muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9354, Karar No: 2020/6417, Tarih: 22.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9354 E.  ,  2020/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.01.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20.04.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun mezun olduğu okula izinsiz olarak girmesi üzerine kendisini uyaran aynı okulun öğretmeni müştekiye duyduğu husumet sebebiyle aracının dikiz aynasını kırması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 152/1-g, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 11.02.2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24972, Karar No: 2018/1987, Tarih: 12.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/24972 E.  ,  2018/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, işe iade davası sonucu verilen kararla altı aylık işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücreti almaya hak kazandığını, dava dışı Belediye'nin boşta geçen süreye ilişkin olarak dört aylık prim ödediğini, bu döneme ilişkin olarak davalı Kurum tarafından altı ay karşılığı olarak emekli maaşından kesinti yapıldığı belirtilerek Kurum işleminin iptali talep edilmiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı sigortalı, iş akdinin feshi üzerine yaşlılık aylığı almaya başladıktan sonra sonuçlanan işe iade davasına ilişkin hüküm uyarınca hak ettiği dört aylık ücretinin kendisine ödenmesine karşın, fiilen işe başlamadığını; ancak, davalı Kurum tarafından 5335 sayılı Yasanın 30. maddesi gerekçe gösterilerek aylıklarının kesilmesi nedeniyle Kurum işleminin iptalini istemiş; mahkemece, "... işe iade kararından sonra ... Büyükşehir Belediye Başkanlığınca 2013 yılının 4, 5, 6 ve 7. aylarına ait prim ve hizmet belgesinin 4 aylık olarak davalı kuruma verilmesi gerekirken 8 ve 9. aylar da eklenmek suretiyle 6 aylık verilmesi ve davalı kurumun da 6 aylık yaşlılık aylığını kesmesinin yasaya uygun olmadığı” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

21.04.2005 tarih, 5335 sayılı Yasanın 30. maddesinde, “Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluştan, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin % 50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar," hükmü yer almakta olup, işe iade davası sonucunda 4 aylık süre için işveren tarafından primlerin yatırılmış olmasının 5335 sayılı Yasanın 30. maddesi kapsamında çalışma niteliğinde sayılmasının mümkün olmayacaktır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere karşın karar gerekçesinde hatalı değerlendirme yapılmasının sonuca etkisi olmamasına göre yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12/03/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7771, Karar No: 2014/5451, Tarih: 24.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7771 E.  ,  2014/5451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2014/49192

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık E.. Y.. hakkında yapılan yargılama sonucunda; mahkumiyetine ilişkin Adana 11.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.01.2011 gün, 2008/815 Esas, 2011/49 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.07.2013 gün 2013/9163 Esas - 2013/10951 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 06.03.2014 günlü itiraz yazısı ile dosya dairemize gönderilmekle, 05.07.2012 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa’nın 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın sanık müdafiinin 27.01.2011 tarihinde tefhim edilen hükmü temyiz incelemesinden sonra mahkemesine ibraz ettiği ve hakim imzasını havi 28.01.2011 tarihli temyiz dilekçesi ile süresinde temyiz ettiğine dair itirazı yerinde olduğundan kabulü ile 01.07.2013 gün 2013/9163 Esas - 2013/10951 Karar sayılı sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair ilamının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sanığın, aşamalardaki savunmalarında suça konu 26.10.2000 tarihli düzenleme şeklinde taşınmaz satış vaadi sözleşmesinde vekalet veren olarak isimleri geçen N. A., Ş. K., S. E., S. Ç., M. E., N. E., H. E., C. E. ve Ö. E. murislerinden kalan satışa konu . İlçesi ... Köyü Hacıhabip mevkii 1 ada 84 ve 87 parsel sayılı taşınmazları kendisine sattıklarını ancak tapu kayıtlarının ihtilaflı olması nedeniyle satışını yapamadıklarını bu nedenle vefat eden kayınbabası S. S. verdikleri vekaletnameler uyarınca suça konu satış vaadi sözleşmesinin yapıldığını, taşınmazın devrinin sağlanmaması üzerine tapu tescil davası açtığını savunması, yapılan kolluk araştırması sonucu hayatta oldukları tespit edilen Ş. K., S. Ç., N. E. ve Ö. E. beyanları alınmadan kararın verilmesi, 28.05.2010 tarihli tutanakta satışa konu arazinin ekilmesi konusunda sanık ve vekalet verenlerin akrabaları arasında devam eden bir ilişkinin olduğunun belirtilmesi, Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/548 Esas sayılı dosyası ile davacılar S. Y., A. Y., H. Y. Y. F. Y. Adana 1. Noterliğinin 25/11/1976 tarih, 26490 yevmiye ve Adana 5. Noterliğinin 24/10/1973 tarih, 17943 yevmiye nolu satış sözleşmeleri ile davalı varislerinden satın almış oldukları .. İlçesi . ... Köyü ... mevkii 1 ada 84 ve 87 parsel sayılı taşınmazların hükmen tesciline ilişkin açtıkları davanın bulunması, sanığın suça konu 26.10.2000 tarihli satış vaadi sözleşmesini kullanarak müştekiler aleyhine açtığı Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/421 Esas sayılı dosyasının akıbeti araştırılmadan kararın verilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; vekalet verenler Ş. K., S. Ç., N. E. ve Ö. E. beyanları alınıp, suça konu taşınmazları sanığa haricen satıp satmadıkları sorulup, satış vaadine konu taşınmazın suç tarihlerinde fiilen kim tarafından kullanıldığına dair komşu taşınmaz maliklerinin beyanları da alınmak suretiyle kolluk araştırması yapılıp, Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/548 esas ve Adana 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/421 Esas sayılı dosyalarının akıbetleri de araştırıldıktan, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre sanığın eyleminin sübutu halinde de 5237 sayılı TCK.nun 211. maddesinde öngörülen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağı da karar yerinde tartışıldıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,Kabul ve uygulamaya göre de;

