muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/111, Karar No: 2019/870, Tarih: 06.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/111 E.  ,  2019/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikyaetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen dosyada şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan vekili ile birleşen dosyada şikayetçiler vekilince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, ......Esas sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin haczinin önceki tarihli olmasına rağmen arka sıralara yazılması nedeniyle usulüne uygun olmadığından bahisle iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçiler vekili, ....... 2013/2059 Esas sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinde işçilik alacaklarına öncelik tanınmadığından bahisle sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunanlar ayrı ayrı şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl dosyada şikayetçi......sıra cetvelinin 10, 11, 12. ve 13. sırasında bulunan kambiyo senedine dayalı icra takiplerinin hepsinde haciz tarihinin 06.12.2012 tarihi olduğu, sırasına itiraz ettiği alacaklarının haczinin şikayetçi haczinden önce olduğu .... alacağının 6183 Sayılı Kanun'a göre iştirak edeceği gerekçesiyle takibin ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip olduğu, şikayetçi işçilere ait alacağın ilk hacze iştirak edebilmesi halinde imtiyazlı olabileceği şikayetçilerin alacağının İİK'nın 100. maddesinde yazılı iştirak şartlarını taşımadığı gerekçesiyle birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

......

Kararı şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan ile birleşen dosyada şikayetçiler vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan ile birleşen dosyada şikayetçiler vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan ile birleşen dosyada şikayetçiler vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/298, Karar No: 2013/561, Tarih: 04.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/298 E.  ,  2013/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında Dere/Gökçeören Mahallesi çalışma alanında ve ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 4881 parsel sayılı 26125 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 151 ada 47 parsel numarasıyla ve 27184.81 metrekare olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, 22/a madde uygulaması ile Hazine adına kayıtlı 151 ada 44 sayılı parsele kayma yapılarak 151 ada 47 sayılı parselin yüzölçümünün haksız olarak artırıldığı iddiası ile ve 1059.81 metrekare miktarın 151 ada 44 sayılı parsele eklenmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 151 ada 47 sayılı parselin uygulama tutanağındaki yüzölçümü ile tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15170, Karar No: 2010/618, Tarih: 21.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/15170 E.  ,  2010/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2007 tarih ve 2006/20-2007/337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi iken ihracına karar verildiğini, açtığı dava sonunda ihraç kararının iptal edildiğini, davalı kooperatif aleyhine bir daire verilmesi, mümkün olmaması halinde tazminat ödenmesi yönünde açtığı diğer davada lehine 5.022,19 TL tazminata karar verildiğini, bu kararla istem olmadığından faize hükmedilmediğini, tazminata ilişkin açtığı dava tarihinden itibaren hesaplanan 6.129,00 TL faiz alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının haksız itiraz etiğini, teslim edilmeyen daire nedeniyle ecrimisil alacağının da doğduğunu ileri sürerek, faiz alacağına ilişkin başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına ve 3.500,00 TL ecrimisil alacağının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının daire teslimi, olmaması halinde tazminat istemine ilişkin olarak açtığı davada tazminata karar verildiği, asıl alacağın tahsili tarihine kadar davacının faiz isteminde bulunabileceği, davalının başlatılan icra takibi üzerine tazminat miktarını ödediği, bu ödeme sırasında davacının faiz hakkını saklı tutmadığı, asıl borç sona ermekle fer'ilerinin de sona erdiği ve olmayan daire için ecrimisil istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, davacı taraf diğer üyelere konutlarının teslim edilmesine rağmen, kendisine konut teslim edilmediğini ileri sürerek, ilk davayı açmış ve mahkemece aynen teslim mümkün olmadığından bedele hükmedilmiştir. Diğer üyelere teslimine rağmen, 1163 sayılı Kooperatifler Yasasının 23. maddesinde belirtilen eşitlik ilkesi gereğince davacıya teslimi gereken daire teslim edilmemiş ise, davacı, diğer üyelere dairenin teslim edildiği tarihten ilk davanın açıldığı tarihe kadar oluşan kira kaybını isteyebilir.

