muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13215, Karar No: 2024/9016, Tarih: 26.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13215 E.  ,  2024/9016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/429 E., 2020/3278 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın 19.02.2016 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediği gerekçesiyle Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde 31.05.2017 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

3. Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan düşme kararı verilmiştir.

4. Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2018 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 17.12.2020 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği,

Suçu işlemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin dikkate alınmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği,

Suçu işlemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin dikkate alınmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, kolluk görevlilerince yapılan çalışmalar sırasında ön yolcu koltuğunda sanığın bulunduğu aracın durdurulduğu, araçtan indirilen sanığa üzerinde suç unsuru olup olmadığının sorulduğu, sanığın da üzerinde bulunan suça konu uyuşturucu maddeleri kolluk görevlilerine teslim ettiği, bu eylemi nedeniyle sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, daha sonra sanığın 31.05.2017 tarihinde yapılan tahlillerine göre düzenlenen hastane raporlarında uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanığın bu eylemi, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali kabul edildiği, bu şekilde sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan düşme kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan kurulan düşme kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, kaldırılarak "usulüne uygun verilen ve sanığın 22/04/2016 tarihli KDAEK kararının erteleme süresi içerisinde 31/05/2017 tarihli ihlal eylemi nedeniyle TCK'nun 191/4 maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde tekrar uyuşturucu madde kullanmak eylemini işlediğinin sabit olduğu" gerekçesiyle hukuka aykırı bulunup, sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 19.02.2016 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde itiraz süresinin 7 gün olarak belirtildiği, sanığın bu karara, karar tarihi itibariyle 15 gün içinde itiraz ... bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir kanun yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 22.04.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı, Dairemizin 27.03.2024 tarihli ve 2024/12622 Esas, 2024/2780 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun kesinleşene kadar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan işlenen tüm suçların tek suç olup ancak alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olabileceği dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 173 üncü maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, bu husus yerine getirilmeksizin yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 17.12.2021 tarihli ve 2019/429 Esas, 2020/3278 Karar sayılı sair yönleri incelenmeyen kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7366, Karar No: 2008/4361, Tarih: 25.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7366 E.  ,  2008/4361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket tarafından dava dışı ... Dört Ltd.Şti. aleyhine Bursa 9.İcra Müdürlüğünün 2005/1185 sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, söz konusu icra dosyasında müvekkiline 1.haciz ihbarnamesi 4.3.2005 tarihinde tebliğ edildiğini, takip borçlusu ile ilgili olarak çeşitli zamanlarda müvekkilinin uhdesinde alacak tahakkuk ettiğini, muaccel hale gelen alacakların müvekkiline muhtelif icra dosyalarından tebliğ edilen birinci haciz ihbarnamelerinin tebliğ tarihlerine göre icra dosyalarına yatırıldığını, yapılan ödemelerin diğer dosyalara bildirildiğini, müvekkilinin uhdesindeki tüm hak ve alacakların ödendiğini, dava tarihi itibariyle müvekkilinin uhdesinde hiçbir hak ve alacak kalmadığını iddia ederek davalıya borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, 3.kişi davacıya tebliğ edilen 1.haciz ihbarnamesine verilen cevapta, ihbarnamenin tebliğ tarihi olan 4.3.2005 tarihi itibariyle takip borçlusunun kendilerinden 22.623.40 YTL alacağı olduğu bildirilmesine rağmen icra dosyasına herhangi bir ödeme yapılmadığını, bu nedenle davacıya 22.3.2005 tarihinde 2.haciz ihbarnamesi gönderildiğini, bu ihbarnameye verilen cevapta paranın Bursa 6.İcra Müdürlüğünün 2005/1756 sayılı dosyasına ödemeler yapıldığından 2005/1185 sayılı dosyaya ödeme yapılamadığının belirtildiği, davacı şirketin kendisine göre sıra cetveli yapamayacağı gibi haczedilen istihkakların üzerine konulan diğer hacizlere ait dosya numaralarının derhal icra müdürlüğüne gönderilmesi ve sıra cetvelini de icra dairesinin yapması gerektiğini, bu durum dikkate alınarak davacı şirkete 3.haciz ihbarnamesi gönderildiğini, davacının yasal olmayan usule aykırı işlemleri nedeniyle müvekkilinin alacağını tahsil edemediğini, ödemelerin usulsüz olduğunu savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre davalı şirketin alacaklı olduğu icra dosyasında 3.şahıs olan davacı şirkete 1.haciz ihbarnamesi 7.3.2005 tarihinde tebliğ edilip, verilen cevapta takip borçlusunun 22.623.40 YTL alacağı bulunduğu belirtilmesine rağmen kabul edilen bu alacak 1.haciz ihbarnamesinin tebliğinden sonra başka dosyalara yatırıldığı halde davalı şirketin alacaklı olduğu icra dosyasına bilgi verilmediği, takip borçlusunun aleyhine birden fazla icra takibi bulunduğu için alacaklılar arasında sıra cetveli yapıldığı, ödemeler davalı şirketin dosyasına bildirilmediği için davalı şirketin sıra cetveline iştirak ettirilmediği, davacı şirket tarafından yapılan ödemeler davalı şirketten alacaklı olduğu icra dosyasına bildirilmiş ve davalı şirket sıra cetveline iştirak ettirilmiş olsa idi uhdesine ne miktar para geçecek idi ise o oranda davacı şirketten alacaklı olacağı ve bu miktarın 573.63 YTL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 5219 sayılı kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2007 yılında 1.170 YTL’ye çıkartılmıştır.

