muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/932, Karar No: 2006/7425, Tarih: 12.10.2006

3. Ceza Dairesi 2006/932 E., 2006/7425 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/932 E., 2006/7425 K.**

**- LEHE KANUN UYGULAMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

5252 sayılı Yasa'nın 9/1. maddesine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde, duruşmasız da karar verilebilecektir.

Bunun dışındaki durumlarda duruşma açılacaktır. Asıl olan, duruşmalı lehe kanun uygulaması olup, Ceza Kanunu'nun lehe olan hükümlerinin derhal uygulanacağı haller; 765 sayılı Kanun'da suç olup, 5237 sayılı Kanun'da suç olmaktan çıkarılması, ceza sorumluluğunun kaldırılması, 765 sayılı Kanun'da şikayete tabi olmayıp 5237 sayılı Kanun'da şikayete tabi olması ve şikayetçinin de şikayetinden vazgeçmiş olması herhangi bir değerlendirme ve takdir gerektirmeyen önceki ve sonraki kanunlarla ilgili bütün hükümleri olaya uygulamak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması sonucu ceza indirimlerini kapsadığı, incelenen dosyada ise bu durumların mevcut olmadığı, bu hususlar hükmün zat ve mahiyetine müessir nitelikte bulunduğundan duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği, ayrıca 15.06.2005 tarihli mahkumiyet kararının hüküm olduğu gözetilmeden ek karar olarak önceki kararda yer verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11309, Karar No: 2017/1775, Tarih: 07.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/11309 E.  ,  2017/1775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.10.2010 gününde verilen dilekçe ile eski hale getirme bedeli tazmini istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar vekili duruşmasız olarak davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 07.03.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı Hazine vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4449, Karar No: 2023/2904, Tarih: 21.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4449 E.  ,  2023/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1939 E., 2022/819 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 8. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/236 E., 2020/396 K.

Taraflar arasındaki sıra cetvelini şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına ve şikayetin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; sıra cetveline itiraz eden şikayetçinin satış tarihi itibarıyla alacağı toplamı 104.930,00 TL olup, cetvel içeriğinde bunun 43.995,63 TL'sinin şikayetçiye ödenmesine karar verildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle şikayetin kabul edilmesi halinde dahi, şikayetçinin yararlanacağı bakiye bedel en fazla 60.934,37 TL olabilecektir ve bu miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2254, Karar No: 2011/1345, Tarih: 24.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/2254 E.  ,  2011/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla ırza geçip kızlık bozma, zorla kaçırıp alıkoyma ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve atılı diğer suçlardan mahkümiyetine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/05/2006 gün ve 2000/284 Esas, 2006/202 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığa isnat olunan suçun tâbi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 13/03/2000'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322/1. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Mağdure ...’un Çatalca Devlet Hastanesinden alınan 13/03/2000 günlü raporunda, “hymen annüler vasıfta olup sadece saat 3 hizasında çentik mevcuttur. Hymen duhule müsait bulundu.”, Çatalca Merkez Sağlık Ocağından alınan 13/03/2000 günlü raporunda, “hymen perfore olup scar dokusu geliştiğinden 2 haftadan daha eski olduğu”, ... Devlet Hastanesinden alınan 14/03/2000 günlü raporunda ise, “hymen anüler, intact olup duhule müsait bir yapıdadır. Vulvada herhangi bir ekimoza rastlanmadı.” denilip, mağdure ve sanığın cinsel ilişkiye girdiklerine dair beyanları karşısında; sözkonusu raporları düzenleyen doktorların tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulup, gerektiğinde Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan da kızlık zarının yapısı, bozulup bozulmadığı, anüler yapıda ise duhule müsait olup olmadığı ve ereksiyon halindeki penisin duhulu ile yırtılıp yırtılmayacağı hususunda rapor aldırıldıktan sonra suç niteliğinin tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanığa atılı suçların oluşumuna ve niteliğini belirlemeye etkisi, mağdurenin doğumundan uzunca bir süre sonra nüfusa tescil edilmesi, yaşına yönelik itirazlar ile ceza yargısının amacının maddi gerçeğin tespiti olması hususları dikkate alınarak; dosyaya getirtilen doğum tutanağına göre resmi bir sağlık kuruluşunda doğmadığı anlaşılan mağdurenin; tam teşekküllü sağlık kuruluşundan yaş tesbitine esas kemik film ve grafilerinin çektirilmesi suretiyle, radyoloji uzmanının da dahil olduğu sağlık kurulundan rapor alınması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan da görüş sorulup gerçek yaşının bilimsel biçimde saptanmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, radyoloji uzmanının bulunmadığı hastane sağlık kurulu raporu ile yetinilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

“Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına” şeklindeki ibarenin infazda tereddüt doğuracağının düşünülmemesi,

Kabule göre de;

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan dolayı 765 sayılı TCK.nun 31. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6195, Karar No: 2010/8266, Tarih: 17.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/6195 E.  ,  2010/8266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynatmak suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 567/1, 72, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri uyarınca 334.061.000 Türk lirası hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/12/2004 tarihli ve 2004/1514-1199 sayılı ceza kararnamesinin infazı sırasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden sonra re'sen yapılan inceleme üzerine, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 567/1, 72, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri uyarınca 321 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 08/12/2006 tarihli 2004/1514-1199 sayılıkarar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05.02.2010 gün ve 2009/1045-7083 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2010 gün ve 30956 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre;

1-01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7. maddesinin başlığı, 5349 sayılı Kanun'la "Hafif hapis ve hafif para cezalarının idarî para cezasına dönüştürülmesi" olarak değiştirilerek aynı maddenin 1. fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idarî para cezasına dönüştürülmüştür." hükmüne yer verildiği, kumar oynatmak eyleminin ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama" başlıklı 228. maddesinde düzenlendiği ve mahkemesince hafif para cezasının, 5237 sayılı Kanun'a göre lehe olduğunun değerlendirilmesi karşısında, 5252 sayılı Kanun'un 7. maddesi 1. fıkrası uyarınca idarî para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Yeniden kurulan hükümde, temel para cezası belirlenirken, 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanunun 2. maddesine 5335 sayılı Kanunun 22. maddesi ile eklenen fıkra uyarınca 1.00 Türk lirasının altında kalan tutarın hesaba katılmayacağı dikkate alınmadan, para cezasının 105.00 Türk lirası yerine, 111.00 Türk lirası olarak belirlenmesi ve tayin olunan hafif hapis cezası, 647 sayılı yasanın 4. fıkrası uyarınca paraya çevrilirken 1.00 Türk lirası yerine 7.00 Türk lirası hesabı ile paraya çevrilmesi suretiyle sonuç olarak fazla para cezası tayin edilmesinde,isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kumar oynatmak suçundan kurulan hükümde, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğu yönündeki değerlendirmede isabetsizlik görülmemekle birlikte, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5252 sayılı Yasanın 7.maddesinin 1.fıkrası uyarınca hafif para cezalarının idari para cezasına dönüştürüldüğünün gözetilmemesi ve 5335 sayılı Yasanın 22.maddesi ile değişik 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanunun 2.maddesine aykırı olarak 1,00 TL.'nin altında kalan tutarların hesaba katılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi karşısında, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İZMİR) 6.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 08.12.2006 gün ve 2004/1514-1199 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın, kumar oynatmak suçundan eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 567/1.maddesi uyarınca, mahkemenin takdiri gözetilerek, 1 ay hafif hapis ve 105,00 TL. hafif para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hafif hapis cezasının, 647 sayılı Yasanın 4.maddesi uyarınca günlüğü 1,00 TL.'den hesaplanarak 30,00 TL.hafif para cezasına çevrilmesine, 765 sayılı Yasanın 72.maddesi uyarınca hafif para cezaları toplanarak ve 5252 sayılı Yasa uyarınca idari para cezasına çevrilerek, sanığın sonuç olarak 135,00 TL.idari para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 17.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11310, Karar No: 2017/1774, Tarih: 07.03.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/11310 E.  ,  2017/1774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.11.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 01.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 07.03.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile yine davacılar vekili Av. ... ... ile karşı taraftan davalılar vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6839, Karar No: 2016/956, Tarih: 08.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/6839 E.  ,  2016/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 15.05.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3762, Karar No: 2024/847, Tarih: 15.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3762 E.  ,  2024/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/845 E., 2023/1319 K.

DAVA TARİHİ : 01.10.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/230 E., 2022/474 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nın geçici 1/2. maddesi gereğince 01.10.2011 tarihi ve sonrasında açılmış davalar için HMK'nın hükümlerine göre temyize tabi olması halinde HMK'da ki kesinlik sınırı uygulanacaktır.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin karar tarihinde miktar veya değeri 238.730,00 Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez. (HMK'nın 362/1-a). HMK'nın ek 1. Madde gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararları yönünden 2023 yılı için temyiz kesinlik sınırı 238.730,00 TL'dir.

Somut olayda, itiraz edilen sıra cetvelinde paylaşıma konu alacak miktarının tamamı 46.218,50 TL olup belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün miktar itibariyle kesin olması nedeniyle REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1717, Karar No: 2023/11339, Tarih: 19.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/1717 E.  ,  2023/11339 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/53 Esas, 2021/307 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

b. Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 11.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/1818 Esas, 2021/452 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk ekiplerince suç tarihinde 02:20 sıralarında caddede üzerinde iki kişinin bulunduğu farı yanmayan bir motosikletin seyir halinde olduğunun görülmesi üzerine motorun kontrol amaçlı durdurulmak istendiği ancak sanıkların durmayıp kaçmaya başladıkları, takip sonucu yakalandıkları ve motosikletin sürücüsünün sanık ..., arka kısmında ise diğer sanığın oturduğunun tespit edildiği, sanık ...'ın üst aramasında şeffaf poşete sarılı vaziyette net 1,1 gram metamfetaminin ele geçirildiği ayrıca sanıkların motosikletle kaçtıkları sırada motordan bir poşet atıldığının kolluk görevlilerince görüldüğünün sabit olduğu, poşetin yapılan kontrolünde net 11,1 gram metamfetaminin ele geçirildiği olayda; sanıkların suç tarihinde buluştukları, uyuşturucu kullandıkları, sonrasında Söke'ye motorla geldikleri, üstlerinde kullanma sınırları üzerinde uyuşturucu madde bulunduğu, bu nedenle ikazlara rağmen polislerden kaçtıkları, akabinde takip sonucu yakalandıkları, kovalamaca esnasında üzerlerinde bulunan poşeti attıkları, sanıklarda ele geçen maddenin niteliği, miktarı, sanıkların sosyo-ekonomik durumu ve maddenin ele geçiriliş şekli nazara alındığında sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurdukları, sanık ...'ın üstünde ele geçen maddeyi Hamdullah isimli bir şahıstan aldığına yönelik beyanının soyut nitelikte olduğu, Hamdullah isimli şahsın açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediğini beyan etmesi nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/1818 Esas, 2021/452 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen