muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3809, Karar No: 2015/5491, Tarih: 04.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/3809 E.  ,  2015/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2013/576-2014/960

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı kiracı S.. Y..’ın temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılardan kefil S.. Y..’ın temyiz itirazlarına gelince; Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.04.2010 başlangıç tarihli ve üç ay süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesini davalı S.. Y.. kefil sıfatıyla imzalamıştır. Davalı kiracı ve kefil hakkında Nisan/2010’dan Ekim/2011 ayına kadar ödenmeyen kira paralarının tahsili için takip başlatılmıştır. kira sözleşmesinin düzenlendiği tarihte yürürlükte olan Borçlar Kanununun 484 maddesi hükmüne göre kefaletin geçerli olabilmesi için kefalet süresinin ve kefilin sorumlu olacağı miktarın sözleşmede gösterilmesi gerekir. Kefalet süresinin ve kefilin sorumlu olacağı azami tutarın gösterilmemesi halinde kefalet ancak kira sözleşmesinde kararlaştırılan kira süresi için geçerlidir. Öte yandan davalının kefaleti, Borçlar Kanununun 493. maddesi uyarınca sınırlı süreli bir kefalet olup anılan yasa hükmünde belirtildiği üzere, kefalet süresinin bitimini takip eden bir ay zarfında alacaklı icraya veya mahkemeye müracaatla hakkını takip etmezse, yahut takibatına uzun müddet ara verirse, kefil kefaletten beri olur. Olayımızda sözleşme süresi 01.07.2010 tarihinde bitmiş olmasına rağmen, icra takibi 12.03.2013 tarihinde başlatılmıştır. Sözü edilen süre hak düşürücü süre olmasına nazaran mahkemece davalı kefil hakkındaki istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kefil hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle kiracı hakkındaki hükmün ONANMASINA, (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle kefil hakkındaki hükmün BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı S.. Y..'dan alınmasına, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/621, Karar No: 2011/1400, Tarih: 09.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/621 E.  ,  2011/1400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2010 tarihli ve 180434 sayılı tebliğnamesinde; Başsavcılığın 12.8.2010 tarih ve 180434 sayılı ihbarnamesi ile sunulan Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma isteği üzerine verilen Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 8.12.2010 tarihli ve 2010 -22673 esas, 20475 sayılı kararında, 5237 sayılı Yasanın 203/1. maddesi uyarınca saptanan 5 gün adli para cezasının günü 20 TL üzerinden hesaplanması sonucunda 100 TL yerine sehven 3000 TL olarak yazıldığının anlaşılması nedeniyle 5320 sayılı Yasanın 8. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca yazım yanılgısının düzeltilmesi istenilmiştir.

Gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının maddi yanılgının düzeltilmesi isteğine ilişkin 28.12.2010 tarihli ve 180434 sayılı tebliğnamesindeki düşünce yerinde görülerek, Dairemizin yazım yanılgısını içeren 8.12.2010 tarihli ve 2010/226 esas, 2010/20475 sayılı kararı kaldırılarak aşağıdaki gibi karar verilmiştir :

Adalet Bakanlığının 14.7.2010 tarihli ve 46748 sayılı yasa yararına bozma isteyen yazısına dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.8.2010 tarihli ve 180434 sayılı tebliğnamesinde; mühür bozma suçundan sanık ... hakkındaki Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin; TCY.nın 203/1. maddesi uyarınca 180 gün adli para cezasına hükmedilip, aynı yasanın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve yasanın 52/2. maddesi gereği cezanın günlüğü 20 TL üzerinden çevrilerek sonuç olarak 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 12.2.2010 tarihli ve 488/112 sayılı kararında; “TCY’nın 203/1. maddesi uyarınca seçimlik para cezası tercih edilmesine ve 5560 sayılı Yasanın yürürlüğünden önceki haliyle para cezasının seçilmesi durumunda TCK 52/1. maddesi uyarınca 5 gün adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerekirken fazla cezaya hükmedilmesi” gerekçeleriyle yasa yararına bozma isteği dile getirilmiştir.

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 52/1. maddesinde adli para cezasının alt sınırının beş günden az olamayacağının belirtilmesi ve aynı yasanın 203. Maddesinde alt sınırı açıklanmaksızın seçimlik adli para cezasının öngörülmesi nedeniyle, mühür bozma suçundan dolayı adli para cezasının tercih edilmesi ve alt sınırdan uygulama halinde 5 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekmekte iken, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı yasayla değişik TCY.nın 61/9. maddesinde; “adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz” kuralı kabul edilmiştir. Sözü edilen yasal değişikliğin yürürlüğe girmesinden önce işlenen suçlar bakımından TCY.nın 7/2. maddesi uyarınca önceki hükmün ve dolayısıyla alt sınır olarak 5 gün adli para cezasının esas alınması gerekirken, incelenen dosyada mahkemece “asgari hadden ceza tayin edildiği” belirtilmesine karşın temel ceza olarak 180 gün adli para cezasının saptanmış olması yasaya aykırı görüldüğünden; 5271 sayılı CYY’nın 309/4- maddesi uyarınca; Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.2.2010 tarihli ve 2006/488 esas, 2010/112 sayılı kararının YASA YARARINA BOZULMASINA, CYY.nın 309/4-d madde ve bendi uyarınca bozma konusu yasaya aykırılığın giderilmesi gerektiğinden; TCY.nın 203/1. Maddesi uyarınca zarar ve tehlikenin azlığı gözetilerek takdiren alt sınır tercih edilerek sanığın 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCY.nın 52/2. maddesi gereği sanığın ekonomik durumuna göre bir günü takdiren 20 TL kabul edilerek sonuç olarak 100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, bozulan kararda yer alan öbür hususların olduğu gibi bırakılmasına, 09.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14711, Karar No: 2018/10357, Tarih: 26.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14711 E.  ,  2018/10357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Suça konu iş yerinin kepengi ile iş yerinin giriş kapısı arasında eklenti sayılabilecek bir boşluğun olup olmadığı, böyle bir boşluk olması halinde bu yerin, iş yerinin eklentisi kabul edilmesi ve buraya girilmesi halinde suçun tamamlandığının kabulü gerekeceği nazara alınarak, bu yönde araştırma yapılıp, eylemin tamamlanıp tamamlanmadığı araştırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Adli sicil kaydına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı dışında hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış bulunması nedeniyle hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3.maddesi gereğince, aynı maddenin 1.fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1115, Karar No: 2020/266, Tarih: 04.06.2020

**Ceza Genel Kurulu         2017/1115 E.  ,  2020/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 672-752

6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanık ...'nin aynı Kanun'un 13/1 ve TCK'nın 62 ve 54. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, müsadereye, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23.12.2009 tarihli ve 180-1135 sayılı kararın kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine anılan Mahkemenin kapatılması nedeniyle dosyanın devredildiği İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesince 30.05.2013 tarih ve 241-421 sayı ile, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle sanığın 6136 sayılı Kaun'un 13/1 ve TCK'nın 62, 50, 52 ve 52/4. maddeleri uyarınca hapisten çevrilen 6.000 TL ve doğrudan verilen 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 03.07.2014 tarih ve 6392-17466 sayı ile;

“Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafisinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde, CMK'nın 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

2- Önceki kararın ortadan kaldırılması nedeniyle CMK'nın 230. maddesine aykırı şekilde mahkûmiyete ilişkin hükmün gerekçesinin karar yerinde gösterilmemesi,

3- TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirmiş olduğu sürelerin hükmedilen adli para cezasından indirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 18.11.2014 tarih ve 672-752 sayı ile;

"Yargıtay 8. Ceza Dairesinin bozma kararında belirttiği hususların dosya içeriğine ve yasa hükümlerine uygun olmadığından mahkememizce verilen önceki kararda aşağıda belirtilen sebeplerden dolayı ısrar edilmesine karar verilmiştir.

1- Yargıtay bozma kararında denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde CMK'nın 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi bozma sebebi kabul edilmişse de mahkememizce sanığa verilen ceza ertelenmemiş seçenek yaptırıma çevrilmiştir.

