muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2188, Karar No: 2018/3433, Tarih: 17.10.2018

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamındaki deliller ve sanığın savunmasına göre; Türk Dili ve Edebiyatı bölümü mezunu olup pedogojik formasyonu bulunmayan ve çalışmak zorunda olan sanığın, örgüte iltisaklı dershanelerde çalışmak, 2014 öncesi bir kısım toplantılara katılmak şeklinde gerçekleşen faaliyetlerinin örgütsel alanda kabulü için 2014 sonrasında da devam etmesinin gerekmesi karşısında; anılan tarih sonrası devam eden faaliyetlerin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, sanığın 2014 Ocak ve 2014 Nisan aylarında Bank Asya hesabına yatırmış olduğu miktarların örgüt talimatı ile mi yatırdığı hususunun araştırılıp, gerekirse bu konuda bilirkişi raporunun aldırılması ve dosya kapsamı dikkate alınarak TCK' nın 30. maddesindeki hata hükümleri de tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme, örgüte üye olma, üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme veya örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçlarında etkin pişmanlık şahsi cezasızlık veya cezadan indirim yapılması gereken haller olarak kabul edilmiştir.

Amaç suçun işlenişine iştirak etmeksizin, hakkında bir soruşturma başlamadan önce örgütten gönüllü olarak ayrıldığını ilgili makamlara bildirmesi halinde (221/2 m.), hakkında soruşturma başladıktan sonra, gönüllü olarak teslim olup, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi vermesi (221/4 m. ilk cümle), verilen bilgilerin samimi ve örgütlü suçlarla mücadelede yararlı olması halinde, sanık yakalandıktan sonra pişmanlık duyarak örgütün dağılmasını veya mensuplarının önemli ölçüde yakalanmasını sağlamaya elverişli bilgi vermesi halinde (221/3 m.), sanık hakkında şahsi cezasızlık nedeni uygulanacaktır.

Amaç suça elverişli vahim nitelikte sayılan eylemler gerçekleştirilmeden yakalanan, örgüt kuran, yöneten, örgüte üye olan, üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen veya örgüte bilerek isteyerek yardım edenlerin örgütün yapısı ve faaliyetleri hakkında bilgi vermesi halinde cezadan indirim yapılacaktır (221/4. fıkra 2. cümle).

Sanığın yakalandığı gözetilerek vermiş olduğu bilgilerin konumuna uygun ve samimi olup olmadığı örgütsel suçlarla mücadelede yarar sağlayıp sağlamadığı tartışılarak denetime elverişli olacak biçimde hangi nedenlerden dolayı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığının kararın gerekçesinde ayrıntılı olarak yer verilip tartışılması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Dairemizin 24.04.2017 tarih 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilk derece kararında ve 14.07.2017 tarih 2017/1143 - 4758 sayılı ilamında açıklandığı üzere, silahlı terör örgütü olduğuna karar verilen FETÖ/PDY yapılanmasına üyelikten hüküm verilirken, hüküm fıkrasının 1. maddesinde atıf maddesi olarak silahlı terör örgütlerine uygulama imkanı bulunmayan 3713 sayılı Kanunun 7/1 maddesinin gösterilmesi,

b) Dairemizin 24.04.2017 tarih 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilk derece kararında ve 14.07.2017 tarih 2017/1143 - 4758 sayılı ilamında açıklandığı üzere, silahlı terör örgütü olduğuna karar verilen FETÖ/PDY yapılanmasına üyelikten hüküm verilirken, hüküm fıkrasının 1. maddesinde atıf maddesi olarak silahlı terör örgütlerine uygulama imkanı bulunmayan 3713 sayılı Kanunun 7/1 maddesinin gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15997, Karar No: 2020/9220, Tarih: 23.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15997 E.  ,  2020/9220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14/07/2009 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 17/08/2009 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 12/09/2007 tarihinden itibaren 22/12/2015 tarihli hüküm tarihine kadar geçtiği gözetilerek, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 23/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30850, Karar No: 2021/25999, Tarih: 02.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30850 E.  ,  2021/25999 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sair tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 62/1, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 380,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2020 tarihli ve 2020/693 esas, 2020/800 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2.cümle ve 62/1. maddeleri gereğince hükmolunan 25 gün adli para cezasından, 5271 sayılı Kanun’un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığında 18 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılıp 19 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun’un 52/2. maddesinin uygulanması sonucunda 360,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, 380,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

İnceleme konusu somut olayda; sanığın sair tehdit suçundan mahkumiyetine karar verildiği, TCK’nın 106/1-2. cümlesi uyarınca temel cezasının 30 gün adli para cezası olarak belirlendiği, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanarak 25 gün adli para cezası belirlenmesinin ardından CMK'nın 251/3 maddesi gereğince basit yargılama usulü uygulandığından 1/4 oranında indirim yapılması sırasında 18 gün adli para cezası yerine 19 gün adli para cezası belirlenmesi nedeniyle TCK’nın 52/2. maddesi uygulaması ile günlüğü 20 TL’den olmak üzere sonuç cezanın 360 TL adli para cezası yerine 380.00 TL adli para cezası olarak tayin edilmesi sureti ile sanık aleyhine durum oluşturulduğundan kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.

III- Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, Kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) Sair tehdit suçundan sanık ... hakkında, Malatya 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/12/2020 tarihli ve 2020/693 esas, 2020/800 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA,

2) Karardaki hukuka aykırılık CMK'nın 309.maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, sanık hakkında TCK’nın 106/1-2.cümlesi uyarınca, belirlenen 30 gün adli para cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle 25 gün adli para cezası, CMK'nın 251/3 maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle 18 gün adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen 18 gün adli para cezasının TCK' nın 52/1. maddesi uyarınca bir günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanarak 360.00 TL adli para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

3) İnfazın bu miktar üzerinden yapılmasına, bozulan kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına TEVDİİNE, 02/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8421, Karar No: 2016/8388, Tarih: 28.09.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8421 E.  ,  2016/8388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Şikayetçi Gökhan vekilinin sanık hakkındaki beraat kararlarına yönelik temyiz taleplerinin incelemesinde;

Şikayetçi Gökhan adına Av. ... tarafından yapılan temyiz isteminin adı geçen avukatın vekaletnamesinin bulunmaması nedeniyle mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 6723 sayılı kanunun 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Şikayetçi ... vekilinin sanık hakkındaki beraat kararlarına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olup 5271 sayılı CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı hatırlatılmayan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi vekilinin CMK'nın 237/2. maddesi hükmü uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın katılan ...'dan aldığını belirttiği, ancak ciro silsilesinde sahte Adnan ismi ve imzasını taşıyan çekle... aleyhine takip başlatmak suretiyle atılı suçları işlediği iddia edilen olayda,

Bilirkişi raporuna göre; ... cirosunun ve atılı imzasının ...'a veya diğer şirket yetkilisine ait olmadığının tespit edilmiş olması, sanık müdafiinin ise çeki önceden beri ticari ilişki içerisinde bulunduğunu belirttiği ...'dan aldığını belirtip buna dayanak belge ve faturaları sunmuş olması ayrıca sanık müdafiinin aynı dilekçesinde katılan ...'dan aldıkları diğer çeklerde de keşideci imzasının sahte olması gibi sorunlar çıktığı ve bu sebeple bu konuda ayrıca ... Ağır Ceza Mahkemesi'nde davalarının olduğunu belirtmesi karşısında;

Maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması bakımından söz konusu çekin taraflar arasında ticari ilişkiden dolayı verilip verilmediğinin her iki tarafın ticari defter ve evrakları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması suretiyle tespiti ve ticari ilişkinin mevcudiyeti halinde çekin alışverişten önce veya sonra verilip verilmediğinin belirlenmesi, çekin lehine düzenlendiği ve ciranta olarak yer alan ...un duruşmaya davet edilerek tanık sıfatıyla dinlenilmesi, çekle ilgili takibin yapıldığı .... 1. İcra Müdürlüğünün 2007/6723 esas sayılı dosyasının ve... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/313 esas sayılı dava dosyasının getirtilip incelenmesi, suça konu çek aslının getirtilerek üzerindeki imzaların isim sahiplerine ya da sanığa ait olup olmadığının Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla tespiti ve çekin bir suretinin dosya içerisine alınmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2407, Karar No: 2013/5193, Tarih: 04.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2407 E.  ,  2013/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2-Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 50/1-a, 52, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ile ...’nun mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nın 34/2 ve 232/6. maddelerinde karar ve hükümlerde başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin açıkça belirtileceği hükmüne yer verilip, aynı Kanunun 40/2. fıkrasında da, kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmeyen kişinin kusursuz sayılacağı belirtilerek özel bir eski hale getirme nedeni ihdas edilmiştir.

