muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2618, Karar No: 2024/6945, Tarih: 27.11.2024

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, hükmüne uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25252, Karar No: 2018/8728, Tarih: 17.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/25252 E.  ,  2018/8728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1, 2 , 3 ve 8. fıkralarında “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.

(2) 1 inci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köyler, mevcut personelini, taşınır ve taşınmazlarını, iş makineleri ve diğer taşıtları ile kamu kurum ve kuruluşlarına olan alacak ve borçlarını katılacakları ilçe belediyesine bu Kanunun yayımlandığı tarihten itibaren bir ay içinde bildirir. Bu belediye ve köylerin taşınmazlarının tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, yeni nazım ve uygulama imar planının yapılması, imar planı değişikliği ve revizyonu ile her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları katılacakları ilçe belediyesinin onayına bağlıdır. Henüz ilçe belediyesi oluşmamış yerlerde bildirimler il belediyesine yapılır ve onaylar il belediyesince verilir. Bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten önce ilanı yapılmış memur alımları hariç olmak kaydıyla, yine bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köyler tarafından nakil yoluyla atanacaklar da dâhil olmak üzere hiçbir şekilde yeni personel alımı yapılamaz ve bu belediye ve köyler tarafından aynı tarihten itibaren tüzel kişiliğin sona ereceği tarihi geçecek şekilde veya mevcut hizmet alımlarının kapsamını ve personel sayısını genişletecek şekilde hizmet alımı sözleşmesi düzenlenemez.

(3) 1 inci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir. Devir işlemi ilk mahalli idareler genel seçimi itibarıyla uygulamaya konulur.

(8) Bu Kanunla büyükşehir ilçe belediyesi olan belediyelerce yürütülen su, kanalizasyon, katı atık depolama ve bertaraf, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere personel, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları, komisyonca ilgisine göre büyükşehir belediyesi ile ilgili bağlı kuruluş arasında paylaştırılır.” hükümlerine yer verilmiştir.

(8) Bu Kanunla büyükşehir ilçe belediyesi olan belediyelerce yürütülen su, kanalizasyon, katı atık depolama ve bertaraf, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere personel, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları, komisyonca ilgisine göre büyükşehir belediyesi ile ilgili bağlı kuruluş arasında paylaştırılır.” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut dosya bakımından, anılan Kanunla tüzel kişiliği kaldırılan ... Belediyesinin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının hangi kuruma devredildiğini ve ... Belediyesi tarafından yürütülen su, kanalizasyon, katı atık depolama ve bertaraf, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere personel, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçlarının hangi büyükşehir belediyesi ve kuruluş arasında paylaştırıldığını gösterir Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararının incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan, getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/934, Karar No: 2009/1613, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/934 E.  ,  2009/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı ... ile ...'in ölü olduklarından bahisle karar tebligatları tebliğ edilemeden döndüğü halde, daha sonra bu kişilere Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmış olması kanuna uygun bulunmadığından davalı ... kızı ... ve ... oğlu ...’in verasete esas olacak biçimde nüfus aile kayıt tabloları getirtilerek tüm mirasçılarını gösterir nüfus kayıt örnekleri celp edilerek Mahkeme kararının adı geçenlerin belirlenerek tüm mirasçılarına Tebligat Kanunu'na uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2- T.Evvel 1321 D. tarih ve 36 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm paylarının gittilerini birbirini takip eder sıra ile gösterecek biçimde dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

3- T.Evvel 1321 D.tarih 68 sıra numaralı kök tapudan geldiği anlaşılan ve davacıların dayanağını oluşturan 3.11.1966 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren aradaki tüm tedavüllerini de iktisap sebeplerini de gösterir şekilde ve evrakı müsbiteleri ile birlikte tüm tedavüllerin iktisap sebebini de gösterir şekilde ve dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

4- 3.11.1966 tarih ve 2, 1.4.1976 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydının kadastro tespiti sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmediği Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, varsa revizyon gördüğü parsellere ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması,

