muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7017, Karar No: 2019/6554, Tarih: 05.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7017 E.  ,  2019/6554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı Kurum tarafından milletvekillerinin emekli maaşlarına konan hacizlerin kaldırılmasına, karar tarihine kadar ödenmeyen emekli maaşlarının tespiti ile yasal, faiziyle tahsiline tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabülüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacılar emekli maaşlarına konulan haczin kaldırılmasını ve ödenmeyen emekli maaşlarının yasal faizi ile birlikte ödenmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacıların emeklilik maaşlarına konan hacizlerin kaldırılmasına, karar tarihine kadar ödenmeyen emeklilik maaşlarının yasal faizi ile birlikte davacılara ödenmesine karar verilmişse de varılan bu sonuca eksik inceleme ve araştırma neticesinde varılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 19.11.2012 tarihinde davacı ... hakkında ihtiyati haciz kararı alındığı ve 28.11.2012 tarihli 1056570 s. maaş haczi uygulandığı, davacılar vekilinin kuruma maaş haczi hususunda başvurması üzerine 09.04.2015 tarihli kurum cevabi yazısında; “...Tekstil Konfeksiyon ve Mağazacılık Sanayi Ticaret A.Ş. yöneticisi olan ... ve ortak olan ... ile ilgili haciz kaldırma işleminin yapılamayacağı ve konulan haczin devam edeceğinin..” belirtildiği, 01.12.2015 tarihli kurum yazısında ise ; “...’in dosyasında yapılan incelemede herhangi bir icra kesitisinin bulunmadığı ve maaşının çekilmemesi nedeniyle hareketsiz maaşta bulunduğu, ilgilinin talebi halinde hareketsiz maaşların tekrar hesabına gönderileceği, ... adına ise birden çok icra kesintisinin bulunduğu” belirtilmiştir.

Dosyadaki belgelere göre davacı ... adına 2012/14043 tevhidli dosyadan ödeme emirleri çıkarıldığı, kurum tarafından alınan tevhid kararına göre tevhidli 2012/14043 sayılı dosyanın; 2012/14044, 2012/17024, 2012/17025, 2013/18050, 2013/20202, 2013/20203, 2014/10006, 2014/10007 sayılı ödeme emirlerini içerdiği bu ödeme emirlerinden 2013/20202, 2013/20203, 2014/10006, 2014/10007 sayılı olanların prim tahakkuk ve tahsilat servisinin 14.11.2013 tarihli 4233703 s. yazısı gereği iptal edildiği, ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/39 Esas sayılı dosyasında ...Tekstil ve Konfeksiyon San. Tic. A.Ş. ve ...Tekstil Konfeksiyon ve Mağazacılık Sanayi Ticaret A.Ş. lehine 27.01.2012 tarihinde iflas erteleme tedbir kararı verildiği, tevhidli dosyada mevcut olup iptal edilmeden devam eden ödeme emirlerinin ise 2011/12 - 2012/9 dönemlerine ilişkin borçlar olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacılar maaşlarındaki haczin kaldırılmasını talep etmiş olmakla, yukarıda anlatılan belgeler ve davacı temyize cevap ve davalı vekilinin temyiz dilekçeleri bir arada değerlendirildiğinde;

Somut olayda; davacılar maaşlarındaki haczin kaldırılmasını talep etmiş olmakla, yukarıda anlatılan belgeler ve davacı temyize cevap ve davalı vekilinin temyiz dilekçeleri bir arada değerlendirildiğinde;

... yönünden; kurum son cevabına göre davacının maaşının hareketsiz maaş olduğu, ancak 09.04.2015 tarihinde davacılar vekiline kurum tarafından verilen cevapta ise genel bir cevap verilerek “maaşında haciz olduğu” belirtilmiş ve çelişki oluşmuştur. ...’in hareketsiz maaş hususunda kuruma bavuru yapıp yapmadığı da belli değildir. Ayrıca davacı temyize cevap dilekçesinde maaştaki hacizlerden ve “Amasya Sosyal Güvenlik Merkezinin 25.03.2015 tarihli ve haciz kaldırma konulu yazı, Süleymanpaşa/Tekirdağ Sosyal Güvenlik Merkezinin 14.04.2015 tarihli ve borç itirazı konulu yazı,... Sosyal Güvenlik Merkezinin 09.04.2015 tarihli yazısından” bahsetmiş olmakla bu yazılar ve konulan hacizlere ilişkin davacı tarafından da belge sunulmamıştır.

