muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6755, Karar No: 2014/25156, Tarih: 09.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/6755 E.  ,  2014/25156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/23803

Mahkemesi : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09/10/2013

Numarası : 2012/480 - 2013/263

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacı vekilinin 26.12.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2009/228 Esas - 2010/185 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 21.05.2009 – 11.06.2010 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz incelemesi sonucu onanmak suretiyle 03.07.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 26.12.2012 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış; manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun vasıf, mahiyet ve niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, davacı yararına hükmedilen toplam tazminat miktarına göre karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nisbi vekalet ücreti yerine, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi; temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Davacı vekili, 26.12.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili olan davacının 21.05.2009 ile 11.06.2010 tarihleri arasında "386 gün" süre ile haksız olarak tutuklu kaldığını, tutuklu kalması nedeniyle işverence iş aktinin sona erdirildiğini, iş aktinin sonlanmasıyla kıdem tazminatı alacağından mahrum kaldığını, ayrıca tutuklandığı süredeki ücretini de alamadığını belirterek 22.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur,

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, mali müşavir bilirkişiden rapor almak suretiyle, davanın kısmen kabulü ile '7.506,87 TL ücret alacağı ve 10.665,12 TL kıdem tazminatı olmak üzere toplam 18.171 TL maddi, 20.000 lira manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, mali müşavir bilirkişiden rapor almak suretiyle, davanın kısmen kabulü ile '7.506,87 TL ücret alacağı ve 10.665,12 TL kıdem tazminatı olmak üzere toplam 18.171 TL maddi, 20.000 lira manevi tazminatın davalı hazineden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kıdem tazminatı; çalışan işçinin hizmet süresi boyunca verdiği emeğin karşılığını almasını sağlayan yasal bir sistemdir, kıdem tazminatı hesaplanırken işçiye çalıştığı her bir tam yıl için, giydirilmiş brüt ücretinin otuz günlük tutarı ödenir. Geçerli olan 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14'üncü maddesine göre, 4857 sayılı İş Kanunu çerçevesinde çalışanlar işverenlerinden kıdem tazminatı alabilir. İlgili kanunda 7 hal belirtilmiştir, bunlar: işverenin haklı bir sebep olmadan işten çıkartması, işçinin haklı bir sebeple işi bırakması, erkek çalışanların askerlik için işi bırakması, emekli olmak amacıyla işçinin işi bırakması, emeklilikle ilgili diğer şartları tamamlayıp, emeklilik yaşını evinde beklemek amacıyla işçinin işi bırakması, kadın işçinin evlendikten sonraki bir yıl içinde işi bırakması ve işçinin ölmesi. Bu belirtilen hallerden herhangi birisinde, her çalışma yılına işçinin bir brüt maaşı tutarında kıdem tazminatı ödenecektir.

İşverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 25. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu madde, işverenin derhal fesih hakkını doğuran sebepleri değişik başlıklar altında düzenlemektedir. Bunlar; sağlık sebepleri, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri, zorlayıcı sebepler ve işçinin gözaltına alınması veya tutuklanması halindeki devamsızlığının belirli bir süreyi aşması olmak üzere dört ana başlık altında toplanmıştır. İşçinin gözaltına alınması veya tutuklanması nedeniyle işe devamsızlığının İş Kanunu’nun 17. maddesindeki bildirim süresini (bildirim öneli) aşması durumunda işverenin iş sözleşmesini bildirimsiz olarak ve tek taraflı feshetme hakkı bulunmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında dosya kapsamı incelendiğinde;

Sigorta kaydı altında 01.04.1996 – 06.09.2009 tarihleri arasında ... Petrol Ürünleri Nakliyat İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketin’de sözleşmeli işçi olarak çalışan davacının, 21.05.2009’da tutuklanması nedeniyle iş veren tarafından iş akti 06.09.2009 tarihinde tek taraflı olarak İş Kanunu’nun 25/II-g ve 25/4 maddeleri gereğince feshedildiği görülmüştür, davacının önceki işyerinden kıdem tazminatı alacağını alıp almadığı ise araştırılmamıştır.

Sigorta kaydı altında 01.04.1996 – 06.09.2009 tarihleri arasında ... Petrol Ürünleri Nakliyat İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketin’de sözleşmeli işçi olarak çalışan davacının, 21.05.2009’da tutuklanması nedeniyle iş veren tarafından iş akti 06.09.2009 tarihinde tek taraflı olarak İş Kanunu’nun 25/II-g ve 25/4 maddeleri gereğince feshedildiği görülmüştür, davacının önceki işyerinden kıdem tazminatı alacağını alıp almadığı ise araştırılmamıştır.

Beraatle neticelenen ceza davası sonunda davacı haksız yere 386 gün süreyle tutuklanmış, iş akti işveren tarafından haklı nedenle fesih edilmesinden ötürü şayet kıdem tazminatı alacağından mahrum bırakılmışsa kendisinden kaynaklanan bir kusuru olmaksızın davacının kıdem tazminatı alacağından bu şekilde mahrum bırakılması evrensel hukuk kuralları ve tazminat hukukunun genel prensiplerine aykırılık teşkil edecektir. Davacı tutuklu kaldığı dönem içerisinde alamadığı ücret alacaklarını CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince talep edebilecek bunun yanı sıra da iş akti işveren tarafından haklı nedenle feshedilmiş davacı bakımından İş Kanunu çerçevesinde almaya hak kazandığı haksız tutuklama nedeniyle alamadığı kıdem tazminatının da CMK’nın 141. maddesinde değinilen her türlü maddi zarar kapsamında olduğu değerlendirilmelidir,

Bu kapsamda, öncelikle mahkemece davacının önceki işyerinden kıdem tazminatı alacağını alıp almadığı, buna ilişkin açılmış bir dava olup olmadığı araştırılarak davacının kıdem tazminatını alıp alamadığının belirlenmesinden sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde kıdem tazminatı alacağına da maddi tazminat kapsamında hükmedilmesi,

2- Dairemizce yapılan temyiz incelemeleri sırasında aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak birden fazla davanın açıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Sistemi üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3817, Karar No: 2014/6149, Tarih: 18.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3817 E.  ,  2014/6149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 3. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi; davacının tacir olduğu ve uyuşmazlığın faturaya bağlı alacaktan kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, her iki tarafın tacir olmadığı ve uyuşmazlığın ticari dava olmadığı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda, davalının tacir olmadığı, uyuşmazlığın her iki tarafın da ticari işletmesinden kaynaklanmadığı ve davanın mutlak ticari dava niteliğinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre Borçlar Kanunundan kaynaklanan alacak davası niteliğinde olan uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31483, Karar No: 2016/9822, Tarih: 19.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/31483 E.  ,  2016/9822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Mağdur ile sanık arasındaki boşanma olayı da gözönünde tutulduğunda husumet bulunduğu, sanığın olay günü önceden temin ettiği bıçak ile mağdura adliye çıkışında saldırıp yaraladığı, mağdurun adli raporunda "Kişinin vücudunda 3 adet kesici delici alet yaralanması tarif edilmiş olup aksiller bölgede tarif edilen kesici delici alet yaralanmasının göğüs boşluğuna nafiz olduğu, batında tarif edilen yaralanmalardan birinin de USG bulgularına göre omentumun kesi hattına uzandığı anlaşıldığı cihetle batına nafiz olduğu, diğer kesilerin ise yüzeyel cilt cilt altı olduğu anlaşılmakla, kişide aksiller bölgede göğüs boşluğuna nafiz olduğu ve batın bölgesinde batın boşluğuna nafiz olduğu anlaşılan her iki yaralanmanın ayrı ayrı yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu" belirtildiği olayda; taraflar arasındaki husumetin niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, hayati tehlike yaratan darbe sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, meydana gelen yaraların ve izlerin yeri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği, sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2)Taraflar arasında boşanma nedeniyle çıkan tartışma sonucu yaşanan olayda, sanığın aşamalarda ısrarla mağdurun küfrettiğini ve tehdit ettiğini belirtmesi gözönüne alındığında, taraflardan ve tanıklardan bu hususlar özellikle sorularak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2159, Karar No: 2022/1166, Tarih: 25.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2159 E.  ,  2022/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