5- T.Evvel 1321 tarih ve 68 sıra numaralı tapu kaydı maliki ... oğlu ... bin ...’in ölüm tarihinin Tapu Sicil Müdürlüğü ve Nüfus Müdürlüklerinden sorularak tespit edilmesi ve buna ilişkin olarak düzenlenecek belgenin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2715, Karar No: 2007/4453, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2715 E.  ,  2007/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde apartman ara boşluğuna bağlanan davalıya ait kalorifer bacasının sökülmesi ve uğranılan zararlara ilişkin fazlası saklı kalmak kaydıyla 1300 YTL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece tazminat isteminin kısmen, diğer istemin tamamen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Temyize konu edilen alacak (tazminat) tutarı 1.090 YTL.sını geçmemektedir.

HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.090 YTL.yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Apartman ara boşluğuna bağlanan kalorifer bacasının sökülmesi istemli dava yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4264, Karar No: 2016/6370, Tarih: 01.11.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/4264 E.  ,  2016/6370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK'nın 234/3. TCK'nın 62/1.maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis. TCK'nın 50/1-a. 52/2. 52/4.maddeleri gereğince 1500.-TL. ADPC.

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklinde düzenleme yapıldığı dikkate alındığında, sanık ... hakkında kanuni temsilcinin bilgisi veya rızası dışında ailesini veya yetkili makamları durumdan

haberdar etmeyerek yanında tutmak suçundan kurulan hükümlülük kararında; sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda, hapse çevrilemeyeceğinde yasal zorunluluk bulunması,

2-TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından “savunman ücretine" ilişkin bölüm ile “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4087, Karar No: 2014/6091, Tarih: 31.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/4087 E.  ,  2014/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalı tarafından takibe konulan bonoların davacı şirketi temsile yetkili olmayan kişiler tarafından düzenlendiğinden bahisle bonolar nedeniyle davacı şirketin borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, bonolardaki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; 14.11.2008 tarih 07 nolu ortaklar kurulu kararına göre dava konusu bonolarda imzası bulunan ... ve ...'in şirket müdürleri olarak seçildikleri ve şirketi temsil ve ilzama yetkili oldukları, müdürlerin sürelerinin belirtilmediği, tüzel kişiliği temsil eden kişinin yetkisi tescil ve ilan edilmese de tüzel kişiliği bağlayacağından, müdür olarak atandıkları belli olmasına rağmen görev sürelerinin sona erdiğine ilişkin kayıt bulunmayan ... ve ...'in imzaladıkları bonolardan dolayı şirketin sorumlu olduğu gerekçeleriyle davanın reddine, davacı tarafın, haksız ve yersiz itiraz edilen asıl alacak miktarı olan 12.256,51 TL'nin %40'ı oranında inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17161, Karar No: 2013/16766, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/17161 E.  ,  2013/16766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4682, Karar No: 2014/9180, Tarih: 07.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4682 E.  ,  2014/9180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet (Asıl Karar), temyiz isteminin reddi (Ek Karar)