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yeralan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden karar verilmesi,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yeralan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden karar verilmesi,

3- Katılan C. E. hükümden önce 23.12.2010 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 243/1. maddesi uyarınca katılmanın hükümsüz kaldığı ve katılan lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10870, Karar No: 2017/8033, Tarih: 11.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/10870 E.  ,  2017/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ”... B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 01/02/2012 tarihinde yapılan aramada CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun 'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/8403, Karar No: 2013/708, Tarih: 22.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/8403 E.  ,  2013/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında yanlış yazılan baba adının İbrahim olarak düzeltilmesine, SSK ve Bağ-Kur'lu hizmetleri ile baba adı farklılığından dolayı 7833603968 tahsis numarası dışında sonradan verilen.... numaralı hizmetlerinin tek bir numarada birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14757, Karar No: 2015/18381, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/14757 E.  ,  2015/18381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davalı işverence iş akdinin haksız ve geçersiz nedenle feshedildiğini iddia ederek hak etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...vekili , davacının iş akdini kendisinin feshettiğini, bordrolardan anlaşılacağı üzere davacının ödenmeyen ücret alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiş, davalı ... vekili, davacının sadece müvekkil firmada çalıştığı dönemle sorumlu tutulabileceğini, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla mesai ücret alacağı bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının fazla mesai ücret alacağı bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı dava dilekçesi ile haftanın 7 günü 12 saat çalıştığını iddia ederek fazla çalışma ücret talebinde bulunmuştur. Davacı tanıklarından Şahap Polat “ 07.00 de işe başlardık. Akşam yazın saat 18.00, kışın ise 17.00 de mesaimiz biterdi. Haftanın 2-3 günü de mesaiye kaldığımız olurdu. 1-2 saat arası çalışırdık.” , diğer davacı tanığının ise “ sabah saat 06.00 da işe başlar, akşam yazın saat 19.00, mesaimiz biterdi. Kış yaz fark etmezdi. Haftanın 3-4 günü de mesaiye kaldığımız olurdu. 2-3 saat arası çalışırdık.“ şeklinde beyanda bulundukları görülmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık anlatımları dikkate alınarak davacının 07.00-17.30 saatleri arasında çalışarak ve ayrıca haftanın 3 günü de 2 saat fazla mesai yapılarak toplam haftada 14 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesap edilmiştir. Aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan aynı iş yerinde çalışan işçilere ait 2015/14755 ve 2015/14756 E sayılı dosya davacılarının başka dosyalarda vermiş olduğu yeminli beyanlarının kendilerini bağlayacağından dikkate alınması gerektiği belirtilerek çalışma saatlerinin yaz ve kış aylarında değiştiği gözetilerek fazla çalışma ücretinin hesaplanması yönünde bozma yapılmıştır. Aynı iş yerinde işçilerin farklı sistemle iş görmesi mümkün olmadığından mahkemece tanıkların çalışma saatleri konusunda yaz ve kış ayrımı şeklinde vermiş olduğu beyanlar da dikkate alınarak hesaplamaların buna göre yapılması ve davalı yararına kazanılmış usuli haklarda gözetilerek davacının fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınması gerekmektedir. Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

