muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10028, Karar No: 2008/12212, Tarih: 18.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10028 E.  ,  2008/12212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Balıkesir 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkil alacağının 6183 sayılı Kanununun 21.maddesi uyarınca ilk hacze iştirak ettirilmesi gerektiği halde sıra cetvelinde gösterilmediğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, vergi dairesinin diğer alacaklara göre bir imtiyazı olmadığı, haciz tarihi itibariyle yapılan sıralamada şikayet edene pay düşmediği, bu nedenle sıra cetveline yer verilmemesinin usulsüz olmadığı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanunun 21.maddesinin 1.fıkrasına göre, “Üçüncü şahıslar tarafından haczedilen mallar paraya çevrilmeden evvel ol mal üzerine amme alacağı için de haciz konulursa, bu alacak da hacze iştirak eder ve aralarında satış bedeli garamaten taksim olunur.” Bu hüküm uyarınca kamu alacağının ilk hacze iştirak etme imkanı bulunup bulunmadığı araştırılarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, vergi alacaklarına imtiyaz tanıyan bir kanun hükmü bulunmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 18.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1865, Karar No: 2024/5888, Tarih: 04.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1865 E.  ,  2024/5888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3544 E., 2022/2670 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.11.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2021/422 Esas, 2022/314 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27/12/2022 tarihli ve 2022/3544 Esas, 2022/2670 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. İletişim tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

6. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

7. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. İletişim tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

6. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

7. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin istihbari bilgi üzerine kolluk güçleri tarafından usulüne uygun alınan iletişim tespiti kararı doğrultusunda yapılan dinlemeler üzerine başlatılan fiziki takip tutanaklarında sanıktan bir şey alıp verdiği görülen şahısların üzerinden uyuşturucu madde ele geçirildiği, bu kişilerin uyuşturucuyu sanıktan aldıklarını söyleyerek sanığı teşhis etmeleri üzerine sanık hakkında atılı suçtan cezalandırılması talebi ile açılan davada yapılan yargılama sonunda mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin,suçun vasfına,suçun sübutuna, ... cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler,tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunduğundan, hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/3544 Esas, 2022/2670 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6021, Karar No: 2020/1716, Tarih: 19.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6021 E.  ,  2020/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 51/3-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü ...'ın ...ilçesi... köyü ...mezrasında motosikleti ile seyir halinde iken sanık...'a ait köpeğin saldırması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre yolun sol tarafında bulunan yaklaşık 20-25 metrelik dere yatağına yuvarlanması sonucunda ağır yaralandığı, ...'ın.....Devlet Hastanesinde vefat ettiği olay sebebi ile bilgisine başvurulan tanıklar ..., ...,...ın birbiri ile uyumlu beyanlarından da, ölene saldıran köpeklerden bir tanesinin sanığa ait olduğu, bu köpeğin olaydan önce de birçok defa ölene ve köyde yaşayan halka saldırdığı, huzursuzluk yarattığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6783, Karar No: 2015/8275, Tarih: 16.03.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/6783 E.  ,  2015/8275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/263613

MAHKEMESİ : Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2009/761 Esas, 2012/473 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklardan F.. A..'ın ..... Belediye Başkanı, sanık E.. S..'ın belediye meclis üyesi ve başkan vekili, sanık H.. A..'ın zabıta müdür vekili, sanık M.. T..'ın ise zabıta görevlisi olarak görev yaptıkları, olay tarihinde sanık F.. A..'ın, sanıklardan E.. S..'ın yönlendirmesiyle diğer sanıklara .... liman girişinde bulunan katılan şirkete ait büronun önüne danışma masası konulması için talimat verdiği, danışma masasında görev yapan sanık M.. T..'ın, limanda inen turistleri taksicilere yönlendirerek, 1618 sayılı Kanuna uygun şekilde turizm acenteliği yapan katılan şirketin faaliyetini engellediği, bu suretle sanıkların görevlerini kötüye kullandıkları iddia edilen olayda;

