muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18177, Karar No: 2020/6278, Tarih: 24.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/18177 E.  ,  2020/6278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 01.08.2007-21.03.2008 tarihleri arasında muhasebe müdür yardımcısı olarak çalıştığını,iş akdinin hamile olması nedeniyle haksız bir şekilde feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile fazla mesai ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı, hafta tatili ücret alacağı, ücret alacağı, kötüniyet tazminatını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde 01.11.2007-21.03.2008 tarihleri arasında çalıştığını, davacının diğer personelin önünde şirket müdürüne hakaretlerde bulunduğunu, huzursuzluk çıkardığını ve bir daha da çalışmayacağını söyleyerek iş akdini haksız feshettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin ihbar tazminatı ve diğer işçilik alacaklarını hak edecek şekilde geçersiz ve haksız bir fesih ile sonlandığı, ancak davacının iş akdinin hamilelik sebebiyle sonlandırıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nda 32’nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nda 32’nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücret kural olarak dönemsel (periyodik) bir ödemedir. Kanunun kabul ettiği sınırlar içinde tarafların sözleşme ile tespit ettiği belirli ve sabit aralıklı zaman dilimlerine, dönemlere uyularak ödenmelidir. Yukarıda değinilen Yasa maddesinde bu süre en çok bir ay olarak belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunu'nun 323’üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37’nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi yada banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır. (Yargıtay 9.HD. 23.9.2008 gün 2007/27217 E, 2008/24515 K.).

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi yada sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı muhasebe müdür yardımcısı olarak Amerikan Kültür Derneği dil okulunda çalıştığını ve aylık net 2.000,00 TL aldığını ileri sürmüş, davalı vekili ise davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Mahkemece, savunmaya değer verilerek asgari ücret üzerinden hesaplanan işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçi, işyerinde muhasebe müdür yardımcısı olarak çalışmış olup asgari ücret alması hayatın olağan akışına uygun değildir. Davacı tarafından dosyaya sunulan işveren şirket yetkilisinin imzasını ve şirket kaşesini ihtiva eden 26.09.2007 ve 12.12.2007 tarihli iki ayrı ücret yazısı belgesinde davacının ücreti net/brüt ayrımı yapılmaksızın 2.000,00 TL olarak gösterilmiştir.

Davacı tarafından sunulan ücret yazısı esas alınarak davacının aylık ücretinin brüt 2.000,00 TL olduğunun kabulü ile davaya konu tazminat ve alacakların hesaplanması gerekirken yanlış değerlendirme ile brüt 608,40 TL. ücret aldığı kabul edilerek alacakların hesaplanıp hüküm altına alınması hatalıdır.

Davacı tarafından sunulan ücret yazısı esas alınarak davacının aylık ücretinin brüt 2.000,00 TL olduğunun kabulü ile davaya konu tazminat ve alacakların hesaplanması gerekirken yanlış değerlendirme ile brüt 608,40 TL. ücret aldığı kabul edilerek alacakların hesaplanıp hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Davalı işveren tarafından davacı işçinin adına ... aracılığıyla 04.09.2013 tarihinde gönderilen ücretin davacı işçi tarafından teslim alınmadığı ve işveren hesabına iade olduğu davacı işçi tarafından ileri sürülmüş olmakla bu yönde bir araştırma yapılmaksızın ücret alacağı bakımından mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/849, Karar No: 2016/2442, Tarih: 19.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/849 E.  ,  2016/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta primine esas ücretinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, sigorta primine esas kazancının tespiti ile işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Hizmet tespiti davaları 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/8.) maddelerinde düzenlemiş olup hizmet tespiti kararı ile sigortalının Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmaları ile bu dönemdeki sigorta primine esas kazancı belirlenmektedir. Bu nedenledir ki sigorta primine esas kazancın tespiti davaları genel anlamda hizmet tespiti davalarının bir türü olarak nitelendirilebilir.

Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, ... hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasa'nın 6. ve 79/10. (5510 sayılı Yasa açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.maddede, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar ... hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak Dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.HGK'nın 06/02/2013 gün ve 2012/21-746 E. - 2013/215 K.sayılı kararı da aynı yöndedir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 19.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13135, Karar No: 2018/3661, Tarih: 31.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/13135 E.  ,  2018/3661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sonucunda ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan temyize konu eski ... parsel sayılı 12700 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... ada ... parsel numarasıyla ve 13.055,43 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski ... parsel sayılı 7900 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... ada ... parsel numarasıyla ve 7.237,29 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ve ... adına kayıtlı bulunan eski ... parsel sayılı 19100 metrekare yüzölçümlü taşınmaz, ... ada ... parsel numarasıyla ve 20.107,4 metrekare yüzölçümlü olarak tescil edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında davalılara ait taşınmazlar ile dere yatağı ve yol olarak tescil harici olan taşınmazlar arasındaki sınırın yanlış tespit edildiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda temyize konu parseller hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 31.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/679, Karar No: 2011/7363, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/679 E.  ,  2011/7363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1) Özelikle Nisan 1310 Yoklama tarih 3, Nisan 1310 Yoklama Tarih 4 ve Nisan 1310 yoklama tarih 5 sıra numaralı tapu kayıtları birlikte incelendiğinde,