3- Dosya kapsamına göre mahkemece hüküm altına alınmayarak reddedilen alacak miktarı 200,00 TL olduğu halde davalı lehine maktu vekalet ücreti olan 1.500,00 TL ye hükmedilmesi hatalı olup ayrıca bozma nedenidir.

O halde taraf vekillerinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan karanın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3068, Karar No: 2020/12555, Tarih: 06.10.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/3068 E.  ,  2020/12555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Müteselsilen ihtilasen zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Lehe yasa karşılaştırması yapılırken temel cezanın alt sınırdan tayini, artırım ve indirimlerin ise en lehe oranlar üzerinden yapılması halinde 5237 sayılı TCK'nın 765 sayılı Yasaya göre daha lehe sonuç doğuracağı anlaşılsa da; kazanılmış hakka konu olan bozmadan önceki sonuç cezanın sanık hakkında uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, diğer taraftan lehe kabul edilen 765 sayılı TCK'nın 219/son maddesi gereğince sanığın ömür boyu memuriyetten yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususları aleyhe temyiz bulunmadığından, adli para cezasının teselsül hükümlerine göre artırılamayacağının düşünülmemesi ile hesap hatası sebebiyle 2 numaralı hüküm fıkrasının ikinci, dördüncü ve beşinci paragraflarında yer alan "19.703,00", "8 yıl", "6 yıl 8 ay" ibarelerinin sırasıyla "15.763,00", "9 yıl 4 ay" ve "7 yıl 9 ay 10 gün" şeklinde ayrı ayrı düzeltilmesi gerekmekte ise de sanık hakkında infazı gereken sonuç ceza miktarının kazanılmış hak nazara alınarak belirlenmesi karşısında düzeltmeler yapılsa dahi sonuç cezanın değişmeyecek olması nedeniyle bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmiş, delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafin temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA 06/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10866, Karar No: 2012/3969, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/10866 E.  ,  2012/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kullandığı krediye karşılık üç adet taşınmazını banka lehine ipotek verdiğini, kredi borcunu vadesinden önce ödemesine ve ipoteğin fekkini ihtarname ile istemesine rağmen ipoteğin kaldırılmadığını ileri sürerek , davalı bankaya kredi borcu olmadığının tespiti ile ipoteğin fekkini istemiştir.

Davalı vekili, davacının ipoteğinin, kefil olduğu dava dışı kişilerin kredi sözleşmelerine de karşılık verildiğini ve dava tarihinde borç bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu ve davalı bankanın yazısına göre, dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davanın açılmasına davalı sebebiyet vermediğinden, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı banka, mahkemeye hitaben 10.02.2010 tarihli 278 nolu yazısında "..." 13.02.2009 itibariyle kendi borcu bulunmamakta olup, ancak oğlu İbrahim Kırkbınar'a müşterek ve müteselsil borçlu olup, kefil imzası bulunmaktadır. İbrahim Kırkbınar'ında 13.02.2009 itibariyle de borcu bulunmakta olup, 20.10.2009 tarihinde ödenmiştir." denilmiş, son satırda da "İbrahim Kırkbınar borcu ödeyerek söz konusu gayrimenkullerin 22.04.2009 tarihinde ipotekleri fek edilmiştir." şeklindedir.

Mahkemece, davaya konu ipoteklerin kaldırıldığı tarihten sonra davacının müteselsil kefil olduğu diğer kredi borçlarının ödenip ödenmediği, bir başka deyişle davalı bankanın henüz kefil olunan borç ödenmeksizin ipoteği fek edip etmediği hususlarının araştırılıp, tartışılarak buna göre davalı bankanın dava açılmasına sebebiyet vermediği savunmasına itibar edilip edilmeyeceği hususuna da dikkat edilerek, varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davalının dava açılmasına sebebiyet vermediği gerekçesiyle yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.