muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14216, Karar No: 2014/12534, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14216 E.  ,  2014/12534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2013/229-2013/351

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı S.. S.. vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2- Temyiz eden davalı S.. S.. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/512, Karar No: 2012/2559, Tarih: 20.03.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/512 E.  ,  2012/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ISPARTA İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/ 506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekmekte olup, somut olayda Isparta Defterdarlık Daraz Vergi Dairesi Müdürlüğünün 10.03.2010 tarih ve 3480 sayılı yazısıyla, borçlu şirketin Kaymakkapı Vergi Dairesinde mükellefiyet kaydı olduğunun bildirilmesi karşısında, bu yer Vergi Dairesi Müdürlüğünden borçlu şirketin mükellefiyetin devam edip etmediği sorularak, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde vergi dairesince bildirilen ve tespit edilen başka adreslerde de zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre yetkilisi sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7153, Karar No: 2013/9482, Tarih: 09.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/7153 E.  ,  2013/9482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ile ... Tur. Seyahat Acentesi vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise,4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden Nurevşan Tur. Seyahat Acentesi'ne iadesine

09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7428, Karar No: 2021/8561, Tarih: 22.11.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7428 E.  ,  2021/8561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, velâyet, ortak çocuk ve kadın lehine hükmedilen nafakalar ile kendi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340 ıncı maddelerinde düzenlenmiş olup adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtayca incelenir ve talep hakkında duruşma yapmaksızın karar verilebilir. Dosyanın incelenmesinde; sosyal ve ekonomik durum araştırmasında davacı-karşı davalı erkeğin ekonomik durumu, temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebi yerinde görülmemiş, reddine karar verilmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davacı-karşı davalı erkek temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından, noksan harcın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ıncı maddesinin yollaması ile 344 üncü maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin adli yardım talebinin REDDİNE, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi.22.11.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/2626, Karar No: 2013/18944, Tarih: 28.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2626 E.  ,  2013/18944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret (Kadıköy 2. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 20.06.2012 tarih ve 2010/977-2012/666 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılardan ...'nin dava dışı... Üstün ile birlikte Kurgu Reklam Hizmetleri Ltd. Şti'nde 1/2 oranında ortaklıklarının bulunduğunu, şirketin imza yetkilisinin ... olduğunu,...'in şirketteki hissesini noterden hisse devir sözleşmesi ile davalıya devrettiğini, ancak bu hisse devrinin tescil edilmediğini ve yok hükmünde olduğunu, davalının bir süre sonra ortaklıktan çıkmak istediğini belirterek...'e müracaat ettiğini,...'in de şirket adına olup davacı ... tarafından başka bir işte kullanılmak üzere verilen açık imzalanmış çeki davacıların bilgisi dışında davalıya verdiğini ve davalıdan hissesinin tamamını ...'ye devrettiğine dair protokol başlıklı bir yazı aldığını, protokolün geçersiz olup alt ilişkisi mevcut olmayan bedelsiz çekin icraya verildiğini, çekten dolayı davacıların borcunun bulunmadığını, ileri sürerek 15.850 TL bedelli çekten dolayı davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu çekin kambiyo senedi vasfını taşıdığını ve borç ilişkisinden mücerret kıymetli evrak olduğunu, davacının davaya konu çeki müvekkiline teslim ettiğini ve aval olarak şahsen imzaladığını, müvekkilinin hissesini davacı ...'ye devrettiğini, devir için noterden ihtar çekmelerine rağmen davacının devir işlemlerine yanaşmadığını ve kötüniyetli olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı... Üstüner'in şirketteki yarı hissesinin 1.000 TL'lik bölümünü davalıya noterden yapılan hisse devri sözleşmesi ile devrettiği, ancak bu devir sözleşmesinin şirketin karar defterine kaydedilmediği gibi ticaret sicil memurluğuna tescil edilmediği, sonrasında ...'in ortaklıktan çıkmak istemesi üzerine satın aldığı hisseyi ...'ye devrettiğine ilişkin 30.05.2009 tarihli protokol yaptıkları ve icra takibi ile davaya konu çekin bu protokol uyarınca davalıya verildiği, işbu davanın hukuken geçersiz sözleşme nedeniyle karşılıklı verilenlerin iadesine ilişkin kural kapsamında kaldığı, davacıların geçersiz bir sözleşme uyarınca davalıya verdikleri çek nedeniyle borçlu olmadıklarının tespiti gerektiği, gerekçesi ile davanın kabulüne, ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1949 Esas sayılı takip dosyasına dayanak yapılan 15.850 bedelli çekten dolayı davacıların davalıya borçları bulunmadığının tespitine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 847,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3685, Karar No: 2021/1976, Tarih: 22.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/3685 E.  ,  2021/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ :Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/06/2016 tarihinde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 13/02/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye 36. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

-K A R A R-

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 22/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20874, Karar No: 2014/25208, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/20874 E.  ,  2014/25208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2012/1282-2013/1161

Dairemizce dosyanın "Davacının çalıştığı öğretmenevi ve akşam sanat okulunun kuruluşuna ilişkin belgeler ile, genel bütçeden kaynak aktarılıp aktarılmadığı, gelir kaynakları, işçi alma ve çıkarma, işçi ücretlerinin belirlenmesi gibi hususlarda yetkili merciin kim olduğu, M.. B..'nın yukarıda belirtilen hususlarda yetkili olup olmadığının M.. B..'ndan sorularak, alınacak cevap ve ekli belgelerin eklenerek gönderilmesi için" geri çevrilmesine karar verildiği görülmüştür.

