muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2682, Karar No: 2018/3602, Tarih: 17.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/2682 E.  ,  2018/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK.nın 155/2, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince verilen mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirketle yaptığı ariyet sözleşmesine göre, bu şirketten satmak için aldığı dondurmaların muhafazası için sözleşme süresince kullanılmak üzere 4 adet derin dondurucu da teslim aldığı, ancak sanığın daha sonra dondurucuları katılan şirkete iade etmediğinin iddia ve kabul edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı, ariyet sözleşmesi kapsamı, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyete ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Katılan vekilinin, 09/05/2014 havale tarihli dilekçesi ile zararın giderildiğini belirtmesi karşısında sanık hakkında TCK'nın 168. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümleri uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair BOZULMASINA, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17511, Karar No: 2017/5575, Tarih: 11.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/17511 E.  ,  2017/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılar .... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı Kurum ve davalılar ... A.Ş. ve...İşletmeciliği A.Ş. vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

01.09.2009 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalıya bağlanan gelir ve ödemelerden oluşan kurum zararının, rücuan tahsili istemine ilişkin olan davada; davalı sürücü ...'nin %100 kusurlu olduğu tespit edilerek, davanın kabulü ile; 37.251,33 TL ilk peşin değerli gelirin onay tarihi olan 13.01.2011 tarihinden, 111,68 TL tedavi giderinin masraf tarihi olan 01.09.2009 tarihinden, 2.647,67 TL geçici iş görmezlik ödeneğinin ödeme tarihi olan 01.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

1- Davalılardan ...’nin sanık olarak yargılandığı ceza dosyasından alınan kusur raporunda, ...’nin sürücü olarak %100 kusurlu olduğu tespit edilmiştir. İşveren kusurunu irdeleyen bir kusur raporu da alınmamıştır. Dosyamızdan alınan kusur raporunda da aynı şekilde sürücü ...’nin %100 kusurlu olduğu tespit edilmiş, İşveren...İşletmeciliği A.Ş. ve 3. kişi durumundaki ... A.Ş'nin kusurunu irdeleyen bir kusur raporu da alınmamıştır.

Bu tür rücu davalarında kusurun belirlenmesinde; ihlal edilen trafik kurallarının yanında, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 3'ncü kişilerin kusurunun olup olmadığının 5510 sayılı Kanunun 21., 4857 sayılı Kanunun 77., İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

2-Yapılacak inceleme ve alınacak kusur raporu uyarınca davalı işverene kusur verilmesi halinde ise ;

2-Yapılacak inceleme ve alınacak kusur raporu uyarınca davalı işverene kusur verilmesi halinde ise ;

a) 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tercih edilmek suretiyle varılacak sonuca göre karar verilmesi gereği gözetilmelidir.

2-Yine davalı işverene ve 3.kişilere kusur verilmesi halinde, işveren ve üçüncü kişilerin davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasanın 21/1-4. madde hükmü kapsamında teselsüle dayalı sorumluluk tutarlarının ayrı ayrı belirlenmesi de gerekecektir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin işveren(ler) kusuru karşılığı ile ilk peşin değerli gelirin yarısının üçüncü kişi kusuru karşılığını oluşturan tutar toplamından işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve ilkeler ışığında, davalı işveren ve üçüncü kişilerin 5510 sayılı Yasanın 21. madde hükmü kapsamında teselsüle dayalı sorumluluk tutarlarının belirlenmesi gereği gözetilmelidir.

Mahkemece, kazaya konu aracın aidiyeti belirlenerek ve davalı tarafların aralarındaki ilişki tespit edilerek, dava konusu iş kazasında; iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile işçi sağlığı ve işgüvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, olayda kusurlu bulunan sürücü dışında işveren ve 3. kişilerin kusurları olup olmadığı değerlendirilmek suretiyle rapor alınmalı, kusurlu bulunan sürücü dışında işveren ve 3. kişilerin kusurlarının tespit edilmesi halinde 5510 sayılı Kanunun 21/1-4 fıkraları gereği sorumlulukları belirlenmeli, kusurlu bulunan sürücü dışında başka kusurlu olmadığının tespit halinde ise; davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21'nci maddesinde kusur sorumluluğu düzenlenmiş olduğundan, kusurlu sürücü dışındaki diğer davalıların rucu alacağından sorumluluklarının olmadığı kabul edilmelidir.

