muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6856, Karar No: 2010/8267, Tarih: 17.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/6856 E.  ,  2010/8267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2.maddesi uyarınca ayrı ayrı 120 gün adli para,29.maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılarak 90 gün adli para, 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 52/2.maddesi gereğince ayrı ayrı 1.500.00 yeni Türk Lirası adli para cezasına çevrilmesine, diğer sanık ...'in aynı Kanun'un 86/2.maddesi uyarınca ayrı 120 gün adli para , 35/2.maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapılarak 30 gün adli para, 86/3-a. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 45 gün adli para, 29.maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılarak 33 gün adli para, 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 27 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52/2. maddesi gereğince 540.00 yeni Türk lirası adli para cezasına çevrilmesine dair ÇİNE Sulh Ceza Mahkemesinin 06.07.2006 tarihli ve 2006/61-233 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11.02.2010 gün ve 2010/1286-8538 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2010 gün ve 2010/35975 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Fiili işlediği tarihte, 18 yaşından küçük olan sanık ... yönünden, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun, suç tarihinde yürürlükte bulunan 23.maddesinin, yasalaşan ilk hali uyarınca, hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmadığı hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de yasa yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 17.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4516, Karar No: 2014/5744, Tarih: 18.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4516 E.  ,  2014/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2010/674-2012/859

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan Z.. A.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Kartal 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8584 Esas sayılı dosyadan düzenlenen sıra cetvelinde 1. ve 2. sırada yer alan davalıların alacaklarının muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalıların sıra cetvelinden çıkartılarak müvekkilinin alacağının 1. ve 2. sıradaki alacaklılara ayrılan paydan ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan Z.. A.. vekili, davanın süresi içinde açılmadığını, borçlu A.. C.. de davaya dahil edilmesi gerektiğini, Kartal 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8584 Esas sayılı icra takibine konu 30.08.2009 keşide tarihli ve 30.000,00TL bedelli çekin borçlu A.. C.. verilen borç para karşılığı müvekkiline ciro yoluyla intikal ettiğini alacağın muvazaalı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; sıra cetveline itiraz davasından ispat yükünün davalı alacaklıda olduğunu, davalılar Kartal 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8584 ve Kartal 4. İcra Müdürlüğü'nün 2008/7309 Esas sayılı dosyalarına konu alacaklarının gerçek olduğunu usulüne uygun delillerle ispatlayamadıkları gibi, bu takip dosyalarında borçlunun davranışları hayatın olağan akışına aykırı bulunduğundan davalıların alacaklarının muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının Kartal 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8584 Esas sayılı takip dosyasındaki 03.09.2010 tarihli sıra cetvelinde 3. sıraya kaydedilen alacağının sırasıyla 2. sıradaki H.. E.. ve 1. sıradaki Z.. A..'a ayrılan paylardan ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet edilen Z.. A.. temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan Z.. A..'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan Z.. A..'ın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21015, Karar No: 2015/29746, Tarih: 22.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/21015 E.  ,  2015/29746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davacının 26.05.1998 tarihinden itibaren davalı bankada ''şube operasyon yönetmeni'' olarak çalışmakta iken, davalı işveren tarafından 09/09/2014 tarihinde işten çıkartıldığı, davalı banka çalışanları arasında kendi görüşlerine yakın olmayan kişileri belirlenerek ve bu kişilere işten çıkartılacaklarını, ücretsiz izinde gösterileceklerini, eğer kendileri bankanın göstereceği protokolü ve haklı nedenle fesih (istifa) yazısını imzalamazlarsa işçilik haklarını ve tazminatlarını alamayacaklarını, başka yerlerde iş bulabilmeleri için referans olunmayacağını, bankanın gösterdiği dilekçeyi ve protokolü imzalarlar ise kıdem tazminatlarının kendilerine ödeneceğini söyleyerek çalışanları baskı altına alarak fesih yazısını ve ikale sözleşmesini imzalattığını, davalı bankanın Türkiye'deki tüm şubelerinde, işten çıkaracağı kişilerden el yazısı ile aynı belgeleri imzalattıklarını belirterek iş sözleşmesinin feshinin geçersizliği ile işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının Bankaları bünyesinde çalışmakta iken Bankanın ihtiyaçları doğrultusunda 15/09/2014 tarihinden başlamak üzere 30/11/2014 tarihine kadar ücretsiz izne çıkartılmasına karar verildiği, ücretsiz izin yazısını 05/09/2014 tarihinde tebliğ alan davacının 08/09/2014 tarihinde yazdığı dilekçeyle sözleşmeyi feshettiğini bildirdiği, taraflar arasında akdedilen 09/09/2014 tarihli protokole göre; iş sözleşmesinin personel tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatı ödeneceği, kıdem tazminatının yanında personele ücret, ikramiye, fazla mesai ve izin alacaklarının ödeneceği karar altına alındığı, Bankalarının feshin son çare olması ilkesini ve personelinin menfaatini göz önünde tutarak ve iş sözleşmelerinin feshedilmesi yerine personeline ücretsiz izin teklifinde bulunulduğu, bu sebeple yapılan ücret indirimi, tayin ve ücretsiz izin tekliflerinin personelin bir kısmı tarafından kabul edildiği, Bankanın içinde bulunduğu mali durumdan dolayı personeline ücretsiz izin teklif edilmek zorunda kalındığı, normal koşullarda 2,5 ay gibi makul ücretsiz izin teklifinin davacı tarafça kabul edilmesi gerekirken iş sözleşmesinin feshedilmesi yolunu tercih ettiğini, ancak Bankanın davacının mağdur olmaması adına kıdem ve diğer ücret alacaklarını kendisine ödediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesini kendisinin haklı nedenle feshettiği irade fesadı iddiasının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; iş sözleşmesi feshinin işçi tarafından mı yoksa işveren tarafından mı yapıldığı, işverence yapıldıysa feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Somut olayda; davacının 15.09.2014-30.11.2014 tarihleri arasında ücretsiz izne çıkarıldığı, bunun üzerine davacının iş sözleşmesini esaslı değişiklik nedeniyle haklı nedenle feshettiğini belirtir dilekçesini vermesini müteakiben davacıyla protokol yapıldığı, protokolde davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ikramiye ve izin alacaklarının ödeneceğinin kararlaştırıldığı görülmektedir.

Davalı tanıkları protokolün baskı altında imzalandığının doğru olmadığını, çalışanların gelecekteki iş yaşamlarını hem de Bankanın imajına zarar gelmemesi açısından bu şekilde protokol ile ayrılmalarının daha uygun görüldüğünü beyan etmiştir. Uyuşmazlıkta davacının kendisine teklif edilen ücretsiz izni yalnızca reddedip feshin işverence gerçekleşmesini beklemek yerine esaslı değişiklikten bahsederek kıdem ve ihbar tazminatı ile iş güvencesi hükümlerinden faydalanmayı bertaraf edecek şekilde iş sözleşmesinin feshini kendi üzerine alması hayatın olağan akışına aykırıdır. Davalı işverenlikte aynı şekilde kendilerine ücretsiz izin teklif edilip, ücretsiz izni kabul etmeyen ve iş sözleşmelerini esaslı değişiklik nedeniyle sonlandırdığı yönünde dilekçe veren işçilerin açtıkları işe iade davalarında da feshin işverence gerçekleştiği ve geçerli olmadığı yönündeki yerel mahkeme kararları Dairemizce onanmıştır. (Dairemizin 27/05/2015 Gün, 2015/11913 Esas 2015/19386 Karar; 23/06/2015 Gün, 2015/16255 Esas, 2015/22856 Karar). Yine benzer şekilde işçilere başka bir şubeye tayin edildikleri konusunda teklif yapılarak işçilerden görevlendirmeyi kabul etmedikleri iş sözleşmelerini kendilerinin haklı nedenle feshettiği yönünde dilekçe alınan işçilerin açtıkları işe iade davalarında feshin işverence gerçekleştiği ve geçerli olmadığı yönündeki yerel mahkeme kararları Dairemizce onanmıştır (2015/9183 Es. 2015/12554 Es. 2015/10650 Es. sayılı dosyalar).

