muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/498, Karar No: 2020/12877, Tarih: 09.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/498 E.  ,  2020/12877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmaması karşısında, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ile tombala oynatılması eyleminde TCK.nun 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın 1072 sayılı Kanun'un 1 ve 2. maddesi ile cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.06.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık ...'nın eylemine uyan TCK.nın 228/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin, Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2015 gün ve 2014/530 Esas, 2015/269 sayılı Kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede,

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ‘’çalıştırmak’’ veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinasını ‘’çalıştırmak’’ suretiyle tombala oynatılması eyleminde TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi;

Yasaya aykırı bulunarak hüküm oyçokluğu ile bozulmuştur.

Yasaya aykırı bulunarak hüküm oyçokluğu ile bozulmuştur.

Ancak 1072 sayılı Rulet,Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesi “ Türk Ceza Kanununun 228 inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile umuma mahsus veya umuma açık yerlerde her ne ad altında olursa olsun kazanç kasdiyle oynanmasa dahi rulet, tilt, (…) (2) ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet istiyen, otomatik, yarı otomatik el veya ayakla kullanılan oyun alet veya makinaları ile benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmek yasaktır. “ hükmünü haiz olup, madde içeriğinden açıkça anlaşılacağı üzere yasa koyucunun amacı Türk Ceza Kanununun 228 inci maddesinin kapsamı dışında kalsa bile; bu niteliği haiz oyun alet ve makinaları ile benzerlerinin bulundurulması, çalıştırılması, yurda sokulması veya imal edilmesi eylemlerini cezalandırmaktır. Bu alet ve makinalar ile kumar oynanmasa dahi bulundurulması bizatihi suç teşkil etmektedir.

Türk Ceza Kanununun 228/1 maddesi “ Kumar oynanması için yer ve imkan sağlayan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden aşağı olmamak üzere adlî para cezası ile cezalandırılır.” 228/6 maddesi ise “ Ceza Kanununun uygulanmasında kumar, kazanç amacıyla icra edilen ve kar ve zararın talihe bağlı olduğu oyunlardır.” hükümlerine haizdir.

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları Hakkında Kanunun 1. maddesinde öngörülen suçun kanuni tanımında bir unsur olarak neticeye yer verilmemesi sebebiyle bu suç sırf hareket suçudur. Bu sebeple sayılan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme anında suç tamamlanmaktadır. Bu suçta yer alan alet ve makineleri bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme fiilleri ile Türk Ceza Kanununun 228. maddesinde düzenlenen kumar oynanması için yer ve imkân sağlama fiilleri birbirinden ayrı fiillerdir. Öyle ki çoğu zaman 1072 sayılı Kanunun 1. maddesinde sayılan fiiller, Türk Ceza Kanununun 228. maddesindeki suç açısından hazırlık hareketi niteliğindedir. Ancak bu hazırlık hareketi niteliğindeki fiiller 1072 sayılı Kanunun 1. maddesinde suç olarak düzenlendiğinden cezalandırılabilir hale gelmiştir. Üstelik iki suçtaki fiiller birbirinden bağımsız fiillerdir. Bu sebeple tek fiille birden fazla suçun gerçekleştirilmesi de söz konusu olmamaktadır. İki suç arasında gerçek içtima söz konusudur.

Aksi düşünce 6136 sayılı Kanuna göre gerekli izinler alınmadan taşınan, bulundurulan, yurda sokulan ateşli silah veya bıçakla yaralama, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması gibi suçlarda da Türk Ceza Kanununun 44/1 maddesi uyarınca fiilin tek kabul edilerek eylem için öngörülen en ağır cezayı gerektiren suçtan ötürü yargılama yapılmasını gerektirir ki, bu durumun yasal mevzuata ve yerleşik uygulamalara uygun olmadığı düşünülmektedir.

Aksi düşünce 6136 sayılı Kanuna göre gerekli izinler alınmadan taşınan, bulundurulan, yurda sokulan ateşli silah veya bıçakla yaralama, tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması gibi suçlarda da Türk Ceza Kanununun 44/1 maddesi uyarınca fiilin tek kabul edilerek eylem için öngörülen en ağır cezayı gerektiren suçtan ötürü yargılama yapılmasını gerektirir ki, bu durumun yasal mevzuata ve yerleşik uygulamalara uygun olmadığı düşünülmektedir.

Anlaşılacağı üzere, başlı başına bulundurulması suç teşkil etmeyen aletlerle (oyun kağıdı, taşlar, pullar vs ) kumar oynanması halinde eylem Türk Ceza Kanununun 228. maddesi kapsamında değerlendirilecektir. Oysa 1072 sayılı Kanunun kapsamına giren bir alet ve makine ile kumar oynanmasa dahi eylem aynı kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca suç teşkil edecek ve cezalandırılacaktır. Bu kanunda sayılan alet ve makinelerle aynı zamanda kumar oynatılması halinde de her iki eylem nedeniyle cezalandırma yoluna gidilecektir. Somut olayda işlenen fiil birden fazladır. Bu nedenle Türk Ceza Kanununun 44/1 maddesinde yer alan “ İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır.” hükmünün somut olayda uygulanma imkanı mevcut değildir.