Davacı Kurum tarafından, dava konusu alacağın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili talep edilmiştir. Hükmün 3. fıkrasında, hükmedilen vekalet ücretinin davalıdan tahsili şeklinde infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm kurulmuştur. Hükmedilen vekalet ücretinin talebe göre davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline şeklinde, infazda tereddütü ortadan kaldıracak şekilde karar verilmesi gerekir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan .... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ....'ye iadesine, 11.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3062, Karar No: 2016/3827, Tarih: 10.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3062 E.  ,  2016/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

a-)Sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

b-)Sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince ;

Sanık ...'ın Boğaziçi Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi (BEDAŞ) Avcılar Bölgesi teknisyeni olduğu, sanık ...‘in yüklenici Aram İnşaat Elektik Limited Şirketi‘nde elektrik mühendisi ve olay bölgesinden sorumlu şantiye şefi olduğu, ölen ...'in de aynı şirkette işçi olarak çalıştığı, olay tarihinde Kıraç Bölgesindeki Oğuzkent Elektrik trafosunda meydana gelen arızaya müdahale etmek üzere sanık ... ve tanık teknisyen ... ile şirket işçisi ölen ...’in olay yerine gittiği, ölen işçinin trafo içerisinde çalışma yapılırken yüksek gerilim bölgesinde topraklama kablolarını bağlamaya çalıştığı sırada akıma kapılarak vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı olarak öldüğü olayda; yüklenici Aram Elektrik şirketi ile BEDAŞ arasında yapılan 04.09.2008 tarihli arıza onarım ve bakım işlerine ilişkin sözleşmeye göre, işin yürütümü sırasında ihale konusu işlerde çalıştırılan personelin maruz kalacağı iş kazaları nedeniyle ortaya çıkacak cezai sorumluluğun yükleniciye ait olacağı, yüklenici tarafından her ekip için an az teknisyen seviyesinde bir iş güvenliği sorumlusu belirlenerek idareye yazılı olarak bildirileceği,iş güvenliği sorumlusunun çalışma sahasında elektriğin güvenli şekilde kesilmesine dair kontrollerin yapılması, işin başından bitirilinceye kadar çalışılan yerin elektriksiz kalmasını teminen gerekli önlemlerin alınması, elektriği kesilen yerde güvenle çalışılabileceğinin

tespit edilmesi,işin yapımı sırasında her türlü işgüvenliği önleminin alınması hususlarında sorumlu olduğu ve çalışanlara her türlü kişisel koruyucu donanım malzemelerini temin etmekle sorumlu olduğu gözetildiğinde, sanığa yüklenecek kusur bulunmadığı anlaşılmakla sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11044, Karar No: 2014/11763, Tarih: 15.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11044 E.  ,  2014/11763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2011/83-2013/702

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline artan mali mesuliyet sigortası (ihtiyari mali mesuliyet sigortası) ile sigortalı davalıya ait aracın, dava dışı araca çarpması sonucu, anılan araçta meydana gelen hasar tutarını hak sahibine ödediğini belirtip, kaza sırasında sigortalı araç sürücüsünün alkollü olması nedeniyle dava dışı araç için ödenen 12.500,00 TL’nin 28.09.2010 ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, araç sürücüsünün aracı müvekkilinin bilgisi dışında kullandığı sırada kazanın gerçekleştiğini belirtip, hasar miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 12.500,00 TL’nin 28.09.2010 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava artan mali sorumluluk sigorta sözleşmesinden (ihtiyari mali mesuliyet sigortası) kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, davalıya ait aracın ihtiyari mali mesuliyet (artan mali mesuliyet sigortası) sigortacısıdır.

Motorlu Kara Taşıt Araçları İhtiyarı Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigorta Teminatının Kapsamı" başlığını taşıyan 1.maddesine göre, sigortacı aracın işlete-

nine yüklenebilecek hukuki sorumluluğun poliçe teminatı kapsamında olmak şartıyla zorunlu mali sorumluluk sigortası haddi üstünde kalan kısmını poliçede yazılı azami miktara kadar temin eder.

İhtiyari mali mesuliyet sigortacısı, zorunlu mali mesuliyet sigortası limiti üzerinde kalan gerçek zarar ile sorumludur.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya ihtiyari mali mesuliyet sigortalı aracın karıştığı trafik kazasında hasarlanan dava dışı aracın zarar miktarı 25.063,88 TL olarak tespit edilmiş, davacı vekili rapora karşı bir diyecekleri olmadığını bildirmiştir. Davacıya ihtiyari mali mesuliyet sigortası ile sigortalı aracın zorunlu mali mesuliyet sigortasının D.Gr. Sigorta A.Ş. tarafından düzenlendiği dosya arasında bulunan Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğü’nün 2011/1148 sayılı icra takip dosyası içeriğinden anlaşılmakta olup, kaza tarihi itibariyle zorunlu mali mesuliyet sigortası teminat limiti 17.500,00 TL’dir.