Reddedilen 573.63 YTL bölüm yönünden karar davacı tarafından temyiz edildiğinden kesinlik sınırı gözetilerek temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyizine gelince;

Davacı birinci haciz ihbarnamesi üzerine dava dışı takip borçlusu ... 4.Ltd.Şti’nin kendisinde 22.623.40 YTL alacağı bulunduğunu bildirmiştir. Bu durumda artık 2.ve 3.haciz ihbarnameleri gönderilmesine gerek yoktur. Kaldı ki, davalının kesin haczi bulunmaktadır. Dava dışı icra takip dosyalarındaki ihtiyati hacizlerin dayanağı olan alacakların öncelikli alacaklar olmadığı da dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Bu nedenlerle davalı alacağının tümünü davacının bildirdiği paradan tahsil edebilir. Mahkemece bu yönler gözetilerek davanın reddi gerekirken yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8972, Karar No: 2014/17049, Tarih: 11.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/8972 E.  ,  2014/17049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/185-2014/71

Davacı T.. M.. vekili Avukat F. K. tarafından, davalı T.. M.. aleyhine 08/04/2011 gününde verilen dilekçe ile idari para cezasının tahsili amacıyla yapılan icra takibine yapılan itirazın iptali davası nedeniyle mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı bankanın 4857 sayılı kanunun 30. maddesine göre çalıştırmak zorunda olduğu özürlü kontenjan açığını kapatmadığı için 112.915.00 TL idari para cezası tahakkuk ettirildiğini, ödeme yapılmadığından icra takibi başlatıldığını, idari para cezasına itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı kurumun icra takibine başladığı tarihte idari para cezasının kesinleşmediğini, itirazlarının ceza mahkemesince reddedilmesi üzerine itiraza konu para cezası ile kesinleşme tarihinden işlemiş faizinin davacı kuruma yatırıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma sonrasında yapılan yargılama sonucunda; İş Kanunu'na göre uygulanan idari para cezasının tahsiline yönelik iş kanununda açık bir hüküm bulunmadığından Kabahatler Kanunu'nun ilgili hükümlerinin uygulanacağını, Maliye Bakanlığı tarafından hazırlanan 442 seri numaralı Tahsilat Genel Tebliğinin "İdari Para Cezalarının Kesinleşmesi" başlığını taşıyan bölümünde, kamu kurum ve kuruluşları tarafından verilen ve genel bütçeye gelir kaydedilmesi gerekmeyen idari para cezalarının ilgili kanunlarında özel hüküm bulunmadığı taktirde genel hükümlere göre tahsil olunacağı, davalı banka tarafından takibe konu alacağa karşılık 15/04/2011 tarihinde (dava açıldıktan sonra) icra dosyasına 114.298.20 TL yatırıldığı anlaşılmakta ise de; dava tarihi itibariyle ödeme yapılmamış olması, ödeme tarihi itibariyle alacağın faizinin de hesaplanması gerektiği ve ödenen miktarın takip konusu alacaktan her zaman mahsubu mümkün olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacı kurumun 30.06.2009 tarih ve B.13.1. TİK.2.16.00.00-310.06.285244 sayılı kararı ile, davalı bankaya, 4857 Sayılı Yasa'nın 30. maddesine göre çalıştırmak zorunda olduğu özürlü kontenjan açığını kapatmadığı gerekçesiyle aynı kanunun 5378 sayılı Kanunla değişik 108. maddesi hükmü uyarınca 101.maddesine göre çalıştırılmayan özürlü işçiler için toplam 112.915,00 TL idari para cezası tahakkuk ettirildiği, idari para cezasının davalı bankaya 06/07/2009 tarihinde tebliğ edildiği, banka tarafından 10/07/2009 tarihinde idari para cezasına itiraz edildiği, Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesi 18/01/2011 tarih ve 2009/1058 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, davalı bankanın Bursa Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine başvurarak, Sulh Ceza Mahkemesinin itirazın reddine ilişkin kararının kaldırılmasını istediği, ancak Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/02/2011 tarih ve 2011/224 D.İş sayılı karar ile; Sulh Ceza Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek davalı bankanın itirazının reddedildiği anlaşılmaktadır.