Belirtilen gerekçeler ile yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanarak karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin takdirine, yasal ve yeterli gerekçeye göre temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükümlerin ONANMASI görüşüyle, sayın çoğunluğun hükmün bozulması yönündeki görüşüne katılmıyorum. 09.06.2020
Yargıtay — Esas No: 2017/9641, Karar No: 2018/19, Tarih: 15.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9641 E.  ,  2018/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Dosya kapağında, dosyada ek klasör olduğu yazılmış olmasına rağmen Dairemize gönderilen dava dosyası ekinde bahsi geçen klasör bulunmamaktadır. Diğer taraftan, bilirkişi raporunda ücret bordrolarından bahsedilmekte olup, sözü edilen ücret bordrolarının da dosya içeriğinde yer almadığı anlaşılmaktadır.

Anılan sebeple, yukarıda bahsi geçen ek klasörün ve ücret bordrolarının dosyaya eklendikten sonra, dosyanın tüm ekleriyle birlikte eksiksiz şekilde tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17086, Karar No: 2013/24719, Tarih: 24.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/17086 E.  ,  2013/24719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. Vek. Av. ... ile davalılar ... Vek. Av. ... ve ... Vek. Av. ... aralarındaki tazminat davası hakkında Banaz Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince verilen 21/12/12 gün ve 289/608 sayılı kararın Bozulmasına ilişkin Dairemizin 10/06/13 gün ve 9201/12163 sayılı ilamına karşı davacılar vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

1-Davacı vekili 30.07.2013 tarihli dilekçesi ile Dairemizin 10.06.2013 gün 2013/9201E, 2013/17086K sayılı kararında davacılar yararına maddi tazminata karar verilirken talebin aşıldığına ilişkin bozma nedeni bulunduğu, oysa dava açıldıktan sonra ıslah yoluyla maddi tazminat isteminin artırıldığı, talep aşımının söz konusu olmadığı bu yöndeki bozma nedeninin maddi hataya dayalı olduğundan bahisle maddi hatanın giderilmesini istemiştir.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Gerçekten temyiz incelemesi sonunda, hukuk yargılaması sırasında kusur raporu düzenlenmesi gerektiği ve davacı ... bakımından talebin aşılmak suretiyle maddi tazminata karar verildiğinden bahisle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar karar verildiği anlaşılmaktadır. Oysa davacı tarafça 30.11.2010 tarihli dilekçe ile maddi tazminat ilişkin istemlerini usulüne uygun biçimde ıslah yoluyla artırdığı ve ıslah dilekçesinin yöntemince davalılara tebliğ edildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca da davacı ... bakımından talebin aşılmak suretiyle maddi tazminata karar verildiğine ilişkin Dairemiz ilamının maddi yanılgıya dayalı olduğu ve düzeltilmesinin gerektiği anlaşılmakla, Dairemizin 10.06.2013 gün 2013/9201E, 2013/17086K sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek gereği konuşulup düşünüldü,

2-Dava, 15.06.2003 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu 02.08.2003 tarihinde ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece ceza yargılamasında haksız tahrik hükümlerinin uygulandığından bahisle davalıların ¾ oranında kusurlu bulunduklarına, ceza yargılamasında kesinleşen maddi olguların hukuk hakimini bağlayacağına ilişkin değerlendirme davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve karar süresinde davacılar ile davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Zararlandırıcı sigorta olayı sonucu ölen işçinin olay günü, aynı işyerinde birlikte çalıştığı davalı ... ile aralarında çıkan kavga sırasında yaralanarak kaldırıldığı hastanede 02.08.2003 tarihinde öldüğü dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Mahkemece ceza yargılaması sırasında olayda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması nedeniyle ölenin ¼ sanığın ¾ oranında kusurlu bulunarak maddi tazminatın belirlendiği hesap raporundaki değerlendirmeye itibar edilerek, davacıların maddi ve manevi tazminatlarının belirlenmesi yoluna gidilmişse de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Mahkemece ceza yargılaması sırasında olayda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması nedeniyle ölenin ¼ sanığın ¾ oranında kusurlu bulunarak maddi tazminatın belirlendiği hesap raporundaki değerlendirmeye itibar edilerek, davacıların maddi ve manevi tazminatlarının belirlenmesi yoluna gidilmişse de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunun 77. maddesi ile ve işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün öngördüğü önlemlerin işyerinde olup olmadığının saptanması ile mümkündür. Bu yön ise, başka bir anlatımla, işverenin kusurlu olup olmadığının ve varsa kusur oranının, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile tespit edileceği yönü tartışmasızdır. Oysa, mahkemece, hakimlik mesleğinin gerektirdiği, genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan, özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda, bilirkişiye gidilmeden, bilirkişi yerine geçilerek sorunun çözümlendiği açık-seçiktir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ile özel hukukun sorumluluğa ilişkin hükümleri arasında unsurlar açısından farklılık bulunduğu, cezai sorumluluk için kasti veya ihmali bir davranış biçiminin gerçekleşmesi gerekli olduğu, özel hukuk da ise her zaman kasıt ve kusur unsurlarının bulunmasının zorunlu olmadığı, gerek yürürlükten kalkan BK'nun 53. maddesi ve gerekse yürürlükte bulunan TBK’nun 74 maddesi gereğince hukuk hakiminin ceza davasında saptanmış kusur oranlarıyla bağlı olmadığı ceza davasında tespit edilen maddi olgularla bağlı olacağı, görülmekte olan bu dava açısından da bu maddi olgunun, sigortalının iş yerinde çalıştığı sırada aynı işyerinde çalışan bir başka işçi ile çıkan kavga sonucu ölümü ile sınırlı olduğu, göz ardı edilerek, ceza yargılamasında davacılar murisinin tahriki ile olayın