... yönünden ise; haciz kaldırma talebi mevcut olup, hangi dosya ve haczin kaldırılması için araştırma yapıldığı somutlaştırılmadan, yalnızca yukarıda açıklanan tevhidli dosya yönünden inceleme yapılarak davacının maaşındaki hacizlerin kaldırılması hatalıdır. Kurum dosyada ve temyiz dilekçesinde; Kars, Hatay, Pendik, Tekirdağ, Amasya, Balıkesir, Malatya, Manisa ,Kahramanmaraş.. birimlerince farklı nedenlerle kesintilerin yapıldığından bahsetmiş olmakla hangi dosyadan haczin kaldırıldığı ve gerekçesi belirtilmeden infazda tereddüt yaratacak şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

Yapılacak iş;

... yönünden; Davacının talebini açıklattırarak hangi dosyadan haciz konulduğunu ve kaldırılmasını talep ettiğini sormak, davacı vekilinden hacze ilişkin belgeleri talep etmek (gerektiğinde temyiz dilekçesinde bahsettiği belgeleri istemek), davacıya hareketsiz maaş hususunda kuruma başvuru yapıp yapmadığını sormak gerektiğinde başvuru yapması için süre vermek, kuruma yukarıda bahsedilen iki yazı cevabı ( 09.04.2015 tarih ve 01.12.2015 tarihli) arasındaki çelişkiyi gidertmek, tüm bu araştırmalar sonrası sonuca gitmek,

... yönünden ise; Davacının talebini açıklattırarak hangi dosyadan haciz konulduğunu ve kaldırılmasını talep ettiğini sormak, maaşındaki hacze ilişkin belgelerini davacıdan talep etmek, 2012/14043 sayılı tevhidli dosya dışında farklı hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği takdirde bu hacizlere ilişkin dayanak belgeleri istemek ve değerlendirme yapmak, tüm bu araştırmalar sonrası davacılar yönünden hangi tarih ve sayılı hacizlerin kaldırıldığını da belirterek infaza elverişli hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15133, Karar No: 2014/18050, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/15133 E.  ,  2014/18050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/796-2014/426

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili;Müvekkillerinin davalıdan konut satın aldığını, satışın kredi kullandırılarak yapıldığını ve imzalanan sözleşmenin 2.2 maddesinde " taksit oranlarındaki artış oranı bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından düşük olanına göre arttırılacaktır" düzenlemesinin bulunduğunu, davalının bu hükme ve memur maaş artış oranı daha düşük olmasına rağmen diğer kriterleri esas aldığını ve müvekkillerinden fazladan bedel tahsil edildiğini ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak her bir davacı için ayrı ayrı 700,00 TL'nin tahsiline karar verilmesin istemiş,11/12/2013 tarihli ıslah dilekçesiyle dava değerini davacı M.. D.. yönünden 1.585,29 TL'ye;davacı E.N. yönünden 1.630,53 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan 2014/15133-18050

bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre;devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı ;2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38;29.12.2008 tarihli yazısına göre;2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur.MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır.Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, bu oranlardan hangisi daha düşük ise o oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15369, Karar No: 2015/12834, Tarih: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15369 E.  ,  2015/12834 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında şirket adına mesul müdür tarafından reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından sunulan 04.09.2015 tarihli dilekçe ile özetle, "...davanın muvazaaya dayalı tapu iptali ve tescil davası olup, mahkemenin tedbir taleplerinin reddine yönelik kararına karşı yaptıkları itirazlar kapsamında bu güne kadar inceleme yapmamış olması karşısında davalının taşınmazın davalı olduğuna ilişkin şerhe yönelik itirazlarının akabinde alelacele murafaa günü tayin etmiş olmasına ve duruşmada da davanın esasını etkiler şekilde haksız ve hukukî olmayan şekilde şerhi kaldırmış olmasının mahkeme hâkiminin reyini belli ettiği..." gerekçesi ile reddi hâkim talebinde bulunulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından ret isteminin reddine, davacı şirketin 500.00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2234, Karar No: 2024/5161, Tarih: 25.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2234 E.  ,  2024/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1779 Esas, 2023/344 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/492 E., 2021/510 K.