Eski hale getirme ile ilgili hükümlere ise 5271 sayılı CMK’nın 40 vd. maddelerinde yer verilmiş olup, 41. maddede eski hale getirme ile ilgili dilekçenin engelin kalkmasından itibaren yedi gün içinde süreye uyulduğunda usule ilişkin işlemleri yapacak olan mahkemeye verileceği, dilekçe sahibinin kusuru olmadığına ilişkin olguları ve varsa belgelerini de dilekçeye ekleyeceği, 42. maddede ise yapılacak inceleme üzerine verilecek kararlar ve bunların sonuçları düzenlenmiştir.

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 311. maddesinde ise eski hale getirme süresi içinde temyiz süresinin işleyeceği, bu taktirde eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz isteminde de bulunulması gerektiği, eski hale getirme isteminde bulunulmaksızın temyiz isteminde bulunulduğu halde bu işlemin eski hale getirme talebinden vazgeçildiğini göstereceği belirtilmiş, benzer düzenlemeye 5271 sayılı CMK’nın 292 ve 274. maddelerinde de yer verilmiş, eski hale getirme isteminden bulunulmaksızın temyiz isteminde bulunulması halinde bunun eski hale getirme isteminden vazgeçildiği yönündeki hükme yer verilmemiş ise de, süresi içinde kullanılmayan bir hakkın bu süreden sonra zaten kullanılamayacağı nazara alındığında böyle bir hükme yer verilmemiş olması bir eksiklik olarak da değerlendirilmemiştir.

Bu açıklamalar kapsamında somut olay incelendiğinde,

Sanık ...’nun yokluğunda tefhim edilen Ümraniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2009 tarihli ve 2006/872 esas, 2009/488 karar sayılı hükümde, kanun yolu bildirimi 5271 sayılı CMK’nın 34/2 ve 232/6. maddelerinde belirtildiği şekilde tam değil ise de, hüküm 14.04.2009 tarihinde kesinleştirilmiş, bu hüküm nedeniyle ceza infaz kurumuna alınansanığa tebliğ edilmiştir. Bu tebliğ üzerine sanık 1412 sayılı CMUK’un 310 maddesinde belirtilen bir haftalık süre içinde temyiz kanun yoluna başvurmamış, tebliğden sonra infaz sırasında temyiz hakkının verilmesi içerikli talepte bulunmuştur.

Kanun yolu bildirimin eksikliği nedeniyle kişi kusursuz sayılacağından bu husus eski hale getirme nedeni oluşturabilecek ise de, eski hale getirme yöntemiyle açılmış bir temyiz davası bulunmamaktadır. Bu yöntemle açılmış bir temyiz davasının varlığı halinde, öncelikle eski hale getirme nedenlerinin bulunup bulunmadığı 5271 sayılı CMK’nın 40 vd. maddeleri uyarınca değerlendirilecek, bu hususun doğru olduğu kabul edildiği taktirde temyiz incelemesi yapılacaktır. Hal böyle iken, kanun yolu bildirimindeki her eksikliğin süresiz bir temyiz hakkı verdiği şeklindeki kabul, kanun yollarına başvurulmasının belirli bir süre ve yönteme tabi olacağına ilişkin düzenlemelere de aykırılık oluşturacaktır. Bu itibarla eski hale getirme ve temyiz istemi yerinde görülmediğinden sanığın talebinin REDDİNE,

Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz icelemesine gelince;

Sanık ...’un yetkilisi ve sahibi olduğu ... Çelik Konstrüksiyon ve Galvaniz Alimünyum İnşaat San. ve Tic. isimli firmada işçi olarak çalışan ... ile ...'nin birlikte kesilmek üzere hazırlanan yuvarlak boruları sanık ...'nun kullanmış olduğu park halindeki vincin halatlarına bağladıktan sonra sanık ...’in demir boruları vinçle kaldırıldığı esnada, vince bağlı çelik halatın kopması sonucu halata bağlı demir boruların altında beklemekte olan ...'ın üzerine düşerek ölümüne neden olduğunun, sanıkların ölüm sonucundan asli derecede kusurlu bulunduklarının anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, takdirde yanılgıya düşülmemesi, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin eksik gösterilmesi sureti ile CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemesi,

3-Yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak alınması yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

1-Sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin eksik gösterilmesi sureti ile CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemesi,

3-Yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak alınması yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (5.) bendine “50/1-a” ibaresinden sonra gelmek üzere “-4” ibaresinin eklenmesi, (7.) bendi sonuna “ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine” ibarelerinin eklenmesi ve (8.) benindeki “müteselsilen” ibaresinin “eşit olarak” ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4261, Karar No: 2014/11888, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4261 E.  ,  2014/11888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2009/653-2013/1285

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden taraf vekilleri tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince karşı taraf vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32758, Karar No: 2017/5368, Tarih: 07.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/32758 E.  ,  2017/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.