muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5985, Karar No: 2011/7628, Tarih: 07.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/5985 E.  ,  2011/7628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iki adet taşınmazın paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece satış suretiyle paydaşlığın giderilmesi'ne karar verilmiş, hüküm davalılar kayyımı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre dava konusu 405 parsele ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 406 parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Olayımıza gelince;Dava konusu

406 parsel üzerindeki bulunan iki katlı ev ile ilgili olarak tapu kaydında beyan olmadığı gibi taraflarda bu hususta ittifak etmedikleri halde mahkemece bilirkişi raporuna dayanarak evin ...'e ait olduğunun kabul edilmesi doğru görülmemiş, hüküm bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda 1. bentte yazılı nedenle 405 parsel yönünden ONANMASINA, 2. bentte yazılı nedenle 406 parsel yönünden BOZULMASINA ve onanan kısım için taşınmazın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcının temyiz edenden alınmasına, 7.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2912, Karar No: 2014/4020, Tarih: 22.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2912 E.  ,  2014/4020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine

getirmeme sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM :CMK'nun 223/2-b maddesi

gereğince beraatine

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin, sanık hakkında maktul ...'e yönelik "yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi" suçundan verilen beraat hükmünü temyizde hukuki yararı bulunmadığından ve temyiz istemi gerekçeye de yönelik olmadığından temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, katılan ... vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik "yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi" suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK’nın 223/2-b maddesi uyarınca, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekilinin sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ceddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 22./09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3154, Karar No: 2009/5860, Tarih: 17.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3154 E.  ,  2009/5860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkili ile dava dışı borçlu ... ... arasında çeşitli davaların devam ettiğini, adı geçenin müvekkili aleyhinde Ankara 3. icra Dairesi'nin 2007/12851 sayılı dosyası ile takip yaptığını ve dosya borcunun yatırıldığını; öte yandan müvekkilinin alacağı için borçlu hakkında ... 6. icra Dairesi'nin 2002/16591 ve 2002/15592 sayılı takip dosyalarının derdest olduğunu ve itirazın iptali davası sonrasında borçlunun alacaklı konumunda bulunduğu yukarıda sayısı belirtilen dosya alacağı üzerine haciz konulduğunu; para üzerinde birden çok haciz bulunması nedeniyle Ankara 3. icra Dairesi'nin sıra cetveli düzenleyerek parayı davalının dosyasına isabet ettirdiğini; oysa davalının alacağının mal kaçırmaya yönelik olarak ve muvazaa ile oluşturulduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabında, dava dışı borçlu ... ...'ün vekili olduğunu, davacı ile borçlu arasında toplam değeri 2.000.000,-TL.ye varan davaların devam ettiğini, bu davalar nedeniyle tahakkuk eden vekalet ücreti alacağının tahsili için takibe giriştiğini ve haciz tarihinin önce olması nedeniyle, paranın kendisine verilmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan deliilere ve alınan bilirkişi raporuna göre davalının alacaklı konumunda bulunduğu Ankara 3. icra Dairesi'nin 2007/11384 sayılı takip dosyasının, vekalet ücreti alacağının tahsiline ilişkin olduğu; davalı avukatın takip ettiği davaların vekalet ücretinin takip tutarını aştığı, davacının muvazaa iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Avukatlık ücretinin kararlaştırılmamış olduğu veya taraflar arasında yazılı ücret sözleşmesinin bulunmadığı hallerde vekalet ücretinin nasıl hesaplanacağı ve istenebileceği Avukatlık Kanunu'nun 164/1V üncü maddesinde gösterilmiştir. Maddeye göre bu gibi durumlarda ücret itirazlarını incelemeye yetkili merci tarafından davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar avukatlık ücreti olarak belirlenir.

Yasanın açık düzenlemesi karşısında mahkemece, vekalet ücretinin belirlenmesi ve istenilir duruma gelip gelmediği noktaları üzerinde durulup değerlendirilmesi gerekirken, bu ilkelerin göz ardı edilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm oluşturulması doğru görülmemiştir.