Taraflar arasındaki şirketin fesih ve tasfiyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın tasfiye memuru tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı tasfiye memuru tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin 17.06.2009 tarihinde servis taşımacılığı faaliyetine başladığını, mükellefiyet kaydının 31.05.2013 tarihinde terkin edildiğini, şirketin vergi ve özel usulsüzlük cezalarının bulunduğunu, şirketin %99 hissedarı olan ...'nin 11.06.2015 tarihinde vefat etmesi sonucu mirasçılarının da mirasını reddetmeleri üzerine şirkete tebligat yapılamadığını, şirketi temsile yetkili organın bulunmadığını ve bu eksikliğin giderilmediğini ileri sürerek davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin ortaklarından olan ...'a ve ... mirasçılarına davalı şirket genel kurulunun toplanmasını ve organ boşluğunun tamamlanmasını sağlamak suretiyle şirketin durumunu kanuna uygun hale getirmeleri konusunda davetiye tebliğ edilerek süre verildiği, verilen süre içerisinde organ boşluğunun giderilemediği, davalı şirket ortaklarından ... ve ... mirasçısı ... katıldıkları duruşmada "davalı şirketin faaliyetinin bulunmadığını" belirterek şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ettiği, davalı şirkette organ boşluğunun tamamlanamaması karşısında 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 636 ncı maddesinin ikinci fıkrasındaki fesih ve tasfiye koşullarının oluştuğu, davalı şirketin faaliyetinin de bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, davalı şirkete ...'un tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tasfiye memuru ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tasfiye memuru ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Tasfiye memuru ... istinaf dilekçesinde özetle; şirketin %99 pay sahibi ...'nin yasal mirasçılarının tamamının mirası reddetmiş olması nedeni ile şirketin tasfiyesini yapacak olsa bile devletin alacağını tahsil etme imkanının bulunmadığını, bu nedenle davacının hukuki yararının mevcut olmadığını, davalı şirketi temsile yetkili temsilcisi bulunmadığından davalıya usulüne uygun tebligat da yapılmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile vergi borcu nedeniyle şirketten alacaklı olan davacı tarafından açılan işbu davada, İlk Derece Mahkemesi tarafından davalı şirketin ortakları ... ve ...'nin mirasını redetmeyen mirasçılarına şirket genel kurulunun toplanması ve organ boşluğunun tamamlanmasını sağlamak suretiyle şirketin durumunu kanuna uygun hale getirmeleri hususunda usulüne uygun şekilde süre verilerek ihtarat yapılmasına rağmen organ boşluğunun giderilemediği, şirketin herhangi bir ticari varlığına rastlanılmadığı, gayrifaal olduğu, gelir elde etmediği halde vergi yükümlülüğünün doğduğu gerekçesiyle tasfiye memuru ...'un istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde tasfiye memuru ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Tasfiye memuru ... temyiz dilekçesinde özetle; şirkete tasfiye memuru olarak atanmasına dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece tasfiye memurunun görev ve yükümlülükleri kendisine açıklanmadan tasfiye memuru olarak atandığını, davalı şirketteki %1 hissesini üçüncü bir kişiye devrettiğini, hiçbir zaman yöneticilik, müdürlük gibi bir görevde bulunmadığını, gerek kendisinin gerekse ...'un şirketteki hisselerini uzun yıllar önce devrettiklerini, bu nedenle şirketin organ boşluğunu tamamlaması için yapılan ihtaratın ortak olmayan kişilere yapıldığından hiçbir geçerliliğinin bulunmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, limited şirketin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 636 ncı maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, limited şirketin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 636 ncı maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup tasfiye memurunca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32848, Karar No: 2014/27207, Tarih: 18.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/32848 E.  ,  2014/27207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı 18/12/2013 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 26/12/2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16160, Karar No: 2012/16531, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16160 E.  ,  2012/16531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :1

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti ve alacak davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Yasa'nın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK'nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ve davalı ...'ye iadesine

04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16384, Karar No: 2008/17215, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/16384 E.  ,  2008/17215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki ismin düzeltilmesi istemine ilişkin davada Bafra 2. Asliye Hukuk ile Bafra Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapuda isim düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacının babası ... oğlu ...'ın paydaşı olduğu ... İlçesi ... Köyü 138, 195 ve 241 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydına yanlışlıkla ... oğlu ... ... olaraka yazıldığını, baba isminin ... olarak tesciline karar verilmesini istediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; tapuya tescil edilen tapu kaydında yazılı olan baba adının düzeltilmesi istendiğine göre uyuşmazlığın çözümünde Asliye Hukuk mahkemesi görevlidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Bafra 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/12/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.