Davacı, her ne kadar talebini ecrimisil olarak adlandırmış ise de, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin mahkemece belirlenmesi zorunludur. Zira, 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı İBK'nda da belirtildiği gibi, HUMK'un 74,75 ve 76. maddeleri gereğince hakim, tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve bunlara bağlı neticei taleplerle bağlı ve fakat hukuki tavsiflerle bağlı olmayıp, kanunları resen uygulamakla ve neticeye vardırmakla yükümlüdür.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda anılan hususlar nazara alınarak inceleme yapılıp, sonucuna göre davacının bu yöndeki istemine ilişkin karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle bu istemin de reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9913, Karar No: 2021/16692, Tarih: 13.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9913 E.  ,  2021/16692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17/05/2014 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 04/01/2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 35, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 13/02/2012 gününden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 13/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8258, Karar No: 2007/10948, Tarih: 25.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8258 E.  ,  2007/10948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

1.1.2005-30.4.2005 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddesindeki oranlar esas alınarak (bu madde 1.5.2005 tarihinde yürürlükten kalktığından) hesaplanması yerine 3095 sayılı Kanun'daki oranlara dayalı bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6438, Karar No: 2020/3528, Tarih: 16.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/6438 E.  ,  2020/3528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacıya kasko sigortalı aracın, yol üzerine dökülen mucur yığınına çarparak direksiyon hakimiyetinin kaybedilmesi sonucu hasarlandığını, davacı tarafından 3.561,75 TL hasar ödemesi yapıldığını belirterek ödenen bedelin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda mahkeme tarafından hükme esas alınan 18.10.2017 tarihli bilirkişi raporunda, dava dışı ...adlı firmanın yetkili birimlerden izin almadan karayolu üzerinde trafik akışını tehlikeye uğratacak şekilde kum dökmesi ve buna ilişkin herhangi bir uyarıcı levha ya da işaret koymaması nedeniyle kazanın meydana gelmesinde % 75, araç sürücüsünün ise gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle %25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş mahkemece davalıların kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Davaya konu kaza Malatya Organize Sanayi Bölgesi içerisinde meydana gelmesi olup, her ne kadar ... tarım ismi firma kazanın gerçekleştiği alanda kum yığınını dökerek gerekli önlemleri almamış ise de Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği’nin 64. maddesinde "Katılımcının, OSB'deki işletmesinde, belirlenmiş prensip ve yüklenimlere aykırı düşen hareketlerde bulunması ve OSB tarafından süre tayini suretiyle yapılacak yazılı bildirimlere rağmen bu hareketlerinde ısrar etmesi halinde; OSB, bu durumları engellemek için her türlü tedbiri almakla yükümlüdür." şeklinde belirtildiği üzere davalı ...'nün, kazanın meydana geldiği yolda denetim sorumluluğu bulunduğu mahkemece göz ardı edilerek bu davalı hakkında da davanın pasif husumetten reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yönünden BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16783, Karar No: 2010/4322, Tarih: 09.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/16783 E.  ,  2010/4322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f -son maddesi uyarınca 3 er yıl hapis ve sağlamış oldukları menfaatin iki katı olarak 26.000 er Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanıkların cezalarından aynı Kanun'un 62/1.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 2 şer yıl 6 şar ay hapis ve 21.666 şar Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Antalya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.07.2008 tarihli ve 2007/495 esas, 2008/308 sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre;

Sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158.maddesinde hapis ve gün para cezası sisteminin ön görüldüğü, sebeple sanığa temel ceza olarak hapis cezası yanında para cezasına hükmedilirken gün adli para cezasının tespit edilip aynı Kanun'un 52.maddesi uyarınca takdir edilecek miktarla ( 20-100 Yeni Türk Lirası) çarpılması suretiyle anılan Kanun'un 158/2.maddesindeki yararlanılan menfaatin iki katından az olmayacak miktarda para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin doğrudan sağlamış oldukları menfaatin iki katı olarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 04.08.2009 gün ve 2009/8929/43589 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 27.908.2009 gün ve KYB.2009/190542 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

5237 Sayılı TCK’da 765 sayılı TCK’dan farklı olarak “gün para cezası istemi” kabul edildiği için, bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. Keza ilgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir.

