muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4395, Karar No: 2021/6452, Tarih: 22.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4395 E.  ,  2021/6452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

VEKİLİ : AV. ... ......

DAVALILAR 1-...

VEKİLİ : AV. ...

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 04.07.2018 tarih ve 2016/1521 E- 2018/589 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 14.11.2019 tarih ve 2018/1778 E- 2019/1402 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek davalıların icra takibine itirazlarının iptaline, %20 oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; genel kredi sözleşmesine müvekkilinin kefaletinde eş rızasının bulunmadığını, kefaletin geçersiz olduğunu, borcun asıl borçlu şirket tarafından ödendiğini, icra takibine konu edilen sözleşmede müvekkilinin kefaletinin bulunmadığını, müvekkilinin borçtan sorumluluğunun bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve Ay-Ben Mobilya San Tic. Ltd. Şti. vekili; davacı bankanın kötü niyetli olarak icra takibi başlattığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; icra takibine konu borcun davacı banka ile davalı şirket arasında imzalanan, davalı ...'ın müteselsil kefil olduğu, davalı ...'ın ise kefalet imzasını içermeyen genel kredi sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, davalıların icra takibine itirazlarının, davalı ... yönünden toplam 160.233,56 TL borcun tamamı yönünden iptaline, davalı Ay-Ben Mobilya San. Tic. Ltd. Şti.'yönünden ise takip tarihinde davalı lehine rehinle teminat altına alınan kısım düşülerek 111.433,56 TL borçtan davalı ... ile birlikte müteselsilen sorumlu olduğundan iptaline, itirazın iptaline karar verilen miktarlar üzerinden %20'si oranında tazminatın davalılardan alınarak davacıya verilmesine, asıl alacağa değişen oranlarda temerrüt faizi işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; davacı banka ile davalı şirket arasında akdedilen 19/02/2013 tarihli, 250.000 TL limitli genel kredi sözleşmesinde diğer davalıların kefil oldukları, 15/04/2014 tarihli, 300.000 TL limitli genel kredi sözleşmesinde ise davalı ...'ın kefaletinin bulunmadığı, davalı ...'ın kefalet sözleşmesi tarihinde evli olduğu nüfus kaydı ile sabit olduğu, en geç kefaletin kurulması anında eş rızasının bulunması kefaletin geçerlilik koşulu olduğundan ve davaya konu icra takibine dayanak kredi sözleşmesinin davalı ...'ın imza atmadığı sözleşme olması nedeniyle anılan davalı hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında gerekçe yönünden isabet görülmediğinden bu yöndeki istinaf istemlerinin kabulüne, diğer davalılar hakkındaki istinaf sebepleri yönünden ise toplam alacağı tespit eden ayrıntılı, dosya kapsamına uygun, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi heyeti raporu hükme esas alındığından sair sebeplere dayalı istinaf isteminin esastan reddine, ilk derece mahkemesi kararının davalı ... yönünden kaldırılmasına, davalı ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava; kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağa dayalı icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı kefil ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... yönünden istinaf istemlerinin gerekçe yönünden kabulüne, sair istinaf istemlerinin reddine, ilk derece mahkemesi kararının davalı ... hakkındaki davanın reddi kararı yönünden kaldırılmasına karar verilmiş ve yeniden hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, davalı kefil ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... yönünden istinaf istemlerinin gerekçe yönünden kabulüne, sair istinaf istemlerinin reddine, ilk derece mahkemesi kararının davalı ... hakkındaki davanın reddi kararı yönünden kaldırılmasına karar verilmiş ve yeniden hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK 353/1-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen bile kabulüne karar verilecek olsa dahi, şayet yeniden hüküm kurulacak ise, ilk derece mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve tüm hükümlerin yeniden kurulması gerekir. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesine ve HMK 297. maddesine aykırı olarak infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir. Keza, somut olayda olduğu gibi, ilk derece mahkemesi kararı hakkında istinaf istemlerinin kısmen esastan reddine, kısmen kabulüne verilip, sadece istinaf istemi kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması halinde bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sadece davalı ... yönünden yeniden hüküm kurulurken, diğer davalılar yönünden yeniden hüküm kurulmaksızın istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle davacı taraf yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz istemlerinin incelenmesine şimdilik gerek olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7776, Karar No: 2020/7692, Tarih: 10.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/7776 E.  ,  2020/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ..., ... ile davalı ..., ..., ... aralarındaki tazminat davasına dair İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22/03/2016 tarihli ve 2012/246-2016/150 sayılı hükmün bozulması hakkında (kapatılan) Yargıtay 13. Hukuk Dairesince verilen 25/10/2018 tarihli ve 2016/29192E.-2018/10060K. sayılı ilama karşı davalı ... ve davalı .... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; ...’in 2004 senesinde wegener hastalığına yakalandığını, tedavi olduktan sonra kendisinin ve eşinin bebek sahibi olmak amacıyla İrenbe Tüp Bebek Merkezine gitmeye karar verdiklerini, burada davalı Dr. ... ile görüştüklerini ve kendilerini beraber çalıştıkları ... Hastanesi Üroloji Anabilim Dalı Başkanı ürolog Prof. Dr. ...'e yönlendirdiğini, 30.09.2011 tarihinde davacı ...'in ameliyata alınmadan önce bir kağıt imzalamasının istendiğini, belgenin ve operasyonun muhteviyatı risklerinin önceden anlatılmadığını, ameliyattan sonra Dr. ... ’ın sperm bulunmadığını belirttiğini, 03.10.2011 tarihinde davacı ...’in çok ağrısı olmasına rağmen davalı ...’in pansuman yapıp her şeyin normal olduğunu bildirerek davacı ...’i evine gönderdiğini, on beş gün boyunca devam eden ağrılara rağmen iki doktorun da davacı ... ’in şikayetlerini hiç önemsemediğini, durumunun gittikçe kötüye gittiğini, buna rağmen davalı Dr. ...’in davacı ... Yüksel’e işe dönebileceğini bildirdiğini, tıbbi müdahale de geç kalındığından davacı ...'in testisinin birini kaybettiğini, diğer testisinin de küçüldüğünü, testosteron seviyesinin düşmesi nedeniyle hayat boyu dışarıdan hormon almak zorunda kalacağını, meydana gelen olayda ... Kadın Hastalıkları ve Doğum Dal ve Tüp Bebek Merkezinin de sorumlu olduğunu, tüm bu süreç boyunca maddi ve manevi olarak zarar gördüklerini, davacı ...’in psikolojik tedavi görmeye başladığını, işini kaybettiğini, uzun süre çalışamadığını, tedavi masraflarını sigorta primlerinin yatırılmaması nedeniyle kendisinin karşıladığını, ileri sürerek, davacı ... için 175.000,00TL, davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminat ile davacı ... için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 30.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacıların temyizi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 25.10.2018 gün, 2016/29192 Esas 2018/10060 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş; bu kez davalı ... ve davalı ... Hastane Doğum Kadın ve Çocuk Sağlığı Hizmetleri ve Malzemeleri San. Tic. A.Ş. karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacıların temyizi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 25.10.2018 gün, 2016/29192 Esas 2018/10060 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş; bu kez davalı ... ve davalı ... Hastane Doğum Kadın ve Çocuk Sağlığı Hizmetleri ve Malzemeleri San. Tic. A.Ş. karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacılar, davalı hekimlerin işini gerektiği gibi dikkat ve özenle yapmaması sonucu uğradığı zarardan hekimleri ve istihdam eden hastanenin sorumlu olduğu iddiası ile eldeki davayı açmışlardır. Davacılar vekili; davacı ...’in 03.10.2011 tarihinde davalı Dr. ...’ın tavsiyesi üzerine diğer davalı Dr. ... tarafından yapılan TESE ameliyatı sebebiyle başlayan süreç neticesinde davalıların kusurundan kaynaklı olarak sağ testisinin alındığını, sol testisinin de küçüldüğünü, artık testosteron hormonu üretilemediği için hayat boyu dışarıdan horoan almak zorunda kaldığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunmuşlardır. Mahkemece, Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu ve üçlü bilirkişi heyetinden alınan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. O nedenle sağlık memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özelliklerinin göz önünde tutulması, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılması ve en emin yolun seçilmesi gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, (doktordan) tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, TBK’nın 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Hükme esas alınan Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunca hazırlanan Adli Tıp Raporu ve üçlü bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan tek sayfadan ibaret bilirkişi raporunda davacı ... ’in geçirdiği TESE ameliyatı sonucunda gerçekleşen komplikasyona bağlı olarak organ kaybının yaşandığı, ameliyat öncesi davacıdan aydınlatılmış onam alınması nedeniyle davalıların kusurunun bulunmadığı belirtilmiş; ancak davacıda ameliyat sonrası oluşan ve organ kaybı ile neticelenen durumun zamanında teşhis edilip edilmediği, 30.09.2011 tarihinde gerçekleşen ameliyattan davacının sağ testisinin alındığı 17.01.2012 tarihine kadar geçen süre içerisinde davalılarca gerekli ve yeterli takip-tedavinin yapılıp yapılmadığı, davacıda ameliyat öncesinde tedavi edildiği belirtilen wegener hastalığının organ kaybına etkisinin olup olmadığı, davacının ameliyat sonrasında birçok kez davalı ...’e muayene olmasına rağmen ameliyattan sonra oluşan sorunun kaynağının tespit edilememesinde davalıların kusurunun olup olmadığı üzerinde durulmamıştır. Nitekim davacılar vekili anılan bilirkişi raporlarına karşı itirazlarında, operasyon sonrasında enfeksiyon testi istenmediğini, ameliyat sonrasında şikayetleri devam etmesine rağmen davalıların gerekli müdahalede bulunmadığını, yaklaşık iki yıl boyunca uygun tedavinin yapılmadığını, organ kaybı ile sonuçlanan süreç boyunca davalı Dr. ... ’in durumun ciddiyeti konusunda davacıyı bilgilendirmeyerek sürekli işe dönmesi konusunda yönlendirdiğini, davalıların ameliyat sonrası yükümlülüklerini yerine getirilmediğini beyan etmiştir. Mahkemece davacının bilirkişi raporlarına karşı itirazları karşılanmadan hüküm tesis edilmiştir.

