeki bir adet altın kolyesini bulamadığını, sanıktan şüphelenmesi nedeniyle ablasının sanığı arayarak durumu anlatıp takılardan haberinin olup olmadığını sorduğunu, sanığın, çantasına bakacağını söyleyerek telefonu kapattığını ve ertesi gün gece saat 01.30 sıralarında ablasını arayıp makyaj çantasını kontrol ettiğinde kolye ve bilekliği gördüğünü söylemiş olduğunu, ablasının, bu konuşmayı kendisine anlatması üzerine sanığı aradığında, sanığın kolye ve bilekliği makyaj çantasında bulduğunu, ancak küpeleri göremediğini söylediğini, aralarında geçen bu konuşmayı telefonuna kaydettiğini beyan ettiği, CD çözüm tutanağına göre de, sanığın, makyaj çantasını kontrol ettiğinde bir tokaya dolanmış vaziyette iki adet zincir gördüğü, şok olduğu, birkaç saattir kendisine gelemediği, tokanın da kendisine ait olmadığı, zincir ve kolyeyi göndermek istediği, ancak küpeleri bulamadığı şeklinde konuşma içerikleri bulunduğu anlaşılmakla birlikte,

Sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında, katılanın evine büyük boy valiz ve seyahat çantası ile gittiğini, bu çantanın içinde bir de küçük makyaj çantasının bulunduğunu, eşyasının kaldığı odada yerde durduğunu, evine geri döndükten sonra valizi ve çantasını boşalttığını ancak olumsuz bir duruma rastlamadığını, bir hafta kadar sonra katılanın ablasının kendisini arayarak durumu anlatması üzerine o zamana değin hiç açmadığı makyaj çantasını kontrol ettiğinde kendisine ait olmayan bir tokaya dolanmış vaziyette iki adet zincir gördüğünü ve görür görmez gece saatlerinde katılanın ablasını arayıp haber verdiğini, yaptığı aramalara rağmen küpeyi bulamadığını, bahse konu eşyayı çantasına kendisinin koymadığını, hırsızlık yapsaydı bulduğu zincirleri de söylemeyeceğini, evde katılanın ablasının küçük yaştaki çocuklarının da bulunduğunu, bir ara katılanın annesi ile dışarıya çıktıklarını, bu esnada başka akrabalarının da çocuklarıyla eve gelmiş olduğunu, dışarı çıkarken sadece el çantasını yanına aldığını, valizinin ve makyaj çantasının odada kaldığını, çocukların oyun oynarken takıları çantasına koymuş olabileceklerini beyan etmesi karşısında, ceza mahkûmiyetinin her türlü şüpheden arınmış kesin ve inandırıcı delillere dayanması gerektiği cihetle,

Katılan ve ablası tanık ...'ün, suça konu altın bileklik ve kolyenin bilerek sanık tarafından çantaya koyulduğuna ve sanığın pırlanta küpeleri de aldığına ilişkin somut ve görgüye dayalı bir beyanları bulunmadığı gibi sanığın, altın kolye ve bilekliğin çantasından çıktığını söylememe imkânı olmasına rağmen aleyhine sonuç doğuracak şekilde, gece bir vakitte katılanı arayarak yaptığı arama sonucunda bu takıları çantasında gördüğü ve iade etmek istediğini söylemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyip suça konu ziynet eşyasını çalmadığını, çocuklar tarafından çantasına konulmuş olabileceğini savunan sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin sanığın atılı suçtan beraatine ilişkin direnme gerekçesinin isabetli olduğuna, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi; Sanığa atılı suçun sabit olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2017 tarihli ve 165-315 sayılı hükmündeki direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Usul ve kanuna uygun bulunan Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün ONANMASINA,

3- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.03.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39384, Karar No: 2016/4700, Tarih: 29.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/39384 E.  ,  2016/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı, davalı işyerinde elektrikçi olarak çalıştığını, 21.02.2012 tarihli protokol ile ilk işe giriş tarihinde ... meslek lisesi mezunu olan ve işe girmeden evvel 4 yıl mesleki hizmeti olanların süresi içinde başvurmaları durumunda ilk işe giriş tarihinden itibaren derece intibakların yapılacağı hükmünün getirildiğini, süresi içinde yaptığı başvurusunun kabul edilmediğini bu nedenle ilk işe girişinin “9” dereceden değil “13”dereceden olması gerektiğinin tespiti ile, yürürlükte bulunan TİS’lere göre hak ettiği halde derece farkı nedeniyle eksik ödenen ücret ve sosyal yardım alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının başvurusunun hizmetinin intibakı gerektirecek şekilde olduğunun tam olarak tespit edilemediğinden kabul edilmediğini, tüm haklarını aldığını, hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının derece intibakının toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının ilk işe girdiği dönemde işyerinde uygulanan TİS’in 38. maddesinin düzenlemesine göre; işe girerken ... Meslek Lisesi mezunu olan ve mesleğinde en az 4 yıl çalışmış olanlar “13.” dereceden işe alınacaktır. Davacının sunmuş olduğu belgelerin incelenmesinde ... Meslek Lisesi mezunu olduğu ve işe giriş tarihinden önce 4 yılı aşkın mesleki çalışmasının olduğu anlaşılmaktadır. Başka bir anlatımla davacı gerekli şartları taşımasına rağmen ilk işe girişi “9.”dereceden yapılmıştır. Bu nedenle davacının ilk işe girişinde “13.” derece olduğunun tespitine dair mahkeme kabulü yerindedir. Davacının ilk işe girdiği tarihte işyerinde yürürlükte bulunan TİS’de de aynı hükümlerin bulunması nedeniyle alacağın geçmişe dönük olarak hesaplanmış olması da doğrudur.

Ne var ki Dairemizde aynı gün incelenen bazı dosyalarda zaten kurum tarafından başvurusu kabul edilerek intibakları yapılan işçilerin de, ilk işe giriş derecesinin “13” derece olduğunun tespitine karar verilerek alacak hesabı yapılmıştır. Ancak kurum tarafından intibakın yapılması nedeniyle taraflar arasında uyuşmazlık konusu bulunmayan hususların mahkemece yeniden hüküm altına alınmasında hukuki yarar olmadığından davacının bu konudaki talebinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir. Ayrıca intibak tarihinden sonra gerekli ödemelerin yapılmış olması nedeniyle, alacak hesabının intibakın yapıldığı tarihe kadar geçen dönem yerine dava tarihine kadar yapılmış olması da hatalıdır.

Davacının hesaplamalara temel alınan ücrete yaptığı itiraz yerinde değildir. Ancak derecelerin ilerlemesine dair hesaplamalara yönelik itirazları doğrudur.

Yürürlükteki TİS’in 21. Maddesine göre; işe alınan işçinin deneme süresi sonunda işe alınması durumunda kesin kabul yapılırken, işe alındıkları ücret derecesinin bir üst derecesinden hesaplamalar yapılır. Ayrıca kesin kabul sırasında lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarına bir üst derece ayrıca verilir. Bu nedenle davacının kesin kabul sonunda, derecesinin “15.” derece olması gerekmektedir. Zaten başvuruları kabul edilen işçilerin intibakları sırasında davalı kurum da, kesin kabul sonrası “15.” dereceden işlem yapmıştır. Yine 21. Madde/4. bent hükmüne göre deneme süresi hizmet ve terfi için bekleme süresinden sayılır bu nedenle derece terfii tarihinin belirlenmesinde deneme süresi dahil hesaplama yapılması zorunludur. Bilirkişinin buna aykırı hesaplamaları hatalı olup hükme esas alınamaz.

Ancak TİS’in 58. maddesine göre terfi bekleme sürelerini doldurmuş işçilerin yılda iki kez, Nisan ve Ekim aylarında terfilerinin yapılacağı hükme bağlanmıştır. Bilirkişinin hesaplamaları yaparken derece terfilerini bu aylarda yapması ve hesaplamaların da buna uygun olarak yapılması gerekmektedir.

Ayrıca davacının intibakı sırasında şahsi siciline göre çalışırken almış olduğu ödül terfilerine de dikkat edilerek işçinin hakkına tam olarak kavuşması sağlanmalıdır. Burada dikkat edilmesi gereken bir husus da, davalı kurum tarafından 15.09.2013 tarihinde tüm işçilere verilen ilave dereceler, “22.” derece baz alınarak belirlenmiş olup, yapılan intibak sonucu davacının “22.” derecenin üstüne çıkması durumunda ilave edilmesi gereken derecenin değişeceği hususu da gözden uzak tutulmamalıdır.