Ayrıntıları, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/02/2009 gün ve 2008/1-172 Esas, 2009/26 sayılı Kararında açıklandığı gibi, kararın verildiği oturumda hazır olan sanıklar F.. A.. ve H.. A.. müdafiilerinden son sözlerinin sorulmaması suretiyle CMK'nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,

Aydın Valiliği'nin görevlendirmesi üzerine 31/07/2008 tarihli araştırma raporunu düzenleyen kontrol memurunca beyanlarına başvurulan ve esasa etkili anlatımda bulunan profesyonel turist rehberleri E. S., G. K., Y.T. G., T. B., S. A., A. Ş., N. Ç., Ç. G. ve B. H. T. ile diğer görevliler O. P, R. B.ve Ö. Y.'in mahkemece yöntemince çağrılarak tanık sıfatıyla dinlenmelerinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/652, Karar No: 2010/9953, Tarih: 23.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/652 E.  ,  2010/9953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı nezdinde kasko sigortalı olduğunu, aracın kaza sonrasında hasar gördüğünü ancak hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 20.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçe priminin rizikodan sonra ödendiğini, hasarın teminat kapsamı dışında olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, poliçenin sigorta şirketi tarafından yenilendiği ve sigortalıya bir bilidirim yapılmadığı, rizikodan sonra ödenen primin sigorta şirketi tarafından kabul edildiği poliçenin iptal edilmeyip sözleşmenin ayakta tutulduğu, hasarın teminat kapsamında olduğu gerekçesi ile, bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 918,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5524, Karar No: 2020/6446, Tarih: 14.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/5524 E.  ,  2020/6446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, 17.09.2020 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanun'un 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerinin kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 14.12.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/13564, Karar No: 2024/12697, Tarih: 10.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13564 E.  ,  2024/12697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/40 E., 2023/297 K.

KARAR : Kısmen Kabul, Kısmen Ret

Taraflar arasında iş kazasından tazminat istemi davası nedeniyle yapılan yargılama neticesinde Dairemizce Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Aynı zamanda Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda kararın bozulması üzerine uygulanacak temyiz kesinlik sınırı noktasında 14.11.2024 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi ile 6100 sayılı HMK'nın ek 1/3 üncü maddesi olarak getirilen düzenlemenin yürürlük tarihinin 7531 sayılı Kanun'un geçici 1/6 ncı maddesi gereği Yargıtayın bozma kararları üzerine bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yeniden verilen kararlar hakkında uygulanacağı iş bu kararın ise anılan kanun yürürlüğünden önce verildiğinden uygulanmayacağı açıktır.

O halde (04.10.2023) karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri kapsamında, uygulanması gereken temyiz (kesinlik) sınırının HMK'nın 362/1-a maddesinde işaret edilen miktar olarak değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda; bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul ve kısmen reddedilen tutarların karar tarih itibariyle yürürlükte bulunan 238.730,00 TL'lik kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle temyiz eden taraf vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'nun muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ..., ...'ın oyları ve oy çokluğuyla

10.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı ve davalı vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'nun muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ..., ...'ın oyları ve oy çokluğuyla

10.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Anayasa ile güvence altına alınan hukuki korunma ... (36 ncı madde) yalnızca şekli bir yargılama yapılmasını değil, bunun yanında adil ve doğru bir yargılamayı da gerektirmektedir. Adil yargılamanın teminatlarından biri de kanun yollarıdır. (... Akkaya –Modern Usul Hukukunda İstinaf)

Mahkeme kararlarının hukuka uygunluğunun bir üst mahkeme tarafından denetlenmesi Anayasal bir gerekliliktir.

Anayasa Mahkemesine göre de mahkeme ... sadece ilk derece mahkemesine başvurmayı değil temyiz yoluna başvurmayı da kapsar.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341. maddesinde ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, HMK’nın 361. maddesinde; bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilebilen kararları, 362. maddesinde ise bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilemeyen kararları düzenlenmiştir.

