muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1760, Karar No: 2009/4112, Tarih: 06.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1760 E.  ,  2009/4112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin “...” isimli işyerinin işletmeciliğini yaptığını ve elektrik sarfiyatından kaynaklanan tüm elektrik bedellerini zamanında gecikmesiz ödediğini, davalının 30.11.2004 tarih ve 0034793 numaralı ve neye ilişkin olduğu anlaşılamayan bir fatura düzenleyip gönderdiğini, söz konusu faturaya süresinde itiraz edildiğini, söz konusu faturanın bakım, denetim ve gözetimi tamamen davalı kuruma ait olan ve anahtarları dahi davalı kurumda olan mühürlü sayacın eksik değer kaydettiği iddiası ile geriye dönük kıyasi olarak tahakkuk faturası düzenlendiğinin anlaşıldığını, bu faturanın gerçeği yansıtmadığını, fahiş olduğunu, hiçbir maddi-hukuki dayanağı bulunmadığını iddia ederek davaya konu fatura nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının müvekkilinin özel trafo müşterisi olduğunu, özel trafolu abonman sözleşmesinin (p) maddesi gereğince tesisçinin işletme ve bakım sorumluluğunun kendisine ait olduğunu, aynı sözleşmenin (m) maddesi uyarınca da tesisteki herhangi bir arızayı en kısa sürede müşterinin müdürlüklerine bildirmesinin öngörüldüğünü, şartların varlığı halinde ortalama alınarak kıyasen tahakkuk yapılabileceğinin sözleşmede hüküm altına alındığını, davacı sayacının 21.10.2004 tarihli kontrolünde 1/3 oranında eksik yazdığının davacı temsilcisinin huzurunda tespit edildiğini, bu tespitte hiçbir ihtilafın olmadığını, davacının geriye dönük dönemlere ilişkin endeks föyü çıkarılıp, abone sözleşmesi ve yönetmelikler gereği aylık ortalaması alınarak, tüketimin bariz olarak düştüğü Ağustos 2003 döneminden itibaren 600/5 akım trafolarından biri yanık olduğundan % 33 eksik değer olan 102.464 Kwh enerjisinin fatura edildiğini, talep edilen bu miktarın cezalı ya da gecikmeli hesap olmadığını, geçmiş dönemde davacının bizzat kullandığı ancak sayaç trafosundaki arıza nedeniyle sayacın kaydetmediği enerji bedeli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacı abonenin geriye dönük 5 yıllık tüketimleri değerlendirildiğinde abonenin aylık ve yıllık tüketimlerinin düzenli ve dengeli bir seyir izlediği, hatalı cihazın değiştirilmesi sonucu tüketimlerin değişiklik göstermediği, akım trafosundaki arızanın belirlendiği ve değişikliğin yapıldığı ay içerisinde tüketimlerin meydana geldiği ve bu nedenle geçmişe dönük ek tüketimin değerlendirilmesinin hatalı sonuç doğuracağı, abonenin arızalı akım trafosu nedeniyle tüketimde % 33 oranında eksik ölçme yapmış olabileceğinin bununda tüketim olarak 1.322.053.YTL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olduğundan reddedilen miktar dikkate alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmetmek gerekirken, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmayıp, hükmün bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ : ukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 5.paragrafının karardan çıkarılarak yerine “karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 2.515.16.-YTL.sı nispi vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya, 500 YTL. vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 6.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7522, Karar No: 2013/10302, Tarih: 22.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7522 E.  ,  2013/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararı Dairemizce; taşınmaz üzerindeki enerji nakil hattının izdüşümü m2 olarak belirlenip ölçekli krokide gösterilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur. Bozmaya uygun olarak fen bilirkişisinden ek rapor alınmışsa da pilon yerlerinin yüzölçümleri gösterilmediği gibi, önceden alınan bilirkişi raporunda hesaplamanın 1.498,01 m2 irtifak alanı üzerinden yapıldığı gözetilerek bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, 13.10.2011 tarihli rapora göre hüküm kurulmuştur.