a) Nisan 1310 yoklama tarih 3 ve 4 sıra numaralı tapu kayıtlarının aynı tapular olup olmadığı,

b) 4 sıra numaralı tapu kaydının 3 numaralı sicilden, 5 numaralı kaydın da bu ikiye kayıttan gelip gelmediği,

c) Genel Müdürlükten getirtilen kayıtlarda 3 sıra numaralı tapu kaydının 500 dönümlük nısıf tarla tapusu, 4 sıra numaralı tapu kaydının ise 5000 dönümlük cebel tapusu olduğu, yerel tapu idaresinde yaptırılan inceleme sonunda Bilirkişi Kemal Uyanık’ın tercümesine göre düzenlenen tapu kaydı örneklerinde, 4 sıra numaralı kaydın 500 dönüm tarla, 5 sıra numaralı kaydın da 500 dönüm cebel tapusu olduğu her iki kayıtta bır kısım sınırlar ortak olduğu halde, bir çok sınırın farklı olduğu görülmektedir.

Bu nedenle; ... köyü Cibe Çiftliği Nisan 1310 Yoklama Tarih 3, Sıra Nisan 1310 Yoklama tarih 4, Nisan 1310 Yoklama tarih 5, Nisan 1928 tarih ve 57, No Nolu TK: Nisan 1928 tarih ve 57 No, Mart 1929 tarih ve 55, K. Evvel 1929 tarih 80 no, Nisan 1310 tarih 4, Nisan 1928 Tarih 56, Mayıs 1933 tarih 21, Mayıs 1936 tarih ve 24, Mart 1940 tarih ve 8, Mart 1929 tarih 54, Nisan 1950 tarih ve 50, K. Evvel 1929 tarih ve 79 Nisan 1929 tarih 85 sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren, miktar, cins ve sınır değişikliklerini evrakı müsbitesi (varsa karar, harita gibi belgeler dahil) ile birlikte içeren tüm tedavüllerinin Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü, Tapu Kadastro Bölge Müdürlüğü ve yerel Tapu Yönetiminden getirtilerek dosyaya eklenmesi, sözü edilen kurumlara müzekkere yazılırken, yukarda anlatılan çelişki ve yetersizlerin üzerinde durularak, kayıtların hatasız ve birbirini takip edecek biçimde mevcut evrakı müsbiteleriyle birlikte gönderilmesi istenmelidir.

2) Nisan 1310 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydı nısıf tarla tapusu olduğuna gore tarlanın diğer nısfı(yani yarısının) tapu kaydının akibeti bilinemediğinden, bu nısıf kaydın ilk tesisinden itibaren tüm miktar cins ve sınır değişikliklerini içeren tedavülleri ve revizyonları, yerel tapu yönetimi, Tapu kadastro Bölge Müdürlüğü ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden araştırılarak getirtilmeli,

2) Nisan 1310 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydı nısıf tarla tapusu olduğuna gore tarlanın diğer nısfı(yani yarısının) tapu kaydının akibeti bilinemediğinden, bu nısıf kaydın ilk tesisinden itibaren tüm miktar cins ve sınır değişikliklerini içeren tedavülleri ve revizyonları, yerel tapu yönetimi, Tapu kadastro Bölge Müdürlüğü ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden araştırılarak getirtilmeli,

3) ... köyü Cibe Çiftliği Nisan 1310 Yoklama Tarih 3, Sıra Nisan 1310 Yoklama tarih 4, Nisan 1310 Yoklama tarih 5, Nisan 1928 tarih ve 57, No Nolu TK: Nisan 1928 tarih ve 57 No, Mart 1929 tarih ve 55, K. Evvel 1929 tarih 80 no, Nisan 1310 tarih 4, Nisan 1928 Tarih 56, Mayıs 1933 tarih 21, Mayıs 1936 tarih ve 24, Mart 1940 tarih ve 8, Mart 1929 tarih 54, Nisan 1950 tarih ve 50, K. Evvel 1929 tarih ve 79 Nisan 1929 tarih 85 sıra numaralı tapu kayıtlarının kadastro sırasında uygulandığı yada kadastro sırasında uygulanmasa da, hükmen uygulandığı kadastro parselleri tek tek tesbit edilerek, bu parsellerin kadastro tesbit tutanakları ile hükmen kesinleşenlerin yada halen davalı olanların dava dosyaları, itirazsız kesinleşenlerin bu yolla oluşan tapu kayıtları getirtilip,