Ancak 5237 sayılı Yasanın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK’nın 158/1. fıkrasına eklenen “……Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz” biçimindeki düzenleme ile 19.10.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160. maddesinin 2. fıkrasında “suçun, zimmetin açığa çıkmasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi halinde faile on iki yıldan az olamamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezası verilir; ancak, adli para cezasının miktarı bankanın uğradığı zararın üç katından az olamaz” şeklindeki düzenlemelerde göstermektedir ki, yeni ceza sisteminde bazı suç türleri için istisnai para cezası hesabı benimsenmiştir.

5377 sayılı Yasanın 19. madde ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçesinde de belirtildiği üzere 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 52. maddesinin 1. fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir” şeklinde adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir ” düzenlemesi yer almaktadır. Yine aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise, “Adli para cezası hesaplanırken, bu Madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

Bu açıklamalardan sonra 5237 sayılı TCK’nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (J) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer somut olayda suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değilse, TCK’nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak, 5 ila 5.000 tam gün arasında, takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Ancak suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde maddede öngörülen 5 ila 5.000 tam gün arasında belirlenecek gün sayısı üzerinden varsa artırım ve indirim nedenleri uygulanarak tespit olunan sonuç gün ile bir gün karşılığı 20-100 TL arasında takdir edilecek miktar çarpımı yapılacak ve bulunan miktar suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az ise adli para cezası asgari bu miktara yükseltilerek, bu miktar üzerinden varsa indirimler yapılarak sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, adli para cezasının yazılı biçimde doğrudan sağlanan menfaatin iki katı olarak belirlenmesi yasaya aykırı ve kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.07.2008 gün ve 2007/495 esas, 2008/308 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, hükümlülerin nitelikli dolandırıcılık suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 5377 sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik 158/1-f-son maddesi uyarınca mahkemenin kabulü de dikkate alınarak 3 yıl hapis cezası ve 1300 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Yasanın 62/1. maddesi uyarınca cezalarından 1/6 oranında indirim yapılarak, 2 yıl 6 ay hapis ve 1083 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hükümlülere tayin edilen adli para cezasının aynı Yasanın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL olarak takdir edilip 21660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu cezalar üzerinden yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1511, Karar No: 2019/619, Tarih: 05.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1511 E.  ,  2019/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 1995-20/09/2011 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, 03/10/2013 tarihli, 2012/637 E. 2013/478 K. sayılı karar ile davacının hizmet (sigortalılık ) tespiti davasının reddine karar verilmiş, davacı tarafça temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 29/01/2015 tarihli 2014/138 E. 2015/1663 K. sayılı ilam ile; eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidildiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyan Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile davacı ...'ın davalıya ait ...... Ltd. Şti'nde 01/11/1996-20/09/2011 tarihleri arasında kesintisiz ve asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalıya ait 45312 sicil sayılı işyerinde 12/09/2000-14/11/2006 ve 09/12/2006-20/09/2011 tarihleri arasında geçen bir kısım çalışmalarının davalı Kuruma bildirildiği, davacının 15/11/2006-06/12/2006 tarihleri arasındaki çalışmasının ise ...... sicil sayılı işyerinden bildirildiği, 2002 ila 2011 yılları arasındaki dönemde davacının imzasını taşıyan puantaj cetvelleri ve ücret ......larının bulunduğu, 11/11/2007-12/11/2007 tarihleri arasında rahatsızlığı nedeniyle raporlu olduğu, davacının 21/08/1998-21/02/2000 tarihleri arasında askerlik görevini yaptığı, ...... Müdürlüğünce davacının herhangi bir çıraklık kaydına rastlanmadığının bildirildiği, komşu işyeri tanıklarının dinlenildiği, ihtilak konusu dönemin tamamında davalı işyerininde çalışması bulunan ...... tanıklarının dinlenilmediği anlaşılmaktadır.