Bu durumda davacı artan mali mesuliyet sigorta şirketi lehine, zorunlu mali mesuliyet sigortası limiti olan 17.500,00 TL’nin üzerinde olan kısım ile dava dışı aracın gerçek zarar miktarı olan tespit edilen 25.063,88 TL arasındaki fark tutarı olan 7.563,88 TL rücuen tazminat alacağına hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde fazla miktarda tazminata hükmolunması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5438, Karar No: 2011/637, Tarih: 11.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/5438 E.  ,  2011/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanıklar ..., ... ve ...’nin yapılan yargılanmaları sonunda; lehe kabul edilen 5237 sayılı yasa hükümlerine göre mahkümiyetlerine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.09.2006 gün ve 2005/444 Esas, 2006/339 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde bulunan müfettiş ... tarafından düzenlenen soruşturma raporuna göre sanık ... hakkında ... Turizm A.Ş. ... Tatil Köyü İşletme Müdürü olarak 1995 yılında işlediği iddia olunan zimmet suçu ile ilgili olarak yapılan soruşturma sonucu araştırılarak davaların birleştirilmesi gerektiği de gözetilmeksizin, sanıkların yiyecek alımı yapmış gibi gerçekte mal almadıkları halde sadece faturaları temin ederek, muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgeleri işletmenin stok kayıtlarına anbar girişi yapmak suretiyle 08.03.1996 tarih ve 135, 136 ve 137 sayılı tediye fişleri ile faturaları düzenleyen firmalara gerçekten ödeme yapmaksızın paraların kasadan çıkışını sağladıkları ve aynı şekilde mahsup kayıtları yapılarak anbar fişleri düzenledikleri, düzenlenmiş olan bütün bu belgelerde İşletme Müdürü ve Müdür yardımcılarının imzalarının bulunduğu, işletmenin diğer görevlileri ve Muhasebe çalışanlarının imzalarının olmadığı, toplam olarak 237.122.838 TL.nin sanıklar tarafından zimmetlerine geçirildiği kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de;

Aslına uygunluğu onaylanmamış müfettiş raporu ve dayanak belgeler de esas alınarak, kararın verildiği celsede mahkeme heyetinde değişiklikler olduğu halde önceki tutanaklar ve yapılan işlemlerin okunduğunun duruşma tutanağında belirtilmemesi suretiyle CMK.nun 190. maddesinde öngörülen duruşmanın kesiksizliği özelliğine de aykırı davranılıp, sanık ... yerine kaim olmak üzere hazır bulunan müdafiine son sözleri de sorulmayarak anılan Yasanın 216/1. maddesine muhalefet edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Dosya kapsamına göre de, sanıklardan ...’ün ... Turizm A.Ş.’nin 1. derece imzaya yetkili ... Tatil Köyü İşletme Müdürü olarak, sanıklar ... ve ...’nin 2. derece imzaya yetkili işletme müdür yardımcısı olarak görev yaptıkları, 21.09.2000 tarihli tutanak içeriğine göre 08.03.1996 tarih ve 135, 136 ve 137 sayılı tediye fişleri ile firmalara ait faturalar ve anbar giriş fişlerinin aynı günlü fiş torbası içerisinde bulunmadığı, 115-116 anbar çıkış fişlerinde ise sanıkların imzaları bulunmayıp anbar memuru parafı bulunduğu, 2008 nolu mahsup fişinde ise sanıklar ... ve ...’ın imzaları ile fişi düzenleyen 3. bir kişiye ait imzanın bulunduğu, bu imzanın sanık ...’in 20.01.2006 tarihli dilekçesi ekindeki açıklamaya göre yiyecek içecek kontrol memuru ... ...’e ait olduğunun ifade edildiği, Başmüfettiş ... tarafından düzenlenen raporda ... gıdanın faturalarına ilk defa rastlanıldığının belirtilmesine karşın ... ... ve bir başka soruşturma nedeniyle sanık ... hakkında müfettiş ... tarafından düzenlenen dosya arasında sureti bulunan raporda ... Gıda isimli işyerinden 1995 yılında pahalıya malzeme alındığının, bir kısım sanıklarca da malzemelerin 1995 yılında alındığının ifade edildiği tespit edilmekle, tediye fişlerinin ikinci nüshaları ile birlikte ortadan kaldırıldığının anlaşılması karşısında 1996 yılı kasa defterinin kimler tarafından imzalandığının tespiti gerektiğinden öncelikle bu defterin getirtilmesi, mal alınmaksızın sadece fatura alındığı iddia edilen iş yerlerinin suç tarihinde ve öncesinde faal olup olmadıklarının vergi dairesi aracılığıyla belirlenmesi, faal iseler bu işyerlerinden 1995-1996 yıllarında mal alınıp alınmadığının açıklığa kavuşturulması, suç tarihindeki anbar memurları, kontrol görevlileri ile ... ... dinlenilerek 115-116 nolu anbar çıkış fişleri ve 208 nolu mahsup fişinin kim tarafından ve kimin talimatıyla düzenlendiğinin tespiti, fiilen muhasebeden sorumlu müdür yardımcısı olarak kimin çalıştığının belirlenmesi suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi, müfettiş ... tarafından düzenlenen soruşturma raporu uyarınca yapılan soruşturma ile ilgili olarak Uyap kayıtlarında yapılan araştırmada ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24/07/1998 tarih 1998/204 nolu iddianamesi ile sanıklar ... ve ... ... hakkında cezalandırılmaları istemiyle ... Ağır Ceza Mahkemesine açılan davanın da birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda atılı suçtan mahkümiyetlerine dair 25.10.2004 günlü kararın bozulması üzerine; ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2008 gün ve 2007/171 Esas, 2008/109 Karar sayılı hükümlerin Dairemizin 29.12.2008 gün ve 2008/12537 Esas, 2008/12389 sayılı Kararı ile onanmasına karar verilmekle kesinleştiği anlaşılmış olup,