Bu nedenle;

1) Fen bilirkişi ....tarafından düzenlenen 17.10.2012 tarihli raporda belirtildiği gibi 354,26 m2 irtifak alanı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen pilon yerlerinin kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

3) Pilon yerlerinin yüzölçümlerinin 17.10.2012 tarihli krokili raporda gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6183, Karar No: 2010/4697, Tarih: 19.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6183 E.  ,  2010/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...’in müvekkili şirkette %1 oranında hisse sahibi olduğunu, ayrıca adı geçen davalıya geçici bir süre müvekkili şirket adına imza yetkisi verildiğini, bir süre sonra ...’in imza yetkisine son verildiğini, davalı ... ...’nun ise müvekkili aleyhine davalı ... tarafından imzalı senede dayalı olarak takip başlattığını, müvekkili ile davalı ... ... arasında hiçbir hukuki ve ticari ilişki bulunmadığını, söz konusu senedin müvekkilini zarara uğratmak amacıyla düzenlendiğini belirterek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, takibin ve bononun iptaline ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... vekili, müvekkilinin davalı ...’in yetkisiz bir şekilde senet tanzim ettiğini bilebilecek durumda olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., dava konusu senedi yetkisi dahilinde imzalayarak verdiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacılardan ...’in dava konusu senette imzasının ve sıfatının bulunmadığı, yine davalı ...’in de senette isim ve cirosunun yer almadığı gerekçeleriyle davacı ...’in açtığı davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle davalı ...'e yönelik davanında pasif husumet yokluğu nedeniyle ayrı ayrı reddine, davalı ... ...’nun Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/15 esas sayılı dosyasında tanık olarak verdiği beyanında, kendisinin mali danışmanlık yaptığını ve buna karşılık davacı ... adına senet aldığı, senedi ...’in imzaladığı ve bedelinin ödenmediği yolunda beyanda

bulunduğu, dava konusu senette malen kaydının bulunduğu, bu durumda davalının senedin ihdas nedenini talil ettiği, ancak davalının davacı şirkete danışmanlık hizmeti verdiğini somut delillerle ispatlayamadığı gerekçeleriyle de davacı şirketin davalı ... ...’na karşı açtığı davanın kabulüne, takibe konu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve takibin iptaline karar verilmiş,hüküm davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan ... ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6749, Karar No: 2008/8920, Tarih: 23.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6749 E.  ,  2008/8920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 108 ada 3 parsel sayılı 2400.98 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındıklık niteliği ile belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ve orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması yapılmış ve 08.05.1979 tarihinde ilan edilmiş, ekip çalışmalarına yapılan itirazlar komisyonca incelenip karara bağlanmadığı, daha sonra 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasaya göre verilen yetkiye dayanılarak 1744 Sayılı Yasaya göre yapılan ekip çalışmalarına yapılan itirazların incelenerek karara bağlanması, aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış, 24.11.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada orman tahdit hattı dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 23.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4305, Karar No: 2016/9589, Tarih: 28.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/4305 E.  ,  2016/9589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'a kararın 31/12/2009 tarihinde tebliğinden sonra, sanığın diğer sanık ... ile birlikte 04/01/2010 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu, bu dilekçe üzerindeki hakim havalesi ile "Dosya Gönderme Formunda" temyiz tarihi olarak 01/04/2010 tarihi gösterilmiş ise de, UYAP'ta yapılan kontrolde temyiz dilekçesinin havale tarihi ile sisteme giriş tarihinin 04/01/2010 olarak göründüğü, bu sebeple havale ve form da yazım hatası yapıldığı, sanık ...'ın temyiz talebinin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık ...’in tüm aşamalarda ezik, kırık olan ve üzerinde belediyeye ait olduğuna dair yazı olmayan suça konu malzemeleri boş bir arsadan atılmış olduğunu sanıp aldığını, hırsızlık kastıyla hareket etmediğini söylemesi, tutanak mümzisi beyanları ve dosya kapsamındaki tutanaklara göre de suça konu malzemenin çürük ve paslı, üzerindeki yazıların okunmaz halde olduğu ve boş bir alandan alındığı ve bu şekilde sanığın savunmalarının dosya kapsamındaki delillerle uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...’in savunmasının aksini ispat edecek şekilde yüklenen suçtan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanık ...'ın iftira suçu için, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık ...'ın suç tarihinde sadece silinme koşulları gerçekleşmiş olan suçtan sabıkalı olması, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması ve bu nedenle maddi bir zararın olmaması, iftira suçu için de oluşan maddi bir zararın bulunmaması, sanık hakkında “failin