En son Aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle, en aleyhe kabulle suç tarihinin "31.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, kimyasal malzeme satmak için 2005 ya da 2006 yıllarında iş yeri açtığını ve vergi numarası aldığını, yaklaşık bir yıl sonra işlerinin iyi gitmediğini, şehir dışına çıktığını, çıkmadan önce .....'na işleri takip etmesi için vekaletname verdiğini, bu kişinin tam açık adresini bilmediğini, ondan sonra Antalya'ya gittiğini,.....'un 2008 yılında iş yerini kapattığını söylediğini, vekaletname verdikten sonra bir daha iş yeriyle ilgilenmediğini, iş yerini defter ve belgeleri......'na teslim ettiğini, bu kişiyi mahkemede hazır edeceğini veya adresini bildireceğini, vekaletname vermesinden sonra bir daha... ile görüşmediklerini...'un faturaları vergi dairesine bıraktığını söylediğini, faturaların hepsinin...'da kalması nedeniyle kendisinin sahte fatura düzenlemediğini...'a verdiği talimat üzerine...'un dilekçe verdiğini ve iş yerini kapattırdığını, vergi dairesinden tebligat almadığını, eşinin de tebligat alındığına dair kendisine bir bilgi vermediğini beyan etmesi, sanığın vergi dairesine vermiş olduğu 09.07.2008 tarihli ve 67208 sayılı dilekçe sonucu mükellefiyet kaydının 18.06.2008 tarihi itibarıyla terk ettirildiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Öncelikle zamanaşımı hükümleri dikkate alınarak suç tarihinin tespiti amacıyla sanığın düzenlendiği faturaları kullanan .... ...Nak.İnş.Taah.Ltd.Şti. ile Yek İnş.Taah.San.ve Tic.Ltd.Şit.'den ya da bağlı bulundukları vergi dairelerinden suça konu faturaların temin edilmesi, faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve... Memicioğlu'na ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) Uğur Memicioğlu'nun da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da... Memicioğlu'na ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükelleflerden karşıt inceleme raporu dosyada bulunmayan....Mak. Nak. İnş. Taah. Ltd. Şti. hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Söz konusu faturaları kullanan mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4)Vergi dairesine ibraz edilen 09.07.2008 tarihli ve 67208 sayılı dilekçenin getirtilerek incelenmesi, dilekçenin sanık tarafından mı, sanığa vekaleten... Memicioğlu tarafından mı verildiğinin belirlenmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

5)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2841, Karar No: 2019/5056, Tarih: 29.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2841 E.  ,  2019/5056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 11/02/2019 tarihli iade kararı üzerine mahkemece davacı-karşı davalı kadın vekiline temyiz nispi peşin harç noksanlığının giderilmesi için meşruhatlı ihtarda bulunulmuş, davacı-karşı davalı vekil tarafından ilgili baronun adli yardım ile ilgili kararı dosyaya ibraz edilmiştir. İbraz edilen bu yazı ekinde, kadın vekilinin mahkeme ya da dairemize ilişkin bir adli yardım talebi bulunmadığı gibi, yargılamanın hiç bir aşamasında da bu yönde bir talepleri olmadığı; mahkemece verilmiş bir adli yardım kararı bulunmadığı görülmüştür. O halde; mahkemece yapılması gereken, harç eksiliğinin giderilmesi için hazırlanacak muhtıranın davacı-karşı davalı asıla tebliğ edilmesi, harcın yatırılması halinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine ikinci kez İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 29.04.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/29766, Karar No: 2015/35552, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/29766 E.  ,  2015/35552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 12.03.2007 tarihli yapı denetim hizmet sözleşmesine dayanarak hakkında icra takibi başlattığını, ancak kendisinin böyle bir borcu bulunmadığını, zira müteahhit ile yapmış olduğu kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yapı denetimine ilişkin gerekliliklerin müteahhit tarafından karşılanacağının kararlaştırıldığı gibi yapı denetim hizmet sözleşmesinde de imzası bulunmadığını ileri sürerek icra takibi dolayısıyla borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının icra takip dosyasında borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmişir.