Sonuç olarak; davalı Bankanın davacıya ücretsiz izin teklif edip davacıdan iş sözleşmesini kendisinin haklı feshettiği yönünde dilekçe alıp, ardından davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirten bir protokol imzalanmasının, davalı Bankanın kendi fesih bildirimi ve dolayısı ile işgücünün iş güvencesi hükümlerinden yararlanmasını bertaraf etmek için bu yola başvurduğu anlaşılmakla, feshin davalı banka tarafından gerçekleştirildiği, ancak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 19/1. maddesine uygun şekilde yazılı fesih bildirimi yapılmadığı için feshin geçerli olmadığı anlaşıldığından davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 194.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 22.10.2015 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21195, Karar No: 2013/28412, Tarih: 09.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/21195 E.  ,  2013/28412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9848, Karar No: 2013/15151, Tarih: 04.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/9848 E.  ,  2013/15151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, yargılamanın iadesi suretiyle ... iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Yargılamanın iadesi istenen dosyada davacıların murislerine 15.05.1948 tarihli 18 nolu iskan tapusu ile verilen dava konusu taşınmazın kapsamında kalan bir kısım yerin mera ve dere yatağı iddiası ile ... tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiş ve karar Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 23.01.1989 tarih-1989/145-293 sayılı karar düzeltme isteminin reddine ilişkin Kararı ile kesinleşmiştir.

Davacılar yukarıda belirtilen iskan tapusuna yani mülkiyet hakkına dayanarak ... iptali ve tescil talebinde bulunduklarından ve asıl davanın temyiz incelemesinin de Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapıldığı anlaşıldığından, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.2013 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, anılan Daire Başkanlığınca da görevsizlik kararı verildiğinden, görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24800, Karar No: 2011/23151, Tarih: 11.07.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/24800 E.  ,  2011/23151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2007/209941

MAHKEMESİ : Samandağ Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2007

NUMARASI : 2007/41

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz dilekçelerinin içeriklerine göre, sanık M.. F.. müdafiinin temyiz isteminin sanık M.. F.. hakkında kasten yaralama suçundan; sanık T.. O.. müdafiinin temyiz isteminin sanık T.. O.. hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından; sanıklar Y.. F.. ve N.. S.. müdafilerinin temyiz isteminin sanık Y.. F.. ve Nermin Sürgüvenç hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu anlaşılmakla;

1)-Sanıklar M.. F.., Y.. F.., N.. S.. ve T.. O.. hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafilerinin bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE

2)-Sanıklar Y.. F.., N.. S.. ve T.. O.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)-5237 sayılı TCK.nun 129/3.maddesinde; hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde olayın mahiyetine göre verilecek cezadan indirim yapılabileceği gibi “ceza verilmesinden de vazgeçilebileceği“ düzenlemesi karşısında, hükmün sonuçları itibariyle 5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesinin 765 sayılı TCK.nun 485/2. maddesinden daha lehe bir düzenleme olduğu gözetilmeden sanıklar T.. O.. ve N.. S.. hakkında hakaret suçundan verilen cezaların 765 sayılı TCK.nun 485/2. maddesi uyarınca ıskatına karar verilmesi,

B)-Kabule göre de;

Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış olan sanıkların kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışlarının değerlendirildiği yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden ileride suç işlemeyecekleri hususunda olumlu bir kanaat gelmediğinden haklarında CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12707, Karar No: 2012/43386, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12707 E.  ,  2012/43386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 30.06.2009 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 08.07.2009 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2358, Karar No: 2021/668, Tarih: 25.01.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/2358 E.  ,  2021/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

05/02/2013 tarihinde .... plakalı araçtan depoya eşya indirildiğinin görülmesi üzerine yapılan aramada 2350 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ... hakkında Gaziantep Sulh Ceza Mahkemeleri'nce ''5607 sayılı Yasaya aykırılık'' nedeniyle verilen iletişimin tespiti kararlarının bulunduğu, dinleme kayıtları doğrultusunda sanıklar ... ve ... hakkında 4733 sayılı Yasaya muhalefet eylemine iştirak ettiklerinden bahisle kamu davası açıldığı, sanıkların aşamalarda üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri ve sigaralarla ilgilerinin bulunmadığını beyan ettikleri, mahkeme tarafından da adı geçen sanıklara dinleme kayıtları doğrultusunda 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hüküm kurulduğu görülmüştür.

İletişimin tespiti kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135.maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet Savcısı tarafından derhâl kaldırılır."

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1.Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2.Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3.İşkence (Madde 94, 95),

4.Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5.Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1.Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2.Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3.İşkence (Madde 94, 95),

4.Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5.Çocukların cinsel istismarı (Madde 103),

6.Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7.Parada sahtecilik (Madde 197),

8.Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, Madde 220)

9.Fuhuş (Madde 227, fıkra 3),

10.İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11.Rüşvet (Madde 252),

12.Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13.Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14.Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar Kanunu'nun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 Esas 2013/599 Karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı Kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Bu itibarla,