4) 1 ve 3 numaralı bentlerde sözü edilen dayanak tapu kayıtlarının kadastro sırasında yada hükmen uygulandığı revizyon parselleribir arada olacak şekilde ortak bir sınır ile birleştirilip, bu sınırın dışında kalan dava dışı parsellerin kadastro tesbit tutanakları ve var ise dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları, bu parsellerin tesbiti hükmen kesinleşenlerin bu yolla oluşan tapu kayıtları, itirazlı olanların ve hükmen kesinleşenlerin ise ilgili mahkeme kararları ile dayanağı olan bilirkişi krokileri getirtilmeli,

5) Çekişmeli parselleri dıştan çevreleyen bir kısım taşınmazların üzerinde parsel numarası bulunmadığı anlaşıldığından, buraların başka yerleşim alanı olup olmadığı, eğer öyleyse buralarda genel kadastro yada orman kadastrosu yapıllıp yapılmadığı sorularak yapılmış ise, ilgili tutanakları ve haritaları ile dayaanağı olan tapu ve benzeri kayıtların getirtilmesi, yok eğer hiç bir işlem yapılmamışsa, kadastro müdürlüğünden, bu yerlerin niçin tapulama dışı bırakıldığının sorulması,

6) daha sonra dava dosyası en son keşfe katılan fen bilirkişilere verilerek, 1 ve 3. bentlerde sözü edilen dayanak tapu kayıtlarının revizyonları olan parsellerin (kadastro yada hükmen ) miktarlarını ve toplam revizyon miktarını gösteren ek rapor düzenlettirilerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesin14/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/7662, Karar No: 2017/358, Tarih: 18.01.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7662 E.  ,  2017/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu Ek madde 11'de ilim ve edebiyat eserlerinde eser sahiplerinin haklarına engelliler bakımından bir sınırlama getirilmiştir. Buna göre: “Ders kitapları dahil, alenileşmiş veya yayımlanmış yazılı ilim ve edebiyat eserlerinin engelliler için üretilmiş bir nüshası yoksa hiçbir ticarî amaç güdülmeksizin bir engellinin kullanımı için kendisi veya üçüncü bir kişi tek nüsha olarak ya da engellilere yönelik hizmet veren eğitim kurumu, vakıf veya dernek gibi kuruluşlar tarafından ihtiyaç kadar kaset, CD, braill alfabesi ve benzeri formatlarda çoğaltılması veya ödünç verilmesi bu Kanunda öngörülen izinler alınmadan gerçekleştirilebilir. Bu nüshalar hiçbir şekilde satılamaz, ticarete konu edilemez ve amacı dışında kullanılamaz ve kullandırılamaz. Ayrıca bu nüshalar üzerinde hak sahipleri ile ilgili bilgilerin bulundurulması ve çoğaltım amacının belirtilmesi zorunludur.” Buna göre bir eserden “engelli istisnası” kapsamında hak sahibinden izin almadan faydalanabilmek için gerekli şartlar şöyle sıralanabilir:

1 ) İlim ve edebiyat eserinin engelliler için üretilmiş bir nüshası bulunmamalı,

2 ) Eserden hiçbir ticarî amaç güdülmeksizin yararlanma amacı olmalı,

3 ) Kullanım engelli bireyin doğrudan kendisi veya üçüncü bir kişi tarafından tek nüsha olarak ya da engellilere yönelik hizmet veren kuruluşlar tarafından sadece ihtiyaç amacıyla sınırlı olarak yapılmalı,

4 ) Kullanım çoğaltma veya ödünç verme biçiminde olmalıdır.

Belirtilen ilkeler çerçevesinde somut uyuşmazlık irdelendiğinde;

Hak sahiplerine ait eserlerin erişime sunulduğu kitapsevenler.com adlı web sitesinde görme engellilerin erişimi için bir özellik bulunmadığı, görme engellinin siteyi ancak özel araçlar ile okuyabileceği, siteden kitap indirmek için üyelik gerektiği ancak üyelik esnasında engellilik durumuna ilişkin bir soru veya öneri bulunmadığı olguları 07/11/2007 tarihli ve 08/03/2010 tarihli bilirkişi raporları ile tespit edilmiştir. Bu tespite göre söz edilen sitenin engelli olan ya da olmayan herkesin erişimine açık olduğu anlaşılmaktadır.