Yasanın açık düzenlemesi karşısında mahkemece, vekalet ücretinin belirlenmesi ve istenilir duruma gelip gelmediği noktaları üzerinde durulup değerlendirilmesi gerekirken, bu ilkelerin göz ardı edilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm oluşturulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASıNA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6313, Karar No: 2014/468, Tarih: 15.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6313 E.  ,  2014/468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında tayin edilen 5 gün adli para cezasına 5607 sayılı yasanın 3/1. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılarak 6 gün adli para cezası yerine, hesap hatası sonucu 7 gün adli para cezasına hükmolunması ve bu ceza üzerinden TCK.nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 4 gün adli para cezası yerine, 5 gün adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 2. bendindeki adli para cezasının "6 gün adli para cezası" olarak düzeltilmesi, 3. bendindeki adli para cezasının “4 gün adli para cezası” şeklinde değiştirilmesi ve 5. bendindeki "100 Türk Lirası" yerine ise "80 Türk Lirası" adli para cezasına indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9064, Karar No: 2013/8680, Tarih: 27.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/9064 E.  ,  2013/8680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; beraat

2- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nun 207/1, 53/1, CMK'nun 231/5-6. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün ve 114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2012 gün ve 2011/371 Esas, 2012/971 karar sayılı hükmünde, başvuru merciinin ve yasa yolunun yanlış gösterilmesi suretiyle yüzüne karşı hüküm verilen katılanın yanıltıldığı anlaşılmakla, temyizinin süresinde yapıldığının kabulü ile 21.11.2012 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede,

I- Katılanın, sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, katılanın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264/2. maddesi uyarınca başvurunun, itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifası için dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Katılanın, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

1- 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup sanık hakkında resmi evrakta sahtecilik suçundan kamu davası açılıp gerekçede de sanığın diğer sanıkla birlikte resmi evrakta sahtecilik suçunu işlediklerinin kabulüne rağmen dava konusu edilmeyen dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

2- Kabule göre de;

Sanığın, suça konu senedi alacağına karşılık diğer sanık ...'dan mevcut hali ile aldığını ve ödenmemesi üzerine icra takibi başlattığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için suça konu senetteki, yazı rakam ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanığın, suça konu senedi alacağına karşılık diğer sanık ...'dan mevcut hali ile aldığını ve ödenmemesi üzerine icra takibi başlattığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için suça konu senetteki, yazı rakam ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Belgelerde yapılan sahteciliğin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, senedin arka yüzünde bulunan ve katılan tarafından yazılan ibarelerde karalamalar yapıldığının iddia edilmesi karşısında; suça konu senet aslı getirtilip üzerinde gözlemde bulunulmadan, aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde de açıklanıp tartışılmadan ve denetime olanak verecek şekilde dosya içinde bulundurulmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6215, Karar No: 2014/13464, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6215 E.  ,  2014/13464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2010/2071-2014/54

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Temyiz eden davalı ESKİ Gen. Müd. vekilince sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra,