3-Sanık ...'ın suç tarihinde sadece silinme koşulları gerçekleşmiş olan suçtan sabıkalı olması, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması ve bu nedenle maddi bir zararın olmaması, iftira suçu için de oluşan maddi bir zararın bulunmaması, sanık hakkında “failin

geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları” gerekçe gösterilerek 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması ve hırsızlık suçunun aynı Yasa'nın 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine rağmen mahkemenin 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasını çelişki oluştaracak şekilde "sanığın geçmişte kasıtlı suçlardan mahkumiyetinin bulunması, kişilik özellikleri gözönünde bulundurulduğunda yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeye bağlayarak hüküm kurduğunun anlaşılması,

4-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak, suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama gideri olan vekalet ücretinden eşit olarak sorumlu tutulmaları yerine “sanıklardan payları oranında alınarak katılana verilmesine” şeklinde karar verilmesi,

Kabule göre de;

5-Sanık ...'in 11.12.2006 tarihinde suça konu mallarla yakalandığı ve 09.12.2006 tarihindeki olayla ilgisi olmadığını söylediği, 09.12.2006 tarihli olayın tanığı olan ve sanıkları gören .... beyanında sanık ...'in 09.12.2006 tarihli olayı yapan kişiler arasında olmadığını söylediği ve sanık ...'in 09.12.2006 tarihli olayı yaptığı konusunda da başkaca bir delilin olmadığının anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının olmadığının gözetilmemesi,

6-Sanık ...’in hırsızlık suçu için, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8855, Karar No: 2019/4555, Tarih: 14.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/8855 E.  ,  2019/4555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun 25.maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi mal sahibi açısından usulüne uygun olarak yapılan tebligatla başlar.

Kendisine usulüne uygun kamulaştırma tebligatı yapılmamış kişi açısından kamulaştırma işlemi başlamayacağından, bu kişilere ait taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 17.maddesine istinaden daha önce tescil kararı verilmesi de dava açılmasına engel teşkil etmez.

Dosya içindeki delil ve belgelere göre; İmar İskan Bakanlığı'nın 07/06/1982 tarihli olur kararı ile dava konusu taşınmazların kamulaştırılma işlemine başlandığı, davacıların murisi ...... ...... adına çıkarılan kamulaştırma tebligatının usulsüz tebliğ edildiği anlaşıldığından, öncelikle adı geçen şahsa yada mirasçılarına çekişmesiz kamulaştırma bedelinin ödenip ödenmediği ilgili banka yada bağlı olduğu bölge müdürlüğünden tasfiye olduysa devredildiği banka şubesinden araştırılıp, çekişmesiz bedelin ödenmesi halinde usulsüz tebligatın geçerli hale geleceğindan, bu durumda davanın reddine, çekişmesiz kamulaştırma bedelinin ödenmemiş olması halinde ise tamamlanmış bir kamulaştırma işlemi olmaksızın idarece taşınmaza fiilen el konulduğundan, davacıların tazminat talebinde bulunma imkanının olduğu nazara alınarak işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1606, Karar No: 2024/3838, Tarih: 06.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1606 E.  ,  2024/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2207 E., 2023/1843 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü

fıkrası, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.11.2023 tarihli kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz istekleri; etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, müvekkilin hakimiyet alanında uyuşturucu madde ele geçmediğine, fiziki takip bulunmadığına, parmak izi olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine, ihbarın soyut olduğuna, ara yakalamaların usûle aykırı olmadığına, adil yargılanma hakkının zedelendiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü