muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25748, Karar No: 2017/25885, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25748 E.  ,  2017/25885 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12032, Karar No: 2023/4487, Tarih: 21.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/12032 E.  ,  2023/4487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/116 E., 2021/131 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2013/36 Esas, 2014/26 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci madde yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile tekraren ikinci fıkrası ve beşinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2013/36 Esas, 2014/26 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 15.12.2020 tarihli ve 2016/6663 Esas, 2020/5845 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak mahkemece verilen 16.01.2014 tarihli kısa hükümde müsnet suçtan mahkûmiyet kararı verilmesinin ardından hazırlanan gerekçeli karar içeriğinde dosyayla ilgisi olmayan başka bir dosyaya ait iddianameye yer verilmesi suretiyle karışıklığa sebebiyet verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2021 tarihli ve 2021/73 Esas, 2021/193 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde belirtilen suçla ilgili yargılama yapma görevinin Ağır Ceza Mahkemesinde olduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan diğer suçların da bu suçlarla bağlantılı olduğu dikkate alındığında, delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 5 inci ve 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

4. Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2021/116 Esas, 2021/131 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 103 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.09.2022 tarihli ve 9-2022/110953 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Temyiz dilekçesinin, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında iki defa mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, mağdurenin beyanları arasında çelişkiler bulunduğuna ve hayatın olağan akşına aykırı olduğuna yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü suça sürüklenen çocuk ... ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın, okulun bahçesinde arkadaşını ve arkadaşının annesini beklemekte olan mağdureyi aşıklar tepesi olarak bilinen yere davet ettikleri ancak mağdurenin bu isteği geri çevirmesi üzerine; temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın “elimizde fotoğrafların var onları ailene gösteririz” diyerek tehdit etmesi üzerine berabar aşıklar tepesi olarak bilinen yere gittikleri, aşıklar tepesi olarak bilinen mevkide suça sürüklenen çocuk ...'in mağdureyi tuttuğu ve üzerinde bulunan gömleğin düğmelerin kopararak mağdurenin vücudunu öptüğü, göğsünü ve bacaklarını ellediği, mağdurenin kaçmaya çalıştığı ancak başaramadığı, bu kez bağırmak istediği ancak suça sürüklenen çocuk ...'in eliyle mağdurenin ağzını kapattığı, daha sonra ...'ın gelerek Sezer'in elinden tutarak mağdureyi ayırdığı, daha sonra suça sürüklenen çocuk ... ve ...'ın birlikte mağdureyi Necip köyü minibüs durağına kadar götürüp bıraktıkları şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen çelişkili ifadeleri, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçlardan beraatine yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verildiğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmüştür.

2. Bozma içeriğine göre Tebliğnamede farklı gerekçe ile bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

2. Bozma içeriğine göre Tebliğnamede farklı gerekçe ile bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2021/116 Esas, 2021/131 Karar sayılı karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2024/4471, Karar No: 2024/20986, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/4471 E.  ,  2024/20986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 07.07.2023

EK KARAR TARİHİ : 22.12.2023

EK KARAR SAYISI: 2022/2902 E., 2023/1825 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.12.2023 tarihli ve 2022/2902 Esas,2023/1825 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın 21.12.2023 tarihli temyiz talebinin reddine dair 22.12.2023 tarihli ek karara yönelik olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 15.10.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 21.12.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin; sanığın temyiz talebinin süresinde olduğuna dair temyiz istemi yerinde görülmediğinden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.12.2023 tarihli ve 2022/2902 Esas, 2023/1825 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca, Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4346, Karar No: 2012/2678, Tarih: 10.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4346 E.  ,  2012/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2011/99111

MAHKEMESİ : Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 07/10/2010, 2009/222 (E) ve 2010/193 (K)

SUÇ : Kasten insan öldürme, kasten insan öldürmeye yardım.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz kapsamına göre; sanık Alper'in kasten insan öldürme ve sanık Fatih Mustafa'nın kasten insan öldürmeye yardım etme suçlarından cezalandırılmalarına, sanık Cihat'ın kasten insan öldürmeye yardım etme suçundan beraatine ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

Sanık Fatih Mustafa'nın kasten insan öldürmeye yardım etme suçundan cezalandırılmasına ilişkin hüküm yönünden; CMK.nun 188/1. maddesi uyarınca, duruşmaya gelmeyen sanık müdafiinin duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması, katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi, gerektiğinde CMK.nun 150/3. maddesi uyarınca yeniden zorunlu bir müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği düşünülmeden, sanık müdafiinin hazır bulunmadığı celse hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Usule aykırı olup, sanıklar Alper ve Fatih Mustafa müdafiileri ile katılanlar vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin sanık Fatih Mustafa hakkındaki hükmün bu nedenle, diğer sanıklar hakkındaki kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ise irtibat nedeniyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 10/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

10/04/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı E. G.'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık F.. T.. müdafii Avukat M. K.'ın yokluğunda 12/04/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2020/27595, Karar No: 2020/11202, Tarih: 21.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/27595 E.  ,  2020/11202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ve müdafiinin yüzlerine karşı 13/02/2020 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 21/02/2020 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 21/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5158, Karar No: 2018/3962, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5158 E.  ,  2018/3962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 05.12.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/420, Karar No: 2018/444, Tarih: 19.02.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/420 E.  ,  2018/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 ve 314/3 yollamasıyla 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; yargılamaya konu, cezaevinde hükümlü olduğu bildirilen Hüseyin Yıldırım adına gönderilen ve içerisinde silahlı terör örgütünün stratejisini, siyasal hareketlerini ve örgüt liderinin mesajlarını içerir özel nitelikte hazırlanmış üç adet ancak A-4 kağıdına dökümü halinde 39 sayfa haline gelen örgüt içi haberleşmede kullanılan dokümanın ayakkabı içerisine saklanmış halde gönderildiği koli üzerindeki APS adres etiketinin aslının yargılama aşamasında PTT’den temin edilmesinin mümkün olmadığının anlaşılması karşısında, Adli Emanetin 2007/149 sırasında kayıtlı eşyaların getirtilerek posta ile gönderilen ayakkabı kutusu üzerindeki APS adres etiketinin aslının ve varsa koli üzerindeki başka yazılı kısmın teminine çalışılması, temini halinde gerekli yazı incelemesi yaptırılarak yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda uzman bilirkişi raporu aldırıldıktan sonra hukuki durumun tayin ve tespiti gerekirken, 26.01.2017 tarihli İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından hazırlanan uzmanlık raporu ile ekli Zarf Kapama Tutanağından açıkça anlaşıldığı ve gerekçeli kararda da belirtildiği üzere, posta ile gelen paket üzerindeki APS etiketi yerine sanıktan mukayese için örnek olarak alınan iki adet APS adres etiketi ve alındı belgesi ile sanığın imza ve yazı örneklerinin karşılaştırılması suretiyle düzenlenen 26.01.2017 tarihli uzmanlık raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12437, Karar No: 2014/16135, Tarih: 12.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/12437 E.  ,  2014/16135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/497-2013/1031

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı şirket yönünden dava dilekçesinin görev yönünden reddine, diğer davalı Selen Yiğit yönünden açılan davanın bu dosyadan ayrılarak ayrı bir esasa kaydedilmesine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalılardan satın alınacak Porche 911 Carrera S marka araca karşılık toplam 137.500 TL Euro’nun davalı şirketin yetkilisi olan diğer davalı S.. Y..’in banka hesabına havale yoluyla gönderildiğini, ancak aracın teslim edilmediğini, bu yönde davalılara keşide edilen ihtarnamenin de semeresiz kaldığını ileri sürerek 137.500 Euro karşılığı 323.741,70 TL'nin ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Y.. Grup Gayrimenkul Danışmanlık Ltd Şti vekili, gerek müvekkili şirket ikametgahı ve gerekse diğer davalının ikametgahı İstanbul’da olup davanın yetkisiz yerde açıldığını, paranın diğer davalının şahsi hesabına gönderildiğini, müvekkili ile davacı arasında akdi ilişkinin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı S.. Y.., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı şirket tarafından akdi ilişkinin inkar edildiği, bu davalı yönünden davanın yetkili yerde açılmadığı gerekçesiyle dava dilekçesinin davalı şirket yönünden usulden reddine, dosyanın yetkili ve görevli İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi’ne yasal süre içinde talep halinde gönderilmesine, diğer davalı Selen Yiğit yönünden açılan davanın ise bu dosyadan ayrılarak ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı S.. Y..'in davalı Y.. Grup Gayrimenkul Danışmanlık Ltd Şti’nin yetkilisi olduğu dosya içeriğindeki belgelerden anlaşılmaktadır. Davacı tarafından davalı şirketin yetkilisi davalı Selen Yiğit’e ait banka hesabına gönderilen 24.01.2013 tarihli 83.000 Euro ve 25.02.2013 tarihli 54.500 Euro tutarlı havalelerde “ Araç Alımı” şeklinde açıklamanın bulunduğu görülmüştür. Bu durumda anılan dekont üzerinde durulup taraf delilleri toplanarak akdi ilişkinin kimler arasında olduğu belirlendikten sonra bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25393, Karar No: 2013/24291, Tarih: 04.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/25393 E.  ,  2013/24291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı idare, dava dışı işçinin iş mahkemesinde açtığı dava sonunda verilen karar uyarınca işçiye 2812,23 TL ödediklerini, bu miktardan işçiyi çalıştıran davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek 2812,23 TL'nın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davada .....Ticaret Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idareye bağlı hastanenin temizlik işlerinin yütürülmesi için davacı ile davalı arasında hizmet sözleşmesi düzenlendiği ihtilafsız olup, davacı davalı şirketin işçisinin iş mahkemesinde açtığı dava sonunda işçiye ödediği meblağın davalıdan rücuen tazminini istemektedir. Eldeki davanın açıldığı ....Asliye Hukuk Mahkemesince Ticaret Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. Eldeki davanın taraflarından olan davalı taraf tacir ise de, davacı tacir olmadığı gibi, dava konusu İhtilaf Ticaret Kanununda yer alan mutlak ticari davalardanda değildir Bu itibarla davanın görülmesi gereken mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesidir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 04.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.