2- Kurumca kabul edilen maluliyet oranının ve bu oranın kesinleşip kesinleşmediğinin tespiti ile ilgili tüm rapor ve Kurum kararlarının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan istenerek verilen cevabi yazı eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8974, Karar No: 2016/1154, Tarih: 02.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/8974 E.  ,  2016/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 02.02.2016 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının tarlasında çalışırken elindeki sulama borusuna bakım işletim onarım görevi davalı şirketin sorumluluğunda bulunan yüksek gerilim hattından elektrik atlaması sonucu hayati tehlike geçirecek tarzda ağır yaralandığını, bu nedenle el ve ayaklarının kesildiğini, olay üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/ 1618 esas sayılı dosyası ile soruşturma başlatıldığını,olay sonrası tanzim edilen Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağında tel yüksekliğinin sehven hatalı olarak yazıldığını, orada bulunan tanıkların tellerden birisinin yüksekliğinin 5.90 metre olduğunu duyduklarını ancak tutanağa 6 metre olarak yazıldığını, sulama borusunun tele göre yüksekliği ölçüldüğünde borunun, telin boyunu 10 cm geçtiğini olay yerinde bulunan tanıkların gördüklerini, davalının gerekli önlemleri almadığını, aynı zamanda kusursuz sorumluluğu bulunduğunu, olay akabinde tellerin gerilerek boyunun yükseltildiğini, davacının bu olaydan dolayı özürlü kaldığını ileri sürerek yargılama esnasında belirlenecek maddi tazminatın ve 150.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ortada resmi makamlarca düzenlenen bir tutanak olduğunu ve telin yerden yüksekliğinin 6 metre olduğunun belirtildiğini, tel yüksekliğinin yönetmeliklere uygun olduğunu, hava hattı iletkenine temas edecek kadar yüksek iletken borunun dikey olarak kaldırılmaması gerektiğini, gerekli önlemlerin alınmadan bu işlemin yapıldığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ortada resmi makamlarca düzenlenen bir tutanak olduğunu ve telin yerden yüksekliğinin 6 metre olduğunun belirtildiğini, tel yüksekliğinin yönetmeliklere uygun olduğunu, hava hattı iletkenine temas edecek kadar yüksek iletken borunun dikey olarak kaldırılmaması gerektiğini, gerekli önlemlerin alınmadan bu işlemin yapıldığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporunda, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ilgili maddesinde, Araç geçmesine elverişli , Çayır, tarla, otlak vb. yerler için 6 metre mesafenin gerekli olduğunun belirtildiği, davacı tarafça 6 metre uzunluğundaki boru dik vaziyette tutularak hareket edildiği için dava konusu kazanın meydana geldiği, davacının tam kusurlu olduğu, kusursuz sorumluluk hallerinden olması ciheti ile somut olay incelendiğinde dahi davalı tarafa sorumluluk isnadının mümkün olmadığı, kazazedenin açık ve ağır kusuruyla tüm nedensellik bağlarını keserek kazaya sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6876, Karar No: 2019/9270, Tarih: 28.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/6876 E.  ,  2019/9270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının dosyası dairemize gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemize gönderilen Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2016/236 E. sayılı dosyası incelendiğinde; dosyanın 26.09.2017 tarihinde karara bağlandığı, davacının temyizi üzerine Dairemizin 26.09.2018 tarih ve 2017/8569 E.,2018/868 K. sayılı ilâmı ile hükmün onanmasına karar verildiği, ilamın davacı tarafından tashihen tetkikinin istenmesi üzerine Dairemizin 16.01.2019 tarih ve 2018/15562 E.-2019/374 K. sayılı ilâmı ile karar düzeltme isteminin reddine karar verildiği, böylece kanun yollarının tükendiği, daha sonra davacının 04.03.2019 havale tarihli tavzih dilekçesi istemiyle yeniden karar düzeltme isteminde bulunulduğu görülmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince halen yürürlükte olan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 442/1.maddesinde yer alan; “Aynı ilam aleyhine bir defadan ziyade tashihi karar talebi mesmu olmadığı gibi tashihi karar arzuhalinin reddine veya kabulüyle kararı sabıkın tadiline dair sudur eden hükümlere karşı dahi tashihi karar caiz değildir” hükmü karşısında karar düzeltme talebi üzerine verilen Yargıtay kararına karşı yeniden karar düzeltme yoluna gidilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Karar düzeltme talebi üzerine verilen Yargıtay kararına karşı yeniden karar düzeltme yoluna gidilmesi olanağı bulunmadığından ve Dairemizin 16.01.2019 tarih ve 2018/15562 E.-2019/374 K. sayılı ilâmında maddi hata bulunmadığından davacının dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının ikinci kez karar düzeltme istemlerini içeren dilekçesinin (REDDİNE), 28.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9039, Karar No: 2015/4456, Tarih: 10.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9039 E.  ,  2015/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü 16:30 sıraları sanığın idaresindeki araç ile çift yönlü, 6.40 m genişliğindeki yolda seyretmekte iken sağından yola girdiğini görüp, korna çalarak uyardığı katılanın sağ ayağı üzerinden geçmesi sonucu, katılanın hayat fonksiyonlarını 4. derecede etkileyen kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda tali kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, katılanın ağır şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16421, Karar No: 2012/17658, Tarih: 05.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/16421 E.  ,  2012/17658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile ... vasisi ... arasındaki dava hakkında Uşak İş Mahkemesinden verilen 17.12.2010 günlü ve 291/1056 sayılı hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalı vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ...'ün temyiz harcı yatıramayacağını beyan ederek temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/19-49 Esas 2010/10 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere mahkemece yapılacak iş davalının adli yardım talebi yönünden işin esasına girilerek yasal şartların bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve bu şartların varlığı halinde davalının adli yardımdan yararlandırılması, adli yardım şartlarının bulunmadığının tespiti halinde ise usulünce temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için süre verilip bir önceki geri çevirme kararında belirtildiği üzere sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenler karşısında dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.