muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20517, Karar No: 2021/13203, Tarih: 21.10.2021

Somut olayda,

1-5326 sayılı Kabahatler Kanunu 17/3. maddesi gereğince idari yaptırım kararlarının genel bütçeye gelir kaydedilmesi gerektiğinden kesinleşmiş olması zorunluğunun bulunduğu, anılan Kanun'un 21/4. maddesi gereğince yerine getirme zamanaşımı süresinin kararın kesinleşmesinin rastladığı takvim yılını takip eden yılın başından itibaren başlayacağı, idari yaptırım kararının 21/07/2020 tarihinde muterize tebliğ edildiği dikkate alındığında, idari yaptırım kararının usulüne uygun olarak kesinleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Bayraklı İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün bila tarihli ve 2018/160 sayılı idari yaptırım karar tutanağından iki ayrı suretin dosya içinde bulunduğu, kabahat tarihinin bir surette 2018 yılı içerisinde şeklinde yer aldığı, bir diğer surette kabahat tarihi olarak 21/01/2018, 23/01/2018 ve 30/01/2018 tarihlerinin bulunduğu, kabahatin işlendiği tarih açısından çelişki bulunduğu gözetilmeden karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7258 sayılı Yasanın 5/1.d maddesinin “Spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli veya müşterek bahis veya şans oyunlarını oynayanlar mahallin en büyük mülki idare amiri tarafından beş bin liradan yirmi bin liraya kadar idari para cezası ile cezalandırılır.” şeklinde, 5326 sayılı Yasanın 34. maddesinin ise “Kumar oynayan kişiye, bin Türk Lirası idari para cezası verilir. …” şeklinde olduğu, dosyanın tetkikinde İzmir İl Emniyet Müdürlüğünün 11.02.2020 tarihli ve 2018/11353 sayılı yazısında MASAK tarafından yapılan çalışmada Seda Birkan’ın hesabının bahis-kumar organizasyonlarında para transferinde kullanıldığının belirtildiği, yazı ekindeki kabahatlinin anılan hesaba para transfer ettiğine dair listenin de dosya içerisinde bulunmadığı, kabahatlinin ise uygulanan idari para cezasına yönelik başvurusunda kendisinin futbol bahsi değil tavla ve poker oynadığını belirterek buna ilişkin ekran görüntüleri sunduğu anlaşılmakla, yukarıda alıntılandığı üzere her iki kabahat için öngörülen idari para cezası miktarlarının farklı olduğu da gözetilerek öncelikle kabahatlinin eyleminin hangi kabahati oluşturduğu tespit edilip, kabahatlinin para transferlerine ilişkin hesap hareketleri de dosyaya kazandırılarak buna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi

Hususunda da kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunulmayacağının değerlendirilmesi için Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yazı İşleri Müd. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/1995, Karar No: 2007/3981, Tarih: 19.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1995 E.  ,  2007/3981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine İcra Mahkemesince davalı ...'un ilk haczinin düştüğü, yenileme talebi üzerine konulan haczin yeni bir haciz olup, davacı kurumun haczinden sonraki tarihli bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Mercii Hakimliğince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemiyeceğine göre, davalılardan Abdullan Torun vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA, 19.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5692, Karar No: 2022/1530, Tarih: 24.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/5692 E.  ,  2022/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 24/02/2022 tarihinde davacı vekili ... Deposu Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili Av....., ile davalı ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4795, Karar No: 2009/4670, Tarih: 26.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4795 E.  ,  2009/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada Devrek 1. Asliye Hukuk ve Devrek Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, müdahalenin meni istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Asliye Hukuk Mahkemesi; kadastro tutanağı düzenlendiğini belirterek, Kadastro Mahkemesi de, dava edilen yerin, paftasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakıldığını gerekçe göstererek karşılıklı olarak görevsizlik kararı vermişlerdir.

Somut olayda, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda, uyuşmazlık konusu yerin yol boşluğunda bulunduğunun belirlendiği, yol hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

3402 Sayılı Yasanın 16/B-son maddesinde "yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir" hükmüne yer verilmiştir. 3402 Sayılı Yasanın 26. maddesinde ise “Kadastro Mahkemesinin yetkisinin her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği günde başlayacağı hüküm altına alınmıştır.