Mahkemece, geri çevirme kararı üzerine, UYAP üzerinden yapılan incelemede 03.04.2014 tarihinde davalı M.. B..na kararımızda belirtilen hususlarla ilgili müzekkere yazıldığı görülmüş ise de, bu yazının akıbeti hakkında gerek dosyada gerekse UYAP'ta hiçbir bilgi bulunmamaktadır. Mahkemece, müzekkere akıbeti araştırılarak ilgili kurumdan cevap verilmişse cevaba ilişkin yazı ve varsa eklerinin, cevap verilmemişse bu hususta tutulacak tutanağın eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4154, Karar No: 2014/2426, Tarih: 27.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4154 E.  ,  2014/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2474, Karar No: 2020/4445, Tarih: 22.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/2474 E.  ,  2020/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada şikayet olunanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilleri ayrı ayrı, ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2011/ 8883 Esas sayılı takip dosyasında bedeli paylaşıma konu taşınmazın borçlu şirketin ortağı olan ...'a ait olduğunu, borçlu şirketin aciz haline düştüğü ispatlanmadan ve ortak aleyhine takip yapılmadan şirket ortağının şahsi taşınmazına haciz konulamayacağını, şikayet olunan Vergi Dairesi ve SGK tarafından konulan hacizlerin geçersiz olup sıra cetvelinde pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmişlerdir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan Vergi Dairesi ve SGK vekilleri ayrı ayrı, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan idareler tarafından ...'ın ortağı olduğu ... Ofis Mobilyaları Limited Şirketinden olan alacakları nedeniyle şirket ortağı ...’ın taşınmazına haciz koyulduğunu, ortak aleyhine başlatılan bir icra takibinin bulunmadığı, 6183 sayılı Yasada belirlenen yasal prosedürlerin izlenmemiş olduğu, şikayet olunan idarelerin alacaklarının hacze iştirak şartlarını taşımadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve özellikle davaların kabul edilmesi nedeniyle 1.sırada alacağını alacak olan ... Sunta A.Ş. ile birleşen davada şikayetçi ... Yapı Kooperatifinin sıra cetvelinin 5 ve 6. sırasındaki alacaklarının garameye girerek artan para kalması halinde şikayetçi ...’a verilecek olmasının tabii bulunmasına göre şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan Vergi Dairesi ve SGK vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince asıl ve birleşen davada şikayet olunanlardan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9780, Karar No: 2011/13462, Tarih: 22.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9780 E.  ,  2011/13462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERCİŞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan R.'nın 33 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 795/2240 payını diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak oğulları Fikri ve davalı L.'ye 1984 yılında satış suretiyle temlik ettiğini, F.nin de muristen temellük ettiği 515/2240 payı davalı M.'ya aynı şekilde devrettiğini, miras bırakanın akit tarihinde 95 yaşında olup, yaşı itibariyle akli dengesinin tam olduğundan söz edilemeyeceğini, davalıların köyü niyetli olduklarını ileri sürerek, tapu iptali ve miras payları oranında tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, iddiaların doğru olmadığını, miras bırakanın işlemden 13 yıl sonra ehliyetli olduğunu belirtir uzman doktor  raporunun bulunduğunu, çekişmeli taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldıklarını belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa olgusu sabit görülerek davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedildi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve pay oranında tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın çekişme konusu 33 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 795/2240 payından 280/2240 payı davalı oğlu L.’ye, 515/2240 payı ise dava dışı diğer oğlu F.’ye 19.12.1984 tarihinde  satış suretiyle temlik ettiği, F.’nin de vekili aracılığıyla anılan taşınmazdaki miras bırakandan edindiği payla birlikte toplam 755/2240 payı 25.09.2001 tarihinde aynı şekilde murisin torunu olan davalı M. V.’a devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan temliki işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ve miras bırakanın temlik tarihinde 95 yaşında olup, akli dengesinin yerinde olduğundan söz edilemeyeceğini ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Hemen belirtilmelidir ki; ehliyetsizlik iddiası kamu düzenini ilgilendirir ve re’sen gözetilmesi gerekir. Bu niteliği itibariyle de öncelikle incelenmesi gerekeceği açıktır.