HMK’nın 373/4 maddesi gereğince, Yargıtayın bozma kararı üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uygun karar verildiği takdirde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

Bu gibi hallerde, ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yolu mevcut olmayıp, sadece temyiz yoluna başvuru mümkündür.

İlk derece mahkemesince yanlış ve hatalı kararlar verilebilmektedir. Bu hataların giderilebilmesi ancak kanun yoluna başvuru ile mümkün ... gelir. Kararın aleyhine olduğunu düşünen taraf kararın denetlenmesini ve düzeltilmesini kanun yoluna başvurarak isteyebilir. Kanun yolları hakimin yapabileceği hatalar karşısında taraflara tanınmış yasal bir güvencedir.

Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesi ile iki aşamalı kanun yolu sistemi söz konusu olmakla birlikte, HMK’nın 373/4 maddesi kapsamına giren ilk derece mahkeme kararlarında sadece temyiz yoluna başvuru mümkün olup, kanun yoluna incelenmesinde yüksek parasal sınırın uygulanması halinde çok sayıda dosyada ilk derece mahkemesi kararına ilişkin kanun yolu incelemesi mümkün olmayacaktır. Bu ise hak arama özgürlüğünün ağır ihlali anlamına gelir.

Hukuk davalarında asıl olanın her karar için denetim yoluna açık olmasıdır. Ancak HMK’da öngörülen parasal sınırların uygulanması gerektiği de açıktır.

HMK’da, bölge adliye mahkemesi kararları için öngörülen parasal sınırın, ilk derece mahkemesi kararları için uygulanması, yasanın lafzına ve ruhuna aykırıdır.

Mahkemeye erişim ..., kanun yoluna başvuru hakkını da içerir. Böylesi bir uygulama adil yargılanma hakkına, mahkemeye erişim hakkına ve hak arama özgürlüğüne aykırılık teşkil eder.

Yargıtayın temyiz incelemesi yapıp ilk derece mahkemesi kararını bozmasından sonra bozma üzerine verilen kararda temyiz incelemesi yapılması, mahkemeye erişim hakkının bir gereğidir.

Mahkemeye erişim ..., kanun yoluna başvuru hakkını da içerir. Böylesi bir uygulama adil yargılanma hakkına, mahkemeye erişim hakkına ve hak arama özgürlüğüne aykırılık teşkil eder.

Yargıtayın temyiz incelemesi yapıp ilk derece mahkemesi kararını bozmasından sonra bozma üzerine verilen kararda temyiz incelemesi yapılması, mahkemeye erişim hakkının bir gereğidir.

HMK’da, ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi halinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin dikkate alınması gerekir. Kanun yolu başvuru sınırlarının başvurulacak kanun yoluna göre değil, kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerekir. Hukuk Genel Kurulunun 24.06.2021 tarihli, 2021/4-307 Esas, 2021/833 Karar sayılı, 05.07.2023 tarihli, 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararlarında da bu husus vurgulanmıştır.

Kanunda açık bir hüküm bulunmayan yoruma açık tartışmalı konularda hakkın engellenmesi değil, hakkın yoluna açan bir uygulamanın geliştirilmesi gerekir.

Aksi halde bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle iki aşamalı kanun yolu sistemi uygulanan ülkemizde, istinaf inceleme sınırının çok üzerinde, ancak temyiz sınırının altında kalan çok sayıda ilk derece mahkemesi kararı esasa ilişkin hiçbir denetim yapılmadan kesinleşecek hak arama özgürlüğü ve mahkemeye erişim ... engellenmiş olacaktır.

Açıkladığım nedenlerden dolayı; ilk derece mahkemesi kararlarına ilişkin temyiz yolu başvurusunda, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin ve parasal sınırın uygulanması gerektiği, bölge adliye mahkemesi kararlarına ilişkin HMK’nın 362. maddesindeki parasal sınırların uygulanması halinde, ilk derece mahkemelerinin çok sayıda kararının hukukiliğinin denetlenme imkanı ortadan kalkacağından, çoğunluğun temyiz talebinin miktardan reddine ilişkin kararına katılmıyorum.