O halde; dava konusu edilen yerin yol olduğu, kadastro tutanağı düzenlenmediği ve paftasında gösterildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Devrek 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3244, Karar No: 2019/7981, Tarih: 30.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/3244 E.  ,  2019/7981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı yapma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesindeki “Mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder” hükmü ile 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesindeki “İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır.” hükmü karşısında, cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanık ...’ya gerekçeli kararın tebliğine ilişkin evraklarda, bu kararın sanığa okunduğuna dair herhangi bir ifadeye yer verilmediğinden gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmakla, sanığın temyizinin süresinde kabulü ile bu hususta tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, 31/05/2014 tarihinde alınan savunmasında, vareste talebi bulunmaması karşısında, hükmün açıklandığı 15/07/2014 tarihli son oturumda SEGBİS yoluyla duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193 ve 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12090, Karar No: 2022/8546, Tarih: 29.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/12090 E.  ,  2022/8546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KARAMAN 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” amir hükmü ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. fıkrasında yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki ve 9. fıkrasında yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında;

Somut olayda sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan daha önce Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2015 tarihli ve 2014/967 esas, 2015/69 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği ve 10/02/2015 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2.fıkrası uyarınca verildiği, kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile aynı hukuki sonuçları doğuracağı, bu durumda, incelemeye konu suç tarihinin 17/02/2015 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle Cumhuriyet Savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılarak kamu davası açılması kanuna aykırı olduğundan, sanığın eylemini, Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesince zorunlu olarak

verilen ve 10/02/2015 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçun sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali sayılabileceği, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle, mahkemesince açılan kamu davasında “düşme kararı” verilip Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulması ve sanığın 25/10/2015 tarihli eylemi müstakil suç haline geleceğinden bu eylem yönünden gereğinin yapılması için Karaman Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde; “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda ise; Karaman Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen “kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” dair kararın şüphelinin doğrudan MERNIS adresine tebliğe çıkarıldığı, MERNİS adresinde 15/04/2015 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21/2.maddesi gereğince tebliğ edildiği, bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu, dolayısıyla şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinden kesinleşmeyen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu halde sanığın 25/10/2015 tarihinde işlediği iddia edilen ihlal sayılan eylemin de erteleme süresi içerisinde işlendiğinden sözedilemeyeceği anlaşıldığından, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Karaman Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'un 321. maddeleri gereğince hükmün BOZULMASINA, 29/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7654, Karar No: 2015/9415, Tarih: 15.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/7654 E.  ,  2015/9415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 30.04.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yaptırıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10614, Karar No: 2024/3125, Tarih: 25.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/10614 E.  ,  2024/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/824 E., 2023/556 K.

KARAR : Direnme

Taraflar arasındaki prime esas kazanç tespiti istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 30.06.2022 tarihli ve 2022/6034 Esas, 2022/10177 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 30.06.2022 tarihli ve 2022/6034Esas, 2022/10177 Karar sayılı kararı sayılı kararına karşı direnilmiş ise de Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Davacının, davalı şirketin üst düzey yöneticisi olarak çalıştığını iddia etmesine karşılık, dosyada yer alan asgari ücret üzerinden düzenlenen bordrolara imza atmış olup imza inkarı da bulunmamakta olup Mahkemece, davacının elden aldığı ücret tutarlarının gösterildiğini iddia ettiği personel ücret çizelgelerine dayanılarak ücret belirlenmesi hatalı olup ücret tutarının, tanıkla ispat sınırının üstünde olduğu da kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde direnme kararı verilmesi yerinde görülmediğinden ve Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8399, Karar No: 2006/6726, Tarih: 20.06.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/8399 E.  ,  2006/6726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı ... sigortalılığının iptaliyle, SSK'nun aylığın durdurulmasına ilişkin işleminin iptaline ve kesilen aylığın Nisan 2002 tarihinden itibaren yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan SSK Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre temyiz edenlerin yerinde görülmeyen bütün itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5289, Karar No: 2022/1537, Tarih: 24.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/5289 E.  ,  2022/1537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tespit-istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen reddine dair verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 24/02/2022 duruşma günü için tebligat üzerine davacı ... vekili Av.... geldi. Davalı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.