İdari para cezaları kesinleşmeden takibe konulabilir ise de; davacı kurum 112.915,00 TL idari para cezasının tahsili amacıyla, Bursa 13. İcra Müdürlüğü'nün 2010/18026 Esas sayılı dosyası ile 07/12/2010 tarihinde ilamsız icra takibine geçmiş, henüz itiraz aşamaları tamamlanmadığı için ancak para cezasının kesinleştiği 10/02/2011 tarihi itibariyle temerrüt oluşmuştur.

Şu halde Mahkemece; idari para cezasının kesinleşme tarihine göre faizin hesaplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26893, Karar No: 2017/28579, Tarih: 14.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/26893 E.  ,  2017/28579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 23/02/2017 gün ve 2016/1795 Esas - 2017/6629 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının, davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı DSİ aleyhine açılan davanın davacılar...,...., ... yönünden reddine, diğer davacılar yönünden kabulüne dair verilen hüküm, davacılar ile davalı DSİ vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş; bu karara karşı, davacılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede; dava konusu 556 parsel sayılı taşınmazın ... Barajı Rezervuar alanı inşaatı kapsamında davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği, kamulaştırma evrakının tebliğine ilişkin olarak çıkartılan noter tebligatının davacılar...,.... (....), .... ile bir kısım davacıların murisleri olan...,... (....) ve....'ya (...) ilişkin olarak 28/01/1976 tarihinde ...'ya tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Tebligat Kanununa göre tebligatın aynı konutta birlikte oturan kişiye yapılmış olması gerektiği dikkate alınarak, davacılar ... (....),... ile bir kısım davacıların murisleri olan .......'ya tebligatın yapıldığı tarih olan 28/01/1976 tarihinde tebligatın yapıldığı kişi ... ile birlikte oturup oturmadıkları taraflardan delilleri sorulmak suretiyle vakıa olarak incelenerek, kamulaştırma bedelinin ödenip ödenmediği de araştırılarak tebligatların geçerli olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davacılar....,.... (....), ... ile bir kısım davacıların murisleri olan...,.... ve ... mirasçıları yönünden kabulüne karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması gerekirken, yazılı şekilde bozulduğu, bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla;

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23/02/2017 gün ve 2016/1795 Esas - 2017/6629 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkındaki davanın husumetten reddine, DSİ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davada, davacılar .... (...) ve.... yönünden davanın reddine, diğer davacılar bakımından davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki dava konusu ... .... köyü 556 parsel sayılı taşınmaza ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece, ... hakkındaki davanın husumetten reddine, DSİ Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davada, davacılar .... (...) ve.... yönünden davanın reddine, diğer davacılar bakımından davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki dava konusu ... .... köyü 556 parsel sayılı taşınmaza ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu 556 parsel sayılı taşınmazın .... Barajı Rezervuar alanı inşaatı kapsamında davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği, kamulaştırma evrakının tebliğine ilişkin olarak çıkartılan noter tebligatının bir kısım davacıların murisi olan ....'ya 28/01/1976 tarihinde usulune uygun olarak bizzat tebliğ edildiği, davacılar... ... (....), .... ile bir kısım davacıların murisleri olan .... (....) ve ....'ya (...) çıkartılan noter tebligatının ise aynı tarihte....'ya tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

a)Davalı idarece yapılan tebliğden itibaren 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 14.maddesinde yazılı 30 günlük hak düşürücü süre içinde bedel arttırım davası da açılmamış olduğundan, bir kısım davacının murisi olan ... yönünden kamulaştırma işlemi kesinleşmiş olup, kamulaştırmasız el atmadan bahsedilemeyeceği gözetilerek, davacılar ... (....), .... (....), .... (....), ... ve ...'ya murisleri olan ....'dan geçen miras payları yönünden davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi,

b)Tebligat Kanununa göre tebligatın aynı konutta birlikte oturan kişiye yapılmış olması gerektiği dikkate alınarak, davacılar .... (....), ....ile bir kısım davacıların murisleri olan uhsine ... (...) ve...'nın tebligatın yapıldığı tarih olan 28/01/1976 tarihinde tebligatın yapıldığı kişi birlikte oturup oturmadıkları taraflardan delilleri sorulmak suretiyle vakıa olarak incelenerek, kamulaştırma bedelinin ödenip ödenmediği de araştırılarak tebligatların geçerli olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davacılar .... yönünden davanın reddine, .... (...) ve ....'ya mirasçıları yönünden kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ile davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, davacılar ile davalı DSİ Genel Müdürlüğü'nden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.