1- Yargıtay bozma kararında denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde CMK'nın 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi bozma sebebi kabul edilmişse de mahkememizce sanığa verilen ceza ertelenmemiş seçenek yaptırıma çevrilmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili CMK'nın 231/7. maddesindeki 'Açıklanması geri bırakılan hükümde mahkum olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırıma çevrilemez.' düzenlemesi ile CMK'nın 231/11. maddesindeki 'Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin hükümlülüklere aykırı davranması hâlinde mahkeme hükmü açıklar, ancak mahkeme kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.' şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinden sonra denetimli serbestlik yükümlülüklerine uymayan ya da kasıtlı bir suç işleyen sanıkla ilgili olarak mahkeme sanığın durumunu değerlendirerek hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verebilir şeklinde yorumlanması gerekmektedir. CMK'nın 231/11. maddesindeki '...ya da koşullarını varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.' şeklindeki cümlenin hem denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklerine uymayan hem de denetim süresi içerisinde suç işleyen sanıkları kapsadığını, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemeyip sadece denetimli serbestlik yükümlülüklerine uymayanların suç işleyenlerden farklı olarak cezanın yarısına kadar kısmının infaz edilmemesine karar verilebileceği şeklinde yorumlamak gerekir. Aksi takdirde bu dosyadaki sanık örneğinde olduğu gibi daha önceden hiç suç işlememiş olan, suçtan zarar görenin zararını karşılayan sanıkla ilgili olarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının daha önceden 3 aya kadar hapis cezası bulunan suçtan zarar görenin zararını karşılamayan buna rağmen 2 yıla kadar hapis cezası ertelenen sanığın yeniden suç işlemesi hâlinde daha ağır hukuki sonuçları olan bir müessese durumunda olacaktır ki bu şekildeki bir yorumun hukuk ve adalet anlayışı ile bağdaşması mümkün değildir.

Sanık ...'nin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçuyla birlikte kapatılan İzmir 23. ASCM'nin 2009/180 esas - 2009/1135 karar sayılı kararında sanık hakkında silahla kasten yaralama suçundan 5 ay 25 gün hapis cezası verilmiş ve suçtan zarar görenin zararını karşılamadığı gerekçesiyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmamış, TCK'nın 51. maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş ve 1 yıl denetim süresi ön görülmüştür. Sanığın 1 yıllık deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlememiş olması nedeniyle erteli hapis cezasının aynen infazına dair bir karar verilmemiş ancak daha önceden sabıkası olmadığı için 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan verilen hapis cezası ve adli para cezasıyla ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, 5 yıllık denetim süresi içerisinde mağdurun şikâyetçi olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralama suçundan kesin olarak verilen adli para cezası nedeniyle dosya yeniden ele alındığında Yargıtay 8. Ceza Dairesinin bozma kararında belirtildiği şekilde kabul edildiği takdirde erteleme ve seçenek yaptırıma çevrilme hükümleri uygulanmadan hükmün açıklanması durumunda sanığın 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezasıyla cezalandırılması şeklinde bir sonuç çıkacaktır. Bu şekildeki bir sonuç daha önceden hiç suç işlememiş suçtan zarar görenin zararını karşılamış sanık için uygulanan CMK'nın 231. maddesinin TCK'nın 51. maddesinden daha aleyhe bir sonuç doğurduğu ortaya çıkacaktır ki CMK'nın bütünü dikkate alındığında böyle bir yorumun kabul edilmesi mümkün değildir.

Yargıtay bozma kararında belirtildiği şekilde yeniden suç işleyen sanık hakkında dosyanın ele alınması hâlinde hükmün açıklanmasıyla yetinilmesine seçenek yaptırımına çevrilme ya da erteleme hükümleri uygulanmadan karar verileceği kabul edilse dahi mahkememizce seçenek yaptırıma çevrilmesine dair verilen karara karşı temyiz yoluna sadece sanık müdafisinin başvurduğu, sanık aleyhine temyiz yoluna başvurulmadığı, bu nedenle mahkememizin 2013/241 esas - 2013/421 karar sayılı 30.05.2013 tarihinde verilen karardan daha sanık aleyhine karar verilmesi mümkün olmadığından Yargıtay bozma kararının da bu yönüyle uygulama imkânı bulunmamaktadır. Yargıtay bozma kararına uyulsa dahi sonuçta önceki karar sanık lehine olduğu için CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanan hükümdeki hapis cezasının seçenek yaptırımına çevrilmesi zorunlu olacaktır.