-meydana geldiğinden bahisle kazalının ¼ kusurlu kabul edilerek maddi ve manevi tazminat istemleri hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.09.2008 gün 2008/21-556E ve 2008/532K sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 77.maddesi ile tüzük hükümleri göz önünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan rapor, mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle kusurun aidiyet ve oranlarına ilişkin rapor alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar ile davalı ... davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle kusurun aidiyet ve oranlarına ilişkin rapor alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar ile davalı ... davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre temyiz edenlerin sair temyiz itirazların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6964, Karar No: 2024/2155, Tarih: 06.03.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/6964 E.  ,  2024/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir. Mahkemece, dava konusu takip dosyasında sıra cetvelinin söz konusu olmadığı anlaşıldığından sıra cetveline ilişkin şikayetin reddine, borçlunun hak alacakları için dava dışı ... Şirketine haciz ihbarnamesi gönderildiği, ancak haciz ihbarnamesinden önce borçlu tarafından ... bünyesinde bulunan alacağının davacıya temlik edildiği, bu haliyle dava konusu paranın mülkiyetinin davacı şirkete ait olduğu, bu hususta açılan tasarrufun iptali davasının reddine karar verildiği gerekçesi ile sıra cetveline ilişkin şikayetin reddine, istihkak davasının kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı alacaklı ve davacı 3. kişi istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dayanak icra dosyasında sıra cetveli oluşturulmadığı, davacının isteminin haciz konulan ve borçluya ait olduğu iddia edilen para üzerindeki haczin kaldırılmasına ilişkin olduğundan talebin istihkak olarak nitelendirilmesi gerektiği, davacı-3.şahıs ile borçlu şirket arasında 15.11.2008 yani haciz tarihinden temlik sözleşmesi yapıldığı, temlik tarihi itibarıyla haczolunan paranın malikinin davacı 3. kişi olduğu gerekçesi ile davacının başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus takip başlatıldığı, borçlunun 3. şahıslardaki hak ve alacakların haczi için davadışı ... Beyaz Eşya San. Ve Tic. A.Ş.' ye 89/1 haciz ihbarnamesi gönderildiği, anılan şirketin 25.11.2008 tarihinde itiraz dilekçesi sunduğu, ancak sonrasından sistemsel bir hata olduğu belirtilerek borçlu şirketin 331.898,17 TL değerindeki alacağının İcra Müdürlüğü hesabına yatırıldığı, icra müdürlüğünün 10.02.2009 tarihinde tensip düzenleyerek bu paranın alacaklıya ödenmesi gerektiğine karar verdiği, davacı 3. kişinin de söz konusu paranın borçlu tarafından 15/11/2008 tarihinde kendisine temlik edildiğinden bahisle bu para üzerindeki haczin kaldırılmasını istediği anlaşılmaktadır.

Borçlu ile davacı 3. kişi arasında 15.11.2008 tarihinde ... Şirketi bünyesindeki alacağının temlik sözleşmesi ile temlik edildiği, 17.11.2008 tarihinde borçlunun noterde düzenlenen temlikname ile davacı 3. kişi ile yaptığı temlik sözleşmesini ... Şirketine bildirdiği, temlik işleminin kayıtlara işlenerek temlike konu alacağın davacı 3.kişi şirket hesabına yatırılması gerektiği bildirilmiş, dayanak takip dosyasında ... Şirketine haciz ihbarnamenin 25.11.2008 tarihinde tebliğ edildiği, bu durumda hacizden önce davacı 3. kişiye dava konusu alacağın temlik edildiği anlaşılmıştır.

O halde, temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR:

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 22.671,96 TL onama harcı için peşin alınan 5.668,00 TL harcın mahsubu ile kalan 17.003,96 TL harcın temyiz eden davalı/alacaklıdan tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17270, Karar No: 2013/16736, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/17270 E.  ,  2013/16736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.