Ayrıca davacının intibakı sırasında şahsi siciline göre çalışırken almış olduğu ödül terfilerine de dikkat edilerek işçinin hakkına tam olarak kavuşması sağlanmalıdır. Burada dikkat edilmesi gereken bir husus da, davalı kurum tarafından 15.09.2013 tarihinde tüm işçilere verilen ilave dereceler, “22.” derece baz alınarak belirlenmiş olup, yapılan intibak sonucu davacının “22.” derecenin üstüne çıkması durumunda ilave edilmesi gereken derecenin değişeceği hususu da gözden uzak tutulmamalıdır.

Yine davacının işe girmeden önceki hizmetinin 4 yıldan fazla olması durumunda bunların kurumda geçen hizmet süresinden kabulü ile derece terfiine esas alınmış olması da hatalıdır. Önceki hizmetinin süresi, sadece “13.” dereceden başlayıp başlamayacağın tespitinde önem arz etmekte olup bu sürenin 4 yılın ne kadar üstünde olduğunun bir önemi yoktur. Davacı, “4” yıl ve daha fazla hizmeti olduğu için “13.” dereceyi hak etmektedir. Bu nedenle bilirkişinin bazı hesaplamalarda 4 yılı aşan hizmeti de sanki kurumda geçmiş gibi kabul ederek derece terfiine esas almış olması hatalıdır.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2771, Karar No: 2024/7998, Tarih: 24.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2771 E.  ,  2024/7998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3134 E., 2022/2006 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli, 2019/573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında "... sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir..." şeklindeki kararı doğrultusunda sanık hakkında verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının sanık müdafiine 26.12.2022 tarihinde tebliğ edilmesine ve müdafiinin süresinden sonra 13.01.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunmasına karşın, cezaevinde bulunan hükmün 08.03.2023 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın süresi içerisinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından sanığın temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.04.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/148 Esas, 2022/351 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/3134 Esas, 2022/2006 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

C. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/3134 Esas, 2022/2006 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, temyiz dışı sanık ... ile tanıklar arasında aile, akraba ve dostluk bağları bulunması nedeniyle tanıkların yalan beyanda bulunduklarına, poşet üzerinde parmak izinin çıkmasının da sanığın temyiz dışı ...'in evine sıklıkla giriyor çıkıyor olması nedeniyle normal olduğuna ve bu nedenle yeterli delil bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde temyiz dışı sanık ...'in ikametinde ele geçen uyuşturucuları sanık ... ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçu kapsamında bulundurdukları iddiasına ilişkindir.

2. Hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde istihbari bilgiler bulunan temyiz dışı sanık ...'in ikametinde yapılan aramada, 1 adet mavi çöp poşeti içerisinde 156 adet blister içerisinde 2184 adet satışı yasal kısıtlılık altında bulunan sentetik eczalardan olduğu değerlendirilen üzerinde GERİCA 300 mg ibareli yazılı tabletler, 35 adet, 3 adet, 8 adet, 9 adet, 30 adet ve 2 gr, 10 adet ve 37 gr ecstacy olduğu değerlendirilen tabletler, 7,5 gr kokain olduğu değerlendirilen madde, 0.5 gram gelen renk ve görünüm itibari ile esrar ile 1 adet gri renkli OC PASS ibareli gri renkli çalışır vaziyette hassas terazi ele geçirildiği anlaşılmıştır.

3. Temyiz dışı ...'in savcılıkça alınan savunmasında özetle, sanığın suç tarihinden iki gün önce evine gelerek elinde bulunan bir poşet içerisindeki uyuşturucuları kızı ...'ya teslim ettiğini beyanla atılı suçu inkar ettiği; sanığın alınan savunmasında ise özetle, ... ile birlikte ikametinde uyuşturucu madde kullandıklarını ancak ...'in ikametine giderek uyuşturucu madde koymadığını beyanla atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Tanık olarak ifadesi alınan ...'nın 04.01.2022 tarihli ifadesinde özetle; sanığın apartman komşuları ve babasının arkadaşı olduğunu, bu nedenle eşi ile birlikte evlerine girip çıktıklarını, 06/11/2021 günü arkadaşı ile birlikte evde oturdukları sırada sanığın geldiğini ve elinde bulunan poşeti burada kalsın ben almaya geleceğim diyerek oturma odasında duvar kenarına koyduğunu, babasına durumu anlattığında babasının çok kızdığını ve sanığı telefonla arayarak ona da bağırdığını beyan ettiği anlaşılmıştır.