O halde, Mahkemece; yukarıda değinilen hususlarla birlikte, davacının itirazlarını da karşılayan, konusunda uzman, akademik kariyere sahip bilirkişi kurulundan, davalıların gerekli özen

ve dikkate gösterip göstermediği, yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığı hususlarını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının bozulması gerekirken, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 25.10.2018 gün, 2016/29192 Esas 2018/10060 Karar sayılı ilamında "...davacıların dava dilekçesinde ve diğer tüm beyan dilekçelerinde; davacı ...’in wegener rahatsızlığının olduğu, bu rahatsızlığın testis tutulmasına neden olduğu ve diğer tüm itirazları karşılanmadan hüküm kurulmuştur... " gerekçesiyle kararın bozulduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olduğundan, davalı ... ve davalı ... Hastane Doğum Kadın ve Çocuk Sağlığı Hizmetleri ve Malzemeleri San. Tic. A.Ş. karar düzeltme talebinin kabulüne, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin bozma kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklandığı şekilde bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... ve davalı ... Hastane Doğum Kadın ve Çocuk Sağlığı Hizmetleri ve Malzemeleri San. Tic. A.Ş. karar düzeltme talebinin KABULÜNE, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 25.10.2018 gün, 2016/29192 Esas 2018/10060 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 10/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8523, Karar No: 2018/370, Tarih: 17.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8523 E.  ,  2018/370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar haklarında mahkemece kurulan ilk hükümlerin temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 29.01.2015 tarihli duruşma tutanağında üye hakim ... ve 16.01.2017 günlü duruşma tutanağında ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13239, Karar No: 2010/10046, Tarih: 11.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13239 E.  ,  2010/10046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/10/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan zararlı atıklar nedeniyle davacının ektiği ürünlerde oluşan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporu, Afşin Kaymakamlığı İlçe Tarım Müdürlüğü'nün 2008 yılında üretimi yapılan ve münavebeye giren bitkilere ait maliyet ve birim satış cetveli esas alınarak düzenlenmiştir.

2007 yılına ait maliyet ve birim satış cetveli ile dayanak yapılan 2008 yılı cetveli arasında oldukça yüksek farklılıklar olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından sunulan ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından Türkiye İstatistik Kurumu'na gönderilen 2008 yılına ait veri listesindeki bilgilerinde benimsenen rapordaki 2008 yılına ilişkin miktarlarla örtüşmediği görülmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, 2007 yılı veri cetveli ile 2008 yılı veri cetveli arasındaki farklılıklar araştırılıp açıklattırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Dava konusu ürünlerden şekerpancarı zararı hesaplanırken, sadece zarar gören şekerpancarı üzerinden yapılacak hesaplamaya göre belirlenecek tazminatın ödetilmesine karar verilmesi gerekirken, şekerpancarının fabrikada işlenmesinden sonra elde edilecek olan küspenin de zarar kapsamına alınarak hesaplanan fazla tazminatın ödetilmesine karar verilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22776, Karar No: 2014/31546, Tarih: 25.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/22776 E.  ,  2014/31546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2011/114-2013/309

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kısa kararda 370.552,50-TL bedele hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 434.520,00-TL hükmedildiğinden kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun l0.04.l992 gün l99l/7 – l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaata göre karar verebilir.

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle sair hususlar incelenmeksizin davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7508, Karar No: 2014/10927, Tarih: 03.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/7508 E.  ,  2014/10927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Açılan kamu davasının niteliğine göre davaya katılma hakkı bulunmayan Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasındaki dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkartılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.