Davacı eldeki dava ile 12.03.2007 tarihli sözleşmeye dayalı olarak başlatılan icra takibi dolayısıyla borçlu olmadığının tespitini talep etmiş, Mahkemece, sözleşmeyi davacıya vekaleten imzalayan dava dışı...in yetkili olduğuna dair belge bulunmadığından 4708 sayılı Kanuna göre düzenlenmiş usulüne uygun bir sözleşmeden bahsedilemeyeceğinden davacının bu sözleşme sebebi ile sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Davacı eldeki dava ile 12.03.2007 tarihli sözleşmeye dayalı olarak başlatılan icra takibi dolayısıyla borçlu olmadığının tespitini talep etmiş, Mahkemece, sözleşmeyi davacıya vekaleten imzalayan dava dışı...in yetkili olduğuna dair belge bulunmadığından 4708 sayılı Kanuna göre düzenlenmiş usulüne uygun bir sözleşmeden bahsedilemeyeceğinden davacının bu sözleşme sebebi ile sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

4708 Sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun'un 5. maddesinde, yapı denetim hizmet sözleşmelerinin yapı sahibi ile Denetim kuruluşu arasında akdedileceği hükme bağlanmış, bahsi geçen kanuna dayanılarak çıkarılan Yapı Denetimi Uygulama Yönetmeliğinin 8. maddesinin 1 numaralı bendinde de yapı sahibinin, yapı denetimi hizmet sözleşmesini bizzat veya hukuken temsile yetkili vekili aracılığı ile imzalamak zorunda olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Yukarıda bahsi geçen yasal mevzuat uyarınca, yapının denetimi için yapı denetim kuruluşu ile hizmet sözleşmesinin imzalanması zorunluluğunun bulunduğu ve sözleşmeninde bizzat veya hukuken temsile yetkili vekili aracılığıyla yapı sahipleri tarafından imzalanması gerektiği anlaşılmaktadır. Somut olayda; Davacının yapı sahibi olduğu, yapı denetim sözleşmesi altındaki imzanın davacıya ait olmadığı ve sözleşmenin davacının hukuken temsile yetkili vekili aracılığıyla imzalanmadığı anlaşılmakta ise de davalının yapı sahibi olan davacıya yapı denetim hizmeti verdiği sabittir. Davacı, bu hizmetin davalı dışında başka bir firma tarafından verildiğini iddia ve ispat etmemiştir. Bu durumda, davalının verdiği hizmet karşılığında ücret talep etme hakkının bulunduğunun kabulü gerekir. Aksinin düşünülmesi davacı arsa sahibinin haksız zenginleşmesi sonucunu doğurur ki bunun kabul edilmesi hukuken mümkün değildir. Bu durumda; mahkemece, davalı tarafından ne kadar hizmet verildiği hususunda deliller toplanarak, gerekirse mahallinde keşif yapılmak suretiyle davalının yaptığı işin miktarı belirlenip, konusunda uzman bilirkişi vasıtasıyla talep edebileceği ücret tespit edilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek yazılı şekilde davanın kabulüne dair hüküm tesis etmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.