Mahalli mahkemece verilen sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 05.03.2014 tarihli Ek Kararın ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1035, Karar No: 2017/14680, Tarih: 18.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/1035 E.  ,  2017/14680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve maddi tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, 10.04.2015 tarihinde verilen ilk hüküm, davalı-karşı davacı kadının ön inceleme duruşmasından önce 05.05.2014 tarihli dilekçesi ile talep ettiği Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine dayalı maddi tazminat isteği hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiği yönünde bozulmuş, bozma ilamına uyulmuş ve bozma sonrası yapılan yargılama ile davalı-karşı davacı kadın lehine maddi tazminata hükmedilmiştir. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia savunmaların genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun onayı aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ile ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez veya değiştirilemez (HMK m.141/1). Durum böyleyken ilk defa ön incelemeden önce 05.05.2014 tarihinde sunduğu dilekçe ile talep ettiği maddi tazminat isteği hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekirken, yazılı şekilde esasa dair hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10424, Karar No: 2011/9241, Tarih: 21.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10424 E.  ,  2011/9241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.02.2009 tarih ve 2008/112 - 2009/41 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılardan Alfin Turizm Yatırım ve İşletmecilik A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.07.2011 gününde davacı avukatı Çağla Cebe ile davalılar Alfin Turizm Yatırım ve İşletmecilik A.Ş. avukatı....r gelip, davalı TPE Başkanlığı vekili tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan Alfin Turizm Yatırım ve İşletmecilik A.Ş tarafından diğer davalı Türk Patent Enstitüsü nezdinde yapılan BARBAROS PASHAS’S BEACH CLUB marka başvurusuna müvekkili tarafından itiraz edildiğini, ancak Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu'nun M-86 nolu kararı ile itirazı reddettiğini, Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu kararına karşı müvekkili adına açılan davada Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce 2005/52 Esas 2006/228 Karar sayılı ilamı ile Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu kararının iptali yönünde hüküm verildiğini, dava sırasında davalıya ait markanın tescil edildiğini belirterek, Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2005/52 Esas 2006/228 sayılı kesinleşmiş kararı doğrultusunda müvekkiline ait markalarla KHK’nin 7 ve 8. hükümleri bakımından iltibas yaratan Alfin Turizm adına tescil edilen ‘’ŞEKİL+ BARBAROS PASHAS’S BEACH CLUB’’ markasının hükümsüz sayılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, dava konusu markaların geçirdiği idari sürecin sonucunda tesis edilen Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu kararına yönelik ve bu kararın iptali istemiyle daha önce bir dava açıldığını ve bu davanın sonuçlandırıldığını, başka bir ifadeyle davacının aleyhine verilen Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu kararının iptal edildiğini, ortada bir Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu kararı bulunmadığına göre açılan davada Türk Patent Enstitüsü’nün taraf gösterilmesinin de mümkün olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı Alfin Turizm Yatırım ve İşletmecilik A.Ş. vekili, davaya mesnet alınan mahkeme kararının henüz kesinleşmediğini, bu nedenle öncelikle derdestlik itirazında bulunduklarını, taraf markaları bir bütün halinde incelendiğinde gerek ihtiva ettikleri ibareler, gerek markadaki ibarelerin kaligrafik farklılıkları itibariyle halk tarafından karıştırılmaya- cağı, müvekkili şirketin markasındaki hangi emtia ve hizmetlerin hükümsüzlüğünün talep olunduğunun belirtilmediğini, emtia ve hizmetlerin iltibasa mahal vermeyeceklerini, davacı taraf markasının tanınmış marka olmadığını, emtia ve hizmet sınıfları yönünden benzer bulunmadıkları ve iltibasa mahal verecek nitelikleri olmadıkları halde ilk dava dosyasında ‘’tanınmış marka’’ gibi değerlendirilmek suretiyle karar ittihaz edildiğini, PASHA ibaresinin bir çok farklı şirket ve şahsa ait markalarda mevcut bulunduğunu, bu hususun anılan ibarenin ilk mahkeme kararı gerekçesinin aksine bir özellik arz etmediğinin göstergesi olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara göre, Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2005/52 Esas sayılı dosyasının tetkikinden taraf markalarının aynı ya da benzer hizmet sınıflarında da kullanıldığı, bu durumun 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi uyarınca halk tarafından karıştırılma ve birbirleri ile ilişkili olma olasılığı yaratacağından anılan mahkemenin 2006/228 sayılı kararı ile 03/01/2002 gün ve M-86 sayılı kararının iptaline karar verildiği ve anılan dosyanın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, davanın hükümsüzlük davası olması nedeniyle Türk Patent Enstitüsü’ne husumet yöneltilemeyeceği gerekçeleriyle davanın davalı TPE yönünden husumetten reddine,diğer davalı açısından davanın kabulü ile davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan Alfin Turizm Yatırımcılık ve İşletmecilik A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan Alfin Turizm Yatırımcılık ve İşletmecilik A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan Alfin Turizm Yatırımcılık ve İşletmecilik A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı Alfin Turizm Yatırımcılık ve İşletmecilik A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.