2- Yargıtay bozma kararında önceki kararın ortadan kaldırılması nedeniyle gerekçe yazılmadığı belirtilmişse de mahkememizin 2013/241 esas - 2013/421 karar sayılı kararında gerekçe yazıldığı, ruhsatsız tabanca taşımak suçundan daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesinin kararıyla yeniden suç işlemiş olması nedeniyle hükmün açıklandığı ve ruhsatsız tabanca taşıdığı kabul edilen sanığın cezalandırılmasına karar verildiği ayrıntılı olarak belirtilmiştir. Dolayısıyla mahkememiz kararında gerekçe yazılmıştır.

3- Yargıtay bozma kararında TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin hükmedilen adli para cezasından indirilmesi gerektiğinin gözetilmediği belirtilmişse de sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilen 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçuyla ilgili olarak sanığın tutuklu kalmadığı, gözaltına alınmadığı, İzmir 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/36 sorgu sayılı tutuklama müzekkeresinde sanığın silahla yaralama suçundan tutuklandığının belirtildiği, tutuklama müzekkeresinde fiilin kanunda hükmün kanunda bağlandığı maddeler olarak TCK'nın 86/1. maddesinin yazılmış olduğu, silahla yaralama suçu ile ilgili olarak kapatılan İzmir 23. ASCM'nin 2009/180 esas - 2009/1135 karar sayılı kararıyla mahkûmiyet kararı verilirken yaralama suçu ile ilgili kurulan hükmün 'h' bendinde tutuklu kaldığı sürenin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verildiği, sanığın yargılandığı suç dışında başka bir suçtan dolayı tutuklulukta ya da gözaltında geçirdiği sürelerin mahsubunun cezanın infazı aşamasında karar verilebileceği, tutuklu kaldığı suçla ilgili olarak mahsup kararı verilmiş olduğundan bu sürelerin başka bir cezadan mahsup edilip edilmediğinin araştırılması yapılmadan başka suçtan tutuklu kaldığı süreyle ilgili mahsup kararı verilmesinin bu aşamada doğru olmayacağı kabul edilerek mahkememizce mahsup kararı verilmemiştir.

Yukarıda belirtilen sebeplerden dolayı mahkememizce verilen karar dosya içeriğine ve yasa hükümlerine uygun olduğundan Yargıtay bozma kararına uyulmamış," gerekçesiyle bozma kararına direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2016 tarihli ve 408292 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle dosya, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 30.10.2017 tarih ve 502-12111 sayı ile sadece hükümde gerekçe gösterilmemesine ilişkin bozma nedenine yönelik direnme gerekçesinin yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında inceleme dışı katılan Meydanali Bozkurt’a yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Temyizin kapsamına ve direnme hükmünü inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.10.2017 tarihli ve 502-12111 sayılı kararına göre Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanan Yerel Mahkeme hükmünün Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde yasal ve yeterli gerekçe içerip içermediğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık hakkında ruhsatsız bir adet tabanca taşıdığı iddiası ile 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan aynı Kanun’un 13/1 ve TCK’nın 53, 54, 58 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

İzmir (Kapatılan) 23. Asliye Ceza Mahkemesince 23.12.2009 tarih ve 180-1135 sayı ile sanığın 6136 sayılı Kanun’un 13/1 ve TCK’nın 62 ve 54. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, müsadereye, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulmasına karar verildiği, bu kararın itiraz edilmeksizin 09.03.2010 tarihinde kesinleştiği,

Sanığın denetim süresi içerisinde 27.11.2012 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan kesin nitelikte 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilip yapılan ihbar üzerine İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin kapatılması nedeniyle dosyanın devredildiği İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesince 30.05.2013 tarih ve 241-421 sayı ile;

"Kapatılan İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olmakla, sanığın denetim süresi içerisinden yeniden suç işlediğinin İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/82 esas sayılı yazıları ile ihbar mahiyetinde bildirilmiş olmakla yeniden esasımızın 2013/241 sırasına kaydı yapıldı.

Kapatılan İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/180 esas - 2009/1135 karar sayılı dosyasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 09.03.2010 tarihinde kesinleştiği, ...'nin 5 yıllık deneme süresi içerisinde 27.11.2012 tarihinde yeniden suç işlediği ve İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/82 esas - 2013/237 karar sayılı kararı ile tespit edildiği ve verilen mahkûmiyet kararının 28.03.2013 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.